Akathist HymnἈκάθιστος ὕμνος
Romanos the Melodist Akathist Hymn PDF
The Akathist Hymn is a foundational Byzantine liturgical poem dedicated to the Virgin Mary, traditionally ascribed to the sixth-century poet Romanos the Melodist. Composed in Koine Greek, it stands as the preeminent example of the kontakion, a form of poetic sermon designed for public liturgical performance. The work is meticulously structured, comprising 24 main stanzas that each begin with a successive letter of the Greek alphabet, along with a prologue and epilogue, totaling 39 passages. Its content artfully blends narrative, recounting events from the Annunciation to Christ's early life, with profound theological praise. This is achieved through a series of repeated salutations addressed to the Virgin, creating a rhythmic and devotional cadence.
While composed in Constantinople, the precise historical occasion for the hymn's creation remains a subject of scholarly discussion. A longstanding tradition associates it with celebrations marking the city's deliverance from a siege, possibly in the early seventh century. Modern scholarship notes that if the attribution to Romanos is accurate, the hymn would date from the mid-sixth century and could be connected to an earlier event or serve as a general hymn of thanksgiving. It is believed to have been intended for a vigil service, utilizing its dramatic and accessible style to instruct and inspire the congregation.
The text itself is exceptionally well-preserved, owing to its continuous use in the Eastern Orthodox liturgical tradition. The traditional attribution to Romanos, however, is not definitively supported by manuscript evidence, as the hymn does not appear in the oldest collections of his works. Consequently, some scholars propose it may be the work of a later, anonymous poet writing in the style of Romanos. Despite these questions of authorship, the Akathist Hymn endures as a cornerstone of Byzantine hymnography and a central text of Marian devotion, its liturgical and artistic influence remaining profound.
| book proem 1 | Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει [para]ἐν τῇ σκηνῆ τοῦ ͜Ἰω͜σὴφ σπουδῇ ἐπέστη [para]ὁ ἀσώματος λέγων τῇ ἀπειρογάμῳ· “Ὁ κλίνας τῇ καταβάσει τοὺς οὐρανοὺς χωρεῖται ἀναλλοιώτως ὅλος ἐν σοί· ὃν καὶ βλέπων ἐν μήτρᾳ σου λαβόντα δούλου μορφὴν [para]ἐξίσταμαι κραυγάζων σοι· |:‘Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.‘”:| |
| book proem 2 | [Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια [para]ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, θεοτόκε· ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, [para]ἵνα κράζω σοι· |:“Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε”.:|] |
| book proem 3 | [Οὐ παυόμεθα κατὰ χρέος ἀνυμνοῦντες σε, [para]θεοτόκε, καὶ λέγοντες· |:“Χαῖρε, ἡ κεχαριτωμένη”.:|] |
| book 1 | Ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη [para]εἰπεῖν τῇ θεοτόκῳ τὸ “χαῖρε”· καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ [para]σωματούμενόν σε θεωρῶν, κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα· “Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· [para]χαῖρε, δι’ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει· χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις· [para]χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις· χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς· [para]χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς· χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις βασιλέως καθέδρα· [para]χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα· χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον· |
| book 1 | χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως· χαῖρε, δι’ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις· [para]χαῖρε, δι’ ἧς προσκυνεῖται ὁ πλάστης· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε”.:| |
| book 2 | Βλέπουσα ἡ ἁγία ἑαυτὴν ἐν ἁγνείᾳ [para]φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως· [para]“Τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς [para]δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῆ φαίνεται· ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως τὴν κύησιν προλέγεις κράζων· |:“Ἀλληλούϊα”.”:| |
