eul_wid: aly-ab

Fragments on Smyrna and Colonization
Ἀποσπάσματα περὶ Σμύρνης καὶ Ἀποικισμοῦ

Mimnermus of Colophon Fragments on Smyrna and Colonization PDF

The Fragments on Smyrna and Colonization is a modern editorial compilation of surviving verses by the early Greek elegiac poet Mimnermus of Colophon, who flourished in the late seventh century BCE. As with all his work, these fragments are preserved only through quotations by later authors, primarily the geographer Strabo, who valued Mimnermus as an authoritative early source on local history. The collection assembles approximately ten fragments in which the poet addresses the foundation and turbulent history of the city of Smyrna, a neighbor to his own Colophon in Asia Minor. Written in the Ionic dialect using the elegiac couplet, these verses likely celebrated or justified Colophon's contemporary political takeover of Smyrna, an event from the poet's own lifetime. They artfully connect the city's recent history to a mythological heroic past, tracing its origins to colonists from Pylos, thereby shaping civic identity and pride. Modern scholarship interprets these poems as compositions for public performance at gatherings or symposia, where they would have blended personal reflection with historical narrative to legitimize political power through an appeal to a venerable past.

3b,578,F 1 SCHOL. ANTIMACH. (P. Cair. 65741; P. Mil. I no. 17 col. II 27) p. 83 Wyss: Μίμνερμ[ος] δ’ [ἐν] τῆι Σμυρν[η]ίδι· «ὣς οἱ πὰρ βασιλῆος, ἐπε[ὶ ρ’] ἐνεδέξατο μῦθον, / ἤ[ιξα]ν κοίληις’ ἀσπίσι φραξάμενοι».
3b,578,F 2 STRABON 14, 1, 3 p. 633: Κολοφῶνα δ’ Ἀνδραίμων Πύλιος (scil. κτίζει), ὥς φησι καὶ Μίμνερμος ἐν Ναννοῖ (F 10 Bgk).
3b,578,F 3 STRABON 14, 1, 4 p. 634: ἀπελθόντες δὲ παρὰ τῶν Ἐφεσίων οἱ Σμυρναῖοι στρατεύουσι ἐπὶ τόπον, ἐν ὧι νῦν ἐστιν ἡ Σμύρνα, Λελέγων κατεχόντων, ἐκβαλόντες δ’ αὐτοὺς ἔκτισαν τὴν παλαιὰν Σμύρναν, διέχουσαν τῆς νῦν περὶ εἴκοσι σταδίους. ὕστερον δὲ ὑπὸ Αἰολέων ἐκπεσόντες κατέφυγον εἰς Κολοφῶνα, καὶ μετὰ τῶν ἐνθένδε ἐπιόντες τὴν σφετέραν ἀπέλαβον, καθάπερ καὶ Μίμνερμος ἐν τῆι Ναννοῖ (F 12 Diehl) φράζει, μνησθεὶς τῆς Σμύρνης ὅτι περιμάχητος ἀεί· «ἐπείτε Πύλον Νηλήιον ἄστυ λιπόντες, / ἱμερτὴν Ἀσίην νηυσὶν ἀφικόμεθα, / ἐς δ’ ἐρατὴν Κολοφῶνα βίην ὑπέροπλον ἔχοντες / ἑζόμεθ’ ἀργαλέης ὕβριος ἡγεμόνες· / κεῖθεν † διαστήεντος ἀπορνύμενοι ποταμοῖο / θεῶν βουλῆι Σμύρνην εἵλομεν Αἰολίδα».
