Ἀρχὴ σὺν Θεῷ τῶν Συντάξεων πῶς δεῖ ὀφείλειν συντάσσειν τὰς ῥηματικὰς λέξεις ἐν ταῖς τοῦ ὀνόματος πτώσεσι. Ἀρχὴ τοῦ Α. ἀγορανομῶ : γενικῇ. ἀγορανομῶν Ῥωμαίων ἐτελεύτησε Δέκιος. ἀγωνίσονται : γενικῇ. ἕως ἂν τῶν μαρτύρων ἀγωνίσωνται. ἀγάλλομαι : δοτικῇ. τῇ χαμευνίᾳ ἠγάλλετο, ἀντὶ τοῦ ἐτέρπετο. ἀγαπῶ τὸ ἀρκῶ : δοτικῇ. οὐκ ἀγαπῶν τοῖς ὑπάρχουσιν αἰτῶ. ἀγαπῶ τὸ φιλῶ : αἰτιατικῇ. ἀγαπᾶς με πλέον τούτων; ἀγορεύω : δοτικῇ. ἀπαγορεύων μυροφόροις χαρὰν ὁ σωτήρ. ἀγλαΐζομαι : δοτικῇ. τοῖς ἐμοῖς λόγοις ἀγλαϊζόμενος. ἀγείρω τὸ συναθροίζω : αἰτιατικῇ. στρατὸν πολὺν συναγείρας. ἄγω τὸ φέρω : αἰτιατικῇ. ὁ μὲν τὸν λαὸν ἦγε, ὁ δὲ τὸν ἄγοντα. ἁγνίζομαι : αἰτιατικῇ. πᾶν μέλος ἁγνισθῶμεν. ἁγιάζω : αἰτιατικῇ. πρόσεισιν εἰς ἁγιασμὸν τυχὸν μὲν καὶ τὸν βαπτιστήν. ἀγνοῶ : αἰτιατικῇ. ἀγνοῶν αὐτὸς τἀμαυτοῦ ῥήματα. ἄγχω : αἰτιατικῇ. οὕτως ἦγχε τοὺς ἀντιλέγοντας. ᾄδω : δοτικῇ. ᾄδειν δὲ τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινὸν κελευόμεθα. αἰδοῦμαι : αἰτιατικῇ. οὐκ αἰδῇ τὸ τοῦ Ἰησοῦ φιλάνθρωπον; ἀδικῶ : αἰτιατικῇ. οὓς λίαν ἀδικοίην μὴ πάντα τρόπον. ἀθετῶ : γενικῇ. κατάρχων μὲν καὶ ἀθετῶν τοῦ τολμήματος. Ὡς ἐπὶ πλεῖστον δὲ αἰτιατικῇ. ἀθετήσας τίς νόμον Μωσέως χωρίς. ἀθανατίζω : αἰτιατικῇ. ἵνα καὶ τὴν εἰκόνα σώσῃ, καὶ τὴν σάρκα ἀθανατίσῃ. ἀκούω : γενικῇ. τοιγαροῦν ἀκούσατε θείας φωνῆς. Ἐστὶν οὖν καὶ αἰτιατικῇ. πᾶς ἀκούων μου τοὺς λόγους τούτους. ἀκροῶμαι : γενικῇ. ὁ δὲ τῶν τοῦ βασιλέως νόμων ἀκροώμενος. ἀκολουθῶ : δοτικῇ. ἀκολουθήσωμεν τῷ ἀγαθῷ δεσπότῃ. ἀκοντίζω : αἰτιατικῇ. γυναῖκες ἀκοντίσθητε φωνὴν ἀγαλλιάσεως. ἀκριβῶ : αἰτιατικῇ. ἠκρίβωσε χρόνον Ἠρώδης ἀστέρος. ἀκροτηριάζω : αἰτιατικῇ. ἠκροτηρίασεν αὐτοῦ χεῖρας καὶ πόδας. ἀκήκοα : αἰτιατικῇ. ἀκήκοεν ὁ προφήτης τὴν ἔλευσίν σου Κύριε. ἀλγῶ : γενικῇ. ἀλγῶ σου τῶν ἀπειλῶν δέσποτα. ἀλογῶ : γενικῇ. καὶ πατέρων τῶν νόμων ἠλόγησας. ἀλαθάζω : δοτικῇ. ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι ἡμῶν. ἀλγύνω : δοτικῇ. ἤλγησαν ἐχθροὶ ἀλγύνοντες. ἀλείφω : αἰτιατικῇ. ἄλειψόν σου τὴν κεφαλήν. ἀλλοτριῶ : αἰτιατικῇ. τὴν πίστιν ἀλλοτριῶν. ἀλλοτριοῦμαι δὲ γενικῇ ὁ δὲ ἠλλοτρίωται τῶν ὑπαρχόντων. ἀμελῶ : αἰτιατικῇ. οὐκοῦν ἀμελητέον τῶν πρὸ ἐμπεσόντων. ἀμοιρῶ : γενικῇ. ὁ δὲ οὐκ ἀμοιρῶν θείας χαρίτος. ἀμφισβητῶ : γενικῇ. ἀμφισβητούντων τῶν χρημάτων. ἀμνημονῶ : γενικῇ. διατί ἀμνημονήσας τῶν παραινέσεων. ἀμιλλῶμαι : δοτικῇ. τούτων Ἀθανάσιος, τοῖς μὲν ἠμιλλήθη. ἀμπέχομαι : δοτικῇ. ἠμπέχετο δὲ οὔλῃ χλαμύδι. Ἔστι δὲ καὶ αἰτιατικῇ. μόνην ἀμπεχόμενος ὡς θώρακα. ἀμύνω τὸ βοηθῶ : δεῦτε φίλοι καὶ μʼοἴῳ ἀμύνατε. ἀμύνομαι δὲ τὸ τιμωρῶ : αἰτιατικῇ. καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς. ἅμα : δοτικῇ. ὁ δὲ ἅγιος Εὐστράτιος ἅμα τῷ Ὀρέστῃ ἔψαλλεν. ἀμείβω : αἰτιατικῇ. οὐδὲ γὰρ ἂν καλῶς ἀμειβοίμεν τοὺς ἡμετέρους εὐεργέτας. ἀμέλγω : αἰτιατικῇ. ὁ πρότερον τὰς ἐλάφους ἀμέλγων. ἀμφιέννυμι : αἰτιατικῇ. εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ ὁ Θεὸς οὕτω ἀμφιέννυσιν. ἀμβλύνω : αἰτιατικῇ· τὸ κέντρον τῆς ἁμαρτίας ἤμβλυνας. ἀναχωρῶ : γενικῇ. φιλεῖ γὰρ οὔτε ὄψις ἀναχωρεῖν τῶν τερπνῶν. ἀντέχομαι : γενικῇ. καί σου διαφερόντως ἀντέχομαι. ἀντιλαμβάνομαι : γενικῇ. ἀντιλαβοῦμε καὶ ῥῦσαί με. ἀνέχομαι : γενικῇ. καὶ δυσωδίας ἀνέχεται. ἀναβάλλομαι : αἰτιατικῇ. τὴν δόσιν ἀναβαλλόμενος. ἀνακυπτω : αἰτιατικῇ. καὶ τῆς ἁλμυρᾶς ἀπιστίας ἀνακυ … ἀντιποιοῦμαι : γενικῇ. καὶ πῶς ἀντιποιηθῆ σου ὁ ἄγγελος. ἀνενέγκω : γενικῇ. μόλις ποτὲ τῶν θρήνων ἀνενέγκοντες. ἀναμνήσκομαι : γενικῇ. οἱ δὲ πρέσβεις ἀνεμνήσθησαν τῶν συνθηκῶν. ἀντίκειμαι : δοτικῇ. τὸ θνητὸν καὶ τὸ ἀθάνατον ἀλλήλοις ἀντίκεινται. ἀντιτάσσομαι : δοτικῇ. κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται. ἀντάδω : δοτικῇ. ἀντᾴδει δὲ τοῖς ἱεροῖς ἔνδον μέλεσι. ἀντιβολῶ : αἰτιατικῇ. ὁ δὲ τὸν ἐπίσκοπον ἠντιβολ λίαν. ἀντιτεχνῶμαι : δοτικῇ. καὶ τί ἀντιτεχνᾶται τῶ δημιουργῷ τῆς κακίας; ἀντιτείνω : δοτικῇ. ἀντιτείνω ταῖς παραινέσεσιν. ἀντιπίπτω : δοτικῇ. οἱ τῷ ἁγίῳ πνεύματι ἀντιπίπτοντες. ἀναλογῶ : τὸ ὁμοιῶ, δοτικῇ. ὃς αὐλαίαν εἶχεν ἀναλογοῦσαν τῇ σκηνῇ. Καὶ τὸ ἐνθυμοῦμαι αἰτιατικῇ ἀντὶ τοῦ ἀναλογίζου τὴν ὥραν τοῦ θανάτου. ἀνατέλλω : δοτικῇ. ἀνάτειλόν μοι Κύριε τὸ φῶς τῶν … ἀντοφθαλμῶ : δοτικῇ. οὐκ ἠδύναντο ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ. ἀντιπολεμῶ : δοτικῇ. ἀπʼ ἀρχῆς ἀντιπολεμεῖ τῷ Καίσαρι. ἀνιῶμαι : δοτικῇ. ἀνιώμενος τοῖς συμβᾶσιν. ἀντιλέγω : δοτικῇ. καὶ σὺ τῷ κήρυκι ἀντιλέγεις; ἀντιφθέγγομαι : δοτικῇ. ἀντιφθεγγόμενος τοῦ βίου τῷ λόγῳ. ἀνταποδίδωμι : δοτικῇ. ἀνταποδίδωσιν αὐτῷ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν. ἀναβαίνω : αἰτιατικῇ. ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσι. ἀναβάλλομαι : αἰτιατικῇ. μὴ ἀναβαλλώμεθα τὴν εὐεργεσίαν. ἀνοίγω : αἰτιατικῇ. ἄνοιγε σὸν στόμα λόγῳ Θεοῦ. ἀνείργω : αἰτιατικῇ. καὶ τοὺς ἀλλοφύλους ἀνείργουσαι. ἀνακτῶμαι : αἰτιατικῇ. ἀνεκτήσατο ἡμᾶς. ἀνιῶμαι : αἰτιατικῇ· ἀνιῶμαι τὰ τῶν ἄλλων τερπνά. ἀναδέχομαι : αἰτιατικῇ. ὁ ἀναδεξάμενός με ἐκ τοῦ βαπτίσματος. ἀνακρίνω : αἰτιατικῇ. ὁ δὲ ἀνακρίνων με Κύριος ἐστίν. ἀναλογίζομαι : αἰτιατικῇ. ἀναλογιζόμενος ὅσα ἥμαρτον. ἀνακαθαίρω : αἰτιατικῇ. ἀλλʼ ἡ εἰκὼν ἀνακαθαιρέτω τὴν ἰλύν. ἀνιχνεύω : αἰτιατικῇ. βίαν καὶ ἀγῶνας ἀνιχνεύειν καὶ κατορθώματα. ἀνιστῶ : αἰτιατικῇ. ἀνιστᾶ ἀπὸ γῆς πένητα καὶ ἀπὸ κοπρίας. ἀνάγω : αἰτιατικῇ· ἀνήγαγες ἡμᾶς ἐξ ᾅδου Κύριε. ἀνακόπτω : αἰτιατικῇ. ὁ στήσας τὸν ἥλιον καὶ ποταμὸν ἀνα … ἀναγορεύω : αἰτιατικῇ. ἐπὶ τέλει τῶν ἀγώνων ἀναγορεύει τὸν ἀθλητήν. ἀναλαμβάνω : αἰτιατικῇ. εἰ γὰρ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνέλαβε καὶ … ἀναλῶ : αἰτιατικῇ. ἀναλώσωμεν τὰ πρόσκαιρα χρήματα. ἀνασώζω : αἰτιατικῇ. ἵνα τὸ ἐμπεπτωκὸς κτῆνος ἀνασώσῃ. ἀναμένω : αἰτιατικῇ. καὶ οὐδὲ τοὺς ἄγοντας ἀναμείνωσιν. ἀναψυχῶ : αἰτιατικῇ. οὓς ἄγγελος ἀνέψυχεν. ἀνορθῶ : αἰτιατικῇ. ἀνορθοῖ Κύριος τοὺς κατερραγμένους. ἀναλίσκω : αἰτιατικῇ. μὴ ἀνάλισκε τὸν πλοῦτον εἰς οὐδὲν χρήσιμον. ἀνευφημῶ : αἰτιατικῇ. Πέτρον καὶ Παῦλον συμφώνως ἀνευφημήσωμεν. ἀντλῶ : αἰτιατικῇ. ἀντλήσωμεν ὕδωρ μετʼ εὐφροσύνης. ἀνατρέπω : αἰτιατικῇ. ἥτις πάντα ἀνέτρεψεν. ἀνδραποδίζω : αἰτιατικῇ. ῥαδίως τοὺς πάντας ἀνδραποδίζοντες. ἀναβιβάζω : αἰτιατικῇ. ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶν μεταφρένων. ἀναμένω : αἰτιατικῇ. μὴ ἀνάμεινε τὴν σιτοδείαν. ἀναθεματίζω : αἰτιατικῇ. ἀναθεματίζω τὸ δόγμα Ἀρείου. ἀναλήψομαι : αἰτιατικῇ. ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται. ἀναχαιτίζω : αἰτιατικῇ. ἀναχαίτισον τὸν ἵππον. ἀνακαινίζω : αἰτιατικῇ. καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. ἀναβάλλομαι : αἰτιατικῇ. ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. ἀπελαύνομαι : γενικῇ. τὸ δὲ καὶ ὕδατος ἀπελαύνεσθαι. ἀποβαίνω : γενικῇ. ἀποβάντες τοίνυν τοῦ πλοίου. ἀπογινώσκω : γενικῇ. σὺ δὲ μὴ ἀπογνοῦς σεαυτοῦ. ἀπολαύω : γενικῇ. εἴ τις ἀπολαῦσαι τῶν οὐρανίων ἱμείρεται. ἀπορῶ : γενικῇ. καὶ αὐτῶν σχεδιῶν ἀποροῦντες τῶν ἀναγκαίων. ἀπανίσταμαι : γενικῇ. ἀπανίσταται τῆς πατρίδος. ἀπέσχομαι : γενικῇ. εἰ γὰρ ὁ Ἄδαμ ἀπέσχετο τοῦ ξύλου. ἅπτομαι : γενικῇ. ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καί … ἀποστατῶ : γενικῇ. ἀποστατήσας τῆς ἐν ὕψει διαγωγῆς. ἀπολείπομαι : γενικῇ. κὸ ἐκείνου πάντες ἐπίσης ἀπολει. ἀποχωρῶ : γενικῇ. καὶ ἡμῶν ἀποχωρήσει ὁ ἐκείνων ὄλεθρος. ἀπανίσταμαι : γενικῇ. ἡ φιλεργὸς μέλισσα τῶν σύμβλων ἀπανίσταται. ἀπέχω : γενικῇ. ὡς ἴσον ἀπέχειν εὐτελείας. ἅπτομαι : γενικῇ. ὁ ἁπτόμενος τῶν ὁρέων καὶ καπνίζονται. ἀποστατῶ : γενικῇ. ἀποστάτησας τῆς ἐν ὕψει διαγωγῆς. ἀποστεροῦμαι : γενικῇ. εἰ μὴ φέροιμεν τῶν ἁγίων λειψάνων ἀποστερούμενοι. ἀπάρχομαι : γενικῇ. τὴν δὲ τῇ ἀναστάσει ἧς αὐτὸς ἀπήρξατο. ἀποτυγχάνω : γενικῇ. οἱ δὲ τὸν ἀέρα πλεῖστον παίοντες τῶν ἄλλων. ἀπέρρηγμαι : γενικῇ. ταῦτα γὰρ οὐδέποτε ἀλλήλων ἀπέρρηκται. ἀποπειρῶμαι : γενικῇ. ὁ δὲ τῆς τούτου γνώμης ἀπεπείρατο. ἀπελήλαμαι : γενικῇ. οὐκ ἀπεληλάμεθα ἐκκλησιῶν. ἀποσπῶμαι : γενικῇ. ποικίλων βρωμάτων ἀποσπώμενοι. ἀπερρίφην : γενικῇ. ἀπερρίφειν τοῦ προσώπου σου. Ἀπερρίφη τοῦ προσώπου κυρίου ὁ ἀσεβής. ἀπαλλάττω : γενικῇ. ἀπήλλαξας ἡμᾶς πραγμάτων. ἀποπηδῶ : γενικῇ. καὶ μὴ ἀποπηδῶν τῶν κειμένων νόμων. Ἔστι δὲ καὶ αἰτιατικῇ. ἀποπηδῶν τὸν σοφὸν λόγον μὴ δυνάμενον. ἀπῴκισμαι : γενικῇ. ἀπῴκιστο δημοσίας ὀχληρὸν τὸ χωρίον. ἀποικίζομαι : γενικῇ. διʼ ὃν νῦν ὑμῶν ἀποικίζομαι. ἀπόζω : γενικῇ. εἰ γὰρ ἔλθῃς εἰς τὴν αὔριον οἴνου ἀπόζων. ἀπόσχου : γενικῇ. ἥρπασας τὰ ὀθνεῖα, ἀπόσχου τῶν οἰκείων. ἀποστῆναι : γενικῇ. τίς με ἔπεισεν ἡδέος ἀποστῆναι βίου. ἀποδημῶ : γενικῇ. πολὺν χρόνον ἀποδημεῖν τῶν οἰκείων. ἀποδέω : γενικῇ. οὐδὲν ἀποδεῖ τοῦ νῆσος εἶναι. ἄπαγε : γενικῇ. ἄπαγε τῶν ὕθλων· ἄπαγε τῶν μωρολογιῶν. ἀποπάλλω : γενικῇ. καὶ πλέον λαπαδίων τῶν λόφων ἀποπάλλοντας. ἀπογεύομαι : γενικῇ. ἠνάγκασεν αὐτοὺς ἀπογεύεσθαι ὑείων κρεῶν. ἀποτρέχω : γενικῇ. τί μακρὰν τῆς ἀληθινῆς ὁδοῦ ἀποτρέχεις; ἀπαυθαδίζω : γενικῇ. καὶ ὁ μὲν τοῦ σώματος ἀπαυθαδιάζει. ἀποτύχω : γενικῇ. ἀποτυχεῖν δοκεῖ τῶν πραγμάτων. ἀπέγνων : γενικῇ. εἰ καὶ μὴ παντάπασιν αὐτῶν ἀπέγνων. ἀπολιμπάνομαι : γενικῇ. γραφεῖς τε καὶ πλάσται τῆς ἀξίας ἀπολιμπάνονται. ἀπολείπω δὲ αἰτιατικῇ. ἐξ ἀνδρὸς οὐ πρὸ πολλοῦ τὸν βίον ἀπολιπόντος. ἀπέχομαι : γενικῇ. καὶ τίς μοι χρεία σιτίων ἀπέχεσθαι; ἀπέχω τὸ λαμβάνω, αἰτιατικῇ. ἀπέχω τὰ τροφεῖα ὦ παῖδες. ἀπελαύνομαι : γενικῇ. ἀπελαύνονται οἰκιῶν, πόλεων. ἀπελαύνω δὲ αἰτιατικῇ. ὅσοι τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα τῆς ψυχῆς ἀπελάσαντες. ἀποκρίνομαι : δοτικῇ. ἐρωτῷ σε· σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι. ἀπειλῶ : δοτικῇ. οὐδʼ ἂν ἄλλος ἡμῖν ἀπειλῇ Ἀντίοχος. ἀπιστῶ : δοτικῇ. ἀπιστεῖς τῇ θεότητι. τοῦτο οὐδὲ οἱ δαίμονες. ἀποτάσσομαι : δοτικῇ. ἀποτάσσομαι τῷ Σατανᾶ καὶ συντάσσομαι. ἀπολογοῦμαι : δοτικῇ. πῶς ἀπολογήσομαι τῷ ἀθανάτῳ; ἀπειθῶ : δοτικῇ. καὶ οἱ πρὸς τὸ ἀπειθεῖν τῷ Θεῷ. ἀπόχρη : δοτικῇ. οὐ τοίνυν ἀπόχρη αὐτῷ. ἀπαξιῶ : αἰτιατικῇ. καὶ σταυρὸν οὐκ ἀπαξιοῦντα. ἀπορρίπτω : αἰτιατικῇ. καὶ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἀπορρίψαντες. ἀπέχομαι : αἰτιατικῇ. ἀπέχομαι τὴν τοιαύτην ὕψωσιν. ἀπολύω : αἰτιατικῇ ἵνα μὴ νήστεις ὑμᾶς ἀπολύσωμεν. ἀπαριθμῶ : αἰτιατικῇ. καὶ μακρὰν ἂν εἴην τὰς τοιαύτας ἀπαριθμεῖν φωνάς. ἀποκτείνω : αἰτιατικῇ. πᾶς ὁ ἀποκτείνας Καΐν. ἀποκλείω : αἰτιατικῇ. ἀπεκλείσαμεν τοὺς οἰκτιρμοὺς τοῦ Θεοῦ. ἀποκρούομαι : αἰτιατικῇ. καὶ ἀντιθέταις παλαίοις τὸ πολὺ ἀποκρούονται. ἀποσείομαι : αἰτιατικῇ ἐπειδὴ γὰρ πᾶσαν προσβολὴν γενναίως ἀποσεισάμενοι. ἀποπτύω : αἰτιατικῇ. καὶ τὴν καλῶς ἔχουσαν εὐλάβειαν ἀποπτύσαντες. ἀπατῶ : αἰτιατικῇ. δέδοικα μήπως ὡς ὄφις ἠπάτησεν Εὔαν. ἀποβάλλω : αἰτιατικῇ. ἵνʼ ὃ μὴ φυλάξαντες ἀποβάλλωμεν. ἀποδοκιμάζω : αἰτιατικῇ. τὸ μὲν σφοδρὸν ἀποδοκιμασθῆναι τῆς ἰατρ … ἀποκηρύττω : αἰτιατικῇ. οὓς λόγῳ μὲν ἀπεκήρυξεν. ἀποτίθημι : αἰτιατικῇ. σὺ δὲ ἀποθήση καὶ τὰ δικαίως κτηθέντα. ἀποκαίρω : αἰτιατικῇ. καὶ τὴν δόξαν τῆς ἐκκλησίας ἀποκείραντες. ἀπαιτοῦμαι : αἰτιατικῇ. καὶ τὰ χειρόγραφα τῆς ἀσεβείας ἀπαιτούμενοι. ἀποτέμνομαι : αἰτιατικῇ. ὅσην αἱ ὑπερβολαὶ τῶν ὀρῶν ἀποτέμνονται. ἀποσκευάζομαι : αἰτιατικῇ. ἐπεὶ δὲ ἀπεσκευασάμεθα τὸ ἀλλότριον. ἀποκλαίομαι : αἰτιατικῇ. ὄντως ὑμᾶς ἀπεκλαυσάμην. ἀποπέμπω : αἰτιατικῇ. καὶ τοὺς βαρεῖς λύκους ἀποπεμπόμενος. ἀποκλύσωμαι : αἰτιατικῇ. ἂν τοῖς ποτίμοις τῶν λόγων τοὺς ἀλμύρους ἀποκλύ … ἀπογράφω : αἰτιατικῇ. σὺ δὲ ἀπόγραφε δικαίως ἡμᾶς. ἀπολέγομαι : αἰτιατικῇ. ἔπασχε τὸ Ἰωνᾶ ἀπελέγετο τὴν ψυχήν. ἀπαγορεύω : αἰτιατικῇ. ἀπαγορεύει Σίμων Πέτρος ὅπερ πείσῃ τάχος. ἀπελπίζω : αἰτιατικῇ. μὴ ἀπελπίσωμεν ἑαυτοὺς ἀδελφοί. ἀποδιδράσκω : αἰτιατικῇ. ἀποδιδράσκουσα τὸ φευκτόν. ἀποστρακίζω : αἰτιατικῇ. ἄξιον ἀποστρακίζεσθαι τὸν παράνομον. ἀποστρέφομαι : αἰτιατικῇ. τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστρέφου. ἀποτείνω : αἰτιατικῇ. μακρὸν ἂν πρὸς αὐτὸν ἀπέτεινε λόγον. ἄρχω : γενικῇ. καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης, καὶ αἰτιατικῇ ἐγενόμεθα ὡς τὸ ἀπʼ ἀρχῆς ὅτε οὐκ ἤρξεν ἡμᾶς. ἐστὶν οὖν καὶ δοτικῇ, ὡς τὸ, ἀρχʼ Ἀργείοισι. ἀρκῶ : δοτικῇ. εἰ ἀρκεῖ σοι πρὸς δόξαν. καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν. ἀρέσκω : δοτικῇ. μὴ δὲ τοῖς πολλοῖς ἀρέσκων. ἀριθμῶ : αἰτιατικῇ. σὺ μὲν ἀριθμοῖς τὰς μυριάδας. αἴρω : αἰτιατικῇ. ἵνα κούφως τὸν σταυρὸν αἴρης. αἱρετίζω : αἰτιατικῇ. τὴν Πυθαγόρειον περιοπὴν αἱρετίσας. ἀρχιτεκτονῶ : αἰτιατικῇ. ἀρχιτεκτονεῖ τὴν ἐκκλήσιαν. ἁρπάζω : αἰτιατικῇ. μή ποτε ἁρπάση ὡς λέων τὴν ψυχήν μου. ἀρνοῦμαι : αἰτιατικῇ. ἡμεῖς δὲ καὶ τὸ συγγενὲς ἀρνησόμεθα. αἰσθάνομαι : γενικῇ. ἡ δὲ γυνὴ ὡς ἤσθετο τοῦ κακοῦ. αἴσθομαι : γενικῇ. αἰσθόμενος τῆς τῶν Ἀγαρηνῶν ἐφόδου. ἀστοχῶ : γενικῇ. μὴ ἀστοχήσω δυσωπῶν τῆς αἰτήσεως. ἀστράπτω : δοτικῇ. ἀστράπτων τοῖς ὅπλοις. ἀσκῶ : αἰτιατικῇ. τὸν Θουκυδίδου ἤσκει χαρακτῆρα. ἀσπάζω : αἰτιατικῇ. ἄσπασαι τὴν Μαριάμ. ἀσεβῶ : αἰτιατικῇ. μὴ ἀσεβεῖν τὸν Θεόν. ἀτενίζω : αἰτιατικῇ. ᾧ οὐ τολμᾶ ἀγγέλων ἀτενίσαι τὰ τάγματα. ἀτεκνῶ : αἰτιατικῇ. ἔξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα. ἀτιμάζω : αἰτιατικῇ. ὁ ἀτιμάζων τὸν πένητα παροξύνει τὸν ποιητήν. αἰτιῶμαι : αἰτιατικῇ. εἰ μὴ καὶ τὸν ἰατρὸν αἰτιῶτό τις. αἰτῶ : αἰτιατικῇ. αἰτεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. αὐταρκῶ : αἰτιατικῇ. αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ. αὐγάζω : αἰτιατικῇ. κόσμον ὅλον αὐγάζουσαν τοῖς. ἀφίσταμαι : γενικῇ. ἀφίσταται τῶν δαιμόνων. ἀφέμενον : γενικῇ. χρὴ τοίνυν ἀφέμενον τῶν ἀμφισβητήσεων. ἀφροντιστῶ : γενικῇ. καὶ ἡ γυνὴ ἠφρόντισε δουλείας. ἀφηνιάζω : γενικῇ. ἀφηνιάσαι τῶν αὐτοῦ λόγων. ἀφίπταμαι : γενικῇ. ἀφίπταται δὲ τῆς καλιᾶς. ἀφηγοῦμαι : γενικῇ. ἀφηγήσατο τοῦ λαοῦ. ἀφαιροῦμαι : γενικῇ. ἀφηρέθην τοῦ θείου χαρίσματος. ἀφειδῶ : γενικῇ. ἀφείδησας τοῦ σώματος. ἀφίημι : γενικῇ. εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν. ἀφίεμαι : γενικῇ. ἀφίεταί τις τῶν χειρῶν τοῦ Θεοῦ. ἀφίημι , ἔστι καὶ αἰτιατικῇ. ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας ἀφίενται. ἀφαρπάζω : αἰτιατικῇ. ἀφαρπάσας τὸν προφήτην. ἀφηρημένος : ἀφῃρημένος ὑπʼ ἀλαζονίας τὴν αἴσθησιν. ἀφέλω καὶ ἀφελῶ : αἰτιατικῇ. ἀφεῖλεν ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον. ἀφίσταμαι : γενικῇ· ἀφίσταται τῶν γηινῶν. ἄχρι : γενικῇ. ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος.
