Parodist Anonymous Battle of Frogs and Mice in Greek

Name: Battle of Frogs and Mice
Author: Parodist Anonymous

Period: Ἑλληνιστική Hellenistic

Dialect: Ἐπική Epic (Homeric)

Domain: Ποίησις Poetry

Format: Ἔμμετρος Verse

The Batrachomyomachia, or Battle of Frogs and Mice, is an anonymous comic epic from ancient Greece. Composed in the dactylic hexameter of Homeric poetry, it parodies the conventions of the heroic epic by narrating a full-scale war between two animal tribes. The conflict begins when the frog king Physignathos, offering a ride across a pond to the mouse prince Psicharpax, accidentally drowns his passenger. The ensuing war is treated with mock solemnity, complete with heroic epithets, formal speeches, arming scenes, and divine councils. The mice gain the upper hand until Zeus, pitying the frogs, commands the gods to intervene; they send an army of crabs to the battlefield, which routs the mouse forces and ends the war.

Scholarly consensus dates the poem to between the late sixth and fifth centuries BCE, though its precise origins remain uncertain. In antiquity, its skillful imitation of Homeric style led to its occasional, though erroneous, attribution to Homer himself. The work presupposes an audience intimately familiar with the epic tradition, using its absurd premise to gently satirize the grandiose rhetoric and often trivial catalysts of heroic warfare. The poem survived through the medieval manuscript tradition, where it was frequently included as part of the Homeric corpus and served as a popular educational text due to its accessible language and engaging subject matter.

Parodist Anonymous Battle of Frogs and Mice in Greek in PDF

Parodist Anonymous Battle of Frogs and Mice in Greek in MD

1	Ἀρχόμενος πρώτης σελίδος χορὸν ἐξ Ἑλικῶνος
2	ἐλθεῖν εἰς ἐμὸν ἦτορ ἐπεύχομαι εἵνεκ’ ἀοιδῆς,
3	ἣν νέον ἐν δέλτοισιν ἐμοῖς ἐπὶ γούνασι θῆκα,
4	δῆριν ἀπειρεσίην, πολεμόκλονον ἔργον Ἄρηος,
5	εὐχόμενος μερόπεσσιν ἐς οὔατα πᾶσι βαλέσθαι
6	πῶς μύες ἐν βατράχοισιν ἀριστεύσαντες ἔβησαν,
7	γηγενέων ἀνδρῶν μιμούμενοι ἔργα Γιγάντων,
8	ὡς λόγος ἐν θνητοῖσιν ἔην· τοίην δ’ ἔχεν ἀρχήν.
9	[para]Μῦς ποτε διψαλέος γαλέης κίνδυνον ἀλύξας,
10	πλησίον ἐν λίμνῃ λίχνον προσέθηκε γένειον,
11	ὕδατι τερπόμενος μελιηδέϊ· τὸν δὲ κατεῖδε
12	λιμνόχαρις πολύφημος, ἔπος δ’ ἐφθέγξατο τοῖον·
13	[para]Ξεῖνε τίς εἶ; πόθεν ἦλθες ἐπ’ ἠϊόνας; τίς ὁ φύσας;
14	πάντα δ’ ἀλήθευσον, μὴ ψευδόμενόν σε νοήσω.
15	εἰ γάρ σε γνοίην φίλον ἄξιον ἐς δόμον ἄξω·
16	δῶρα δέ τοι δώσω ξεινήϊα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
17	εἰμὶ δ’ ἐγὼ βασιλεὺς Φυσίγναθος, ὃς κατὰ λίμνην
18	τιμῶμαι βατράχων ἡγούμενος ἤματα πάντα·
19	καί με πατὴρ Πηλεὺς ἀνεθρέψατο, Ὑδρομεδούσῃ
20	μιχθεὶς ἐν φιλότητι παρ’ ὄχθας Ἠριδανοῖο.
21	καὶ σὲ δ’ ὁρῶ καλόν τε καὶ ἄλκιμον ἔξοχον ἄλλων,
22	σκηπτοῦχον βασιλῆα καὶ ἐν πολέμοισι μαχητὴν
23	ἔμμεναι· ἀλλ’ ἄγε θᾶσσον ἑὴν γενεὴν ἀγόρευε.
