eul_wid: bzo-ae
Ἀποσπάσματα περὶ Ἀνακρέοντος καὶ ΚοτάβουFragments on Anacreon and Cotabus
Critias of Athens Fragments on Anacreon and Cotabus PDF
| 1 | ATHEN. XIII p. 600 D [Eros] ὃν ὁ σοφὸς ὑμνῶν αἰεί ποτε Ἀνακρέων πᾶσίν ἐστιν διὰ στόματος. λέγει οὖν περὶ αὐτοῦ καὶ ὁ κράτιστος Κ. τάδε· τὸν δὲ γυναικείων μελέων πλέξαντά πο τ ’ ὠιδάς ἡδὺν Ἀνακρείοντα Τέως εἰς Ἑλλά δ ’ ἀνῆγε ν , συμποσίων ἐρέθισμ α , γυναικῶν ἠπερόπευμ α , αὐλῶν ἀντίπαλο ν , φιλοβάρβιτο ν , ἡδύ ν , ἄλυπο ν . οὔ ποτέ σου φιλότης γηράσεται οὐδὲ θανεῖτα ι , ἔσ τ ’ ἂν ὕδωρ οἴνωι συμμειγνύμενον κυλίκεσσιν παῖς διαπομπεύηι προπόσεις ἐπὶ δεξιὰ νωμῶν παννυχίδας θ ’ ἱερὰς θήλεις χοροὶ ἀμφιέπωσι ν , πλάστιγξ θ ’ ἡ χαλκοῦ θυγάτηρ ἐ π ’ ἄκραισι καθίζηι κοττάβου ὑψηλαῖς κορυφαῖς Βρομίου ψακάδεσσιν .. . |
| tit,2-3 | ΚΡΙΤΙΟΥ ΕΛΕΓΕΙΑ |
| 2 | ATHEN. epit. I p. 28 B Κ. δὲ οὕτως [τὰ ἐξ ἑκάστης πόλεως ἰδιώματα καταλέγει]· ‘ κότταβος .. . τρόπαιον ‘. καὶ ἐπαινεῖται ὄντως ὁ Ἀττικὸς κέραμος. XV 666 B πρῶτον μὲν ἡ τῶν κοττάβων εὕρεσις Σικελική ἐστιν παιδιά, ταύτην πρώτων εὑρόντων Σικελῶν, ὡς Κ. φησὶν ὁ Καλλαίσχρου ἐν τοῖς Ἐλεγείοις διὰ τούτων· ‘ κότταβος .. . καθιστάμεθα ‘ Lex. BEKK. VI Anecd. I 382, 19 [Phot. A 73, 3 Reitzenst.] ἀλεξίλογ α : οὕτω τὰ γράμματα κέκληκε Κ. ὁ τύραννος [V. 10]. κότταβος ἐκ Σικελῆς ἐστι χθονό ς , ἐκπρεπὲς ἔργο ν , ὃν σκοπὸν ἐς λατάγων τόξα καθιστάμεθ α · εἶτα δ ’ ὄχος Σικελὸς κάλλει δαπάνηι τε κράτιστος Θεσσαλικὸς δὲ θρόνο ς , γυίων τρυφερωτάτη ἕδρ α · εὐναίου δὲ λέχους 〈ἔξοχα〉 κάλλος ἔχει Μίλητός τε Χίος τ ’ ἔναλος πόλις Οἰνοπίωνο ς . Τυρσηνὴ δὲ κρατεῖ χρυσότυπος φιάλη καὶ πᾶς χαλκὸς ὅτις κοσμεῖ δόμον ἔν τινι χρεία ι . Φοίνικες δ ’ εὗρον γράμμα τ ’ ἀλεξίλογ α · Θήβη δ ’ ἁρματόεντα δίφρον συνεπήξατο πρώτ η , φορτηγοὺς δ ’ ἀκάτους Κᾶρες ἁλὸς ταμία ι . τὸν δὲ τροχὸν γαίας τε καμίνου τ ’ ἔκγονον εὗρεν κλεινότατον κέραμο ν , χρήσιμον οἰκονόμο ν , ἡ τὸ καλὸν Μαραθῶνι καταστήσασα τρόπαιο ν . |
| 3 | MAL L . THEODO R . de met r . VI 58 9 , 20 Keil metrum dactylicum hexametrum inventum primitus ab Orpheo C . asseri t . |
| tit,4-5 | ΕΙΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΝ |
| 4 | HEPHAES T . 2 , 3 ( περὶ συνεκφωνήσεω ς ) ἢ δύο βραχεῖαι εἰς μίαν βραχεῖα ν , ὅπερ ἐν τοῖς ἄλλοις εὑρίσκεται μέτροις .. . ἐν δὲ τοῖς ἔπεσι σπανίω ς · ὥσπερ Κ . ἐν τῆι εἰς Ἀλκιβιάδην ἐλεγείαι οὐκ ὤιετο ἐγχωρεῖν τοῦ Ἀλκιβιάδου τὸ ὄνομα· φησὶ γάρ· καὶ νῦν Κλεινίου υἱὸν Ἀθηναῖον στεφανώσω Ἀλκιβιάδην νέοισιν ὑμνήσας τρόποι ς · οὐ γάρ πως ἦν τοὔνο μ ’ ἐφαρμόζειν ἐλεγείω ι · νῦν δ ’ ἐν ἰαμβείωι κείσεται οὐκ ἀμέτρω ς . |
| 5 | PLU T . Alci b . 33 τὸ μὲν οὖν ψήφισμα τῆς καθόδου πρότερον ἐκεκύρωτο Κριτίου τοῦ Καλλαίσχρου γράψαντο ς , ὡς αὐτὸς ἐν ταῖς Ἐλεγείαις πεποίηκεν ὑπομιμνήισκων τὸν Ἀλκιβιάδην τῆς χάριτος ἐν τούτοις· γνώμη δ ’ ἥ σε κατήγα γ’ , ἐγὼ ταύτην ἐν ἅπασιν εἶπον καὶ γράψας τοὖργον ἔδρασα τόδ ε . σφραγὶς δ ’ ἡμετέρης γλώττης ἐπὶ τοῖσδεσι κεῖτα ι. |
| tit,6-9 | ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΕΜΜΕΤΡΟΙ. ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ. |