Ἀρχὴ τοῦ Βῆτα.βασιλεύω τὸ δεσπόζω : γενικῇ. τὸ δὲ βασιλέα ποιῶ, αἰτιατικῇ. βασκαίνω : δοτικῇ. ταῖς εἰς καλὸν ὁμονοίαις βασκαίνοντες. βαβαί : γενικῇ. βαβαὶ τοῦ θαύματος. βαβαὶ τῶν σῶν μυστηρίων. βαπτίζω : αἰτιατικῇ. βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα. βασανίζω : αἰτιατικῇ. οἰκείῳ συνειδότι τὸ κακὸν βασανίζοντες. βάλλω : αἰτιατικῇ. τοὺς δὲ πόρρω βάλλον τοξεύμασι. βαρύνω : αἰτιατικῇ. ἢ τοὺς μισθοὺς βαρύνων ταῖς ὑποχωρήσεσι. βαστάζω : αἰτιατικῇ. βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ. βδελύσσομαι : αἰτιατικῇ. μὴ βδελυξώμεθα τὸν ὁμόδουλον. βεβαιῶ : αἰτιατικῇ· καὶ βεβαιῶν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. βλέπω : αἰτιατικῇ· βλέπων ὁ λῃστὴς τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς. βοῶ καὶ βοηθῶ : δοτικῇ. ἐβόησέ σοι. ἐβοήθησέ σοι. βρύω τὸ πηγάζω : αἰτιατικῇ. βρύουσι τὴν χάριν. βυθίζω : αἰτιατικῇ. βυθίζει λεγεῶνας δαιμόνων. βρωμῶ : αἰτιατικῇ. βρωμῶ ὡς τὸ πτῶμα.
Ἀρχὴ τοῦ Γάμμα.γαυριῶ : δοτικῇ. οἱ τῷ πλήθει γαυριόντες. γαργαλίζω : δοτικῇ. μὴ μύχοις ὅψοις γαργαλιζόμενοι. γεύομαι : γενικῇ· οὐδὲν ἡδύτης τοῦ φωτὸς γευσαμένου. γέμω : γενικῇ· ὁ δὲ προυκάθητο γέμων θυμοῦ. γεμίζω : αἰτιατικῇ. γεμίσατε τὰς ὑδρίας ὕδατος. γεωργῶ : αἰτιατικῇ. οἱ γεωργοῦντες τὸ χώρισμα. γελῶ : αἰτιατικῇ. μὴ γελάσῃς τὸ πτῶμα τοῦ πέλας. γεννῶ : αἰτιατικῇ. γεννῶσι τὴν πεντηκοστήν. γήμω : αἰτιατικῇ. γυναῖκα ἔγημαι. γίνομαι : δοτικῇ. γίνομαί σοι Μωσῆς νέος. γινώσκω : αἰτιατικῇ. γινώσκω ἄνερα κατακοιρανέοντα. γνωρίζω : αἰτιατικῇ. γνώρισόν με Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι. γονυπετῶ : δοτικῇ. προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ γονυπετῶν αὐτῷ καὶ λέγων. γράφω, τὸ ἐπιστέλλω : δοτικῇ. Γράφω δὲ τὸ κατηγορῶ γενικῇ. Γράφω δὲ τὸ ἐκτύπωμα αἰτιατικῇ. γυμνάζω : αἰτιατικῇ. τὸν πόθον ἡμῶν γυμνάζοντες. γυμνῶ : αἰτιατικῇ. γυμνώσαντες αὐτὸν ἐξήγαγον ἔξω.
Ἀρχὴ τοῦ Δέλτα.δανείζω : δοτικῇ. ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεῷ. δακρύω : αἰτιατικῇ. ἐδάκρυσεν ὁ Κύριος τὸν Λάζαρον. δεσπόζω : γενικῇ. ὅτι αὐτὸς δεσπόζει τῶν ἐθνῶν. δέομαι : γενικῇ. ἐπειδὴ μείζονος ἐδεῖτο τοῦ βοηθήματος. δεικνύω : δοτικῇ. γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν. δείκνυμι : δοτικῇ. ἔτι καθʼ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι. δεῖ : δοτικῇ. οὐδὲν δεῖ σοι τῶν ἀμα … ω … ἅπτεσθαι. δέχομαι : αἰτιατικῇ. δέχομαι τὴν Παύλου φωνήν. δημηγορῶ : δοτικῇ. μετὰ τὴν στρατιὰν, τῇ πόλει δημηγορῶν. δηλῶ : δοτικῇ. οὐκ ἐδήλωσάς μοι ὃν συναποστελεῖς. δημιουργῶ : αἰτιατικῇ. δημιουργήσας τὸν μέγα ὀφθαλμὸν τῆς ἡμέρας. διαπίπτω : γενικῇ. τοῦ παραδείσου διέπεσον. διψῶ : γενικῇ. διψᾷ τοῦ διψᾶσθαι. δίδωμι : δοτικῇ. δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν. διαπιστῶ : δοτικῇ. εἴτις ἐμοὶ διαπιστεῖ. διαγγέλλω : δοτικῇ. διάγγελε τὸ μυστήριον τοῖς ἀνθρώποις. διαμαρτύρομαι : δοτικῇ. διεμαρτύρατό μοι· ἐγὼ δὲ κατεγέλουν. διορίζω : δοτικῇ. ὁ Κύριος ἡμῖν διορίσατο. διαλλάττω : γενικῇ. ὕπαγε διαλλάγηθι τοῦ ἀδελφοῦ σου. διηγοῦμαι : δοτικῇ. διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίαν. διαφεύγω : αἰτιατικῇ. ἅπαν βλαβερὸν διαφύγωμεν. διασκεδάζω : αἰτιατικῇ. Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν. διαπτύω : αἰτιατικῇ. μὴ διαπτύσῃς ἐξορκισμοῦ θεραπείαν. διδάσκω : αἰτιατικῇ. καὶ σὺ πρὸ τῆς γενιάδος διδάσκῃς. διαβάλλω : αἰτιατικῇ. διέβαλλεν αὐτὸν πρὸς τὸν ἄρχοντα. διαλύω : αἰτιατικῇ. πνεῦμα μὲν ἐστὶν, ἀλλὰ διαλύον ὄρη. διασπείρω : αἰτιατικῇ. μὴ διασπείρωμεν τὰ πρόβατα. διασείω : αἰτιατικῇ. διέσεισε τὴν ἐκκλησίαν ἐπὶ πολύ. διαπλέω : αἰτιατικῇ. διέπλει τὴν τοῦ βίου θάλασσαν. διχοτομῶ : αἰτιατικῇ. διχοτομοῦσα τὸν πιστὸν ἀπὸ τοῦ ἀπίστου. διανύω : αἰτιατικῇ. οὕτω τῆς ὁδοῦ τὸ ἑξῆς νεαροὶ διανύσωμεν. διαγράφω : αἰτιατικῇ. διάγραψόν μου τὴν διάνοιαν. δικαιῶ : αἰτιατικῇ. οὐαὶ οἱ δικαιοῦντες τὸν ἀσεβῆ. δοκῶ : δοτικῇ. τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; δουλεύω : δοτικῇ. δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ. δοκιμάζω : αἰτιατικῇ. δοκιμαζέτω ἕκαστος ἑαυτόν. δοξάζω : αἰτιατικῇ. δοξάζω τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ τὴν δύναμιν. δορυφορῶ : δοτικῇ. δορυφορούμενον τάξεσιν. δράξομαι : γενικῇ. δράξασθε παιδίας, μήποτε ὀργισθῇ Κύριος. δυσκολαίνω : αἰτιατικῇ. τὸν μὲν ἀποδέχεται, τὸν δὲ δυσκολαίνει. δυσωπῶ : αἰτιατικῇ. δυσώπησον τὸν ἐλεήμονα Θεόν. δωροῦμαι : δοτικῇ. δωρούμενος ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀρχὴ τοῦ Ε.ἐγγίζω : δοτικῇ. ἐγγίσατε ὄρεσιν αἰωνίοις. ἐγχείρω : δοτικῇ. ἔμελλε τοῖς παρὰ Νεοπτολέμου ἐγχείρεσθαι λόγοις. ἐπίσησ : δοτικῇ. ἐπίσης ἡλίῳ γέγονεν ἡ φαῦσις αὐτοῦ. ἑάλω : γενικῇ. φόνου ἑάλω. ἐγκαλῶ : δοτικῇ. ὑμῖν ἐγκαλέσωμεν τὰ δέοντα. ἐγκαλοῦμαι : αἰτιατικῇ. τὰς αἰτίας σχεδὸν ἐγκαλούμεθα. ἐγκωμιάζω : αἰτιατικῇ. πολλοὶ μὲν ἐγκωμιάζοντες τὸν δίκαιον. ἐκπίπτω : γενικῇ. ἐξεβλήθη τοῦ παραδείσου ὁ Ἀδάμ. ἔστι καὶ αἰτιατικῇ· ἐξέβαλλον αὐτὸν ἔξω. ἐκτείνω : αἰτιατικῇ. ὁ ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡς δέρριν. ἐκφεύγω : αἰτιατικῇ. ἂν τὸν γεωργῶν πόνον ἐκφεύγων. ἐκκαίω : αἰτιατικῇ. ἔκκαυσον τὴν ὀργήν σου. ἐκτραγωδῶ : αἰτιατικῇ. ἔλεγξον σοφὸν καὶ ἀγαπήσει σε. ἐλευθερῶ : αἰτιατικῇ. ἐλευθέρωσον ἡμᾶς. ἐλεῶ : αἰτιατικῇ. ἐλέησον ἡμᾶς Κύριε. ἐλπίζω : αἰτιατικῇ. ὁ ἐλπίζων ἐπί σε, οὐκ ἀπόλλυται. ἐμβλέπω : δοτικῇ. ὁ ἐμβλέψας τῇ γυναικὶ πρὸς τό. ἐμβοῶ : δοτικῇ. τρανῶς ὁ κήρυξ ἐκβοᾶται τῇ κτίσει. ἐντρυφῶ : γενικῇ. οἱ τῶν σῶν χαρισμάτων ἀεὶ ἐντρυ … ἐνθυμοῦμαι : γενικῇ. μήπω τῶν κακῶν βίων ἐνθυμη … ἐντέλλομαι : δοτικῇ. ταῦτα ἐντέλομαι ὑμῖν ἵνα ἀ … ἑνοῦμαι : δοτικῇ. Θεὸς θεοῖς ἑνούμενος τὲ καὶ γνωριζόμενος. εὐθύνω : γενικῇ. εὐθύνω τῆς ἐμφορίας τὸ χάρισμα. ἐννοῶ : αἰτιατικῇ. ἐννοῶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ τὴν ὥραν. ἐνδύομαι : αἰτιατικῇ. οἱ ἱερεῖς ἐνδύσασθε δικαιοσύνην. ἐνωτίζω : αἰτιατικῇ. ἐνώτισαι ὁ Θεὸς τὴν προσευχήν μου. ἐξουσιάζω : γενικῇ. ὁ ζώντων καὶ νεκρῶν ἐξουσιάζων Θεός. ἐξίσταμαι : γενικῇ. οὔτε τοῦ πατρὸς ἐκστάντος τῆς β … γεννησίας. ἐξήγουμαι : δοτικῇ. ἅ δε ἑκατέροις ἐξηγῆσθον. ἐξουδενῶ : αἰτιατικῇ. ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας. ἑορτάζω : αἰτιατικῇ. πεντηκοστὴν ἑορτάσωμεν. ἐπιθυμῶ : γενικῇ. τῶν ἀτόπων ἐπιθυμοῦντες. ἐπιβαίνω : γενικῇ. ἐπέβη τῶν διδασκαλικῶν θρόνων. ἐπιβλέπω : αἰτιατικῇ. ἐπίβλεψον ἐπʼ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με. ἔτυχον : γενικῇ. ἔτυχον τῶν οὐρανίων γερῶν οἱ ἅγιοι. ἑτοιμάζω : αἰτιατικῇ. ἑτοίμασον τὴν ψυχήν σου εἰς θάνατον. ἐτάζω : αἰτιατικῇ. ἐτάζων καρδίας καὶ νεφρούς. εὐχαριστῶ : δοτικῇ. εὐχαριστήσωμεν τῷ Κυρίῳ. εὔχομαι : δοτικῇ. ὁ Κύριος εὐχόμενος τοῖς θεοῖς. εὐλογῶ : αἰτιατικῇ. εὐλογήσω τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ. εὑρίσκω : αἰτιατικῇ. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναήλ. εὐφραίνω : αἰτιατικῇ. εὐφράνθην τὴν καρδίαν. εὐφραίνομαι : γενικῇ. εὐφραίνεται τῶν ἀγαθῶν. εὐεργετῶ : αἰτιατικῇ. εὐηργέτην τεκοῦσα τὸν τῶν καλῶν αἴτιον. ἐχθραίνω : δοτικῇ. τοὺς ἐχθραίνοντάς μοι ματαίως. ἔχω : αἰτιατικῇ. ἔχεται τῶν ἐγκαινίων οὕς.