24	[para]Τὸν δ’ αὖ Ψιχάρπαξ ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
25	τίπτε γένος τοὐμὸν ζητεῖς; δῆλον δ’ ἐν ἅπασιν
26	ἀνθρώποις τε θεοῖς τε καὶ οὐρανίοις πετεηνοῖς.
27	Ψιχάρπαξ μὲν ἐγὼ κικλήσκομαι· εἰμὶ δὲ κοῦρος
28	Τρωξάρταο πατρὸς μεγαλήτορος· ἡ δέ νυ μήτηρ
29	Λειχομύλη, θυγάτηρ Πτερνοτρώκτου βασιλῆος.
30	γείνατο δ’ ἐν καλύβῃ με καὶ ἐξεθρέψατο βρωτοῖς,
31	σύκοις καὶ καρύοις καὶ ἐδέσμασι παντοδαποῖσιν.
32	πῶς δὲ φίλον ποιῇ με, τὸν ἐς φύσιν οὐδὲν ὁμοῖον;
33	σοὶ μὲν γὰρ βίος ἐστὶν ἐν ὕδασιν· αὐτὰρ ἔμοιγε
34	ὅσσα παρ’ ἀνθρώποις τρώγειν ἔθος· οὐδέ με λήθει
35	ἄρτος τρισκοπάνιστος ἀπ’ εὐκύκλου κανέοιο,
36	οὐδὲ πλακοῦς τανύπεπλος ἔχων πολὺ σησαμότυρον,
37	οὐ τόμος ἐκ πτέρνης, οὐχ ἥπατα λευκοχίτωνα,
38	οὐ τυρὸς νεόπηκτος ἀπὸ γλυκεροῖο γάλακτος,
39	οὐ χρηστὸν μελίτωμα, τὸ καὶ μάκαρες ποθέουσιν,
40	οὐδ’ ὅσα πρὸς θοίνας μερόπων τεύχουσι μάγειροι,
41	κοσμοῦντες χύτρας ἀρτύμασι παντοδαποῖσιν.
42	οὐ τρώγω ῥαφάνους, οὐ κράμβας, οὐ κολοκύντας,
43	οὐ σεύτλοις χλωροῖς ἐπιβόσκομαι, οὐδὲ σελίνοις·
44	ταῦτα γὰρ ὑμέτερ’ ἐστὶν ἐδέσματα τῶν κατὰ λίμνην.
45	[para]Πρὸς τάδε μειδήσας Φυσίγναθος ἀντίον ηὔδα·
46	ξεῖνε λίην αὐχεῖς ἐπὶ γαστέρι· ἔστι καὶ ἡμῖν
47	πολλὰ μάλ’ ἐν λίμνῃ καὶ ἐπὶ χθονὶ θαύματ’ ἰδέσθαι.
48	ἀμφίβιον γὰρ ἔδωκε νομὴν βατράχοισι Κρονίων,
49	σκιρτῆσαι κατὰ γαῖαν, ἐν ὕδασι σῶμα καλύψαι,
50	στοιχείοις διττοῖς μεμερισμένα δώματα ναίειν.
51	εἰ δ’ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι εὐχερές ἐστι·
52	βαῖνέ μοι ἐν νώτοισι, κράτει δέ με μήποτ’ ὀλίσθῃς,
53	ὅππως γηθόσυνος τὸν ἐμὸν δόμον εἰσαφίκηαι.
54	Ὣς ἄρ’ ἔφη καὶ νῶτ’ ἐδίδου· ὁ δ’ ἔβαινε τάχιστα
55	χεῖρας ἔχων τρυφεροῖο κατ’ αὐχένος ἅμματι κούφῳ.
