eul_wid: ljk-an
ἈποσπάσματαOn Smells and Odors
Theophrastus of Eresus On Smells and Odors PDF
| book 1.1 | Αἱ ὀσμαὶ τὸ μὲν ὅλον ἐκ μίξεώς εἰσι καθάπερ οἱ χυμοί· τὸ γὰρ ἄμικτον ἅπαν ἄοδμον ὥσπερ ἄχυμον, διὸ καὶ τὰ ἁπλᾶ ἄοδμα, οἷον ὕδωρ, ἀὴρ, πῦρ. Ἡ δὲ γῆ μάλιστ’ ἢ μόνη ὀδμὴν ἔχει, διὸ μάλιστα μικτή.[ln_5]Τῶν δ’ ὀδμῶν αἱ μὲν ὥσπερ ἀειδεῖς καὶ ὑδαρεῖς κα‐ θάπερ ἐπὶ τῶν |
| book 1.2 | χυμῶν, αἱ δ’ ἔχουσαί τινας ἰδέας. Αἱ δ’ ἰδέαι δοκοῦσι μὲν ἀκολουθεῖν |
| book 1.3 | ταῖς τῶν |
| book 1.4 | χυμῶν, οὐ μὴν ἔχουσί γε πᾶσαι τὰς αὐτὰς |
| book 1.5 | προσηγορίας, ὥσπερ ἐν |
| book 1.6 | τοῖς |
| book 1.7 | πρότερον εἴπομεν, οὐδ’ ὅλως οὕτω διωρισμέναι[ln_10]τοῖς εἴδεσιν ὥσπερ οἱ χυμοὶ ἀλλ’ ὡς ἂν |
| book 1.8 | τοῖς γένεσιν, ὅτι τὰ μὲν εὔοσμα τὰ δὲ κάκοσμα. |
| book 2.1 | Τῆς δ’ εὐωδίας καὶ κακωδίας οὐκέτι τὰ εἴδη κατωνόμασται καίπερ ἔχοντα διαφορὰς μεγάλας ἐπί γ’ αὐτῶν τῶν γλυκέων καὶ πικρῶν [μᾶλλον], ἀλλὰ δριμεῖα λέγεται καὶ ἰσχυρὰ[ln_5]καὶ μαλακὴ καὶ γλυκεῖα καὶ βαρεῖα ὀδμή· κοιναὶ δ’ ἔνιαι |
| book 2.2 | τούτων καὶ τῶν κακωδῶν. Ἡ δὲ καθόλου καὶ ὥσπερ ἐπὶ πᾶσι |
| book 2.3 | τοῖς διαφθειρομένοις |
| book 2.4 | σαπρότης. Ἅπαν γὰρ τὸ σηπόμενον κακῶδες, εἰ μή τις τὴν ὀξύτητα λέγει |
| book 2.5 | τοῦ οἴνου |
| book 2.6 | σαπρότητα τῇ ὁμοιότητι τῆς |
| book 2.7 | φθορᾶς. |
| book 3.1 | Ἐν ἅπασι δ’ ἐστὶν ἡ τοῦ σαπροῦ κακωδία καὶ ἐν |
| book 3.2 | φυτοῖς καὶ ἐν ζώοις καὶ ἐν |
| book 3.3 | τοῖς ἀψύχοις· ἐν ἅπασι δὲ διαφθειρομένοις ὧν μὴ ἡ σύστασις εὐθὺς ἐκ |
| book 3.4 | τοιαύτης ὕλης, ἔχει γὰρ ἔνια καὶ τὴν τῆς ὕλης ὀσμὴν, οὐ μὴν[ln_5]ἐπὶ πάντων γε |
| book 3.5 | τοῦτ’ ἀκολουθεῖ. Πολλὰ γὰρ οὐ κα‐ κώδη τὰ ἐκ τῶν |
| book 3.6 | σαπρῶν, ὡς οὐδ’ οἱ μύκητες οἱ ἐκ τῆς κόπρου |
| book 3.7 | φυόμενοι· τὰ δ’ ἐκ σήψεως |
| book 3.8 | φυόμενα καὶ συνι‐ στάμενα κακώδη. Εὔοσμα μὲν οὖν ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν τὰ πεπεμμένα καὶ λεπτὰ καὶ ἥκιστα γεώδη· τὸ γὰρ |
| book 3.1 | [ln_10]τῆς ὀσμῆς ἐν ἀναπνοῇ· κακώδη δὲ δηλονότι τἀναντία. Πολλὰ δὲ ὥσπερ τῶν γλυκέων ἐμφαίνει |
| book 3.2 | τινὰ πικρότητα, καὶ τῶν εὐωδῶν βαρύτητα |
| book 3.3 | ταῖς ὀσμαῖς. |
| book 4.1 | Ἔχει δὲ ἕκαστον ὀσμὴν ἰδίαν καὶ ζώων καὶ φυτῶν καὶ τῶν ἀψύχων ὅσα ὀσμώδη· πολλὰ δ’ ἡμῖν οὐ φαίνεται διὰ τὸ χειρίστην ἔχειν τὴν αἴσθησιν |
| book 4.2 | ταύτην ὡς εἰπεῖν. Ἐπεὶ τοῖς γε ἄλλοις καὶ τὰ παντελῶς[ln_5]ἄοδμα |
| book 4.3 | φαινόμενα δίδωσί τινα ὀσμὴν, ὥσπερ αἱ κριθαὶ τοῖς ὑποζυγίοις αἱ ἐκ τῆς Κεδροπόλιος, ἃς οὐκ ἐσθίουσιν διὰ τὴν κακωδίαν. Ἡμᾶς δὲ καὶ αἱ τῶν ζώων λαν‐ θάνουσιν τῶν ὀσμωδῶν δοκούντων. Εὐωδίᾳ μὲν οὖν οὐθὲν |
| book 4.4 | φαίνεται καθ’ αὑτὸ χαίρειν ὡς εἰπεῖν, ἀλλ’ ὅσα[ln_10]πρὸς τὴν |
| book 4.5 | τροφὴν καὶ τὴν ἀπόλαυσιν. Πονεῖν δ’ ἔνια |
| book 4.6 | φαίνεται |
| book 4.7 | ταῖς ὀσμαῖς καὶ ταῖς εὐωδίαις, εἴπερ ἀληθὲς τὸ ἐπὶ τῶν γυπῶν καὶ τῶν κανθάρων. Τοῦτο δὲ δῆλον ὡς δι’ ἐναντίωσιν τῆς ἐν αὐτοῖς φύσεως. Ὡς δὲ καθ’ ἕκαστον ἅμα δεῖ τήν γε κρᾶσιν τὴν ἑκάστου καὶ τὴν |
| book 4 | [ln_15]τῆς ὀσμῆς λαμβάνειν δύναμιν. |
| book 5.1 | Εἰσὶ μὲν οὖν ἔνιαι τῶν εὐόσμων καὶ ἐν |
| book 5.2 | ταῖς |
| book 5.3 | τροφαῖς οἷον αἱ τῶν ἀκρο‐ δρύων καὶ ἀπίων καὶ μήλων· αὗται γὰρ ἄνευ τῆς |
| book 5.4 | προσ‐ φορᾶς ἡδεῖαι, καὶ μᾶλλον ὡς εἰπεῖν. Οὐ μὴν ἀλλ’[ln_5]ὥς γ’ ἁπλῶς διελεῖν αἱ μέν εἰσι καθ’ αὑτὰς αἱ δὲ κατὰ συμβεβηκός· αἱ μὲν τῶν |
| book 5.5 | χυλῶν καὶ τῆς |
| book 5.6 | τροφῆς κατὰ συμβεβηκὸς, αἱ δ’ ὥσπερ τῶν ἀνθῶν καθ’ αὑτάς. Ὡς δ’ ἐπίπαν τὰ εὔοσμα καθάπερ καὶ πρότερον ἐλέχθη δύσχυμα καὶ στρυφνὰ καὶ ὑπόπικρα. Ἔνια δὲ τῶν[ln_10]εὐχύμων καὶ κακώδη, καθάπερ καὶ τὸ αἰγύπτιον κα‐ λούμενον σῦκον, γλυκὺ ὂν, καὶ εἰ μὴ πανταχοῦ ἀλλ’ ἐνιαχοῦ. Καὶ ἡ ἄρκευθος ἐμφαίνει |
| book 5.7 | τινὰ τῇ μασήσει κακωδίαν γλυκεῖα οὖσα· τὸ δ’ οὖρον |
| book 5.8 | ποιεῖ εὐῶδες. |
| book 6.1 | Ἐπεὶ δὲ τῶν ὀσμῶν αἱ μὲν ἐν |
| book 6.2 | φυτοῖς καὶ τοῖς |
| book 6.3 | τούτων μορίοις, οἷον κλωσὶ, φύλλοις, φλοιοῖς, καρποῖς, δακρύοις, αἱ δὲ ὥσπερ διείλομεν ἐν ζώοις [καὶ φυτοῖς] καὶ τοῖς ἀψύχοις, αὗται μὲν |
| book 6.4 | φανερὸν ὅτι πέψιν ἕκασται[ln_5]λαμβάνουσιν ἐν |
| book 6.5 | τοῖς οἰκείοις· [αἷς] καὶ τὸ εὐῶδες καὶ κακῶδες ἀκολουθεῖ κατὰ τὰς οἰκείας φύσεις, ἡ δὲ πέψις τῷ οἰκείῳ θερμῷ. Ἐν δὲ τοῖς ἀψύχοις |
| book 6.6 | ταῖς τῶν ἁπλῶν δυνάμεσι καὶ γίνονται καὶ μεθίστανται καθάπερ οἱ χυμοί. |
| book 7.1 | Ὅσαι δὲ δὴ κατὰ τέχνην καὶ ἐπίνοιαν γί‐ νονται |
| book 7.2 | περὶ τούτων |
| book 7.3 | πειρατέον εἰπεῖν ὥσπερ καὶ περὶ τῶν |
| book 7.4 | χυλῶν. Ἐν ἀμφοῖν δὲ δῆλον ὡς ἀεὶ πρὸς τὸ βέλτιον [ἦν] ἡμῖν ἡ ἀναφορά· πᾶσα γὰρ τέχνη |
| book 7.5 | στοχάζεται[ln_5]τούτου. Εἰσὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς ἀμίκτοις ὀσμαί τινες |
| book 7.6 | πρὸς ἃς |
| book 7.7 | συνεργεῖν |
| book 7.8 | πειρῶνται καὶ ταῖς |
| book 7.9 | παρα(σκευαῖς, ὡς καὶ) ταῖς τῶν |
| book 7.10 | χυμῶν εὐστο(μίαις). Οὐ μὴν ἀλλ’ ὥς γ’ ἁπλῶς εἰπεῖν ἐν μίξει τὸ πλέον, καὶ οὕτως αἱ ... δυοῖν μὲν ὡς τῷ γένει λαβεῖν, ὑγροῦ καὶ ξηροῦ· τριχῶς[ln_10]δὲ γί(νονται), ὅταν ἢ ὁμογενὲς ὁμογενεῖ, ἢ παράλλαττον τῷ παραλλάττοντι, ἢ ὑγρῷ ὑγρὸν ἢ ξηρῷ ξηρὸν, (ἢ ὑγρῷ ξηρόν). |
| book 8.1 | Ἐκ δυοῖν γὰρ |
| book 8.2 | τούτων καὶ ἡ τῶν |
| book 8.3 | χυλῶν καὶ τῶν ὀσμῶν γένεσις· ὡς μὲν οἱ τὰ ἀρώματα καὶ τὰ διαπάσματα |
| book 8.4 | συντιθέντες ξηροῖς |
| book 8.5 | πρὸς ξηρά· ὡς δ’ οἱ τὰ μύρα κεραννύντες ἢ τῷ οἴνῳ ἐπιχέοντος ὑγροῖς[ln_5]πρὸς ὑγρά. Τὸ δὲ τρίτον, ὃ καὶ πλεῖστόν ἐστιν, ὡς οἱ μυρεψοὶ ξηροῖς |
| book 8.6 | πρὸς ὑγρά· παντὸς γὰρ μύρου καὶ χρίσματος ἡ σύνθεσις αὕτη. Δεῖ δ’ εἰδέναι |
| book 8.7 | ποῖαι |
| book 8.8 | ποίοις εὔμικτοι καὶ ποῖαι |
| book 8.9 | ποίοις |
| book 8.10 | συνεργοῦσιν εἰς τὸ ποιεῖν μίαν ὥσπερ ἐπὶ τῶν |
| book 8.11 | χυμῶν. Καὶ γὰρ ἐκεῖ[ln_10]ταὐτὸ τοῦτο ζητοῦσιν οἱ μιγνύντες καὶ οἷον ἀρτύοντες. Ταῦτα μὲν οὖν ἐν οἷς καὶ δι’ ὧν αἱ τέχναι |
| book 8.12 | ποιοῦνται τὰ τέλη. |
| book 9.1 | Μίγνυνται δὲ τὰ μὲν αὐτῆς τῆς ὀσμῆς ἕνεκα καὶ πρὸς |
| book 9.2 | ταύτην τὴν αἴσθησιν, τὰ δ’ ὥσπερ ἡδύ‐ νειν βουλόμενα τὴν γεῦσιν οἷον ὡς οἱ τὰ μύρα |
| book 9.3 | τοῖς οἴνοις ἐπιχέοντες ἢ τὰ ἀρώματα ἐμβάλλοντες. Αἱ[ln_5]γὰρ αἰσθήσεις σύνεγγυς οὖσαι |
| book 9.4 | ποιοῦσί τινα ἀπόλαυσιν ἀλλήλων, ὅθεν καὶ αὐτοῖς |
| book 9.5 | τοῖς γευστοῖς ζητοῦσι τὰς εὐοσμίας. |
| book 10.1 | Ἀπορήσειε δ’ ἄν |
| book 10.2 | τις ἴσως διὰ τί ποτε μύρον καὶ τἆλλα εὔοσμα |
| book 10.3 | τοὺς μὲν οἴνους ἡδύνει τῶν δὲ βρωμάτων οὐδὲν ἀλλὰ πάντα λυμαίνεται καὶ ἀπύ‐ ρωτα καὶ πεπυρωμένα. Τὸ δ’ αἴτιον ὑποληπτέον ὅτι[ln_5]συμβαίνει τῶν μὲν ξηρῶν ἀφαιρεῖσθαί τε τὸν οἰκεῖον |
| book 10.4 | χυλὸν διὰ τὴν ἰσχὺν καὶ ἅμα |
| book 10.5 | συνεπιφαίνειν τὸν αὑτοῦ ὄντα |
| book 10.6 | στρυφνὸν καὶ ὑπόπικρον· ἅπαν γὰρ τὸ εὔοσμον |
| book 10.7 | τοιοῦτον, διαμασωμένοις δὲ μᾶλλον ἐμφανὲς διά τε τὴν θλίψιν καὶ τομὴν καὶ ἔτι τῷ χρονίζεσθαι. |
| book 11.1 | Τὸν δ’ οἴνου οὐδέτερον |
| book 11.2 | ποιεῖ· καὶ γὰρ ὁ χυλὸς ἰσχυρότατος καὶ πλείων εἰς τὸ μὴ κρατεῖσθαι καὶ οὐδένα τῇ γεύσει |
| book 11.3 | χρόνον ἐπιδιατρίβων ἀλλ’ ὅσον ἐπιθιγγάνων, ὥστε τὸ[ln_5]μὲν ἡδὺ ἐνδιδόναι τῇ αἰσθήσει τὸ δὲ πικρὸν καὶ δύσ‐ χυμον τῇ γεύσει μὴ ἐμφαίνειν ἀλλὰ συμβαίνειν τῷ ὄντι καθάπερ ἥδυσμα γίνεσθαι τῷ πόματι τὴν ὀσμήν· τῷ μὲν γλυκεῖ καὶ μάλιστα δεομένῳ διὰ τὸ μηδὲν ἔχειν, τοῖς δ’ ἄλλοις ὥσπερ μιᾶς ἐξ ἀμφοῖν γενομένης[ln_10]διὰ τὴν μίξιν. Ὁ γὰρ οἶνος ὥσπερ καὶ πρότερον ἐλέχθη δεινὸς δέξασθαι τὰς ὀσμάς. |
| book 12.1 | Ἔχει δ’ ἀπό‐ ρησιν καὶ τόδε, διὰ τί τὰ μὲν ἄνθη καὶ τὰ στεφανώ‐ ματα ἀσθενέστερα ὄντα |
| book 12.2 | ταῖς ὀσμαῖς καὶ πόρρωθεν ὄζει, ἡ δ’ ἴρις καὶ τὸ νάρδον καὶ τἆλλα τὰ εὔοσμα τῶν[ln_5]ξηρῶν ἰσχυρότερα ἐγγύθεν· καὶ ἔνιά γε |
| book 12.3 | προσενεγκαμέ‐ νοις, ἔνια δὲ καὶ τρίψεως |
| book 12.4 | προσδεῖται καὶ διαιρέσεως, τὰ δὲ καὶ πυρώσεως ὥσπερ ἡ σμύρνα καὶ ὁ λιβανωτὸς καὶ πᾶν τὸ θυμιατόν. |
| book 13.1 | Αἴτιον δ’ ὅτι τῶν μὲν ἀνθῶν ἐπιπολῆς τὸ ποιοῦν τὴν ὀσμὴν ἅτε μανῶν ὄντων καὶ οὐκ ἐχόντων βάθος, τῶν δὲ ῥιζῶν καὶ πάντων τῶν |
| book 13.2 | στερεῶν ἐν βάθει, τὰ δ’ ἔξωθεν ἀπεξηραμμένα καὶ[ln_5]πεπυκνωμένα· διὸ καὶ ἀφιᾶσι πόρρω τὰς ἀποπνοίας, τὰ δ’ οἷον ἀνοίξεως δέονται τῶν πόρων, ὅθεν διαιρούμενα καὶ κοπτόμενα πάντ’ εὐωδέστερα, τὰ δ’ ἄνθη κακω‐ δέστερα |
| book 13.3 | τριβόμενα· τὰ μὲν γὰρ ἐκφαίνει τὸ οἰκεῖον τὰ δὲ προσλαμβάνει τὸ ἀλλότριον. Ὁ δὲ λιβανωτὸς καὶ |
| book 13.1 | [ln_10]ἡ σμύρνα |
| book 13.2 | πυκνοτέραν ἔτι τὴν φύσιν ἔχοντα |
| book 13.3 | προσδέονται |
| book 13.4 | πυρώσεως μαλακῆς ἣ κατὰ μικρὸν ἐκθερμαίνουσα |
| book 13.5 | ποιή‐ σει τὴν ἀναθυμίασιν. Ἐὰν γὰρ κόπτῃ τις ἢ τρίβῃ ταῦτα |
| book 13.6 | προσοίσονται μὲν ὀσμὴν οὐχ ὁμοίως δὲ ἡδεῖαν οὐδ’ εὐταμίευτον. Τούτων μὲν οὖν |
| book 13.7 | τοιαῦταί τινες αἱ αἰτίαι. |
| book 14.1 | Τῶν δὲ μύρων ἡ σύνθεσις καὶ ἡ κατασκευὴ τὸ ὅλον οἷον εἰς θησαυρισμόν ἐστι τῶν ὀσμῶν· διόπερ εἰς |
| book 14.2 | τοὔλαιον τίθενται· τοῦτο γὰρ |
| book 14.3 | χρονιώτατον καὶ ἅμα |
| book 14.4 | πρὸς τὴν |
| book 14.5 | χρείαν μάλισθ’ ἁρμόττον. Ἐπεὶ φύσει[ln_5]ἥκιστα δεκτικὸν ὀσμῆς διὰ τὴν |
| book 14.6 | πυκνότητα καὶ τὸ λίπος, αὐτῶν δὲ τούτων τὸ λιπαρώτατον οἷον τὸ ἀμυγδάλινον· τὸ δὲ σησάμινον καὶ τὸ ἐκ τῶν ἐλαιῶν μάλιστα. |
| book 15.1 | Χρῶνται δὲ μάλιστα τῷ ἐκ τῆς βαλάνου τῆς αἰγυπ‐ τίας καὶ συρίας, ἥκιστα γὰρ λιπαρόν· ἐπεὶ καὶ τῷ ἐκ τῶν ἐλαιῶν μάλιστα |
| book 15.2 | χρῶνται τῷ ὠμοτριβεῖ τῆς |
| book 15.3 | φαυ‐ λίας· δοκεῖ γὰρ ἀλιπέστατον ἔχειν καὶ λεπτότατον·[ln_5]καὶ τούτῳ νέῳ καὶ μὴ παλαιῷ· τὸ γὰρ ὑπὲρ ἐνιαυτὸν ἀχρεῖον, παχύτερον καὶ λιπαρώτερον γενόμενον. Ἔλαιον μὲν οὖν |
| book 15.4 | τοιοῦτον οἰκειότατον, ἀλιπέστατον γάρ. Φασὶ δέ τινες καὶ (ἐν) τῷ χρίσματι τὸ ἐκ τῶν |
| book 15.5 | πικρῶν ἀμυγ‐ δάλων· πολλὰ δὲ γίνεται |
| book 15.6 | περὶ Κιλικίαν καὶ ποιοῦσιν[ln_10]ἐξ αὐτῶν |
| book 15.7 | χρίσμα. |
| book 16.1 | Φασὶ δὲ καὶ εἰς τὰ σπουδαῖα τῶν μύρων ἁρμόττειν ὥσπερ καὶ τὸ ἐκ τῆς βαλάνου καὶ τοῦτο. Ποιεῖ δὲ (τὰ) κελύφη αὐτῶν εὔοσμον εἰς τὸ ἔλαιον ἐμβαλλόμενα· ἐπεὶ καὶ τὰ τῶν |
| book 16.2 | πικρῶν. *[ln_5]Ἤδη δὲ πῶς οὐκ ἐναντίον ἅμα μὲν τὸ ἀοσμότατον ζητεῖν ὥσπερ καὶ τὸ ὠμοτριβὲς ἐκ τῶν |
| book 16.3 | φαυλιῶν, ἅμα δ’ ἐν |
| book 16.4 | τούτοις |
| book 16.5 | ποιεῖν; δριμύτητα γὰρ ἔχει τὸ τῶν ἀμυγ‐ δάλων· εἰ μὴ ἄρ’ ὅτι τὸ ἔλαιον ἑψόμενον κακῶδες. Ταῦτα μὲν οὖν ἐπισκεπτέον. |
| book 17.1 | Χρῶνται δὲ πρὸς πάντα |
| book 17.2 | τοῖς ἀρώμασι, τοῖς μὲν ἐπιστύφοντες τὸ ἔλαιον |
| book 17.3 | τοῖς δὲ καὶ τὴν ὀσμὴν ἐκ |
| book 17.4 | τούτων ἐμποιοῦντες. Ὑπο‐ στύφουσι γὰρ πᾶν εἰς τὸ δέξασθαι μᾶλλον τὴν ὀσμὴν[ln_5]ὥσπερ τὰ ἔρια εἰς τὴν βαφήν. Ὑποστύφεται δὲ τοῖς ἀσθενεστέροις τῶν ἀρωμάτων, εἶθ’ ὕστερον ἐμβάλλουσιν ἀφ’ οὗ ἂν βούλωνται τὴν ὀσμὴν λαβεῖν· ἐπικρατεῖ γὰρ ἀεὶ τὸ ἔσχατον ἐμβαλλόμενον καὶ ἂν ἔλαττον ᾖ· οἷον ἐὰν εἰς κοτύλην |
| book 17.5 | σμύρνης ἐμβληθῇ μνᾶ καὶ ὕστερον[ln_10]ἐμβληθῶσι κιναμώμου δραχμαὶ δύο, κρατοῦσιν αἱ τοῦ κιναμώμου δύο δραχμαί. |
| book 18.1 | Θαυμάσειε δ’ ἄν |
| book 18.2 | τις ἴσως |
| book 18.3 | τοῦτό τε καὶ διὰ τί ποτε τὰ ἀρώματα |
| book 18.4 | προεμβαλ‐ λόμενα δεκτικώτερον |
| book 18.5 | ποιεῖ τοὔλαιον ὀσμὴν ἔχοντα· δεῖ γὰρ ἀῶδες εἶναι τὸ δεξόμενον, τὸ δὲ κατειλημμένον[ln_5]ὑφ’ ἑτέρου οὐκ ἀῶδες, ὥσθ’ ἧττον ἐχρῆν εἶναι δεκτικόν. Αἴτιον δ’ ἀμφοτέρων ἢ πάντων τὸ αὐτό. Ξηρὰ γὰρ ὄντα τὸ λίπος ἕλκει |
| book 18.6 | πρὸς ἑαυτὰ καὶ ἀναδέχεται, διὸ καὶ τὴν |
| book 18.7 | συνέχειαν ἐξαιρεῖ· μανὸν δὲ γενόμενον καὶ τοῦ λίπους ἀφαιρεθέντος ἐν ᾧ καὶ ἡ οἰκεία μάλιστα[ln_10]ὀσμὴ, δεκτικώτερον ἐγένετο |
| book 18.8 | τοῦ ἐπιβαλλομένου διὰ τὸ μὴ ἀντιστατεῖν. |
| book 19.1 | Ἡ δὲ ἀπὸ τῶν ἀρωμάτων ὀδμὴ καὶ ἀσθενὴς ἅτε εἰς τὸ λιπαρὸν ἀνηλωμένη, καὶ ἔτι κατέχεται |
| book 19.2 | τούτῳ διὰ τὸ πληρῶσαι |
| book 19.3 | τοὺς πόρους. Ὥστε κατὰ λόγον κἂν ἔλαττον ᾖ τὸ ἐπιβαλλόμενον[ln_5]ἐπικρατεῖν τὴν |
| book 19.4 | τούτου ὀσμήν· εἰς ἀσθενέστατον γὰρ ἐμπίπτει καὶ δεκτικώτερον. Ἀνὰ λόγον δ’ ἔχει καὶ ἡ πολυχρονιότης ἡ ἐν ἑκάστῳ καὶ ἡ πρὸς τὴν πύρωσιν εὐσθένεια καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα. Τὸ γὰρ δεκτικώ‐ τατον οἷον τῆς βαλάνου καὶ χρονιώτατον, καὶ διὰ τὴν[ln_10]αὐτὴν αἰτίαν· μάλιστα γὰρ ὥσπερ ἓν γίνεται καὶ συμφυὲς τὸ μάλιστα δεχόμενον· ἀεὶ γὰρ τὸ τοιοῦτον διαμονώτατον, διὸ καὶ πυρούμενον μάλιστα ἀπαθές. |
| book 20.1 | Ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἄλλων τὸ σησάμινον διὰ τὴν λιπαρότητα· πυρούμενον δὲ ἐξόζει |
| book 20.2 | σησάμου καθάπερ ἀναλυόμενον. Αἱ μὲν οὖν τῶν ἐλαίων φύσεις καὶ δυ‐ νάμεις |
| book 20.3 | τοιαῦται. |
| book 21.1 | Τὰ δ’ ἀρώματα πάντα |
| book 21.2 | σχεδὸν καὶ εὔοσμα |
| book 21.3 | πλὴν τῶν ἀνθῶν ξηρὰ καὶ θερμὰ καὶ στυπτικὰ καὶ δηκτικά. Τὰ δὲ καὶ ἔχοντά τινα |
| book 21.4 | πικρότητα, καθά‐ περ καὶ ἐν |
| book 21.5 | τοῖς |
| book 21.6 | πρότερον εἴπομεν, ὥσπερ ἴρις, σμύρνα,[ln_5]λιβανωτὸς, ὡς δ’ ἁπλῶς εἰπεῖν καὶ τὰ μύρα. Κοινό‐ ταται δὲ τῶν δυνάμεων τό τε |
| book 21.7 | στυπτικὸν καὶ τὸ θερ‐ μαντικὸν ἃ δὴ καὶ ἐργάζονται. |
| book 22.1 | Ὑποστύφονται μὲν οὖν πάντα |
| book 22.2 | πυρούμενα, τὰς δ’ ὀσμὰς τὰς κυρίας ἔνια λαμβάνει |
| book 22.3 | ψυχρὰ καὶ ἀπύρωτα. Καὶ ἔοικεν ὥσπερ τῶν ἀνθῶν τὰ μὲν |
| book 22.4 | ψυχροβαφῆ τὰ δὲ θερμοβαφῆ[ln_5]παραπλησίως ἔχειν καὶ ἐπὶ τῶν ὀσμῶν. Πάντων δὲ ἡ ἕψησις εἴς |
| book 22.5 | τε τὴν ὑπόστυψιν καὶ τὰς κυρίας ὀσμὰς ἐνισταμένων τῶν ἀγγείων ὕδατι γίνεται καὶ οὐκ αὐτῷ τῷ πυρὶ χρωμένων· τοῦτο δὲ, ὅτι μαλακὴν εἶναι δεῖ τὴν θερμότητα, καὶ ἀπουσία |
| book 22.6 | πολλὴ γένοιτ’ ἂν τῇ[ln_10]φλογὶ χρωμένων, καὶ ἔτι καῦσιν ἂν ὄζοι. |
| book 23.1 | Ποιεῖ δ’ ἐλάττω τὴν ἀπουσίαν ὅσα |
| book 23.2 | πυρούμενα λαμβάνει τὰς κυρίας ὀσμὰς μᾶλλον ἢ ὅσα |
| book 23.3 | ψυχρὰ διὰ τὸ προφυρᾶσθαι τὰ πυρούμενα, τὰ μὲν οἴνῳ εὐώδει, τὰ δὲ ὕδατι· ἧτ‐[ln_5]τον γὰρ ἀναπίνει· τὰ δὲ ψυχρὰ ξηρὰ ὄντα μᾶλλον κα‐ θάπερ ἴρις κοπεῖσα. Λαμβάνοντος γὰρ |
| book 23.4 | τοῦ ἀμφο‐ ρέως ξηρᾶς ἴριδος κεκομμένης μέδιμνον καὶ δύο ἡμίεκτα |
| book 23.5 | πολλὴν |
| book 23.6 | ποιεῖν |
| book 23.7 | φασὶν ἀπουσίαν, ἐὰν δὲ μετρίως |
| book 23.8 | φυράση λείπειν ὅσον δύο χόας |
| book 23.9 | τοῖς δὲ πολλοῖς ἔλαττον. |
| book 24.1 | Γίνεται δὲ τὸ βέλτιον ἴρινον ἐὰν ᾖ ξηρὰ καὶ ἀπύρωτος ἡ ἴρις· ἀκρατεστέρα γὰρ ἡ δύναμις ἢ ἐὰν |
| book 24.2 | φυραθεῖσα καὶ πυρουμένη. Συμβαίνει δὲ ὥσπερ καὶ ἐκθλίβε‐ σθαι μᾶλλον ἐκ τῶν |
| book 24.3 | προπεφυραμένων διὰ τὸ ἧττον[ln_5]ἀναδέχεσθαι καὶ ἕλκειν εἰς αὑτό· προστύφοντες δὲ οὐ πολὺν |
| book 24.4 | χρόνον ἐῶσι τὰ ἀρώματα ἀλλ’ ἐξαιροῦσιν ὅπως μὴ πολὺ ἐκπίνωσιν. |
| book 25.1 | Πρὸς ἕκαστον δὲ τῶν μύρων ἐμβάλλουσι τὰ πρόσφορα τῶν ἀρωμάτων, οἷον εἰς μὲν τὴν κύπρον καρδάμωμον, ἀσπάλαθον ἀναφυράσαντες τῷ εὐώδει. Εἰς δὲ τὸ ῥόδινον |
| book 25.2 | σχοῖνον, ἀσπάλαθον,[ln_5]κάλαμον· ἡ δ’ ἀναφύρασις ὁμοίως. Καὶ τοῖς ἄλ‐ λοις ἀεὶ τὰ ἁρμόττοντα. Τῷ ῥοδίνῳ δ’ ἐμβάλλονται καὶ ἅλες |
| book 25.3 | πολλοὶ καὶ τοῦτ’ ἴδιον |
| book 25.4 | παρὰ τἆλλα, διὸ καὶ πλείστη ἀπουσία γίνεται· μίγνυται γὰρ εἰς τὸν ἀμφορέα δύο μέδιμνοι. |
| book 26.1 | Τῆς δὲ κύπρου ἡ μὲν ἐργασία |
| book 26.2 | παραπλησία τῇ τοῦ ῥοδίνου· πλὴν ἀλλ’ ἐάν |
| book 26.3 | τις μὴ τα‐ χέως ἐξαίρῃ καὶ ἀποθλίβῃ σῆψις ἐγγινομένη |
| book 26.4 | φθείρει τὰ μύρα διὰ τὴν δυσωδίαν· ποιεῖ γὰρ σῆψιν ἀνυγραι‐[ln_5]νομένη. Παραπλησία δ’ ἐργασία καὶ τοῦ μηλίνου· προστυφέντος γὰρ ἐλαίου καὶ τὰ μῆλα ἐμβάλλουσιν εἰς |
| book 26.5 | ψυχρὸν, εἶτ’ ἐξαιροῦσι πάλιν |
| book 26.6 | πρὸ τοῦ μελαίνεσθαι κατὰ πάσας τὰς ἐμβολάς· μελαινομένων γὰρ σῆψις διὰ τὸ ἀνυγραίνεσθαι καθάπερ καὶ ἐπὶ τῆς κύπρου. |
| book 27.1 | Ἅπαντα δὲ συντίθενται τὰ μύρα τὰ μὲν ἀπ’ ἀνθῶν τὰ δὲ ἀπὸ φύλλων τὰ δὲ ἀπὸ κλωνὸς τὰ δ’ ἀπὸ ῥίζης τὰ δ’ ἀπὸ ξύλων τὰ δ’ ἀπὸ καρποῦ τὰ δ’ ἀπὸ δακρύων. Μικτὰ δὲ πάνθ’ ὡς εἰπεῖν. Ἀπ’ ἀν‐[ln_5]θῶν μὲν οἷον τὸ ῥόδινον καὶ τὸ λευκόϊνον. Καὶ τὸ σούσινον· καὶ γὰρ |
| book 27.2 | τοῦτο ἐκ τῶν κρίνων· ἔτι δὲ τὸ σι‐ σύμβρινον καὶ τὸ ἑρπύλλινον καὶ ἡ κύπρος καὶ πρὸς |
| book 27.3 | τούτοις τὸ κρόκινον· βέλτιστος δ’ ἐν Αἰγίνῃ καὶ Κιλι‐ κίᾳ. Ἀπὸ δὲ τῶν φύλλων οἷον τό τε μύρρινον καὶ τὸ[ln_10]οἰνάνθινον· αὕτη δ’ ἐν Κύπρῳ φύεται ὀρεινὴ καὶ πο‐ λύοδμος· ἀπὸ δὲ τῆς ἐν τῇ Ἑλλάδι οὐ γίνεται διὰ τὸ ἄοδμον. |
| book 28.1 | Ἀπὸ ῥιζῶν δὲ τό τε ἴρινον καὶ τὸ νάρ‐ δινον καὶ τὸ ἀμαράκινον ἐκ |
| book 28.2 | τοῦ κόστου· τοῦτο γὰρ ὀνομάζουσι τὴν ῥίζαν. Τὸ δὲ χρίσμα τὸ ἐρετρικὸν ἐκ |
| book 28.3 | τοῦ κυπείρου. Κομίζεται δὲ ἀπὸ τῶν Κυκλάδων[ln_5]τὸ κύπειρον. Ἀπὸ ξύλου δὲ ὁ φοίνιξ καλούμενος· ἐμβάλλουσι γὰρ τὴν ὀνομαζομένην |
| book 28.4 | σπάθην ξηράναντες. Ἀπὸ καρπῶν δὲ τό τε μήλινον καὶ τὸ μύρτινον καὶ τὸ δάφνινον· τὸ δ’ αἰγύπτιον ἐκ |
| book 28.5 | πλειόνων ἔκ |
| book 28.6 | τε τοῦ κινα‐ μώμου καὶ ἐκ |
| book 28.7 | σμύρνης καὶ ἐξ ἄλλων. |
| book 29.1 | Ἔτι δ’ ἐκ |
| book 29.2 | πλειόνων |
| book 29.3 | τούτου τὸ μεγαλεῖον· καὶ γὰρ ἐκ κιναμώμου ... καὶ ἐκ τῆς |
| book 29.4 | σμύρνης κοπτομένης ἔλαιον ῥεῖ· στακτὴ γὰρ καλεῖται διὰ τὸ (κατὰ) μικρὸν |
| book 29.5 | στάζειν. Ὃ δὴ[ln_5]μόνον |
| book 29.6 | τινές |
| book 29.7 | φασιν ἁπλοῦν εἶναι καὶ ἀσύνθετον τῶν μύ‐ ρων τὰ δ’ ἄλλα πάντα σύνθετα, πλὴν τὰ μὲν ἐκ |
| book 29.8 | πλειόνων τὰ δ’ ἐξ ἐλαττόνων, ἐξ ἐλαχίστων δὲ τὸ ἴρι‐ νον. Οἱ μὲν οὖν οὕτω λέγουσιν, οἱ δὲ τὴν ἐργασίαν τῆς |
| book 29.9 | στακτῆς εἶναι |
| book 29.10 | τοιάνδε· τὴν |
| book 29.11 | σμύρναν ὅταν κόψωσι[ln_10]καὶ διατήξωσι ἐν ἐλαίῳ βαλανίνῳ πυρὶ μαλακῷ ὕδωρ ἐπιχεῖν θερμόν· συνιζάνειν δ’ εἰς βυθὸν τὴν |
| book 29.12 | σμύρναν καὶ τοὔλαιον καθάπερ ἰλύν· ὅταν δὲ τοῦτο |
| book 29.13 | συμβῇ τὸ μὲν ὕδωρ ἀπηθεῖν τὴν δ’ ὑπόστασιν ἀποθλίβειν ὀργά‐ νοις. |
| book 30.1 | Τὸ δὲ μεγαλεῖον ἐκ ῥητίνης κεκαυμένης |
| book 30.2 | συντίθεσθαι καὶ ἐλαίου βαλανίνου· μίγνυσθαι δὲ κα‐ σίαν, κινάμωμον, σμύρναν. Πλείστην δὲ πραγματείαν |
| book 30.3 | περὶ τὸ μεγαλεῖον καὶ τὸ αἰγύπτιον εἶναι, πλείστων[ln_5]γὰρ μίξιν καὶ πολυτελεστάτων. Τῷ δὲ μεγαλείῳ καὶ τὸ ἔλαιον ἕψεσθαι δέχ’ ἡμέρας καὶ δέκα νύκτας, εἶτα οὕτως τὴν ῥητίνην ἐμβάλλεσθαι καὶ τἆλλα· δεκ‐ τικώτερον γὰρ ἀφεψηθέν. Τὸ δ’ ἀμαράκινον τὸ χρη‐ στὸν ἐκ τῶν βελτίστων ἀρωμάτων |
| book 30.4 | συντίθεσθαι |
| book 30.5 | χωρὶς[ln_10]ἀμαράκου· τούτῳ δ’ οὐ χρῆσθαι μόνῳ τῶν ἀρωμάτων |
| book 30.6 | τοὺς μυρεψοὺς οὐδ’ εἰς ἓν μύρον, ἀλλὰ ψευδώνυμός |
| book 30.7 | τις ἡ ἐπίκλησις. |
| book 31.1 | Ποιοῦσι δὲ καὶ τὰ μὲν ἀχρω‐ μάτιστα τὰ δὲ κεχρωματισμένα. Χρωματίζουσι δὲ ἀμαράκινον, ῥόδινον, μεγαλεῖον, ἀχρωμάτιστα δὲ τῶν μὲν |
| book 31.2 | πολυτελῶν αἰγύπτιον, μήλινον, κύπρος, τὰ δ’ εὐ‐[ln_5]τελῆ πάντα· ταῦτα δὲ ἀχρωμάτιστα διότι τὸ μὲν αἰ‐ γύπτιον καὶ τὴν κύπρον λευκὰ εἶναι βούλονται, τῷ δὲ μηλίνῳ τὴν τῶν μήλων |
| book 31.3 | χρόαν, τοῖς δ’ εὐτελέσιν οὐ λυσιτελεῖ τὸ χρῶμα |
| book 31.4 | προστιθέναι. Χρωματίζουσι δὲ τὰ μὲν ἐρυθρὰ τῇ ἀγχούσῃ, τὸ δ’ ἀμαράκινον τῷ κα‐[ln_10]λουμένῳ χρώματι· τοῦτο δ’ ἐστὶ ῥιζίον ὃ ἄγουσιν ἐκ τῆς |
| book 31.5 | Συρίας. |
| book 32.1 | Συνεργεῖν δὲ δοκοῦσι |
| book 32.2 | πρὸς τὰς γεύσεις οὐχ αἱ ὀδμαὶ μόνον ἀλλὰ καὶ αἱ δριμύτητες καὶ αἱ θερμότητες ἐνίων, διὸ καὶ τῶν οἴνων |
| book 32.3 | τισὶ τὰ τοιαῦτα μιγνύντες ὥσπερ κέντρον ἐμποιοῦσιν. Ἔστι δὲ ἡ[ln_5]μὲν |
| book 32.4 | σμύρνη θερμὴ καὶ δηκτικὴ μετὰ στύψεως, ἔχει δὲ καὶ πικρίαν. Τὸ δὲ κινάμωμον δριμύτητά τινα με‐ τρίαν μετὰ θερμότητος. Παραπλησίως δὲ καὶ τὸ κόστον. Ἡ δὲ κασία |
| book 32.5 | τούτων ὑπερβάλλει θερμότητι καὶ δριμύτητι καὶ στύψει. Θερμὴ δὲ καὶ στυπτικὴ[ln_10]καὶ ἡ ἴρις, καθ’ ὑπερβολὴν δὲ καὶ πικρὰ νέα οὖσα καὶ τὸν |
| book 32.6 | χρῶτα τῶν ἐργαζομένων ἀφελκοῖ. Δηκτικὸν δὲ καὶ τὸ καρδάμωμον μετὰ θερμότητος. Τοῦ δὲ βαλ‐ σάμου ὁ μὲν ὀπὸς καὶ τὸ καρπίον ἀνδρικώτερα |
| book 32.7 | πρὸς ἀμφότερα |
| book 32.8 | ταῦτα τὸ δὲ ξύλον ἀσθενέστερον. Παρα‐[ln_15]πλησίαν δ’ ἔχει |
| book 32.9 | τούτῳ δύναμιν καὶ τὸ ἄμωμον. |
| book 33.1 | Ὁ δὲ σχοῖνος δηκτικώτερον μὲν |
| book 33.2 | τοῦ καλάμου καὶ θερ‐ μότερον, στυπτικὰ δὲ ὁμοίως ἄμφω. Τούτων δὲ στυπτικώτερον τὸ κύπειρον. Στύφει δὲ καὶ ἡ ἀσπά‐ λαθος ἡ εὐώδης. Ἡ δὲ νάρδος δηκτικὴ μετὰ θερμό‐[ln_5]τητος. Τὸ δὲ μάρον καὶ τὸ χρῶμα τὸ εἰς τὸ ἀμαρά‐ κινον ἐμμιγνύμενον θερμαντικά. Συνεργεῖ δὲ καὶ τῆς ἀγχούσης τὸ ῥιζίον εἰς τὴν |
| book 33.3 | χρόαν |
| book 33.4 | τοῦ ῥοδίνου καὶ τῆς ἴριδος. |
| book 34.1 | Νέα μὲν οὖν ὄντα τῶν ἀρωμάτων ἔνια δυνάμεις μὲν εὐθὺς ἔχει βαρείας καὶ δριμείας, παλαιούμενα δὲ μέχρι τῆς ἀκμῆς γλυκαίνεται, εἶτ’ ἀναλύεται πάλιν. Οἷον ἡ ἶρις εἰς μὲν τὴν ἐργασίαν[ln_5]ἀκμάζει μετὰ τὴν |
| book 34.2 | συλλογὴν |
| book 34.3 | τρία ἔτη. Τὸ δὲ μάρον ἔτη δύο. Ἡ δὲ σμύρνα δέκα ἔτη διαμένει βελτίων γενομένη. Παραπλησίως δὲ τούτοις ἡ τῆς ἀκμῆς διαμονὴ καὶ τοῦ κιναμώμου καὶ τοῦ κόστου καὶ τῆς κασίας. Σχοῖνος δὲ καὶ κάλαμος |
| book 34.4 | παρακμάζει |
| book 34.5 | ταχύ. |
| book 34.1 | [ln_10]Τῶν δ’ ἀνθῶν τὰ μὲν εὐθὺς |
| book 34.2 | χλωρὰ ὄντα τὰς δυνάμεις ἔχει καθάπερ τὸ ῥόδον, τὰ δὲ ξηρανθέντα καθάπερ ὁ κρόκος καὶ ὁ μελίλωτος· χλωρὰ γὰρ ὑγρότερα. |
| book 35.1 | Τὰς μὲν οὖν φύσεις καὶ δυνάμεις τῶν ἀρωμάτων ἐκ |
| book 35.2 | τούτων θεωρητέον. [para]Δοκεῖ δὲ τὸ μεγαλεῖον ἀφλέγμαντον εἶναι |
| book 35.3 | παντὸς |
| book 35.4 | τραύματος· τὸ δὲ ῥόδινον ἄριστον |
| book 35.5 | πρὸς τὰ ὦτα.[ln_5]Ταῦτα δ’ οὐκ ἀλόγως. Τοῦ μὲν γὰρ ἡ σύνθεσις ἐκ ῥητίνης κεκαυμένης ὥσπερ ἐλέχθη καὶ κασίας καὶ κιναμώμου καὶ σμύρνης, ἅπαντα δὲ ταῦτα |
| book 35.6 | στυπτικὰ καὶ ξηραν‐ τικά. Τὸ δὲ ῥόδινον |
| book 35.7 | τοῖς ὠσὶν ἀγαθὸν ὅτι ἐν ἁλσὶν ἡ ποίησις· ἀναξηραίνει γὰρ καὶ ἐκθερμαίνει διὰ τοὺς[ln_10]ἅλας· διὸ καὶ ἡ ἁλοσάχνη ἀγαθόν. Ἀλλὰ τὸ τῆς |
| book 35.8 | στραγγουρίας λόγου δεῖται· καὶ γὰρ |
| book 35.9 | ταύτῃ λέγουσι μά‐ λιστα βοηθεῖν. Αἴτιον δ’ ἂν εἴη διότι πᾶν τὸ ὑπεξά‐ γειν μέλλον ἀναλῦσαι δεῖ πρότερον τὸ ὑπεξαχθησόμε‐ νον· τοῦτο δὲ οἱ ἅλες |
| book 35.10 | ποιοῦσιν, ἡ δ’ εὐωδία τὴν ὁρμὴν[ln_15]ἀπέδωκε. |
| book 36.1 | Διὰ τί δὲ τὸ ἴρινον εὔοσμον μὲν οὐ ποιεῖ δὲ τὴν ὁρμήν; ἢ διότι |
| book 36.2 | στυπτικὸν καὶ συνάγει |
| book 36.3 | τοὺς πόρους ὥστε |
| book 36.4 | συγκλείσει κωλύειν τὴν δίοδον; ἀλλὰ καὶ κοιλίας λυτικὴ διά τε τὴν θερμότητα καὶ διὰ τὸ[ln_5]ἀποστύφειν |
| book 36.5 | τοὺς ἐπὶ τὴν κύστιν πόρους· ἀποκλειομένων γὰρ |
| book 36.6 | τούτων εἰς τὴν κοιλίαν ἡ συρροή. Τὸ δὲ ὅλον |
| book 36.7 | φαρμακῶδες καὶ τὸ ἴρινον καὶ ἄλλα τῶν μύρων. Ἡ δ’ αἰτία πάντων ὡς καθόλου εἰπεῖν ἐν |
| book 36.8 | ταῖς δυνάμεσι |
| book 36.9 | ταῖς εἰρημέναις ὅτι |
| book 36.10 | στυπτικὰ καὶ θερμαντικά· τὰ[ln_10]ἀρώματα γὰρ τὰ τοιαῦτα |
| book 36.11 | φαρμακώδη. Ταῦτα μὲν οὖν ἔξω τῆς τέχνης. |
| book 37.1 | Κρᾶσις δὲ καὶ μίξις οὐκ ἔστιν ὡρισμένη τῶν ἀρωμάτων ὥστ’ ἐκ τῶν αὐτῶν ἀεὶ χρηστὰ καὶ ὅμοια γί‐ νεσθαι, ἀλλοῖα δὲ συμβαίνει διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῶν δυνάμεων τῶν ἐν |
| book 37.2 | τοῖς ἀρώμασι. Τῆς δ’ ἀνωμαλίας αἰτίαι[ln_5]πλείους. Μία μὲν, ἥπερ καὶ τοῖς ἄλλοις καρποῖς, ἡ τοῦ ἔτους κατάστασις· αὕτη γὰρ |
| book 37.3 | πολυχουστέρας ὁτὲ δ’ ἀσθε‐ νεστέρας τὰς δυνάμεις (ποιεῖ). Ἑτέρα δὲ ἐν τῇ συλλογῇ, τὸ προτερῆσαι τῆς ἀκμῆς ἢ ὑστερῆσαι· καὶ γὰρ |
| book 37.4 | τοῦτο οὐ μικρὸν διαφέρει. Τρίτη δ’ ἡ μετὰ τὴν |
| book 37.5 | συλλογὴν, |
| book 37.1 | [ln_10]ὅσα |
| book 37.2 | χρόνου δεῖται |
| book 37.3 | πρὸς τὴν ἀκμὴν ὥσπερ ἐλέχθη· καὶ γὰρ ἐνταῦθά ἐστι τὸ προτερεῖν καὶ ὑστερεῖν· |
| book 38.1 | τού‐ των δὲ τὸ μὲν τῶν ἐτῶν οὐκ ἐφ’ ἡμῖν, πλὴν εἰς τὸ εἰδέναι τὰ ποῖα |
| book 38.2 | σφοδροτέρας καὶ ἀσθενεστέρας ἔχει τὰς δυνάμεις· τὰ δὲ κατὰ τὰς ἀκμὰς τῆς |
| book 38.3 | τε συλλογῆς[ln_5]καὶ μετὰ τὴν |
| book 38.4 | συλλογὴν ἐφ’ ἡμῖν ἐστὶ, τῷ εἰδότι μᾶλ‐ λον τὸ ἐπιτυγχάνειν. Ἡ μὲν οὖν γένεσις καὶ σύνθε‐ σις τῶν μύρων ἐκ |
| book 38.5 | τούτων. Πολυχρονιώτατον δ’ ἐστὶ τό τ’ αἰγύπτιον καὶ τὸ ἴρινον καὶ τὸ ἀμαράκινον καὶ τὸ νάρδινον, πάντων δὲ μάλιστα ἡ στακτὴ, διαμένει[ln_10]γὰρ ὁποσονοῦν |
| book 38.6 | χρόνον. Μυροπώλης δέ τις ἔφη |
| book 38.7 | παρ’ αὐτῷ μεμενηκέναι αἰγύπτιον μὲν ὀκτὼ ἔτη, ἴρινον δὲ εἴκοσι καὶ ἔτι διαμένειν βέλτιον ὂν τῶν ἀκμαζόντων. Ἡ μὲν οὖν |
| book 38.8 | χρονιότης ἐν |
| book 38.9 | τούτοις. |
| book 39.1 | Τὰ δ’ ἄνθινα πάντα ἀσθενῆ. Συμβαίνει δὲ τοῖς ἀνθίνοις ἀκμά‐ ζειν μὲν ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν μετὰ δίμηνον, μεταβάλ‐ λειν δ’ ἐπὶ τὸ χεῖρον ἐνιαυτοῦ προελθόντος καὶ περικα‐[ln_5]ταλαβούσης τῆς ὥρας ἐν ᾗ τὴν ἀκμὴν λαμβάνει τὸ ἄνθος. Ἀνὰ λόγον δὲ τῇ ἀσθενείᾳ καὶ τὸ εὐπέπαντα εἶναι καὶ ὅλως εὐδιάπνευστα· τὰ δ’ ἐκ τῶν ῥιζῶν καὶ τῶν λοιπῶν |
| book 39.2 | χρονιώτερα· πλείων γὰρ ἡ ὀσμὴ καὶ ἰσχυ‐ ροτέρα καὶ σωματωδεστέρα. |
| book 40.1 | Διαφθείρει δὲ τὰ μύρα καὶ ὥρα θερμὴ καὶ τόπος καὶ ὁ ἥλιος ἂν |
| book 40.2 | τεθῶσι· διὸ καὶ οἱ μυροπῶλαι ζητοῦσι τὰς οἰκίας ὑπερῴους καὶ μὴ προσηλίους ἀλλ’ ὅτι μάλιστα |
| book 40.3 | παλισκίους· ἀφαι‐[ln_5]ρεῖται γὰρ τὰς ὀσμὰς ὁ ἥλιος καὶ τὸ θερμὸν καὶ ὅλως ἐξίστησι τῆς φύσεως μᾶλλον |
| book 40.4 | τοῦ ψυχροῦ· τὸ δὲ ψυχρὸν καὶ ὁ πάγος εἰ καὶ ἀοσμότερον |
| book 40.5 | ποιεῖ διὰ τὸ συστέλλειν, ἀλλ’ οὐκ ἀφαιρεῖταί γε τὴν δύναμιν |
| book 40.6 | τελέως. Ἡ πονηρὰ γὰρ |
| book 40.7 | φθορὰ καθάπερ τῶν οἴνων καὶ τῶν ἄλλων[ln_10]χυλῶν τῷ τὸ οἰκεῖον ἀφαιρεῖσθαι θερμόν. |
| book 41.1 | Διὸ καὶ εἰς ἀγγεῖα μολυβδᾶ ἐγχέουσι καὶ τοὺς ἀλαβάστρους ζητοῦσι |
| book 41.2 | τοιούτου λίθου· ψυχρὸν γὰρ καὶ πυκνὸν καὶ ὁ μόλυβδος καὶ ὁ λίθος ὁ τοιοῦτος· καὶ ἄριστος |
| book 41.3 | τοῖς[ln_5]μύροις ὁ μάλιστα |
| book 41.4 | τοιοῦτος. Ὥστε δι’ ἄμφω |
| book 41.5 | τηροῦσι, καὶ τῷ ψυχρῷ καὶ τῷ πυκνῷ, μήτε διιέντες ἔξω τὴν ὀσμὴν μήθ’ ὅλως ἐπιδεχόμενοι μηδέν. Καὶ γὰρ ἡ ἀναπνοὴ φθείρει καὶ τὸ ἔξωθεν ἐπεισιὸν καὶ ἀλλότριον· ἐπεὶ καὶ τὰ πνεύματα |
| book 41.6 | φθείρει καὶ καταναλίσκει καθά‐[ln_10]περ ἐλέχθη τὰς ὀσμὰς, ἄλλως |
| book 41.7 | τε καὶ τὰς μὴ φυσικάς. |
| book 42.1 | Κεφαλαλγῆ δὲ τῶν μὲν |
| book 42.2 | πολυτελῶν τὸ ἀμαράκινον καὶ τὸ νάρδινον καὶ μεγαλεῖον, τῶν δ’ εὐ‐ τελῶν ὅλως μὲν τὰ πλεῖστα μάλιστα δὲ τὸ δάφνινον. Ἐλαφρότατα δὲ τὸ ῥόδινον καὶ ἡ κύπρος, ἃ καὶ τοῖς[ln_5]ἀνδράσι μάλιστα ἁρμόττειν δοκεῖ, καὶ πρὸς |
| book 42.3 | τούτοις τὸ κρίνον· ταῖς δὲ γυναιξὶν ἡ στακτὴ καὶ τὸ μεγα‐ λεῖον καὶ τὸ αἰγύπτιον καὶ τὸ ἀμαράκινον καὶ τὸ νάρ‐ δινον· διὰ γὰρ τὴν ἰσχὺν καὶ τὸ πάχος οὐκ εὐαπόπνοα οὐδ’ εὐαφαίρετα· ζητοῦσι (γὰρ) τὰ χρόνια. |
| book 43.1 | Ἐπεὶ δὲ τὰ μὲν ἀσθενῆ τὰ δ’ ἰσχυρὰ καὶ ἰσχυρότερα τὰ ἀπὸ τῶν ῥιζῶν καὶ τὰ ἄλλα τὰ προειρημένα, διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἄνθινα μὴ τριβόμενα εὐοσμότερα, τὰ[ln_5]δ’ ἀπὸ τῶν ῥιζῶν καὶ τὰ λοιπὰ τριβόμενα· τὰ μὲν γὰρ διαπνεῖταί τε καὶ ἅμα διαθερμαινόμενα διὰ τὴν |
| book 43.2 | τρίψιν ἐξίσταται καὶ ἀλλοιοῦται τὰ δὲ διὰ τὴν ἰσχὺν ὥσπερ ἀνοιγομένων |
| book 43.3 | τινῶν πόρων ἐκ τῆς |
| book 43.4 | τρίψεως ἐμφανεστέ‐ ραν |
| book 43.5 | ποιεῖ τὴν ὀσμήν. |
| book 44.1 | Ὃ καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ῥι‐ ζῶν καὶ ὅλως τῶν |
| book 44.2 | στερεῶν |
| book 44.3 | συμβαίνει καθάπερ ἐλέχθη. Κατὰ δὲ τῶν ἀνθῶν ἐναντίως ὥστε ἠκολούθηκεν ἑκά‐ τερα τῇ ἀρχῇ. Τὰ δ’ ἐκ τῆς |
| book 44.4 | σμύρνης εὐλογώτατα[ln_5]δι’ ἄμφω· καὶ γὰρ μίγνυται μᾶλλον καὶ (ἡ) θερμότης ἡ τῆς |
| book 44.5 | τρίψεως οὐκ ἀλλοτρία μαλακή τις οὖσα· καὶ γὰρ (ἡ) σμύρνα ζητεῖ τινα πύρωσιν. Ἁπλῶς δὲ πᾶν τὸ πολύοδμον ἄντ’ εὐῶδες ἄντε κακῶδες ἄντ’ ὀξὺ ἄνθ’ ὁποιονοῦν |
| book 44.6 | τυγχάνῃ κινούμενον ἐμφανέστερον· τότε γὰρ |
| book 44.1 | [ln_10]ὥσπερ ἐνεργείᾳ ἀναμίγνυται μᾶλλον τῷ ἀέρι. Τῶν δὲ μύρων τὸ αἰγύπτιον καὶ ἡ στακτὴ καὶ εἴ τι ἄλλο |
| book 44.2 | πολύοδμον καὶ μιγνύμενα τῷ οἴνῳ τῷ εὐώδει ἡδίω· παραιρεῖται γὰρ ἡ βαρύτης αὐτῶν· ἐπεὶ καὶ ἡ σμύρνη αὐτὴ πρὸς τὴν ἀναθυμίασιν βρεχθεῖσα ἐν τῷ γλυκεῖ[ln_15]καθάπερ ἐν |
| book 44.3 | τοῖς |
| book 44.4 | πρότερον ἐλέχθη. |
| book 45.1 | Πρὸς δὲ τὰς δυνάμεις |
| book 45.2 | σκοπουμένοις δόξειεν ἂν ἄτοπον εἶναι τὸ συμ‐ βαῖνον ἐπὶ τοῦ ῥοδίνου· κουφότατον γὰρ ὂν καὶ ἀσθε‐ νέστατον ἀφανίζει τὰς τῶν ἄλλων ὀσμὰς ὅταν |
| book 45.3 | προμυ‐[ln_5]ρισθῶσι· διὸ καὶ οἱ μυροπῶλαι |
| book 45.4 | τοὺς ἐπιδιστάζοντας καὶ μὴ ὠνουμένους |
| book 45.5 | παρ’ αὐτῶν ἐπιμυρίζουσι |
| book 45.6 | τούτῳ πρὸς τὸ μὴ αἰσθάνεσθαι τὰ παρὰ τῶν ἄλλων. Αἴτιον δ’ ὅτι λεπτότατον ὂν καὶ προσφιλὲς τῇ αἰσθήσει διὰ τὴν κουφότητα μάλιστα διικνεῖται καὶ συμπληροῖ τοὺς[ln_10]πόρους, ὥσθ’ ἡ αἴσθησις κατειλημμένη καὶ πλήρης οὖσα κρίνειν ἀδυνατεῖ. |
| book 46.1 | Δύο γάρ εἰσι |
| book 46.2 | τρόποι τάχα δὲ τρεῖς οἱ κωλύοντες τὴν κρίσιν. Εἷς μὲν ὁ νῦν εἰρη‐ μένος· ἄλλος δ’ ὁ ἀπὸ τῶν ἰσχυρῶν ὥσπερ μεθύσκων τὴν αἴσθησιν καὶ καρηβαρᾶν |
| book 46.3 | ποιῶν. Τρίτος δ’ ὅταν[ln_5]προκαταληφθῇ τῷ βελτίονι· τὸ γὰρ ἐπεισάγειν τὸ χεῖρον οὐ ῥᾴδιον· οὐ δέχεται γὰρ ἡ αἴσθησις ὥσπερ οὐδ’ ἐπὶ τῶν |
| book 46.4 | χυλῶν καὶ ὅλως τῶν κατὰ τὴν |
| book 46.5 | τροφήν. |
| book 47.1 | Κατισχναί‐ νειν δὲ δοκεῖ τὸ ῥόδον καὶ τὴν σύνθετον ὀσμήν· ὅταν γὰρ ἀκμάζῃ τὸ ἄνθος ῥοδίζουσι τὰς |
| book 47.2 | συνθέσεις, ἀνοιγόμεναι δ’ ἐξόζουσι |
| book 47.3 | τούτου μόνου καὶ μάλιστα. Παύεται δὲ[ln_5]ταχὺ καὶ λήγει διὰ τὴν ἀσθένειαν καὶ λεπτότητα δι’ ἣν καὶ ἐξόζει τῶν ἄλλων· λεπτὴ γὰρ οὖσα ἡ ἀναπνοὴ καὶ ἠθροισμένη τῇ κατακλείσει |
| book 47.4 | προτερεῖ τε τῶν λοι‐ πῶν καὶ διαδίδοται |
| book 47.5 | πανταχοῦ. Διὰ ταὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ ἀπολήγει |
| book 47.6 | ταχὺ καὶ κατακρατεῖται πάλιν· ἀσθενεῖ[ln_10]γὰρ τὸ λεπτὸν καὶ μαλακόν. |
| book 48.1 | Ποιοῦσι δέ τινες |
| book 48.2 | τοῦτο καὶ τῶν οἴνων ὥστε |
| book 48.3 | προποθέντες ἀφανίζειν τὴν τῶν ἄλλων ἡδονήν. Ἔνιοι δ’ ὥστε μὴ ἐπιδέχεσθαι ῥᾳδίως |
| book 48.4 | τοὺς ἄλλους ὥσπερ ὁ Ἐρυθραῖας ἁλυκός |
| book 48.5 | τις ὢν[ln_5]καὶ μαλακός. Τὴν αἰτίαν (δὲ) πειρατέον ἐκ τῶν ὁμοίων λαμβάνειν· ἔχει δὲ τοῦτ’ ἴδιον τὸ ῥόδινον ὥσ‐ περ |
| book 48.6 | σχεδὸν καὶ μικρῷ πρότερον εἴρηται· τὰ μὲν γὰρ ἄλλα πάντ’ ἢ τὰ πλεῖστα κεφαλαλγῆ, τοῦτο δ’ ὥσπερ ἐλέχθη λυτικὸν καὶ βάρους καὶ ἀλγηδόνος καὶ τῆς ἀπὸ[ln_10]τῶν μύρων. |
| book 49.1 | Ἡ δ’ αἰτία |
| book 49.2 | φανερὰ διὰ τῶν |
| book 49.3 | προει‐ ρημένων εἴπερ ἐπικρατεῖ καὶ διαδύεται |
| book 49.4 | πανταχοῦ. Τὰ μὲν γὰρ ἄλλ’ ὅσα κεφαλαλγῆ βαρέα διὰ τὸ ἐκ |
| book 49.5 | τοιού‐ των |
| book 49.6 | συγκεῖσθαι τὰ μὲν ῥιζῶν τὰ δ’ ὀπῶν· τοῦτο δὲ[ln_5]καὶ τῇ ὀσμῇ ἐλαφρὸν καὶ τῇ θερμότητι σύμμετρον εἰς τὸ συμπέψαι καὶ διανοῖξαι |
| book 49.7 | τοὺς πόρους. Οἱ γὰρ δὴ πόνοι τῆς κεφαλῆς ἢ καθυγραινομένης ἢ πνευματουμέ‐ νης τῷ ἐναπολαμβάνεσθαι, ὥστε τὸ μὲν ἐκκρῖναι δεῖ τὸ δὲ πέψαι ἢ ἀφελεῖν. |
| book 50.1 | Πρὸς ἅπαντα δὲ ἡ θερ‐ μότης |
| book 50.2 | χρήσιμον καὶ εἰς ἀφαίρεσιν καὶ ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ πέττειν καὶ διανοίγειν |
| book 50.3 | τοὺς πόρους, εἰς ἃ συμβάλ‐ λεται τὸ ἐν τῷ ἁλὶ πεποιῆσθαι· καὶ γὰρ ἀναστομοῦσι[ln_5]καὶ διαθερμαίνουσιν οἱ ἅλες. Ἡ δ’ εὐοσμία καὶ ὁρ‐ μήν |
| book 50.4 | τινα |
| book 50.5 | ποιεῖ πρὸς τὴν κίνησιν. Ἀγαθὸν δὲ καὶ δοκεῖ πρὸς |
| book 50.6 | τοὺς κόπους εἶναι τῇ θερμότητι σύμμετρον ὂν καὶ τῇ κουφότητι καὶ τῇ διαδύσει |
| book 50.7 | πρὸς |
| book 50.8 | τοὺς ἐντὸς πόρους· ὡς δέ τινές |
| book 50.9 | φασιν οὐχ ἧττον ἡ κύπρος ἔτι |
| book 50.10 | τού‐[ln_10]του· μαλακὴ γὰρ ἡ ὀσμὴ καὶ προσφιλὴς τῷ χρωτὶ καὶ ἡ ταύτης. Καὶ ταῦτα μὲν καὶ τὰ ὅμοια |
| book 50.11 | τούτοις ὥσ‐ περ ἴδια ἂν εἴη. |
| book 51.1 | Τοῦ ῥοδίνου δὲ αἱ μίξεις καὶ ἐν |
| book 51.2 | ταῖς ὀσ‐ μαῖς καὶ ἐν |
| book 51.3 | τοῖς |
| book 51.4 | χυμοῖς ἐὰν ἡρμοσμέναι |
| book 51.5 | τυγχάνωσιν ἔχουσί τινα |
| book 51.6 | χρείαν, αἱ μὲν ἀφαιροῦσαι τὴν βαρύτητα καὶ τὴν ἰσχὺν, αἱ δ’ εὐοδμίαν |
| book 51.7 | τινὰ αἱ δὲ γλυκύτητα[ln_5]ἐμποιοῦσαι καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν οἴνων. Καὶ γὰρ ὁ ἐν Θάσῳ ὁ ἐν τῷ πρυτανείῳ διδόμενος, θαυμαστός |
| book 51.8 | τις ὡς ἔοικε τὴν ἡδονὴν, ἠρτυμένος ἐστίν· ἐμβάλλουσι γὰρ εἰς τὸ κεράμιον |
| book 51.9 | σταῖς μέλιτι |
| book 51.10 | φυράσαντες, ὥστε τὴν μὲν ὀσμὴν ἀπ’ αὐτοῦ, τὴν δὲ γλυκύτητα ἀπὸ τοῦ[ln_10]σταιτὸς λαμβάνειν τὸν οἶνον. |
| book 52.1 | Συμβαίνειν δὲ τοῦτο καὶ κατὰ τὰς τῶν οἴνων μίξεις· οἷον ἐάν |
| book 52.2 | τις κεράσῃ σκληρὸν καὶ εὔοσμον μαλακῷ καὶ ἀόσμῳ, κα‐ θάπερ τὸν ἡρακλεώτην καὶ τὸν ἐρυθραῖον, τοῦ μὲν τὴν[ln_5]μαλακότητα |
| book 52.3 | τοῦ δὲ τὴν εὐοσμίαν |
| book 52.4 | παρεχομένου· συμ‐ πίπτει γὰρ ἅμα τὰ κακὰ ἀλλήλων ἀφανίζειν τῇ μα‐ λακότητι θατέρου. Πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας οἱ ἔμπειροι λέγουσι καὶ ἴσασι μίξεις. Ὃ καὶ ἐπὶ τῶν ὀσμῶν εὔ‐ λογον |
| book 52.5 | συμβαίνειν καὶ ἐπὶ τῶν |
| book 52.6 | χρωμάτων ἄν |
| book 52.7 | τις λαμ‐[ln_10]βάνῃ τὰς ἁρμοττούσας μίξεις. Τοῦτο μὲν οὖν ἴδιον |
| book 52.8 | τοῦ ῥοδίνου. |
| book 53.1 | Τὸ δὲ κοινὸν ἐπὶ πάντων ἀπόρημα τί δή ποτε ἀπὸ τοῦ καρποῦ τῆς |
| book 53.2 | χειρὸς ἥδιστα |
| book 53.3 | φαίνεται, διὸ καὶ οἱ μυροπῶλαι |
| book 53.4 | τοῦτο μυρίζουσι τὸ μέρος. Τὴν δ’ αἰτίαν ἐκ |
| book 53.5 | τοῦ ἐναντίου ληπτέον ὅτι τὸ θερμὸν ἐξίσ‐[ln_5]τησι καὶ ἀλλοιοῖ· ταχεῖα δ’ ἤδη ἡ αἴσθησις |
| book 53.6 | τοῖς μύ‐ ροις ἀναμιγνυμένοις τῷ χρωτί. |
| book 54.1 | Ἀπορεῖται δὲ δίοτι οἱ μὴ εἰωθότες μυρίζεσθαι μᾶλλον ἐξόζουσι τῶν |
| book 54.2 | συνεχῶς μυριζομένων· εἴη μὲν γὰρ ἂν λέγειν καὶ ὅτι |
| book 54.3 | φαντασίαι καὶ οὐκ ἀλήθειαι διὰ τὸ μὴ εἰωθός· εἰ δ’[ln_5]οὖν καὶ ἀληθὲς ἔοικε τὸ μὲν οἷον |
| book 54.4 | συναναμίγνυσθαι |
| book 54.5 | πλείοσιν ὀσμαῖς ἑτέραις ὑφ’ ὧν ἀμαυροῦται, συγκα‐ ταμιγνυμένου καὶ τοῦ χρωτὸς, τὸ δὲ ὥσπερ ἀκέραιον δέχεσθαι τὸ μανὸν καὶ ἐκφαίνειν τῇ αἰσθήσει |
| book 54.6 | χρονιζό‐ μενον. Εἴη δ’ ἂν καὶ ἐναντίως λαβεῖν ὡς ἧττον δε‐[ln_10]χομένου διὰ τὸ ἀσύνηθες, βραδύτερον δ’ ἀναμιγνύμενα |
| book 54.7 | πλείω |
| book 54.8 | χρόνον ἐξόζειν. Καὶ τοῦτο μὲν ἔλαττον καὶ οὐ φανερῶς ὁμολογούμενον. |
| book 55.1 | Ἅπτεται δὲ μά‐ λιστα |
| book 55.2 | τοῦ χρωτὸς καὶ κεφαλῆς καὶ τῶν ἄλλων καὶ πλεῖστον |
| book 55.3 | χρόνον ἐμμένει τὰ ἰσχυρότατα |
| book 55.4 | ταῖς ὀσμαῖς, οἷον μεγαλεῖον, αἰγύπτιον, ἀμαράκινον· τὰ δ’ ἀσθενῆ[ln_5]καὶ (οὐ) πολύοδμα κούφην ἔχοντα τὴν ἀναπνοὴν |
| book 55.5 | τα‐ χεῖαν |
| book 55.6 | ποιεῖ καὶ τὴν ἀπόλειψιν, ὥσπερ τό τε ῥόδινον καὶ ἡ κύπρος. |
| book 56.1 | Ἔνια δὲ καὶ εἰς τὴν ὑστεραίαν οὐ χεῖρον ὄζει, διαπεπνευκυίας εἴ τις ἐνῆν βαρύτης. Τὰ δὲ καὶ ὅλως ἔμμονα μᾶλλον ὥσπερ ἡ νάρδος καὶ τὸ ἴρινον, πάντων δὲ μάλιστα (τὰ) ἰσχυρότατα. Καὶ[ln_5]τὰ μὲν ἔν |
| book 56.2 | τε τοῖς λουτροῖς καὶ τῇ ἀνέσει διατηρεῖ πως τὴν ὀσμὴν ἢ οὐ συγκακύνει· τὰ δὲ κακυνόμενα |
| book 56.3 | πλείω |
| book 56.4 | ποιεῖ δυσωδίαν αὐτῶν τῶν ἱδρώτων ὡς ἂν σήψεώς |
| book 56.5 | τινος ἢ διαφθορᾶς γινομένης. Καὶ τὰ μὲν |
| book 56.6 | περὶ τῆς τῶν μύρων |
| book 56.7 | ποιήσεώς |
| book 56.8 | τε καὶ δυνάμεως ἐπὶ τοσοῦτον[ln_10]εἰρήσθω. |
| book 57.1 | Τὰ δὲ περὶ τὴν τῶν ξηρῶν μίξιν ἐξ ὧν (τὰ) διαπάσματα καὶ αἱ συνθέσεις οὐκ ἔτι ζητεῖ μίξιν τῶνδέ τινων ὡρισμένων ἀλλ’ ὅσῳ ἄν |
| book 57.2 | τις |
| book 57.3 | πλείω καὶ ποικιλώτερα μίξῃ τοσούτῳ καὶ ἡ ὀσμὴ λαμπροτέρα[ln_5]καὶ ἡδίων, ὥσπερ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ἀρωμάτων τῶν |
| book 57.4 | προχείρων· εἰς |
| book 57.5 | ταὐτὸ γὰρ μιγνύντες ἅπαντα |
| book 57.6 | χρῶνται. Ζητοῦσι δ’ ἐν |
| book 57.7 | τούτοις καὶ σπεύδουσιν ὥστε μὴ ἑνὸς ἀλλὰ πάντων κοινήν |
| book 57.8 | τινα τὴν ὀσμὴν εἶναι. Διὸ καὶ ἀνοίγοντες διά τινων ἡμερῶν τὸ ἐξόζον ἐξαιροῦσιν ἀεὶ[ln_10]καὶ τῶν ἰσχυρῶν ἐλάττω μιγνύουσιν ὥσπερ ... τὰ δ’ ὅλως οὐ μιγνύουσιν ὥσπερ τὸ ἐρυσίσκηπτρον ὑπὲρ οὗ καὶ ἀρτίως ἐλέχθη. |
| book 58.1 | Βρέχουσι δὲ συντιθέντες τῷ οἴνῳ τῷ εὐώδει· ἔοικε δ’ οὖν |
| book 58.2 | χρήσιμος εἶναι |
| book 58.3 | πρὸς τὰς εὐοσμίας εἴ γε καὶ οἱ μυρεψοὶ χρῶνται. Μένουσι δὲ πολὺν |
| book 58.4 | χρόνον αἱ συνθέσεις. Ἡ δὲ χρῆσις |
| book 58.5 | τούτων μὲν[ln_5]εἰς τὴν τῶν ἱματίων ὀσμὴν τῶν δὲ διαπασμάτων εἰς τὴν |
| book 58.6 | στρωμνὴν ὅπως |
| book 58.7 | πρὸς τὸν |
| book 58.8 | χρῶτα |