Ἀρχὴ τοῦ Ζ.ζέω : δοτικῇ. τῷ Πνεύματι ζέοντες· τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες. ζημιῶ : αἰτιατικῇ. ὅπως μὴ τὰ μέγιστα ζημιωθείς. ζηλῶ : αἰτιατικῇ. ζήλωσε Πέτρον καὶ Παῦλον. καὶ δοτικῇ. ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ. ζῶ : δοτικῇ. ταχέως πέμψον μοι πρὸς Θεὸν ᾧ ζῷ. ζωγρῶ : αἰτιατικῇ. εἴπου ζωγρήσειε τὸ γλυκύτατον. ζωοποιῶ : αἰτιατικῇ. καὶ ζωοποιοῦντα νεκρούς. ζωνύω : αἰτιατικῇ. ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου. ζωογονῶ : αἰτιατικῇ. ζωογονῶν τὸν κύκλον τῶν ἀρετῶν. ζωγραφῶ : αἰτιατικῇ. Χριστοῦ τὴν ἀνάστασιν ἐζωγράφης.
Ἀρχὴ τοῦ Η.ἡγοῦ : γενικῇ. πρόελθε καὶ καθηγοῦ τοῦ σοῦ τεμένου. ἥδομαι : δοτικῇ. ὃς ἥδεται τοῦ ψάλλειν. αἰδοῦμαι : αἰτιατικῇ. τὴν σὴν σταύρωσιν ὁ ἥλιος ἠδέσθη. ἥκω : αἰτιατικῇ. ἥκω δῶρον φέρων σοι, ὃ εἶδον φίλε. ἥλω : ταύτης ὁ μέγας ἥλω Κυπριανός. ἡμερῶ : αἰτιατικῇ. ἂν τοῦτο ποιήσῃς, ἡμερώσῃς οὐρανόν τε καὶ γῆν. ἠρετίσατο : αἰτιατικῇ. ἠρετίσατο αὐτὴν, εἰς κατοικίαν ἑαυτοῦ. ἥττημαι : γενικῇ. ὡς οὐδενὸς ἡττῶντο οἱ γενναῖον. καὶ δοτικῇ. ἥττημαι πάθεσι. ἥψατο : γενικῇ. ἥψατό μου τις. καὶ ἴψατο δὲ ἔβλαψεν, αἰτιατικῇ. ἴψατο αὐτὸν καὶ γράφε.
Ἀρχὴ τοῦ Θ.θαρρῶ : δοτικῇ. εἰ παρὰ τοὺς λόγους μυγαόδρα τοῖς λόγοις θαρρεῖτε. θάλλω : δοτικῇ. τοῖς ἀγαθοῖς τῆς γῆς θάλλοντες. θαυμάζω : αἰτιατικῇ. μὴ θαυμάσῃς μηδὲν, ὃ μὴ παραμένει. θάλπω : αἰτιατικῇ. ἐθαλπέ τις ἐν κόλποις ὄφιν. θάπτω : αἰτιατικῇ. Ἱερουσαλὴμ θάψον τοὺς ἑαυτῆς νέους. θεολογῶ : αἰτιατικῇ. θεολογεῖν τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν. θέω : τὸ τρέχω αἰτιατικῇ. πάντες Λεωφαλον ἔθεον. θερίζω : αἰτιατικῇ. τοσοῦτον θερίσαντες ὅσον ἐσπείραμεν. θεραπεύω : αἰτιατικῇ. ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσεν αὐτούς. θησαυρίζω : αἰτιατικῇ. μὴ θησαυρίσητε θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς. θήγω, τὸ ἀκονῶ : αἰτιατικῇ. καὶ θήγω τὸ προσεγγίζω γενικῇ. θρηνῶ : αἰτιατικῇ. ἐν σταδίῳ τὸν ἐχθρὸν ἐθριαμβεύσατε. θρησκεύω : δοτικῇ. οὕτω ἐδω … ων· θρησκεύει Θεῷ. θύω : δοτικῇ. θύσον τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως. καὶ αἰτιατικῇ. θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης. θωπεύω : αἰτιατικῇ. πολλὰ οὖν τοῦτον θωπεύσας. Ἀρχὴ τοῦ Ι.ἰατρεύω : αἰτιατικῇ. ἡμᾶς αὐτοὺς ἰατρεύσωμεν. ἱδρεύω : αἰτιατικῇ. καὶ ἄγαλμα ἱδρυσάμενος. ἱερουργῶ : αἰτιατικῇ. ἱερουργήσας ὡς ἄνθρωπος ἑαυτόν. ἱκετεύω : αἰτιατικῇ. σὲ ἱκετεύομεν, πρέσβευε δή. ἱλάσθητι : δοτικῇ. ἱλάσθητί μοι σωτὴρ, πολλαὶ γὰρ αἱ. ἴσχω : αἰτιατικῇ. ἴσχει τὸν θρῆνον ὁ ἐλέφας. ἰσχύω : αἰτιατικῇ. καὶ ταῦτα ἴσχυσεν ἡ κακία. ἵστημι : αἰτιατικῇ. ὅσον ἐπʼ αὐτῷ τὴν νόσον ἕστησεν. ἰῶ : αἰτιατικῇ. ἴασαί με Κύριε τὸν ἁμαρτωλόν.
Ἀρχὴ τοῦ Κ.καταδικάζω : γενικῇ. αἱ γυναῖκες κατεδίκασαν αὐτόν· καὶ αἰτιατικῇ. σταυρωθῆναί σε κατεδίκασαν. καταλαλῶ : γενικῇ. καθήμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κα … καρτερῶ : αἰτιατικῇ. καρτερῶν τοὺς βασάνους. καταμαρτυρῶ : γενικῇ. οὐκ ἀκούεις πόσα σου καταμαρτύρουσιν. καταφρονῶ : γενικῇ. Ἰησοῦς καθαίρεται, καὶ σὺ καταφρονεῖς. κατατρυφῶ : γενικῇ. κατατρύφησον τοῦ Κυρίου καὶ δώησοι. κατατολμῶ : γενικῇ. ἁμαρτημάτων κατατολμῶ. καταβοῶ : γενικῇ. τῆς ζημίας κατεβόων ὡς τυραννίδος. καθυλακτῶ : γενικῇ. μὴ καθυλακτεῖν τῶν πέλας. καταπτύω : γενικῇ. ἰνδάλματος χρυσοῦ κατέπτυσαν. καταληρῶ : γενικῇ. καταληρῶν τῆς ἀθεότητός σου. κατισχύω : γενικῇ. κατισχύει τῶν ἐχθρῶν. κατηγορῶ : γενικῇ. κατηγορῶν τῆς γραφῆς. καλλωπίζομαι : δοτικῇ. τοῖς πράγμασι καλλωπιζόμενος. καρποφορῶ : δοτικῇ. ἐκ τῶν ἐνόντων καρποφόρει Θεῷ. κατακολουθῶ : δοτικῇ. τῷ τοῦ Χριστοῦ κατηκολούθησαν αἵματι. κατασείω : αἰτιατικῇ. μηχανήμασι κατάσειται τὸ ὁμοούσιον. καθαίρω : αἰτιατικῇ. καὶ δογμάτων ἀπαιδευσίαν ἐκάθηρεν. κατασκηνῶ : αἰτιατικῇ. εἰς τόπον χλοῆς κατασκηνούμενοι. καινοτομῶ : αἰτιατικῇ. τοὺς καινοτομοῦντας φύσιν Θεοῦ. καταβάλλω : αἰτιατικῇ. τοὺς προφήτας καταβαλῶ τῆς αἰσχύνης. καπηλεύω : αἰτιατικῇ. καπηλεύων ὁ δεινὸς Ἰούδας τὸν φιλόθεον. καταρτίζω : αἰτιατικῇ. καταρτίσαι μοι τὸν λόγον. καθυβρίζω : αἰτιατικῇ. μὴ καθύβρισαι τὸν ἄνδρα. κατακρίνω : αἰτιατικῇ. τοὺς πρεσβύτας τῆς αἰσχύνης κατάκρινον. καταμανθάνω : αἰτιατικῇ. καταμαθόντες τὸ ἀπατηλόν. κηρύττω : αἰτιατικῇ. δημοσίᾳ τοῦτο ἐκήρυττεν. κοινωνῶ : γενικῇ. κοινώνησον αἵματος. κράζω : δοτικῇ. κράζω σοι Χριστὲ Σωτὴρ, ὡς ὁ ἄσωτος υἱός. κρίνω : αἰτιατικῇ. κρῖνον Κύριε δίκαια. κτείνω : αἰτιατικῇ. ἀπέκτενον πάντας τοὺς ἁμαρτωλούς. κωλύω : αἰτιατικῇ. τὴν κωλύουσαν ῥομφαίαν.
