eul_wid: hyo-aa
ΓνῶμαιSentences
Cleitarchus the Historian Sentences PDF
| 1 | ΕΚ ΤΩΝ ΚΛΕΙΤΑΡΧΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΧΡΕΙΩΝ ΣΥΝΑΓΩΓΗ Ἕπου θεῷ. |
| 2 | γνῶθι σαυτόν. |
| 3 | πατρίδα τὸν κόσμον ἡγοῦ. |
| 4 | ὁ μὲν θεὸς οὐδενὸς δεῖται, ὁ δὲ σοφὸς μόνου θεοῦ (Sext. 49). |
| 5 | ἄσκει μέγας εἶναι παρὰ τῷ θεῷ, παρὰ δὲ ἀνθρώποις ἀνεπίφθονος (Sext. 51). |
| 6 | εὐσεβὴς οὐχ ὁ πολλὰ θύων, ἀλλ’ ὁ μηδὲν ἀδικῶν ( cf. Sext. 47). |
| 7 | ἡ ψυχή σου ἀεὶ ἔστω παρὰ θεῷ (Sext. 55b). |
| 8 | διάνοια ἀνθρώπου θεὸν οὐ λανθάνει (Sext. 57a). |
| 9 | δίκαιος ἀνὴρ εἰκὼν θεοῦ ( cf. Sext. 190). |
| 10 | ἐκ φιληδονίας ἀκολασία φύεται (Sext. 71b). |
| 11 | ζήλου τὸν μηδενὸς δεόμενον ( cf. Sext. 50). |
| 12 | ὧν ἐπιθυμεῖ τις δοῦλός ἐστιν (Sext. 600, Υ only ). |
| 13 | ἐγκράτεια δὲ κρηπὶς εὐσεβείας (Sext. 86a). |
| 14 | εὔχου σοι γενέσθαι μὴ ἃ βούλει ἀλλ’ ἃ δεῖ (Sext. 88). |
| 15 | ἃ δίδωσι παιδεία, ταῦτα οὐδείς σε ἀφαιρήσεται (Sext. 92). |
| 16 | σκέπτου πρὸ τοῦ πράττειν καὶ ἃ πράττεις ἐξέταζε, ἵνα μηδὲν ποιῇς ὃ μὴ δεῖ (Sext. 93). |
| 17 | ψυχὴ καθαίρεται ἐννοίᾳ θεοῦ (Sext. 97). |
| 18 | παντὸς οὗ καλῶς πράττεις θεὸν ἡγοῦ αἴτιον (Sext. 113). |
| 19 | κακῶν θεὸς ἀναίτιος (Sext. 114). |
| 20 | μεγαλοψυχίαν ἄσκει (Sext. 120). |
| 21 | ὧν ἡγεμόνες οἱ πόνοι, ταῦτα εὔχου σοι γενέσθαι μετὰ τοὺς πόνους (Sext. 125). |
| 22 | ὃ κτησάμενος οὐ καθέξεις, μὴ αἰτοῦ παρὰ θεοῦ (Sext. 128). |
| 23 | ὄρεξις κτήσεως ἀρχὴ πλεονεξίας (Sext. 137). |
| 24 | ἐκ γὰρ φιλαργυρίας ἀδικία φύεται (Sext. 138). |
| 25 | φιλῶν ἃ μὴ δεῖ οὐ φιλήσεις ἃ δεῖ (Sext. 141). |
| 26 | ἀπλήρωτον γὰρ ἡ ἐπιθυμία, διὰ τοῦτο καὶ ἄπορον (Sext. 146). |
| 27 | κακοὶ κολακευόμενοι κακίους (Sext. 149). |
| 28 | αἱρετώτερον εἰκῇ λίθον βάλλειν ἢ λόγον (Sext. 152). |
| 29 | σκέπτου πρὸ τοῦ λέγειν ἵνα μὴ λέγῃς εἰκῇ (Sext. 153). |