3b,578,F 4 SCHOL. T HOM. Il. Π 287: Μίμνερμος (F 14 D) «Παίονας ἄνδρας ἄγων, ἵνα τε κλειτὸν γένος ἵππων».
3b,578,F 5 PAUSAN. 9, 29, 4: Μίμνερμος (F 13 Bgk) δὲ ἐλεγεῖα ἐς τὴν μάχην ποιήσας τὴν Σμυρναίων πρὸς Γύγην τε καὶ Λυδούς, φησὶν ἐν τῶι προοιμίωι θυγατέρας Οὐρανοῦ τὰς ἀρχαιοτέρας Μούσας, τούτων δὲ ἄλλας νεωτέρας εἶναι Διὸς παῖδας.
3b,578,F 6 STOB. Flor. 3, 7, 11: Μίμνερμος (F 13 D)· «οὐ μὲν δὴ κείνου γε μένος καὶ ἀγήνορα θυμὸν / τοῖον ἐμεῦ προτέρων πεύθομαι, οἵ μιν ἴδον / Λυδῶν ἱππομάχων πυκινὰς κλονέοντα φάλαγγας / Ἕρμιον ἂμ πεδίον, φῶτα φερεμμελίην κτλ.».
3b,578,F 7 ATHEN. 4, 74 p. 174 A: ὁ δ’ αὐτὸς (Demetrios von Skepsis F 14 Gaede) ... Δαίτην ἥρωα τιμώμενον παρὰ τοῖς Τρωσίν, οὗ μνημονεύειν Μίμνερμον (F 18 Bgk).
3b,578,F 8 SCHOL. LYKOPHR. Al. 610: ἡ δὲ Ἀφροδίτη, καθά φησιν Μίμνερμος (F 22 Bgk), ὑπὸ Διομήδους τρωθεῖσα παρεσκεύασε τὴν Αἰγιαλείαν πολλοῖς μὲν μοιχοῖς συγκοιμηθῆναι, ἐρασθῆναι δὲ καὶ [Ἱππολύτου] Κομήτου τοῦ Σθενέλου υἱοῦ. τοῦ δὲ Διομήδους παραγενομένου εἰς τὸ Ἄργος, ἐπιβουλεῦσαι αὐτῶι· τὸν δὲ καταφυγόντα εἰς τὸν βωμὸν τῆς Ἥρας, διὰ νυκτὸς φυγεῖν σὺν τοῖς ἑταίροις, καὶ ἐλθεῖν εἰς Ἰταλίαν πρὸς Δαῦνον βασιλέα, ὅστις αὐτὸν 〈δόλωι〉 ἀνεῖλεν.
3b,578,F 9 AELIAN. V. H. 12, 36: ἐοίκασιν οἱ ἀρχαῖοι ὑπὲρ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τῆς Νιόβης παίδων μὴ συνάιδειν ἀλλήλοις. Ὅμηρος (Il. Ω 602 ff.) μὲν ἓξ λέγει 〈ἄρρενασ〉 καὶ τοσαύτας κόρας, Λάσος (F 2 Bgk) δὲ δὶς ἑπτὰ λέγει, Ἡσίοδος (F 34 Rz) δὲ ἐννέα καὶ δέκα .... Ἀλκμὰν (F 109 Bgk) δέκα φησί, Μίμνερμος (F 19 Bgk) εἴκοσι, καὶ Πίνδαρος τοσούτους.
3b,578,F 10 ARG. SOPH. Ant. II: στασιάζεται δὲ τὰ περὶ τὴν ἡρωίδα ἱστορούμενα καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς Ἰσμήνην. ὁ μὲν γὰρ Ἴων ἐν τοῖς διθυράμβοις (F 12 Bgk) καταπρησθῆναί φησιν ἀμφοτέρας ἐν τῶι ἱερῶι τῆς Ἥρας ὑπὸ Λαοδάμαντος τοῦ Ἐτεοκλέους· Μίμνερμος (F 21 Bgk) δέ φησι, τὴν μὲν Ἰσμήνην προσομιλοῦσαν Θεοκλυμένωι ὑπὸ Τυδέως κατὰ Ἀθηνᾶς ἐγκέλευσιν τελευτῆσαι. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν τὰ ξένως περὶ τῶν ἡρωίδων ἱστορούμενα, ἡ μέντοι κοινὴ δόξα σπουδαίας αὐτὰς ὑπείληφεν καὶ φιλαδέλφους δαιμονίως, ἧι καὶ οἱ τῆς τραγωιδίας ποιηταὶ ἑπόμενοι τὰ περὶ αὐτὰς διατέθεινται.