Ἀρχὴ τοῦ Λ.λάχω : αἰτιατικῇ. διέπων τὴν λαχοῦσαν αὐτοῦ ἐκκλησίαν. λατρεύω : δοτικῇ. λατρεύων αὐτῷ ἐν ὁσιότητι καὶ δίκαι. λαλῶ : δοτικῇ. λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ. λαμπρύνομαι : δοτικῇ. λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει. λειτουργῶ : δοτικῇ. ὃς λειτουργῆσαι μὲν τῇ πόλει. λείβω : αἰτιατικῇ. ἐπὶ δʼ αἴθοπα οἶνον λείβε. λήγω : γενικῇ. λῆγʼ ἔριδος, λῆγε θυμοῦ. λίγω, τὸ ὑμνῶ : αἰτιατικῇ. λίγω τὴν χάριν τοῦ ἐμοῦ διδασκάλου. λικμῶ : αἰτιατικῇ. οὐ τὸν Ἰσραὴλ ἐλίκμησεν. λούω : αἰτιατικῇ. λούσω καθʼ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου. λογογραφῶ : αἰτιατικῇ. λογογραφεῖ τὴν πολιτείαν. λύομαι : γενικῇ. Λύω: αἰτιατικῇ. λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας. λυμαίνω : αἰτιατικῇ. ἐλυμήνατο ἡμᾶς ἐκ δρυμοῦ. λυπῶ : αἰτιατικῇ. μὴ λύπῃ μάτην τὸν πλησίον.
Ἀρχὴ τοῦ Μ.μακαρίζω : αἰτιατικῇ. μακαρίζωμέν σε πᾶσαι. μαρτυρῶ : δοτικῇ. μαρτυρήσωμεν τῇ ἀληθείᾳ. μέχρι : γενικῇ. ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν. μεταλαμβάνω : γενικῇ. μεταλαμβάνει κρατῆρος. μεθύω : αἰτιατικῇ. μεθύσω τὰ βέλη μου ἀφʼ αἵματος. μεγαλύνω : αἰτιατικῇ. μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον. μετρῶ : δοτικῇ. μικροῖς μέτροις μετροῦντες. μερίζω : αἰτιατικῇ. διεμέριζεν ἔθνη ὁ ὕψιστος. μηνίω, τὸ ὀργίζομαι : δοτικῇ. Μηνύω τὸ διαγγέλλω: γενικῇ. μίγνυμι : δοτικῇ. μίγνυται τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον. μισῶ : αἰτιατικῇ. μισῶ καὶ τὴν διʼ ἄερος συνήθειαν. μνημονεύω : γενικῇ. μνημονεύετε τοῦ λόγου μύω, τὸ καμμύω : αἰτιατικῇ. Μείω τὸ μανθάνω: γενικῇ. μυσταγωγῶ : αἰτιατικῇ. μυσταγωγοῦσα φίλους.
Ἀρχὴ τοῦ Ν.ναυμαχῶ : δοτικῇ. Κερκυραίοις τε καὶ Πελοπίδαις ἅμα ναυμαχήσομαι. ναυαγῶ : αἰτιατικῇ. καὶ ἵνα μὴ ναυαγήσω τὴν ἐλπίδα. νεμεσῶ : δοτικῇ. Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνέμεσα. νέμω : δοτικῇ. νέμουσι τοῖς ἀνθρώποις τὰ ἀγαθά. ναυαρχῶ : δοτικῇ. ναυαρχῶν Ῥωμαίοις. νεκρῶ : αἰτιατικῇ. νεκρώσας τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς. νίπτω : αἰτιατικῇ. νίψας τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν. νομοθετῶ : δοτικῇ. μὴ νομοθετεῖτε τοῖς νομοθέταις. Ἔστιν οὖν καὶ αἰτιατικῇ. νομοθέτησόν με Κύριε τὴν ὁδόν. νομίζω : αἰτιατικῇ. νομίσας τοῦτον ἄνθρωπον εἶναι. νυμφαγωγῶ : δοτικῇ. οἵτινες κηδεμόνι ἄλλῳ νυμφαγωγοῦσι.
Ἀρχὴ τοῦ Ξ.ξαίνω : αἰτιατικῇ. οὐ ξανῶ σάρκας ὄνυξι. ξέω : αἰτιατικῇ. κἂν τὸν ἰχῶρα ξέῃ. ξηραίνω : αἰτιατικῇ. ἐξήρανε τὴν χεῖραν φειδωλίᾳ. ξυρῶμαι : αἰτιατικῇ. ξυρᾶται τὴν κόμην τῆς κεφαλῆς.
Ἀρχὴ τοῦ Ο.ὁδοποιῶ : δοτικῇ. ὁδοποιήσατε τῷ λαῷ μου. ὀδύρομαι : αἰτιατικῇ. ὀδύρομαι τὴν ἡμετέραν συμ. ὁδηγῶ : αἰτιατικῇ. ὁ ὁδηγήσας τὸν Ἰσραὴλ ἐν ἐρήμῳ. οἶδα : αἰτιατικῇ. τίς οἶδε τὸν τηλικοῦτον. οἰκτείρω : αἰτιατικῇ. ὁ Θεὸς οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς καὶ εὐ … οἰκονομῶ : αἰτιατικῇ. οἰκονομήσει τοὺς λόγους. ὀλιγωρῶ : γενικῇ. μὴ ὀλιγώρει παιδίας Κύριε μὴ δὲ … ὁμολογῶ : αἰτιατικῇ. ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν· ἔστιν οὖν καὶ δοτικήν· ὁμολογῶ τῷ πλάσαντί με Θεῷ. ὄμνυμι : δοτικῇ. ὄμνυσί σοι τʼ ἀληθὲς ἀδελφέ. ὁμιλῶ : δοτικῇ. κακοῖς ὁμιλῶν ἀνόητος ἔσῃ. ὁμαλίζω : αἰτιατικῇ. ὁμαλίσας τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. ὀνειδίζω : δοτικῇ. ὁ Σολομῶν ὀνειδίζει ἡμῖν ἐν λόγοις. ὀνίνημι : αἰτιατικῇ. καὶ ὀνίνησι τὸν ἄρωστον. ὀνῶ τὸ ὀφελῶ : αἰτιατικῇ. ὀνῶ τὸ μέμφομαι, καὶ αὐτὸ αἰτιατικῇ. ὀργίζομαι : δοτικῇ. τίσιν ὀργισθῇ πλέον; ῥαβδίζω : αἰτιατικῇ. ῥαβδίζοντες τυβοὺς ἐνλιν. ῥαίνω : αἰτιατικῇ. ῥανάτωσαι ὕδωρ νεφέλαι. ῥάνον ἐφʼ ἡμᾶς ὕδωρ καθαρόν. ῥήσσω : αἰτιατικῇ. τότε ὁ ἀρχιερεὺς κατέρρηξε τὰ ἱμάτια. ῥύομαι : αἰτιατικῇ. ὃς καὶ σωσά … ἐρρύσατο. ῥυθμίζω : αἰτιατικῇ. ὁ λόγος ῥυθμίζει τὸν ἐνάρεστον ἄνθρωπον. ῥυφῶ : αἰτιατικῇ. ῥυφῶ πτισάνης χιλὸν ἀναγκαῖον. ῥύπτω : αἰτιατικῇ. ῥύψωμεν τὰ ῥύπη τῶν καρδιῶν ἡμῶν.
Ἀρχὴ τοῦ Σ.σαίνω : αἰτιατικῇ. τῶν σαινόντων τὴν αἴσθησιν. σαρῶ : αἰτιατικῇ. καὶ τὴν οἰκείαν ἐσάρωσεν. σαγηνεύω : αἰτιατικῇ. τὴν οἰκουμένην ὅλην σαγήνευσας. σκορπίζω : αἰτιατικῇ. διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ αὐτῶν. σκοπῶ : αἰτιατικῇ. σκόπει τὸν Ἐνὼχ ποίας εἴληφε χάριτος. σοφίζω : αἰτιατικῇ. ὁ σοφίσας τοὺς ἁλιεῖς ὑπὲρ ῥήτορας. στέργω : δοτικῇ. στέργειν φοβῷ θειῷ. συνιέναι : γενικῇ. συνιέντα τοῦ μυστηρίου. συγχωρῶ : αἰτιατικῇ. σοὶ μὲν συγχωρηθῆναι τὰς ἁμαρτίας. συνηγορῶ : δοτικῇ. συντάσσομαι τῷ Χριστῷ. συνεορτάζω : δοτικῇ. συνεορτάσωμεν ταῖς … τάξεσιν. συνεργῶ : δοτικῇ. οἱ ἄγγελοι συνεργοῦσιν ἡμῖν. συντρέχω : δοτικῇ. ἀλλήλοις συντρέχοντες. συγγράφω : αἰτιατικῇ. συγγράφων τοὺς λόγους καὶ τὴν ἀλη … συντρίβω : αἰτιατικῇ. σύντριψον τὸν βραχίονα. συνετίζω : αἰτιατικῇ. συνετιῶ σε, καὶ συμβιβῶ σε. συνάγω : αἰτιατικῇ. συνάγων ἑαυτούς. συνάπτω : αἰτιατικῇ. οὐαὶ οἱ συνάπτοντες οἰκίαν. σχόντεσ : δοτικῇ. σχόντες Ῥηγίνῳ καὶ Μεσήνῃ. σχῶμεν : αἰτιατικῇ. ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας. σωφρονῶ : δοτικῇ. αὐτῆ αὐτοῦ σωφρονοῦσα καλῶς. σώζω : αἰτιατικῇ. ἔσωσας ἡμᾶς ἐκ τῶν ἀνομῶν ἡμῶν.
