eul_wid: uyq-ac
DOI 10.5281/zenodo.20418549

Romanos the Melodist Genuine Songs in Greek

The Genuine Songs is the modern scholarly designation for the authentic corpus of hymns composed by Romanos the Melodist, a seminal figure in sixth-century Byzantine poetry. Written in Koine Greek, these works belong to the liturgical form known as the kontakion, a chanted poetic sermon central to the celebration of major Christian feasts. Each kontakion is structured with a prelude followed by a series of metrically identical stanzas, all sung to the same melody. The hymns are characterized by their dramatic and narrative quality, expanding upon biblical stories and doctrinal themes with vivid dialogue and profound emotional resonance. Central preoccupations include the incarnation of Christ, the nature of repentance, and the promise of salvation.

Romanos produced his work in Constantinople during an era of intense theological controversy. His poetry, while not systematic theology, is widely interpreted by modern scholars as a powerful reinforcement of orthodox Christological positions through its lyrical and narrative force. The kontakion was typically performed during the vigil services of the liturgical year and represents the artistic zenith of this genre before it was gradually superseded by other liturgical forms in later centuries.

The textual transmission of Romanos’s oeuvre is notably complex. Although numerous manuscripts preserve hymns attributed to him, only a portion are considered authentic by contemporary critical editions. The figure of 154 passages refers to the total number of individual hymn texts that survive from a larger, partially spurious tradition. Many of these works exist only in fragmentary states or were significantly reworked within later liturgical books. While the full kontakion form eventually fell out of regular liturgical use, the poetic and theological influence of Romanos endured throughout the Byzantine tradition and profoundly shaped subsequent hymnography and devotional piety.

1 ͜Ἰω͜ακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας,
2 [para]καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου
3 [para]ἠλευθερώθησαν, ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου·
4 αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου,
5 ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων λυτρωθῆναι τῷ κράζειν σοι·
6 |:“Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.”:|
7 Ἡ προσευχὴ ὁμοῦ καὶ στεναγμὸς τῆς στειρώσεως καὶ ἀτεκνώσεως
8 [para]Ἰωακείμ τε καὶ Ἄννης εὐπρόσδεκτος
9 καὶ εἰς ὦτα κυρίου ἐλήλυθεν καὶ ἐβλάστησε καρπὸν ζωηφόρον τῷ κόσμῳ·
10 ὁ μὲν γὰρ προσευχὴν ἐν τῷ ὄρει ἐτέλει,
11 ἡ δ’ ἐπὶ τῷ παραδόξῳ ὄνειδος φέρει·
12 [para]ἀλλὰ μετὰ χαρᾶς
13 |:ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
14 Ὦ τοκετὲ τῆς Ἄννης ἀγαθέ, πῶς ὑμνήσω σε ἢ πῶς δοξάσω σε,
15 [para]ὅτι ὑπάρχεις τεχθεὶς ναὸς ἅγιος;
16 ͜Ἰω͜ακεὶμ ἐν τῷ ὄρει ἱκέτευε τὸν καρπὸν ἀπολαβεῖν ἐκ κοιλίας τῆς Ἄννης·
17 καὶ γίνεται δεκτὴ ἡ εὐχὴ τοῦ ὁσίου,
18 καὶ μετὰ κυοφορίαν ἡ μακαρία
19 [para]ἐν τῷ κόσμῳ χαρά·
20 |:ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
21 Δῶρα ποτὲ προσῆγεν ἐν ναῷ καὶ ἀπρόσδεκτα ταῦτα γεγόνασι,
22 [para]τῶν ἱερέων μὴ θελόντων προσδέξασθαι
23 ὡς ἀτέκνου καὶ σπέρμα μὴ ἔχοντος· κα͜ὶ ἐ͜ν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ͜Ἰω͜ακεὶμ ἐβδελύχθη·
24 ἀλλ’ ἦλθεν ἐν καιρῷ καὶ προσάγει τὴν παρθένον
25 σὺν δώροις εὐχαριστίας ἅμα τῇ Ἄννῃ,
26 [para]ὅτι χαίρουσα νῦν
27 |:ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
28 Ἤκουσαν οὖν φυλαὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὅτι ἔτεκεν Ἄννα τὴν ἄχραντον,
29 [para]κα͜ὶ 〈ἐ͜ν〉 εὐφροσύνῃ αἱ πᾶσαι συνέχαιρον·
30 πότον Ἰωακεὶμ ἐποίησε καὶ ηὐφραίνετο λαμπρῶς ἐπὶ τῷ παραδόξῳ·
31 καλέσας εἰς εὐχὴν ἱερεῖς καὶ Λευίτας
32 καὶ τὴν Μαρίαν μέσον ἤγαγε πάντων,
33 [para]ὅπως μεγαλυνθῇ·
34 |:ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
35 Ῥεῖθρον ζωῆς ἐξέβλυσας ἡμῖν ἡ τραφῆναι δοθεῖσα εἰς ἅγια
36 [para]καὶ τὴν ἀγγέλου τροφὴν ἀπολαύσασα,
37 ἐν ἁγίοις ἁγία ὑπάρχουσα, ὡς ὡρίσθη, καὶ ναὸς καὶ δοχεῖον κυρίου·
38 αἱ παρθένοι τὴν παρθένον προσῆγον μετὰ λαμπάδων
39 τὸν ἥλιον τυποῦσαι, ὅνπερ προσφέρειν
40 [para]ἤμελλε τοῖς πιστοῖς·
41 |:ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
42 “Ὢ μυστικὸν τελούμενον ἐν γῇ”· μετὰ τόκον ἡ Ἄννα ἐβόησε
43 [para]πρὸς τὸν προγνώστην ποιητὴν καὶ θεὸν ἡμῶν·
44 “εἰσήκουσάς μου, δέσποτα, ὥσπερ τῆς Ἄννης τοῦ Ἠλὶ μεμφομένου ἐν μέθῃ·
45 αὕτη τὸν Σαμουὴλ ὑπέσχετο τεχθέντα
46 κυρίῳ ἱερατεύειν· σὺ οὖν ὡς πρώην
47 [para]ἐδωρήσω κἀμοί·
48 |:ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
49 Μέγα μοι νῦν ὑπάρχει, ἀγαθέ, ὅτι τέτοκα παῖδα τὴν τίκτουσαν
50 [para]τὸν πρὸ αἰώνων δεσπότην καὶ κύριον,
51 τὸν μετὰ τόκον φυλάττοντα τὴν μητέρα ἑαυτοῦ ὥσπερ ἔστι παρθένον·
52 αὐτὴν ἐν τῷ ναῷ προσφέρω σοι, οἰκτίρμων·
53 αὐτὴ καὶ πύλη σὴ ἔσται τοῦ ἐξ ὑψίστων,
54 [para]ἥνπερ μετὰ χαρᾶς
55 |:ἡ στεῖρα τίκτει, τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.”:|
56 Ἆρα ποτὲ καὶ Σάρρα ἡ πιστὴ ἐπεθύμει γεννῆσαι στειρεύουσα
57 [para]πρὶν ἢ τεχθῆναι Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτῆς·
58 αὕτη μὲν θεὸν ὑπεδέξατο ἐν ἀνθρωπίνῃ μορφῇ σὺν δυσὶν ἀρχαγγέλοις,
59 καὶ λόγος πρὸς αὐτὴν εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον·
60 “Τῇ Σάρρᾳ ἔσται τέκνον”· νῦν δὲ τῷ κόσμῳ
61 [para]χαίρουσα ἐκβοᾷ·
62 |:“Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.”:|
63 Νῦν Μαριὰμ ἐκλάμπει τοῖς καιροῖς καὶ ναὸν τῶν ἁγίων οὐκ ἔλιπεν·
64 [para]ἣν Ζαχαρίας θεωρῶν ὑπερακμάζουσαν
65 μνηστῆρα λαχμῷ καθυπέβαλεν Ἰωσὴφ τὸν ἐκ θεοῦ μνηστευσάμενον ταύτην·
66 ἐδόθη γὰρ αὐτῷ ἐν ῥάβδῳ δηλωθεῖσα
67 ἐκ πνεύματος ἁγίου, δι’ ἣν καὶ Ἄννα
68 [para]χαίρουσα ἐκβοᾷ·
69 |:“Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.”:|
70 Ὅλος σεπτὸς ὁ τόκος σου, σεμνή· τοῦ γὰρ κόσμου τὸ καύχημα ἔτεκες
71 καὶ τῶν ἀνθρώπων πρεσβείαν εὐπρόσδεκτον·
72 αὐτὴ γὰρ τεῖχος καὶ στήριγμα καὶ λιμὴν τῶν ἐπ’ αὐτῇ πεποιθότων ὑπάρχει,
73 ἣν πᾶς Χριστιανὸς ἔχει προστασίαν
74 καὶ σκέπην σωτηρίας καὶ ἐλπίδα,
75 [para]ἥνπερ ἐκ τῆς ⟦σῆσ⟧ γαστρὸς
76 |:ἡ στεῖρα τίκτει, τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.:|
77 Ὕψιστε θεέ, ὁ πάντων πλαστουργός, ὁ τῷ λόγῳ ποιήσας τὰ σύμπαντα
78 [para]καὶ σῇ σοφίᾳ σκευάσας τὸν ἄνθρωπον,
79 αὐτὸς ὡς μόνος φιλάνθρωπος τὴν σὴν εἰρήνην σῷ λαῷ ὡς οἰκτίρμων παράσχου,
80 φυλάττων βασιλεῖς πιστούς, σὺν τῷ ποιμένι
81 ἀτάραχον τὴν ποίμνην φρουρῶν καὶ σκέπων,
82 ἵνα πᾶς τις βοᾷ·
83 |:“Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.”:|
84 Πρέπει σοι, Πρόδρομε, ἔπαινος ἄξιος,
85 [para]ὅτι τῆς αἰωνίας ζωῆς ὕπερ ἀπέθανες
86 [para]ὡς μισήσας τὴν πρόσκαιρον.
87 Ἡ τοῦ Προδρόμου ἔνδοξος ἀποτομὴ οἰκονομία γέγονέ τις θεϊκή,
88 [para]ἵνα καὶ τοῖς ἐν Ἅιδῃ τοῦ σωτῆρος κηρύξῃ τὴν ἔλευσιν·
89 θρηνείτω οὖν Ἡρωδιὰς ἄνομον φόνον αἰτήσασα·
90 [para]οὐμενοῦν γὰρ τὸν τοῦ θεοῦ ζῶντα αἰῶνα ἠγάπησεν,
91 |:ἀλλ’ ἐπίπλαστον, πρόσκαιρον.:|
92 Τὰ γενέσια τὰ τοῦ Ἡρώδου πᾶσιν ἐφάνησαν ἀνόσια,
93 [para]ὅτε ἐν μέσῳ τῶν τρυφώντων ἡ κεφαλὴ 〈ἡ〉 τοῦ νηστεύοντος
94 [para]παρετέθη ὥσπερ ἔδεσμα·
95 τῇ χαρᾷ συνήφθη λύπη, καὶ τῷ γέλωτι ἐκράθη πικρὸς ὀδυρμός,
96 ὅτι τὴν κάραν τοῦ βαπτιστοῦ πίναξ φέρων
97 ἐπὶ τῶν πάντων εἰσῆλθεν, ὡς εἶπεν ἡ παῖς·
98 καὶ διὰ στρῆνον θρῆνος ἐπέπεσε πᾶσι
99 [para]τοῖς ἀριστήσασι τότε σὺν τῷ βασιλεῖ·
100 οὐ γὰρ ἔτερψεν ἐκείνους οὔτε Ἡρώδην αὐτόν·
101 φησὶ γὰρ ἐλυπήθη λύπην οὐκ ἀληθινήν,
102 |:ἀλλ’ ἐπίπλαστον, πρόσκαιρον.:|
103 Οὐκ ἀνέμεινε γὰρ ὁ Ἡρώδης οὔτε ἐχρόνισε λυπούμενος·
104 [para]ἀλλ’ ὥσπερ ἤδη μελετήσας τὸ ἀσεβὲς εὐθὺς ἐποίησεν,
105 [para]ἵνα τέρψῃ ἣν ἐμοίχευσεν·
106 ἡ μοιχὰς γάρ, οὐχ ἡ κόρη ἀποκόψαι τὸν τῆς στείρας ἐζήτει καρπόν·
107 ἥτις καὶ τάχα πρὸ τῆς τομῆς τὴν ἰδίαν
108 [para]γνώμην ἐδήλου τῇ κόρῃ βοῶσα αὐτῇ·
109 “Δεῦρο μοι, τέκνον, συναίνεσον τῇ μητρί σου·
110 [para]λόγον γὰρ κρύφιον ἔχω γυμνῶσαι πρὸς σέ·
111 φανερῶ σοι τὴν βουλήν μου· ἐπιθυμῶ ἀνελεῖν
112 τὸν υἱὸν Ζαχαρίου· ἔδωκε γάρ μοι πληγὴν
113 |:αἰωνίαν, οὐ πρόσκαιρον.”:|
114 Ὑπακούσασα δὲ ἡ παιδίσκη τοῦ παρανόμου μελετήματος
115 [para]ἔφριξεν, ἔκραξεν· “Ὦ μῆτερ, ὢ τί δεινόν ἐστι τὸ πάθος σου·
116 [para]ἄφες τοῦτο ἀνιάτρευτον·
117 ἂν γὰρ θέλῃς θεραπεῦσαι χαλεπώτερον τὸ τραῦμα ποιεῖς σεαυτῇ·
118 κοίμησον ἔνδον τῶν λογισμῶν σου τὸ ῥῆμα,
119 [para]μήποτε γένηται πτῶμα τῷ γένει ἡμῶν·
120 οὔτε γὰρ μόνη τὸν ἐξ αὐτοῦ μόρον δέχῃ,
121 [para]ἀλλὰ κἀγὼ καὶ Ἡρώδης καὶ οἱ ἐξ ἡμῶν·
122 ἐὰν θάνῃ Ἰωάννης, γέγονε πάντα νεκρά,
123 καὶ ἐτάφημεν ζῶντες μνήμην λείψαντες κακήν,
124 |:αἰωνίαν, οὐ πρόσκαιρον.”:|
125 “Τί ἐγένετο σοί, ὦ παιδίσκη; τί σοι συμβέβηκεν αἰφνίδιον;
126 [para]πόθεν ἐφείσω Ἰωάννου καὶ τῆς μητρὸς ὑπερηγάπησας
127 τὸν μισοῦντα τὴν ζωὴν ἡμῶν;
128 ἀγνοεῖς πολλάκις, τέκνον, ἃ ὑπέθετο Ἡρώδῃ ἕνεκεν ἐμοῦ,
129 ‘οὐκ ἔξεστί σοι‘, 〈λέγων〉, ‘ἔχειν τὴν γυναῖκα
130 [para]Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ σου· ἀπόθου αὐτήν‘·
131 θέλω οὖν ἤδη τὴν ἄκαιρον παρρησίαν
132 [para]τοῦ τολμηροῦ ἀποκόψαι, ἂν εὕρω καιρόν·
133 ἀφελῶ αὐτοῦ τὴν γλῶτταν, μᾶλλον δὲ τὴν κεφαλήν,
134 καὶ λοιπὸν οὐ λυποῦμαι ἔχουσα ἐν ἀσφαλεῖ
135 |:τὴν ζωήν μου τὴν πρόσκαιρον.”:|
136 “Ἀσεβοῦμεν, μῆτερ, οὐκ εἰς ἄλλους, ἀλλ’ εἰς ἡμᾶς καὶ τὴν ζωὴν ἡμῶν,
137 [para]ὥσπερ ͜Ἰε͜ζάβελ τὸν Ἠλίαν ὀλέσαι θέλουσα τὸν δίκαιον
138 [para]ἑαυτὴν μᾶλλον ἀπώλεσεν·
139 Ὁ Ἠλίας μὲν ἐντόνως, Ἰωάννης δὲ ἐννόμως ἤλεγξεν ἡμᾶς·
140 ὁ ἐρημίτης σὺν αὐστηρότητι εἶπεν
141 [para]ὡς παραινῶν τῷ Ἡρώδῃ· ‘οὐκ ἔξεστι σοί‘·
142 ὁ δὲ Θεσβίτης μετὰ πραΰτητος εἶρξε
143 [para]τοῦ Ἀχαὰβ τὰς νεφέλας· οὐκ ἔβρεξε γάρ·
144 διὰ τοῦτο, δέσποινά μου, θάψον τὸ σκέμμα σου νῦν
145 καὶ τὸ σκάμμα νεκρώσῃς, μὴ ποιήσῃς ὡς ἀεὶ
146 |:τὴν αἰσχύνην τὴν πρόσκαιρον.”:|
147 “Παρ’ ἐμοῦ διδάσκου, ἀνοσία, μὴ ἐπιχείρου νουθετῆσαι με·
148 [para]ὅταν γὰρ πάντα μάθῃς πλήρις τὰ νῦν ἐπιλανθάνει σε·
149 [para]οὐ νοεῖς· οὐδὲ γὰρ δύνασαι·
150 ἂν γὰρ οὗτος ὁ βαπτίζων ἐπιμείνῃ με ὑβρίζων καὶ φαίνηται ζῶν,
151 ἕκαστος αἴρει τὴν πρὸς ἐμὲ παρρησίαν,
152 [para]καί, ἅπερ θέλει, ὡς θέλει λέγει κατ’ ἐμοῦ
153 ὡς τῆς τυχούσης, οὐχὶ δὲ βασιλευούσης,
154 [para]ὡς γυναικὸς ἰδιώτου καὶ οὐ σεβαστοῦ·
155 ἀλλ’ ἡσύχασον, παιδίσκη· πλέον γὰρ σοῦ καὶ πολλῶν
156 τὸ συμφέρον γινώσκω· οἶδα κτήσασθαι τιμὴν
157 |:αἰωνίαν, οὐ πρόσκαιρον.”:|
158 “Ἐρωτῶ σε, μῆτερ, τὸ τοιοῦτον πότε βουλεύει τελεσθῆναι σοι;
159 [para]ἐν τῷ φωτὶ ἢ ἐν τῷ σκότει; τὸ ἀσεβὲς γάρ σου ἐνθύμημα
160 [para]τῆς νυκτός ἐστιν ἐπάξιον·
161 διὰ τίνος οὖν τελεῖται; τίς μὴ ναρκήσει φονεῦσαι προφήτην Χριστοῦ;”
162 “Σὺ ὡς θυγάτηρ συνέρχου τῇ σε τεκούσῃ
163 [para]τοῦ ἀνελεῖν τὸν ἐχθρόν μου καὶ γένῃ μοι χείρ”·
164 “Δέομαι, μῆτερ, μὴ δι’ ἐμοῦ τῆς ἀθλίας
165 [para]δέξεται ⟦ἡ⟧ γῆ τὸ ἀθῷον αἷμα τοῦ σοφοῦ·
166 ὡς ἐσφάγη Ζαχαρίας, νῦν Ἰωάννης τμηθῇ·
167 κἀγὼ μὴ ὑπουργήσω, μήπως λήψωμαι πληγὴν
168 |:αἰωνίαν, οὐ πρόσκαιρον.”:|
169 “Ἰωάννης σοι προετιμήθη, ὦ παναθλία καὶ ταλαίπωρε,
170 [para]τῆς βαστασάσης σε κοιλίας; ὁ βαπτιστὴς ἀναγκαιότερος
171 [para]κατεφάνη τῇ ἀνοίᾳ σου;
172 οὐκ αἰδεῖσαι τοὺς μαστούς μου, οἳ ἐποίησαν τροφήν σου; ὡς εἴθοις γε μή·
173 τί γὰρ ἐζήτουν κατ’ ἐμαυτῆς ἀναθρέψαι
174 [para]τὴν διὰ τῆς ἀπειθείας ἐχθραίνουσαν μέ;
175 τί δὲ ἠπείχθην τῷ βασιλεῖ συναφθῆναι
176 [para]διὰ τὸ περισωθῆναι τὴν θλίβουσαν μέ;
177 διὰ τί δὲ προλυποῦμαι; γένηται ῥῆμα ἐμόν·
178 καὶ ὃ θέλω τελεῖται· καὶ μὴ θέλουσα ποιεῖς
179 |:τὴν βουλήν μου τὴν πρόσκαιρον.:|
180 Νῦν οὖν ἡσυχάσω καὶ μὴ δείξω τῇ παγκακούργῳ ἃ βουλεύομαι·
181 [para]μήποτε σκέψηται καὶ εὕρῃ τοῦ ἐνθυμίου μου ἀναίρεσιν
182 [para]ἡ τεχθεῖσα μου εἰς κόλασιν.”