| 6 | ATHEN. X 432 D προπόσεις δὲ τὰς γινομένας ἐν τοῖς συμποσίοις Λακεδαιμονίοις οὐκ ἦν ἔθος ποιεῖν οὐδὲ φιλοτησίας διὰ τούτων πρὸς ἀλλήλους ποιεῖσθαι. δηλοῖ δὲ ταῦτα Κ. ἐν τοῖς Ἐλεγείοι ς· καὶ τό δ ’ ἔθος Σπάρτηι μελέτημά τε κείμενόν ἐστι πίνειν τὴν αὐτὴν οἰνοφόρον κύλικ α , μη δ ’ ἀποδωρεῖσθαι προπόσεις ὀνομαστὶ λέγοντα μη δ ’ ἐπὶ δεξιτερὰν χεῖρα κύκλωι θιάσου ἄγγεα Λυδὴ χεὶρ εὗ ρ ’ Ἀσιατογενής καὶ προπόσεις ὀρέγειν ἐπὶ δεξιὰ καὶ προκαλεῖσθαι ἐξονομακλήδη ν , ὧι προπιεῖν ἐθέλε ι . εἶ τ ’ ἀπὸ τοιούτων πόσεων γλώσσας τε λύουσιν εἰς αἰσχροὺς μύθου ς , σῶμά τ ’ ἀμαυρότερον τεύχουσι ν · πρὸς δ ’ ὄμ μ ’ ἀχλὺς ἀμβλωπὸς ἐφίζε ι , λῆστις δ ’ ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδω ν , νοῦς δὲ παρέσφαλτα ι . δμῶες δ ’ ἀκόλαστον ἔχουσιν ἦθο ς · ἐπεισπίπτει δ ’ οἰκοτριβὴς δαπάν η . οἱ Λακεδαιμονίων δὲ κόροι πίνουσι τοσοῦτο ν , ὥστε φρέ ν ’ εἰς ἱλαρὰν ἐλπίδα πάντας ἄγειν ἔς τε φιλοφροσύνην γλῶσσαν μέτριόν τε γέλωτ α . τοιαύτη δὲ πόσις σώματί τ ’ ὠφέλιμος γνώμηι τε κτήσει τ ε · καλῶς δ ’ εἰς ἔρ γ ’ Ἀφροδίτης πρός θ ’ ὕπνον ἥρμοστα ι , τὸν καμάτων λιμέν α , πρὸς τὴν τερπνοτάτην τε θεῶν θνητοῖς Ὑγίειαν καὶ τὴν Εὐσεβίης γείτονα Σωφροσύνη ν . ἑξῆς τε πάλιν φησίν· αἱ γὰρ ὑπὲρ τὸ μέτρον κυλίκων προπόσεις παρὰ χρῆμα τέρψασαι λυποῦ ς ’ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνο ν . ἡ Λακεδαιμονίων δὲ δίαι θ ’ ὁμαλῶς διάκειτα ι , ἔσθειν καὶ πίνειν σύμμετρα πρὸς τὸ φρονεῖν καὶ τὸ πονεῖν εἶναι δυνατού ς · οὐκ ἔσ τ ’ ἀπότακτος ἡμέρα οἰνῶσαι σῶ μ ’ ἀμέτροισι πότοι ς . |
| 7 | SCHOL. EURIP. Hipp. 264 ἑνὸς τῶν ἑπτὰ σοφῶν ἐστιν ἀπόφθεγμα τὸ ‘μηδὲν ἄγαν‘, ὅπερ Χίλωνι ἀνατιθέασιν, ὡς Κ. DIOG. I 41 [s. I 61, 12] ohne Autornamen: ἦν Λακεδαιμόνιο ς , Χίλων σοφό ς , ὃς τά δ ’ ἔλεξ ε · μηδὲν ἄγα ν · καιρῶι πάντα πρόσεστι καλ ά. |
| 8 | PLUT. Cim. 10 [nach 82 B 20] Κ. δὲ τῶν τριάκοντα γενόμενος ἐν τοῖς Ἐλεγείοις εὔχεται πλοῦτον μὲν Σκοπαδῶ ν , μεγαλοφροσύνην δὲ Κίμωνο ς , νίκας δ ’ Ἀρκεσίλα τοῦ Λακεδαιμονίο υ. |
| 9 | STOB. III 29, 11 Κριτίου· ἐκ μελέτης πλείους ἢ φύσεως ἀγαθο ί. |
| 10 | VITA EURIPID. p. 135, 33 τούτων νοθεύεται τρία· Τέννη ς , Ῥαδάμανθυ ς , Πειρίθοο ς. |
| 12 (tit) | ΤΕΝΝΗΣ STOB. III 2, 15 Εὐριπίδης Τέννηι. φε ῦ · οὐδὲν δικαιόν ἐστιν ἐν τῶι νῦν γένε ι. |
| tit,13-15 | ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ |
| 13 | ANTIATT. BEKK. p. 94, 1 ἐξαιρεῖν ἀντὶ τοῦ ἀφαιρεῖν. Εὐριπίδης δὲ Ῥαδαμάνθυϊ· οὐδεὶς γὰρ ἡμᾶς 〈ὅστισ〉 ἐξαιρήσεται .. . |
| 14 | STRA B . VIII p . 356 Εὐριπίδης .. . ἐν Ῥαδαμάνθυ ϊ · οἳ γῆν ἔχου ς ’ Εὐβοΐδα πρόσχωρον πόλιν ... |
| 15 | STOB. II 8, 12. IV 20, II, 61 Εὐριπίδου Ῥαδάμανθυς· ἔρωτες ἡμῖν εἰσὶ παντοῖοι βίο υ · ὁ μὲν γὰρ εὐγένειαν ἱμείρει λαβεῖ ν , τῶι δ ’ οὐχὶ τούτου φροντί ς , ἀλλὰ χρημάτων πολλῶν κεκλῆσθαι βούλεται πάτωρ δόμοι ς · ἄλλωι δ ’ ἀρέσκει μηδὲν ὑγιὲς ἐκ φρενῶν λέγοντι πείθειν τοὺς πέλας τόλμηι κακῆ ι · οἱ δ ’ αἰσχρὰ κέρδη πρόσθε τοῦ καλοῦ βροτῶν ζητοῦσι ν · οὕτω βίοτος ἀνθρώπων πλάν η . ἐγὼ 〈δὲ〉 τούτων οὐδενὸς χρήιζω τυχεῖ ν , δόξαν δὲ βουλοίμην ἂν εὐκλείας ἔχει ν . |
| tit,16-23 | ΠΕΙΡΙΘΟΟΣ |