| book 58.9 | προσπίπτῃ· καὶ γὰρ ἅπτεται μᾶλλον καὶ ἐμμονώτερον |
| book 58.10 | τοῦτο καὶ ὥσπερ ἀντ’ ἐκείνου |
| book 58.11 | τοῦτο |
| book 58.12 | ποιοῦσιν. Οἱ δὲ πρότερον ἐνέβα‐ λον οἴνῳ καταβρέχοντες εὐώδει |
| book 58.13 | πρὸς τὸ παραιρεῖσθαι[ln_10]τὴν ὀσμὴν, ἔνια δὲ καὶ μελικράτῳ καὶ οἴνῳ μιγνύντες ἀνέδευον, τὰ δὲ καὶ αὐτῷ τῷ μελικράτῳ. Τὸ γὰρ ὅλον ἄμφω |
| book 58.14 | ταῦτα |
| book 58.15 | συνεργεῖ πρὸς εὐοσμίαν. Διαμένουσι δὲ αἱ συνθέσεις. Φανερὸν δ’ ἐκ |
| book 58.16 | τούτων ὅπερ καὶ πρότερον ἐλέχθη διότι τὰ ξηρὰ καὶ εὐοσμότερα |
| book 58.17 | πρὸς[ln_15]ἄλληλα (μιχθέντα) ταῖς ὀσμαῖς. |
| book 59,61.1 | Εὐλόγως δὲ τὰ μύρα |
| book 59,61.2 | φαρμακώδη διὰ τὴν τῶν ἀρωμάτων δύνα‐ μιν· καὶ γὰρ τὰ ἀρώματα |
| book 59,61.3 | τοιαῦτα. Δηλοῖ δὲ τά τε καταπλάσματα καὶ ἃ δή τινες μαλάγματα καλοῦσιν[ln_5]οἵας ἀποδείκνυται δυνάμεις τά τε φύματα καὶ τὰ ἀποστήματα διαχέοντα καὶ ἄλλα |
| book 59,61.4 | πλείω τῶν κατὰ τὸ σῶμα διαλλοιοῦντα ἐπιπολῆς μὲν ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν βά‐ θει οἷον ἄν |
| book 59,61.5 | τις καταπλάσῃ τὰ ὑποχόνδρια καὶ τὸ στῆθος εὐθὺς σὺν |
| book 59,61.6 | τοῖς ἐρυγμοῖς ἀποδίδωσιν εὐώδεις[ln_10]τὰς ὀσμάς. |
| book 60,62.1 | Ἔνια δὲ καὶ εἰς οὔρησιν ἄγει |
| book 60,62.2 | συν‐ εξόζειν |
| book 60,62.3 | ποιοῦντα αὐτά. Ἔτι δὲ τούτου μεῖζον ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἄν |
| book 60,62.4 | τις καταπλάσῃ δίδωσι τὴν ὀσμὴν εἰς τὰ οὖρα τὰ ἀπὸ τῶν ἀρωμάτων. Ἐπεί γε[ln_5]κοιλίαν κινεῖ καὶ ἡ ἴρις ὥσπερ ἐλέχθη. Πάντα δὲ ταῦτα |
| book 60,62.5 | ποιεῖ καθάπερ |
| book 60,62.6 | πολλάκις εἴρηται διὰ τὸ (τὰ) φύσει |
| book 60,62.7 | στρυφνὰ καὶ ὑπόπικρα θερμαντικὰ καὶ εὐδίοδα |
| book 60,62.8 | πρὸς |
| book 60,62.9 | τοὺς πόρους εἶναι. Τμητικὰ γὰρ ὄντα καὶ θερ‐ μαντικὰ καὶ στύφειν ἅμα καὶ θερμαίνειν δυνάμενα[ln_10]καὶ ἐξάγειν καὶ ἐκπέττειν δύναται καὶ τὸ ὅλον ἀλ‐ λοιοῦν καὶ μεταβάλλειν. |
| book 61(59).1 | Αἱ δὲ τῶν ζώων ὀσμαὶ κατὰ τὰς ἰδίας γίνονται φύσεις· ἑκάστῳ γάρ ἐστί τις οἰκεία κατὰ τὴν κρᾶσιν. Αὗται δ’ ἡδεῖαι μὲν καὶ καθαραὶ [καὶ] κατὰ τὰς ἀκμὰς καὶ ὅταν εὖ ἔχωσιν ἑαυτῶν, ἔτι δὲ ἡδίους[ln_5]ἁπαλῶν καὶ νέων ὄντων. Πλεῖσται δὲ καὶ κακωδέ‐ σταται |
| book 61(59).2 | περὶ τὰς ὀχείας καὶ ὅλως |
| book 61(59).3 | συντηκομένων καὶ κα‐ μνόντων |
| book 61(59).4 | σωμάτων· διὸ καὶ οἱ τράγοι καὶ οἱ ἔλαφοι καὶ λαγοὶ καὶ τἆλλα τότε μάλιστα ὄζει. |
| book 62(60).1 | Θαυ‐ μαστὸν δὲ καὶ ἴδιον τὸ συμπάσχειν τὰς |
| book 62(60).2 | τραγέας ὅταν ἡ ὥρα καθήκῃ τῆς ὁρμῆς. Αἴτιον δὲ δηλονότι τὸ ὑπο‐ λείπεσθαί τινα ἐν τῷ δέρματι δύναμιν ἢ ὑγρότητα[ln_5]τοιαύτην ἀφ’ ἧς ἡ ὁρμὴ γίνεται καὶ ζώντων· κινουμέ‐ νης οὖν καὶ διαθερμαινομένης |
| book 62(60).3 | ταύτης ὑπὸ τοῦ ἀέρος εὔλογον καὶ τὰ δέρματα καθ’ ὅσον ἐπιβάλλει (κινεῖ‐ σθαι). Διὸ καὶ ὡς |
| book 62(60).4 | πρῶτον αἴτιον ἡ διάθεσις· τότε γὰρ καὶ οἱ μὴ ὀχεύοντες ὄζουσι καὶ οἱ ἄγονοι καὶ αἱ[ln_10]αἶγες ὅλως. Ἡ δ’ ὀχεία τότε μὲν μεγάλην μερίδα |
| book 62(60).5 | συμβάλλεται, καθ’ αὑτὴν δ’ αἰτία γίνεται ἡ διάθεσις. |
| book 63.1 | Συμβαίνει δὲ τρόπον |
| book 63.2 | τινὰ καὶ ἐν ἄλλοις ἡ τοιαύτη |
| book 63.3 | συμπάθεια· καὶ γὰρ ὁ οἶνος ἅμα τῇ σταφυλῇ δοκεῖ συνανθεῖν καὶ τὰ σκόροδα καὶ τὰ κρόμυα τότε δριμύ‐ τατον ὄζειν ὅταν (τὰ) ἐν τῇ γῇ βλαστάνῃ· πλὴν |
| book 63.4 | τού‐[ln_5]τοις ἅμα |
| book 63.5 | συμβαίνει καὶ αὐτοῖς βλαστάνειν. Ὅλως δὲ πάντα κινεῖται τὰ φλοιόριζα καὶ σαρκόριζα μὴ ἀπεξηραμμένα κατὰ τὰς βλαστητικὰς ὥρας· ἡ γὰρ ἐνυπάρχουσα δύναμις ἐν αὐτοῖς κινεῖται. Θαυμασιώ‐ τατον δὲ τῶν |
| book 63.6 | τοιούτων τὸ ἐπὶ τοῦ στέατος τῆς ἄρκτου[ln_10]συμβαῖνον, εἴπερ ἅμα |
| book 63.7 | ταῖς |
| book 63.8 | φωλίαις ἐπαίρεται καὶ ἐκ‐ πληροῖ τὰ ἀγγεῖα. |
| book 64.1 | Τί δή ποτε Δημόκριτος |
| book 64.2 | τοὺς μὲν |
| book 64.3 | χυμοὺς |
| book 64.4 | πρὸς τὴν γεῦσιν ἀποδίδωσι τὰς δ’ ὀσμὰς καὶ τὰς |
| book 64.5 | χρόας οὐχ ὁμοίως |
| book 64.6 | πρὸς τὰς ὑποκειμένας αἰσθήσεις; ἔδει γὰρ ἐκ τῶν |
| book 64.7 | σχημάτων. Ἢ τοῦτό γε |
| book 64.8 | πρὸς ἅπαν‐[ln_5]τας κοινόν; ἅπαντες γὰρ οἱ μὲν μόνης οἱ δὲ μάλιστα |
| book 64.9 | ταύτης τὰ πάθη λέγουσι καὶ τὰς διαφορὰς, ὡς ἐν |
| book 64.10 | χρώ‐ μασι λευκὸν καὶ μέλαν, καὶ ἐν |
| book 64.11 | χυμοῖς γλυκὺ καὶ πι‐ κρὸν, οὐχ οὕτω δ’ ἐν ὀσμαῖς· οὐδὲν γὰρ |
| book 64.12 | πλὴν τό τ’ εὔοσμον καὶ τὸ κάκοσμον. Οὐδ’ ἐν ἁπτοῖς· πλείω[ln_10]γὰρ εὐθὺ τὰ ὑποκείμενα, σκληρὸν, μαλακὸν, τραχὺ, λεῖον. |
| book 65.1 | Ἀλλὰ μᾶλλον ἐν |
| book 65.2 | φωναῖς, ὀξὺ καὶ βαρύ. Ἔτι δὲ τὰ μὲν μικτὰ τὰ δ’ ἄμικτα. Ἄμικτοι |
| book 65.3 | χυλοὶ οἱ μὲν τῷ μὴ καταμερίζεσθαι ὥστ’ ἐξ ἀμφοῖν (ἓν γί‐ νεσθαι), οἷον ὕδωρ, ἔλαιον, φλέγμα, αἷμα, ὅλως πᾶν[ln_5]τὸ ἐπινέον ἢ τὸ διαιροῦν, ὥσπερ τὸ ὄξος καὶ τὸ γάλα. Τὸ γὰρ τῇ πιέσει καὶ τρίψει μιγνύμενον ἕτερον εἶδος. Ἄλλον δὲ τρόπον οἱ μὴ εὔμικτοι |
| book 65.4 | πρὸς τὴν |
| book 65.5 | χρείαν ἢ καὶ λυμαινόμενοι ἀλλήλους οἷον ἡ θάλαττα καὶ τὰ νι‐ τρώδη καὶ πικρὰ ὕδατα |
| book 65.6 | τοὺς οἴνους καὶ τὰ πότιμα ἐὰν |
| book 65.1 | [ln_10]μὴ εὐθὺς |
| book 65.2 | χρῆταί τις. |
| book 66.1 | Ὀσμαὶ δὲ αἱ μὲν οὕτως ἄμικτοι |
| book 66.2 | πλείους καὶ ὥστε καθόλου λαβεῖν αἱ κακώδεις |
| book 66.3 | ταῖς κακώδεσι. Ὡς δὲ βέλτιόν |
| book 66.4 | τι τὸ ἐξ ἀμφοῖν ἔργον εὑρεῖν εἰ μὴ ἀδύνατον, εἰς τὴν |
| book 66.5 | τοιαύτην δὲ δύναμιν[ln_5]ἅπαν ὡς εἰπεῖν |
| book 66.6 | πρὸς πᾶν εὔοσμον. Ἀλλ’ ἔνθα μὲν ἴσως |
| book 66.7 | χείρω |
| book 66.8 | ποιεῖ ἔνθα δὲ βελτίω καθάπερ ἐπὶ τῶν μύ‐ ρων· τὰ μὲν γὰρ ἀφαιρεῖται τὸ ἄκρατον καὶ σκληρὸν, τὰ δ’ ἀποθηλύνει καὶ ὥσπερ ἐξυδατοῖ τὰς ὀσμάς. Ἐν δὲ τοῖς ξηροῖς ἅπασαι πάσαις μικταί. |
| book 67.1 | Τὰ γὰρ διαπάσματα ὅσῳ ἂν ᾖ πλειόνων ἀμείνω. Ποιεῖ δὲ καὶ ἡ τοῦ οἴνου κατάμιξις καὶ μύρα ἔνια καὶ θυμιά‐ ματα εὐοσμότερα καθάπερ τὴν |
| book 67.2 | σμύρναν. Δοκεῖ δὲ[ln_5]καὶ τὸ μύρον ἡδύνειν |
| book 67.3 | τοὺς οἴνους, διὸ καὶ οἱ μὲν ἐν τῇ οἰνοποιΐᾳ μιγνύουσιν οἱ δὲ οὕτως ἐπιχεόμενον πίνουσιν. Οὐκ ἄλογον δὲ συνέγγυς τὰς αἰσθήσεις οὔσας καὶ ἐν |
| book 67.4 | τοῖς αὐτοῖς ὑποκειμένοις ἔχειν |
| book 67.5 | τινὰ ἐπικοινωνίαν· ὡς γὰρ ἐπὶ τὸ πᾶν οὐδεὶς οὔτε |
| book 67.6 | χυλὸς ἄοσμος οὔτε ὀσμὴ[ln_10]ἄχυλος· τοῦτο δὲ ὅτι οὐδεμία ἐκ μὴ ἔχοντος |
| book 67.7 | χυλόν. |
| book 68.1 | Συμβαίνει δὲ καὶ μεταβάλλειν τὰς ὀσμὰς ἅμα |
| book 68.2 | τοῖς |
| book 68.3 | χυλοῖς ὥσπερ ἐπί τε |
| book 68.4 | τοῦ οἴνου καὶ ἐπὶ καρπῶν |
| book 68.5 | τινῶν· ἐνίων δὲ καὶ ἐν τῷ ἄνθει |
| book 68.6 | πρότερον ὥσπερ τῶν βοτρύων· ἡ δὲ τῶν μύρων εἰς ἀκμὴν μόνον καὶ οἷον[ln_5]φθίσιν. Μετακινοῦνται δ’ ἐν |
| book 68.7 | ταῖς ἐτείαις ὥραις πάνθ’ ὡς εἰπεῖν, μάλιστα δὲ τὰ ἀσθενέστατα, τὰ δ’ ἄνθινα καθ’ ἣν ὥραν ἀνθεῖ τὸ ἄνθος. |
| book 69.1 | Τὰς |
| book 69.2 | συνθέσεις |
| book 69.3 | ποιοῦσιν ἐκ τῶν ἀρωμάτων θραύσαντες |
| book 69.4 | πολλὰ καὶ μίξαντες εἰς |
| book 69.5 | ταὐτὸ κλείουσιν εἰς κιβώτιον, εἶτ’ ἀνοί‐ γοντες διά τινων ἡμερῶν ὅτι ἂν μάλιστα ὄζειν δοκῇ[ln_5]τοῦτ’ αἴρουσι, καὶ πάλιν δὲ καὶ πάλιν διαλείποντες |
| book 69.6 | χρόνον ὅπως ἂν μηδενὸς ἐξόζῃ. Θαυμαστὴν δ’ ὀσμὴν λαμβάνει τὰ ἱμάτια εἰς |
| book 69.7 | ταῦτα |
| book 69.8 | τιθέμενα. Τὸ δὲ τῆς βαλάνου τῆς αἰγυπτίας μύρον αὐτὸ μὲν οὐκ ἄγαν ἀνα‐ πνεῖ, μιγνύμενον δὲ ποιεῖ τἆλλα βελτίω μάλιστα δὲ |
| book 69 | [ln_10]τὴν ἴριν ... |
| book 70.1 | Ἐν τῇ ἐρυθρᾷ θαλάττῃ διακοπτομέ‐ νων τῶν λίθων ἔνδον ἐμπεφυκότα |
| book 70.2 | φαίνεται ἰχθύδια καὶ καρίδες καὶ ἄλλ’ ἄττα ζῶα ἐπικλη ... |
| book 71.1 | Ἀθή‐ νῃσι λέγειν εἰς |
| book 71.2 | ταῦτα |
| book 71.3 | χαλκὸν κοῖλον ἐμβάλλεσθαι σί‐ δηρον ὁμοίως ἐρυθρὸν καὶ λευκόν. Εἶναι δέ τινα λόγον |
| book 71.4 | πρὸς τὸν καττίτερον· συμβάλλεσθαι δ’ οὐ μεγέ‐[ln_5]θους χάριν ἀλλὰ τῆς |
| book 71.5 | πικρότητος ... |
| book 1.1 | Ἡ τῶν ἀνέμων φύσις ἐκ τίνων μὲν καὶ πῶς καὶ διὰ τίνας αἰτίας γίνεται |
| book 1.2 | τεθεώρηται |
| book 1.3 | πρότερον· ὅτι δ’ ἑκάστοις αἱ δυνάμεις καὶ ὅλως τὰ παρακολουθοῦντα κατὰ λόγον ἀκολουθεῖ πειρᾶσθαι |
| book 1.4 | χρὴ λέγειν οἷσπερ[ln_5]σχεδὸν διαφέρουσιν ἀλλήλων. Αἱ γὰρ διαφοραὶ περὶ ταῦτα καὶ ἐν |
| book 1.5 | τούτοις, οἷον μέγεθος, μικρότης, ψυχρό‐ της, θερμότης, ἁπλῶς τὸ χειμερινὸν ἢ εὐδιεινὸν καὶ ὑέτιον ἢ αἴθριον· ἔτι δὲ τὸ πολλάκις ἢ ὀλιγάκις, καθ’ ὥραν ἢ τὸ μὴ ἀεὶ πνεῖν καὶ συνεχεῖς καὶ ὁμαλεῖς ἢ[ln_10]διαλείποντας καὶ ἀνωμαλεῖς. Καὶ ὅλως ἃ συμβαίνει |
| book 1.6 | περὶ τὸν οὐρανὸν ἢ περὶ τὸν ἀέρα καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλατταν διὰ τὴν |
| book 1.7 | πνοήν. Ὡς γὰρ [ἂν] ἁπλῶς εἰ‐ πεῖν ἐν |
| book 1.8 | τούτοις καὶ περὶ ταῦτα |
| book 1.9 | τυγχάνουσιν αἱ ζητή‐ σεις, ἐν οἷς καὶ τὰ περὶ τῶν ζώων καὶ φυτῶν ἐμπε‐ |
| book 1 | [ln_15]ριλαμβάνεται. |
| book 2.1 | Ἐπεὶ δ’ ἑκάστου τόπος ἴδιος ὑπόκειται καὶ τοῦθ’ ὥσπερ τῆς οὐσίας, ἀπὸ τούτου ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν καὶ αἱ διαφοραὶ καὶ αἱ δυνάμεις αἱ καθ’ ἕκαστον [εἰπεῖν], οἷον |
| book 2.2 | πρῶτον ἡ τοῦ μεγέθους καὶ[ln_5]σμικρότητος, καὶ ψυχρότητος καὶ θερμότητος, καὶ πλήθους καὶ ὀλιγότητος καὶ τῶν ἄλλων τῶν |
| book 2.3 | πλείστων. Ὑπάρχει δὲ ταὐτὰ τὰ δ’ ἐναντία |
| book 2.4 | τοῖς ἐναντίοις, ἀμ‐ φότερα δ’ εὐλόγως. Οἷον τῷ βορέᾳ καὶ τῷ νότῳ· μεγάλοι μὲν γὰρ ἄμφω καὶ πλεῖστον |
| book 2.5 | χρόνον |
| book 2.6 | πνέουσι[ln_10]διὰ τὸ συνωθεῖσθαι |
| book 2.7 | πλεῖστον ἀέρα |
| book 2.8 | πρὸς ἄρκτον καὶ μεσημβρίαν, πλαγίων ὄντων |
| book 2.9 | πρὸς τὴν |
| book 2.10 | τοῦ ἡλίου |
| book 2.11 | φορὰν τὴν ἀπ’ ἀνατολῶν ἐπὶ δυσμάς· ἐξωθεῖται γὰρ ἐνταῦθα τῇ τοῦ ἡλίου δυνάμει, διὸ καὶ πυκνότατος καὶ συννε‐ φέστατος ὁ ἀήρ. Ἀθροιζομένου δ’ ἐφ’ ἑκάτερα |
| book 2.12 | πολ‐[ln_15]λοῦ καὶ πλείων ἡ ῥύσις καὶ συνεχεστέρα γίνεται |
| book 2.13 | πλεο‐ νάκις, ἀφ’ ὧν τά τε μεγέθη, καὶ ἡ συνέχεια καὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ ἄλλο |
| book 2.14 | τοιοῦτόν ἐστιν. |
| book 3.1 | Ἡ δὲ ψυχρότης καὶ θερμότης ἐμφανέσταται δόξαιεν ἂν εἶναι διὰ τοὺς τόπους γινόμεναι· ψυχρὰ γὰρ τὰ πρὸς ἄρκτον τὰ δὲ πρὸς μεσημβρίαν ἀλεεινὰ, τὸ δ’ ἀφ’ ἑκατέρων[ln_5]ῥέον ὅμοιον. Ἅμα γὰρ καὶ ἧττον ἀναπεπταμένον τὸ σύνεγγυς καὶ μὴ ἀναπεπταμένη ἡ φορὰ, τὸ δὲ διὰ στενοῦ καὶ σφοδροτέρως |
| book 3.2 | φερόμενον |
| book 3.3 | ψυχρότερον, τὸ δ’ εἰς τὸ πόρρω διακεχυμένον μᾶλλον καὶ ἀνειμένον. Διὸ καὶ ὁ νότος ἐκεῖ ψυχρότερος ἢ παρ’ ἡμῖν, ὡς δέ τινές[ln_10]φασι καὶ μᾶλλον ἢ βορέας. Ποιεῖ δέ τι καὶ ἡ μετα‐ βολὴ πρὸς |
| book 3.4 | φαντασίαν ἀλεεινοῦ προϋπάρχοντος |
| book 3.5 | τοῦ τόπου. |
| book 4.1 | Καὶ τοῦτο μὲν κοινὸν ὡς εἰπεῖν πᾶσι. Τὸ δ’ ὑέτιον καὶ αἴθριον ἑκατέρου καὶ τὸ κυματῶδες καὶ ἄκυμον καὶ πυκνὸν καὶ συνεχὲς καὶ ἀνωμαλὲς καὶ ὅμα‐ λον, ἔτι δὲ τὸ μέγεθος |
| book 4.2 | τοῦ μὲν ἀρχομένου |
| book 4.3 | τοῦ δὲ[ln_5]λήγοντος |
| book 4.4 | πρὸς τὴν ἀπόστασιν τῶν τόπων ἀποδίδοται μᾶλλον. Ὅθεν μὲν γὰρ ἕκαστος |
| book 4.5 | πνεῖ παρ’ ἐκείνοις αἴθριος, ὅποι δ’ ἀπωθεῖ τὸν ἀέρα |
| book 4.6 | παρ’ ἐκείνοις ἐπινε‐ φὴς καὶ ὑέτιος. Διόπερ ὁ μὲν βορέας καὶ μᾶλλον οἱ ἐτησίαι |
| book 4.7 | τοῖς |
| book 4.8 | πρὸς μεσημβρίαν καὶ ἀνατολὴν οἰκοῦσιν[ln_10]ὑέτιοι ὁ δὲ νότος καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν οἱ ἐξ ἐκείνου |
| book 4.9 | τοῦ τόπου |
| book 4.10 | πνέοντες |
| book 4.11 | τοῖς |
| book 4.12 | πρὸς ἄρκτον. |
| book 5.1 | Οὐ μικρὰ δ’ ἐνταῦθα ἀλλὰ μεγίστη ῥοπὴ τὸ τὰς χώρας ὕψος ἔχειν, ὅπου ἂν |
| book 5.2 | προσκόψῃ τὰ νέφη καὶ λάβῃ στάσιν, ἐνταῦθα καὶ ὕδατος γένεσις. Διὸ καὶ τῶν σύνεγγυς τόπων[ln_5]ἄλλοι |
| book 5.3 | παρ’ ἄλλοις ὑέτιοι τῶν ἀνέμων. Ἀλλὰ περὶ μὲν ὑδάτων ἐν ἑτέροις εἴρηται διὰ πλειόνων. Ἐκ τῆς αὐτῆς δ’ αἰτίας καὶ ὁ μὲν βορέας εὐθὺς ἀρχόμενος μέ‐ γας ὁ δὲ νότος λήγων, ὅθεν καὶ ἡ παροιμία |
| book 5.4 | συμβου‐ λεύει τὰ περὶ τοὺς |
| book 5.5 | πλοῦς. Ὁ μὲν γὰρ εὐθὺς οἷον[ln_10]ἐπίκειται |
| book 5.6 | τοῖς |
| book 5.7 | περὶ ἄρκτον οἰκοῦσιν ὁ δὲ μακρὰν ἀφέ‐ στηκε· χρονιωτέρα δ’ ἡ τῶν ἄπωθεν ἀπορροὴ καὶ ὅταν ἀθροισθῇ πλῆθος. Τοῖς γὰρ |
| book 5.8 | περὶ Αἴγυπτον καὶ τοὺς τόπους ἐκείνους ἀνάπαλιν ὁ νότος ἀρχόμενος μέ‐ γας, ὅθεν καὶ τὴν |
| book 5.9 | παροιμίαν ἐναντίως λέγουσιν. |
| book 6.1 | Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ πυκνὸν καὶ ἄκυμον καὶ συνεχὲς καὶ ὁμαλὲς ἐκείνοις ὁ νότος |
| book 6.2 | ποιεῖ μᾶλλον· ἀεὶ γὰρ |
| book 6.3 | τοῖς ἐγγὺς ἕκαστος |
| book 6.4 | τοιοῦτος |
| book 6.5 | τοῖς δὲ πόρρω καὶ ἀνωμαλὴς καὶ διεσπασμένος. Τούτων μὲν οὖν τὰς εἰρημένας[ln_5]αἰτίας ὑποληπτέον αἵπερ ἐμφανεῖς καὶ κατ’ ἄλλους τόπους εἰσὶν ἐλάττους καὶ ἔλαττον ἀπέχοντας ἀλλήλων· τοῦτο δ’ ἂν καὶ δόξειεν ἄλογον εἶναι. Ὁ μὲν γὰρ νό‐ τος ἀεὶ τοῖς ἑαυτοῦ τόποις αἴθριος, ὁ δὲ βορέας ὅταν ᾖ χειμὼν μέγας ἐν μὲν |
| book 6.6 | τοῖς |
| book 6.7 | πλησίον |
| book 6.8 | συννεφὴς ἔξω δ’[ln_10]αἴθριος. |
| book 7.1 | Αἴτιον δ’ ὅτι διὰ μὲν τὸ μέγεθος |
| book 7.2 | πολὺν ἀέρα κινεῖ τοῦτον δὲ φθάνει ἐκπηγνὺς |
| book 7.3 | πρὶν ἀπῶσαι· παγέντα δὲ μένει τὰ νέφη διὰ βάρος· εἰς τὰ ἔξω (δὲ) καὶ πορρωτέρω τὸ μέγεθος μᾶλλον ἢ ψυχρότης διαδί‐[ln_5]δοται καὶ τοῦτο ἐργάζεται. Ὁ δὲ νότος ἧττόν |
| book 7.4 | τε ἔχων ὕλην καὶ ταύτην οὐ πηγνὺς ἀλλ’ ἀπωθῶν αἰθρίαν ἄγει |
| book 7.5 | τοῖς |
| book 7.6 | πλησίον· ὑετιώτερος δ’ ἀεὶ τοῖς πόρρω μέγας |
| book 7.7 | πνέων καὶ λήγων μᾶλλον ἢ ἀρχόμενος, ὅτι ἀρχόμε‐ νος μὲν ὀλίγον ἀέρα ἀπωθεῖται |
| book 7.8 | προϊὼν δὲ πλείω, καὶ |
| book 7.1 | [ln_10]οὕτως ἀθροιζόμενος ἐκνεφοῦταί τε καὶ πυκνωθεὶς ὑδάτι‐ νος γίνεται. Ἔτι δὲ καὶ τὸ ἀπ’ ἐλάττονος ἢ μείζονος ἀρχῆς ἄρχεσθαι διαφέρει· μικρᾶς μὲν γὰρ οὔσης αἴ‐ θριος, μεγάλης δ’ ἐπινεφὴς καὶ ὑέτιος διὰ τὸ πλείω |
| book 7.2 | συνωθεῖν ἀέρα. |
| book 8.1 | Τὸ δὲ μὴ πνεῖν κατ’ αὐτὴν τὴν Αἴγυπτον (τὴν) πρὸς θάλατταν τὸν νότον ὥς |
| book 8.2 | τινές |
| book 8.3 | φασι μηδ’ ὅσον ἡμέρας ἀπέχοντα καὶ νυκτὸς δρόμον, ἀλλὰ τὰ ὑπὲρ Μεμφίδος λαμπρὸν, ὁμοίως δὲ καὶ ἃ ἂν ἀπέχῃ[ln_5]τοσοῦτον, οὐκ ἀληθὲς μὲν εἶναί φασιν ἀλλὰ ψεῦδος· οὐ μὴν ἴσως γε ἀλλ’ ἔλαττον |
| book 8.4 | πνεῖ. Τὸ δ’ αἴτιον ὅτι κοίλη τὰ κάτω ἡ Αἴγυπτος ὥσθ’ ὑπερπίπτειν αὐτῆς, τὰ δ’ ἄνω ὑψηλοτέρα. Ἐπεὶ τό γε σύνεγγυς ἀπαιτεῖ τὸ μέγεθος· τὰ γὰρ |
| book 8.5 | τοιαῦτα μάλιστα ἐκ τῶν τόπων[ln_10]ἀποδοτέον ἅπερ κατὰ φύσιν ἔχει. Διαμένει δ’ ἐπι‐ νεφῆ καὶ αἴθρια τὰ πνεύματα |
| book 8.6 | ταῦτα ὁμοίως ὥσπερ ἀρτίως ἐλέχθη. |
| book 9.1 | Τὸ δὲ τὸν βορέαν ἐπιπνεῖν τῷ νότῳ, τὸν δὲ νότον μὴ τῷ βορέᾳ, πρὸς ἐκείνην τὴν αἰτίαν ἀνακτέον τὴν μερίζουσαν ἑκάτερα κατὰ τοὺς τόπους· παρ’ ἡμῖν γὰρ |
| book 9.2 | τοῦτο |
| book 9.3 | συμβαίνει καὶ ὅλως |
| book 9.4 | τοῖς[ln_5]ὑπὸ τὴν ἄρκτον οἰκοῦσιν, τοῖς δὲ πρὸς μεσημβρίαν ἀνάπαλιν. Αἴτιον δ’ ἀμφοῖν τὸ αὐτό· τοῖς μὲν γὰρ ὁ βορέας |
| book 9.5 | τοῖς δ’ ὁ νότος |
| book 9.6 | πλησίον, ὥστ’ εὐθὺς ἀρχόμενοι |
| book 9.7 | ποιοῦσιν αἴσθησιν, εἰς δὲ τὰ πόρρω βραδέως διικνοῦν‐ ται. |
| book 10.1 | Πλείστων δ’ ὄντων ὥσπερ εἴρηται βορείων καὶ νοτίων ἑκατέρων οἷον τάξις, ἐν οἷς |
| book 10.2 | χρόνοις μάλιστα |
| book 10.3 | πνέουσι κατὰ λόγον ... μέχρι |
| book 10.4 | τοῦ λήγειν, τοῖς δὲ νο‐ τίοις κατὰ χειμῶνά τε καὶ ἀρχομένου (ἔαρος) καὶ[ln_5]μετοπώρου λήγοντος. Καὶ γὰρ αἵ τε |
| book 10.5 | τοῦ ἡλίου |
| book 10.6 | φοραὶ συνεργοῦσιν ἀμφοτέροις καὶ ἡ ἀνταπόδοσις γίνεται κα‐ θάπερ |
| book 10.7 | παλιρροοῦντος |
| book 10.8 | τοῦ ἀέρος· ὃ γὰρ (ἂν) ἀπωσθῇ κατὰ χειμῶνα, —πλείους γὰρ ὡς ἐπίπαν βόρειοι |
| book 10.9 | πνέουσι, —καὶ ἔτι |
| book 10.10 | πρότερον |
| book 10.11 | τοῦ θέρους ὑπὸ τῶν ἐτη‐[ln_10]σίων καὶ τῶν ἐπὶ τούτοις, ἀνταποδίδοται πάλιν |
| book 10.12 | τοῦ ἦρος εἰς |
| book 10.13 | τούσδε |
| book 10.14 | τοὺς τόπους, καὶ λήγοντος μετοπώρου καὶ περὶ πλειάδος δύσιν ἀνὰ λόγον. |
| book 11.1 | Ὅθεν καὶ τὸ θαυμαζόμενον ὡς οὐκ ὂν διὰ τί βορέαι μὲν ἐτησίαι γί‐ νονται νότοι δ’ οὐ γίνονται, φαίνεταί πως |
| book 11.2 | συμβαίνειν. Οἱ γὰρ ἠρινοὶ νότοι καθάπερ ἐτησίαι |
| book 11.3 | τινές εἰσιν οὓς[ln_5]καλοῦσι λευκονότους· αἴθριοι γὰρ καὶ ἀσυννεφεῖς ὡς ἐπίπαν. Ἅμα δὲ καὶ τῷ μακρὰν ἡμῶν ἀπηρτῆσθαι λανθάνουσιν· ὁ δὲ βορέας εὐθὺς ἐν ἡμῖν. Ἥδε τῶν ἐτησίων φύσις. Διὰ τί δὲ ταύτην τὴν ὥραν καὶ τοσοῦ‐ τοι |
| book 11.4 | πνέουσι, καὶ διὰ τί λήγουσι τῆς ἡμέρας ληγούσης[ln_10]καὶ νύκτωρ (οὐ) πνέουσι |
| book 11.5 | σχεδὸν ἐν |
| book 11.6 | ταύταις λέγεται |
| book 11.7 | ταῖς αἰτίαις· ὡς ἄρα ἡ μὲν |
| book 11.8 | πνοὴ γίνεται διὰ τὴν τῆς |
| book 11.9 | χιόνος τῆξιν· ὅταν μὲν οὖν ὁ ἥλιος ἄρξηται λύειν τὸν πάγον καὶ κρατεῖν, οἱ πρόδρομοι, μετὰ δὲ ταῦτα οἱ ἐτησίαι. |
| book 12.1 | Τοῦ δὲ ἅμα τῇ καταφορᾷ τοῦ ἡλίου λήγειν καὶ νύκτωρ μὴ πνεῖν αἴτιον τὸ τὴν |
| book 12.2 | χιόνα |
| book 12.3 | τηκο‐ μένην |
| book 12.4 | παύεσθαι δυομένου καὶ νύκτωρ μὴ τήκεσθαι δε‐ δυκότος. Οὐ μὴν ἀλλ’ ἐνίοτε |
| book 12.5 | πνέουσιν ὅταν |
| book 12.6 | πλείων[ln_5]ἡ τῆξις γένηται· καὶ γὰρ τῆς ἀνωμαλίας αἴτιον |
| book 12.7 | τοῦτο ὑποληπτέον. Ὁτὲ μὲν γὰρ μεγάλοι καὶ συνεχεῖς ὁτὲ δὲ ἐλάττους καὶ διαλείποντες |
| book 12.8 | πνέουσι διὰ τὸ τὰς τήξεις ἀνωμαλεῖς γίνεσθαι. Κατὰ δὲ τὴν ὕλην ἡ φορά. Ταύτην δὲ τὴν ἀνωμαλίαν ἐνδέχεται καὶ τοῖς τόποις[ln_10]καὶ τῷ σύνεγγυς ἢ πόρρω καὶ ἄλλαις |
| book 12.9 | τοιαύταις διαφο‐ ραῖς |
| book 12.10 | συμβαίνειν. |
| book 13.1 | Εἰ δ’ οὖν ἀληθὲς, ὃ λέγουσιν ἄλλοι |
| book 13.2 | τε καὶ οἱ περὶ Κρήτην, ὡς ἄρα νῦν μείζονες οἱ χειμῶνες καὶ χιὼν |
| book 13.3 | πλείων πίπτει, τεκμήρια φέροντες ὡς τότε μὲν ᾠκεῖτο τὰ ὄρη καὶ ἔφερε καρπὸν καὶ τὸν[ln_5]σιτηρὸν καὶ τὸν δενδρίτην |
| book 13.4 | πεφυτευμένης καὶ διειργα‐ σμένης τῆς χώρας· ἔστι γὰρ |
| book 13.5 | πεδία ἐν |
| book 13.6 | τοῖς ἰδαίοις ὄρε‐ σιν εὐμεγέθη καὶ ἐν |
| book 13.7 | τοῖς ἄλλοις ὧν νῦν οὐδ’ ὁτιοῦν γεωργοῦσι διὰ τὸ μὴ φέρειν, τότε δ’ ὥσπερ εἴρηται καὶ ἐπῴκουν, ὅθεν καὶ ἡ νῆσος |
| book 13.8 | πλήρης ἦν ἀνθρώπων, |
| book 13.1 | [ln_10]ὄμβρων μὲν γενομένων κατ’ ἐκεῖνον τὸν |
| book 13.2 | χρόνον |
| book 13.3 | πολ‐ λῶν |
| book 13.4 | χιόνων δὲ καὶ χειμώνων μὴ γινομένων, —εἰ δ’ ἔστιν ἀληθῆ ταῦτα, ὅπερ λέγουσιν, ἀναγκαῖον καὶ τοὺς ἐτησίας εἶναι |
| book 13.5 | πλείους. |
| book 14.1 | Εἰ δέ ποτ’ ἐξέλιπον καὶ Ἀρισταῖος αὐτοὺς ἀνεκαλέσατο θύσας τὰς ἐν Κέῳ θυ‐ σίας τῷ Διῒ καθάπερ μυθολογοῦσι, κάτομβρα μὲν ἂν εἴη τὰ ἐπιχειμέρια οὐχ ὁμοίως οὐδὲ χιονώδη. Ταῦτα δ’[ln_5]εἴ τινα ἔχει διαλλαγὴν εἴτε |
| book 14.2 | τεταγμένην εἴτ’ ἄτακτον εἴη ἂν καὶ τῶν |
| book 14.3 | πνευμάτων |
| book 14.4 | παῦλα καὶ μεταλλαγὴ κατὰ τοὺς αὐτοὺς |
| book 14.5 | χρόνους. Ἄτοπον δ’ ἂν δόξειεν εἰ μὴ καὶ τοῖς |
| book 14.6 | πρὸς μεσημβρίαν εἴη |
| book 14.7 | τοιαύτη |
| book 14.8 | τις ἐπικου‐ ρία κατὰ τὸ ἔτος· πολλῷ γὰρ ἐκπυρώτερος ὁ τόπος[ln_10]ἐκεῖνος. Δῆλον οὖν |
| book 14.9 | τοῦτο |
| book 14.10 | πλὴν εἰς ... μιση τὸν καρπόν. Οἱ δὲ προτεροῦσιν οἱ δ’ ἀπαθεῖς εἰσί. Περὶ μὲν |
| book 14.11 | τού‐ των |
| book 14.12 | σκεπτέον. |
| book 15.1 | Εἰ δὲ πάντων τῶν |
| book 15.2 | πνευμάτων ἡ αὐτὴ καὶ ὑπὸ τῶν αὐτῶν γένεσις τῷ τι |
| book 15.3 | παραλαβεῖν, ὁ ἥλιος ἂν ὁ ποιῶν εἴη. Τάχα δ’ οὐκ ἀληθὲς καθόλου εἰπεῖν ἀλλ’ ὡς ἡ ἀναθυμίασις, οὗτος δ’ ὡς |
| book 15.4 | συνεργῶν. Ἀλλ’ ὁ[ln_5]ἥλιος δοκεῖ καὶ κινεῖν ἀνατέλλων καὶ καταπαύειν τὰ πνεύματα· διὸ καὶ ἐπαυξάνεται καὶ πίπτει |
| book 15.5 | πολλάκις. Οὐ καθόλου δὲ τοῦτ’ ἀληθὲς, ἀλλ’ ἐφ’ ὧν γε |
| book 15.6 | συμβαί‐ νει |
| book 15.7 | ταύτην ὑποληπτέον τὴν αἰτίαν. Ὅταν μὲν γὰρ ἔλαττον ᾖ τὸ ἀνηγμένον ὑγρὸν, τούτου κατακρατῶν[ln_10]ἐξανήλωσε καὶ κατέπαυσεν ὁ ἥλιος, ὅταν δὲ πλέον |
| book 15.8 | συμπαρώρμησε καὶ σφοδροτέραν ἐποίησε τὴν κίνησιν. |
| book 16.1 | Ἐνίοτε δὲ καὶ ἅμα τῇ δύσει κατέπαυσεν ἀφελό‐ μενος τὴν ἀπ’ αὐτοῦ κίνησιν ἣν ἔδωκεν. Ταύτην δὲ δῆλον ὡς ἔχειν |
| book 16.2 | τινὰ δεῖ συμμετρίαν ὥστε μήτ’ ἐξανα‐ λίσκεσθαι μήτ’ ἐξ αὐτῆς δύνασθαι κινεῖσθαι |
| book 16.3 | πλείω[ln_5]χρόνον. Ἔνια δὲ καὶ δύνοντος |
| book 16.4 | τοῦ ἡλίου |
| book 16.5 | πνεῖν οὐδὲν κωλύει μᾶλλον οἷον ὅσα κατέχεται τῇ θερμότητι καὶ ὥσπερ ἀναξηραίνεται καὶ ἐκκαίεται. Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐν μεσημβρίᾳ μάλιστ’ ἀπνεύματοι, παρεγκλίναν‐ τος δὲ τοῦ ἡλίου |
| book 16.6 | πνευματωδέστεραι. |
| book 17.1 | Ποιεῖ δὲ καὶ ἡ σελήνη |
| book 17.2 | ταὐτὰ πλὴν οὐχ ὁμοίως· οἷον γὰρ ἀσθε‐ νὴς ἥλιός ἐστι. Διὸ καὶ νύκτωρ δεινότεραι καὶ αἱ σύνοδοι τῶν μηνῶν |
| book 17.3 | χειμερινώτεραι. Συμβαίνει δ’[ln_5]οὖν ὁτὲ μὲν ἀνατέλλοντος |
| book 17.4 | τοῦ ἡλίου τὰ πνεύματα ἐπαίρεσθαι ὁτὲ δὲ λήγειν· καὶ ἐπὶ τῆς δύσεως ὁμοίως· ὁτὲ μὲν γὰρ κατέπαυσεν ὁτὲ δὲ ὥσπερ ἀφῆκεν. Εἰ δέ ποτε καὶ κατὰ σύμπτωμα γίνοιτο |
| book 17.5 | ταῦτα, καθάπερ καὶ τὰ ἐπὶ τῶν ἄστρων ἀνατολαῖς καὶ δύσεσιν, ἐπισκεπτέον,[ln_10]τοῦτ’ ἂν εἴη. |
| book 18.1 | Καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας καὶ διὰ μέσων νυκτῶν καὶ μεσημβρίας ἄπνοιαι γίνονται καὶ μάλιστα· συμβαίνει γάρ |
| book 18.2 | ποτε μὲν κρατεῖν |
| book 18.3 | ποτὲ δὲ κρατεῖσθαι τὸν ἀέρα τὸν |
| book 18.4 | τοιοῦτον ὑπὸ τοῦ ἡλίου· καὶ[ln_5]μέσων μὲν νυκτῶν κρατεῖ, πορρωτάτω γὰρ ὁ ἥλιος τότε· μεσημβρίας δὲ κρατεῖται· κρατῶν δὲ καὶ κρατού‐ μενος ἕστηκεν, ἡ δὲ στάσις νηνεμία. Συμβαίνει δὲ καὶ τὰς καταπαύσεις γίνεσθαι τῶν |
| book 18.5 | πνευμάτων κατὰ λόγον· ἄρχεται μὲν γὰρ ἢ περὶ ἕω ἢ περὶ δυσμάς· λήγει δὲ τὰ[ln_10]μὲν ἕωθεν ὅταν κρατηθῇ, κρατεῖται δὲ κατὰ μεσημβρίαν, τὰ δ’ ἀπὸ δυσμῶν ὅταν |
| book 18.6 | παύσηται κρατῶν, τοῦτο δὲ γίνεται μέσων νυκτῶν. |
| book 19.1 | Εἰ δέ τινες θαυμάζουσιν ὡς ἄλογον ὅτι τὰ πνεύματα |
| book 19.2 | ψυχρά ἐστιν ἀπὸ τῆς |
| book 19.3 | τοῦ ἡλίου κινήσεως καὶ ἁπλῶς |
| book 19.4 | τοῦ θερμοῦ γινόμενα |
| book 19.5 | ψεῦδος τὸ φαινόμενον αὐτοῖς ἄλογον· οὔτε γὰρ ἁπλῶς ἀλλ’ ὡς[ln_5]συναιτίῳ προσαπτέον οὔτε πάντως ἡ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ κίνησις θερμὴ καὶ πυρώδης ἀλλ’ ἐὰν |
| book 19.6 | τρόπον |
| book 19.7 | τινὰ γίνη‐ ται. Ἀθρόως μὲν γὰρ ἐκπίπτουσα καὶ συνεχὴς αὐτῷ τῷ ἀφιέντι θερμή. Κατὰ μικρὸν δὲ καὶ διὰ στενοῦ τινὸς αὐτὴ μὲν θερμὴ ὁ δ’ ὑπὸ ταύτης κινούμενος ἀὴρ[ln_10]ὁποῖος ἄν |
| book 19.8 | ποτε |
| book 19.9 | τυγχάνῃ προϋπάρχων |
| book 19.10 | τοιαύτην καὶ τὴν κίνησιν ἀποδίδωσιν. |
| book 20.1 | Παράδειγμα δὲ ἱκανὸν τὸ ἐκ τῶν |
| book 20.2 | στομάτων ἀφιέμενον, ὅ φασιν εἶναι θερμὸν καὶ ψυ‐ χρὸν οὐκ ἀληθῆ λέγοντες, ἀλλ’ ἀεὶ μὲν θερμόν ἐστι, δια‐ φέρει δὲ τῇ προέσει καὶ ἐκπτώσει. Χανόντων μὲν γὰρ[ln_5]καὶ ἀθρόον ἀφιέντων θερμὸν, ἐὰν δὲ διὰ στενοῦ σφο‐ δρότερον |
| book 20.3 | φερόμενον ὠθῇ τὸν |
| book 20.4 | πλησίον ἀέρα κἀκεῖνος τὸν ἐχόμενον, ψυχρῶν ὄντων καὶ ἡ πνοὴ καὶ ἡ κίνη‐ σις γίνεται |
| book 20.5 | ψυχρά. Τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν |
| book 20.6 | πνευμάτων |
| book 20.7 | συμβαίνει· διὰ στενοῦ γὰρ οὔσης τῆς |
| book 20.8 | πρώτης κινή‐[ln_10]σεως αὐτὸ μὲν τὸ πρῶτον οὐ ψυχρὸν, τὸ δ’ ὑπὸ τού‐ του κινούμενον ὡς ἂν ἔχον |
| book 20.9 | τυγχάνῃ πρὸς θερμότητα καὶ ψυχρότητα, ψυχροῦ μὲν ὄντος |
| book 20.10 | ψυχρὸν θερμοῦ δὲ θερμόν. Καὶ διὰ τοῦτο θέρους μὲν θερμὰ χειμῶνος δὲ ψυχρὰ τὰ πνεύματα. Καθ’ ἑκατέραν γὰρ τὴν[ln_15]ὥραν |
| book 20.11 | τοιοῦτος ὁ ἀήρ. |
| book 21.1 | Φανερὸν δ’ ὅπου διὰ τὴν ... ἐκπεπυρωμένον οἷον |
| book 21.2 | τετύχηκεν· ἐὰν γὰρ ὅπου ... πνεῦμα καὶ ὁ πόθος ... θερμὸν εἴτε |
| book 21.3 | ψυχρὸν ὅμως ... διαφορὰ τοῦ ἀέρος ὁποῖος ἂν ᾖ τοιοῦτος |
| book 21.4 | φαί‐[ln_5]νεται. Καὶ ἐν αὐτοῖς μὲν |
| book 21.5 | τοῖς τόποις καὶ τοῖς |
| book 21.6 | συνε‐ χέσιν ἔμπυρος ἡ πνοὴ γίνεται, πορρωτέρω δὲ προϊοῦ‐ σιν οὐχ ὁμοίως. Ἐνίοτε δὲ καὶ τὸ ἄλλοθεν ἐπιὸν, ἐὰν ἐξ ἐμπύρων ᾖ τόπων καὶ ἐχόντων ἀέρα |
| book 21.7 | παχὺν καὶ διακεκαυμένον. ὑπερβάλλον |
| book 21.8 | φαίνεται τῇ θερμότητι. |
| book 21.1 | [ln_10]Διὸ καὶ οἱ ὁδοιπόροι [μὲν] καὶ θερισταὶ πολλάκις ἀποθνήσκουσιν ὑπὸ τῶν |
| book 21.2 | τοιούτων |
| book 21.3 | πνευμάτων ἐν |
| book 21.4 | τοῖς |
| book 21.5 | πεδίοις καὶ ἐν |
| book 21.6 | τοῖς |
| book 21.7 | πνιγηροῖς τόποις, τὰ μὲν αὐτοῦ συνεργαζομένου |
| book 21.8 | τοῦ συνυπάρχοντος ἀέρος τὰ δὲ τοῦ διαφόρου διὰ τὴν |
| book 21.9 | πνοὴν καὶ τὴν |
| book 21.10 | πρόσπτωσιν ... |
| book 22.1 | Ὅτι δὲ οὔτ’ αὐτὸς ὑπ’ αὐτοῦ μόνον κινούμενος ὁ ἀὴρ οὔθ’ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ κρατούμενος |
| book 22.2 | ταύτην φέρεται τὴν |
| book 22.3 | φορὰν κἀκεῖθεν δῆλον· εἰ μὲν γὰρ ὑφ’ αὑτοῦ διὰ τὸ ψυχρὸς εἶναι φύσει καὶ ἀτμιδώδης κάτω ἂν ἐφέρετο,[ln_5]εἰ δ’ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ ἄνω· τοῦ γὰρ |
| book 22.4 | πυρὸς κατὰ φύσιν αὕτη ἡ φορά. Νῦν δ’ ὥσπερ ἐξ ἀμφοῖν μικτὴ διὰ τὸ μηδ’ ἕτερον κρατεῖν. |
| book 23.1 | Τούτῳ μὲν οὖν καθόλου τῷ κοινῷ, ὅτι ὁποῖος ἂν ὁ ἀὴρ ἢ ἡ ἀναθυμίασις καθ’ ἑκάστους ᾖ τόπους οὕτως ἕξει καὶ τὰ πνεύματα τῇ ψυχρότητι, καὶ τάδε |
| book 23.2 | συμμαρτυρεῖ. Ὅσα γὰρ ἀπὸ[ln_5]ποταμῶν ἢ λιμνῶν πάντα |
| book 23.3 | ψυχρὰ διὰ τὴν ὑγρότητα |
| book 23.4 | τοῦ ἀέρος· ἀποψύχεται γὰρ ἀπολείποντος |
| book 23.5 | τοῦ ἡλίου καὶ ἅμα |
| book 23.6 | παχύτερος ὁ ἀτμὸς, καὶ ἔτι (μᾶλλον) δ’ εἰ σύνεγγυς. Ὥσθ’ ὅταν |
| book 23.7 | προσπίπτῃ συμβαίνει καθά‐ περ ῥίγωσίν |
| book 23.8 | τινα γίνεσθαι |
| book 23.9 | τοῖς σώμασι. |
| book 24.1 | Καὶ διὰ τοῦτο |
| book 24.2 | πολλάκις ἔγκοιλοι καὶ εὐσκεπεῖς |
| book 24.3 | τινὲς ὄντες τόποι τῶν ἔξω |
| book 24.4 | πνευμάτων ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων εἰσὶ ψυχροί· τὸ γὰρ ἀναχθὲν ὑπὸ τοῦ ἡλίου μένειν οὔτε[ln_5]πεφυκὸς οὔτε δυνάμενον φέρεται καὶ ποιεῖ πνοήν. Ὅθεν αἵ τε ἀπὸ τῶν |
| book 24.5 | ποταμῶν καὶ λιμνῶν αὖραι καὶ ὅλως αἱ ἀπόγειαι |
| book 24.6 | πνέουσιν ἕωθεν ἀποψυχομένης τῆς ἀτμίδος διὰ τὴν ἀπόλειψιν |
| book 24.7 | τοῦ θερμοῦ· τὴν γὰρ αὔραν |
| book 24.8 | ταύτην αὐτὴν γίνεσθαι κατὰ λόγον ἐστὶ διά τε τἆλλα[ln_10]καὶ διὰ τὴν εὐδίαν. Καὶ ὅταν |
| book 24.9 | ψεκάδια καὶ ὑετοὶ μέ‐ τριοι γίνωνται μᾶλλον |
| book 24.10 | πνέουσι· προσγίνεται γὰρ ὕλη τότε |
| book 24.11 | πανταχοῦ καὶ μᾶλλον αἱ ἀπόγειαι γίνονται μετὰ τοῦτο. |
| book 25.1 | Ἀπὸ μόνου δὲ τοῦ Νείλου δοκοῦσιν οὐκ ἀποπνεῖν αὖραι ἢ ἐλάχισται διότι θερμὸς ὁ τόπος καὶ ἐξ οὗ καὶ εἰς ὃν ῥεῖ· αἱ δ’ αὖραι |
| book 25.2 | πυκνουμένου |
| book 25.3 | τοῦ ὑγροῦ εἰσί. Διὸ καὶ οὐδ’ ἀπὸ τῶν ἐν Λιβύῃ ποταμῶν[ln_5]οὐδ’ ἀφ’ ἑνὸς αὖραι οὐδαμῶς· ἅπαντες γὰρ θερμοί. Τοῦτο δὲ δῆλον ὅτι οὐδ’ ἀπὸ τῶν |
| book 25.4 | περὶ Βαβυλῶνα καὶ Σοῦσα καὶ ὅλως |
| book 25.5 | πρὸς |
| book 25.6 | τοὺς ἐμπύρους τόπους. Καίτοι |
| book 25.7 | φασί γε θαυμαστῶς καταψύχεσθαι τὸν ἀέρα |
| book 25.8 | πρὸς τὴν ἕω. Τοῦτο μὲν οὖν ἐπισκεπτέον. Τάχα γὰρ ἀπο‐[ln_10]ψύχεται μὲν, οὐ δύναται δὲ πορρωτέρω |
| book 25.9 | προϊέναι καὶ ποιεῖν αὔραν, ἐμπύρων εὐθὺ τῶν ὑποδεχομένων ὄντων τόπων. |
| book 26.1 | Ἀπὸ γοῦν τῆς ἀπογείας καὶ τῆς |
| book 26.2 | τοιαύτης αὔρας καὶ αἱ τροπαὶ γίνονται |
| book 26.3 | συναθροισθέντος |
| book 26.4 | τοῦ ὑγροῦ ἀέρος· ἡ γὰρ |
| book 26.5 | τροπὴ καθάπερ |
| book 26.6 | παλιμπνοή τίς ἐστι |
| book 26.7 | πνεύματος ὥσπερ ἐν |
| book 26.8 | τοῖς εὐρίποις τῶν ὑγρῶν·[ln_5]ὅταν γὰρ ἀθροισθῇ καὶ πλῆθος λάβῃ μεταβάλλει πάλιν εἰς τὸ ἐναντίον. Μάλιστα δ’ ἐν |
| book 26.9 | τοῖς κοίλοις |
| book 26.10 | ταῦτα γί‐ νεται καὶ ὅπου |
| book 26.11 | πνέουσιν αἱ ἀπόγειαι. Τούτων δ’ ἑκάτερον εὐλόγως· ἐν μὲν γὰρ |
| book 26.12 | τοῖς κοίλοις ὁ ἀὴρ ἀθροι‐ σθήσεται |
| book 26.13 | προσπίπτων ἐν δὲ τοῖς ἀναπταμένοις διαχεῖ‐[ln_10]ται. Τῶν δ’ ἀπογείων |
| book 26.14 | πνευμάτων ἀσθενὴς ἡ φύσις ὥστ’ οὐ δύνασθαι βιάζεσθαι πόρρω· συμβαίνει δὲ καὶ ἡ ἀνταπόδοσις ἀνὰ λόγον |
| book 26.15 | τοῦ τε |
| book 26.16 | πλήθους καὶ τοῦ μεγέ‐ θους ὡς ἂν αἱ ἀπόγειαι |
| book 26.17 | πνεύσωσιν. Ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὰς ὥρας οἷον τὸ ὀψιαίτερον ἢ πρωϊαίτερον ἐμ‐[ln_15]βάλλειν αὐτάς. |
| book 27.1 | Γίνεται δὲ καὶ ἀνάκλασίς |
| book 27.2 | τις τῶν ἀνέμων ὥστ’ ἀντιπνεῖν αὑτοῖς, ὅταν ὑψηλοτέροις τόποις |
| book 27.3 | προσπνεύσαντες ὑπερᾶραι μὴ δύνωνται. Διὸ ἐνιαχοῦ τὰ νέφη |
| book 27.4 | τοῖς |
| book 27.5 | πνεύμασιν ὑπεναντία φέρεται[ln_5]καθάπερ |
| book 27.6 | περὶ Αἰγειὰς τῆς Μακεδονίας βορέου |
| book 27.7 | πνέοντος |
| book 27.8 | πρὸς τὸν βορέαν. Αἴτιον δ’ ὅτι τῶν ὀρῶν ὄντων ὑψηλῶν τῶν |
| book 27.9 | τε περὶ τὸν Ὄλυμπον καὶ τὴν Ὄσσαν τὰ πνεύματα |
| book 27.10 | προσπίπτοντα καὶ οὐχ ὑπεραίροντα |
| book 27.11 | τούτων ἀνακλᾶται |
| book 27.12 | πρὸς |
| book 27.13 | τοὐναντίον, ὥστε καὶ τὰ νέφη κατώ‐[ln_10]τερα ὄντα φέρουσιν ἐναντίως. Συμβαίνει δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο |
| book 27.14 | παρ’ ἄλλοις. |
| book 28.1 | Ἐνιαχοῦ δὲ καὶ ὑπ’ αὐτοὺς |
| book 28.2 | τοὺς ἐτησίας ἀντίπνοιαι γίνονται τῷ βορέᾳ διὰ τὴν |
| book 28.3 | περίκλασιν ὥστε καὶ ἐναντιοδρομεῖν τὰ πλοῖα, καθά‐ περ καὶ περὶ τὸν πόρον τὸν ἐκ |
| book 28.4 | Χαλκίδος εἰς Ὀρωπὸν,[ln_5]οὓς δὴ καλοῦσι |
| book 28.5 | παλιμβορέας. Γίνεται δὲ τοῦτο |
| book 28.6 | σχε‐ δὸν ὅταν ὦσι λαμπρότατοι· τότε γὰρ μάλιστα δύναν‐ ται ὡς |
| book 28.7 | πορρωτάτω διατείνειν ὅταν |
| book 28.8 | πλῆθος ᾖ τὸ ἀντι‐ κόπτον. Ἐνιαχοῦ δὲ διὰ τὸ προσκόπτειν |
| book 28.9 | σχίζεσθαι |
| book 28.10 | συμβαίνει τὸν ἄνεμον ὥστε τὸ μὲν ἐκεῖσε τὸ δὲ δεῦρο[ln_10]ῥεῖν καθάπερ καὶ τὸ ὕδωρ ὑπὸ μιᾶς |
| book 28.11 | πηγῆς καὶ τῆς αὐτῆς ῥέον. |
| book 29.1 | Ἁπλῶς δὲ οἱ τόποι |
| book 29.2 | πολλὰς |
| book 29.3 | ποιοῦσι τῶν |
| book 29.4 | πνευμάτων μεταβολὰς, ἄλλας |
| book 29.5 | τε καὶ τὸ σφοδρότερα καὶ ἠρεμέστερα γίνεσθαι, καθάπερ ἐὰν διὰ στενοῦ καὶ ἀχανοῦς |
| book 29.6 | πνέῃ. Σφοδρότερον γὰρ ἀεὶ καὶ λαμ‐[ln_5]πρότερον τὸ διὰ τοῦ στενοῦ καθάπερ ὕδατος ῥεῖθρον· ἐκβιάζεται γὰρ καὶ διωθεῖ μᾶλλον ἀθρόον. Διὸ καὶ ἐν |
| book 29.7 | τοῖς ἄλλοις ἀπνοίας οὔσης ἐν |
| book 29.8 | τοῖς |
| book 29.9 | στενοῖς ἀεὶ πνεῦμα· μένειν γὰρ ὁ ἀὴρ οὐ δύναται διὰ τὸ πλῆθος, ἡ δὲ τούτου κίνησις ἄνεμος. Ὅθεν καὶ ἐν |
| book 29.10 | τοῖς |
| book 29.11 | στενωποῖς[ln_10]ὅταν κατακλεισθῶσι καὶ συμπέσωσι λαμπροὶ πνέουσι, καὶ ἐν |
| book 29.12 | ταῖς πύλαις, καὶ αἱ θυρίδες ἕλκουσιν ἀεὶ καὶ πνοὴν |
| book 29.13 | παρέχουσι. Πάντων γὰρ |
| book 29.14 | τούτων καὶ τῶν |
| book 29.15 | τοιούτων ἡ αὐτὴ καὶ μία |
| book 29.16 | τις ἡ εἰρημένη αἰτία. |
| book 30.1 | Πάλιν δ’ ἔνιοι τόποι διὰ τὴν κοιλότητα καὶ διὰ τὸ πε‐ ριέχεσθαι μείζοσιν ἐγγὺς ὄντες γε ἢ ἐγγυτέρω ἑτέρων |
| book 30.2 | ταῖς ἀρχαῖς ὅλως ἀποπνεύματοι |
| book 30.3 | τυγχάνουσιν. Οἱ δὲ πορρωτέρω |
| book 30.4 | πνευματώδεις· ὥσπερ καὶ περὶ Θεττα‐[ln_5]λίαν καὶ Μακεδονίαν |
| book 30.5 | συμβαίνει κατὰ τοὺς ἐτησίας· οὐ γὰρ |
| book 30.6 | πνέουσι |
| book 30.7 | παρ’ αὐτοῖς ὡς εἰπεῖν, ἐν δὲ ταῖς νήσοις λαμπροὶ ταῖς μακρὰν ἀπηρτημέναις. Αἴτιον δὲ τὸ τὰς χώρας κοίλας καὶ ἐπισκεπεῖς εἶναι, ταῖς δὲ νήσοις οὐδὲν ἐπίπροσθεν τῆς |
| book 30.8 | φορᾶς. Κωλύονται δὲ καὶ οὗτοι[ln_10]καὶ ὅλως πᾶς ἄνεμος |
| book 30.9 | πνεῖν ἢ διὰ τὴν ἀπόστασιν, — οὐ γὰρ δύνανται διατείνειν εἰς τὸ πορρωτέρω διὰ τὸ μῆκος, —ἢ δι’ ἐπιπρόσθησίν |
| book 30.10 | τινων, ἢ τρίτον εἴ τι |
| book 30.11 | πνεῦμα ἐγχώριον ἀντιπνεῖ καὶ κρατεῖ. |
| book 31.1 | Ὅτι δὲ συμβαίνει κατὰ τὴν ὥραν |
| book 31.2 | τοὺς ἐτησίας ἐπαίρεσθαι καὶ τὴν |
| book 31.3 | τροπαῖαν |
| book 31.4 | πνεῖν |
| book 31.5 | περὶ Μακεδονίαν ὥσπερ σύμ‐ πτωμα θετέον. Πανταχοῦ γὰρ τῆς μεσημβρίας[ln_5]ἀπολήγει τὰ πνεύματα διὰ τὸν ἥλιον, ἅμα δὲ τῇ δείλῃ πάλιν αἴρεται. Συμβαίνει δὲ κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν τήν |
| book 31.6 | τε τροπαίαν |
| book 31.7 | πρὸς |
| book 31.8 | ταῖς ἀπογείαις αὔραις καὶ τοὺς ἐτησίας ἐπαίρεσθαι πάλιν· οὐ γὰρ δὴ τὴν ἀνάκλασιν τὴν ἀπὸ τοῦ Ὀλύμπου καὶ τῆς Ὄσσης τῶν ἐτησίων[ln_10]αἰτιατέον ἢν μὴ * ἑρμηνεύουσιν ἢ μέτριοι |
| book 31.9 | παντελῶς. Τὰ μὲν οὖν |
| book 31.10 | συμπτώματα |
| book 31.11 | πειρατέον ἅπασι διαιρεῖν. |
| book 32.1 | Ἐκεῖνο δ’ ἂν δόξειεν ἄτοπον καὶ παράλογον εἶναι διὰ τί τῶν ὑψηλῶν τόπων τὰ μὲν |
| book 32.2 | προσήνεμα πάντα ἀπνεύματα |
| book 32.3 | τυγχάνει τὰ δ’ ἐπισκεπῆ πνευμα‐ τώδη, καὶ οὐ μετρίως ἀλλὰ σφοδρῶς· οἷον ἐν |
| book 32.4 | Πλα‐[ln_5]ταιαῖς τῆς Βοιωτίας κειμέναις |
| book 32.5 | πρὸς τὸν βορέαν ὁ μὲν βορέας εὐδιεινὸς, ὁ δὲ νότος μέγας καὶ χειμερινὸς καὶ ἐπιπροσθοῦντος |
| book 32.6 | τοῦ Κιθαιρῶνος. Καὶ πάλιν |
| book 32.7 | παρὰ μὲν τὰ κοῖλα τῆς Εὐβοίας ὑπὸ τοὺς ἐτησίας |
| book 32.8 | τροπαῖαι |
| book 32.9 | παραθέουσιν, ἐν Καρύστῳ δὲ τηλικοῦτοι |
| book 32.10 | πνέουσιν[ln_10]ὥστε ἐξαίσιον εἶναι μέγεθος. |
| book 33.1 | Ἔτι δὲ τῆς Κου‐ ριάδος ἐν τῷ καλουμένῳ Φαιστῷ κειμένῳ πρὸς νότον ὑψηλῷ καὶ ἀποτόμῳ θαυμαστόν |
| book 33.2 | τι κῦμα μὲν εἰσπίπ‐ τει, πνεῦμα δ’ οὐκ ἔστιν ἀλλὰ καὶ τὰ πλοῖα |
| book 33.3 | προσορ‐[ln_5]μίζονται |
| book 33.4 | τοῖς λειωτοῖς ἀλιμένων ὄντων τῶν τόπων τῶν |
| book 33.5 | πλησίον, καὶ τὰ συμβαίνοντα θεωρεῖν ἐστί. Αἴ‐ τιον δὲ τοῦ μὲν μὴ διικνεῖσθαι τὸ πνεῦμα |
| book 33.6 | πρὸς τὴν γῆν τὸ μὴ ὑπάγειν τὸν ἀέρα μηδὲ ῥεῖν, ὅπερ |
| book 33.7 | συμβαί‐ νει διὰ τὸ ὕψος |
| book 33.8 | πρὸς κα ... οὐχ ὑπεραίρων. Ὅτι δ’[ln_10]ὑπεξάγειν ἀεὶ δεῖ καὶ μὴ ἵστασθαι τὸν ἀέρα |
| book 33.9 | φανερόν· ἐν γὰρ |
| book 33.10 | τοῖς οἰκήμασιν οὗ τις ἂν κατακλείσῃ τὰς θύρας ἧττον διὰ θυρίδων ἡ πνοὴ φέρεται· πλῆρες γὰρ ὂν καὶ μὴ ὑπεξάγον οὐκ εἰσδέχεται τὸν ἔξωθεν ἀέρα· πρὸς γὰρ τὸ κενὸν ἡ φορά· διὸ καὶ τὸ ἕλκειν οὐ καλῶς |
| book 33 | [ln_15]λέγεται. |
| book 34.1 | Τὰ δὲ πρὸς βορέαν καὶ ὅλως κατ’ ἀνέ‐ μους ἐπισκεπῆ διὰ τοῦτο |
| book 34.2 | πνευματωδέστερα, διότι |
| book 34.3 | συμβαίνει |
| book 34.4 | συναθροιζόμενον ἐπὶ τὸ ὕψος οἷον ὑπερ‐ χεῖσθαι τὸ πνεῦμα καὶ ἐμπίπτειν ἀθρόον· ᾗ γὰρ ἂν[ln_5]ἐπιβρίσῃ ταύτῃ κατέρρηξεν ἀληθῶς ἀθρόον. Γίνονται δὲ καὶ αἱ καταιγίδες ἐν |
| book 34.5 | τοῖς |
| book 34.6 | τοιούτοις· συστροφαὶ γὰρ ἐνταῦθα καὶ ἀθροισμὸς |
| book 34.7 | πνεύματος. Ὥσθ’ ὅταν ἐκραγῇ καθάπερ |
| book 34.8 | πληγὴν ἐποίησεν. Ἰσχυρὸν γὰρ τὸ ἀθρόον καὶ συνεχὲς ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν |
| book 34.9 | τυφώνων. Ἃ μὲν οὖν |
| book 34.1 | [ln_10]διὰ τοὺς τόπους |
| book 34.2 | συμβαίνει |
| book 34.3 | ταῦτα καὶ τοιαῦτα |
| book 34.4 | τυγχά‐ νει. Πολλὰ δ’ ἐστὶ καὶ πολλαχοῦ περὶ ὧν ἑκάστου τῆς ἱστορίας λέγειν. |
| book 35.1 | Τὰ δὲ τοιάδε κοινὰ πάντων τῶν ἀνέμων οἷον ὅσα |
| book 35.2 | σημειώδη καθ’ ἕκαστον ἐν τῷ μέλλειν· ὁ γὰρ ἀὴρ ἀχλυούμενος κατὰ πυκνότητα καὶ μανότητα ἢ κατὰ θερμότητα καὶ ψύξιν ἢ κατ’ ἄλλην |
| book 35.3 | τινὰ τοιαύτην[ln_5]διάθεσιν ἐξεδήλωσεν ἀεὶ τὴν ἐπιοῦσαν |
| book 35.4 | πνοήν· ὁμοιο‐ παθῆ γὰρ τὰ κατὰ τὸν ἀέρα καὶ προτερεῖ τῶν ἀνέμων εἰς τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν. Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς θαλάττης καὶ τῶν ὑδάτων ἐστί τισι τὰ αὐτὰ ση‐ μεῖα λαβεῖν· ἐπεὶ καὶ τὰ κύματα |
| book 35.5 | προανιστάμενα καὶ |
| book 35.1 | [ln_10]προεκπίπτοντα |
| book 35.2 | σημαίνει |
| book 35.3 | τοὺς ἀνέμους· προωθεῖται δ’ οὐ συνεχῶς ἀλλὰ κατὰ μικρόν· τὸ δὲ προωσθὲν ἄλλο |
| book 35.4 | προέωσε καὶ πάλιν ὑπ’ ἄλλης |
| book 35.5 | πνοῆς ἐκινήθη μαραν‐ θείσης τῆς |
| book 35.6 | πρώτης· εἶθ’ οὕτως ἀεὶ προωθούμενα |
| book 35.7 | προσ‐ έρχεται· παρόντος δὲ τοῦ κινουμένου |
| book 35.8 | φανερὸν ὅτι καὶ[ln_15]τὸ κινοῦν ἥξει. Συμβαίνει δὲ καὶ ὑστερεῖν τὰ κύματα τῶν |
| book 35.9 | πνευμάτων· ὕστερον γὰρ διαλύονται καὶ παρακ‐ μάζουσι διὰ τὸ δυσκινητότατον καὶ δυσκαταπαυστότε‐ ρον. |
| book 36.1 | Κοινὰ δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα |
| book 36.2 | πλειόνων οἷον ἀστέρων |
| book 36.3 | τε διᾳττόντων καὶ παρηλίων φάσις καὶ ἀπο‐ μάρανσις ἢ ῥῆξις καὶ εἴ τι |
| book 36.4 | τοιοῦθ’ ἕτερον. Πρότερον γὰρ ὁ ἀὴρ ὁ ἄνω τῷ πάσχειν ἀποδηλοῖ τὴν τῶν |
| book 36.5 | πνευ‐[ln_5]μάτων φύσιν. Ἔτι δὲ τὸ ἐπὶ τέλει μεγίστους εἶναι, καὶ γὰρ |
| book 36.6 | τοῦτο κοινὸν |
| book 36.7 | πλείοσιν· ὅταν γὰρ ἀθρόον ἐμ‐ πνεύσωσι μικρὸν γίγνεται τὸ λοιπόν. Τὰ μὲν οὖν |
| book 36.8 | τοιαῦτα καθάπερ εἴρηται κοινά πως τῆς οὐσίας. |