56	καὶ τὸ πρῶτον ἔχαιρεν ὅτ’ ἔβλεπε γείτονας ὅρμους,
57	νήξει τερπόμενος Φυσιγνάθου· ἀλλ’ ὅτε δή ῥα
58	κύμασι πορφυρέοισιν ἐκλύζετο πολλὰ δακρύων
59	ἄχρηστον μετάνοιαν ἐμέμφετο, τίλλε δὲ χαίτας,
60	καὶ πόδας ἔσφιγγεν κατὰ γαστέρος, ἐν δέ οἱ ἦτορ
61	πάλλετ’ ἀηθείῃ καὶ ἐπὶ χθόνα βούλεθ’ ἱκέσθαι·
62	δεινὰ δ’ ὑπεστενάχιζε φόβου κρυόεντος ἀνάγκῃ.
63	οὐρὴν μὲν πρῶτ’ ἔπλας’ ἐφ’ ὕδασιν ἠΰτε κώπην
64	σύρων, εὐχόμενος δὲ θεοῖς ἐπὶ γαῖαν ἱκέσθαι
65	ὕδασι πορφυρέοισιν ἐκλύζετο, πολλὰ δ’ ἐβώστρει·
66	καὶ τοῖον φάτο μῦθον ἀπὸ στόματός τ’ ἀγόρευσεν·
67	[para]Οὐχ οὕτω νώτοισιν ἐβάστασε φόρτον ἔρωτος
68	ταῦρος ὅτ’ Εὐρώπην διὰ κύματος ἦγ’ ἐπὶ Κρήτην
69	ὡς μῦν ἁπλώσας ἐπινώτιον ἦγεν ἐς οἶκον
70	βάτραχος ὑψώσας ὠχρὸν δέμας ὕδατι λευκῷ.
71	Ὕδρος δ’ ἐξαίφνης ἀνεφαίνετο, πικρὸν ὅραμα
72	ἀμφοτέροις· ὀρθὸν δ’ ὑπὲρ ὕδατος εἶχε τράχηλον.
73	τοῦτον ἰδὼν κατέδυ Φυσίγναθος, οὔ τι νοήσας
74	οἷον ἑταῖρον ἔμελλεν ἀπολλύμενον καταλείπειν.
75	δῦ δὲ βάθος λίμνης καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.
76	κεῖνος δ’ ὡς ἀφέθη, πέσεν ὕπτιος εὐθὺς ἐφ’ ὕδωρ,
77	καὶ χεῖρας ἔσφιγγε καὶ ὀλλύμενος κατέτριζε.
78	πολλάκι μὲν κατέδυνεν ὑφ’ ὕδατι, πολλάκι δ’ αὖτε
79	λακτίζων ἀνέδυνε· μόρον δ’ οὐκ ἦν ὑπαλύξαι.
80	δευόμεναι δὲ τρίχες πλεῖον βάρος εἷλκον ἐπ’ αὐτῷ·
81	ὕδασι δ’ ὀλλύμενος τοίους ἐφθέγξατο μύθους·
82	[para]Οὐ λήσεις δολίως Φυσίγναθε ταῦτα ποιήσας,
83	ναυηγὸν ῥίψας ἀπὸ σώματος ὡς ἀπὸ πέτρης.
84	οὐκ ἄν μου κατὰ γαῖαν ἀμείνων ἦσθα κάκιστε
85	παγκρατίῳ τε πάλῃ τε καὶ εἰς δρόμον· ἀλλὰ πλανήσας
86	εἰς ὕδωρ μ’ ἔρριψας. ἔχει θεὸς ἔκδικον ὄμμα.
87	Ὣς εἰπὼν ἀπέπνευσεν ἐν ὕδασι· τὸν δὲ κατεῖδεν
88	Λειχοπίναξ ὄχθῃσιν ἐφεζόμενος μαλακῇσιν·
89	δεινὸν δ’ ἐξολόλυξε, δραμὼν δ’ ἤγγειλε μύεσσιν.
90	ὡς δ’ ἔμαθον τὴν μοῖραν ἔδυ χόλος αἰνὸς ἅπαντας.