183 τῶν τοιούτων ἐσκεμμένων καὶ πολλάκις εἰρημένων ὑπὸ τῆς μητρὸς
184 ἡ μὲν θυγάτηρ ἐν ἡσυχίᾳ διῆγεν,
185 [para]ἡ δὲ τεκοῦσα ἐνήχει τότε τῷ ἀνδρὶ
186 λέγουσα· “Ἄνερ, τῶν γενεσίων σου ὥρα·
187 [para]ποίησον ἥμιν ἡμέραν φαιδρᾶς ἑορτῆς·
188 εὐφρανθῶμεν ἐν τῷ γήρει· τὴν γὰρ νεότητα μοῦ
189 λαβὼν ὁ ἀδελφός σου περιέσυρε κακῶς
190 |:εἰς τὸν βίον τὸν πρόσκαιρον.”:|
191 Ὁ Ἡρώδης οὖν ὑπὸ τῶν λόγων τῆς ἐπιβούλου βουκολούμενος
192 [para]μέγα ἐκραύγασε βοήσας καὶ ὡς ἀσύνετος ἐν γέλωτι
193 [para]τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀνύψωσε·
194 “Κοινωνέ μου”, λέγων, “γύναι, καὶ ἐν τούτῳ χάριν ἔχω τῷ φίλτρῳ τῷ σῷ·
195 ἂν οὖν τελέσω τῶν γενεσίων τὴν ὥραν,
196 σὺ τί προσάγεις μοι δῶρον ἄξιον ἐμοῦ;”
197 “Τί σοι προσάξω; δούλην ἐμαυτήν, καὶ πάλιν
198 [para]τὴν ἐξ ἐμοῦ παραστήσω ὀρχήστριαν σοί,
199 τὴν εὐφραίνουσάν σε πάνυ, καὶ φαιδρυνῶ ἀληθῶς
200 τὴν τῆς γενέσεως ἡμέραν, ἣν ποιήσεις, βασιλεῦ,
201 |:διὰ τέρψιν τὴν πρόσκαιρον.”:|
202 Ὑπεκλίθη οὖν τῷ παρανόμῳ τῆς πονηρᾶς αὐτοῦ γενέσεως
203 [para]ἡ τρισκατάρατος ἡμέρα, ἣν καὶ αὐτὸς κατηράσατο
204 [para]ὁ Ἰὼβ οὕτω φθεγξάμενος,
205 ἢ ὡς εἶπε Ζαχαρίας· “Ἡ ἡμέρα ἔσται ἐκείνη σκότος καὶ οὐ φῶς”·
206 κἂν γὰρ ἐρρέθη τοῦτο περὶ τῆς ἡμέρας,
207 [para]ὅτε τὸ φῶς τῶν ἐν σκότει ἦν ἐν τῷ σταυρῷ,
208 ὅμως ἁρμόττει τῇ τοῦ Ἡρώδου ἡμέρᾳ,
209 [para]ὅτι ἐν ταύτῃ ἐκτάνθη φίλος τοῦ φωτός·
210 καὶ ὁ κτείνας μὲν οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ κτανθεὶς καὶ ἐστὶ
211 καὶ λαλεῖ μετὰ θνῆσιν ἕλκων πάντας πρὸς ζωὴν
212 |:τὴν ἀεὶ καὶ οὐ πρόσκαιρον.:|
213 Ῥίψας ταῦτα πάντα ὁ Ἡρώδης τῶν ἑαυτοῦ λοιπὸν ἐγένετο,
214 [para]καὶ τῆς ἡμέρας συμφθασάσης τῶν γενεσίων, καθὼς γέγραπται,
215 [para]ἐν αὐτῇ δεῖπνον ἐποίησε
216 μεγιστᾶσι καὶ τοῖς φίλοις, χιλιάρχοις καὶ συμβούλοις πᾶσιν ὁμαδόν·
217 τοῦ δὲ ἀρίστου μετὰ χαρᾶς τελουμένου
218 [para]καὶ ἐσθιόντων ἡδέως τῶν ἀριστητῶν,
219 ἄφνω ἐτράπη ἡ τράπεζα εἰς παγίδα,
220 καὶ ἐγενήθη τὸ βρῶμα σκάνδαλον αὐτοῖς,
221 ἐπειδὴ τὴν κεκρυμμένην παγίδα τοῦ βαπτιστοῦ
222 οὐ συνέτριψαν γνόντες, ἀλλ’ ἠνέσχοντο ὁρᾶν
223 |:διὰ τέρψιν τὴν πρόσκαιρον.:|
224 Ὡς οὖν εἶδε πάντας μεθυσθέντας Ἡρωδιὰς ἡ πολυμήχανος,
225 [para]ἥνπερ ἐζήτει εὐκαιρίαν εὑροῦσα, εἶπεν ἐν ψυχῇ αὑτῆς·
226 [para]“Ἴδε, ὥρα ἣν ἐθήρευον·
227 νῦν τελεῖται ὅπερ ἤθελον, καὶ φονεύεται ὁ λέγων μοιχάδα ἐμέ·
228 δεῦρο οὖν, τέκνον, προσάξω σὲ τῇ ἡμέρᾳ
229 [para]δῶρον καλὸν ὑποτάσσον Ἡρώδην ἡμῖν·
230 εἴσελθε, τέκνον, χαρίτωσον τῷ ποδί σου
231 [para]τὸν βασιλέα καὶ πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ·
232 μεταστρέφῃς τὴν καρδίαν τοῦ σεβαστοῦ πρὸς ἡμᾶς
233 ὡς στρεβλὸν τόξον ἄρτι· κερδανοῦμεν τιμὴν
234 |:αἰωνίαν, οὐ πρόσκαιρον.”:|
235 Μετεποίησεν ἡ ἀνοσία τοῖς λόγοις τούτοις τὸ κοράσιον,
236 [para]καὶ κοσμηθὲν ἐπὶ τὸ πρᾶγμα τὸ ἀναιδὲς περιεβάλλετο
237 [para]ἀτιμίαν ὡς ἱμάτιον·
238 οἱ δὲ φίλοι τοῦ Ἡρώδου τὸ μὲν κάλλος τῆς παιδίσκης ᾔνεσαν πολύ,
239 τῆς δὲ τεκούσης τὴν ἀδιάτρεπτον γνώμην
240 [para]καὶ τὸν σκοπὸν ἐννοοῦντες εἶπαν ἐν κρυφῇ·
241 “Βλέπετε γνώμην Ἡρωδιάδος τῆς πόρνης,
242 [para]πῶς καὶ ἣν ἔτεκε θέλει δεῖξαι κατ’ αὐτήν;
243 οὐκ ἠρκέσθη τῇ ἰδίᾳ ἀναισχυντίᾳ αὐτῆς,
244 ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ σπλάγχνων ἔχρανεν ἐπὶ ἡμῶν
245 |:διὰ τέρψιν τὴν πρόσκαιρον.:|
246 Ἀψευδὴς ὁ λόγος τῆς σοφίας· ‘τέκνα μοιχῶν ἔσται ἀτέλεστα,
247 [para]καὶ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται εἰς τέλεον‘·
248 [para]ὥσπερ τοῦτο τὸ κοράσιον,
249 ὃ πρὸς ὥραν μὲν ᾐσχύνθη, μετ’ ὀλίγον δὲ πολλάκις χεῖρον τι ποιεῖ”·
250 τούτων δὲ πάντων οὐ φανερῶς λεγομένων,
251 [para]ἦλθε κατόπιν τῶν λόγων ἔργα πονηρά·
252 ἡ γὰρ παιδίσκη ὀρχησαμένη ἐν μέσῳ
253 [para]τῶν ἀριστώντων τὸ στόμα ἔπλησε κραυγῶν·
254 “Βασιλεῦ”, φησίν, “Ἡρώδη, ὡς ἐκ μελέτης ἐστὶν
255 ἡ ὀρχήστρια αὕτη· πάνυ ἔχει ἐν ψυχῇ
256 |:τὴν πορείαν τὴν πρόσκαιρον.”:|
257 Νικηθεὶς ὁ ἄναξ τοῖς ἐπαίνοις τῶν εὐφημούντων τὸ κοράσιον
258 [para]ὤμοσε τότε ἐπὶ πάντων· “Ὃ ἂν αἰτήσῃ με, παρέχω σοι
259 [para]ὑπὲρ ταύτης τῆς ὀρχήσεως”·
260 ἡ δὲ παῖς ἐξῆλθε καὶ φησὶ πρὸς τὴν τεκοῦσαν· “Αἰτήσομαι τί;”
261 “Αἴτησον, τέκνον, τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου
262 [para]τοῦ βαπτιστοῦ, ὅτι ταύτης μόνης ὑστερῶ”·
263 “Οἴμοι, τεκοῦσα, εἴθε ἐτμήθην τοὺς πόδας
264 [para]καὶ μὴ ἐξέδραμον πρός σε μαθεῖν παρὰ σοῦ·
265 εἴθε πάλιν ἐφιμώθην καὶ μὴ ἠρώτησά σε
266 ἃ οὐκ ἔδει· εἴθε ἤσκησα σιγὴν
267 |:αἰωνίαν οὐ πρόσκαιρον.”:|
268 Οὕτως ἔδει λέξαι τὴν παιδίσκην· ὅμως οὐδὲν τούτων ἐφθέγξατο·
269 [para]ἦν γὰρ ἐκ γῆς ἀκανθηφόρου, ῥίζης κακῆς πικρὸν ζιζάνιον,
270 [para]νόσον ἔχουσα θανάσιμον·
271 ἧς γευσάμενος Ἡρώδης οὐκ ἀπέπτυσεν, ἀλλ’ ἔσχεν ἔνδον ἑαυτοῦ·
272 ὅθεν μὴ πέμψας τοῦτο ἠρεύξατο φόνον
273 [para]καὶ τὴν τοῦ θείου προδρόμου ἤμεσε τομὴν
274 πόνον γεννῶσαν τῷ ἐκτελέσαντι φόνον
275 [para]καὶ τὴν τομὴν τοῖς τιμῶσι νέμουσαν τιμήν·
276 ἠφανίσθη γὰρ ὁ κτείνας, οἱ δὲ τιμῶντες πιστοὶ
277 εἰσὶν ἔτι καὶ ζῶσι ποριζόμενοι ζωὴν
278 |:αἰωνίαν, οὐ πρόσκαιρον.:|
279 Ὑϊὲ τοῦ ὄντως ἱερέως, τέκνον τῆς στείρας καὶ προφήτιδος,
280 [para]θρέμμα ἐρήμου, Ἰωάννη, ὅτι νηστείας σου ἐμνήσθημεν,
281 [para]δὸς ἰσχὺν ἱνὰ νηστεύσωμεν·
282 γενηθῶμεν μιμηταί σου, κἂν εἰς τοῦτο ὃ ἰσχύει ἕκαστος ἡμῶν·
283 οὐ γὰρ δεσπόζει τινὸς 〈ἡμῶν〉 ἡ κοιλία,
284 [para]ἀλλὰ ἡμεῖς τῆς κοιλίας κρατοῦμεν ἀεὶ
285 κατὰ τὸν Παῦλον· “Τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ
286 [para]καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν”· ἡμεῖς δὲ Χριστοῦ
287 τοῦ νηστεύσαντος βουλήσει καὶ ἀφελόντος ἡμῶν
288 τὴν πεῖναν τὴν ἀρχαίαν, ἣν ἐπείνασεν Ἀδὰμ
289 |:διὰ τέρψιν τὴν πρόσκαιρον.:|
290 Χριστὸν δοξάσωμεν τὸν ἰώμενον ἡμῶν τὰ συντρίμματα
291 [para]καὶ τῷ πλήθει τῶν αὑτοῦ οἰκτιρμῶν ἐξαλείφοντα ἡμῶν τὰ πταίσματα
292 [para]διὰ τῶν ἀποστόλων
293 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.:|
294 Τὸ δέεσθαι συνεχῶς καὶ βοᾶν πρὸς κύριον
295 [para]θεοπνεύστως πανταχοῦ παραγγέλλει πᾶσιν ⟦ἡ⟧ γραφή·
296 τοῖς δεομένοις γὰρ καὶ νύκτωρ καὶ μεθ’ ἡμέραν
297 [para]δίδωσιν ἔλεος, δόξαν καὶ χάριν καὶ ἄφεσιν.
