eul_wid: hnu-aa
Ἀποσπάσματα καὶ ΤίτλοιFragments and Titles
Timon of Phlius Fragments and Titles PDF
| 777 | Σίλλοι Σίλλων αʹ prooemium ἔσπετε νῦν μοι ὅσοι πολυπράγμονές ἐστε σοφισταί Σίλλων βʹ οὔτε μοι ἡ Τεΐη μᾶζ’ ἁνδάνει οὔτε καρύκκη ἡ Λυδῶν, λιτῇ δὲ καὶ αὐαλέῃ ἐνὶ κόγχῳ Ἑλλήνων ἡ πᾶς’ ἀπερισσοτρύφητος ὀϊζύς. |
| 778 | ἠὲ βαρὺν βουπλῆγα τομώτερον ἢ Λυκόοργος, ὅς ῥα Διωνύσου ἀρρυθμοπότας ἐπέκοπτεν, ἐκ δὲ ῥυτὰ ῥίπτασκεν ἀπληστοίνους τ’ ἀρυταίνας. |
| 779.(t) | Protagoras † ὥστε καὶ μετέπειτα σοφιστῶν οὔτ’ ἀλιγυγλώσσῳ οὔτ’ ἀσκόπῳ οὔτ’ ἀκυλίστῳ Πρωταγόρῃ. ἔθελον δὲ τέφρην συγγράμματα θεῖναι, ὅττι θεοὺς κατέγραψ’ οὔτ’ εἰδέναι οὔτε δύνασθαι ὁπποῖοί τινές εἰσι καὶ εἴ τινες ἀθρήσασθαι, πᾶσαν ἔχων φυλακὴν ἐπιεικείης. τὰ μὲν οὔ οἱ χραίσμης’, ἀλλὰ φυγῆς ἐπεμαίετο, ὄφρα μὴ οὕτως Σωκρατικὸν πίνων ψυχρὸν πότον Ἀΐδα δύη. |
| 783.(t) | Σίλλων γʹ Epicurus γαστρὶ χαριζόμενος τῆς οὐ λαμυρώτερον οὐδέν Σίλλων libri incerti Pyrrho οὐκ ἂν δὴ Πύρρωνί γ’ ἐρίσ〈σ〉ειεν βροτὸς ἄλλος Pyrrho ἀλλ’ οἷον τὸν ἄτυφον ἐγὼ ἴδον ἠδ’ ἀδάμαστον πᾶσιν, ὅσοις δάμνανται ὁμῶς ἄφατοί τε φατοί τε, λαῶν ἔθνεα κοῦφα, βαρυνόμεν’ ἔνθα καὶ ἔνθα ἐκ παθέων δόξης τε καὶ εἰκαίης νομοθήκης. |
| 784 | σχέτλιοι ἄνθρωποι, κάκ’ ἐλέγχεα, γαστέρες οἶον, τοίων ἔκ τ’ ἐρίδων ἔκ τε στοναχῶν πέπλασθε. |
| 791.(t) | ἄνθρωποι κενεῆς οἰήσιος ἔμπλεοι ἀσκοί philologi in Museo Alexandrino πολλοὶ μὲν βόσκονται ἐν Αἰγύπτῳ πολυφύλῳ βιβλιακοὶ χαρακῖται ἀπείριτα δηριόωντες Μουσέων ἐν ταλάρῳ Stoici καὶ τὸ φακῆν ἕψειν ὃς μὴ φρονίμως μεμάθηκεν εἰς δὲ φακῆν ἔμβαλλε δυωδέκατον κοριάννου μύκλος καλός τε μέγας τε Ctesibius δειπνομανές, νεβροῦ ὄμματ’ ἔχων, κραδίην δ’ ἀκύλιστον Dionysius Heracleota ἡνίκ’ ἐχρῆν δύνειν, νῦν ἄρχεται ἡδύνεσθαι· ὥρη ἐρᾶν, ὥρη δὲ γαμεῖν, ὥρη δὲ πεπαῦσθαι. |
| 794 | Prodicus λαβάργυρος ὡρολογητής Plato ὡς ἀνέπλασσε Πλάτων ὁ πεπλασμένα θαύματα εἰδώς ἐν δὲ πλατυσμὸς πουλυμαθημοσύνης, τῆς οὐ κενεώτερον ἄλλο. |