| 16 (2) | GREGOR. CORINTH. Zu HERMOG. Β 445, 7 Rabe (καὶ Εὐριπίδης ‘ Ζεύ ς , ὡς λέλεκται ‘ ἀναφορά, ‘ τῆς ἀληθείας ὕπο ‘ βεβαίωσις): οὗτος ὁ στίχος ἐν δυσὶν εὕρηται δράμασιν Εὐριπίδου, ἔν τε τῶι λεγομένωι Πειρίθωι καὶ ἐν τῆι Σοφῆι Μελανίππηι. ὧν καὶ τὰς ὑποθέσεις καὶ τὰ χωρία οὐκ ἄκαιρον ἐκθεῖναι τοῖς ἀσπαζομένοις τὴν πολυμάθειαν. ἡ μὲν οὖν τοῦ Πειρίθου ὑπόθεσίς ἐστιν αὕτη· Πειρίθους ἐπὶ τῆι Περσεφόνης μνηστείαι μετὰ Θησέως εἰς Ἅιδου καταβὰς τιμωρίας ἔτυχε τῆς πρεπούσης· αὐτὸς μὲν γὰρ ἐπὶ πέτρας ἀκινήτωι καθέδραι πεδηθεὶς δρακόντων ἐφρουρεῖτο χάσμασιν, Θησεὺς δὲ τὸν φίλον ἐγκαταλιπεῖν αἰσχρὸν ἡγούμενος βίου εἵλετο τὴν ἐν Ἅιδου ζωήν. ἐπὶ τὸν Κέρβερον δὲ Ἡρακλῆς ἀποσταλεὶς ὑπὸ Εὐρυσθέως τοῦ μὲν θηρίου βίαι περιεγένετο, τοὺς δὲ περὶ Θησέα χάριτι τῶν χθονίων θεῶν τῆς παρούσης ἀνάγκης ἐξέλυσεν, μιᾶι πράξει καὶ τὸν ἀνθιστάμενον χειρωσάμενος καὶ παρὰ θεῶν χάριν λαβὼν καὶ δυστυχοῦντας ἐλεήσας φίλους. εἰσάγεται γοῦν ἐν τούτωι τῶι δράματι Αἰακὸς πρὸς Ἡρακλέα λέγων· ἔ α , τί χρῆμ α ; δέρκομαι σπουδῆι τινα δεῦ ρ ’ ἐγκονοῦντα καὶ μά λ ’ εὐτόλμωι φρεν ί . εἰπεῖν δίκαιο ν , ὦ ξέν (ε) , ὅστις ὢν τόπους εἰς τούσδε χρίμπτηι καὶ κα θ ’ ἥντι ν ’ αἰτία ν . εἶτα Ἡρακλῆς πρὸς αὐτόν [TGF p. 547, Eur. fr. 591 N 2 .]· οὐδεὶς ὄκνος πάν τ ’ ἐκκαλύψασθαι λόγο ν · ἐμοὶ πατρὶς μὲν Ἄργο ς , ὄνομα δ ’ Ἡρακλῆ ς , θεῶν δὲ πάντων πατρὸς ἐξέφυν Διό ς · ἐμῆι γὰρ ἦλθε μητρὶ κεδνὸν εἰς λέχος Ζεύ ς , ὡς λέλεκται τῆς ἀληθείας ὕπ ο . ἥκω δὲ δεῦρο πρὸς βία ν , Εὐρυσθέως ἀρχαῖς ὑπείκω ν , ὅς μ ’ ἔπεμψ (ε ) Ἅιδου κύνα ἄγειν κελεύων ζῶντα πρὸς Μυκηνίδας πύλα ς , ἰδεῖν μὲν οὐ θέλω ν , ἆθλον δέ μοι ἀνήνυτον τόν δ ’ ὤιε τ ’ ἐξηυρηκένα ι . τοιόν δ ’ ἰχνεύων πρᾶγος Εὐρώπης κύκλωι Ἀσίας τε πάσης ἐς μυχοὺς ἐλήλυθ α . |
| 17 | ATHEN. XI 496 A πλημοχόη ... χρῶνται δὲ (τῶι σκεύει) ἐν Ἐλευσῖνι τῆι τελευταίαι τῶν μυστηρίων ἡμέραι, ἣν καὶ ἀπ’ αὐτοῦ προσαγορεύουσι Πλημοχόας ... μνημονεύει αὐτῶν καὶ ὁ τὸν Πειρίθουν γράψας εἴτε Κριτίας ἐστὶν ὁ τύραννος ἢ Εὐριπίδης λέγων οὕτως· ἵνα πλημοχόας τάσ δ ’ εἰς χθόνιον χάσ μ ’ εὐφήμως προχέωμε ν . |
| 18 | CLEM. Str. V 35 [II 349, 18 St.] περὶ τούτων τά τε ἐπὶ τῆς ἁγίας κιβωτοῦ ἱστορούμενα μηνύει τὰ τοῦ νοητοῦ κόσμου τοῦ ἀποκεκρυμμένου καὶ ἀποκεκλεισμένου τοῖς πολλοῖς. ναὶ μὴν καὶ τὰ χρυσᾶ ἐκεῖνα ἀγάλματα, ἑξαπτέρυγον ἑκάτερον αὐτῶν, εἴτε τὰς δύο ἄρκτους ὡς βούλονταί τινες, ἐμφαίνει εἴτε, ὅπερ μᾶλλον, τὰ δύο ἡμισφαίρια, ἐθέλει δὲ τὸ ὄνομα τῶν Χερουβὶμ δηλοῦν ἐπίγνωσιν πολλήν. ἀλλὰ δώδεκα πτέρυγας ἄμφω ἔχει καὶ διὰ τοῦ ζωιδιακοῦ κύκλου καὶ τοῦ κατ’ αὐτὸν φερομένου χρόνου τὸν αἰσθητὸν κόσμον δηλοῖ. οἶμαι καὶ ἡ τραγωιδία φυσιολογοῦσά φησιν· ‘ ἀκάμας .. . πόλον ‘ . SCHOL. ARISTOPH. Av. 179 πόλον γὰρ οἱ παλαιοὶ οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι σημεῖόν τι καὶ πέρας ἄξονος, ἀλλὰ τὸ περιέχον ἅπαν. Εὐριπίδης Πειρίθωι ‘καὶ τὸν Ἀτλάντιον φρουρῶν πόλον ‘, ὡς αὐτοῦ τε περιπολουμένου καὶ δι’ αὐτοῦ πάντων ἐρχομένων. ἀκάμας τε χρόνος περί τ ’ ἀενάωι ῥεύματι πλήρης φοιτᾶι τίκτων αὐτὸς ἑαυτό ν , δίδυμοί τ ’ ἄρκτοι ταῖς ὠκυπλάνοις πτερύγων ῥιπαῖς τὸν Ἀτλάντειον τηροῦσι πόλο ν. Ἄτλας δὲ ὁ μὴ πάσχων πόλος δύναται μὲν εἶναι καὶ ἡ ἀπλανὴς σφαῖρα, βέλτιον δὲ ἴσως αἰῶνα ἀκίνητον νοεῖσθαι. |
| 19 | — —115 [II 403, 14 St.] ἐν δὲ τῶι Πειρίθωι δράματι ὁ αὐτὸς καὶ τάδε τραγωιδεῖ· ‘σὲ ... ἀμφιχορεύε ι. σὲ τὸν αὐτοφυ ῆ , τὸν ἐν αἰθερίωι ῥύμβωι πάντων φύσιν ἐμπλέξαν θ’ , ὃν πέρι μὲν φῶ ς , πέρι δ ’ ὀρφναία νὺξ αἰολόχρως ἄκριτός τ ’ ἄστρων ὄχλος ἐνδελεχῶς ἀμφιχορεύε ι . ἐνταῦθα γὰρ τὸν μὲν αὐτοφυῆ τὸν δημιουργὸν νοῦν εἴρηκεν, τὰ δ’ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ κόσμου τάσσεται, ἐν ὧι καὶ αἱ ἐναντιότητες φωτός τε καὶ σκότους. |