298 καὶ εἴ τις ἐπαναδράμῃ μετὰ σπουδῆς
299 [para]πρὸς τὸ πλῆθος τῶν ἁγίων 〈καὶ〉 προφητῶν καὶ ἀποστόλων,
300 εὑρήσει ὡς οἱ δίκαιοι πάντες προσηύχοντο,
301 [para]οἱ τέλειοι ἐν ἅπασι τοῖς κατορθώμασιν·
302 ὅσῳ γὰρ τέλειοι ἦσαν ταῖς ἀρεταῖς ἐκ τῶν ἔργων,
303 τοσούτῳ πλέον ἔσπευδον κραταιοῦσθαι
304 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.:|
305 Οἱ ζήσαντες εὐσεβῶς προσευχῶν ἐδέοντο
306 [para]καὶ πᾶσαν τὴν ἀρετὴν ἐκ σπουδῆς κτησάμενοι,
307 ὅτι δεδοίκεισαν, μὴ συληθῶσι τὸν πλοῦτον
308 τὸν τῆς ψυχῆς καὶ μακρὰν εὑρεθῶσι τῆς χάριτος·
309 ἐντεῦθεν τῶν ἀποστόλων ἡ δωδεκὰς
310 [para]καὶ κοινῇ 〈καὶ〉 κατ’ ἰδίαν ἐν προσευχαῖς προσεκαρτέρουν·
311 εὐγνώμονες ἐδείκνυντο τῷ βασιλεῖ καὶ θεῷ,
312 [para]μεσῖται [σωτηρ]ίας δὲ πᾶσιν ἐγίνοντο
313 καὶ ὅτε ἦσαν ἐν κόσμῳ καὶ ἀπελθόντες ἐντεῦθεν·
314 φωστῆρες γὰρ ὑπάρχουσιν ὁδηγοῦντες
315 |:〈τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεωσ〉.:|
316 [Ὑπ]άρχουσι τοῖς πιστοῖς βοηθοὶ ἀόρατοι,
317 [para]ἐτύγχανον καὶ τῶν [...]ν ἰατροὶ ὁρώμενοι,
318 οὐ θεραπεύοντες φαρμάκοις καὶ [τα]ῖς βοτάναις,
319 [para]οὐδὲ σιδήρῳ ἢ ἄλλοις τοιούτοις ἰώμενοι,
320 ἀλλὰ λόγῳ καὶ τῇ πίστει τῇ εἰς Χριστόν,
321 [para]ἣν κατεῖχον ὥσπερ φλόγα κατὰ παθῶν ἀθεραπεύτων,
322 τὰ πάθη μὲν διώκοντες μετ’ αὐθεντίας πολλῆς,
323 [para]ἀνθρώπους δὲ φωτίζοντες τῇ τῆς φλογὸς ἀστραπῇ·
324 ἀλλ’ ἄρτι δεῦτε, τοῦ Πέτρου καὶ Ἰωάννου μνησθῶμεν·
325 ἀνῆλθον γὰρ προσεύξασθαι καὶ παρέσχον
326 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.:|
327 [Τῇ] ὥρᾳ τῆς προσευχῆς τῆς ἐνάτης, ὥς φησιν,
328 [para]ἀνέβαινον Πέτρος 〈τε〉 κα͜ὶ Ἰ͜ωάννης εἰς τὸν ναόν,
329 ὅπου ἐτέλουν μὲν Ἑβραῖοι τὰς λειτουργίας,
330 [para]τὰς πανουργίας δὲ πάσας ἐγύμνουν οἱ ἄνομοι.
331 καὶ συντρέχοντες ἐνταῦθα καὶ πανταχοῦ
332 [para]τὴν τῆς πίστεως λαμπάδα οἱ μαθηταὶ οὗτοι κατέσχον,
333 φλογὶ μὲν κατακαίοντες πάντα τὰ τραύματα,
334 [para]φωτὶ δὲ καταυγάζοντες τοὺς μὴ ἐμβλέποντας·
335 καὶ τῆς ψυχῆς γὰρ τὰς νόσους καὶ τῶν σωμάτων τὰ πάθη
336 ἰάτρευον προσφέροντες τοὺς ἀνθρώπους
337 |:τῇ ἐλπίδι 〈τῆς πίστεως.〉:|
338 [Ἀ]κούσωμεν τῆς γραφῆς καὶ κατανοήσωμεν
339 [para]τὰ μέγιστα καὶ φρικτὰ τοῦ Χριστοῦ θαυμάσια
340 τὰ διὰ Πέτρου τε καὶ Ἰωάννου πραχθέντα
341 ἐν τῇ δυνάμει καὶ τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ πνεύματος.
342 κἂν γὰρ Πέτρος μόνος ταῦτα θαυματουργῇ,
343 [para]μηδεὶς ἄμοιρον ἡγείσθω τὴν σὺν αὐτῷ πεπορευμένην·
344 αὐτὴν γὰρ τὴν ἐνέργειαν ἔχει τοῦ πνεύματος·
345 [para]ἀλλ’ ὅτι κορυφαῖος ἦν Πέτρος τῶν δώδεκα,
346 σπουδάζει ὁ θεολόγος πρεσβεῖα τούτῳ διδόναι·
347 ἡμεῖς οὖν ἐπιγράψωμεν ἀμφοτέροις
348 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.:|
349 Προσήρχοντο ἐν σπουδῇ εὔξασθαι οἱ ἅγιοι·
350 [para]χωλὸς δέ τις ἔκειτο πρὸς τὴν πύλην τοῦ ἱεροῦ
351 τῇ συμφορᾷ μόνῃ τοῖς πᾶσι μὲν ἐγνωσμένος,
352 [para]ἐλεεινὸς δὲ ὑπάρχων προσαίτης ταλαίπωρος·
353 χωλὸς μὲν κυοφορεῖται ἐκ τῆς γαστρός,
354 [para]μετὰ δὲ τὸ γεννηθῆναι ταλαιπωρεῖ ἐν προσαιτήσει·
355 ἡ μήτρα μὲν ἐγένετο χείρω πτωχείας αὐτῷ,
356 [para]πενία δὲ ἠθλίωσε πλέον τῆς μήτρας αὐτῆς·
357 ἡ μήτρα πόδας ἐδέσμει, πενία χεῖρας ἐκτείνει·
358 τοῖς δυσὶ κατετήκετο, ἕως ἦλθεν
359 |:ἡ ἐλπὶς 〈ἡ〉 τῆς πίσ[τεως].:|
360 Ἐρρίζωτο ἐν αὐτῷ τὸ τοῦ πάθους ἄλγημα,
361 [para]ἐξῄρη[το δὲ ἐλ]πὶς ἰατρείας πάσης αὐτῷ·
362 πολυετὴς γὰρ ἡ νόσος [ἦν] τηλικαύτη,
363 [para]συγγενηθεῖσα δὲ συντελευτᾶν ἠγωνίζ[ετο]·
364 συντέτατο δὲ πρὸς πάντας ὁ ἀσθενῶν
365 [para]καὶ τοὺς πάν[τας] εἰσιόντας εἰς τὸν ναὸν καὶ ἐξιόντας
366 ἀεὶ περιβλεπόμ[ενος] πάντας ἱκέτευεν·
367 [para]“Ἐμὲ κατελεήσατε”, λέγων, “φιλάγα[θοι]·
368 μιᾶς ἡμέρας τροφήν μοι χαρίσασθε οἱ ὁρῶντες,
369 [πῶς κεῖμ]αι ὁ ἀδύνατος, ἕως ἔλθῃ
370 |:ἡ ἐλπὶς 〈ἡ〉 τῆς πίστεως.”:|
371 Ἰδὼν οὖν ὁ ἀσθενῶν τοὺς δυό, ὡς γέγραπται,
372 τοὺς τοῦ [Χριστοῦ] μαθητὰς σπεύδοντας εἰς τὸ ἱερόν,
373 “Δότε μοι”, ἔλεγε, “μ[ικρὰν] τροφῆς θεραπείαν·
374 [para]βλέπω γὰρ ἄνδρας πλουτοῦντας π[...]πὸν ἀδαπάνητον.”
375 ἐκεῖνος μὲν οὖν τοιαῦτα κράζει αὐ[τοῖς],
376 [para]οἱ δὲ τοῖς τῆς συμπαθείας κέντροις εὐθὺς κατακεν[τῶν]ται,
377 “Ἐλεεινὸν ὁ κείμενος”, λέγοντες, “θέαμα·
378 [para]καὶ οὐδὲ ὀβ[ολὸς] ἡμῖν ὑπάρχει πρόχειρος,
379 ἵνα παράσχωμεν τούτῳ τῷ ταπεινῷ καὶ ἀθλίῳ·
380 μὴ ἄχρηστοι παρέλθωμεν, ἀλλὰ δῶμ[εν]
381 |:〈τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεωσ〉.:|
382 Νῦν ὡς Χριστοῦ μαθηταὶ τοῦτον μὴ παρίδωμεν,
383 [para]ἀνόνητοι τῷ χωλῷ μηδὲ ἀναπόκριτοι
384 ὅλως γενώμεθα· προσμείνωμεν οὖν ὀλίγον·
385 [para]καί, κἂν οὐδὲν ὧν αἰτεῖ ὁ προσαίτης κεκτήμεθα,
386 ἀφ’ ὧν ἔχομεν ἀφθόνως δῶμεν αὐτῷ·
387 [para]ἀφ’ ὧν ἡ χάρις παρέχει ἡ τοῦ κυρίου λάβῃ καὶ οὗτος·
388 ἐλπίδα οὖν προπέμψωμεν τούτῳ τῆς δόσεως
389 [para]καὶ λόγους προσλαλήσωμεν καὶ προτρεψώμεθα·
390 τὴν γὰρ ψυχὴν σπουδαστέον πρὸ τῶν ποδῶν ἀνεγεῖραι,
391 ἵν’ οὕτως τῆς ἰάσεως ἀπολαύσῃ
392 |:τῇ ἐλπίδι τῆ〈ς πίστεωσ〉.”:|
393 Ὁ πονηρὸς ⟦μὲν⟧ οὖν λαὸς τότε περιίστατο,
394 [para]ὁ Πέτρος δὲ τῷ χωλῷ ἀτενίσας ἔλεγε·
395 “Βλέψον, ὦ ἄνθρωπε, ἡμῖν τοῖς δυσὶ καὶ μόνοις
396 [para]καὶ πρὸς μικρόν σου τὸ βλέμμα ἐκ πάντων ἀπόστρεψον·
397 καὶ ὅλως πρὸς θεωρίαν ὧδε γενοῦ,
398 [para]τὸ τηρεῖν τοὺς εἰσιόντας [καταλιπ]ὼν καὶ ἐξιόντας·
399 τῆς συλλογῆς ἀμέλησον, τῆς [προσαιτήσ]εως,
400 [para]τὸ παρ’ ἡμῶν διδόμενον μόνον ἀνάμεινον·
401 [μ]ὴ ἀ[...]λλοῦ πρὸς τοὺς ἄλλους, ἀλλ’ ἄφες πάντας τοὺς ἄλλους,
402 [ἱνὰ μ]ὴ ἀσχολούμενος ἀπολέσῃς
403 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.:|
404 Ὑπὸ πολλῶν ὁ τὸ πρὶν τὴν τροφὴν αἰτούμενος,
405 [para]δι’ ὀλίγους ὀβολοὺς ὁ σχολάσας πᾶσιν ὁμοῦ,
406 ἄφες νυνὶ πάντας, ἡμῖν δὲ [στρέ]ψον τὸ βλέμμα·
407 [para]νῦν γὰρ πλουσίαν παράσχωμεν σοὶ τὴν [ἀπ]όδοσιν·
408 καὶ λοιπὸν προσενεχθέν σοι τὸ παρ’ ἡμῶν
409 [para]καὶ τὸ [δοθ]έν σοι παρ’ ἄλλων ἕως τοῦ νῦν ἔχεις συγκρῖναι.”
410 τοῦ Πέτρου [οὖν] ὡς ἤκουσε τότε ὁ ἄνθρωπος,
411 [para]τοῦ πάθους μὲν τὴν ἴασιν ὅλως [οὐ]κ ἤλπισεν·
412 ηὐτρέπισε δὲ τὰς χεῖρας τῇ ὑποσχέσει τοῦ Πέτρου·
413 [χρ]υσὸν 〈γὰρ〉 προσεδόκησεν, οὐ γὰρ ταύτην
414 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.:|
415 [Ῥή]ματι ὑπέσχετο Πέτρος δῶρον πλούσιον·
416 [para]προτείναντα δὲ ἰδὼν [...]λωτέραν τὴν δεξιὰν
417 πρὸ θεραπείας μὲν ἀπολογίαν προφέρει,
418 [para]ὥσπερ δὲ πλοῦτον προσφέρει πενίας τὸ καύχημα·
419 “Ἀργύριόν μοι οὐκ ἔστιν οὐδὲ χρυσός”·
420 [para]ὡς πολύκτητον προβάλλει δόξαν εὐθὺς τὴν ἀπορίαν·
421 “χρυσὸν ἐγὼ οὐ κέκτημαι οὐδὲ ἀργύριον·
422 [para]τὸν κόσμον καταλέλοιπα τὸν παρερχόμενον·
423 δικτύων ἤμην δεσπότης ποτὲ ἰχθύας θηρεύων·
424 καὶ ταῦτα δὲ κατέλιπον καὶ κατέχω
425 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.”:|
426 Ὡς ταῦτα δὲ ἔφησεν, ὀφθαλμοὺς ἀνέτεινε
427 [para]συνευχομένου αὐτῷ Ἰωάννου τοῖς λογισμοῖς,
428 καὶ πρὸς τὸν κύριον συντεταμένως ἐβόα·
429 [para]“Καρδιογνῶστα Χριστέ, βασιλεῦ ὁ θεὸς ἡμῶν,
430 ἐπάκουσον τῆς φωνῆς μου ὡς ἀγαθός,
431 [para]ὑπόταξόν μοι τὸ πάθος ὡς ἰσχυρὸς καὶ πάντων κτίστης—
432 πολλοὶ γὰρ περιίστανται τῶν σταυρωσάντων σε
433 [para]ψιλόν σε ἡγησάμενοι ἄνδρα τὸν κύριον—
434 ἵνα πιστεύσωσιν οὗτοι καὶ σὺν ἡμῖν ἐκβοῶσιν·
435 ‘σὺ ὑπάρχεις ὁ θεὸς ἡμῶν ὁ παρέχων
436 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.‘”:|
437 Μετὰ δὲ τὴν προσευχὴν πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος
438 [para]ἀοράτως ἔφησε· “Παρεσχόμην πᾶσιν ὑμῖν
439 τοῖς ἀποστόλοις μου τῶν ἰαμάτων τὴν χάριν·
440 [para]οὐ στασιάσει ὑμᾶς οὐ παθὼν οὐδὲ νόσημα·
441 ψυχῶν γὰρ καὶ τῶν σωμάτων θεραπευτὰς
442 [para]ἐξαπέστειλα τῷ κόσμῳ πάντας ὑμᾶς ὡς ἐλεήμων·
443 τὸ ὄνομά μου κάλεσον, καὶ ἰαθήσεται
444 [para]καὶ οὗτος δὲ καὶ ἅπαντες, ὅπου καλέσετε·
445 τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα τὸ εὐτελὲς παρ’ Ἑβραίων,
446 ὃ ἄγγελοι δοξάζουσι, τοῦτο κάλει,
447 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.”:|
448 Ἀναλαβὼν τὴν ἰσχὺν Πέτρος ἐν τῇ χάριτι
449 [para]τῇ πίστει καθ’ ἑαυτὸν αὖθις συνεσφίγγετο
450 καὶ ὡς βαλάντιον πατρῷον προσκεκτημένος
451 [para]οὕτως προσφέρει καὶ λύει καὶ τούτῳ χαρίζεται·
452 “Ὃ ἔχω σοι καὶ παρέξω, ἄνερ”, φησίν,
453 [para]“ἐξ ὧν ἔχω ἃ οὐκ ἔχεις δίδωμι σοὶ τῷ δεομένῳ·
454 ὡς ἄρτου μέρος δίδωμι ἄρτι τὴν ἴασιν,
455 [para]καὶ ὡς ἐκ βαλαντίου σοι ζυμῶ τὸ βάδισμα·
456 οὐχ ὡς παραλελυμένῳ, ἀλλ’ ὡς δι’ ὄκνον κειμένῳ
457 ἐντ[έλ]λομαι καὶ λέγω σοι, ἵνα δράμῃς
458 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.”:|
459 Νῦν ἴδωμεν ἀληθῶς θαῦμα παράδοξον,
460 [para]πῶς γέγονε τῷ χωλῷ ἡ πενία ἡ χαλεπὴ
461 καὶ τῆς μητρὸς μᾶλλον τῆς τούτου χρησιμωτέρα
462 [para]καὶ τοῦ πατρὸς τοῦ γεννήσαντος τοῦτον τὸν ἄνθρωπον·
463 αὐτοὶ μὲν γὰρ οἱ τεκόντες τὸν ἐξ αὐτῶν
464 [para]χωλόν τε καὶ παρειμένον τοῦτον εἰς γῆν ἀπογεννῶσιν·
