ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ
Ὑπόθεσιςὁ Ἀθηναῖος οὗτος ξένος πεποίηται ἐνταῦθα εἰς τὴν Κρήτην ἀπιών, ἔστι δὲ Πλάτων, ὡς ἐκ τοῦδε φανερόν. αὐτὸς γὰρ ὁ Ἀθηναῖος ξένος ἐν τῷ .. τῶν Νόμων λέγει ὅτι ἤδη αὐτῷ δύο πολιτεῖαι προηνύσθησαν· ἢ οὖν οὐδʼ ἐκεῖναι Πλάτωνος, ἢ εἰ μὴ τοῦτο, ὁ αὐτὸς ἂν εἴη τῷ Ἀθηναίῳ ξένῳ. οὗτος οὖν εἰς Κρήτην ἀφικόμενος καὶ περιτυγχάνων ἔξω πρὸ τῆς Κνωσσοῦ Κλεινίᾳ τε τῷ Κρητὶ καὶ Μεγίλλῳ τῷ Λακεδαιμονίῳ, ἐπιτετραμμένοις μὲν ὑπὸ τῶν τὴν Κνωσσὸν οἰκούντων ἀποικίαν ποιήσασθαι ἐκεῖθεν καὶ καταστήσασθαι πόλιν νόμους τὲ προσήκοντας τοῖς πολίταις διαθεῖναι, προσεχῶς δʼ ὡρμημένοις ἐπὶ τὸ τοῦ Διὸς ἄντρον, ἱερὸν τοῦτο γενόμενον ἁγιώτατον, ἐν ᾧ τὰ σεπτότατα καὶ ἀρρητότατα τῶν μυστηρίων ἐπετελεῖτο· περιτυχὼν δʼ οὖν αὐτοῖς ὁ ξένος, καὶ ταῦτα παρʼ αὐτῶν 𐆆 πυθόμενος, ἤρετο ἐπὶ τούτοις τίνες ἂν εἶεν οἱ νόμοι· τῶν δὲ μὴ δυνηθέντων τελείαν ἀποδοῦναι τὴν τῶν νόμων διάθεσιν, ὁρώντων δὲ τὸν ξένον εὖ παρεσκευασμένον περὶ νόμων θέσιν, καὶ παρακαλούντων συλλήπτορα αὐτὸν γενέσθαι τῆς πολιτείας, ἄρχεται ὁ Ἀθηναῖος ξένος τῆς τῶν νόμων διαθέσεως· ἐν οἷς δὴ οὐκέτι, ὥσπερ ἐν τοῖς τῆς μεγάλης Πολιτείας, κοινὰ πάντα προστάττει, ἀλλʼ ἑκάστῳ ἀγρὸν ἀπονέμει καὶ πρὸς τούτῳ οἰκίαν, ἔτι μέντοι καὶ γυναῖκα ἰδίαν καὶ παῖδας οὐκέτι κοινούς, πλὴν ὅτι οὐδὲ ταῦτα ἀόριστα ἀφῆκεν, ἀλλὰ τοὺς κλήρους εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν περιέλαβεν. τεσσαράκοντα γὰρ καὶ πέντε τοὺς πάντας κλήρους διανέμειν παρακελεύεται· τὴν δʼ αἰτίαν τοῦ τοσούτου ἀριθμοῦ γνωσόμεθα, ὅταν αὐτὸς ἐπιμνησθῇ. ὁρίζει δὲ καὶ τὰ τιμήματα, ὥσπερ ὁ Σόλων Ἀθηναῖος, εἰ καὶ τρόπον ἄλλον. πεντακοσιομέδιμνοι γὰρ παρʼ ἐκείνῳ καὶ ἱππεῖς ἄλλοι καὶ ζευγῖται καὶ τέταρτοι θῆτες· καὶ παρὰ τούτῳ δὲ τέτταρα ταῦτα ὁρισθήσεται, οὐκέτι δὲ τοῖς αὐτοῖς προσαγορευόμενα ὀνόμασιν οὐδὲ τῆς αὐτῆς ὄντα ποσότητος, πλὴν ὡρισμένα ὥστε μὴ ἐξεῖναι, εἰ τύχοι, τῷ πρώτῳ πλεῖον τετρακοσίων ἔχειν περιουσίαν, μήτε μὴν τῷ ἐσχάτῳ τῶν ρʹ ἐλάττονα. τοιαύτη τίς ἐστιν ἡ ὑπόθεσις.
φήμας. διαφέρει λόγος φήμης· ὁ μὲν γὰρ δῆλος γίγνεται καὶ ὑφʼ οὗ φέρεται, ἡ δὲ ἄγνωστον ἔχει τὴν ἀρχήν.
τοῦτον οὖν κτλ. ἐγένετο καὶ τούτων τρίτος ἀδελφός, Τάλως. ὃς δὴ ἔνοπλος τὴν Κρήτην περιιέναι φρουρῶν ἐλέγετο.
κλέος. καὶ οἱ Στωϊκοὶ πλατωνίζοντες κλέος φασὶ τὸ ἐπὶ τῶν σπουδαίων γινόμενον δικαίως, δόξαν δὲ τὴν ἐπὶ τῶν ἀσπούδων δόκησιν.
πολιτείας ... νόμων. πολιτείας, τῆς μιᾶς ζωῆς τῆς ὅλης πόλεως, νόμων δέ, τῶν διανεμόντων τὰ μέρη ἐξ ὧν ἡ πόλις.
τοῦ Διὸς ἄντρον. οὗ τὰ μέγιστα τῶν τοῦ Διὸς μυστηρίων καὶ τῶν Κουρητῶν ἐκεῖ δρᾶσθαι ἐλέγετο.
τί τὰ συσσίτια ἐρώτησις αʹ. " τὰ γυμνάσια " " βʹ. " καὶ τὴν τῶν " " γʹ. " τὴν γὰρ τῆς " " ἀπόκρισις γʹ.
συσσίτια.
ἀνδρία φιλίτια συσσίτια
Κρῆτες Λάκωνες Ἀθηναῖοι
ὅπλων ἕξιν. σχέσιν ἢ περιβολήν, ἢ ἁπλῶς ὅπλισιν, παρὰ τὸ ἔχειν.
πεδίας. ἀπολογεῖται διὰ τὴν τῶν τόξων χρῆσιν· καὶ γὰρ ὄνειδος ἦν, ὡς τὸ «τοξότα λωβήτηρ»· οὐ γὰρ ἀγχέμαχοι, ἀλλὰ πόρρωθεν βάλλουσιν οἱ τοξόται. αἰτιᾶται οὖν τὸν τόπον.
τόξων καὶ τοξευμάτων. τόξα ὁ βιός, τοξεύματα τὰ βέλη.
πρὸς τὸν πόλεμον. ὥστε πρὸς νίκην ἑώρα ὁ τοῦτο θέμενος. τιμοκρατικὸν δὲ καὶ θυμικὸν τὸ πρὸς πόλεμον τέλος εἶναι τῶν νόμων.
ἄνοιαν δή μοι κτλ. ὅτι δὴ λανθάνει αὐτοὺς ὡς ἀνάγκη καὶ τὰς πόλεις καὶ πάντας ἀνθρώπους πολεμεῖν διὰ βίου, ὁ Μίνως ἀνοήτους ἐκείνους ἐνόμιζεν, ὅσοι μὴ τὸν πόλεμον τέλος ποιοῦνται. τοῦτο δʼ οὐκ ὀρθῶς ὁ Κρὴς ἔφη· καὶ γὰρ ἡ ἀριστοκρατία τὴν εἰρήνην τέλος ποιουμένη, τὸν πόλεμον ὡς ἀναγκαῖον διʼ αὐτὴν αἱρεῖται.
ἄρχοντας. ἐφίσταντο γὰρ ἄρχοντες τοῖς συσσιτίοις, ἵνα μὴ ἀμέτρως διαιτώμενοι περὶ τὸν πόλεμον ἀργότεροι γίγνωνται.
ἀκήρυκτον. μὴ ἁπλῶς ἔκ τινος περιστάσεως γιγνόμενον, καὶ δεόμενον κήρυκος τοῦ διεγείροντος τοὺς ἀπείρους φύσει πάντας ἐπὶ τοῦτον παρεσκευάσθαι.
ἂν μὴ τῷ πολέμῳ κτλ. τὸ μὲν τῶν κτημάτων τέλος προσήκοι ἂν ταῖς κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν πολιτείαις, τὸ δὲ τῶν ἐπιτηδευμάτων τῇ κατὰ τὸν λόγον. τὰς ἄλλας οὖν διὰ τούτων ἀποδοκιμάσας πολιτείας, μόνην ἐγκρίνει τὴν τιμοκρατικὴν διὰ τῆς περὶ τὸν πόλεμον σπουδῆς.
ὅρον. ἀντὶ τοῦ τέλος τῆς νομιζομένης παρὰ σοὶ πολιτείας.
πῶς γὰρ ἂν ἄλλως κτλ. ἡ ἀπόκρισις ἔνδειξιν ἔχει τοῦ Λακωνικοῦ τρόπου, σύντομος οὖσα καὶ συνεστραμμένη, ἅμα δὲ καὶ κατὰ τὴν λέξιν τραχύτητα ὑποφαίνουσα. καὶ τὸ ὦ θεῖε Λακωνικόν, πλὴν ὅτι τὸ θ ἐνήλλακται· σεῖε γὰρ τὸ θεῖε παρʼ αὐτοῖς.
πότερʼ οὖν κτλ. ἐλέγξαι βούλεται ἐντεῦθεν τὴν ἐκείνων ὁμολογίαν περὶ τοῦ κατὰ τὸν πόλεμον νόμου. κέχρηται δὲ δύο ἐπιχειρήμασι, προτέρῳ μὲν τῷ διʼ ἀναλύσεως τρόπῳ, μετὰ ταῦτα δέ, ἐνισταμένου τοῦ Κλεινίου ἐντρεχῶς πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν, χρῆται καὶ ἑτέρῳ τῷ κατὰ σύνθεσιν. ἔστι δʼ ὁ ἐλεγχόμενος λόγος αὐτῶν ὁ τιθέμενος ὅρον εἶναι τῆς εὖ πολιτευομένης πόλεως τὸ πολεμεῖν καὶ νικᾶν τὰς ἄλλας.
κώμῃ δὲ πρὸς κώμην κτλ. ἐπιχείρημα αʹ κατὰ ἀνάλυσιν πόλις κώμη οἰκία ἀνὴρ πρὸς ἄνδρα αὐτὸς ἕκαστος πρὸς ἑαυτόν.
οὐ γάρ σε Ἀττικόν κτλ. οὔ σέ φημι ἀπὸ ἀνθρώπου ἔχειν τὴν ἐπωνυμίαν, Ἀτθίδος ἤ τινος τοιούτου, ἀλλʼ ἀπὸ τῆς θεοῦ τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπιστημόνως σε καὶ φρονίμως οὕτως διατιθέντα τοὺς λόγους.
ἀναγαγών. τῇ ἀναλύσει χρησάμενος καὶ ἐφʼ ἕνα ἕκαστον ἀναγαγὼν ἐκ τῆς ὅλης πόλεως.
ὦ θαυμάσιε. ἐθαύμασεν ὁ ξένος τὸν λόγον ὅτι δὴ ἐπὶ μὲν τῶν πόλεων καὶ κωμῶν ὁμοίων τὴν φύσιν, ἀνθρώπων γὰρ πρὸς ὁμοίους ἀνθρώπους, ἡ μάχη, ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς ἀνομοίων· λόγου γὰρ πρὸς ἀλογίαν.
τὸ νικᾶν αὐτὸν αὑτόν. ἑπόμενα λόγος ἄρχει ἄλογον ἠρεμεῖ σωφροσύνη ἀλογία ἄρχει λόγος ἠρεμεῖ ἀκολασία μαχόμενα λόγος νικᾷ ἀλογία ἡττᾶται ἐγκράτεια ἀλογία νικᾷ ἡττᾶται ἀκρασία
αἴσχιστον. ἀληθὲς μὲν τοῦτο, μὴ μέντοι λέγε ἄριστον τὸ τῆς ἐγκρατείας εἶδος· τούτου γὰρ ἄμεινον τὸ σωφρονικόν.
πάλιν τοίνυν κτλ. ἐπιχείρημα βʹ κατὰ σύνθεσιν αὐτὸς ἕκαστος πρὸς αὑτόν οἰκία κώμη πόλις
ταὐτὸν τοῦτο. τὸ κρεῖττον καὶ ἧττον.
καὶ τοῦτο ὀρθῶς κτλ. εὑρίσκει καὶ πρὸς τοῦτο ἀπαντῆσαι. ὡς γὰρ ψυχὴ ἐλέγετο κρείττων ἑαυτῆς ἐκείνη ἐν ᾗ ὁ λόγος ὡς ἀμείνων ἐκράτει, ἥττων δʼ ἑαυτῆς ἐν ᾗ τὸ ἄλογον, οὕτω καὶ πόλις καὶ κώμη ἐπὶ ἀμεινόνων καὶ χειρόνων ἀνδρῶν ἔχουσιν.
τοὐναντίον δέ κτλ. ὁμωνυμία τίς ἐστι περὶ τὰς εἰρημένας παρὰ τοῦ Κλεινίου φωνάς, καὶ δυνατὸν ἦν τῷ ἀντιλαμβανομένῳ τῶν λέξεων ἐναντιώσει αὐτὸν περιβαλεῖν. τὸ γὰρ κρεῖττον καὶ ἧττον καὶ ἄμεινον καὶ χεῖρον δύναται καὶ ἐπὶ τῆς ἔνδον ζωῆς τῆς ψυχικῆς θεωρεῖσθαι καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὰ σώματα διαφορᾶς, καὶ οὐδὲν κωλύεται ὁ κρείττων κατὰ τὴν ζωὴν χείρων εἶναι κατὰ τὸ σῶμα. οὕτω δὴ καὶ ἐν πόλει εἰ κρατοῖεν οἱ ἀμείνους τῶν χειρόνων τὸν εἰρημένον τρόπον, λέγοιτʼ ἂν ἑαυτῆς κρείττων, ἀλλὰ καὶ ἧττον, καὶ ἔσται ἐναντιότης τῶν ὀνομάτων περὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. διορισμοῦ δὴ χρεία περὶ τὴν ὁμωνυμίαν. ἀλλʼ ἵνα μὴ τὸ πάρεργον ἔργον ποιήσωμεν, ἄλλως διὰ παραδείγματος μεθοδευτέον τὸ σκέμμα.
εἴ ποτʼ ἐστί που. οὐ γὰρ ἐν νοητοῖς οὐδʼ ἐν οὐρανίοις, ἀλλʼ ἐν τῇ γενέσει.
τὸ χεῖρον κρεῖττον τοῦ ἀμείνονος. ἐπειδὴ κρεῖττον οὐ μόνον λέγεται τὸ βέλτιον ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπικρατέστερον, ἐπειδὰν τὸ χεῖρον νικᾷ, καὶ κρεῖττον ἐστιν· ὃ καὶ αἰνίγματι ἔοικεν, εἶναι τὸ χεῖρον κρεῖττον. ἀλλʼ ἐστὶ τὸ χεῖρον κρεῖττον οὐχ ὡς βέλτιον, ἀλλʼ ὡς ἐπικρατέστερον ὂν τηνικαῦτα.
ὅστις τοὺς μέν κτλ. αʹ. " ἢ ὅδε ὃς ἄν κτλ. " " βʹ. " τρίτον δέ που κτλ. " " γʹ.
Τύρταιον. ὁ Τύρταιος οὗτος Ἀθηναῖος ἐγένετο, εὐτελὴς τὴν τύχην· γραμματιστὴς γὰρ ἦν καὶ χωλὸς τὸ σῶμα, καταφρονούμενος ἐν Ἀθήναις. τοῦτον Λακεδαιμονίοις ἔχρησεν ὁ Ἀπόλλων μεταπέμψασθαι, ὅτε πρὸς Μεσσηνίους εἶχον τὴν μάχην καὶ ἐν ἀπορίᾳ κατέστησαν πολλῇ, ὡς δὴ ἱκανοῦ αὐτοῖς ἐσομένου πρὸς τὸ συνιδεῖν τὸ λυσιτελές· αὐτῷ γὰρ ἐπέτρεψε χρήσασθαι συμβούλῳ. ἀφικόμενος δὲ οὗτος εἰς Λακεδαίμονα καὶ ἐπίπνους γενόμενος συνεβούλευσεν αὐτοῖς ἀνελέσθαι τὸν πρὸς Μεσσηνίους πόλεμον, προτρέπων παντοίως· ἐν οἷς καὶ τὸ φερόμενον εἰπεῖν ἔπος— Μεσσήνην ἀγαθὸν μὲν ἀροῦν, ἀγαθὸν δὲ φυτεύειν. τοῦτον οὖν ἐν τῷ λόγῳ παρέλαβεν ὁ Ἀθηναῖος ξένος, ὡς καὶ αὐτὸν πολέμου σύμβουλον γεγονότα.
οὑτοσί. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ τοῦ ο μικροῦ
Θέογνιν. περὶ Θεόγνιδος καὶ τῆς κατʼ αὐτὸν ταύτης ἱστορίας ἀμφιβολία πολλὴ ἐγένετο τοῖς παλαιοῖς. καὶ οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἐκ Μεγάρων γεγενῆσθαι τῆς Ἀττικῆς· οὕτως ὁ Δίδυμος, ἐπιφυόμενος τῷ Πλάτωνι ὡς παριστοροῦντι· οἱ δὲ ὅτι ἐκ Σικελίας. εἰ δὲ καὶ μὴ εἴη ἐκ Σικελίας, οὐδὲν λυμαίνεται τὸ προκείμενον, ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον· οὐ γὰρ ὑπὲρ Ἀττικοῦ ὡς Ἀθηναῖος λέγει, ἀλλὰ καίτοι πρὸς Ἀθηναῖον αὐτὸν παραβάλλων τὸν Τυρταῖον, τὸ ἀληθὲς περὶ τὴν κρίσιν ἐφύλαξεν καὶ τὸν Θέογνιν καὶ ξένον ὄντα προέκρινεν. τί δὲ ἐκώλυεν αὐτὸν ἐκ ταύτης μὲν εἶναι τῆς Μεγαρίδος, ἀπελθόντα δὲ εἰς Σικελίαν, ὡς ἱστορία ἔχει, γενέσθαι νόμῳ Μεγαρέα ἐκεῖ, ὡς καὶ τὸν Τυρταῖον Λακεδαιμόνιον;
δικαιοσύνην ἂν τελέαν. σημείωσαι τελέαν δικαιοσύνην.
τετάρτη. πρώτη γὰρ ἡ φρόνησις ἢ δικαιοσύνη· ἡ δὲ ἀνδρεία, ὡς περὶ τὸν θυμὸν μόνον ἔχουσα, τετάρτη. τῶν γὰρ ἄλλων ἑκατέρα περὶ τὴν τριμέρειαν ἔχει· καὶ γὰρ ἡ σωφροσύνη ἐπὶ τὸν λόγον διὰ τοῦ θυμοῦ τὴν ἐπικράτειαν τοῦ ἐπιθυμητικοῦ ἀναπέμπει.
χρῆν. ἀντὶ τοῦ ἔδει, χωρὶς τοῦ ε.
θείας. δῆλον ὅτι πολιτείας. παρὰ θεῶν γάρ φατε ἐκείνους εἰληφέναι τοὺς νόμους, καὶ διὰ τοῦτο θείους καὶ τὴν πολιτείαν θείαν. ἀξίους οὖν ἀποδότω καὶ τοὺς νόμους τῆς θείας πολιτείας.
ἅπερ οἱ τῶν νῦν εἴδη κτλ. τὰ μερικὰ καὶ περὶ τὰ συναλλάγματα κλήρων καὶ ἐπικλήρων, οὐ περὶ τούτων, ἀλλὰ τὰ περὶ τὰς ἀρετὰς ὡς αὐτός. ἐν γὰρ τοῖς ιʹ βιβλίοις τὰ κατὰ τὴν ἀρετὴν πραγματευσάμενος ἐπὶ τέλει ἐν τοῖς βʹ βιβλίοις καὶ ἐκεῖνα ἠξίωσε μνήμης.
κλήρων ... ἐπικλήρων ... αἰκίας. κλῆρός ἐστι κτημάτων οὐσία τις ἢ λαχμὸς ἢ μέτρον τι γῆς, ὅθεν καὶ κληροῦχοι οἱ ταῦτα κατέχοντες· ἢ τὸ τῶν ἱερῶν ἀνδρῶν σύστημα· ἐπίκληρος δέ ἐστιν ἡ ἐπὶ κλήρῳ παντὶ καταλελειμμένη παῖς, ὀρφανὴ πατρὸς καὶ μητρός, ἀδελφῶν τε οὖσα ἔρημος. τινὲς δὲ ταύτην καὶ ἐπιπταματίδα καὶ πατροῦχον καλοῦσιν. αἰκία δέ ἐστι δίκη ἐκ προχείρου πάθους γιγνομένη τινός, ἣν ὁ εἰργασμένος πρότερος ἀδίκων ἦρξε χειρῶν, ἣ καὶ πρὸς τοὺς τεσσαράκοντα εἰσαγώγιμος ἦν.
τὸ σμικρότατον. ὅπερ ἀνωτέρω φαυλότατον μόριον τὴν ἀνδρείαν φησί, τοῦτο σμικρότατον λέγει νῦν.
εὐδόκιμοι. ὡς κατὰ τὸ φιλότιμον καὶ θυμικὸν χαρακτηριζόμενοι τῆς ψυχῆς εἶδος, τῶν ἄλλων περὶ χρήματα καὶ ἡδονὰς ἐννόμους ἢ παρανόμους ὁρώντων· ἃ δὴ τῆς ἐπιθυμίας πάντα ἐστί.
διπλᾶ δὲ ἀγαθά. αὕτη ἐστὶν ἡ κατʼ εἴδη τῶν ἀγαθῶν διαίρεσις, καὶ τῶν νόμων πρὸς ταῦτα διάθεσις.
τὰ ἀγαθά
θεῖα φρόνησις σωφροσύνη δικαιοσύνη ἀνδρεία
ἀνθρώπινα ὑγίεια κάλλος ἰσχύς πλοῦτος
τὰ μὲν ἐλάττονα. μείζω γὰρ τὰ κατὰ ψυχήν.
οὐ τυφλός κτλ. ὁ Θεόφραστός φησιν· «εἰ ζωὴν εἶχεν ὁ πλοῦτος, πρὸς μόνους ἂν ἀπῆλθε τοὺς ἀγαθούς. ἕκαστον γὰρ τοῦ οἰκείου ἐφίεται ἀγαθοῦ· τοῦτο δὲ τῷ πλούτῳ ἐστὶν ἀγαθόν, τὸ τοῖς ἀγαθοῖς ὄργανον γίγνεσθαι. τὸ γὰρ ἑκάστῳ ἀγαθόν, τοῦτο καὶ ἐφετὸν ὑπάρχει. τοῦτο δʼ αὐτῷ καὶ κατὰ φύσιν. πάντα δὲ τῆς κατὰ φύσιν ὀρέγεται διαθέσεως. νῦν δὲ ἐπειδὴ οὐκ ἔχει ὁ πλοῦτος ζωήν, ἐμπίπτει καὶ εἰς τοὺς κακούς.»
νοῦν. ὡς μεταβατικὸν καὶ μερικὸν νοῦν τὴν φρόνησιν οὕτω καλεῖ οὐχ ἁπλῶς.
ταῦτα. τὰ θεῖα ἀγαθὰ τῶν ἀνθρωπίνων.
τὰς ἄλλας. νομοθεσίας τὰς περὶ τῶν κλήρων καὶ ἐπικλήρων καὶ τῶν λοιπῶν.
τὰ θεῖα. σημείωσαι τὸ τοῦ θεολόγου.
περί τε γάμους κτλ. αʹ. " μετὰ δὲ ταῦτα κτλ. " βʹ.
μετὰ δὲ ταῦτα κτλ. γʹ. " μέχριπερ ἄν κτλ. " δʹ.
τιμῶντα. οἱ μὲν ἄλλοι νομοθέται διὰ κολάσεως ἢ ζημίας, οὗτος δὲ διὰ τιμῆς τινος πείθω τοῖς πολίταις ἐμποιεῖ πρὸς αὐτόν.
ἐπιστήσει. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἐπιστήσεειται.
πάντα ταῦτα κτλ. πάντα ταῦτα·
αʹ. " τὰ γυμνάσια " βʹ.
γʹ. " τὸ τέταρτον " δʹ. " ἔτι δὲ καὶ " εʹ.
τὰ συσσίτια. οἱ συσσιτοῦντες δέκα ἦσαν, ἡ δὲ κρίσις τῶν συνταττομένων αὐτοῖς τοιαύτη τίς ἦν. μαγδαλίαν γάρ, ἥ ἐστι μᾶζα στέατος, ἕκαστος ἔφερεν, καί τις παρειστήκει αὐτοῖς φέρων ἐπὶ κεφαλῆς ἄγγος, εἰς ὃ οἱ κρίνοντες τὰς μάζας ἐνέβαλλον, οἱ μὲν ἄξιον κρίνοντες τὸν προσιόντα ἀτύπωτον παντελῶς, ὅσοι δὲ μή, τῷ δακτύλῳ κοιλάναντες οὕτως ἐνέβαλλον τὴν μᾶζαν. μεθʼ ὃ εἰ καὶ μίαν κοιλότητα εὗρον ἔχουσαν, ἐξέβαλλον τὸν κρινόμενον τοῦ συσσιτίου· οὐ γὰρ ὡς ἐπὶ τῶν παρʼ Ἀθηναίοις ψήφων, ἡ τῶν πλειόνων ἐκράτει. τὸν δʼ ἐγκριθέντα ὁ πρεσβύτατος τῶν συσσίτων ἦγεν εἰς τὸν οἶκον οὗ τὰ συσσίτια, καὶ παρὰ τὴν θύραν ἔνδον ἱστὰς ἔλεγεν· ἀπὸ τῆς θύρας ταύτης λόγος οὐκ ἐξέρχεται, παραγγέλλων ἵνʼ ἐν ἀπορρήτῳ ἔχοι πάντα τὰ αὐτῶν. ἐκόμιζε δʼ ἕκαστος οἴκοθεν τὰ πρὸς τὸν μῆνα ἀρκέσοντα ἄλφιτα καὶ τυρὸν καὶ φοίνικας καὶ οἶνον. ὅσοι δὲ τούτων ἐν θήρᾳ ἢ θύοντες ἐτύγχανον, μέρη ἐκ τούτων ἔπεμπον τοῖς ἐν τῷ συσσιτίῳ. ἦσαν δὲ γʹ χοροὶ παρὰ Λάκωσιν, νέων, ἀνδρῶν, πρεσβυτῶν, καὶ ᾖδον οἱ μὲν γέροντες— ἡμεῖς ποτʼ ἦμεν ἄλκιμοι νεανίαι, οἱ δὲ νεανίσκοι— ἡμεῖς δʼ ἔνεσμεν· ἢν δʼ ἕλοις πείραν λάβε, ὁ τῶν παίδων— ἡμεῖς δέ γʼ ἐσσόμεσθα πολλῷ κρείσσονες.
τέταρτον. τὰς διαμαστιγώσεις, τὰς γυμνοπαιδίας, τὰ κρύπτια· ταῦτα γὰρ πρὸς ἀνδρείαν τείνει.
χρείη. δέοι, ἢ ἀντὶ τοῦ χρεὼν εἶναι.
μερῶν. ἡ ἀρετὴ δύναται καὶ ὡς ὅλον εἰς μέρη τὰς ὑπʼ αὐτὴν ἀρετὰς διαιρεῖσθαί τε καὶ ἐν αὐταῖς ὑπάρχειν, καὶ ὡς πρός τί πως ἐχούσας τὰς κατὰ μέρος, ὡς γένος ἢ καθόλου ὑπάρχειν αὐτῶν. ὡς ὅλον μὲν εἰς μέρη, οὐ τὸ πρὸ τῶν μερῶν· τοῦτο γὰρ ἀδιαίρετον· ἀλλʼ ὡς τὸ ἐν τοῖς μέρεσιν· ἐκ γὰρ τῶν κατὰ μέρος ἡ ὁλικὴ ἀρετή. ἀλλὰ καὶ ἑκάστη τῶν ἀρετῶν ὅλον τί ἐστιν, ἀλλʼ ὡς τὸ ἐν τῷ μέρει ὅλον. οὐ κωλύεται μὴν καὶ ὡς γένος εἰς εἴδη διαιρεῖσθαι ἀντιδιαιρούμενα μέν, οὐκ ἐναντία δέ, ὅτε καὶ ὡς πρός τι συνεισάγειν ἄλληλα ἐνδέχεται. καὶ γὰρ τὰ ὑπὸ τὴν ἀρετὴν εἴδη, τὸ μὲν ἄρχον, ὡς αἱ τοῦ λογικοῦ μέρους ἀρεταὶ τῆς ψυχῆς, τὰ δʼ ἀρχόμενα, ὡς αἱ τοῦ ἀλόγου. ταῦτα δὲ τῶν πρός τι.
δηλοῦντα μόνον. οἱ γὰρ Λάκωνες πολυνοίᾳ μέν, οὐ πολυλογίᾳ δέ, ὡς Ἀθηναῖοι, ἐχρῶντο.
καρτερήσεις. τὰς διαμαστιγώσεις φησί. ἐγένοντο δʼ αὗται πρὸς τῷ βωμῷ τῆς Ὀρθωσίας Ἀρτέμιδος, τῆς τὴν πολιτείαν ἀνορθούσης. παρειστήκει γὰρ ἡ ταύτης ἱέρεια φέρουσά τι ἐπὶ τῆς χειρὸς κεκρυμμένον, ὃ μέχρι τοῦ νῦν ἄγνωστόν ἐστι, καὶ εἰ μὲν ἧττον τοῦ δέοντος ἐμαστιγοῦτο· κινεῖν γὰρ τὰς χεῖρας οὐκ ἐτόλμα, ἔχων ταύτας ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὁ μαστιζόμενος· ἐβαρεῖτο ἐκείνη ὑπὸ τοῦ φερομένου, δεόντως δὲ τὴν δίκην εἰ ὑπεῖχεν, κούφως ἡ ἱέρεια διετίθετο.
ταῖς χερσί. τὰς γυμνοπαιδίας λέγει. γυμνάζοντες γὰρ τοὺς παῖδας ἐν ἡλίῳ τύπτειν ἀλλήλους ἐποίουν μέχρι νίκης. ἐνίοτε δὲ καὶ σφαῖραν ἢ ἄλλο τι ἐρρίπτουν, ὥστε τὸν πρῶτον ἁρπάσαντα νικᾶν. καὶ πολὺς αὐτοῖς οὗτος ὁ ἀγών.
κρυπτεία τις. ἠφίετό τις ἀπὸ τῆς πόλεως νέος ἐφʼ ᾧτε μὴ ὀφθῆναι ἐπὶ τοσόνδε χρόνον. ἠναγκάζετο οὖν τὰ ὄρη περιερχόμενος καὶ μήτε καθεύδων ἀδεῶς, ἵνα μὴ ληφθῇ, μήτε ὑπηρέταις χρώμενος μήτε σιτία ἐπιφερόμενος διαζῆν. ἄλλο δὲ καὶ τοῦτο γυμνασίας εἶδος πρὸς πόλεμον· ἀπολύοντες γὰρ ἕκαστον γυμνὸν προσέταττον ἐνιαυτὸν ὅλον ἔξω ἐν τοῖς ὄρεσι πλανᾶσθαι, καὶ τρέφειν ἑαυτὸν διὰ κλοπῆς καὶ τῶν τοιούτων, οὕτω δὲ ὥστε μηδενὶ κατάδηλον γενέσθαι. διὸ καὶ κρύπτεια ὠνόμασται· ἐκολάζοντο γὰρ οἱ ὁπουδήποτε ὀφθέντες.
ποιοῦσιν κηρίνους κτλ. κηρίνους πρὸς ταῦτα ξύμπαντα ποιοῦσιν: κηρίνους ἤ οἶμαι μὲν οὕτω: πρὸς ταῦτα ξύμπαντα
ψέξῃ τι. γρ. ἐζήτει.
μόνοις. μόνοις.
νόμον. νόμιμον.
τἀναντία. ἤγουν τὰ ἐναντία τῶν εὐδαιμονούντων.
τῶν ἄλλων ὁ λόγος. τὸ βιβλίον τοῦ πατριάρχου· τῶν ἄλλων λόγος.
ταῦτα γένη . ἀλλαχοῦ ταῦτα γένη.
ἐν τάξει δὲ μᾶλλον τούτων. Ὦ λῷστε, διώκομεν δέ γε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἀπʼ ὀρθώσεως· ἐν τάξει δὲ μᾶλλον τούτων· εἶτα· ὦ λῷστε διώκομεν δέ γε.
μήτε ἔχῃ τὴν τέχνην δειλός τε ᾖ;μήτε ἔχῃ τὴν τέχνην δειλός τε ᾗ.
μῶν . γρ. ὑμῶν.
ὡς εἰπεῖν διημαρτημένα . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὡς εἰπεῖν διημαρτημένα.
βραχύ τι τῇ πόλει γίγνοιτʼ ἂν ὄφελος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· βραχὺ τῇ πόλει γίγνοιτʼ ἂν ὄφελος.
τὴν πόλιν ἅπαντες κτλ. Ἀθῆναι φιλόλογος πολύλογος Λακεδαίμων βραχύλογος Κρήτη πολύνους μᾶλλον ἢ πολύλογος.
ὡς ἐμοὶ φαίνεται. γρ. ὡς ἐμοὶ φαίνεται: τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον.
διὰ βίου παντὶ κατὰ δύναμιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ βίου παντὶ κατὰ δύναμιν.
ἡγησώμεθα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ τοῦ ο μικροῦ.
οὐ βιαίου. ἀλλαχοῦ οὐ βεβαίου.
ναί. τὸ ναὶ ἐν ἄλλοις οὐ κεῖται.
τὸ τούτῳ θάρρος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον τὸ τούτωνι θάρρος.
ἢ τῇ μὲν δειλίᾳ. γρ. δειλίᾳ ἀλλαχοῦ ἧι τῆι μὲν διαίτηιειλίαι· ἀπʼ ὀρθώσεως: οὐκ εὖ.
ἢ πῶς λέγομεν; τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἢ πῶς λέγωμεν.
πιόντα τὸν ἄνθρωπον. ἀλλαχοῦ· πιόντα ἄνθρωπον.
ὡς ἔοικʼ, εἴη τὸ μελετᾶν. ἀλλαχοῦ· ὡς ἔοικʼ εἴη τὸ μελετᾶν.
τὴν παραγιγνομένην πρῶτον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πρῶτον.
τὴν ἔνρυθμόν τε. τὴν ἔνρυθμον.
πρῶτον δὴ τοῦτο ἀποδεξώμεθα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πρῶτον δὴ τοῦτο ἀποδεξόμεθα.
πεπαιδευμένον ἱκανῶς. ἀλλαχοῦ ἡ ὑποστιγμὴ εἰς τὸ ἱκανῶς.
πότερον εἰ κτλ. αʹ. " ἢ ὃς ἄν κτλ. " βʹ. " ἢ ʼκεῖνος κτλ. " γʹ.
ῥηθέντα ἢ μελῳδηθέντα ἢ καὶ ὁπωσοῦν χορευθέντα.
συνηθείας ἐναντία ἢ τὰ μὲν τῆς συνηθείας.
ἐκ πάσης ἀνάγκης γίγνεσθαι. ἀνάγκης
παιδιᾷ τε καὶ ἑορτάσει. ἡ ἑόρτασις.
οἰόμεθα. τὰ ἀντίγραφα ὅλα διὰ τοῦ ω ἐστιν.
οὔτε γὰρ παρὰ θεάτρου δεῖ. ἀλλαχοῦ· οὔτε γὰρ παρὰ θεάτρου δεῖ.
ὡς ὄντως ὀρθός ἐστιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ο μικροῦ· καὶ καλῶς ἡ τοιαύτη γραφή.
τὰ τῶν σωφρόνων τε καὶ ἀνδρείων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον τὰ τῶν σωφρονούντων τε καὶ ἀνδρείων.
ἢ δύʼ ἐστόν τινε. γρ. ἢ δύʼ ἐστόν τινε.
εἴτε καὶ πατήρ. εἴτε πατήρ.
πῶς δʼ οὐ μεμνήμεθα;
λόγου δὴ δεῖ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον λόγου δὲ δεῖ.
μέθης δὲ καὶ πολυοινίας τὸ παράπαν τὸν νέον ἀπέχεσθαι· τετταράκοντα δὲ ἐπιβαίνοντα ἐτῶν.
εἴπερ. σημείωσαι τὸ εἴπερ.
εἰ γὰρ ἔχομεν μοῦσαν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον μοῦσαν.
ἢ τοῦτο κτλ. αʹ. " ἤ τινα κτλ. " βʹ. " ἢ τό κτλ. " γʹ.
οὐκοῦν πρῶτον κτλ. ἡ χάρις οἷς ἔνεστιν, ἕπεται καθʼ ἡδονήν κατʼ ὀρθότητα κατʼ ὠφέλειαν
ὥς φαμεν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ὥς φαμεν.
ἀπεικασία. ἀπεικασία.
ὅτι ποτʼ ἐστίν. ἀλλαχοῦ· ὅτι ποτʼ ἐστίν.
ὅτι ποτʼ ἐστίν. ὁμοίως
πέραν. ἀλλαχοῦ πέραν.
χορικῆς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ο μικροῦ.
ἄρχων δʼ ἱκανός. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἱκανὸς διὰ τοῦ ο μικροῦ. καὶ καλῶς.
ἀκταινώσῃ. ἀκταίνειν· γαυριᾶν, ἀτάκτως πηδᾶν, ἢ μετεωρίζειν, ἢ ὁρμᾶν, ἢ ἐξᾴττειν, ἀπὸ τοῦ ἐξαΐειν καὶ ἰσχύειν. ἀπὸ τούτου οὖν τὸ ἀκταινώσῃ.
ψυχῆς πρὸς ἀρετὴν παιδείας. ἀλλαχοῦ πρὸς ἀρετῆς παιδείαν, ἄνευ τοῦ ὡς.
κολοφῶνα. κολοφὼν σημαίνει τὸ κῦρος τὴν ἐπίκρισιν.
οὔκουν ῥᾴδιόν γε οὐδαμῶς. τὸ δέ γε ὡς ἄπλετον τὶ καὶ ἀμήχανον ἂν εἴη; τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· οὔκουν ῥάιδιόν γε οὐδαμῶς· τὸ δέ γε ὡς ἄπειρον τι καὶ ἀμήχανον ἂν εἴη.
Μῶν οὖν. πατριάρχου μῶν οὖν.
γένεσιν καὶ μετάβασιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον μετάβασιν.
Ἆρʼ οὖν ὑμῖν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἆρʼ οὖν ὑμῖν.
καὶ ὁτιοῦν; τοῦτο ὅτι κτλ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ ὁτιοῦν: γρ. ὁτιοῦν χωρὶς τοῦ τοῦ
ἢ πρὸς κακίαν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἢ πρὸς κακίαν.
