The Historical Fragments is an anonymous collection of eight historical excerpts that does not constitute a continuous narrative but rather a compilation of isolated passages. These passages were likely extracted from larger historical works that are now lost. The Greek term for such collections, Apospasmata, meaning "torn-off pieces," suggests these excerpts were deliberately selected and preserved, possibly for educational purposes or as source material for other writers. The fragments survive through the common ancient and medieval practice of indirect transmission, where passages were copied from deteriorating texts into new compilations to preserve their content. While the specific thematic content of the eight passages is not detailed in available sources, the collection's significance lies in its potential role as a vessel for otherwise lost historical information. If the fragments contain unique data, they contribute to modern scholarly reconstructions of ancient historiography and the transmission of historical knowledge.
| 2a,105,F 1 | P. RYLAND 18: * ]οποις ** τοδε ** εν ** στων ** ο]ὐκ οἶδεν ** ἑαυτῶν ** κοινὸν ** τα ὠφε ** ] . εις δὲ ** Σπαρ ** ]ες . ς ** ‖ [ .. ] .. ταπ . ι .. τα δια βὰς εἰς τὴν ἤπειρον (?) [πο]λλὴν τῆς παραλί [ας ὑ]πωρίας ἔκτισ[εν]. Χίλων δὲ ὁ Λάκων ἐφορεύσας καὶ στρα[τηγή] σας Ἀναξανδρίδη[ς τε] τὰς ἐν τοῖς Ἕλλ[ησ]ιν τ[υρα]ννίδας κατέλυ σα[ν]· ἐν Σικυῶν[ι] μὲν Αἰ[σχ]ίνην, Ἱππίαν δὲ [Ἀθήνησιν (?)] Πεισιστ[ρα τ—] ** |
| 2a,105,F 2 | P. OX. XI 1365: ὄ]ν[τ]α δημότην κ[αὶ φ]α[ῦ]λον τὸν ἄνθρω πον, παρημέλησε τοῦ μαντείου. καὶ τὰς μὲν ἄλλας θυσίας τὰς ἐπιταχθείσας ἐκ τῶν Δελφῶν ἀπέδωκε τοῖς θεοῖς, τῆς δὲ τυ ραννίδος τῆς μελ λούσης ἔσεσθαι κατε [φρό]νησεν. ὁ δὲ Ἀν [δ]ρ[έ]ας τὸ γενόμενον αὐτῶι παιδίον ἔτρε φεν ὄνομα θέμενος [Ὀ]ρθαγόραν, ὃς μέχρι μὲν ἡλικίας δ[ιετέ λ]εσε διαιτώμενος καὶ παιδευόμενος οὕτως ὥσπερ ἦν εἰ κὸς υἱὸν ὄντα μαγεί [ρου] καὶ τοῦ τυχόν[τος τῶ]ν πολιτῶν· ἐπει δὴ δὲ τὴν τῶν παί δων παρήλλαξεν ἡ λικίαν, γενόμενος τῶν περιπόλων τῶν [φ]ρ[ο]υρούντων τὴν [χώ]ραν, πολέμου συν εστῶτος τοῖς Σικυω νίοις πρὸς Πελλη νέας, ἦν μὲν ἐν