465 πενία δὲ ἀνέστησε καὶ ἀνεγέννησεν,
466 [para]ὀρθὸν αὐτὸν ἐξήγειρεν ὥσπερ οὐ πάσχοντα·
467 τροφὴν λαβεῖν παρεκάλει, ἀντὶ τροφῆς δὲ λαμβάνει
468 καθάπερ ἀναγέννησιν ἰατρείαν
469 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.:|
470 Ὁ Πέτρος τί τῷ χωλῷ αὖθις ἀπεκρίνατο;
471 [para]ἐξέτεινε δεξιὰν καὶ κρατήσας τοῦτον βοᾷ·
472 “Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου
473 [para]ἔγειραι καὶ περιπάτει συντόνως, ὦ ἄνθρωπε”·
474 καὶ εὐθέως ἐξανέστη ὁ ἀσθενῶν
475 [para]καὶ περιεπάτει τρέχων ἐπὶ αὐτῶν καὶ τῶν παρόντων·
476 εὐθὺς γὰρ ἀνωρθώθησαν βάσεις ἀδύνατοι,
477 [para]εὐθὺς ἐστερεώθησαν καὶ τὰ σφυρὰ αὐτοῦ·
478 πρὸς κίνησιν μὲν ὑπῆρχεν ἀκίνητος ὥσπερ βρέφος,
479 ἀνδρεῖος δὲ ἐγένετο καὶ ἐκτρέχει
480 |:τῇ ἐλπίδι 〈τῆς πίστεωσ〉.:|
481 Υἱοὶ λοιμοί, φθονεροὶ ἔκθαμβοι ἐγένοντο
482 [para]καὶ πρὸς τὸν Πέτρον φησίν· “Πόθεν σοί, ὦ ἄνθρωπε,
483 ταῦτα τὰ πράγματα, ἃ δίδως πᾶσιν οἷς θέλεις
484 [para]καὶ ἐκπλουτίζεις καὶ λέγεις· ‘ὃ ἔχω καὶ δίδωμι‘;
485 πόθεν ἔχεις ἅπερ ἔχεις; λέγε ἡμῖν·
486 [para]οὐδὲ γάρ σε ἀγνοοῦμεν, ὡς Ἰωνᾶ γέγονας γόνος·
487 ἡ ἄγρα τῶν ἰχθύων σοι τέχνη ἐτύγχανε·
488 [para]καὶ πῶς ἐκτήσω ἄθροον πλοῦτον ἀδάπανον;
489 ὡς ἐν ἰδίοις σεμνύνει τοῖς Ἰησοῦ ταμιείοις·
490 ὡς ζῶντα τὸν θανόντα γὰρ διαγράφω
491 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.”:|
492 Ταῦτα Κηφᾶς πρὸς αὐτοὺς ἀπεκρίθη παρευθὺς
493 [para]τῆς συνδρομῆς τοῦ λαοῦ γενομένης ἄθροον·
494 ”Βλέπετε τοῦτον ὃν χωλὸν ἐν πρώτοις κατανοοῦντες
495 [para]ὅτι τὸ πάθος πρὸ τούτου ὁ [ἄνθρωπ]ος ὃ ἐκέκτητο
496 ἐτινάχθη ὡς ἀράχνη κονιορτοῦ·
497 [para]καὶ λοιπὸν μὴ ὥσπερ ψεύστην ἔχετε μὲ ἢ λογομάχον·
498 ὁρᾶτε ὃν ἐβλέπετε πάλαι ἀκίνητον
499 [para]κινούμενον, ἁλλόμενον καὶ παριστάμενον·
500 θαρρῶν δὲ λέγω τοῖς πᾶσι τῆς ἰατρείας τὸν τρόπον·
501 σπουδάζω γὰρ ἰάσασθαι καὶ τοὺς πάντας
502 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.:|
503 [Ὁ] πρότερον ἁλιεὺς τῶν ἰχθύων πέλων ἐγὼ
504 [para]γεγένημαι ἁλιεὺς τῶν ἀνθρώπων λόγῳ θεοῦ·
505 πρώην μὲν δίκτυα κατέρραπτον λελυμένα
506 [para]νῦν ⟦δὲ⟧ λελυμένους τοὺς πόδας τοὺς τούτου διέσφιγξα·
507 ἐλεημοσύνην ᾔτει ὁ ἀσθενής·
508 [para]ἀργύριον δὲ οὐκ ἔχων παρ’ ἐμαυτῷ οὐδὲ χρυσίον
509 ἀντὶ ἀργύρου κέκτημαι πίστιν ἀθάνατον,
510 [para]ἐλπὶς δὲ Χριστοῦ ἐστιν ἀντὶ χρυσίου μοι·
511 μόνη δ’ ἀγάπη μοι κτῆμα πρὸς 〈τὸν〉 θεὸν καὶ ἀνθρώπους·
512 καὶ ταύτης μεταδίδωμι τοῖς αἰτοῦσι
513 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.:|
514 Εἰ θέλετε οὖν ὑμεῖς γνῶναι τὴν ἀλήθειαν,
515 [para]τοῦ ἀτενίζειν ἡμῖν παύσασθε καὶ μάθετε·
516 μὴ ἐπιγράφητε ἡμῖν τὸ θαῦμα τὸ μέγα—
517 [para]καὶ γὰρ ὑπάρχομεν ἄνθρωποι ὅμοιοι ἅπασιν—
518 προσκυνήσατε δὲ μᾶλλον τὸν Ἰησοῦν
519 [para]τὸν τῆς χάριτος δοτῆρα καὶ ποιητὴν ὅλου τοῦ κόσμου,
520 τὸν Ἰησοῦν δὲ λέγομεν τὸν Ναζωραῖον ὑμῖν,
521 [para]ὅνπερ καὶ ἐσταυρώσατε καὶ ἀπεκτείνατε·
522 οὐ γὰρ ἰδίᾳ δυνάμει ἐπράξαμεν τὸ τοιοῦτον,
523 ἀλλ’ ἔχομεν τὸν κύριον τὸν διδοῦντα
524 |:τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.:|
525 Πεισθῆτε οὖν ἐξ αὐτοῦ τοῦ μεγάλου θαύματος,
526 [para]εἰ δύναται δύναμις ἀνθρωπίνη τοῦτο ποιεῖν·
527 μόνου θεοῦ ἐστι τοῦ πάντα πεποιηκότος
528 [para]τοῦ ἀναστῆσαι τὴν φύσιν κειμένην ἐν πάθεσιν·
529 ἱνὰ γνῶτε δὲ ὡς ἔστι μέγας θεὸς
530 [para]καὶ κτίστης τῶν γενομένων ὁ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος,
531 θεοῦ οὐκ εἶπον ὄνομα, εἰ καὶ θεός ἐστιν,
532 [para]ἱνὰ μὴ ἀμφιβάλητε πρὸς τὴν ἐπίκλησιν,
533 ὅτε θεοῦ μνημονεύσας ἔτυχον οὗ ἐβουλόμην,
534 ἀλλ’ εἶπον καὶ τὸ ὄνομα καὶ πατρίδα
535 |:〈τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεωσ〉.”:|
536 Ὁ τοῦ θεοῦ ὑϊὸς καὶ θεὸς ἀΐδιος
537 [para]αὐτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ὃν ἔτεκεν
538 ἡ ἀπειρόγαμος· αὐτὸς οὖν καὶ ἐσταυρώθη,
539 [para]κατ’ εὐδοκίαν ἐτάφη, ἀνέστη ἐκ μνήματος,
540 ἐπιστεύθη ἐν τῷ κόσμῳ ὁ ἐκ θ[εοῦ],
541 [para]ἐκηρύχθη εἰς τὰ ἔθνη ὅτι ⟦ὡσ⟧ θεὸς ἔστι δυνάστης,
542 ἀνῆλθε μετὰ δόξης δὲ καθὼς ἠθέλησε
543 [para]σαρκὶ καὶ οὐ θεότητι πρὸς τὸν γεν[νή]σαντα·
544 οὐκ ἐχωρίσθη γὰρ κόλπων τῶν πατρικῶν, ὅτε [ἦλ]θε
545 καὶ ἄνθρωπος ἐγένετο δι’ ἀνθρώπους
546 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.:|
547 Σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοῦ, ὡς θεὸς ἐλέησον,
548 [para]ἀήττητε ἰατρέ, βασι[λεῦ] ἀθάνατε·
549 σὺ δυσωπήθητι πρεσβείαις τῆς θεοτόκου
550 [para]φείσασθαι τῶν δεομένων τῆς σῆς ἀγαθότητος·
551 τὴν ὀργὴν τὴν ἐπελθοῦσαν παῦσον, Χριστέ·
552 [para]τὰ πάθη τῶν ἐκβρασμάτων τὰ χαλεπὰ δίωξον, κτίστα·
553 ἡ μήτηρ σου, φιλάνθρωπε, παρακαλέσῃ σε·
554 [para]ἡμεῖς γὰρ ὡς ἀνάξιοι μόνον δακρύομεν
555 καὶ [προ]σερχόμεθα ταύτῃ, ἵνα αὐτὴ δεηθῇ σου·
556 “Κατάλαβε, βοήθησον, σῶσον πάντας
557 |:τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως.”:|
558 Ἀπεγνωσμένην τὴν Νινευῒ προέφθασας,
559 [para]ἐπηγγελμένην τὴν ἀπειλὴν παρήγαγες·
560 [para]καὶ τὴν ὀργὴν ἐνίκησε τὸ ἔλεός σου, κύριε·
561 σπλαγχνίσθητι καὶ νῦν ἐπὶ λαὸν καὶ πόλιν σου,
562 παλάμῃ κραταιᾷ τοὺς καθ’ ἡμῶν κατάβαλε
563 [para]πρεσβείαις τῆς θεοτόκου
564 |:προσδεχόμενος ἡμῶν τὴν μετάνοιαν.:|
565 Τὸ ἰατρεῖον τῆς μετανοίας τοῖς γνώμῃ ἀρρωστοῦσιν ἀνέῳκται· δεῦτε
566 προφθάσωμεν κἀκεῖθεν ῥῶσιν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν λάβωμεν·
567 ἐν αὐτῷ γὰρ ἡ πόρνη ὑγίανεν,
568 ἐν αὐτῷ ἀπέθετο καὶ ὁ Πέτρος τὴν ἄρνησιν·
569 ἐν αὐτῷ τὸ ἐγκάρδιον ἄλγος Δαβὶδ ἔθραυσεν,
570 [para]ἐν αὐτῷ καὶ Νινευῖται ἰατρεύθησαν·
571 μὴ οὖν ὀκνῶμεν, ἀλλ’ ἀναστῶμεν
572 καὶ δείξωμεν τὸ τραῦμα τῷ σωτῆρι καὶ λάβωμεν ἔμπλαστρον·
573 [para]⟦δωρεὰν γὰρ θεραπεύει⟧ ὑπὲρ πάντα γὰρ πόθον
574 |:προσδέχεται ἡμῶν τὴν μετάνοιαν.:|
575 Οὐκ ἀπαιτεῖ〈ται〉 μισθὸν οὐδὲ εἷς τῶν αὐτῷ προσελθόντων οὐδέποτε· ὅτι
576 [para]οὐκ ἴσχυον τῆς ἰατρείας δοῦναι δῶρον ἀντάξιον,
577 διὰ τοῦτο δωρεὰν ὑγίαναν,
578 ἐκεῖνο δὲ ἔδωκαν, ὃ καὶ δοῦναι ἐδύναντο,
579 ἀντὶ δώρων τὰ δάκρυα· ἔστι γὰρ καὶ φίλτατα
580 [para]καὶ ἐράσμια τῷ ῥύστῃ καὶ ποθούμενα·
581 μάρτυς ἡ πόρνη ἅμα τῷ Πέτρῳ,
582 Δαβὶδ καὶ Νινευῖται, ὅτι μόνον κλαυθμὸν προσενέγκαντες
583 [para]ὑπέπεσαν τῷ ῥύστῃ,
584 |:καὶ ἐδέξατο αὐτῶν τὴν μετάνοιαν.:|
585 Νικᾷ πολλάκις κλαυθμὸς τὸν θεόν, εἰ ἔξεστιν εἰπεῖν, καὶ βιάζεται ὄντως·
586 [para]ἡδέως γὰρ ὑπὸ δακρύων ὁ οἰκτίρμων συνέχεται·
587 τῶν δακρύων δὲ τῶν ἐκ τοῦ πνεύματος,
588 οὐ τῶν ἐκ 〈τοῦ〉 σώματος ὧν αἱ θλίψεις παραίτιοι·
589 καὶ νεκροὺς γὰρ δακρύομεν καὶ ἐκ πληγῶν κλαίομεν·
590 [para]ἡ γὰρ σὰρξ πηλὸς ὑπάρχει ῥέων ἄπαυστα·
591 κλαύσωμεν τοίνυν ἀπὸ καρδίας,
592 ὃν τρόπον Νινευῖται κατανύξει τὸν οὐρανὸν ἤνοιξαν
593 [para]καὶ ὤφθησαν τῷ ῥύστῃ,
594 |:καὶ ἐδέξατο αὐτῶν τὴν μετάνοιαν.:|
595 Περὶ οὖν τούτους εἰλήσθω ὁ νοῦς· αὐτῶν γὰρ καὶ ἐστὶν ἡ ὑπόθεσις, ὅθεν
596 [para]σχολάσωμεν καὶ τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων ἀκούσωμεν·
597 μετ’ ἐκεῖνο τὸ ἔμφοβον κήρυγμα
598 ὃ πρώην ἐκήρυξεν Ἰωνᾶς τοῖς μὴ νήφουσι,
599 μετ’ ἐκείνην τὴν ἄστεκτον καὶ τὴν ἀνυπόστατον
600 [para]ἀπειλὴν ἣν ὁ προφήτης προεκήρυξεν,
601 οἱ Νινευῖται ὥσπερ τεχνῖται
602 ἐπιστηρίξαι πόλιν, ἣν κακίαι ἐσάλευσαν, ἔσπευσαν,
603 [para]οὐ λίθον ὑποθέντες,
604 |:ἀλλὰ πέτραν ἀσφαλῆ τὴν μετάνοιαν.:|
605 Ῥοαῖς δακρύων τὸν ῥύπον αὐτῆς ἐκπλύναντες εὐχαῖς κατεκόσμησαν ὅλην
606 [para]καὶ ἤρεσεν ἐπιστραφεῖσα ⟦ἡ⟧ Νινευῒ τῷ οἰκτίρμονι·
607 τὸ γὰρ κάλλος αὐτῆς τὸ ἐγκάρδιον
608 εὐθέως ὑπέδειξε τῷ καρδίας ἐτάζοντι,
609 καὶ τὴν σάρκα τὴν ἄμορφον σάκκῳ σποδῷ μίξασα
610 [para]εὐποιΐαις ὡς ἐλαίῳ ἐπεχρίσατο
611 καὶ ταῖς νηστείαις μυρισαμένη
612 πρὸς τὸν ἀρχαῖον ἄνδρα ἀναλύει καὶ τούτῳ προσπλέκεται·
613 [para]διὸ καὶ ὁ νυμφίος
614 |:ἠγκαλίσατο αὐτῆς τὴν μετάνοιαν.:|
615 Ὁ βασιλεὺς δὲ αὐτῆς ὁ σοφὸς καθάπερ νυμφοστόλος γενόμενος τότε
616 [para]ἐκέλευσε τὴν πόλιν πᾶσαν ἀρετὴν ἀναδήσασθαι
617 καὶ ὡς νύμφην λοιπὸν ἐκαλλώπισε
618 καὶ κτήνη καὶ θρέμματα ὡς εἰς φέρνην ηὐτρέπιζε·
619 “Πάντα”, λέγων, “προσφέρω σοι· μόνον διαλλάγηθι,
620 [para]νυμφίε, θεέ, σωτήρ μου, καταλλάγηθι
621 τῇ πορνευσάσῃ καὶ ἀποστάσῃ
622 ἐκ τῆς ἀκηλιδώτου συνουσίας τῆς σῆς καθαρότητος·
623 [para]ἰδοὺ γὰρ σὲ φιλοῦσα
624 |:σοὶ προσφέρει δωρεὰν τὴν μετάνοιαν.:|
625 Φωνὴ ἀλόγων ζητούντων νομήν, ἀνθρώποις γὰρ ὁμοῦ καὶ τοῖς κτήνεσι πᾶσιν
626 [para]ἐκέλευσα νηστείαν ἄγειν, ἕως ἂν φιλιωθῇς ἡμῖν·
627 εἰ ἐγὼ ὁ ἀνάσσων ἠνόμησα,
628 ἐμὲ μόνον ἔτασον καὶ τοὺς πάντας ἐλέησον·
629 εἰ δὲ πάντες ἡμάρτομεν, πάντων φωνὰς ἄκουσον,
630 [para]τῶν βοῶν καὶ τῶν προβάτων τὰ μυκήματα
631 καὶ τῶν ἀνθρώπων τὰς ἱκεσίας·
632 ἐπιφθασάτω μόνον ἡ ῥοπή σου, καὶ πᾶν δεινὸν λέλυται·
633 [para]οὐ δειλιῶμεν φόβον,
634 |:ἐὰν δέξῃ παρ’ ἡμῶν τὴν μετάνοιαν.:|
635 Ἡ τὸν ζυγόν σου, σωτὴρ ἀγαθέ, τραχήλου ἑαυτῆς ἀπορρίψασα, αὕτη