91	καὶ τότε κηρύκεσσιν ἑοῖς ἐκέλευσαν ὑπ’ ὄρθρον
92	κηρύσσειν ἀγορήνδ’ ἐς δώματα Τρωξάρταο,
93	πατρὸς δυστήνου Ψιχάρπαγος, ὃς κατὰ λίμνην
94	ὕπτιος ἐξήπλωτο νεκρὸν δέμας, οὐδὲ παρ’ ὄχθαις
95	ἦν ἤδη τλήμων, μέσσῳ δ’ ἐπενήχετο πόντῳ.
96	ὡς δ’ ἦλθον σπεύδοντες ἅμ’ ἠοῖ, πρῶτος ἀνέστη
97	Τρωξάρτης ἐπὶ παιδὶ χολούμενος, εἶπέ τε μῦθον·
98	Ὦ φίλοι εἰ καὶ μοῦνος ἐγὼ κακὰ πολλὰ πέπονθα
99	ἐκ βατράχων, ἡ πεῖρα κακὴ πάντεσσι τέτυκται.
100	εἰμὶ δ’ ἐγὼ δύστηνος ἐπεὶ τρεῖς παῖδας ὄλεσσα.
101	καὶ τὸν μὲν πρῶτόν γε κατέκτανεν ἁρπάξασα
102	ἔχθιστος γαλέη, τρώγλης ἔκτοσθεν ἑλοῦσα.
103	τὸν δ’ ἄλλον πάλιν ἄνδρες ἀπηνέες ἐς μόρον εἷλξαν
104	καινοτέραις τέχναις ξύλινον δόλον ἐξευρόντες,
105	ὃ τρίτος ἦν ἀγαπητὸς ἐμοὶ καὶ μητέρι κεδνῇ,
106	τοῦτον ἀπέπνιξεν Φυσίγναθος ἐς βυθὸν ἄξας.
107	ἀλλ’ ἄγεθ’ ὁπλίζεσθε καὶ ἐξέλθωμεν ἐπ’ αὐτοὺς
108	σώματα κοσμήσαντες ἐν ἔντεσι δαιδαλέοισιν.
109	[para]Ταῦτ’ εἰπὼν ἀνέπεισε καθοπλίζεσθαι ἅπαντας.
110	καὶ τοὺς μέν ῥ’ ἐκόρυσσεν Ἄρης πολέμοιο μεμηλώς·
111	κνημῖδας μὲν πρῶτον ἐφήρμοσαν εἰς δύο μηρούς,
112	ῥήξαντες κυάμους χλωρούς, εὖ δ’ ἀσκήσαντες,
113	οὓς αὐτοὶ διὰ νυκτὸς ἐπιστάντες κατέτρωξαν.
114	θώρηκας δ’ εἶχον καλαμοστεφέων ἀπὸ βυρσῶν,
115	οὓς γαλέην δείραντες ἐπισταμένως ἐποίησαν.
116	ἀσπὶς δ’ ἦν λύχνου τὸ μεσόμφαλον· ἡ δέ νυ λόγχη
117	εὐμήκης βελόνη, παγχάλκεον ἔργον Ἄρηος·
118	ἡ δὲ κόρυς τὸ λέπυρον ἐπὶ κροτάφοις ἐρεβίνθου.
119	[para]Οὕτω μὲν μύες ἦσαν ἔνοπλοι· ὡς δ’ ἐνόησαν
120	βάτραχοι ἐξανέδυσαν ἀφ’ ὕδατος, ἐς δ’ ἕνα χῶρον
121	ἐλθόντες βουλὴν ξύναγον πολέμοιο κακοῖο.
122	σκεπτομένων δ’ αὐτῶν πόθεν ἡ στάσις ἢ τίς ὁ θρύλλος,
123	κῆρυξ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων ῥάβδον μετὰ χερσίν,
124	Τυρογλύφου υἱὸς μεγαλήτορος Ἐμβασίχυτρος,
125	ἀγγέλλων πολέμοιο κακὴν φάτιν, εἶπέ τε τοῖα·
126	[para]Ὦ βάτραχοι, μύες ὔμμιν ἀπειλήσαντες ἔπεμψαν
127	εἰπεῖν ὁπλίζεσθαι ἐπὶ πτόλεμόν τε μάχην τε.
