The Art of Cooking is lost κωμῳδία under Hegesippos, fourth century BCE. The name Hegesippos is the heading.
Athenaeus, Deipnosophistae, quotes lines on food, cooking, and the banquet. A μάγειρος and a παράσιτος appear in the scraps as speakers, not as a theory of the genre.
The Greek is quotation, not a recovered play-book.
| book 1.1 | [spk_συρ]βέλτιστε, πολλοῖς |
| book 1.2 | πολλὰ περὶ μαγειρικῆς εἰρημέν’ ἐστίν. ΣΥΡ. ἢ λέγων |
| book 1.3 | φαίνου |
| book 1.4 | τι δὴ καινὸν |
| book 1.5 | παρὰ τοὺς ἔμπροσθεν ἢ μὴ κόπτε με. Α. οὐκ ἀλλὰ τὸ πέρας τῆς μαγειρικῆς, Σύρε,[ln_5]εὑρηκέναι πάντων νόμιζε μόνον ἐμέ. οὐ γὰρ |
| book 1.6 | παρέργως ἔμαθον ἐν ἔτεσιν δυσὶν ἔχων |
| book 1.7 | περίζωμ’, ἀλλ’ ἅπαντα τὸν βίον ζητῶν κατὰ μέρη τὴν τέχνην ἐξήτακα, εἴδη λαχάνων ὅς’ ἐστί, βεμβράδων |
| book 1.8 | τρόπους,[ln_10]φακῆς γένη |
| book 1.9 | παντοδαπά. τὸ πέρας |
| book 1.10 | σοι λέγω· ὅταν ἐν |
| book 1.11 | περιδείπνῳ τυγχάνω διακονῶν, ἐπὰν τάχιστ’ ἔλθωσιν ἀπὸ τῆς ἐκφορᾶς, τὰ βάπτ’ ἔχοντες, τοὐπίθημα τῆς χύτρας ἀφελὼν ἐποίησα |
| book 1.12 | τοὺς δακρύοντας γελᾶν. |
| book 1.1 | [ln_15][spk_συρ]τοιοῦτος ἔνδοθέν |
| book 1.2 | τις ἐν τῷ σώματι διέδραμε γαργαλισμὸς ὡς ὄντων γάμων. ΣΥΡ. φακῆν |
| book 1.3 | παρατιθείς, εἰπέ μοι, καὶ βεμβράδας; Α. τὰ πάρεργά μου |
| book 1.4 | ταῦτ’ ἔστιν· ἂν δὲ δὴ λάβω τὰ δέοντα, καὶ τοὐπτάνιον ἁρμόσωμ’ ἅπαξ,[ln_20]ὅπερ ἐπὶ τῶν ἔμπροσθε |
| book 1.5 | Σειρήνων, Σύρε, ἐγένετο, καὶ νῦν |
| book 1.6 | ταὐτὸ τοῦτ’ ὄψει πάλιν· ὑπὸ τῆς γὰρ ὀσμῆς οὐδὲ εἷς δυνήσεται ἁπλῶς διελθεῖν τὸν |
| book 1.7 | στενωπὸν |
| book 1.8 | τουτονί· ὁ δὲ παριὼν πᾶς εὐθέως |
| book 1.9 | πρὸς τὴν θύραν[ln_25]ἑστήξετ’ ἀχανής, προσπεπατταλευμένος, |
| book 1.1 | ἄφωνος, ἄχρι ἂν τῶν φίλων βεβυσμένος τὴν ῥῖν’ ἕτερός |
| book 1.2 | τις |
| book 1.3 | προσδραμὼν ἀποσπάσῃ. ΣΥΡ. μέγας εἶ τεχνίτης. Α. ἀγνοεῖς |
| book 1.4 | πρὸς ὃν λαλεῖς· πολλοὺς ἐγὼ σφόδρ’ οἶδα τῶν καθημένων,[ln_30]οἳ καταβεβρώκας’ ἕνεκ’ ἐμοῦ τὰς οὐσίας. |
| book 2.1 | Ἐπίκουρος ὁ σοφὸς ἀξιώσαντός |
| book 2.2 | τινος εἰπεῖν |
| book 2.3 | πρὸς αὐτὸν ὅ τι |
| book 2.4 | ποτ’ ἐστὶ τἀγαθόν, ὃ διὰ τέλους ζητοῦσιν, εἶπεν ἡδονήν. εὖ γ’, ὦ κράτιστ’ ἄνθρωπε καὶ σοφώτατε·[ln_5]τοῦ γὰρ μασᾶσθαι κρεῖττον οὐκ ἔστ’ οὐδὲ ἓν ἀγαθόν· πρόσεστιν ἡδονῇ γὰρ τἀγαθόν. |
| book 3.1 | Σατύας |
| book 3.2 | Σατύαντος |