636 [para]προσπίπτει σοι καὶ πάλιν τοῦτον ὑποθεῖναι ἐπείγεται·
637 Νινευῒ ἡ δραπέτις προσπίπτει σοι,
638 κἀγὼ ὁ ταλαίπωρος βασιλεὺς καὶ οἰκέτης σου
639 ὡς τοῦ θρόνου ἀνάξιος ἐπὶ σποδοῦ κάθημαι,
640 [para]ὡς τὸ στέμμα καθυβρίσας κόνιν πέπασμαι,
641 ὡς μὴ ἁρμόζων τῇ πορφυρίδι
642 τὸν σάκκον ἐνεδύθην κα͜ὶ ὠ͜δυνήθην· διὸ μὴ παρίδῃς με·
643 [para]ἐπίβλεψον, σωτήρ μου,
644 |:καὶ 〈νῦν〉 πρόσδεξαι ἡμῶν τὴν μετάνοιαν.:|
645 Τίς ὠφελία ἐν τῇ Νινευῒ, ἐὰν καταστραφῇ, ἀναμάρτητε μόνε;
646 [para]μὴ δύναται ὁ χοῦς ἐν Ἅιδῃ ἀναγγεῖλαι σοι αἴνεσιν;
647 διὰ τοῦτο οἱ ζῶντες ζητοῦμεν σε·
648 ἐκεῖνο ὃ πέφυκας, τοῦτο δεῖξον τοῖς δούλοις σου·
649 ἐλεήμων, οἰκτίρμων εἶ, οἴκτειρον, ἐλέησον,
650 [para]μὴ ποιήσῃς ἥμας 〈ἄγραν〉 τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν,
651 μὴ μισηθῶμεν ὡς Σοδομῖται,
652 μὴ γέλως ἐξαπίνης τοῖς ἐχθροῖς μου ἡ πόλις σου γένηται·
653 [para]ἀλλὰ ὡς ἐλεήμων
654 |:〈καὶ〉 νῦν πρόσδεξαι ἡμῶν τὴν μετάνοιαν.:|
655 Ἡ ναυαγοῦσα ὁλκὰς Νινευῒ καὶ πάσης τῆς ζωῆς ἀπελπίσασα, κράξον
656 [para]καὶ αἴτησαι τὸν πάντων ῥύστην δεξιὰν ἐπιδοῦναι σοι·
657 ὁ γάρ σε κυβερνῶν οὐκ ἀκούομαι·
658 πάντων γὰρ τὰ πταίσματα ἐν ἐμοὶ μόνῳ φαίνεται·
659 διὰ τοῦτο οὖν κραύγασον· τάχα τοῖς σοῖς πείθεται
660 [para]καὶ τοῖς δάκρυσί σου μᾶλλον ἐπικάμπτεται·
661 κλαῦσον, ὦ νύμφη, κλαύσατε, νέοι,
662 κλαύσατε, νεανίσκος σὺν παρθένῳ, πρεσβῦται καὶ νήπια,
663 [para]ἐνώπιον κυρίου,
664 |:προσενέγκωμεν 〈αὐτῷ〉 τὴν μετάνοιαν.”:|
665 Νομοθετήσας τοιαῦτα ποτὲ ὁ πάνσοφος ὁμοῦ καὶ πανεύφημος ἄναξ
666 [para]ὑπήκοον τὴν πόλιν πᾶσαν εὗρεν ὥσπερ ἠθέλησεν·
667 καὶ μαστῶν ὁ θηλάζων ἀπείχετο,
668 παῖδες ἀσεβήσαντες ἡδονῶν ἀπετάξαντο,
669 καὶ τὸν γάμον τὰ γύναια τίμιον ἡγήσαντο
670 [para]καὶ ἀμίαντον τὴν κοίτην διεφύλαξαν·
671 πάντες οἱ νέοι ἅμα πρεσβύταις
672 εὐχαῖς, λιταῖς, νηστείαις, εὐποιΐαις τὸν νῶτον συνέκαμψαν,
673 [para]καὶ τοιαῦτα πραξάντων
674 |:προσεδέξατο ⟦ὁ⟧ θεὸς τὴν μετάνοιαν.:|
675 Καὶ ἵνα γνῶμεν τὸ μεῖζον καλόν, οὐκ εἶπεν ἡ γραφὴ ὅτι ἤσκησαν μόνον
676 [para]οὐδ’ ἔφησεν ὅτι νηστείαις καὶ τῷ σάκκῳ ἐχρήσαντο,
677 ἀλλὰ τί μετὰ ταῦτα ἐποίησαν·
678 ἐβόησεν ἕκαστος ἐκτενῶς πρὸς τὸν κύριον,
679 πρὸς ἐκεῖνον 〈ὃν〉 ἔφυγον πάλιν ἐπανέλυσαν·
680 [para]οὐ γὰρ εὗρον ἄλλον οὕτω σπλαγχνιζόμενον
681 μετανοοῦντα ἐπὶ κακίαις,
682 καὶ ἀγαπῶντα σῴζειν καὶ φιλοῦντα λυτροῦσθαι καὶ ῥύεσθαι
683 [para]καὶ σπεύδοντα οἰκτείρειν
684 |:καὶ δεχόμενον 〈ἡμῶν〉 τὴν μετάνοιαν.:|
685 Ὑπὸ δὲ τούτων εὐθὺς Ἰωνᾶς τῇ λύπῃ ἑαυτὸν κατεμάρανε λέγων·
686 [para]“Οὐκ ἔλεγον, ὅτι οἰκτείρεις καὶ οὐ κτείνεις, φιλόψυχε,
687 διὰ τοῦτο γὰρ φεύγειν ἐσπούδαζον,
688 οὐχ ἵνα 〈μὴ〉 πέμψῃς με, ἀλλὰ ἵνα μὴ ψεύσωμαι·
689 καὶ τὰ νῦν ἠθύμησα, οὐκ ἐπειδὴ ἔσωσας,
690 [para]ἀλλ’ ἐζήτουν ὡς τῶν πρώτων κῆρυξ γέγονα,
691 οὕτως καὶ τούτων ἀξιωθῆναι·
692 ἀλλ’ ἐγενόμην κῆρυξ τῆς ὀργῆς σου καὶ οὐ τῆς ἀφέσεως·
693 [para]ἐγὼ σκληρὸς οἰκέτης,
694 |:σὺ δὲ πρᾶος καὶ φιλόστοργος.:|
695 Ῥανίδα μόνην τῶν σῶν οἰκτιρμῶν παράσχου μοι τὰ νῦν ὡς οἰκέτῃ σου· λάβε
696 [para]τὸ πνεῦμα μου· καλὸν γὰρ ἔστι τὸ θανεῖν ἢ τὸ ζῆσαι με”·
697 καὶ τοιαῦτα εἰπὼν ἐκαθεύδησε·
698 τῇ λύπῃ γὰρ πάντοτε καὶ ὁ ὕπνος ἀκόλουθος·
699 ὁ δὲ μόνος ἀνύστακτος τότε τὸν κοιμώμενον
700 [para]τῇ σκιᾷ τῆς κολοκύντης ἐπανέπαυσε,
701 ταύτῃ σκεπάζων τὸν ἀθυμοῦντα
702 καὶ δι’ αὐτῆς διδάσκων τὸν προφήτην μισεῖν τὸ ἀπότομον
703 [para]καὶ ἅπασι συμπάσχειν
704 |:καὶ φιλεῖν 〈–〉 τὴν μετάνοιαν.:|
705 Ἰδοὺ ὁ τύπος τοῦ νόμου σαφῶς ἐπὶ τῆς κολοκύντης γνωρίζεται ὄντως·
706 [para]φυεῖσα γὰρ νυκτὸς ἐκείνη Ἰωνᾶν ὑπεσκίαζε·
707 καὶ ὁ νόμος σκιάζων τὰ μέλλοντα
708 νυκτὸς ἀνεβλάστησε τῷ Μωσῇ ὑπὸ νέφεα,
709 ἡ δὲ χάρις ὡς ἥλιος ἄρτι ἀνατείλασα
710 [para]ἐπεκάλυψε τὸν νόμον ὡς τὸ λάχανον·
711 ὅθεν ὁ κόσμος ὡς ὁ προφήτης
712 ἀφυπνισθεὶς κατεῖδεν ὅτι πᾶσαν τοῦ νόμου τὴν ἄγρωστιν
713 [para]ἐθέρισεν ἡ χάρις
714 |:καὶ ἐφύτευσεν ἡμῖν τὴν μετάνοιαν.:|
715 Ὁ μὲν προφήτης ποτὲ Ἰωνᾶς ἐχάρη κατιδὼν τὴν κολόκυνταν τότε
716 [para]καὶ ἄθροον ὡς ξηρανθεῖσαν θεωρήσας ἠθύμησεν·
717 ὁ δὲ πλάστης φησὶ πρὸς τὸν ὅσιον·
718 “Εἰ σφόδρα λελύπησαι ὑπὲρ ἧς οὐκ ἐκοπίασας,
719 εἰ τὸ ἄνθος σε ἔθλιψε, πόσῳ μᾶλλον ἄνθρωπος;
720 [para]εἰ τοῦ χόρτου ξηρανθέντος ὠλιγόρησας,
721 μὴ οἰκτείρω πόλιν ⟦τὴν⟧ τοιαύτην
722 ἐν μέτρῳ δεκαδύο μυριάδας ἀνδρῶν πλήρης γέμουσαν;
723 [para]διὸ οὖν μεγαλοψύχει
724 |:καὶ ἀγάπα σὺν ἡμῖν τὴν μετάνοιαν.”:|
725 Υἱὲ τοῦ μόνου καὶ μόνε θεέ, ὁ θέλημα ποιῶν τῶν φιλούντων σε, ῥῦσαι
726 [para]ὡς εὔσπλαγχνος ἐκ τῆς μελλούσης ἀπειλῆς, ἀναμάρτητε·
727 ὡς ποτὲ Νινευίτας ᾠκτείρησας
728 καὶ τῶν μυστηρίων σου Ἰωνᾶν κατηξίωσας,
729 οὕτω νῦν τοὺς ὑμνοῦντας σε λύτρωσαι τῆς κρίσεως
730 [para]καὶ ἐμοὶ μισθὸν τοῦ λόγου δὸς τὴν ἄφεσιν·
731 λέγειν γὰρ οἶδα, πράττειν δ’ οὐκ οἶδα,
732 ἐπειδὴ οὖν οὐκ ἔχω ἔργα, σῶτερ, τῆς σῆς δόξης ἄξια·
733 [para]ἀλλ’ οὖν διὰ τοὺς λόγους
734 |:ἐξελοῦ με 〈ὡσ〉 φιλῶν τὴν μετάνοιαν.:|
735 Τὸ ξίφος τὸ ὑγρὸν οὐκ ἐπτοήθητε
736 [para]θαρροῦντες εἰς τὸ πῦρ τὸ τῆς θεότητος,
737 [para]ὃ ἐνεδύσασθε, ἅγιοι μάρτυρες·
738 πρὸς παγετὸν γὰρ καὶ κρύος παραταξάμενοι
739 καὶ τὰς ἐξ ὕψους ἀκτῖνας ὑποδεξάμενοι
740 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
741 Τὰ ὅπλα τῆς σαρκὸς ἀπορρίψαντες πάντα
742 [para]εἰσήλθετε γυμνοὶ εἰς τὸ μέσον τῆς λίμνης
743 [para]τῷ κρύει σφιγγόμενοι καὶ τῇ πίστει θαλπόμενοι·
744 διελθόντες δὲ διὰ πυρός, ἀθλοφόροι,
745 καὶ τοῦ ὕδατος παρὰ θεοῦ ἐπαξίως
746 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
747 Τὸ ξίφος τὸ ὑγρὸν 〈μὴ〉 πτοούμενοι, ἅγιοι,
748 [para]ἐν λίμνῃ κρυερᾶ ἐμβληθέντες προθύμως,
749 γενναίως ⟦ὑπ⟧ἐμείνατε τῶν τυράννων τὰς μάστιγας·
750 νῦν ἀγάλλονται τῶν οὐρανῶν αἱ δυνάμεις,
751 τέρπει, χαίρεται καὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος, ὅτι
752 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
753 Τοῦ Ἰησοῦ τὰ παθήματα καὶ τὰ θαύματα κατιδόντες οἱ μάρτυρες
754 [para]καὶ τὸν ἑκούσιον θάνατον
755 [para]σπεύδουσιν παθόντα ἀνταμείψασθαι πάθεσι καὶ θανάτῳ τὸν θάνατον·
756 “Εἰ γὰρ ἔπαθε”, λέγοντες, “ὁ ὢν ἀνεύθυνος, πόσῳ μᾶλλον οἱ ὑπεύθυνοι·
757 εἰ ἁμαρτίαν ὁ μὴ ποιήσας θελήσει ἐσταυρώθη,
758 [para]πάθωμεν ἡμεῖς προθύμως συλληφθέντες ἀνομίαις”.
759 ταῦτα καὶ τοιαῦτα λέγοντες εἰκότως τυράννων κατεπέβητε·
760 [para]βασάνους μὴ πτήξαντες, εἰς τέλος ἐμμένοντες
761 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
762 Ὅλον τὸν βίον ἡγούμενοι ματαιότητα καὶ ὡς ὄναρ παράγοντα,
763 [para]φθαρτὸν ὁμοῦ καὶ φιλόφθορον
764 [para]τῶν ἀεὶ μενόντων ἐγενήθητε ἔμποροι, ζωὴν θανάτῳ πορίσαντες.
765 τὸ γὰρ σκῆνος ὡς σκάφος ὑμῶν λογισάμενοι ζάλην κόσμου ἐφύγετε,
766 πνοὰς ἀνέμων μὴ πτοηθέντες, τῷ πνεύματι θαρροῦντες·
767 [para]τὸν βυθὸν δὲ ἀφριῶντα ἐγελάσατε περῶντες
768 καὶ τὸν μαργαρίτην οὐκ ἐν τῇ ἀβύσσῳ ἐφεύρατε, πανάγιοι,
769 [para]ἀλλ’ ἄνω πετάσαντες τὸν νοῦν σὺν τοῖς ὄμμασι
770 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
771 Ὕβριν ὑμῖν ὁ πολέμιος ὑπελάμβανεν τὰ δεσμὰ καὶ τὴν φρούρησιν
772 [para]καὶ ἀτιμίαν τὰς μάστιγας·
773 [para]ὤφθη δὲ ἡ ὕβρις αὖχος δόξαν προσφέρουσα, καὶ ὁ πόνος τὸν ἔπαινον.
774 αἱ ἁλύσεις γὰρ λύσιν ὑμῖν προεξένησαν, καὶ στεφάνους αἱ βάσανοι.
775 ἐμαστιγώθητε μὴ σφαλέντες, ἀλλ’ ὡς Χριστὸν ποθοῦντες
776 [para]τὸν μηδὲν ἠδικηκότα καὶ βουλήματι θανόντα·
777 τοῦτον θεωροῦντες καλῶς προεστῶτα τῶν ἄθλων ὡς πολύαθλοι
778 [para]τῇ πάλῃ ἐπέβητε καὶ τὸν ἐχθρὸν ῥήξαντες
779 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
780 Καύσας ὑμᾶς διεσκόρπισεν ὁ πολέμιος, ἀπολλύειν οἰόμενος
781 [para]γαῖαν καὶ θάλασσαν ἔπλησεν·
782 [para]ὅθεν ὁ συλλέξας τὰ ὀστᾶ ὑμῶν εὕρηκεν εὐρωστίαν καὶ ἴασιν.
783 ὁ γὰρ πίστει κτησάμενος ὑμῶν ἕνα λείψανον ἑαυτῷ πάντας κέκτηται.
784 λιμὸν καὶ δίψαν οὐχ ὑπομένει, οὐ γύμνωσιν ὑφίσταται,
785 [para]ἀλλ’ ἐκ πάντων τῶν λυπούντων ταῖς εὐχαῖς ὑμῶν ἐκφεύγει
786 καὶ τῶν πολεμίων λόγον οὐ ποιεῖται μαθών, ὅτι τὸν τύραννον
787 [para]ὑμεῖς ἐνικήσατε· εἰς γῆν τοῦτον ῥίψαντες
788 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
789 Ὕψους αὐτὸν κατεβάλετε οὐ κρατήματι, ἀλλὰ ῥήματι, ἅγιοι,
790 [para]“Χριστιανοί ἐσμεν”, λέξαντες·
791 [para]ἤκουσε τοῦ λόγου καὶ τοῦ θρόνου κατήνεκται καὶ τὸ κράτος ἀπώλεσε·
792 καὶ ὁ πρότερον ἄνωθεν πεσὼν ὀλέθριος κάτω ἕρπει ὁ ἄθλιος.
793 τῆς γῆς καυχώμενος κυριεύειν, ποῦ στῆναι οὐχ εὑρίσκει·
794 [para]ὁ θρασὺς κατὰ τῶν πράων τούτους πράως κολακεύει·
795 ὧν ἔτεμεν κάρας, τούτων ὑπὸ πόδας καὶ κεῖται καὶ νενίκηται·
796 [para]παλάμην ἀνέτεινε καὶ κράζει πατούμενος·
797 |:“Στεφάνων ἐτύχετε.”:|
798 Ῥίψας τὸ βέλος ὁ δόλιος πάλαι ἔτρωσε τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐνέκρωσε
799 [para]καὶ ἀσθενῆ ἀπειργάσατο·
800 [para]νῦν δὲ τῶν γενναίων κἂν ἐπάταξε σώματα, τὰς ψυχὰς οὐκ ἀπέκτεινεν.
