eul_wid: tla-aa
On the Birth of His BodyΠερὶ τῆς γέννης τοῦ σώματος αὐτοῦ
Manichaean Writers Anonymous On the Birth of His Body PDF
On the Birth of His Body is a Greek Manichaean prose text preserved as the first treatise in the miniature papyrus codex known as the Cologne Mani Codex, discovered at Lykopolis in Egypt. Dating from the fourth or fifth century CE, the work survives uniquely in this manuscript, its preservation owed to the arid Egyptian climate; it was entirely unknown prior to this modern discovery. Structured as a series of 174 numbered passages, the text presents a revelatory discourse delivered by a divine syzygos or paraclete to an audience addressed as little children. It details the core Manichaean narrative of the primordial conflict between the realms of Light and Darkness, the subsequent embodiment and suffering of the divine Living Soul within the architecture of the material cosmos—including the zodiac and planetary spheres—and the soul’s eventual salvation through gnosis and divine intervention. As a primary source composed within the tradition, the text provides direct insight into Greek Manichaean theology and mythography, free from the polemical distortions of its opponents, and has fundamentally reshaped scholarly understanding of Manichaean doctrine in the Greco-Roman world.
| Fr. 1.(3) | οἱ οἰκ[εῖοι ..... ..... ] ως πρ[οφητ ..... . καὶ] σωτῆ[ρ— — —.] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ἡ αὐτὴ̣ . |
| 1 (5) | ... [ ..... ... ] μοι ἑαυτ .... [— — —]. ”— — — [ . |
| 2 | .. κατ]ὰ̣ βραχὺ β̣[ρα]χ̣ὺ .... [ .. ]ο̣ν. ασ̣ε̣β̣[ .... ] σοι ἔδειξ[α ..... ... ] ἀπὸ πολλ[ῶν. ἐξέ]σ̣τα[ι] δέ σοι μεγα[λοπ]ρεπῶς καὶ ὀφθαλμοφανέστατα θεωρῆσαι τὸ μυστήριον ἐκεῖνο.” καὶ τότε ὁ ἄγγελος ἀπεκρύβη ἀ[π ..... ..... ..... ]υ̣ [— — —]. — — — [διὰ σθ]έ̣νους̣ [τῶν] ἀγ[γέ]λ̣ων ἐ̣φυλάχθην καὶ τῶν δυνάμεων τῆς ὁσιότητος τῶν ἐνχειρισθεισῶν τὴν ἐμὴν παραφυλακήν, οἳ καὶ ἀνέθρεψάν με δι’ ὀπτασιῶν καὶ σημείων ὧν ὑπεδείκνυόν μοι μικρῶν καὶ βραχυτάτων καθὼς ἐδυνάμην ὑποφέρειν. |
| 3 | ποτὲ μὲν γὰρ ἀ̣σ̣τραπῆς δίκην εφ .. ε . [— — —]. — — — [ . |
| 4 | .... τοῦ‐] το καθ’ ὅλου β̣[ε]β̣α̣ί̣ω̣ς̣ [ᾐσθή‐] θην̣. ἠσφαλίζετο δ̣έ με καὶ περὶ ταύτης τῆς δυνάμεως τῆς ἐν θλίψει ἑστώσης. πλεῖσται δέ εἰσιν ὀπτασίαι καὶ τὰ θεάματα μέγιστα, ἃ ὑπέδειξέν μοι κατ’ ἐκεῖνον πάντα τὸν καιρὸν τῆς νεότητός μου̣. ἐγὼ δὲ ἐν σιωπῆι . [ ..... ἔμει]ν̣α, ἐὰν̣ μὴ̣ — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [— — —τ]ο̣ύ̣[το]υ σὺν σοφίαι̣ καὶ [εὐ]μηχανίαι περιερ[χό]μενος μεταξὺ αὐ[τ]ῶν καὶ κατέχων τὴν ἀνάπαυσιν καὶ μὴ ἀδικῶν μηδὲ ἀν̣ιῶν μηδὲν μηδὲ ἐξακολουθῶν τῶι νόμωι τῶν βαπτιστῶν μηδὲ παραπλησίως αὐτοῖς διαλεγόμενος. |
| 6 (t) | Σ̣α̣λ̣μ̣α̣ῖ̣[ο]ς̣ ὁ̣ [ἀσκητής] ”— — — α̣ὐ̣τ̣ῶι. ἀλλ[’] οὐδὲ̣ [λάχα‐] ν̣α λαμβάνεις ἀπὸ τ̣[οῦ] κήπου, ἀλλ’ οὐδὲ ξύλα πρὸς τὴν χρῆσιν αὑτοῦ φέρεις.” ἠνάγκαζεν δέ με ἐκεῖνος ὁ βαπτιστὴς λέγων· “ἀναστὰς ἐλθὲ σὺν ἐμοὶ εἰς τὸν τόπον, ἔνθα ἔστιν ξύλα καὶ δεξάμενος φέρε.” ἀπερχομένων δὲ ἡμῶν εἴς τινα φοί[νικα ἀ]ν̣έ̣β̣η ἐκεῖνος [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 7 (2) | .... ]τ̣ο̣· “ἐὰν τὸν μό[χθο]ν̣ εἴρξηις ἐξ ἡ μῶν, [οὐ]χ̣ ἅ̣μα τῶι φονεῖ ἀ[πο]λ̣ῇ̣.” π̣ρὸς ἐμὲ τότε ἐκεῖνος ὁ βαπτιστὴς φόβωι συσχεθεὶς σὺν θορύβωι κατῆλθεν ἐξ αὐτοῦ καὶ πρὸς τοὺς ἐμοὺς πόδας ἔπεσεν λέγων· “οὐκ ἐγίνωσκον ὅτι τοῦτο τὸ ἀπόρρητον μυστήριον παρὰ σοί ἐστιν. πόθεν δέ σοι ἀπεκαλύφθη ἡ π ... [ ..... ... ] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ... ” [— — —] “ὅ̣[τε δὲ ὁ φοῖνιξ εἶπεν] πρὸς σὲ τοῦτο̣, π̣ῶ̣[ς κατ‐] εφοβήθης καὶ τὴν̣ [χροι‐] ὰν μετέβαλες; ἐκ[εῖνος] μεθ’ οὗ πάντα τὰ̣ φ̣[υτ]ὰ λαλεῖ, ποσαπλασίονα κινηθήσεται;” ἐξεπέπληκτο τοίνυν κατεχόμενος ὑπὸ θαύματος δι’ ἐμέ. |
