eul_wid: oec-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Fragments and Titles by Parthenius of Nicaea the Elegist

The Fragments and Titles is a lost prose work by the Greek poet and scholar Parthenius of Nicaea. It is recorded solely as a title in the Suda lexicon, which lists it among his various prose and poetic compositions. This collection of mythological summaries aligns with his documented method in the surviving Erotica Pathemata, a compilation of tragic love stories prepared for the Roman poet Cornelius Gallus. While no text from the Fragments and Titles survives, its nature can be inferred from Parthenius’s other activities. It likely provided concise narratives of Greek love stories, exemplifying the Hellenistic scholarly practice of epitomizing earlier myths for practical literary use. Its primary purpose would have been to supply raw narrative material for Roman poets to adapt and transform. The work is known exclusively from its mention in the Suda; no fragments are quoted elsewhere in antiquity, rendering it a completely lost text rather than a fragmentary one. This loss mirrors the state of Parthenius’s poetry, of which only scant fragments remain, with only the Erotica Pathemata surviving via a direct manuscript tradition. Despite its disappearance, the attested title of the Fragments and Titles underscores Parthenius’s significant role as a cultural intermediary. His compilations were instrumental in transmitting Greek mythological material to Roman poets of the Augustan age, including Gallus and Virgil, thereby influencing the course of Latin literature. The title also serves to confirm the breadth of his scholarly output, which extended far beyond his single surviving work.

Ἀρήτη
ἄννεμε
Ἀρήτης ἐγκώμιον αʹ—γʹ
Ἀρήτης ἐπικήδειον
ου μεν̣[..]..[
κεῖνον οτις.[
κήδεα μοιμ[
τρύομαι· εχ[
νείσομαι· εφ̣[
αὐτίκα· καὶ φα[
καί νύ μοι ἀργυ̣[
πρηῢς απη.[
μηδʼ ογεκο[
τουτάκι μη[
ἀλλά μιν αμ.[
ἆ φίλος εἰρη[
στέλλεοκα[
σήμερον α[
Ἶρις τοικ[
..]πρ̣ι̣ν.[ — — — —
[ ].ο̣.[..].δε
[ ].
[ ]σεμενεῖσθαι
[ ]φόρος
[με]τ̣ανάσται
[ ]π̣όλιν
[ ]ημένος ἄζῃ
[ ]ῆς
[ ]ασα
[ ]λ̣ύκον
[ ]ηγίνησε
[ ]ους
[ ].ε.ολοισθον
[ ].γ̣ονας
[ ]..[.]..έχουσα
[ ].. — — — —
ἀ̣κ̣τ̣ῆς
τὴν Νίκ(αι)|αν εν̣..| ἀπώλετο | ..Ἀρήτη |..κ̣ ἐτάρ̣α̣|ξ̣ε
τὸν Ζέφ(υρον)· ἐκεί|νῳ γ(ὰρ) ἐγα|μήθη ἡ Ἶρις |
]..λ..ο
].σεθηκετο
α̣ρ̣.[..].....εν|χει..ν.........
Ἀθηναῖοι
ξηρασίαι̣, | λύπῃ διὰ| τὴν ἀπου̣- |σ̣ίαν τῆς | Ἀρήτης
πίσυρον̣ ὡ̣ς̣ ἀπὸ | εὐθείας τοῦ πί|συρος ......|....... πί- συρες | ὡς ἀπὸ εὐθε̣ί̣α̣ς̣ | τ̣ο̣ῦ̣ π̣ί̣σ̣υ̣ρ̣ .|λα μεταπλα|σμός (ἐστιν) ὡς | χρυσάρματο̣ι̣ | ἐρυσάρματε̣ς
Κ̣άλ(ης) ποταμ(ὸς) Μυγδονί|ας περὶ Βιθυνίαν |
— — — εσβλε̣π[
μ̣α̣λ̣κ[
καιρο[
α.ς..ος[ — — —
[]....δηρον
[ ].ος
[ ]ι̣ς̣
[ ]....
[ ]..ε
[ ]..
[ ]..ν
[ ]...