128	εἶδον γὰρ καθ’ ὕδωρ Ψιχάρπαγα ὅν περ ἔπεφνεν
129	ὑμέτερος βασιλεὺς Φυσίγναθος. ἀλλὰ μάχεσθε
130	οἵ τινες ἐν βατράχοισιν ἀριστῆες γεγάατε.
131	[para]Ὣς εἰπὼν ἀπέφηνε· λόγος δ’ εἰς οὔατα πάντων
132	εἰσελθὼν ἐτάραξε φρένας βατράχων ἀγερώχων·
133	μεμφομένων δ’ αὐτῶν Φυσίγναθος εἶπεν ἀναστάς·
134	[para]Ὦ φίλοι οὐκ ἔκτεινον ἐγὼ μῦν, οὐδὲ κατεῖδον
135	ὀλλύμενον· πάντως δ’ ἐπνίγη παίζων παρὰ λίμνην,
136	νήξεις τὰς βατράχων μιμούμενος· οἱ δὲ κάκιστοι
137	νῦν ἐμὲ μέμφονται τὸν ἀναίτιον· ἀλλ’ ἄγε βουλὴν
138	ζητήσωμεν ὅπως δολίους μύας ἐξολέσωμεν.
139	τοιγὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.
140	σώματα κοσμήσαντες ἐν ὅπλοις στῶμεν ἅπαντες
141	ἄκροις πὰρ χείλεσσιν, ὅπου κατάκρημνος ὁ χῶρος·
142	ἡνίκα δ’ ὁρμηθέντες ἐφ’ ἡμέας ἐξέλθωσι,
143	δραξάμενοι κορύθων, ὅς τις σχεδὸν ἀντίος ἔλθῃ,
144	ἐς λίμνην αὐτοὺς σὺν ἐκείναις εὐθὺ βάλωμεν.
145	οὕτω γὰρ πνίξαντες ἐν ὕδασι τοὺς ἀκολύμβους
146	στήσομεν εὐθύμως τὸ μυοκτόνον ὧδε τρόπαιον.
147	Ὣς εἰπὼν ἀνέπεισε καθοπλίζεσθαι ἅπαντας.
148	φύλλοις μὲν μαλαχῶν κνήμας ἑὰς ἀμφεκάλυψαν,
149	θώρηκας δ’ εἶχον καλῶν χλοερῶν ἀπὸ σεύτλων,
150	φύλλα δὲ τῶν κραμβῶν εἰς ἀσπίδας εὖ ἤσκησαν,
151	ἔγχος δ’ ὀξύσχοινος ἑκάστῳ μακρὸς ἀρήρει,
152	καί ῥα κέρα κοχλιῶν λεπτῶν ἐκάλυπτε κάρηνα.
153	φραξάμενοι δ’ ἔστησαν ἐπ’ ὄχθαις ὑψηλαῖσι
154	σείοντες λόγχας, θυμοῦ δ’ ἔμπλητο ἕκαστος.
155	[para]Ζεὺς δὲ θεοὺς καλέσας εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
156	καὶ πολέμου πληθὺν δείξας κρατερούς τε μαχητάς,
157	πολλοὺς καὶ μεγάλους ἠδ’ ἔγχεα μακρὰ φέροντας,
158	οἷος Κενταύρων στρατὸς ἔρχεται ἠὲ Γιγάντων,
159	ἡδὺ γελῶν ἐρέεινε· τίνες βατράχοισιν ἀρωγοὶ
160	ἢ μυσὶν ἀθανάτων; καὶ Ἀθηναίην προσέειπεν·
161	[para]Ὦ θύγατερ μυσὶν ἦ ῥα βοηθήσουσα πορεύσῃ;
162	καὶ γὰρ σοῦ κατὰ νηὸν ἀεὶ σκιρτῶσιν ἅπαντες
163	κνίσῃ τερπόμενοι καὶ ἐδέσμασι παντοδαποῖσιν.