| 8 | ἔλεγέν μοι· “φύλαξον τὸ μυστήριον τοῦτο, μηδενὶ ἐξείπηις, ἵνα μή τις φθονέσας ἀπολέσει σε.” [ ..... ... ] τ̣[ο]ί̣ν̣υν τις ε— — —. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 9 | .. ] ... πα .. [ .... ] . ε̣ [ ... ] ἔλεγεν πρὸς ἐμὲ εἷς [τῶ]ν̣ ἀρχηγῶν τοῦ νόμ̣ο̣υ̣ αὐτῶν θεωρήσας μ̣ε λάχανα ἀπὸ τοῦ κήπου μὴ λαμβάνοντα, ἀλλ’ ἀπαιτοῦντα αὐτοὺς ἐν λόγωι εὐσεβείας· ἔλεγέν μοι· “σὺ τίνος χάριν οὐκ ἔλαβες λάχανα ἀπὸ τοῦ κήπου, ἀλλ’ ἐν μέρει εὐσεβείας αἰτεῖς παρ’ ἐμο̣ῦ̣;” κ̣α̣ὶ̣ μετὰ τὸ εἰπεῖν δὲ̣ ἐ̣κ̣[εῖ‐] νον τὸν βαπ[τιστὴν] πρὸς [ἐμὲ — — —]. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] δὲ . |
| 10 | [ ... κ]α̣ὶ̣ ἐ̣τάκ̣[η ὀλοφυρό‐] μενον παραπλησ[ίως ἀν‐] θρωπείοις προσώ[ποις] καὶ ὡσεὶ παιδίοις. ο̣ὐ̣α̣ὶ̣ ο̣[ὐ‐] αὶ δὲ τὸ αἷμα κατεκέχυτ̣ο̣ τοῦ τόπου τοῦ κοπέντος διὰ τῆς δρεπάνης ἧς μετὰ χεῖρας εἶχεν. ἔκραζον δὲ καὶ ἀνθρωπείαι φωνῆι διὰ τὰς πλήξεις αὐτῶν. ὁ δὲ βαπτιστὴς πάνυ ἐκινήθη ἐφ’ οἶς ἐθεώρησεν καὶ ἐλθὼν [π]ρ̣[ό]σ̣θ̣ε̣ν̣ μου προσέπε[σεν. ὁπ]ηνίκα τοίνυν [ ..... ..... . ] ἐμέ̣ τις [ ..... ..... ..... ]ο̣υ̣ — — —. [Ν.Ν.] (?) [ .... κατὰ τὸ νήπιον] [τοῦ σ]ώ̣ματός μου μ̣έ[χρι] τ̣ετάρτου ἔτους. |
| 11 | [τότ]ε εἰσήλασα εἰς τὸ δόγ̣μ̣α τῶν βαπτιστῶν ἐν ὧι καὶ ἀνετράφην κ̣α̣τ̣ὰ τὸ νέον τοῦ σώματος φυλασσόμενος διὰ τοῦ σθένους τῶν φωτεινῶν ἀγγέλων καὶ δυνάμεων τῶν ἰσχυροτάτων αἵτινες ἐντολὴν ἔσχον πρὸς τοῦ Ἰη(σο)ῦ τῆς εἵλης παραφυλακῆς χάριν. αὐτῶ̣ν̣ τότε̣ παραχρῆμ[α ..... ..... .. ] φησ[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [— — — ἐκ τῆς πηγῆς] τῶν ὑδάτων ε̣ἶ̣δ̣[ος] ἀν(θρώπ)ου ὤφθη μοι ὑ[ποδει‐] κνύον διὰ τῆς χειρ[ὸς] τὴν ἀνάπαυσιν ὡς ἂν μὴ ἁμάρτω καὶ πόνον ἐπάγω εἰς αὐτόν. |
| 12 | τοῦτον τὸν τρόπον ἀπὸ τετάρτου ἔτους καὶ μέχρις οὗ ἔφθασα εἰς τὸ ἀκμαῖον τοῦ σώματός μου ἐν ταῖς χερσὶν τῶν ἁγνοτάτων ἀγγέλων καὶ τῶν τῆς ὁσιότητος δυνάμεων περιτηρού[μενος ἔλα]θ̣ον. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [Ν. |
| 13 (t) | Ν.] — — — [ ... ]· ἄλλοτε δὲ ὡς σύζ̣υγ̣ο̣ς φωνὴ ἐκ τοῦ ἀέρος διελέγετο πρὸς ἐμὲ λέγουσα· “ῥῶσόν σου τὴν δύναμιν καὶ κράτυνον τὴν φρένα καὶ πρόσδεξαι πάντα τὰ ἀποκαλυπτόμενά σοι.” καὶ πάλιν ἔλεγεν τὸ αὐτό· “ῥῶσον τὴν δύναμιν καὶ στῆσόν σου τὴν φρένα καὶ ὑπόστα πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπὶ σέ.” τότε προσ[έπεσον ... ] φων[η— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ” . |
| 14 | . ὑπὸ μεγάλων [πατέρων] προεβλήθημεν.” Βαρ〈α〉ίης ὁ διδάσκαλος ἔλεγεν ὁ κ(ύριό)ς μου οὕτως· ὃν τρόπον σήμερον πῶλος βασιλεῖ χρήσιμος διὰ τῆς δυνάμεως τῶν ἱπποφόρβων γίνεται βασιλέως ὄχημα, ἵν’ ἐν τιμῇ καὶ δόξηι̣ ἐπικαθεσθεὶς αὐτῶι τὸ ἴδιον [α]ὐτοῦ καταπράξηται [βούλημα, το]ύ̣τωι τῶι τρό[πωι ἀνετράφη τ]ὸ̣ σῶμα [ ..... ..... .. ἀγ]αθόν [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 15 | .... ] τ̣όπο̣υ ν[ ... .. . ] [ .. π]ρὸς ἀνάπαυσιν τοῦ βασιλέως. καὶ κατεκοσμήθη τι ἔνδυμα τῶι ἐνδυσαμένωι. κατεσκευάσθη μὲν ἡ ναῦς τῶι ἀρίστωι κυβερνήτηι, ἵνα ἀγρεύσηι τὰ κειμήλια ἐκ τῆς θαλάσσης. ἐκτίσθη δὲ τὸ ἱερὸν πρὸς εὔκλειαν τοῦ νοῦ καὶ ὁ ἁγιώτατος μὲν νεὼς πρὸς ἀποκάλυψιν τῆς αὐτοῦ σοφίας. πεπλήρωται δ’ ὁ [ ..... .... ] τόκο[ς] — — —. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 16 | . οἰκ]ήσας̣ ἐν σ[ώματι] τοὺς ἀνδραποδισ[θέν‐] τας ἀπὸ τῶν δυναστῶ̣ν̣ καὶ λυτρώσ̣αιτο καὶ ἐλευθερώσ̣ῃ̣ τὰ σφέτερα μέλη ἐκ τῆς ὑποταγῆς τῶν στασιαστῶν καὶ τῆς τῶν ἐπιτροπευόντων ἐξουσίας καὶ δι’ αὐτοῦ μὲν φάνηι τῆς ἰδίας γνώσεως τὴν ἀλήθειαν, ἐν αὐτῶι δὲ ἀναπετάσῃ̣ τὴν θύραν τοῖς καθειργμένοις [καὶ δι’ αὐτο]ῦ̣ μὲν ὀρέξῃ [τὴν εὐζωίαν ἐ]κ̣ε̣[ί]νοις, — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ..... πασῶν διδασκα[λ]ι̣ῶν καὶ πάντων νόμων, καὶ ἐλευθερώσῃ δὲ τὰς ψυχὰς τῆς ἀγνοίας γινόμενος παράκλητος καὶ κορυφαῖος τῆς κατὰ τήνδε τὴν γενεὰν ἀποστολῆς. |