801 τὸν πρωτόπλαστον ῥήμασι πεσεῖν ὑπέπεισε, τούτους δὲ οὔτε πράγμασιν·
802 ἐκείνῳ βασκαίνων ὑπισχνεῖτο καὶ τούτοις ἐπηγγέλλετο,
803 [para]τῷ Ἀδὰμ θεοποιΐαν καὶ τοῖς μάρτυσιν ἀξίαν.
804 ἃ οὐκ ἔχει, παρέχε· ὧν οὐκ ἐξουσία, δωρεῖσθαι ὑποτίθεται·
805 [para]διὸ τὴν βουλὴν αὐτοῦ σκεδάσαντες, ἅγιοι,
806 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
807 Οὕτως τὸν Κάϊν ἠρέθισεν ὁ πολέμιος ἀνελεῖν τὸν συναίμονα
808 [para]λέγων αὐτῷ ὅτι γίνεται
809 [para]μόνος γῆς κληροῦχος μετὰ θάνατον τοῦ Ἄβελ· καὶ πιστεύσας ἐφόνευσε.
810 τὸν Ἀδὰμ καὶ τὸν Κάϊν πλανήσας ὁ δόλιος τοὺς ἁγίους οὐκ ἔλαθε·
811 δεικνὺς ἀξίαν καὶ τιμωρίαν ἐγνώσθη ὁ πανοῦργος,
812 [para]ὅτι πρῶτον κολακεύει καὶ μετέπειτα κολάζει.
813 τούτου τὰς παγίδας γνόντες, ἀθλοφόροι, ἐφύγετε τὰ θήρατρα·
814 [para]Χριστοῦ δὲ τοῖς ῥήμασι καλῶς ἀγρευόμενοι
815 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
816 Ὕμνησεν πᾶσα ἡ ἤπειρος καὶ ἡ θάλασσα Σολομῶντος τὴν σύνεσιν·
817 [para]ἀλλ’ ὁ πανοῦργος διάβολος
818 ἤμβλυνε τὰς φρένας τοῦ σοφοῦ διὰ λαγνείας, καὶ εἰδώλοις ἐσπείσατο·
819 ἀλλ’ ἐκεῖ δυναστεύσας ἐνταῦθα ἠσθένησε· τότ’ ἰσχύσας νῦν δ’ ἔπεσε·
820 τὸν Σολομῶντα ὡς ῥαθυμοῦντα κατέσχεν ὑπουργοῦντα·
821 [para]τοὺς ἁγίους δὲ ἐφεῦρε φροντιστὰς τῆς εὐσεβείας·
822 ἄνακτα δουλώσας, δυνάστας πατήσας πτωχῶν ποσὶ πεπάτηται.
823 [para]πτωχεύει ὡς ἀεὶ πτωχός· ὑμεῖς δὲ ὡς πλούσιοι
824 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
825 Ῥέπειν τοὺς πάντας ἐδίδαξεν πρὸς τὰ εἴδωλα, βασιλεῖς τε καὶ ἄρχοντας,
826 [para]γῆς τὴν εὐπρέπειαν ἤμβλυνεν,
827 [para]οὐρανοῦ δὲ κάλλος ἐκμολύνων ἠμαύρωσεν ἐκ καπνοῦ τῶν θυσίων αὐτοῦ·
828 διὰ τοῦτο ὁ ὕψιστος ἐξ ὕψους διέκυψεν γῆν ἰδεῖν τὴν αἱμόφυρτον·
829 ὁ γεννηθεὶς ἄνω πρὸ αἰώνων ἀρχὴν λαμβάνει κάτω
830 [para]ἐκ μὲν τοῦ πατρὸς ἀχρόνως, ἐκ δὲ τῆς μητρὸς ἀφθόρως.
831 τούτου τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους μαθόντες οἱ πανάγιοι
832 [para]σφαγῆναι ᾑρήσαντο· Χριστῷ ζῆν ποθήσαντες
833 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
834 Ὤλοντο πάντα τὰ εἴδωλα καὶ ἀπώλοντο τοῦ Χριστοῦ ἐνδημήσαντος·
835 [para]θάμβος κρατεῖ τὸν διάβολον·
836 [para]δρᾶσαι οὐκ ἰσχύει, ἃ σκεπτόμενος ηὕρισκε· τὴν γὰρ δύναμιν λέλυται·
837 καὶ 〈ὁμοῦ〉 συνταράττεται καὶ τεταπείνωται καὶ εἰς χάος λελόγισται.
838 διπλοῦς αὐτῷ ἔστι φόβος, Χριστοῦ καὶ τῶν ἁγίων·
839 [para]τὸν Χριστὸν ἀκούων φρίττει καὶ τοὺς μάρτυρας πτοεῖται.
840 τοῦ σταυροῦ τὸ ξύλον βλέψαι οὐκ ἰσχύει, μαρτύρων δὲ τὰ μνήματα
841 [para]πτοεῖται θεώμενος καὶ κράζει πατούμενος·
842 |:“Στεφάνων ἐτύχετε.”:|
843 Μάτην φασὶν οἱ ἀνόητοι ὡς τὰ μέλλοντα προγινώσκει διάβολος·
844 [para]μάτην πλανᾶσαι, ὦ ἄνθρωπε·
845 [para]ὅτι γὰρ οὐκ οἶδεν, διδαξάτω σε τὸ πέρας καὶ τῶν ἔργων ἡ ἔκβασις·
846 εἰ ἠπίστατο ὅτι ζωὴν μετὰ θάνατον κομιοῦνται οἱ ἅγιοι,
847 οὐκ ἐθανάτου τοὺς ἀθλοφόρους, ἱνὰ ζωῆς μὴ τύχωσιν·
848 [para]εἰ συνῆκεν ὅτι ὄντως εἰς παράδεισον χωροῦσιν,
849 οὐκ ἔσφαζε τούτους· παντὶ γὰρ σπουδάζει κεκλεῖσθαι τὸν παράδεισον.
850 [para]διὰ τὴν βουλὴν αὐτοῦ νικήσαντες, μάρτυρες,
851 |:στεφάνων ἐτύχετε.:|
852 Ἄρα ποῖον αἱρετώτερον τῷ Βελίαρ ἦν, θεωρεῖν τὸν πρωτόπλαστον
853 [para]μόνον οἰκοῦντα παράδεισον,
854 [para]ἢ γὰρ ὅτι βλέπει πλῆθος νῦν τῶν πιστευόντων; ἀλλ’ οὐκ ᾔδει τὰ μέλλοντα·
855 αἱρετὸν ἦν αὐτῷ 〈τὸν〉 Ἀδὰμ βλέπειν ἔντιμον ἢ λῃστὴν βλέπειν ἔνδοξον·
856 ἡδὺς αὐτῷ Κάϊν μὴ φονεύσας ἢ ὁ τελώνης νήψας·
857 [para]Σολομῶντα οὐκ ἐζήτει, τὴν δὲ πόρνην ἐπεπόθει·
858 πῶς ταῦτα οὐκ ἔγνω, εἰ πάντα γινώσκει; πῶς ἔλαθεν τὸν δόλιον,
859 [para]ὅτι ἐκ τοῦ Ἀδὰμ γίνεται πιστοὺς προσκυνεῖν βοῶν·
860 |:“Στεφάνων ἐτύχετε.”:|
861 Νύξ ἐστι φύσει διάβολος καὶ τὰ μέλλοντα φαεινὰ οὐκ ἐπίσταται·
862 [para]ἄπωσαι τοῦτον, ὦ ἄνθρωπε·
863 [para]γνῶθι τὸν εἰδότα καρδιῶν ἐνθυμήματα καὶ προσκύνει ὡς εὔσπλαγχνον·
864 ὁμιλίαι κακαί γαρ χρηστὰ ἤθη φθείρουσιν, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος·
865 κενῆς σοφίας ἀπάτῃ λόγων μηδεὶς περιφερέσθω·
866 κωφωθῶμεν, ὅταν δίχα τοῦ Χριστοῦ ἡμῖν λαλῶσι,
867 καὶ τοὺς ἀθλοφόρους ζηλώσωμεν πάντες, οὓς πρώην ὁ πολέμιος
868 [para]καὶ λόγοις καὶ πράγμασι μὴ πείσας ἐκραύγαζε·
869 |:“Στεφάνων ἐτύχετε.”:|
870 Ὄντως ἡμεῖς ἀνεδείχθητε ὑπὲρ ἄνθρωπον, καίπερ ὄντες ἐν σώματι·
871 [para]σιδήρου δίκην διήλθετε,
872 [para]πῦρ καὶ τὰς βασάνους καὶ στρεβλώσεις ὡς λίθινοι ὑπεμείνατε, ἅγιοι·
873 οὐχ ὑμῶν δὲ ἡ δύναμις, ἀλλὰ τοῦ λέξαντος· “Μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάντοτε”·
874 τοῦ προειπόντος· “Μὴ μεριμνᾶτε, τὸ πῶς ἢ τί λαλήσετε·
875 [para]ἐν ὑμῖν ἐγὼ λαλήσω καὶ ὑμᾶς ἐγὼ θαρρύνω”.
876 τοῦτον θεωροῦντες καλῶς προεστῶτα τῶν ἄθλων, ὦ πολύαθλοι,
877 [para]τῇ πάλῃ ἐπέβητε καὶ ῥήξαντες τὸν Σατὰν
878 |:στεφάνων ἐτύχετε:|
879 Ὕδατος δίκην ἐξέχεαν οἱ ἀνόητοι τῶν ἁγίων τὰ αἵματα,
880 [para]ἵν’ ἥμεις σχῶμεν ἰάματα·
881 [para]τούτων δὲ τὰς σάρκας τῷ πυρὶ παραδίδοντες κλέος μέγα ἐπέθηκαν·
882 κα͜ὶ ἐ͜γενήθησαν ὄνειδος οἱ ἀποκτείνατες, οἱ κτανθάντες δὲ καύχημα·
883 ἐμυκτηρίσθησαν οἱ μανέντες κατὰ τῶν ἀθλοφόρων·
884 [para]μετὰ θάνατον γὰρ ζῶσι καὶ ψυχὰς πιστῶν φρουροῦσι·
885 τούτους νῦν ἐν τάφῳ ὥσπερ ἐν θαλάμῳ ὁρῶντες, ἱκετεύομεν·
886 [para]“Δεσμῶν ἡμᾶς ῥύσασθε· δεσμὰ γὰρ πατήσαντες
887 |:στεφάνων ἐτύχετε.”:|
888 Ἔλαβεν λίμνη τοὺς μάρτυρας ὥσπερ βάπτισμα ἀποπλῦνον τὰ πταίσματα·
889 [para]ἐκεῖ γὰρ τότε ὑπάρχοντες
890 εὗρον ἀφθαρσίαν τὸν ἐχθρὸν καταβάλλοντες, φωτισθέντες τῷ πνεύματι·
891 τὰ δὲ στέμματα βλέποντες ⟦ἔτι⟧ πλείω ἐθάρρησαν οὐρανόθεν ἐρχόμενοι·
892 ἀλλ’ ὁ Ἰούδαν πάλαι συλήσας καὶ ὧδε ἕνα κλέπτει
893 [para]καὶ χωρίζει τῶν ἁγίων τῷ λουτρῷ ἀποπλανήσας·
894 ὅμως δὲ ἡ χάρις ἄλλον ἀντεισάγει εἰς τόπον 〈τοῦ〉 ὀκλάσαντος
895 [para]βοῶσα τοῖς μάρτυσι· “Τὴν πίστιν τηρήσαντες
896 |:στεφάνων ἐτύχετε.”:|
897 Πάντα τὰ πάθη ἐνίκησε μήτηρ φέρουσα ψυχορραγοῦντα ὃν ἔτεκεν·
898 [para]ὡς γὰρ οἱ πάντες προέλαβον
899 [para]ἔπαθλα λαβόντες τῆς ζωῆς τῆς αἰωνίου τῷ Χριστῷ παριστάμενοι,
900 τὸν υἱὸν θεωρήσασα μὴ τελευτήσαντα ἀνεβόα σὺν δάκρυσιν·
901 “Ὡς ἐν κοιλίᾳ πάλιν βαστάζω, ὃν ἔτεκον ἐν πόνοις·
902 [para]ἐγὼ νῦν τοὺς ὤμους δείξω ὥσπερ μήτραν μου δευτέραν·
903 φθάσον τοὺς προλαβόντας, στῆθι ἐπὶ θρόνου· Χριστός σε ἀνεκδέχεται·
904 [para]μὴ λάθῃ μου, τέκνον μου, ὡς χάριτι πίστεως
905 |:στεφάνων ἐτύχετε.”:|
906 ⟦Ἦν θεωρῆσαι τὸ γύναιον ὡς ἐγγάστριον ὀδυνοῦσαν τὸ δεύτερον,
907 [para]ἀγωνιῶσαν καὶ κράζουσαν·
908 [para]“Μὴ τὴν εὐφορίαν τῆς ἐμῆς μήτρας ἄκαρπον δείξῃς, τέκος γλυκύτατον·
909 τοκετοῦ καὶ τροφείων σου τῶν ἐκ τοῦ γάλακτος τῶν ἐμῶν μασθῶν μνήσθητι·
910 [para]τοῦτο γνωρίζω εἶναι μοι τέκνον, τὸ νῦν ὑπὲρ τὸ πρῶτον
911 [para]τοῦτον στέργουσα τὸν τόκον ἄνωθεν κυοφορῆσαι·
912 βλέψον ἐμοὺς ὤμους μήτραν μιμουμένους καὶ τοὺς ἐν γήρει ἵδρωτας·
913 [para]σκιρτήσω, εἴπω χαίρουσα· ‘ἀξίως ὑμεῖς, ἅγιοι,
914 |:στεφάνων ἐτύχετε.‘”:|⟧
915 Ἥλιε ἄδυτε, ἄσβεστε, ἀκατάληπτε, ἐπιλάμπων τοῖς μάρτυσι
916 [para]καὶ τῇ ψυχῇ μου καταύγασον·
917 [para]σὲ καθικετεύω ταῖς πρεσβείαις τῆς μητρός σου, τῆς ἀφθάρτως τεκούσης σε·
918 τῶν ἁγίων τοῖς αἵμασιν ἡμᾶς ἁγίασον, ἵνα ὦμεν συμμέτοχοι
919 τῶν ἑλομένων σφαγιασθῆναι καὶ ὑπὲρ σοῦ θανῆναι·
920 [para]τὴν τερπνήν σου ταύτην ποίμνην ἐν τῷ φόβῳ σου στηρίξαις,
921 ἵνα δοξολογοῦμεν σῶν ἁγίων μνήμην τῶν θλίψεων λυτρούμενοι·
922 [para]αὐτοῖς γὰρ κραυγάζομεν· “Χριστὸν ἀγαπήσαντες
923 |:στεφάνων ἐτύχετε.”:|
924 Πᾶσαν στρατιὰν τοῦ κόσμου καταλιπόντες
925 [para]τῷ ἐν οὐρανοῖς δεσπότῃ προσεκολλήθητε,
926 [para]ἀθλοφόροι κυρίου τεσσαράκοντα·
927 διὰ πυρὸς γὰρ καὶ ὕδατος διελθόντες, μακάριοι, ἐπαξίως ἐκομίσασθε
928 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
929 ⟦Χαίροις, ὁ στρατὸς τῆς δόξης τοῦ βασιλέως,
930 [para]χαίρετε, φαιδροὶ φωστῆρες τῆς εὐσεβείας,
931 [para]ἐκκλησίας, χαίρετε, φρουροὶ ἀσφαλεῖς,
932 βασιλέων κλέος, χαίρετε, πολιτείας πύργος, χαίρετε, ἀθληταὶ οἱ τεσσαράκοντα,
933 |:ἐν τῇ μνήμῃ τῇ ὑμῶν οἰκτείρατε ἡμᾶς.:|⟧
934 Τῷ ἐν θρόνῳ ἀστέκτῳ ἐποχουμένῳ,
935 [para]τῷ ἐκτείναντι τὸ φῶς καθάπερ δέρριν,
936 [para]τῷ τὴν γῆν ἑδράσαντι καὶ συνάξαντι ὕδατα εἰς τὰς συναγωγὰς αὐτῶν,
937 τῷ πάντα ἐκ μὴ ὄντων ποιήσαντι ὑπάρχειν
938 καὶ πᾶσι χορηγοῦντι πνοὴν καὶ ζωήν,
939 τῷ προσδεχομένῳ τῶν ἀρχαγγέλων τὸν ὕμνον
940 [para]καὶ ὑπ’ ἀγγέλων προσκυνουμένῳ
941 [para]καὶ ὑπὸ πάντων ἀνυμνουμένῳ,
942 Χριστῷ τῷ παντοκράτορι, τῷ πλάστῃ καὶ θεῷ ἡμῶν,
943 προσπίπτω ὁ ἀνάξιος προσάγων μου τὴν δέησιν,
944 λόγου χάριν αἰτῶν, ἵν’ ἰσχύσω εὐσεβῶς ἀνυμνῆσαι κἀγὼ
945 [para]τοὺς ἁγίους, οὓς αὐτὸς ἔδειξε νικητὰς
946 [para]δωρησάμενος αὐτοῖς
947 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
948 Οὗτοι τῶν ἐγκωμίων ὑπερβαλλόντως
949 [para]ὑπέρκεινται πανσόφως οἱ ἀθλοφόροι·
950 [para]οὗτοι παρετάξαντο τῷ Σατὰν καὶ ἐπάταξαν τῶν εἰδώλων τὸ φρύαγμα·
951 οὗτοι τῆς ἀσεβείας κατέβαλον τὸ σέβας,
952 οὗτοι τῆς εὐσεβείας κήρυκες στερροί·
953 οὗτοι ἀμφιβόλων ἀκριβείας διδάσκαλοι,
954 [para]οὗτοι νοσοῦντας ἀεὶ ἰῶνται
955 καὶ ἐκ πνευμάτων δεινῶν λυτροῦνται,
956 οὗτοι τυφλῶν ἀνάβλεψις καὶ τῶν λεπρῶν καθάρσιον·
957 οὗτοι χωλῶν ἀνόρθωσις καὶ παρειμένων ἔγερσις,
958 οὗτοι πλεόντων λιμήν, οὗτοι ὁδοιπορούντων ὁδηγοὶ ἀγαθοί,