| book 3 | Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι ἡ παρθένος ζητοῦσα [para]ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα· “Ἐκ λαγόνων ἁγνῶν ὑϊὸν [para]πῶς ἐστὶ τεχθῆναι δυνατόν; λέξον μοι.” πρὸς ἣν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ πρὶν κραυγάζων οὕτω· “Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις, [para]χαῖρε, σιγῇ δεομένων πίστις· χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον, [para]χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον· χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἧς κατέβη [ὁ] θεός· [para]χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν· χαῖρε, τὸ τῶν ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα· [para]χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα· χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα· |
| book 3 | χαῖρε, τὸ “πῶς” μηδένα διδάξασα· χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν· [para]χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 4 | Δύναμις τοῦ ὑψίστου ἐπεσκίασε τότε [para]πρὸς σύλληψιν τῇ ἀπειρογάμῳ· [para]καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδὺν [para]ὡς ἀγρὸν ἀπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 5 | Ἔχουσα θεοδόχον ἡ παρθένος τὴν μήτραν [para]ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ· τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθὺς [para]ἐπιγνοῦν τὸν ταύτης ἀσπασμὸν ἔχαιρε καὶ ἅλμασιν ὡς ᾄσμασιν ἐβόα πρὸς τὴν θεοτόκον· “Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμαράντου κλῆμα· χαῖρε, καρποῦ ἀθανάτου κτῆμα· χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον· [para]χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν φύουσα· χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν· [para]χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν· χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις· [para]χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις· χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα· |
| book 5 | χαῖρε, παντὸς τοῦ κόσμου ἐξίλασμα· χαῖρε, θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία· [para]χαῖρε, θνητῶν πρὸς θεὸν παρρησία· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 6 | Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων λογισμῶν ἀμφιβόλων [para]ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη [para]πρὸς τὴν ἄγαμόν σε θεωρῶν [para]καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν, ἄμεμπτε· μαθὼν δὲ σοῦ τὴν σύλληψιν ἐκ πνεύματος ἁγίου ἔφη· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 7 | Ἤκουσαν οἱ ποιμένες τῶν ἀγγέλων ὑμνούντων [para]τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν· καὶ δραμόντες ὡς πρὸς ποιμένα [para]θεωροῦσι τοῦτον ὡς ἀμνὸν ἄμωμον ἐν τῇ γαστρὶ Μαρίας βοσκηθέντα, ἣν ὑμνοῦντες εἶπον· “Χαῖρε, ἀμνοῦ καὶ ποιμένος μήτηρ· [para]χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων· χαῖρε, ἀοράτων θηρῶν ἀμυντήριον· [para]χαῖρε, παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον· χαῖρε, ὅτι τὰ οὐράνια συναγάλλονται τῇ γῇ· [para]χαῖρε, ὅτι τὰ ἐπίγεια συγχορεύουσι πιστοῖς· χαῖρε, τῶν ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα· [para]χαῖρε, τῶν ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος· χαῖρε, στερρὸν τῆς πίστεως ἔρεισμα· |
| book 7 | χαῖρε, λαμπρὸν τῆς χάριτος γνώρισμα· χαῖρε, δι’ ἧς ἐγυμνώθη ὁ ᾍδης· [para]χαῖρε, δι’ ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 8 | Θεοδρόμον ἀστέρα θεωρήσαντες μάγοι [para]τῇ τούτου ἠκολούθησαν αἴγλῃ· [para]καὶ ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν, [para]δι’ αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιὸν ἄνακτα· καὶ φθάσαντες τὸν ἄφθαστον ἐχάρησαν αὐτῷ βοῶντες· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 9 | Ἴδον παῖδες Χαλδαίων ἐν χερσὶ τῆς παρθένου [para]τὸν πλάσαντα χειρὶ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ δεσπότην νοοῦντες αὐτόν, [para]εἰ καὶ δούλου ἔλαβε μορφήν, ἔσπευσαν τοῖς δώροις θεραπεῦσαι καὶ βοῆσαι τῇ εὐλογημένῃ· “Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου μήτηρ· [para]χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας· χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον παύσασα· [para]χαῖρε, τῆς τριάδος τοὺς μύστας φυλάττουσα· χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς· [para]χαῖρε, κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν· χαῖρε, ἡ τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας· [para]χαῖρε, ἡ τοῦ βορβόρου ῥυομένη τῶν ἔργων· χαῖρε, πυρὸς προσκύνησιν σβέσασα· |