| 17 | κατὰ τὸν καιρὸν τοίνυν καθ’ ὃν συνεπεράνθη μ̣ο̣υ τὸ σῶμα ἐν τέλει, π̣α̣ραχρῆμα καταπτὰς ὤ̣φθη ἔμπροσθέν μου ἐκεῖνο τὸ εὐειδέστατον καὶ μέγιστον κάτοπτρον τ̣[οῦ προσώ‐] που μ̣[ου] — — —. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ὅτε δὲ τεσσάρων καὶ εἴ‐] κοσι ἐτῶν ὑπῆρξα [ἐν] τῶι ἔτει ὧι ὑπέταξεν Ἅτραν τὴν πόλιν Δαριάρ̣δαξαρ ὁ βασιλεὺς τῆς Περσίδος, ἐν ὧι καὶ Σαπώρης ὁ βασιλεὺς ὁ υἱὸς αὐτοῦ διάδημα μέγιστον ἀν̣εδήσατο, κατὰ τὸν μῆνα τὸν Φαρμοῦθι ἐν τῇ̣ η̣ ἡ̣μέραι τῆς σελήνης ὁ μ̣α̣καριώτατος κ(ύ)ρ(ιο)ς ἐσπλ[αγ‐] χνίσθη ἐπ’ ἐμὲ καὶ̣ ἐ̣κ̣[ά‐] λεσεν εἰς τὴν αὐτοῦ χάριν καὶ ἀπέστειλέν μοι [ . |
| 18 | .... .. ] .. υ̣ς σύζυγόν [μου τὸν ἐν δόξῃ μ]ε̣γάληι [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ὁ] μνήστωρ καὶ μη[νυτὴς] πασῶν ἀρίστων συμβο̣[υ‐] λιῶν τῶν ἐκ τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς τοῦ ἡμετέρου καὶ τῆς ἀποπρὸ πρώτης δεξιᾶς ἀγαθῆς. |
| 19 (2) | καὶ πάλιν εἶπεν οὕτως, ὡς ὁπηνίκα ηὐδόκησεν ὁ π(ατ)ήρ μου καὶ πεποίηται ἐπ’ ἐμὲ ἔλεόν τ̣ε καὶ οἶκτον εἰς τὸ λυτρώσασθαι ἐκ τῆς τῶν δογματιστῶν πλάνης, ποιήσας ἐπ’ ἐμὲ τὴν φειδὼ διὰ τῶν πλείστων αὐτοῦ φα̣[νερώσεων] ἀπ[έ‐] στειλέ̣[ν μοι τὸν σύζυ‐] γ̣ό̣[ν μου — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ ... . .. · κεκόμικε δέ [μοι τὴν ἀ]ρ̣[ίσ]τ̣[ην ἐλπίδα] [καὶ] ἀπολύτρωσιν τλ[η‐] [τ]ι̣κ̣ο̣ῖς καὶ τὰς ἀληθεστάτας ὑποθήκας τε καὶ γνώμας καὶ τὴν ἐκ τοῦ ἡμετέρου π(ατ)ρ(ὸ)ς χειροθεσίαν. |
| 20 | ὁπηνίκα τοίνυν ἀφῖκται, διελύσατό με καὶ διώρισε καὶ ἀπεσπάσατο̣ ἐ̣κ̣ μέσου τοῦ νόμου ἐκείνου καθ’ ὃν ἀνετράφην. κατ̣ὰ τοῦτον τὸν τρόπον ἐκάλεσέν με καὶ ἐπελέξατο καὶ εἵλκυσεν καὶ διέστησεν ἐκ μέσου τούτ[ων. παρ]ε̣[λ]κύσας δέ [με εἰς μίαν π]λευρὰν [— — —]. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 21 | .... ... ] . των ... [ . ]υσ̣εν καὶ τίς εἰμι καὶ τ̣οὐμὸν σῶμα καὶ ποίωι τρόπωι ἐλήλυθα καὶ ὡς γέγονεν ἡ ἄφιξίς μου εἰς τόνδε τὸν κόσμον καὶ τίς γίγνομαι τῶν ὑπαρχόντων κατὰ τὴν ὑπεροχὴν ἐπισημοτάτων καὶ ὡς ἐγεννήθην εἰς τὸ σαρκῶδες τοῦτο σῶμα ἢ διὰ ποίαν μαιευθεὶς ἐλοχεύθην κατὰ τὴν σάρκα ταύτην καὶ ἀπὸ τίνος .. [ . ] .. κατε̣σπάρην κ̣[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] . |
| 22 | .. καὶ πῶ̣ς̣ [ ........ ] γμα γεγένηται κα[ὶ ὁ] π(ατ)ήρ μου ὁ ἐν ὕψει τί̣ς̣ τ̣[υγ‐] χάνει ἢ ποίωι τρόπωι διαστὰς αὐτοῦ ἀπεστάλην κατὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην καὶ ποίαν ἐντολήν τε καὶ ὑποθήκην δεδώρηταί μοι πρὶν ἐνδύσωμαι τὸ ὄργανον τόδε καὶ πρὶν πλανηθῶ ἐν τῆι σαρκὶ ταύτηι τῆι βδελυρώδει καὶ πρὶν ἐνδῦναί με τήν τε μέθην αὐτῆς καὶ τὸν τρό̣πον καί, ὅστις [ ..... ..... ]. αὐτὸς σύ[ζυγός μου ὁ ἄγρυ]πνο̣ς̣ ὤν, [ ..... ..... .. ] κ̣α̣ὶ οἱ [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 23 | . τ]ὰ̣ ἀ̣π̣ό̣ρρη̣τα καὶ τὰ [νοή]μ̣ατα καὶ τὰς ὑπερβολὰς τοὐμοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς καὶ περὶ ἐμοῦ τίς τυγχάνω ὤν, καὶ ὁ σύζυγός μου ὁ ἀραρὼς τίς ποτ’ ἐστίν, ἔτι δὲ καὶ περὶ τῆς ψυχῆς μου, ἥτις πάντων τῶν κόσμων ὑπάρχει ψυχή, ἢ τίς καὶ αὐτή ἐστιν ἢ γέγονε πῶς. ἔφηνε δ’ αὖ ἐμοὶ πρὸς τούτοις τά τε ἄπειρα ὕψη καὶ τὰ βάθη τὰ ἀνεξιχν̣ίαστα. ὑπέδειξε [δέ μοι] π̣ά̣ντ[α] ἃ̣ με̣τ[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] μὲ̣ν̣ τ̣α̣π̣[ . |
| 24 | ......... . ] δὲ αὐτὸν ἀ̣[σφαλέστατον] ὄντα. ε̣ὐσ̣ε̣β̣[ῶς δ’ ἔλαβόν] τε αὐτὸν καὶ ἐκτησάμην ὡς ἴδιον κτῆμα. ἐπίστευσα δ’ αὐτὸν ἐμὸν ὑπάρχοντά τε καὶ ὄντα καὶ σύμβουλον ἀγαθὸν καὶ χρηστὸν ὄντα. ἐπέγνων μὲν αὐτὸν καὶ συνῆκα ὅτι ἐκεῖνος ἐγώ εἰμι ἐξ οὗ διεκρίθην. ἐπεμαρτύρησα δὲ ὅτι ἐγὼ ἐκε[ῖ]νος αὐτός εἰμι ἴ̣σ̣ο̣ς̣ [ὅλω]ς̣ ὑπάρχων — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 25 | ... α]ὐ̣τ̣ῶι. ἔλεγεν δ’ αὖ [πάλιν] οὕτως, ὡς σὺμ πλείστ̣η̣ι̣ μηχανῆι καὶ ἐπιστήμηι περιῆλθον ἐν ἐκείνωι τῶι νόμωι διαφυλάττων τήνδε τὴν ἐλπίδα ἐν φρονήσει τῆι ἐμαυτοῦ μηδενὸς αἰσθομένου, τίς ποτ’ ἐστὶν τὸ παρ’ ἐμ̣[οί], ὃν καὶ αὐτὸς ἐγὼ ἀπεκά̣λυψα οὐδενὶ οὐδὲν κ[α‐] τὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον πλεῖστον ὑπάρχοντα̣. ἀλλ’ οὐδὲ ἐκείνοις π̣[αρα‐] πλήσια .... ιμο[ ..... ] τὸ σαρκῶ[δες] .. [ ..... . ] ψα τῶν γενομένων οὐδὲ τῶν γενησομένων οὐδ’ ὅτι ἐστὶν ὁ ἔγνων ἢ τί τυγχάνει ὃ προσεδεξάμην. |