| book 37.1 | Ἔστι δὲ τὰ καθ’ ἕκαστον ἴδια κατὰ τὴν ἑκάστου φύσιν καὶ θέσιν, ὧν τὰ μὲν |
| book 37.2 | τοῖς τόποις μερί‐ ζεται καθ’ οὓς καὶ πρὸς οὓς αἱ πνοαὶ, τὰ δὲ ταῖς ἀρ‐ χαῖς ἀφ’ ὧν, τὰ δὲ ἄλλοις |
| book 37.3 | τοιούτοις. Ἰδιώτατα δ’ οὖν[ln_5]ὡς εἰπεῖν τὰ περὶ τὸν καικίαν [libri ἀπαρκτίαν] καὶ τὰ περὶ τὸν ζέφυρόν ἐστιν. Ὁ μὲν γὰρ καικίας [libri ἀπαρκτίας] μόνος ἐφ’ αὑτὸν ἄγει τὰ νέφη καθάπερ καὶ ἡ παροιμία λέγει, «ἕλκων ἐφ’ αὑτὸν ὥστε καικίας νέφη». |
| book 38.1 | Ὁ δὲ ζέφυρος λειότατος τῶν ἀνέμων καὶ πνεῖ δείλης καὶ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ψυχρὸς, τῶν ἐνιαυσίων ἐν δυοῖν μόνον ὥραις, ἐαρινῇ καὶ μετοπώρου. Πνεῖ δ’ ἐνιαχοῦ μὲν |
| book 38.2 | χειμέριος, ὅθεν καὶ ὁ ποιητὴς δυσαῆ προσηγόρευ‐[ln_5]σεν. Ἐνιαχοῦ δὲ μέτριός ἐστι καὶ μαλακὸς διὸ καὶ Φιλόξενος ἡδεῖαν αὐτοῦ πεποίηκε τὴν |
| book 38.3 | πνοήν. (Καὶ τῶν καρπῶν) τοὺς μὲν ἐκτρέφει |
| book 38.4 | τοὺς δ’ ἀπολλύει καὶ διαφθείρει |
| book 38.5 | τελείως. |
| book 39.1 | Αἴτιον δὲ τῷ μὲν καικίᾳ διότι πέφυκε κυκλοτερεῖ φέρεσθαι γραμμῇ ἧς τὸ κοῖλον |
| book 39.2 | πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ οὐκ ἐπὶ τὴν γῆν ἐστὶν ὥσπερ τῶν ἄλλων διὰ τὸ κάτωθεν |
| book 39.3 | πνεῖν· πνέων δ’ ἐπὶ τὴν ἀρχὴν οὕτως[ln_5]ἐφ’ αὑτὸν ἄγει τὰ νέφη· πρὸς ὃ γὰρ ἡ πνοὴ καὶ τῶν νεφῶν ἐντεῦθεν (ἡ) φορά. |
| book 40.1 | Ὁ δὲ ζέφυρος |
| book 40.2 | ψυχρὸς μὲν διὰ τὸ πνεῖν ἀφ’ ἑσπέρας ἀπὸ θαλάττης καὶ πεδίων ἀναπεπταμένων, καὶ ἔτι μετὰ χειμῶνα |
| book 40.3 | τοῦ ἦρος ἄρτι |
| book 40.4 | τοῦ ἡλίου κρατοῦντος καὶ μετοπώρου πάλιν ὅτ’ οὐκέτι[ln_5]κρατεῖ. Τοῦ δὲ βορέου ἧττον |
| book 40.5 | ψυχρὸς διὰ τὸ ἀφ’ ὕδατος |
| book 40.6 | πνευματουμένου καὶ μὴ χιόνος |
| book 40.7 | πνεῖν. Οὐ συνεχὴς δὲ διὰ τὸ μὴ κρατεῖσθαι τὸ γινόμενον |
| book 40.8 | πνεῦμα· οὐ γὰρ ὥσπερ ἐν γῇ ... ἀλλὰ πλανᾶται διὰ τὸ ἀφ’ ὑγροῦ βεβηκέναι ἐφ’ ὁμαλῆ διὰ τοῦτο καὶ λεῖός ἐστιν· |
| book 41.1 | (οὐ γὰρ ἀπ’ ὀρέων |
| book 41.2 | πνεῖ οὐδὲ βίᾳ τηκομένου ἀλλὰ ῥᾳδίως) ὥσπερ δι’ αὐλοῦ ῥέων. Τὰ μὲν γὰρ |
| book 41.3 | πρὸς βορέαν καὶ νότον (ὀρεινὰ), πρὸς ἑσπέραν δ’ οὔτε ὄρος οὔτε γῆ ἐστὶν ἀλλὰ τὸ ἀτλαντικὸν πέλαγος, ὥστε ἐπὶ[ln_5]τῆς γῆς φέρεται. Τῆς δείλης δὲ ἡ πνοὴ διὰ τὸν τόπον· πάντα γὰρ μετὰ τοῦ ἡλίου διαχέοντος τὸ ὑγρὸν ἢ ἀτμί‐ ζοντος γίνεται ἢ συνεργοῦντος εἰς τὴν ἀρχήν· ὅταν οὖν εἰς τὸν τόπον ἀφίκηται καὶ ἡ πνοὴ, καὶ τῆς νυκτὸς |
| book 41.4 | παύεται διὰ τὸ ἐλλείπειν τὴν |
| book 41.5 | τοῦ ἡλίου κίνησιν. |
| book 42.1 | Ἄγει δὲ καὶ νεφέλας μεγίστας ὅτι ἐκ |
| book 42.2 | πελάγους |
| book 42.3 | πνεῖ καὶ κατὰ θάλατταν ὥστε ἐκ |
| book 42.4 | πολλοῦ συνάγειν. Χει‐ μέριος δὲ καὶ δυσαὴς διὰ τὰ πρότερον εἰρημένα· μετὰ γὰρ |
| book 42.5 | χειμῶνα |
| book 42.6 | πνεῖ ψυχροῦ ἔτι |
| book 42.7 | τοῦ ἀέρος ὄντος· ἐπεὶ ὁ[ln_5]μετοπωρινὸς οὐ τοιοῦτος εἰ μὴ τῷ μεγέθει λαμβάνομεν τὸ χειμέριον· ἐν γὰρ |
| book 42.8 | τοῖς |
| book 42.9 | συνεχέσι τόποις μέγας |
| book 42.10 | πνεῖ καθάπερ καὶ οἱ ἄλλοι. Καὶ ληπτέον ἴσως οὕτω τὸ χειμέριον, οὐχ ὡς πᾶσιν· εἰ μὴ ἄρα καὶ παραλλάττοντές |
| book 42.11 | τινες |
| book 42.12 | ποιοῦνται τὴν |
| book 42.13 | προσηγορίαν τὸν θρασκίαν ζέφυρον[ln_10]καλοῦντες· χειμέριος γὰρ οὗτος. Ἀλλὰ ταῦτα ἐπι‐ σκεπτέον. |
| book 43.1 | Ἡ δὲ ὁμαλότης καὶ λειότης ὅταν ᾖ ποιεῖ τινὰ χάριν κατὰ τὴν κίνησιν καὶ φορὰν, ὥσθ’ ὅπου |
| book 43.2 | τοιοῦτος ἐνταῦθα καὶ ἡδύς. Ὅτι δὲ τοὺς καρποὺς οὓς μὲν |
| book 43.3 | φθείρει οὓς δὲ τρέφει καθόλου μὲν ἐκεῖνο[ln_5]ἀληθὲς εἰπεῖν ὃ καὶ κατὰ τῶν ἄλλων κοινὸν, ὅτι |
| book 43.4 | τρέφει μὲν ὅπου |
| book 43.5 | ψυχρὸς |
| book 43.6 | πνεῖ τοῦ θέρους, ἀπόλλυσι δὲ ὅπου θερμός. Καὶ πάλιν |
| book 43.7 | τοῦ χειμῶνος καὶ τοῦ ἦρος ὁμοίως ὅπου μὲν |
| book 43.8 | ψυχρὸς ἀπόλλυσιν, ὅπου δὲ θερμὸς |
| book 43.9 | τρέφει καὶ σώζει ἐναντίαν |
| book 43.10 | ταῖς ὥραις τὴν |
| book 43.11 | πνοὴν ἔχων. Τοῦτο[ln_10]δ’ ἐστὶν ὅταν ἐκ θαλάττης ᾖ· θερμὴ γὰρ αὕτη |
| book 43.12 | χειμῶνος, θέρους δὲ ψυχρά. Διὰ τοῦτο δὲ καὶ ὁ νότος ἐνιαχοῦ τοιοῦτος ὥσπερ καὶ ἐν Ἄργει, καὶ ὁ βορέας δὲ παρ’ ἄλλοις. |
| book 44.1 | Τὸ μὲν οὖν ἁπλοῦν καὶ κοινὸν ὥσπερ ἐλέχθη |
| book 44.2 | τοῦτο. Τὰ δὲ καθ’ ἑκάστους τόπους ἐκ τῆς θέσεως δεῖ καὶ τῶν ἄλλων τῶν |
| book 44.3 | συμβαινόντων ἀνασκοπεῖν καὶ θεωρεῖν· εὑρήσεις γὰρ |
| book 44.4 | σχεδὸν ἐν |
| book 44.5 | ταύταις |
| book 44.6 | ταῖς αἰτίαις[ln_5]τὴν διαφοράν· οἷον τῆς Ἰταλίας ἡ μὲν Λοκρὶς καὶ ἡ ταύτῃ συνεχὴς εὐθηνεῖ τῷ ζεφύρῳ διὰ τὸ ἐκ τῆς θα‐ λάττης |
| book 44.7 | προσπίπτειν. Ἄλλη δέ τις οὐχ ὁμοίως, ἔνιαι δὲ καὶ βλάπτονται. Καὶ πάλιν τῆς Κρήτης ἡ μὲν Γορτύνη |
| book 44.8 | τρέφεται, κεῖται γὰρ ἀναπεπταμένη καὶ προσ‐[ln_10]βάλλει αὐτῇ ἐκ |
| book 44.9 | τοῦ πελάγους· ἑτέρα δέ τις ἀπόλλυται |
| book 44.10 | πρὸς ἣν ἐκ τῆς γῆς καὶ ὀρῶν |
| book 44.11 | τινῶν |
| book 44.12 | προσπίπτει. |
| book 45.1 | Φθείρει δὲ καὶ τὰ ἐν τῷ μαλακῷ κόλπῳ πάντα καὶ τὰ ἐπέτεια καὶ τὰ τῶν δένδρων καὶ τῆς Θεσσαλίας |
| book 45.2 | περὶ τὸν |
| book 45.3 | πιέριον· ἀμφοτέρων δὲ τῶν τόπων ἡ αὐτὴ φύσις καὶ τὰ περιέχονθ’ ὅμοια· κεῖνται μὲν γὰρ ἄμφω |
| book 45.4 | πρὸς[ln_5]ἀνατολὴν, περιέχονται δ’ ὄρεσιν ὑψηλοῖς, ὁ μὲν τῇ Οἴτῃ καὶ τοῖς |
| book 45.5 | συνεχέσιν (ὁ δὲ τῷ Πιέρῳ). Ὁ δὲ πνέων ζέφυρος ἀπὸ δυσμῆς ἰσημερινῆς τὴν ὑπὸ τοῦ ἡλίου θερμότητα |
| book 45.6 | προσπίπτουσαν |
| book 45.7 | τοῖς ὄρεσιν ἀνακλωμένην ἐξέτραπεν εὐθὺς εἰς |
| book 45.8 | πεδίον καὶ ἀπέκαυσεν. Ὁμοίως[ln_10]δὲ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις οἷς |
| book 45.9 | τι τοιοῦτον ἢ παραπλήσιον |
| book 45.10 | τούτῳ συμβαῖνόν ἐστι καὶ τοῖς ἐναντίοις ἀνάπαλιν. |
| book 46.1 | Ὅλως γὰρ ὃ πολλάκις λέγεται |
| book 46.2 | τοῦτ’ ἀληθὲς ὅτι μέγα |
| book 46.3 | συμβάλλεται δι’ ὧν ἂν |
| book 46.4 | πνέῃ καὶ ὅθεν εἴς |
| book 46.5 | τε τἆλλα καὶ εἰς θερμότητα καὶ εἰς |
| book 46.6 | ψυχρότητα. Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὁ νότος |
| book 46.7 | ψυχρὸς οὐχ ἧττον |
| book 46.8 | τοῦ βορέου[ln_5]κατὰ τὴν |
| book 46.9 | παροιμίαν, ὅτι διὰ τὸν ἀέρα κατεψυγμένον ἔτι καὶ ὑγρὸν ὑπὸ τοῦ χειμῶνος |
| book 46.10 | τοιαύτην ἀνάγκη τὴν |
| book 46.11 | πνοὴν |
| book 46.12 | προσπίπτειν οἷος ἂν ὁ ἀὴρ ᾖ. Ὁ δὲ βορέας ὁ ἐπὶ τὸν |
| book 46.13 | πηλὸν (τῶν νότων), ὅν |
| book 46.14 | φησι πάλιν ἡ παροιμία |
| book 46.15 | χειμῶνα |
| book 46.16 | ποιεῖν, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν |
| book 46.17 | ποιεῖ· βρεχθεὶς[ln_10]γὰρ ὁ ἀὴρ |
| book 46.18 | ψυχρός· Ὡσαύτως δὲ καὶ ἀπὸ τῶν |
| book 46.19 | ποταμῶν αὖραι, ὥσπερ ἐλέχθη |
| book 46.20 | πρότερον. |
| book 47.1 | Ἡ μὲν (οὖν) τούτων ἰδιότης ἔχει |
| book 47.2 | τινὰ λόγον. Ὅτι δὲ τὰ πνεύματα |
| book 47.3 | τοῦ μὲν |
| book 47.4 | χειμῶνος καὶ τὸ ἑωθινὸν ἀπὸ τῆς ἕω |
| book 47.5 | πνεῖ, τοῦ δὲ θέρους καὶ τῆς δεί‐ λης ἀπὸ τῆς ἑσπέρας, ἐκείνην τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον·[ln_5]ὅταν ὁ ἥλιος ἕλκων μηκέτι κρατῇ, τότε ἀφιέμενος ὁ ἀὴρ ῥεῖ· δυόμενος οὖν καταλείπει νέφη ἀφ’ ὧν τὰ ζεφύρια· καὶ ὅσον ἂν ἄγῃ τοῖς ἐν τῷ (κάτω) ἡμισφαιρίῳ κατοι‐ κοῦσιν (ἑωθινὸν) πνεῦμα γίνεται, τοὐναντίον δὲ ὅταν δύηται ἐν τῷ κάτω μέρει ζεφύρους μὲν ἐκείνοις |
| book 47.6 | ποιήσει[ln_10]τοῖς δ’ ἐνταῦθα ἑωθινὸν |
| book 47.7 | πνεῦμα ἀπὸ τοῦ συνεπομένου ἀέρος αὐτῷ. |
| book 48.1 | Διὰ τοῦτο καὶ ἐὰν λάβῃ πνέοντα ἄλλον ἄνεμον μείζων γίνεται διότι |
| book 48.2 | προσέθηκεν. Ὥσπερ (δ’) ὁ ζέφυρος ἀεὶ καὶ πόρρω |
| book 48.3 | πνεῖ τοῖς ἑσπερίοις οὕτω |
| book 48.4 | τοῖς κάτω |
| book 48.5 | πρὸς τὴν ἡμετέραν ἕω ἐκείνων δ’ ἑσπέραν[ln_5]ἄλλα |
| book 48.6 | πνεύματα. Ταῦτα μὲν οὖν |
| book 48.7 | παρὰ τὴν ὁμοιότητα |
| book 48.8 | παρ’ ἑκατέροις, ἥ τε (ἐν) τοῖς ἄκροις ἑκάστων |
| book 48.9 | πνοὴ γίνεται μὲν ὥσπερ καὶ τὰ ὕδατα καὶ τὰ ἄλλα κατὰ συμβεβηκὸς, οὐ μήν γε κατ’ ἀκρίβειαν ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν. Εἴωθε δὲ ὥσπερ ἄλλο |
| book 48.10 | τι τῶν |
| book 48.11 | τεταγμένων καὶ |
| book 48.1 | [ln_10]ἐπὶ τῷ κυνὶ (ὁ νότος) πνεῖν. Αἴτιον δ’ ὅτι θερμὰ τὰ κάτω |
| book 48.2 | τοῦ ἡλίου |
| book 48.3 | παρόντος ὥστε γίνεται |
| book 48.4 | πολλὴ ἀτμίς. Ἔπνεον δ’ ἂν |
| book 48.5 | πολλοὶ μὴ κωλυόμενοι |
| book 48.6 | τοῖς ἐτησίαις· νῦν δ’ οὗτοι διακωλύουσιν. |
| book 49.1 | Οἱ δὲ νυκτερινοὶ βο‐ ρέαι |
| book 49.2 | τριταῖοι πίπτουσιν, ὅθεν ἡ παροιμία λέγεται ὡς, «οὔποτε νυκτερινὸς βορέας |
| book 49.3 | τρίτον ἵκετο φέγγος», διότι ἀσθενῆ τὰ πνεύματα γίνεται τὰ ἀπὸ τῆς ἄρκτου νύκτωρ[ln_5]ἀρξάμενα· φανερὸν γὰρ ὡς (οὐ) πολὺς ὁ κινηθεὶς ἀὴρ ὅταν |
| book 49.4 | τηνικαῦτα |
| book 49.5 | πνέῃ τῆς θερμότητος ὀλίγης οὔσης, ὀλίγον γὰρ ὀλίγη κινεῖ. Τελευτᾷ δὲ πάντα ἐν |
| book 49.6 | τρισὶν, καὶ τὰ ἐλάχιστα δ’ ἐν τῇ πρώτῃ τριάδι. Ὅτι δ’ οὐκ αὐτὸ τοῦτο |
| book 49.7 | συμβαίνει καὶ ἐπὶ τοῦ νότου νυκτερινοῦ[ln_10]πνεύσαντος αἴτιον ὅτι ἐγγὺς ὁ ἥλιός ἐστι τῆς |
| book 49.8 | πρὸς νότον χώρας καὶ ἀλεεινότεραι αἱ νύκτες ἐκεῖ ἢ πρὸς ἄρκτον αἱ ἡμέραι· καὶ (πολὺς) ὁ κινούμενος ἀὴρ οὐδὲν ἔλαττον ἢ μεθ’ ἡμέραν, ἀλλ’ ὅσῳ θερμότεραι αἱ ἡμέραι κωλύουσι |
| book 49.9 | πνεῖν ξηραίνουσαι τὰς ὑγρότητας. |
| book 50.1 | Τάχα δὲ κἀ‐ κεῖνο |
| book 50.2 | τοῦ βορέου (αἴτιον) ὅτι ἀθρόως ἡ ἔκχυσις ὥσπερ τῶν ἐκνεφίων, ταχεῖα δ’ ἡ παῦλα τῶν ἀθρόων· ἀπ’ ἀσθενοῦς γὰρ ἀρχῆς οὐδὲν μέγεθος. Ἀεὶ δ’ ὡς ἐπίπαν[ln_5]λάβρος, μετὰ δὲ χιόνα καὶ πάχνην (νότος), ὅθεν καὶ ἡ παροιμία «φιλεῖ δὲ νότος μετὰ πάχνην», ὅτι πέψεώς |
| book 50.3 | τινος γενομένης καὶ ἀποκαθάρσεως ἑκάτερόν |
| book 50.4 | τι πίπτει· μετὰ δὲ τὴν πέψιν καὶ τὴν ἀποκάθαρσιν εἰς |
| book 50.5 | τοὐναντίον ἡ μεταβολή· βορέᾳ δ’ ἐναντίος ὁ νότος. Τὸ αὐτὸ[ln_10]τούτῳ ὅτι μετὰ τὸν ὑετὸν καὶ τὴν χάλαζαν καὶ τὰς |
| book 50.6 | τοιαύτας |
| book 50.7 | χειμασίας ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ πίπτει τὰ πνεύ‐ ματα. Πάντα γὰρ |
| book 50.8 | ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα πέψεις καὶ ἀποκαθάρσεις |
| book 50.9 | τινές εἰσιν. |
| book 51.1 | Ἐπεὶ δὲ πρὸς τὰς χώρας ἑκάστοις καὶ τοὺς τόπους ἐπινεφῆ καὶ αἰθρίαι. Διὰ τοῦτο καὶ τῶν ἐν |
| book 51.2 | παροιμίᾳ λεγομένων |
| book 51.3 | πρός |
| book 51.4 | τινας τόπους ἔνια, ὥσπερ |
| book 51.5 | τοῦ ἀργέστου καὶ λιβὸς, ᾗ χρῶνται μάλιστα |
| book 51.6 | περὶ[ln_5]Κνίδον καὶ Ῥόδον, «λὶψ ἄνεμος |
| book 51.7 | ταχὺ μὲν νεφέλας |
| book 51.8 | ταχὺ δ’ αἴθρια |
| book 51.9 | ποιεῖ, ἀργέστῃ δ’ ἀνέμῳ πᾶς’ ἕπεται νεφέλη.» Περὶ γὰρ |
| book 51.10 | τοὺς τόπους |
| book 51.11 | τούτους ὅ τε λὶψ ἀμφότερα |
| book 51.12 | τα‐ χέως |
| book 51.13 | ποιεῖ πνέων ἀπὸ τοιαύτης ἀρχῆς, ὅ τ’ ἀργέστης |
| book 51.14 | ταχὺ δασύνει τὸν οὐρανόν. |
| book 52.1 | Ἐνιαχοῦ δὲ καθάπερ τάξις τίς ἐστι τῶν |
| book 52.2 | πνευμάτων ὥστε θάτερον μετὰ θά‐ τερον |
| book 52.3 | πνεῖν ἐὰν μένῃ τινὰ χρόνον. Τάχα δὲ οὐδὲ τὸ ὅλον ἄτοπον τό γε |
| book 52.4 | τοιοῦτο, εἴπερ ἡ περίστασις ἀεὶ τῶν[ln_5]ἀνέμων εἰς |
| book 52.5 | τοὺς ἐφεξῆς, πάλιν μεταβάλλειν εἰς |
| book 52.6 | τοὺς ἐναντίους. Δύο γὰρ οὗτοι |
| book 52.7 | τρόποι μεταλλαγῆς ἢ πε‐ ριισταμένων ἢ ἐκπνευσάντων |
| book 52.8 | τελέως. Ὧν ἡ μὲν κατὰ τὴν |
| book 52.9 | περίστασιν * εὖρος εἰς |
| book 52.10 | τοὺς ἐφεξῆς, —ἐγγυτάτω γὰρ αὕτη μετάβασις ἐν ᾗ καὶ ἀναστρέφει |
| book 52.11 | πολλάκις ἐπὶ[ln_10]τὸν αὐτὸν ὅταν ὑπὸ χειμῶνος ἀοριστία |
| book 52.12 | τις ᾖ, —ἡ δὲ κατὰ τὴν μεταβολὴν εἰς |
| book 52.13 | τοὺς ἐναντίους. |
| book 53.1 | Καὶ ὅλως οὕτω πέφυκεν ἐπὶ πάντων καὶ ἐπὶ τούτων ἡ ἀν‐ ταπόδοσις καὶ οἷον ἡ ἀντίρροια κατὰ λόγον, ὃ περὶ τὰς ἀπογείας ὑπάρχει |
| book 53.2 | πρὸς τὰς |
| book 53.3 | τροπαίας. Αὕτη δὲ πολ‐[ln_5]λαχοῦ καθάπερ ἐφήμερός ἐστι τάξις τῆς μεταβολῆς. Ἐνιαχοῦ δ’ οὐ τροπαία τὸ ἀντιπνέον ἀλλ’ ἕτερόν |
| book 53.4 | τι πνεῦμα |
| book 53.5 | πελάγιον ὥσπερ καὶ περὶ τὸν |
| book 53.6 | παμφυλικὸν κόλπον. Ἕωθεν μὲν γὰρ δύρις καλούμενος ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Ἰδύρου |
| book 53.7 | πνεῖ μέγας καὶ πολὺς, ἐπιπνεῖ δ’[ln_10]αὐτῷ νότος καὶ εὖρος· ὅταν δ’ ἀντικόψωσιν ἀλλήλοις κύματός |
| book 53.8 | τε μέγεθος αἴρεται |
| book 53.9 | συνωθουμένης τῆς θαλάτ‐ της καὶ πρηστῆρες |
| book 53.10 | πολλοὶ πίπτουσιν ὑφ’ ὧν καὶ τὰ πλοῖα ἀπόλλυνται. |
| book 54.1 | Τὸ γὰρ ὅλον ὅπου |
| book 54.2 | τοιαύτη σύγκρουσις γίνεται τῶν ἀνέμων, καὶ κυμάτων μέγεθος αἴρεται καὶ χειμὼν γίνεται |
| book 54.3 | πολὺς, ὥσπερ ὅταν ἀντι‐ πνεόντων ἀλλήλοις μάχεσθαι φῶσι |
| book 54.4 | τοὺς ἀνέμους.[ln_5]Ἐπεὶ κἀκεῖνο κατὰ λόγον ἐστὶν, ὅταν ἐπιπέσωσιν ἀλ‐ λήλοις μήπω |
| book 54.5 | τελέως ἐκπεπνευκόσι τὸν |
| book 54.6 | χειμῶνα |
| book 54.7 | ποιεῖν· οἷον γὰρ ὕλην |
| book 54.8 | παρέθηκε θάτερος θατέρῳ. Μᾶλλον δὲ τοῦτ’ ἐμφανὲς ἐπὶ τοῦ βορέου· χειμεριώτερος γὰρ οὗτος καὶ εὐθὺ τὴν |
| book 54.9 | προσενεχθεῖσαν ἔπηξεν ὕλην. Ὡσ‐[ln_10]αύτως δὲ καὶ ὁ νότος ἐξύγρανε καὶ ὑδατώδη ἐποίησεν. Ἐνιαχοῦ δὲ καὶ τοὺς νιφετοὺς δοκεῖ ποιεῖν ὥσπερ καὶ περὶ τὸν Πόντον καὶ τὸν Ἑλλήσποντον, ὅταν ὁ βορέας οὕτω γένηται |
| book 54.10 | ψυχρὸς ὥστε πήξας κατέχειν· οὐ μὴν ἀλλά γε τὸ πλεῖον διέπηξεν ἢ εἰς ὕδωρ διέλυσεν. |
| book 55.1 | Καὶ αὗται μὲν οἷον |
| book 55.2 | χειμεριναί τινες ἐπίπνοιαι καὶ ἀντικό‐ ψεις. Αἱ δ’ ἐπ’ Ὠρίωνος ἀνατολῇ καὶ δύσει τῶν |
| book 55.3 | πνευμάτων ἀκρισίαι |
| book 55.4 | συμβαίνουσιν ὅτι ἐν μεταβολαῖς[ln_5]ἀεὶ πάντα μάλιστα πέφυκεν ἀοριστεῖν. Ὁ δ’ Ὠρίων ἀνατέλλει μὲν ἐν ἀρχῇ ὀπώρας δύνει δ’ ἐν ἀρχῇ χει‐ μῶνος, ὥστε διὰ τὸ μήπω καθεστάναι μηδεμίαν ὥραν, τῆς μὲν γιγνομένης τῆς δὲ παυομένης, ἀνάγκη καὶ τὰ πνεύματα ἀκατάστατα καὶ ἄκριτα εἶναι διὰ τὸ ἐπαμ‐[ln_10]φοτερίζειν ἐξ ἑκατέρας, ὅθεν δὴ καὶ χαλεπὸς λέγεται καὶ δύνων καὶ ἀνατέλλων εἶναι διὰ τὴν ἀοριστίαν τῆς ὥρας· ἀνάγκη γὰρ |
| book 55.5 | ταραχώδη καὶ ἀνωμαλῆ εἶναι. |
| book 56.1 | Καὶ ταῦτα μὲν οὖν καὶ ὅσα ἄλλα |
| book 56.2 | τοιαῦτα |
| book 56.3 | περὶ τὸν ἀέρα καὶ τὸν ὅλον οὐρανὸν |
| book 56.4 | συμβαίνει· τὰ δὲ ... εἰς τὰς ἡμετέρας διαθέσεις· οἷον βαρύτερον ἐν |
| book 56.5 | τοῖς νοτίοις ἔχουσιν (οἱ) ἄνθρωποι καὶ ἀδυνατώτερον·[ln_5]αἴτιον δὲ ὅτι ἐξ (ὀλίγου) πολὺ ὑγρὸν γίνεται (διατηκό‐ μενον διὰ τὴν ἀλέαν) καὶ ἀντὶ κούφου |
| book 56.6 | πνεύματος ὑγρότης βαρεῖα. Ἔτι δ’ ἡ μὲν ἰσχὺς καὶ δύναμις ἐν |
| book 56.7 | τοῖς ἄρθροις ἐστί· (ταῦτα δὲ ἀνίεται ὑπὸ τῶν νοτίων· τὸ γὰρ γλίσχρον ἐν |
| book 56.8 | τοῖς ἄρθροις |
| book 56.9 | πεπηγὸς μὲν κωλύει)[ln_10]κινεῖσθαι ἡμᾶς, ὑγρὸν δὲ λίαν οὐ συντείνεσθαι· τὰ δὲ βόρεια |
| book 56.10 | ποιεῖ τινὰ συμμετρίαν ὥστε καὶ ἰσχύειν καὶ συντείνεσθαι μᾶλλον. |
| book 57.1 | Καὶ πάλιν ξηροὶ καὶ μὴ ὑδατώδεις ὄντες οἱ νότοι |
| book 57.2 | πυρετώδεις· ὑγρότητα γὰρ ἐν |
| book 57.3 | τοῖς σώμασι θερμὴν ἀλλοτρίαν ἐμποιοῦσι θερμοὶ φύσει καὶ ὑγροὶ ὄντες. Ἡ δὲ τοιαύτη διάθεσις |
| book 57.4 | πυρετώδης·[ln_5]ὁ γὰρ |
| book 57.5 | πυρετὸς ἐξ ἀμφοῖν |
| book 57.6 | τούτοιν ὑπερβολῆς ἐστίν· ὅταν (δὲ) ὑδάτινοι |
| book 57.7 | πνέωσι τὸ ὕδωρ καταψύχει τὴν ἕξιν. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ὅσα ἄλλα τῶν |
| book 57.8 | σωμάτων |
| book 57.9 | περὶ τὰς ἕξεις καθ’ ἑκάτερον |
| book 57.10 | συμβαίνει γίνεσθαι· πλείω γάρ ἐστι |
| book 57.11 | τοιαῦτα καὶ ἐν |
| book 57.12 | πλείοσιν ὧν ἁπάντων αἱ[ln_10]αὐταὶ καὶ παραπλήσιαί τινες αἰτίαι. |
| book 58.1 | Καὶ τῶν καρπῶν δὲ καὶ τῶν ἄλλων τῶν |
| book 58.2 | τοιούτων ὁμοίως· ἅπαντα γὰρ εἰς τὴν ὑγρότητα καὶ διάχυσιν καὶ τὴν |
| book 58.3 | πυκνότητα καὶ σύστασιν καὶ ὅσα ἄλλα τῆς |
| book 58.4 | συστοιχίας[ln_5]ἑκατέραν ἀναχθήσεται. Καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων δ’ ὡσαύτως, οἷον αἱ ῥηγνύμεναι |
| book 58.5 | χορδαὶ καὶ οἱ ψόφοι τῶν κεκολλημένων καὶ ὅσα ἄλλα |
| book 58.6 | συμβαίνει διυγραινομένων καὶ ἀνιεμένων (οἷον) περὶ τὴν |
| book 58.7 | τοῦ σιδήρου κατεργα‐ σίαν· πλείω γάρ |
| book 58.8 | φασιν ἐξελαύνειν |
| book 58.9 | τοῖς νοτίοις ἢ βο‐[ln_10]ρείοις· αἴτιον δὲ ὅτι τὰ μὲν βόρεια ξηραίνει καὶ σκλη‐ ρύνει, τὰ δὲ νότια ἀνυγραίνει καὶ διαίνει· πᾶν δὲ ἀργότερον διακεχυμένον ἢ ὑπεσκληρυμμένον· ἅμα δὲ καὶ μᾶλλον ἰσχύουσι καὶ συντονωτέρως |
| book 58.10 | τοῖς βορείοις. |
| book 59.1 | Ἁπλῶς δὲ τὰ μὲν |
| book 59.2 | τοιαῦτα |
| book 59.3 | σχεδὸν ἐμφανεῖς ἔχει τὰς αἰτίας οἷον ἀπὸ ἀρχῆς ἀνάλογον ἔχοντα τὸ ἐφεξῆς· ἐκεῖνο δ’ ἐν ἀπορίᾳ καὶ ζητήσει μᾶλλον γίνεται, καθ’ ἑκάτερον ὂν, οἷον εἰ μὴ σκληρότης μηδὲ ξηρότης μηδὲ[ln_5]πυκνότης |
| book 59.4 | τοῖς βορείοις ἀλλὰ τὰ ἐναντία, καὶ ἐπὶ τοῦ νότου ὡσαύτως· τὸ γὰρ |
| book 59.5 | παράλογον αἰτίαν ἐπιζητεῖ, τὸ δ’ εὔλογον καὶ ἄνευ αἰτίας |
| book 59.6 | συγχωροῦσιν οἱ ἄνθρωποι· δεινοὶ γὰρ |
| book 59.7 | προσθεῖναι τὸ ἐλλιπές. |
| book 60.1 | Ὅτι δὲ ψυχροὶ ὄντες οἱ ἄνεμοι ξηραίνουσι καὶ θᾶττον (ἢ) ὁ ἥλιος θερ‐ μὸς ὢν καὶ μάλισθ’ οἱ ψυχρότατοι, ταύτην ὑποληπτέον τὴν αἰτίαν, ὅτι ἀτμίδα |
| book 60.2 | ποιοῦσι καὶ ταύτην ἀπάγουσι[ln_5]καὶ οἱ ψυχρότεροι μᾶλλον, ὁ δ’ ἥλιος καταλείπει. Διὰ τί ποτε λέγεται, «μή ποτ’ ἀπ’ ἠπείρου δείσῃς νέφος ὡς ἀπὸ πόντου |
| book 60.3 | χειμῶνος, θέρεος δὲ ἀπ’ ἠπείροιο μελαί‐ νης»; ἢ διότι |
| book 60.4 | τοῦ μὲν |
| book 60.5 | χειμῶνος ἡ θάλαττα θερμοτέρα, ὥστε εἴ τι (συνέστη, δῆλον ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς) συνέστηκεν[ln_10]ἰσχυρᾶς; ἐλύθη γὰρ ἂν τῷ ἀέρι διὰ τὸ ἀλεεινὸν εἶναι τὸν τόπον. Τοῦ δὲ θέρους ἡ μὲν θάλαττα |
| book 60.6 | ψυχρὰ καὶ τὰ πόντια |
| book 60.7 | πνεύματα ἡ δὲ γῆ θερμή· ὥστε εἴ τι ἀπὸ γῆς (φέρεται, διὰ μείζονος ἀρχῆς) συνέστη· διελύθη γὰρ ἂν εἰ ἀσθενὲς ἦν. |
| book 61.1 | Τὸ δὲ μὴ πνεῖν νότον λαμπρὸν ἐν Αἰγύπτῳ μηδ’ ἡμέρας δρόμον ἀπέχοντι καὶ νυκτὸς |
| book 61.2 | ψεῦδος. Δασύνειν δὲ τὸν οὐρανὸν μάλιστα βορέαν καὶ ἀργέστην τὸν δὲ νότον |
| book 61.3 | παραφέρειν· τοὺς δὲ[ln_5]ἕωθεν ἐπινεφεῖν καὶ δασύνειν ἄχρις ἂν ὁ ἥλιος ἀνίσχῃ· οὐχ ὕειν δὲ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ὅπου |
| book 61.4 | προσκαθίζηται τὰ νέφη. Νότον δὲ καὶ εὖρον καὶ ὅσα ἀπὸ μεσημβρίας ἄρχεσθαι μὲν ἀπὸ ἀνατολῶν |
| book 61.5 | συμπαραχωρεῖν δὲ τῷ ἡλίῳ· βορέαν δὲ καὶ ἀργέστην ἀνάπαλιν ἀπὸ δυσμῶν[ln_10]ἐπ’ ἀνατολάς. |
| book 62.1 | Ἐν |
| book 62.2 | Σικελίᾳ δὲ καικίαν οὐ καλοῦσιν ἀλλ’ ἀπηλιώτην· δοκεῖ δ’ οὐχ ὁ αὐτὸς εἶναί τισιν ἀλλὰ διαφέρειν, ὅτι ὁ μὲν δασύνει τὸν οὐρανὸν ὁ δ’ οὔ. Ἀρ‐ γέστην δὲ οἱ μὲν [οὖν] ὀλυμπίαν, οἱ δὲ σκίρωνα καλοῦ‐[ln_5]σιν, οἱ (δὲ) περὶ Σικελίαν δερκίαν. Τὸν ἀπηλιώτην δὲ ἑλλησποντίαν, κάρβαν δὲ Φοίνικες, βερεκυντίαν δ’ (οἱ) ἐν τῷ Πόντῳ. |
| book 1 | Σημεῖα ὑδάτων καὶ πνευμάτων καὶ χειμώνων καὶ εὐδιῶν ὧδε ἐγράψαμεν καθ’ ὅσον ἦν ἐφικτὸν, ἃ μὲν αὐτοὶ προσκοπήσαντες ἃ δὲ παρ’ ἑτέρων οὐκ ἀδο‐ κίμων λαβόντες. Τὰ μὲν οὖν ἐπὶ τοῖς ἄστροις δυο‐[ln_5]μένοις καὶ ἀνατέλλουσιν ἐκ τῶν ἀστρονομικῶν δεῖ λαμβάνειν. |
| book 2.1 | Εἰσὶ δὲ δύσεις διτταί· οἵ τε γὰρ ἀφα‐ νισμοὶ δύσεις εἰσί· τοῦτο δέ ἐστιν ὅταν ἅμα |
| book 2.2 | συνδύνῃ τῷ ἡλίῳ τὸ ἄστρον, καὶ ὅταν ἀνατέλλοντος δύνῃ. Ὁμοίως δὲ καὶ ἀνατολαὶ διτταὶ, αἱ μὲν ἑῷοι ὅταν[ln_5]προανατέλλῃ τοῦ ἡλίου τὸ ἄστρον, αἱ δ’ ἀκρόνυχοι ὅταν ἅμα δυομένῳ ἀνατέλλῃ. Αἱ μὲν οὖν |
| book 2.3 | τοῦ ἀρ‐ κτούρου λεγόμεναι ἀνατολαὶ ἀμφοτέρως |
| book 2.4 | συμβαίνουσιν· ἡ μὲν γὰρ |
| book 2.5 | τοῦ χειμῶνος ἀκρόνυχός ἐστιν, ἡ δὲ μετω‐ πορινὴ ἑῴα. Τῶν δ’ ἄλλων αἱ πλεῖσται τῶν ὀνομα‐[ln_10]ζομένων ἑῷαι οἷον |
| book 2.6 | Πλειάδος καὶ Ὠρίωνος καὶ κυνός. |
| book 3.1 | Τῶν δὲ λοιπῶν |
| book 3.2 | σημείων ἔνια μὲν ἴδια κατὰ πάσας χώρας ἐστὶν ἐν ὅσαις ὄρη ὑψηλὰ καὶ αὐλῶνές εἰσι, μάλιστα δὲ ὅσα |
| book 3.3 | πρὸς θάλασσαν καθήκει τῶν ὑψηλῶν· τῶν |
| book 3.4 | τε γὰρ |
| book 3.5 | πνευμάτων ἀρχομένων τὰ νέφη |
| book 3.6 | προσπίπτει[ln_5]πρὸς |
| book 3.7 | τοὺς |
| book 3.8 | τοιούτους τόπους καὶ μεθισταμένων εἰς |
| book 3.9 | τοὐναντίον ἀντιμεθίστανται καὶ ὑγρότερα γινόμενα διὰ βάρος εἰς τὰ κοῖλα |
| book 3.10 | συγκαθίζει. Διὸ δεῖ προσέχειν οὗ ἄν |
| book 3.11 | τις ἱδρυμένος ᾖ. Ἔστι γὰρ ἀεί τινα λαβεῖν |
| book 3.12 | τοιοῦτον γνώμονα καὶ ἔστι |
| book 3.13 | σαφέστατα |
| book 3.14 | σημεῖα τὰ ἀπὸ τούτων. |
| book 4.1 | Διὸ καὶ ἀγαθοὶ γεγένηνται κατὰ τόπους |
| book 4.2 | τινὰς ἀστρονόμοι ἔνιοι οἷον Ματρικέτας ἐν Μηθύμνῃ ἀπὸ τοῦ Λεπετύμνου, καὶ Κλεόστρατος ἐν |
| book 4.3 | Τενέδῳ ἀπὸ τῆς Ἴδης, καὶ Φαεινὸς Ἀθήνῃσιν ἀπὸ τοῦ Λυκαβηττοῦ τὰ[ln_5]περὶ τὰς |
| book 4.4 | τροπὰς |
| book 4.5 | συνεῖδε, παρ’ οὗ Μέτων ἀκούσας τὸν |
| book 4.6 | τοῦ ἑνὸς δέοντα εἴκοσιν ἐνιαυτὸν |
| book 4.7 | συνέταξεν. Ἦν δὲ ὁ μὲν |
| book 4.8 | Φαεινὸς μέτοικος Ἀθήνησιν ὁ δὲ Μέτων Ἀθη‐ ναῖος. Καὶ ἄλλοι δὲ τὸν |
| book 4.9 | τρόπον |
| book 4.10 | τοῦτον ἠστρολόγησαν. |
| book 5.1 | Ἄλλα δέ ἐστι |
| book 5.2 | σημεῖα ἃ λαμβάνεται ἀπό τε ζώων τῶν κατ’ οἰκίαν καὶ ἑτέρων |
| book 5.3 | τινῶν τόπων καὶ παθημάτων, μάλιστα δὲ κυριώτατα ἀπὸ τοῦ ἡλίου καὶ τῆς |
| book 5.4 | σελήνης· ἡ γὰρ |
| book 5.5 | σελήνη νυκτὸς οἷον ἥλιός ἐστι· διὸ καὶ αἱ σύνοδοι[ln_5]τῶν μηνῶν |
| book 5.6 | χειμέριοί εἰσιν ὅτι ἀπολείπει τὸ φῶς τῆς |
| book 5.7 | σελήνης ἀπὸ τετράδος |
| book 5.8 | φθίνοντος μέχρι |
| book 5.9 | τετράδος ἱστα‐ μένου. Ὥσπερ οὖν ἡλίου ἀπόλειψις γίνεται κατὰ τὸν ὅμοιον |
| book 5.10 | τρόπον καὶ τῆς |
| book 5.11 | σελήνης ἔκλειψις. |
| book 6.1 | Δεῖ οὖν |
| book 6.2 | προσέχειν μάλιστα |
| book 6.3 | ταῖς ἀνατολαῖς |
| book 6.4 | ταῖς |
| book 6.5 | τούτων καὶ ταῖς δύσεσιν ὁποίας ἂν |
| book 6.6 | ποιῶνται τὸν βουλόμενον |
| book 6.7 | προ‐ γινώσκειν. Πρῶτον μὲν οὖν ληπτέον ὅτι αἱ διχοτομίαι[ln_5]διορίζουσι τὰς ὥρας ὥστε ἐπὶ τούτων δεῖ ἀθρεῖν καὶ ἐνιαυτὸν καὶ μῆνα καὶ ἡμέραν. Διχοτομεῖ δὲ τὸν μὲν ἐνιαυτὸν |
| book 6.8 | Πλειάς |
| book 6.9 | τε δυομένη καὶ ἀνατέλλουσα· ἀπὸ γὰρ δύσεως μέχρι ἀνατολῆς τὸ ἥμισυ |
| book 6.10 | τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐστίν. Ὥστε δίχα τέμνεται ὁ πᾶς |
| book 6.11 | χρόνος. |
| book 7.1 | Ὁμοίως δὲ καὶ αἱ τροπαὶ καὶ ἰσημερίαι |
| book 7.2 | ποιοῦσιν. Οἵα |
| book 7.3 | τις ἂν οὖν ᾖ κατάστασις |
| book 7.4 | τοῦ ἀέρος |
| book 7.5 | Πλειάδος δυομένης οὕτω ἔχει ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ μέχρι |
| book 7.6 | τροπῶν, κἂν μεταβάλλῃ, μετὰ[ln_5]τροπάς· ἐὰν δὲ μὴ μεταβάλλῃ διέχει ἕως ἰσημερίας, κἀκεῖθεν ὡσαύτως μέχρι |
| book 7.7 | Πλειάδος, καὶ ἀπὸ ταύτης μέχρι |
| book 7.8 | τροπῶν θερινῶν, καὶ ἐντεῦθεν μέχρι ἰσημερίας, καὶ ἀπὸ ἰσημερίας μέχρι |
| book 7.9 | Πλειάδας δύσεως. |
| book 8.1 | Ὡς δ’ αὕτως ἔχει καὶ περὶ τὸν μῆνα ἕκαστον· διχοτομοῦσι γὰρ αἵ τε |
| book 8.2 | πανσέληνοι καὶ αἱ ὀγδόαι καὶ αἱ τετράδες, ὥστε ἀπὸ νουμηνίας ὡς ἀπ’ ἀρχῆς δεῖ σκοπεῖν. Με‐[ln_5]ταβάλλει γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐν τῇ τετράδι, ἐὰν δὲ μὴ ἐν τῇ ὀγδόη, εἰ δὲ μὴ πανσελήνῳ· ἀπὸ δὲ πανσε‐ λήνου εἰς ὀγδόην |
| book 8.3 | φθίνοντος, καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς |
| book 8.4 | τετράδα, ἀπὸ δὲ τετράδος εἰς τὴν νουμηνίαν. |
| book 9.1 | Ὡς δ’ αὕτως καὶ ἐπὶ τῆς ἡμέρας ἔχουσιν αἱ μεταβολαὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. Ἀνατολὴ γὰρ καὶ πρωῒ καὶ μεσημβρία καὶ δείλη καὶ δύσις καὶ τὰ τῆς νυκτὸς μέρη τὰ ἀνάλογα[ln_5]ταὐτὸ ποιεῖ τοῖς εἰρημένοις |
| book 9.2 | περὶ πνευμάτων καὶ χει‐ μῶνος καὶ εὐδίας. Μάλιστα γὰρ ἐὰν μέλλῃ μετα‐ βάλλειν ἐν |
| book 9.3 | ταῖς διχοτομίαις μεταβάλλει. Καθόλου μὲν οὖν τὰς ὥρας οὕτω δεῖ παρατηρεῖν, καθ’ ἕκαστα δὲ τῶν |
| book 9.4 | σημείων κατὰ τὸν ὑπογεγραμμένον |
| book 9.5 | τρόπον. |
| book 10.1 | Ὕδατος μὲν οὖν |
| book 10.2 | σημεῖα τὰ τοιαῦτα δοκεῖ εἶναι. Ἐναργέστατον μὲν οὖν τὸ ἑωθινὸν ὅταν |
| book 10.3 | πρὸ ἡλίου ἀνα‐ τολῆς |
| book 10.4 | φαίνηται ἐπιφοινίσσον |
| book 10.5 | σημεῖον· ἢ γὰρ αὐθημε‐ ρινὸν ἐπισημαίνει ἢ τριῶν ἡμερῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολύ.[ln_5]Δηλοῖ δὲ καὶ τὰ ἄλλα |
| book 10.6 | σημεῖα· ἐὰν γὰρ μὴ πρότερον |
| book 10.7 | τριταῖα μάλιστα |
| book 10.8 | σημαίνει τὸ ἐπιφοινίσσον καὶ δύνον‐ τος, ἧττον δὲ ἢ τὸ ἑωθινοῦ. |
| book 11.1 | Καὶ ἐὰν δύνῃ χει‐ μῶνος ἢ ἔαρος εἰς νεφέλιον |
| book 11.2 | τριῶν ἡμερῶν ὡς τὰ πολλὰ ἐπισημαίνει. Καὶ ἐὰν ῥάβδοι νοτόθεν, ταὐτὰ δὲ ταῦτα βορρᾶθεν γινόμενα ἀσθενέστερα. Καὶ ἐὰν ἀνίσχων[ln_5]μέλαν |
| book 11.3 | σημεῖον ἴσχῃ, καὶ ἐὰν ἐκ νεφελῶν (ἀν)έχῃ ὑδατικὸν, καὶ ἐὰν ἀκτῖνες ἀνίσχοντος ἀνατείνωσι |
| book 11.4 | πρὶν ἀνατεῖλαι κοινὸν ὕδατος |
| book 11.5 | σημεῖον καὶ ἀνέμου. Καὶ ἐὰν καταφερομένου |
| book 11.6 | τοῦ ἡλίου ὑφίστηται νέφος ὑφ’ οὗ ἐὰν |
| book 11.7 | σχίζωνται αἱ ἀκτῖνες |
| book 11.8 | χειμερινὸν τὸ σημεῖον. Καὶ[ln_10]ὅταν καυματίας δύηται καὶ ἀνατέλλῃ, ἐὰν μὴ ἄνεμος γένηται ὕδατος τὸ σημεῖον. |
| book 12.1 | Τὰ αὐτὰ δὲ σημαίνει καὶ σελήνη |
| book 12.2 | πανσελήνῳ ἀνίσχουσα, ἀσθενέστερα δὲ ὁ μείς. Ἐὰν μὲν ᾖ πυρώδης |
| book 12.3 | πνευματώδη |
| book 12.4 | σημαίνει τὸν μῆνα, ἐὰν δὲ ζοφώδης ὑδατώδη· σημαίνει δὲ ὅτι ἂν[ln_5]σημαίνῃ τριταῖος ὢν ὁ μείς. |
| book 13.1 | Ἀστέρες |
| book 13.2 | πολλοὶ διᾴττοντες ὕδατος ἢ πνεύματος, καὶ ὅθεν ἂν διᾴττωσιν ἐντεῦθεν τὸ πνεῦμα ἢ τὸ ὕδωρ. Καὶ ἐὰν ἀκτῖνες ἀθρόαι ἀνίσχωσιν ἀνιόντος ἢ δύνοντος |
| book 13.3 | σημεῖον (ὕδατος).[ln_5]Καὶ ὅταν ἀνίσχοντος |
| book 13.4 | τοῦ ἡλίου αἱ αὐγαὶ οἷον ἐκλεί‐ ποντος |
| book 13.5 | χρῶμα ἴσχωσιν ὕδατος |
| book 13.6 | σημεῖον. Καὶ ὅταν νεφέλαι πόκοις ἐρίων ὅμοιαι ὦσιν ὕδωρ |
| book 13.7 | σημαίνει. [Ὑετοῦ δὲ σημεῖα] πομφόλυγες ἀνιστάμεναι |
| book 13.8 | πλείους ἐπὶ τῶν |
| book 13.9 | ποταμῶν ὕδωρ |
| book 13.10 | σημαίνουσι |
| book 13.11 | πολύ. Ὡς δ’ ἐπὶ[ln_10]τὸ πολὺ ἶρις |
| book 13.12 | περὶ λύχνον ἢ διὰ λύχνου διαφαινομένη νότις |
| book 13.13 | σημαίνει ὕδατα. |
| book 14.1 | Καὶ οἱ μύκητες ἐὰν νότια ᾖ ὕδωρ |
| book 14.2 | σημαίνουσι, σημαίνουσι δὲ καὶ ἄνεμον κατὰ λόγον ὡς ἂν ἔχωσι |
| book 14.3 | πλήθους καὶ μεγέθους, σμικροὶ δὲ καὶ κεγχρώδεις καὶ λαμπροὶ ὕδωρ καὶ ἄνεμον. Καὶ[ln_5]ὅταν |
| book 14.4 | χειμῶνος τὴν |
| book 14.5 | φλόγα (ὁ λύχνος) ἀπωθῇ διαλιπὼν οἷον |
| book 14.6 | πομφόλυγας ὕδατος |
| book 14.7 | σημεῖον, καὶ ἐὰν |
| book 14.8 | πηδῶσιν αἱ ἀκτῖνες ἐπ’ αὐτὸν, καὶ ἐὰν |
| book 14.9 | σπινθῆρες ἐπιγένωνται. |
| book 15.1 | Ὄρνιθες λουόμενοι μὴ ἐν ὕδατι βιοῦντες ὕδωρ ἢ χειμῶνας |
| book 15.2 | σημαίνουσι. Καὶ φρύνη λουομένη καὶ βά‐ τραχοι μᾶλλον ᾄδοντες |
| book 15.3 | σημαίνουσιν ὕδωρ. Καὶ ἡ σαύρα |
| book 15.4 | φαινομένη ἣν καλοῦσι |
| book 15.5 | σαλαμάνδραν, ἔτι δὲ καὶ[ln_5]χλωρὸς βάτραχος ἐπὶ δένδρου ᾄδων ὕδωρ |
| book 15.6 | σημαίνει. Χελιδόνες τῇ γαστρὶ τύπτουσαι τὰς λίμνας ὕδωρ |
| book 15.7 | ση‐ μαίνουσι. Βοὺς τὴν |
| book 15.8 | προσθίαν ὁπλὴν λείξας |
| book 15.9 | χειμῶνα ἢ ὕδωρ |
| book 15.10 | σημαίνει. |
| book 16.1 | Κορώνη ἐπὶ πέτρας κορυσσο‐ μένη ἣν κῦμα κατακλύζει ὕδωρ |
| book 16.2 | σημαίνει· καὶ κολυμ‐ βῶσα |
| book 16.3 | πολλάκις καὶ περιπετομένη ὕδωρ |
| book 16.4 | σημαίνει. Κόραξ |
| book 16.5 | πολλὰς μεταβάλλειν εἰωθὼς |
| book 16.6 | φωνὰς, τούτων ἐὰν[ln_5]ταχὺ δὶς |
| book 16.7 | φθέγξηται καὶ ἐπιρροιζήση καὶ τινάξῃ τὰ πτέρα ὕδωρ |
| book 16.8 | σημαίνει. Καὶ ἐὰν ὑετῶν ὄντων |
| book 16.9 | πολλὰς μεταβάλλῃ φωνὰς καὶ ἐὰν |
| book 16.10 | φθειρίζηται ἐπ’ ἐλαίας. Καὶ ἐάν |
| book 16.11 | τε εὐδίας ἐάν |
| book 16.12 | τε ὕδατος ὄντος μιμῆται τῇ φωνῇ οἷον |
| book 16.13 | σταλαγμοὺς ὕδωρ |
| book 16.14 | σημαίνει. Ἐάν |
| book 16.15 | τε κόρακες ἐάν |
| book 16.1 | [ln_10]τε κολοιοὶ ἄνω πέτωνται καὶ ἱερακίζωσιν ὕδωρ |
| book 16.2 | σημαί‐ νουσι. Καὶ ἐὰν κόραξ εὐδίας μὴ τὴν εἰωθυῖαν |
| book 16.3 | φωνὴν ἵῃ καὶ ἐπιρροιβδῇ ὕδωρ |
| book 16.4 | σημαίνει. |
| book 17.1 | Ἐὰν ἱέραξ ἐπὶ δένδρου καθεζόμενος καὶ εἴσω εἰσπετόμενος |
| book 17.2 | φθειρίζηται ὕδωρ |
| book 17.3 | σημαίνει. Καὶ θέρους ὅταν |
| book 17.4 | πολλοὶ ἀθρόοι |
| book 17.5 | φα‐ νῶσιν ὄρνιθες οἳ βιοτεύουσιν ἐν νήσῳ ὕδωρ |
| book 17.6 | σημαίνουσιν·[ln_5]ἐὰν δὲ μέτριοι ἀγαθὸν αἰξὶ καὶ βοτοῖς, ἐὰν δὲ πολλοὶ ὑπερβολῇ αὐχμὸν ἰσχυρόν. Ὅλως δὲ ὄρνιθες καὶ ἀλεκτρυόνες |
| book 17.7 | φθειριζόμενοι ὑδατικὸν |
| book 17.8 | σημεῖον καὶ ὅταν μιμῶνται ὕδωρ ὡς ὗον. |
| book 18.1 | Καὶ ἡ νῆττα ἥμερος (ἐὰν) ὑπιοῦσα ὑπὸ τὰ γεῖσα ἀποπτερυγίζηται ὕδωρ |
| book 18.2 | σημαί‐ νει, ὁμοίως δὲ καὶ κολοιοὶ καὶ ἀλεκτρυόνες ἐάν |
| book 18.3 | τε ἐπὶ λίμνῃ ἢ θαλάττῃ ἀποπτερυγίζωνται ὡς νῆττα ὕδωρ[ln_5]σημαίνει. Καὶ ἐρωδιὸς ὄρθριον |
| book 18.4 | φθεγγόμενος ὕδωρ ἢ πνεῦμα |
| book 18.5 | σημαίνει· καὶ ἐὰν ἐπὶ θάλατταν |
| book 18.6 | πετόμενος βοᾷ μᾶλλον ὕδατος |
| book 18.7 | σημεῖον ἢ πνεύματος, καὶ ὅλως βοῶν ἀνεμῶδες. |
| book 19.1 | Καὶ ὁ σπίνος ἐν οἰκίᾳ οἰκουμένῃ ἐὰν |
| book 19.2 | φθέγξηται ἕωθεν ὕδωρ |
| book 19.3 | σημαίνει ἢ χειμῶνα. Καὶ χύτρα |
| book 19.4 | σπινθηρίζουσα πᾶσα |
| book 19.5 | περίπλεως ὕδατος |
| book 19.6 | σημεῖον. Καὶ ἴουλοι |
| book 19.7 | πολλοὶ πρὸς |
| book 19.8 | τοῖχον ἕρποντες ὑδατικόν. Δελφὶς[ln_5]παρὰ γῆν κολυμβῶν καὶ ἀναδυόμενος |
| book 19.9 | πυκνὰ ὕδωρ ἢ χειμῶνα |
| book 19.10 | σημαίνει. |
| book 20.1 | Ὕμηττος ἐλάττων, ἄνυδρος καλούμενος, ἐὰν τῷ κοίλῳ νεφέλιον ἔχῃ ὕδατος |
| book 20.2 | ση‐ μεῖον· καὶ ἐὰν ὁ μέγας Ὕμηττος |
| book 20.3 | τοῦ θέρους ἔχῃ νε‐ φέλας ἄνωθεν καὶ ἐκ |
| book 20.4 | πλαγίου ὕδατος |
| book 20.5 | σημεῖον. Καὶ[ln_5]ἐὰν ὁ ἄνυδρος Ὕμηττος λευκὰς ἔχῃ ἄνωθεν καὶ ἐκ |
| book 20.6 | πλαγίου. Καὶ ἐὰν |
| book 20.7 | περὶ ἰσημερίαν λὶψ |
| book 20.8 | πνεύσῃ ὕδωρ |
| book 20.9 | σημαίνει. |
| book 21.1 | Αἱ δὲ βρονταὶ αἱ μὲν |
| book 21.2 | χειμεριναὶ καὶ ἑωθιναὶ μᾶλλον (ἄνεμον ἢ) ὕδωρ |
| book 21.3 | σημαίνουσιν· αἱ δὲ θεριναὶ μεσημβρίας καὶ ἑσπεριναὶ βρονταὶ ὑδατικὸν |
| book 21.4 | σημεῖον. Ἀστραπαὶ δὲ ἐάν γε |
| book 21.5 | πανταχόθεν γένωνται[ln_5]ὕδατος ἂν ἢ ἀνέμου |
| book 21.6 | σημεῖον, καὶ ἑσπεριναὶ ὡσαύτως. Καὶ ἐὰν ἀκρωρίας νότου |
| book 21.7 | πνέοντος νοτόθεν ἀστράψῃ ὕδωρ |
| book 21.8 | σημαίνει ἢ ἄνεμον. Καὶ ζέφυρος ἀστράπτων |
| book 21.9 | πρὸς βορείου ἢ χειμῶνα ἢ ὕδωρ |
| book 21.10 | σημαίνει. Καὶ θέ‐ ρους αἱ ἑσπέριαι ἀστραπαὶ ὕδωρ αὐτίκα |
| book 21.11 | σημαίνουσιν[ln_10]ἢ τριῶν ἡμερῶν. Καὶ ὀπώρας βορρᾶθεν ἀστραπαὶ ὑδατικὸν |
| book 21.12 | σημεῖον. |
| book 22.1 | Ἡ Εὔβοια ὅταν διαζωσθῇ μέση ὕδωρ διὰ ταχέων. Καὶ ἐὰν ἐπὶ τὸ Πήλιον νε‐ φέλη |
| book 22.2 | προσίζῃ ὅθεν ἂν |
| book 22.3 | προσίζῃ ἐντεῦθεν ὕδωρ ἢ ἄνεμον |
| book 22.4 | σημαίνει. Ὅταν ἶρις γένηται ἐπισημαίνει· ἐάν |
| book 22.5 | τε[ln_5]πολλαὶ ἴριδες γένωνται |
| book 22.6 | σημαίνει ὕδωρ ἐπὶ πολύ. Ἀλλὰ πολλάκις καὶ οἱ ὀξεῖς ἥλιοι ὅταν ἐκ νεφέλης. Μύρ‐ μηκες ἐν κοίλῳ χωρίῳ ἐὰν τὰ ὠὰ ἐκφέρωσιν ἐκ τῆς μυρμηκιᾶς ἐπὶ τὸ ὑψηλὸν |
| book 22.7 | χωρίον ὕδωρ |
| book 22.8 | σημαίνουσιν, ἐὰν δὲ καταφέρωσιν εὐδίαν. Ἐὰν |
| book 22.9 | παρήλιοι δύο γέ‐[ln_10]νωνται καὶ ὁ μὲν νοτόθεν ὁ δὲ βορρᾶθεν, καὶ ἅλως ἅμα ὕδωρ διὰ ταχέων |
| book 22.10 | σημαίνουσι. Καὶ ἅλως αἱ μέ‐ λαιναι ὑδατικὸν καὶ μᾶλλον αἱ δείλης. |
| book 23.1 | Ἐν τῷ καρκίνῳ δύο ἀστέρες εἰσὶν, οἱ καλούμενοι ὄνοι, ὧν τὸ μεταξὺ τὸ νεφέλιον ἡ φάτνη καλουμένη. Τοῦτο ἐὰν ζοφῶδες γένηται ὑδατικόν. Ἐὰν μὴ ἐπὶ κυνὶ ὕσῃ ἢ[ln_5]ἐπὶ Ἀρκτούρῳ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ πρὸς ἰσημερίαν ὕδωρ ἢ ἄνεμος. Καὶ τὸ δημόσιον τὸ περὶ τὰς μυίας λεγόμενον ἀληθές· ὅταν γὰρ δάκνωσι |
| book 23.2 | σφόδρα ὕδατος |
| book 23.3 | σημεῖον. Σπίνος |
| book 23.4 | φθεγγόμενος ἕωθεν μὲν ὕδωρ |
| book 23.5 | σημαίνει ἢ χει‐ μῶνα, δείλης δὲ ὕδωρ. |
| book 24.1 | Τῆς δὲ νυκτὸς ὅταν τὸν Ὕμηττον κάτωθεν τῶν ἄκρων νεφέλη διαζώσῃ λευκὴ καὶ μακρὰ ὕδωρ γίνεται ὡς τὰ πολλὰ μετρίων ἡμερῶν. Καὶ ἐὰν ἐν Αἰγίνῃ [καὶ] ἐπὶ τοῦ Διὸς |
| book 24.2 | τοῦ Ἑλλανίου[ln_5]νεφέλη καθίζηται ὡς τὰ πολλὰ ὕδωρ γίνεται. Ἐὰν ὕδατα |
| book 24.3 | πολλὰ γίνηται |
| book 24.4 | χειμερινὰ τὸ ἔαρ ὡς τὰ πολλὰ γίνεται αὐχμηρόν· ἐὰν δ’ αὐχμηρὸς ὁ χειμῶν τὸ ἔαρ ὑδατῶδες. Ὅταν |
| book 24.5 | χιόνες |
| book 24.6 | πολλαὶ γίνωνται ὡς τὰ πολλὰ εὐετηρία γίνεται. |
| book 25.1 | Φασὶ δέ τινες καὶ εἰ ἐν ἄστρασι (ἄνθραξι corr.) λαμπρὰ χάλαζα ἐπιφαίνηται χάλαζαν |
| book 25.2 | προσημαίνειν ὡς τὰ πολλά· ἐὰν δὲ ὥσπερ κέγχροι μικροὶ λαμπροὶ πολλοὶ, ἀνέμου μὲν ὄντος εὐδίαν, μὴ[ln_5]ἀνέμου δὲ ὕδωρ ἢ ἄνεμον. Ἔστι δ’ ἄμεινον |
| book 25.3 | πρῶτον γίνεσθαι βόρειον ὕδωρ νοτίου καὶ τοῖς |
| book 25.4 | φυομένοις καὶ τοῖς ζώοις· δεῖ δὲ γλυκὺ εἶναι καὶ μὴ ἁλμυρὸν |
| book 25.5 | τοῖς γευομένοις. Καὶ ὅλως ἔτος βέλτιον νοτίου βόρειον καὶ ὑγιεινότερον. Καὶ ὅταν (πάλιν) ὀχεύωνται |
| book 25.6 | πρόβατα[ln_10]ἢ αἶγες |
| book 25.7 | χειμῶνος μακροῦ σημεῖον. |
| book 26.1 | Ὕδατος μὲν οὖν |
| book 26.2 | ταῦτα λέγεται |
| book 26.3 | σημεῖα· ἀνέμου δὲ καὶ πνευμάτων τάδε. Ἀνατέλλων ὁ ἥλιος καυματίας κἂν μὴ ἀποστίλβῃ ἀνεμῶδες τὸ σημεῖον· καὶ ἐὰν κοῖλος |
| book 26.4 | φαίνηται ὁ ἥλιος ἀνέμου ἢ ὕδατος τὸ[ln_5]σημεῖον. Καὶ ἐὰν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας καυματίας αὐ‐ χμοὺς καὶ ἀνέμους |
| book 26.5 | πολυχρονίους |
| book 26.6 | σημαίνει. Ἐὰν αἱ ἀκτῖνες αἱ μὲν |
| book 26.7 | πρὸς βορρᾶν αἱ δὲ πρὸς νότον |
| book 26.8 | σχίζωνται |
| book 26.9 | τούτου μέσου ὄντος κατ’ ὄρθρον κοινὸν ὕδατος καὶ ἀνέ‐ μου |
| book 26.10 | σημεῖόν ἐστιν. |
| book 27.1 | Ἔστι δὲ σημεῖα ἐν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ τὰ μὲν μέλανα ὕδατος τὰ δ’ ἐρυθρὰ πνεύματος. Ἐὰν δὲ [καὶ] ὁ μεὶς βορείου ὄντος ὀρθὸς εἱστήκῃ ζέ‐ φυροι εἰώθασιν ἐπιπνεῖν καὶ ὁ μὴν |
| book 27.2 | χειμερινὸς διατελεῖ.[ln_5]Ὅταν μὲν ἡ κεραία (ἡ ἄνω) τοῦ μηνὸς ἐπικύπτῃ βό‐ ρειος ὁ μείς· ὅταν δ’ ἡ κάτωθεν νότιος· ἐὰν δ’ ὀρθὸς καὶ μὴ καλῶς ἐγκεκλιμένος μέχρι |
| book 27.3 | τετράδος καὶ εὔκυκλος εἴωθε |
| book 27.4 | χειμάζειν μέχρι διχομηνίας. Σημαίνει ζοφώδης μὲν ὢν ὕδωρ |
| book 27.5 | πυρώδης δὲ πνεῦμα. |
| book 28.1 | Αἴθυιαι καὶ νῆτται [πτερυγίζουσαι] καὶ ἄγριαι καὶ τιθασσαὶ ὕδωρ μὲν |
| book 28.2 | σημαίνουσι δυόμεναι, πτερυγίζουσαι δὲ ἄνεμον. Οἱ κέπφοι εὐδίας οὔσης ὅποι ἂν πέτωνται ἄνεμον |
| book 28.3 | προ‐[ln_5]σημαίνουσι. Στρουθοὶ χειμῶνος ἀφ’ ἑσπέρας θορυ‐ βοῦντες ἢ ἀνέμου μεταβολὴν |
| book 28.4 | σημαίνουσιν ἢ ὕδωρ ὑέτιον. Ἐρωδιὸς ἀπὸ θαλάσσης |
| book 28.5 | πετόμενος καὶ βοῶν |
| book 28.6 | πνεύματος |
| book 28.7 | σημεῖόν ἐστι· καὶ ὅλως βοῶν μέγα ἀνεμώ‐ δης. |
| book 29.1 | Κύων κυλινδούμενος |
| book 29.2 | χαμαὶ μέγεθος ἀνέμου |
| book 29.3 | σημαίνει. Ἀράχνια |
| book 29.4 | πολλὰ φερόμενα |
| book 29.5 | πνεῦμα ἢ χει‐ μῶνα |
| book 29.6 | σημαίνει. Ἡ ἄμπωτις βόρειον |
| book 29.7 | πνεῦμα |
| book 29.8 | σημαίνει, πλημμύρα δὲ νότιον. Ἐὰν μὲν γὰρ ἐκ βορείων[ln_5]πλημμύρα ἥκῃ εἰς νότιον μεταβάλλει, ἐὰν δ’ ἐκ νοτίων ἄμπωτις γίνηται εἰς βόρειον μεταβάλλει. Θάλασσα οἰδοῦσα καὶ ἀκταὶ βοῶσαι καὶ αἰγιαλὸς ἠχῶν ἀνεμώ‐ δης. Καὶ ὁ μὲν βορέας λήγων ἐλάττων ὁ δὲ νότος ἀρχόμενος. Παρήλιος ὁπόθεν ἂν ᾖ ὕδωρ ἢ ἄνεμον[ln_10]σημαίνει. |
| book 30.1 | Ἡ πέμπτη καὶ δεκάτη ἀπὸ τροπῶν τῶν |
| book 30.2 | χειμερινῶν ὡς τὰ πολλὰ νότιος. Βορείων δὲ γι‐ νομένων ξηραίνει πάντα, νοτίων δὲ ὑγραίνει. Ἐὰν δὲ νοτίων ὄντων |
| book 30.3 | ψοφῇ (τι) τῶν κεκολλημένων εἰς τὰ[ln_5]νότια |
| book 30.4 | σημαίνει τὴν μεταβολήν· ἐὰν δὲ πόδες οἰδῶσι νοτία ἡ μεταβολή. Τὸ δὲ αὐτὸ σημεῖον καὶ ἐκνεφίου. Καὶ ὀδαξῶν τὸν δεξιὸν ... ἐχῖνος ὁ χερσαῖος |
| book 30.5 | σημαντικόν· ποιεῖται δὲ δύο ὀπὰς ὅπου ἂν οἰκῇ, τὴν μὲν |
| book 30.6 | πρὸς βορρᾶν τὴν δὲ νοτόθεν· ὁποτέραν δ’ ἂν ἀποφράττῃ ἐντεῦθεν[ln_10]πνεῦμα |
| book 30.7 | σημαίνει, ἐὰν δ’ ἀμφοτέρας ἀνέμου μέγεθος. |
| book 31.1 | Ἐὰν ὄρος |
| book 31.2 | πρὸς βορρᾷ ἄνεμον |
| book 31.3 | προσημαίνει. Ἐὰν ἐν θαλάττῃ ἐξαίφνης |
| book 31.4 | πνεύματος γαλήνη γίνηται μετα‐ βολὴν |
| book 31.5 | πνεύματος ἢ ἐπίδοσιν. Ἐὰν ἄκραι μετέωροι |
| book 31.6 | φαίνονται ἢ καὶ νῆσοι ἐκ μιᾶς |
| book 31.7 | πλείους νοτίαν μεταβο‐[ln_5]λὴν |
| book 31.8 | σημαίνει· γῆ τε μέλαινα ὑποφαινομένη (βόρειον) λευκὴ δὲ νότιον. Αἱ ἅλωνες |
| book 31.9 | περὶ τὴν |
| book 31.10 | σελήνην |
| book 31.11 | πνευ‐ ματώδεις μᾶλλον ἢ περὶ ἥλιον· σημαίνουσι δὲ πνεῦμα ῥαγεῖσαι |
