eul_wid: bzo-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Pirithous, Fragments by Critias of Athens

Pirithous is a lost satyr play attributed to Critias of Athens, a politician and writer of the late 5th century BCE best known for his role among the oligarchic Thirty Tyrants. The play dramatized the mythological story of the heroes Theseus and Pirithous and their ill-fated attempt to abduct Persephone from the underworld. No complete text of the work survives; it is known only through a handful of fragments preserved by later authors. The most substantial of these is a 42-line passage quoted by the philosopher Sextus Empiricus, which contains a notable rationalizing argument that the gods were an invention of a shrewd ruler designed to deter secret wrongdoing and enforce social morality. This fragment is often interpreted as a reflection of the radical Sophistic thought circulating in Athens during Critias's lifetime, using the traditionally irreverent and subversive format of the satyr play to explore atheistic ideas. Other, smaller fragments are found in the anthology of Stobaeus. The play's attribution remains somewhat uncertain, as some ancient sources assigned it to Euripides, though stylistic and thematic analysis favours Critian authorship.

δρακοντ̣[]
τηνου[]
ὀργὴν .[]
⸏ἐπίσταμ̣[αι]
Χο(ρός) ὀψὲ ξυνεὶς̣ [.....]ο..[]
⸏θεοὺς σ̣εβεσ̣.....οτ[]
Ἡ(ρακλῆς) Ἰξίονος πα̣[ῖ, πο]λ̣λὰ δ[]
εἶδον λόγ̣ῳ τ̣ʼ ἤ̣κουσα []
οὐδʼ ἐγγὺς οὐδένʼ η̣ι̣[]
τῇ σῇ πελάζο̣ντʼ ἀλ̣[λ]
δυσπραξίᾳ τοὺς π[]
σκῆψιν τινʼ ητι.[]
⸏ἄτης ἀπρούπτως .[]
Πει(ρίθους) ἥδʼ οὐκέτʼ ἐστʼ ἄσ̣ημο[ς οὐδὲ]
ὀνειρατώδης ἀλλʼ ο[]
Ἕλλην· ἰδεῖν δὲ τὸν λέ̣[γοντʼ]
οἷός τʼ ἂν εἴην, πέπτατ̣[αι]
ἀχλὺς πάροι̣θε τῶν ἐμῶ̣[ν ὄσσων]
ἄθλους ἐρωτᾷς τοὺς ἐμ[οὺς]
⸏γλώσσης γὰρ ἠχὼ τῆσδ̣ε̣ πρ..[]
Ἡ(ρακλῆς) οὐδέν τι πάντως θαῦμ[α]
ἀπεστερῆσθαί 〈σʼ〉 ἐστὶν α..[]
καὶ φθέγμα καὶ σχῆμʼ .[]
πολλαὶ διῆλθον τῆς ἐ[μῆς]
⸏καὶ σῆς· ἀναμνήσω δὲ̣ .[]
Π(ειρίθους) σιγησιν̣αρ[.....].[]
φων̣[]
τησ[] [ … ]
… ἐσφηλα …
…
κατελ …
ἐλθὼν …
Ἑλλην …
βωμω …
θεὸς δὲ μανία …
ἔπεμψεν ἄτην
Νεφέλην γυναῖκα
ἔσπειρεν εἰς τοὺς θε …
θυγατρὶ μίσγοιτʼ ε …
τοίων δὲ κόμπων
ποινὰς θεοῖς ἔτεισεν …
μανίας τροχῷ περι …
οἰστρηλάτοισιν ωχ …
ἄπυστο … ἀνθρωποι …
ἔκρυψεν, ἀλλὰ Βορε …
διεσπαράχθη σῶμα·
πατὴρ ἁμαρτὼν εἰς θεοὺς
ἐγὼ δʼ ἐκείνου πήματʼ …
[ … ] [ ]ο̣ση̣.[]
[ ].πη[]
[ ]ν πόνου
… .σοι τ.[......] ἡδὺ νῦ̣ν δοκεῖ
Θησεύς … .ος, Ἡράκλ̣εις, σ̣[ὲ] μέμψομα̣ι̣
… η̣, πιστὸν γὰρ̣ ἄ̣νδρα καὶ φίλον
[αἰσχρὸν πρ]οδοῦναι δυσμ[εν]ῶς εἰλημμένον.
Ἡρακλῆς [σαυτῷ τε], Θησεῦ, τῇ τʼ Ἀθηναίων πό[λει]
πρέ̣ποντʼ ἔλεξας· τοῖσι δυσ̣[τυ]χ̣οῦσι γὰρ
ἀεί ποτʼ εἶ σὺ σύμμαχος· σκῆψιν δ̣[έ τ]οι
ἀεικές ἐστʼ ἔχοντα πρὸς πάτραν̣ μολεῖν̣.
Εὐρυσθέα γὰρ πῶς δοκεῖς ἂν ἄσμενον,
εἴ μοι πύθοιτο ταῦτα συμπράξαντά σε
⸏λέξειν ἂν ὡς ἄκραντος ἤθληται πόνος;
Θησεύς ἀλλʼ οὗ σὺ χρῄζεις π[.......] ἐμὴν ἔχεις
εὔνοιαν οὐκ ἔμπλ[ηκτον ἀλλʼ ἐ]λ̣ευθέρως
ἐχθροῖσί τʼ ἐχθρὰ[ν καὶ φίλοισι]ν̣ εὐμενῆ.
πρόσθεν σʼ ἐμοὶ τ̣ … ει λόγος,
⸏λέγοις δʼ ἂν … ους λόγους
Ἡρακλῆς ὦ φ.[ ]
[ ]ι̣ας
[ ὑ]π̣ηρετῶ
[ ]. θν̣[η]τ̣ῶν̣ φρένας
[ ] γ̣νώμης ἄτερ
[ τοῦ]τό σοι φίλον
[ ]δ̣ι̣κώτ̣ατʼ αἰτιᾷ θεοὺς
[ ]η πᾶς [ἀ]νέρριπται κύβος
[ ]..οντα μὴ μάταιον ᾖ
[ ]ην ἔχω .εξα[.] δὲ χρὴ
[ ]δ̣[] μαθεῖν ὅτου
[ ]..[...]υσι[]
…
[ ] π̣άλ̣η
[ ] ἀλλαγὴν
[ ]ν
[ ]ρενι
[ ]. θεῷ
[ ] νερτέρων
[ ]φ̣ες [ … ]
…
[ ]σ̣θε[]
[ ]ενοσ[]
…
[ ].ερασσ̣[]
[ ]σον ῥω[]
[ ].υ̣σ̣...[]
[ ]νησθει.[]
[ ]λ̣λ̣ον ἀθλο.[]
[ ]αρουστα̣[]
…
…
[ ].λ̣οπ̣λα̣[]
…
…
[ ]..π̣ειν[]
…
[ … ] [ ]...ω[]
[ ]υ̣ροι̣μ̣[]
[ ]ο̣φεω.[]
[ ]εν̣η̣χ[]
[ ]πορωγ[]
[]..ν̣τ̣ερεασ̣[]
[ ].καὶ γην[]
[ ].[..].μασε[]
[ ]ν̣ε̣[] [ … ]
τὰ πολλὰ ἀθετεῖται ε …