| 795 | φοιτᾷ δὲ βροτολοιγὸς Ἔρις κενεὸν λελακυῖα, Νείκης ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη καὶ ἔριθος· ἥ τ’ ἀλαὴ περὶ πάντα κυλίνδεται, αὐτὰρ ἔπειτα ἐς βροτοῦ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐς ἐλπίδα βάλλει. |
| 796 | τίς γὰρ τούσδ’ ὀλοῇ ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι; Ἠχοῦς σύνδρομος ὄχλος. ὁ γὰρ σιγῶσι χολωθεὶς νοῦσον ἐπ’ ἀνέρας ὦρσε λάλην, ὀλέκοντο δὲ πολλοί. |
| 798.(t) | Thales οἷόν θ’ ἑπτὰ Θάλητα σοφῶν σοφὸν ἀστρονόμημα Anaxagoras καί που Ἀναξαγόρην φάς’ ἔμμεναι ἄλκιμον ἥρω Νοῦν, ὅτι δὴ νόος αὐτῷ, ὃς ἐξαπίνης ἐπεγείρας πάντα συνεσφήκωσεν ὁμοῦ τεταραγμένα πρόσθεν. |
| 799.(t) | Socrates ἐκ δ’ ἄρα τῶν ἀπέκλινεν 〈ὁ〉 λαξόος ἐννομολέσχης, Ἑλλήνων ἐπαοιδός, ἀκριβολόγους ἀποφήνας, μυκτὴρ ῥητορόμυκτος, ὑπαττικὸς εἰρωνευτής. |
| 800.(t) | Xenopho, Aeschines ἀσθενική τε λόγων δυὰς ἢ τριὰς ἢ ἔτι πρόσσω, οἷος Ξεινοφόων ἥ τ’ Αἰσχίνου οὐκ ἀπιθὴς 〈ἲσ〉 γράψαι ... |
| 802.(t) | Aristippus οἷά τ’ Ἀριστίππου τρυφερὴ φύσις ἀμφαφόωντος ψεύδη Phaedo, Euclides ἀλλ’ οὔ μοι τούτων φλεδόνων μέλει· οὐδὲ γὰρ ἄλλου οὐδενός, οὐ Φαίδωνος ὅτις γένετ’ οὐδ’ ἐριδάντεω Εὐκλείδου, Μεγαρεῦσιν ὃς ἔμβαλε λύσσαν ἐρισμοῦ. |
| 804.(t) | Menedemus †λόγον ἀναστήσας, ὠφρυωμένος, ἄφροσι βόμβαξ Plato τῶν πάντων δ’ ἡγεῖτο πλατίστακος, ἀλλ’ ἀγορητὴς ἡδυεπής, τέττιξιν ἰσογράφος, οἵ θ’ Ἑκαδήμου δένδρει ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσιν. |
| 812.(t) | Arcesilas τῇ γὰρ ἔχων Μενέδημον ὑπὸ στέρνοισι μόλυβδον θήσεται ἢ Πύρρωνα τὸ πᾶν κέρας ἢ Διόδωρον Arcesilas νήξομαι εἰς Πύρρωνα καὶ εἰς σκολιὸν Διόδωρον Arcesilas †καὶ νέον μηλήσεις† ἐπιπλήξεσιν ἐγκαταμειγνύς Arcesilas ὣς εἰπὼν ὄχλοιο περίστασιν εἰσκατέδυνεν. οἱ δέ μιν ἠΰτε γλαῦκα πέρι σπίζα〈ι〉 τερατοῦντο ἠλέματον δεικνύντες, ὁθούνεκεν ὀχλοάρεσκος. οὐ μέγα πρῆγμα, τάλας· τί πλατύνεαι ἠλίθιος ὥς; Academici οὐδ’ Ἀκαδημιακῶν πλατυρημοσύνης ἀναλίστου Aristoteles οὐδ’ ἄρ’ Ἀριστοτέλους εἰκαιοσύνης ἀλεγεινῆς Antisthenes παντοφυῆ φλέδονα Zeno καὶ Φοίνισσαν ἴδον λιχνόγραυν σκιερῷ ἐνὶ τύφῳ πάντων ἱμείρουσαν· ὁ δ’ ἔρρει γυργαθὸς αὐτῇ σμικρὸς ἐών· νοῦν δ’ εἶχεν ἐλάσσονα κινδαψοῖο. |