| book 31.12 | περὶ ἄμφω, καὶ ᾗ ἂν ῥαγῇ ταύτῃ πνεῦμα. Ἐπινεφέλων ὅθεν ἂν ἀνατέλληται ἐντεῦθεν ἄνεμος. |
| book 31.1 | [ln_10]Αἱ κηλάδες νεφέλαι θέρους ἄνεμον |
| book 31.2 | σημαίνουσι. |
| book 32.1 | Ἐὰν ἀστραπὴ πανταχόθεν γίνηται ὕδωρ |
| book 32.2 | σημαίνει, καὶ ὅθεν ἂν αἱ ἀστραπαὶ πυκναὶ γίνωνται ἐντεῦθεν |
| book 32.3 | πνεύματα γίνεται. Θέρους ὅθεν ἂν ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ γίνωνται ἐντεῦθεν |
| book 32.4 | πνεύματα γίνεται ἰσχυρά·[ln_5]ἐὰν μὲν |
| book 32.5 | σφόδρα καὶ ἰσχυρὸν ἀστράπτῃ θᾶττον καὶ σφοδρότερον |
| book 32.6 | πνεύσουσιν, ἐὰν δ’ ἠρέμα καὶ μανῶς κατ’ ὀλίγον. Τοῦ δὲ χειμῶνος καὶ φθινοπώρου |
| book 32.7 | τοὐναντίον· παύουσι γὰρ τὰ πνεύματα αἱ ἀστραπαί· καὶ ὅσῳ ἂν ἰσχυρότεραι γίνωνται ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ τοσούτῳ[ln_10]μᾶλλον |
| book 32.8 | παύονται· τοῦ δ’ ἔαρος ἧττον ἂν |
| book 32.9 | ταὐτὰ σημεῖα λέγω, ὥσπερ καὶ χειμῶνος. |
| book 33.1 | Ἐὰν νότου |
| book 33.2 | πνέοντος βορρᾶθεν ἀστράπτῃ παύεται· ἐὰν ἕωθεν ἀστράπτῃ εἴωθε |
| book 33.3 | παύεσθαι |
| book 33.4 | τριταῖος, οἱ δὲ ἄλλοι |
| book 33.5 | πεμπταῖοι ἑβδο‐ μαῖοι ἐνναταῖοι, οἱ δὲ δειλινοὶ ταχὺ παύονται. Οἱ[ln_5]βορέαι |
| book 33.6 | παύονται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐν |
| book 33.7 | περιτταῖς οἱ δὲ νότοι ἐν ἀρτίαις. Ἄνεμοι αἴρονται ἁμ’ ἡλίῳ ἀνατέλ‐ λοντι καὶ σελήνῃ. Ἐὰν ἀνατέλλων ὁ ἥλιος καὶ σελήνη (μὴ) παύσωσιν ἐπιτείνει τὰ πνεύματα· χρονιώτερα δὲ καὶ ἰσχυρότερα τὰ πνεύματα γίνεται τὰ ἡμέρας ἢ[ln_10]νύκτωρ ἀρχόμενα. |
| book 34.1 | Ἐὰν ἐτησίαι |
| book 34.2 | πολὺν |
| book 34.3 | χρόνον |
| book 34.4 | πνεύσωσι καὶ μετόπωρον γένηται ἀνεμῶδες ὁ χειμὼν νήνεμος γίνεται, ἐὰν δ’ ἐναντίως καὶ ὁ χειμὼν ἐναντίος. Πρὸς κορυφῆς ὄρους ὁπόθεν ἂν νεφέλη μηκύνηται[ln_5]ταύτῃ ἄνεμος |
| book 34.5 | πνευσεῖται. Αἱ νεφέλαι ἐκ τῶν ὄπισθεν |
| book 34.6 | προσίζουσαι καὶ ὄπισθεν |
| book 34.7 | πνευσοῦνται. Ἄθως μέσος διεζευγμένος νότιος καὶ ὅλως τὰ ὄρη διεζωσμένα νότια ὡς τὰ πολλά. Οἱ κομῆται ἀστέρες ὡς τὰ πολλὰ πνεύματα |
| book 34.8 | σημαίνουσιν, ἐὰν δὲ πολλοὶ καὶ αὐχμόν. |
| book 34.1 | [ln_10]Μετὰ χιόνα νότος, μετὰ πάχνην βορέας εἴωθε |
| book 34.2 | πνεῖν. Μύκητες ἐπὶ λύχνου νότιον |
| book 34.3 | πνεῦμα ἢ ὕδωρ |
| book 34.4 | σημαίνου‐ σιν. |
| book 35.1 | Αἱ δὲ στάσεις τῶν |
| book 35.2 | πνευμάτων οὕτως ἔχουσιν ὡς ἐν τῷ γράμματι διώρισται. Τῶν δ’ ἀνέμων ἔτι |
| book 35.3 | πνέουσι |
| book 35.4 | τοῖς ἄλλοις ἐπιπίπτουσι μάλιστα ἀπαρκτίας, θρακίας, ἀργέστης. Ὅταν δὲ μὴ ὑπ’ ἀλλήλων διαλύωνται τὰ[ln_5]πνεύματα ἀλλ’ αὐτὰ καταμαρανθῶσι μεταβάλλουσιν εἰς |
| book 35.5 | τοὺς ἐχομένους ἐπὶ δεξιὰ ὥσπερ ἡ τοῦ ἡλίου ἔχει |
| book 35.6 | φορά. Ὁ νότος ἀρχόμενος ξηρὸς |
| book 35.7 | τελευτῶν δὲ ὑγρός. Καὶ ὁ εὖρος. Ὁ δ’ ἀπηλιώτης ἀπὸ ἀνατολῆς ἰση‐ μερινῆς ὑδατώδης· διὰ λεπτῶν δὲ ἄγει τὰ ὕδατα. |
| book 36.1 | Ὑγροὶ δὲ μάλιστα ὅ τε καικίας καὶ λίψ· χαλα‐ ζώδης δ’ ἀπαρκτίας καὶ θρακίας καὶ ἀργέστης· νιφε‐ τώδης δὲ ὅ τε μέσης ἢ βορέας καὶ ἀπαρκτίας· καυμα‐ τώδης δὲ νότος καὶ ζέφυρος καὶ εὖρος· οἱ μὲν οἷς ἂν[ln_5]ἐκ |
| book 36.2 | πελάγους |
| book 36.3 | προσπίπτωσιν οἱ δὲ οἷς ἂν διὰ γῆς. Δα‐ σύνουσι δ’ οὐρανὸν νέφεσι καὶ καλύπτουσι καικίας μάλιστα εἶτα λίψ. Καὶ οἱ μὲν ἄλλοι ἄνεμοι ἀφ’ ἑαυτῶν τὰ νέφη ὠθοῦσι καικίας δὲ μόνος |
| book 36.4 | πνέων εἰς ἑαυτόν. Αἴθριοι δὲ μάλιστα θρακίας καὶ ἀργέστης καὶ τῶν[ln_10]λοιπῶν ἀπαρκτίας· ἐκνεφίαι δὲ μάλιστα ὅ τε ἀπαρκτίας καὶ ὁ θρακίας καὶ ὁ ἀργέστης. |
| book 37.1 | Γίνονται δὲ ἐκνε‐ φίαι ὅταν εἰς ἀλλήλους ἐμπίπτωσι |
| book 37.2 | πνέοντες μάλιστα μὲν μετοπώρου τῶν δὲ λοιπῶν ἔαρος. Ἀστραπαῖος δὲ θρακίας καὶ ἀργέστης καὶ ἀπαρκτίας καὶ μέσης.[ln_5]Ἐὰν ἐν τῇ θαλάττῃ πάπποι φέρωνται |
| book 37.3 | πολλοὶ οἱ γινό‐ μενοι ἀπὸ τῶν ἀκανθῶν ἄνεμον |
| book 37.4 | σημαίνουσιν ἔσεσθαι μέγαν. Ὅθεν ἂν ἀστέρες διᾴττωσι |
| book 37.5 | πολλοὶ ἄνεμον ἐντεῦθεν· ἐὰν δὲ πανταχόθεν ὁμοίως |
| book 37.6 | πολλὰ πνεύματα |
| book 37.7 | σημαίνουσι· πνευμάτων μὲν οὖν |
| book 37.8 | σημεῖα |
| book 37.9 | ταῦτα. |
| book 38.1 | Χειμῶνος δὲ τάδε. Ἥλιος δυόμενος εἰς μὴ καθαρόν. Καὶ ὡς ἂν μερισθῇ δυόμενος οὕτως αἱ ἡμέραι ἐπιτελοῦνται. Οἷον εἰ τὸ τρίτον μέρος ἀπο‐ λειφθείη ἢ τὸ ἥμισυ. Τὸ σελήνιον ἐὰν ὀρθὸν ᾖ μέχρι[ln_5]τετράδος καὶ εἰ εὔκυκλον |
| book 38.2 | χειμάσει μέχρι διχοτόμου· γέρανοι ἐὰν |
| book 38.3 | πρωῒ πέτωνται καὶ ἀθρόοι |
| book 38.4 | πρωῒ χειμάσει, ἐὰν δὲ ὀψὲ καὶ πολὺν |
| book 38.5 | χρόνον ὀψὲ χειμάσει. Καὶ ἐὰν ὑποστραφῶσι |
| book 38.6 | πετόμενοι |
| book 38.7 | χειμῶνα |
| book 38.8 | σημαίνουσι. |
| book 39.1 | Χῆνες βοῶντες μᾶλλον ἢ περὶ σῖτον μαχόμενοι |
| book 39.2 | χειμέριον. Σπίνος |
| book 39.3 | στρουθὸς |
| book 39.4 | σπίζων ἕωθεν |
| book 39.5 | χειμέριον. Ὄρχιλος [ὡς] εἰσιὼν καὶ εἰσδυόμενος εἰς ὀπὰς |
| book 39.6 | χειμῶνα |
| book 39.7 | ση‐ μαίνουσι καὶ ἐριθεὺς ὡσαύτως. Κορώνη ἐὰν |
| book 39.8 | ταχὺ δὶς[ln_5]κρώζῃ καὶ τρίτον |
| book 39.9 | χειμερίᾳ. Καὶ κορώνη καὶ κόραξ καὶ κολοιὸς ὀψὲ ᾄδοντες |
| book 39.10 | χειμέριοι. Στρουθὸς ἐὰν λευκὸς ἢ χελιδὼν ἢ ἄλλο |
| book 39.11 | τι τῶν μὴ εἰωθότων λευκῶν |
| book 39.12 | χειμῶνα μέγαν |
| book 39.13 | σημαίνουσιν, ὥσπερ καὶ μέλανες ἐὰν |
| book 39.14 | πολλοὶ φα‐ νῶσιν ὕδωρ. |
| book 40.1 | Καὶ ἐὰν ἐκ |
| book 40.2 | πελάγους ὄρνιθες |
| book 40.3 | φεύγωσι |
| book 40.4 | χειμῶνα |
| book 40.5 | σημαίνουσι. Καὶ σπίνος ἐν οἰκίᾳ οἰκουμένῃ φθεγγόμενος |
| book 40.6 | χειμέριον. Ὅσα ὕδωρ |
| book 40.7 | σημαίνει |
| book 40.8 | χει‐ μῶνα ἄγει, ἐὰν μὴ ὕδωρ |
| book 40.9 | χιόνα καὶ χειμῶνα. Κόραξ[ln_5]φωνὰς |
| book 40.10 | πολλὰς μεταβάλλων |
| book 40.11 | χειμῶνος |
| book 40.12 | χειμέριον. Κο‐ λοιοὶ ἐκ |
| book 40.13 | τοῦ νότου |
| book 40.14 | πετόμενοι καὶ τευθίδες |
| book 40.15 | χειμέριαι. Φωνὴ ἐν λιμένι ἀποψοφοῦσα καὶ πολύπλοκον ἠχοῦσα |
| book 40.16 | χειμέριον. Καὶ οἱ πνεύμονες οἱ θαλάττιοι ἐὰν |
| book 40.17 | πολλοὶ φαίνωνται ἐν τῷ πελάγει |
| book 40.18 | χειμερινοῦ ἔτους |
| book 40.19 | σημεῖον. |
| book 40.1 | [ln_10]Πρόβατα ἐὰν |
| book 40.2 | πρωῒ ὀχεύηται |
| book 40.3 | πρώϊον |
| book 40.4 | χειμῶνα |
| book 40.5 | σημαί‐ νουσι. |
| book 41.1 | Μετοπώρῳ ἐὰν |
| book 41.2 | πρόβατα ἢ βόες ὀρύττωσι καὶ κοιμῶνται ἀθρόοι |
| book 41.3 | πρὸς ἀλλήλους ἔχοντες τὰς κεφαλὰς τὸν |
| book 41.4 | χειμῶνα |
| book 41.5 | χειμέριον |
| book 41.6 | σημαίνει. Ἐν δὲ τῷ Πόντῳ φασὶν ὅταν Ἀρκτοῦρος ἀνατείλῃ * θᾶττον ἐναντίους τῷ[ln_5]βορρᾷ νέμεσθαι. Βόες μᾶλλον ἐσθίοντες |
| book 41.7 | τοῦ εἰωθότος καὶ ἐπὶ τὸ δεξιὸν κατακλινόμενοι |
| book 41.8 | χειμέριον. Καὶ ὦτα κρούων ὄνος |
| book 41.9 | χειμέριον· καὶ μαχόμενα |
| book 41.10 | πρόβατα καὶ ὄρνιθες |
| book 41.11 | περὶ σίτου |
| book 41.12 | παρὰ τὸ ἔθος· προπαρασκευά‐ ζονται γάρ· καὶ μῦες |
| book 41.13 | τρίζοντες καὶ ὀρχούμενοι |
| book 41.14 | χειμέ‐[ln_10]ριον. |
| book 42.1 | Καὶ κύων |
| book 42.2 | τοῖς |
| book 42.3 | ποσὶν ὀρύττουσα καὶ ὀλο‐ λυγὼν ᾄδουσα μόνη ἀκρωρίας |
| book 42.4 | χειμέριον. Γῆς ἔντερα |
| book 42.5 | πολλὰ φαινόμενα |
| book 42.6 | χειμῶνα |
| book 42.7 | σημαίνει. Καὶ ἐὰν πῦρ μὴ θέλῃ ἅπτεσθαι |
| book 42.8 | χειμέριον· καὶ ἐὰν λύχνος ἅπτεσθαι μὴ[ln_5]ἐθέλῃ χειμῶνα |
| book 42.9 | σημαίνει· καὶ τέφρα |
| book 42.10 | πηγνυμένη νιφετόν. Λύχνος εὐδίας ἡσυχαῖος καιόμενος |
| book 42.11 | χειμῶνα |
| book 42.12 | σημαίνει· καὶ ἐὰν |
| book 42.13 | χειμῶνος ὄντος μύκαι μέλαιναι ἐπιγίνωνται |
| book 42.14 | χειμῶνα |
| book 42.15 | σημαίνει· καὶ ὥσπερ ἐὰν κέγχροις |
| book 42.16 | πολ‐ λοῖς κατάπλεως ᾖ χειμερίσει· καὶ ἐὰν κύκλῳ περὶ τὸ[ln_10]λαμπρὸν ὦσιν εὐδίας οὔσης |
| book 42.17 | χιονικόν. |
| book 43.1 | Ἡ τοῦ ὄνου φάτνη εἰ συνίσταται καὶ ζοφερὰ γίνεται |
| book 43.2 | χειμῶνα |
| book 43.3 | σημαίνει. Καὶ ἐὰν ἀστραπὴ λαμπρὰ μὴ ἐν τῷ αὐτῷ μένῃ χειμέριον. Ἐπὶ πλειάδι δυομένῃ ἐὰν λάμψῃ[ln_5]κατὰ Πάρνηθα καὶ Βρίληττον καὶ Ὕμηττον, ἐὰν μὲν ἅπαντα καταλάμψῃ μέγαν |
| book 43.4 | χειμῶνα |
| book 43.5 | σημαίνει, ἐὰν δὲ τὰ δύο ἐλάττω, ἐὰν δὲ Πάρνηθα μόνον εὐδιεινόν· καὶ ἐὰν |
| book 43.6 | χειμῶνος ὄντος νεφέλη μακρὰ ἐπὶ τὸν Ὕμητ‐ τον ᾖ χειμῶνος ἐπίτασιν |
| book 43.7 | σημαίνει. Ἄθως καὶ Ὄλυμ‐[ln_10]πος καὶ ὅλως ὀρέων κορυφαὶ κατεχόμεναι ὑπὸ νεφελῶν |
| book 43.8 | χειμέριον. Ἐὰν εὐδίας γινομένης νεφέλιον |
| book 43.9 | φαίνηται ἐν τῷ ἀέρι, παρατεταμένον καὶ τιλλόμενον οὔπω |
| book 43.10 | παύεται ὁ χειμών. |
| book 44.1 | Ἐὰν τὸ μετόπωρον εὐδιεινὸν |
| book 44.2 | παρὰ τὸ εἰκὸς γένηται τὸ ἔαρ γίνεται |
| book 44.3 | ψυχρὸν ὡς τὰ πολλά. Ἐὰν |
| book 44.4 | πρωῒ χειμάζειν ἄρξηται |
| book 44.5 | πρωῒ παύεται καὶ ἔαρ καλὸν, ἐὰν δὲ τοὐναντίον καὶ ἔαρ ὄψιον ἔσται.[ln_5]Ἐὰν |
| book 44.6 | χειμὼν ὑέτιος τὸ ἔαρ αὐχμηρὸν, ἐὰν δ’ αὐχμηρὸς ὁ χειμὼν τὸ ἔαρ καλόν. Ἐὰν ἡ ὄπωρα γίνηται ἐπιεικὴς τὰ πολλὰ γίνεται |
| book 44.7 | τοῖς |
| book 44.8 | προβάτοις λιμός. Ἐὰν τὸ ἔαρ καὶ τὸ θέρος |
| book 44.9 | ψυχρὰ γίνηται ἥ τε ὄπωρα γίνεται καὶ (τὸ) μετόπωρον |
| book 44.10 | πνιγηρὸν καὶ οὐκ ἀνεμῶδες. |
| book 45.1 | Οἱ πρῖνοι ἐὰν εὐκαρπῶσι |
| book 45.2 | χειμῶνες |
| book 45.3 | πολλοὶ σφόδρα γί‐ νονται. Ἐὰν ἐπὶ κορυφῆς ὄρους νέφος ὀρθὸν |
| book 45.4 | στῇ χειμῶνα |
| book 45.5 | σημαίνει, ὅθεν καὶ Ἀρχίλοχος ἐποίησε «Γλαῦχ’ ὅρα· βαθὺς γὰρ ἤδη κύμασι |
| book 45.6 | ταράσσεται Πόντος ἀμφὶ δ’ ἄκρα[ln_5]γυροῦν ὀρθὸν ἵσταται νέφος Σῆμα |
| book 45.7 | χειμῶνος.» Ἐὰν δ’ ὁμόχρων ᾖ ὑμένι λευκῷ χειμέριον. Ὅταν ἑστώτων νεφῶν ἕτερα ἐπιφέρηται τὰ δ’ ἠρεμῇ χειμέρια. |
| book 46.1 | (Ὁ ἥλιος) ἐὰν |
| book 46.2 | χειμῶνος διαλάμψας πάλιν ἀποκρυφθῇ καὶ τοῦτο |
| book 46.3 | ποιήσῃ δὶς ἢ τρὶς ἡμέρα |
| book 46.4 | χειμέριος δίεισιν. Ὁ τοῦ Ἑρμοῦ ἀστὴρ |
| book 46.5 | χειμῶνος μὲν |
| book 46.6 | φαινόμενος ψύχη |
| book 46.7 | σημαίνει θέρους δὲ καῦμα. Ὅταν μέλιτται μὴ ἀπο‐[ln_5]πέτωνται μακρὰν ἀλλ’ αὐτοῦ ἐν τῇ εὐδίᾳ πέτωνται |
| book 46.8 | χειμῶνα ἐσόμενον |
| book 46.9 | σημαίνει. Λύκος ὠρυόμενος |
| book 46.10 | χειμῶνα |
| book 46.11 | σημαίνει διὰ τριῶν ἡμερῶν. Λύκος ὅταν |
| book 46.12 | πρὸς τὰ ἔργα ὁρμᾷ ἢ εἴσω |
| book 46.13 | χειμῶνος ὥρᾳ χειμῶνα |
| book 46.14 | σημαί‐ νει εὐθύς. |
| book 47.1 | Ἔστι δὲ σημεῖον |
| book 47.2 | χειμώνων μεγά‐ λων καὶ ὄμβρων καὶ ὅταν γένωνται ἐν τῷ μετοπώρῳ πολλοὶ σφῆκες καὶ ὅταν ὄρνιθες λευκοὶ πρὸς τὰ ἐργά‐ σιμα |
| book 47.3 | πλησιάζωσι καὶ ὅλως τὰ ἄγρια θηρία ἐὰν |
| book 47.4 | πρὸς[ln_5]τὰ ἐργάσιμα βόρειον καὶ χειμῶνος μέγεθος |
| book 47.5 | σημαίνει. Τῆς Πάρνηθος ἐὰν τὰ πρὸς ζέφυρον ἄνεμον καὶ τὰ πρὸς Φύλης |
| book 47.6 | φράττηται νέφεσι βορείων ὄντων |
| book 47.7 | χειμέ‐ ριον τὸ σημεῖον. |
| book 48.1 | Ὅταν |
| book 48.2 | πνίγη γίνηται ἰσχυρὰ ὡς τὰ πολλὰ ἀνταποδίδωσι καὶ γίνεται |
| book 48.3 | χειμὼν ἰσχυ‐ ρός. Ἐὰν ὕδατα ἐαρινὰ πολλὰ γένηται, καύματα ἰσχυρὰ ἐν |
| book 48.4 | τοῖς |
| book 48.5 | πεδινοῖς καὶ κοίλοις γίνεται. Δεῖ οὖν[ln_5]τὴν ἀρχὴν ὁρᾷν. Ἐὰν τὸ μετόπωρον εὐδιεινὸν γίνη‐ ται |
| book 48.6 | σφόδρα τὸ ἔαρ ὡς τὸ πολλὰ γίνεται |
| book 48.7 | ψυχρόν· ἐὰν δὲ τὸ ἔαρ ὄψιον γένηται καὶ ψυχρὸν ἡ ὄπωρα ὀψία γίνε‐ ται καὶ (τὸ) μετόπωρον ὡς τὰ πολλὰ πνιγηρόν. |
| book 49.1 | Οἱ πρῖνοι ὅταν εὐκαρπῶσι |
| book 49.2 | σφόδρα, ὡς μὲν τὰ πολλὰ χειμῶνα ἰσχυρὸν |
| book 49.3 | σημαίνουσιν, ἐνίοτε δὲ καὶ αὐχμούς |
| book 49.4 | φασι γίνεσθαι. Καὶ ἐάν |
| book 49.5 | τις |
| book 49.6 | σκολόπακα λαβὼν ὑπο‐ πάσας ἄργιλον εἰς |
| book 49.7 | πιθάκνην θῇ σημαίνει |
| book 49.8 | ταῖς |
| book 49.9 | φωναῖς[ln_5]αἷς ἀφίησιν ἄνεμον καὶ εὐδίαν. Καὶ τὸ πανταχοῦ δὲ λεγόμενον |
| book 49.10 | σημεῖον δημόσιον |
| book 49.11 | χειμέριον ὅταν μῦες |
| book 49.12 | περὶ φορυτοῦ μάχωνται καὶ φέρωσιν. |
| book 50.1 | Εὐδίας δὲ σημεῖα τάδε. Ἥλιος μὲν ἀνιὼν λαμπρὸς καὶ μὴ καυματίας καὶ μὴ ἔχων |
| book 50.2 | σημεῖον μη‐ δὲν ἐν ἑαυτῷ εὐδίαν |
| book 50.3 | σημαίνει. Ὡς δ’ αὕτως |
| book 50.4 | σελήνη |
| book 50.5 | πανσελήνῳ. Καὶ δυόμενος ἥλιος |
| book 50.6 | χειμῶνος εἰς καθα‐[ln_5]ρὸν εὐδιεινὸς, ἐὰν μὴ ταῖς |
| book 50.7 | προτέραις ἡμέραις εἰς μὴ καθαρὸν δεδυκὼς ᾖ ἐξ εὐδιῶν· οὕτω δὲ ἄδηλον. Καὶ ἐὰν |
| book 50.8 | χειμάζοντος ἡ δύσις γένηται εἰς καθαρὸν εὐδιεινόν· καὶ ἐὰν δύνων |
| book 50.9 | χειμῶνος ὠχρὸς ᾖ εὐδίαν |
| book 50.10 | σημαίνει. |
| book 51.1 | Καὶ ὁ μεὶς ἐὰν |
| book 51.2 | τριταῖος ὢν λαμπρὸς ᾖ εὐδιεινόν. Καὶ ἡ τοῦ ὄνου φάτνη ὅτε ἂν καθαρὰ καὶ λαμπρὰ φαίνηται εὐδιεινόν. Ἅλως δὲ ἐὰν ὁμαλῶς |
| book 51.3 | παγῇ καὶ μαρανθῇ εὐδίαν |
| book 51.4 | σημαίνει. Αἱ κοιλάδες νεφέλαι |
| book 51.5 | χειμῶνος εὐ‐[ln_5]διειναί. Ὄλυμπος δὲ καὶ Ἄθως καὶ ὅλως τὰ ὄρη τὰ σημαντικὰ ὅταν τὰς κορυφὰς καθαρὰς ἔχωσιν εὐδίαν |
| book 51.6 | σημαίνει. Καὶ ὅταν τὰ νέφη |
| book 51.7 | πρὸς τὴν θάλασσαν αὐτὴν |
| book 51.8 | παραζωννύῃ εὐδιεινόν. Καὶ ὅταν ὕσαντος |
| book 51.9 | πρὸς δυσμὰς |
| book 51.10 | χαλκῶδες τὰ νέφη |
| book 51.11 | χρῶμα ἔχῃ· εὐδία γὰρ ὡς τὰ[ln_10]πολλὰ τῇ ὑστεραίᾳ. |
| book 52.1 | Ὅταν δὲ ὁμίχλη γένηται ὕδωρ οὐ γίνεται ἢ ἔλαττον. Ὅταν γέρανοι πέτωνται καὶ μὴ ἀνακάμπτωσιν εὐδίαν |
| book 52.2 | σημαίνει· οὐ γὰρ πέτονται |
| book 52.3 | πρὶν ἢ ἂν |
| book 52.4 | πετόμενοι καθαρὰ ἴδωσι. Γλαῦξ ἡσυχαῖον[ln_5]φθεγγομένη ἐν |
| book 52.5 | χειμῶνι εὐδίαν |
| book 52.6 | προσημαίνει· καὶ νύκ‐ τωρ |
| book 52.7 | χειμῶνος ἡσυχαῖον ᾄδουσα. Θαλαττία δὲ γλαῦξ ᾄδουσα |
| book 52.8 | χειμῶνος μὲν εὐδίαν |
| book 52.9 | σημαίνει, εὐδίας δὲ χει‐ μῶνα. Καὶ κόραξ δὲ μόνος μὲν ἡσυχαῖον κράζων, καὶ ἐὰν |
| book 52.10 | τρὶς κράξῃ μετὰ τοῦτο |
| book 52.11 | πολλάκις κράξῃ εὐ‐[ln_10]διεινός. |
| book 53.1 | Καὶ κορώνη ἕωθεν εὐθὺς ἐὰν κράξῃ τρὶς εὐδίαν καὶ ἑσπέρας |
| book 53.2 | χειμῶνος ἡσυχαῖον ᾄδουσα. Καὶ ὄρχιλος ἐξ ὀπῆς ἐκπετόμενος καὶ ἐξ ἑρκίων καὶ ἐξ οἰ‐ κίας ἔξωθεν εὐδίαν |
| book 53.3 | σημαίνει. Καὶ ἐὰν |
| book 53.4 | χειμῶνος βο‐[ln_5]ρεύοντος βορρᾶθεν ὑπόλαμψις γένηται λευκὴ νοτόθεν δὲ ἐναντία |
| book 53.5 | τεταγμένη ᾖ νεφέλη ὀγκώδης, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰς εὐδίαν |
| book 53.6 | σημαίνει μεταβολήν. Καὶ ὅταν βο‐ ρέας νεφέλας |
| book 53.7 | πολλὰς κινῇ ἐκπνέων μέγας εὐδίαν |
| book 53.8 | ση‐ μαίνει. |
| book 54.1 | Πρόβατα ὀψὲ ὀχευόμενα εὐδιεινὸν ἀπο‐ τελοῦσι τὸ σημεῖον. Καὶ βοῦς ἐπὶ τὸ ἀριστερὸν ἰσχίον κατακλινόμενος εὐδίαν |
| book 54.2 | σημαίνει· καὶ κύων ὡσαύτως· ἐπὶ δεξιὸν δὲ χειμῶνα. Τέττιγες |
| book 54.3 | πολλοὶ[ln_5]γινόμενοι νοσῶδες τὸ ἔτος |
| book 54.4 | σημαίνουσι. Λύχνος |
| book 54.5 | χει‐ μῶνος καιόμενος ἡσυχαῖος εὐδίαν |
| book 54.6 | σημαίνει. Καὶ ἐὰν ἐπ’ ἄκρῳ οἷον κέγχρους ἔχῃ λαμπράς· καὶ ἐὰν ἐν κύ‐ κλῳ τὴν μύξαν |
| book 54.7 | περιγράφῃ λαμπρὰ γραμμή. |
| book 55.1 | Ὁ τῆς |
| book 55.2 | σχίνου καρπὸς |
| book 55.3 | σημαίνει |
| book 55.4 | τοὺς ἀρότους· ἔχει δὲ τρία μέρη καὶ ἔστιν ὁ πρῶτος |
| book 55.5 | τοῦ πρώτου ἀρότου |
| book 55.6 | ση‐ μεῖον, ὁ δεύτερος |
| book 55.7 | τοῦ δευτέρου, ὁ τρίτος |
| book 55.8 | τοῦ τρίτου· καὶ ὡς ἂν |
| book 55.9 | τούτων κλίνῃ κάλλιστα καὶ γένηται ἁδρό‐[ln_5]τατος οὕτως ἕξει καὶ ὁ κατὰ τοῦτον ἄροτος. |
| book 56.1 | Λέγεται δὲ καὶ τοιάδε |
| book 56.2 | σημεῖα ὅλων |
| book 56.3 | τε τῶν ἐνιαυτῶν γίνεσθαι καὶ τῶν μορίων· Ἐὰν ἀρχομένου |
| book 56.4 | τοῦ χει‐ μῶνος ζόφος ᾖ καὶ καύματα γίνηται καὶ ταῦτα ἄνευ ὕδατος ὑπ’ ἀνέμων διαλυθῇ, πρὸς τὸ ἔαρ |
| book 56.5 | σημαίνει[ln_5]χάλαζαν ἐσομένην. Καὶ ἐὰν μετὰ τὴν ἐαρινὴν ἰση‐ μερίαν ὁμίχλαι πίπτωσι, πνεύματα καὶ ἀνέμους |
| book 56.6 | ση‐ μαίνουσιν εἰς ἕβδομον μῆνα ἀμφοτέρων ἀριθμουμέ‐ νων. Ὅσαι μὲν ἅμα μηνοειδεῖ τῇ σελήνῃ πίπτουσιν, αὗται μὲν |
| book 56.7 | πνεύματα |
| book 56.8 | σημαίνουσιν εἰς ἐκεῖνον τὸν |
| book 56.9 | χρό‐[ln_10]νον, ὅσαι δ’ ἀμφικύρτου οὔσης τῆς |
| book 56.10 | σελήνης ὕδατα. Καὶ ὅσῳ ἂν μᾶλλον ἐφ’ ἑκατέρῳ τῷ σχήματι ὁμίχλαι πίπτωσι μᾶλλον τὰ εἰρημένα |
| book 56.11 | σημαίνει. |
| book 57.1 | Σημαί‐ νει δὲ καὶ τὰ πνεύματα ἅμα |
| book 57.2 | ταῖς ὁμίχλαις ἐπιπιπτού‐ σαις γινόμενα· καὶ ἐὰν μὲν ἀπ’ ἠοῦς καὶ μεσημβρίας γίνηται τὰ πνεύματα, ὕδατα |
| book 57.3 | σημαίνει· ἐὰν δ’ ἀφ’[ln_5]ἑσπέρας καὶ ἀπὸ τῆς ἄρκτου |
| book 57.4 | πνεύματα καὶ ψύχη. Οὓς δὲ κομήτας Αἰγύπτιοι λέγουσιν οὐ μόνον τὰ προ‐ ειρημένα |
| book 57.5 | σημαίνουσιν ὅταν |
| book 57.6 | φαίνωνται ἀλλὰ καὶ ψύχη· ἐπὶ δὲ τοῖς ἄστροις εἴωθεν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σημαίνειν καὶ ταῖς ἰσημερίαις καὶ τροπαῖς, οὐκ ἐπ’ αὐταῖς ἀλλ’[ln_10]ἢ πρὸ αὐτῶν ἢ ὕστερον μικρῷ. |
| book 1.1 | Ἐν τίνι |
| book 1.2 | ποθ’ ὁ κόπος (ἢ) τίσιν ὡς |
| book 1.3 | πρώτῳ, πό‐ τερον ὡς Ἐπιγένης ὑπέλαβεν ἐν |
| book 1.4 | φλεβὶ καὶ νεύρῳ ἢ μόνον ἐν νεύρῳ, τούτου γὰρ καὶ ἡ κίνησις, ἢ ὑπερβολῇ συντήξεως διὰ κίνησιν, ἢ ἁπλῶς οὗπερ πόνος |
| book 1.5 | ταύτῃ[ln_5]καὶ ὁ κόπος, διὸ καὶ ἀεὶ βαρύνεται ὁ κοπιῶν; εἰ οὖν τὸ νεῦρον μὴ δεκτικὸν ὑγρότητος οὐκ ἂν ἐνταῦθα ὁ κόπος ἐνείη κατὰ φύσιν· εἰ δὲ ὁ κόπος ἐξαλλαγή τις, ἄτοπον εἰ μὴ δι’ ὧν ἡ κίνησις καὶ ὁ πόνος ἐν |
| book 1.6 | τούτοις καὶ ὁ κόπος ἀλλ’ ἐκ τῆς κινήσεως ἐπιρροῇ τῆς |
| book 1.7 | συντή‐[ln_10]ξεως εἰς αὐτὰ ταῦτα καὶ τὰς καμπὰς ἅπερ μάλιστα βαρύνονται καὶ κοπιῶσι. |
| book 2.1 | Λέγουσι δὲ καὶ τὰς σάρκας καὶ ὅλον τὸ σῶμα κοπιᾶν, ὅθεν καὶ τοὺς ὀσ‐ τεοκόπους (καὶ) ὀστάγρας καλοῦσιν. Εἰ δ’ ἐν ὀστοῖς ὁ κόπος, πότερον ὡς κινοῦσιν ἢ κινουμένοις ἢ ὡς[ln_5]ἐπιρροὴν δεχομένοις; ἢ οὐδὲν κωλύει |
| book 2.2 | τρόπον |
| book 2.3 | τινὰ ἀμ‐ φοτέρως, καὶ κινούμενά πως καὶ δεχόμενα τὴν ἐπιρ‐ ροήν. Ὅταν γὰρ εἰς τὸ ἐντὸς διίκηται διὰ πλῆθος |
| book 2.4 | τοῦ πόνου |
| book 2.5 | τοῦτ’ ἐν |
| book 2.6 | τοῖς ὀστοῖς κόπος· ἐπεὶ καὶ ἐν τῇ σαρκὶ καὶ ἐν ὅλοις |
| book 2.7 | τοῖς σώμασιν, ὃ δὴ καλοῦσι |
| book 2.8 | συγκε‐[ln_10]κόφθαι· ὃ διαδοθέντος |
| book 2.9 | συμβαίνει |
| book 2.10 | τοῦ πόνου |
| book 2.11 | πρὸς ἅπαντα τὰ μέρη καὶ μάλισθ’ οἷς ἄν |
| book 2.12 | τις ἐνεργῇ καθά‐ περ |
| book 2.13 | τοῖς ἄνω καὶ κάτω, καὶ αὐτῶν |
| book 2.14 | τούτων μορίοις |
| book 2.15 | τι‐ σὶν ὥσπερ καὶ ἐν |
| book 2.16 | ταῖς |
| book 2.17 | σκληροκοιτίαις. |
| book 3.1 | Ὡς δ’ ἁπλῶς εἰπεῖν ἐν |
| book 3.2 | τοῖς καμπτομένοις μέρεσι μάλιστα καὶ νευρωδεστάτοις ὅταν |
| book 3.3 | τις σύντηξις ἐπὶ τὰ νεῦρα καὶ τὰς καμπὰς ἔλθῃ· καὶ ἡ βαρύτης ἀπὸ ταύτης. Διὸ[ln_5]καὶ οὐδεὶς πώποτε τὴν γαστέρα ἐκοπίασεν οὐδὲ τὴν κεφαλήν. Ἆρα δὲ ὅταν καὶ ἄλλως |
| book 3.4 | πως ἡ ὑγρότης ἐπιρρυῇ πάντως κόπος; οὐ γὰρ ἂν ἔτι διὰ τὴν κίνη‐ σιν. Ἢ τοῦτο μὲν οὐκ ἀναγκαῖον * ἀλλὰ μᾶλλον πόνος |
| book 3.5 | τις ἀκολουθεῖ· καὶ γὰρ καθήμενοι καὶ ἑστῶτες[ln_10]καὶ κατακείμενοί φασι κοπιᾶν καὶ ἐν τῷ αὐτῷ σχή‐ ματι· καὶ ἡ πίεσις ἐπίπονον, οἷον γὰρ θλίψις καὶ πληγή τις. |
| book 4.1 | Ἀλλ’ ἐνίοτε δὴ καὶ ὑπὸ πλησμονῆς καὶ ἀγρυπνίας καὶ ὑπὸ κατάρρου |
| book 4.2 | φασὶ κοπιᾶν· ἅπαντα δέ πως καὶ ταῦτα |
| book 4.3 | πλῆθος ὑγρότητος. Ἥ τε γὰρ |
| book 4.4 | πλησμονὴ (μὴ) κρατοῦντος |
| book 4.5 | τοῦ σώματος, ἥ τε ἀγρυπ‐[ln_5]νία κωλύει τὴν πέψιν, ὅ τε κατάρρους |
| book 4.6 | φανερά τις σύντηξις ἢ ἁπλῶς εἰπεῖν ὑγρότης. Πότερον οὖν κό‐ πος |
| book 4.7 | ταῦτα ἢ ὠμότης ἢ διάθεσις, ὥσπερ καὶ ἐκ τῶν ὕπνων |
| book 4.8 | συμβαίνει; βαρύνονται γὰρ διὰ τὴν σύντηξιν. |
| book 5.1 | Ἢ οὐδὲν κωλύει διὰ πλείους αἰτίας γίνεσθαι τὸν κόπον. Ἐπεὶ ἐνίοτε καὶ κατεξηραμμένου |
| book 5.2 | τοῦ σώμα‐ τος καὶ οὐδεμιᾶς ὑγρότητος ὑπαρχούσης οὐδαμοῦ κο‐ πιῶσι καὶ μάλιστά γ’ ὡς εἰπεῖν οὗτοι. Πλὴν εἴ τις *[ln_5]ἐν |
| book 5.3 | τούτοις |
| book 5.4 | τοῖς μέρεσι λέγοι τὴν σύντηξιν ὑπάρχειν· ἐπεὶ ὅταν γε ἁπλῶς ὑγρότητος ἐπιρροὴ γένηταί τις οὐ πάντως κόπος ὥσπερ |
| book 5.5 | τοῖς ὑδρωπιῶσι |
| book 5.6 | τοῖς ἐπὶ καθέδρας ὧν τὰ γόνατα καὶ οἱ πόδες οἰδοῦσιν. Οὐδὲ γὰρ ὅλως ὅταν ὑγρανθῇ καὶ βαρυνθῇ τὸ σῶμα· σχεδὸν γὰρ πᾶσι[ln_10]τοῦτο |
| book 5.7 | συμβαίνει ἐν |
| book 5.8 | τοῖς νοτίοις. |
| book 6.1 | Ταῦτα μὲν οὖν ἄγαν διορίσαι |
| book 6.2 | χαλεπὸν, αἱ δὲ θεραπεῖαι δόξαιεν (ἂν) ἐναντίαι |
| book 6.3 | πως εἶναι καὶ τῶν |
| book 6.4 | παθῶν καὶ ἑαυταῖς, οἷον ἥ τε καθυγραίνουσα καὶ λουτροῖς καὶ ποτοῖς εἴπερ ἐν[ln_5]ὑγρότητι καὶ συντήξει τὸ πάθος καὶ (ἡ) τῷ κόπῳ λύουσα τὸν κόπον κατὰ τὴν |
| book 6.5 | παροιμίαν. Οὐκ εἰσὶ δ’ ἐναντίαι· καὶ γὰρ μαλάξεως δεῖται τὸ κατάξηρον καὶ συντετηγμένον καὶ πλείοσι τύποις ἔκκρισιν ἐποίησε |
| book 6.6 | τοῦ λυποῦντος καὶ κατὰ σάρκα καὶ κατὰ κύστιν· ἥ τε κίνη‐[ln_10]σις καὶ ὁ πόνος ἅπαν ἐξήρανε τὸ σύντηγμα καὶ ἐξέπεψε. Οὐχ ἅπασι δὲ οὐδὲ πάντως αἱ τοιαῦται τῶν θεραπειῶν ἀλλ’ οἷς μὴ μεγάλαι μηδ’ ἀπὸ μεγάλων αἱ ἀρχαί. |
| book 7.1 | Τὰ δ’ ἀντίτυπα καὶ σκληρὰ μᾶλλον |
| book 7.2 | ποιεῖ κόπον καὶ ἐν |
| book 7.3 | πορείᾳ καὶ ἐν δρόμῳ καὶ ἐν κατακλίσει καὶ ἐν καθέδρᾳ διὰ τὸ μᾶλλον |
| book 7.4 | ποιεῖν |
| book 7.5 | πληγὴν καὶ πίεσιν. Τάχα δ’ ἴσως καὶ τὴν |
| book 7.6 | συντονίαν |
| book 7.7 | πλείω· κοπιαρώτερον δ’ ἂν τὸ[ln_5]τοιοῦτο δόξειεν. Ἀλλ’ ἔν γε |
| book 7.8 | ταῖς καθέδραις καὶ ταῖς κατακλίσεσι τὸ ὑπεῖκον καὶ ἐνδιδὸν ὅταν ἅπαξ λάβῃ τὸ βάρος οὐκέτι ὑπείκει· ὥστε καὶ τοῦτο ἐχρῆν ὁμοίως ἀποπιέζειν. |
| book 8.1 | Οὐκ ἔστι δὲ τοῦτ’ ἀληθές. Ἀεὶ γὰρ ἔχει |
| book 8.2 | πως τὰ τοιαῦτα ἔνδοσιν ὡς |
| book 8.3 | πιεστὰ τῇ φύσει· ἐπεὶ καὶ δῆλον ἐν τῷ πλείονι |
| book 8.4 | χρόνῳ ποιεῖ τὸ ὑποκεί‐ μενον ὅτι |
| book 8.5 | τοιοῦτον. Τὰ δ’ ἀπίεστα καὶ μηδὲν ἐνδίδοντα[ln_5]τῇ θλίψει |
| book 8.6 | ποιεῖ τὸν κόπον. Ἔτι κατὰ τὴν κίνησιν καὶ τὴν |
| book 8.7 | τροπὴν τἆλλ’ ἐνδίδωσι καὶ ποιεῖ τινὰ μεταβολὴν, τὰ δὲ οὔ. |
| book 9.1 | Διὰ ταῦτα δέ πως καὶ τὰ ἐπίπεδα τῶν κοίλων κοπιαρώτερα καὶ τὰ κυρτὰ τῶν ἐπιπέδων· ἡ γὰρ θλίψις |
| book 9.2 | σφοδρότερον |
| book 9.3 | ποιεῖ καὶ μείζω τὸν πόνον ἐφ’ ἕνα τόπον ἀθροιζομένου |
| book 9.4 | τοῦ βάρους. Τὸ μὲν οὖν[ln_5]κυρτὸν |
| book 9.5 | τοῦ εὐθέος |
| book 9.6 | τοῦτο δὲ μᾶλλον |
| book 9.7 | τοῦ κοίλου. |
| book 10.1 | Διότι δὲ τοὺς μηροὺς ἢ τὰς κνήμας μᾶλλον κοπιῶσιν; ὅτι μάλισθ’ ὁ πόνος τῇ τοῦ συνεχοῦς διαστάσει· συνε‐ χέστερος δὲ καὶ συμφυέστερος ὁ μηρὸς, ἅμα δὲ καὶ ἡ τῶν νεύρων διάστασις [καὶ] ἐν |
| book 10.2 | τούτῳ, καὶ ἐγγυτέρω[ln_5]τοῦ τόπου |
| book 10.3 | τοῦ ἔχοντος τὸ περίττωμα. Διόπερ ἂν ὑπερ‐ βάλλῃ τῇ θερμότητι διὰ τὴν κίνησιν (ἐπισπῶσιν οἱ μη‐ ροὶ) μᾶλλον καὶ πλεῖον. Ὅτι δὲ ἡ ἀνάρτησις |
| book 10.4 | ποιεῖ συμ‐ πάθειαν τῶν νεύρων καὶ φλεβῶν καὶ ἐκ τῶν βουβώνων δῆλον· πληγέντων γὰρ τῶν κάτωθεν ἐνταῦθα βουβῶ‐[ln_10]νες. |
| book 11.1 | Διότι δὲ καταβαίνοντες μὲν κατάντη |
| book 11.2 | τοὺς μηροὺς μάλιστα |
| book 11.3 | πονοῦσιν, ἀναβαίνοντες δὲ τὰς κνήμας; ὅτι κατὰ μὲν τὴν ἀνάβασιν ὁ πόνος τῷ αἴρειν τὸ σῶμα· φορτίον γὰρ γίνεται ἱκανόν· ᾧ οὖν ἅπαν ἐπίκειται τὸ[ln_5]βάρος καὶ ᾧ αἴρομεν |
| book 11.4 | τούτου μάλισθ’ ὁ πόνος, ἡ δὲ κνήμη |
| book 11.5 | τοιοῦτον· ἔσχατον γὰρ ἔχει μῆκος καὶ οὐχ ὥσ‐ περ ὁ ποὺς |
| book 11.6 | πλάτος, διόπερ |
| book 11.7 | σαλεύεται. Καθάπερ οὖν ὑπὸ τοῦ βάρους τὸν ὦμον μάλιστα |
| book 11.8 | πονοῦσιν * ὥστε ἐπὶ τούτῳ ἔχουσι τὸ βάρος ὁμοίως καὶ τὰς κνήμας. |
| book 12.1 | Ἐν δὲ τῷ καταβαίνειν ὁ πόνος τῷ ἐπιπίπτειν τὸ σῶμα καὶ προωθεῖν |
| book 12.2 | παρὰ φύσιν, ὥστε καὶ ᾧ μάλιστα ἐπιπίπτει καὶ σαλεύει |
| book 12.3 | τούτῳ μάλιστα καὶ ποιεῖ τὸν πόνον. Ὡς οὖν ἡ κνήμη μᾶλλον ἐν τῷ ἀναβαίνειν[ln_5]κακοπαθεῖ, οὕτως ὁ μηρὸς ἐν τῷ καταβαίνειν ἐξαίρων τὸ σῶμα ὅλον. Ἁπλῶς δὲ τὰ βάρη κάτω φέρεται ὥστε |
| book 12.4 | χαλεπώτερον τὸ ἀναβαίνειν |
| book 12.5 | τοῦ καταβαίνειν. Χαλεπώτεροι δ’ οἱ περὶ τὸν θώρακα τόποι τῶν κάτω, διότι ἐγγυτέρω |
| book 12.6 | τοῦ πνευματικοῦ τόπου· συμβαίνει οὖν |
| book 12.1 | [ln_10]ταχὺ συνεκφλεγμαίνειν, τοῦτο δὲ ὁ πυρετός· ἡ δ’ ἀπὸ τῶν |
| book 12.2 | σκελῶν |
| book 12.3 | φλεγμονὴ πόρρω διὰ τὸ ἀπομαραίνεσθαι θᾶττον. |
| book 13.1 | Τῷ δὲ βραχίονι κοπιαρώτερον διὰ κε‐ νῆς ῥίπτειν (ἢ) λίθον ἢ ἄλλο |
| book 13.2 | τι βάρος διότι |
| book 13.3 | σπασμα‐ τωδέστερον καὶ καματωδέστερον. Οὐ γὰρ ἀπερείδε‐ ται καθάπερ ὁ βάλλων |
| book 13.4 | πρὸς τὸν ἐν τῇ χειρὶ ὄγκον καὶ[ln_5]ὥσπερ ὁ πένταθλος |
| book 13.5 | πρὸς |
| book 13.6 | τοὺς ἁλτῆρας (καὶ ὁ θέων |
| book 13.7 | παρασείων [πρὸς] τὰς |
| book 13.8 | χεῖρας) καὶ τοὺς καρπούς. Διὸ ὁ μὲν μεῖζον ἅλλεται ἢ μὴ ἔχων, ὁ δὲ θᾶττον θεῖ ἢ μὴ παρασείων, ὁ δὲ ἧττον |
| book 13.9 | σπᾶται |
| book 13.10 | προπετῶς διὰ τὸ βάρος. |
| book 14.1 | Οἱ δὲ βραχεῖς |
| book 14.2 | περίπατοι κοπιαρώτεροι τῶν μακρῶν καὶ οἱ ὁμαλοὶ τῶν ἀνωμάλων, ὅτι |
| book 14.3 | πολλά‐ κις ἵστασθαι |
| book 14.4 | συμβαίνει· τὸ δ’ ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι |
| book 14.5 | χαλεπὸν καὶ κοπῶδες. [Οὐδέν] οὐδ’ ἐκεῖνο ὑπεναντίον[ln_5]ὡς κοπιῶσί τε μᾶλλον ἐν |
| book 14.6 | τοῖς ὁμαλέσι |
| book 14.7 | χωρίοις καὶ θᾶττον βαδίζουσιν ἢ ἐν |
| book 14.8 | τοῖς ἀνωμάλοις. Κοπιαρώτε‐ ρον μὲν γὰρ τὸ ἐν (τῷ) αὐτῷ σχήματι, θάττων δ’ ἡ βάδισις ἡ ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ ἐλάττω. τὴν ἀναφορὰν ἔχουσα. Τοιαύτη δ’ ἡ ἐν τῷ ὁμαλῷ. Τὸ δὲ παρ’[ln_10]ἑκάστην |
| book 14.9 | πορείαν γινόμενον (μικρὸν |
| book 14.10 | πολὺ) γίγνεται |
| book 14.11 | παρὰ τὰς |
| book 14.12 | πολλάς. |
| book 15.1 | Διότι δὲ μακροὶ μὲν ὄντες οἱ περίπατοι ἐν |
| book 15.2 | τοῖς ὁμαλέσι κοπιαρώτεροι τῶν ἀνωμά‐ λων οἱ δὲ βραχεῖς ἀκοπώτεροι; ἢ ὅτι ἥ τε |
| book 15.3 | πολλὴ κί‐ νησις |
| book 15.4 | ποιεῖ κόπον καὶ (ἡ) ἰσχυρά· τοιαύτη (δὲ ἡ)[ln_5]σπασματώδης· πολλὴ δ’ ἡ συνεχὴς καὶ ὁμοία. Ἐν μὲν οὖν |
| book 15.5 | τοῖς ἀνάντεσιν ἂν ἔχωσι μῆκος αἱ μεταβολαὶ ποιοῦσιν ἀνάπαυσιν, ἐν δὲ τοῖς ὁμαλέσιν ἡ ὁμοιότης |
| book 15.6 | τοῦ σχήματος οὐ διαλαμβάνει ἀλλὰ συνεργάζεται |
| book 15.7 | πρὸς τὸ συνεχῆ τὴν κίνησιν εἶναι. Ὅταν δ’ ᾖ βραχεῖα διὰ[ln_10]μὲν τὸ πλῆθος τῆς κινήσεως οὐ γίνεται κόπος, διὰ δὲ τὸ τὴν μεταβολὴν ἰσχυρὰν εἶναι καὶ ἐναντίαν τῶν κάτω καὶ ἄνω |
| book 15.8 | ποιεῖ κόπον. Τοιαύτη δὲ ἡ ἐν |
| book 15.9 | τοῖς ἀνάντεσιν· ἐν δὲ τοῖς |
| book 15.10 | πεδίοις |
| book 15.11 | τοὐναντίον. |
| book 16.1 | Διότι ἐξονειρωκτικοὶ οἱ κοπιῶντες; ὅτι θερμά τε καὶ κάθυγρα τὰ σώματα διὰ τὴν σύντηξιν, ἡ δὲ τοιαύτη διάθεσις |
| book 16.2 | σπερματική. Κατάκεινται δ’ ὕπτιοι διὰ τὴν ἔκλυσιν·[ln_5]ἐν |
| book 16.3 | τούτῳ γὰρ τῷ σχήματι μάλιστ’ ἄνισον καὶ πρὸς τὸν ἐξονειρωγμὸν |
| book 16.4 | συνεργεῖ. Συμβαίνει δ’ αὐτοῖς καθεύ‐ δειν μὲν μᾶλλον τὴν δ’ ἴσην |
| book 16.5 | τροφὴν ἧττον πέττειν— καίτοι ὁ ὕπνος |
| book 16.6 | πεπτικὸν, —ὅτι ἅμα τῇ τροφῇ περιτ‐ τώματος ἔχουσι |
| book 16.7 | πλῆθος· ὃ καὶ αὐτὸ μέτριον ὂν δυσπεπ‐[ln_10]τότερόν ἐστι |
| book 16.8 | πολλῆς |
| book 16.9 | τροφῆς. Διὸ καὶ ἀναμιγνύμενον κωλύει πέττεσθαι τὴν |
| book 16.10 | τροφήν. Ὁ δὲ ὕπνος μᾶλλον γίνεται ἀπὸ τοῦ πλείονος ὑγροῦ καὶ θερμοῦ καθάπερ |
| book 16.11 | τοῖς μεθύουσι. |
| book 17.1 | Κελεύουσι δέ τινες |
| book 17.2 | τοὺς μὲν |
| book 17.3 | χει‐ μερινοὺς (κόπους) ἀλείμματι, τοὺς δὲ θερινοὺς λουτρῷ θεραπεύειν, τοὺς μὲν διὰ τὰς μεταβολὰς καὶ φρίκας, τοὺς δὲ διὰ τὴν ξηρότητα τῆς ὥρας καθυγραίνειν· διὸ[ln_5]καὶ τοῖς |
| book 17.4 | ποτοῖς |
| book 17.5 | τοῦ θέρους μᾶλλον. Ἡ δ’ ὀλιγοσιτία κοινὸν μὲν οἰκειότερον δὲ τῷ θέρει· διὰ γὰρ τὴν ὥραν ὑπὸ τῶν |
| book 17.6 | σιτίων θερμαίνεται. |
| book 18.1 | Διὰ τί δὲ τὰ ὑγρὰ σώματα κοπιαρώτερα τῶν μὴ ὑγρῶν; ἀσθενέστερα γάρ· τὸ δὲ σκληρὸν ἰσχυρότερον μὲν ἀπαθέστερον δὲ, οὐ πρὸς ἅπασαν ἀπάθειαν οἷον |
| book 18.2 | πρὸς θραῦσιν ἢ κάταξιν[ln_5]ἢ θλάσιν ἢ διάσπασιν ἀλλὰ τὰ γλισχρότερα, ὧν ἔνια μαλακὰ καὶ ὑγρὰ τὴν φύσιν. Ὁ δὲ κόπος ἐκ |
| book 18.3 | σπασ‐ τικῆς καὶ ἐκ |
| book 18.4 | πληκτικῆς κινήσεως· ἐν μὲν γὰρ τῇ με‐ ταβολῇ τῆς |
| book 18.5 | πορείας πάντ’ ἔχει καὶ τὴν |
| book 18.6 | συνέχειαν |
| book 18.7 | παρὰ τὰ μέρη· ἐν δὲ τῇ θέσει τῶν μερῶν τύπτει διὰ τὰ[ln_10]ὑγρὰ τῶν |
| book 18.8 | σωμάτων. Καὶ γάρ |
| book 18.9 | τοι ... μᾶλλον καὶ τύπτεται ἧττον διὰ ... τὰ δὲ σκληρὰ τοὐναντίον. |
| book 1.1 | Οἱ ἴλιγγοι γίνονται ὅταν ᾖ πνεῦμα ἀλλότριον |
| book 1.2 | περὶ τὴν κεφαλὴν, ἢ ὑγρότης |
| book 1.3 | περιττωματικὴ ἀπὸ τροφῆς ἐνίας, οἷον ἢ τοῦ οἴνου ἢ καὶ ἄλλου |
| book 1.4 | τινὸς |
| book 1.5 | χυλοῦ, ἢ τρίτον ὅταν κινῇ τις κύκλῳ τὴν κεφαλήν· ὁ γὰρ τόπος[ln_5]ὁ περὶ τὸν ἐγκέφαλον φύσει μὲν ὑγρός ἐστιν, ὅταν δ’ ἔλθῃ τι |
| book 1.6 | πνεῦμα ἀλλότριον βιάζεται διαδυόμενον |
| book 1.7 | πρὸς τὰς |
| book 1.8 | φλέβας καὶ ὠθεῖ κύκλῳ τὸ προϋπάρχον ὑγρὸν, ὥστε |
| book 1.9 | τρόπον |
| book 1.10 | τινὰ τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ ἐάν |
| book 1.11 | τις |
| book 1.12 | προαιρέσει κύκλῳ κινῇ τὴν κεφαλήν. Οὐδὲν γὰρ διαφέρει ἔξωθεν[ln_10]ἢ ἔσωθεν εἶναι τὸ κινοῦν. Οὔσης δὲ οἷον δίνης |
| book 1.13 | τινὸς τῆς |
| book 1.14 | φορᾶς καὶ τοῦ ὑγροῦ μὴ συνεχοῦς ὁμοίως ἀλλ’ ἐν τῇ κινήσει |
| book 1.15 | τοῦ μὲν ὑστεροῦντος |
| book 1.16 | τοῦ δὲ προτεροῦντος τὸ ὑφιστάμενον ἀντικροῦον ἵστησι, τὸ δ’ ἱστάμενον διὰ τὸ μὴ ἰσορροπεῖν ὁμοίως αὐτῇ ᾗ ἂν ῥέπῃ ταύτῃ φέρεται |
| book 1.1 | [ln_15]καὶ τὸν ἴλιγγον |
| book 1.2 | ποιεῖ καὶ καταβάλλει |
| book 1.3 | πολλάκις. |
| book 2.1 | Αἴτιον δὲ τοῦ μὴ δύνασθαι τὰ ὑγρὰ ῥᾳδίως |
| book 2.2 | στρέφεσθαι καὶ δινεῖσθαι διὰ τὴν λεχθεῖσαν * αἰτίαν, ὅτι οὐ συνεχῆ· παραπλήσιον γὰρ τὸ συμβαῖνον ὥσπερ ἐν |
| book 2.3 | τοῖς ὠοῖς |
| book 2.4 | τοῖς ὠμοῖς· οὐδὲ γὰρ |
| book 2.5 | ταῦτα δύναται δινεῖσθαι διὰ τὴν[ln_5]ὑγρότητα, τὰ δ’ ἑφθὰ δύναται. (Διότι τὰ μὲν ὑπὸ ὑγρότητος ἀνωμάλου καὶ οὐκ ἰσορρόπου οὔσης |
| book 2.6 | σφάλ‐ λεται τὰ δ’ οὔ); διὰ τὸ μὴ ἔχειν τὸ σφάλλον ὑφιστά‐ μενον ἑνὸς ὄντος καὶ συνεχοῦς (τοῦ ἐντός). |
| book 3.1 | Αἱ μὲν οὖν αἰτίαι |
| book 3.2 | σχεδὸν αὗται καὶ τοιαῦται |
| book 3.3 | τοῦ πάθους. Ἀφ’ ὧν δὲ συμβαίνει γίνεσθαι τὰ καθ’ ἕκαστα |
| book 3.4 | περὶ ὧν ἀποροῦσι |
| book 3.5 | πρὸς |
| book 3.6 | ταῦτα ἀνάγειν |
| book 3.7 | πειρατέον. Οἷον διότι[ln_5]κύκλῳ περιπατοῦντες ἰλιγγιῶσι καὶ ἔτι μᾶλλον [καὶ] ὅσῳ ἂν ἐλάττω κύκλον, κἂν θᾶττον θέωσι |
| book 3.8 | σφοδρότερον· κἂν μετὰ πολλῶν ἢ μόνοι, καὶ ἐπ’ ἀρίστερα θέοντες μᾶλλον (ἢ ἐπὶ δεξιά), καὶ οἱ μακρότατοι δὲ μάλιστα. Πάντων γὰρ |
| book 3.9 | τούτων καὶ εἴ τι ἄλλο |
| book 3.10 | τοιοῦτον ἐν |
| book 3.11 | τοῖς[ln_10]πρότερον εἰρημένοις αἱ αἰτίαι. |
| book 4.1 | Εἴπερ γὰρ ὁ ἴλιγγος γίνεται εἴ τις ἐν τῷ αὐτῷ στρέφοιτο τάχιστ’ ἂν καὶ μάλιστα τῶν λοιπῶν ἰλιγγιῴη ὁ ἐγγυτάτω ἢ ὁ ἐν ἐλάτ‐ τονι κύκλῳ στρέφων, καὶ ὅσῳ ἂν θᾶττον μᾶλλον. Διό‐[ln_5]περ (καὶ) οἱ θέοντες τῶν |
| book 4.2 | περιπατούντων καὶ οἱ ταχέως τῶν βραδέως· θέουσι γὰρ (ἐγκεκλικότες) πρὸς τὸ κέν‐ τρον· ὡς ὅταν κατ’ εὐθὺ τὰ μήκη αὐτῶν ἐκπίπτῃ πρὸς μίαν κορυφὴν |
| book 4.3 | συνάπτειν καὶ γίνεσθαι κῶνον βάσιν δ’ εἶναι τὸν κύκλον. |
| book 5.1 | Διόπερ |
| book 5.2 | συμβαίνει καθάπερ ἐν τῷ αὐτῷ στρέφειν τὴν κεφαλὴν καὶ ὅσῳ ἂν ἐλάττω κύκλον μᾶλλον, ὀξύτερος γὰρ ὁ κῶνος, καὶ ἐὰν θᾶττον |
| book 5.3 | πλεονάκις ἐν τῷ αὐτῷ γίνεσθαι κατὰ τὸν ἴσον |
| book 5.4 | χρόνον·[ln_5]καὶ τοῖς μακροτέροις δὲ μᾶλλον ὅσῳ ἐγκλίνουσιν· ἐγγυ‐ τέρω γὰρ ἔχει τὴν κεφαλὴν ὁ μείζων τῆς |
| book 5.5 | τοῦ κώνου κορυφῆς. Διὸ σχεδὸν ὥσπερ ἐν τῷ αὐτῷ συμβαίνει [ἴσην] ἔχοντα τὴν κεφαλήν· οὕτω δὲ μάλιστα ὁ ἴλιγγος. |
| book 6.1 | Καὶ οἱ εἰς τὰ ἀρίστερα θέοντες ἔτι μᾶλλον ἔσω νεύουσι καὶ ὀξυτέραν |
| book 6.2 | ποιοῦσι γωνίαν |
| book 6.3 | πρὸς τὸν κύκλον· ἐμβριθέστερα γὰρ ὄντα τὰ δεξιὰ προσβιάζεται μᾶλλον ἐντὸς διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀριστερῶν. Καὶ ἐὰν[ln_5]μετὰ πολλῶν θέωσι μᾶλλον καὶ θᾶττον ἢ μόνοι· πρὸς γὰρ τῇ κύκλῳ περιφορᾷ καὶ ἡ ὄψις αὐτὴ προσβάλλουσα |
| book 6.4 | τοῖς θέουσι καὶ συνεχὴς οὖσα ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ποιεῖ τινὰ κίνησιν ἑτέραν καὶ ταραχήν· ἀπὸ γὰρ τῶν ἔξω διαδίδοται καὶ πρὸς τὰ ἐντός· ὥστ’ ἐπεὶ καὶ ἑκάτερον[ln_10]ποιεῖ τὸν ἴλιγγον, οἷον ἥ τε κύκλῳ κίνησις τῆς κεφαλῆς καὶ ἡ ὄψις |
| book 6.5 | συνεχῶς βλέπουσα τὸ κύκλῳ κινούμενον ἐξ ἀμφοτέρων εὔλογον θᾶττον καὶ μᾶλλον γίνεσθαι τὸ πάθος. |
| book 7.1 | Ὅτι δὲ διὰ τὴν τῆς ὄψεως κίνησιν ἰλιγγιᾶν |
| book 7.2 | συμβαίνει |
| book 7.3 | φανερὸν ἐκ |
| book 7.4 | πολλῶν. Οἵ τε γὰρ |
| book 7.5 | πλέοντες θᾶττον καὶ μᾶλλον ἰλιγγιῶσιν ὅταν ἐμβλέπωσι |
| book 7.6 | τοῖς κύμασι καὶ τῇ τῶν * ὅλων ἄστρων κινήσει, διὸ καὶ ἐγ‐[ln_5]καλύπτονται |
| book 7.7 | τοῦτ’ εὐλαβούμενοι· καὶ οἱ τὰς αἰώρας καὶ τοὺς |
| book 7.8 | τροχοὺς θεωροῦντες ἢ καὶ συμπεριφέροντες τὴν ὄψιν |
| book 7.9 | ταχὺ σκοτοῦνται· συμβαίνει γὰρ κινουμένην κύκλῳ τὴν ὄψιν κινεῖν τὰ ἐντὸς ἀνωμάλως καὶ ταράτ‐ τειν. |
| book 8.1 | Ἰλιγγιῶσι δὲ καὶ οἱ τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ μεγάλα καὶ ἀπότομα ἀποβλέποντες διὰ τὸ συμβαίνειν μακρὰν ἀποτεινομένην |
| book 8.2 | σείεσθαι καὶ κραδαίνεσθαι τὴν ὄψιν· σειομένη δὲ οὕτως καὶ κινουμένη |
| book 8.3 | ταράττει καὶ κινεῖ[ln_5]τὰ ἐντός. Ἀναβλέπουσι δ’ οὐ συμβαίνει |
| book 8.4 | τοῦτο διὰ τὸ μὴ [ὡς] ἀποτείνειν μακρὰν ἀλλ’ ἀποτέμνεσθαι ἐν τῷ φωτί. |
| book 9.1 | Γίνεται δ’ ἴλιγγος καὶ ὅταν εἰς τὸ αὐτὸ βλέπωσι καὶ ἐπατενίζωσιν. Ὃ καὶ ἐπαπορεῖται διὰ τί ποτε κινουμένης κύκλῳ τῆς ὄψεως καὶ ἠρεμούσης |
| book 9.2 | συμβαίνει τὸ αὐτὸ πάθος· ἄτοπον γὰρ τὸ ὑπ’ ἐναντίων.[ln_5]Αἴτιον δὲ τοῦ μὲν ἐν τῇ κυκλοφορίᾳ τὸ εἰρημένον, τοῦ δ’ ἐν τῇ ἐπιστάσει καὶ τῷ ἀτενισμῷ, διότι τὰ ἐν τῷ κινεῖσθαι |
| book 9.3 | σωζόμενα διίστησι καὶ ἡ στάσις· τῆς ὄψεως δὲ στάσης, ἑνὸς μορίου, καὶ τἆλλα τὰ συνεχῆ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ἵσταται· διιστάμενα δὲ καὶ χωριζόμενα τὰ[ln_10]βαρέα καταβαρύνει καὶ ποιεῖ τὸν ἴλιγγον. Τὰ γὰρ |
| book 9.4 | πεφυκότα κινεῖσθαι τήνδε τὴν κίνησιν σώζεται καὶ συμμένει διὰ ταύτην· εἰ δὲ μὴ, καθάπερ Ἡράκλειτός |
| book 9.5 | φησι, καὶ ὁ κυκεὼν διίσταται μὴ κινούμενος. |
| book 10 | Εἴη δ’ ἂν καὶ τῇ κυκλοφορίᾳ αὐτὸ τοῦτ’ ἀποδιδόναι· διίστησι γὰρ ἡ δίνη τά τε βαρέα καὶ κοῦφα δέον ἅμα εἶναι τὰ μὲν εἰς τὸ μέσον ἄγουσα τὰ δ’ εἰς τὸ ἔσχατον. Ποιεῖ δὲ καὶ τὸ κύπτειν ἰλίγγους διὰ τοῦτο· χωρίζεται[ln_5]γὰρ τὰ βαρέα καὶ ἐλαφρὰ, τὰ μὲν ἄνω τὰ δὲ κάτω· δεῖ δὲ ἅμα εἶναι καθάπερ ἐλέχθη. |
| book 11.1 | Ποιεῖ δὲ καὶ ἄλλη |
| book 11.2 | τις ἐναντίωσις ὡς δοκεῖ, οἷον ἡ τῆς ἐνδείας καὶ τῆς |
| book 11.3 | πληρώσεως· ἡ μὲν γὰρ ἔνδεια σύντηξιν ἡ δὲ πλη‐ σμονὴ περίττωσιν ἐποίησεν ὥστε |
| book 11.4 | πλήρεις γίνεσθαι[ln_5]τοὺς πόρους· ἀμφότερα γὰρ |
| book 11.5 | ταῦτα καταβαρύνει καὶ ἐφίστησι τὰς |
| book 11.6 | περιόδους, ὅπερ ἐστὶν ὁ ἴλιγγος· ἐπεὶ καὶ αἱ μέθαι καὶ αἱ φαρμακεῖαι καὶ ὅσα ἄλλα |
| book 11.7 | τούτοις |
| book 11.8 | πα‐ ραπλήσια διὰ τοῦτο |
| book 11.9 | ποιεῖ τοὺς ἰλίγγους. |
| book 12.1 | Ὅθεν καὶ τὸ σημεῖόν |
| book 12.2 | τινες ἐπ’ ἀμφοῖν κοινὸν λαμβάνουσιν· ὅταν γὰρ μὴ δύνηταί τις |
| book 12.3 | τοὺς |
| book 12.4 | στρωτῆρας ἢ (τὰς) δοκοὺς ἀριθμεῖν, τὸν μὲν οὔπω κεκαθάρθαι τὸν δὲ μεθύειν[ln_5]φασίν. Ἡ ὑγρότης γὰρ ἡ ἀλλοτρία ἐμπεπτωκυῖα |
| book 12.5 | ποιεῖ τὴν |
| book 12.6 | ταραχήν· διὸ καὶ ἐφ’ ὅσων ἄλλων |
| book 12.7 | συμβαίνει |
| book 12.8 | πνεύματος ἢ ὑγρότητος γίνεσθαι |
| book 12.9 | πλῆθος ἢ καὶ τῶν ὑπαρχόντων διάστασιν ἀπὸ πάντων |
| book 12.10 | συμβαίνει |
| book 12.11 | τοῦτο τὸ πάθος. |
| book 13.1 | Ἀνιστάμενοι δὲ μᾶλλον ἢ καθίζοντες ἰλιγγιῶσιν ὅτι ἠρεμούντων |
| book 13.2 | συνίσταται τὸ ὑγρὸν ἐν τῇ κεφαλῇ πλέον, ὅταν δὲ κινῶνται |
| book 13.3 | σφαλερὸν γίνεται καὶ εἰς ἓν μόριον ἀθρόον ἀποκλῖνον |
| book 13.4 | ποιεῖ τὸν ἴλιγγον. |
| book 1.1 | Ὁ ἱδρὼς πότερον ἐξ ὑγρότητος εὐθὺς ἐκκρινομένης γίνεται ἢ πνεύματος |
| book 1.2 | συμφύτου διιόντος διὰ τῆς |
| book 1.3 | σαρκὸς εἴ γ’ ἔξω πήγνυται καὶ συνίσταται καταψυχόμενος, ἕτερος ἔστω ἐν ἄλλοις λόγος. Διότι δὲ ἁλμυρὸς ἢ ὀξὺς[ln_5]ἢ κακώδης ἢ τὰς ἄλλας ἔχων διαφορὰς νῦν |
| book 1.4 | πειρατέον θεωρεῖν. |
| book 2.1 | Ἁλμυρὸς μὲν οὖν γίνεται διότι τὸ ἀλλό‐ τριον ἐκκρίνεται, πρὸς φύσιν τῆς |
| book 2.2 | σαρκὸς ἐξανηλωμένου |
| book 2.3 | τοῦ γλυκυτάτου καὶ κουφοτάτου· τὸ γὰρ |