| 26 | οἱ διδάσκαλοι λέγουσιν ὁπηνίκα τοίνυν τὰ ἀπόρρητα ταῦτα καὶ μέγιστα ἐξέφηνέ μοι ἐκεῖνος ὁ πανευκλεὴς καὶ πανευδ̣αίμων, ἤρξατο λέγειν [πρ]ός με· “τόδε τὸ μυστή[ριον ὃ] ἀπεκά̣λ̣[υ]ψά σοι ἀπό[δειξον] . [ ..... ] π̣ᾶσι καὶ [ ..... .. ἀπο]καλύψαι — — —.” [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 28 (23) | .... . διὰ δρεπάνης] τῆς ἀποτε̣[μ]νούσης ζ[ιζά‐] νια καὶ καρποὺς τῆς γῆς ἐκτεμεῖν τοὺς ἀκρεμόνας πάντων τῶν στασ̣[ι‐] αστῶν αὐτῆς μόνης δ̣[ο‐] ξαζομένης τῆς ἀλη[θεί‐] ας καὶ βασιλευούση[ς πα‐] ραπλησί[ω]ς̣ τω̣ . |
| 29 | . [ ..... ὕ‐̔́] ψους αυ[— — —]. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 30 | .... ἐ]κείνοις τοῖς κατὰ σ[ά]ρκα συνημμένοις, ἀλλὰ καὶ τοῦτον τὸν τρόπον κατὰ βραχὺ βραχὺ [ἐ]μαυτὸν διώρισα ἐκ μέ[σο]υ τοῦ νόμου ἐκείνου [καθ’] ὃν ἀνετράφην, ὑπερ[μέτ]ρ̣ω̣ς θα[υ]μάζων ε[ .. ... ..... .. ] μυστη[ρι .......... π]λ̣ῆθος — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] πλήθει, μονήρης δ’ ἐγώ. |
| 31 | πλουτεῖ μὲν γὰρ ταῦτα, πένομαι δ’ ἐγώ. πῶς τοίνυν μόνος ὢν παρὰ πάντας οἷος ἔσομαι τὸ μυστήριον τοῦτο ἀποκαλύψαι ἐν μέσ̣ω̣ι̣ τ̣ο̣ῦ̣ [πλ]ή̣θους τοῦ ἐ̣[νεχομένου ἐν] πλάνηι; . [ ..... ..... ] πρὸς τοὺ[ς βασιλεῖς καὶ] διοικητ[ὰς ..... ... ] .. γαθῶ . [ ..... .... ἔ‐] θνος τ . [ .... .. πρὸς] τὸ διαλ[εχθῆναι (?) .... ] πραξει̣[ ..... ..... . ] σαι του[ ..... ... · ἐγὼ] μὲν γάρ [εἰμι ..... .. ] τε καὶ π[ένης ..... .. ] μονήρ[ης ..... ..... ] τ .. υ[— — —] σθῆναι, ὧι καὶ σύνεισιν πλεῖστοι βοηθοί. |
| 32 | ἐμοῦ δὲ ταῦτα λογιζομένου καὶ σκεπτομένου κατὰ τὴν φρένα αὐτόθι ἀνέσχεν καταντ̣[ι]κ̣ρ̣ὺ̣ ἐ̣μ̣οῦ στὰς ὁ ἐν[δοξότατ]ός μου σύζυ[γος λέγων π]ρὸς ἐμέ· [” ..... ..... ] εἶπας ὡς [ ..... ... β]ασιλεῦσιν [ ..... ... το]ῦ̣το τὸ μυ[στήριον ἀπο]κ̣αλυφθῆ[ναι. ... ἀγαθ]ὸς σύμβου[λος ..... ... σ]υμβου[ ..... ..... τ]υ̣γχάνω [ ..... ..... ]ο̣υ βουλη[ ........ σύ]μβουλος. [ ..... ..... . ]. εὐτρε[π ..... . ἀπ . καλ]υφθη[ ..... ..... ... ]ο̣υ— — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο ἐγεννήθης. |
| 33 | σὺ τοίνυν πάντα ἅπερ ἔδωκά σοι ἐξηγοῦ, ἐγὼ δὲ ἐπίκουρός σου καὶ φύλαξ ἔσομαι κατὰ πάντα καιρόν.” Τιμόθεος κατὰ [τούτους τοὺς και‐] ροὺ[ς ..... ..... ... ] καὶ . [ ..... ..... ... ] μυστη̣ρ̣[ι ..... ..... ]. ποτὲ μὲ[ν — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ ..... ..... .... τῶν] τοῦ φωτὸς πατέρων καὶ πάντα τὰ γιγνόμενα ἐν τοῖς πλοίοις ἀπεκάλυπτέ μοι. |
| 34 | ἀνέπτυξε δ’ αὖ πάλιν τὸν κόλπον τοῦ κίονος καὶ τοὺς πατέρας καὶ τὰ σθένη τὰ ἀλκιμώτατα [τὰ ἀ]π̣ο̣κρυπτόμενα ἐ[ν αὐτῶι τούτωι τ]ε καὶ [ ..... ..... ὕ]ψος τοῦ [ ..... ..... .. ]φετε[ ..... . .... ]λ̣ης ἔδει[ξε ..... .... ] τοῦτον [— — —.] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] σα ἐκλεγῆναι καὶ ὀφθῆναί μοι παρασκευασθεῖσα καὶ τελειουργηθεῖσα ἔν τε τοῖς διδασκάλοις αὐτῆς καὶ ἐπισκόποις, ἐκλεκτοῖς τε καὶ κατηχουμένοις, ἔν τε τραπέζαις, εὐσεβείαις καὶ βοηθοῖς μεγίστοις καὶ πᾶσι τοῖς μέλλουσι γίγνεσθαι [ὥστ’ ἀ]ποκαλύπτεσ̣[θαι ταύτην] τὴν ἐμὴν ἐκκ̣[λησίαν, καὶ α]ὐτῶι τῶ[ι συζύγωι ἐκεί]νωι ἐφ’ [ὧι — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] Ν. |
| 35 | Ν. [— — — ἀληθεστά‐] τας καὶ ἀπορρήτους ἀπεκάλυψέν μοι, πρόσθεν αὐτοῦ προσκυνήσας εἶπον· “ταῦτα ἅπερ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ δίδονταί μοι καὶ συνπαραμενοῦσίν μοι κατὰ πάντα καιρὸν μὴ ἀποκρυπτόμενα, ἀλλὰ προφανῶς διὰ τῶν χειρῶν μο[υ φαι]νόμενα φαινο[ . |