πληθύοντος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον πληθύοντος.
πάντα. ἀλλαχοῦ πάντα.
πορεῖα. πορεῖά ἐστι τὰ εἰς πορείαν χρήσιμα.
πῶς γὰρ ἄν; τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον πῶς γὰρ ἄν;
δέονται. γρ. λέγονται: γρ. δέονται.
ἐμπύρων κτλ. σημείωσαι τὸ παρηχητικόν.
γενναιότατα. τοῦ πατριάρχου. γρ. γενναιότατα.
οὔτʼ ἐδέοντο. οὔτε ἐδέοντο.
λεγομένοις. τοῦ πατριάρχου λεγομένοις.
αἱμασιώδεις. αἱμασιαὶ τρόχοι, κυρίως ἠκανθωμένοι.
εἴδη. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον δίφθογγος· καὶ εὖ.
εἰς δὴ τὸ πρόσθεν προέλθωμεν ἔτι τοῦ νῦν ἐπελθόντος ἡμῖν. ἀλλαχοῦ· εἰς δὴ τὸ πρόσθεν προέλθωμεν· ἔτι τοίνυν ἐπελθόντος ἡμῖν· οὐκ εὖ.
ὃν τὸ Ἴλιον ἐπολιορκεῖτο. σημείωσαι τὴν σύνταξιν.
τὰς τότε φυγάς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὰς τότε φυγὰς.
κατοικίσεσιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ η.
καὶ νῦν κατῳκισμένον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ πρὸ νῦν κατῳκισμένον.
αὐ τόν.
ποιήσεσθαι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ποιήσεσθαι.
τῶν τοιούτων τι πᾶς ἀπαντᾷ λέγων μὴ κινεῖν.
τίνʼ οὖν ἂν σκέψιν. ἀλλαχοῦ τίνʼ οὖν ἂν σκέψιν.
σκοποίμεθʼ ἄν; Οὐ ῥᾴδιον ἀντί. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον σκοποίμεθʼ: οὐ ῥάιδιον ἀντί.
ἡ τοῦ στρατοπέδου τοῦ τότε. ἀλλαχοῦ· ἡ τοῦ στρατοπέδου τότε.
καί τινι διανοίᾳ ταύτῃ. γρ. καί τινι διανοίᾳ τοιαύτῃ.
καὶ χρόνον τινʼ ἂν πολύν. γρ. καὶ χρόνον τινʼ ἂν πολύν.
διακεκοσμῆσθαι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον. γρ. διακεκοσμῆσθαι.
ἀνυπόστατον ἄν τινα. ἐν ὅλοις ἀντιγράφοις.
ἐμβεβήκαμεν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ τοῦ μ.
ἐχόντως νοῦν. ἐχόντως νοῦν.
καὶ ἄνδρες πρεσβῦται. καὶ ἄνδρες πρεσβῦται ἐν τοῖς ἀντιγράφοις.
ἑαυτοῖσιν. γρ. ἑαυτοῖσι.
καὶ μὴν ὧν γʼ ὁ παῖς. καὶ μὴν ὧν ὁ παῖς.
καὶ ὁ λέγων ἐγώ. ἀλλαχοῦ· καὶ ὃ ʼλεγον ἐγώ· οὐκ εὖ.
τὸ πλῆθος, ταὐτόν, καὶ δὴ καὶ ἑνὸς ἀνδρὸς ὁπόταν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸ πλῆθος ταὐτόν, καὶ δὴ καὶ ἑνὸς ἀνδρὸς ὁπόταν.
εἰ ἄρα μου καταμανθάνετε . ἀλλαχοῦ· εἰ ἄρα μου καταμανθάνετε.
ὡς τοῖς ταῦτʼ ἀμαθαίνουσι . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὡς τοῖς ταῦτʼ ἀμαθαίνουσι· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ἆρʼ οὐχί κτλ. αʹ. " τούτῳ δέ γε κτλ. " βʹ. " καὶ τρίτον κτλ. " γʹ.
τέταρτον δέ κτλ. δʹ. " πέμπτον γε κτλ. " εʹ. " τὸ δὲ μέγιστον κτλ. " ϛʹ.
θεοφιλῆ δέ γε κτλ. ζʹ.
τὸ κρείττονα μὲν ἄρχειν, τὸν ἥττω δὲ ἄρχεσθαι. ἀλλαχοῦ τὸ κρείττονα μὲν ἄρχειν, ἥττω δὲ ἄρχεσθαι.
πολιτικὰ ἀξιώματα.
ἄρχοντες αʹ γονεῖς βʹ γενναῖοι γʹ πρεσβύτεροι δʹ δεσπόται εʹ κρείττονες ϛʹ φρονοῦντες ζʹ θεοφιλεῖς εὐτυχεῖς
ἀρχόμενοι ἔκγονοι ἀγεννεῖς νεώτεροι δοῦλοι ἥττονες ἀνεπιστήμονες οὐ τοιοῦτοι
καὶ ὅτι πεφυκότα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ ὅτι πεφυκότα.
θεῖ . γρ. πίπτει.
λέγομεν. γρ. λέγω.
κατὰ γῆρας. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον. γρ. κατὰ γῆρας.
ψάλιον. χαλινόν.
μέτριον μᾶλλον δουλείας. μᾶλλον
πρόσθημα ὧν. ὧν.
καὶ διὰ πάντα ταῦθʼ ἡμῖν συνέπεσε . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ διὰ πάντα ταῦθʼ ἡμῖν ξυνέπεσε.
ἄγουσιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἄγουσι.
καὶ τούτῳ δὴ τὸ ἐναντίον ἦν ᾠδῆς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ τούτῳ δὴ τὸ ἐναντίον ἦν ᾠδῆς.
ἄλλο εἰς ἄλλο. ὅλα τὰ ἀντίγραφα· διὰ τοῦ ο μικροῦ.
τίνος δὴ χάριν ἕνεκα. τίνος δὴ χάριν ἕνεκα.
ὅτι τότε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον τότε.
ἀγαγόντων . γρ. ἀγαθὸν: γρ. ἀγαγόντων.
Εἰς δὴ τί. ἀλλαχοῦ εἰς δή τι.
ὀρθῶς ὑποτίθεμαι μόνον.
ὅτῳ ἂν συνεχῶς τούτων ἀεὶ καλόν τι συνέπηται μόνῳ . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὅτῳ ἂν συνεχῶς του· τῶν ἀεὶ καλῶν τι ξυνέπηται μόνῳων: γρ. ὅτῳ ἂν συνεχῶς τῶν ἀεὶ καλῶν τι ξυνέπηται μόνον.
κατοικίσεων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ι.
γενήσεσθαι. γρ. γενήσεσθαι.
ἀλλʼ ὄντως. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀλλʼ ὄντως: γρ. οὕτως γρ. ὅμως.
οὕτως ἔοικʼ ἔχειν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον οὕτως ἔοικʼ ἔχειν.
πάντα ταῦτʼ. πάντα ταῦτα.
ὀρθῶς, τί παρὸν αὐτῷ. ἀλλαχοῦ· ὀρθῶς τι παρʼ αὐτῷ.
ὃ λέγω που. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὃ λέγω που.
οἰόμεθα. πανταχοῦ μέγα.
φύεται. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· φύεται.
ἄριστα οἰκεῖται. τοῦ πατριάρχου. γρ. ἄριστα οἰκεῖται.
εἴπερ προσήκων ἐστίν, μαλʼ ὀρθῶς ἂν ποιοίης. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· εἴπερ προσήκων ἐστὶ μάλʼ ὀρθῶς ἂν ποιοίης· καὶ καλῶς.
βασιλέας τε καὶ ἄρχοντας. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον βασιλέας γε καὶ ἄρχοντας.
εὐνομίαν. γρ. εὐνομίαν: γρ. ἐλευθερίαν.
ἀνάφυξις ἀνάφυξις.
τὴν τοῦ νοῦ διανομήν κτλ. σημείωσαι πόθεν εἴρηται νόμος.
εἴδη. εἴδη.
ἢ καὶ τύραννον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἢ καὶ τύραννον.
εὐπειθέστατός τε ᾖ. ἀλλαχοῦ· εὐπειθέστατός τε ᾖ.
ὑπόθεσις ὡραῖα καὶ ὠφέλιμος.
ὁ μὲν δὴ θεός κτλ. θεὸν μὲν τὸν δημιουργὸν σαφῶς, παλαιὸν δὲ λόγον λέγει τὸν Ὀρφικόν, ὅς ἐστιν οὗτος— Ζεὺς ἀρχή, Ζεὺς μέσσα, Διὸς δʼ ἐκ πάντα τέτυκται· Ζεὺς πύθμην γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστεροέντος. καὶ ἀρχὴ μὲν οὗτος ὡς ποιητικὸν αἴτιον, τελευτὴ δὲ ὡς τελικόν, μέσα δὲ ὡς ἐξ ἴσου πᾶσι παρών, κἂν πάντα διαφόρως αὐτοῦ μετέχῃ. εὐθείᾳ δὲ τὸ κατὰ δίκην σημαίνει καὶ ἀξίαν, καὶ ἀπαρεγκλίτως, καὶ οἱονεὶ κανόνι ἑνί. τὸ δὲ περιπορευόμενος τὸ αἰωνίως, τὸ ἀεὶ ὡς αὕτως καὶ κατὰ τὰ αὐτά· ἡ γὰρ περιφορὰ τοῦτο ἔχει ὡς ἐν αἰσθητοῖς.
ἤ πού τις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἤ πού τις.
καὶ τὰ ἄλλʼ οὕτως. ἀλλαχοῦ· καὶ τὰ ἄλλʼ οὕτως.
εὐχαῖς καὶ ἀναθήμασιν. ἀλλαχοῦ· εὐχαῖς ἄνευ τοῦ καί.
φέροιτʼ ἄν; πρῶτον μέν.
τοὺς ἑαυτῶν γεννητάς. τοὺς γεννήτας.
τὰ ... λεχθέντα. τὰ περὶ θυσιῶν καὶ γονέων.
ψυχῆς λαβόμενα. λαβόμενα: γρ. λαβόμενα.
ἀνιδιτί. ἀνιδιτί: ἀνιδρωτί, ὡς ἐν τῷ Διογενιανῷ.
ἐπιτρέπειν ποιεῖν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ποιεῖν.
προαγορεύῃ. τὰ ἀντίγραφα ὅλα ὑποτακτικῶς.
τῷ. ὅλα τὰ ἀντίγραφα διὰ διφθόγγου.
μοναυλίαν. μοναυλίαν.
πρὸς τοῦτο δὲ οὐδείς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον πρὸς τούτῳ δὲ οὐδείς.
ἐπὶ τὸν ἄπειρον παιδείας ὄχλον. ἐπὶ τὸν ἄπειρον παιδείας ὄχλον· οὕτως ἡ βʹττ.
προοίμια. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον προοίμια.
ἀμεινόνων ... δευτέρων παροιμία λεγομένη μὲν ἐπὶ τῶν θυομένων ἐκ δευτέρου, τῶν προτέρων ἀπαισίων ὀφθέντων δηλαδή· μετῆκται δὲ ἐκ τούτων καὶ ἐπὶ τῶν δεύτερον λεγομένων τῶν αὐτῶν, ὁπότʼ ἂν μὴ κατὰ γνώμην ἡμετέραν προβαίη τὰ πρότερα.
αὐτίκα παῖς κτλ. αʹ.
" δευτέραν, ὧδέ γε κτλ. " βʹ.
" οὐδʼ ὁπόταν ἡδοναῖς κτλ. " γʹ. " οὐδέ γε ὁπόταν κτλ. " δʹ. " οὐδʼ ὁπόταν κτλ. " εʹ.
" οὐδὲ μήν κτλ. " ϛʹ.
" οὐδέ γε ὁπόταν κτλ. " ζʹ.
ἡγουμένης. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἡγούμενος.
καὶ τιμήσεως. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ τιμήσεως.
ὠφέλιμον.
πάντων δὲ μέγιστον κακῶν ἀνθρώποις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πάντων δὲ μέγιστον κακῶν ἀνθρώποις.
τυφλοῦται γάρ κτλ. σημείωσαι παροιμία· ἐπὶ τῶν διὰ φιλίαν μηδένα λόγον ποιουμένων τἀληθοῦς.
φρονήσεως ἀπολειπούσης. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ διφθόγγου.
περιχάρειαν. περιχάρειαν.
ἡδονὴν βουλόμεθα κτλ. αʹ.
" τὸ δὲ μηδέτερον κτλ. " βʹ. " λύπην δʼ ἐλάττω κτλ. " γʹ. " ἴσα δὲ ἀντὶ κτλ. " δʹ.
βουλόμεθα αʹ ἡδονήν βʹ ἡδονὴν ἀντὶ οὐδετέρου γʹ λύπην ἐλάττω μετὰ μείζονος ἡδονῆς δʹ
οὐ βουλόμεθα λύπην λύπην ἀντὶ οὐδετέρου ἡδονὴν ἐλάττω μετὰ μείζονος λύπης ἴσην ἡδονὴν ἴσην λύπην
ἐν ᾧ δὲ τὰ ἐναντία, οὐ βουλόμεθα.
ἀβούλητόν τε καὶ ἀκούσιον. ἑκούσιον. ἀβούλητόν τε καὶ
ὁ μὲν ἀνδρεῖος. σημείωσαι σχῆμα ῥητορικόν.
τοὺς τὰς ἀρχάς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον. γρ. τοὺς μεγάλας ἀρχάς.
ἀγαπώντως. γρ. ἀγαπώντως.
τὰ δʼ ἐπείπερ. ἀλλαχοῦ τὸ τὰ δʼ ὠβέλισται.
ἡμῖν. γρ. λιμήν.
καινήν τε πόλιν . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον κοινήν τε πόλιν.
πρῶτον μέν κτλ. αʹ. " μετὰ δέ κτλ. " βʹ. " ἐπὶ δὲ ταῦτα κτλ. " γʹ.
νενοηκέναι, τίς ἀριθμός . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον νενοηκέναι τίς ἀριθμὸς καὶ τὰ λοιπά.
λέγωμεν δὴ τὸν πλείστας. λέγωμεν δὴ τὸν πλείστας.
καθάπερ πεττῶν κτλ. περὶ παροιμίας φησὶ τῆς κινήσω τὸν ἀφʼ ἱερᾶς, ἣ τέτακται ἐπὶ τῶν τὴν ἐσχάτην βοήθειαν κινούντων. μετείληπται δὲ ἀπὸ τῶν πεττευόντων· παρὰ τούτοις γὰρ κεῖταί τις ψῆφος οἷον ἱερὰ καὶ ἀκίνητος, θεῶν νομιζομένη, ὥς φησι Κλέαρχος ἐν Ἀρκεσίλᾳ.
διαζῶντες. γρ. διαζῶντες: τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διαζῶντες.
εὔρους ᾖ γένεσις. ἀλλαχοῦ εὔρους ᾖ γένεσις.
νουθετητικῶν. ἀλλαχοῦ νουθετητικῶν.
παρεμβάλλειν. ὑπερβάλλειν ἀλλαχοῦ.
τὸν εἰρημένον . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ο μικροῦ.
τὸν πριάμενον ἢ ἀποδόμενον . τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ τοῦ ο μικροῦ.
ἃ καὶ κακός τις κεκτῇτʼ ἄν.
ἥ τε ἐκ δικαίου κτλ. αʹ.
" ἔστιν δέ κτλ. " βʹ. " ὁ δὲ οὐ κακός κτλ. " γʹ. " ὁ δὲ πάγκακος κτλ. " δʹ.
κτήσεις αʹ ἐκ δικαίου καὶ ἀδίκου βʹ ἐκ δικαίου μόνον γʹ ἐκ δικαίου δʹ ἐξ ἀδίκου
ἀναλώματα μηδαμῶς ἀναλίσκων εἰς καλὰ ἀναλίσκων μηδαμῶς ἀναλίσκων πάντα ἀναλίσκων
πολῖται πλούσιος ἀγαθός οὐ κακὸς φειδωλός ἄσωτος πένης
γένοιτʼ ἄν. τέλος τῶν διορθωθέντων ὑπὸ τοῦ φιλοσόφου Λέοντος.
ἀγαθὸς δέ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον οὐκ ἀγαθός· ἀπʼ ὀρθώσεως.
νοσήματος οὐ μεθεξούσῃ. γρ. νομίσματος οὐ μεθεξούσῃ.
τέμνειν. ἀλλαχοῦ τέμνειν.
καὶ δὴ καὶ μετὰ τοῦτο. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ δὴ καὶ μετὰ τοῦτο.
τέμνειν δʼ αὖ καὶ τὰ δώδεκα τῆς πόλεως τμήματα. τέμνειν δʼ αὖ τὰ δώδεκα τῆς πόλεως τμήματα.
καταλίποιμι· πλανώμενος γὰρ ἂν ἁπάντῃ τοιοῦτος ὤν. ἀλλαχοῦ καταλίποιμι πλανώμενος· ἂν ἁπάντῃ τοιοῦτος ὤν.
πόλιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πόλιν.
δημοτεύηται. δημοτεύηται.
μὴ τοίνυν γιγνώσκοντές γε παρῶμεν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μὴ τοίνυν γιγνώσκοντές γε παρῶμεν.
μὴ πλέον κτλ. αʹ. " φερέσθω κτλ. " βʹ. " μόνον ἀρχέτω κτλ. " γʹ. ὁ νομοφύλαξ ἀρχέτω ἔτη κʹ ἀπὸ νʹ ἕως οʹ αʹ βʹ γʹ
ὑπηρεσίας. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὑπηρέτας.
μεσεύειν τὴν πολιτείαν. μεσεύειν τὴν πόλιν.
αὐτόν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον μέγα ἀπʼ ὀρθώσεως.
δώδεκα τῶν πέντε ἐκ τῶν νέων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· δωδεκάτῳ πέντε ἐκ τῶν νέων.
ἢ καὶ δίκας ἀδίκως διανέμωσι. ἀλλαχοῦ· ἢ καὶ δίκας ἢ ἀδίκως διανέμωσι.
κατὰ νόμους γίγνωνται πᾶσαι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· κατὰ νόμους γίγνωνται πᾶσαι.
παιδείας αὐτῶν ἕνεκα, τοὺς δὲ ἀγωνιστικῆς. παιδείας.
διαθετῆρα. διαθετῆρα.
τοῖς τρισὶν πορεύεσθαι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον τοῖς τρισὶ καὶ πορεύεσθαι.
σαφὲς δὲ ἀεὶ τὸ ἀμφισβητούμενον. ἀλλαχοῦ· σαφὲς δὲ δὴ τό γε ἀμφισβητούμενον.
πρῶτον δὴ δικαστήριον ἡμῖν γιγνέσθω κοινὸν ἅπασι. ἀλλαχοῦ· πρῶτον δὴ δικαστήριον ἡμῖν γιγνέσθω κοινὸν ἅπασι.
ὀμόσαντας. γρ. ὀμόσαντας.
δημοσίων. γρ. κοινῶν.
αὐτοί. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· αὐτοῖς.
πρὸς τέλος ἀφίκηται. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον πρὸς τέλος ἀφίκηται.
διαπεπαισμένη. διαπεπαισμένη.
ἐπὶ φαυλότερον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἐπὶ φαυλότερον.
ἀεί. ἀλλαχοῦ δὴ.
ἤ τινος ἤθους. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἤ τινος ἔθους.
ὑπομενετέον. ὑπομενετέον.
χρόνος. γρ. χρόνος.
δεκαετηρίς. γρ. δεκαέτηρος.
νομοθέτης· ὧν πέρι κινεῖν μὲν ἑκόντας.
πᾶς ἐντὸς τῶν πέντε. ἀλλαχοῦ· τὰς ἐντὸς τῶν πέντε.