Ἀρχὴ τοῦ Τ.ταμιεύω : αἰτιατικῇ. ψυχῆς κάθαρσιν ταμιεύεσθαι. ταπεινῶ : αἰτιατικῇ. ἐταπείνωσας ἑαυτόν. τέμνω : αἰτιατικῇ. τέμνει γλυκείαν αὔλακα. τήκω : αἰτιατικῇ. τήκει μὲν τὴν σάρκα ἵνα μαθήση σοφίαν. τηρῶ : αἰτιατικῆ. αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν. τιμῶ : αἰτιατικῇ. τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα. τρυφῶ : αἰτιατικῇ. ὅσοι τρυφᾶτε τὰ τοιαῦτα. τρέφω : αἰτιατικῇ. ἔθρεψε λαὸν πεινῶντα. τρώγω : αἰτιατικῇ. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα. τύχω : γενικῇ. ὃς πατρικῆς εὐχῆς ἔτυχε. τυπῶ : αἰτιατικῇ. τυπῶν τὸν λόγον τῆς εὐσεβείας. τύπτω : αἰτιατικῇ. τύψατε αὐτὸν ἀφειδῶς.
Ἀρχὴ τοῦ Υ.ὑβρίζω : αἰτιατικῇ. οἱ τοὺς φωστῆρας ὑβρίζοντες. ὑγιαίνω : αἰτιατικῇ. ἀλλὰ τὴν διάνοιαν ὑγιαίνουσιν. ὑπερφρονῶ : γενικῇ. ὁ Ἀβραὰμ λαφύρων ὑπερφρόνει. ὑπερτερῶ : γενικῇ. ὑπερτεροῦντες Τρώων. ὑπερορῶ : γενικῇ. ὑπερορῶν μὲν τοῦ σώματος. ὑπερασπίζω : γενικῇ. ὑπερασπιῶ τῆς πόλεως ταύτης. ὑπερμαχῶ : γενικῇ. τὸ δʼ ἀληθὲς τῆς σοφίας ὑπερμαχῶ. ὑπερπλέω : γενικῇ. τῶν ἐρωτικῶν ἰυγγῶν ὑπερέπλεε. ὑποδεικνύω : δοτικῇ. μαθηταῖς ὑποδεικνύων. ὑπουργῶ : δοτικῇ. οἱ ἵπποι τοῖς στρατιώταις ὑπουργοῦντες. ὑποτάσσομαι : δοτικῇ. οἱ δὲ βάρβαροι τῷ βασιλεῖ ὑποτασ … ὑπακούω : δοτικῇ. ὑπήκουσεν αὐτῷ ὁ τὴν … ὑπαγορεύω : δοτικῇ. ὑπαγορεύων μυροφόροις χρανα … ὑποχωρῶ : δοτικῇ. ὑποχωρεῖ μοι τὰ Χεροῦβιμ. ὑπομένω : αἰτιατικῇ. ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον. ὑπερθαυμάζω : αἰτιατικῇ. οὐρανῶν αἱ δυνάμεις ὑπερεθαύμασαν τὸν Χριστόν. ὑπνῶ : αἰτιατικῇ. ὕπνωσαν ὕπνον αὐτῶν καὶ οὐ … ὑποδέχομαι : αἰτιατικῇ. καὶ νηφούσῃ τῇ διανοίᾳ τὸν λόγον ὑπόδεξαι. ὑπερφιλῶ : αἰτιατικῇ. ὑπερφιλεῖ τὸν ἀδελφόν. ὕει τὸ βρέχει : αἰτιατικῇ. ὑπʼ ου … ὑψῶ : αἰτιατικῇ. ὃ μάλιστα τὸν ἀγωνιστὴν ὕψωσαν. ὑπολαμβάνω : αἰτιατικῇ. εἰ μή τις τοῦτο ὑπολάβοι ἐμὴν σοφίαν. ὑπερορίζω : αἰτιατικῇ. ὑπερορίζει τοῦτον τῆς πόλεως. ὑπερίπτομαι : αἰτιατικῇ. πολλοὶ ὄρνιθες τῶν ἐδωδίμων ἡμᾶς ὑπερίπτανται. ὑπερεκπίπτω : αἰτιατικῇ. πᾶσαν ὑπερεκπίπτον ἔννοιαν καὶ χρόνον. ὑπερδοξάζω : αἰτιατικῇ. καὶ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ ὑπερδοξάσωμεν. ὑπομένω : αἰτιατικῇ. ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον. ὑποχαλῶ : αἰτιατικῇ. ὁ δὲ ὑποχαλάσας τὸν νοῦν. ὑποσπῶ : αἰτιατικῇ. δόλῳ τὸν φρουράρχην ὑποσπάσαντες. ὑπερακοντίζω : αἰτιατικῇ. καὶ πάντας ἐν τῇ γῇ ὑπερηκόντισε. ὑπερθαυμάζω : αἰτιατικῇ. τὸν ἄνδρα τῆς ἀνδρείας ὑπερθαύμασας. ὑπερφέρω : αἰτιατικῇ. οἱ ἱέρακες ὀλίγον τὴν ἀκμὴν ὑπερφέρουσιν. ὑπερκαίω : αἰτιατικῇ. ἐκείνου δὲ τὸ φίλτρον ὑπερεκαίοντο. ὑποδέχομαι : αἰτιατικῇ. καὶ νηφούσῃ τῇ διανοίᾳ τὸν λόγον ὑποδέξω. ὑπερβαίνω : αἰτιατικῇ. ὑπερέβην τὰς δυνάμεις. ὑπομιμνήσκομαι : γενικῇ. τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ; ὑποκρίνομαι : αἰτιατικῇ. ὑποκρινόμενος τὴν ἀλήθειαν. ὑπερφιλῶ : αἰτιατικῇ. σφόδρα δὲ τοῦτον ὑπερεφίλει. ὑπερορῶ : αἰτιατικῇ. ὑπερορῶ ὡς βλάπτοντας. ὑπερήνεγκεν : αἰτιατικῇ. ὑπερήνεγκε νόμον. ὑστερίζω : γενικῇ. ὑστερίζει τῶν Φασαύλου λόγων. ὑφίσταται : αἰτιατικῇ. οὐχ ὑφίσταται τὴν τιμωρίαν. ὕω τὸ βρέχω : αἰτιατικῇ. ἀπʼ οὐρανοῦ τροφὴν ὕοντος. ὕψω : αἰτιατικῇ. καὶ τὸν ἀγωνιστὴν ὕψωσε· καί …
Ἀρχὴ τοῦ Φ.φανερῶ : αἰτιατικῇ. φανερῶν ἑαυτὸν ὁ Ἰησοῦς τοῖς μα … φάγω : αἰτιατικῇ. καὶ γῆν φάγη πάσας τὰς ἡμέ … φείδομαι : γενικῇ. φείδομαι τοῦ πνεύματος εἰς πρόνοιαν. φεύγω : αἰτιατικῇ. φεῦγε ἐμπρισμὸν ὦ ψυχή. φέρω : αἰτιατικῇ. φέροντες τὰ παρόντα γενναίως. φθονῶ : δοτικῇ. μὴ φθονήσῃς τῷ κατορθοῦντι ἀρετήν. φιλοσοφῶ : αἰτιατικῇ. οὐ συγχωρεῖται φιλοσοφῆσαι τήν … φοβοῦμαι : αἰτιατικῇ. τίς δὲ οὐ φοβεῖται τὴν ἐξουσίαν. φορῶ : αἰτιατικῇ. σάρκα φορεῖ διὰ τὴν σάρκα. φρίττω : αἰτιατικῇ. οὐ φρίττεις τὴν ὄψιν τοῦ βασιλέως; φυλάσσω : αἰτιατικῇ. φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν. φωτίζω : αἰτιατικῇ. φώτισον ἡμᾶς τοῖς προστάγμασιν. ὁμοίως καὶ γενικῇ. φωτίζω σου διὰ τῆς μαθήσεως τὸν νοῦν. φωνῶ : αἰτιατικῇ. ἀπελθοῦσα φώνησόν σου τὸν ἄνδρα. φαίνομαι : δοτικῇ. φάνηθί μοι βοηθὸς … φάσκω : δοτικῇ. φανερῶ : αἰτιατικῇ. φανερῶν ἑαυτὸν τοῖς μαθηταῖς. φάγω : αἰτιατικῇ. ἀνενδυάστως φάγε τὸ σῶμα. φαιδρύνω : αἰτιατικῇ. ὁ φαιδρύνας τοὺς ἁγίους σου ὑπὲρ χρυσόν. φείδομαι : γενικῇ. φείδομαι τοῦ πνεύματος. φύγω : αἰτιατικῇ. φύγωμεν τὰς εὐχροίας. φευκτέον : αἰτιατικῇ. οὐ φευκτέον τὸν ποιητικὸν λόγον. φημίζω : αἰτιατικῇ. οἱ δὲ ἐφήμισαν τὸν λόγον. φθονῶ σοι τοῦδε : γενικῇ. καὶ δοτικῇ. φθονήσας πάλαι μοι ὁ ἐχθρός. φθείρω : αἰτιατικῇ. φθείρουσιν ἤθη χρηστά. φθάνω : αἰτιατικῇ. φθάνει τὴν πεῖραν τὸ δέος. φιλοτιμοῦμαι : δοτικῇ. Ἀρείῳ φιλοτιμούμενος. φεύγω , εἰ μὲν σημαίνει τὸ κατηγορῶ γενικῇ· εἰ δὲ τὸ ἀποδιδράσκω, αἰτιατικῇ. φιλονεικῶ : δοτικῇ. φιλονεικῶ τῷ ἔξωθεν θορύβῳ. φιλοπονῶ : αἰτιατικῇ. μόνον τὴν κάθαρσιν φιλοπόνει. φιλοσοφῶ : αἰτιατικῇ. φιλοσοφῆσαι τὴν ἑαυτοῦ κλοπήν. φιλῶ : αἰτιατικῇ. σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. φιμῶ : αἰτιατικῇ. οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα. φοβῶ : αἰτιατικῇ. καὶ φοβῶν διὰ τοῦ Ἰσραὴλ τοὺς ἑαυτοῖς θαρροῦντας. φορῶ : αἰτιατικῇ. καὶ σάρκα φορεῖ διὰ τὴν σάρκα. φροντίζω : γενικῇ. οὐδέποτε βουκολίων φροντίζει. φρονῶ τὸ καυχῶμαι : δοτικῇ. φρυκτωρῶ : δοτικῇ. ἥλιος φρυκτωρεῖ πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ. φρίττω : αἰτιατικῇ. οὐ φρίττει τὴν ὄψιν. φύω : αἰτιατικῇ. οὐ φύει καρπὸν, οὐ σώματα, ἀλλὰ ψυχὰς τρέφων. φωτίζω : αἰτιατικῇ. φώτισον ἡμᾶς. φωνῶ : αἰτιατικῇ. φώνησόν σου τὸν ἄνδρα. Καταφωνῶ καὶ Περιφωνῶ: αἰτιατικῇ. καταφωνεῖ τὰ ἄλση.