| 20 | PLUT. de amic. mult. 7 p. 96 c ἔνιοι τῶν φίλων οὐθὲν ἀπολαύσαντες εὐτυχούντων συναπόλλυνται δυστυχοῦσι. καὶ τοῦτο μάλιστα πάσχουσιν οἱ φιλόσοφοι καὶ χαρίεντες, ὡς Θησεὺς τῶι Πειρίθωι κολαζομένωι καὶ δεδεμένωι αἰδοῦς ἀχαλκεύτοισιν ἔζευκται πέδαι ς . |
| 21 | STOB. II 8, 4 Εὐριπίδου Πειρίθωι· ὁ πρῶτος εἰπὼν οὐκ ἀγυμνάστωι φρενί ἔρριψε ν , ὅστις τόν δ ’ ἐκαίνισεν λόγο ν , ὡς τοῖσιν εὖ φρονοῦσι συμμαχεῖ τύχ η . |
| 22 | —III 37, 15 Πειρίθου. τρόπος δὲ χρηστὸς ἀσφαλέστερος νόμο υ · τὸν μὲν γὰρ οὐδεὶς ἂν διαστρέψαι ποτέ ῥήτωρ δύναιτ ο , τὸν δ ’ ἄνω τε καὶ κάτω λόγοις ταράσσων πολλάκις λυμαίνετα ι. |
| 23 | —IV 53, 23 Εὐριπίδου Πειρίθωι· οὐκ οὖν τὸ μὴ ζῆν κρεῖσσόν ἐσ τ ’ ἢ ζῆν κακῶ ς ; |
| 25 (tit) | ΣΙΣΥΦΟΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ SEX T . IX 54 καὶ Κ . δὲ εἷς τῶν ἐν Ἀθήναις τυραννησάντων δοκεῖ ἐκ τοῦ τάγματος τῶν ἀθέων ὑπάρχειν φάμενο ς , ὅτι οἱ παλαιοὶ νομοθέται ἐπίσκοπόν τινα τῶν ἀνθρωπίνων κατορθωμάτων καὶ ἁμαρτημάτων ἔπλασαν τὸν θεὸν ὑπὲρ τοῦ μηδένα λάθραι τὸν πλησίον ἀδικεῖ ν , εὐλαβούμενον τὴν ὑπὸ τῶν θεῶν τιμωρία ν . ἔχει δὲ πα ρ ’ αὐτῶι τὸ ῥητὸν οὕτω ς · ‘ ἦν .. . γένοσ ‘ AËT. I 7, 2 (D. 298) καὶ Εὐριπίδης δὲ ὁ τραγωιδοποιὸς ἀποκαλύψασθαι μὲν οὐκ ἠθέλησε δεδοικὼς τὸν Ἄρειον πάγον, ἐνέφηνε δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· τὸν γὰρ Σίσυφον εἰσήγαγε προστάτην ταύτης τῆς δόξης καὶ συνηγόρησεν αὐτοῦ ταύτηι τῆι γνώμηι· ‘ ἦν γὰρ χρόνο ς, φησίν, ὅ τ ’ .. . ὑπηρέτησ ‘ [1. 2]. ἔπειτά φησι τὴν ἀνομίαν λυθῆναι νόμων εἰσαγωγῆι· ἐπεὶ γὰρ ὁ νόμος τὰ φανερὰ τῶν ἀδικημάτων εἴργειν ἠδύνατο, κρύφα δὲ ἠδίκουν πολλοί, τότε τις σοφὸς ἀνὴρ ἐπέστησεν. ὡς δεῖ ψευδεῖ λόγωι τυφλῶσαι τὴν ἀλήθειαν καὶ πεῖσαι τοὺς ἀνθρώπους, ὡς ἔστι ... βίω ι , ὃς ταῦ τ ’ ἀκούει καὶ βλέπει φρονεῖ τ ’ ἄγαν ‘ [17. 18.]. I 6, 7 (D. 294) ὅθεν καὶ Εὐριπίδης φησί· ‘ τό τ ’ ἀστερωπὸν οὐρανοῦ σέλας χρόνου .. . σοφοῦ ‘ [33. 34]. ἦν χρόνο ς , ὅ τ ’ ἦν ἄτακτος ἀνθρώπων βίος καὶ θηριώδης ἰσχύος θ ’ ὑπηρέτη ς , ὅ τ ’ οὐδὲν ἆθλον οὔτε τοῖς ἐσθλοῖσιν ἦν οὔ τ ’ αὖ κόλασμα τοῖς κακοῖς ἐγίγνετ ο . κἄπειτά μοι δοκοῦσιν ἄνθρωποι νόμους θέσθαι κολαστά ς , ἵνα δίκη τύραννος ἦι 〈ὁμῶς ἁπάντων〉 τήν θ ’ ὕβριν δούλην ἔχηι ἐζημιοῦτο δ ’ εἴ τις ἐξαμαρτάνο ι . ἔπει τ ’ ἐπειδὴ τἀμφανῆ μὲν οἱ νόμοι ἀπεῖργον αὐτοὺς ἔργα μὴ πράσσειν βία ι , λάθραι δ ’ ἔπρασσο ν , τηνικαῦτά μοι δοκεῖ 〈πρῶτον〉 πυκνός τις καὶ σοφὸς γνώμην ἀνήρ [ γνῶνα ι ] 〈θεῶν〉 δέος θνητοῖσιν ἐξευρεῖ ν , ὅπως εἴη τι δεῖμα τοῖς κακοῖσ ι , κἂν λάθραι πράσσωσιν ἢ λέγωσιν ἢ φρονῶσί 〈τι 〉 . ἐντεῦθεν οὖν τὸ θεῖον εἰσηγήσατ ο , ὡς ἔστι δαίμων ἀφθίτωι θάλλων βίω ι , νόωι τ ’ ἀκούων καὶ βλέπω ν , φρονῶν τ ’ ἄγαν προσέχων τε ταῦτ α , καὶ φύσιν θείαν φορῶ ν , ὃς πᾶν τὸ λεχθὲν ἐν βροτοῖς ἀκούσετα ι , 〈τὸ〉 δρώμενον δὲ πᾶν ἰδεῖν δυνήσετα ι . ἐὰν δὲ σὺν σιγῆι τι βουλεύηις κακό ν, τοῦτ’ οὐχὶ λήσει τοὺς θεούς· τὸ γὰρ φρονοῦν 〈ἄγαν〉 ἔνεστι. τούσδε τοὺς λόγους λέγων διδαγμάτων ἥδιστον εἰσηγήσατο ψευδεῖ καλύψας τὴν ἀλήθειαν λόγωι. ναίειν δ’ ἔφασκε τοὺς θεοὺς ἐνταῦθ’, ἵνα μάλιστ’ ἂν ἐξέπληξεν ἀνθρώπους λέγων, ὅθεν περ ἔγνω τοὺς φόβους ὄντας βροτοῖς καὶ τὰς ὀνήσεις τῶι ταλαιπώρωι βίωι, ἐκ τῆς ὕπερθε περιφορᾶς, ἵν’ ἀστραπάς κατεῖδεν οὔσας, δεινὰ δὲ κτυπήματα βροντῆς, τό τ’ ἀστερωπὸν οὐρανοῦ δέμας, Χρόνου καλὸν ποίκιλμα τέκτονος σοφοῦ, |