ἅ πασι τοῖς καιροῖς ἔ [νερ]γος καὶ χαρίεις, καταδραμόντων δὲ τῶν Πελληνέων ‖ καὶ συμβα[λόντων ἐξ αἰ] φνιδίου βο[ηθήσας] ἀπέκτειν[ε τῶν πο] λεμίων τιν[ὰς καὶ] πολὺ πάντ[ων ηὐδο] κίμησε μά[λιστα] τῶν περιπ[όλων]. ἀνθ’ ὧν οἱ Σ[ικυώνι] οι περιπόλ[αρχον αὐ] τὸν ἀπέδει[ξαν. εὐθὺς] δὲ τυχὼν τ[αύτης] τῆς τιμῆς ἐ[νίκησε] τοὺς πολεμί[ους ἔτι] λαμπρότερ[ον, ὥστε] τῶν πολιτῶ[ν πολλοὺς] ὠικειοῦτο κ[αὶ προσ] ήγετο. καὶ χ[ρόνου] προελθόντο[ς εἵλον] το πολέμαρχ[ον αὐ] τόν, μάλιστα [μὲν δι] ὰ τὴν ἀνδρεί[αν καὶ] τὴν εὐτυχία[ν τὴν] κατὰ πόλεμο[ν, ἔπει] τα καὶ τὸ πλῆ[θος τῶν] πολιτῶν εὖ [πρὸς αὐ] τὸν εἶχεν. π[ολε] μήσαντος δ[ὲ κατὰ] τὴν ἀρχὴν ἀ[νδρείως] τήν τε χώραν [τὴν] οἰκείαν δια[φυλά] ξαντος καὶ π[ολλὰ κα] κὰ τοὺς πολε[μίους] ποιήσαντο[ς, ὁ μὲν] δῆμος ὁ τῶν [Σικυω] νίων αὖθι[ς *** |
| 2a,105,F 3 | P. OX. VI 857: [ .. ]δ[ . προ]σεβα[λ .. Θε]ρμοπύλαις ἠγω[νί ζ]οντο οἱ ἀνὰ τριακο [σί]ους πλὴν Ἀργείων· οὗτοι γὰρ ἐφ’ ἑαυτῶν μένοντες οὔτε ἄν δρας οὔτε ναῦς ἔδω καν [καὶ ο]ὐδενὶ συνε μάχ[ουν δι]ὰ τὴν δο κο[ῦσαν αὐτῶν] πρὸς Π[έρσας συγγένει] α[ν .. ] . [ .......... ] ου . ]οπρ [ ......... ] ἡμέρας ὑπερειδ[ .. ] ‖ ** [ ... ] ἀπῆλ[θον]. ὁ δ[ὲ Γέ λ]ων εὐλαβούμε[νος] περὶ 〈αὑ〉τοῦ μὴ νικη[θέν] των τῶν Ἑλλήνων καὐτὸς ἀτυχήση〈ι〉 [ὑπὸ] τοῦ βαρβάρου ἔπεμ[ψε] Κάδμον τὸν Σκύθου ἄνδρα Κῶ[ον ἐπ]ὶ πε[ν] τηκον[τόρων τρ]ιῶν εἰς Δ[ελφοὺς ... ] πολ[ . ]το [ ............ ] . ω[ . ......... ] . β[αρ]βαρ[ . ...... ] . α χρή[μ]ατα [ . .. ] καὶ γῆν καὶ ὕδωρ ** |
| 2a,105,F 4 | P. ERZHERZOG RAINER ...: ἐπο]‖λέμει πρὸς βασιλέα καὶ συνεμβα λὼν εἰς Φρυγίαν ἐπόρθει τὴν Τιθραύς του χώραν, ἕως ἡ Ἀθήνηθεν ἦλθεν πρεσβεία κωλύουσα πολεμεῖν αὐ τὸν τοῖς βασιλικοῖς σατράπαις. τότε δ’ εἰρήνην ποιήσας Τιθραύστ[ε]ι πρὸς Ἀρτάβαζον ἐπὶ θάλατταν κατέβη, καὶ μισθ[ .. ]ε . [ .... ]τ[ ... ]τρο . [ ... ] *** ‖ πολ— βαιο— την— καὶ— νετ— προ— λαι— αλ . — |