Ἀρχὴ τοῦ Χ.χαίρω : αἰτιατικῇ. καὶ ἐχάρισαν χάραν μεγάλην. χαρίζω : δοτικῇ. χαριζόμενον ἡμῖν καὶ τὴν ανά … χαλινῶ : αἰτιατικῇ. θυμὸν χαλινοῦ, καὶ μέγας ἔσῃ σοφός. χρήζω : γενικῇ. ἔκυρσαν χρήζοντες εὐνῆς. χέω : αἰτιατικῇ. χέασα παμμιγῆ βολήν. χειραγωγῶ : αἰτιατικῇ. χειραγωγῶν ἡμᾶς εἰς τὴν ἐκεῖθεν μακαριότητα. χειροτονῶ : αἰτιατικῇ. χειροτονεῖς θεολόγους. χορτάζω : γενικῇ. ἐχορτάσθησαν τῆς διδαχῆς Παύλου. χορηγῶ : δοτικῇ. ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ἄνθρωπον ἐποίησα ὑγιῆ. χρῶμαι : δοτικῇ. ἐχρήσατο ὁ Κύριος τῷ πήλῳ καὶ ἔ … χρίσμαι : αἰτιατικῇ. καὶ τὰ πρῶτα μῦρα χρισμένοι. χωρίζομαι : γενικῇ. τῶν πατρικῶν σου κόλπων μὴ … χαίρω : δοτικῇ. εὐνίσαις χαίροντες. χαρίζομαι : δοτικῇ. μικρὰ τῷ κόσμῳ καὶ τῇ σκηνῇ χαριζόμενοι. χαλεπαίνω : δοτικῇ. τοῖς ῥηθεῖσι χαλεπῄνας. χαλινῶ : αἰτιατικῇ. θυμὸν χαλίνου μὴ φρενῶν ἔξω πέσῃς. χέω : αἰτιατικῇ. τίς ὁ χέας τὸν πολὺν τοῦτον ἀέρα; χειροῦμαι : αἰτιατικῇ. καὶ χειρωσάμενοι πᾶν τὸ προστυχόν. χειροτονῶ : αἰτιατικῇ. χειροτονεῖ τοῦτον διάκονον. χειραγωγῶ : αἰτιατικῇ. χειραγωγῶν τὸν λαὸν πρὸς ἐπίγνωσιν. χλευάζω : αἰτιατικῇ. χλευάζοντες μόνον τὸν Ἐπαμινώνδαν. χορτάζω : γενικῇ. ἐχορτάσθησαν υἱῶν. χορηγῶ : δοτικῇ. χορηγοῦντες ταῖς ἐνδεέσι τροφήν. χολῶ : δοτικῇ. χολᾶ μοι ἄρα ὁ δεσπότης. χρῄζω : γενικῇ. εἰ καὶ μείζονος χρῄζομεν βοηθείας. χρηματίζω τὸ χρησμὸν δίδωμι : δοτικῇ. ὁ πάλαι Μώσῃ χρηματίσας. χρῶμαι : δοτικῇ. οὐκ οἶδʼ ὅπως χρήσομαι τῷ λόγῳ. χραίνω : αἰτιατικῇ. καὶ τὰς ἀναιμάκτους θυσίας χραίνοντες. χρίω τὸ ἀλείφω : αἰτιατικῇ. καὶ τὰ πρῶτα μύρα χριόμενος. χρείω τὸ μαντεύομαι αἰτιατικῇ. χωρίζομαι : γενικῇ. τῶν πατρικῶν σου κόλπων μὴ χωρισθῇς. χωνεύω : αἰτιατικῇ. ὅστις χρυσὸς ἀκίβδηλος οὐκ ἐχωνεύθησαν.
Ἀρχὴ τοῦ Ψ.ψαύω : γενικῇ. ψαύουσι τῶν ἀμυστῶν. ψάλλω : δοτικῇ. ψάλλετε τῷ Θεῷ ἡμῶν, ψάλλετε. ψαυσθῆναι : γενικῇ. ψαυσάμην τῆς ἔλπιδος. ψεύδομαι , αἰτιατικῇ. ἐπειδὴ ἐψεύσατο τὸν Θεόν. ψηλαφῶ : αἰτιατικῇ. ψηλαφήσαντες αὐτοῦ χεῖρας καὶ πο … ψιθυρίζω : αἰτιατικῇ. δόλον ἐψιθύρισεν ἐν τοῖς ὠσίν. ψυχαγωγῶ : αἰτιατικῇ. διὰ τὸ ψυγῆναι τὴν ἀγα … ψωμίζω : αἰτιατικῇ. … ἡμᾶς ἄρτον δακ … ψαύω : γενικῇ. ὁ μὲν ἁγίας καὶ θεοστιβοῦς γῆς ψαύειν μέλλων. ἔστιν οὖν καὶ αἰτιατικῇ. τὴν νευρὰν τοῦ τόξου ψαύων. ψάλλω : δοτικῇ. ψάλλετε τῷ Θεῷ ἡμῶν ψάλλετε. ψεύδομαι : αἰτιατικῇ. ἐπεὶ ἐψεύσαντο τὸν Θεὸν καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καταψεύδομαι καὶ Διαψεύδομαι γενικῇ. ψέγω : αἰτιατικῇ. καὶ ἔψεγε τοὺς λόγους αὐτοῦ. ψηλαφῶ : αἰτιατικῇ. ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε. ψηφίζομαι : δοτικῇ. ἔστιν οὖν καὶ αἰτιατικῇ. σίτησιν αὐτῶν ἐψηφίσαντο. ψηφίσω δὲ αἰτιατικῇ. ἀρχιερέα τοῦτον ψηφίσαντες. ψηθυρίζω : αἰτιατικῇ. ψυχαγωγῶ : αἰτιατικῇ. ψυχαγωγήσας λόγοις ἀγαθοῖς τὸν λαόν. ψύχω : αἰτιατικῇ. τὰς ψυχήσας καρδίας. ψωμίζω : αἰτιατικῇ. ἐὰν ψωμίσω τὰ ὑπάρχοντά μοι.
Ἀρχὴ τοῦ Ω μεγάλου.ὠδίνω : αἰτιατικῇ. ὠδίνεις τὰς ἀντιθέσεις. ὠραΐζομαι : δοτικῇ. καὶ ποταμοῖς ὠραΐζεται. ὠθῶ : αἰτιατικῇ. ὁ δὲ ἀπωθεῖται αὐτόν. ὠφελῶ : αἰτιατικῇ. μεγάλως ὠφελεῖ τοὺς κεκοιμημένους ἡ γενομένη ὑπὲρ αὐτῶν εἰς ἐν πρὸς φορᾶ. ὠφελῶ , τὸ βοηθῶ. δοτικῇ. τοῖς δεομένοις ὠφελεῖν προθυμήθητι, ἀντὶ τοῦ βοηθεῖν. ὠδίνω : αἰτιατικῇ. ὠδίνεις τὰς ἀντιθέσεις. ὠθῶ : αἰτιατικῇ. ὠθοῦντες ἀλλήλους. ὠνοῦμαι : γενικῇ. ὡραίζομαι : δοτικῇ. καὶ ποταμοῖς ὡραΐζεται. ὠτακουστέω : γενικῇ. ὠφελῶ : αἰτιατικῇ. τί ὠφέλησε τὸν Ἀδὰμ ὁ παράδεισος; ἀπειπὼν ἀντὶ τοῦ ἀπαρνησάμενος : αἰτιατικῇ. ἀπειπὼν ἀντὶ τοῦ ἀποκαμών : δοτικῇ. διελθεῖν καὶ Περιελθεῖν : αἰτιατικῇ. εὐθύνω : γενικῇ. ὑποδύομαι καὶ Ἐνδύομαι αἰτιατικῇ. κατέστε ἐπὶ τὸ μικρὸν, Ἐξέστη ἐπὶ τὸ μέγα. διαιτῶ τὸ κρίσιν ποιῶ, δοτικῇ. διαιτῶ δὲ τὸ τρέφω, αἰτιατικῇ.