| 36 | ... πᾶ]σιν ὀφθαλμοῖς [ἀνθρώπων; καὶ] ἔτι ἡ ἐκκ[λησία ἵν’ αὔξητα]ι, ἐ̣γ̣ὼ̣ [αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ πᾶσαν τὴν] δύν[αμ]ιν [τῶν σημεί]ων, ἵνα πρά[ξω αὐτὰ τα]ῖ̣ς χερσί μου [ ..... ..... κα]τὰ πάν[τα τόπον καὶ πάσα]ς̣ κώ[μας καὶ πόλεις ..... ] [ ..... ..... ..... .. ] [καὶ ἵνα συγγνώμην παρα‐] πέμψωμαι τοῖς πλημμελέσι· καὶ πάλιν κατὰ τὴν σοφίαν μηδείς με νικήσηι· καὶ ἵνα ὦ ἄνοσος καὶ ἀκίνδυνος· καὶ ὅπως αἱ ψυχαὶ τῶν νικητῶν ἐξερχόμεναι ἀπὸ τοῦ κόσμου πᾶσιν ὀφθαλμοῖς ἀν(θρώπ)ων θεωρηθῶσιν. |
| 37 | ὁμοίως̣ [δὲ καὶ ἴνα] καὶ πάλ[ιν] με ἡ δόξ[α] (legitur) καὶ ἵν[α] κ[αὶ ἵνα ποτ’ ἂν περιλημ‐] φθῶ ὑπὸ θλίψεως ἢ διωγμῶν, ἀποκρυβῶ ἀπ’ ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν μου. |
| 38 | ” Τότε ὁ ἐνδοξότατος ἐκεῖνος εἶπεν πρὸς ἐμέ· “τὰς δωρεὰς ταύτας ἅσπερ ᾐτήσω παρ’ ἐμοῦ, τισὶ μὲν μία ἐξ αὐτῶν [δίδο]τ̣α̣ι τοῖς ἀδελφοῖς [ ..... .... ] ... τ̣οῖς κατὰ ..... ..... .. ] . , τι[σὶ δὲ ..... .. ] . ατα [ ..... ..... .. ] γ̣ενεᾶι [ ..... ἀπεκαλ]ύφθησαν, [ ..... ....... ] μὲν τη[ ..... ὀφθαλ]μοῖς θεω[ρ— ..... ..... ] . . αἱ δω[ρεαὶ ..... ..... . ]των [ ..... ..... .... ] . α̣ ἑ[ ..... ..... ..... . ]ν [ ..... ..... ..... ] . νται. [ ..... ..... .... ] ... πρὸς τὸ πρέπον τῆι γενεᾶι καθ’ ἣν ἀπεκαλύφθης, συγγνώμην τῶν ἁμαρτημάτων ὅπως παραπέμψῃς τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἐκείνοις τοῖς τὴν μετάνοιαν ἐκ σοῦ προσδεχομένοις καὶ τῆι ὁσιότητι πειθομένοις, ἵνα λύσας παραπέ[μψῃς ἄφεσιν] πλημ[μελειῶν καὶ ἐγ‐] κλήσ[εων σοῦ τῆι ἐκλο‐] γῆι, ἔτ[ι δὲ καὶ . |
| 39 | .... . ] ἁμαρτ[ ..... ..... με‐] τανοου[ ..... ..... . ]. δογμ[α— — —] καὶ πάλιν εἴ ποτ’ ἂν θλιβῆις ἐπικαλέσηι με, ἐγὼ πλησίον σου εὑρεθήσομαι ἑστώς, ὑπερασπιστής σου ἐν πάσηι θλίψει καὶ κινδύνωι γενησόμενος. |
| 40 | τὰ δὲ σημεῖα ταῦτα ἅπερ με ᾐτήσω ἐν ἐμοὶ γνωσθήσονται ὡς καὶ [ἀποκαλ]υφθῆναί σοι δη[λότατα. ἀποδεί]ξ̣ω γὰρ [διὰ τῆς χειρός μο]υ πάν[τα καὶ ὡς κάτοπτ]ρον ἔσο[μαί σοι ..... .. ]αν ἐγὼ [ὡς καὶ τὴν σοφίαν] ἀνατεῖ[λαι ἔν σοι καὶ ν]όσου ἀπο[λυθῆναί σε]. τὰ δὲ ση[μεῖα σοι παρέ]χεται δι[ὰ ..... ..... ]των καὶ — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ ..... ..... ..... τέ‐] ρατα τοῦ ψεύδους τὰ ἀντισταθέντα πρὸς αὐτούς. |
| 41 | διὰ γὰρ τῶν σημείων τῆς ἀληθείας κατηργήθη τὰ τοῦ ψεύδους.” μετὰ δὲ τὸ ταῦτα εἰπεῖν πρὸς ἐμὲ τὸν ἐνδοξότατον καὶ ἐνδυναμῶσαί με καὶ παραθαρσῦναι πρὸς τὴν̣ [ἀποστολὴν] τὴ̣ν̣ ἐ̣μ̣[ὴν ἀπεκρύβη]. ὁπη̣[νίκα τοίνυν ..... ] νο . [ ..... .... ἀποκα‐] λύπτ[ ..... ..... .... ]. ὅτε [ ..... ..... ..... ] το[ ..... .... . ..... ... ] κατ[ . ] . [ ..... παραπλη‐] σίως τῆ̣[ι ..... ..... ] λιστη[ι ..... ..... .. ] οντι̣ [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] καὶ λαβεῖν ἐξ αὐτῆς κληματίδας πρὸς τὸ πληθῦναι τὸν ταύτης γόνον, ἵν’ οὕτως ἀπὸ μιᾶς ἀμπέλου τῆς ἀφ’ ἑνὸς σπέρματος καλλίστου—εὐπορήσας μέντοι γε γῆς ἀρίστης ἱκανῆς ἀναφῦναι ἐκείνην τὴν [ἄμπελο]ν̣ καὶ δυναμέ[νης πολλὰ τε]κ̣ε̣ῖ̣ν̣—ἐκ ταύ[της δὴ τῆς ἀμπέλου] γί[νηται πολλῶν ἀμ]π̣έλων [ε]ἰ̣λ̣[η]φ̣ότος [ . |
| 42 | .... ..... π](ατ)ρ̣(ὸ) . [] τό τε ὕψος καὶ τὸ βάθος καὶ τὴν ἀνάπαυσιν καὶ τὴν κόλασιν. |
| 43 | ἀπεκάλυψε δέ μοι μυστήρια τὰ λεληθότα τὸν κόσμον ἃ οὐκ ἐξὸν ἰδεῖν πάντα ἄν(θρωπ)ον οὐδὲ ἀκοῦσαι. ὅτε τοίνυν ἐξηραύνησα πάντα τὰ θεωρηθέντα μοι ἐν τ̣[ .......... ] αὐτοῦ, κα̣[ ..... ..... ] τη[ . ] . π̣[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ἰδ[ών.] — — — τ . |