| 816.(t) | Zenonis discipuli ὄφρα πενεστάων σύναγεν νέφος, οἳ περὶ πάντων πτωχότατοί τ’ ἦσαν καὶ κουφότατοι βροτοὶ ἀστῶν Aristo καί τις Ἀρίστωνος γέννης ἄπο αἱμύλον ἕλκων Cleanthes τίς δ’ οὗτος κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν; μωλυτὴς ἐπέων, λίθος Ἄσσιος, ὅλμος ἄτολμος Empedocles καὶ Ἐμπεδοκλῆς ἀγοραίων ληκητὴς ἐπέων· ὅσα δ’ ἔσθενε τόσσα διεῖλεν ἀρχῶν ὡς διέθηκ’ ἀρχὰς ἐπιδευέας ἄλλων. |
| 818.(t) | Heraclitus τοῖς δ’ ἔνι κοκκυστής, ὀχλολοίδορος Ἡράκλειτος, αἰνικτὴς ἀνόρουσε Parmenides Παρμενίδου τε βίην μεγαλόφρονος οὐ πολύδοξον, ὅς ῥ’ ἀπὸ φαντασίης ἀπάτης ἀνενείκατο νώσεις. |
| 819.(t) | Zeno Eleates, Melissus ἀμφοτερογλώσσου τε μέγα σθένος οὐκ ἀλαπαδνὸν Ζήνωνος πάντων ἐπιλήπτορος ἠδὲ Μέλισσον πολλῶν φαντασμῶν ἐπάνω, παύρων γε μὲν ἥσσω ... |
| 820.(t) | Democritus οἷον Δημόκριτόν τε περίφρονα ποιμένα μύθων, ἀμφίνοον λεσχῆνα μετὰ πρώτοισιν ἀνέγνων. |
| 822.(t) | Protagoras Πρωταγόρης τ’ ἐπίμ〈ε〉ικτος ἐριζέμεναι εὖ εἰδώς Pyrrho ὦ γέρον, ὦ Πύρρων, πῶς ἢ πόθεν ἔκδυσιν εὗρες λατρείης δοξῶν κενεοφροσύνης τε σοφιστῶν, καὶ πάσης ἀπάτης πειθοῦς τ’ ἀπελύσαο δεσμά; οὐδ’ ἔμελέν σοι ταῦτα μεταλλῆσαι, τίνες αὖραι Ἑλλάδ’ ἔχουσι, πόθεν τε καὶ εἰς ὅ τι κύρει ἕκαστα. |
| 824.(t) | Philo Pyrrhoneus ἢ τὸν ἀπ’ ἀνθρώπων αὐτόσχολον αὐτολαλητὴν οὐκ ἐμπαζόμενον δόξης ἐρίδων τε Φίλωνα. |
| 825.(t) | Epicurus ὕστατος αὖ φυσικῶν καὶ κύντατος ἐκ Σάμου ἐλθὼν γραμμοδιδασκαλίδης, ἀναγωγότατος ζωόντων. |
| 826 | εἰκάζω, τί θέλεις; ὀλίγον κρέας, ὀστέα πολλά. |
| 828.(t) | Plato καὶ σύ, Πλάτων· καὶ γάρ σε μαθητείης πόθος ἔσχεν, πολλῶν δ’ ἀργυρίων ὀλίγην ἠλλάξαο βίβλον, ἔνθεν ἀπαρχόμενος τιμαιογραφεῖν ἐδιδάχθης. |
| 831.(t) | Pythagoras Πυθαγόρην τε γόητας ἀποκλίνοντ’ ἐπὶ δόξας θήρῃ ἐπ’ ἀνθρώπων, σεμνηγορίης ὀαριστήν. |