| 30 | ῥήματα ἄνευ νοῦ ψόφοι (Sext. 154). |
| 31 | βραχυλογίᾳ σοφία παρακολουθεῖ (Sext. 156). |
| 32 | μακρολογία σημεῖον ἀμαθίας (Sext. 157). |
| 33 | ἀνδρὶ σοφῷ πᾶσα γῆ πατρίς. |
| 34 | τῷ ψεύδει ὡς φαρμάκῳ χρῶ (Sext. 159). |
| 35 | ὁπότε δεῖ πράττειν, λόγῳ μὴ χρῶ (Sext. 163a). |
| 36 | περὶ ὧν οὐκ οἶδας, σιώπα, περὶ ὧν οἶδας, ὃ δεῖ λέγε (Sext. 162). |
| 37 | λόγος παρὰ καιρὸν ἀνοίας ἔλεγχος (Sext. 163). |
| 38 | ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἐστὶ τοῦ λέγειν καὶ τοῦ σιωπᾶν (Sext. 164a). |
| 39 | ἐν συλλόγῳ πρῶτος λέγειν μὴ ἐπιτήδευε· (Sext. 164) μετὰ γὰρ πλείονας λέγων ὄψει μᾶλλον τὰ συμφέροντα (Sext. 165b). |
| 40 | μεγάλῃ περιστάσει πρέπει ψεῦδος (Sext. 165c). |
| 41 | μηδένα ἀπάτα, μάλιστα δὲ τὸν συμβουλίας δεόμενον (Sext. 165e). |
| 42 | οὐδὲν οἰκειότερον σοφίᾳ ἢ ἀλήθεια (Sext. 168). |
| 43 | οὐ δυνατὸν τὴν αὐτὴν φύσιν φιλόσοφόν τε εἶναι καὶ φιλοψευδῆ (Sext. 169). |
| 44 | τοῦ λέγειν ἃ δεῖ τὸ ἀκούειν προτίμα (Sext. 171). |
| 45 | τὰ τῶν παιδευομένων ἁμαρτήματα τῶν παιδευόντων ὀνείδη (Sext. 174). |
| 46 | ὃν οὐκ οἶδας πῶς ποτ’ ἔχει παιδείας, τοῦτον μήποτε τολμήσῃς λέγειν εὐδαίμονα ( cf. Sext. 538). |
| 47 | οὐκ ἔστιν εὐγενῶς φιλοσοφεῖν πόνων καταφρονήσαντα (Sext. 539). |
| 48 | τοὺς λόγους σου ὁ βίος βεβαιούτω (Sext. 177). |
| 49 | τῶν δογμάτων σου τὰ ἔργα ἀπόδειξις ἔστω (Sext. 547). |
| 50 | ἄρχεσθαι μὴ μαθὼν ἄρχειν μὴ ἐπιχείρει. |
| 51 | χαλεπώτερον εὐγενῶν νέων ἄρχειν ἢ λεόντων (Sext. 553). |
| 52 | ἐν παντὶ ἀρχικώτατος ὁ φρονιμώτατος (Sext. 555). |
| 53 | ἄνθρωπον μὲν ἀπατῆσαι δυνατὸν λόγῳ, θεὸν δὲ ἀδύνατον (Sext. 186). |
| 54 | ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ οὗ ἀδίκως ἔπραξας, δὶς ἀδικήσεις (Sext. 452). |
| 55 | ἄρχων μὲν ἐπιτήδευε πρᾷος εἶναι, ἀρχόμενος δὲ μεγαλόφρων (Sext. 453). |
| 56 | βασιλεῖ συμβούλευε τὰ συμφέροντα τῇ ἀρχῇ (Sext. 454). |