| 25 (50) | ὅθεν τε λαμπρὸς ἀστέρος στείχει μύδρος ὅ θ’ ὑγρὸς εἰς γῆν ὄμβρος ἐκπορεύεται. τοίους δὲ περιέστησεν ἀνθρώποις φόβους, δι’ οὓς καλῶς τε τῶι λόγωι κατώικισεν τὸν δαίμον(α) οὗ〈τοσ〉 κἀν πρέποντι χωρίωι, τὴν ἀνομίαν τε τοῖς νόμοις κατέσβεσεν. καὶ ὀλίγα προσδιελθὼν ἐπιφέρει· οὕτω δὲ πρῶτον οἴομαι πεῖσαί τινα θνητοὺς νομίζειν δαιμόνων εἶναι γένο ς . |
| 26 | STOB. I 8, 11: μετὰ τὴν σκιὰν τάχιστα γηράσκει χρόνο ς . |
| 27 | —III 14, 2 Κριτίου. ὅστις δὲ τοῖς φίλοισι πάντα πρὸς χάριν πράσσων ὁμιλε ῖ , τὴν παραυτί χ ’ ἡδονήν ἔχθραν καθίστη ς ’ εἰς τὸν ὕστερον χρόνο ν . |
| 28 | — —23, 1 Κ—ου. δεινὸν δ ’ ὅταν τις μὴ φρονῶν δοκῆι φρονεῖ ν . |
| 29 | STOB. IV 33, 10 Κ—ου. σοφῆς δὲ πενίας σκαιότητα πλουσίαν κρεῖσσον σύνοικόν ἐστιν ἐν δόμοις ἔχει ν ; |
| 30 | 〈ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΘΗΝΑΙΩΝ〉 |
| 31 (tit) | ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΘΕΤΤΑΛΩΝ ATHEN. XIV 662F ‘ ὁμολογοῦνται δ ’ οἱ Θετταλοὶ πολυτελέστατοι τῶν Ἑλλήνων γεγενῆσθαι περί τε τὰς ἐσθῆτας καὶ τὴν δίαιτα ν · ὅπερ αὐτοῖς αἴτιον ἐγένετο καὶ τοῦ κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐπαγαγεῖν τοὺς Πέρσα ς , ἐζηλωκόσι τὴν τούτων τρυφὴν καὶ πολυτέλειαν ‘ . ἱστορεῖ δὲ περὶ τῆς πολυτελείας αὐτῶν καὶ Κ. ἐν τῆι Πολιτείαι αὐτῶν. |
| tit,32-37 | ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ |
| 32 | CLEM. Str. VI 9 [II 428, 12 St.] πάλιν Εὐριπίδου ποιήσαντος ‘ἐκ γὰρ πατρὸς καὶ μητρὸς ἐκπονουμένων σκληρὰς διαίτας οἱ γόνοι βελτίονεσ‘ [fr. 525, 4. 5], Κ. γράφει· ἄρχομαι δέ τοι ἀπὸ γενετῆς ἀνθρώπο υ · πῶς ἂν βέλτιστος τὸ σῶμα γένοιτο καὶ ἰσχυρότατο ς ; εἰ ὁ φυτεύων γυμνάζοιτο καὶ ἐσθίοι ἐρρωμένως καὶ ταλαιπωροίη τὸ σῶμα καὶ ἡ μήτηρ τοῦ παιδίου τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι ἰσχύοι τὸ σῶμα καὶ γυμνάζοιτ ο . |
| 33 | ATHEN. XI 463 E τρόποι εἰσὶ πόσεων κατὰ πόλεις ἴδιοι, ὡς Κ. παρίστησιν ἐν τῆι Λακεδαιμονίων Πολιτείαι διὰ τούτων· ‘ ὁ μὲν Χῖος καὶ Θάσιος ἐκ μεγάλων κυλίκων ἐπὶ δεξι ά , ὁ δ ’ Ἀττικὸς ἐκ μικρῶν ἐπὶ δεξι ά , ὁ δὲ Θετταλικὸς ἐκπώματα προπίνει ὅτωι ἂν βούλωνται μεγάλ α . Λακεδαιμόνιοι δὲ τὴν πα ρ ’ αὑτῶι ἕκαστος πίνε ι , ὁ δὲ παῖς ὁ οἰνοχόος 〈ἐπιχεῖ〉 ὅσον ἂν ἀποπίη ι .‘ |
| 34 | — —483 B Κ. δ’ ἐν Λακεδαιμονίων πολιτείαι γράφει οὕτως· ‘ χωρὶς δὲ τούτων τὰ σμικρότατα ἐς τὴν δίαιτα ν , ὑποδήματα ἄριστα Λακωνικὰ 〈καὶ〉 ἱμάτια φορεῖν ἥδιστα καὶ χρησιμώτατ α · κώθων Λακωνικὸς ἔκπωμα ἐπιτηδειότατον εἰς στρατείαν καὶ εὐφορώτατον ἐν γυλιῶ ι · οὗ δὲ ἕνεκα στρατιωτικό ν , 〈δηλώσ ω · στρατιώτηι〉 πολλάκις ἀνάγκη ὕδωρ πίνειν οὐ καθαρό ν . πρῶτον μὲν οὖν τὸ μὴ λίαν κατάδηλον εἶναι τὸ πόμ α · εἶτα ἄμβωνας ὁ κώθων ἔχων ὑπολείπει τὸ οὐ καθαρὸν ἐν αὑτῶ ι.‘ PLUT. Lyc. 9, 7 [26 B.] διὸ καὶ τὰ πρόχειρα τῶν σκευῶν καὶ ἀναγκαῖα ταῦτα, κλιντῆρες καὶ δίφροι καὶ τράπεζαι, βέλτιστα παρ’ αὐτοῖς ἐδημιουργεῖτο, καὶ κώθων ὁ Λακωνικὸς εὐδοκίμει μάλιστα πρὸς τὰς στρατείας, ὥς φησι Κ.· τὰ γὰρ ἀναγκαίως πινόμενα τῶν ὑδάτων καὶ δυσωποῦντα τὴν ὄψιν ἀπεκρύπτετο τῆι χρόαι, καὶ τοῦ θολεροῦ προσκόπτοντος ἐντὸς καὶ προσισχομένου τοῖς ἄμβωσι καθαρώτερον ἐπλησίαζε τῶι στόματι τὸ πινόμενον. Poll. VI 97 κώθων Λακωνικόν [ἔκπωμα]· τοῦ δὲ κώθωνος αἱ ἑκατέρωθεν πλευραὶ ὥσπερ καὶ τῆς χύτρας ἄμβωνες καλοῦνται. |