| book 2.4 | τοιοῦτον ἐν μὲν τῇ ὑποστάσει τῇ κατὰ τὴν κύστιν οὖρον, ἐν δὲ τῇ[ln_5]σαρκὶ ἱδρὼς καλεῖται· πλὴν ὅτι |
| book 2.5 | συμβαίνει τὸ μὲν αὐ‐ τομάτως καὶ οἷον αὐτῆς τῆς φύσεως ἐργαζομένης ὑφί‐ στασθαι, τὸν ἱδρῶτα δ’ ἐκκρίνεσθαι διὰ τὴν κίνησιν ἢ πόνον ἢ ἁπλῶς τὴν |
| book 2.6 | τοῦ θερμοῦ καὶ πνεύματος δύναμιν, διὸ καὶ τὸ μὲν ἀεὶ τὸ δ’ οὐκ ἀεί. Συνεχὴς δ’ οὐχ[ln_10]ἧττον ἡ τοῦ πνεύματος ἔκκρισις, ἄφαντος δὲ τῇ αἰσθήσει καθάπερ ἀτμίζοντος ἀεὶ τοῦ σώματος. |
| book 3.1 | Ἁλμυρὸς δὲ ὅτι ἄπεπτος, τὸ δὲ πεπεμμένον γλυκὺ, τὸ δ’ ἐπι‐ πολῆς ὑδατῶδες ὥσπερ τὸ φλέγμα καὶ δάκρυον. Τάχα δὲ ταῦτα μὲν εὐλόγως, τὸ μὲν ὅτι ἀπὸ τῆς |
| book 3.2 | τροφῆς, τὸ δ’[ln_5]ὅτι ἀπὸ τῶν |
| book 3.3 | περὶ τὸν ἐγκέφαλον. Ὁ δ’ ἱδρὼς κα‐ θάπερ ἐκ |
| book 3.4 | σαρκὸς καὶ φλεβὸς ἐν οἷς ἤδη μεταβολὴ τῆς |
| book 3.5 | τροφῆς, καὶ τύπῳ τοιαύτη καὶ οὕτως ὥσπερ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον. Ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθ’ ὅταν ἐκ |
| book 3.6 | συντήξεως (ἢ) ἄλλου |
| book 3.7 | τινὸς πάθους (γένηται) ἁλμυρὸν τὸ πτύελον καὶ |
| book 3 | [ln_10]τὸ δάκρυον. |
| book 4.1 | Ἢ τούτῳ μὲν μαρτυρεῖ τῷ λόγῳ τὸ πρότερον ὅτι ἱδρὼς πᾶς ἁλμυρός. Εἰ δὲ πορρωτέρωθεν ἁλυκώτερος * οὗτος δὲ μᾶλλον τῇ προσφύσει δόξειεν, οὐκ ἂν |
| book 4.2 | τοῦ ἀλυσιτελοῦς ἡ ἔκκρισις εἴη. Τὸ δὲ ἁλμυρὸν[ln_5]πᾶν ἀλλότριον. Ὑπὲρ μὲν οὖν |
| book 4.3 | τούτων |
| book 4.4 | σκεπτέον· ἔοικε γὰρ ὁ μέν |
| book 4.5 | τις |
| book 4.6 | τοιοῦτος, ὁ δ’ οὐ τοιοῦτος εἶναι τῶν ἱδρώτων. |
| book 5.1 | Ἢ τό γε μᾶλλον καὶ ἧττον |
| book 5.2 | φανερῶς. Ἀκόλουθον δέ πως |
| book 5.3 | τούτοις ἐστὶ καὶ αἰτίας |
| book 5.4 | σχεδὸν τῆς αὐτῆς [καὶ] ὅτι ὁ μὲν κακώδης ὁ δ’ ἄοσμος ἐνίοις δ’ ὀξὺς τῇ ὀσμῇ, καὶ ἄλλοι δὲ τρόποι τῆς κακωδίας· ἅπτονται[ln_5]γὰρ |
| book 5.5 | ταῦτα ὡς γένει λαβεῖν ἀπεψίας. Τῆς δ’ ἀπεψίας ὁτὲ μὲν ἀκαθαρσίᾳ τῆς κοιλίας, ὁτὲ δὲ ὅλως καχεξία |
| book 5.6 | τις αἰτία. Πολλάκις δὲ καὶ βρωμάτων |
| book 5.7 | τινὲς |
| book 5.8 | προσ‐ φοραί· καὶ γὰρ |
| book 5.9 | ταῦτα |
| book 5.10 | ποιεῖ τινὰ δυσωδίαν ὥσπερ καὶ τὸ πήγανόν |
| book 5.11 | φασι. |
| book 6.1 | Τάχα δὴ ταῦτα μὲν ὡς |
| book 6.2 | συμβαλλόμενα θετέον, τὴν δ’ αἰτίαν |
| book 6.3 | τοῖς |
| book 6.4 | πρότερον ἀπο‐ δοτέον καί τι ἂν τῇ ὅλῃ τοῦ σώματος κράσει· πολλοὶ γὰρ τῶν γυμναζομένων καὶ δοκούντων εὖ ἔχειν βαρεῖς[ln_5]καὶ κακώδεις |
| book 6.5 | τοῖς ἱδρῶσιν· ἐπεὶ ὅτι γε τῇ καχεξίᾳ πολ‐ λαχόθεν |
| book 6.6 | φανερὸν, ἔκ |
| book 6.7 | τε τῶν καμνόντων καὶ ἐκ τῶν ἀφροδισιαζόντων |
| book 6.8 | πλείω ἕξιν ἐχόντων ἤδη καὶ τῶν θε‐ ραπευτῶν ἤδη ὅλως. |
| book 7.1 | Ἄτοπον δ’ ἂν δόξειε |
| book 7.2 | τοῦτο εἶναι καὶ ἐναντίωσίν |
| book 7.3 | τιν’ ἔχον |
| book 7.4 | πρὸς |
| book 7.5 | ταῦτα καὶ πρὸς τὸ καθόλου λεχθὲν, ὅτι οἱ περὶ ἥβην μάλιστα κακώδεις |
| book 7.6 | τοῖς ἱδρῶσι, προϊούσης δὲ τῆς ἡλικίας ἧττον, καὶ οἱ[ln_5]γέροντες οὐδαμῶς· * ἀλλ’ ἡ βαρύτης |
| book 7.7 | τοῦ χρώματος. Καίτοι |
| book 7.8 | πεπτικωτάτη ἡ ἡλικία τῶν ἐν ἥβῃ· σημεῖον δὲ τὸ τῆς αὐξήσεως· ἡ δὲ τῶν |
| book 7.9 | πρεσβυτέρων ἧττον· τῶν δ’ ἤδη γερόντων |
| book 7.10 | παντελῶς. |
| book 8.1 | Αἴτιον δ’ ὅτι |
| book 8.2 | πρὸς τὰ ἀφροδίσια μάλιστ’ ἐν ὁρμῇ οἱ ἐν ἥβῃ καὶ τῶν πόρων ἄνοιξις καὶ μεταβολὴ, πάντα δὲ ταῦτα σύνεργα |
| book 8.3 | πρὸς κακωδίαν· ἡ δὲ τῶν |
| book 8.4 | πρεσβυτέρων ... οἷά τις ἕξις ἤδη[ln_5]καὶ μένουσα· ἡ δὲ τῶν γερόντων διὰ μανότητα καὶ εὔπνοιαν ... διὸ καὶ οὐδὲ περιττωματική· ἅμα δὲ καὶ εὔπνουν (ἔχουσι τὸ σῶμα καὶ) ἀπερίττωτον οὐδ(ὲν ἐκ‐ κρίν)εται |
| book 8.5 | τοιοῦτον ἀφ’ οὗ γίγνοιτ’ ἂν τὸ κακῶδες. |
| book 9.1 | Ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐκ τῆς κεφαλῆς ἄοσμος ἢ ἧττόν γε |
| book 9.2 | τοῦ ἐκ |
| book 9.3 | τοῦ σώματος ὅτι εὔπνους ἡ κεφαλή· δηλοῖ δὲ ἡ τῶν |
| book 9.4 | τριχῶν ἔκφυσις τὴν μανότητα. Δυσ‐ ώδεις δὲ οἱ τόποι καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ὅσα μὴ εὔπνοα·[ln_5]σήπεται γὰρ, ἡ δὲ κακωδία σῆψίς |
| book 9.5 | τις. Διὸ ὁ ἐκ τῶν μασχαλῶν ἱδρὼς καὶ ὅλως ὁ ἐκ τῶν κοίλων κακωδέ‐ στατος· καίτοι μανοί γε οἱ τόποι, ἀλλ’ ἡ κατάπνιξις καὶ ἡ κοιλία |
| book 9.6 | ποιεῖ τὴν κακωδίαν. Ταὐτὸ δὲ πέπονθεν ὁ τόπος ὁ τοιοῦτος καὶ ὅλον τὸ σῶμα |
| book 9.7 | πρὸς τὴν κακω‐[ln_10]δίαν· ἀπεψία γὰρ κἀκεῖ γίνεται. |
| book 10.1 | Τὴν δὲ διὰ τὸ πήγανον κακωδίαν καὶ ὑπὸ μύρων ἐνίων ὅταν ἀνα‐ διδῶσι, καὶ γὰρ |
| book 10.2 | τοῦτο |
| book 10.3 | συμβαίνει, λεκτέον· ὑπὲρ ὧν ... γίγνεται δὲ καὶ ὁ μὲν θερμὸς, ὁ δὲ ψυχρὸς ἱδρὼς, ὁ[ln_5]μὲν ὥσπερ |
| book 10.4 | πεπεμμένος, ὁ δ’ ἄπεπτος. Ἡ δ’ ἀπεψία διαφέρει τῆς εἰς τὴν κακωδίαν· αὕτη μὲν γὰρ ἔοικε κατεργασίᾳ τινὶ καὶ μεταβολῇ τῆς ὑγρότητος, ἐκείνη δὲ μεταβολῇ μέν |
| book 10.5 | τινι καὶ ἀλλοιώσει οὐ φυσικῇ δὲ οὐδὲ κατακεκρατημένῃ ... καθάπερ οὐδὲ τὰ τῆς κοιλίας[ln_10]περιττώματα δυσώδη. |
| book 11.1 | Διότιμος δ’ ἔλεγεν ὁ γυ‐ μναστὴς ὅτι |
| book 11.2 | τρεῖς |
| book 11.3 | τινὲς διαφοραὶ τῶν ἱδρώτων εἰσὶν ἀρχομένων |
| book 11.4 | τε καὶ μεσούντων καὶ ληγόντων· αὗται μὲν οὖν αἱ διαφοραὶ γίγνονται τῇ τε τῶν πόνων ἐπιτάσει[ln_5]καὶ τῇ τοῦ σώματος ἀλλοιώσει. Δῆλον γὰρ ὡς ἀπὸ τῆς ἀνομοίας διαθέσεως ἀνόμοιον καὶ τὸ αἴτιον· ἐπεὶ καὶ λεπτότης |
| book 11.5 | τις καὶ παχύτης ἐστὶν ἐν |
| book 11.6 | τοῖς ἱδρῶσιν· ὁ μὲν γὰρ ἐπιπολαῖος καὶ πρῶτος ὑδατώδης |
| book 11.7 | τις καὶ λεπτὸς, ὁ δ’ ἐκ βάθους μᾶλλον βαρύτερος ὥσπερ |
| book 11.8 | συν‐[ln_10]τηκομένης τῆς |
| book 11.9 | σαρκός. |
| book 12.1 | Ἤδη δέ τινές |
| book 12.2 | φασι καὶ αἵματι εἰκάσθαι, καθάπερ Μονᾶς ἔλεγεν ὁ ἰατρὸς, δῆλον ὡς ἐπισπασθείσης |
| book 12.3 | πλείονος ὑγρότητος ἐκ τῶν |
| book 12.4 | φλεβῶν, ἀπέπτου δὲ, ὥσπερ ἀνακεχρωσμένης |
| book 12.5 | ταύτης· ἐνίοτε[ln_5]γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα γίνεται ἄπεπτον. Ἁπλῶς δὲ τοῦτό γε ὥσπερ |
| book 12.6 | πολλάκις εἴρηται καὶ ἐπὶ πάντων ἐστὶν ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὰς ἕξεις τῶν |
| book 12.7 | σωμάτων ἡ ἔκκρισις ἀεὶ τῶν |
| book 12.8 | περιττωμάτων γίγνεται. |
| book 13.1 | Ἐπεὶ διὰ τοῦτο ἔνιοι ὅταν |
| book 13.2 | πλείω |
| book 13.3 | πονήσωσιν ἕλκη ἔχουσι· διὰ γὰρ τὴν ἀκαθαρσίαν |
| book 13.4 | τοῦ σώματος ἡ κίνησις |
| book 13.5 | προσοῦσα καὶ θερ‐ μαίνουσα |
| book 13.6 | συνεξικμάζει τὰ περιττώματα μετὰ τοῦ[ln_5]ἱδρῶτος ἅπερ ἐνίοτε |
| book 13.7 | παχέα ὄντα καὶ χυλοὺς ἔχοντα μοχθηροὺς, οἷον ὀξεῖς καὶ ἁλμυροὺς καὶ πικροὺς, ἐκ‐ κρίνεσθαι μὲν οὐ δύναται διὰ τὸ πάχος, ἐξαίρεται δὲ καὶ ἐξελκοῖ τὴν σάρκα διὰ τὴν |
| book 13.8 | πικρότητα |
| book 13.9 | τοῦ χυλοῦ. |
| book 14.1 | Παραπλήσιον δὲ τρόπον |
| book 14.2 | τινὰ τούτῳ καὶ τὸ περὶ τὴν ψώραν καὶ τοὺς λειχῆνας καὶ λέπραν καὶ ὅλως ὅσα ἐκφύματα γίγνεται· καὶ γὰρ ἐν |
| book 14.3 | τούτοις ἀπέπτου |
| book 14.4 | τινὸς |
| book 14.5 | χυλοῦ καὶ περιττώματος ἔκκρισις τὸ ἐπιπολῆς[ln_5]ἐστὶν ὧν |
| book 14.6 | πειρῶνται καθάρσει κατ’ ἄλλον τόπον ἀντι‐ σπῶντες καὶ ἀντικαθιστάντες |
| book 14.7 | παῦλάν |
| book 14.8 | τινα |
| book 14.9 | ποιεῖν. Ἀλλὰ περὶ μὲν |
| book 14.10 | τούτων καὶ πόσα καὶ ποῖα καὶ τί δια‐ φέροντα καθ’ αὑτὰ χρὴ θεωρεῖν. |
| book 15.1 | Ὅτι δὲ διὰ κα‐ χεξίαν |
| book 15.2 | τινὰ καὶ ἡ τῶν |
| book 15.3 | τοιούτων ἔκκρισις |
| book 15.4 | φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων· οὐ γὰρ ὅτι |
| book 15.5 | ταῦτα πόνου |
| book 15.6 | προσδεῖται καὶ τῆς ἔξωθεν κινήσεως ἀλλὰ τὰ μὲν αὐτῶν διωθεῖται[ln_5]ὑπὸ τῶν κρατούντων· συμβαίνει γὰρ τὰ μὲν τῇ ὥρᾳ κρινόμενα τὰ δὲ τῇ κινήσει καὶ τῇ ἐκ |
| book 15.7 | ταύτης θερμότητι |
| book 15.8 | ποιεῖσθαι τὴν ἔκκρισιν, τὰ δ’ ἤδη διὰ πλῆθος ἀπέπτων ἢ τοῦ αἰτίου γέ τι |
| book 15.9 | χυλοῦ καθ’ ἕκαστον. Ὅτι δὲ κι‐ νήσεις καὶ οἱ πόνοι |
| book 15.10 | ποιοῦσιν ἐνίοις τὰ τοιαῦτα |
| book 15.11 | φανερὸν[ln_10]καὶ ἐκ τῶν ἐνοδίων καλουμένων, ἃ γίνεται |
| book 15.12 | πολλοῖς ὅταν εἰς ὁδὸν ἐμπέσωσι, μάλιστα μὲν ἐπὶ τοὺς μηροὺς ὁτὲ δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον· ἔστι δὲ οἷς καὶ αἱ κνῆμαι |
| book 15.13 | πα‐ ραπίμπρανται. |
| book 16.1 | Πρὸς ἅπαντα δὲ τοιαῦτα |
| book 16.2 | συμ‐ φέρει τὸ μὴ ἐρεθίζειν μηδὲ κινεῖν ἀλλ’ ἐᾶν ἀποκατα‐ στῆναι· συνεκκαλεῖσθαι γάρ ἐστι κινοῦντα τὴν ὁρμὴν, ὅπερ καὶ πρὸς τὰ ἐξαιρόμενα |
| book 16.3 | συμβαίνει. Πολλάκις[ln_5]γὰρ διὰ τὴν ἁλμυρίδα τὴν ἀπὸ τοῦ ἱδρῶτος γινομένην ἐρεθισμῷ τινὶ κνησμώδει καὶ ἐπάρσεις |
| book 16.4 | τινὲς ἰονθώδεις γίνονται |
| book 16.5 | πρὸς ἃς οὐ συμφέρει τὸ κινεῖν οὔτε * ταύτῃ ποιούμενον τὴν ἔκκρισιν οὔτε δριμύτητι |
| book 16.6 | χυλῶν οἷον ὀξεῖ καὶ στρυφνῷ καὶ ἁλυκῷ κατέχειν |
| book 16.7 | πειρώμενον οὐδὲ |
| book 16.1 | [ln_10]θερμολουσίᾳ ἢ ψυχρολουσίᾳ χρώμενον ἀλλὰ πυριάσει |
| book 16.2 | χλιαρῇ μὴ πολλῇ. Καθίστησι γὰρ αὕτη μάλιστα τἆλλα δὲ ἐρεθίζει καὶ κινεῖ. |
| book 17.1 | Ταῦτα μὲν οὖν ὥσπερ εἴρηται διὰ καχεξίαν καὶ δι’ ὑπερβολὴν ἐνίοτε πόνων γίνεται· καὶ γὰρ ἐνταῦθα |
| book 17.2 | συμμετρία τίς ἐστι τῆς ἐκκρίσεως ὥσπερ καὶ κατὰ τοὺς ἄλλους πόνους.[ln_5]Οἱ δ’ ἄγαν ἐνδιδόντες ἑαυτοὺς ὥσπερ |
| book 17.3 | συντήκουσι |
| book 17.4 | τοῦτο |
| book 17.5 | ποιοῦσιν, ὡς Ἀντιφάνης ὁ Δήλιος καὶ Ὑριάδας. |
| book 18.1 | Διὰ τί δ’ οἱ παῖδες δυσιδρῶτες τῶν ἀνδρῶν μᾶλλον καὶ μάλιστα δὴ τὰ παιδία καίπερ θερμὰ τὴν φύσιν ὄντα καὶ ὑγρὰ καὶ τοῦ ἱδρῶτος ἐκ |
| book 18.2 | τούτων |
| book 18.3 | πως γινο‐ μένου τήνδε τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον, ὅτι |
| book 18.4 | πυκνὸς ὁ χρὼς[ln_5]τῶν |
| book 18.5 | παίδων, πυκνότατος δ’ ὁ τῶν |
| book 18.6 | παιδίων, ὥσπερ |
| book 18.7 | συγ‐ κεκλειμένους ἔχων |
| book 18.8 | τοὺς πόρους. |
| book 19.1 | Ἔτι δὲ ἡ θερ‐ μότης ἐπικρατοῦσα πέττει διὰ τὴν αὔξησιν· ἐὰν δέ τι καὶ γίνηται |
| book 19.2 | περίττωμα |
| book 19.3 | τοῦτο ἐκκρίνεται κατὰ κοιλίαν· εὔρους γὰρ καὶ ὡς ἐπίπαν ὑγροτέρα ἡ τῶν |
| book 19.4 | παιδίων,[ln_5]οἱ δὲ γέροντες μανόχροοι μὲν, ἀλλὰ ξηροί. Δεῖ δὲ τῷ ἱδρῶτι καθάπερ ὕλην |
| book 19.5 | τινὰ ὑπάρχειν τὸ ὑγρόν· ἄλλως |
| book 19.6 | τε καὶ αὐτὸ τὸ εὔπνουν καὶ μανὸν ἱκανὴν |
| book 19.7 | ποιεῖ τὴν ἔκκρισιν ἀεί τε |
| book 19.8 | συνεχὲς ὂν καὶ μὴ πολλῶν ἐνυπαρχόν‐ των (τῶν ὑγρῶν). Ὥστε |
| book 19.9 | πλείων ἡ ξηρότης καὶ τὸ[ln_10]μὴ εὔϊδρον· ἢ γὰρ κατ’ ἄλλον |
| book 19.10 | τρόπον ἀπέρασις ἢ κατὰ τὸν αὐτὸν, ἑκατέρα δὲ κωλύει |
| book 19.11 | τοὺς ἱδρῶτας. |
| book 20.1 | Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὧν αἱ κοιλίαι ὑγραὶ καὶ οἷς εἰς κύστιν ἡ ἐπίρροια |
| book 20.2 | πλείων δυσίδρωτες ὅτι πᾶν τὸ ὑγρὸν ἐν‐ ταῦθ’ ὥρμηκεν· οἷς δὲ πάλιν ἐπίσχεται τὸ τῆς κοιλίας[ln_5]καὶ κύστεως οὗτοι δὲ εὐΐδρωτες μᾶλλον. Ἡ γὰρ ἐν‐ ταῦθα μεριζομένη |
| book 20.3 | περίττωσις ἀναφέρεται |
| book 20.4 | πρὸς τὰς σάρκας καὶ εἰς |
| book 20.5 | τοὺς ἄνω τόπους· ἐπεὶ καὶ ἀπέπτων τῶν |
| book 20.6 | σιτίων ὄντων καὶ ἀγρυπνήσαντες εὐΐδρωτες μᾶλλον, ὅτι |
| book 20.7 | συμβαίνει τὴν πέψιν διαμερίζειν τὴν ὑγρότητα[ln_10]καὶ τὸν ὕπνον ἐκπέττειν· ἐκ ξηροῦ δ’ οὐκ ἔστιν ἱδρώς. |
| book 21.1 | Ἄτοπον δ’ ἂν ἐκεῖνο δόξειε καὶ ὥσπερ ὑπεναντίον εἰ οἱ γυμναζόμενοι καὶ εὖ ἔχοντες εὐΐδρωτες καὶ πάλιν οἱ ἀγύμναστοι καὶ κακῶς ἔχοντες καὶ οἱ πεπεμμένην |
| book 21.2 | τε καὶ οἱ ἄπεπτον ἔχοντες τὴν |
| book 21.3 | τροφήν. Οὐκ ἔστι δ’[ln_5]ἄτοπον· οἱ γὰρ γεγυμνασμένοι τῷ μανὰ τὰ σώματα καὶ ἀνεῳγμένους ἔχειν |
| book 21.4 | τοὺς πόρους, ἔτι δὲ (τῷ συνή‐ θεις εἶναι |
| book 21.5 | πρὸς) τοὺς ἱδρῶτας (εὐΐδρωτες). |
| book 22.1 | Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οἱ μὴ χρονίως |
| book 22.2 | ποιούμενοι τὰς ἀφιδρώ‐ σεις εὐΐδρωτες ὅτι τῶν μὲν ἀνεῳγμένοι τῶν δὲ συμμε‐ μυκότες οἱ πόροι διὰ τὸ μὴ χρῆσθαι. Συμβαίνει δὲ[ln_5]τοῦτο καταπεπεμμένης τῆς |
| book 22.3 | τροφῆς διὰ τὴν αὐτὴν αἰ‐ τίαν· οἱ δὲ κακῶς ἔχοντες καὶ μὴ πεπεμμένην τὴν |
| book 22.4 | τροφὴν τῷ πλήθει τῆς ὑγρότητος εὐΐδρωτες, διότι οὔτ’ ἀπὸ τῶν αὐτῶν οὔθ’ ὡσαύτως. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν μετὰ πόνου καὶ ἀεὶ τὸ σύμμετρον ἀφαιροῦντες οὗτοι δὲ καὶ |
| book 22.1 | [ln_10]αὐτομάτως καὶ ὡς ἂν τύχῃ καὶ τὸ ὅλον ἀεὶ περιττώ‐ ματος ἔχοντες |
| book 22.2 | πλῆθος. |
| book 23.1 | Δοκοῦσι δέ τινες καὶ ἐν τῷ χειμῶνι μᾶλλον εὐΐδρωτες ἢ ἐν τῷ θέρει εἶναι μὴ τὰς ὑπερβολὰς ἑκατέρου λαμβανόντων οἷον ψύχους |
| book 23.2 | τε καὶ καύματος, —ἡ μὲν γὰρ οἷον ῥῖγος ἂν |
| book 23.3 | ποιήσειεν,[ln_5]ἡ δὲ τοῦ καύματος σύντηξιν, —ἀλλὰ τὸ μέσον ἐν ἑκα‐ τέρῳ. Τὴν δ’ αἰτίαν |
| book 23.4 | ταύτην ὑποληπτέον, εἴπερ ἀληθὲς, ὅτι ἡ μὲν ξηρὰ τῶν ὑγρῶν, ἡ δὲ ψυχρὰ ἀντι‐ περίστασίν |
| book 23.5 | τινα |
| book 23.6 | τοῦ θερμοῦ (ποιεῖ) καὶ κατάστασιν. Ὁ δὲ ἱδρὼς ἐξ ἀμφοῖν |
| book 23.7 | τοῦ μὲν ὡς |
| book 23.8 | ποιοῦντος |
| book 23.9 | τοῦ δὲ ὡς |
| book 23 | [ln_10]πάσχοντος. Ἔτι δὲ τοῦ θέρους καὶ διαιτήσονται τὸ πολὺ τοῦ ὑγροῦ. |
| book 24.1 | Διότι δὲ καὶ (τὰ) ἄνω μᾶλλον ἱδρῶσι |
| book 24.2 | τρόπον |
| book 24.3 | τινὰ φανερόν· καὶ γὰρ τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ θερμὸν ἐνταῦθα μᾶλλον, ἐξ ὧν καὶ δι’ ὧν ὁ ἱδρώς. |
| book 25.1 | Καὶ ὅτι οὐ πονοῦντες ἀλλ’ ὅταν |
| book 25.2 | παύσωνται μᾶλλον ἱδρῶσι οὐδὲ συντείνοντες οὐδὲ κα‐ τέχοντες τὸ πνεῦμα, ἀλλ’ ὅταν ἀνῶσιν, ἐν |
| book 25.3 | τούτοις ἡ αἰτία· πονούντων μὲν γὰρ ὑπὸ πνεύματος αἱ φλέβες[ln_5]ἐμφυσώμεναι |
| book 25.4 | συμμύειν |
| book 25.5 | ποιοῦσι |
| book 25.6 | τοὺς πόρους, παυσα‐ μένων δὲ συνίζουσιν, ὥστε δι’ εὐρυτέρων καθάπερ ἀνεῳγμένων μᾶλλον ἐξέρχεται τὸ ὑγρόν. Καὶ ἡ κάθε‐ ξις δὲ τοῦ πνεύματος |
| book 25.7 | πληροῖ τὰς |
| book 25.8 | φλέβας ὥστε κω‐ λύει ἐξιέναι καθάπερ τὸ ὕδωρ· τὸ ἐκ τῶν κλεψύδρων[ln_10]ὅταν γε |
| book 25.9 | πλήρεις οὔσας |
| book 25.10 | τις ἐπιλάβῃ, ὅταν δ’ ἀφεθῇ τότ’ ἐξέρχεται μηδενὸς ἐμφράττοντος. |
| book 26.1 | Ἔπειτα δὲ ἡ ἀπό‐ κρισις ἡ ὑπὸ τῆς θερμότητος γινομένη |
| book 26.2 | τοῦ ὑγροῦ πνεύ‐ ματος διὰ τῶν πόρων ἐξάγεται |
| book 26.3 | πρὸς τὸ ἐπιπολῆς· ὅταν δὲ παύσηται |
| book 26.4 | πονῶν ἥ τε θερμότης ἅμα λήγει καὶ ἐκ[ln_5]τοῦ πνεύματος ἀποψυχομένου γίνεται ὑγρότης ὁ κα‐ λούμενος ἱδρὼς, ὥστε καὶ πλεῖον καὶ ῥᾷον ἐκπίπτειν. |
| book 27.1 | Μετὰ δὲ τοὺς δρόμους καὶ τοὺς πόνους ἐν τῇ σκιᾷ μᾶλλον ἱδροῦσιν ἢ ἐν τῷ ἡλίῳ διὰ τὸ τὸν ἥλιον ἀνα‐ ξηραίνειν καὶ πυκνοῦν |
| book 27.2 | τοὺς πόρους· ὅλως γὰρ οὔτε |
| book 27.3 | πολὺ τὸ θερμὸν ἄγαν οὔτε ὀλίγον δεῖ τὸ ἐκτὸς εἶναι·[ln_5]τὸ μὲν γὰρ οὐ κινεῖ τὸ δ’ ἀναξηραίνει. |
| book 28.1 | Διὸ καὶ εἴ τις ἄγαν ἐγγὺς ἵσταται |
| book 28.2 | τοῦ πυρὸς ἧττον ἂν ἰδίσειεν, καὶ ἐν |
| book 28.3 | τοῖς ἀλειπτηρίοις ἐὰν μὲν εὐθὺς |
| book 28.4 | ποιήσῃ τις |
| book 28.5 | πολὺ πῦρ ἧττον ἱδρώσειεν, ἐὰν δ’ ὕστερον εἰσενέγκῃ μᾶλλον·[ln_5]προοδοποιουμένου μὲν γὰρ καὶ παρορμῶντος |
| book 28.6 | τοῦ σώ‐ ματος |
| book 28.7 | συνερχεῖ καὶ τὸ ἐπεισελθὸν, ἐκεῖνο δ’ οὐ δύναται τὸ πλεῖον δι’ ἀσθένειαν. |
| book 29.1 | Ταὐτὸ δέ πως καὶ τοῖς διῃρημένοις καὶ ὅτι |
| book 29.2 | τρέχοντες ἧττον ἱδρῶσιν ἢ παυσά‐ μενοι· τὸ μὲν γὰρ ἥ τε |
| book 29.3 | τοῦ πνεύματος κάθεξις καὶ ἡ τοῦ ἀέρος κίνησις κωλύει· ποιεῖ μὲν γὰρ οἷον ... μον[ln_5]αὐτὸς αὑτῷ. Παυσαμένου δὲ καὶ στάντος ἀμφότερα θήγει καὶ οὐθὲν κωλύει· |
| book 30.1 | οἱ δὲ τὰ κάτω μέρη |
| book 30.2 | τοῦ σώματος θερμῷ ὕδατι ἐμβαλόντες οὐχ ἱδρῶσιν ὅτι κω‐ λύει τὸ ὕδωρ τὴν τῆξιν· ὁ δὲ ἱδρὼς τῆξίς τίς ἐστι τῶν οἷον κακῶς |
| book 30.3 | προσῳκοδομημένων |
| book 30.4 | ταῖς |
| book 30.5 | σαρξὶν ὅταν ἐκ‐[ln_5]κρίνηται διὰ τὸ θερμόν. |
| book 31.1 | Οἱ δὲ γυμναζόμενοι διαλιπόντες τὸ τρέχειν ἢ παλαίειν μᾶλλον ἱδροῦσιν ἢ ἐὰν |
| book 31.2 | συνεχῶς, ὅτι |
| book 31.3 | συναθροίζεται διαπαυομένων ἡ ὑγρότης. Εἶτα |
| book 31.4 | ταύτην ἐξάγει ὕστερον ἡ πάλη καὶ ὁ[ln_5]δρόμος· ἡ δὲ συνεχὴς ἀναξηραίνει καθάπερ ὁ ἥλιος καὶ τὰ πνεύματα. |
| book 32.1 | Διότι μᾶλλον ἱδροῦσι τὰ ὄπι‐ σθεν τῶν ἔμπροσθεν, καίτοι θερμότης καὶ ὑγρότης |
| book 32.2 | πλείων ἐν |
| book 32.3 | τοῖς ἔμπροσθεν ... ὅτι διά τε τὴν πάλην καὶ τὴν |
| book 32.4 | τρίψιν ἧττον κωλύεται καὶ διάτασις ἐκ τῶν[ln_5]ἄνω μᾶλλον· ὅτι ὅπου πόνος ἐνταῦθα καὶ ἱδρώς. Ἅμα δὲ καὶ ἡ διάτασις |
| book 32.5 | τοῦ πνεύματος ἐξωθεῖ μᾶλλον, ὥσθ’ ὅταν ἀνεθῇ πλεῖον καὶ ἀθροωτέρως ἐκεῖθεν. |
| book 33.1 | Τὸ δὲ πρόσωπον μάλισθ’ ἱδρῶσιν ἀσαρκότερον ὂν καὶ ἥκιστα |
| book 33.2 | πονοῦν ὅτι καὶ ἡ κεφαλὴ ὑγρὰ καὶ μανή· ὑγρό‐ τητος δὲ καὶ μανότητος ἄλλα |
| book 33.3 | τε πολλὰ σημεῖα καὶ ὁ ἐγκέφαλος καὶ ἡ τριχῶν ἔκφυσις, ὁ μὲν τὸ ὑγρὸν αἱ δὲ[ln_5]τὸ μανὸν ἀποδηλοῦσαι, διὸ καὶ πρῶτον καὶ μάλισθ’ ἱδρῶσι τὸ μετῶπον· τοῦτο γὰρ ὑπὸ τὸν ἐγκέφαλον. Ἔτι δ’ ἡ τοῦ πνεύματος κάθεξις διατείνεταί πως εἰς τὴν κεφαλήν. |
| book 34.1 | Ὅτι δὲ τὰς |
| book 34.2 | χεῖρας |
| book 34.3 | τρίβοντες μά‐ λισθ’ ἱδροῦσιν ἂν τἆλλα ὁμοιοσχημονῶσιν κατὰ συμ‐ βεβηκός |
| book 34.4 | πως τὴν αἰτίαν ληπτέον. Ἰσχύουσι γὰρ μάλιστα τῷ τόπῳ· τὸ γὰρ |
| book 34.5 | πνεῦμα |
| book 34.6 | τούτῳ κατέχουσι[ln_5]τῷ ἐγγυτάτῳ τοῦ ἰσχύοντος· πονοῦντες δὲ μᾶλλον ἰσχύουσιν· οὕτω δ’ ἔχοντες τὸ πνεῦμα μᾶλλον κατέ‐ χουσιν. Εἶτα καὶ τῇ χειρὶ τριβομένῃ συμπονοῦμεν μᾶλλον ἢ ὅταν ἄλλο |
| book 34.7 | τι μέρος |
| book 34.8 | τριβώμεθα· τῇ γὰρ κα‐ θέξει |
| book 34.9 | τοῦ πνεύματος καὶ τριβόμενοι γυμναζόμεθα καὶ |
| book 34 | [ln_10]τρίβοντες (διὸ καὶ) μᾶλλον ἱδροῦμεν. |
| book 35.1 | Καὶ ὅταν |
| book 35.2 | τοὺς πόδας καὶ τὰς κνήμας ἐν τῷ ὕδατι ἔχωσιν (ἧττον ἱδροῦσιν) ἢ ὅταν τὸ ἄλλο σῶμα διὰ τὰ προειρημένα· κωλύει γὰρ τὸ ὕδωρ τὸν ἱδρῶτα ... καὶ ὅτι διαθερ‐[ln_5]μαινομένων |
| book 35.3 | τούτων καὶ τὰ ἄνω |
| book 35.4 | συνθερμαίνεται· οἱ δ’ ἱδρῶτες ὅπου θερμὸν καὶ ὑγρόν. |
| book 36.1 | Ἄτοπον δ’ ὅτι οἱ ἀγωνιῶντες |
| book 36.2 | τοὺς πόδας ἱδρῶσι, τὸ δὲ πρόσωπον οὔ. Καίτοι μᾶλλον εὔλογον τὸ μάλισθ’ ἱδρωτικὸν καὶ μὴ τὸ ἥκιστα. Τὸ δ’ αἴτιον ὅτι ἡ ἀγωνία ἐστὶν οὐ μετά‐[ln_5]στασις θερμότητος ὥσπερ ἐν |
| book 36.3 | τοῖς φόβοις, ἀλλὰ μᾶλλον αὔξησις καθάπερ ἐν τῷ θυμῷ· καὶ γὰρ ὁ θυμὸς ζέσις |
| book 36.4 | τοῦ περὶ (τὴν) καρδίαν θερμοῦ· καὶ ἀγωνιῶντες δὲ οὐ διὰ φόβον |
| book 36.5 | τοῦτο πάσχουσιν ἀλλὰ διὰ τὸ μᾶλλον ἐκθερ‐ μαίνεσθαι. |
| book 37.1 | (Διὸ τὸ μὲν |
| book 37.2 | πρόσωπον ἐξέρυθροι γί‐ νονται,) ξηραίνει γὰρ ἡ θερμότης ἐπιπολάζουσα (τὸ ἐν τῷ προσώπῳ ὑγρὸν) τὸ δ’ ἐν |
| book 37.3 | τοῖς |
| book 37.4 | ποσὶ συντήκει διὰ τὸ ἐλάττω μὲν εἶναι ὥστε ξηρᾶναι |
| book 37.5 | πλείω δὲ τῆς ἐμφύτου[ln_5]καὶ προϋπαρχούσης. |
| book 38.1 | Ἐνίοις δ’ ἱδροῦσιν ἂν |
| book 38.2 | ψυ‐ χθῶσιν ἢ πνεύματι ἢ ὕδατι |
| book 38.3 | συμβαίνει ναυτιᾶν οὐκ ἀλόγως· καὶ ὅτι τὸ ὑγρὸν |
| book 38.4 | ψυχθὲν ἀθρόον ἔστη |
| book 38.5 | πρότερον οὐκ ἠρεμοῦν, καὶ ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ διιὸν ἔξω καὶ γινό‐[ln_5]μενον (ἱδρὼς διὰ τὴν ψύξιν, τοῦτο ἔσω |
| book 38.6 | ψυχθὲν |
| book 38.7 | πρὶν ἐξελθεῖν ὑγρὸν ἐγένετο καὶ) προσπεσὸν τῷ ἀναπνευ‐ στικῷ τόπῳ ποιεῖ τὴν ναυτίαν. |
| book 39.1 | Οἱ δ’ ἐν ἱματίῳ δρόμοι καὶ ἱδρῶτες καὶ ἐλαίου ἀλείψεις εἰς ἱμάτιον ἄχρους |
| book 39.2 | ποιοῦσι διότι ἡ εὔχροια γίνεται δι’ εὔπνοιαν, ἡ δ’ ἄχροια διὰ τὴν κατάπνιξιν· συνθερμαινόμενον γὰρ[ln_5]καὶ μὴ διαψυχόμενον τὸ ἐπιπολῆς ὑγρὸν ἄχροιαν |
| book 39.3 | ποιεῖ. Τοῦτο δὲ συμβαίνει καὶ ἐκ τῶν δρόμων καὶ ἐκ τῆς ὑπαλείψεως· οἱ δὲ γυμνοὶ δρόμοι διὰ τοὐναντίον εὔ‐ χροιαν· καταψύχει γὰρ ὁ ἀὴρ τὰς |
| book 39.4 | συνισταμένας ἐκκρί‐ σεις καὶ διαπνεῖ. |
| book 40.1 | Ἐν δὲ τοῖς ὕπνοις οἱ ἱδρῶτες μᾶλλον ἢ ἐγρηγορόσιν ὅτι ὑγρότατα καὶ θερμότατα πάντα διὰ τὴν ἀντιπερίστασιν· ἐξ ἀμφοῖν δὲ τούτοιν ἱδρὼς ὥσπερ εἴρηται |
| book 40.2 | πολλάκις. |
| book 1.1 | Ὅτι ἡ λειποψυχία |
| book 1.2 | στέρησις ἢ κατάψυξις |
| book 1.3 | τοῦ θερ‐ μοῦ περὶ τὸν ἀναπνευστικὸν τόπον· τοῦτο δὲ συμβαί‐ νει ἢ ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ ἢ καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ θερμοῦ· τὸ γὰρ |
| book 1.4 | πλέον πῦρ ἀναιρεῖ τὸ ἔλαττον· μαρτυρεῖ δὲ[ln_5]καὶ ἡ πεῖρα· ὑπὸ γὰρ |
| book 1.5 | πνίγους ἢ ἄλλης θέρμης καὶ μάλιστα |
| book 1.6 | πολλῆς, ἀθρόον |
| book 1.7 | τούτων |
| book 1.8 | προσπεσόντων ἡμῖν ἐκλυόμεθα καὶ λειποθυμοῦμεν· καταμαραίνεται γὰρ τὸ ἐν ἡμῖν (θερμὸν) κατάψυξιν οὐ λαμβάνον. |
| book 2.1 | Τάχα δὲ καὶ τὴν ἀναπνοὴν ὅλως τὸ πνῖγος κωλύει, ὅθεν καὶ πνῖγος ὠνομάσθη· πνίγεται γὰρ ἢ καὶ πνιγο‐ μένῳ ὅμοιός ἐστιν ὁ μὴ δυνάμενος ἀναπνεῖν. Μαρτυ‐ ρεῖ δὲ καὶ ἡ διὰ τῶν λουτρῶν καὶ πυριάσεων ἔκλυσις·[ln_5]δῆλον γὰρ ὡς αἱ τοιαῦται ἐκλύσεις τῷ θερμῷ καὶ διὰ τὸ θερμὸν γίνονται μαραίνοντος |
| book 2.2 | τοῦ ἔξωθεν θερμοῦ τὸ ἐν ἡμῖν σύμφυτον. |
| book 3.1 | Γίνεται δὲ λειποψυχία καὶ τῶν ἐν οἷς πέφυκεν ἡ θερμότης ἐκλιπόντων οἷον αἵμα‐ τος ἢ τῆς |
| book 3.2 | φυσικῆς ἁπλῶς ὑγρότητος, ὥσπερ ἐν |
| book 3.3 | ταῖς αἱμορραγίαις καὶ ἐν |
| book 3.4 | ταῖς τῆς γαστρὸς |
| book 3.5 | φοραῖς ὁρῶμεν[ln_5]λειποψυχοῦντας. Καὶ διὰ πόνους δὲ γίνονται ἐκλύ‐ σεις. |
| book 4.1 | Ὅτι τὸ πλέον θερμὸν λειποψυχίαν |
| book 4.2 | ποιεῖ καὶ ὡς μαραῖνον τὸ ἔλαττον καὶ ὡς κωλύον τὴν ἀνα‐ πνοὴν καὶ ἔτι ὡς μὴ παραχωροῦν τῇ καταψύξει εἴσοδον. Ὅτι διὰ τοῦτο ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ λουόμενοι μὲν οὐ λει‐[ln_5]ποψυχοῦσι |
| book 4.3 | παυσάμενοι δὲ μᾶλλον, διότι τὴν ὑγρότητα τὴν γινομένην ἀπὸ τῆς |
| book 4.4 | συντήξεως λουομένων μὲν θερ‐ μὴν εἶναι |
| book 4.5 | συμβαίνει, λουσαμένων δὲ ψύχεσθαι· ψυχρὰ δὲ οὖσα καὶ ἐμπίπτουσα κυρίοις τόποις |
| book 4.6 | ποιεῖ λειποψυ‐ χίαν. |
| book 5.1 | Εἰ μὴ ἄρα καὶ ἡ ἄνεσις αὐτὴ τοῦ πνεύμα‐ τος |
| book 5.2 | προεκλύει· διότι καὶ κατέχειν κελεύουσιν ἐν |
| book 5.3 | ταῖς λειποψυχίαις τὸ πνεῦμα· κωλύει γὰρ ὁ κατέχων ἐξιέναι τὸ θερμὸν, ὁ δ’ ἀνιεὶς ἐνδίδωσιν. |
| book 6.1 | Ὅτι ὁ ῥαίνων ὕδατι |
| book 6.2 | τοὺς λειποψυχοῦντας |
| book 6.3 | συμφράττων καὶ πυκνῶν |
| book 6.4 | τοὺς πόρους καὶ συναθροίζων ἐντὸς τὸ θερμὸν, —ἀντι‐ περιΐσταται γὰρ, —ὠφελεῖ. |
| book 7.1 | Ὅτι ἡδοναὶ καὶ λύπαι |
| book 7.2 | ποιοῦσι λειποψυχίαν· καὶ γὰρ ἀμφότεραι |
| book 7.3 | πλῆ‐ θος ὑγρότητος ἐπάγουσιν, ἡ μὲν ἡδονὴ τῷ συντήκειν καὶ διαχεῖν, ἡ λύπη δὲ τῷ πηγνύειν· ὅταν οὖν ἡ ὑγρό‐[ln_5]της ῥυῇ πρὸς τὸν |
| book 7.4 | πνευματικὸν τόπον |
| book 7.5 | ποιεῖ λειποψυ‐ χεῖν. |
| book 1.1 | Ὅτι ὑπὸ καταψύξεώς |
| book 1.2 | φησιν, ὡς κοινῷ λόγῳ φά‐ ναι τὴν |
| book 1.3 | παράλυσιν γίνεσθαι· καὶ ταύτην οἱ μὲν ὑπὸ πνεύματος (καταψυχομένου), —πνευματικὸν γὰρ τὸ πάθος, —οἱ δὲ ἐκλείψει καὶ στερήσει |
| book 1.4 | τοῦ πνεύμα‐[ln_5]τος. Τοῦτο γὰρ εἶναι τὸ τὴν θερμότητα καὶ τὴν κί‐ νησιν ὅλως |
| book 1.5 | ποιοῦν· ἀκινησίας δὲ γινομένης κατάψυξις γίνεται |
| book 1.6 | τοῦ αἵματος ἢ ἁπλῶς εἰπεῖν τῆς ὑγρότητος. Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ νάρκη γίνεται ἐν |
| book 1.7 | τοῖς |
| book 1.8 | ποσὶν ἢ καὶ ἐν |
| book 1.9 | τοῖς ἄνω μέρεσιν ὅταν ἀποπιεσθῶσιν ἀπὸ κα‐[ln_10]θέδρας ἢ ἄλλῳ τινὶ τρόπῳ. Τότε γὰρ διαλαμβάνει τῇ πιέσει τὸ πνεῦμα καὶ οὐ δυνάμενον τὴν οἰκείαν κίνησιν κινεῖσθαι ἵστησι καὶ ἀποψύχει τὸ αἷμα. |
| book 1.1 | Θεόφραστος δὲ τὴν αἴσθησιν ἀρχὴν εἶναι πίστεώς |
| book 1.2 | φησιν· ἀπὸ γὰρ |
| book 1.3 | ταύτης αἱ ἀρχαὶ πρὸς τὸ λόγον τὸν ἐν ἡμῖν καὶ τὴν διάνοιαν ἐκτείνονται. (Clem. Alex. Strom. I, p. 301 ed. Sylb.) Ὁ δὲ Ἐρέσιος ἐκεῖνος Θεόφραστος ὁ Ἀριστοτέλους γνώριμος πὴ μὲν οὐρανὸν πὴ δὲ πνεῦμα τὸν θεὸν ὑπο‐ νοεῖ. (Clem. Alex. Protrept. p. 44.) Θ. ἐν |
| book 1.4 | τοῖς ἑαυτοῦ Τοπικοῖς τάδε γέγραφεν ... Ἐπεὶ δὲ ἐναντίαι τῶν ἐναντίων αἱ ἀρχαὶ, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐν ἑνὶ γένει |
| book 1.5 | ταῦτα, καθάπερ οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν καὶ κακὸν καὶ κίνησις καὶ στάσις. Εἴη δ’ ἂν καὶ ὑπερο‐[ln_5]χὴ καὶ ἔλλειψις ἐναντία γε καὶ ἀρχαὶ, καὶ εἶδος καὶ στέρησις. (Simpl. in Arist. Categ. f. 105.) Θ. ἐν |
| book 1.6 | τρίτῳ τῶν |
| book 1.7 | Φυσικῶν ἢ περὶ οὐρανοῦ τὰ γι‐ νόμενα διαιρεῖ οὕτως· ἢ γὰρ ὑπὸ ὁμοίου γίνεται ὡς ἄνθρωπος ὑπὸ ἀνθρώπου καὶ θερμὸν ὑπὸ θερμοῦ, ἢ ὑπὸ ἐναντίου ὡς ὁρῶμεν |
| book 1.8 | τοὺς κεραυνοὺς καὶ τὰς ἀσ‐ |
| book 1.1 | [ln_5]τραπάς· ὑπὸ γὰρ |
| book 1.2 | ψυχρότητος ἡ τούτου |
| book 1.3 | τοῦ πυρὸς ἐν τῷ ἀέρι γένεσις ἀθροίζοντος εἰς ἓν τὸ ἐν αὐτοῖς θερμὸν ἐκπυροῦντος· ἢ τρίτον ὑπὸ ἐντελεχείᾳ ὅλως ὄντος ὡς καὶ ὁ μώλωψ· ὑπὸ γὰρ ἐντελεχείᾳ οὔσης τῆς μάστιγος γίνεται, οὔτε δὲ ὁμοίας ἔτι οὔτε ἐναντίας τῷ[ln_10]γινομένῳ· καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ ἡλίου δέ φησι γινόμενα ὑπὸ ἐντελεχείας γίνεται· καὶ γὰρ αὐτὸς οὔτε ὅμοιος οὔτε ἐναντίος |
| book 1.4 | τοῖς γινομένοις. (Simpl. in Arist. Phys. f. 187.) Θ. ἐν ἀρχῇ τῶν αὐτοῦ Φυσικῶν καὶ ταύτην (τὴν |
| book 1.5 | πρότασιν) ἀπέδειξε λέγων· τὸ μέντοι τῶν |
| book 1.6 | φυσικῶν ἀρχὰς εἶναι δῆλον ἐκ |
| book 1.7 | τοῦ τὰ μὲν |
| book 1.8 | φυσικὰ σώματα σύν‐ θετα εἶναι, πᾶν δὲ σύνθετον ἀρχὰς ἔχειν τὰ ἐξ ὧν[ln_5]σύγκειται· ἅπαν γὰρ τὸ φύσει ἢ σῶμά ἐστιν ἢ ἔχει γε σῶμα· ἄμφω δὲ σύνθετα. (Simpl. in Arist. Phys. f. 1b.) |
| book 1.1 | Ὅλως δὲ ὡς κοινῶς εἰπεῖν ἀπὸ τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν αἰσθητῶν τῶν |
| book 1.2 | περὶ τῶν |
| book 1.3 | φυσικῶν ἀρχῶν ἀλήθειαν ἀνιχνευτέον καὶ Θεοφράστῳ πειθομένοις ὃς |
| book 1.4 | περὶ τούτου ζητῶν ἐν |
| book 1.5 | πρώτῳ τῶν |
| book 1.6 | Φυσικῶν τάδε γέγραφε· Ἐπεὶ δὲ[ln_5]οὐκ ἄνευ μὲν κινήσεως οὐδὲ περὶ ἑνὸς λεκτέον· πάντα γὰρ ἐν [τῇ] κινήσει τὰ τῆς φύσεως· ἄνευ δὲ ἀλλοιω‐ τικῆς καὶ παθητικῆς οὐχ ὑπὲρ τῶν |
| book 1.7 | περὶ τὸ μέσον, εἰς |
| book 1.8 | ταῦτά τε καὶ περὶ τούτων λέγοντας οὐχ οἷόν |
| book 1.9 | τε κατα‐ λιπεῖν τὴν αἴσθησιν ἀλλ’ ἀπὸ ταύτης ἀρχομένους[ln_10]πειρᾶσθαι |
| book 1.10 | χρὴ θεωρεῖν ἢ τὰ φαινόμενα λαμβάνοντας καθ’ ἑαυτὰ ἢ ἀπὸ τούτων εἴ τινες ἄρα κυριώτεραι καὶ πρότεραι |
| book 1.11 | τούτων ἀρχαί· καὶ κάλλιον οἶμαι |
| book 1.12 | τοιοῦτόν |
| book 1.13 | τινα |
| book 1.14 | τρόπον τὴν ἀπὸ τῶν ἡμῖν γνωριμωτέρων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἐπίβασιν γίνεσθαι. (Simpl. in Arist. Phys. |
| book 1.1 | [ln_15]f. 5b.) Θ. ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἑαυτοῦ Φυσικῶν καὶ καθ’ ἕκαστον γένος τῶν κατηγοριῶν τὴν κίνησιν θεωρεῖ‐ σθαί φησι γράφων οὕτως· περὶ δὲ κινήσεως τὸν μὲν καθόλου καὶ κοινὸν λόγον οὐ χαλεπὸν ἀποδοῦναι καὶ[ln_5]εἰπεῖν, ὡς ἐνέργειά τίς ἐστιν ἀτελὴς |
| book 1.2 | τοῦ δυνάμει ὄν‐ τος ᾗ τοιοῦτον καθ’ ἕκαστον γένος τῶν κατηγοριῶν ... διὸ καὶ προελθὼν ὀλίγον ὁ Θ. ζητεῖν δεῖν |
| book 1.3 | φησὶ περὶ τῶν κινήσεων, εἰ αἱ μὲν κινήσεις εἰσὶν αἱ δὲ ὥσπερ ἐνέργειαί τινες. (Simpl. in Arist. Phys. f. 201.) Ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν |
| book 1.4 | περὶ Κινήσεως· οἰκειότερον δὲ ὅπερ καὶ λέγομεν καὶ ἔστιν, ἐνέργειαν |
| book 1.5 | τοῦ δυνάμει κινη‐ τοῦ ᾗ κινητὸν κατὰ γένος ἕκαστον τῶν κατηγοριῶν, οἷον οὐσίας, ποσοῦ, ποιοῦ, φορητοῦ, τῶν ἄλλων· οὕτω γὰρ ἀλ‐[ln_5]λοίωσις, αὔξησις, φορὰ, γένεσις καὶ αἱ ἐναντίαι |
| book 1.6 | ταύταις. Ἐν τῷ τρίτῳ δὲ, οἶμαι, σαφέστερον |
| book 1.7 | ταῦτα γέγραφεν· ἐν μὲν τῷ ἀφορισμῷ τῆς κινήσεως |
| book 1.8 | τοσαῦτα |
| book 1.9 | φαμὲν αὐτῆς εἴδη ὅσαι κατηγορίαι· τὴν γὰρ |
| book 1.10 | τοῦ δυνάμει ὄντος ᾗ τοιοῦ‐ |
| book 1.1 | τον ἐντελέχειαν κίνησιν. Καὶ τοῦτο δὲ ἐν τῷ αὐτῷ βι‐[ln_10]βλίῳ φησί· Τοῦ δὲ πρός |
| book 1.2 | τι κίνησις |
| book 1.3 | τοῦ μὲν κατὰ λόγον οὐκ ἔστι, τοῦ δὲ κατὰ δύναμιν ἔστιν· ἡ γὰρ ἐνέργεια κίνησίς |
| book 1.4 | τε καὶ καθ’ αὑτό. (Simpl. in Arist. Phys. f. 94.) Θ. ἐν |
| book 1.5 | τοῖς |
| book 1.6 | Φυσικοῖς ἀπορεῖ πρὸς τὸν ἀποδοθέντα |
| book 1.7 | τοῦ τόπου λόγον ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους |
| book 1.8 | τοιαῦτα, ὅτι τὸ σῶμα ἔσται ἐν ἐπιφανείᾳ, ὅτι κινούμενος ἔσται ὁ τόπος, ὅτι οὐ πᾶν σῶμα ἐν τόπῳ, οὐδὲ γὰρ ἡ ἀπλα‐[ln_5]νὴς, ὅτι ἐὰν |
| book 1.9 | συναχθῶσιν αἱ σφαῖραι, καὶ ὅλος ὁ οὐρα‐ νὸς οὐκ ἔσται ἐν τόπῳ, ὅτι τὰ ἐν τόπῳ ὄντα μηδὲν αὐτὰ μετακινηθέντα, ἐὰν ἀφαιρεθῇ τὰ περιέχοντα αὐτὰ, οὐκέτι ἔσται ἐν τόπῳ. (Simpl. in Arist. Phys. f. 141.) Καὶ Θ. ἐν |
| book 1.10 | τοῖς |
| book 1.11 | Φυσικοῖς |
| book 1.12 | φαίνεται τὴν ἐννοίαν |
| book 1.13 | ταύ‐ την ἐσχηκὼς |
| book 1.14 | περὶ τοῦ τόπου ἐν οἷς |
| book 1.15 | φησὶν ὡς ἐν ἀπο‐ ρίᾳ προάγων τὸν λόγον μήποτε οὐκ ἔστι καθ’ αὑτὴν οὐσία |
| book 1.16 | τις ὁ τόπος ἀλλὰ τῇ τάξει καὶ θέσει τῶν |
| book 1.17 | σωμά‐ |
| book 1.1 | [ln_5]των λέγεται κατὰ τὰς φύσεις καὶ δυνάμεις· ὁμοίως δ’ ἐπὶ ζώων καὶ φυτῶν καὶ ὅλως τῶν ἀνομοιομερῶν, εἴτε ἐμψύχων εἴτε ἀψύχων, ἔμμορφον δὲ τὴν φύσιν ἐχόντων· καὶ γὰρ |
| book 1.2 | τούτων τάξις |
| book 1.3 | τις καὶ θέσις τῶν μερῶν ἐστὶ πρὸς τὴν ὅλην οὐσίαν. Διὸ καὶ ἕκαστον ἐν αὑ‐[ln_10]τοῦ χώρᾳ λέγεται τῷ ἔχειν τὴν οἰκείαν τάξιν· ἐπεὶ καὶ τῶν |
| book 1.4 | τοῦ σώματος μερῶν ἕκαστον ἐπιποθήσειεν ἂν καὶ ἀπαιτήσειε τὴν ἑαυτοῦ χώραν καὶ θέσιν. (Simpl. in Arist. Phys. f. 149b.) Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ Θ. καὶ Εὔδημος ἐν |
| book 1.5 | τοῖς |
| book 1.6 | περὶ τόπου ἀξιώμασι καὶ τὸ ἀκίνητον εἶναι τὸν τόπον |
| book 1.7 | προ‐ λαμβάνουσι. (Simpl. in Arist. Phys. p. 374b Bk.) Ἐν τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ τῶν |
| book 1.8 | Φυσικῶν οὕτως |
| book 1.9 | περὶ τῆς κινήσεως· Τὸν μὲν κοινὸν καὶ καθόλου λόγον οὐ χαλεπὸν ἀποδοῦναι καὶ εἰπεῖν ὡς ἐνέργειά τίς ἐσ‐ τιν ἀτελὴς |
| book 1.10 | τοῦ δυνάμει ὄντος, ᾗ τοιοῦτον καθ’ ἕκαστον |
| book 1.1 | [ln_5]γένος τῶν κατηγοριῶν, ὃ καὶ διὰ τῆς αἰσθήσεως |
| book 1.2 | σχεδὸν |
| book 1.3 | φαίνεται. (Simpl. in Arist. Categ. 110.) Ἔτι δὲ δεῖ πείθεσθαι Θεοφράστῳ· τούτῳ μὲν γὰρ δοκεῖ μὴ χωρίζεσθαι τὴν κίνησιν τῆς ἐνεργείας, εἶναι δὲ τὴν μὲν κίνησιν καὶ ἐνέργειαν ὡς ἂν ἐν αὐτῇ περιε‐ χομένην, οὐκέτι μέντοι καὶ τὴν ἐνέργειαν κίνησιν·[ln_5]τὴν γὰρ ἑκάστου οὐσίαν καὶ τὸ οἰκεῖον εἶδος ἐνέργειαν εἶναι ἑκάστου, μὴ οὖσαν |
| book 1.4 | ταύτην κίνησιν. Καὶ γὰρ ἡ τελειότης καὶ ἐν |
| book 1.5 | τοῖς νοητοῖς καὶ φύσει ἀκινή‐ τοις εἶναι οὐ κεκώλυται. Εἰσὶ δὲ καὶ ἐν |
| book 1.6 | τοῖς αἰσθη‐ τοῖς |
| book 1.7 | πολλαὶ τοιαῦται, οἷον οἱ κατὰ τὸ σχῆμα |
| book 1.8 | τοῦ ἀν‐[ln_10]δριάντος· ἕστηκε δὲ τὸ σχῆμα κατὰ τὴν αὐτὴν |
| book 1.9 | τε‐ λειότητα. (Simpl. in Arist. Categ. 77b.) Καὶ γὰρ ὁ Θ. ἐν τῷ πρώτῳ τῶν |
| book 1.10 | περὶ Κινήσεως θαυμαστὰ, φησὶ, φαίνεται κατ’ αὐτὴν ὄντα τὴν φύσιν τῆς κινήσεως, οἷον εἰ μὴ ἔστιν αὐτῆς ἀρχὴ, πέρας δὲ ἔστι. Πῶς δὲ τὸ μὲν πέρας ἀδιαίρετον ἐλαμβάνομεν, |
| book 1.1 | [ln_5]τὴν δὲ ἀρχὴν ἐπ’ ἄπειρον διαιρετήν. Δυνατὸν γὰρ |
| book 1.2 | τοῖς αὐτοῖς |
| book 1.3 | χρώμενον λόγοις καὶ τὸ πέρας |
| book 1.4 | τοῦ συνε‐ χοῦς ἐπ’ ἄπειρον διαιρετὸν λαβεῖν καὶ τὴν ἀρχὴν ἀδιαίρετον· ἔοικεν οὖν καὶ τὸ πέρας διττὸν εἶναι καὶ ἡ ἀρχὴ διττὴ τῆς |
| book 1.5 | τε κινήσεως καὶ τοῦ χρόνου καὶ[ln_10]παντὸς |
| book 1.6 | συνεχοῦς, τὸ μὲν ὡς τὸ πρῶτον ἢ τὸ ἔσχατον μέρος |
| book 1.7 | τοῦ συνεχοῦς, τὸ δὲ ὡς ἀρχὴ καὶ πέρας, τὰ μηκέτι μέρη μηδὲ ὅμοια τῷ ὅλῳ. (Simpl. in Arist. Phys. 230.) Θαυμαστὸν |
| book 1.8 | τοίνυν, καθάπερ |
| book 1.9 | φησὶν ὁ Θ., καὶ λίαν |
| book 1.10 | παρὰ τὰς ἐννοίας, εἰ μὴ ἔστιν ἀρχὴ τῆς κινήσεως, πέρας δὲ ἔστιν, καὶ ὅλως εἰ μὴ ἄμφω |
| book 1.11 | πεπερασμένα, ἀλλὰ τέλος μέν ἐστι |
| book 1.12 | τοῦ βαδίζειν, ἀρχὴ δὲ οὐ, καὶ |
| book 1.1 | [ln_5]τέλος μὲν |
| book 1.2 | τοῦ πλεῖν, ἀρχὴ δὲ οὐκ ἔστιν, καὶ ἡνίκα μὲν ἐπαύσατο |
| book 1.3 | τοῦ τρέχειν ὁ ἵππος ἔστιν εἰπεῖν, ἡνίκα δὲ ἤρξατο οὐκ ἔστιν. Ἢ οὐ τοῦτό φησιν ὡς οὐκ ἔστιν ἀρχὴ τῆς κινήσεως, ἀλλ’ ὡς οὐκ ἔστιν αὐτὴν λαβεῖν; (Themist. in Arist. Phys. p. 411 Bk.) Καὶ ὁ Θ. δὲ ἐν τῷ αʹ περὶ Κινήσεως τὰ αὐτὰ ταῦτα |
| book 1.4 | περὶ τούτων δοξάζων |
| book 1.5 | φαίνεται. Λέγει δὲ οὕ‐ τως· «Ὑπὲρ δὲ τοῦ κινεῖσθαι τὸ κινούμενον καὶ κεκι‐ νῆσθαι τὸ κεκινημένον δεῖν ἄρα γε ἐνδέχεται λέγειν ὃ[ln_5]καὶ ἐπὶ τῶν |
| book 1.6 | σωμάτων κατὰ τὴν ἀλλοίωσιν, ὡς οὐκ ἀεὶ τὸ ἥμισυ |
| book 1.7 | πρῶτον, ἀλλ’ ἐνίοτε ἀθρόον γε.» (Simpl. in Arist. Phys. f. 23.) Οἱ περὶ τὸν Ἀριστοτέλη καὶ Θεόφραστον καὶ ὅλως οἱ Περιπατητικοὶ διττῆς οὔσης κατὰ τὸ ἀνωτάτω τῆς τῶν |
| book 1.8 | πραγμάτων φύσεως, ἐπεὶ τὰ μὲν καθῶς |
| book 1.9 | προ‐ εῖπον αἰσθητά ἐστι, τὰ δὲ νοητὰ, διττὸν καὶ αὐτοὶ τὸ |
| book 1.1 | [ln_5]κριτήριον ἀπολείπουσιν, αἴσθησιν μὲν τῶν αἰσθητῶν, νόησιν δὲ τῶν νοητῶν, κοινὸν δὲ ἀμφοτέρων, ὡς ἔλε‐ γεν ὁ Θ., τὸ ἐναργές. (Sext. Emp. a. M. 7, 217, p. 414 ed. Fabr. 1718.) Καὶ Θ. μέντοι ἐν τῷ περὶ τῶν |
| book 1.2 | φυσικῶν δοξῶν κατὰ Πλάτωνά φησι γεννητὸν τὸν κόσμον καὶ οὕτω |
| book 1.3 | ποιεῖται τὰς ἐνστάσεις, παρεμφαίνει δὲ ὅτι ἴσως |
| book 1.4 | σα‐ φηνείας χάριν γεννητὸν αὐτὸν ὑποτίθεται. (Taurus[ln_5]ap. Joannem adv. Proclum VI, 8 et 27.) Ὁ δὲ Θ. εἰπὼν ὅτι τάχ’ ἂν γεννητὸν λέγοι |
| book 1.5 | σαφη‐ νείας χάριν ὡς καὶ τοῖς διαγράμμασι |
| book 1.6 | παρακολουθοῦ‐ μεν γινομένοις, φησὶ, πλὴν ἴσως ἡ γένεσις οὐχ ὁμοίως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν διαγραμμάτων. (Taurus apud Joannem[ln_5]adv. Proclum VI, 21 et 27.) Θ. μέντοι |
| book 1.7 | φησὶ τοὺς γένεσιν καὶ φθορὰν |
| book 1.8 | τοῦ κόσ‐ μου κατηγοροῦντας ὑπὸ τεττάρων ἀπατηθῆναι τῶν μεγίστων, γῆς ἀνωμαλίας, θαλάττης ἀναχωρήσεως, ἑκάστου τῶν |
| book 1.9 | τοῦ ὅλου μερῶν διαλύσεως, χερσαίων |
| book 1.1 | [ln_5]φθορᾶς κατὰ γένη ζώων. Κατασκευάζειν δὲ τὸ μὲν |
| book 1.2 | πρῶτον οὕτως· εἰ μὴ γενέσεως ἀρχὴν ἔλαβεν ἡ γῆ, μέρος ὑπανεστὼς οὐδὲν ἂν ἐπ’ αὐτῆς ἑωρᾶτο· χθαμαλὰ δ’ ἤδη τὰ ὄρη πάντα ἐγεγένητο καὶ οἱ γεωλόφοι πάν‐ τες ἰσόπεδοι τῇ πεδιάδι· |
| book 2.1 | τοσούτων γὰρ καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ὄμβρων ἐξ ἀϊδίου |
| book 2.2 | φερομένων εἰκὸς ἦν τῶν διῃρμένων |
| book 2.3 | πρὸς ὕψος τὰ μὲν |
| book 2.4 | χειμάρροις ἀπερρῆχθαι τὰ δ’ ὑπονοστήσαντα κεχαλάσθαι, πάντα δὲ διὰ πάν‐[ln_5]των ἤδη λελειάνθαι· νυνὶ δὲ συνεχεῖς ἀνωμαλίαι καὶ παμπόλλων ὀρῶν αἱ πρὸς αἰθέριον ὕψος ὑπερβολαὶ μηνύματ’ ἐστὶ τοῦ τὴν γῆν μὴ ἀΐδιον εἶναι· πάλαι γὰρ ὡς ἔφην ἐν ἀπείρῳ χρόνῳ ταῖς ἐπομβρίαις ἀπὸ περάτων ἐπὶ πέρατα πᾶσα λεωφόρος ἐγεγένητο. |
| book 2.1 | [ln_10]Πέφυκε γὰρ ἡ ὕδατος φύσις καὶ μάλιστα ἀπὸ ὑψηλο‐ τάτων καταράττουσα τὰ μὲν ἐξωθεῖν τῇ βίᾳ τὰ δὲ τῷ συνεχεῖ τῶν |
| book 2.2 | ψεκάδων κολάπτουσα κοιλαίνειν ὑπεργά‐ ζεσθαί τε τὴν |
| book 2.3 | σκληρόγεων καὶ λιθωδεστάτην ὀρυκτή‐ ρων οὐκ ἔλαττον. |
| book 3.1 | Καὶ μὴν ἥ γε θάλασσα, φασὶν, ἤδη μεμείωται, μάρτυρες δὲ αἱ νήσων εὐδοκιμώταται Ῥόδος |
| book 3.2 | τε καὶ Δῆλος· αὗται γὰρ τὸ μὲν |
| book 3.3 | παλαιὸν ἠφα‐ νισμέναι κατὰ τῆς θαλάσσης ἐδεδύκεσαν ἐπικλυζόμε‐[ln_5]ναι, χρόνῳ δ’ ὕστερον ἐλαττουμένης ἠρέμα κατ’ ὀλίγον ἀνίσχουσαι διεφάνησαν ὡς αἱ περὶ αὐτῶν ἀνα‐ γραφεῖσαι μηνύουσιν ἱστορίαι· τὴν δὲ Δῆλον καὶ Ἀνάφην ὠνόμασαν δι’ ἀμφοτέρων ὀνομάτων |
| book 3.4 | πιστού‐ μενοι τὸ λεγόμενον, ἐπειδὴ ἀναφανεῖσα δήλη ἐγέ‐[ln_10]νετο ἀδηλουμένη καὶ ἀφανὴς οὖσα τὸ πάλαι. Πρὸς δὲ τούτοις μεγάλων |
| book 3.5 | πελαγῶν μεγάλους κόλπους καὶ βαθεῖς ἀναξηρανθέντας ἠπειρῶσθαι καὶ γεγενῆσθαι τῆς |
| book 3.6 | παρακειμένης χώρας μοῖραν οὐ λυπρὰν |
| book 3.7 | σπειρομένους καὶ φυτευομένους· οἷς |
| book 3.8 | σημεῖα τῆς |
| book 3.9 | παλαιᾶς ἐναπολε‐[ln_15]λεῖφθαι θαλαττώσεως |
| book 3.10 | ψηφῖδας |
| book 3.11 | τε καὶ κόγχας καὶ ὅσα ὁμοιότροπα |
| book 3.12 | πρὸς αἰγιαλοὺς εἴωθεν ἀποβράττεσθαι ... |
| book 4.1 | Εἰ δὲ μειοῦται ἡ θάλαττα, μειωθήσεται μὲν ἡ γῆ, μακραῖς δ’ ἐνιαυτῶν |
| book 4.2 | περιόδοις καὶ εἰσάπαν ἑκάτερον |
| book 4.3 | στοιχεῖον ἀναλωθήσεται, δαπανηθήσεται δὲ καὶ ὁ σύμπας ἀὴρ ἐκ |
| book 4.4 | τοῦ κατ’ ὀλίγον ἐλαττούμενος, ἀπο‐[ln_5]κριθήσεται δὲ τὰ πάντα εἰς μίαν οὐσίαν τὴν |
| book 4.5 | τοῦ πυ‐ ρός. |
| book 5.1 | Πρὸς δὲ τὴν |
| book 5.2 | τοῦ τρίτου κεφαλαίου κατα‐ σκευὴν |
| book 5.3 | χρήσονται λόγῳ τοιῷδε· φθείρεται πάντως ἐκεῖνο οὗ πάντα τὰ μέρη |
| book 5.4 | φθαρτά ἐστι· τοῦ δὲ κόσμου πάντα τὰ μέρη |
| book 5.5 | φθαρτά ἐστι· φθαρτὸς ἄρα ὁ κόσμος ἐστίν ... |