959 [para]οὗτοι τυραννουμένων ἔκδικοι ἀσφαλεῖς
960 [para]ὡς λαβόντες ὁμαδὸν
961 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
962 Ὑπὲρ ἡλίου αἴγλην ὑπερβαλλόντως
963 [para]ἡ τῶν ἁγίων τούτων λάμπει φαιδρότης·
964 [para]νέφη γὰρ καλύπτουσι τὴν ἐκείνου, τὴν τούτων δὲ οὐδὲ νὺξ διαδέχεται·
965 ἐκεῖνος ἀνατέλλων μαρμαρυγὰς ἐκπέμπει
966 καὶ δύνων αὖθις ἕλκει πάσας σὺν αὐτῷ·
967 τῶν δὲ πανολβίων τὴν φαεινὴν λαμπηδόνα
968 [para]καὶ ἡ ἡμέρα ἀνακηρύττει,
969 [para]κα͜ὶ ἡ͜ νὺξ δὲ πάλιν θαυμάζει ἄγαν,
970 πῶς διασχίσαι ἴσχυσε τὴν τῶν πραγμάτων θύελλαν·
971 παρέστη γὰρ πολύδοξος τῷ τοὺς πιστοὺς δοξάζοντι
972 καὶ ἤκουσε παρ’ αὐτοῦ· “Σὺ ἐδόξασας ἐμὲ ἐπὶ τῶν γηγενῶν·
973 [para]ἐν ὑψίστοις οὖν κἀγὼ ἐν σοὶ ὁμολογῶ
974 [para]παρασχών σοι ἀγαθά,
975 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.”:|
976 Τοῦ πανσόφου δεσπότου σοφοὶ οἰκέται,
977 [para]τοῦ γνησίου γενέτου γνήσια τέκνα,
978 [para]τοῦ στρατολογήσαντος Ἰησοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ὁ στρατὸς ὁ ἐλλόγιμος,
979 τοῦ θαυμαστοῦ ποιμένος ἡ θαυμασία ποίμνη,
980 τοῦ γεωργοῦ τῶν ὅλων τὸ γεώργιον,
981 πηγῆς ἀενάου πέλει τὰ νάματα ταῦτα·
982 [para]ἀμπέλου θείας κλήματα θεῖα,
983 [para]ἁγίας ῥίζης ἅγιοι κλάδοι,
984 τοῦ κτίστου πάσης κτίσεως ὡς κτίσμα τὸ ἐράσμιον,
985 τοῦ ἀκηράτου ἄνακτος ἡ πανολβία σύγκλητος,
986 οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ, οὓς συνήγαγεν αὐτός, ὁ τῶν ὅλων σωτήρ,
987 [para]καὶ προσέταξεν οἰκεῖν ἐν ἀγήρῳ ζωῇ
988 [para]δωρησάμενος αὐτοῖς
989 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
990 Ἄγαν ὑπερυψώθη ὑπὸ τοῦ πλάστου
991 [para]καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων πανηγυρίζει
992 [para]ἡ τῶν τεσσαράκοντα ἀθλοφόρων πανεύφημος φάλαγξ ἀκαταγώνιστος·
993 καὶ γὰρ ὡς νικηφόρος πᾶσι τοῖς ἀπ’ αἰῶνος
994 ἁγίοις ἐν ὑψίστοις συναγάλλεται,
995 στολὴν λευχείμονα, ἀκήρατον καὶ ἁγίαν
996 [para]τὴν ἐκ τῶν ἄθλων ἠμφιεσμένη
997 [para]καὶ ἐν τῇ πίστει τὴν κορωνίδα,
998 ἡ ἅπασιν αἰδέσιμος ταῖς νοεραῖς δυνάμεσιν
999 ὡς νύμφη ἀξιάγαστος καὶ τοῦ κυρίου πάρεδρος,
1000 τοῦ ἀγαθοῦ νυμφιοῦ, ἣν ἐκόσμησεν αὐτὸς ταῖς αὐτοῦ δωρεαῖς,
1001 [para]ἡ ἐκλάμπουσα ἀεὶ θείας μαρμαρυγάς·
1002 [para]ἠξιώθη γὰρ λαβεῖν
1003 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1004 Ποῖον στόμα ἀρκέσει πρὸς εὐφημίαν,
1005 [para]ποία γλῶσσα ἰσχύσει ἐγκωμιάσαι
1006 [para]τοὺς ἁγίους μάρτυρας, τοὺς λιπόντας τὴν πρόσκαιρον δόξαν διὰ τὴν μέλλουσαν,
1007 τοὺς ἀποχωρισθέντας ἀπὸ τοῦ διαβόλου
1008 καὶ κολληθέντας πίστει τῷ σωτῆρι ἡμῶν,
1009 τοὺς ἀποσπασθέντας ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας
1010 [para]καὶ συναφθέντας δικαιοσύνῃ,
1011 [para]τοὺς ἀπροσίτους ἐν τοῖς ἐπαίνοις,
1012 τοὺς ἅπασαν τὴν ἤπειρον τῆς πλάνης ἀπαλλάξαντας
1013 καὶ δόγματα ὀρθόδοξα κηρύξαντας τοῖς πέρασι,
1014 τοὺς στρατιώτας Χριστοῦ, τοὺς ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν προμαχοῦντας ἀεὶ
1015 [para]καὶ θερμῶς τοὺς τοῦ θεοῦ πολεμοῦντας ἐχθρούς;
1016 [para]οἷς δεδώρηται αὐτὸς
1017 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1018 Ἰσχυροὶ ἐν πολέμοις ἀναδειχθέντες
1019 [para]ἰσχυροὶ ἐν τοῖς ἄθλοις ὤφθησαν αὖθις
1020 [para]ἄγαν οἱ πανόλβιοι, οἱ πολλοὶ καὶ διάφοροι, εἷς δὲ ὄντες ἐν ἅπασιν·
1021 ἓν δὲ θέλημα τούτοις ἐν μίᾳ ὁμονοίᾳ
1022 λατρεύειν ὁλοψύχως τῷ τῶν ὅλων θεῷ·
1023 ὁμόφρονες ὄντες καὶ ὁμογνώμονες ὄντως,
1024 [para]ὁμοῦ τὴν πλάνην ἀπολιπόντες,
1025 [para]ὁμοῦ ταῖς στρέβλαις ἐγκαρτεροῦντες,
1026 ὁμοῦ καὶ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐκτήσαντο,
1027 ὁμοῦ καὶ τοὺς στεφάνους δὲ ἀπέλαβον οἱ ἄξιοι
1028 τῇ καρτερίᾳ αὐτῶν· τεσσαρά⟦κο⟧ντα ὤφθησαν οἱ Χριστοῦ ἀθληταί,
1029 [para]οὓς ἐδόξασεν Χριστός, ὁ μόνος λυτρωτής,
1030 [para]δωρησάμενος αὐτοῖς
1031 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1032 Ναρκιᾷ μου ἡ ψυχὴ διηγουμένη
1033 [para]τὴν τῆς θείας πληθύος μίαν καρδίαν·
1034 [para]ἐν διῃρημένοις γὰρ τεσσαράκοντα σώμασι μίαν γνώμην ἐκτήσαντο·
1035 διὸ καὶ τῶν βιαίων ἀπὸ βορρᾶ φυγόντες
1036 διάβολον γενναίως ἐτροπώσαντο.
1037 τεσσαρά⟦κο⟧ντα γλώσσας ὤφελον ἀναλαβέσθαι,
1038 [para]ἵνα ἰσχύσω ὑμνολογῆσαι
1039 τοὺς μίαν γλῶσσαν ἀναλαβόντας
1040 καὶ προσκολλᾶσθαι σπεύσαντας ταῖς νοεραῖς δυνάμεσι
1041 τοῦ σὺν αὐταῖς ἀσίγητον γεραίρειν ᾆσμα ἅγιον
1042 τῷ ἐν ὑψίστοις θεῷ τῷ χωρίσαντι αὐτοὺς τῶν προσκαίρων δεινῶν
1043 [para]καὶ συνάψαντι αὐτοὺς τοῖς αὑτοῦ λειτουργοῖς·
1044 [para]καὶ γὰρ δέδωκεν αὐτοῖς
1045 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1046 Οἱ στερροὶ στρατιῶται τοῦ ἐν ὑψίστοις
1047 [para]μετὰ τὴν τῶν πολέμων ἀνδραγαθίαν
1048 [para]αὖθις παρετάξαντο τῷ τῶν ἀθέων ἄνακτι· εἰ δοκεῖ οὖν, πιστότατοι,
1049 συντείνατέ μοι ἅμα τὸν νοῦν καὶ τὰς καρδίας·
1050 χρήσασθαι γὰρ παραδείγματι βούλομαι·
1051 ὥσπερ ἐν σκοπέλῳ κατίδωμεν ἐν ὑψίστοις
1052 [para]τὸν τῶν ἀγώνων ἀγωνοθέτην
1053 [para]Χριστὸν σκοποῦντα ἐν τῷ σταδίῳ·
1054 πολεμικὴν παράταξιν πανοῦργον, πολυμήχανον
1055 Σατὰν παραταττόμενον σὺν τοῖς οἰκείοις ἅπασι
1056 τῷ εὐσεβεῖ ἀριθμῷ, καὶ αὐτὸν τὸν εὐσεβῆ κατὰ τοῦ ἀσεβοῦς
1057 [para]πολυτρόπως σπεύδοντα ἐκνικῆσαι αὐτόν,
1058 [para]ἵνα λάβῃ ὁμαδὸν
1059 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1060 Ὑψώσας τὴν κακίαν Σατὰν ὁ πλάνος
1061 [para]παρετάξατο πόλεμον εἰς τοὺς ἁγίους·
1062 [para]οὗτοι παρετάξαντο κατ’ αὐτοῦ οἱ πανόλβιοι τῷ θεῷ ἐπελπίζοντες·
1063 εἶχον γὰρ συμμαχίαν τὴν πίστιν καὶ ἐλπίδα,
1064 οἱ δὲ τοῦ ἐναντίου ὑπερασπισταὶ
1065 ὁ δοὺξ κα͜ὶ ὁ͜ ἡγεμών· συνῆλθον οὖν πρὸς τὴν θέαν
1066 [para]σὺν τῷ ὑψίστῳ ἀγγέλων πλῆθος,
1067 σὺν τῷ Βελίαρ δαιμόνων στῖφος·
1068 ὡπλίσαντο οἱ ἄδικοι τοῖς δόρασι μαχήσασθαι,
1069 ὁμοίως καὶ οἱ δίκαιοι θυρεῶν ἐπελάβοντο
1070 δέξασθαι τὰς προσβολάς· τὰ μὲν ὅπλα τῶν δεινῶν αἰκισμοὶ συνεχεῖς·
1071 [para]τῶν δὲ πράων ποῖα ἦν; προσευχὴ ἐκτενής·
1072 [para]δι’ ὧν εὗρον οἱ πιστοὶ
1073 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1074 Ῥωμαλέος ὁ τρόπος τῶν ἀθλοφόρων·
1075 [para]παρετάξαντο κατὰ τῶν ἀντιθέων,
1076 [para]ὥσπερ παρετάξατο ὁ Μωσῆς πρὸς τὸν Ἀμαλὴκ ἀτενίζων πρὸς κύριον
1077 πετάσας ἐν τῷ ὕψει τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν
1078 σὺν ταῖς χερσὶ καὶ πᾶσαν τὴν αἴσθησιν 〈–〉· καὶ
1079 οὗτος ἀρτίως παραπλησίως ἐδείχθη
1080 [para]πετάσας χεῖρας σὺν τῇ καρδίᾳ
1081 [para]καὶ ἀτενίζων τῷ ἐν ὑψίστοις·
1082 ἐκεῖνον ὑπεστήριζον ͜Ἀα͜ρὼν καὶ Ὦρ, ὡς γέγραπται,
1083 καὶ τοῦτον ὑπεστήριξε πίστις, ἐλπίς, ὡς ἔγνωμεν·
1084 ὤφθη Μωσῆς νικητὴς ἐκδιδάσκων ἅπαντας ἀτενίζειν θεῷ·
1085 [para]καὶ ὁ τρόπος τῶν πιστῶν δι’ εὐχῆς νικητὴς
1086 [para]ἀνεδείχθη ὡς λαβὼν
1087 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1088 Ὥσπερ πρόμαχος δεινὸς τῆς ἀσεβείας
1089 [para]Ἀγρικόλαος δίκην βελῶν τοὺς λόγους
1090 σπεύσας κατηκόντισε πειθανάγκην οἰόμενος ἀπατῆσαι τοὺς μάρτυρας·
1091 φησὶν αὐτοῖς· “Ὦ φίλοι, ὑμᾶς προσήκει εἶναι
1092 ὑπερμάχους Ῥωμαίων καὶ στρατηγούς·
1093 μὴ ὑστερήσητε ἑαυτοὺς ἐκ τῆς συγκλήτου,
1094 [para]μὴ συμμιγῆτε τοῖς κατακρίτοις,
1095 [para]τοῖς ἐντρυφῶσιν ἐν ταῖς βασάνοις·
1096 ὑμῶν ὁ βίος ἔντιμος, ἐκείνων δὲ ἐπάρατος·
1097 ὑμῖν ἡ δόξα ἕπεται, ἐκείνοις δὲ ἡ κόλασις·
1098 μὴ οὖν φυρῆτε αὐτοῖς ἑαυτοὺς ἁρπάσαντες ἐκ θανάτου πικροῦ·
1099 [para]οὐ λυτροῦται γὰρ ὑμᾶς ἐξ αὐτοῦ ὁ Χριστός·
1100 [para]οὐ καρποῦσθε δι’ αὐτοῦ
1101 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1102 Μηχανὰς πολυπλόκους καὶ παγκακίστους
1103 [para]κατὰ τῶν ἀντιθέων ἐπιτηδεύω,
1104 [para]αἷς οὐ μὴ δυνήσονται ἀντιστῆναι τὸ σύνολον οἱ ἡμῖν ἀντιλέγοντες·
1105 ὑμᾶς δὲ ὡς ὀφθέντας Ῥωμαίων ὑπερμάχους
1106 θαρρῶ, ὅτι ἐν πᾶσιν ὑπήκοοι ἐστέ·
1107 καὶ πλούτῳ καὶ δόξῃ ὑμᾶς τιμήσει ὁ ἄναξ
1108 [para]ὡς σεμνοὺς ἄνδρας διαφανέντας
1109 [para]καὶ σωφροσύνῃ κεκοσμημένους·
1110 ὑμεῖς γὰρ νῦν ἐπίστασθε τὰ τῶν Ῥωμαίων δόγματα·
1111 δεῦτε οὖν, προσφιλέστατοι, σὺν πᾶσι τοῖς εὐγνώμοσι
1112 προσπέσωμεν τοῖς θεοῖς, ἵνα ῥύσωνται ἡμᾶς ἐκ θανάτου πικροῦ,
1113 [para]ᾧ προστρέχουσιν ἀεὶ οἱ Χριστοῦ μαθηταὶ
1114 [para]ὡς οἰόμενοι εὑρεῖν
1115 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.”:|
1116 Ἀτρομάκτως ἔλαβον βέλη τοιαῦτα
1117 [para]τροπωσάμενοι αὐτοῦ τὴν κακουργίαν·
1118 [para]ἄτρωτοι δὲ ἔμειναν· πρὸς γὰρ ταῦτα ἀντέφησαν τῷ ἀδίκῳ οἱ δίκαιοι·
1119 “Ἐχθρὲ τῆς ἀληθείας, υἱὲ τῆς ἀπωλείας,
1120 καλῶς ἐπωνομάσθη τὸ ὄνομα σοῦ
1121 Ἀγρικόλαος· ἄγριος γὰρ εἶ κολακευτὴς
1122 [para]ὡς ὁ πατήρ σου Σατὰν ἐκεῖνος,
1123 [para]ὁ συμβουλεύσας, φησί, τῇ Εὔᾳ·
1124 ‘ἐὰν τοῦ ξύλου γεύσησθε, ὥσπερ θεοὶ γενήσεσθε‘·
1125 καὶ σὺ ἡμῖν τὴν πρόσκαιρον δόξαν ἑλέσθαι εἴρηκας·
1126 ἀλλ’ οὐ γελάσεις ἡμᾶς· οὐκ ἀρνούμεθα Χριστὸν τὸν θεὸν τοῦ παντός,
1127 [para]τὸν δεσπόζοντα ζωῆς καὶ θανάτου ἀεί,
1128 [para]τὸν διδοῦντα τοῖς πιστοῖς
1129 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.”:|
1130 Νευρωθεὶς τῷ ἀστέκτῳ θυμῷ ὁ πλάνος
1131 [para]ὡς τοιαῦτα ἀκούσας ὑπὸ τῶν πράων
1132 [para]τοὺς ὀδόντας ἔβρυξεν ὥσπερ λέων ἀνήμερος καὶ ὡς ὄφις ἐσύρισεν·
1133 θυμομαχῶν οὖν ἔφη ὁ δοὺξ τῷ ἡγεμόνι·
1134 “Ἐν λίθοις συντριβήτω τὸ στῖφος αὐτῶν”.