| 2a,105,F 5 | P. BEROL. 13361: ** ‖ Ἀρ]ιστογίτονος τα[ .... .. ] τούτοις κατ[ .. ]θ[ .... ] ἀλλὰ καὶ βο[η]θ[είας τι]ν[ὰ]ς (?) ἐξι ᾶσιν ἕκα[στοι κ]α[τὰ κ]αιροὺς γεγενημ[έ]νας. ἔχει δ’ οὕτως· γεγόνασι κατὰ καιρ[ό]ν τινες βοήθειαι καὶ παρ’ Ἑλλήνων Ἀθη ναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις καὶ ἴσως καὶ Κορινθίοις καὶ Θηβαί οις τὸ μὲν ἀληθὲς διὰ τὰς οἰκεί ας ἑκάστων χρείας ἀεὶ τὸ ἰδίαι συμφέρον θεραπευόντων, οἷ ον ἐβοήθουν Ἀθηναῖοι Λακεδαι μονίοις μετὰ τὴν ἐν Λεύκτροις [ἧττ]αν, ἵνα μὴ Θ[η]βαῖοι π[λ]έ[ον τ]οῦ δέοντος *** ‖ [ .. ] . φησὶν ὅσα εὖ κακῶς ἐποίησαν Ἀθηναίους ἀν τεξετασθῆναι πρὸς ἄλλη λα οὐ διαφέρομαι, δέξασθαι δὲ αὐτοῖς οὐκ ἂν συμβο[υ] λεύ[σαιμ]ι. ἀλλὰ καὶ ῥή[τρας] τινὰ[ς ἀ]νεγίνωσκον πά νυ γενναίας καὶ καλάς, ἅς φασιν προρηθῆναι Λακεδαι μονίων τισὶν ἐπὶ κίνδυ νον [ἀπο]πεμπομένοις. ἐφ’ αἷς [ὑ]περήσθην ἐσακού σας [ ... ] καὶ [ἐ]θαύ[μασα] ἐ[ .. ......... ]ημα κα *** |
| 2a,105,F 6 | P. HIBEH 15: ** εὐ]α‖ρεστοτέρους συμμάχους ἕξετε καὶ φανερὸν ἅπασι καταστήσετε, διότι τὸ τῆς πόλεως ἦθος οὕτω μακρὰν ἀπέχει τοῦ κακῶς τινα ποεῖν τῶν μηθὲν ἀδικούντων Ἑλλήνων, ὥστε καὶ τοὺς φανερῶς ἐξημαρτηκότας ἀθώιους ἀφίησιν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς φιλανθρω πίας. μάλιστα δὲ λογί ζεσθε πρὸς τῶν θεῶν, ὦ ἄν δρες Ἀθηναῖοι, διότι τὸ βρα δύνειν τοῖς νῦν καθεστῶ σιν ἥκιστα συμφέρον ἐστιν. ὀξεῖς γὰρ εἰκὸς εἶναι τοὺς ἐ κ τῶν μεταβολῶν καιρούς ὧν ἀντιλάβεσθε καὶ παύσας θε προσέχοντες τοῖς τὴν ῥα〈ι〉θυμίαν ἀσφάλειαν ἀποκαλοῦσιν, καὶ μὴ φοβη θέντες π[αρεξωθ]εῖτε τὴν σωτηρίαν, ἀλ[λὰ] καὶ θαρ σήσαντες τοιαῦτα βουλεύ σασθε, δι’ ὧν μηδέποτε μηθὲν ‖ α ** ἀλλ[ὰ] ἤδ[η μέμν]ησθε τῶν [προ] γ[όν]ων, ὧν τ[οῖ]ς μὲν ἄλ λοις ἐπ[αινεῖν ἱκα]νόν, ὑμῖν δὲ μιμεῖσθα[ι προσ]ῆκόν ἐστιν. κ[α]ὶ λογίζεσθέ [με ἥ]κιστ’ ἂν ἐν Ταιν[άρωι (?) καθή]μενον καὶ μηθενὸς ὑστ[εροῦν]τα τῶν ἐν τῆι πόλει ς ... νῶν, οὕτως ἂμ φιλοκινδύνως ἐπι στῆναι τοῖς πράγμασιν, εἰ μὴ τὰ τῶν καιρῶν ἠπιστάμην κατεπείγοντα καὶ κρίσιν ἑώ ρων οὖσαν τῆς ἡμετέρας σωτηρίας. καὶ τ[ ......... ] τῶν ἐφοβούμην [ ........... ] καθεστηκότων [ ........ ] ἐν ὑμῖν αὐτοῖς [καὶ ῥάιθυμος] καὶ ταπεινὸς ὑπ[ολ]ηφθείην, ὡς μηθὲν τῶν συμφερόντων προιδεῖν ἂν δυνηθείς. ἀλλὰ καὶ νῦν προορῶ τὰ μέλ λοντα καὶ παρακαλῶ πρὸς τὰ πράγματα ὑμᾶς καὶ ⟦ παρακαλῶ ⟧ τὴν τύχην, ἣν ‖ ** μὴ κα τ]αλείπειν. καὶ δέομαι μάλιστα τῶν νεωτέρων τῶν παρ’ ὑμῖν ἐκ παιδὸς τὰ περὶ τὸν πόλεμον ἱκανῶς παιδευθέντων, ἀκμάσαι ποτὲ ταῖς