[..................].ε[....]ο̣ν̣.[..]επ̣[....] [.............]ς̣[...]τι̣ [φ]οβεῖται γὰρ τ[....] [.............]..ε̣[...]ν̣τ̣ος ἰδιώτου λ̣.[...] [....................]...[...]λαβόντες πρὸς [.................. ὥρ]μησαν ἀσεβείας [............. τοῖς χρ]ησ̣μοῖς ἐπεχεί[ρησαν ............... τὴν γὰ]ρ̣ Π[υ]θίαν ἀμή[χαν— .................] ἀποθεσπίζειν [............ χρησ]μ̣ω̣δ̣[....] μετατιθέντες [...............]κ̣λ̣έ̣π̣[τει]ν τὴν ἀπὸ τοῦ [τρίποδος Πυθίαν κ]αὶ τοὺ[ς λ]ο̣γ̣ιωτάτους Δελ[φῶν...............]... ἁ̣γ̣[ν]ὴν ἑστίαν καὶ [...............]μ̣ύσ̣τ̣η̣[ν] ἐβιάζοντο τρ. [...............]μμένα [δ]ε̣σ̣μοῖς ἀοράτοις [...............]ς κατοπτεῦσαι καὶ τὴν [...............]σκευ.....ου λῦσαι [...............]..... εἴργ[ο]ντος δὲ τοῦ [...............]του ...[....σ]πα[σ]άμενος [τὸ ξίφος ὁ τῆς βαρβ]ά̣ρ̣ου στρατε[ι]ᾶς ἡγεμὼν [...............]ν̣ ἐπʼ αὐτὸ[ν]· «καὶ γνώσῃ,» [εἶπεν, «..............]παθὼν κ̣[αὶ] βιάζῃ μάχ[ε-] [σθαι ............. ὡ]περέχ[ο]ντα. Ἄρης γὰρ [...............] ὧι νῦν ἐγὼ καθώπλισμαι [...............]υτ.τ.. ἐμῆς ὅπλον ἐστί χαίρει δὲ σφαγαῖς ἀνθρώπων, αἷς καὶ ἐγὼ τέρπομαι τῶν ἐκείνωι καθοσιωμένων σπονδῶν καταρχόμενος.καλὸν οὖν αὐτῶι θῦμα τὸν σὸν ἐγὼ φόνον σπείσω.» τοῦ δὲ ταῦτα μετὰ πικρᾶς ἀνατάσεως ἀπειλοῦντος, ὁ προφήτης ἐπὶ τὴν ἐν τῶι προδόμωι συμφυγὼν ἑστίαν, ἐφʼ ἧς τὸ τῆς ἀθανάτου πυρᾶς τεθησαυρισμένον φυλάττεται φῶς. «φεῖσαι καὶ μὴ μιάνῃς,» ἔλεγε, «Δαῦλι, τὸ τῆς Θέμιδος ἀρχαῖον ἵδρυμα μηδὲ τὸν ἀναίμακτον σηκὸν σφαγῆι φύρησαι.» «οὐ προσίεμαι λόγον,» εἶπεν ὁ Δαῦλις, «οὐδʼ ἱκέτην, σὺ δὲ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἃ δεῖ προλέγων ἃ σὲ δεῖ παθεῖν οὔτι ἔγνως. παύσω δὲ πάντας ἀνθρώπους ψευδέσιν ἐξαπα-τωμένους χρησμοῖς. ποῖος γὰρ ἐνθάδε νῦν Ἀπόλλων ἢ ποῖος ὀμφαλὸς γῆς δάφνηι καταστε-φόμενος τὰ κοινὰ πάντων ἀνθρώπων φόβητρα καὶ τῆς ὑμετέρας ἐργας … εδ … ατα; ὁ γὰρ Λατοῦς ἐκεῖνος τὸν οὐρανὸν ἔχει, τὴν δὲ γῆν ἡμεῖς· μισθοῦ δʼ οὖν μαντεύων θεὸς ἀνθρώποις παυσάσθω πεινῶντος ἔργον ἐπιτηδεύων … γόητος· ἀλλὰ ταῦτʼ ἐστιν ὑμέτερα σοφίσματα πίσ-τιν ἀπὸ λῃστείας κατασκευασαμένων. ἐπὶ σοὶ νῦν ποῦ τὸ ἄδυτον ἢ καὶ αὐτὸ καταδέδυκεν; μισῶ δὲ μάντεις ἀλλοτρίων προφήτας κακῶν δίκτυα χρησμῶν εἰς νεῦρα ἐργασίας πλέκτοντας.» ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος, ὁ προφήτης, «μάντις Ἀπόλλων,» εἶπε, «καὶ Δελφῶν ἑστία καὶ θείωι στόματι προθεσπιζομένη χρησμῶν ἀψευδὴς ἀλήθεια καὶ χάσμα γῆς, χθονίου πνεύματος στόμιον ἐξ οὗ τὴν ἀναφερομένην ἀκούομεν φωνὴν ἀθανάτων ὑβριζόμεθα δε … ἀρρήτου χρησμω … ται ξίφει καὶ ὀφ … ὁ τῆς ἀσύλου Θέμιδος ὑπὸ Διὸς ἄνθρωπος ναὸν καὶ τὴν ὀροφὴν ἀγηράτοις ἀπόλλυσθαι καὶ κατασβέννυσθαι αἵματι τὸ ἀπὸ τῆς φῶς ἀλλʼ οὔ τι τ … ἀσεβείας ἀφήσεσθαι κνητος τῆς σῆς η … ἤδη γὰρ καὶ ὁ πατήρ σου … τόνδε τὸν τόπον ἐξύβρισε … θνητὸς παρὰ θεὸν … ἤ-δη, Δαῦλι, τέθηκται τὸ ξίφος ἔστεπται ἡ ἑστία καὶ καλλιερητ … τὸν βωμὸν κει … αἷμα· ἤδη γάρ σε τίσονται αἱ Ἐρινύες τὸν ἐμὸν φόνον ἐγ … δίκης παιδὸς δ … ἀπαραιτήτουσ … νυκτὶ πολλῇ κα … αἱ δʼ ἐγγὺς ἐφεστηκυῖαι καὶ γὰρ ἀγορευον … ἐκπλήττεις ἤδη
Daulis is an anonymous ancient Greek prose narrative of an erotic nature. The title refers to the city in Phocis, central Greece, which is mythologically significant as the kingdom of Tereus in the tragic story of Proche and Philomela, a narrative involving adultery, rape, and mutilation. While the work's specific plot and characters remain unknown, its classification as an erotic narrative and its titular connection to a city associated with such a dark myth suggest it may have engaged with themes of desire, betrayal, and violence. The manuscript tradition and preservation status of Daulis are undocumented, and it is not listed among the extant works of known authors. Its existence presents a notable juxtaposition, indicating a potential adaptation of the tragic mythological material into a prose erotic context.