| book 9 | χαῖρε, φλογὸς παθῶν ἀπαλλάττουσα· χαῖρε, Περσῶν ὁδηγὲ σωφροσύνης· [para]χαῖρε, πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 10 | Κήρυκες θεοφόροι γεγονότες οἱ μάγοι ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ἐκτελέσαντες σοῦ τὸν χρησμὸν καὶ κηρύξαντές σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν, ἀφέντες τὸν Ἡρώδην ὡς ληρώδη μὴ εἰδότα ψάλλειν· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 11 | Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ φωτισμὸν ἀληθείας [para]ἐδίωξας τοῦ ψεύδους τὸ σκότος· τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης, σωτήρ, [para]μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκαν· οἱ τούτων δὲ ῥυσθέντες ἀνεβόων πρὸς τὴν θεοτόκον· “Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων· [para]χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων· χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα· [para]χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὸν δόλον ἐλέγξασα· χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν· [para]χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωήν· χαῖρε, πύρινε στύλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει· [para]χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης· χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάννα διάδοχε· |
| book 11 | χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε· χαῖρε, ἡ γῆ ἡ τῆς ἐπαγγελίας· [para]χαῖρε, ἐξ ἧς ῥέει μέλι καὶ γάλα· |:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 12 | Μέλλοντος Συμεῶνος τοῦ παρόντος αἰῶνος [para]μεθίστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος, [para]ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ, [para]ἀλλ’ ἐγνώσθης τούτῳ καὶ θεὸς τέλειος· διόπερ ἐξεπλάγη σου τὴν ἄρρητον σοφίαν κράζων· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 13 | Νέαν ἔδειξε κτίσιν ἐμφανίσας ὁ κτίστης [para]ἡμῖν τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ γενομένοις, ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρὸς [para]καὶ φυλάξας ταύτην, ὥσπερ ἦν, ἄφθορον, ἱνὰ τὸ θαῦμα βλέποντες ὑμνήσωμεν αὐτὴν βοῶντες· “Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας· [para]χαῖρε, τὸ στέμμα τῆς ἐγκρατείας· χαῖρε, ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα· [para]χαῖρε, τῶν ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα· χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί· [para]χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ’ οὗ σκέπονται πολλοί· χαῖρε, κυοφοροῦσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις· [para]χαῖρε, ἀπογεννῶσα ὁδηγὸν πλανωμένοις· χαῖρε, κριτοῦ δικαίου δυσώπησις· |
| book 13 | χαῖρε, πολλῶν πταισμάτων συγχώρησις· χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παρρησίας· [para]χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 14 | Ξένον τόκον ἰδόντες ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, [para]τὸν νοῦν εἰς οὐρανοὺς μεταθέντες· [para]διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς [para]ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος τοὺς αὐτῷ βοῶντας· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 15 | Ὅλος ἦν ἐν τοῖς κάτω καὶ τῶν ἄνω οὐδ’ ὅλως [para]ἀπῆν ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος· συγκατάβασις γὰρ θεϊκή, [para]οὐ μετάβασις δὲ τοπικὴ γέγονε καὶ τόκος ἐκ παρθένου θεολήπτου ἀκουούσης ταῦτα· “Χαῖρε, θεοῦ ἀχωρήτου χώρα· [para]χαῖρε, σεπτοῦ μυστηρίου θύρα· χαῖρε, τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα· [para]χαῖρε, τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα· χαῖρε, ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπὶ τῶν Χερουβίμ· [para]χαῖρε, οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπὶ τῶν Σεραφίμ· χαῖρε, ἡ τἀναντία εἰς ταὐτὸ ἀγαγοῦσα· [para]χαῖρε, ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνῦσα· χαῖρε, δι’ ἧς ἐλύθη παράβασις· |
| book 15 | χαῖρε, δι’ ἧς ἠνοίχθη παράδεισος· χαῖρε, ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ βασιλείας· [para]χαῖρε, ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 16 | Πᾶσα φύσις ἀγγέλων κατεπλάγη τὸ μέγα [para]τῆς σῆς ἐνανθρωπήσεως ἔργον· [para]τὸν ἀπρόσιτον γὰρ ὡς θεὸν [para]ἐθεώρει πᾶσι προσιτὸν ἄνθρωπον, ἡμῖν μὲν συνδιάγοντα, ἀκούοντα δὲ παρὰ πάντων· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 17 | Ῥήτορας πολυφθόγγους ὡς ἰχθύας ἀφώνους [para]ὁρῶμεν ἐπὶ σοί, θεοτόκε· ἀποροῦσι γὰρ λέγειν τὸ πῶς [para]καὶ παρθένος μένεις καὶ τεκεῖν ἴσχυσας· ἡμεῖς δὲ τὸ μυστήριον θαυμάζοντες πιστῶς βοῶμεν· “Χαῖρε, σοφίας θεοῦ δοχεῖον· [para]χαῖρε, προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον· χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα· [para]χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα· χαῖρε, ὅτι ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταί· [para]χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί· |