διανοίαις καὶ χρή σασθαι τοῖς οἰκείοις σώμασιν εὐκαίρως τὴν ἀπόδειξιν ποιησαμένους τῆς αὐτῶν ἀρετῆς, ἵνα νομίζωνται καὶ τὸν ἄλλον χρόνον ἡσυχάζειν μὴ δι’ ἀνανδρίαν, ἀλλὰ δι’ εὐλάβειαν. καὶ μή θ’ 〈ἡμ〉εῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, χωρὶς τῆς ὑμετέρας δυνά μεως ἐπὶ τὰ πράγματα καταδεέστερον βαδίζωμεν, μηθ’ ὑμεῖς ἀναγκάζησθε δυοῖν θάτερον, ἢ ποεῖν ἑτέροις τὸ κελευόμενον ἢ μετ’ ἐλάτ τονος στρατοπέδου κινδυ νεύειν, ἡμῶν ἄλλως πως ‖ ἀ[πολομένων. σωφρονεῖτε οὖν] καὶ ταῖς ἐμ[αῖς βουλαῖς] ἀποχρήσασθε καὶ τὴν ἐν τῶι πράττειν ὀρθῶς ἀσφά λειαν ἕλεσθε μετὰ πλειόνων τὴν σωτηρίαν ὑμῖν αὐτοῖς παρασκευάζοντες, ὡς ἀνάξιόν ἐστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν ἐμ Μαραθῶνι καὶ Σαλαμῖνι κινδύνων δια τελεῖν ὑμᾶς τὸ σύνολον ἀπογινώσκοντας τὴν ἡ γεμονίαν, ἢ νομίζοντας ταύτην ἔσεσθαί ποτε ὑμῖν ἀπὸ ταὐτομάτου μηδ’ ὁτι οῦν αὐτοῖς πονοῦσιν. ἐγὼ μὲν οὖν ἐπεὶ στρατηγοῦ ἦν μὴ τῆς ἰδίας ἀσφαλείας καὶ χειροτονίας φροντίζει[ν] ἀλλὰ τῆς ὑμετέρα[ς σωτη] ρίας, τοῦτο πράττων [προσε] λήλυθα προτάξας ἐμ[αυτὸν] ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερ[ίας] ‖ ** |
| 2a,105,F 7 | P. OX. VI 867: ὕδωρ αυ[ ... ] .. [ἤ] νεγκεν ἐπὶ θά λασσαν. κἀκ[ε]ιθ[εν] Ἐφέσωι προσεβι[ά] σθη· τὰ δ’ ἄλλα γὰ[ρ ὑ]περμήκη προσ[ . ** |
| 2a,105,F 8 | P. OX. VII 1014: ** [ ...... ]ιν . [ ** .... ]αι τὸ πα[ **.. το]ῦ χώμα[τος ** .. ἐ]ποχετευ[ ** ] θεν τῆς κώμης [ ** ] μεγάλη καὶ πλατεῖα [ ...... οἱ δὲ τε] ταγμένοι πρὸς τὸ ἐ[ ..... ἰδόντες] 〈ε〉ἰσιόντας τοὺς πο[λεμίους ἐνπί] πτουσιν ταχύ. παν[ωλεθρία δὲ γεί] νεται. οἱ μὲν γὰρ γε[νόμενοι κατὰ] πρόσωπον ἄφνω δι[ ......... ] δὲ τὰς λόγχας ἐγείρα[ντες ...... ] τες εἰστρέχουσιν, τὸ δ[ὲ ........ ] ην καὶ ωνκωντ ⟦ α ο ι ⟧ μ[ ....... ] πανταχόθεν οἰδουσ[α ......... ] ἐπεκλυζετοπαντα [ ......... ἡ] θάλασσα. ἐνπεσόν[τες δὲ οἱ ..... ] λοι τοὺς μὲν κα[ ......... ] τὸν στρατηγὸν α[ ....... ] σιν ταῖς λόγχαις α[ ....... γε] γονότας καὶ πρὸς τὸ ἀδ[ ....... τε] τραμμένους, τῶν δὲ ἄλλ[ων ..... .. ] . ητος θάνατος ἦν. οἱ μὲν [γὰρ ... ...... ἔξ]ω (?) τῆς συμβολῆ[ς ...... ......... ]τες ταῖς αἰχμα[ῖς .... ....... δ]ὲ οὐ λαβόντες σχο[λὴν *** |