164	[para]Ὣς ἄρ’ ἔφη Κρονίδης· τὸν δὲ προσέειπεν Ἀθήνη·
165	ὦ πάτερ οὐκ ἄν πώ ποτ’ ἐγὼ μυσὶ τειρομένοισιν
166	ἐλθοίμην ἐπαρωγός, ἐπεὶ κακὰ πολλά μ’ ἔοργαν
167	στέμματα βλάπτοντες καὶ λύχνους εἵνεκ’ ἐλαίου.
168	τοῦτο δέ μοι λίην ἔδακε φρένας οἷον ἔρεξαν.
169	πέπλον μου κατέτρωξαν ὃν ἐξύφηνα καμοῦσα
170	ἐκ ῥοδάνης λεπτῆς καὶ στήμονα μακρὸν ἔνησα,
171	τρώγλας τ’ ἐμποίησαν· ὁ δ’ ἠπητής μοι ἐπέστη
172	καὶ πράσσει με τόκον· τὸ δὲ ῥίγιον ἀθανάτοισιν.
173	χρησαμένη γὰρ ἔνησα καὶ οὐκ ἔχω ἀνταποδοῦναι.
174	ἀλλ’ οὐδ’ ὣς βατράχοισιν ἀρηγέμεναι βουλήσω.
175	εἰσὶ γὰρ οὐδ’ αὐτοὶ φρένας ἔμπεδοι, ἀλλά με πρῴην
176	ἐκ πολέμου ἀνιοῦσαν ἐπεὶ λίην ἐκοπώθην,
177	ὕπνου δευομένην οὐκ εἴασαν θορυβοῦντες
178	οὐδ’ ὀλίγον καταμῦσαι· ἐγὼ δ’ ἄϋπνος κατεκείμην·
179	τὴν κεφαλὴν ἀλγοῦσαν, ἕως ἐβόησεν ἀλέκτωρ.
180	ἀλλ’ ἄγε παυσώμεσθα θεοὶ τούτοισιν ἀρήγειν,
181	μή κέ τις ὑμείων τρωθῇ βέλει ὀξυόεντι·
182	εἰσὶ γὰρ ἀγχέμαχοι, εἰ καὶ θεὸς ἀντίον ἔλθοι·
183	πάντες δ’ οὐρανόθεν τερπώμεθα δῆριν ὁρῶντες.
184	[para]Ὣς ἄρ’ ἔφη· καὶ τῇ γε θεοὶ ἐπεπείθοντ’ ἄλλοι,
185	πάντες δ’ αὖτ’ εἰσῆλθον ἀολλέες εἰς ἕνα χῶρον.
186	καὶ τότε κώνωπες μεγάλας σάλπιγγας ἔχοντες
187	δεινὸν ἐσάλπιγξαν πολέμου κτύπον· οὐρανόθεν δὲ
188	Ζεὺς Κρονίδης βρόντησε, τέρας πολέμοιο κακοῖο.
189	[para]Πρῶτος δ’ Ὑψιβόας Λειχήνορα οὔτασε δουρὶ
190	ἑσταότ’ ἐν προμάχοις κατὰ γαστέρα ἐς μέσον ἧπαρ·
191	κὰδ δ’ ἔπεσεν πρηνής, ἁπαλὰς δ’ ἐκόνισεν ἐθείρας.
192	δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.
193	Τρωγλοδύτης δὲ μετ’ αὐτὸν ἀκόντισε Πηλείωνος,
194	πῆξεν δ’ ἐν στέρνῳ στιβαρὸν δόρυ· τὸν δὲ πεσόντα
195	εἷλε μέλας θάνατος, ψυχὴ δ’ ἐκ σώματος ἔπτη.
196	Σευτλαῖον δ’ ἂρ ἔπεφνε βαλὼν κέαρ Ἐμβασίχυτρος,
197	Τυροφάγον δ’ αὐτῇσιν ἐπ’ ὄχθαις ἐξενάριξεν.
198	Πτερνογλύφον δὲ ἰδὼν Καλαμίνθιος ἐς φόβον ἦλθεν,
199	ἥλατο δ’ ἐς λίμνην φεύγων τὴν ἀσπίδα ῥίψας.