| book 6.1 | Τὸν δὲ τέταρτον καὶ λοιπὸν λόγον ἀκριβωτέον ὧδέ φασιν. Εἰ ὁ κόσμος ἀΐδιος ἦν, ἦν ἂν καὶ τὰ ζῶα ἀΐδια καὶ πολύ γε μᾶλλον τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος, ὅσῳ καὶ τῶν ἄλλων ἄμεινον. Ἀλλὰ καὶ ὀψίγονον[ln_5]φανῆναι |
| book 6.2 | τοῖς βουλομένοις ἐρευνᾶν τὰ φύσεως· εἰκὸς γὰρ μᾶλλον δὲ ἀναγκαῖον ἀνθρώποις |
| book 6.3 | συνυπάρξαι τὰς τέχνας ὡς ἂν ἰσήλικας οὐ μόνον ὅτι λογικῇ φύσει τὸ ἐμμέθοδον οἰκεῖον ἀλλὰ καὶ ὅτι ζῆν ἄνευ |
| book 6.4 | τούτων οὐκ ἔνεστιν· ἴδωμεν οὖν |
| book 6.5 | τοὺς ἑκάστων |
| book 6.6 | χρόνους ἀλογήσαντες[ln_10]τῶν ἐπιτραγῳδουμένων θεοῖς μύθων ** εἰ μὴ ἀΐδιος ἄνθρωπος, οὐδ’ ἄλλο |
| book 6.7 | τι ζῶον, ὥστ’ οὐδ’ αἱ δεδεγμέ‐ ναι |
| book 6.8 | ταῦτα χῶραι, γῆ καὶ ὕδωρ καὶ ἀήρ. Ἐξ ὧν τὸ φθαρτὸν εἶναι τὸν κόσμον δῆλόν ἐστιν. (Philo de AEtern. mundi II , p. 501 ed. Mang.) |
| book 1.1 | (Ἀριστοτέλης) λέγει οὖν ὅτι ἡ σφαῖρα ἡ τὸ ἓν ἄστρον ἔχουσα τὸ πλανᾶσθαι λεγόμενον ἐν |
| book 1.2 | πολλαῖς |
| book 1.3 | σφαίραις |
| book 1.4 | ταῖς ἀνελιττούσαις καλουμέναις, ἢ ὣς ὁ Θ. αὐτὰς καλεῖ, ταῖς ἀνάστροις, ἐνδεδεμένη φέρεται.[ln_5](Simpl. ad Arist. de Coelo f. 120.) Διὰ τοῦτο οὖν ἐν |
| book 1.5 | τρισὶν αὐτὸν (τὸν ἥλιον) ἔλεγον φέρεσθαι |
| book 1.6 | σφαίραις, ἃς Θ. ἀνάστρους ἐκάλει ὡς μηδὲν ἐχούσας ἄστρον. (Simpl. ad Arist. de Coelo f. 120.) Ξενοφάνης ἐκ νεφῶν |
| book 1.7 | πεπυρωμένων εἶναι τὸν ἥλιον ... ἢ ὡς Θ. ἐν |
| book 1.8 | τοῖς |
| book 1.9 | Φυσικοῖς γέγραφεν, ἐκ |
| book 1.10 | πυριδίων τῶν |
| book 1.11 | συναθροιζομένων μὲν ἐκ τῆς ὑγρᾶς ἀναθυμιά‐ σεως, συναθροιζόντων δὲ τὸν ἥλιον. (Jo. Stobae. Ecl. |
| book 1.1 | [ln_5]I, 25, 1.) Ἢ γὰρ μόνος ἢ μάλιστα |
| book 1.2 | Πλάτων τῇ ἀπὸ τοῦ προ‐ νοοῦντος αἰτίᾳ (ut ἕνα εἶναι τὸν κόσμον probaret) κατεχρήσατο; φησὶν ὁ Θ. τοῦτό γε καλῶς αὐτῷ μαρ‐ τυρῶν. (Proclus in Timae. p. 138 ed. Bas.) Ὁ δημιουργὸς ἤρχετο τῆς |
| book 1.3 | συστάσεως |
| book 1.4 | τοῦ κόσμου ἐκ |
| book 1.5 | πυρὸς καὶ γῆς· δεῖ δὲ τὸ γενησόμενον |
| book 1.6 | σωματοειδὲς ἀντιτυπικὸν εἶναι καὶ ὁρατὸν ... Θ. φησιν· εἰ τὸ ὁρα‐ τὸν καὶ τὸ ἁπτὸν ἐκ γῆς καὶ πυρός ἐστι, τὰ ἄστρα καὶ |
| book 1.1 | [ln_5]ὁ οὐρανὸς ἔσται ἐκ |
| book 1.2 | τούτων· οὐκ ἔστι δέ. Ταῦτα λέγει εἰσάγων τὸ πέμπτον σῶμα τὸ κυκλοφορητικόν. (Tau‐ rus apud Joann. adv. Procl. XIII, 15.) Hicetas Syracusius, ut ait Theophrastus, coe‐ lum, solem, lunam, stellas, supera denique omnia stare censet, neque praeter terram rem ullam in mundo moveri: quae cum circum axem se[ln_5]summa celeritate convertat et torqueat, eadem effici omnia, quae si stante terra coelum movere‐ tur. (Cicero Luculli 59, 123.) Οἱ μὲν τὴν |
| book 1.3 | τοῦ ὅλου κίνησιν καὶ περιφορὰν τὸν |
| book 1.4 | χρόνον |
| book 1.5 | φασὶν ὡς τὸν |
| book 1.6 | Πλάτωνα νομίζουσιν ὅ τε Εὔδη‐ μος καὶ ὁ Θεόφραστος καὶ ὁ Ἀλέξανδρος. (Simpl. in Arist. Phys. 165.) Πλάτων μὲν γὰρ τὸ ποσὸν τῆς κινήσεως εἰπὼν τὸν |
| book 1.7 | χρόνον ἀχώριστόν |
| book 1.8 | τι αὐτὸν ὑπέθετο τῆς κινήσεως, Θ. δὲ συμβεβηκός |
| book 1.9 | τι. (Simpl. in Arist. Categ. p. 79 b Bk.) |
| book 1.1 | Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν (φυσιολόγων) ὑπόλειμμα λέ‐ γουσιν εἶναι τὴν θάλασσαν τῆς |
| book 1.2 | πρώτης ὑγρότητος· ὑγροῦ γὰρ ὄντος |
| book 1.3 | τοῦ περὶ τὴν γῆν τόπου τὰ πρῶτα τῆς ὑγρότητος ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐξατμίζεσθαι καὶ γίνε‐[ln_5]σθαι τὰ πνεύματά τε ἐξ αὐτῆς καὶ τροπὰς ἡλίου |
| book 1.4 | τε καὶ σελήνης ... τὸ δέ τι αὐτῆς ὑπολειφθὲν ἐν |
| book 1.5 | τοῖς κοίλοις τόποις θάλατταν εἶναι· διὸ καὶ ἐλάττω γίνε‐ σθαι ξηραινομένην ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ ἡλίου καὶ τέλος ἔσεσθαί ποτε ξηράν. Ταύτης τῆς δόξης ἐγένοντο, ὡς |
| book 1.1 | [ln_10]ἱστορεῖ ὁ Θ., Ἀναξίμανδρός |
| book 1.2 | τε καὶ Διογένης. Διογέ‐ νης δὲ καὶ τῆς ἁλμυρότητος |
| book 1.3 | ταύτην αἰτίαν λέγει, ὅτι ἀνάγοντος |
| book 1.4 | τοῦ ἡλίου τὸ γλυκὺ τὸ καταλειπόμενον καὶ ὑπομένον ἁλμυρὸν εἶναι |
| book 1.5 | συμβαίνει. (Alex. in Arist. Meteor. f. 91.) Θαλῆς δὲ πρῶτος |
| book 1.6 | παραδέδοται τὴν |
| book 1.7 | περὶ φύσεως ἱστορίαν |
| book 1.8 | τοῖς Ἕλλησιν ἐκφῆναι, πολλῶν μὲν καὶ ἄλ‐ λων |
| book 1.9 | προγεγονότων, ὡς καὶ Θεοφράστῳ δοκεῖ, αὐτὸς δὲ πολὺ διενεγκὼν ἐκείνων ὡς ἀποκρύψαι πάντας |
| book 1.10 | τοὺς[ln_5]πρὸ αὐτοῦ. (Simpl. in Arist. Phys. 6.) Καὶ Διογένης δὲ ὁ Ἀπολλωνιάτης |
| book 1.11 | σχεδὸν νεώτα‐ τος γεγονὼς τῶν |
| book 1.12 | περὶ ταῦτα |
| book 1.13 | σχολασάντων τὰ μὲν |
| book 1.14 | πλεῖστα |
| book 1.15 | συμπεφορημένως γέγραφε, τὰ μὲν κατὰ Ἀνα‐ ξαγόραν, τὰ δὲ κατὰ Λεύκιππον λέγων· τὴν δὲ τοῦ[ln_5]παντὸς φύσιν ἀέρα καὶ οὗτός |
| book 1.16 | φησιν ἄπειρον εἶναι καὶ ἀΐδιον, ἐξ οὗ πυκνουμένου καὶ μανουμένου καὶ μετα‐ βάλλοντος |
| book 1.17 | τοῖς πάθεσι τὴν τῶν ἄλλων γίνεσθαι μορ‐ φήν. Καὶ ταῦτα μὲν Θ. ἱστορεῖ περὶ τοῦ Διογένους. (Simpl. in Arist. Phys. 6.) |
| book 1.1 | Πρῶτος δ’ οὗτος (Παρμενίδης) τὴν γῆν ἀπέφηνε |
| book 1.2 | σφαιροειδῆ καὶ ἐν μέσῳ κεῖσθαι· δύο τ’ εἶναι |
| book 1.3 | στοι‐ χεῖα, πῦρ καὶ γῆν, καὶ τὸ μὲν δημιουργοῦ τάξιν ἔχειν, τὴν δὲ ὕλης, —γένεσιν τ’ ἀνθρώπων ἐξ ἰλύος |
| book 1.4 | πρῶ‐[ln_5]τον γενέσθαι, —ταὐτὸν δ’ ὑπάρχειν τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἐξ ὧν τὰ πάντα |
| book 1.5 | συνεστάναι· καὶ τὸν νοῦν καὶ τὴν |
| book 1.6 | ψυχὴν |
| book 1.7 | ταὐτὸν εἶναι, καθὰ μέμνηται καὶ Θ. ἐν |
| book 1.8 | τοῖς |
| book 1.9 | Φυσικοῖς πάντων |
| book 1.10 | σχεδὸν ἐκτιθέμενος τὰ δόγματα. (Diogen. Laert. 9, 22.) Ὡς ὁ Ἀλέξανδρος ἱστορεῖ ὁ μὲν Θ. οὕτως ἐκτί‐ θεται (Παρμενίδου δόξαν) ἐν τῷ πρώτῳ τῆς |
| book 1.11 | φυσικῆς ἱστορίας· τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὂν, τὸ οὐκ ὂν οὐδὲν, ἓν ἄρα τὸ ὄν. (Simpl. in Arist. Phys. f. 25.) Περὶ Παρμενίδου καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ Θ. ἐν τῷ πρώτῳ τῶν |
| book 1.12 | Φυσικῶν οὕτως λέγει· Τούτῳ δ’ ἐπι‐ γενόμενος |
| book 1.13 | Παρμενίδης Πύρητος ὁ Ἐλεάτης, —λέγει δὲ καὶ Ξενοφάνην. —ἐπ’ ἀμφοτέρας ἦλθε τὰς ὁδούς, |
| book 1.1 | [ln_5]Καὶ γὰρ ὡς ἀΐδιόν ἐστι τὸ πᾶν ἀποφαίνεται καὶ γένε‐ σιν ἀποδιδόναι |
| book 1.2 | πειρᾶται τῶν ὄντων οὐχ ὁμοίως |
| book 1.3 | περὶ ἀμφοτέρων δοξάζων, ἀλλὰ κατ’ ἀλήθειαν μὲν ἓν τὸ πᾶν καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδὲς ὑπολαμβάνων, κατὰ δόξαν δὲ τῶν |
| book 1.4 | πολλῶν εἰς τὸ γένεσιν ἀποδοῦναι[ln_10]τῶν |
| book 1.5 | φαινομένων δύο |
| book 1.6 | ποιῶν τὰς ἀρχὰς, πῦρ καὶ γῆν, τὸ μὲν ὡς ὕλην, τὸ δ’ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. (Alex. in Arist. Metaph. p. 536 Bk.) Μίαν δὲ τὴν ἀρχὴν ἤτοι ἓν τὸ ὂν καὶ πᾶν καὶ οὔτε |
| book 1.1 | πεπερασμένον οὔτε ἄπειρον οὔτε κινούμενον οὔτε ἠρεμοῦν Ξενοφάνη τὸν Κολοφώνιον τὸν |
| book 1.2 | Παρμενίδου διδάσκαλον ὑποτίθεσθαί φησιν ὁ Θεόφραστος. (Simpl.[ln_5]in Arist. Phys. f. 5.) Καὶ ταῦτά φησιν ὁ Θ. παραπλησίως τῷ Ἀναξι‐ μάνδρῳ λέγειν τὸν Ἀναξαγόραν· ἐκεῖνος γάρ |
| book 1.3 | φησιν ἐν τῇ διακρίσει |
| book 1.4 | τοῦ ἀπείρου τὰ συγγενῆ φέρεσθαι |
| book 1.5 | πρὸς ἄλληλα καὶ ὅτι μὲν ἐν τῷ παντὶ χρυσὸς ἐνῆν γίνεσθαι[ln_5]χρυσὸν, ὅτι δὲ γῆ γῆν, ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκα‐ στον ὡς οὐ γινομένων ἀλλ’ ὑπαρχόντων |
| book 1.6 | πρότερον· τῆς δὲ κινήσεως καὶ τῆς γενέσεως αἴτιον ἐπέστησε τὸν νοῦν ὁ Ἀναξαγόρας ὑφ’ οὗ διακρινόμενα |
| book 1.7 | τούς |
| book 1.8 | τε κόσ‐ μους καὶ τὴν τῶν ἄλλων φύσιν ἐγέννησε. Καὶ οὕτω[ln_10]μὲν οὖν, φησὶ, λαμβανόντων δόξειεν ἂν |
| book 1.9 | ποιεῖν τὰς μὲν ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους, ὥσπερ εἴρηται, τὴν δὲ τῆς κινήσεως καὶ τῆς γενέσεως αἰτίαν μίαν. Εἰ δέ τις τὴν μίξιν τῶν ἁπάντων ὑπολάβοι μίαν εἶναι φύσιν ἀόριστον καὶ κατ’ εἶδος καὶ κατὰ μέγεθος ὅπερ ἂν |
| book 1.1 | [ln_15]δόξειε βούλεσθαι λέγειν, συμβαίνει δύο τὰς ἀρχὰς αὐ‐ τὸν λέγειν τήν |
| book 1.2 | τε τοῦ ἀπείρου φύσιν καὶ τὸν νοῦν, ὥστε πάντως |
| book 1.3 | φαίνεται τὰ σωματικὰ στοιχεῖα |
| book 1.4 | παρα‐ πλησίως |
| book 1.5 | ποιῶν Ἀναξιμάνδρῳ. (Simpl. in Arist. Phys. f. 6, et f. 33.) Εἰπόντος |
| book 1.6 | τοῦ Ἀναξαγόρου ὅτι οὔτε |
| book 1.7 | τοῦ σμικροῦ ἐστὶ τοὐλάχιστον ἀλλὰ τὸ ἔλασσον ἀεὶ, οὔτε τὸ μέγι‐ στον, ὡς καὶ αὐτὴ ἡ λέξις |
| book 1.8 | τοῦ Ἀναξαγόρου δηλοῖ, καὶ μέντοι Θ. ἐν τῷ περὶ Ἀναξαγόρου δευτέρῳ τάδε γρά‐[ln_5]φων· «ἔπειτα τὸ διὰ τοῦτο λέγειν πάντα ἐν |
| book 1.9 | παντὶ, διότι καὶ ἐν μεγέθει καὶ ἐν |
| book 1.10 | σμικρότητι ἄπειρα, καὶ οὔτε τὸ ἐλάχιστον οὔτε τὸ μέγιστον ἔστι λαβεῖν, οὐχ ἱκανὸν |
| book 1.11 | πρὸς πίστιν,» ἅμα μὲν ἀναιρεῖ τοῦτο ὁ Ἀρισ‐ τοτέλης κ. τ. λ. (Simpl. in Arist. Phys. fr. 35.) Ὁ μέντοι Θ. τοὺς ἄλλους |
| book 1.12 | προϊστορήσας «Τούτοις» φησὶν «ἐπιγενόμενος |
| book 1.13 | Πλάτων τῇ μὲν δόξῃ καὶ τῇ δυ‐ νάμει |
| book 1.14 | πρότερος |
| book 1.15 | τοῖς δὲ χρόνοις ὕστερος καὶ τὴν |
| book 1.16 | πλεί‐ στην |
| book 1.17 | πραγματείαν |
| book 1.18 | περὶ τῆς |
| book 1.19 | πρώτης |
| book 1.20 | φιλοσοφίας |
| book 1.21 | ποιη‐ |
| book 1.1 | [ln_5]σάμενος ἐπέδωκεν ἑαυτὸν καὶ τοῖς |
| book 1.2 | φαινομένοις ἁψά‐ μενος τῆς |
| book 1.3 | περὶ φύσεως ἱστορίας, ἐν ἧ δύο τὰς ἀρχὰς βούλεται |
| book 1.4 | ποιεῖν, τὸ μὲν ὑποκείμενον ὡς ὕλην ὃ προσα‐ γορεύει |
| book 1.5 | πανδεχὲς, τὸ δ’ ὡς αἴτιον καὶ κινοῦν ὃ πε‐ ριάπτει τῇ τοῦ θεοῦ καὶ τῇ τἀγαθοῦ δυνάμει.» (Simpl.[ln_10]in Arist. Phys. f. 6.) Καὶ τῶν |
| book 1.6 | παλαιῶν |
| book 1.7 | τινὲς ἐπέπληξαν τῷ Πλάτωνι λέγον‐ τες ὡς οὐκ ὀρθῶς ἀρχὴν ἀρχῆς ἐπιζητεῖ καὶ γένεσιν ἀγεννήτου |
| book 1.8 | πράγματος· εἰ γὰρ καὶ τῶν |
| book 1.9 | πρώτων τὰ αἴ‐ τια ζητήσομεν καὶ τῶν αὐθυποστάτων γενέσεις ἐπι‐[ln_5]νοήσομεν, εἰς ἄπειρον |
| book 1.10 | προϊόντες λησόμεθα καὶ τέλος οὐδὲν ἔχον τῆς θεωρίας· ὥσπερ γὰρ ὁ πάντα ἀποδεικτὰ νενομικὼς αὐτὴν μάλιστα τὴν ἀπόδειξιν ἀναιρεῖ, τοῦτον τὸν |
| book 1.11 | τρόπον καὶ ὁ πάντων αἰτίας ἐπιζητῶν ἄρδην ἀνα‐ τρέπει τὰ ὄντα πάντα καὶ τὴν τάξιν αὐτῶν τὴν ἀπό |
| book 1.1 | [ln_10]τινος ὡρισμένης ἀρχῆς |
| book 1.2 | προϊοῦσαν. Τοιαῦτα μὲν ὁ Θ. ἐπιτιμᾷ τῷ Πλάτωνι |
| book 1.3 | περὶ τῆσδε τῆς |
| book 1.4 | ψυχογονίας οὐδὲ ἐπὶ τῶν |
| book 1.5 | φυσικῶν πάντων λέγων δεῖν ἡμᾶς ἐπιζη‐ τεῖν τὸ διὰ τί· γελοῖον γάρ |
| book 1.6 | φησιν ἀπορεῖν διὰ τί καίει τὸ πῦρ καὶ διὰ τί πῦρ καὶ διὰ τί ψύχει ἡ χιών.[ln_15](Procl. in Timae. p. 416 ed. Schneid.) Θ. τὸν |
| book 1.7 | Προμηθέα |
| book 1.8 | φησὶ σοφὸν γενόμενον μεταδοῦναι |
| book 1.9 | πρῶτον |
| book 1.10 | τοῖς ἀνθρώποις |
| book 1.11 | φιλοσοφίας, ὅθεν καὶ διαδοθῆναι τὸν μῦθον ὡς ἄρα |
| book 1.12 | πυρὸς μεταδοίη. (Schol. Apoll. Rhod. 2, 1248.) Καλῶς ὁ Πλάτων τὴν |
| book 1.13 | φυσιολογίαν εἰκοτολογίαν ἔλεγεν εἶναι, ᾧ καὶ Ἀριστοτέλης |
| book 1.14 | συμμαρτυρεῖ, τὴν κυρίως ἀπόδειξιν ἐξ ἀμέσων καὶ ἀξιοπίστων ἀρχῶν καὶ ἐκ τῶν κυρίως αἰτίων καὶ τῇ φύσει |
| book 1.15 | προτέρων εἶ‐[ln_5]ναι βουλόμενος. Ἀλλ’ οὐκ ἀτιμαστέον διὰ τοῦτο |
| book 1.16 | φυ‐ σιολογίαν, ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι |
| book 1.17 | χρὴ τῷ κατὰ τὴν ἡμετέραν |
| book 1.18 | χρῆσιν καὶ δύναμιν ὡς καὶ Θεοφράστῳ δοκεῖ. (Simpl. in Arist. Phys. f. 5.) |
| book 1.1 | Δημόκριτος δὲ, ὡς Θ. ἐν |
| book 1.2 | τοῖς |
| book 1.3 | φυσικοῖς ἱστορεῖ, ὡς ἰδιωτικῶς ἀποδιδόντων τῶν κατὰ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν καὶ τὰ τοιαῦτα αἰτιολογούντων, ἐπὶ τὰς ἀτό‐ μους ἀνέβη. (Simpl. in Arist. de Coelo p. 510. Bk.) Ταῦτα δὲ καὶ τῷ κορυφαίῳ ἀρέσκει τῶν Ἀριστο‐ τέλους ἑταίρων Θεοφράστῳ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν |
| book 1.4 | περὶ κινήσεως αὐτοῦ λέγοντι ὅτι αἱ μὲν ὀρέξεις καὶ αἱ ἐπι‐ θυμίαι καὶ ὀργαὶ σωματικαὶ κινήσεις εἰσὶ καὶ ἀπὸ[ln_5]τούτων ἀρχὴν ἔχουσιν, ὅσαι δὲ κρίσεις καὶ θεωρίαι, ταύτας οὐκ ἔστιν εἰς ἕτερον ἀγαγεῖν ἀλλ’ ἐν αὐτῇ τῇ ψυχῇ καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ἐνέργεια καὶ τὸ τέλος ἔτι δὲ δὴ καὶ ὁ νοῦς, κρεῖττόν |
| book 1.5 | τι μέρος καὶ θειότερον ἅτε δὴ ἔξωθεν ἐπεισιὼν, καὶ παντελῶς. Καὶ τούτοις ἐπά‐[ln_10]γει· ὑπὲρ μὲν οὖν |
| book 1.6 | τούτων |
| book 1.7 | σκεπτέον εἴ τινα |
| book 1.8 | χωρισμὸν ἔχει |
| book 1.9 | πρὸς τὸν ὅρον· ἐπεὶ τό γε κινήσεις εἶναι καὶ ταύ‐ τας ὁμολογούμενον. (Simpl. in Arist. Phys. f. |
| book 1.1 | 225.) Ἄμεινον δὲ τὰ Θεοφράστου |
| book 1.2 | παραθέσθαι |
| book 1.3 | περί τε |
| book 1.4 | τοῦ δυνάμει νοῦ καὶ τοῦ ἐνεργείᾳ. Περὶ μὲν οὖν |
| book 1.5 | τοῦ δυνάμει τάδε |
| book 1.6 | φησίν· «Ὁ δὲ νοῦς πῶς |
| book 1.7 | ποτὲ ἔξωθεν ὢν καὶ ὥσπερ ἐπίθετος ὅμως |
| book 1.8 | συμφυὴς, καὶ τίς ἡ φύσις[ln_5]αὐτοῦ; τὸ μὲν γὰρ μηδὲν εἶναι κατ’ ἐνέργειαν δυνάμει δὲ πάντα, καλῶς, ὥσπερ καὶ ἡ αἴσθησις. Οὐ γὰρ οὕτως ληπτέον ὡς οὐδὲ αὐτός· ἐριστικὸν γάρ· ἀλλ’ ὡς ὑποκειμένην |
| book 1.9 | τινὰ δύναμιν καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὑλικῶν. Ἀλλὰ τὸ ἔξωθεν ἄρα οὐχ ὡς ἐπίθετον ἀλλ’ ὡς ἐν τῇ[ln_10]πρώτῃ γενέσει |
| book 1.10 | συμπεριλαμβανόμενον θετέον. Πῶς δέ ποτε γίνεται τὰ νοητὰ καὶ τί τὸ πάσχειν αὐτόν; δεῖ γὰρ, εἴπερ εἰς ἐνέργειαν ἥξει, καθάπερ ἡ αἴσθησις· ἀσωμάτῳ δὲ ὑπὸ σώματος τί τὸ πάθος, ἢ ποία με‐ ταβολή; καὶ πρότερον ἀπ’ ἐκείνου ἡ ἀρχὴ ἢ ἀπ’ αὐ‐ |
| book 1.1 | [ln_15]τοῦ; τὸ μὲν γὰρ πάσχειν ἀπ’ ἐκείνου δόξειεν ἂν, οὐ‐ δὲν γὰρ ἀφ’ ἑαυτοῦ τῶν ἐν πάθει, τὸ δὲ ἀρχὴ πάντων εἶναι καὶ ἐπ’ αὐτῷ τὸ νοεῖν καὶ μὴ ὥσπερ |
| book 1.2 | ταῖς αἰσθή‐ σεσιν ἀπ’ αὐτοῦ. Τάχα δ’ ἂν |
| book 1.3 | φανείη καὶ τοῦτο ἄτοπον, εἰ ὁ νοῦς ὕλης ἔχει φύσιν μηδὲν ὢν ἅπαντα[ln_20]δὲ δυνατός» ... ἔστι δὲ ἐν τῷ πέμπτῳ τῶν |
| book 1.4 | Φυσικῶν, δευτέρῳ δὲ τῶν |
| book 1.5 | περὶ Ψυχῆς ... ἀπαθὴς γὰρ, φησὶν, ὁ νοῦς, εἰ μὴ ἄρα ἄλλως |
| book 1.6 | παθητικὸς, καὶ ὅτι τὸ πα‐ θητικὸν ὑπ’ αὐτοῦ οὐχ ὡς τὸ κινητικὸν ληπτέον, ἀτε‐ λὴς γὰρ ἡ κίνησις, ἀλλ’ ὡς ἐνέργειαν. Καὶ προϊών[ln_25]φησι τὰς μὲν αἰσθήσεις οὐκ ἄνευ σώματος, τὸν δὲ νοῦν |
| book 1.7 | χωριστόν. Ἁψάμενος δὲ καὶ τῶν |
| book 1.8 | περὶ τοῦ ποιητικοῦ νοῦ διωρισμένων Ἀριστοτέλει, ἐκεῖνο, φησὶν, ἐπισ‐ κεπτέον, ὃ δή φαμεν ἐν πάσῃ φύσει τὸ μὲν ὡς ὕλην καὶ δυνάμει τὸ δὲ αἴτιον καὶ ποιητικὸν, καὶ, ὅτι ἀεὶ |
| book 1.1 | [ln_30]τιμιώτερον τὸ ποιοῦν |
| book 1.2 | τοῦ πάσχοντος καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ὕλης· ταῦτα μὲν ἀποδέχεται, διαπορεῖ δέ· τίνες οὖν αὗται αἱ δύο φύσεις, καὶ τί πάλιν τὸ ὑποκείμενον ἢ συνηρτημένον τῷ ποιητικῷ; μικτὸν γάρ |
| book 1.3 | πως ὁ νοῦς ἔκ |
| book 1.4 | τε τοῦ ποιητικοῦ καὶ τοῦ δυνάμει· εἰ μὲν οὖν σύμ‐[ln_35]φυτος ὁ κινῶν, καὶ εὐθὺς ἐχρῆν καὶ ἀεί· εἰ δὲ ὕστερον, μετὰ τίνος, καὶ πῶς ἡ γένεσις; ἔοικεν οὖν καὶ ἀγέν‐ νητος εἴπερ καὶ ἄφθαρτος. Ἐνυπάρχων δ’ οὖν διὰ τί οὐκ ἀεί; ἢ διὰ τί λήθη καὶ ἀπάτη καὶ ψεῦδος; ἢ διὰ τὴν μίξιν; ἐξ ὧν ἁπάντων δῆλόν ἐστιν ὅτι οὐ φαύ‐[ln_40]λως ὑπονοοῦμεν ἄλλον μέν |
| book 1.5 | τινα |
| book 1.6 | παρ’ αὐτοῖς εἶναι τὸν |
| book 1.7 | παθητικὸν νοῦν καὶ φθαρτὸν, ὃν καὶ κοινὸν ὀνομά‐ ζουσι, καὶ ἀχώριστον |
| book 1.8 | τοῦ σώματος, καὶ διὰ τὴν |
| book 1.9 | πρὸς |
| book 1.10 | τοῦτο μίξιν τὴν λήθην καὶ τὴν ἀπάτην γίνεσθαι, φη‐ σὶν ὁ Θ., ἄλλον δὲ τὸν ὥσπερ |
| book 1.11 | συγκείμενον ἐκ |
| book 1.12 | τοῦ δυ‐ |
| book 1.1 | [ln_45]νάμει καὶ ἐνεργείᾳ, ὃν καὶ χωριστὸν εἶναι |
| book 1.2 | τοῦ σώμα‐ τος |
| book 1.3 | τιθέασι καὶ ἄφθαρτον καὶ ἀγέννητον, καὶ πὼς μὲν δύο φύσεις |
| book 1.4 | τούτους |
| book 1.5 | τοὺς νοῦς, πὼς δὲ μίαν. Ἓν γὰρ τὸ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους. (Themist. de An. 91.) Δοκεῖ δὲ ὁ Θ. ἀπορεῖν εἰ πᾶσα μεταβολὴ ἐν |
| book 1.6 | χρόνῳ ὑφορώμενος ἴσως τὰς ἀπὸ σκότους εἰς φῶς μεταβολὰς, ὅταν εἰσκομισθέντος εἰς τὸ δωμάτιον λύχνου πᾶς ἀθρόως ὁ οἶκος ἀναπλησθῇ τοῦ φωτὸς ἄνευ |
| book 1.7 | χρόνου. |
| book 1.1 | [ln_5](Simpl. in Arist. Phys. f. 233.) Ἀλέξανδρος μὲν οὖν οἴεται πᾶσαν μεταβολὴν εἶναι ἐν |
| book 1.2 | χρόνῳ, Θ. δὲ ἔοικε διαποροῦντι καὶ ἴσως ὑφεωρᾶτο τὰς ἀπὸ σκότους εἰς φῶς μεταβολὰς ὅταν εἰσκομισθέν‐ τος εἰς τὸ δωμάτιον λύχνου πᾶς ἀθρόως ὁ οἶκος ἀνα‐[ln_5]πλησθῇ τῆς αὐγῆς καὶ τοῦ φωτὸς ἄνευ |
| book 1.3 | χρόνου. (The‐ mist. in Arist. Phys. f. 55 b.) Ὡς δὲ πολλαχῶς λεγομένης τῆς |
| book 1.4 | προτάσεως ἔοικε καὶ Θ. ἐν τῷ περὶ Καταφάσεως |
| book 1.5 | φρονεῖν. (Alex. in Arist. Anal. pr. f. 55 b.) Ἔστι γάρ |
| book 1.6 | τινα ἃ καθ’ ἑαυτὰ μὲν λεγόμενα |
| book 1.7 | πλείω |
| book 1.8 | σημαίνει, συντεθέντα δὲ οὐκέτι, ὡς ἐν τῷ περὶ τοῦ Πολλαχῶς Θ. φησίν. (Alex. in Arist. Top. p. 284 Bk.) Οὗ καὶ αὐτοῦ Θ. ἐν τῷ περὶ τῶν |
| book 1.9 | Ποσαχῶς μέμνη‐ ται, οἷον ἐπίστασθαι πᾶν |
| book 1.10 | τρίγωνον ὅτι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει τὰς |
| book 1.11 | τρεῖς γωνίας· ἢ γὰρ ὡς καθόλου ἢ ὡς καθ’ ἕκαστα πάντα. (Alex. in Arist. Top. p. 266 b |
| book 1.1 | [ln_5]Bk.) Διόπερ ὀρθῶς ὁ Θ. τὴν μὲν καθ’ ἕκαστα ὡρισμένην καλεῖ, τὴν δὲ μερικὴν ἀδιόριστον· καὶ ἀντιδιαιρεῖται |
| book 1.2 | πρὸς μὲν τὴν ἁπλῶς καθόλου ἡ καθ’ ἕκαστα, πρὸς δὲ τὴν καθόλου ὡς καθόλου ἡ μερική. (Ammon. in[ln_5]Arist. de interpr. p. 113 b Bk. Conf. Boeth. in Arist. de int. l. 340.) Ἐμνημόνευσε |
| book 1.3 | τοῦ οὕτως ἀδιορίστου καὶ Θ. ἐν τῷ περὶ Καταφάσεως· τὸ γὰρ εἶναί τι |
| book 1.4 | τούτων καὶ τὸ ἕτε‐ ρον εἶναι ἀδιόριστα λέγει, τὸ μὲν εἶναί τι |
| book 1.5 | τούτων, ὅτι καὶ πάντων ὄντων ἀληθὲς καὶ τῶν μὲν ὄντων τῶν[ln_5]δὲ μή· τὸ δὲ τὸ ἕτερον εἶναι, ὅτι καὶ τοῦτο ἀληθὲς καὶ ἀμφοτέρων ὄντων καὶ τοῦ ἑτέρου μόνου. (Alex. in Arist. Anal. pr. p. 152 b Bk.) Φησὶν ὁ Θ. ὅτι ἐπί τινων, ἐὰν μὴ ὁ προδιορισμὸς ᾖ καὶ ἐπὶ τοῦ κατηγορουμένου, ἡ ἀντίφασις |
| book 1.6 | συναλη‐ θεύσει, οἷον, φησὶν, ἐὰν λέγωμεν, Φαινίας ἔχει ἐπισ‐ τήμην, Φαινίας οὐκ ἔχει ἐπιστήμην, δύναται ἀμφό‐ |
| book 1.1 | [ln_5]τερα εἶναι ἀληθῆ. (Schol. ap. Waitz. Organ. I. 40.) Ὁ γοῦν Θ. ἐν τῷ πρώτῳ τῶν |
| book 1.2 | Προτέρων Ἀναλυτι‐ κῶν λέγων |
| book 1.3 | περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ ἀναγκαίου |
| book 1.4 | σημαινομένων οὕτως γράφει· «Τρίτον τὸ ὑπάρχον· ὅτε γὰρ ὑπάρχει τότε οὐχ οἷόν |
| book 1.5 | τε μὴ ὑπάρχειν. Ἴδιον δὲ τοῦ ἐνδεχο‐[ln_5]μένου τὸ τὸ μὴ ὂν ὑποτίθεσθαι εἶναι, ἐπεὶ καὶ τὸ ἀναγ‐ καῖον καὶ τὸ ὑπάρχον ἂν λάβῃ τις εἶναι, οὐκ ἀδύνατόν |
| book 1.6 | τι ἀκολουθήσει. Καὶ ἔσται ἐφαρμόζων ὁ λόγος καὶ τῷ ἀναγκαίῳ καὶ τῷ ὑπάρχοντι· διὸ ἴδιον |
| book 1.7 | τοῦ ἐνδεχο‐ μένου τὸ μὴ ὑπάρχον αὐτὸ ὡς ὑπάρχον ὑποτεθὲν μη‐[ln_10]δὲν ἀδύνατον ἔχειν ἑπόμενον.» (Alex. in Arist. Anal. pr. f. 51.) Ἀνάγονται μέντοι καὶ οἱ δι’ ὅλων ὑποθετικοὶ εἰς τὰ τρία τὰ προειρημένα |
| book 1.8 | σχήματα ἄλλῳ τρόπῳ, ὡς καὶ Θ. δέδειχεν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν |
| book 1.9 | Προτέρων Ἀναλυτι‐ κῶν ... Θ. μέντοι ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀναλυτικῶν |
| book 1.1 | [ln_5]δεύτερον |
| book 1.2 | σχῆμα λέγει ἐν |
| book 1.3 | τοῖς δι’ ὅλων εἶναι ὑποθετι‐ κοῖς, ἐν ᾧ ἀρχόμεναι ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ αἱ προτάσεις λή‐ γουσιν, εἰς ἕτερα, τρίτον δὲ ἐν ᾧ ἀπὸ διαφόρων ἀρχό‐ μεναι λήγουσιν εἰς |
| book 1.4 | ταὐτόν. (Alex. in Arist. Anal. pr. f. 109 b.) Ἀπορεῖ δὲ ἐν |
| book 1.5 | τούτοις ὁ Ἀλέξανδρος |
| book 1.6 | περὶ τῶν λεγο‐ μένων |
| book 1.7 | παρὰ τῷ Θεοφράστῳ δι’ ὅλου ὑποθετικῶν ... δι’ ὅλου δὲ ὑποθετικοὺς ἐκάλει ὁ Θ. τοὺς καὶ τὰς |
| book 1.8 | προ‐ τάσεις καὶ τὸ συμπέρασμα ἐξ ὑποθέσεως λαμβάνον‐[ln_5]τας ... ἔλεγε δὲ ὁ Θ. ὅτι δύνανται καὶ οὗτοι ὑπὸ τὰ τρία |
| book 1.9 | σχήματα ἀνάγεσθαι. (Jo. Philop. ad Arist. Anal. pr. f. 75.) Οὐ ταὐτὸν δέ ἐστιν ἀνάγειν |
| book 1.10 | τε λόγους εἰς τὰ σχή‐ ματα, ὡς ἔχει τὰ Θεοφράστου δύο τὰ ἐπιγραφόμενα Ἀνηγμένων λόγων εἰς τὰ σχήματα, καὶ μέθοδον ὑπο‐ γράψαι δι’ ἧς πάντα τὰ προβλήματα ἀναλύειν καὶ |
| book 1.1 | [ln_5]ἀνάγειν δυνησόμεθα ... ὑπογράφει δὲ τὴν αὐτὴν |
| book 1.2 | ταύ‐ την μέθοδον καὶ Θ. ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ περὶ Ἀναλύ‐ σεως |
| book 1.3 | Συλλογισμῶν. (Alex. in Arist. Anal. pr. f. 115.) Καὶ Θ. δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν |
| book 1.4 | Προτέρων Ἀναλυ‐ τικῶν λέγει τὸ προσλαμβανόμενον ἢ δι’ ἐπαγωγῆς τί‐ θεσθαι ἢ καὶ αὐτὸ ἐξ ὑποθέσεως ἢ δι’ ἐνεργείας ἢ διὰ συλλογισμῶν. (Alex. in Arist. Anal. pr. f. 131.) Θ. μὲν καὶ Εὔδημος ἁπλούστερον ἔδειξαν τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἀντιστρέφουσαν ἑαυτῇ· τὴν γὰρ καθόλου ἀποφατικὴν ὠνόμασαν καθόλου |
| book 1.5 | στερητικὴν, τὴν δὲ δεῖξιν οὕτως |
| book 1.6 | ποιοῦνται. Κείσθω τὸ Α κατὰ[ln_5]μηδενὸς |
| book 1.7 | τοῦ Β· εἰ δὲ κατὰ μηδενὸς ἀπέζευκται· καὶ τὸ Β ἄρα |
| book 1.8 | παντὸς ἀπέζευκται |
| book 1.9 | τοῦ Α, εἰ δὲ τοῦτο κατ’ οὐδενὸς αὐτοῦ. (Alex. in Arist. Anal. pr. f. 11.) Θ. δὲ καὶ ταύτην (τὴν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην) ὁμοίως |
| book 1.10 | ταῖς ἄλλαις ἀποφατικαῖς |
| book 1.11 | φησὶν ἀντιστρέφειν. (Alex. in Arist. Anal. pr. p. 150 Bk.) |
| book 1.1 | Θ. μέντοι καὶ Εὔδημος ... ἀντιστρέφειν |
| book 1.2 | φασὶ καὶ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν αὑτῇ, ὥσπερ ἀντέστρεφε καὶ ἡ ὑπάρχουσα καθόλου ἀποφατικὴ καὶ ἡ ἀναγκαία. (Alex. in Arist. Anal. pr. p. 166b Bk.) Λέγει (Ἀριστοτέλης) ὅτι ἐν |
| book 1.3 | ταῖς |
| book 1.4 | τοιαύταις |
| book 1.5 | προτά‐ σεσιν αἳ δυνάμει |
| book 1.6 | τοὺς |
| book 1.7 | τρεῖς ὅρους ἐν ἑαυταῖς ἔχουσιν, ὁποῖαί εἰσιν οὓς ἐξέθετο νῦν, (ὁποῖαί εἰσιν αἱ κατὰ πρόσληψιν ὑπὸ Θεοφράστου λεγόμεναι· αὗται γὰρ |
| book 1.1 | [ln_5]τοὺς |
| book 1.2 | τρεῖς ὅρους ἔχουσί πως· ἐν γὰρ τῇ καθ’ οὗ τὸ Β παντὸς κατ’ ἐκείνου καὶ τὸ Α παντὸς, ἐν |
| book 1.3 | τοῖς δύο ὅροις, τῷ τε Β καὶ τῷ Α, τοῖς ὡρισμένοις ἤδη |
| book 1.4 | πως |
| book 1.5 | περιείληπται καὶ ὁ τρίτος, καθ’ οὗ τὸ Β κατηγορεῖ‐ ται, πλὴν οὐχ ὁμοίως ἐκείνοις ὡρισμένος |
| book 1.6 | φανερός.)[ln_10]Ἐν δὴ ταῖς |
| book 1.7 | τοιαύταις |
| book 1.8 | προτάσεσι αἳ τῇ λέξει μόνον τῶν κατηγορικῶν διαφέρειν δοκοῦσιν, ὡς ἔδειξεν ἐν τῷ περὶ Καταφάσεως Θ. ... ὁ μέντοι Θ. ἐν τῷ περὶ Καταφά‐ σεως τὴν καθ’ οὗ τὸ Β, τὸ Α, ὡς ἴσον δυναμένην λαμβάνει τῇ καθ’ οὗ παντὸς τὸ Β, κατ’ ἐκείνου |
| book 1.9 | παν‐[ln_15]τὸς τὸ Α. (Alex. in Arist. Anal. pr. p. 184 Bk.) Δόξουσι γὰρ οἱ δι’ ὅλων ὑποθετικοὶ, οὓς Θ. κατὰ ἀναλογίαν λέγει, οἷοί εἰσιν οἱ διὰ τριῶν λεγόμενοι, μηκέτι ὑποπίπτειν τῇ διὰ τῆς ἐκλογῆς δείξει. Λέγει δὲ αὐτοὺς ὁ Θ. κατὰ ἀναλογίαν, ἐπειδὴ αἵ τε |
| book 1.10 | προτά‐ |
| book 1.1 | [ln_5]σεις ἀνάλογοι καὶ τὸ συμπέρασμα |
| book 1.2 | ταῖς |
| book 1.3 | προτάσεσιν· ἐν πᾶσι γὰρ αὐτοῖς ὁμοιότης ἐστίν. Ἢ οὐδὲ συλλογισ‐ μοὶ κυρίως καὶ ἁπλῶς ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τὸ ὅλον |
| book 1.4 | τοῦτο, ἐξ ὑποθέσεως |
| book 1.5 | συλλογισμοί· οὐδὲν γὰρ εἶναι ἢ μὴ εἶναι δεικνύουσι. (Alex. in Arist. Anal. pr. p. 178b[ln_10]Bk.) Φησὶν ὁ Θ.· «τοῦ λόγου |
| book 1.6 | σχέσεις ἔχοντος τὴν μὲν |
| book 1.7 | πρὸς |
| book 1.8 | τοὺς ἀκροατὰς τὴν δὲ πρὸς τὰ πράγματα, τὴν μὲν |
| book 1.9 | πρὸς |
| book 1.10 | τοὺς ἀκροατὰς |
| book 1.11 | ποιηταὶ καὶ ῥήτορες διώκουσι, τὴν δὲ πρὸς τὰ πράγματα |
| book 1.12 | φιλόσοφοι.» (Anonym. in[ln_5]Arist. de interpr. p. 94, 16 Bk.) Διττῆς γὰρ οὔσης τῆς |
| book 1.13 | τοῦ λόγου |
| book 1.14 | σχέσεως, καθὰ διώρισεν ὁ φιλόσοφος Θ., τῆς |
| book 1.15 | τε πρὸς |
| book 1.16 | τοὺς ἀκροωμέ‐ νους οἷς καὶ σημαίνει |
| book 1.17 | τι, καὶ τῆς |
| book 1.18 | πρὸς τὰ πράγματα ὑπὲρ ὧν ὁ λέγων |
| book 1.19 | πεῖσας |
| book 1.20 | προτίθεται |
| book 1.21 | τοὺς ἀκροωμένους, |
| book 1.1 | [ln_5]περὶ μὲν τὴν |
| book 1.2 | σχέσιν αὐτοῦ τὴν |
| book 1.3 | πρὸς |
| book 1.4 | τοὺς ἀκροατὰς καταγίνονται |
| book 1.5 | ποιητικὴ καὶ ῥητορική κ. τ. λ. (Am‐ mon. Herm. in Arist. de interpr. fr. 35. ) Th. de Affirmatione et negatione sic docuit, definitionem unam semper orationem eamque oportere continuatim proferri: illa enim una oratio esse dicitur, quae unius substantiae desi‐[ln_5]gnatio est. Definitio autem, ut v. gr. hominis, animal gressibile bipes, una est oratio per hoc, quoniam unum subjectum i. e. hominem mons‐ trat. Sin vero quis dividat et orationem unam rem significantem proferendi intermissione[ln_10]distribuat, multiplex fit oratio. (Boeth. II. p. 318.) Ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ... τὸ αὐτό φησιν εἶναι τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ τὸ ᾗ αὐτό· εἴ τι μὲν γὰρ ᾗ αὐτὸ, τοῦτο καὶ καθ’ αὑτό· οἱ δὲ περὶ τὸν Θεόφραστον διαφέρειν |
| book 1.6 | ταῦτα λέγουσι· καθολικώτερον γὰρ εἶναι τὸ καθ’ αὑτὸ τοῦ ᾗ |
| book 1.1 | [ln_5]αὐτό. Εἴ τι μὲν γὰρ ᾗ αὐτὸ, τοῦτο καὶ καθ’ αὑτὸ, οὐκ εἴ τι δὲ καθ’ αὑτὸ, πάντως καὶ ᾗ αὐτό. Τῷ γὰρ |
| book 1.2 | τριγώνῳ ᾗ τρίγωνόν ἐστιν ὑπάρχει τὸ τὰς |
| book 1.3 | τρεῖς γω‐ νίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν, ἀλλὰ καὶ καθ’ αὑτό· τῷ δὲ ἰσοσκελεῖ καθ’ αὑτὸ μὲν ὑπάρχει, οὐκέτι δὲ ᾗ αὐτό.[ln_10]Οὐ γὰρ ᾗ ἰσοσκελὲς ὑπάρχει αὐτῷ τὸ τὰς |
| book 1.4 | τρεῖς γω‐ νίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν. Εἰ γὰρ |
| book 1.5 | τοῦτο οὐκ ἂν τῷ ἰσοπλεύρῳ ἢ σκαληνῷ ὑπῆρχεν, ἐπεὶ μὴ ἰσοσκελῆ, ἀλλ’ ᾗ ἁπλῶς |
| book 1.6 | τρίγωνά ἐστιν. Ταῦτα μὲν οἱ περὶ Θεόφραστον. (Jo. Philop. in Arist. Anal. post. |
| book 1.1 | [ln_15]fol. 17.) Ἔστιν ὁ τόπος, ὡς λέγει Θ., ἀρχή τις ἢ στοιχεῖον ἀφ’ οὗ λαμβάνομεν τὰς |
| book 1.2 | περὶ ἕκαστον ἀρχὰς, ἐπιστή‐ σαντες τὴν διάνοιαν, τῇ περιγραφῇ μὲν ὡρισμένως, — ἢ γὰρ |
| book 1.3 | περιλαμβάνει τὰ κοινά τε καὶ καθόλου ἅ ἐστι[ln_5]τὰ κύρια τῶν |
| book 1.4 | συλλογισμῶν, ἢ δύναταί γε ἐξ αὐτῶν τὰ τοιαῦτα δείκνυσθαί τε καὶ λαμβάνεσθαι, —τοῖς δὲ καθ’ ἕκαστα ἀορίστως· ἀπὸ τούτων γὰρ ὁρμώμενον ἔστιν εὐπορεῖν |
| book 1.5 | προτάσεως ἐνδόξου |
| book 1.6 | πρὸς τὸ προκείμενον· τοῦτο γὰρ ἡ ἀρχή. (Alex. in Arist. Top. 5.) Διὸ καὶ ὁρίζεται ὁ Θ. τὸν τόπον, ὡς ἤδη ἡμῖν ἐν |
| book 1.7 | τοῖς |
| book 1.8 | πρώτοις εἴρηται, οὕτως· «τόπος ἐστὶν ἀρχή τις ἢ στοιχεῖον, ἀφ’ οὗ λαμβάνομεν τὰς |
| book 1.9 | περὶ ἕκαστον ἀρχὰς, τῇ περιγραφῇ μὲν ὡρισμένος, τοῖς δὲ καθ’[ln_5]ἕκαστα ἀόριστος.» (Alex. in Arist. Top. 67.) Δεῖ μὴ ἀγνοεῖν ὅτι Θ. διαφέρειν λέγει |
| book 1.10 | παράγγελμα καὶ τόπον· παράγγελμα μὲν γάρ ἐστι τὸ κοινότερον καὶ καθολικώτερον ἁπλούστερον λεγόμενον, ἀφ’ οὗ ὁ τόπος εὑρίσκεται· ἀρχὴ γὰρ τόπου τὸ παράγγελμα, |
| book 1.1 | [ln_5]ὥσπερ ὁ τόπος ἐπιχειρήματος. (Alex. in Arist. Top. 72.) Δεῖ δὲ μὴ ἀγνοεῖν ὅτι Θ. τὰ περὶ ταὐτοῦ προβλή‐ ματα ὑποτάσσει |
| book 1.2 | τοῖς γενικοῖς, ὥσπερ καὶ τὰ ἀπὸ τῶν διαφορῶν· λέγει γὰρ «καὶ τὴν διαφορὰν καὶ τὴν |
| book 1.3 | ταὐ‐ τότητα γενικὰ θῶμεν.» (Alex. in Arist. Top. p. 257[ln_5]Bk.) Ὅτι δὲ λέγεται (τὰ πρός |
| book 1.4 | τι) πρὸς |
| book 1.5 | ταῦτα ἐν οἷς ἔστιν, ὑπὸ μὲν Θεοφράστου ἐν τῷ βʹ τῶν |
| book 1.6 | Τοπικῶν οὕτως εἴρηται· «ὧν μὲν γὰρ ἕκαστα λέγεται, καὶ ὑπάρχει |
| book 1.7 | τούτοις, ὥσπερ ἡ συμμετρία καὶ ἡ ἕξις καὶ |
| book 1.1 | [ln_5]ἡ σύνθεσις· μνήμη δὲ καὶ ὕπνος καὶ ὑπόληψις οὐδενὶ τῶν ἀψύχων, οὐδὲ ἡ ἑτέρου κίνησις ἄλλῳ· διὸ δὴ καθ’ ἕκαστον διοριστέον.» (Alex. in Arist. Metaph. p. 719b Bk.) Κατὰ γὰρ τὸν Θ. γνώμη ἐστὶ καθόλου ἀπόφανσις ἐν |
| book 1.2 | τοῖς |
| book 1.3 | πρακτέοις· εἰσὶ δὲ τούτων αἱ μὲν |
| book 1.4 | παράδοξοι αἱ δὲ ἔνδοξοι αἱ δὲ ἀμφισβητούμεναι. (Gregor. Co‐ rinth. ad Hermog. VII, 1154 Walz.) Ὁ Θ. οὕτως ὁρίζεται τὸ ἀξίωμα «ἀξίωμά ἐστι δό‐ ξα |
| book 1.5 | τις, ἡ μὲν ἐν |
| book 1.6 | τοῖς ὁμογενέσιν ἐὰν ἴσα ἀπὸ ἴσων, ἡ δὲ ἁπλῶς ἐν ἅπασιν.» (Themist. in Arist. Anal. post. f. 2.) Τὴν μέμψιν καὶ τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμὸν ἅπερ |
| book 1.7 | φησὶν ὁ Θ. ἐν τῷ περὶ παθῶν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἔχειν τὴν διαφορὰν καὶ μὴ εἶναι ὁμοειδῆ ... (Simpl. in Arist. Categ. f. 7.) |
| book 1.1 | Ἄσκοπος ἡ τύχη, φησὶν ὁ Θ., καὶ δεινὴ παρελέ‐ σθαι τὰ προπεπονημένα καὶ μεταρρίψαι τὴν δοκοῦσαν εὐημερίαν, οὐθένα καιρὸν ἔχουσα |
| book 1.2 | τακτόν. (Plutarch. Cons. ad Apoll. 104d.) Τοὺς ἀλλοτρίους, ὡς ἔλεγε Θ., οὐ φιλοῦντα δεῖ κρίνειν ἀλλὰ κρίναντα |
| book 1.3 | φιλεῖν. (Plut. Am. frat. 482c.) Εὖ εἶπε Θ. ὡς, εἰ κοινὰ τὰ φίλων ἐστὶ, μάλιστα δεῖ κοινοὺς τῶν φίλων εἶναι |
| book 1.4 | τοὺς φίλους. (Plut. am. frat. 490d.) Διὸ καὶ Θ. ἄοινα |
| book 1.5 | συμπόσια |
| book 1.6 | παίζων ἐκάλει τὰ κουρεῖα διὰ τὴν λαλιὰν τῶν |
| book 1.7 | προσκαθιζόντων. (Plut. Symp. 678 et 716.) Φιλόσοφος ὁ Θ. ἐν τῇ συγκρίσει τῶν ἁμαρτημά‐ των ὡς ἄν |
| book 1.8 | τις κοινότερον τὰ τοιαῦτα |
| book 1.9 | συγκρίνειέ φησι βαρυτέρα εἶναι τὰ κατ’ ἐπιθυμίαν |
| book 1.10 | πλημμελούμενα τῶν κατὰ θυμόν· ὁ γὰρ θυμούμενος μετά τινος λύπης[ln_5]καὶ λεληθυίας |
| book 1.11 | συστολῆς |
| book 1.12 | φαίνεται τὸν λόγον ἀποστρε‐ φόμενος, ὁ δὲ κατ’ ἐπιθυμίαν ἁμαρτάνων ὑφ’ ἡδονῆς ἡττώμενος ἀκολαστότερός |
| book 1.13 | πως |
| book 1.14 | φαίνεται καὶ θηλύτερος ἐν |
| book 1.15 | ταῖς ἁμαρτίαις. (M. Antonin. 2, p. 168 ed. Bas.) |
| book 1.1 | Οὐδὲν |
| book 1.2 | πλέον ἔχουσιν οἱ πλούσιοι τῶν μέτρια κε‐ κτημένων, ἀλλὰ τυφλὸς ὁ πλοῦτός ἐστιν, ὥς |
| book 1.3 | φησι Θ., καὶ ἄζηλος ἀληθῶς, εἰ Καλλίας |
| book 1.4 | πλουσιώτατος Ἀθη‐ ναίων καὶ Ἰσμηνίας εὐπορώτατος Θηβαίων ἐχρῶντο[ln_5]τούτοις οἷς |
| book 1.5 | Σωκράτης καὶ Ἐπαμινώνδας. (Plut. Cu‐ pid. divit. p. 527.) Ἀλλ’ οὐδὲ τὰ κατὰ τέχνην ἀηδῶς ἐποιεῖτο (ὁ Παρ‐ ράσιος) ἀλλὰ ῥᾳδίως ὡς καὶ ᾄδειν γράφοντα, ὡς ἱστο‐ ρεῖ Θ. ἐν τῷ περὶ Εὐδαιμονίας. (Athenae. 12 p. 543.) Θεόμανδρον τὸν Κυρηναῖόν |
| book 1.6 | φησι Θ. ἐν τῷ περὶ Εὐδαιμονίας |
| book 1.7 | περιιόντα ἐπαγγέλλεσθαι διδάσκειν εὐ‐ τυχίαν. (Athenae. 13, p. 567.) Οὐκ, εἰ δή που |
| book 1.8 | τοῦ(το) τῷ γένει |
| book 1.9 | τιμιώτερον, ἤδη καὶ, ὁτιοῦν ἂν ᾖ μέρος |
| book 1.10 | τούτου, πρὸς τὸ τηλίκον θα‐ τέρου |
| book 1.11 | συγκρινόμενον, αἱρετὸν ἔσται. Λέγω δὲ οἷον, οὐ καὶ χρυσίον |
| book 1.12 | τιμιώτερον |
| book 1.13 | χαλκοῦ καὶ τηλίκον |
| book 1.14 | τοῦ |
| book 1.1 | [ln_5]χρυσίου |
| book 1.2 | πρὸς τὸ τηλίκον |
| book 1.3 | χαλκοῦ μέγεθος ἀντιπαρα‐ βαλλόμενον |
| book 1.4 | πλέον δόξει; ἀλλὰ ποιήσει |
| book 1.5 | τινὰ ῥοπὴν καὶ τὸ πλῆθος καὶ τὸ μέγεθος. (A. Gell. N. A. 1, 3.) Κινδυνεύει τὸ λίαν |
| book 1.6 | φιλεῖν, ὥς |
| book 1.7 | φησι Θ., αἴτιον |
| book 1.8 | τοῦ μισεῖν γίνεσθαι. (Plut. Cato min. p. 777.) Θ. ἐν τῷ περὶ κολακείας |
| book 1.9 | φησὶν ὡς Μύρτις μύστης ὁ Ἀργεῖος Κλεώνυμον τὸν |
| book 1.10 | χορευτὴν ἅμα καὶ κόλακα |
| book 1.11 | προσκαθίζοντα |
| book 1.12 | πολλάκις αὐτῷ καὶ τοῖς |
| book 1.13 | συνδικάζουσι, βουλόμενον δὲ καὶ μετὰ τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἐνδόξων[ln_5]ὁρᾶσθαι, λαβόμενος |
| book 1.14 | τοῦ ὠτὸς καὶ ἕλκων αὐτὸν ἐκ |
| book 1.15 | τοῦ συνεδρίου |
| book 1.16 | πολλῶν |
| book 1.17 | παρόντων εἶπεν, Οὐ χορεύσει ἐνθάδε οὐδ’ ἁμῶν ἀκούσει. (Athenae. 6, p. 254.) Οὐδεὶς δὲ λέγει τὸν Ἀριστείδου βίον ἡδὺν ἀλλὰ τὸν |
| book 1.18 | Σμινδυρίδου |
| book 1.19 | τοῦ Συβαρίτου καὶ τὸν |
| book 1.20 | Σαρδαναπά‐ λου, καίτοι κατά γε τὴν δόξαν, φησὶν ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς Θ., οὐχ ὁμοίως λαμπρός ἐστιν, ἀλλ’ οὐκ |
| book 1.1 | [ln_5]ἐτρύφησεν ὥσπερ ἐκεῖνοι. Οὐδὲ τὸν Ἀγησιλάου |
| book 1.2 | τοῦ Λακεδαιμονίων βασιλέως, ἀλλὰ μᾶλλον εἰ ἔτυχεν τὸν Ἀνάνιος οὕτως ἀοράτου κατὰ δόξαν ὄντος. Οὐδὲ τὸν τῶν ἡμιθέων τῶν ἐπὶ Τροίας, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τῶν νῦν· καὶ τοῦτ’ εἰκότως. Ὁ μὲν γὰρ ἀκατάσκευος καὶ[ln_10]ὥσπερ ἀνάρτυτος ἦν οὔτ’ ἐπιμιξίας οὔσης οὔτε τῶν |
| book 1.3 | τεχνῶν διηκριβωμένων· ὁ δὲ πᾶσιν ἐξηρτυμένος |
| book 1.4 | πρὸς ῥᾳστώνην καὶ πρὸς ἀπόλαυσιν καὶ πρὸς τὰς ἄλλας διαγωγάς. (Athenae. 12, p. 511.) Ὁ Θ. ἀντιλέγει τῷ Πλάτωνι |
| book 1.5 | περὶ τοῦ μὴ εἶναι ἀληθῆ καὶ ψευδῆ ἡδονὴν ἀλλὰ πάσας ἀληθεῖς. Εἰ γάρ ἐστί τις, φησὶν, ἡδονὴ ψευδὴς, ἔσται |
| book 1.6 | τις ἡδονὴ οὐχ ἡδονή· ἢ μάλιστα μὲν οὐδὲν |
| book 1.7 | συμβήσεται |
| book 1.8 | τοιοῦτον· |
| book 1.1 | [ln_5]καὶ γὰρ ἡ ψευδὴς δόξα οὐδὲν ἧττον δόξα· εἰ δὲ καὶ συμβαίη |
| book 1.2 | τι ἄτοπον τὴν ἐσχάτην ἡδονὴν δοκοῦσαν εἶ‐ ναι μὴ εἶναι ἡδονήν· ἐπεὶ καὶ ὄντι· ἄλλως οὐκ ὂν ἁπλῶς [ἐπεὶ καὶ ὄν |
| book 1.3 | τι, ἀλλ’ ὡς οὐκ ὂν ἁπλῶς conj. Schneider.] οἷον τὸ γεννητὸν οὐχ ὅπερ ὄν. Καὶ γὰρ[ln_10]Ἀριστοτέλης |
| book 1.4 | τινὰς ἡδονὰς |
| book 1.5 | πρός |
| book 1.6 | τι εἶναι ἡδονὰς ἀξιοῖ καὶ οὐχ ἁπλῶς, οἷον τὰς τῶν νοσούντων καὶ τῷ πικρῷ χρωμένων ὡς γλυκεῖ. Ἔτι |
| book 1.7 | φησὶν ὁ Θ. τριχῶς τὸ ψεῦδος· ἢ γὰρ ὡς ἔθος ἐπίπλαστον ἢ ὡς λόγος ἢ ὡς |
| book 1.8 | πρᾶγμά τι ὄν. Κατὰ τί οὖν, φησὶν, ἡ ἡδονὴ ψευδής; |
| book 1.1 | [ln_15]οὔτε γὰρ ἦθος ἡδονὴ οὔτε λόγος οὔτε ὂν, οὐκ ὄν· τοιοῦ‐ τον γὰρ τὸ πρᾶγμα τὸ ψευδὲς ἐν τῷ μὴ εἶναι |
| book 1.2 | χαρα‐ κτηριζόμενον. Ἢ ῥητέον ὅτι κατὰ τοὺς |
| book 1.3 | τρεῖς διορι‐ σμούς ἐστι |
| book 1.4 | ψευδὴς ἡ ἡδονή· καὶ γὰρ ἐπίπλαστος ἡ τοῦ ἐπιπλάστου ἤθους, καὶ ἄλογος ἡ ἀντὶ τοῦ ἀληθοῦς εἰς[ln_20]τὸ ψεῦδος ἀποπλανηθεῖσα δόξα καὶ τούτῳ ἐφηδομένη· καὶ μὴ οὖσα ἡ κατὰ ἀπουσίαν |
| book 1.5 | τοῦ λυπηροῦ φανταζο‐ μένη [ἡ] ἡδονὴ καὶ ταῦτα μὴ παρόντος ἡδέος; (Olym‐ piod. in Plat. Phileb. p. 269.) Θ. ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς καὶ δὴ καὶ τοὺς Ἴωνας, φησὶ, διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς |
| book 1.6 | τρυφῆς ἔτι *** καὶ νῦν ἡ χρυσῆ παροιμία διαμεμένηκε. (Athenae. 12, p. 526.) Οὐ γὰρ, εἴ τις, ὡς Θ. λέγει, γευσάμενος τῆς ἀμ‐ βροσίας ἐπιθυμεῖ αὐτῆς, μέμφεσθαι ἄξιον, ἀλλ’ εἴ τις |
| book 1.7 | σφοδρῶς ἡττᾶται τῶν ἡδονῶν ὡς οἱ πολλοί. (Aspasii Schol. in Ar. Eth. Classical Journal XXIX, 45.) |
| book 1.1 | Καὶ τὸν Ἀναξαγόραν αἰτιᾶται ὁ Θ. ἐν Ἠθικοῖς λέγων ὅτι ἐξελαύνει ἡδονὴ λύπην ἐναντίαν οἷον ἀπὸ τοῦ διψᾶν. (Olymp. in Plat. Phileb. 269 Stallb.) Φυόμεναι γὰρ ἐν |
| book 1.2 | τοῖς |
| book 1.3 | τηλικούτοις αἱ ἀρεταὶ καὶ βλαστάνουσαι τό τε κατορθούμενον, ὥς |
| book 1.4 | φησι Θ., ἐπιβεβαιοῦνται |
| book 1.5 | τοῖς ἐπαίνοις καὶ τὸ λοιπὸν αὔξονται μετὰ φρονήματος ἐπαιρόμεναι. Τὸ δὲ ἄγαν |
| book 1.6 | παντα‐[ln_5]χοῦ μὲν ἐπισφαλές. (Plut. Agis. c. 2.) Θ. ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος, τί συνέχει τὸν ἀνθρώπων βίον, ἔφη, εὐεργεσία καὶ τιμὴ καὶ τιμωρία. (Stob. Eclog. 48, 72.) Μεῖζον δὲ τὸ τὸν |
| book 1.7 | πλοῦτον ἄζηλον, ὥς |
| book 1.8 | φησι Θ., καὶ ἄπλουτον ἀπεργάσασθαι τῇ κοινότητι τῶν δείπνων καὶ τῇ περὶ τὴν δίαιταν εὐτελείᾳ. (Plut. Lycurg. c. 10. Cf. Plut. de Cupidit. divit. p. 527.) Ὅτι δὲ καὶ νόσους ἰᾶται μουσικὴ Θ. ἱστόρησεν ἐν τῷ περὶ ἐνθουσιασμοῦ, ἰσχιακοὺς φάσκων ἀνόσους διατελεῖν εἰ καταυλήσοι |
| book 1.9 | τις |
| book 1.10 | τοῦ τόπου τῇ φρυγιστὶ ἁρ‐ μονίᾳ. (Athenae. 14 p. 624; cf. Eustath. p. 1078, |
| book 1.1 | [ln_5]41.) Θ. ἐν τῷ περὶ ἐνθουσιασμῶν ... φησὶ ... τὴν μου‐ σικὴν |
| book 1.2 | πολλὰ τῶν |
| book 1.3 | περὶ τὴν |
| book 1.4 | ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα γιγνο‐ μένων |
| book 1.5 | παθῶν ἰατρεύειν καθάπερ λιποθυμίαν φόβους καὶ τὰς ἐπὶ μακρὸν γιγνομένας τῆς διανοίας ἐκστάσεις.[ln_5]Ἰᾶται γὰρ, φησὶν, ἡ καταύλησις καὶ ἰσχιάδα καὶ ἐπι‐ ληψίαν, καθάπερ ... λέγεται τὸν μουσικὸν καταστῆσαι τὸν ἐξιστάμενον ἐν Θήβαις ὑπὸ τὴν τῆς σάλπιγγος |
| book 1.6 | φωνήν· ἐπὶ τοσοῦτον γὰρ ἐβόησεν ἀκούων ὥστε ἀσχη‐ μονεῖν. Εἰ δέ ποτε καὶ πολεμικὸν |
| book 1.7 | σαλπίσειέ τις, πολὺ[ln_10]χεῖρον πάσχειν μαχόμενον. Τοῦτον οὖν κατὰ μικρὸν τῷ αὐλῷ προσάγειν καὶ ὡς ἄν |
| book 1.8 | τις εἴποι ἐκ |
| book 1.9 | προσαγωγῆς ἐποίησε καὶ τὴν τῆς σάλπιγγος |
| book 1.10 | φωνὴν ὑπομένειν. |
| book 1.1 | (Apollon. Hist. Mirab. c. 49.) Ἔστι γὰρ τὸ γινόμενον κίνημα μελῳδητικὸν |
| book 1.2 | περὶ τὴν |
| book 1.3 | ψυχὴν |
| book 1.4 | σφόδρα ἀκριβὲς ὁπόταν |
| book 1.5 | φωνῇ ἐθελήσῃ ἑρ‐ μηνεύειν αὐτὸ, τρέπει μὲν τήνδε, τρέπει δὲ ἐφ’ ὅσον οἵα τέ ἐστι τὴν ἄλογον |
| book 1.6 | τρέψαι καθὸ ἐθέλει. Ἧς τὴν[ln_5]ἀκρίβειάν |
| book 1.7 | τινες ἐπεβάλοντο εἰς |