| 44 | . μὴ πᾶσι διδόμε̣ν̣α̣. τότε παραχρῆμα διεῖλον ἐμαυτὸν ἀπὸ τῶν τάξεων ἐκείνου τοῦ δόγματος καθ’ ὃ ἀνετράφην καὶ γέγονα παραπλήσιος ὀθνείωι καὶ μονήρει ἐν μέσωι αὐτῶν μέχρι φθάσαι τὸν και[ρὸν τοῦ ἀπο]βῆναί με ἀ[π’ ἐκείνου τ]ο̣ῦ δόγμα[τος — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [Βα]ρ̣α̣ί̣[ης ὁ διδάσκαλος] γ̣ν̣ῶτε τοίνυν, ὦ ἀδελφοί, καὶ σύνετε πάντα ταῦτα τὰ ἐνθάδε γραφέντα, καὶ περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἀπεστάλη ἥδε ἡ ἀποστολὴ ἡ κατὰ τήνδε τὴν γενεὰν καθὼς ἐδιδάχθημεν παρ’ αὐτοῦ, ἔτι δὲ καὶ περὶ τοῦ [σώ‐] ματος [αὐτοῦ] . |
| 45 (t) | ‘ . [ .... . ] πατ . [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] τῆς ἀποστολῆς ταύτης τοῦ πν(εύματο)ς τοῦ παρακλήτου καὶ μεταβληθεὶς εἴπῃ, ὅτι οὗτοι μόνοι γεγράφασιν ἁρπαγὴν τοῦ διδασκάλου αὐτῶν πρὸς καύχησιν. |
| 46 | πάλιν δὲ καὶ περὶ τῆς γέν[νη]ς τοῦ σώματος αὐτοῦ [ἔγρα]ψ̣[εν], ὁ̣[μοί]ω̣ς δὲ καὶ [ ..... ..... ] . η̣ς ἐκεί[νης— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ἁμαρτάνει. |
| 47 | ὁ γάρ τοι βουλόμενος ἀκουέτω καὶ προσεχέτω ὡς εἷς ἕκαστος τῶν προγενεστέρων πατέρων τὴν ἰδίαν ἀποκάλυψιν ἔδειξεν τῆι ἑαυτοῦ ἐκλογῆι, ἣν ἐξελέξατο καὶ συνήγαγεν κατ’ ἐκείνην τὴν γενεὰν καθ’ ἣν ἐφάνη, καὶ γράψας κατέλειψεν τοῖς μεταγενεστέροις. καὶ ὁ μὲν περὶ ἁρπαγῆς αὐτοῦ ἐδήλω[σ]εν, οἱ δὲ ἔξω ὡμίλ[η]σ̣αν, αὐτ . [ ... ] τῆς ο[ .. ] . η σ̣[ ..... .... ] λοι ε[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] γράψαι καὶ ἀποδεῖξαι 〈 〉 μετέπειτα καὶ ἐνκωμιάσαι καὶ μεγαλῦναι τοὺς διδασκάλους ἑαυτῶν καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ἐλπίδα τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν αὐτοῖς. |
| 48 | οὕτω τοίνυν εἷς ἕκαστος κατὰ τὴν περίοδον καὶ περιφορὰν τῆς ἀποστολῆς αὐτοῦ ὡς ἐθεώρησεν εἶπεν καὶ γέγραφεν πρὸς ὑπομνηματισμόν, ἔτι δὲ καὶ περὶ τῆς ἁρπαγῆς αὐτοῦ. [οὕτ]ω̣ πρῶτο̣[ς ὁ] Ἀδὰμ [ὡς φανε]ρ̣ώτ̣[ατα] εἶπεν [ἐν τῆι ἀποκαλύψει] αὐτοῦ [ὅτι ἐθεώρησα ἄγ]γελον [ ..... ..... . ἀπ . ]καλυ[ ..... ..... ..... ] . ο[ ..... ..... · ” ..... .. ] [ ... ἔμπροσθεν τοῦ λαμ‐] π̣ρ̣οῦ προσώπου σου ὃν ἐγὼ οὐ γινώσκω. |
| 49 | ” τότε ἔφη αὐτῶι· “ἐγώ εἰμι Βάλσαμος ὁ μέγιστος ἄγγελος τοῦ φωτός. ὅθεν δεξάμενος γράψον ταῦτα ἅπερ σοι ἀποκαλύπτω ἐν χάρτηι καθαρωτάτῳ καὶ μὴ φθειρομένωι καὶ σῆτα μὴ ἐπιδεχομένωι”, χωρὶς καὶ ἄλλων πλείστων ὧν αὐτῶι ἀπεκάλυψεν ἐν τῆι ὀπτασίαι. μεγίστη γὰρ ἦν ἡ περὶ αὐτὸν δόξα. ἐθεώρησεν δὲ κ̣α̣[ὶ ... ] ἀγγέλους κα[ὶ ἀρχιστρα‐] τήγου[ς καὶ δυνάμεις] μ̣εγί̣[στας — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ον ὁ Ἀδὰμ καὶ γέγονεν ὑπέρτερος παρὰ πάσας τὰς δυνάμεις καὶ τοὺς ἀγγέλους τῆς κτίσεως. |
| 50 | πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα τούτοις παραπλήσια ὑπάρχει ἐν ταῖς γραφαῖς αὐτοῦ. ὁμοίως δὲ καὶ Σηθὴλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ οὕτω γέγραφεν ἐν τῆι ἀποκαλύψει αὐτοῦ λέγων ὅτι ἤνοιξα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ ἐθεώρησα ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου μου [ἄγγε]λ̣ο̣ν οὗ οὐκ ἠδυνά[μην ἀναζω]γ̣ρ̣αφῆσαι τὸ [φέγγος ..... ἄ]λλο τι ὑ[ ..... ..... ἀστ]ραπαὶ [ ..... ..... .... ] μοι· [” ..... ..... .... ] . ο̣υ ὁ̣[ ..... ..... .... ] . αι[ ..... .......... ]ε[ ..... ..... .... .” ὁπη‐] νίκα τούτων ἠκροασάμην, ἐχάρη μου ἡ καρδία καὶ μετετράπη ἡ φρόνησις καὶ ἐγενόμην ὡς εἷς τῶν μεγίστων ἀγγέλων. |
| 51 | ἐκεῖνος ὁ ἄγγελος τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν δεξιάν μου θεὶς καὶ ἐξέωσέ με ἀπὸ τοῦ κόσμου ἐξ οὗ ἐγεννήθην καὶ ἀπήνεγκεν εἰς ἕτερον τόπον πάνυ μέγιστον. ἤκουον δὲ ἐκ τῶν ὄπισθέν μου θορύβου μεγίστου ἐκ τῶν ἀγγέλων ἐκείνων ὧν κα[τέ]λ̣ειψ[α ἐν] τῶι κόσμ[ωι αὐτῶν ὑπαρ‐] χόντων [καὶ ..... .. ν‐] των. ἰδ̣[ὼν δὲ ..... . ἀν‐] θρω̣[π— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] π[ολλὰ δὲ τούτοις παρα‐] πλήσια ἐλέχθη ἐν ταῖς γραφαῖς αὐτοῦ, καὶ ὡς ἡρπάγη ὑπ’ ἐκείνου τοῦ ἀγγέλου ἀπὸ κόσμου εἰς κόσμον καὶ ἀπεκάλυψεν αὐτῶι μέγιστα μυστήρια τῆς μεγαλωσύνης. |