[ ]
[ ] — — —
]α̣ις ἐχθροι.[
[ ]αλ̣α̣ι̣ [ ].και [ ]..τ̣ε̣ [ ]...ργα [ ].. Σ̣αρμ̣α̣|τ̣ί̣δ̣ε̣ς̣ γὰρ αἱ| κ̣α̣τ̣οικοῦσαι
καὶ Ὅ̣μ̣(ηρος) πλω|τῇ ἐνὶ νήσωι
ὑψηλά
]πρωτεια
] ομο`
εἰς Ἀρχελαΐδα ἐπικήδειον
ἀμυσχρὸν οὔνομʼ ἔσσετʼ Ἀρχελαΐδος …
Ἀφροδίτη
Ἀκαμαντίς
Βίας
ἵλαος ταύτην δέχνυσο πυρκαϊήν
ὅστις ἐπʼ ἀνθρώπους ἔξυσεν αἰγανέας
Δῆλος
Γρύνειος Ἀπόλλων
σὺν τῇ ἐγὼ Τηθύν τε καὶ ὠγενίης Στυγὸς ὕδωρ
οὐδʼ ἀποτηλίτων ἄκρα Βεληδονίων
ἐλεγεῖαι
Κριναγόρας
ἀμφοτέροις ἐπιβὰς Ἅρπυς ἐληΐσατο
Λευκαδίαι
… Ἰβηρίτῃ πλεύσει ἐν αἰγιαλῷ
–⏑⏑].ος γλυκερῶν οὐκ ἀπελ̣[–⏑⏑–
–⏑⏑] εἵνεκα χαῖρε καὶ οφρας.[–⏑⏑––
[ ]χη τοίας φυσεπιδεμνι̣[
[ ]τοιω Τίμανδρʼ ἐπιδακρυ[
[ ]ν οἰκείης τῆλε καταφθι[
[ ]ιεν ὀθνείη πεπυρωμένα λ̣[
[ ]. Ἀχι̣λλείων θῆκεν ἐπὶ σκοπέ̣[λων
[ ]θ̣ιην εἰ δή με φίλος μαλαπυ̣[
[ ]ς ἀλγεινοὶ παιδὸς εχ..ι.[
[ ].ομένου γὰρ εγωγετ̣.[
[ ].σ̣οι οὔτʼ αλλοισοιδ.[
[ ]ταφιλος προτέρου[
[ ].οπαρευτελιου.[
[ ]ελεωσειη.[
[ ]υτοιας.[
[ ].ο..[ — — — —
–⏑⏑–⏑⏑–⏑⏑–]λ̣εγοι ου σύ γε φωτός
–⏑⏑–⏑⏑––⏑ ].τεροιο νέκυν
[ ]η̣ρειφθημενος
[ ].η̣ν̣ σε κεύθει
[ ]κ̣ουρ..δροίτης
[ ]κιοντες
[ ]υ̣ρόμεθα
[ ] πουλὺ πνέουσαν
[ ]...ε̣ρ̣σης
[ ]..ε̣π̣του
[ ]π̣ι μάχλωι
[ ]ν̣
[ ]ο̣υς — — — —
Ἀνθίππη
Κρανίδες
Λάμπεια
εἰς Αὐξίθεμιν ἐπικήδειον
Γαλλήσιον
Εἰδωλοφανής
ὑμέες Αἰόλιον περιχεύετε
Ἡρακλῆς
Ἰσσάς
Οἰνωναῖοι
αὐρόσχαδα βότρυν Ἰκαριωνίης
ἐρισχήλοις κορυνήταις
Ἴφικλος
καὶ εἰναλίην Ἀράφειαν
Μεταμορφώσεις
Προπεμπτικόν
Κώρυκος
παρθένος ἣ Κιλίκων εἶχεν ἀνακτορίην,
ἀγχίγαμος δʼ ἔπελεν, καθαρῷ δʼ ἐπεμαίνετο Κύδνῳ,
Κύπριδος ἐξ ἀδύτων πυρσὸν ἀναψαμένη,
εἰσόκε μιν Κύπρις πηγὴν θέτο, μῖξε δʼ ἔρωτι
Κύδνου καὶ νύμφης ὑδατόεντα γάμον.
... Ἀῷος ...
… Κωρυκίων σεύμενος ἐξ ὀρέων
οὐδὲ πόροι ῥίζης δρύψελα Ποντιάδος
δρύψελον
… ἐκ ποταμῶν χλωρὰ χελιδόνια
ἀλλʼ ὅτʼ ἀφʼ ἑσπερίης Ἑρκυνίδος ὤρετο γαίης
ἡ δʼ ὅτε δή ῥʼ ὀλοοῖο κασιγνήτου νόον ἔγνω,
κλαῖεν ἀηδονίδων θαμινώτερον, αἵτʼ ἐνὶ βήσσῃς
Σιθονίῳ κούρῳ πέρι μυρίον αἰάζουσιν.
καί ῥα κατὰ στυφελοῖο σαρωνίδος αὐτίκα μίτρην
ἁψαμένη δειρὴν ἐνεθήκατο. ταὶ δʼ ἐπʼ ἐκείνῃ
βεύδεα παρθενικαὶ Μιλησίδες ἐρρήξαντο.
Γλαύκῳ καὶ Νηρῆι καὶ εἰναλίῳ Μελικέρτῃ
μάρτυρα δʼ ἄμμιν τὴν ἐπὶ Γάδειρα λίπε θυμόν
ἀρχαίου Βριαρῆος ἀπʼ οὔνομα τὸ πρὶν ἀράξας.
ἵλαος ὦ Ὑμέναιε
ἀργεϊφόντης
ὢ ἐμὲ τὴν τὰ περισσά
Τυφρήστιον αἶπος
δείκελον Ἰφιγόνης
Κανωπίτης
Γενειάδες
Ἐλεφαντίς
Ἐπιδάμνειος
Μαγνησσίς
Μυρκιννία
Μυτωνίδες
δροίτη
Ταυχέριος
ἠλαίνουσα
Νέμαυσος
Οἰταῖος