| 35 | ATHEN. XI 486 E Κ. τε ἐν τῆι Λακεδαιμονίων Πολιτεία ι · ‘ κλίνη Μιλησιουργὴς καὶ δίφρος Μιλησιουργή ς , κλίνη Χιουργὴς καὶ τράπεζα Ῥηνειοεργή ς. HARPOCR. Λυκιουργεῖς· ἀγνοεῖν δὲ ἔοικεν ὁ γραμματικὸς ὅτι τὸν τοιοῦτον σχηματισμὸν ἀπὸ κυρίων ὀνομάτων οὐκ ἄν τις εὕροι γινόμενον, μᾶλλον δὲ ἀπὸ πόλεων καὶ ἐθνῶν· ‘ κλίνη Μιλησιουργήσ ‘ Κ. φησὶν ἐν τῆι Λακεδαιμονίων πολιτεία ι . |
| 36 | EUSTATH. Zu θ 376 p. 1601, 25 καὶ ἦν ἔθος παλαιὸν οὕτω παίζειν καὶ ἐπεχωρίαζε, φασί, Λακεδαιμονίοις ἀγὼν τὰ σφαιρομάχια ... σημείωσαι δὲ καὶ ὅτι ὀρχήσεως εἶδος ἦν καὶ ἡ τοιαύτη διὰ σφαίρας παιδιά, ὡς δηλοῖ καὶ ὁ οὕτω γράψας· θερμαϋστρὶς ὄρχησις διὰ ποδῶν σύντονος. φησὶ γοῦν Κ. οὕτω· ‘ ἀναπηδήσαντες εἰς ὕψος πρὸ τοῦ κατενεχθῆναι ἐπὶ γῆν παραλλαγὰς πολλὰς τοῖς ποσὶν ἐποίου ν , ὃ δὴ θερμαϋστρίζειν ἔλεγο ν .‘ |
| 37 | LIBAN. Or. 25, 63 (II 567 Förster) οἱ Λακεδαιμόνιοι οἱ κατὰ τῶν εἱλώτων ἐξουσίαν σφίσιν αὐτοῖς ἀνοίγοντες φόνου, καὶ περὶ ὧν Κ. φησίν, ὡς μάλιστα δοῦλοί τε ἐν Λακεδαίμονι καὶ ἐλεύθεροι. τί δ’ ἄλλο γε ἢ ὅπερ αὐτὸς ὁ Κ. φησίν, ὡς ἀπιστίας εἵνεκα τῆς πρὸς τοὺς εἵλωτας τούτους ἐξαιρεῖ μὲν Σπαρτιάτης οἴκοι τῆς ἀσπίδος τὸν πόρπακ α . τοῦτο δὲ οὐκ ἔχων ἐπὶ τῆς στρατείας ποιεῖν διὰ τὸ δεῖν πολλάκις ὀξύτητο ς , τὸ δόρυ ἔχων ἀεὶ περιέρχετα ι , ὡς κρείττων γε ταύτηι τοῦ εἵλωτος ἐσόμενο ς , ἢν ἀπὸ μόνης νεωτερίζηι τῆς ἀσπίδο ς . μεμηχάνηνται δὴ καὶ κλεῖδα ς , ἃς οἴονται τῆς πα ρ ’ ἐκείνων ἐπιβουλῆς ἰσχυροτέρας εἶνα ι. (64) ταυτὶ δ’ ἂν εἴη συνοικούντων τε φόβωι καὶ μηδ’ ἀναπνεῖν ἐωμένων ὑπὸ τῶν ἐν ταῖς ἐλπίσι δεινῶν. οὓς οὖν ἀριστοποιουμένους καὶ καθεύδοντας καὶ ἐπ’ ἄλλο τι βαδίζοντας τὸ δεῖμα τῶν οἰκετῶν ὁπλίζει, πῶς ἂν οὗτοί γε, ὦ παῖ Καλλαίσχρου, καθαρᾶς ἀπολαύσειαν τῆς ἐλευθερίας, οἷς ἐπέθεντο μὲν μετὰ τοῦ Ποσειδῶνος οἱ δοῦλοι, δεῖγμα δὲ ἐξενηνόχεσαν, ὡς ἐν ὁμοίοις καιροῖς ὅμοια δράσουσιν. ὥσπερ οὖν οἱ βασιλεῖς αὐτοῖς οὐ μάλα ἦσαν ἐλεύθεροι τοῖς ἐφόροις δεδομένου δῆσαί τε βασιλέα καὶ κτεῖναι, οὕτω σύμπαντες οἱ Σπαρτιᾶται τὴν ἐλευθερίαν ἀφήιρηντο συζῶντες ἔχθει τῶι παρὰ τῶν οἰκετῶν. |
| 38 | POLL. VII 59 τὰς δὲ ἀναξυρίδας καὶ σκελέας καλοῦσιν· τὸ μὲν ὄνομα καὶ παρὰ Κριτίαι ἔστιν ἐν ταῖς Πολιτείαι ς . |
| 39 (tit) | ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ ΑΒ ... GAL. comment. in Hippocr. de offic. I 1 (ἃ καὶ τῆι ὄψει καὶ τῆι ἁφῆι καὶ τῆι ἀκοῆι καὶ τῆι ῥινὶ καὶ τῆι γλώσσηι καὶ τῆι γνώμηι ἔστιν αἰσθέσθαι) XVIII B 654 K. ἔστι δὲ ἡ τοιαύτη τῆς αἰσθήσεως ἐξήγησις τοῦ σημαινομένου [τοῦ αἰσθέσθαι] Στωική. διὸ καὶ 〈ὁ〉 τοῦ Κυΐντου μαθητὴς Αἰφικιανὸς αὐτὴν προσήκατο τὴν Στωικὴν ἀσπαζόμενος φιλοσοφίαν ... 655, 7 συγκεχρῆσθαι γάρ φησι τῆι τοῦ ‘αἰσθέσθαι‘ φωνῆι τὸν Ἱπποκράτην κατὰ τῆς ‘γνώμησ‘ .. 656, 2 μέμνηται δὲ καὶ περὶ τοῦ τῆς ‘γνώμησ‘ ὀνόματος εἰπὼν ὡς ἐπὶ τῶν παλαιῶν ἐν ἴσωι τῶι ‘νοῦ‘ ἢ ‘διανοίασ‘, εἰ μὴ καὶ ‘ἐννοήσεωσ‘, ἐλέγετο. πολλῶν οὖν ὄντων εἰς τοῦτο μαρτυρίων ὀλίγα παραθήσομαι. Κ. μὲν ἐν τῶι πρώτωι Ἀφορισμῶι τάδε γράφει· ‘ μήτε ἃ τῶι ἄλλωι σώματι αἰσθάνεται μηδὲ ἃ τῆι γνώμηι γιγνώσκε ι . καὶ πάλιν· ‘ γιγνώσκουσιν οἱ ἄνθρωποι εἰθισμένοι ὑγιαίνειν τῆι γνώμη ι .‘ |