| book 1.8 | τοὺς ἀριθμοὺς ἀνα‐ πέμπειν κατὰ τοὺς ἐν |
| book 1.9 | τούτοις λόγους τὴν ἀκρίβειαν τῶν διαστημάτων γίνεσθαι φήσαντες. Ἕνα γὰρ λόγον εἶναι |
| book 1.10 | τοῦ διὰ πασῶν ἔφασαν ὡς καὶ τὸν |
| book 1.11 | τοῦ διπλασίονος καὶ τὸν |
| book 1.12 | τοῦ διὰ πέντε. Ὡς τὸν |
| book 1.13 | τοῦ ἡμιολίου καὶ τὸν[ln_10]τοῦ διὰ τεσσάρων ὡς τὸν |
| book 1.14 | τοῦ ἐπιτρίτου, καὶ τῶν ἄλ‐ λων διαστημάτων ἁπάντων ὁμοίους, ὥσπερ καὶ τῶν ἄλ‐ λων ἀριθμῶν ἑκάστου ἴδιον. Οὕτω |
| book 1.15 | τε ἐν |
| book 1.16 | ποσότητι τὴν μουσικὴν εἶναι, ἐπειδὴ παρὰ τήνδε αἱ διαφοραί. |
| book 2.1 | Ἃ δὴ λέγοντες |
| book 2.2 | συνετώτεροί τισιν ἐφαίνοντο τῶν ἁρμονικῶν καὶ αἰσθήσει κρινόντων, τοῖς τῶν νοητῶν ἀριθμῶν λόγοις ἐπικρίνοντες. Οἳ οὐκ ᾔδεισαν ὅτι, εἰ μέν |
| book 2.3 | τι ποσότης ἐστὶν, ἡ διαφορὰ γίγνεται αὕτη |
| book 2.4 | παρὰ[ln_5]τὸ ποσότητι διάφορον κἂν μέλος ἢ μέλους μέρος εἴη· ὥστε καὶ ἡ χρόα |
| book 2.5 | χρόας |
| book 2.6 | ποσότητι διαφέροι, ὅπερ ἀνάγκη κἂν μέλος ἢ μέλους (μέρος) εἴη, εἴ γε τὸ μέλος καὶ τὸ διάστημα ἀριθμὸς καὶ διὰ τὸν ἀριθμὸν τὸ μέλος καὶ ἡ τοῦδε διαφορά. Καὶ γὰρ εἰ πᾶν διάστημα[ln_10]πλῆθός |
| book 2.7 | τι, τὸ δὲ μέλος ἐκ διαφόρων |
| book 2.8 | φθόγγων, τὸ μέλος ὅτι ἀριθμὸς |
| book 2.9 | τοιόνδε ἂν εἴη. |
| book 3.1 | Ἀλλ’ εἰ μηδὲν ἄλλ’ ἢ ἀριθμὸς, πᾶν ἀριθμητὸν μετέχοι ἂν καὶ μέλους ὅσον καὶ ἀριθμοῦ. Εἰ δ’ ὡς τῷ χρώματι |
| book 3.2 | συμβέβηκε τὸ πλῆθος ἄλλῳ ὄντι, καὶ τοῖς |
| book 3.3 | φθόγγοις, ἔστι |
| book 3.4 | τι ἄλλο[ln_5]φθόγγος καὶ ἄλλο τὸ περὶ αὐτὸν |
| book 3.5 | πλῆθος. Ἀλλ’ εἰ ἄλλο |
| book 3.6 | τι φθόγγος ὁ ἀκουστὸς καὶ ὁ βαρύτερος καὶ ὁ ὀξύτερος, διαφέρουσιν ἀλλήλων ἢ ὡς |
| book 3.7 | φθόγγοι ἢ ὡς τὸ πλήθει. Εἰ μὲν (ὡς) τὸ πλήθει, καί ἐστιν ὁ ὀξύτερος |
| book 3.8 | τοιοῦτος τῷ πλείονας ἀριθμοὺς κεκινῆσθαι καὶ ὁ βαρύτερος τῷ[ln_10]ἐλάττους, τί ἄλλο τὸ ἴδιον τῆς |
| book 3.9 | φωνῆς ἂν εἴη; πᾶσα γὰρ ἀντιληπτικὴ ἢ κατὰ τὸ ὀξὺ ἢ κατὰ τὸ βαρύ ἐστι· πᾶσα γὰρ |
| book 3.10 | φωνή ἐστιν ἧς μὲν ὀξυτέρα ἧς δὲ βαρυτέρα, ὥστε ἧς μὲν ἔλαττον τὸ πλῆθος ἧς δὲ πλεῖον, ὥστε ἀριθμός· οὗ αἰρομένου τί τὸ ἀπολειπόμενον εἴη ἄλλο |
| book 3.1 | [ln_15]τι καθὸ φωνή; ἡ φωνὴ δὲ ὀξυτέρα |
| book 3.2 | τινὸς ἢ βαρυτέρα ἐστίν· ἔχει τὸ ποσὸν ἡ φωνή· εἰ δὲ ἄλλο |
| book 3.3 | τι οὐκ ἔτι ἔσται |
| book 3.4 | φωνή τις. |
| book 4.1 | Εἰ δὲ ᾗ φθόγγοι διοίσουσιν οἱ ὀξεῖς καὶ βαρεῖς, οὐκέτι |
| book 4.2 | τοῦ πλήθους δεησόμεθα· ἡ γὰρ αὐτῶν φύσει διαφορὰ αὐτάρκης ἔσται εἰς τὴν τῶν μελῶν γένεσιν. Καὶ εἴδησις ἔσται τῶν διαφορῶν.[ln_5]Οὐκέτι γὰρ ἔσονται διαφοραὶ παρὰ τὰ πλήθη ἀλλὰ παρὰ τὴν ἰδιότητα τῶν |
| book 4.3 | φωνῶν ὥσπερ ἐν |
| book 4.4 | τοῖς |
| book 4.5 | χρώμασιν. Οὐδὲ γὰρ |
| book 4.6 | χρῶμα ἁπλοῦν ἁπλοῦ χρώματος |
| book 4.7 | ποσότητι διαφέρει· ἴσαι γὰρ ἂν εἶεν αἱ ποσότητες· ὥσπερ εἰ συμμιγείη ἢ μέλαν λευκῷ ἴσον ἴσῳ, οὐκ ἂν οἱ τοῦ[ln_10]λευκοῦ ἀριθμοὶ τῶν |
| book 4.8 | τοῦ μέλανος |
| book 4.9 | πλείους λέγοιντο οὐδ’ ἂν οἱ τοῦ μέλανος τῶν |
| book 4.10 | τοῦ λευκοῦ. Οὕτως οὐδὲ τὸ γλυκύπικρον· ἕκαστον γὰρ καθὸ ἐπιτέτακται ἴσον· ἀλλ’ ἔστι τὸ πλῆθος ἐπ’ ἴσον ἐπιτεταγμένον κατὰ τὸ ἴδιον. |
| book 5.1 | Οὕτως οὐδὲ ἡ ὀξεῖα |
| book 5.2 | φωνὴ ἐκ |
| book 5.3 | πλειόνων |
| book 5.4 | συνέστηκεν ἢ πλείους ἀριθμοὺς κινεῖται οὐδὲ ἡ βαρεῖα· οἷόν |
| book 5.5 | τε γὰρ ἢ ταύτην λέγειν ἢ κἀκείνην, ἐπειδὴ ἴδιόν |
| book 5.6 | τι μέγεθος βαρείας ἐστὶ φωνῆς. Δῆλον δὲ ἐκ τῆς βίας τῆς γε‐[ln_5]νομένης |
| book 5.7 | περὶ τοὺς μελῳδοῦντας· ὡς γάρ |
| book 5.8 | τινος δέοντα; δυνάμεως εἰς τὸ τὴν ὀξεῖαν ἐκφωνῆσαι οὕτω εἰς τὸ τὴν βαρεῖαν |
| book 5.9 | φθέγξασθαι. Ἔνθα μὲν γὰρ |
| book 5.10 | συνάγουσι τὰ πλεῦρα καὶ τὴν ἀρτηρίαν ἐκτείνουσι [διὸ βραχύτερον] βίᾳ ἀποστενοῦντες. Ἔνθα δὲ διευρύνουσι τὴν ἀρτη‐[ln_10]ρίαν, διὸ βραχύτερον τὸν |
| book 5.11 | τράχηλον |
| book 5.12 | ποιοῦσι τὸ μῆκος τῆς εὐρύτητος |
| book 5.13 | συναγούσης. |
| book 6.1 | Τοιαύτης ἔοικεν ἔν |
| book 6.2 | τε τοῖς αὐλοῖς εἰς τὸ ἐμπνεῦσαι βίᾳ τῷ στενωτέρῳ δυνά‐ μεως δεῖν καὶ εἰς τὸ τῷ εὐρυτέρῳ ἵνα |
| book 6.3 | πληρωθῇ· καὶ γὰρ δὴ καὶ μᾶλλον ἐν |
| book 6.4 | τοῖς αὐλοῖς· ἀπονώτερον γὰρ τὸ[ln_5]ὀξὺ τῷ διὰ τῶν ἄνω γίγνεσθαι |
| book 6.5 | τρημάτων· βίας δὲ δεόμενον τὸ βαρὺ καὶ μείζονος εἰ δι’ ὅλου τὸ πνεῦμα πέμποιτο, ὥστε ὅσον μήκους |
| book 6.6 | προστίθεται |
| book 6.7 | τοσόνδε καὶ πνεύματος ἰσχύος |
| book 6.8 | προστίθεται. |
| book 7.1 | Ἐν δὲ ταῖς |
| book 7.2 | χορδαῖς τὸ ἴσον κατὰ θάτερον δῆλον· ὅσῳ γὰρ εὐτονωτέρα ἡ τῆς λεπτοτέρας τάσις |
| book 7.3 | τοσῷδε ἡ ἀνεῖσθαι δοκοῦσα |
| book 7.4 | πα‐ χυτέρα, οὕτω |
| book 7.5 | τε ὅσῳ ἰσχυρότερος ὁ ἦχος ἐκ τῆς λε‐[ln_5]πτοτέρας |
| book 7.6 | τοσῷδε βαρύτερος ὁ ἕτερος· ἐκ γὰρ μείζονος ὁ πλείων καὶ τοῦ πέριξ ἦχος. Πῶς γὰρ ἂν σύμφωνοι ἐγίγνοντό τινες |
| book 7.7 | φθόγγοι εἰ μὴ ἰσότης ἦν; ἀσύγκριτον γὰρ τὸ πλεονάζον, τὸ γὰρ ὑπέρμετρον ὑπὲρ τὴν μῖξιν διάδηλον γίγνεται. Διὸ τοῖς κατὰ τὴν κρᾶσιν ἰσχυ‐[ln_10]ροτέροις τὸ ἀνειμένον |
| book 7.8 | πλεῖον ἐπιμίγνυται εἰς τὸ ἰσοδυ‐ ναμῆσαι· |
| book 8.1 | ὥστε ἐστί τις |
| book 8.2 | συμφωνία καὶ ἰσότης τῶν ἐξ ὧν γίνεται. Εἰ γὰρ ὁ ὀξὺς |
| book 8.3 | πλείους κινοῖτο ἀριθμοὺς, πῶς ἂν |
| book 8.4 | συνήχησις γένοιτο; καὶ γὰρ, ὥς |
| book 8.5 | φασι, καὶ πορρωτέρω ἀκούεται ὁ ὀξύτερος |
| book 8.6 | φθόγγος τῷ πορρωτέρω[ln_5]διὰ τὴν τῆς κινήσεως ὀξύτητα διικνεῖσθαι. Εἰ διὰ τὸ πλῆθος γίγνεται, οὐκ ἄν |
| book 8.7 | ποτε γένοιτο σύμφωνος οὗτος |
| book 8.8 | πρὸς τὸν βαρὺν, οὔθ’ ὅτε ἀκούεται, εἴ γε ἐν ἀμφοτέ‐ ροις ἡ συμφωνία, οὔθ’ ὅτε ἐκλείπει ὁ βαρύτερος, ἀνάγκη γὰρ κατὰ τὴν λεληθυῖαν ἔκλειψιν μηκέτ’ ἀκούε‐[ln_10]σθαι· οὔτε μάλιστα ἄμφω ἀκούονται· καὶ τότε γὰρ ὁ ὀξὺς |
| book 8.9 | σφοδρότερός ἐστιν ἅτε οἷός |
| book 8.10 | τε ὢν καὶ πόρρω διι‐ κνεῖσθαι· φθάνει |
| book 8.11 | τε οὖν τὸν βαρὺν καὶ κατισχύει ὥστε |
| book 8.12 | σφετερίζεσθαι τὴν αἴσθησιν ἀεὶ [μὴ] μειονεκτοῦντος |
| book 8.13 | τοῦ βαρυτέρου. |
| book 9.1 | Ἀλλ’ ἐπεί ἐστί τι σύμφωνον ἰσό‐ τητα δηλοῦν ἀμφοῖν |
| book 9.2 | τοῖν |
| book 9.3 | φθόγγοιν, ἰσότης ἐστὶ τῶν δυνάμεων διαφέρουσα τῇ ἰδιότητι ἑκατέρα. Τὸ γὰρ ὀξύτερον φύσει ὂν ἐκδηλότερον οὐκ ἰσχυρότερον |
| book 9.4 | πορ‐[ln_5]ρωτέρω ἀντιληπτόν ἐστι |
| book 9.5 | τοῦ βαρυτέρου, ὥσπερ τὸ λευκὸν ἄλλου |
| book 9.6 | του |
| book 9.7 | χρώματος, ἤ τι ἕτερον ὃ οὐχὶ τῷ θάτερον ἧττον εἶναι ὃ πέφυκε μᾶλλον ἀντιληπτόν ἐστιν, ἢ τῷ μὴ διὰ τοὺς ἴσους ἀριθμοὺς κινεῖσθαι, ἀλλὰ τῷ μᾶλλον τῷδε ἢ τῷδε ἐπιβάλλειν τὴν αἴσθησιν διὰ τὴν[ln_10]πρὸς τὰ πέριξ ἀνομοιότητα. Οὕτως διικνεῖται μὲν καὶ ὁ βαρύς, ἡ δ’ ἀκοὴ θᾶττον ἀντιλαμβάνεται διὰ τὴν ἰδιότητα |
| book 9.8 | τοῦ ὀξέος, οὐ διὰ τὸ ἐν αὐτῷ πλῆθος. |
| book 10.1 | Καὶ γὰρ δή γε εἰ καὶ πορρωτέρω ἐκινεῖτο οὐ διὰ τὸ πλείους κινεῖσθαι ἀριθμοὺς ὁ ὀξύτερος ἀλλὰ διὰ τὸ σχῆμα· ἐπειδὴ ὁ μὲν ὀξὺς ἦχος |
| book 10.2 | πρόσω μᾶλλον φέρεται καὶ ἄνω ὁ δὲ βαρὺς πέριξ κατ’ ἴσον μᾶλλον. Δῆλον[ln_5]δὲ καὶ ἐκ τῶν ὀργάνων· τὸ μὲν γὰρ ὑπόκερας καὶ τὸ σὺν τῷ χαλκώματι |
| book 10.3 | περιηχητικώτερα ἅτε |
| book 10.4 | τοῦ ἤχου ἴσου |
| book 10.5 | περὶ πᾶν γιγνομένου. Καὶ γὰρ εἴ τις ὀξὺν |
| book 10.6 | φθεγγό‐ μενος |
| book 10.7 | φθόγγον ἅπτοιτο τῆς αὑτοῦ πλευρᾶς, ἔπειτα πάλιν βαρὺν, αἰσθάνοιτο ἂν μᾶλλον ἐπὶ τοῦ βαρέος[ln_10]φθόγγου τῇ χειρὶ τῆς |
| book 10.8 | περὶ τὴν |
| book 10.9 | πλευρὰν κινήσεως. Κἂν |
| book 10.10 | τοῦ ὀργάνου ἅπτηται τῆς χέλυος ἢ τοῦ κέρατος ἢ ἀγκῶνος ὁπότε τὴν λεπτὴν τύπτοι καὶ τὴν |
| book 10.11 | τοῦ βαρέος |
| book 10.12 | προετικὴν, πάλιν ἐπαίσθοιτο ἂν μᾶλλον τῆς |
| book 10.13 | περὶ τὸ κύτος κινήσεως ὁπότε τὴν |
| book 10.14 | τοῦ βαρυτέρου τύπτοι ἤχου |
| book 10.1 | [ln_15]προετικήν. Εἰς πᾶν γὰρ ὃ βαρὺς |
| book 10.2 | φθόγγος διικνεῖται πέριξ, ὁ δὲ ὀξὺς |
| book 10.3 | πρόσω ἢ εἰς ὃ βιάζεται ὁ φθεγγόμενος. |
| book 11.1 | Εἰ οὖν ὅσῳ πρόσω κινεῖται ὁ ὀξὺς |
| book 11.2 | τοσόνδε |
| book 11.3 | περὶ πᾶν κινοῖτο ὁ βαρὺς οὐκ ἂν ἐλάττους κινοῖτο ἀριθμούς· ὅπερ κἀκ τῶν αὐλητικῶν δῆλον· ὁ γὰρ μακρότερος αὐλὸς βαρύτερος ἐν ᾧ πλεῖον τὸ πνεῦμα |
| book 11.4 | περὶ ὃ πᾶν ἡ[ln_5]κίνησις. Ἀλλ’ οὐδὲ τάχει ἂν διαφέροι ὁ ὀξύς· προκα‐ τελαμβάνετο γὰρ ἂν τὴν ἀκοὴν ὥστε μὴ γίγνεσθαι σύμφωνον· εἰ δὲ γίγνεται ἰσοταχοῦσιν ἄμφω· οὐχὶ οὖν ἀριθμοί τινες ἄνισοι τὸν τῶν διαφορῶν λόγον |
| book 11.5 | ποιοῦσιν. Αἱ δὲ φύσει |
| book 11.6 | τοιαίδε |
| book 11.7 | φωναὶ φύσει |
| book 11.8 | συνηρμο‐[ln_10]σμέναι οὖσαι· οὐδὲ γὰρ τὰ διαστήματα, ὥς |
| book 11.9 | τινές |
| book 11.10 | φα‐ σιν, αἴτια τῶν διαφορῶν, διὸ καὶ ἀρχαί· |
| book 12.1 | ἐπειδὴ καὶ τούτων |
| book 12.2 | παραλειπομένων γίγνεται τάδε αἴτια |
| book 12.3 | τοῦ εἶναι οὐχ ὡς |
| book 12.4 | ποιοῦντα ἀλλὰ ὡς μὴ κωλύοντα. Οὐδὲ γὰρ ἡ ἐκμέλεια τῆς ἐμμελείας αἰτία· ἐπειδὴ οὐκ ἂν[ln_5]γένοιτο ἐμμέλεια εἰ μὴ ἡ ἐκμέλεια |
| book 12.5 | παραπέμποιτο. Οὐδ’ ἄν |
| book 12.6 | τι ἄλλο ἐπιστημονικὸν γένοιτο εἰ μὴ τοὐναν‐ τίον ἀνεπίστημον |
| book 12.7 | τοῦ ἐπιστήμονος, ἀλλὰ παραπεμ‐ πόμενον, τοῦ μὴ κωλύειν. |
| book 13.1 | Ὥστ’ οὐδὲ τὰ δια‐ στήματα |
| book 13.2 | τοῦ μέλους αἴτια ὡς |
| book 13.3 | ποιοῦντα ἀλλ’ ὡς μὴ κωλύοντα. Εἰ γάρ |
| book 13.4 | τις ἅμα |
| book 13.5 | φθέγγοιτο κατὰ τὸ συνεχὲς καὶ τοὺς μεταξὺ τόπους, ἆρ’ οὖν ἐκμελῆ ποιοῖτο |
| book 13.6 | φωνήν;[ln_5]ὧν οὖν μὴ παραπεμπομένων ἐκμέλεια γίγνοιτο ἂν οὐχὶ τούτων |
| book 13.7 | παραλειπομένων ἡ ἐμμέλεια, ὡς εἰ μὴ παρα‐ λειφθεῖεν κωλυσόντων. Μέγα οὖν ὄφελος τὸ περιί‐ στασθαι |
| book 13.8 | ταύταις τὴν μελῳδίαν, ὥστε ἀνευρίσκειν |
| book 13.9 | τοὺς |
| book 13.10 | συνηρμοσμένους |
| book 13.11 | πρὸς ἀλλήλους |
| book 13.12 | φθόγγους· ἀλλ’ οὗτοι[ln_10]μὲν αἴτιοι |
| book 13.13 | τοῦ μέλους ὄντες, τὰ δὲ διαστήματα |
| book 13.14 | παρα‐ πεμπόμενα ἐπιδηλούμενα ἐκμελείας αἴτιά ἐστιν· ἧς καὶ ἀρχαὶ λέγοιντ’ ἂν οὐχὶ τῆς ἐμμελοῦς |
| book 13.15 | φωνῆς. |
| book 14.1 | Οὔτ’ οὖν τὰ διαστήματα αἴτια τῆς ἐμμελείας ἀλλὰ βλαπτικὰ αὐτῆς |
| book 14.2 | φαινόμενά γε· οὔτε οἱ ἀριθμοὶ αἴτιοι τῇ ποσότητι διαφέρειν ἀλλήλων |
| book 14.3 | τοὺς |
| book 14.4 | φθόγγους· κατ’ ἄλλο γὰρ ἴσοι εὑρίσκονται οἱ βαρεῖς |
| book 14.5 | τοῖς ὀξέσι καθὸ[ln_5]καὶ ὁ πόνος ἴσος κατὰ τοὐναντίον· οὐ γὰρ ἧττον τῶν |
| book 14.6 | τοὺς ὀξεῖς |
| book 14.7 | φθόγγους |
| book 14.8 | φθεγγομένων οἱ τοὺς βαρεῖς |
| book 14.9 | πο‐ νοῦσι βιαζόμενοι εἰς |
| book 14.10 | τοὐναντίον πάλιν. Μία δὲ φύσις τῆς μουσικῆς, κίνησις τῆς |
| book 14.11 | ψυχῆς ἡ κατὰ ἀπόλυσιν γιγνομένη τῶν διὰ τὰ πάθη κακῶν. (Porphyr. ad[ln_10]Ptolemaei Harmonica ed. Wallis p. 241—244.) |
| book 1.1 | Θ. περὶ μουσικῆς ἀρχὰς μουσικῆς |
| book 1.2 | τρεῖς εἶναι λέγει, λύπην ἡδονὴν ἐνθουσιασμὸν, ὡς ἑκάστου |
| book 1.3 | τούτων |
| book 1.4 | πα‐ ρατρέποντος ἐκ |
| book 1.5 | τοῦ συνήθους καὶ ἐγκλίνοντος τὴν |
| book 1.6 | φω‐ νήν. (Plut. Qu. Sympos. P. 623.) Τὴν ἀκουστικὴν αἴσθησιν Θ. παθητικωτάτην εἶναί φησι |
| book 1.7 | πασῶν. (Plut. de audit. p. 37.) Θ. πρῶτόν |
| book 1.8 | φησιν Ἄνδρωνα τὸν Καταναῖον αὐ‐ λητὴν κινήσεις καὶ ῥυθμοὺς |
| book 1.9 | ποιῆσαι τῷ σώματι αὐ‐ λοῦντα, ὅθεν |
| book 1.10 | σικελίζειν τὸ ὀρχεῖσθαι |
| book 1.11 | παρὰ τοῖς |
| book 1.12 | πα‐ λαιοῖς· μεθ’ ὃν Κλεόφαντον Θηβαῖον. (Athenae. 1, |
| book 1.1 | [ln_5]p. 22.) Διόπερ Θ. παράδειγμα ἐκτέθειται μεγαλοπρεπείας τὸ τοιοῦτον κῶλον· τῶν μὲν |
| book 1.2 | περὶ τὰ μηδενὸς ἄξια |
| book 1.3 | φι‐ λοσοφούντων· οὐ γὰρ ἐκ |
| book 1.4 | παιώνων ἀκριβῶς ἀλλὰ παιω‐ νικόν τί ἐστι. (Demetr. Phaler. de elocut. sect.[ln_5]41.) Ὁρίζεται τὸ ψυχρὸν Θ. οὕτω· ψυχρόν ἐστι τὸ ὑπερβάλλον τὴν οἰκείαν ἀπαγγελίαν, οἷον ἀπυνδάκωτος οὐ τραπεζοῦται κύλιξ, ἀντὶ τοῦ ἀπύθμενος ἐπὶ τραπέζης κύλιξ οὐ τίθεται· τὸ γὰρ |
| book 1.5 | πρᾶγμα |
| book 1.6 | σμικρὸν ὂν οὐ δέχεται[ln_5]ὄγκον |
| book 1.7 | τοσοῦτον λέξεως. (Demetr. Phal. de elocut. sect. 114.) Ὡρίσατο τὸ κάλλος Θ. οὕτω· κάλλος ὀνόματός ἐστι τὸ πρὸς τὴν ἀκοὴν ἢ πρὸς τὴν ὄψιν ἡδὺ ἢ τὸ τῇ διανοίᾳ ἔντιμον. (Demetr. Phal. de elocut. sect. 173.) Ἐν |
| book 1.8 | τούτοις |
| book 1.9 | τε οὖν τὸ πιθανὸν καὶ ἐν ᾧ Θ. φησιν ὅτι οὐ πάντα ἐπ’ ἀκριβείας δεῖ μακρηγορεῖν, ἀλλ’ ἔνια καταλείπειν καὶ τῷ ἀκροατῇ συνιέναι καὶ λογίζεσθαι ἐξ αὑτοῦ· συνιεὶς γὰρ τὸ ἐλλειφθὲν ὑπὸ σοῦ οὐκ ἀκροατὴς |
| book 1.1 | [ln_5]μόνον ἀλλὰ καὶ μάρτυς |
| book 1.2 | σου γίνεται καὶ ἅμα εὐμενέ‐ στερος· συνετὸς γὰρ ἑαυτῷ δοκεῖ διὰ σὲ, τὴν ἀφορμὴν αὐτῷ παρεσχηκότα |
| book 1.3 | τοῦ συνιέναι· τὸ δὲ πάντα ὡς ἀνοήτῳ λέγειν καταγινώσκοντι ἔοικε |
| book 1.4 | τοῦ ἀκροατοῦ. (Demetr. Phal. de elocut. sect. 222.) Οἱ μὲν οὖν ὑπὸ κήρυκος κελεύουσι |
| book 1.5 | πωλεῖν καὶ προ‐ κηρύττειν ἐκ |
| book 1.6 | πλειόνων ἡμερῶν· οἱ δὲ παρ’ ἀρχῇ τινὶ καθάπερ καὶ Πιττακὸς |
| book 1.7 | παρὰ βασιλεῦσι καὶ πρυτάνει· ἔνιοι δὲ προγράφειν |
| book 1.8 | παρὰ τῇ ἀρχῇ πρὸ ἡμερῶν μὴ[ln_5]ἐλαττόνων ἢ ἑξήκοντα καθάπερ Ἀθήνῃσι, καὶ τὸν |
| book 1.9 | πριάμενον ἑκατοστὴν |
| book 1.10 | τιθέναι τῆς |
| book 1.11 | τιμῆς ὅπως διαμφι‐ σβητῆσαί τε ἐξῇ καὶ διαμαρτύρεσθαι τῷ βουλομένῳ καὶ ὁ δικαίως ἐωνημένος |
| book 1.12 | φανερὸς ᾖ τῷ τέλει· παρὰ δέ τισι |
| book 1.13 | προκηρύττειν κελεύουσι |
| book 1.14 | πρὸ τοῦ κατακυρωθῆναι[ln_10]πένθ’ ἡμέρας |
| book 1.15 | συνεχῶς, εἴ τις ἐνίσταται ἢ ἀντιποιῆται |
| book 1.16 | τοῦ κτήματος ἢ τῆς οἰκίας· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων ὥσπερ καὶ ἐν |
| book 1.17 | τοῖς Κυζικηνῶν. |
| book 2.1 | Οἱ δὲ Θουριακοὶ τὰ μὲν |
| book 2.2 | τοιαῦτα πάντα ἀφαιροῦσιν οὐδ’ ἐν ἀγορᾷ πράττουσι (προστάττουσι libri) ὥσπερ τἆλλα, διδόναι δὲ κελεύουσι κοινῇ τῶν γειτόνων τῶν ἐγγυτάτω[ln_5]τρισὶ νόμισμά τι βραχὺ μνήμης ἕνεκα καὶ μαρτυρίας. Ἀναγκαῖον δῆλον ὅτι |
| book 2.3 | τοῖς μὲν τὰς ἀρχὰς ὑπευθύνους |
| book 2.4 | ποιεῖν |
| book 2.5 | τοῖς δὲ τοὺς γείτονας ἐὰν μὴ λάβωσι, ἢ δὶς |
| book 2.6 | παρὰ τοῦ αὐτοῦ λάβωσιν, ἢ ἔχοντες μὴ λέγωσι τῶν ἐωνη‐ μένων. Οὐ χρὴ δ’ ἀγνοεῖν ὅτι αἱ προγραφαὶ καὶ αἱ[ln_10]προκηρύξεις καὶ ὅλως ὅσα |
| book 2.7 | πρὸς τὰς ἀμφισβητήσεις ἐστὶ πάντη τὰ πλεῖστα δι’ ἔλλειψιν ἑτέρου νόμου τί‐ θεται. Παρ’ οἷς γὰρ ἀναγραφὴ τῶν κτημάτων ἐστὶ καὶ τῶν |
| book 2.8 | συμβολαίων, ἐξ ἐκείνων ἐστὶ μαθεῖν, εἰ ἐλεύ‐ θερα καὶ ἀνέπαφα καὶ τὰ αὐτοῦ πωλεῖ δικαίως· εὐθὺς[ln_15]γὰρ καὶ μετεγγράφει ἡ ἀρχὴ τὸν ἐωνημένον. |
| book 3.1 | Ἐπεὶ δὲ καὶ προστασίας |
| book 3.2 | τινὲς ὠνοῦνται καὶ πωλοῦσιν ἀπαλλοτριοῦν ἐθέλοντες ὀρθῶς ἔχει καὶ πρὸς |
| book 3.3 | ταῦτα νομοθετεῖν, ὅπερ καὶ ποιοῦσιν, ἅμα |
| book 3.4 | ταῦτά τε βουλό‐ μενοι κωλύειν καὶ τὴν ἐμφανῆ ποιεῖν ὥσπερ ἐν |
| book 3.5 | τοῖς·[ln_5]ἐνίων· κελεύουσι γὰρ ἐάν |
| book 3.6 | τις οἰκίαν |
| book 3.7 | πρίηται θύειν ἐπὶ τοῦ Ἀπόλλωνος |
| book 3.8 | τοῦ ἐπικωμαίου· ἐὰν δὲ χωρίον ἐπὶ τῆς κώμης ᾗ αὐτὸς οἰκεῖ καὶ ὀμνύειν ἐναντίον τῆς ἀρχῆς ἐγγραφούσης καὶ κωμητῶν |
| book 3.9 | τριῶν ἦ μὴν ὠνεῖ‐ σθαι δικαίως ὡς μηδὲν |
| book 3.10 | συγκακουργοῦντα μήτε τέχνῃ[ln_10]μήτε μηχανῇ μηδεμιᾷ, τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τὸν |
| book 3.11 | πωλοῦντα |
| book 3.12 | πωλεῖν ἀδόλως. Τὸν δὲ μὴ οἰκοῦντα ἐν ἄστει θύειν τὸν ὅρκον ἐπὶ τοῦ Διὸς |
| book 3.13 | τοῦ ἀγοραίου, τὴν δὲ θυσίαν τῶν ἐλαττόνων εἶναι θυλήμασιν, ἄνευ δὲ τούτων μὴ ἐγγράφειν τὴν ἀρχήν· ἅμα καὶ ἐν τῷ ὅρκῳ[ln_15]προσορμίζειν αὐτὴν ἐὰν μὴ ὀμνύωσι μηδὲ ἐγγράψειν τὴν ὠνήν. |
| book 4.1 | Οὗτοι μέντοι |
| book 4.2 | πρὸς ἀμφότερα μᾶλλον δὲ πρὸς πάντα βούλονται |
| book 4.3 | πεφυλάχθαι καθάπερ ἴσως καὶ δεῖ· κυρία δὲ ἡ ὠνὴ καὶ ἡ πρᾶσις εἰς μὲν κτῆσιν ὅταν ἡ τιμὴ δοθῇ καὶ τὰ ἐκ τῶν νόμων |
| book 4.4 | ποιήσωσιν, οἷον[ln_5]ἀναγραφὴν ἢ ὅρκον ἢ τοῖς γείτοσι τὸ γιγνόμενον, εἰς δὲ τὴν |
| book 4.5 | παράδοσιν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ πωλεῖν ὅταν ἀραβῶνα λάβῃ. Σχεδὸν γὰρ οὕτως οἱ πολλοὶ νομοθετοῦσιν· ἀλλὰ τοῦτο |
| book 4.6 | προσδιοριστέον ἐὰν μὴ παρὰ μεθύοντος μηδ’ ἐξ ὀργῆς μηδὲ φιλονεικίας μηδὲ παρανομοῦντος ἀλλὰ |
| book 4.1 | [ln_10]φρονοῦντος καὶ τὸ ὅλον δικαίως, ὅπερ κἀκεῖ προσθετέον ὅταν ἀφορίζῃ παρ’ ὧν δεῖ ὠνεῖσθαι. Τάττουσι δέ τινες καὶ τὸν ἀραβῶνα πόσον δεῖ διδόναι |
| book 4.2 | πρὸς τὸ πλῆθος τῆς |
| book 4.3 | τιμῆς μερίζοντες· ἄτοπον γὰρ ἐὰν δακτύλιον δῷ τῶν δέκα |
| book 4.4 | ταλάντων. Ἔοικε γὰρ ἐκ καιροῦ τὰ τοιαῦτα[ln_15]καὶ πάθους γίγνεσθαι· δεῖ δ’ ἐκ |
| book 4.5 | προαιρέσεως· οὕτω γὰρ ἔσται τὸ δίκαιον. |
| book 5.1 | Ἐὰν δὲ λαβὼν ἀραβῶνα μὴ δέχηται τὴν |
| book 5.2 | τιμὴν ἢ δοὺς μὴ καταβάλῃ ἐν τῷ ὡρισμένῳ χρόνῳ—δεῖ γὰρ ὡρίσθαι καθάπερ ἐν |
| book 5.3 | τοῖς Θουρίων τὸν μὲν ἀραβῶνα |
| book 5.4 | παραχρῆμα τὴν δὲ τιμὴν[ln_5]αὐθήμερον· οἱ δὲ καὶ πλείους ἡμέρας τίθενται τῆς |
| book 5.5 | τι‐ μῆς, οἱ δὲ ἁπλῶς ὅσας ἂν ὁμολογήσωσι—τὸ δὲ ἐπι‐ τίμιον ἑκατέρῳ, πότερον τῷ μὲν |
| book 5.6 | στέρησις |
| book 5.7 | τοῦ ἀρα‐ βῶνος· οὕτω γὰρ |
| book 5.8 | σχεδὸν οἵ τε ἄλλοι κελεύουσι καὶ οἱ Θουριακοί· τῷ δὲ μὴ δεχομένῳ ἔκτισις ὅσου ἂν ἀπο‐[ln_10]δῶται· καὶ γὰρ |
| book 5.9 | τοῦτο ἐν |
| book 5.10 | τοῖς Θουρίων ἡ ἄνισος ζημία· πολλαπλασία γὰρ ἡ τιμὴ τοῦ ἀραβῶνος· ἔτι δὲ καὶ βλάπτοιτ’ ἂν ὁ ἀποδόμενος ἀφεὶς ἑκατέρους ἐπειδή τις ἐφ’ ἡμέραν μίαν ὁρίσειεν· οὕτω γὰρ μάλιστ’ ἐνδέχεται. Παρ’ ἐνίοις δεδικάσθαι κελεύουσι τῷ μὴ δεχομένῳ τὴν[ln_15]τιμήν· πότερον δὲ ἕως ἂν κομίσηται κύριον εἶναι |
| book 5.11 | τοῦ κτήματος; οὕτω γὰρ οἱ πολλοὶ νομοθετοῦσιν· ἢ ὥσπερ |
| book 5.12 | Χαρώνδας καὶ Πλάτων; οὗτοι γὰρ |
| book 5.13 | παραχρῆμα κε‐ λεύουσι διδόναι καὶ λαμβάνειν· ἐὰν δέ τις |
| book 5.14 | πιστεύσῃ, μὴ εἶναι δίκην· αὐτὸν γὰρ αἴτιον εἶναι τῆς ἀδικίας. (Stobae. |
| book 5 | [ln_20]Serm. 42, p. 280. 281.) |
| book 1.1 | Θ. ἐν |
| book 1.2 | τοῖς |
| book 1.3 | περὶ νόμων |
| book 1.4 | φησὶ δυοῖν |
| book 1.5 | τούτων ἐπιμελεῖ‐ σθαι δεῖν |
| book 1.6 | τοὺς ἀγορανόμους τῆς |
| book 1.7 | τε ἐν τῇ ἀγορᾷ εὐκο‐ σμίας καὶ τοῦ ἀψευδεῖν μὴ μόνον |
| book 1.8 | τοὺς |
| book 1.9 | πιπράσκοντας ἀλλὰ καὶ τοὺς ὠνουμένους. (Suid. et Harpocrat.[ln_5]sub vv. κατὰ τὴν ἀγοράν.) Ὣς Θ. ἱστόρηκε καὶ τῆς ἀργίας νόμον οὐ Σόλων ἔθηκε ἀλλὰ Πεισίστρατος, ᾧ τήν |
| book 1.10 | τε χώραν ἐνεργεστέ‐ ραν καὶ τὴν πόλιν ἠρεμαιοτέραν ἐποίησεν. (Plutarch. Solo extr.) Θ. ἐν τῷ περὶ νόμων ὕβρεως καὶ ἀναιδείας |
| book 1.11 | παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις εἶναι βωμούς |
| book 1.12 | φησι. (Zenob. Proverb. 4, 36.) Ἐγίγνοντο δὲ καὶ εἰσαγγελίαι κατὰ τῶν καταλυόντων τὸν δῆμον ῥητόρων ἢ μὴ τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ λεγόν‐ των ἢ πρὸς |
| book 1.13 | τοὺς |
| book 1.14 | πολεμίους ἄνευ |
| book 1.15 | τοῦ πεμφθῆναι ἀπελ‐ θόντων ἢ προδόντων |
| book 1.16 | φρούριον ἢ στρατιὰν ἢ ναῦς, ὡς |
| book 1.1 | [ln_5]Θ. ἐν τῷ περὶ νόμων. Ὅτι δὲ ὁ εἰσαγγείλας καὶ οὐχ ἑλὼν ἀζήμιος ἦν Ὑπερείδης ἐν τῷ ὑπὲρ Λυκόφρονός |
| book 1.2 | φησι· καίτοι γε ὁ Θ. τοὺς μὲν ἄλλας γραφὰς γραψα‐ μένους |
| book 1.3 | χιλίας τ’ ὀφλισκάνειν εἰ τοῦ πέμπτου τῶν ψή‐ φων μὴ καταλάβοιεν καὶ προσατιμοῦσθαι, τοὺς δὲ εἰσ‐[ln_10]αγγέλλοντας μὴ ἀτιμοῦσθαι μὲν, ὀφλεῖν δὲ τὰς |
| book 1.4 | χιλίας. (Pollux Onomast. 8, 52. 53.) Ὅτι δὲ καὶ τῶν ἄλλων ὧν ἔπραττον οἱ μέτοικοι ἄφεσιν εἶχον οἱ ἰσοτελεῖς Θ. εἴρηκεν ἐν ἑνδεκάτῃ τῶν νόμων· οὗτος δέ φησιν ὡς ἐνιαχοῦ καὶ πόλεσιν ὅλαις ἐψηφίζοντο τὴν ἀτέλειαν Ἀθηναῖοι ὥσπερ Ὀλυνθίοις[ln_5]τε καὶ Θηβαίοις. (Harpocrat. sub. σκαφηφόρος.) Συστομώτερον |
| book 1.5 | σκάφης τάσσεται ἐπὶ τῶν διὰ τὸ ἀγενὲς |
| book 1.6 | σιωπώντων. Θ. γὰρ ἐν τῷ περὶ νόμων εἰρῆ‐ σθαι ἀπὸ τοῦ τοὺς μετοίκους Ἀθήνῃσιν ἐν |
| book 1.7 | ταῖς δημοτε‐ λέσι |
| book 1.8 | πομπαῖς |
| book 1.9 | σκάφας φέροντας |
| book 1.10 | πομπεύειν καὶ ὁπότε |
| book 1.1 | [ln_5]δὲ ἐβούλοντο μέτοικον δηλῶσαι ἢ σκάφην ἔλεγον ἢ σκαφηφόρον· διὰ δὲ τὸ ἀπαρρησίαστον εἶναι |
| book 1.2 | συστομώ‐ τερον |
| book 1.3 | ποιήσειν ἀπειλεῖν |
| book 1.4 | σκάφης. (Photii Lexic. p. 558.) Ὅτι οἱ ἁλόντες ἐπ’ ἀκουσίῳ φόνῳ ἐξουσίαν εἶχον εἰς διοίκησιν τῶν ἰδίων ... καὶ Θ. ἐν τῷ τρισκαιδεκάτῳ τῶν νόμων δηλοῖ. (Harpocr. s. v. ἰσοτελεῖς. Phot. Lex. p. 355.) Φαρμακῶν δ’ ἐστὶν ὁ ὑπὸ φαρμάκων βεβλαμμένος, ὣς καὶ Θ. ἐν πέμπτῳ καὶ δεκάτῳ νόμων ὑποσημαίνει. (Harpocrat. s. v. φαρμακῶν. Phot. Lex. p. 640.) Ὀλίγων οἱ ἀγαθοὶ νόμων δέονται· οὐ γὰρ τὰ πρά‐ γματα |
| book 1.5 | πρὸς |
| book 1.6 | τοὺς νόμους ἀλλ’ οἱ νόμοι |
| book 1.7 | πρὸς τὰ πράγματα τίθενται. (Stob. Serm. 27, p. 218.) Θ. ἐν τῷ Ἐρωτικῷ Χαιρήμονά φησι τὸν |
| book 1.8 | τραγικὸν λέγειν ὡς τὸν οἶνον τῶν |
| book 1.9 | χρωμένων (τοῖς |
| book 1.10 | τρόποις) κε‐ ράννυσθαι, οὕτως καὶ τὸν ἔρωτα, ὃς μετριάζων μέν ἐστιν εὔχαρις, ἐπιτεινόμενος δὲ καὶ διαταράττων |
| book 1.11 | χα‐ |
| book 1.1 | [ln_5]λεπώτατος. (Athenae. 13, p. 562.) Ἄμασιν τὸν Ἠλεῖον Θ. ἐν τῷ Ἐρωτικῷ περὶ τοὺς ἔρωτας δεινὸν γεγονέναι λέγει. (Athenae. 13, p. 567.) Ἐν Αἰγίῳ παιδὸς ἠράσθη χήν· τὸν δὲ παῖδα |
| book 1.2 | τοῦ‐ τον Θ. ἐν τῷ Ἐρωτικῷ Ἀμφίλοχον καλεῖσθαί φησι καὶ τὸ γένος Ὠλένιον εἶναι (Athenae. 13, p. 606.) Ἡσίοδος ἐν |
| book 1.3 | τρίτῳ Μελαμποδίας τὴν ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκίδα καλλιγύναικα εἶπεν. Εὐπρεπεῖς γὰρ αὐτόθι γυναῖκες, ὡς καὶ Θ. εἴρηκε. (Athenae. 13 p. 609.) Θ. ἀγῶνα κάλλους |
| book 1.4 | φησὶ γενέσθαι |
| book 1.5 | παρὰ Ἠλείοις καὶ τὴν κρίσιν ἐπιτελεῖσθαι μετὰ σπουδῆς, λαμβά‐ νειν |
| book 1.6 | τε τοὺς νικήσαντας ἆθλα ὅπλα ἅπερ ἀνατίθεσθαί φησι Διονύσιος ὁ Λευκτρικὸς τῇ Ἀθηνᾷ. (Athenae. 13, |
| book 1.1 | [ln_5]p. 609.) Ἐνιαχοῦ φησὶν ὁ αὐτὸς Θ. καὶ κρίσεις γυναικῶν |
| book 1.2 | περὶ σωφροσύνης γίνεσθαι καὶ οἰκονομίας ὥσπερ ἐν |
| book 1.3 | τοῖς βαρβάροις· ἑτέρωθι δὲ κάλλους ὡς δέον καὶ τοῦτο |
| book 1.4 | τιμᾶσθαι, καθάπερ καὶ παρὰ Τενεδίοις καὶ Λεσβίοις.[ln_5](Athenae. 13, p. 610.) Ἐκ Λεβῆνος ἦν Λευκοκόμας |
| book 1.5 | τε καὶ ὁ ἐραστὴς αὐτοῦ Εὐξύνθετος [Εὐξίθεος corr. Coraius], οὓς ἱστορεῖ Θ. ἐν τῷ περὶ ἔρωτος λόγῳ· εἶναι (δὲ τῶν) ἄθλων ὧν ὁ Λευκοκόμας τῷ Εὐξυνθέτῳ προσέταξεν ἕνα, φησὶ,[ln_5]τοῦτον, τὸν ἐν |
| book 1.6 | Πραίσῳ κύνα ἀναγαγεῖν αὐτῷ. Ὅμοροι δ’ εἰσὶν αὐτοῖς οἱ Πραίσιοι. (Strabo 10, pag. 478. Cas.) Θ. ἐρωτηθεὶς τί ἐστιν ἔρως, πάθος, ἔφη, ψυχῆς |
| book 1.7 | σχολαζούσης. (Stob. Serm. 62, p. 400.) Ἔρως δέ ἐστιν ἀλογίστου |
| book 1.8 | τινὸς ἐπιθυμίας ὑπερβολὴ ταχεῖαν μὲν ἔχουσα τὴν |
| book 1.9 | πρόσοδον βραδεῖαν δὲ τὴν ἀπόλυσιν. (Stob. Serm. 62, p. 400.) |
| book 1.1 | Θ. ἐν τῷ περὶ μέθης ζωρότερον |
| book 1.2 | φησὶν εἶναι τὸ κεκραμένον |
| book 1.3 | παρατιθέμενος Ἐμπεδοκλέους τάδε· «αἶψα δὲ θνητὰ φύοντο τὰ πρὶν μάθον ἀθάνατ’ εἶναι, ζωρά τε τὰ πρὶν ἄκρητα διαλλάσσοντα κελεύθους.» (Athenae.[ln_5]10, p. 423.) Παρὰ Λοκροῖς |
| book 1.4 | τοῖς Ἐπιζεφυρίοις εἴ τις ἄκρατον ἔπιε μὴ προστάξαντος ἰατροῦ θεραπείας ἕνεκα θάνα‐ τος ἦν ἡ ζημία Ζαλεύκου τὸν νόμον θέντος. Παρὰ δὲ Μασσαλιώταις ἄλλος νόμος τὰς γυναῖκας ὑδροποτεῖν· |
| book 1.1 | [ln_5]ἐν δὲ Μιλήτῳ ἔτι καὶ νῦν |
| book 1.2 | φησὶ Θ. τοῦτ’ εἶναι τὸ νό‐ μιμον. (Athenae. 10, p. 429.) Ἦσαν δὲ αἱ τῶν ἀκροποτῶν ἐπιχύσεις, ὥς |
| book 1.3 | φησι Θ. ἐν τῷ περὶ μέθης, οὐ παλαιαὶ, ἀλλ’ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς τὸ μὲν |
| book 1.4 | σπένδειν ἀποδεδομένον |
| book 1.5 | τοῖς θεοῖς, ὁ δὲ κόττα‐ βος |
| book 1.6 | τοῖς ἐρωμένοις· ἐχρῶντο γὰρ ἐπιμελῶς τῷ κοττα‐[ln_5]βίζειν ὄντος |
| book 1.7 | τοῦ παιγνίου |
| book 1.8 | σικελικοῦ. (Athenae. 10, p. 427.) Θ. γοῦν ἐν τῷ περὶ μέθης |
| book 1.9 | φησί· «πυνθάνομαι δ’ ἔγωγε καὶ Εὐριπίδην τὸν |
| book 1.10 | ποιητὴν οἰνοχοεῖν Ἀθήνῃσι |
| book 1.11 | τοῖς ὀρχησταῖς καλουμένοις· ὠρχοῦντο δ’ οὗτοι |
| book 1.12 | περὶ τὸν |
| book 1.13 | τοῦ Ἀπόλλωνος νεὼν |
| book 1.14 | τοῦ Δηλίου τῶν |
| book 1.15 | πρωτ...τες[ln_5]Ἀθηναίων καὶ κατεδύοντο ἱμάτια τῶν Θηραϊκῶν. Ὁ δὲ Ἀπόλλων οὗτός ἐστιν ᾧ τὰ θαργήλια ἄγουσιν. Καὶ διασώζεται |
| book 1.16 | Φυλῇσιν ἐν τῷ Δαφνηφορείῳ γραφὴ περὶ τούτων.» (Athenae. 10, p. 424.) |
| book 1.1 | Ἐποιοῦντο δὲ καὶ οἱ ἑπτὰ καλούμενον |
| book 1.2 | σοφοὶ συμ‐ ποτικὰς ὁμιλίας· «παραμυθεῖται γὰρ ὁ οἶνος καὶ τὴν |
| book 1.3 | τοῦ γήρως δυσθυμίαν» φησὶν ὁ Θ. ἐν τῷ περὶ μέθης. (Athenae. 11, p. 463.) Θ. δ’ ἐν τῷ περὶ μέθης |
| book 1.4 | φησὶν ὅτι |
| book 1.5 | τοῦ Διονύσου |
| book 1.6 | τροφοὶ αἱ νύμφαι κατ’ ἀλήθειαν· αἱ γὰρ ἄμπελοι |
| book 1.7 | πλεῖστον ὑγρὸν χέουσι |
| book 1.8 | τεμνόμεναι καὶ κατὰ φύσιν δακρύουσιν. (Athenae. 11, p. 465.) Θ. τὸ ῥυτὸν |
| book 1.9 | φησὶν ὀνομαζόμενον |
| book 1.10 | ποτήριον |
| book 1.11 | τοῖς ἥρωσι μόνοις ἀποδίδοσθαι. (Athenae. 11, p. 497.) Θ. δ’ ἐν τῷ περὶ μέθης τὸν ἄκρατον |
| book 1.12 | φησὶν οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον, ὃν δὴ λέγουσιν ἀγαθοῦ δαίμονος εἶναι |
| book 1.13 | πρόποσιν, ὀλίγον |
| book 1.14 | τε προσφέρουσιν ὥσ‐ περ ἀναμιμνήσκοντες μόνον τῇ γεύσει τὴν ἰσχὺν αὐ‐[ln_5]τοῦ καὶ τὴν |
| book 1.15 | τοῦ θεοῦ δωρεάν· καὶ μετὰ τὴν |
| book 1.16 | πλήρωσιν διδόασιν ὅπως ἐλάχιστον ᾖ τὸ πινόμενον· καὶ τρίτον |
| book 1.17 | προσκυνήσαντες λαμβάνουσιν ἀπὸ τῆς |
| book 1.18 | τραπέζης καὶ ὥσπερ ἱκετείαν |
| book 1.19 | τινὰ ποιούμενοι |
| book 1.20 | τοῦ θεοῦ μηδὲν ἀσχη‐ μονεῖν μηδὲ ἔχειν ἰσχυρὰν ἐπιθυμίαν |
| book 1.21 | τοῦ πότου ... καὶ |
| book 1.1 | [ln_10]λαμβάνειν ἐξ αὐτοῦ τὰ καλὰ καὶ χρήσιμα. (Athenae. 15, p. 693.) Τιρυνθίους |
| book 1.2 | φησὶ Θ. ἐν τῷ περὶ κωμῳδίας |
| book 1.3 | φιλόγε‐ λως ὄντας ἀχρείους δὲ πρὸς τὰ σπουδαιότερα τῶν |
| book 1.4 | πραγμάτων καταφυγεῖν ἐπὶ τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον ἀπαλλαγῆναι βουλομένους |
| book 1.5 | τοῦ πάθους καὶ τὸν θεὸν[ln_5]ἀνελεῖν αὐτοῖς, ἢν θύοντες τῷ Ποσειδῶνι |
| book 1.6 | ταῦρον ἀγε‐ λαστὶ τοῦτον ἐμβάλωσιν εἰς τὴν θάλατταν |
| book 1.7 | παύσεσθαι. Οἱ δὲ δεδιότες μὴ διαμάρτωσι |
| book 1.8 | τοῦ λογίου |
| book 1.9 | τοὺς |
| book 1.10 | παῖδας ἐκώλυσαν |
| book 1.11 | παρεῖναι τῇ θυσίᾳ· μαθὼν οὖν εἷς καὶ συγ‐ καταμιχθεὶς ἐπείπερ ἐβόων ἀπελαύνοντες αὐτόν, τί[ln_10]δῆτ’, ἔφη, δεδοίκατε μὴ τὸ σφάγιον ὑμῶν ἀνατρέψω; γελασάντων δὲ ἔμαθον ἔργῳ τὸν θεὸν δείξαντα ὡς ἄρα τὸ πολυχρόνιον ἔθος ἀμήχανόν ἐστι θεραπευθῆναι. (Athenae. 6, p. 261.) Θ. ἐν τῷ πρὸς Κάσανδρον |
| book 1.12 | περὶ βασιλείας—εἰ γνήσιον τὸ σύγγραμμα· πολλοὶ γὰρ αὐτό φασιν εἶναι |
| book 1.13 | Σωσιβίου—τοὺς |
| book 1.14 | Περσῶν |
| book 1.15 | φησὶ βασιλεῖς ὑπὸ τρυφῆς |
| book 1.16 | προκηρύττειν |
| book 1.17 | τοῖς ἐφευρίσκουσί τινα καινὴν ἡδονὴν |
| book 1.1 | [ln_5]ἀργυρίου |
| book 1.2 | πλῆθος. (Athenae. 4, p. 144.) Θ. ἐν |
| book 1.3 | τοῖς |
| book 1.4 | περὶ βασιλείας ἱστορεῖ τὸν Θεμιστοκλέα πέμψαντος εἰς Ὀλυμπίαν Ἱέρωνος ἵππους ἀγωνιστὰς καὶ σκηνήν |
| book 1.5 | τινα κατεσκευασμένην |
| book 1.6 | πολυτελῶς |
| book 1.7 | στήσαν‐ τος εἰπεῖν ἐν |
| book 1.8 | τοῖς Ἕλλησι λόγον, ὡς |
| book 1.9 | χρὴ τὴν |
| book 1.10 | σκηνὴν[ln_5]διαρπάσαι |
| book 1.11 | τοῦ τυράννου καὶ κωλῦσαι |
| book 1.12 | τοὺς ἵππους ἀγωνίσασθαι. (Plut. Themist. c. 25.) Οἱ γὰρ αἰσυμνῆται καλούμενοι |
| book 1.13 | παρ’ Ἕλλησι τὸ ἀρχαῖον, ὡς ἐν |
| book 1.14 | τοῖς |
| book 1.15 | περὶ βασιλείας ἱστορεῖ Θ., αἱρετοί τινες ἦσαν τύραννοι. (Dionys. H. antiq. Rom. p. 1022 ed. Reiske.) Θ. ἐν τῷ περὶ καιρῶν βʹ λέγει οὕτως· «Ἕτεροι δ’ εἰς ἀνδρωδέστερα καταδαπανῶντες οἷον |
| book 1.16 | στρατείας ἐξάγοντες καὶ πολέμους ἐπαναιρούμενοι καθάπερ καὶ Διονύσιος ὁ τύραννος· ἐκεῖνος γὰρ οὐ μόνον ᾤετο δεῖν[ln_5]τὰ τῶν ἄλλων καταναλίσκειν ἀλλὰ καὶ τὰ αὐτοῦ πρὸς τὸ μὴ ὑπάρχειν ἐφόδιον (ἐφόδια Phot.) τοῖς ἐπιβου‐ λεύουσιν· ἐοίκασι δὲ καὶ αἱ πυραμίδες ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὁ τῶν Κυψελιδῶν κολοσσὸς καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τὴν αὐτὴν καὶ παραπλησίαν ἔχειν διάνοιαν.» (Suidas |
| book 1.1 | [ln_10]et Phot. Lex. sub v. Κυψελιδῶν ἀνάθημα.) Θ. ἐν |
| book 1.2 | πρώτῳ τῶν |
| book 1.3 | πολιτικῶν τῶν |
| book 1.4 | πρὸς καιροὺς |
| book 1.5 | φη‐ σὶν οὕτως· «πολλῷ γὰρ κάλλιον κατά γε τὴν |
| book 1.6 | τοῦ ὀνό‐ ματος θέσιν ὡς οἱ Λάκωνες ἁρμοστὰς φάσκοντες εἰς τὰς πόλεις πέμπειν, οὐκ ἐπισκόπους οὐδὲ φύλακας ὡς[ln_5]Ἀθηναῖοι.» (Harpocr. in ἐπίσκοπος.) Θ. ἐν τῷ περὶ γελοίου λεχθῆναι μέν |
| book 1.7 | φησι τὴν |
| book 1.8 | πα‐ ροιμίαν ὑπὸ τοῦ Στρατονίκου ἀλλ’ εἰς |
| book 1.9 | Σιμμύκαν τὸν ὑποκριτὴν, διελόντος τὴν |
| book 1.10 | παροιμίαν, μέγας οὐδεὶς |
| book 1.11 | σαπρὸς ἰχθύς. (Athenae. 8, p. 348.) Ὀστρακισθῆναι |
| book 1.12 | πρῶτον Ἀθήνῃσι Θησέα ἱστορεῖ Θ. ἐν |
| book 1.13 | τοῖς |
| book 1.14 | πρώτοις καιροῖς. (Suid. s. ἀρχὴ σκυρία.) Γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία |
| book 1.15 | προστρίβεται· Αἰσχύλου· τὸ μὲν ἀπόφθεγμα Βίαντος, ὡς |
| book 1.16 | παροιμία δὲ λαμβάνεται ὡς μαρτυρεῖ Θ. ἐν τῷ περὶ παροιμιῶν. (Apostol. Adag. 6, 36.) |
| book 1.1 | Δίνων ὁ Ταραντῖνος |
| book 1.2 | στρατηγῶν, ἀνὴρ δ’ ὢν ἀγαθὸς ἐν |
| book 1.3 | τοῖς |
| book 1.4 | πολεμικοῖς, ἀποχειροτονησάντων αὐτοῦ τινὰ γνώμην τῶν |
| book 1.5 | πολιτῶν, ὡς ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε τὴν νικῶ‐ σαν, αὐτὸς ἀνατείνας τὴν δεξιὰν, ἅδε, εἶπε, κρείσσων.[ln_5](Plutarch. Quaest. gr. p. 301c.) Εἰ Θεοφράστῳ πιστεύομεν, ἀνδρὶ φιληκόῳ καὶ ἱστο‐ ρικῷ παρ’ ὁντινοῦν τῶν |
| book 1.6 | φιλοσόφων, εὑρεῖν μὲν ἦν τὰ δέοντα καὶ νοῆσαι πάντων ἱκανώτατος ὁ Ἀλκιβιάδης, ζητῶν δὲ μὴ μόνον ἃ δεῖ λέγειν ἀλλὰ καὶ ὡς δεῖ τοῖς[ln_5]ὀνόμασι καὶ τοῖς ῥήμασιν, οὐκ εὐπορῶν δὲ πολλάκις ἐσφάλλετο καὶ μεταξὺ λέγων ἀπεσιώπα καὶ διέλειπε, λέξεως διαφυγούσης αὐτὸν ἀναλαμβάνων καὶ διασκο‐ πούμενος. (Plutarch. Alcib. c. 10.) Εὐδοκίμησεν Ἐτεοκλῆς ὁ Λακεδαιμόνιος εἰπὼν ὡς οὐκ ἂν Ἑλλὰς δύο Λυσάνδρους ἤνεγκε. Τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο καὶ περὶ Ἀλκιβιάδου |
| book 1.7 | φησὶ Θ. εἰπεῖν Ἀρ‐ χέστρατον. (Plut. Lysand. c. 19.) |
| book 1.1 | Θ. φησιν Ἀριστείδην |
| book 1.2 | περὶ τὰ οἰκεῖα καὶ τοὺς |
| book 1.3 | πο‐ λίτας ἄκρως ὄντα δίκαιον ἐν |
| book 1.4 | τοῖς κοινοῖς |
| book 1.5 | πολλὰ πρᾶξαι |
| book 1.6 | πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τῆς |
| book 1.7 | πατρίδος ὡς |
| book 1.8 | συχνῆς ἀδικίας δεομένην. Καὶ γὰρ τὰ χρήματά φησιν ἐκ Δήλου[ln_5]βουλευομένῳ Ἀθήναζε κομίσαι |
| book 1.9 | παρὰ τὰς |
| book 1.10 | συνθήκας καὶ Σαμίων εἰσηγουμένων εἰπεῖν ἐκεῖνον ὡς οὐ δίκαιον μὲν |
| book 1.11 | συμφέρον δὲ τοῦτ’ ἐστί. Καὶ τέλος εἰς τὸ ἄρχειν ἀνθρώπων πάντων καταστήσας τὴν πόλιν αὐτὸς ἐνέ‐ μεινε τῇ πενίᾳ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ πένης εἶναι δόξαν[ln_10]οὐδὲν ἧττον ἀγαπῶν τῆς ἀπὸ τῶν |
| book 1.12 | τροπαίων διετέλεσε. (Plut. Aristid. c. 25.) Λύσανδρος καλέσας |
| book 1.13 | Φιλοκλέα τὸν |
| book 1.14 | στρατηγὸν ἠρώ‐ τησεν αὐτὸν τίνα |
| book 1.15 | τιμᾶται ἑαυτῷ δίκην |
| book 1.16 | τοιοῦτα |
| book 1.17 | περὶ Ἑλλήνων |
| book 1.18 | συμβεβουλευκὼς |
| book 1.19 | τοῖς |
| book 1.20 | πολίταις· ὁ δὲ οὐδέν |
| book 1.21 | τι πρὸς τὴν |
| book 1.22 | συμφορὰν ἐνδοὺς ἐκέλευσε μὴ κατηγορεῖν |
| book 1.1 | [ln_5]ὧν οὐδείς ἐστι δικαστὴς ἀλλὰ νικῶντα |
| book 1.2 | πράττειν ἅπερ ἂν νικηθεὶς ἔπασχεν· εἶτα λουσάμενος καὶ λαβὼν |
| book 1.3 | χλαμύδα λαμπρὰν |
| book 1.4 | πρῶτος ἐπὶ τὴν |
| book 1.5 | σφαγὴν ἡγεῖτο |
| book 1.6 | τοῖς |
| book 1.7 | πολίταις, ὡς ἱστορεῖ Θεόφραστος. (Plut. Lysand. c. 13.) Γενομένων δὲ συνθηκῶν ὅπως τὰ χωρία καὶ τὰς πόλεις ἃς εἶχον ἀλλήλων καὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἀπο‐ διδῶσι |
| book 1.8 | πρότερον ἀποδιδόντων τῶν κλήρῳ λαχόντων ὠνήσατο τὸν κλῆρον ὁ Νικίας κρύφα |
| book 1.9 | χρήμασιν ὥστε |
| book 1.1 | [ln_5]προτέρους ἀποδιδόναι |
| book 1.2 | τοὺς Λακεδαιμονίους. Καὶ τοῦτο ἱστορεῖ Θεόφραστος. (Plut. Nicia c. 10.) Οὐκ ἀγνοῶ ὅτι Θ. ἐξοστρακισθῆναί φησι τὸν Ὑπέρ‐ βολον |
| book 1.3 | Φαίακος, οὐ Νικίου, πρὸς Ἀλκιβιάδην ἐρίσαν‐ τος, ἀλλ’ οἱ πλείους οὕτω γεγράφασιν. (Plut. Nic. c. 11.) Στρατηγοῦ, ὡς ἔφη Θ., δεῖ θάνατον ἀποθνήσκειν τὸν |
| book 1.4 | στρατηγὸν, οὐ πελταστοῦ τοῦ τυχόντος. (Plut. Sertor. c. 13.) Ὡς Θ. ἱστορεῖ, τὸν Ἀρχίδαμον ἐζημίωσαν οἱ ἔφοροι γήμαντα γυναῖκα μικράν· οὐ γὰρ βασιλεῖς, ἔφασαν, ἄμμιν ἀλλὰ βασιλείδια γεννάσει. (Plut. Agesil. c. 2.) Ξενίων |
| book 1.5 | προσκομισθέντων καὶ προσαχθέντων ἄλευρα μὲν καὶ μόσχους καὶ χῆνας ἔλαβε, τραγήματα δὲ καὶ πέμματα καὶ μύρα διωθεῖτο (Agesilaus). Καὶ βια‐ ζομένων λαβεῖν καὶ λιπαρούντων ἐκέλευσε |
| book 1.6 | τοῖς εἵλωσι |
| book 1.1 | [ln_5]διδόναι κομίζοντας· τῇ μέντοι |
| book 1.2 | στεφανωτρίδι βίβλῳ φησὶν αὐτὸν ἡσθέντα Θ. διὰ τὴν λιτότητα τῶν |
| book 1.3 | στε‐ φάνων αἰτήσασθαι καὶ λαβεῖν ὅτε ἀπέπλει |
| book 1.4 | παρὰ τοῦ βασιλέως (AEgypti). (Plut. Agesil. c. 36.) Νέῳ ἔτι ὄντι καὶ φιλοτίμῳ δοτέον ἀπὸ τῶν καλῶν ἔργων καὶ δόξῃ τι καλλωπίζεσθαι καὶ κομπάσαι· φυόμεναι γὰρ ἐν |
| book 1.5 | τοῖς |
| book 1.6 | τηλικούτοις αἱ ἀρεταὶ καὶ βλασ‐ τάνουσαι τό τε κατορθούμενον, ὥς |
| book 1.7 | φησι Θ., ἐπιβε‐[ln_5]βαιοῦνται |
| book 1.8 | τοῖς ἐπαίνοις καὶ τὸ λοιπὸν αὔξονται μετὰ φρονήματος ἐπαιρόμεναι. (Plut. Agid. c. 2.) Ἀρίστων ὁ Χῖος καὶ Θεοφράστου |
| book 1.9 | τινὰ δόξαν ἱστό‐ ρηκε |
| book 1.10 | περὶ τῶν ῥητόρων· ἐρωτηθέντα γὰρ ὁποῖός |
| book 1.11 | τις αὐτῷ φαίνεται ῥήτωρ ὁ Δημοσθένης, εἰπεῖν, ἄξιος τῆς πόλεως· ὁποῖος δὲ Δημάδης, ὑπὲρ τὴν πόλιν. |
| book 1.1 | [ln_5](Plut. Demosth. c. 10.) Ὅτε καί φησι Θ., ἀξιούντων τῶν |
| book 1.2 | συμμάχων ὁρι‐ σθῆναι τὰς εἰσφορὰς, εἰπεῖν Κρωβύλον τὸν δημαγωγὸν ὡς οὐ τεταγμένα |
| book 1.3 | σιτεῖται πόλεμος. (Plut. Demosth. c. 18.) Ὁ Θ. ἐν |
| book 1.4 | τοῖς ἠθικοῖς διαπορήσας, εἰ πρὸς τὰς τύ‐ χας |
| book 1.5 | τρέπεται τὰ ἤθη καὶ κινούμενα |
| book 1.6 | τοῖς |
| book 1.7 | παθέσι τῶν |
| book 1.8 | σωμάτων ἐξίσταται τῆς ἀρετῆς, ἱστόρηκεν ὅτι νοσῶν ὁ Περικλῆς ἐπισκοπουμένῳ τινὶ τῶν φίλων δείξειε[ln_5]περίαπτον ὑπὸ τῶν γυναικῶν τῷ τραχήλῳ περιηρτη‐ μένον, ὡς |
| book 1.9 | σφόδρα κακῶς ἔχων ὁπότε καὶ ταύτην ὑπο‐ μένοι τὴν ἀβελτηρίαν. (Plut. Pericl. c. 38.) Εὐλαβοῦντο γὰρ μὴ γύνις εἴη (Alexander), ἐπεὶ οὐκ εὖ διέκειτο |
| book 1.10 | πρὸς τὰ ἀφροδίσια, ὡς ἱστορεῖ Θ. (Eustath. p. 1680, 48. cf. Athenae. 10, p. 435.) Ἀλλὰ καὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς γεγονὼς αὐτὸς ἐκεῖνος ὁ ταῖς καθ’ ἡμῶν λαμπρυνόμενος δυσφημίαις ἐν οἷς ἐπέγραψε |
| book 1.11 | περὶ τῆς τῶν ἐμψύχων ἀποχῆς καὶ τῶν |
| book 1.12 | πα‐ λαιῶν ἀρχαιότητος, τὴν μνήμην ὧδέ πως αὐτολεξεὶ |
| book 1.1 | [ln_5]Θεοφράστῳ μάρτυρι |
| book 1.2 | χρώμενος |
| book 1.3 | παρατίθεται· «ἀνά‐ ριθμος μέν |
| book 1.4 | τις ἔοικε |
| book 1.5 | χρόνος ἀφ’ οὗ τό γε πάντων λο‐ γιώτατον γένος, ὥς |
| book 1.6 | φησι Θεόφραστος, καὶ τὴν ἱερω‐ τάτην ὑπὸ τοῦ Νείλου κτισθεῖσαν χώραν κατοικοῦν, ἤρξαντο οἱ πρῶτοι ἐφ’ ἑστίαις |
| book 1.7 | τοῖς οὐρανίοις θεοῖς θύειν[ln_10]οὐ σμύρνης οὐδὲ κασίας καὶ λιβανωτοῦ κρόκῳ μι‐ χθέντων ἀπαρχάς.» (Euseb. Praepar. Evang. ed. Colon. 1688. p. 28.) Ὁ δὲ τὸν Θεόφραστον μαρτυρόμενος θεοῖς μὲν οὔ φησιν ἁρμόζειν τὴν διὰ ζώων θυσίαν, δαίμοσι δὲ μό‐ νοις· ὥστε κατὰ τὸν αὐτοῦ καὶ Θεοφράστου λόγον δαίμονα εἶναι ἀλλ’ οὐ θεὸν τὸν Ἀπόλλωνα. (Euseb. |
| book 1.1 | [ln_5]Praepar. Evang. ed. Colon. p. 148.) Ὧν δὴ τοῦτον ἐχόντων τὸν |
| book 1.2 | τρόπον εἰκότως ὁ Θ. ἀπαγορεύει μὴ θύειν τὰ ἔμψυχα |
| book 1.3 | τοὺς τῷ ὄντι εὐσεβεῖν ἐθέλοντας (verba Apollonii Tyan.) (Euseb. Praepar. Evang. ed. Colon. p. 151.) Καὶ δὴ λαβὼν ἀνάγνωθι τὰ Θεοφράστου ἐν |
| book 1.4 | τοῖς |
| book 1.5 | Πορφυρίῳ γραφεῖσι |
| book 1.6 | περὶ τῆς τῶν ἐμψύχων ἀποχῆς κείμενα |
| book 1.7 | τοῦτον τὸν |
| book 1.8 | τρόπον· καίτοι διότι Σύρων μὲν Ἰουδαῖοι διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς θυσίαν ἔτι καὶ νῦν, φησὶν[ln_5]ὁ Θ., ζωοθυτοῦσιν, εἰ τὸν αὐτὸν ἡμᾶς |
| book 1.9 | τρόπον |
| book 1.10 | τις κε‐ λεύοι θύειν, ἀποσταίημεν ἂν τῆς |
| book 1.11 | πράξεως. (Euseb. Praepar. Evang. ed. Colon. p. 403.) Χρὴ τοίνυν τὸν μέλλοντα θαυμασθήσεσθαι |