| 52 | πάλιν ἐν τῆι ἀποκαλύψει τοῦ Ἐνῶς οὕτως λέγει· ἐν τῶι τρίτωι ἔτει καὶ ἐν τῶι μηνὶ τῶι δεκάτωι ἐξῆλθον εἰς περίπατον εἰς τὴν γῆν τῆς ἐρήμου λογιζόμενος κατὰ τὴν φρόνησιν περί τε τοῦ [οὐ]ρ̣αν̣[ο]ῦ̣ κ̣αὶ τῆς γῆς καὶ [περὶ πάντω]ν̣ τῶν ἔργων [καὶ πραγμάτω]ν ποίωι λό[γωι διὰ τίνος] καὶ τῆι τί[νος βουλήσει γεγό]ν̣ασιν. [ ..... ..... ..... .. ]ε[ ..... ..... ..... .. ] [ ..... ..... ..... θ]ανάτου. |
| 53 | καὶ ἥρπασεν σὺμμεγίστηι ἡσυχίαι. ἡ δὲ καρδία μου ἐβαρεῖτο, ἐτρόμησεν δὲ καὶ τὰ μέλη μου πάντα καὶ οἱ σφόνδυλοι τοῦ νώτου μου ἐκινήθησαν πρὸς τῆς σφοδρότητος, καὶ οἱ πόδες μου ἐπὶ τοὺς ἀστραγάλους οὐχ εἱστήκεισαν. ἀπῆλθον δὲ εἰς συχνὰς πεδιάδας καὶ εἶδον ἐκεῖ ὄρη ὑψηλότατα. καὶ ἥρπασε δέ με τὸ πν(εῦμ)α καὶ ἀνήνεγκέ με εἰς τὸ ὄρος ἐν δυνάμει ἡσύχωι. κἀκεῖ μοι ἀπεκ[αλύ]φ̣[θησαν πολ‐] λαὶ καὶ μεγ[άλαι ὄψεις]. πάλιν εἶ̣[πεν ὅτι ὁ ἄγγε‐] λος κα[ ..... ..... ..... .. ] δε[ ..... ..... ..... ] τ[ .......... καὶ ἀπή‐] ν̣[εγκέ με εἰς κλίμα τὸ ἀρ‐] κτῷον καὶ ἐθεώρησα ἐκεῖσε ὄρη ὑπερμεγέθη καὶ ἀγγέλους καὶ τόπους πολλούς. |
| 54 | διελάλησεν δέ μοι καὶ εἶπεν· “ὁ ἰσχυρότατος τὴν ὑπεροχὴν ἀπέστειλέ με πρὸς σέ, ἵνα σοι ἀποκαλύψω τὰ ἀπόρρητα ἃ ἐνεθυμήθης, ἐπειδήπερ ἐξελέγης εἰς τὴν ἀλήθειαν. ταῦτα δὲ πάντα τὰ ἀπόκρυφα γράψον ἐπὶ πτύχας χαλκᾶς καὶ ἀπόθου ἐν τῇ γῆι τῆς ἐρήμου. πάντα δὲ ἃ̣ γράφεις προδηλότα[τα γρά]ψ̣ο̣ν̣. ἑτοίμως γὰρ [ἔχει ἡ ἀποκάλ]υψις αὕ[τη ἡ ἐμή, ἣ οὐ] τελευτᾶι [εἰς τὸν αἰῶνα, ἀπο]καλυ[φθῆναι τοῖς ἀδελ]φοῖς [ ..... ..... .... ]ς πᾶ[σι.” πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ὑ]πάρχει τούτοις ἐοικότα ἐν ταῖς γραφαῖς αὐτοῦ ὑποδεικνύοντα περὶ τῆς αὐτοῦ ἁρπαγῆς καὶ ἀποκαλύψεως. |
| 55 | πάντα γὰρ ἃ ἤκουσεν καὶ εἶδεν γράψας κατέλειψεν τοῖς μεταγενεστέροις πᾶσι τοῦ τῆς ἀληθείας πνεύματος. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Σῆμ τοῦτον τὸν τρόπον ἔφη ἐν τῆι ἀποκαλύψει αὐτοῦ· ἐλογιζόμην περὶ πάντων τῶν ἔργων ποίωι τρόπωι ἐγένοντο. ἐμοῦ δὲ διαλογιζομένου ἐξα[ί‐] φνης ἥρπ[ασέν] μ̣ε̣ π̣[ν(εῦμ)α τὸ] ζῶν καὶ ἀν̣[ήνεγκεν βί‐] ᾳ μεγίστη[ι καὶ κατέ‐] στησεν κα[τὰ τὸ ἄκρον] ὄρους ὑψη[λοτάτου καὶ] εἶπ[εν π]ρὸς [ἐμὲ οὕτω] λέ̣[γων· ” ..... ..... . ] δόξαν δὸς τῶι μεγίστωι τῆς τιμῆς βασιλεῖ. |
| 56 | ” καὶ πάλιν εἶπεν ὅτι σὺν ἡσυχίαι μὲν θύραι ἀνεπετάσθησαν, διῃρέθησαν δὲ καὶ νεφέλαι πρὸς τοῦ ἀνέμου. εἶδον δὲ καθεστήριον ἐπίδοξον ἀπὸ τοῦ ὕψους τοῦ ἀνωτάτου κατερχόμενον καὶ μέγιστον ἄγγελον ἐφεστῶτα αὐτοῦ. ἡ δὲ εἰκὼν τῆς ἰδέας τοῦ προσώπου αὐτοῦ πε[ρ]ικαλλὴς καὶ ὡραία ἐτύγ[χ]ανεν μ̣ᾶ̣λ̣λον τῆς στιλ[βούσης λα]μπηδόνος [τοῦ ἡλίο]υ̣, ἔτι δὲ καὶ [τῆς ἀστραπῆ]ς. παραπλη[σίως δὲ τοῖς] ἡλιακοῖς [ ..... ..... ]ε, . [ .... ]δε ἡ [ ..... ..... ..... ]ει τῆς ποικιλίας στεφάνωι πλακέντι ἐκ τῶν Φαρμουθικῶν ἀνθῶν. |
| 57 | καὶ τότε ἠλλοιώθη ὁ χαρακτὴρ τοῦ προσώπου μου ὥστε καταπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ οἱ μὲν σφόνδυλοι τοῦ νώτου μου διεκλονήθησαν, οἱ δὲ πόδες μου οὐκ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς ἀστραγάλους. παρέκυψεν δέ μοι φωνὴ καλοῦσα ἀπὸ τοῦ καθεστηρίου καὶ ἐπελθοῦσά μοι τῆς χειρὸς ἐλάβετο τῆς δεξιᾶς καὶ ἀνέστησεν. φυσήσασα δὲ κατ[ὰ] τῆς ὄψεώς μου ἄσθμ̣[α] ζωῆς προσθήκην [μοι] δυνάμεως εἰργά̣[σατο καὶ] δόξης. πλεῖσ[τα δὲ] καὶ ἄλλα τούτ[ο]ι̣[ς παρα‐] πλ̣[ήσια ὑ]π̣άρ̣[χει ἐν ταῖς] αὐτοῦ γραφαῖς, καὶ τίνα ἀπεκάλυψαν αὐτῷ οἱ ἄγγελοι εἰπόντες γράψαι αὐτὰ πρὸς ὑπομνηματισμόν. |
| 58 | πάλιν καὶ ὁ Ἑνὼχ τοῦτον τὸν τρόπον ἔφη ἐν τῆι αὐτοῦ ἀποκαλύψει· ἐγώ εἰμι Ἑνὼχ ὁ δίκαιος. λύπη μοί ἐστιν μεγάλη καὶ χύσις δακρύων ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν μου διὰ τὸ ἀκηκοέναι με τὸν ὀνειδισμὸν τὸν προελθόντα ἐκ στόματος τῶν ἀ[σ]εβῶν. ἔλεγεν δὲ [ὅ]τι τῶν δακρύων ἐν [τοῖ]ς ὀφθαλμοῖς μου ὄν[των] καὶ δεήσεως ἐν τῶι [στό]μ̣ατι ἐθεώρησα ἐπι[στάν]τας μοι ἀγγέλους ἑ[πτὰ ἐκ το]ῦ οὐρανοῦ κα[τερχομέ]ν̣ου[ς. ἰδὼν δὲ] αὐτοὺς ἐκινήθην ὑπὸ δέους ὥστε τὰ γόνατά μου ἀλλήλοις προσαράσσειν. |