| 57 | βασιλεῖ μὴ ἐπιχείρει συγγίνεσθαι μὴ δυνάμενος δυσωπεῖν βασιλέα (Sext. 455). |
| 59 | βασιλέα φρόνησις, οὐ διάδημα ποιεῖ· (Sext. 457) νοῦς γάρ ἐστιν ὁ ἄρχων (Sext. 458). |
| 60 | ὁ βασιλεύων ἀνθρώπων καλῶς βασιλεύεται ὑπὸ τοῦ θεοῦ (Sext. 459). |
| 61 | ὅταν ἐπὶ μικροῖς παύσῃ μέγα φρονεῖν, τότε ἄρξῃ μέγα φρονεῖν. |
| 62 | οὐχ ὁ θάνατος κακόν, ἀλλὰ τὸ μὴ δύνασθαι γενναίως ἀποθανεῖν (Sext. 473). |
| 63 | ἄνθρωπος ὅμοιον ἔχει θεῷ τὸ εὐεργετεῖν. |
| 64 | φαύλοις ἄχρηστος δοκεῖ σοφὸς ἀνήρ (Sext. 214). |
| 65 | ὑπὲρ πατρίδος ἀποθανεῖν εὐτυχές. |
| 66 | οὐ μικρὸν ἐν βίῳ τὸ παρὰ μικρόν (Sext. 10). |
| 67 | οὐ σῴζεται μέρος ἄνευ τοῦ ὅλου (Sext. 485). |
| 68 | οὐκ ἔστιν εὐσεβέστερον ἀνάλωμα τοῦ εἰς γονεῖς (Sext. 489). |
| 69 | γάμει δυνατὸς ὢν ἄρχειν. |
| 70 | ὅρος ἀφροδισίων παιδοποιΐα. |
| 71 | μοιχός ἐστι τῆς αὑτοῦ γυναικὸς πᾶς ὁ ἀκόλαστος (Sext. 231). |
| 72 | αἰδούμενος τὴν γυναῖκα αἰδουμένην ἕξεις (Sext. 238). |
| 73 | ἐφ’ ὅσον ἂν γαστρὸς ἄρξῃς, καὶ ἀφροδισίων ἄρξεις (Sext. 240). |
| 74 | προὶξ πολλὴ τέκνα βελτίονα οὐ ποιεῖ (Sext. 511). |
| 75 | γυνὴ φιλόκοσμος οὐ πιστή (Sext. 513). |
| 76 | τέκνα ζῆν μὲν οὐκ ἐφ’ ἡμῖν, καλῶς δὲ ζῆν ἐφ’ ἡμῖν (Sext. 255). |
| 77 | διδασκάλους τίμα. |
| 78 | γονέων διδάσκαλοι μείζους εὐεργέται (Sext. 536). |
| 79 | φιλοπονία φύσιν διορθοῦται. |
| 80 | ῥᾳθυμία φύσιν ἀπόλλυσιν. |
| 81 | ὀψιμαθὴς γίνου ἢ ἀμαθής. |
| 82 | πᾶν ἁμάρτημα χρόνου ζημία. |
| 83 | φιλοπόνῳ χρόνος περισσεύει. |
| 84 | τῶν ἐπὶ σχολῆς λόγων ἐν ταῖς περιστάσεσι μέμνησο. |
| 85 | ὅσα πάθη ψυχῆς, τοσοῦτοι δεσπόται (Sext. 75b). |
| 86 | οὐκ ἔστιν ἐλεύθερον εἶναι κρατούμενον ὑπὸ παθῶν. |
| 87 | ὕπνον προσίεσο διὰ τὸ ἀναγκαῖον. |
| 88 | μὴ ταχέως τοὺς φίλους κτῶ. |
| 89 | οὓς ἂν κτήσῃ φίλους κτῶ. |
| 90 | σεαυτοῦ τὰ ἀτυχήματα τῶν φίλων ἡγοῦ, τῶν δὲ ἰδίων εὐτυχημάτων κοινώνει τοῖς φίλοις. |