| book 1.12 | περὶ τὸ θεῖον |
| book 1.13 | φιλοθύτην εἶναι, μὴ τῷ πολλὰ θύειν ἀλλὰ τῷ πυκνὰ τιμᾶν τὸ θεῖον· τὸ μὲν γὰρ εὐπορίας τὸ δ’ ὁσιότητος |
| book 1.14 | σημεῖον. Ἔπειτα γονεῖς γηροτροφεῖν κα‐ |
| book 1.1 | [ln_5]λῶς, ταῖς τ’ ἐκείνων βουλήσεσι τὸν αὐτῶν βίον εὐ‐ πειθῆ κατασκευάζειν. Ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος ἀλλὰ τῶν |
| book 1.2 | τε τῆς φύσεως τῶν |
| book 1.3 | τε τῆς πόλεως νόμων ὀλιγωρῶν ἀμφοτέρους |
| book 1.4 | τοὺς τῆς δικαιοσύνης |
| book 1.5 | τρόπους |
| book 1.6 | παραβέβη‐ κεν. Καὶ μὴν καὶ γυναικὸς καὶ παίδων ἐπιμελητέον[ln_10]καλῶς καὶ φιλανθρώπως. Οἱ μὲν γὰρ εἰς τὸ γῆρας ἀμείβονται |
| book 1.7 | ταῖς θεραπείαις, ἡ δ’ ἐν |
| book 1.8 | ταῖς νόσοις καὶ ταῖς καθ’ ἡμέραν οἰκονομίαις ἀποδώσει τὴν εὐεργεσίαν. Ἐὰν δέ τινι |
| book 1.9 | συμβάλλειν ἀνάγκη ᾖ, μετὰ τοῦ βεβαίου |
| book 1.10 | πειρῶ τοῦτο |
| book 1.11 | πράττειν. Φρονιμωτάτου γὰρ ἀνδρὸς[ln_15]δανείσαντα |
| book 1.12 | φρονίμως ἀπολαβεῖν |
| book 1.13 | φιλικῶς, οὐ συναλλά‐ ξαντα |
| book 1.14 | φιλανθρώπως κομίσασθαι |
| book 1.15 | φιλαπεχθημόνως. (Stobaei Serm. 3, p. 40 ed. Basil. 1549.) Ἐκ διαβολῆς καὶ φθόνου |
| book 1.16 | ψεῦδος ἐπ’ ὀλίγον ἰσχύ‐ σαν ἀπεμαράνθῃ. (Stob. Serm. 12, p. 138.) |
| book 1.1 | Οὐ μὴν οὐδὲ μετ’ ὀργῆς |
| book 1.2 | πρακτέον |
| book 1.3 | τοῖς |
| book 1.4 | φρονίμοις οὐδέν· ἀλόγιστος γὰρ θυμὸς καὶ μετὰ προνοίας οὐδὲν ἄν |
| book 1.5 | ποτε |
| book 1.6 | ποιήσειεν ἀλλὰ μεθύων |
| book 1.7 | ταῖς |
| book 1.8 | φιλονεικίαις ὡς ἔτυχε |
| book 1.9 | χρῆται |
| book 1.10 | ταῖς ὁρμαῖς· ὥστε δεῖ μήτε ἐξ ὑπογυίου[ln_5]τῶν ἁμαρτημάτων τὰς |
| book 1.11 | τιμωρίας μήτε |
| book 1.12 | παρὰ τῶν οἰ‐ κετῶν μήτε |
| book 1.13 | παρὰ τῶν ἄλλων λαμβάνειν ἵνα τὸ τῷ λογισμῷ κράτιστον μὴ τὸ τῷ θυμῷ φίλον ἀεὶ πράτ‐ τῃς· καὶ δίκην |
| book 1.14 | παρὰ τῶν ἐχθρῶν (μὴ) λαμβάνῃς ἐξ ἧς μέλλεις |
| book 1.15 | σαυτὸν μὴ αὐτοὺς ἐκείνους βλάψειν. Τὸ[ln_10]γὰρ |
| book 1.16 | τιμωρεῖσθαί τινα κακῶς ἑαυτὸν |
| book 1.17 | ποιοῦντα δίκην διδόναι οὐχ ἧττον ἢ λαμβάνειν ἐστίν. Ὥστε δεῖ σχολῇ μᾶλλον ἀμύνεσθαι ζητεῖν ἢ ταχέως (καὶ) ἀλυ‐ σιτελῶς ἑαυτῷ κολάσαι τὸν ἐχθρόν. (Stob. Serm. 19, p. 166.) Αἰδοῦ σαυτὸν καὶ ἄλλον οὐκ αἰσχυνθήσῃ. (Stob. Serm. 31, p. 210.) |
| book 1.1 | Τοσοῦτον δέ εἰσιν οἱ φθονεροὶ δυστυχέστεροι τῶν ἄλλων ὅσον οἱ μὲν ἐπὶ ταῖς αὑτῶν |
| book 1.2 | συμφοραῖς ἀλγοῦσιν οἱ δὲ φθονοῦντες |
| book 1.3 | πρὸς |
| book 1.4 | τοῖς ἑαυτῶν κακοῖς καὶ ἐπὶ τοῖς τῶν ἄλλων ἀγαθοῖς λυπούμενοι διατελοῦσιν. (Stob.[ln_5]Serm. 38, p. 222.) Οὔτε ὁρᾶν οὔτε ὁρᾶσθαι γυναῖκα καὶ ταῦτα ἐξη‐ σκημένην |
| book 1.5 | πρὸς κάλλος· ἐπίσταται γὰρ ἀμφότερα |
| book 1.6 | πρὸς ἃ μὴ δεῖ. (Stob. Serm. 72, p. 439.) Οὐ χρὴ δὲ τὴν γυναῖκα δεινὴν ἐν |
| book 1.7 | τοῖς |
| book 1.8 | πολιτικοῖς ἀλλ’ ἐν |
| book 1.9 | τοῖς οἰκονομικοῖς εἶναι. (Stob. Serm. 83, |
| book 1.1 | p. 481.) Θ. δέ φησιν ἐν τῷ περὶ ὑδάτων· τὸ Νείλου ὕδωρ |
| book 1.2 | πολυγονώτατον καὶ γλυκύτατον· διὸ καὶ λύειν τὰς κοιλίας τῶν |
| book 1.3 | πινόντων μίξιν ἔχον λιτρώδη ... καὶ τῶν γλυκέων δὲ, φησὶν, ὑδάτων ἔνια ἄγονα ἢ οὐ πολύγονα,[ln_5]ὡς τὸ ἐν Φέτᾳ καὶ τὸ ἐν Πύρρᾳ. Αὐχμῶν δέ ποτε γενομένων |
| book 1.4 | περὶ τὸν Νεῖλον ἐρρύη τὸ ὕδωρ ἰῶδες καὶ πολλοὶ τῶν Αἰγυπτίων ἀπώλοντο. Μεταβάλλειν τέ φησιν οὐ μόνον τὰ πικρὰ τῶν ὑδάτων ἀλλὰ καὶ τὸ ἁλυκὸν καὶ ὅλους |
| book 1.5 | ποταμοὺς καθὰ τὸν ἐν Κιθαιρῶνι, |
| book 1.1 | [ln_10]παρ’ ᾧ Ζηνὸς, καὶ τὸν ἐν Καρίᾳ, παρ’ ᾧ Ποσειδῶνος ἱερόν ἐστιν· αἴτιον δὲ τὸ πολλοὺς κεραυνοὺς πίπτειν |
| book 1.2 | περὶ τὸν τόπον. Ἄλλα δὲ τῶν ὑδάτων καὶ σωματώδη εἰσὶ καὶ ἔχει ὥσπερ |
| book 1.3 | τι βάρος ἐν ἑαυτοῖς, ὡς τὸ ἐν |
| book 1.4 | Τροιζῆνι· τοῦτο γὰρ καὶ τῶν γευομένων εὐθὺς |
| book 1.5 | ποιεῖ[ln_15]πλῆρες τὸ στόμα. Τὰ δὲ πρὸς |
| book 1.6 | τοῖς |
| book 1.7 | περὶ Πάγγαιον μετάλλοις |
| book 1.8 | τοῦ μὲν |
| book 1.9 | χειμῶνος τὴν κοτύλην ἄγουσαν ἔχει ἐννενήκοντα ἓξ, θέρους δὲ τεσσαράκοντα ἕξ. Συστέλλει δὲ αὐτὸ καὶ πυκνοῖ μᾶλλον τὸ ψῦχος, διὸ καὶ ἐν |
| book 1.10 | τοῖς γνώμοσι ῥέον οὐκ ἀναδίδωσι τὰς ὥρας ἐν[ln_20]τῷ χειμῶνι ἀλλὰ περιττεύει βραδυτέρας οὔσης τῆς ἐκροῆς διὰ τὸ πάχος. Καὶ ταὐτὰ περὶ Αἴγυπτόν |
| book 1.11 | φη‐ σιν ὅταν μαλακώτερος ὁ ἀήρ. Τὸ δὲ ἁλυκὸν ὕδωρ γεωδέστερόν ἐστι καὶ πλείονος δεῖται κατεργασίας, ὡς καὶ τὸ θαλάσσιον θερμοτέραν ἔχον τὴν φύσιν καὶ μὴ |
| book 1.1 | [ln_25]ὅμοιον πάσχον. Μόνον δ’ ἀτέραμνον τῶν ἁλυκῶν τὸ τῆς Ἀρεθούσης. Χείρω δ’ ἐστὶ τὰ βαρυσταθμότερα καὶ τὰ σκληρότερα καὶ τὰ ψυχρότερα διὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας· δυσκατεργαστότερα γάρ ἐστι, τὰ μὲν τῷ πολὺ τὸ γεῶδες ἔχειν τὰ δὲ ψυχρότητος ὑπερβολῇ. Τὰ δὲ[ln_30]ταχὺ θερμαινόμενα κοῦφα καὶ ὑγιεινά. Ἐν Κρανῶνι δ’ ἐστὶν ὕδωρ ἡσυχῆ θερμὸν ὃ θερμαῖνον διατηρεῖ κραθέντα τὸν οἶνον ἐπὶ δύο καὶ τρεῖς ἡμέρας. Τὰ δ’ ἐπίρρυτα καὶ ἐξ ὀχετοῦ ὡς ἐπίπαν βελτίω τῶν |
| book 1.2 | στασί‐ μων, κοπτόμενά τε μαλακώτερα γίνονται. Διὰ τοῦτο[ln_35]καὶ τὰ ἀπὸ τῆς |
| book 1.3 | χιόνος δοκεῖ χρηστὰ εἶναι. Καὶ γὰρ ἀνάγεται τὸ ποτιμώτερον. Καὶ τοῦτο κεκομμένον ἐστὶ τῷ ἀέρι. Διὸ καὶ τῶν ὀμβρίων βελτίω, καὶ τὰ ἐκ κρυστάλλου δὲ διὰ τὸ κουφότερα εἶναι· σημεῖον δὲ ὅτι καὶ ὁ κρύσταλλος αὐτὸς κουφότερος |
| book 1.4 | τοῦ ἄλλου |
| book 1.1 | [ln_40]ὕδατος. Τὰ δὲ ψυχρὰ σκληρὰ διότι γεωδέστερα. Τὸ δὲ σωματῶδες καὶ θερμανθὲν θερμότερον καὶ ψυχθὲν |
| book 1.2 | ψυχρότερόν ἐστιν. Κατὰ τὴν αὐτὴν δ’ αἰτίαν καὶ τὰ ἐν |
| book 1.3 | τοῖς ὄρεσι |
| book 1.4 | ποτιμώτερα τῶν ἐν |
| book 1.5 | τοῖς |
| book 1.6 | πεδίοις· ἧττον γὰρ μέμικται τῷ γεώδει. Ποιεῖ δὲ τὸ γεῶδες καὶ τὰς[ln_45]ἐπιχροὰς τῶν ὑδάτων. Τὸ γοῦν τῆς ἐν Βαβυλῶνι λίμνης ἐρυθρὸν γίνεται ἐπί τινας ἡμέρας. Τὸ δὲ τοῦ Βορυσθένους κατά τινας |
| book 1.7 | χρόνους ἰοβαφὲς, καίπερ ὄντος δι’ ὑπερβολὴν λεπτοῦ· σημεῖον δέ· τοῦ Ὑπάνιος ἐπάνω γίνεται διὰ κουφότητα |
| book 1.8 | τοῖς βορείοις. Πολλαχοῦ δ’ εἰσὶ κρῆναι αἱ μὲν |
| book 1.9 | ποτιμώτεραι καὶ οἰνωδέστεραι, ὡς ἡ περὶ Παφλαγονίαν |
| book 1.10 | πρὸς ἥν |
| book 1.11 | φησι |
| book 1.12 | τοὺς ἐγχωρίους ὑποπίνειν |
| book 1.13 | προσιόντας. Ἁλμώδεις δ’ ἅμα τῷ ὄξει ἐν |
| book 1.14 | Σικανοῖς τῆς |
| book 1.15 | Σικελίας· ἐν τῇ Καρχηδονίων δὲ ἐπικρα‐ τείᾳ κρήνη ἐστὶν ᾗ τὸ ἐφιστάμενον ἐλαίῳ ἐστὶν ὅμοιον, |
| book 1.1 | [ln_55]μελάντερον τὴν |
| book 1.2 | χρόαν, ὃ ἀποσφαιροῦντες |
| book 1.3 | χρῶνται |
| book 1.4 | πρὸς τὰ πρόβατα καὶ τὰ κτήνη. Καὶ παρ’ ἄλλοις δ’ εἰσὶ λίπος ἔχουσαι |
| book 1.5 | τοιοῦτον, ὡς ἡ ἐν Ἀσίᾳ ὑπὲρ ἧς Ἀλέξανδρος ἐπέστειλεν ὡς ἐλαίου κρήνην εὑρηκώς. Καὶ τῶν θερμῶν δ’ ἐκ φύσεως ὑδάτων ἔνια γλυκέα[ln_60]ἐστὶν, ὡς τὰ ἐν Αἰγαῖς τῆς Κιλικίας καὶ περὶ Παγα‐ σὰς, τά τ’ ἐν τῇ Τρωικῇ Λαρίσσῃ καὶ περὶ Μαγνη‐ σίαν καὶ ἐν Μήλῳ καὶ ἐν Λιπάρᾳ. Ἐν δὲ Προύσῃ τῇ πρὸς τὸν Μύσων Ὄλυμπον τὰ βασιλικὰ καλούμενα. Τὰ δ’ ἐν Ἀσίᾳ περὶ Τράλλεις καὶ τὸν |
| book 1.6 | Χαρακωμήτην[ln_65]ποταμὸν, ἔτι δὲ Νύσσαν πόλιν οὕτως ἐστὶ λιπαρὰ ὡς μὴ δεῖσθαι |
| book 1.7 | τοὺς ἐναπολουομένους ἐλαίου. Τοιαῦτα καὶ τὰ Δασκύλου κώμῃ· τὰ δ’ ἐν Καρούροις κατάξηρα καὶ σφόδρα θερμά· τὰ δὲ περὶ Μηνὸς κώμην, ἥ ἐστι |
| book 1.8 | Φρυγίας, τραχύτερά ἐστι καὶ λιτρωδέστερα, ὡς καὶ |
| book 1.1 | [ln_70]τὸ ἐν τῇ καλουμένῃ Λέοντος κώμῃ τῆς |
| book 1.2 | Φρυγίας· τὰ δὲ περὶ Δορύλαιον καὶ πινόμενά ἐστι ἥδιστα· τὰ γὰρ |
| book 1.3 | περὶ Βαΐας ἢ Βαΐου λιμένα τῆς Ἰταλίας |
| book 1.4 | παντελῶς ἄποτα. (Athenae. 2, p. 41.) Περὶ δὲ τῶν ὑδάτων Θεόφραστόν |
| book 1.5 | φησι τὸ καλούμε‐ νον |
| book 1.6 | Στυγὸς ὕδωρ λέγειν, ὅτι ἐστὶν ἐν |
| book 1.7 | Φενεῷ, στάζει δ’ ἔκ |
| book 1.8 | τινος |
| book 1.9 | πετριδίου, τοὺς δὲ βουλομένους αὐτοῦ ὑδρεύε‐ σθαι |
| book 1.10 | σπόγγοις |
| book 1.11 | πρὸς ξύλοις δεδεμένοις λαμβάνειν· δια‐[ln_5]κόπτειν δὲ πάντα τὰ ἀγγεῖα |
| book 1.12 | πλὴν τῶν κερατίνων· τὸν δ’ ἀπογευσάμενον |
| book 1.13 | τελευτᾶν. (Antigon. Caryst. sect. 174.) Ἐν δὲ Θράκῃ περὶ τὸ Πάγγαιον ἱστορεῖ Θ. εἶναι κρήνην ἐφ’ ἧς |
| book 1.14 | ταὐτὸ γέμον ὕδατος |
| book 1.15 | σταθμώμενον |
| book 1.16 | χει‐ μῶνος ἕλκειν διπλάσιον |
| book 1.17 | σταθμὸν ἢ θέρους. (Plut. Qu. nat. p. 914.) Τὸ ὕδωρ ὁ Κρᾶθις λευκῆς |
| book 1.18 | χρόας |
| book 1.19 | ποιητικὸν μεθ‐ ίησι |
| book 1.20 | ποταμὸς ὤν· τὰ γοῦν |
| book 1.21 | πρόβατα |
| book 1.22 | πιόντα αὐτοῦ καὶ οἱ βόες καὶ πᾶσα ἡ τετράπους ἀγέλη, καθά φησι Θ., λευκὰ ἐκ μελάνων ἐγένετο ἢ πυρρῶν. (AElian. Hist. |
| book 1.1 | [ln_5]anim. 12, c. 36.) Διὰ τί χειμῶνος μᾶλλον ἢ θέρους τὰ τῶν ἁλιέων σήπεται δίκτυα; καίτοι τά γε ἄλλα μᾶλλον τῷ θέρει |
| book 1.2 | τοῦτο πάσχει. Πότερον, ὡς Θ. οἴεται, τῷ ψυχρῷ τὸ θερμὸν ὑποχωροῦν ἀντιπεριίσταται καὶ θερμότερα[ln_5]ποιεῖ τὰ ἐν βάθει τῆς θαλάσσης ὥσπερ τῆς γῆς· διὸ καὶ τὰ πηγαῖα τῶν ὑδάτων |
| book 1.3 | χλιαρώτερα |
| book 1.4 | τοῦ χειμῶνός εἰσι καὶ μᾶλλον ἀτμίζουσι αἱ λίμναι καὶ οἱ ποταμοί· κατακλείεται γὰρ εἰς βάθος ἡ θερμότης ὑπὸ τοῦ ψυ‐ χροῦ κρατήσαντος. (Plut. Quaest. nat. p. 915.) Θ. τὴν |
| book 1.5 | περὶ τὰς Αἰόλου νήσους ἀναζεῖν οὕτως ἐπὶ δύο |
| book 1.6 | πλέθρων τὸ μῆκος ὥστε μὴ δυνατὸν εἶναι διὰ τὴν θερμασίαν ἐμβαίνειν εἰς αὐτήν. (Antig. Caryst. sect. 145.) Θ. ἐν |
| book 1.7 | τοῖς Ἱστορικοῖς ὑπομνήμασι τὸν ἀπὸ τῶν Αἰόλου νήσων |
| book 1.8 | φησὶ βρόμον |
| book 1.9 | τοῦ πυρὸς καίεσθαι μέχρις ἑνὸς |
| book 1.10 | σταδίου καὶ περὶ τὸ Ταυρομένιον ἀκούεσθαι ψό‐ φον βροντῇ παραπλήσιον. (Schol. ad Apoll. Rhod. |
| book 1.1 | [ln_5]Arg. 4. 834.) Ἐν δὲ τῷ περὶ πνιγμοῦ γράφει· ἡ δὲ τούτων ἀνά‐ κτησις ὄξους ἐγχύσει καὶ πεπερίδος ἢ κνίδης καρπῷ τριφθείσης. (Athenae. 2, p. 66.) Λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Θ. τὸ ὕδνον καὶ ὃ καλοῦσί τινες γεράνειον καὶ εἴ τι ἄλλο ὑπόγειον· καὶ πάλιν· ἡ τῶν ἐγγεοτόκων |
| book 1.2 | τούτων γένεσις οἷον |
| book 1.3 | τοῦ τε ὕδνου καὶ τοῦ φυομένου |
| book 1.4 | περὶ Κυρήνην ὃ καλοῦσι μίσυ· δο‐[ln_5]κεῖ δὲ ἡδὺ σφόδρα |
| book 1.5 | τοῦτ’ εἶναι καὶ τὴν ὀσμὴν ἔχειν κρεώδη. Καὶ τὸ ἐν τῇ Θρᾴκῃ δὲ γενόμενον ἴτον. Περὶ δὲ τούτων διόν |
| book 1.6 | τι λέγεται· φασὶ γὰρ ὅταν ὕδατα μετοπωρινὰ καὶ βρονταὶ γίνωνται |
| book 1.7 | σκληραὶ τότε γίνε‐ σθαι· καὶ μᾶλλον ὅταν αἱ βρονταὶ, ὡς |
| book 1.8 | ταύτης αἰτιωτέ‐[ln_10]ρας οὔσης. Οὐ διετίζειν δὲ ἀλλ’ ἐπέτειον εἶναι· τὴν δὲ χρείαν καὶ τὴν ἀκμὴν ἔχει |
| book 1.9 | τοῦ ἦρος. Οὐ μὴν ἀλλ’ ἔνιοί γ’ ὡς |
| book 1.10 | σπερματικῆς οὔσης τῆς ἀρχῆς ὑπο‐ λαμβάνουσιν· ἐν γοῦν τῷ αἰγιαλῷ τῶν Μιτυληναίων οὔ φασι |
| book 1.11 | πρότερον εἶναι |
| book 1.12 | πρὶν ἢ γενομένης ἐπομβρίας τὸ |
| book 1.1 | [ln_15]σπέρμα κατενεχθῇ ἀπὸ Τιαρῶν· τοῦτο δ’ ἐστὶ χωρίον ἐν ᾧ πολλὰ γίνεται. Γίνεται δὲ ἔν |
| book 1.2 | τε τοῖς αἰγιαλοῖς μάλιστα καὶ ὅπου χώρα ὕπαμμος· καὶ γὰρ αἱ Τιάραι |
| book 1.3 | τοιαῦται· φύεται δὲ καὶ περὶ Λάμψακον ἐν τῇ Ἀβαρ‐ νίδι, καὶ ἐν Ἀλωπεκοννήσῳ κἀν τῇ Ἠλείων. (Athenae.[ln_20]2. p. 62.) Θ. δὲ ἐν τῷ περὶ φυτῶν ἱστορίας γράφει· ὑπόγεια δὲ τὰ τοιαῦτά ἐστι καὶ ἐπίγεια, καθάπερ οὓς καλοῦσί τινες πέζιας ἅμα |
| book 1.4 | τοῖς μύκησι γινομένους· ἄρριζοι γὰρ |
| book 1.1 | καὶ αὐτοὶ τυγχάνουσιν· ὁ δὲ μύκης ἔχει |
| book 1.2 | προσφύσεως[ln_5]ἀρχὴν τὸν καυλὸν εἰς μῆκος καὶ ἀποτείνουσιν ἀπ’ αὐ‐ τοῦ ῥιψί. Φησὶ δὲ καὶ ὅτι ἐν τῇ περὶ τὰς Ἡρακλίους |
| book 1.3 | στήλας θαλάσσῃ ὅταν |
| book 1.4 | πλείω ὕδατα γένηται, μύκητες φύονται |
| book 1.5 | πρὸς τῇ θαλάσσῃ οὓς καὶ ἀπολιθοῦσθαι ὑπὸ τοῦ ἡλίου |
| book 1.6 | φησί. (Athenae. 2, p. 61.) Φυτοῦ ἑτέρου κλάδος ἐπιφύεται |
| book 1.7 | πρέμνῳ προσήκων οἱ μηδὲ ἓν |
| book 1.8 | πολλάκις· τὸ δὲ αἴτιον Θ. λέγει |
| book 1.9 | φυσικώτατα ἀνιχνεύσας, ὅτι τὰ ὀρνύφια τὴν ἄνθην τῶν δένδρων |
| book 1.10 | σιτούμενα εἶτα ἐπὶ τοῖς |
| book 1.11 | φυτοῖς καθήμενα τὰ περιττὰ[ln_5]ἀποκρίνει· οὐκοῦν τὸ σπέρμα ἐν |
| book 1.12 | ταῖς κοιλάσι καὶ ταῖς ὀπαῖς αὐτῶν καὶ ταῖς |
| book 1.13 | σαραγγώδεσιν ἐμπῖπτον καὶ ἐπαρδόμενον |
| book 1.14 | τοῖς ὄμβροις |
| book 1.15 | τοῖς ἐξ οὐρανοῦ εἶτα ἀναφύει ἐκεῖνο ἐξ ὧν ἐβλάστησεν, ἀναπείθει· οὕτω |
| book 1.16 | τοι καὶ ἐν ἐλαίᾳ συκῆν κατανοήσεις καὶ ἐν ἄλλῳ ἄλλο. |
| book 1.1 | [ln_10](AElian. Hist. anim. 9, c. 27.) Θ. δὲ ἐν τῇ περὶ τῶν |
| book 1.2 | φυτῶν |
| book 1.3 | πραγματείᾳ τὴν θα‐ ψίαν ῥίζαν ᾗ οἱ ἰατροὶ χρῶνται, ἐάν |
| book 1.4 | τις σὺν κρέασιν ἑψήσῃ, τὰ πολλὰ ἓν γίγνεσθαι ὥστε ἐκ |
| book 1.5 | τοῦ ἀγγείου μηκέτι δύνασθαι ἐξαιρεθῆναι. (Apollon. Hist. mirab.[ln_5]sect. 16.) |
| book 1.1 | Τῆς τῶν ἰχθύων ἐν τῷ ξηρῷ διαμονῆς ... δοκεῖ γὰρ οἷον |
| book 1.2 | παρὰ φύσιν· τῷ ἀέρι καταψύχεσθαι τὰ μὴ δεχό‐ μενα τὸν ἀέρα (καὶ) μᾶλλον ὅσα δέχεται τὸ ὑγρὸν καὶ διὰ τοῦτο σώζεται. Θαυμασιώτατον δὲ, εἴπερ ἀληθὲς,[ln_5]τὸ τοῦ ἐξωκοίτου καλουμένου· τοῦτον γάρ |
| book 1.3 | φασιν ὁση‐ μέραι |
| book 1.4 | ποιεῖσθαι τὴν κοίτην ἐν τῇ γῇ, διὸ καὶ τοὔνομα εἰληφέναι. Φαίνεται δ’ οὖν, εἴπερ δύναται δρᾶν, ἐπαμφοτερίζειν, οὐ τῇ τροφῇ καὶ τῇ διαγωγῇ καθάπερ ἡ φώκη καὶ ἐμὺς καὶ ἕτερ’ ἄττα, καὶ τῶν ὀρνίθων δὲ |
| book 1.1 | [ln_10]πολλοὶ, ἀλλὰ καὶ τῷ δέχεσθαι καὶ τὸν ἀέρα καὶ τὴν θάλατταν, οὐχ οὕτως ὥσπερ ὁ δελφὶς καὶ ἕτερ’ ἅττα, φύσει μὲν [οὖν] ὄντα ἀναπνευστικὰ καὶ τὴν θάλατταν δεχόμενα καὶ ἀναφυσῶντα |
| book 1.2 | πρὸς τὴν |
| book 1.3 | χρείαν ἀλλ’ ἀμ‐ φότερα |
| book 1.4 | πρὸς τὴν |
| book 1.5 | τοῦ ζῆν διαμονήν. Ἄτοπος δ’ ἂν[ln_15]αὐτοῖς ἡ φύσις καὶ ἡ δύναμις εἴη. |
| book 2.1 | Τὰ δ’ ἐν Ἰν‐ δοῖς ἰχθύδια τὰ ἐκ τῶν |
| book 2.2 | ποταμῶν εἰς τὴν γῆν ἐξιόντα καὶ πηδῶντα καὶ πάλιν εἰς τὸ ὕδωρ ἀπιόντα, καθάπερ οἱ βάτραχοι, θαυμαστὰ μὲν οὖν, οὐχ ὁμοίως δὲ τούτοις,[ln_5]ὅσῳ τὸ ὀλίγον |
| book 2.3 | χρόνον ἢ πολὺν καὶ τελευταῖον ἧττον θαυμαστόν· ἡ δ’ ὄψις ὁμοία |
| book 2.4 | τούτων |
| book 2.5 | τοῖς μαζίναις καλουμένοις. Εἰσὶ δὲ καὶ περὶ Βαβυλῶνά τινες, οὕς |
| book 2.6 | φασι διαμένειν ἐν |
| book 2.7 | ταῖς |
| book 2.8 | τρώγλαις |
| book 2.9 | ταῖς ἐχούσαις ὑγρό‐ τητα ξηραινομένου |
| book 2.10 | τοῦ ποταμοῦ· τούτους δ’ ἐξιόντας[ln_10](ἐπὶ τὰς ἅλως) νέμεσθαι καὶ βαδίζειν ἐπὶ τῶν |
| book 2.11 | πτερυ‐ γίων καὶ ἅμα κινεῖν τὴν οὐρὰν, καὶ ὅταν διώκωνται |
| book 2.12 | φεύγειν καὶ εἰσδύντας ἀντιπροσώπους ἵστασθαι· πολ‐ λάκις γὰρ |
| book 2.13 | προσιέναι |
| book 2.14 | τινὰς καὶ ἐρεθίζειν. Ἔχουσι δὲ τὴν μὲν κεφαλὴν ὁμοίαν βατράχῳ θαλαττίῳ τὸ δ’ ἄλλο[ln_15]σῶμα κωβιῷ βράγχια δὲ ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι ἰχθύες. Ὅτι δ’ οὐ πόδας ἔχουσιν ἀλλ’ ἐπὶ τῶν |
| book 2.15 | πτερυγίων βα‐ δίζουσι |
| book 2.16 | τεθεώρηται. Ἐλάμβανον γὰρ |
| book 2.17 | πολλοὺς οἱ διώκοντες· τὰ δὲ πτερύγια εὐμεγέθη· |
| book 3.1 | τὸ δ’ ἐκ τῆς γῆς τὴν |
| book 3.2 | τροφὴν λαμβάνειν οὐκ ἄλογον· ἔνιοι γὰρ καὶ ἐν τῷ ὑγρῷ ὄντες |
| book 3.3 | πηλὸν ἐσθίουσι καὶ φῦκος καὶ τὰ τοιαῦτα. Καὶ ὅλως δὲ εἴπερ ἐν τῷ ἀέρι διαγίνονται[ln_5]καὶ τὸ τῆς |
| book 3.4 | τροφῆς οὐκ ἄλογον· ἐπεὶ καὶ ὁ πολύπους ἐξιὼν λαμβάνει καὶ ἡ μύραινα καὶ ἄλλοι δὲ ὥς |
| book 3.5 | φασι. Καὶ τὸ ὅλον οὐκ ἄλογον, ὥσπερ τῶν |
| book 3.6 | πεζῶν καὶ πτηνῶν ἔνια |
| book 3.7 | ταῖς ἐνύδροις |
| book 3.8 | χρῆται, καὶ τὰ ἔνυδρα |
| book 3.9 | ταῖς ἐν τῇ γῇ καὶ τὴν φύσιν ὁμοίως ἀνταποδιδόναι τὸ ἀνάλογον. |
| book 3.1 | [ln_10]Φαίνεται δὲ καὶ ὁ ἵππος ὁ ποτάμιος |
| book 3.2 | τοιοῦτον. Ἀλλ’ ἐκεῖνο θαυμαστὸν, ὥσπερ εἴπομεν, εἴ τι δύναται |
| book 3.3 | τοῖς αὐτοῖς μορίοις [ὡς] ὀργανικοῖς ὁτὲ μὲν ἐπισπᾶσθαι τὸν ἀέρα καὶ ἕλκειν ὁτὲ δὲ τὸ ὑγρὸν δέχεσθαι. Τάχα δὲ τούτου μᾶλλον, εἰ ὁτὲ μὲν ὁ ἀὴρ σύμμετρος |
| book 3.4 | πρὸς[ln_15]τὴν κατάψυξιν ἢ ὁτιδήποτέ ἐστιν ἐκ τῆς ἀναπνοῆς γι‐ νόμενον, ὁτὲ δὲ τὸ ὑγρόν· οὐ γὰρ ἅμα γ’ ἄμφω. |
| book 4.1 | Τὸ δὲ τῶν |
| book 4.2 | πολυπόδων ἧττον θαυμαστόν· οὐ γὰρ δέ‐ χονται τὴν θάλατταν· καὶ οἱ κάραβοι καὶ οἱ ἀστακοὶ καὶ οἱ καρκίνοι καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα, ὥστε μὴ με‐ γάλης ἄγαν τῆς μεταβολῆς οὔσης ῥᾷον ὑπομένειν. Ὃ[ln_5]καὶ περὶ τὰς ἐγχέλυς |
| book 4.3 | φαίνεται |
| book 4.4 | συμβαίνειν· πολὺν γὰρ |
| book 4.5 | χρόνον δύνανται ζῆν ἔξω |
| book 4.6 | τοῦ ὑγροῦ διὰ τὸ μικρὰ τὰ βράγχια ἔχειν καὶ ὀλίγον δέχεσθαι τὸ ὑγρόν· καὶ τὴν μύραιναν καὶ εἴ τι ἄλλο |
| book 4.7 | τοιοῦτον, ἢ καὶ τὸ ὅλον ὀφιῶδες, ἥκιστα ἄτοπον. |
| book 5.1 | Εὔλογον δὲ καὶ ἐν τῷ ὕδατι μὴ δύνασθαι διαμένειν ὅσῳ λεπτότερον ὂν τῆς θαλάσ‐ σης ἐγγυτέρω |
| book 5.2 | τοῦ ἀέρος ἐστὶ, καὶ ὅτι φύσει γε |
| book 5.3 | ψυχρό‐ τερόν ἐστι, διὸ καὶ πολύπους |
| book 5.4 | φεύγει. Καὶ διὰ τοῦτο[ln_5]περὶ Ἑλλήσποντον καὶ τὸν Πόντον οὐκ ἔστιν. Οἱ δὲ ἰχθύες τίκτουσιν ἀναπλέοντες εἰς |
| book 5.5 | τοὺς |
| book 5.6 | ποταμοὺς καὶ τὰς λίμνας ὅτι εὐδία μᾶλλον κυμάτων καὶ πνευμάτων· καὶ τὰ θηρία ἐλάττω καὶ οἱ κατεσθίοντες ὅλως καὶ διαφθείροντες ἰχθῦς. |
| book 6.1 | Ἡ δὲ τῆς θαλάττης θερμότης ἐξ ἐκείνου |
| book 6.2 | φανερὰ τῷ μὴ διαμένειν δύνασθαι ἐν |
| book 6.3 | ταύτῃ τὰ ἐκ τῶν |
| book 6.4 | ποταμῶν ἀλλὰ μᾶλλον τὰ ἐκ τῆς θαλάττης ἐν |
| book 6.5 | τοῖς |
| book 6.6 | ποταμοῖς καὶ ταῖς λίμναις. Ἴσως δ’ αὐτὸ[ln_5]τοῦτο |
| book 6.7 | πρότερον |
| book 6.8 | σκεπτέον πότερον θερμότερον ὁ ἀὴρ ἢ τὸ ὑγρόν· εἰ γὰρ ὁ ἀὴρ ὥσπερ ἂν δόξειεν, ἐγγυτέρω γ’ ὢν |
| book 6.9 | τοῦ πυρὸς, ἧττον ἀεὶ θερμὰ τὰ τούτῳ κατεχόμενα. Τοῦτο δὲ εἰ μὴ καὶ πρὸς τὰ νῦν ὑπεναντίον ἀλλὰ πρὸς ἐκείνην τὴν δόξαν τὴν λεγομένην ὅτι θερμότατα πάντων[ln_10]τὰ ἔναιμα καὶ ζωοτόκα. Περὶ μὲν οὖν |
| book 6.10 | τούτων ἐπι‐ σκεπτέον. |
| book 7.1 | Οἱ δ’ ὀρυκτοὶ τῶν ἰχθύων—εἰσὶ γὰρ ἐνιαχοῦ καὶ τοιοῦτοι καθάπερ καὶ περὶ Ἡράκλειαν καὶ ἄλλοθι τῶν ἐν τῷ Πόντῳ—γίνονται μὲν καὶ παρὰ τοὺς |
| book 7.2 | ποταμοὺς καὶ τὰ ἔνυδρα |
| book 7.3 | χωράφια. Συμ‐[ln_5]βαίνει δ’ ἀναξηραινομένων |
| book 7.4 | τούτων ἐγκαταλειπομένους κατὰ μικρὸν |
| book 7.5 | συστέλλεσθαι καὶ διώκοντας τὴν ὑγρότητα δύεσθαι κατὰ τῆς γῆς, εἶτα καταξηραινομένης διαμέ‐ νειν, ἐν τῇ ἰκμάδι καθαπερανεὶ ταριχευομένους, ἐν τῇ γῇ, ὥσπερ |
| book 7.6 | τοὺς ἐν |
| book 7.7 | ταῖς |
| book 7.8 | φωλείαις διαρκοῦντας· ὅταν δ’[ln_10]ἀνασκάπτωνται τότε κινεῖσθαι. |
| book 8.1 | Παραπλήσιον δ’ ἐστὶ τούτῳ καὶ (τὸ) ἐπὶ τῶν ἐκπηγνυμένων ἐν τῷ Πόντῳ ὅταν |
| book 8.2 | περιλαμβάνωνται τῷ κρυστάλλῳ· οἳ οὐ πρότερον αἰσθάνονται καὶ κινοῦνται |
| book 8.3 | πρὶν εἰς τὰς λοπάδας ἐμ‐[ln_5]βληθῆναι καὶ ἕψεσθαι· πάντων δὲ μάλιστα δοκεῖ πά‐ σχειν |
| book 8.4 | τοῦθ’ ὁ κωβιός. Ὅλως δ’ οἱ ὀρυκτοὶ γίνονται ἰχθύες διὰ τὸ ὑπερβάλλοντας |
| book 8.5 | τοὺς |
| book 8.6 | ποταμοὺς ὅταν πάλιν εἰς τὸ ἀρχαῖον καθιστῶνται ῥεῖθρον ἐγκαταλείπειν ἐν |
| book 8.7 | τοῖς ἀναξηραινομένοις ἔνθα μὲν ὠὰ ἔνθα δὲ τοιαύτας[ln_10]ἀρχὰς ἐξ ὧν ἡ γένεσις. |
| book 9.1 | Ἔνια γὰρ οὐκ ἐκ ζώων ὥσπερ ἡ ἔγχελυς· δοκεῖ δ’ αὕτη γίνεσθαι καὶ ὁ καλού‐ μενος κεντρίσκος ὥσπερ καὶ ἐν Ἡρακλείᾳ περὶ τὸν Λύκον |
| book 9.2 | ποταμόν· ἐγκαταλειφθέντα δ’ ἀπομορφοῦται[ln_5]καὶ διαμένει. Τὴν διαμονὴν δὲ οὐκ ἄτοπον εἶναι· τροφῆς γὰρ ὀλίγης δεῖται |
| book 9.3 | πολλὰ τῶν |
| book 9.4 | τοιούτων ὥσπερ καὶ οἱ ὄφεις καὶ τὰ φωλεύοντα. Συμβαίνει δὲ καὶ ταύτην ἱκανὴν ἔχειν ὠῶν τὴν |
| book 9.5 | πρώτην καὶ μετὰ ταῦτα τὴν ἐκ τῆς γῆς ἰκμάδα διαδιδομένην· οὐ μὴν μέγεθός[ln_10]γε |
| book 9.6 | τοιαῦτα λαμβάνειν οὔτ’ εἰκὸς οὔτε |
| book 9.7 | φασὶ διὰ τὸ μήτε χώραν ἔχειν μήτε |
| book 9.8 | τροφὴν δαψιλῆ· δεῖ δὲ ἄμφω |
| book 9.9 | ταῦτα |
| book 9.10 | πρὸς τὴν αὔξησιν· |
| book 10.1 | τὸ δ’ ἐν τῷ ἀέρι δύνασθαι δια‐ μένειν |
| book 10.2 | τούτοις μὲν οὐ παντελῶς ὑπάρχει, τοῖς δ’ ἐξιοῦσιν ἐκ τῶν τόπων καὶ νεμομένοις· αὐτοὶ δὲ μικρᾶς εἰώθασι δέεσθαι καταψύξεως ὥστε σύμμετρον αὐτοῖς εἶναι τὴν[ln_5]ἀπὸ τοῦ ἀέρος. Δηλοῖ δὲ καὶ ἡ τῶν βραγχίων |
| book 10.3 | στενό‐ της ὡς οὐ πολλῆς δεομένων· διὸ καὶ ἡ ἔγχελυς ἔν |
| book 10.4 | τε τῷ ἀέρι |
| book 10.5 | πολὺν |
| book 10.6 | χρόνον ζῇ καὶ ἐν |
| book 10.7 | τοῖς θολεροῖς ὕδασι τάχιστα ἀποπνίγεται. Καὶ ἅμα ἐν |
| book 10.8 | τοῖς γε ὀρυκτοῖς καὶ ἡ ἀπὸ τῆς γῆς ἀπόψυξις ἐκ τῆς |
| book 10.9 | περιοχῆς ἱκανὴν[ln_10]ποιεῖ τὴν βοήθειαν. |
| book 11.1 | Ἴδιον δέ τι |
| book 11.2 | παρὰ ταῦτα καὶ λόγου δεόμενον τὸ περὶ τοὺς ἐν |
| book 11.3 | Παφλαγονίᾳ ὀρυκτοὺς ἰχθῦς· ὀρύττεσθαι γάρ |
| book 11.4 | φασιν ἐκεῖ κατὰ βάθους |
| book 11.5 | πλείονος ἀγαθοὺς καὶ πολλούς· τὸν δὲ τόπον οὔτ’ ἐπίκλυσιν |
| book 11.6 | πο‐[ln_5]ταμοῦ λαμβάνειν οὔθ’ ὕδατος σύστασιν, ἀφ’ ὧν δή φαμεν ἐγκαταλείπεσθαι τὰ ὠὰ καὶ τὰς ἀρχὰς τῆς γε‐ νέσεως. Λοιπὸν γὰρ δὴ αὐτομάτους φύεσθαι, καὶ τοῦτο |
| book 11.7 | συνεχῶς—ἀδύνατος γὰρ ἡ πρὸς ἀλλήλους μίξις—, εἴτε δὴ τοῦτο θετέον ὥσπερ ἐνύγρου |
| book 11.8 | τινὸς χώρας οὔσης[ln_10]καὶ τὸ ὅλον γονίμου τῶν |
| book 11.9 | τοιούτων διὰ τὸ συμμετρίαν |
| book 11.10 | τινὰ ἔχειν |
| book 11.11 | τοῦ θερμοῦ καὶ τοῦ ὑγροῦ—συμβαίνει γὰρ δὴ γίγνεσθαι καὶ ἑτέρους |
| book 11.12 | τινὰς αὐτομάτους ἰχθῦς—, εἴτε διανάειν ἔκ |
| book 11.13 | τινων τόπων ὑγρότητας αἳ συνεπιφέ‐ ρουσι τὰς γεννώσας ἀρχάς· ὁ δὲ τόπος εὐφυὴς διὸ καὶ |
| book 11.1 | [ln_15]δέχεται καὶ ἐκτρέφει· σχεδὸν γὰρ οὐκ ἂν ἔτι |
| book 11.2 | πορρωτέρω |
| book 11.3 | τούτων. |
| book 12.1 | Ἐκεῖνο δ’ ἄν |
| book 12.2 | τις |
| book 12.3 | σκέψαιτο |
| book 12.4 | περὶ ἀμφο‐ τέρων τῶν γενῶν τῶν |
| book 12.5 | τε ἐν τῷ ξηρῷ καὶ τῶν ὀρυκτῶν ἆρά γε εἰς ὕδωρ ἀφιέμενα ζῴη ἂν, ἢ τὴν οἰκείαν ζητοίη χώραν καὶ τοῦτο αὐτοῖς ὥσπερ φύσις, καθάπερ καὶ[ln_5]τοῖς ἐν θαλάττῃ καὶ τοῖς ἐν |
| book 12.6 | ποταμοῖς· οὐδὲ γὰρ |
| book 12.7 | ταῦτα δέχεται τὰς μεταβολὰς |
| book 12.8 | πλὴν ὀλίγων. Ἐπεὶ ὅσοι γε διὰ τὴν ἀναξηρασίαν καταδύονται καὶ ὅσοι |
| book 12.9 | περιλαμβά‐ νονται |
| book 12.10 | τοῖς πάγοις, φανερὸν ὡς |
| book 12.11 | τούτοις γε οἰκεῖον τὸ ὑγρόν. Εἰκὸς δὲ μᾶλλον καὶ τοῖς ὀρυκτοῖς καὶ τοῖς[ln_10]ἑτέροις, τοῖς μὲν ἁπλῶς, τοῖς δ’ ὡς ἀμφιβίοις κατὰ Δημόκριτον. Ὃ καὶ ἐπ’ ἄλλων |
| book 12.12 | συμβαίνει· χρῆται γὰρ ἔνια τῷ ἀέρι καθάπερ ἐρρέθη |
| book 12.13 | πρότερον. |
| book 1.1 | Ὅτι τὰς |
| book 1.2 | χρόας μεταβαλλόμενοι καὶ ἐξομοιούμενοι |
| book 1.3 | φυτοῖς καὶ τόποις καὶ λίθοις οἷς ἂν |
| book 1.4 | πλησιάσωσι |
| book 1.5 | πολύ‐ πους ἐστὶ καὶ χαμαιλέων καὶ τὸ θηρίον ὁ τάρανδος ὃ ἐν |
| book 1.6 | Σκύθαις |
| book 1.7 | φασὶν ἢ Σαρμάταις γίνεσθαι. Μεταβάλλει[ln_5]δ’ ὁ χαμαιλέων εἰς πάντα τὰ χρώματα, πλὴν τὴν εἰς τὸ λευκὸν καὶ τὸ ἐρυθρὸν οὐ δέχεται μεταβολήν· καὶ οὐ πρὸς τὰ παρακείμενα μόνον |
| book 1.8 | χρώματα μεταβάλλει ἀλλὰ καὶ αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν ἐάν |
| book 1.9 | τις μόνον ἅψηται αὐτοῦ τὸ χρῶμα μεταβάλλει. |
| book 2.1 | Ὁ δὲ τάρανδος τὸ μὲν μέγεθός ἐστι κατὰ βοῦν τὸ πρόσωπον δὲ ὅμοιος ἐλάφῳ πλὴν |
| book 2.2 | πλατύτερος ὡσανεὶ ἐκ δύο |
| book 2.3 | συγκείμενος ἐλαφείων |
| book 2.4 | προσώπων. Δίχηλον δ’ ἐστὶ καὶ κερασφόρον·[ln_5]ἔχει δὲ τὸ κέρας ἀποφυάδας ὥσπερ τὸ ἐλάφου, καὶ τρι‐ χωτόν ἐστι δι’ ὅλου· περὶ γὰρ τὸ ὀστοῦν δέρματός ἐστιν ἐπίτασις ὅθεν ἡ ἔκφυσις. Τὸ δὲ δέρμα τῷ πάχει δα‐ κτυλιαῖόν ἐστιν ἰσχυρὸν δὲ σφόδρα, διὸ καὶ τοὺς θώ‐ ρακας ἐξαυάζοντες αὐτὸ ποιοῦνται. Σπάνιον δὲ τὸ[ln_10]ζῶον καὶ ὀλιγάκις |
| book 2.5 | φαινόμενον. |
| book 3.1 | Θαυμαστὴ δ’ ἡ μεταβολὴ καὶ ἐγγὺς ἀπιστίας· τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις ἐν τῷ δέρματι γίνεται ἡ μεταβολὴ ἀλλοιουμένης τῆς ἐντὸς ὑγρότητος εἴτε αἱματώδους ἢ καί τινος ἄλλης |
| book 3.2 | τοιαύτης[ln_5]οὔσης, ὥστε |
| book 3.3 | φανερὰν εἶναι τὴν |
| book 3.4 | συμπάθειαν. Ἡ δὲ τῶν |
| book 3.5 | τριχῶν μεταβολὴ ξηρῶν |
| book 3.6 | τε ὄντων καὶ ἀπηρτημέ‐ νων καὶ ἀθρόον οὐ πεφυκότων ἀλλοιοῦσθαι |
| book 3.7 | παράδοξος ἀληθῶς καὶ ἀπίθανος, μάλιστα |
| book 3.8 | πρὸς |
| book 3.9 | πολλὰ ποικιλλο‐ μένη. |
| book 4.1 | Ὁ δὲ χαμαιλέων δοκεῖ τῷ πνεύματι |
| book 4.2 | ποιεῖν τὰς μεταβολὰς, πνευματικὸν γὰρ φύσει. Σημεῖον δὲ τὸ τοῦ πνεύμονος μέγεθος· σχεδὸν γὰρ δι’ ὅλου |
| book 4.3 | τοῦ σώματος τέταται· ἅμα δὲ καὶ αὐτὸς ἐξαιρόμενος καὶ[ln_5]φυσώμενος. (Photii Biblioth. 278.) |
| book 1.1 | Θ. ἐν τῷ περὶ τῶν μεταβαλλόντων τὰς |
| book 1.2 | χρόας τὸν |
| book 1.3 | πολύποδα |
| book 1.4 | φησὶ τοῖς |
| book 1.5 | πετρώδεσι μάλιστα τόποις |
| book 1.6 | συν‐ εξομοιοῦσθαι· τοῦτο |
| book 1.7 | ποιοῦνται φόβῳ καὶ φυλακῆς χά‐ ριν. Ἐν δὲ τῷ περὶ τῶν ἐν τῷ ξηρῷ διαμενόντων[ln_5]ζώων οὐ δέχεσθαί φησι |
| book 1.8 | τοὺς |
| book 1.9 | πολύποδας τὴν θάλατταν· ἐν δὲ τῷ περὶ κατὰ τόπον διαφορῶν ὁ Θ. πολύποδας οὐ γίνεσθαί φησι |
| book 1.10 | περὶ Ἑλλήσποντον· ψυχρὰ γὰρ ἡ θάλασσα αὕτη καὶ ἧττον ἁλμυρά· ταῦτα δ’ ἀμφότερα |
| book 1.11 | πολέμια |
| book 1.12 | πολύποδι. (Athenae. 7, p. 317.) Ὅτι τῶν ἀθρόων |
| book 1.13 | φαινομένων ζώων οὐχ ἡ αὐτὴ πάντων αἰτία ἀλλὰ τῶν μὲν καὶ ἡ γένεσις εὐθὺς |
| book 1.14 | φα‐ νερὰ ὥσπερ τῶν μυιῶν, αἳ ἐν |
| book 1.15 | τοῖς |
| book 1.16 | στρατοπέδοις καὶ ἐν |
| book 1.17 | ταῖς |
| book 1.18 | πανηγύρεσι καὶ μετὰ τὸ παρελθεῖν αὐτὰ ἔτι[ln_5]μᾶλλον γίνονται. Τούτων γὰρ ἥ τε κόπρος αἰτία καὶ ἡ τῶν ἄλλων σῆψις. Ἄλλα δὲ προϋπάρχει μὲν ἐκφαί‐ νεται δὲ διὰ τοὺς ὑετοὺς ὥσπερ οἵ τε κοχλίαι καὶ οἱ μικροὶ βάτραχοι· οὐ γὰρ ὕονται ὥς |
| book 1.19 | τινες οἴονται, ἀλλὰ προφαίνονται μόνον κατὰ γῆς ὄντα |
| book 1.20 | πρότερον, διὰ τὸ |
| book 1.1 | [ln_10]εἰσρεῖν τὸ ὕδωρ εἰς τὰς θαλάμας αὐτῶν. Ἄλλο δὲ γένος ἐστι |
| book 1.2 | τοῦτο βατράχων |
| book 1.3 | παρὰ τὸ ἐν |
| book 1.4 | ταῖς λίμναις καὶ τοῖς τέλμασι. Τὸ δὲ πλῆθος καὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων ὅταν εὐθηνήσωσιν. |
| book 2.1 | Ὅτι μᾶλλον μετὰ τὰς διαλύσεις καὶ τῶν |
| book 2.2 | πανηγύρεων καὶ τῶν |
| book 2.3 | στρατοπέδων ἢ ἔτι |
| book 2.4 | συνισταμένων αἱ μυῖαι γίνονται· συμβαίνει γὰρ |
| book 2.5 | παρόντων μὲν διὰ τὰς καθημερινὰς |
| book 2.6 | χρείας καὶ κινήσεις[ln_5]φθείρεσθαι τὰς γενέσεις αὐτῶν κινήσεως ἀεὶ καὶ με‐ ταβολῆς γινομένης ὡς ἐν |
| book 2.7 | τοῖς ἄλλοις καὶ ἐν αὐτοῖς |
| book 2.8 | τοῖς καθάρμασιν ἐκβαλλομένοις αὐτῶν· ὅταν δὲ διαλυθῶσιν ἡσυχίας γενομένης |
| book 2.9 | ταχὺ συντελεῖται διὰ τὸ μὴ ὑπ’ οὐ‐ δένος κωλύεσθαι μέχρι οὗ ἂν ξηρανθῇ τὸ ἐν |
| book 2.10 | τοῖς κα‐[ln_10]θάρμασιν ὑγρόν. Ἡ μὲν οὖν τῶν μυιῶν γένεσις |
| book 2.11 | τα‐ χεῖαν καὶ πολλὴν ὡς εἴρηται τὴν γένεσιν λαμβάνει. |
| book 3.1 | Οἱ δ’ ἀττέλεβοι καὶ αἱ ἀκρίδες |
| book 3.2 | πανταχοῦ μέν εἰσιν ὡς εἰπεῖν, πλήθεται δὲ ταῦτα τῷ τε τόπους οἰκείους λαμβάνειν καὶ τῷ μὴ διαφθείρεσθαι αὐτῶν τὰ ὠὰ, ὃ συμβαίνει διὰ τὴν ἀργίαν τῆς χώρας· ἐν γὰρ τῇ γεωρ‐[ln_5]γουμένῃ ἀπόλλυνται, διὸ καὶ ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ ἀρ‐ γούσης καταφέρονται |
| book 3.3 | πρὸς τὴν οἰκουμένην καὶ ἐργά‐ σιμον. Ἐγχρονίζουσι δὲ ἢ διὰ τὸ περιέχεσθαι τὸ χωρίον ὄρεσιν ὑψηλοῖς καὶ ὑπερᾶραι |
| book 3.4 | ταῦτα μὴ δύνα‐ σθαι· ἢ διὰ τὸ ἐπιτήδειον τῆς χώρας. Τοιαύτη[ln_10]δὲ ἥ τε μαλακὴ καὶ νοτίδα ἔχουσα καὶ δροσοβόλος. |
| book 4.1 | Χαλεπαὶ μὲν οὖν καὶ αἱ ἀκρίδες, χαλεπώτεροι δὲ οἱ ἀττέλεβοι καὶ τούτων μάλιστα οὓς καλοῦσι βρού‐ κους, Ἡ δὲ γένεσις αὐτῶν ἐξ ἀλλήλων. Τινὲς δὲ οἴονται οὐκ ἀκριβεῖ σημείῳ τῷ (τὸ) χρῶμα |
| book 4.2 | παραπλη‐[ln_5]σίως |
| book 4.3 | τινὰς αὐτῶν ἔχειν |
| book 4.4 | τοῖς ἐν τῇ χώρᾳ ὅτι καὶ αὐτό‐ ματος. Δῆλον γὰρ ὅτι τὸ τοιοῦτον ἀπὸ τῆς |
| book 4.5 | τροφῆς ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῆς γενέσεως |
| book 4.6 | προσλαμβάνουσιν. |
| book 5.1 | Ἡ δὲ φθορὰ τούτων ἡ μέν ἐστιν οἷον |
| book 5.2 | φυσική τις καὶ λοι‐ μώδης. Ὑπὸ κύνα γὰρ οἰστρᾷ καὶ ἐγγίνεταί τι |
| book 5.3 | σκω‐ λήκιον ἐν τῇ κεφαλῇ καὶ φθείρεται· ἡ δὲ ἐν τῇ μετα‐[ln_5]κινήσει καὶ τῇ πτήσει· ὅταν γὰρ ἀρθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνέμων καταφέρονται εἰς τὴν θάλασσαν καὶ φθείρονται. Φθείρονται δὲ καὶ διὰ χειμῶνα καὶ ψῦχος καὶ αὐτὰ καὶ τὰ ὠὰ αὐτῶν. Φθείρονται δὲ καὶ ἐκ μηχανῆς ἀνθρώπων· τάφρους γὰρ |
| book 5.4 | ποιοῦντες |
| book 5.5 | συνελαύνουσιν αὐτὰ[ln_10]εἰς αὑτοὺς καὶ καταχωννύντες διαφθείρουσι. |
| book 6.1 | Ὅτι τῶν ὄφεων δύο |
| book 6.2 | τινὰ τῆς γενέσεως αἴτιά ἐστιν. Ἢ γὰρ ἀὴρ ἔπομβρος ἢ πόλεμοι καὶ χύσεις αἱμάτων. Ὃ σχεδὸν καὶ τῶν ἄλλων θηρίων τῆς γενέσεως αἴτιον.[ln_5]Ἐξ οὗ ποτὲ καὶ περὶ Θετταλίαν |
| book 6.3 | πλῆθος ὄφεων ἱστο‐ ροῦσι γενέσθαι. |
| book 7.1 | Ὅτι καὶ αἱ μύες ἐν |
| book 7.2 | ταῖς ἀρούραις ἀθρόον γίνονται, καὶ ἐν |
| book 7.3 | τοῖς αὐχμοῖς μᾶλλον ἢ ἐν |
| book 7.4 | ταῖς ἐπομβρίαις· πολέμιον γὰρ αὐταῖς τὰ ὕδατα· πολύγονον δὲ τὸ ζῶον· ἀπόλλυται δὲ τῇ μὲν ἐμφανεῖ καὶ ἔξωθεν[ln_5]φθορᾷ διὰ πλῆθος ὑδάτων· τοῦτο γὰρ καὶ ἔξω |
| book 7.5 | χειμάζει καὶ εἰς τὰς μυωπίας |
| book 7.6 | παρεισρεῖ. Φθείρουσι δ’ αὐτοὺς καὶ αἱ ἄγριαι γαλαῖ. Ἔστι δέ τις αὐτῶν καὶ ἀφανὴς καὶ ἀθρόα |
| book 7.7 | φθορὰ καθάπερ |
| book 7.8 | τις ἐπισυμβαίνουσα λοιμώ‐ δης· τίκτεται γὰρ καὶ τούτων ἐν τῇ κεφαλῇ σκώληξ[ln_10]καὶ φθείρονται· ὃ καὶ οἱ ἔμπειροι ἐπισκοποῦντες, ἐπὰν ἴδωσι, τὴν |
| book 7.9 | φθορὰν αὐτῶν |
| book 7.10 | προνοοῦσι καὶ προαγγέλλου‐ σιν. |
| book 8.1 | Ὅτι οἱ μύες ἱστοροῦνται καὶ σίδηρον κατεσθίειν καὶ χρυσίον· διὸ καὶ ἀνατέμνοντες αὐτοὺς οἱ ἐν |
| book 8.2 | τοῖς |
| book 8.3 | χρυσείοις τὸν |
| book 8.4 | χρυσὸν ἀνιμῶνται. Ὅτι ἐν Αἰγύπτῳ δίποδάς |
| book 8.5 | φασιν μύας γίνεσθαι καὶ μεγάλους· ἔχουσι δὲ[ln_5]οὗτοι καὶ τοὺς ἐμπροσθίους πόδας ἀλλ’ οὐ βαδίζουσιν ἐπ’ αὐτοῖς, χρῶνται δ’ αὐτοῖς οἷα |
| book 8.6 | χερσίν· ὅταν δὲ φεύ‐ γωσι |
| book 8.7 | πηδῶσι. (Photii Bibl. 278, 7.) |
| book 1.1 | Ὅτι ὁ γαλεώτης, φασὶ, φθονῶν τῆς ὠφελείας |
| book 1.2 | τοῖς ἀνθρώποις καταπίνει τὸ δέρμα ὅταν ἐκδύσηται· ἐστὶ γὰρ βοήθημα ἐπιλήπτῳ. Καὶ ὁ ἔλαφος τὸ δεξιὸν κατορύττει κέρας, πρός |
| book 1.3 | τε τὰ τῆς |
| book 1.4 | φρύνης φάρμακα[ln_5]καὶ πρὸς ἄλλα |
| book 1.5 | πολλὰ χρήσιμον. Καὶ ἡ ἵππος ἀπε‐ σθίει τῶν πώλων τὸ ἱππομανές· καὶ γὰρ |
| book 1.6 | τοῦτο |
| book 1.7 | πρὸς ἔνια |
| book 1.8 | χρήσιμον. Καὶ ἡ φώκη ὅταν μέλλῃ ἁλίσκεσθαι ἐξεμεῖ τὴν |
| book 1.9 | πιτύαν, χρησιμεύουσαν καὶ ταύτην |
| book 1.10 | τοῖς ἐπιλήπτοις. Καὶ ὁ χερσαῖος ἐχῖνος ἐνουρεῖ τῷ δέρματι[ln_10]καὶ διαφθείρει. Καὶ ἡ λὺγξ κατακρύπτει τὸ οὖρον ὅτι |
| book 1.11 | πρὸς τὰς |
| book 1.12 | σφραγῖδας καὶ πρὸς ἄλλας |
| book 1.13 | χρείας ἐπιτή‐ δειον· ἀλλ’ ὅτι μὲν οὐ διὰ φθόνον |
| book 1.14 | ταῦτα |
| book 1.15 | ποιεῖ τὰ ζῶα ἀλλ’ οἱ ἄνθρωποι ἐκ τῆς ἰδίας ὑπολήψεως |
| book 1.16 | ταύτην αὐτοῖς |
| book 1.17 | περιῆψαν τὴν αἰτίαν |
| book 1.18 | παντὶ δῆλον. Πόθεν γὰρ |
| book 1.19 | τοῖς[ln_15]ἀλόγοις ἡ τοσαύτη |
| book 1.20 | σοφία ἣν καὶ οἱ λογικοὶ μετὰ συχνῆς μελέτης μανθάνουσιν; ἀλλ’ ἡ μὲν φώκη διὰ τὸν φόβον ἴσως |
| book 1.21 | ταραττομένη ἐμεῖ τὴν |
| book 1.22 | πιτύαν· καὶ ὁ γαλεώτης καταπίνει τὸ δέρμα |
| book 1.23 | φυσικόν |
| book 1.24 | τι ποιῶν πάθος, καθάπερ αἱ κύνες καὶ αἱ ὕες καὶ σχεδὸν τὰ τετράποδα πάντα· |
| book 1.1 | [ln_20]κατεσθίει γὰρ τὰ χόρια μετὰ τοὺς τόκους· καὶ ὁ ἐχῖνος δὲ διὰ φόβον ἢ δι’ ἄλλο |
| book 1.2 | τι πάθος |
| book 1.3 | φυσικὸν ἐνουρεῖ ἀλλ’ οὐχ ἵνα |
| book 1.4 | φθείρῃ τὸ δέρμα. Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα |
| book 1.5 | πράτ‐ τεται |
| book 1.6 | τοῖς ἀλόγοις ὧν οὐκ ἔχομεν λόγον ἀποδοῦναι· οἷον διὰ τί ἡ ὄρνις ὅταν τέκῃ περιρρίπτει τὰ κάρφη·[ln_25]διὰ τί οἱ κύνες ἐπαίροντες τὰ σκέλη |
| book 1.7 | προσουροῦσι διὰ τί ἡ αἲξ ὅταν λάβῃ τὸ ἠρύγγιον εἰς τὸ στόμα μένει καὶ τὰς ἄλλας ἵστασθαι |
| book 1.8 | ποιεῖ. Καὶ τὸ τῆς λυγγὸς οὖν καὶ τὸ τῆς ἐλάφου ὁ αὐτὸς κατάλογος |
| book 1.9 | περιέξει. (Photii Bibl. 278, 8.) Θ. ἐν τῷ περὶ φωλευόντων οἱ κοχλίαι, φησὶ, φω‐ λεύουσι μὲν καὶ τοῦ χειμῶνος μᾶλλον δὲ τοῦ θέρους· διὸ καὶ πλεῖστοι |
| book 1.10 | φαίνονται |
| book 1.11 | τοῖς μετοπωρινοῖς ὕδασιν· ἡ δὲ φωλεία |
| book 1.12 | τοῦ θέρους καὶ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ τῶν δένδρων. |
| book 1.1 | [ln_5](Athenae. 2, p. 63.) Θ. ἐν τῷ περὶ τῶν |
| book 1.2 | φωλευόντων |
| book 1.3 | τοὺς ἀστακοὺς καὶ καράβους καὶ καρίδας ἐκδύεσθαί φησι τὸ γῆρας. (Athenae. 3, p. 105.) Θ. ἐν τῷ περὶ τῶν |
| book 1.4 | φωλευόντων διὰ τὸ ψῦχος |
| book 1.5 | φησὶ τὴν νάρκην κατὰ γῆς δύεσθαι. Ἐν δὲ τῷ περὶ τῶν δακέτων καὶ βλητικῶν διαπέμπεσθαί φησι τὴν νάρκην ἀπ’ αὐτῆς δύναμιν καὶ διὰ τῶν ξύλων καὶ διὰ τῶν[ln_5]τριοδόντων, ποιοῦσαν ναρκᾶν |
| book 1.6 | τοὺς ἐν |
| book 1.7 | χεροῖν ἔχοντας. (Athenae. 7, p. 314.) Ἀριστοτέλης δ’ ἢ Θεόφραστος ἐν |
| book 1.8 | τοῖς ὑπομνήμασι τῶν |
| book 1.9 | φασιανῶν |
| book 1.10 | φησὶν οὐ κατὰ λόγον ἡ ὑπεροχὴ τῶν ἀρρένων ἀλλὰ πολλῷ μείζων. (Athenae. 14, p. 654.) Θ. δὲ ὁ Ἐρέσιος Ἀριστοτέλους μαθητὴς ἐν |
| book 1.11 | τρίτῃ περὶ ζώων μνημονεύων αὐτῶν οὑτωσί πως λέγει· ἔστι καὶ τοῖς ὄρνισι |
| book 1.12 | τοιαύτη διαφορά· τὰ μὲν γὰρ βραχέα καὶ μὴ πτητικὰ καθάπερ ἀτταγὴν πέρδιξ, ἀλεκτρυὼν, |
| book 1.1 | [ln_5]φασιανὸς εὐθὺς βαδιστικὰ καὶ δασέα. (Athenae. 9, p. 387.) Θ. γοῦν ἐν τῷ περὶ ἑτεροφωνίας τῶν ὁμογενῶν οἱ Ἀθήνῃσι |
| book 1.2 | φησὶν πέρδικες ἐπὶ τάδε |
| book 1.3 | τοῦ Κορυδαλλοῦ πρὸς τὸ ἄστυ κακαβίζουσιν οἱ δ’ ἐπέκεινα |
| book 1.4 | τιττυβίζουσιν. (Athenae. 9, p. 390.) Τοὺς δὲ περὶ Παφλαγονίαν πέρδικάς |
| book 1.5 | φησι Θ. δύο ἔχειν καρδίας. (Athenae. 9, p. 390.) Ὁ δὲ Θ. τοὺς ἀγρίους (ἀλεκτρυόνας) φησὶν ὀχευτι‐ κωτέρους εἶναι τῶν ἡμέρων. Λέγει δὲ καὶ τοὺς ἄρ‐ ρενας εὐθὺς ἐξ εὐνῆς ἐθέλειν |
| book 1.6 | πλησιάζειν, τὰς δὲ θη‐ λείας |
| book 1.7 | προβαινούσης μᾶλλον τῆς ἡμέρας. (Athenae. 9, |
| book 1.1 | [ln_5]p. 391.) Ἰχθῦς ἱστορεῖ Θ. ὑπὸ ῥίγους |
| book 1.2 | πεπηγότας, ἂν ἀφε‐ θῶσιν ἐπὶ τὴν γῆν, κατάγνυσθαι καὶ συντρίβεσθαι δίκην ὑέλων ἢ κεραμεῶν |
| book 1.3 | σωμάτων. (Plut. de primo frig. p. 952.) Θ. ἐν τῇ πρὸς |
| book 1.4 | Φανίαν ἐπιστολῇ καὶ ὄνον |
| book 1.5 | φησὶν αὐτὸν (iulum) καλεῖσθαι. (Schol. ad Apollon. Rhod. Argon. I, v. 972.) Λέγει δὲ Θ. ἐκβαλὼν τὸν μῦθον καὶ Σεριφίους τῆς ἀλαζονείας |
| book 1.6 | παραλύων τὴν |
| book 1.7 | τοῦ ὕδατος |
| book 1.8 | ψυχρότητα αἰτίαν εἶναι τῆς ἀφωνίας τῶν |
| book 1.9 | προειρημένων (ranarum in Seripho). (AElian. Hist. anim. 3, 37.) Ἐν |
| book 1.10 | τοῖς ὑγροῖς |
| book 1.11 | χωρίοις καὶ ἔνθα νοτιώτερος ὁ ἀὴρ ὑπεράγαν οἱ ἀλεκτρυόνες οὐκ ᾄδουσι, φησὶ Θ. (AElian. Hist. anim. 3, 38.) Δίοτι τὴν |
| book 1.12 | χροιὰν ὁ πολύπους ἐξαλλάττει; πότερον, ὧν Θ. ᾤετο, δειλόν ἐστι φύσει ζῶον; ὅταν οὖν |
| book 1.13 | ταραχθῇ τρεπόμενον τῷ πνεύματι |
| book 1.14 | συμμεταβάλλει τὸ χρῶμα καθάπερ ἄνθρωπος. (Plut. Quaest. nat. p. 916.) |
| book 1.1 | Μεταβάλλει γὰρ ὁ μὲν |
| book 1.2 | χαμαιλέων οὐδέν |
| book 1.3 | τι μηχα‐ νώμενος οὐδὲ κατακρύπτων ἑαυτὸν ἀλλ’ ὑπὸ δέους ἄλλως |
| book 1.4 | τρέπεται φύσει |
| book 1.5 | ψοφοδεὴς ὢν καὶ δειλός· συνέπεται δὲ καὶ πνεύματος |
| book 1.6 | πλῆθος, ὡς Θεόφραστος. Ὀλίγον[ln_5]γὰρ ἀποδεῖ πᾶν τὸ σῶμα |
| book 1.7 | τοῦ ζώου |
| book 1.8 | πλῆρες εἶναι |
| book 1.9 | πνεύ‐ μονος, ᾧ τεκμαίρεται τὸ πνευματικὸν αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο |
| book 1.10 | πρὸς τὰς μεταβολὰς εὔτρεπτον. (Plut. de sol‐ lert. anim. p. 978.) Ὅτι αἱ τοῦ μέλιτος γενέσεις |
| book 1.11 | τριτταί· ἢ ἀπὸ τῶν ἀνθῶν καὶ ἐν οἷς ἄλλοις ἐστὶν ἡ γλυκύτης· ἄλλη δ’ ἐκ |
| book 1.12 | τοῦ ἀέρος ὅταν ἀναχυθὲν ὑγρὸν ὑπὸ τοῦ ἡλίου |
| book 1.13 | συνεψηθὲν πέσῃ· γίνεται δὲ τοῦτο μάλιστα ὑπὸ πυραμητόν· ἄλλη[ln_5]δ’ ἐν |
| book 1.14 | τοῖς καλάμοις. Πίπτει δὲ τὸ ἐκ |
| book 1.15 | τοῦ ἀέρος μέλι καὶ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐπὶ τὰ προστυχόντα τῶν |
| book 1.16 | φυτῶν. Εὑρίσκεται δὲ μάλιστα ἐπὶ τοῖς φύλλοις τῆς δρυὸς καὶ ἐπὶ τῆς |
| book 1.17 | φιλύρας διότι |
| book 1.18 | πυκνότητα ἔχει |
| book 1.19 | ταῦτα καὶ ἔνικμά ἐστι. Δεῖ δὲ μήτε |
| book 1.20 | τελείως εἶναι ξηρὰ ἵνα μὴ εἰς αὑτὰ |
| book 1.1 | [ln_10]ἕλκῃ, μήτε μανὰ ἵνα μὴ διίῃ· ταῦτα δὲ καὶ ἔνικμα καὶ πυκνότητα ἔχει, τὰ δὲ τῆς |
| book 1.2 | φιλύρας καὶ γλυκύτητα. Ἔχει δέ πως ἡ μέλιττα οἰκείωσίν |
| book 1.3 | τινα |
| book 1.4 | πρὸς τὴν δρῦν. (Photii Bibl. 278, 10.) |