| 832.(t) | Anaxarchus ἐν δὲ τὸ θαρσαλέον τε καὶ ἐμμενὲς ὅππῃ ὀρούσαι φαίνετ’ Ἀναξάρχου κύνεον μένος, ὅς ῥα καὶ εἰδώς, ὡς φάσαν, ἄθλιος ἔσκε· φύσις δέ μιν ἔμπαλιν ἦγεν ἡδονοπλήξ, ἣν πλεῖστοι ὑποτρείουσι σοφιστῶν. |
| 833.(t) | Xenophanes ὡς καὶ ἐγὼν ὄφελον πυκινοῦ νόου ἀντιβολῆσαι ἀμφοτερόβλεπτος. δολίῃ δ’ ὁδῷ ἐξαπατήθην πρεσβυγενὴς ἔτ’ ἐὼν καὶ ἀμενθήριστος ἁπάσης σκεπτοσύνης. ὅππῃ γὰρ ἐμὸν νόον εἰρύσαιμι εἰς ἓν ταὐτό τε πᾶν ἀνελύετο· πᾶν δ’ ἐὸν αἰεὶ πάντῃ ἀνελκόμενον μίαν εἰς φύσιν ἵσταθ’ ὁμοίην. |
| 835 | Xenophanes Ξεινοφάνης ὑπάτυφος, Ὁμηραπάτης ἐπικόπτης ὃς τὸν ἀπ’ ἀνθρώπων θεὸν ἐπλάσατ’ ἶσον ἁπάντῃ, †ἀσκηθῆ νοερώτερον ἠὲ νόημα γραμματική, τῆς οὔ τις ἀνασκοπὴ οὐδ’ ἀνάθρησις ἀνδρὶ διδασκομένῳ Φοινικικὰ σήματα Κάδμου. |
| 839 | πάντῃ γὰρ ἐπεῖχε γαλήνη τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόης’ ἐν νηνεμίῃσι γαλήνης πολλῶν ληκεδόνων λυμάντορες ἐλπιδοδῶται. |
| 840 | φῆ δέ τις αἰάζων, οἷ’ ἄμμοροι αἰάζουσιν· ‘οἴμοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι σοφὸν ἔνθα γένηται; πτωχὸς μὲν φρένας εἰμί, νόου δέ μοι οὐκ ἔνι κόκκος. †ἦ με μαθεῖν† φεύξεσθαι ὀΐομαι αἰπὺν ὄλεθρον. |
| 841 | τρὶς μάκαρες μέντοι καὶ τετράκις οἱ μὴ ἔχοντες μήτε κατατρώξαντες ἐνὶ σχολῇ ὅσς’ ἐπέπαντο. νῦν δέ με λευγαλέαις ἔρισιν εἵμαρτο δαμῆναι καὶ πενίῃ καὶ ὅς’ ἄλλα βροτοὺς κηφῆνας ἐλαστρεῖ.‘ Ἰνδαλμοί τοῦτό μοι, ὦ Πύρρων, ἱμείρεται ἦτορ ἀκοῦσαι, πῶς ποτ’ †ανηροταγεις† ῥῇστα μεθ’ ἡσυχίης αἰεὶ ἀφροντίστως καὶ ἀκινήτως κατὰ ταὐτὰ μὴ προσέχων δίνοις ἡδυλόγου σοφίης, μοῦνος δ’ ἀνθρώποισι θεοῦ τρόπον ἡγεμονεύεις, ὃς περὶ πᾶσαν ἐλῶν γαῖαν ἀναστρέφεται, δεικνὺς εὐτόρνου σφαίρης πυρικαύτορα κύκλον. |
| 846.(t) | ἦ γὰρ ἐγὼν ἐρέω, ὥς μοι καταφαίνεται εἶναι, μῦθον, ἀληθείης ὀρθὸν ἔχων κανόνα, ὡς ἡ τοῦ θείου τε φύσις καὶ τἀγαθοῦ αἰεί, ἐξ ὧν ἰσότατος γίνεται ἀνδρὶ βίος ἀλλὰ τὸ φαινόμενον πάντῃ σθένει, οὗπερ ἂν ἔλθῃ ἀλλὰ πρὸς ἀνθρώπων ταῦτα νόῳ κέκριται incerti carminis πάντων μὲν πρώτιστα κακῶν ἐπιθυμίη ἐστί incerti carminis ἀφυγὴς καὶ ἀναίρετος ἔσται |