ζημιούσθω. ὀφειλέτω τῷ δημοσίῳ.
τὸ μήτε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ο μικροῦ.
γηράσκειν. γρ. διδάσκειν.
ὀφειλέτω μὲν τῷ δημοσίῳ τοσοῦτον ἕτερον: ὀφειλέτω μὲν τῷ δημοσίῳ τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ὀφειλέτω μὲν τῷ διῒ τοσοῦτον ἕτερον.
τοῦ τὸν οἶνον κτλ. τοῦ Διονύσου.
παιδουργίαν. παιδουργίαν.
διῳνωμένος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διοινωμένος.
ἐξομοργνύμενον. ἀποματτόμενον.
δʼ εἶναι χρὴ τὸν γαμοῦντα.
πενεστικὸν ἔθνος. πενεστικὸν ἔθνος.
περιδίνων. πειρατῶν.
ἐν κύκλῳ πρὸς τοῖς ὑψηλοῖς τῶν τόπων, εὐερκείας τε. ἀλλαχοῦ ἐν κύκλῳ τῶν τόπων· εὐερκίας τε.
τὰ δὲ ταφρεύσοντας.
νῦν τε οὐδαμῇ γιγνόμενον.
εἰς πῦρ ξαίνειν. παροιμία ἐπὶ τῶν καθʼ ἑαυτῶν τι πραττόντων μάτην ἢ λεγόντων ἢ κακοπαθούντων λεγομένη.
παρέρρει. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· παρέρρει.
χρή. γρ. χρή.
παίδων ... καλῶς. ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων φέρεται καὶ ταῦτα διακελεύει. διαπτοίησιν διαπτόησιν που τὰ νῦν δή που ὧν τὰ νῦν.
καὶ γενέθλια τῶν παίδων φοιτήσεων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ γενεθλίων παίδων φοιτήσεων.
τοῖς ἔτι γεννωμένοις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον τοῖς ἄρτι γεννωμένοις.
ζωῆς ἀρχή. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ζωῆς ἀρχή.
γάμου δὲ ὅρον κτλ.
ἀνδρῶν αʹ γάμων χρόνοι ἔτη λεʹ ἀπὸ λʹ ἕως ξεʹ βʹ ἀρχῆς χρόνοι ἀπὸ λʹ γʹ πρὸς πόλεμον χρόνοι ἔτη μʹ ἀπὸ κʹ ἕως ξʹ
γυναικῶν γάμων χρόνοι αʹ ἔτη κʹ ἀπὸ ιϛʹ ἕως λϛʹ. ἀρχῆς χρόνοι βʹ ἀπὸ μʹ πρὸς πόλεμον χρόνοι γʹ ἀφʼ οὗ τέξῃ ἕως νʹ
Περὶ τῶν ἀγράφων ἐθῶν.
βούλεσθε ἅμα γέλωτι φράζωμεν. βούλεσθε; ἅμα γέλωτι φράζωμεν.
σπαργανᾶν. σπαργανᾶν.
ἐπερειδομένων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἐπερειδομένων.
τριετές. τὸ αὐτό· τρίετες· οὐκ εὖ.
τὴν τιθήνησιν. τὴν τιθήνησιν.
δυσυπνοῦντα. δυσυπνοῦντα.
ἀκράχολα. ἀκρόχολα· προχείρως ὀργιζόμενα. καὶ ἀκροχολία ἡ τοιαύτη διάθεσις.
κλαυμοναί. κλαυμοναί.
τὰ τρίʼ ἔτη. γρ. τὰ τρία ἔτη.
ὃ νῦν δὴ προσεῖπον κτλ. ἡδονή ἵλεως διάθεσις λύπη
μάργοις. ὑβριστικαῖς, ἀκρατέσι, μαινομέναις.
ἐμποιῆσαι δεῖν. ἀλλαχοῦ ἐμποιεῖν.
τὰ περὶ τὰς χεῖρας. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον τὰ περὶ τὰς χεῖρας· ἀπʼ ὀρθώσεως.
παγκράτιον. παγκράτιόν ἐστιν ἀγών τις ἐξ ἀτελοῦς πάλης καὶ ἐξ ἀτελοῦς πυγμῆς συγκείμενος. καὶ δήλη μὲν ἡ πάλη, πυγμὴ δὲ τὸ πρὶν ἐσκευάζετο οὕτως. εἰς στρόφιον ὅ ἐστι στρογγύλον ζωνάριον, οἱ τέσσαρες τῶν δακτύλων ἐνεβιβάζοντο καὶ ὑπερέβαλλον τοῦ στροφίου τοσοῦτον ὅσον, εἰ συνάγοιντο, πὺξ εἶναι. ξυνείχοντο δὲ ὑπὸ σειρᾶς, ἣν καθάπερ ἔρεισμα ἐβέβληντο ἐκ τοῦ πήχεος. νυνὶ δὲ αὖ μεθέστηκε· ῥινοὺς γὰρ τῶν πιοτάτων βοῶν ἕψοντες ἱμάντʼ ἐργάζονται πυκτικὸν ὀξὺν καὶ προεμβάλλοντα, ὁ δέ γε ἀντίχειρ οὐ συλλαμβάνει τοῖς δακτύλοις τὸ πλήττειν, ὑπὲρ συμμετρίας τῶν τραυμάτων, ὡς μὴ πᾶσα ἡ χεὶρ μάχοιτο. ταῦτα ἐκ τοῦ Φιλοστράτου περὶ γυμναστικῆς.
Γηρυόνου. Γηρυόνης· Χρυσάορος καὶ Καλλιρόης τῆς Ὠκεανοῦ, βασιλεὺς Ἐρυθείας νήσου τῆς νῦν Γάδειρα καλουμένης, ὃς εἶχε τριῶν ἀνδρῶν συμφυὲς σῶμα, ἡνωμένον εἰς ἓν κατὰ τὴν γαστέρα, ἐσχισμένον τὲ εἰς τρεῖς ἀπὸ λαγόνων τε καὶ μηρῶν.
Βριάρεω. Οὐρανὸς ἐκ Γῆς πρώτους γεννᾷ Κόττον, Βριάρεων, Γύγην, ἑκατόγχειράς τε καὶ πεντήκοντα κεφαλὰς ἔχοντας.
ἀρτίποδές τε καὶ ἀρτίχειρες. ἁρτίποδες καὶ ἁρτίχειρες.
Ἀνταῖον. Ἀνταῖος ὁ Ποσειδῶνος, Λιβύης βασιλεύς, ὃς τοὺς ξένους ἀναγκάζων παλαίειν αὐτῷ ἀνῄρει. τούτῳ παλαίειν ἀναγκαζόμενος Ἡρακλῆς, ὅτε δὴ πεμφθείη παρʼ Εὐρυσθέως τοῦ βασιλέως Τίρυνθος ἐπὶ τῷ παρὰ τῶν Ἑσπερίδων μὲν τὰ χρυσᾶ μῆλα λαβεῖν, κομίσαι δὲ πρὸς αὐτόν, τοῦτον οὖν ἀράμενος τὸν Ἀνταῖον μετέωρον ἅμμασιν Ἡρακλῆς κλάσας ἀπέκτεινεν. ψαύοντα γὰρ τῆς γῆς ἰσχυρὸν συνέβαινε γίγνεσθαι. διὸ καὶ τῆς γῆς αὐτὸν εἶναί τινες παῖδα φασίν.
Κερκύων. τὴν μὲν ἀπὸ χειρῶν πάλην ἐξεῦρε Θησεύς, τὴν δʼ ἀπὸ σκελῶν Κερκύων, Βράγχου καὶ Ἀργιόπης νύμφης, πρὸς τοῦτον τὸ πέμπτον ἆθλον ἐν Ἐλευσῖνι παλαίων διηγωνίσατο Θησεύς. οὗτος γὰρ τοὺς παριόντας ἠνάγκαζε παλαίειν, καὶ παλαίων ἀνῄρει. Θησεὺς δὲ μετέωρον αὐτὸν ἀράμενος ἔρριψεν εἰς γῆν καὶ ἀπέκτεινεν.
Ἐπειὸς ἢ Ἄμυκος. Ἐπειὸς Πανοπέως τοῦ Φωκοῦ, ὃς ἐπὶ τῷ Πατρόκλου ἀγῶνι ἐνίκησεν πυγμήν. Ἄμυκος δὲ Ποσειδῶνος καὶ νύμφης Βιθυνίδος ἢ Πελίας, ὃς καὶ ἐξεῦρεν ἱμᾶντας πυκτικούς.
κόρη καὶ δέσποινα. ἡ Ἀθηνᾶ.
προαγῶνας. καὶ τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον προαγῶνας.
ᾠόμεθα καταλείπειν μόνα τὰ περὶ γυμναστικῆς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ᾠόμεθα καταλιπεῖν μόνα τὰ περὶ γυμναστικῆς.
ἀπολαβών, ταὐτόν. ἀπολαβών, ταὐτόν.
ἁμόθεν γέ ποθεν. ὅπως δήποτε, καθότι οὖν. λέγεται δὲ καὶ ἁμηγέπῃ καὶ ἁμωσγέπως καὶ ἁμουγέπου καὶ ἁμοιγέποι καὶ ἁμοσέποι.
οἷς ἐλέγομεν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον οἷς ἐλέγομεν.
ἀσφαλέστατον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἀσφαλέστατα.
ὄτταν. φήμην, μαντείαν διὰ κληδόνος καὶ ὀττεύεσθαι τὸ μαντεύεσθαι.
ἀποφράδες. ἡμέραι, ἢ ἐν αἷς τοῖς κατοιχομένοις χοὰς ἐπιφέρουσιν, ἢ αἱ πρὸς πράξεις ἀνεπιτήδειοι.
Καρικῇ. τῇ θρηνώδει· δοκοῦσι γὰρ οἱ Κᾶρες θρηνῳδοί τινες εἶναι καὶ ἀλλοτρίους νεκροὺς ἐπὶ μισθῷ θρηνεῖν. τινὲς δὲ ἐξήκουσαν τῇ βαρβάρῳ καὶ ἀσαφεῖ, ἐπειδὴ οἱ Κᾶρες βαρβαρόφωνοι.
εὐφημία καί κτλ. αʹ.
" δεύτερος κτλ. " βʹ.
" τρίτος κτλ. " γʹ.
" μετά γε μήν κτλ. " δʹ.
" μετά γε μήν κτλ. " εʹ.
ταῦτα δὲ πάντα. ταῦτα δὲ πάντα.
δʼ ἄτακτος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἄτακτος.
τὰ δὲ τῶν θηλειῶν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸ δὲ τῶν θηλειῶν.
ταὐτον ἀλλαχοῦ τοῦτον.
πάντων ἀνοητότατα. γρ. ἀνοητότητα.
ταλασίας. ἐργασίας, ἢ ἐριουργίας.
ταῦτα σπείσαντας. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον πεισόντας.
τετρυχωμένων. τετρυμένων.
Πυθιάδος τε καὶ Ὀλυμπιάδος νίκης. Πυθιάδος καὶ Ὀλυμπιάδος νίκης.
καλῶς εἰς ἔθος ἰόν. καλῶς εἰς ἔθος ἰών.
θηρίων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ τοῦ ω μεγάλου.
καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ ταῦτα ἔτι τὰ χρήσιμα τῶν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ ταῦτα· τίνα δὲ χρήσιμα τῶν.
εἰς ἕκαστον τὸν ἐνιαυτόν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· εἰς ἕκαστον τῶν ἐνιαυτῶν· ἀπʼ ὀρθώσεως· καὶ καλῶς.
τῶν παιδείων ἔστω τιμῶν. τῶν παιδείων τιμῶν.
τητώμενα. στερισκόμενα.
καὶ ὀλίγα δοκεῖ σοι. ἐν ἄλλοις· καὶ ὀλίγου δοκεῖ σοι.
ἐχθοδοποῦ. κακοποιοῦ, ἀπεχθοῦς, ἢ ἐχθροποιοῦ.
ἴσως δʼ οὐκ. ἀλλαχοῦ δʼ.
πολυηκόους. πολυηκόους.
πολυμαθίαν. γρ. φιλομαθίαν.
καταλογάδην. τῷ πεζῷ γραφόμενα λόγῳ.
μίμησιν. γρ. μίμησιν: τοῦ πατριάρχου.
πρόσχορδα. πρόσχορδα.
ἀληθέστατα τοίνυν. καὶ ταῦθʼ ἡμῖν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀληθέστατά τοι· καὶ ταῦθʼ ἡμῖν.
διδασκαλικόν. διδασκαλεῖον.
πελταστικῆς. πέλτη ἐστὶν εἶδος ἀσπίδος, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης, ἥτις ἴτυν οὐκ ἔχει, οὐδʼ ἔστιν ἐπίχαλκος, οὐδὲ βοὸς ἀλλʼ αἰγὸς δέρματι περιτεταμένη, καὶ ἡ ταύτῃ χρωμένη τέχνη πελταστική, καὶ πελτασταὶ οἱ μετιόντες αὐτήν.
ἀπώμοτον. ἀπηγορευμένον, φευκτόν.
καὶ βίᾳ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· καὶ βιαίᾳ.
μίμημα, εὐθυφερές. μίμημα εὐθυφερές.
ἑκάστων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἑκάστων.
τιμώντων. τὸ τιμῶν οὐδʼ ἑτέρως.
καὶ κατὰ τὰ τούτων πάντων μιμήματα. ἀλλαχοῦ· καὶ κατὰ τούτου τῶν πάντων μιμήματα.
οὐκ αὖ δυνατὸν ἀμφότερα. ἀλλαχοῦ· οὐκ ἀδύνατον ἀμφότερα.
δώσομεν ὑμῖν χορόν. ἐν ἴσῳ τῷ εὐδοκιμεῖν καὶ νικᾶν· παρὰ γὰρ τοῖς Ἀθηναίοις χοροῦ ἐτύγχανον κωμῳδίας καὶ τραγῳδίας ποιηταὶ οὐ πάντες ἀλλʼ οἱ εὐδοκιμοῦντες καὶ δοκιμασθέντες ἄξιοι.
αʹ.
" μετρητική κτλ. " βʹ.
" τρίτον κτλ. " γʹ.
οὐδὲ θεός κτλ. σημείωσαι. παροιμία· οὐδὲ θεὸς ἀνάγκῃ μάχεται, τῇ ἑαυτοῦ καὶ θείᾳ δηλαδή.
στρατείας. γρ. στρατοπεδείας.
ὑηνῶν. χοιρείων, ἢ σκαιῶν καὶ ἀμαθῶν.
αʹ.
" μετὰ δέ κτλ. " βʹ.
" ἄστρων δή κτλ. " γʹ.
τῆς πεττείας. πεττεία ἐστὶ παιδιά τις διὰ πεσσῶν γινομένη. πεσσοὶ δέ εἰσι κύβοι, παρὰ τὸ πίπτειν αὐτοὺς οὕτω λεγόμενοι. πεσσὸς δὲ ἥ τε γραμμὴ καὶ ἡ ψῆφος, ὁμωνύμως· Ἀρίσταρχος δὲ πεσσοὺς καλεῖ τὰς ψήφους ἐν αἷς ἔπαιζον. ἦσαν δὲ αὗται πέντε. φαίνονται δὲ καὶ αὐτὸ τὸ σκεῦος οὕτω λέγοντες ἐφʼ οὗ ἔπαιζον. ἔχει δὲ πέντε γραμμάς, ὧν ἡ μέση γραμμὴ ἱερὰ ἐκαλεῖτο. καὶ τὴν ἐπʼ αὐτῆς ψῆφον ἐσχάτην ἐκίνουν, καὶ αὐτὴν ἱερὰν καλοῦντες. ὅθεν ἐκ τοῦδε καὶ παροιμία, κινήσω τὸν ἀφʼ ἱερᾶς, ἐπὶ τῶν ἐσχάτην βοήθειαν κινούντων λεγομένη.
τὸ ποῖον δὴ ψεῦδος; τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸ ποῖον δὴ ψεῦδος.
οὐδʼ αὖ. πάλιν.
μὲν ὡς βραδύτατον, τὸν δὲ βραδύτατον ὡς τάχιστον.
οὐ μήν. ἀλλὰ μήν, ὡς ἐπὶ τοῦδε, ἢ οὐδαμῶς, ἢ οὐ μόνον, ἢ ἔτι μήν, ἢ ὅμως δέ.
γέμειν. γρ. γέμειν: τοῦ πατριάρχου.
δηλοῖμεν ἂν ὅ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· δηλοῖ ἂν ὅ.
ἀξίαν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ α.
τοὺς ἱερούς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τοὺς ἱεροὺς ἀπʼ ὀρθώσεως· καλῶς.
καὶ ἱεροῖς ἀγρίοις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· καὶ ἱεροῖς ἁγίοις.
ὥραις. γρ. μοίραις.
τῷ δωδεκάτῳ. ὁ Σκιροφοριὼν οὗτος. ὠνομάσθη δὲ οὕτως ἀπὸ τῆς Σκιράδος Ἀθηνᾶς. καὶ Σκίρος ἑορτὴ Ἀθήνῃσιν.
χρὴ σχεῖν. γρ. δεῖ ἔχειν.
τὸ μήθʼ ἑαυτοὺς ἀδικεῖν. ἄλλους: γρ. τὸ μήτε ἀδικεῖν ἄλλους: τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸ μήθʼ ἑαυτοὺς ἀδικεῖν. μήτε ὑφʼ ἑτέρων αὐτοὺς ἀδικεῖσθαι.
περὶ ψυχῆς καὶ παίδων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· περὶ ψυχῆς καὶ παίδων.
πρᾶξιν πράττειν ὅσιον. πρᾶξιν πράττειν ὅσιον.
στασιωτεῖαι. στασιωτεῖαι.
λέγοιντʼ ἂν ὀρθότατα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· λέγοιτʼ ἂν ὀρθότατα.
αʹ.
" δεύτερος " βʹ.
" τρίτος " γʹ. " τέταρτος " δʹ. " πέμπτος " εʹ. " πρῶτον " αʹ. " τὸν δὲ ἄλλον " βʹ.
ἓν μὲν παιδικόν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἀπʼ ὀρθώσεως· ἓν μὲν παιδικῶν· καὶ τὰ λοιπά.
ἀβόλοις. ἄβολος, νέος οὐδέπω γνώμονα ἔχων. γνώμονα δʼ ἔλεγον τὸν βαλλόμενον ὀδόντα, διʼ οὗ τὰς ἡλικίας ἐξήταζον. τὸν δὲ αὐτὸν καὶ κατηρτυκότα ἔλεγον. ἐκ μεταφορᾶς δὲ τῆς ἀπὸ τῶν τετραπόδων καὶ λειπογνώμονας τοὺς ἀπογεγηρακότας, ἐν οἷς ἐλελοίπει τὸ γνώρισμα.
οὐκ ἄξια. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· οὐκ ἀξία.
ἄνθρωπον οὐδένα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἄνθρωπον οὐδένα.
ἔτι. γρ. ἔτι.
νέους τʼ αὐτούς. γρ. ταῦτʼ οὖν: τοῦ πατριάρχου.
διαφυγήν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ διφθόγγου.
τηρεῖν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τηρεῖν.
ἀεὶ δὴ τί τῶν τιθεμένων· αἰεὶ δὴ τί τῶν τιθεμένων.
καλόν. τοῦ πατριάρχου καλὸν.
τὸ τῆς σώφρονος ἰδέας γένος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· δίχα τοῦ ἀρθροῦ· τῆς σώφρονος ἰδέας γένος.
ὑπʼ ἀμφοῖν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἐπʼ ἀμφοῖν.
τὸν μὲν ἀρετῆς ὄντα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸν μὲν ἀρετῆς ὄντα.