| 91 | τελευτησάντων τῶν φίλων θρηνεῖν μὲν οὐκ εὐγενές, προνοεῖν δὲ τῶν οἰκείων ἐπιμελές. |
| 92 | περιστάσεις δοκιμάζουσι φίλους. |
| 93 | πῖνε μετὰ τὸ διψῆν. |
| 94 | ἔσθιε μετὰ τὸ πεινῆν. |
| 95 | ἄνθρωπος γαστρὸς ἥσσων ὅμοιος θηρίῳ (Sext. 270). |
| 96 | μὴ ἐπιτείχιζε τῇ ψυχῇ σου τὸ σῶμα. |
| 97 | ὅρος σιτίων ἔστω σοι τὸ μὴ πεινῆν. |
| 98 | ἀκρόπολίς ἐστι σοφοῦ μεγαλοψυχία. |
| 99 | ἀρετὴν μὲν ἔχων πάντα ἕξεις, κακίαν δὲ οὐδὲ σεαυτόν. |
| 100 | ἰσχὺν σώματος πόνοι καταναγκάζουσι σιτίων μᾶλλον. |
| 101 | ἡ ἰσχὺς τοῦ σώματός σου μὴ γινέσθω τῆς ψυχῆς ἀσθένεια. |
| 102 | αἱροῦ τῇ ψυχῇ μᾶλλον ἢ τῷ σώματι ἰσχύειν. |
| 103 | ἰσχὺν δὲ ψυχῆς φρόνησιν νόμιζε. |
| 104 | εἷς ἀνὴρ μυρίων περιγίνεται τῇ φρονήσει. |
| 105 | τοῦτο σὸν κτῆμα οὐκ ἔστιν, ὃ παρόσον μεταδίδως τοῖς ἄλλοις αὐτὸς οὐχ ἕξεις (Sext. 295). |
| 106 | ὃς ἂν τῶν ἐπαίνων καταφρονῇ, οὗτος καὶ τῶν ψόγων καταφρονεῖ (Sext. 299). |
| 107 | ἀ[......] τοὺς φίλους ἡγοῦ. |
| 108 | τὰ δίκαια μετὰ πειθοῦς αἱρετώτερον ποιεῖν ἢ μετὰ βίας. |
| 109 | οὐ πρότερον γνώσῃ ὃ μὴ οἶσθα, πρὶν ἂν γνώσῃς οὐκ εἰδώς (Sext. 333). |
| 110 | 〈ὀργὴν πλήθουσ〉 μὴ παρόξυνε (Sext. 343). |
| 111 | ἔπαινον πλήθους μὴ θαύμαζε ἢ μὴ ἀτίμαζε. |
| 112 | θόρυβον τ[........]μάτων ἦχον. |
| 113 | ψυχὴν σιτίοις μὴ ἐπιθολοῦ μηδὲ ἀμέτροι[ς .......]. |
| 114 | κρεῖττον ἀποθανεῖν ἢ διὰ γαστρὸς ἀκρασίαν ψυχὴν ἀμαυρῶσαι (Sext. 345). |
| 115 | ἄμεινον εἰδέναι ἀγνοοῦντα ὅτι ἀγνοεῖ ἢ δοκεῖν μὴ γινώσκοντα γινώσκειν. |
| 116 | μέθης καιρὸς οὐδὲ εἷς οὐδενὶ ἐπεὶ μηδὲ τοῦ ληρεῖν. |
| 117 | νέος εὐφυέστατος μὴ παιδαγωγίᾳ συζῶν διαφερόντως γίνεται κακός. |
| 118 | ἀνόητος τὴν ἑαυτοῦ δόξαν προτιμᾷ τοῦ κοινῇ συνοίσοντος. |
| 119 | νέαις ψυχαῖς καὶ ἁπαλαῖς μεγάλους κινδύνους καὶ πόνους μὴ ἐπίβαλλε. |
| 120 | ἁρμόζου πρὸς τὰς περιστάσεις ἵνα εὐθυμῇς (Sext. 385). |
| 121 | περιστάσεις εὐδαιμονίαν οὐδαμῶς ἀφαιροῦνται (Sext. 387). |