| tit,40-41a | ΟΜΙΛΙΩΝ ΑΒ |
| 40 | GAL. a. O. καὶ ἐν Ὁμιλιῶν προτέρω ι · ‘ εἰ δ ’ αὐτὸς ἀσκήσεια ς , ὅπως γνώμηι ἔσηι ἱκανό ς , ἥκιστα ἂν οὕτως ὑ π ’ αὐτῶν ἂν ἀδικηθείησ ‘ καὶ πολλάκις ἐν τῶι αὐτῶι καὶ ἐν τῶι δευτέρωι δὲ τῶν Ὁμιλιῶν ἀντιδιαιρῶν ταῖς αἰσθήσεσι τὴν γνώμην πολλάκις εἴρηκεν ὥσπερ καὶ ὁ Ἀντιφῶν κτλ. |
| 41 | HEROD. π. μον. λέξ. p. 40, 14 τὸ δὲ παρὰ Κριτίαι ἐν ταῖς Ὁμιλίαις ‘ ὀρσότησ ‘ ἀντὶ τοῦ ὁρμή παράσημον. |
| 41a | PLATO Charm. 161 B ἄρτι γὰρ ἀνεμνήσθην, ὃ ἤδη του ἤκουσα λέγοντος, ὅτι σωφροσύνη ἂν εἴη τὰ ἑαυτοῦ πράττει ν. |
| 42 (tit) | ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΕΡΩΤΟΣ Η ΑΡΕΤΩΝ GAL. Lex. Hippocr. XIX 94 K. δυσανίης: Κ. ἐν τῶι Περὶ φύσεως ἔρωτος ἢ ἀρετῶν οὕτως ἐξηγεῖται τοὔνομα· ‘ δυσάνιος δέ ἐστι ν , ὅστις ἐπὶ τοῖς σμικροῖς ἀνιᾶται καὶ ἐπὶ τοῖς μεγάλοις μᾶλλον ἢ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι ἢ πλείω χρόνο ν .‘ |
| 43 | ΔΗΜΗΓΟΡΙΚΑ ΠΡΟΟΙΜΙΑ |
| 44 | AEL. V. H. X 13 αἰτιᾶται Κ. Ἀρχίλοχον, ὅτι κάκιστα ἑαυτὸν εἶπεν. ‘ εἰ γὰρ μ ή , φησί ν , ἐκεῖνος τοιαύτην δόξαν ὑπὲρ ἑαυτοῦ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξήνεγκε ν , οὐκ ἂν ἐπυθόμεθα ἡμεῖς οὔτε ὅτι Ἐνιποῦς υἱὸς ἦν τῆς δούλης οὔ θ ’ ὅτι καταλιπὼν Πάρον διὰ πενίαν καὶ ἀπορίαν ἦλθεν εἰς Θάσον οὔ θ ’ ὅτι ἐλθὼν τοῖς ἐνταῦθα ἐχθρὸς ἐγένετο οὐδὲ μὴν ὅτι ὁμοίως τοὺς φίλους καὶ τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ἔλεγ ε . πρὸς δὲ τούτοι ς , ἦ δ ’ ὅ ς , οὔτε ὅτι μοιχὸς ἦ ν , ἤιδειμεν ἄ ν , εἰ μὴ πα ρ ’ αὐτοῦ μαθόντε ς , οὔτε ὅτι λάγνος καὶ ὑβριστή ς , καὶ τὸ ἔτι τούτων αἴσχιστο ν , ὅτι τὴν ἀσπίδα ἀπέβαλε ν . οὐκ ἀγαθὸς ἄρα ἦν ὁ Ἀρχίλοχος μάρτυς ἑαυτῶι τοιοῦτον κλέος ἀπολιπὼν καὶ τοιαύτην ἑαυτῶι φήμην ‘. ταῦτα οὐκ ἐγὼ Ἀρχίλοχον αἰτιῶμαι, ἀλλὰ Κ. |
| 45 | — —X 17 λέγει Κ. Θεμιστοκλέα τὸν Νεοκλέους πρὶν ἢ ἄρξασθαι πολιτεύεσθαι τρία τάλαντα ἔχειν τὴν οὐσίαν τὴν πατρώιαν· ἐπεὶ δὲ τῶν κοινῶν προέστη, εἶτα ἔφυγε καὶ ἐδημεύθη αὐτοῦ ἡ οὐσία, κατεφωράθη ἑκατὸν ταλάντων πλείω οὐσίαν ἔχων. ὁμοίως δὲ καὶ Κλέωνα πρὸ τοῦ παρελθεῖν ἐπὶ τὰ κοινὰ μηδὲν τῶν οἰκείων ἐλεύθερον εἶναι, μετὰ δὲ πεντήκοντα ταλάντων τὸν οἶκον ἀπέλιπεν. |
| 46 | ARISTID. Ars rhet. II 15 Schm. εἰ δὲ ἀπὸ ὀνόματος ἤρξατο αὐτῶι 〈ὁ〉 λόγος ἀποφαντικοῦ οἷον ‘ δοκεῖ δ ’ ἔμοι γε ‘, σκληρότερος ἂν ἐγένετο ὁ λόγος καὶ μᾶλλον Κριτίου ἔδοξεν ἂν εἶναι ἤ τινος τῶν τοιούτων. |
| 47 | — —50 εἰ δὲ σὺ τὸ ἐναντίον συλλαβὼν ἔλεγες ὡσεὶ ‘ὅσοι μὲν τοὺς τοιούτους ἐγλέγονται, οὓς ἂν ὁρῶσιν ἀρχαῖς τε καὶ τιμαῖς καὶ τοιαύταις δυνάμεσι πλέον τι τῶν ἄλλων ὑπεραίροντας, οὔ μοι δοκοῦσιν ὀρθῶς ποιεῖν‘, Κριτίου μᾶλλον ὁ τοιοῦτος τρόπος ἔδοξεν 〈ἂν〉 εἶναι ἤ τινος τῶν ἀρχαίων σοφιστῶν. |
| 48 | DIO CHRYSOST. 21, 3 [II 267 Arn.] ἢ οὐκ οἶσθα Κριτίαν τὸν τῶν τριάκοντα, ὅτι κάλλιστον ἔφη εἶδος ἐν τοῖς ἄρρεσι τὸ θῆλ υ , ἐν δ ’ αὖ ταῖς θηλείαις τοὐναντίο ν; οὐκοῦν δικαίως Ἀθηναῖοι νομοθέτην αὐτὸν εἵλοντο ἐπί γε τῶι μεταγράψαι τοὺς παλαιοὺς νόμους, ὃς οὐδένα αὐτῶν ἔλιπεν. |