ἐν τῇ πόλει ἐνεῖναι. ἀλλαχοῦ· ἐν τῇ πόλει εἶναι.
κατασβέννυσι. γρ. κατασβεννύει.
ὅταν ἢ Θυέστας κτλ. Θυέστης Πελοπίᾳ τῇ θυγατρί, ἐξ ὧν Αἴγισθος, Οἰδίπους Ἰοκάστῃ τῇ μητρί, ἐξ ὧν Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης, Μακαρεὺς Κανάχῃ τῇ ἀδελφῇ, καὶ οἱ λοιποὶ δὲ Αἰόλου παῖδες ταῖς ἀδελφαῖς.
παρασχεῖν— ἀλλαχοῦ παρασχεῖν
μὴ βούλοιο ἄν σοι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μὴ βούλοιο ἄν σοι.
οὐδʼ ἂν τότε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· οὐδʼ ἄν ποτε.
τὸν Ταραντῖνον Ἴκκον κτλ. σταδιοδρόμοι γάμων ἁπάντων ἀπείρατοι. ὀλυμπιάδι Ἴκκος Ταραντῖνος πγʹ Κρίσων Ἱμεραῖος ογʹ Ἄστυλλος Κροτωνιάτης πϛʹ ΔιΘεόπομπος Θεσσαλός
γίγνοιτο ἐν πάσαις πόλεσι γίγνοιτο. γίγνοιτο ... πόλεσι.
τε καὶ οὐκ ὀρθῶς.
δεῖν γίγνεσθαι. ἐν ἄλλοις τὸ δεῖν οὐ κεῖται.
ἀμφοῖν τούτοιν ἄμεινον ἂν ἔχον, τοῦτο. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀμφοῖν τούτοιν ἄμεινον ἔχον, τοῦτο.
παντοδαπῶς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ω μεγάλου.
ἀνάδαστον. ἀναμεμερισμένην.
σφόδρʼ ἀεὶ διευλαβούμενον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· σφόδρα διευλαβούμενον.
ζημιούσθω. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ζημιούσθω· δίκην ὑπεχέτω.
ἐὰν δʼ ἐκ τῶν γειτόνων, μνᾶν.
ἐκείνως. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μέγα ἀπʼ ὀρθώσεως.
οὔτε ἥλιον. γρ. ἥλιον: τοῦ πατριάρχου.
ὕδωρ ἀλλότριον, εἴτε καὶ πηγαῖον εἴτε καὶ συναγυρτόν. συναγυρτὸν ὕδωρ.
διʼ ἐκείνων. τὸ διʼ ἔν τισιν ὠβέλισται.
οἵ τέ τινες αὖ τῶν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· καὶ τὰ ἀντίγραφα· οἵ τέ τινες αὐτῶν.
Ἑστίας δὲ καὶ Διὸς Ἀθηνᾶς τε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· Ἑστίας δὲ καὶ Διὸς· Ἀθηνᾶς τε.
τοῖς δὲ δὴ ἀγορανόμοις τὰ περί ἀγοράν. διʼ ἀγοράν.
τὸ δεύτερον ἂν εἴη σωφροσύνης τε. τὰ ἀντίγραφα ὅλα· τὸ δεύτερον ἂν εἴη σωφροσύνης τε.
νόμος δʼ ἑκάστῳ μηνός. γρ. νόμος δὲ ἔστω μηνός.
τῇ νέᾳ. ἔνη καὶ νέα, ἡ τριακοστὴ τοῦ μηνὸς ἡμέρα παρʼ Ἀθηναίοις οὕτως ἐκαλεῖτο. ἐκλήθη δὲ ἔνη καὶ νέα ὅτι τὸ μέν τι μέρος ἔχει τοῦ παρῳχημένου μηνός, ὅπερ ἔνη ἐστί· καὶ γὰρ ἔνον τὸ παλαιόν φασίν· νέον δὲ τὸ νῦν ἐπιλαβὸν τοῦ εἰσεληλυθότος, ὃ διὰ τοῦ νέα δηλοῦσι. κατὰ γὰρ σελήνην ἦγον τοὺς μῆνας. ὁ δὲ τῆς σελήνης μήν ἐστιν εἰκοσιεννέα τέταρτον ἡμερῶν.
τρίτῃ δὲ εἰκάδι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ τὰ ἀντίγραφα τρίτῃ δὲ εἰκάδι.
πιλήσεως. τῆς διὰ τῆς τῶν ἐρίων πυκνώσεως γινομένης ἐσθῆτος.
ἄλφιτα. ἄλφιτα κυρίως μὲν τὰ ἀπὸ πεφρυγμένων καὶ ἀλεσθεισῶν κριθῶν θραύσματα, καταχρηστικῶς δὲ καὶ τὰ ἀπὸ πυρῶν ῥάοκων.
μεταβαλλόμενος. μεταπιπράσκων.
βούληται καὶ ὁπόταν βούληται. –ται ... βούλη–
τεκμηράμενοι. σημειωσάμενοι.
περὶ μετοίκων. μέτοικοί εἰσιν οἱ ἐνοικοῦντες ξένοι ἐν τῇ πόλει, καὶ τελοῦντες ἀνὰ δραχμὰς ιβʹ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς τὸ δημόσιον καὶ τριώβολον τῷ γραμματεῖ.
μετοίκιον. μετοίκιόν ἐστι τέλος οὕτω καλούμενον ὃ ἐτίθεσαν ἐν τῇ πόλει δραχμὰς ιʹ, τῷ δὲ τελώνῃ τριώβολον.
ἐὰν δʼ ἐν τοῖς ἔτεσι τούτοις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀπʼ ὀρθώσεως· ἐὰν δʼ ἐντὸς τοῖς ἔτεσι τούτοις.
μείνας, ἴτω ὅπῃ. γρ. μείνας ἴτω ὅπῃ.
ἀπογραφάς. ἀπογραφή ἐστιν ἀπαρίθμησις ἢ ἀποσημείωσις τῶν ὀφειλομένων εἰσφορῶν ἑκάστῳ τῶν πολιτῶν, καὶ ἀπογραφεῖς οἱ ταύτην ποιοῦντες καὶ τοὺς μὴ βουλομένους εἰσφέρειν εἰσάγοντες εἰς τὸ δικαστήριον.
ὁπόσα νῦν μέλλομεν. ἀλλαχοῦ· ὅσα νῦν μέλλομεν.
αὐτοί τʼ ἐκ θεῶν. γρ. αὐτοί τε ἐκ θεῶν.
κερασβόλος. ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἐν τοῖς πυροῖς καὶ ὀσπρίοις συμφυομένων σκληρῶν κόκκων τοὺς ἀπαιδεύτους καὶ ἀπειθεῖς τοῖς νόμοις καὶ σκληροὺς ταῖς γνωμαῖς φησίν. οὗτοι οὖν οἱ κόκκοι σκληροί τέ εἰσι καὶ μέλανες, στρογγύλοι, ἰσομεγέθεις κέγχροις, οἳ συνεψόμενοι τοῖς ὀσπρίοις οὐ τήκονται. εἴρηνται δʼ οὕτως ἀπὸ τοῦ τὴν κατασπορὰν καὶ τὸ ἄροτρον τοῖς κέρασι τῶν βοῶν βεβλῆσθαι καὶ ἀντιτύπτειν, καὶ διὰ τοῦτο κερασβόλα κληθῆναι.
ἀτεράμων. ἀκαταπόνητος.
οὐκ ἐπίχαριν. γρ. οὐκ ἐπίχαρι.
ἐλπιστόν. ἐλπιστόν.
λέγοι δή τις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· λέγοι δή τις.
οἶστρος δέ σέ τις. γρ. οἶστρος δέ σέ τις.
ἀλιτηριώδης. ἀλιτηριώδης· ἀπὸ τῶν ἀλιτηρίων. οὗτοι δὲ λέγονται ἐκ τοῦδε. λιμός ποτε κατέλαβε τοὺς Ἀθηναίους· τῶν δὲ ἀλούντων ἐπιτηροῦντες οἱ πένητες ἀλούμενα τὰ ἄλευρα διήρπαζον, κἀντεῦθεν οἱ τοῦτο δρῶντες αὐτῶν ἐκλήθησαν ἀλιτήριοι. παρέτεινε τὸ ὄνομα καὶ ἐπὶ τῶν βίᾳ τι ποιούντων λέγεσθαι. παράγεται δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ ἀλιτραίνειν, ὅ ἐστιν ἁμαρτάνειν.
ἀποδιοπομπήσεις. τὰς ἀποστροφὰς τὰς γιγνομένας ὑπὸ τοῦ ἀποτροπαίου Διός, διὰ τὸ καθαίρεσθαι τὰ δεινά· ἢ τὰς ἀποπομπὰς τὰς πρὸς τὸν προστρόπαιον Δία, καὶ οἱονεὶ καθάρσεις καὶ ἱλασμούς.
ἀποτροπαίων. τῶν ἀποτρεπόντων τὰ κακά. λαμβάνεται δὲ ἡ λέξις καὶ ἐπὶ τῶν φευκτῶν καὶ μισεῖσθαι ἀξίων ἀνθρώπων.
ἐθέλωσιν αὐτόν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μικρὸν ἀπʼ ὀρθώσεως.
ἄτιμον. ἄτιμος οὐ μόνος ὁ ἀπεστερημένος τῆς ἐπιτιμίας ὥστε μὴ βουλεύειν μήτε δικάζειν μήτε ἄρχειν μήτε πολιτεύεσθαι μήτε ἄλλο τι τῶν κοινῶν ποιεῖν, ἀλλὰ τὸν ἀτιμώρητον.
ἀριστίνδην. κατʼ ἐκλογὴν καὶ αἵρεσιν τῶν ἀρίστων νομοθετῶν.
εἰσαγωγὰς ... προσκλήσεις ... διαψήφισιν.
εἰσαγωγαί εἰσιν αἱ εἰς τὰ δικαστήρια εἰσενέγξεις ἑκάστου τῶν δικῶν, καὶ εἰσαγωγεῖς οἱ τοῦτο ποιοῦντες. προσκλήσεις δέ εἰσιν αἱ ἐπὶ τῶν ἀμφισβητούντων κλήρου ἢ ἐπικλήρου. ὁ γὰρ ἀμφισβητῶν προσκαλεῖται τὸν ἐπιδεδικασμένον πρὸς τὸν ἄρχοντα· εἰ δὲ μὴ προσκαλέσαιτο, ἀτελὴς ἡ δίκη. διαψήφισις δὲ τὸ τοὺς δημότας τὴν ψῆφον ὑπὲρ τῶν παρεγγεγράφθαι δοκούντων ἐνεγκεῖν.
κατὰ τὸ στόμα. κατὰ τὴν ἀρχήν, μεταφορικῶς.
ἀνθρώπων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἄνθρωπον· ἀπʼ ὀρθώσεως· καὶ καλῶς·
ἑταιρίας. τὰ ἀντίγραφα· ἑταιρίειας.
καὶ πᾶσαν τὴν κρίσιν ὡσαύτως αὐτοῖς γίγνεσθαι καθάπερ ἐκείνοις, τὴν ψῆφον θάνατον φέρειν τὴν πλήθει νικῶσαν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· καὶ πᾶσαν ... τὴν ψῆφον θάνατον ... νικῶσαν.
ἀνέλῃ. ἀντὶ τοῦ μαντεύσηται, ἢ ἀπὸ τοῦ ἄνωθεν λαμβάνειν τὸ πνεῦμα καὶ πληροῦσθαι τοῦ θεοῦ, ἢ ἀπὸ τοῦ ἀνελεῖν τὴν ἄγνοιαν. καὶ ἐπὶ τοῦ φονεύειν ἡ λέξις λαμβάνεται ἢ ἀπὸ τοῦ ἄνω λαμβάνειν τὸ ἐν βάθει πνεῦμα τοῦ ἀνδρός, ἢ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἀπὸ τοῦ ἀνελεῖν τὴν γνῶσιν τὸ ἀνελεῖν φασιν.
ἐκλιπόντων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἐκλειπόντων.
καὶ μονῆς ὡσαύτως ἐκγόνοις καὶ ἐξόδου τῆς πατρίδος. τὰ ἀντίγραφα καὶ τὸ τοῦ πατριάρχου βιβλίον· καὶ μονῆς ὡσαύτως ἐκγόνοις καὶ ἐξόδου τῆς πατρίδος.
κείσθω. ἀλλαχοῦ ἐπικείσθω.
μία δίκης τιμωρία σύμπασιν. γρ. μία δίκη. τιμωρίαις ξύμπασι.
λέγομεν. τὰ ἀντίγραφα ὅλα διὰ τοῦ ω μεγάλου.
ὁσίων. ὅσιόν ἐστι χωρίον τὸ βέβηλον καὶ μὴ ἱερόν, εἰς ὃ ἔξεστιν εἰσιέναι. Ἀριστοφάνης Λυσιστράτῃ— ὦ πότνιʼ Εἰλήθυια, ἐπίσχες τοῦ τόκου ἕως ἂν εἰς ὅσιον ἀπέλθω χωρίον. καὶ ὅσια χρήματα τὰ μὴ ἱερά. λέγεται δὲ καὶ τὸ δίκαιον ὅσιον.
πρότερον. γρ. καὶ πρότερον.
παραπεπτωκότι. γρ. παρόντι.
χρώμενον. χρωμένῳ ὅλα τὰ ἀντίγραφα καὶ τὸ τοῦ πατριάρχου· οὐ καλῶς.
πότερον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πότερον.
ὡς οὐκέτι ἐξόν. γρ. ὡς οὐκετʼ ἐξὸν: τοῦ πατριάρχου ἀπʼ ὀρθώσεως.
λιθολόγοις. οἰκοδόμοις.
προσέχωμεν τὰ ἀντίγραφα ὅλα διὰ τοῦ ω μεγάλου.
τῶν γραφόνθεντων περὶκαλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ δικαίων. ἀλλαχοῦ τῶν γραφέντων περὶ καλῶν ... δικαίων.
διαπτυττόμενα.
συνεπόμενα, ἢ διαφωνοῦντα. τὰ ἀντίγραφα ὅλα δίχα τοῦ ἢ· καὶ τὸ τοῦ πατριάρχου.
περὶ τῶν τε ἱεροσυλούντων καὶ κλοπῆς πάσης πέρι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· περί τε ἱεροσυλούντων καὶ κλοπῆς πάσης πέρι· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ὡς εἴρηκα. τὸ ὡς εἴρηκα ἔν τισιν ὠβέλισται.
αἰσχίστων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον αἰσχίστων· καὶ καλῶς.
πλήθει καὶ μεγέθεσιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πλήθει καὶ μεγέθεσιν.
λέγοντα τίθετε. τοῦ πατριάρχου καὶ τὰ λοιπά· δίχα τοῦ με.
Μαγνήτων. Μαγνησία πόλις ἐν Κρήτῃ, Θεσσαλῶν ἄποικος, ἐξ ἧς οὗτοι.
καὶ τὸ μή. καλῶς ἡμῖν φαίνῃ λέγειν.
οὐ γὰρ ἂν νόμιμον. γρ. νόμιμον.
ἐὰν ἥ γʼ ἐμὴ νικᾷ. ἡγεμονικαὶ ἐὰν ἥ γε μὴ νικᾷ.
βλαβέν. γρ. βλαβὲν.
βλάψεων. βλάψεων.
εἰς φιλίαν. ἐν ἄλλῳ εἰς φιλίαν: γρ. εἰς φιλίαν.
ὡς ἓν μέν κτλ. αʹ.
" καὶ μήν κτλ. " βʹ.
" τρίτον κτλ. " γʹ. τὰ τῶν ἁμαρτημάτων αἴτια διὰ θυμόν διʼ ἐπιθυμίαν διʼ ἄγνοιαν ἁπλῆν διπλῆν
παίδεια. παίδεια.
πάνυ μὲν οὖν.
ἐκλεχθεῖσιν. ἐκλεχθεῖσιν: γρ. ἐκλεχθεῖσι.
κριθῇ δὲ οὕτω. γρ. κριθείη δὲ οὕτως.
φόνου τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· φόνου· ἀπʼ ὀρθώσεως.
πειρώμεθα.
Ψιλοῖς. γυμνοῖς ὅπλων.
καθαρθείς. τοῦ πατριάρχου ἀπʼ ὀρθώσεως καθαρθεὶς.
ἔστω καθαρός. ὁ ἐκ Δελφῶν κομισθεὶς νόμος ἤτοι χρησμὸς ἐπὶ τοῦ ἄκοντος ἀνελόντος τὸν φίλον— ἔκτεινας σὸν ἑταῖρον ἀμύνων· οὔ σε μιαίνει αἷμα, φόνου δὲ πέλεις καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα. ὁ δʼ ἀντίστροφος τούτῳ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπεραποθανόντος τοῦ φίλου— ἀνδρὶ φίλῳ θνήσκοντι παρὼν πέλας οὐκ ἐπαμύνας, ἤλυθες οὐ καθαρός· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ.
χρήσασθαι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· χρήσασθαι.
λέγεται δὲ ὡς κτλ. σημείωσαι τὸν μῦθον.
βιαίως, ἐν ἐλευθέρῳ. γρ. βίᾳ ὡς ἐλευθέρῳ: γρ. βίᾳ ὡς ἐν ἐλευθέρῳ.
προστρεπομένου. ἀποπεμπομένου, τρεπομένου ἐφʼ ἑαυτοῦ.
ἀπενιαυτησάτω. ἐνιαυτὸν φευγέτω διὰ τὸν φόνον.
πρὸς τὴν χώραν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πρὸς τὴν πρῴραν· ἀπʼ ὀρθώσεως.
τέγγων. βρέχων, ὡς νῦν, ἢ μαλάττων.
θυμῷ γάρ κτλ. αʹ.
" Θυμῷ δέ κτλ. " βʹ.
ἀκούσιος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἑκουσίως.
ἀκουσίους κτλ. οἱ τῷ θυμῷ πραχθέντες φόνοι ἐπιβούλῃ ἑκουσίῳ ἀπροβουλίᾳ ἀκουσίῳ ὅμοιοι.
καταδοχῆς. τῆς καταδοχῆς.
ἔκτεισμα. ἔκτισμα.
ἣν ἂν ἐθέλωσι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἣν ἂν ἐθέλωσιν· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ᾧ ἂν ἐθέλωσιν: ᾧ ἂν ἐθέλωσιν. ὁμοίως καὶ ἐνθάδε.
ἢ ἀδελφὴ ἀδελφὸν ἢ ἀδελφήν.
ἀλλʼ ὑπομείναντα τὰ πάντα πάσχειν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀλλʼ ὑπομένοντα πάντα πάσχειν· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ἄλλως. τοῦ πατριάρχου ἄλλης.
γίγνοιτο ἐν νόμῳ; κείσθω δή. ἀλλαχοῦ τελεία εἰς τὸ γίγνοιτο· εἶτα· ἐν νόμῳ κείσθω δή· καὶ τὰ ἑξῆς.
ἡ τῶν χρημάτων. τὸ ἡ ἀλλαχοῦ ὠβέλισται.
τὸ μὲν δή κτλ. αʹ.
" δεύτερον κτλ. " βʹ. " τρίτον κτλ. " γʹ. ἀγαθά ψυχή σῶμα πλοῦτος τῶν κατʼ ἀδικίαν ἑκουσίων ἁμαρτημάτων τὰ αἴτια ἐπιθυμία κρατοῦσα ψυχῆς ἐξηγριωμένης πόλοις φιλοτίμου ψυχῆς ἕξις φθόνους τίκτουσα δειλοὶ καὶ ἄδικοι φόνοι
πολλοὺς δὴ φόνους εἰσὶν ἐξειργασμένοι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πολλοὺς δὴ φόνους εἰσὶν ἐξειργασμένοι.
τῳ. τινὶ.