| 122 | ὅσα δίδωσι τύχη, ταῦτα περιστάσεις ἀφαιροῦνται. |
| 123 | οὐκ ἔστιν εὐκλεῶς ζῆν ἄνευ τοῦ σωφρόνως καὶ καλῶς καὶ δικαίως 〈πράττειν〉. |
| 124 | [........] βίαιον μάθημα. |
| 125 | ψυχὴ καθαίρεται κακίας ἀπαλλαγῇ. |
| 126b | 〈τὰ ὦτά σου μὴ〉 πᾶσιν ὕπεχε· ( cf. Sext. 409) λόγος γὰρ κακὸς κακῶν ἡγεμών ἐστιν. |
| 127 | δύναμιν μεγ[........] φρονήσεως οὐκ ἂν εὕροις. |
| 128 | πολλὰ βουλευόμενος ἔπειτα πρᾶττε ὡς ἐξουσίαν μὴ ἔχων ἐπανορθοῦσθαι τὰ πραχθέντα. |
| 129 | φύσεως ἀντιπραττούσης πάντα κενά. |
| 131 | τρίχας τὰς τοῦ σώματος μὴ δυνάμενος φέρειν πῶς οἴσεις πανοπλίαν; τρίβων καὶ κόμη καὶ γένειον ἀγαθῷ μὲν ἀνδρὶ οἰκεῖα, κακῷ δὲ στίγματα. |
| 132 | οὐδεμία προσποίησις ἐπὶ πολὺν χρόνον λανθάνει (Sext. 325). |
| 133 | μαντικὴ ἀνδρὸς σοφοῦ εὐβουλία. |
| 134 | εὐεργετοῦντά σε ἄνθρωπον ὡς ὑπηρέτην θεοῦ τίμα μετὰ θεόν (Sext. 319). |
| 135 | μακάριος οὗ ὁ θεὸς κηδεμών ἐστιν ( cf. Sext. 424). |
| 136 | οὐκ ἔστιν ἅμα δουλεύειν ἡδονῇ καὶ θεῷ (Sext. 574). |
| 137 | σοφοῦ ζῶντος δόξα μὲν ὀλίγη, μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν τὸ κλέος ᾄδεται (Sext. 53). |
| 138 | μὴ τὸ ἔχειν ἀρετὴν καλὸν νόμιζε, ἀλλὰ τὸ ὡς δεῖ καὶ ὑπὲρ ὧν δεῖ. |
| 139 | ὥσπερ ὑπὸ τοῦ ἰοῦ τὸν σίδηρον, οὕτως τοὺς φθονεροὺς ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἤθους κατεσθίεσθαι. |
| 140 | ὀφείλομεν ἑαυτοὺς ἐθίζειν ἀπὸ ὀλίγων ζῆν, ἵνα μηδὲν αἰσχρὸν ἕνεκεν χρημάτων πράττειν μάθωμεν. |
| 141 | κρεῖττον ἕνα φίλον ἔχειν πολλοῦ ἄξιον ἢ πολλοὺς μηδενὸς ἀξίους. |
| 142 | τῆς ψυχῆς ὡς ἡγεμόνος ἐπιμελοῦ, τοῦ δὲ σώματος ὡς στρατιώτου προνόει. |
| 143 | πᾶν τὸ πλεῖον ἀνθρώπῳ πολέμιον (Sext. 140). φιλῶν ἃ μὴ δεῖ [ sic ] λήσεταί σε τὰ καλὰ σπουδάσοντα περὶ τὰ μὴ καλά (Sext. 141—2; Clit. 25). |
| 144 | ὃ μὴ θέλεις ἀκούειν μηδὲ εἴπῃς· ὃ μὴ θέλεις λέγειν μηδ’ ἄκουε. |
| 144 | ὤτων καὶ γλώττης μέγας ὁ κίνδυνος. |