| 49 | PSEUDODIONYS. Ars rhet. 6 II 277, 10 Us.—Rad. ἀνθρώπωι γὰρ γενομένωι κατὰ τὸν τοῦ Καλλαίσχρου τὸν τῶν τριάκοντα ‘ βέβαιον μὲν οὐδέ ν , εἰ μὴ τό τε καταθανεῖν γενομένωι καὶ ζῶντι μὴ οἷόν τε ἐκτὸς ἄτης βαίνειν .. . |
| 50 | PHILOST R . V . Sop h . p r . p . 1 , 9 K . οἶδα γὰρ δὴ καὶ Κριτίαν τὸν σοφιστὴν οὐκ ἐκ πατέρω ν , ἀλλὰ Ὁμήρου δὴ μόνου σὺν τῶι πατρὶ ἐπιμνησθέντ α , ἐπειδὴ θαῦμα δηλώσειν ἔμελλε πατέρα Ὁμήρωι ποταμὸν εἶνα ι . |
| 51 | PLANU D . in Hermo g . Rhe t . V 484 Walz οἷον τῶι ἀγῶνι τῶν Πυθίω ν · τοῦτο κοινὸν καὶ εὐτελέ ς , ἀλλὰ Κ . ἀναστρέψας εἶπ ε · ‘ τῶι τῶν Πυθίων ἀγῶνι ‘. |
| 52 | PLUT. Cim. 16 Ἐφιάλτου δὲ κωλύοντος καὶ διαμαρτυρομένου μὴ βοηθεῖν μηδ’ ἀνιστάναι πόλιν ἀντίπαλον ἐπὶ τὰς Ἀθήνας, ἀλλ’ ἐᾶν κεῖσθαι καὶ πατηθῆναι τὸ φρόνημα τῆς Σπάρτης, Κίμωνά φησι Κ. τὴν τῆς πατρίδος αὔξησιν ἐν ὑστέρωι θέμενον τοῦ Λακεδαιμονίων συμφέροντος ἀναπείσαντα τὸν δῆμον ἐξελθεῖν βοηθοῦντα μετὰ πολλῶν ὁπλιτῶν. |
| 53 | POLL. II 58 διοπτεύειν Κ. καὶ Ἀντιφῶν [87 B 6]. |
| 54 | — —122 παρὰ δὲ Κ—ίαι καὶ λογεὺς ὁ ῥήτωρ. |
| 55 | — —148 ταχύχειρ ὡς Κ. |
| 56 | —III 116 καὶ ὡς Κ. ῥυπαρί α. |
| 57 | —IV 64 Κ—ίαι τὰς πρὸς κιθάραν ὠιδὰς προσωιδίας ἀρέσκει καλεῖν. |
| 58 | — —165 παρὰ Κ—ίαι διδραχμιαῖο ι. |
| 59 | —VI 31 ἐπικωθωνίζεσθαι δὲ τὸ περαιτέρω πίνειν Κ. λέγει. |
| 60 | — —38 Κ. δὲ καὶ ὀψωνίας καὶ ὀψωνεῖν ἔφη, τὸ δὲ ὀψωνεῖν καὶ ὀψονομεῖν ὠνόμασεν. |
| 61 | — —152. 153 οἱ μὲν γὰρ ψευδομάρτυρες εἴρηνται παρὰ Κ—ίαι καὶ ὁ ψευδομάρτυς οὐκ οἶδ’ ὅπου· καὶ τὸ ψευδομαρτυρεῖν ὁ αὐτός που λέγει. |
| 62 | — —194 διασκεδάννυσθαι ... ἢ διαπεφορῆσθα ι, ὡς Κ. |
| 63 | — —195 καὶ τὸ αὑτῶν μέρος, ὅσον ἐστὶν ἐπ’ αὐτοῖς, τὸ κατ’ αὐτούς, τὸ ἐπ’ αὐτοὺς ἧκον, τὸ ἐπ’ αὐτοῖς. Κ. δέ πού φησιν· ‘ ἐπὶ τό γε [ἐπὶ τὸ] χρηστοὺς εἶναι ‘. |
| 64 | —VII 78 οἱ δὲ τὰς ἐσθῆτας πιπράσκοντες ἱματιοπῶλαι Κ—ίου τῶι ὀνόματι χρησαμένου. |
| 65 | — —91 ἃ δὲ ποδεῖα Κ. καλεῖ, εἴτε πίλους αὐτὰ οἰητέον εἴτε περιειλήματα ποδῶν, ταῦτα πέλλυτρα καλεῖ ἐν Φρυξὶν Αἰσχύλος [fr. 259 N.]. |
| 66 | — —108 δακτυλιογλύφο ι· τὸ ὄνομα παρὰ Κ—ίαι. |
| 67 | — —154 χορδοπώλη ς, ὡς Κ. λέγει. |
| 68 | — —177 μυρεψό ς. Κ. γὰρ οὕτως ὠνόμασεν. |
| 69 | — —179 κεκρυφαλοπλόκο ς, ὡς Κ. ἔφη. |
| 70 | — —196. 197 τὰ δ’ ἐφεξῆς τὰ μὲν πλεῖστα Κ. λέγει, πολλοὶ δὲ καὶ τῶν μᾶλλον αὐτοῦ κεκριμένων τὴν εὐφωνίαν· χαλκοπῶλα ι , σιδηροπῶλα ι , λαχανοπῶλα ι , .. . τυροπῶλα ι , .. . συρμαιοπῶλα ι , στυππειοπῶλα ι , ἐριοπῶλα ι , λιβανωτοπῶλα ι , .. . ῥιζοπῶλα ι , σιλφιοπῶλα ι , καυλοπῶλα ι , σκευοπῶλα ι , σπερμολόγο ι , σπερματοπῶλα ι , χυτροπῶλα ι , .. . φαρμακοπῶλα ι , .. . βελονοπῶλα ι, ... πινακοπῶλαι ... τούτους δ’ ὀρνιθοκαπήλους Κ. καλεῖ κτλ. |
| 71 | —VIII 25 Κ. δὲ ἀποδικάσαι ἔφη τὴν δίκην τὸ ἀπολῦσαι ἢ νικῶσαν ἀποφῆναι, ὡς ἂν ἡμεῖς ἀποψηφίσασθαι. ὁ δ’ αὐτὸς καὶ διαδικάζειν τὸ δι’ ὅλου τοῦ ἔτους δικάζειν. |
| 72 | — —IX 17 ἀστυνόμος καὶ παρὰ Κ—ίαι ὁ ἀστύτρι ψ. |
| 73 | — —161 καὶ ἡ παρ’ Εὐριπίδηι [fr. 1100] εὐπαιδευσία καὶ ἡ παρὰ Κ—ίαι εὐξυνεσί α. |
| 75 | PLAT. de rep. II 368 A οὐ κακῶς εἰς ὑμᾶς, ὦ παῖδες ἐκείνου τοῦ ἀνδρός, τὴν ἀρχὴν τῶν ἐλεγείων ἐποίησεν ὁ Γλαύκωνος ἐραστής, εὐδοκιμήσαντας περὶ τὴν Μεγαροῖ μάχην, εἰπών· παῖδες Ἀρίστωνος κλεινοῦ θεῖον γένος ἀνδρό ς. |