ὑμνεῖν. μέμφεσθαι ἢ λοιδορεῖν, ὡς ἐπὶ τοῦδε, κατʼ εὐφημισμόν. σημαίνει δὲ καὶ τὸ ὀδύρεσθαι.
ἀνεψιότητος. ἀνεψιότης ἡ μέχρι ἀνεψιαδῶν συγγένεια, οἵ εἰσι παῖδες ἀνεψιῶν. οὗτοι δὲ πάλιν ἀλλήλων λέγονται ἀνεψιοί, οἵτινες γονεῖς ἔχουσιν ἀδελφούς.
ἀνατί. ἀβλαβῶς καὶ ἄνευ τίσεως καὶ τιμωρίας.
ἐπισκηπτόμενος. ἐπισκήπτεσθαί φασι μαρτυρίας ἢ γραμμάτων τὸ ποιήσασθαι διάλυσιν τοῦ ἐγκλήματος τὴν μαρτυρίαν οὗ ἐπισκήπτονται. παραδιδόασι δὲ ταῦτα σημηνάμενοι μέχρι τοῦ χρόνου τῆς δίκης· κατὰ γὰρ τοῦτο χωρεῖ ἡ δίκη. καὶ τὸν τοῦτο ποιοῦντα ἐπισκηπτόμενον λέγουσι.
ἐὰν δὲ δὴ γίγνηται. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἐὰν δὲ δὴ γίγνηται.
ἂν ἄρα τις. ἐὰν ἄρα τις.
ἢ ὅτι χρή. ἀλλαχοῦ· ἢ ὅ, τι ἂν χρὴ.
κἂν εἰ μητέρα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀπʼ ὀρθώσεως· κἂν εἰ μητέρα.
ἀφοσιούτω. καθαιρέτω, ὡς νῦν, ἢ ἀπαρχὰς προσαγέτω, ἢ τιμάτω, ἢ τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἀποδιδότω τιμήν, ἢ πληροφορείτω.
ἀβίου. ἀβλαβοῦς· ἄνευ βίας.
μεθʼ ἑνὸς συντάφου. μέθʼ ἑνὸς ξυντάφου.
ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ ὑπὲρ τῆς συγγενείας. σημείωσαι δὶς ὑπὲρ ἐχομένως.
οὗτος δὴ νόμος εἷς ἡμῖν ἔστω κύριος περὶ φόνου κείμενος. καὶ τὰ μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα μέχρι τούτων οὕτως· ὧν δὲ ὁ κτείνας ἐφʼ οἷς τε ὀρθῶς ἂν καθαρὸς εἴη ἐν ἄλλῳ οὕτως εὗρον, κύριος: ...τος δὴ νόμος ... κυρίως ... καὶ τὰ μὲν περὶ: ὁ κτείνας ... εἴη
νηποινί. ἄνευ τιμωρίας καὶ ποινῆς.
αἱ βίαιοι πράξεις. αἱ βίαιοι πράξεις.
τιμωρήσεων. τιμωρήσεων.
σημείωσαι τὴν σύνταξιν. ὡραῖον.
ἢ πότε λέγεις. ἀλλαχοῦ· ἢ πότε λέγεις.
τίς οὖν ὁ μετὰ τοῦτον λόγος· τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὰς βʹ ταύτας πεύσεις καὶ ἀποκρίσεις ὡς ἀφʼ ἑνὸς ἔχει προσώπου· ἀπʼ ὀρθώσεως. εἰς τὴν ἀφʼ ἑνὸς προσώπου φράσιν οὕτω γέγραπται· ἀλλʼ αὐτῷ νομοθετητέον ... εἰπεῖν εἴη.
ποῖα δὴ νομοθετητέον τε.
χαλεπὸν τότε πάθος ὅλῃ τῇ πόλει. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον χαλεπὸν τὸ πάθος ὅλῃ τῇ πόλει· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ᾖ κειμένη ἢ καὶ ἐν.
ἐκτίνειν καὶ τῇ πόλει τὴν βλάβην. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἐκτίνειν καὶ τῇ πόλει τὴν βλάβην· ἀπʼ ὀρθώσεως.
γεννήτας. γεννῆταί εἰσιν οὐχ οἱ ἐκ γένους καὶ ἀφʼ αἵματος προσήκοντες, ἀλλʼ οἱ τῶν γενῶν τῶν συννενεμημένων εἰς τὰς φρατρίας· οὗτοι δʼ εἰσὶν καθὰ δημόται καὶ φράτορες νόμῳ τινὶ ἔχοντες κοινωνίαν· τὸ πάλαι γὰρ εἰς δʹ, καὶ οὐχ ὡς ὕστερον εἰς ιʹ, διῄρητο ἡ τῶν Ἀθηναίων πολιτεία φυλάς, κατὰ τὰς ὥρας τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἑκάστη δὲ εἰς τριττύας καὶ φρατρίας λεγομένας τρεῖς, κατὰ τοὺς μῆνας ὡς εἶναι ιβʹ, ταύτας δὲ πάλιν εἰς λʹ γένη, ὡς εἶναι τὰ πάντα κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἔτους τξʹ.
χρῆσθαι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· χρήσασθαι.
ἱκανός. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μικρὸν ἀπʼ ὀρθώσεως.
βίαια μὲν δή. ἀλλαχοῦ· βία μὲν δὴ.
φιτῦσαι. φιτῦσαι ἐπὶ πατρὸς μὲν τοῦτο· ἐπὶ δὲ μητρὸς γεννῆσαι. καὶ φιτύων ὁ γεννῶν, καὶ τὸ γέννημα φῖτυ, ὡς Εὔπολις Αὐτολύκῳ— παρήγαγες καινὸν φῖτυ τῶν βοῶν
θρασυξενίας. θρασυξενίας.
τῷ ἀπαγαγόντι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τῷ ἀπάγοντι ἀπʼ ὀρθώσεως.
τῳ. τινι.
ἐὰν μὴ ἧλιξ μηδὲ νεώτερος ᾖ τῶν μαχομένων. ἐὰν μὲν ἧλιξ ἢ νεώτερος ᾖ τῶν μαχομένων· ἀπʼ ὀρθώσεως.
μεγίστου τιμήματος. Ἀθήνησι δʹ τιμήματα ἦν, πεντακοσιομεδίμνων, ἱππέων, ζευγιτῶν, θητικῶν· οἱ μὲν ὑπὲρ τοῦ φʹ μέτρα ξηρὰ καὶ ὑγρὰ ποιεῖν κληθέντες, ἀνήλισκον δὲ εἰς τὸ δημόσιον τάλαντον· οἱ δὲ τὴν ἱππάδα τελοῦντες ἐκ μὲν τοῦ δύνασθαι τρέφειν ἵππους κεκλῆσθαι δοκοῦσιν, ἐποίουν δὲ μέτρα τʹ, ἀνήλισκον δὲ ἡμιτάλαντον· οἱ δὲ τὸ ζευγίσιον τελοῦντες ἀπὸ ςʹ μέτρων διελέγοντο, ἀνήλισκον δὲ μνᾶς ιʹ· οἱ δὲ τὸ θητικόν, οὐδεμίαν ἀρχὴν εἶχον, οὐδὲ ἀνήλισκον.
ἀτεράμονι. ἀκαταπονήτῳ.
χρωμένων τινι φύσει. ἀλλαχοῦ χρωμένων τῇ φύσει ἀπʼ ὀρθώσεως.
τεγχθέντων. μαλαχθέντων, ὡς νῦν, ἢ βραχέντων.
ἐὰν δʼ ἐπιχώριος ὁ παρατυγχάνων ᾖ τις. ἀλλαχοῦ ἐάν τʼ ἐπιχώριος ὁ παρατυγχάνων ᾖ τις: οὐ καλῶς.
πρὶν ἂν ὁ δοῦλος πείσῃ.
πάντα ἠρτημένα τά τε εἰρημένα κακὰ γέγονε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἀπʼ ὀρθώσεως· πάντα ἠρτημένα τὰ εἰρημένα κακὰ γέγονεν.
εἰς μέγιστα κτλ. γένη ὕβρεως.
εἰς μέγιστα κτλ. αʹ.
" εἰς ἱερά κτλ. " βʹ.
" εἰς δὲ γονέας κτλ. " γʹ.
" τέταρτον δέ κτλ. " δʹ.
" πέμπτον δέ κτλ. " εʹ.
ὅταν ἀφροντιστῶν τις ἀρχόντων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ὅταν ἀφροντιστῶν τις ἀρχόντων.
ἀληθῆ λέγετε. ἡμῶν γὰρ οἱ μὲν τὸ παράπαν θεοὺς οὐδαμῶς νομίζομεν. ἀληθῆ λέγετε. οἱ μὲν γὰρ τὸ παράπαν θεοὺς οὐ νομίζουσι γρ. ἐν ἄλλῳ.
ἀπειλεῖν ἡμῖν. ἐν ἄλλοις τὸ ἡμῖν οὐ κεῖται.
ἐξακεῖσθαι. ἐξιᾶσθαι, θεραπεύειν.
ἀκρατείᾳ. γρ. διʼ ἀκρασίαν.
ὄντως εἴρηται. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὀρθῶς εἴρηται· ἀπʼ ὀρθώσεως.
περιπεπεμμένα. περιπεπεμμένα.
νῦν δὲ ὅτε πάμπολλοι. οὕτως ἡ βίβλος τοῦ πατριάρχου.
συντείνεις. σπουδάζεις, Ἀττικοί.
μετά τε παιδιᾶς καὶ μετὰ σπουδῆς. σημείωσαι τὴν μετὰ πῶς κεῖται.
Θυόντων ἐν σπουδῇ τῇ μεγίστῃ τοὺς αὑτῶν γονέας ὑπὲρ αὑτῶν τε καὶ ἐκείνων ἐσπουδακότας, ὡς ὅτι μάλιστα οὖσιν θεοῖς εὐχαῖς προσδιαλεγομένους καὶ ἱκετείαις, ἀνατέλλοντός τε ἡλίου καὶ σελήνης καὶ πρὸς δυσμὰς ἰόντων προκυλίσεις ἅμα καὶ προσκυνήσεις ἀκούοντες τε καὶ ὁρῶντες. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον ἀπʼ ὀρθώσεως· θυόντων ἐν σπουδῇ τῇ μεγίστῃ τῶν ἑαυτῶν γονέων ὑπὲρ αὑτῶν τε καὶ ἐκείνων ἐσπουδακότων ὡς ὅτι μάλιστα οὖσι θεοῖς εὐχαῖς προσδιαλεγομένων καὶ ἱκετείαις ἀνατέλλοντός τε ἡλίου καὶ σελήνης καὶ πρὸς δυσμὰς ἰόντων προκυλίσεις ἅμα καὶ προσκυνήσεις ἀκούοντες τε καὶ ὁρῶντες.
ἀκούοντές τε καὶ ... ὁρῶντες. ἀκούοντες τε καὶ ὁρῶντες· δὶς νοητέον τοῦτο· ἔν τε δηλαδὴ τῇ ἀρχῇ τῆς ἐννοίας· καὶ ἐν τῷ συμπεράσματι. καὶ ὑγιῶς ἕξει τὸ νόημα. τὸ δὲ σχῆμα τοῦτο παρά τε ῥήτορσι καὶ φιλοσόφοις πολὺ καὶ πολλαχοῦ.
παραγεγονώς. τὸ παραγεγονὼς ἔν τισι διὰ τοῦ ο μικροῦ· οὐκ εὖ.
τὰ μὲν φύσει, τὰ δὲ τέχνῃ, τὰ δὲ διὰ τύχην. ἐν ἄλλῳ· τὰ μὲν φύσει, τὰ δὲ τύχῃ, τὰ δὲ διὰ τέχνην.
κατὰ ταῦτα οὕτως γεγεννηκέναι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· κατὰ ταῦθʼ οὕτω γεγεννηκέναι· ἀπʼ ὀρθώσεως.
γενομένων· οὐ δὲ διὰ νοῦν, φασίν, οὐδὲ διά τινα θεὸν οὐδὲ διὰ τέχνην. ἀλλαχοῦ· ὑποστιγμὴ εἰς τὸ γενομένων· εἶτα· οὐ διὰ νοῦν φασι οὐδὲ διά τινα θεόν· οὐδὲ διὰ τέχνην.
συνέριθοι. συνεργοί, ὡς νῦν, ἢ συνυφαίνουσαι.
καὶ τούτους ἄλλους ἄλλῃ, ὅπῃ ἕκαστοι ἑαυτοῖσι συνωμολόγησαν. ἀλλαχοῦ· καὶ τούτους ἄλλους ἄλλοις ὅπῃ ἕκαστοι ἑκάστοις συνωμολόγησαν.
διωλύγια. τὰ μεγάλα ἢ τὰ ἐπὶ πολὺ διήκοντα.
μηδὲ εὖ τοῖς λόγοις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μηδὲ εὖ τοῖς λόγοις· ἀπʼ ὀρθώσεως.
λεγομένοις θεοῖς. τὸ θεοῖς ὠβέλισται ἔν τισιν ἀντιγράφοις.
ψυχήν κτλ. ἐντεῦθεν Ὠριγένει τὰ περὶ προϋπάρξεως.
τὰ δὲ φύσει καὶ φύσις, ἥν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ι ἀπʼ ἀπορθώσεως· καὶ καλῶς· ὡς ἡ τοῦ ἣν ἐπαγωγὴ δίδωσι ἐννοεῖν.
ἄγε δή κτλ. αʹ ἀποδείξις ὅτι εἰσὶν θεοί. τὰ περὶ θεῶν δεικνύμενα ὅτι εἰσίν αʹ ὅτι φροντίζουσι τῶν ἀνθρωπίνων βʹ ὅτι παρὰ τὸ δίκαιον ὡς παντάπασιν ἀπαραίτητοι γʹ
μανθάνομεν δέ γε κτλ. ἀπαρίθμησις τῶν τῆς κινήσεως εἰδῶν.
μανθανομέν γε κτλ. αʹ.
" τὰ δέ γε κτλ. " βʹ.
" καὶ μὴν καί κτλ. " γʹ. " μὲν αὐξάνεται, διακρινόμενα δέ " δʹ εʹ. " ὅταν ἡ κτλ. " ϛʹ.
" γίγνεται δή κτλ. " ζʹ. " μεταβαλὸν δέ κτλ. " ηʹ.
" ἔστω τοίνυν κτλ. " θʹ. " ἡ δὲ αὑτήν κτλ. " ιʹ. τῆς κινήσεως ἡ μὲν σωματική κατὰ τόπον περιφορά αʹ φορά βʹ κατὰ ποιότητα σύγκρισις γʹ διάκρισις δʹ κατὰ ποσότητα αὔξη εʹ φθίσις ϛʹ κατʼ οὐσίαν γένεσις ζʹ φθορά ηʹ ἡ δὲ ψυχική ἡ ἄλλο κινοῦσα ὑπʼ ἄλλου δὲ κινουμένη θʹ ἡ ἑαυτήν τε κινοῦσα καὶ ἕτερα δυναμένη ιʹ
τοῖς δʼ ἄλλοις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τοῖς δʼ ἄλλοις· ἀπʼ ὀρθώσεως· καὶ καλῶς.
ὑπʼ ἄλλου. τοῦ νοῦ δηλαδή· οὗτος γὰρ πάντῃ ἀκίνητος.
περὶ ἕκαστον τρία κτλ. τὰ περὶ ἕκαστον νοούμενα τρία οὐσία λόγος αὐτῆς ὄνομα αὐτῆς
καὶ δὴ καὶ ἐρωτήσεις κτλ. τὰ περὶ πᾶν ὂν ἐρωτώμενα λόγος ὄνομα
τὴν δυναμένην κτλ. ὅρος ψυχῆς.
τὸ ἑαυτὸ κινεῖν φῄς. ἐν ἄλλῳ· τὸ ἑαυτὸ κινεῖν, φής,
γενομένη. γρ. φανεῖσα.
καὶ βουλήσεις.
τί μήν; κατάφασιν δηλοῖ ἀντὶ τοῦ πῶς γὰρ οὔ· ἢ διὰ τί γὰρ οὔ.
εἶεν. ἄγε δή· συγκατάθεσις μὲν τῶν εἰρημένων, συναφὴ δὲ πρὸς τὰ μέλλοντα.
ἀεὶ θεὸν ὀρθῶς θεοῖς. θεὸς οὖσα ὀρθὰ
μεμνήμεθα τοίνυν τῶν τότε ἔτι τοῦτό γε, ὅτι τῶν πάντων. γρ. μεμνήμεθα τοίνυν τότε τοσοῦτον τῶν τότε ὅτι τῶν ἁπάντων.
τούτοιν δὴ τοῖν κινήσεοιν. τοῦτοιν δὴ τοῖν κινήσεοιν.
ποιησώμεθα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ο μικροῦ.
εἴτε ὅπῃ τε καὶ ὅπως; ἔσθʼ ὅστις ταῦτα ὁμολογῶν. ἐν ἄλλῳ εἴτε ὅπῃ καὶ ὅπως ἐστὶν ὁ ταῦθʼ ὁμολογῶν.
ἥκιστά γε. οὐδαμῶς ὡς ἢ οὐχ ἧττον. Λιβάνιος δέ φησιν· «εἴ τινα ἄλλον τρόπον, ὃν ἥκιστα ᾠήθη ἐν τῷ βίῳ ὁ ἐπὶ τῇ φιάλῃ ἔμπορος»· ἀντὶ τοῦ οὐ πάνυ.
τὸν δὲ ἡγούμενον κτλ. βʹ. ἀπόδειξις ὅτι φροντίζουσι τῶν ἀνθρωπίνων οἱ θεοί.
εὐδαιμονιζόμεναι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον εὐδαιμονιζομέναις· καλῶς μέντοι καὶ ἡ ὀρθὴ καὶ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν.
ἀνοσίους.
τὸ νῦν. ὅταν.
οὐχ ἧττον, μᾶλλον δέ.
μετόν. ἐξόν, ἢ ἐπʼ ἐξουσίας ὄν.
κηφῆσι κοθούροισι κτλ. λιμὸς γάρ τοι πάμπαν ἀεργῷ σύμφορος ἀνδρί. τῷ δὲ θεοὶ νεμεσῶσι καὶ ἀνέρες, ὅς κεν ἀεργὸς ζώει, κηφήνεσσι κοθούροις εἴκελος ὀργήν, οἵ τε μελισσάων κάματον τρύχουσιν ἀεργοὶ ἔσθοντες. σοὶ δʼ ἔργα φίλʼ ἔστω μέτρια κοσμεῖν. ὡς Ἡσίοδος ἐν ἔργοις καὶ ἡμέραις.
κηφῆσι. κηφῆνες αἱ ἀργαὶ τῶν μελισσῶν, κόθουροι δὲ οἱ ἄκεντροι καὶ κολόβουροι, ἢ αἱ φυλάττουσαι τὴν τῶν μέσων ἔξοδον· οὖροι γὰρ οἱ φύλακες.
εἰς τοὐναντίον. τουναντίον
πᾶς ἡμῖν; γρ. πᾶς ἡμῖν.
ὅ γέ τοι αὐτὸς μισεῖ, τῷ τέ τι τοιοῦτον.
οὐκ ἂν παντάπασι. παντά.
νῦν δὴ δύʼ ὄντες. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· νῦν δὴ δύʼ ὄντες.
παραιτητούς. παρακαλουμένους, συγγνώμονας, ἢ καὶ παρακαλοῦντας.
λέγετε. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον διὰ διφθόγγου.
ὁμολογοῦμεν. γρ. λέγομεν.
δεῖ. γρ. οὐδὲν δεῖ.
φάτω. ἀλλαχοῦ πεφάτω ἀπʼ ὀρθώσεως.
φασὶν λιθολόγοι λίθους.
