eul_wid: skw-ae
Μετίοχος καὶ ΠαρθενόπηMetiochus and Parthenope
Erotic Narrative Anonymous Metiochus and Parthenope PDF
| col1 [30] | [ ] . [ .. ]ο̣λ̣[ .. ] . [] [ ] τίς,” εἶπεν, “ὦ [] [ ]α̣σ̣α̣ι. πῶς Χερρο[] [ ]ν̣ .. κ̣ς εἰς γάμον, εἰ μὲν [ ... ] [ ] .. σ̣η καὶ φίλος, εἰ δ’ ἔπη̣λ[υς] [ ] ... τοῦ πατρὸς ὀλιγωρία[ ... ] [ ]μ̣ε̣να̣ διορθώσομαι τὸ λοι[ ... ] [ κ]α̣τ̣αστήσας εἰς ὑψηλότερον [ ] . μ̣ᾶλλον γένηται τῇ Παρθενό[πῃ “ὁ] μὲν πατήρ,” εἶπεν, “βασιλεῦ, μα[ ]γ̣ειαι καὶ οἱ θεοὶ δῴησαν αὐτῷ [ ] . π̣οησειν· φ̣[ι]λότεκνος γὰρ ὡς [ ] . τ̣ώτατον [εἰ]ς ἐπιβουλὴν θη[ ] . τα ἀποθρ[ .. ] . ς καὶ κατὰ προ[ ]α Ἡγησι̣[πύ]λη τῶν ἑαυτῆς [ π]αίδων οἱ [δι]ὰ νεότητα κτη[ ]λειας· ἐμοὶ δὲ . χ . [ .. ]οησιν κατ’ [ ]καίπερ ἀνηλέ[ας π]άσχων [ ]ἀλλ’ ἐμ̣ὲ γὰρ τῷ πα[ν]τ̣ὶ στάσιν [ ο]ὐδεὶς αἰτίας ἐπε[ . ] . [ . ]εν ..... [ ή]ρξατο κακῶν ἐπιβουλη[ ... ] . [ . ] [ ]ν̣ ἐνήδρευεν με̣ια[ ...... ] [ ] τὸν σὸν οἶκον καὶ τὴν [ ..... ] [ ]πέ̣[λ]αβον.” πάντων δὲ τῶ[ν] ε[ . ] [ θαυ]μασάντων τὸ εὐθαρσὲς κα̣ὶ̣ [ τῶν] λόγων ὁ Πολυκράτης ὑπερ [ ]ν,” ἔφη, “τέκνον, πότου καιρὸς [ ]γ̣ειν χρὴ τὰ λυποῦντα μεθη [ ]υτωνομεια σχολάζομεν [ ] . ων εἰς τὸν Ἀναξιμένην οι [ ] .. ς ἡμῖν,” ἔφη, “σήμερον α[ ]τ̣[ο]υ̣ παιδὸς ἥκοντος ενω [ ]μαντ̣εύομαι μοῦσαν, προτι[θεὶς τ]ὴν̣ φ̣[ιλ]ο̣σόφου ζήτησιν κατὰ τύχην τ̣[ . |
| col2 (34) [45] | ... ].” [καὶ ἐταράχθ]η̣σαν οἱ δύο τὰς ψυχὰς λαβ[όν‐] [τες ........ ]ου̣ πάθους ἀνάμνησιν ἐφο[ ... ] [ .......... ] Μητίοχος ὑποτιμησάμεν[ος] [ ........ εἰ]κότα ἢ μάθησιν πρέπουσ[αν] [ .... ] . [ ..... ] . ξει. “βωμολόχοι μὲν,” εἶπεν, “α[] [ .... ] . οι τῆ̣[ς ἀλ]ηθοῦς παιδείας ἀμύητοι α̣ρ . [ .. ] [ .... ] μυθ[ολ]ογίαις ἐπακολουθοῦσι ὡς ἔστ[ιν] [ὁ Ἔρ]ω̣ς Ἀφρο[δ]ίτης υἱὸς κομιδῇ νέος ἔχω[ν] [πτερ]ὰ καὶ τῷ [ν]ώτῳ παρηρτημένον τόξον κα[ὶ τῇ] [χειρὶ] κ̣ρατῶν λαμπάδα τούτοις τε τοῖς ὅπλοις ὠ[μῶς] [ ..... ] blank τὰς ψυχὰς τῶν [νέων] [τιτρώ]σκει· γέλως δ’ ἂν εἴη τὸ τοιοῦτο· πρῶτον μ[ὲν] [ἐντεκ]ν̣ωθὲν αἰῶσι καὶ ἀφ’ οὗ συνέ̣σ̣τ̣η̣κ̣[εν] [ .... ] . ον χρον̣ο̣ῦ̣ν βρέφος μὴ τελειωθῆναι, κ[αὶ] [εἰ τὰ ὑ]πὸ τῶν ἀνθρώπων γεννώμενα [τέκνα] [τοῖς] χρόνοις τῇ ἡλικίᾳ προβαίνει τον . |
| col2 (50) [70] | [ .... ] [μεμοι]ρ̣αμένον φύσεως καθάπερ τοὺς ἀναπ̣ . [ .... ] [ .... ] ἐπὶ τῆς αὐτῆς μένειν τὰ πο̣[ ..... ] [εἴη δ’] ἂν κἀκεῖνο παντελῶς ἀπίθαν̣ο̣[ν, εἰ] [βρέφ]ος ἐστὶν ὁ Ἔρως, περινοστεῖν αὐτ̣[ὸ]ν̣ ὅ̣[λη]ν̣ τὴ[ν] [οἰκου]μένην, τοξεύειν μὲν τῶν ὑπαντώντων, οὓς ἂν αὐτὸς ἐθέλῃ, κ̣α̣ὶ̣ πυρπ[ο]λεῖν [ὥστ’ ἐ]ν̣ μὲν ταῖς τῶν ἐρώντων ψυχαῖς ἐγγίγνε[σθαι] ἱ̣ερὸν πνεῦμά τι οἷον θε[ο]φ̣ο̣ρ̣ ... · ἴσα[σι δ’ οἱ] ἤδη τοῦ παιδὸς πάθους εἰληφότες πεῖραν. ἐγὼ [δέ γ’ οὔ]πω—μηδὲ πειραθείην τὸ σύ̣ν̣ο̣λ̣ον. Ἔρως [δ’ ἔστ]ιν κίνημα διανοίας ὑπὸ̣ [κ]ά̣λ̣λ̣ους γινόμε[νον] καὶ ὑπὸ συνηθείας αὐξόμ̣ε̣ν̣ο̣ν̣.” ρ̣ .. ν̣ ἐβου[ .... ]ν λόγ̣ον περαίνειν καὶ ὁ [Ἀ]ν̣[α]ξιμένη̣ς δι[ελέγ]ετο πρὸς τὴν Παρθενόπην ἀντιλαβέσθαι [τῆς ζ]ητήσεως· κἀκείνη δ[ι’ ὀ]ργῆς ἔχουσα τὸν Μητίοχον δ̣ι̣ὰ̣ τὸ μὴ ὁ̣μολογῆσαι μήπω ο̣ὐ̣δ̣εμία̣ς̣ ἐρασ̣θῆναι (καὶ εὔξατο μηδὲ μέ̣λλε̣ι̣ν·) ” ..... ,” ἔφη, “κενὸ[ς] ὁ τοῦ ξένου λῆρος κα[ ... ] δ̣ο̣κ̣ε̣ῖ̣ μ[οι] ὅ̣τ̣ι̣ ἡμ[ῖ]ν ἐπὶ παιδείας θύραν ........... ς̣ κ̣α̣ὶ̣ ποιηταὶ καὶ ζωγράφοι καὶ π[λάστα]ι τοῦτον |