1135 αὐτίκα δ’ ἐπέστη ξιφηφόρος ὁ Βελίαρ,
1136 [para]ἱνὰ ἐν τάχει σὺν τοῖς ἀθέοις
1137 [para]ἐκπολεμήσῃ τοὺς φιλοθέους·
1138 καὶ διακατασπεύσαντες τοῦ πολεμεῖν ἀπήρξαντο
1139 καὶ λίθους κατηκόντιζον· ἀλλ’ ὤφθησαν οἱ ἄνομοι
1140 συντρίβοντες ἑαυτούς· ἡ κακία γὰρ αὐτῶν ἐπῆλθεν ἐπ’ αὐτούς,
1141 [para]καὶ τὸ ἄδικον αὐτῶν ἐπὶ κάραν αὐτῶν·
1142 [para]οὐ γὰρ εὗρον οἱ δεινοὶ
1143 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1144 Οὕτως δὲ συντριβέντες ὑπὸ τῶν λίθων
1145 [para]τῶν ἁγίων οἱ ἐχθροὶ ἀπηναισχύντουν
1146 [para]καὶ ἑτέραν βάσανον ἐξευρεῖν ἐβουλεύοντο κατὰ τῶν στρατιώτων Χριστοῦ.
1147 καὶ δὴ συμβουλευθέντες μετὰ τοῦ διαβόλου
1148 εὕραντο τιμωρίαν δεινὴν κατ’ αὐτῶν·
1149 τῆς λίμνης τὸ κρύος κατανοήσαντες μέγα
1150 [para]βορραίου ταύτην ὑπερφυσῶντος
1151 [para]καὶ δριμυτάτης νυκτὸς πελούσης
1152 προσέταξαν τοὺς μάρτυρας γυμνοὺς ἐν ταύτῃ ἵστασθαι·
1153 οἱ δὲ ἀποδυσάμενοι γυμνοὶ ὥσπερ εἰς στάδιον
1154 εἰσήλθοσαν ἐν αὐτῇ καὶ τὴν νύκτα τὰς εὐχὰς ἀνέπεμπον τῷ Χριστῷ·
1155 [para]τὸν δὲ ἕνα ὁ ἐχθρὸς ἐκχωρίζει ἀπ’ αὐτῶν·
1156 [para]οὐ γὰρ ἤλπιζεν εὑρεῖν
1157 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1158 Ὑψόθεν δὲ ὁ κτίστης ὥσπερ ἐν θέρει
1159 [para]ἥλιον ἀνατέλλει τοῖς ἀθλοφόροις
1160 [para]καὶ στεφάνους ἔπεμψεν ἐννέα καὶ τριάκοντα τοῖς τὸ κρύος ἐνέγκασι·
1161 τοῦτο δὲ θεωρήσας εἷς ἐκ τῶν φυλασσόντων
1162 εἰσῆλθεν ἐν τῇ λίμνῃ πιστεύσας Χριστῷ·
1163 ἀπῆλθεν Ἰούδας καὶ ἀντεισήχθη Ματθίας·
1164 [para]ὁ πρὶν αὐθάδης, ὁ χθὲς διώκτης
1165 [para]συνηριθμήθη τοῖς ἀθλοφόροις·
1166 πρωΐας δὲ ὡς εἴδοσαν αὐτὸν οἱ ἀσεβέστατοι,
1167 προσέταξαν θυμούμενοι βάκλοις τοὺς στερροὺς κλάνεσθαι
1168 καὶ δὴ ἐξάψαντες πυρὰν ἐν αὐτῇ κατέκαυσαν τὰ σώματα αὐτῶν
1169 [para]καὶ τὰ λείψανα αὐτῶν ἔρριψαν ποταμῷ,
1170 [para]καὶ εὕραντο οἱ πιστοὶ
1171 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1172 Ὑπολειφθέντα ἕνα ἐκ τῶν ἁγίων
1173 [para]ὑπὸ τῶν παρανόμων βλέπουσα μήτηρ,
1174 [para]ἄρασα ὃν ἔτεκεν ἐπὶ ὤμων τοῖς σώμασι τῶν ἁγίων ἐπέρριψε
1175 νικήσασα τὰ πάθη τῇ ἑαυτῆς προθέσει,
1176 εὑροῦσα αἰωνίαν δόξαν σὺν αὐτοῖς·
1177 ἀλλ’ ὥσπερ καὶ τότε, Χριστέ, σωτήρ, βασιλεῦ μου,
1178 [para]τοῖς σοῖς ἁγίοις παρέσχες νίκην
1179 [para]κατὰ δαιμόνων καὶ τῶν τυράννων,
1180 καὶ νῦν ὡς εὐδιάλλακτος τῷ πιστοτάτῳ ἄνακτι
1181 κατὰ βαρβάρων δώρησαι τὰς νίκας καὶ τὰ τρόπαια,
1182 εἰρήνην νέμων σῷ λαῷ ἱκεσίαις καὶ εὐχαῖς τῆς τεκούσης σε σαρκί,
1183 [para]τῶν ἁγίων καὶ στερρῶν ἀθλοφόρων σου ἀεί,
1184 [para]τῶν λαβόντων παρὰ σοῦ
1185 |:δόξαν ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ στεφάνων πληθύν.:|
1186 Ὡς ἀπαρχὰς τῆς
1187 φύσεως τῷ φυτουργῷ τῆς κτίσεως
1188 [para]ἡ οἰκουμένη προσφέρει σοι, κύριε, τοὺς θεοφόρους μάρτυρας·
1189 ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις ἐν εἰρήνῃ βαθείᾳ
1190 [para]τὴν ἐκκλησίαν σου, τὴν πολιτείαν σου
1191 διὰ τῆς θεοτόκου συντήρησον,
1192 |:πολυέλεε.:|
1193 Ὡς ἐλεήμων ὑπάρχων, Χριστὲ ὁ θεός, τὰς τῶν μαρτύρων αἰκίσεις ἐδρόσισας,
1194 [para]τῶν διὰ σὲ τυράννοις τὴν πίστιν τρανωσάντων·
1195 ἀλλ’ ὡς αὐτοῖς ἐδωρήσω τὴν εὐλογίαν
1196 [para]ὑπομονῆς ἐκ τῆς ἄνω θεογνωσίας,
1197 καὶ ἡμῖν πᾶσι,
1198 |:πολυέλεε.:|
1199 Οἱ ἐν πάσῃ τῇ γῇ μαρτυρήσαντες καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς μετοικήσαντες,
1200 οἱ τὰ πάθη Χριστοῦ μιμησάμενοι καὶ τὰ πάθη ἡμῶν ἀφαιρούμενοι
1201 ἐνταῦθα σήμερον ἀθροίζονται πρωτοτόκων δεικνύοντες ἐκκλησίαν
1202 ὡς τῆς ἄνω τὸν τύπον ἐπέχουσαν
1203 καὶ Χριστῷ ἐκβοῶσαν· “Θεός μου εἶ σύ,
1204 |:πολυέλεε.”:|
1205 Ἀπὸ πάσης συνήχθησαν πόλεως καὶ ἡμῶν πατριῶται γεγόνασιν,
1206 ἐκ τοῦ κόσμου παντὸς ἐπεδήμησαν καὶ τὸν κόσμον ἡμῖν συνεπάγονται
1207 τῆς πανηγύρεως συμμέτοχοι· σὺν τῇ ἄνω ἡ κάτω χορεύει κτίσις·
1208 μεθ’ ἡμῶν γὰρ βοῶσι καὶ ἄγγελοι·
1209 “Θαυμαστὸς ἐν ἁγίοις σου εἶ ἀληθῶς,
1210 |:πολυέλεε.”:|
1211 Ἱερὰν εὐωχίαν τελέσωμεν, οὐρανὸς τὰ ἐπίγεια γέγονεν·
1212 οἱ φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι, οἱ δὲ μάρτυρες ἐν τῷ πληρώματι
1213 τῆς ἐκκλησίας ἀναλάμπουσι καὶ φωτίζουσι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην,
1214 ἵνα λέγῃ λοιπὸν ὁ Δαβὶδ μεθ’ ἡμῶν
1215 ὅτι· “Ἔφαναν αἱ ἀστραπαί σου τῇ γῇ”,
1216 |:πολυέλεε.:|
1217 Νῦν ἀκούσατε ξένα καὶ ἴδετε θεῖα καὶ ἀσυλλόγιστα πράγματα·
1218 πανταχοῦ τῶν μαρτύρων τὰ αἵματα ὥσπερ ῥόδα μὴ ἔχουσα ἄκανθας
1219 σπαρέντα βρύουσιν ἰάματα, εὐωδίαν δὲ πνέουσι χαρισμάτων,
1220 δι’ ὧν λαβεῖν παθῶν ἀπαλλαγὴν
1221 καὶ βοᾶν τῷ θεῷ· “Ὑψηλή σου ἡ χείρ,
1222 |:πολυέλεε.”:|
1223 Οἱ ἀγῶνες ὑμῶν καὶ οἱ στέφανοι, οἱ ἱδρῶτες ὑμῶν καὶ τὰ θαύματα
1224 οὐδὲ λόγῳ ἑνὶ ὑπογράφονται, οὐδὲ τόπῳ ἑνὶ περιγράφονται·
1225 ἡ ἐκκλησία τούτοις ἥδεται ὡς χρυσοῖς κροσσωτοῖς περιβεβλημένη
1226 καὶ παρέστηκε σοὶ ὡς βασίλισσα
1227 βασιλεῖ ἀθανάτῳ κα͜ὶ ἀ͜φθάρτῳ θεῷ,
1228 |:πολυέλεε.:|
1229 Συνετῶς τῷ θεῷ ἡμῶν ψάλλωμεν· δαψιλῶς γὰρ τὴν χάριν ἐξέχεεν,
1230 ἣν ποτὲ Ἰωὴλ προεκήρυξεν· “Ἐκχεῶ”, γὰρ φησίν, “ἐκ τοῦ πνεύματος
1231 ἐπὶ τοὺς δούλους καὶ τὰς δούλας μου”· ἡ γὰρ τούτου ἰσχὺς καὶ τοῖς ἀθλοφόροις
1232 ἐχορήγει καὶ λόγον καὶ δύναμιν,
1233 καὶ ἐνέφραττε στόματα τῶν κατὰ σοῦ,
1234 |:πολυέλεε.:|
1235 Ῥέων πλοῦτος αὐτοὺς οὐκ ἠπάτησε, τὴν γὰρ σὴν βασιλείαν ἠγάπησαν·
1236 τῶν προσκαίρων τὴν λήθην ἐλάμβανον, τῶν ἀφθάρτων τὴν μνήμην προσέμενον·
1237 ἐν οἷς ὁδεῦσαι ἐπειγόμενοι τὸ θανεῖν ἤπερ ζῆν μᾶλλον προετίμων,
1238 ἵνα σὲ τὴν ζωὴν ἐμπορεύσονται
1239 καὶ τρυφήσουσι τῶν παρὰ σοῦ ἀγαθῶν
1240 |:πολυέλεε.:|
1241 Ὠμοτάτων θηρῶν ἀγριώτεροι βασιλεῖς τοῖς ἁγίοις σου, κύριε,
1242 ἀπειλαῖς καὶ θυμῷ ἐπερχόμενοι καὶ σφοδρᾷ τῇ ὀργῇ βασανίζοντες
1243 ὡς λύκοι ἄρνας διεσπάραττον· ἀλλ’ αὐτὸς ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ καὶ ποιμὴν ἡμῶν
1244 τὴν βοήθειαν σοῦ ἐχορήγεις αὐτοῖς·
1245 διὰ σὲ γὰρ ὑπέμειναν τοὺς αἰκισμούς,
1246 |:πολυέλεε.:|
1247 Μόνος λόγος ὁ σὸς ἐπεσπάσατο τοὺς ἁγίους ὀπίσω σου, κύριε·
1248 ὡς γὰρ εἶπας· “Ὁ θέλων μοι ἕπεσθαι συγγενεῖς καὶ γονεῖς ἀπαρνήσεται”·
1249 προθύμως πᾶσιν ἀπετάξαντο καὶ τῶν ὧδε γυμνοὶ ἠκολούθησάν σοι,
1250 τῇ εὐθείᾳ ὁδῷ καὶ πηγῇ τῆς ζωῆς,
1251 ἀδιστάκτῳ τῇ γνώμῃ πιστεύσαντες σοί,
1252 |:πολυέλεε.:|
1253 Ἀπὸ τῶν θυσιῶν ἀπογεύσασθαι κατηνάγκαζον τούτους οἱ ἄθεσμοι·
1254 ἀλλ’ αὐτοὶ τὸν οὐράνιον δεῖπνον σου ψυχικοῖς ὀφθαλμοῖς προορώμενοι
1255 εἰδώλων βρώσει οὐκ ἐμόλυναν τὰ αἰνοῦντα σε χείλη καὶ εὐλογοῦντα,
1256 ἵνα σῶν ἀγαθῶν γένωνται κοινωνοί,
1257 ὧν ἠξίωσας τοὺς σοὺς μαθητάς,
1258 |:πολυέλεε.:|
1259 Ναρκησάντων θηρίων τὰ στόματα οἱ ὁρῶντες ἐγίνοντο ἔκθαμβοι·
1260 πλησιάζοντα τούτων τοῖς σώμασι πρὸ ποδῶν ἐκυλίοντο κείμενα,
1261 δουλείαν μᾶλλον ἀσπαζόμενα ἤπερ δρᾶσαι τι τῶν ἁγίων τολμῶντα,
1262 τὸ δὲ πῦρ πάλιν ἐχαλίνου αὐτοῖς·
1263 ἐδιδάσκετο γὰρ καταιδεῖσθαι τοὺς σούς,
1264 |:πολυέλεε.:|
1265 Ὁ διάβολος τέτρωται, πέπτωκε μετὰ πάσης αὐτοῦ τῆς δυνάμεως·
1266 τῶν βελῶν τὴν φαρέτραν ἐκένωσε καὶ τοὺς σοὺς στρατιώτας οὐκ ἔτρωσε·
1267 κυμάτων σάλον ἐπανέστησε, τοὺς ἑστῶτας δὲ ἐπὶ τὴν πέτραν
1268 οὐ κατέβαλεν οὐδὲ ἐσάλευσεν,
1269 ἀσφαλῆ τὸν θεμέλιον ἔχοντας σέ,
1270 |:πολυέλεε.:|
1271 Ὑπομείναντες ὄντως ὑπέμειναν καὶ νομίμως ἀθλήσαντες ἤθλησαν·
1272 τὸν ἀγῶνα καλῶς ἠγωνίσαντο καὶ τὸν δρόμον εἰς τέλος ἐτέλεσαν·
1273 τὴν πίστιν ἄμωμον ἐτήρησαν, ἀντὶ πάντων δὲ τούτων τῶν ἀλγεινῶν
1274 παρὰ σοῦ τοὺς στεφάνους ἐκδέχονται·
1275 ταῖς εὐχαῖς αὐτῶν ἵλεως γενοῦ ἡμῖν,
1276 |:πολυέλεε.:|
1277 ⟦Δαψιλῶς σου ἡ χάρις ἐκχέεται τοῖς ἐν πίστει αἰτοῦσι τὰ δέοντα·
1278 διὰ τοῦτο κἀγὼ ὁ ἀνάξιος ἱκετεύω σε, εὔσπλαγχνε κύριε·
1279 μικρὸν σταγόνα ἐκ τοῦ πνεύματος ὥσπερ ὄμβρον κατάπεμψον, δέομαι,
1280 ἵνα ψάλλω λοιπὸν καὶ τὰ σὰ μελετῶ
1281 καὶ πλουτίσω πολλοὺς ἐκ τῶν σῶν δωρεῶν,
1282 |:πολυέλεε.:|⟧