τʼ ἐπιμελεῖσθαι καὶ δυνάμενον.
μάλιστα. γρ. καὶ μάλα.
ὡς γένεσις ἕνεκα ἐκείνου. γρ. ἡ γένεσις ὡς ἕνεκα ἐκείνου γρ. ὡς ἡ γένεσις ἕνεκα.
τοτὲ δὲ ἄλλῳ.
προσηκούσης.
Ἧιπερ ἂν ἔχοι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ η ἀπʼ ὀρθώσεως.
οὐκ ἄν ποτε ἦν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· οὐκ ἄν ποτε ἦι.
ὅσον ἀγαθόν. γρ. ὂν ἀγαθὸν.
ὡς τὸ πολύ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὡς ἐπὶ τὸ πολύ.
ἀγριώτερον. γρ. ἀγριώτερον: γρ. ἀπώτερον καὶ ἀγριώτερον.
πῶς οὐ δεῖν. γρ. πόσου: οὕτως ἡ βίβλος τοῦ πατριάρχου· πόσου δεῖν· ἀπʼ ὀρθώσεως. γρ. πῶς οὐ δεῖν.
οὐδὲ λόγον. γρ. οὐδʼ ἂν λόγους.
ἐπιμελοῦνται. γρ. ἐπιμέλονται.
αὖ θεοὺς εἶναι. γρ. αὐτοὺς εἶναι.
φέρε δή κτλ. γʹ. ἀπόδειξις ὅτι παρὰ τὸ δίκαιον ὡς παντάπασιν οἱ θεοὶ ἀπαραίτητοι.
κτῆμα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον κτήματα ἀπʼ ὀρθώσεως.
λῆμμα. φρόνημα, ὡς νῦν, ἢ κέρδος.
σφίσιν. γρ. σφίσιν.
εὐφήμει. σιώπα, μὴ ἀκαιρολόγει.
λόγων. γρ. ὁ λόγος.
κινδυνεύει πᾶς. ἡ βίβλος τοῦ πατριάρχου· κινδυνεύει πῶς· ἀπʼ ὀρθώσεως.
τούτου γε μὴν ἕνεκα, ὦ φίλε Κλεινία, πεφιλονίκηται. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τοῦ δε γε μὴν ἕνεκα ὦ Κλεινία πεφιλονείκην.
προὔργου. πρὸ ἔργου, πλέον, ὡς νῦν, ἢ συμφέρον.
εἰ δὲ μή. ἡ δʼ ἐ: ἡ δʼ ἐμή.
τιμωρεῖν. τιμωρεῖν τὸ ἐνεργητικόν, βοηθεῖν, τιμωρεῖσθαι δὲ τὸ παθητικὸν τὸ κολάζειν.
αἰτίαις μὲν τρισίν κτλ. ἀσέβειαι περὶ θεούς αʹ ὅτι οὐκ εἰσίν. βʹ ὅτι ἀμελοῦσιν. γʹ ὅτι παραιτητοί εἰσιν.
ᾧ γὰρ ἄν κτλ. αʹ.
" οἷς δʼ ἄν κτλ. " βʹ.
" τοὺς μὲν ὑπʼ κτλ. " αʹ.
" θανάτῳ ζημιούσθω " βʹ.
ἐνυπάρχοι. ἀλλαχοῦ· ἐνυπάρχοι.
ὁ μὲν γὰρ λόγῳ τε ἂν περὶ θεοὺς παρρησίας. ἡ βίβλος τοῦ πατριάρχου· ὁ μὲν γὰρ λόγῳ τε ἂν περὶ θεοὺς παρρησίας.
εὐφυής. γρ. εὐφυής.
παῖδας δὲ ἂν μὲν καταλείπῃ τῇ πόλει. τὰ ἀντίγραφα ὅλα παῖδας δὲ ἂν μὲν καταλείπῃ τῇ πόλει.
θύειν δʼ ὁτὰν ἐπὶ νοῦν ἴῃ τινί. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀπʼ ὀρθώσεως· θύειν δʼ ὁτὰν ἐπὶ νοῦν ἴῃ τινί.
ἵνα μὴ καὶ ταῦτα κλέπτοντες ταῖς πράξεσιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ τὰ ἀντίγραφα· ἵνα μὴ καὶ ταῦτα κλέπτοντες πράξεσιν.
βελτίοσιν. γρ. βελτίοσι.
ὁ μὲν αἰσθανόμενος καὶ εἰσαγγελλέτω τοῖς. ἀλλαχοῦ· ὁ μὲν αἰσθόμενος εἰσαγγελλέτω τοῖς.
τὸ δὲ παίδειον ἢ μὴ κρίναντες οἱ νομοφύλακες. παίδειον: τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸ δὲ παιδίειον ἢ μή. προκρίναντες οἱ νομοφύλακες.
ἁπλοῦν δέ γέ ἐστίν που τό γε τοιοῦτον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἁπλοῦν γέ ἐστί που τό γε τοιοῦτον.
τὴν γῇ. γρ. τήν γε: τοῦ πατριάρχου.
ἐπιδιδοίην. γρ. ἐπιδοίην.
μὴ κινεῖν τὰ ἀκίνητα. παροιμία ἐπὶ τῶν καλῶς δοξάντων ἢ γεγονότων λεγομένη.
τί χρή. γρ. χρῆμα.
ἐὰν δὲ τῆς ἄλλης χώρας, ἀγρονόμοις.
ἐνοδίαν δαίμονα. ἐνοδίαν δαίμονα τὴν Ἄρτεμιν ἤτοι τὴν Σελήνην φησίν, ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀπόλλων Ἀγυιεύς, καὶ γὰρ ἄμφω τὰς ὁδοὺς πληροῦσι φωτός, ὁ μὲν ἡμέρας, ὁ ἥλιος, ἡ δὲ νυκτός. διὸ καὶ ἱδρύουσι τούτους ἐν αὐταῖς. ἀλλὰ καὶ τὸν Ἑρμῆν ἐνόδιον καὶ ἡγεμόνιον λέγουσιν, ὡς δέον αὐτῷ πρὸς τὰς πράξεις ἡγεμόνι χρῆσθαι. καὶ τοῦτον δὲ ἐπὶ τῶν ὁδῶν διὰ τοῦτο ἀνεστήλουν.
ποτέρου τῶν ἀμφισβητούντων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ποτέρου τῶν ἀμφισβητούντων· ἀπʼ ὀρθώσεως.
μεσεγγυωθέν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ω.
τὴν δὲ κρίσιν διαδικάζειν. τὴν δὲ κρίσιν δικάζειν.
μεθιέτω. προϊέτω ἢ ἀφιέτω.
τοῦ τρίτου μεγέθει τιμήματος. τρίτον τίμημα, καθὼς ἐν τῷ πρὸς τούτου παρεθέμεθα, τὸ ζευγίσιον ἦν, εἰς ὃ οἱ τελοῦντες ἀπὸ διακοσίων μέτρων διελέγοντο, ἀνήλισκον δὲ εἰς τὸ δημόσιον δέκα μνᾶς.
δίκαι δʼ ἔστωσαν τούτων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον καὶ τὰ ἀντίγραφα· δίκαια δʼ ἔστωσαν τούτων.
καὶ ὁτουοῦν ἤ τινος. γρ. καὶ ὁτουοῦν τινος.
ἐράνων. ἔρανός ἐστιν εἰσφορά τις ἑκάστου μηνός, ἢ ἐκ συμβολῆς δεῖπνον, ἢ εὐωχία ἡ ἀνὰ μέρος δείπνου. καὶ ἐρανισταὶ οἵ τε τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν εἰσφέροντες καὶ οἱ κοινωνοὶ ταύτης.
ἐρανίσεως. ἐρανίσεως.
πριάμενος. ἀγοράσας.
ἀναγωγή. ἀναγωγή ἐστιν ἡ τῶν πραθέντων ἀνδραπόδων ἀνάδοσις, ἐχόντων αἰτίαν τινά.
ἱερᾷ νόσῳ. ἱερὰν νόσον τὴν ἐπιληψίαν φασί.
τούτῳ.
ἐὰν δέ τις ἰδιώτῃ τι. ἐὰν δέ τι ἰδιώτῃ: ἐὰν δέ τι ἰδίως.
ἑκμήνου. γρ. ἑξαμήνου.
τότε.
ἐξηγητῶν. ἐξηγηταὶ τρεῖς γίνονται πυθόχρηστοι, οἷς μέλει καθαίρειν τοὺς ἄγει τινὶ ἐνισχηθέντας· καὶ οἱ ἐξηγούμενοι τὰ πάτρια.
τυπτέτω τις. ἐν ἄλλοις τυπτέτω ἄνευ τοῦ τις· καὶ ἐν τῇ βίβλῳ τοῦ πατριάρχου· καὶ καλῶς.
κατὰ πόδα. παρʼ αὐτά· κατὰ τάξιν γρ. κατὰ πολλά.
τὰ δὲ ἀσχημονέστερα.
ἐξιασώμεθα. γρ. ἐξιασώμεθα.
ὀρθῶς ἁμαρτανόμενα. γρ. αἰσχρῶς: τοῦ πατριάρχου.
ἀρωγή. γρ. ἀρωγὴ: οὕτως.
ἀνελευθέρου ψυχῆς. ἀνελευθερίου ψυχῆς.
γεωμόροι. γεωργοί.
ἃ ῥοπὴν ἔχει τινὰ ἰσχυράν. ἀλλαχοῦ ἃ τροπὴν ἔχει τινὰ ἰσχυράν.
λῆμμα. κέρδος ὡς νῦν, ἢ φρόνημα.
τὰ δὲ ἀγρονόμους.
διαιτηταῖς. διαιτηταί εἰσιν ἐν οἷς Ἀθήνῃσιν εἰσήγοντο αἱ ἰδιωτικαὶ δίκαι· εἰ δέ τινες μὴ ἐπείθοντο τοῖς διαιτηθεῖσιν, αὐτοὶ εἰσῆγον αὐτοὺς εἰς τὸ δικαστήριον καὶ παρὰ τοὺς δικαστάς. ἐγίνοντο δὲ διαιτηταὶ πάντες Ἀθηναῖοι οἷς ἑξακοστὸν ἦν ἔτος. τὸν δὲ ἀδικοῦντα διαιτητὴν ἐξῆν εἰσαγγέλλειν· καὶ εἴ τις ἑάλω, ἀτιμία ἦν τὸ ἐπιτίμιον.
βιοδότην. βιοδότην.
προῖκα. ἄνευ μισθοῦ, ὡς νῦν, ἢ φερνήν.
ἐπωβελίαν. ἐπωβελία ἐστὶν ἐπιτίμιόν τι, τοῦτʼ ἔστι τοῖς διώκουσι χρηματικήν τινα δίκην, ἐὰν μὴ ἕλωσιν, ἦν δὲ τοῦτο ἑκτὸν μέρος τοῦ τιμήματος οὗ ἐπεγράφοντο. καὶ ἐκαλεῖτο οὕτως, ὅτι ἐπὶ τῇ δραχμῇ ὀβολὸς ἦν, τῆς δραχμῆς λογιζομένης πρὸς ἕξ. ἐλάμβανε δὲ ὁ φεύγων παρὰ τοῦ διώκοντος εἰ τὴν δίκην ἀπέφευγεν. μέμνηται δὲ ταύτης καὶ Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Ἀφόβου.
σχεδὸν ἡμῖν
πῶς τοῦτο, ὦ ξένε, λέγεις;
τὸν νόμον ἐτίθεσαν τὸν ἐξεῖναι τὰ ἑαυτοῦ διατίθεσθαι ἁπλῶς. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὸν νόμον ἐτίθεσαν τὸν ἐξεῖναι τὰ ἑαυτοῦ διατίθεσθαι ἁπλῶς.
ᾖ δʼ ἂν μή, νέμειν.
κληρονόμον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· κληρονόμον ἀπʼ ὀρθώσεως.
πάντων ἐπιμελείσθων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πάντων ἐπιμελείσθων· ἀπʼ ὀρθώσεως καὶ καλῶς.
τρεῖς καὶ κατʼ ἐνιαυτόν.
τῷ τιθέντι τὸν νόμον. ἀλλαχοῦ· τῷ θέντι τὸν νόμον.
διασκέψαιτο. γρ. διασκέψαιτο: τοῦ πατριάρχου.
ἃ μυρία ἐν ἀνθρώποις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἃ μυρία ἀνθρώποις.
γαμεῖν ἢ γαμεῖσθαι γίγνηται. τούτων.
ὑπέρ τε νομοθέτου καὶ ὑπὲρ νομοθετουμένου.
προστάττει. γρ. προστάττει.
κηδεύματα. γαμικὰ συναλλάγματα.
φαμεν.
ἐμμελῆ. γρ. ἐμμελῆ.
ἔτι δʼ ἀπειλή τις ἂν τοιάδε εἴη μάλα ἔγκαιρος. ἀπειλὴ ἔγκαιρος.
δίκην λαχεῖν. ἐνστήσασθαι, ὅ ἐστι καὶ λῆξις δίκης.
ἀπορρηθῆναι. ἀπαγορευθῆναι.
κατηγορείτω δὲ ἐν τούτοις. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· κατηγορείτω δὲ ἐν τούτοις. γρ. ἐν ἐμοῖς …
κεχρημένους. γρ. κεκραμμένους: γρ. κεκραμένους.
τῆς συγκαταγηράσεως. τῆς συγκαταγηράσεως.
τοῦ δούλου. ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων οὐ φέρεται.
Οἰδίπους. Οἰδίπους ὁ Λαΐου καὶ Ἰοκάστης, μητρογαμήσας διʼ ἄγνοιάν τινα ἐτύφλωσεν μέν, ὅτι τοῦτο πράξειεν, ἑαυτόν, ἐλαύνεται δὲ διὰ τὴν ἀθεμιτουργίαν ἐκ Θηβῶν. Ἐτεοκλῆς δὲ καὶ Πολυνείκης οἱ τούτου υἱοί, δυνατοὶ ὄντες, οὐκ ἐπαμύνουσιν ἐλαυνομένῳ αὐτῷ. ὁ δὲ ἀρᾶται αὐτούς. οἱ δὲ περὶ τῆς βασιλείας Θηβῶν ἀλλήλους κτείνουσιν.
Ἀμύντορα ... Φοίνικι. Φοίνιξ Ἀμύντορος· οὗτος τυφλοῦται ὑπὸ τοῦ πατρός. κατεψεύσθη γὰρ πρὸς τὸν πατέρα ὑπὸ Φθίας τῆς αὐτοῦ παλλακῆς ὅτι δὴ πειραθείη πρὸς εὐνὴν αὐτῇ συνελθεῖν. ἰᾶται δὲ ὑπὸ Χείρωνος Πηλέως σπουδῇ. ὁ δʼ Ἀμύντωρ κατεύχεται αὐτοῦ— μήποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέψεσθαι φίλον υἱόν. ὃ δὴ γέγονεν· καὶ γὰρ θεοὶ ἐτέλειον ἐπαράς.
Ἱππολύτῳ Θησέα. Θησεὺς ὁ Αἰγέως καὶ Αἴθρας ἐξ Ἱππολύτης τῆς Ἀμαζόνος γεννᾷ Ἱππόλυτον, μεθʼ ἣν Φαῖδραν γυναῖκα ἄγεται, ἣ διὰ τὸ κάλλος Ἱππολύτου ἐρᾷ. ὁ δὲ οὐ πείθεται αὐτῇ σωφρονῶν. ἡ δὲ πρὸς τὸν πατέρα κατεῖπεν αὐτοῦ ὡς μᾶλλον ἐρῶντος αὐτῆς· ὁ δὲ ἀρᾶται τὸν υἱὸν διαφθαρῆναι Ἱππόλυτον, καὶ ἐπιτυγχάνει. οὗτος γὰρ ὀχούμενος ἅρματι, ὑπὸ ταύρου τῶν ἵππων συνταραχθέντων αὐτῷ, πίπτει τε εἰς γῆν, καὶ ταῖς ἡνίαις ἐμπλακεὶς ἑλκόμενος θνήσκει.
ἀραῖος. βλαβερός.
ἐν εὐχαῖς. ἀλλαχοῦ· δίχα τῆς ἐν.
δίκαιοι νομῆς εἶεν ἀγαθῶν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀπʼ ὀρθώσεως· νομεῖς εἶεν.
ἕρμαιον. ἕρμαιον τὸ ἀπροσδόκητον κέρδος λέγεται, ἀπὸ τῶν ἐν ταῖς ὁδοῖς τιθεμένων ἀπαρχῶν ἃς οἱ ὁδοιπόροι κατεσθίουσι, ταύτας δὲ τῷ Ἑρμῇ ἀφιεροῦσιν, ὡς ὄντι καὶ τούτῳ ἑνὶ τῶν ἐνοδίων θεῶν.
κωφή. ἀσθενής, ἀμβλεῖα, ὡς νῦν, ἢ ἄηχος.
ἀποπληρῶν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· πληρῶν· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ὅσων δυνατός. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ω μεγάλου.
βλάψεων. βλάψεων.
τὴν διάρρησιν. τὴν διάρρησιν.
ὡς παντός. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὡς παντός.
δυσωπουμένους. ὑφορωμένους, ὑπόπτως ἔχοντας.
ὅσα τις ἂν ἕτερος ἄλλον. γρ. ὅσα τις ἂν ἕτερος ἄλλον.
ἂν μὲν μείζω. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἂν μὲν μείζω· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ἐλάττω δὲ ζημιώσας σμικροτέραν. γρ. ζημιούσθω: πατριάρχου ἐλάττω δὲ ζημιούσθω σμικροτέραν.
ζημιώσῃ. γρ. σημείω σημειώση.
σωφρονιστύος. σωφρονιστύος.
κλοπαίων. κλοπαίων.
ἀνατί. ἀνατεί.
λέγομεν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μικρὸν· ἀπʼ ὀρθώσεως.
ἐὰν δʼ ἐπαιτιώμενος ὁ δεσπότης κτλ. οἶμαι, εἰ δύο συζυγίαι δεσποτῶν καὶ δούλων εἶεν, ἐναλλὰξ δὲ ὁ τῆς ἑτέρας συζυγίας δεσπότης μετὰ τοῦ τῆς ἑτέρας συζυγίας δούλου σύνθοιτο ποιῆσαι τὴν βλάβην εἰς τὸν δοῦλον αὐτοῦ, ἵνα τῆς ἐπὶ ταύτῃ ἀποτίσεως γινομένης ἀποδοθείη οὗτος ὁ δοῦλος τῷ συνθεμένῳ δεσπότῃ μετʼ αὐτοῦ ποιῆσαι τὴν βλάβην, καὶ δούλους οὕτως ἔχοι δύο, ἕνα μὲν τὸν βλαβέντα καὶ ἐξ ἀρχῆς, ἕτερον δὲ τὸν βλάψαντά τε τοῦτον καὶ ὕστερον.
κακοτεχνιῶν. κακοτεχνιῶν δίκης ὄνομά ἐστιν, ἣν εἰσῄεσαν οἱ λέγοντες μάρτυρας ψευδομαρτυρεῖν, κατὰ τῶν παρασχομένων τοὺς ψευδομάρτυρας.
ἦ μήν. ὄντως δή, ὡς νῦν, καὶ ἀλλʼ οὖν, καὶ ὅμως.
ἐπισκήψεις. ἐπίσκηψίς ἐστι δίκη κατὰ τῶν ψευδομαρτυρησάντων.
ἀνάδικον. ἀνάδικος κρίσις· εἰ ἑάλωσαν ἤτοι πάντες οἱ μάρτυρες ψευδομαρτυριῶν ἢ ὑπερημίσεις, ἐκρίνετο ἄνωθεν ἡ δίκη. οὐκ ἐπὶ πάντων δὲ τῶν ἀγώνων ἐγίγνοντο ἀνάδικοι αἱ κρίσεις, ἀλλʼ ὥς φησι Θεόφραστος ἐν ζʹ Νόμων, ἐπὶ μόνης ξενίας καὶ ψευδομαρτυριῶν καὶ κλήρων.