| book 17 | χαῖρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα· [para]χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα· χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα· χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα· χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι· [para]χαῖρε, λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 18 | Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ [para]πρὸς τοῦτον αὐτεπάγγελτος ἦλθε· [para]καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ὡς θεὸς [para]δι’ ἡμᾶς ἐφάνη καθ’ ἡμᾶς ὅμοιος· ὁμοίῳ γὰρ τὸ ὅμοιον καλέσας ὡς θεὸς ἀκούει· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 19 | Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων, θεοτόκε παρθένε, [para]καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προσφευγόντων· ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς [para]κατεσκεύασέ σε ποιητής, ἄχραντε, οἰκήσας ἐν τῇ μήτρᾳ σου καὶ δείξας προσφωνεῖν σοι πάντας· “Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· [para]χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας· χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως· [para]χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος· χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς· [para]χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν· χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα· [para]χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα· χαῖρε, παστὰς ἀσπόρου νυμφεύσεως· |
| book 19 | χαῖρε, πιστοὺς κυρίῳ ἁρμόζουσα· χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων· [para]χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε ἁγίων· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 20 | Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται συνεκτείνεσθαι σπεύδων [para]τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου· [para]ἰσαρίθμους ψαλμοὺς καὶ ᾠδὰς [para]ἂν προσφέρωμέν σοι, βασιλεῦ ἅγιε, οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον, ὧν δέδωκας τοῖς σοὶ βοῶσιν· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 21 | Φωτοδόχον λαμπάδα τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν [para]ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν παρθένον· τὸ γὰρ ἄϋλον ἅπτουσα φῶς [para]ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας, αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα, κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα· “Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ ἡλίου· [para]χαῖρε, λαμπτὴρ τοῦ ἀδύτου φέγγους· χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα· [para]χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα· χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν· [para]χαῖρε, ὅτι τὸν πολύρρητον ἀναβλύζεις ποταμόν· χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον· [para]χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ῥύπον· χαῖρε, λουτὴρ ἐκπλύνων συνείδησιν· |
| book 21 | χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν· χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας· [para]χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 22 | Χάριν δοῦναι θελήσας ὀφλημάτων ἀρχαίων [para]ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων, [para]ἐπεδήμησε δι’ ἑαυτοῦ πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὑτοῦ χάριτος· καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |
| book 23 | Ψάλλοντές σου τὸν τόκον εὐφημοῦμεν σε πάντες [para]ὡς ἔμψυχον ναόν, θεοτόκε· ἐν τῇ σῇ γὰρ οἰκήσας γαστρὶ [para]ὁ κατέχων πάντα τῇ χειρὶ κύριος ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοι πάντας· “Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ θεοῦ καὶ Λόγου· [para]χαῖρε, ἁγία ἁγίων μείζων· χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ πνεύματι· [para]χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε· χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν· [para]χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν· χαῖρε, τῆς ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος· [para]χαῖρε, τῆς βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος· χαῖρε, δι’ ἧς ἐγείρονται τρόπαια· |
| book 23 | χαῖρε, δι’ ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι· χαῖρε, φωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία· [para]χαῖρε ψυχῆς τῆς ἐμῆς προστασία· [para]|:χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.”:| |
| book 24 | Ὦ πανύμνητε μήτηρ, ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων [para]ἁγίων ἁγιώτατον Λόγον, [para]δεξαμένη τὴν νῦν προσφοράν, [para]ἀπὸ πάσης ῥῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τοὺς σοὶ βοῶντας· |:“Ἀλληλούϊα.”:| |