200	Λιτραῖον δ’ ἀρ’ ἔπεφνεν ἀμύμων Βορβοροκοίτης,
201	χερμαδίῳ πλήξας κατὰ βρέγματος· ἐγκέφαλος δὲ
202	ἐκ ῥινῶν ἔσταξε, παλάσσετο δ’ αἵματι γαῖα.
203	Λειχοπίναξ δ’ ἔκτεινεν ἀμύμονα Βορβοροκοίτην,
204	ἔγχει ἐπαΐξας· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
205	Πρασσαῖος δὲ ἰδὼν ποδὸς εἵλκυσε νεκρὸν ἐόντα,
206	ἐν λίμνῃ δ’ ἀπέπνιξε κρατήσας χειρὶ τένοντα.
207	Ψιχάρπαξ δ’ ἤμυν’ ἑτάρου περὶ τεθνειῶτος
208	καὶ βάλε Πρασσαῖον κατὰ νηδύος ἐς μέσον ἧπαρ,
209	πῖπτε δέ οἱ πρόσθεν, ψυχὴ δ’ Ἀϊδόσδε βεβήκει.
210	Κραμβοβάτης δὲ ἰδὼν πηλοῦ δράκα ῥίψεν ἐπ’ αὐτόν,
211	καὶ τὸ μέτωπον ἔχρισε καὶ ἐξετύφλου παρὰ μικρόν.
212	ὠργίσθη δ’ ἄρ’ ἐκεῖνος, ἑλὼν δ’ ἄρα χειρὶ παχείῃ
213	κείμενον ἐν δαπέδῳ λίθον ὄβριμον, ἄχθος ἀρούρης,
214	τῷ βάλε Κραμβοβάτην ὑπὸ γούνατα· πᾶσα δ’ ἐκλάσθη
215	κνήμη δεξιτερή, πέσε δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι.
216	Κραυγασίδης δ’ ἤμυνε καὶ αὖθις βαῖνεν ἐπ’ αὐτόν,
217	τύψε δέ οἱ μέσσην κατὰ γαστέρα· πᾶς δέ οἱ εἴσω
218	ὀξύσχοινος ἔδυνε, χαμαὶ δ’ ἔκχυντο ἅπαντα
219	ἔγκατ’ ἐφελκομένῳ ὑπὸ δούρατι χειρὶ παχείῃ·
220	Τρωγλοδύτης δ’ ὡς εἶδεν ἐπ’ ὄχθῃσιν ποταμοῖο,
221	σκάζων ἐκ πολέμου ἀνεχάζετο, τείρετο δ’ αἰνῶς·
222	ἥλατο δ’ ἐς τάφρους, ὅππως φύγῃ αἰπὺν ὄλεθρον.
223	Τρωξάρτης δ’ ἔβαλεν Φυσίγναθον ἐς ποδὸς ἄκρον.
224	Πρασσαῖος δ’ ὡς εἶδεν ἔθ’ ἡμίπνουν προπεσόντα,
225	ἦλθε διὰ προμάχων καὶ ἀκόντισεν ὀξύσχοινον·
226	οὐδ’ ἔρρηξε σάκος, σχέτο δ’ αὐτοῦ δουρὸς ἀκωκή·
227	οὐδ’ ἔβαλε τρυφάλειαν ἀμύμονα καὶ τετράχυτρον
228	δῖος Ὀριγανίων, μιμούμενος αὐτὸν Ἄρηα,
229	ὃς μόνος ἐν βατράχοισιν ἀρίστευεν καθ’ ὅμιλον·
230	ὥρμησεν δ’ ἄρ’ ἐπ’ αὐτόν· ὁ δ’ ὡς ἴδεν οὐχ ὑπέμεινεν.