ὁποτέρως δʼ ἂν κριθῇ.
διαβάλλει. διαβολή.
μηχανήν—εἶναι δʼ αὐτή. γρ. ἔχειν δʼ ἂν αὕτη.
μικρόν τι. τοῦ πατριάρχου τι.
ἀλλά. γρ. ἅμα.
ἕλῃ, ὡς ἰασίμῳ.
ὄντι. τοῦ πατριάρχου ὄντι.
ἐπʼ αὐτοφώρῳ. ἐπʼ ὀφθαλμοῖς, ἐπʼ αὐτῷ τῷ κλέμματι ἁλούς.
παραγγέλσεις. παραγγέλσεις.
πίλων. τῶν ἐκ συμπεπιλημένων ἐρίων γινομένων ἐνδυμάτων.
χρῆν. ἔδει.
ἀστρατείας. ἀστρατείας δίκη ἐστὶ γραφὴ κατὰ τοῦ κατειλεγμένου μὲν ἐν στρατιωτικῇ τάξει, μὴ στρατευσαμένου δέ.
εἰς τοὺς ὁπλίτας, ἱππέας δέ. …
λιποταξίου. λιποταξίου δίκη ἐστὶ γραφὴ κατὰ τοῦ στρατευσαμένου μέν, λιπόντος δὲ τὸ στρατόπεδον καὶ τὴν τάξιν αὑτοῦ.
πρόσθεν. ἀλλαχοῦ πρότερον.
διαφέρει. γρ. διαφθείρει.
ὅλον που καὶ τὸ πᾶν. παροιμία ἐπὶ τῶν πάντῃ διαφερόντων λεγομένη, παρʼ ὅσον τὸ μὲν ὅλον τοῦ συνεχοῦς ἐστι ποσοῦ, τὸ δὲ πᾶν τοῦ διωρισμένου, ταῦτα δὲ εἴδη τοῦ ποσοῦ ἀλλήλοις ἀντιδιαιρούμενα.
Καινέα. Καινεὺς ὁ Θετταλὸς Ἄτρακος μὲν ἦν θυγάτηρ τὸ πρίν, Καινὶς ὀνομαζομένη, εἰς ἄνδρα δὲ μετέβαλλε Ποσειδῶνος βουλήσει, ἔτι δὲ καὶ τὸ ἀδάμαστος εἶναι καὶ ἄτρωτος. διὸ ἐν τῇ τῶν Κενταύρων καὶ Λαπίθων μάχῃ αὐτορίζοις δένδρεσι συνεχώσθη ὑπὸ τῶν Κενταύρων. ὑπὸ δέ τινων ἀπορνεῶσθαι λέγεται. τὴν μεταβολὴν δέ φασι τοῦτον λαβεῖν χάριν τοῦ Ποσειδῶνος ἐρώμενον γενέσθαι.
εὐθύνων. εὔθυνοί εἰσιν ἄρχοντες οἱ τὰς εὐθύνας λαμβάνοντες παρὰ τῶν ἀρχόντων, ὥσπερ καὶ οἱ λογισταὶ καὶ πάρεδροι ἐφʼ ἑκάστῃ ἀρχῇ· καὶ γὰρ τῷ ἄρχοντι εὔθυνος ἦν καὶ πάρεδρος, καὶ τῷ βασιλεῖ ὁμοίως καὶ τῷ πολεμάρχῳ καὶ τοῖς θεσμοθέταις. ἐκπράσσει δὲ ὁ εὔθυνος ὅσα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ᾗ προστέτακται, ὦφλόν τινες εἰς τὸ δημόσιον.
καὶ τοῦτʼ ἐν δίκῃ ἀμέμπτῳ τε καὶ ἀμέμπτως, ἡ πᾶσα οὕτω θάλλει τε. ἀλλαχοῦ· καὶ τοῦτʼ ἐν δίκῃ ἀμέμπτῳ τε καὶ ἀμέμπτως ᾖ ἡ πᾶσα οὕτω θάλλει τε.
νεύουσαι. γρ. νεύουσαι.
λειφθῶσιν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ η.
δώδεκα μέρη. κατὰ.
καὶ τὰ μὲν ἰδίᾳ ἕκαστος, τὰ δὲ καὶ κοινῇ μετʼ ἀλλήλων. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· καὶ τὰ μὲν ἰδίᾳ ἕκαστος· τὰ δὲ κοινῇ μετʼ ἀλλήλων· ἀπʼ ὀρθώσεως.
εὐθύνας. εὔθυνά ἐστι κρίσις κατὰ τῶν ἀρξάντων ἢ πρεσβευσάντων ἤ τι τῶν τῆς πόλεως χειρισάντων ὅλως.
εἶναι. γρ. ἰέναι.
ἑκατόν. γρ. ἕκαστον.
ἠϊθέους. παῖδας πάντῃ γάμων ἀπειράτους.
ψαλίδα. ἁψῖδα ἤτοι καμάραν, ὡς νῦν, ἢ ταχεῖαν κίνησιν, ἢ ὑδρορρόην, ἢ ἄρμενον.
νῦν δὲ δὴ ὅτε μέρος τι μέν, φαμέν. γρ. νῦν δὲ ὅτε δὴ μέρος μέν τι φαμέν.
πολλά. πολλὰς πολλά
συγγενήσεσιν. συγγενήσεσιν.
βραβέας. βραβέας.
οὐδʼ ἐννεοττεύοντες ἐν τῇ πόλει ὡς τὸ πολύ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· οὐδὲ νεοττεύοντες ἐν τῇ πόλει ὡς τὸ πολύ.
ἐνεχυρασίαν. ἀσφάλειαν.
μήτε χρηματίζηται. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μὴ χρηματίζηται.
χρηματίζηται. τοῦτο μὲν τὸ παθητικὸν τὸ χρήματα πράττεσθαι, τὸ δὲ χρηματίζειν τὸ ἐνεργητικὸν τὸ πράγμασι χρῆσθαι, οἷον χρηματίζει ἡ βουλή. ἀφʼ οὗ καὶ χρήματα τὰ πράγματα.
ἔνεστι. ἀλλαχοῦ ἔνεστι.
Πυθώδε τῷ Ἀπόλλωνι κτλ. τῶν παρʼ Ἕλλησι δʹ ἀγώνων καὶ τίνων εἰσὶ καὶ τίνα τὰ ἔπαθλα ἐπίγραμμα. τέσσαρές εἰσιν ἀγῶνες ἀνʼ Ἑλλάδα πάντες ἀγαυοί, οἱ δύο μὲν θνητῶν, οἱ δύο δʼ ἀθανάτων, Ζηνός, Λητοΐδαο, Παλαίμονος, Ἀρχεμόροιο, ἆθλα δὲ τῶν κότινος, μῆλα, σέλινα, πίτυς. τίνες Ἑλλήνων τίσι θεοῖς ἄγουσι τίνας ἑορτάς, τίνα τὲ τὰ ἔπαθλα τὰ κατὰ τοὺς ἐν αὐταῖς ἀγῶνας δίδοσθαι διετάχθη. Ζηνὶ μὲν οἱ Πίσαται κότινον καὶ Ὀλύμπια θέντο, καὶ Πυθιεῖς μετὰ τούσδε τὰ Πύθια μῆλά τε Φοίβῳ Δελφοί Ἴσθμια καὶ πίτυν αὖτε Κορίνθιοι Ἐννοσιγαίῳ Καὶ Νέμεα Τρινύχῳ Νεμεᾶται, ἠδὲ σέλινα. Ἡρακλεῖ
θεωρούς. τοὺς εἰς ἑορτάς που πεμπομένους κοινωνῆσαι αὐτῶν.
ἀνομίλητος. ἀκοινώνητος, ἀσυνδύαστος.
ἀλλʼ ἴτω μετὰ νέου. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ἀλλʼ ἴτω μετὰ νέου· ἀπʼ ὀρθώσεως.
εἴτε καὶ αὐτὸς νενοηκὼς ἄττα ἥκοι, κοινούτω τῷ συλλόγῳ ἅπαντι. ἀπʼ ὀρθώσεως· τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· εἴτε καὶ αὐτὸς νενοηκὼς ἄττα ἥκοι. κοινούτω τῷ συλλόγῳ ἅπαντι.
ἐάν γʼ ἐν δικαστηρίῳ ἁλῷ. γρ. ἐὰντʼ ἐν δικαστηρίῳ ἁλῷ.
ὁ μὲν δή κτλ. αʹ.
" ὁ δὲ δεύτερος κτλ. " βʹ.
" τρίτον δὲ κτλ. " γʹ.
" τέταρτος κτλ. " δʹ.
ὡς ὀλίγιστα. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὡς ὀλιγοστά.
τημελεῖν. ἐπιμελεῖσθαι.
ἕως ἂν τὸν μέτριον ἐπιμείναντες χρόνον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὅπως ἂν τὸν μέτριον ἐπιμείναντες χρόνον.
πρυτάνεων. πρυτάνεις εἰσὶ μέρος τι τῶν φʹ τὸ δέκατον, νʹ ἄνδρες, οἱ διοικοῦντες ἅπαντα τὰ ὑπὸ τῆς βουλῆς πραττόμενα, καὶ ἐπρυτάνευον κατὰ πρυτανείαν ἐκ διαδοχῆς. πρυτανεία δέ ἐστιν ἀριθμός τις ἡμερῶν, ἤτοι λϛʹ ἢ ληʹ ἢ λεʹ, ἃς ἑκάστη φυλὴ πρυτανεύειν λέγεται. ιβʹ μὲν γὰρ οἱ μῆνες, ιʹ δέ εἰσι πρυτανεῖαι, καὶ φυλαὶ ιʹ. καὶ διῄρηνται εἰς ταύτας αἱ ἡμέραι τοῦ ἐνιαυτοῦ· κατὰ γὰρ σελήνην ἄγουσι τοῦτον, ὡς ἑκάστῃ φυλῇ τῶν ιʹ ἐπιβάλλειν λεʹ ἡμέρας, πλεονάζειν δὲ ὀλίγας. διὸ καὶ τὰς λοιπὰς ἀπέδωκαν οἱ Ἀθηναῖοι ταῖς πρώταις λαχούσαις τέτταρσι φυλαῖς, ἵνα ἐκείνων μὲν ἑκάστη τὰς λϛʹ ἡμέρας πρυτανεύῃ, αἱ δὲ λοιπαὶ ἓξ ἀνὰ λεʹ, πρυτανεῖα δὲ οὐδετέρως οὐχ εὕρηται· τινὲς δὲ ἀργύριόν τι, ὃ κατατίθεται ὑπὸ τῶν δικαζομένων, καὶ δίδοται δικαστικὸν τοῖς ἑξακισχιλίοις.
ἢ καί. ἀλλαχοῦ δίχα τοῦ η.
ξένῳ, ἢ τὴν τῶν νικηφόρων. ξένῳ ἢ τὴν τῶν νικηφ.
φωρᾶν. ἐρευνᾶν, ἐκζητεῖν.
χρόνου ὅρος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· δίχα τοῦ δε.
μηδένʼ ἀπελθόντος ἐνιαυτοῦ. γρ. μηδένα παρελθόντος ἐνιαυτοῦ.
τοῦ λοιποῦ χρόνου.
ἀλλοδημίᾳ. ἀλλοδημία.
ἐάν τις κλεμμάδιον ὁτιοῦν ὑποδέχηται. κλεμμάδιον: γρ. ἐάν τις κλέμμα διʼ ὁτιοῦν ὑποδέχηται.
φλαύροις. φαύλοις ἢ κούφοις· ἢ φλαῦρον μὲν τὸ μικρὸν κακόν, φαῦλον δὲ τὸ μέγα κακόν.
ἐπικεκλωσμέναι. γρ. κλώμεναι.
χοῦν. χωννύναι.
λίθινα δὲ ἐπιστήματα. λίθινα ἐπιστήματα.
μὴ μακρότερον χρόνον. γρ. μὴ μακρότερον χρόνον: τοῦ πατριάρχου.
τῷ μὲν γὰρ ἀγαθῷ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τῷ μὲν γὰρ ἀγαθῷ.
ἐμπιμπλάντα γρ. ἐμπιπλάντα.
τῷ μὲν δὴ τοῦ μεγίστου. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τῷ μὲν δὴ τοῦ μεγίστου.
πᾶσι κοινῇ. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· διὰ τοῦ ι.
ὅσον δεῖ πραχθῆναι. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὅσον δεῖ πραχθῆναι.
ὕμνηται. γρ. εἴρηται.
Λάχεσιν κτλ. Μοῖραι αʹ Λάχεσις βʹ Κλωθώ γʹ Ἄτροπος
ἓν καίριον ἐν ἀλλαχοῦ· ἐγκαίριον ἀπʼ ὀρθώσεως.
καὶ μάλιστʼ ᾖ τις σχολὴ παντί. ἀλλαχοῦ· καὶ μάλιστʼ εἴ τις σχολὴ πάντῃ· οὐκ εὖ.
καὶ ἰατρική. γρ. καὶ ἰατρικὴ.
μηδʼ εἰδείη; μὴ οἶδεν.
πρῶτον. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· μικρὸν ἀπʼ ὀρθώσεως· καὶ καλῶς.
κενή τις πόλις. γρ. κενή τις ἡ πόλις.
τοπάζειν. στοχάζεσθαι, ἐνθυμεῖσθαι, ὑπονοεῖν, καὶ ὑποτοπεῖν δέ.
δεῖ. ἐν ἄλλοις ἄνευ τοῦ ν.
ἐφήσαμεν. γρ. ἔφαμεν.
ὡς ὄντως. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· ὡς ὄντων.
ἓν ἀμφοῖν. γρ. ἐν ἀμφοῖν.
ἐρῶ. γρ. ἐρῶ.
δικαιοσύνη, φρόνησις. γρ. δικαιοσύνη φρονησις.
τοῦ πᾶσαν ἀρετήν. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τοῦ πάσῃ ἀρετῇ· ἀπʼ ὀρθώσεως.
δῆλον ὡς αὐτῆς κτλ.
κύτος κεφαλῆς ἄκρα κορυφή αἰσθήσεις καὶ μνῆμαι παράδοσις τῶν αἰσθήσεων πρὸς τὰς μνήμας νοῦς
πόλις φύλακες ταύτης φρουροί νέοι εὐφυέστατοι καὶ ὀξεῖς ἐξαγγελία νέων πρὸς τοὺς πρεσβύτας πρεσβύτεροι
ἀπειλεγμένους. γρ. ἀπειλημμένους.
ὅλην.
ἆρʼ οὖν ἀκριβεστέρα σκέψις θέα τε ἂν περὶ ὁτουοῦν ὁτῳοῦν γίγνοιτο, ἢ τό. ἀκριβεστέραν σκέψιν θεατέαν περὶ ὁτουοῦν. γρ. ἆρʼ οὖν ἀκριβέστερα σκέψασθε· ἅτε περὶ ὁτουοῦν ὁτῳοῦν γίγνοιτο, ἢ τὸ ἀλλαχοῦ ἆρʼ οὖν περὶ ὁτουοῦν ὁτῳοῦν γίγνοιτο· καὶ τὰ ἑξῆς.
τί ποτε. γρ. τί ποτε.
ἓν ὄν, ἀρετὴν ἑνὶ δικαίως ἂν ὀνόματι. γρ. ἓν ὂν: ἀλλαχοῦ· ἐνὸν ἀρετὴν ἑνὶ δικαίως ἂν ὀνόματι.
εἴτε ἀμφότερα. ἀλλαχοῦ· εἴτε ἀμφότερα.
οὔτʼ εἰ πολλά ἐστʼ οὔτʼ εἰ τέτταρα οὔθʼ ὡς ἓν δυνατοὶ φράζειν ἐσόμεθα; ἐν ἄλλῳ: γρ. οὔτʼ εἰ πολλά ἐστʼ οὔτʼ εἰ τέτταρα οὐθʼ ὡς ἓν δυνατοὶ φράζειν ἐσόμεθα.
ἐᾶν, ὁρᾶν δὴ. δρηι γρ. δὴ.
ἥκιστα, νὴ τὸν ξένιον. δὴ ἥκιστʼ ἂν: τὸν ξένιον: ἀλλαχοῦ· ἥκιστα νὴ τὸν ξένιον.
μηχανῷτο; γρ. μηχανήσαιτο.
ὡς πόλλʼ ἔστιν μόνον ἕκαστον τούτων. ἀλλαχοῦ· ὡς πολλά ἐστι μόνον ὂν ἕκαστον τούτων.
ἓν μὲν ὅ κτλ. αʹ.
" ἓν δὲ τό κτλ. " βʹ.
τὸ γὰρ δὴ πρὸ τῶν ὀμμάτων τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τὰ γὰρ δὴ πρὸ τῶν ὀμμάτων.
ἐξειργασμένα. γρ. ἐξεργασάμενα.
λοιδορήσεις. λοιδορήσεις.
ἄλλα τε αὖ ἀνόητʼ εἰπεῖν. γρ. ἄλλά τε ἀνόητα: γρ. ἄλλα τε αὖ ἀνόητʼ εἰπεῖν.
ψυχή τε κτλ. αʹ.
" ἐπὶ δὲ τούτοισι κτλ. " βʹ.
τόν τε εἰρημένον. τὸ εἰρημένον· ἐν ἄλλοις ὠβέλισται.
τὸν λόγον· ὁ δὲ μὴ ταῦθʼ οἷος τʼ ὤν. τὸν λόγον. ὁ δὲ μὴ ταῦθʼ οἷος τʼ ὢν.
νυκτερινὸν σύλλογον. σημείωσαι ὅτι νυκτερινὸν σύλλογον τὴν Ἐπινομίδα φησίν.
λέγωμεν. τὰ ἀντίγραφα διὰ τοῦ ο μικροῦ.
δυνατόν ἐστιν νομοθετεῖν. γρ. νομοθετητέον.
που μαθήματος. τοῦ πατριάρχου τὸ βιβλίον· τοῦ μαθήματος.
λεχθέντα. γρ. ἐλεγχθέντα.
ἢ τρὶς ἕξ, φασίν.
ἢ τρὶς ἕξ κτλ. ἢ τρὶς ἓξ ἢ τρεῖς κύβοι· ἡ παροιμία παρὰ Φερεκράτει ἐν τοῖς Μυρμηκανθρώποις. κεῖται δὲ ἐπὶ τῶν ἀποκινδυνευόντων. τὸ μὲν γὰρ τρὶς ἓξ τὴν παντελῆ νίκην δηλοῖ, τὸ δὲ τρεῖς κύβοι τὴν ἧτταν. πάλαι γὰρ τρισὶν ἐχρῶντο πρὸς τὰς παιδιὰς κύβοις καὶ οὐχ ὡς νῦν δύο. ἔστι δὲ ὁμωνυμία· κύβον γὰρ ἔλεγον ἰδίως αὐτὸν τὸν ῥιπτούμενον, ὅτε πλήρης ἐστὶ καὶ μή. τοὺς δὲ κύβους τοὺς τοιούτους οἱ Ἴωνες καλοῦσιν οἴνας, καὶ τὴν παροιμίαν οὕτως ἐκφέρουσιν· ἢ τρὶς ἓξ ἢ τρεῖς οἴνας.
ἐάν γε μὴ οὗτος. γρ. τοιοῦτος.
ὕπαρ. ὕπαρ ἐστὶ τὸ μέσον ἐγρηγόρσεως καὶ ὕπνου ὁρώμενον.
ἐκλεχθῶσι. γρ. ἐκλεχθῶσι.