231	Ἦν δέ τις ἐν μυσὶ παῖς Μεριδάρπαξ ἔξοχος ἄλλων,
232	Κναίσωνος φίλος υἱὸς ἀμύμονος ἀρτεπιβούλου·
233	οἴκαδ’ ἴεν, πολέμου δὲ μετασχεῖν παῖδ’ ἐκέλευεν·
234	οὗτος ἀναρπάξαι βατράχων γενεὴν ἐπαπείλει·
235	ἀγχοῦ δ’ ἕστηκεν μενεαίνων ἶφι μάχεσθαι
236	καὶ ῥήξας καρύοιο μέσην ῥάχιν εἰς δύο μοίρας
237	φράγδην ἀμφοτέροισι κενώμασι χεῖρας ἔθηκεν·
238	οἱ δὲ τάχος δείσαντες ἔβαν πάντες κατὰ λίμνην·
239	καί νύ κεν ἐξετέλεσσεν ἐπεὶ μέγα οἱ σθένος ἦεν,
240	εἰ μὴ ἄρ’ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.
241	καὶ τότ’ ἀπολλυμένους βατράχους ᾤκτειρε Κρονίων,
242	κινήσας δὲ κάρη τοίην ἐφθέγξατο φωνήν·
243	Ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ’ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·
244	Ἅρπαξ ἐν βατράχοισιν ἀμείβεται· ἀλλὰ τάχιστα
245	Παλλάδα πέμψωμεν πολεμόκλονον ἢ καὶ Ἄρηα,
246	οἵ μιν ἐπισχήσουσι μάχης κρατερόν περ ἐόντα.
247	[para]Ὣς ἄρ’ ἔφη Κρονίδης· Ἄρης δ’ ἀπαμείβετο μύθῳ·
248	οὔτ’ ἄρ’ Ἀθηναίης Κρονίδη σθένος οὔτε Ἄρηος
249	ἰσχύει βατράχοισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.
250	ἀλλ’ ἄγε πάντες ἴωμεν ἀρηγόνες· ἢ τὸ σὸν ὅπλον
251	κινείσθω· οὕτω γὰρ ἁλώσεται ὅς τις ἄριστος,
252	ὥς ποτε καὶ Καπανῆα κατέκτανες ὄβριμον ἄνδρα
253	καὶ μέγαν Ἐγκελάδοντα καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων.
254	Ὣς ἄρ’ ἔφη· Κρονίδης δὲ βαλὼν ἀργῆτα κεραυνὸν
255	πρῶτα μὲν ἐβρόντησε, μέγαν δ’ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.
256	πάντας μέν ῥ’ ἐφόβησε βαλὼν βατράχους τε μύας τε·
257	ἀλλ’ οὐδ’ ὣς ἀπέληγε μυῶν στρατός, ἀλλ’ ἔτι μᾶλλον
258	ἔλπετο πορθήσειν βατράχων γένος αἰχμητάων,
259	εἰ μὴ ἀπ’ Οὐλύμπου βατράχους ἐλέησε Κρονίων,
260	ὅς ῥα τότ’ ἐν βατράχοισιν ἀρωγοὺς εὐθὺς ἔπεμψεν.
261	[para]Ἦλθον δ’ ἐξαίφνης νωτάκμονες, ἀγκυλοχεῖλαι,
262	λοξοβάται, στρεβλοί, ψαλιδόστομοι, ὀστρακόδερμοι,
263	ὀστοφυεῖς, πλατύνωτοι, ἀποστίλβοντες ἐν ὤμοις,
264	βλαισοί, χειλοτένοντες, ἀπὸ στέρνων ἐσορῶντες,
265	ὀκτάποδες, δικάρηνοι, ἀχειρέες, οἱ δὲ καλεῦνται
266	καρκίνοι, οἵ ῥα μυῶν οὐρὰς στομάτεσσιν ἔκοπτον
267	ἠδὲ πόδας καὶ χεῖρας· ἀνεγνάμπτοντο δὲ λόγχαι.
268	τοὺς δὴ ὑπέδεισαν δειλοὶ μύες οὐδ’ ἔτ’ ἔμειναν,
269	ἐς δὲ φυγὴν ἐτράποντο· ἐδύετο δ’ ἥλιος ἤδη,
270	καὶ πολέμου τελετὴ μονοήμερος ἐξετελέσθη.

Parodist Anonymous Battle of Frogs and Mice in Greek

Other Works by Parodist Anonymous

More Poetry Works