| 59 | καὶ πάλιν εἶπεν οὕτως· ἔφη μοι εἷς τῶν ἀγγέλων Μιχαὴλ τοὔνομα· “τούτου χάριν πρὸς σὲ ἀπεστάλην ἵνα ὑποδείξωμέν σοι πάντα τὰ ἔργα καὶ ἀποκαλύψωμέν σοι τὸν τῶν εὐσεβῶν χῶρον καὶ χῶρόν σοι δείξω τὸν τῶ[ν] δυσσεβῶν καὶ ὁποῖος τυγχάνει ὁ τῆς τιμωρίας τῶν ἀνόμων τόπος.” φησὶ δὲ πάλιν ὅτι ἐκεῖν̣ο̣[ι] ἐπεκάθισάν με ἐπὶ ἅ[ρ‐] ματος ἀνέμου καὶ ε[ἰς] τὰ πέρατα τῶν οὐρ[ανῶν] ἀνήνεγκαν. καὶ το̣[ὺς κό‐] σμους διεπεράσαμ̣[εν], τόν τε κόσμον [τοῦ θανά‐] του̣ [καὶ κό]σμο[ν τοῦ σκό‐] τους καὶ τοῦ πυρὸς τὸν κόσμον. |
| 60 | καὶ μετὰ ταῦτα εἰσῆξάν με εἰς κόσμον πλουσιώτατον ὃς εὐκλεέστατος μὲν τῷ φωτὶ ἐτύγχανεν, περικαλλέστερος δὲ ὧν εἶδον φωστήρων. πάντα δὲ ἐθεώρησεν καὶ ἐξήτασεν τοὺς ἀγγέλους, καὶ εἴ τι αὐτῶι εἶπον, ἐνεχάραξεν αὐτοῦ ὃν τρόπον καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἴσμεν ὅτι ἡρπάγη ἕως τοῦ τρίτου οὐρ[α]νοῦ (2 Cor. 12, 2), καθὼς λέγει ἐν [τ]ῇ̣ πρὸς Γαλάτας ἐπιστο[λῇ] (1, 1)· Παῦλος ἀπόστολος [οὐ]κ ἀπ’ ἀνθρώπων οὐδὲ [δι’ ἀν]θρώπου, ἀλλὰ διὰ [Ἰη(σο)ῦ Χ](ριστο)ῦ καὶ Θ(εο)ῦ Π(ατ)ρ(ὸ)ς τοῦ ἐ[γείραντ]ος αὐτὸν ἐκ τῶν [νεκρῶ]ν̣. [καὶ ἐ]ν̣ τῆι πρὸς Κορινθίους δευτέραι (12, 1—5) λέγει· ἐλεύσομαι πάλιν εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις κ(υρίο)υ. |
| 61 | οἶδα ἄν(θρωπ)ον ἐν Χρ(ιστ)ῶι—εἴτε ἐν σώματι εἴτε ἐκτὸς σώματος οὐκ οἶδα, θ(εὸ)ς οἶδεν—ὅτι ἡρπάγη ὁ τοιοῦτος εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπωι λαλῆσαι. περὶ τοιούτου καυχήσομαι, περὶ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι. πάλιν ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῆι (1, 11—12)· δείκνυμι, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλι[ον] ὃ εὐαγγελισάμην ὑμ̣[ῖν], ὅτι οὐκ ἐξ ἀνθρώπ[ου] αὐτὸ παρείληφα [οὐδὲ ἐ‐] διδάχθην, ἀλλὰ [δι’ ἀπο‐] καλύψεως Ἰη(σο)ῦ [Χ(ριστο)ῦ. οὗτος] δ[ὲ ὡς ἐκ]τὸς ἑ[αυτοῦ ἁρ‐] παγεὶς εἰς τὸν τρίτον οὐρανὸν καὶ εἰς τὸν παράδεισον (sec. |
| 62 | 2 Cor. 12, 2) καὶ ἰδὼν καὶ ἀκούσας καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐνεχάραξεν αἰνιγματωδῶς περί τε τῆς ἁρπαγῆς αὐτοῦ καὶ ἀποστολῆς τοῖς συμμύσταις τῶν ἀποκρύφων. καὶ τὸ πέρας δὲ πάντες οἱ μακαριώτατοι ἀπόστολοι καὶ σωτῆρες καὶ εὐαγγελισταὶ καὶ τῆς ἀληθείας προφῆται ἕκαστος αὐτῶν ἐθεώρησεν καθ’ ὃ(ν) ἀπεκαλύφθη αὐτῷ ἐλ[πὶ]ς ἡ ζῶσα πρὸς τὸ κήρυ[γμ]α̣, καὶ ἔγραψαν καὶ κα[τα]λελοίπασιν καὶ ἀπέ[θεν]το εἰς ὑπόμνησιν [τῶν ἐ]σ̣ομένων υἱῶν τοῦ [Ἁγίου Π]ν̣(εύματο)ς καὶ γνωσομέ[νων τῆς] φων[ῆς αὐτο]ῦ τὴν αἴσθησιν. |
| 63 | τούτωι τῶι τρόπωι καὶ τοῦ πανευφημοτάτου ἀποστόλου, δι’ οὗ καὶ ἐξ οὗ ἐλήλυθεν ἡμῖν ἡ ἐλπὶς καὶ ἡ κληρονομία τῆς ζωῆς, ἀκόλουθόν ἐστιν ἡμῖν γράψαι καὶ σημᾶναι τοῖς μεταγενεστέροις πᾶσι καὶ οἰκείοις τῆς πίστεως καὶ γόνοις οὖσι πνευματικοῖς δι’ ὑδάτων αὐτοῦ φανοτάτων αὐξανομένοις, ὡς ἂν γνωσθῇ αὐτοῖς ἥ τε ἁρπαγὴ αὐτοῦ καὶ ἀποκάλυψις. ἐπιστάμεθα γάρ, ὦ ἀδελφοί, τὸ ὑ[περ‐] βάλλον τῆς σοφίας [ὅ‐] σον τυγχάνει τὸ μ̣[έγε‐] θος πρὸς ἡμᾶς κα[τὰ ταύ‐] την τὴν ἄφιξ[ιν τοῦ πα‐] ρακλήτου τῆ[ς ἀληθεί‐] ας, ἣν̣ [συ]ν̣γιν̣[ώσκομεν] μὴ ἐξ ἀνθρώπων αὐτὸν προσδεδέχθαι μηδ’ ἐξ ἀκοῆς τῶν βίβλων, καθὼς καὶ αὐτὸς ὁ π(ατ)ὴρ ἡμῶν φησιν ἐν τοῖς συγγράμμασιν οἷς ἀπέστειλεν εἰς Ἔδεσαν· λέγει γὰρ οὕτως· τὴν ἀλήθειαν καὶ τὰ ἀπόρρητα ἅπερ διαλέγομαι—καὶ ἡ χειροθεσία ἡ οὖσα παρ’ ἐμοί—οὐκ ἐξ ἀν(θρώπ)ων αὐτὴν παρέλαβον ἢ σαρκικῶν πλασμάτων, ἀλλ’ οὐδὲ ἐκ τῶν ὁμιλιῶν τῶν γραφῶν. |
| 64 | ἀλλ’ ὁπηνίκα θεωρήσας με οἴκτιρέν [με] ὁ μακαριώτατος [π(ατ)ὴρ] ὁ καλέσας με εἰς [τὴ]ν̣ χάριν αὐτοῦ καὶ μὴ [βουλ]η̣θείς με ἀπολέσθαι [καὶ] τοὺς λοιποὺς τοὺς [ἐν τῷ κ]όσμωι, ὅπως ὀρέ[ξηι τὴν] εὐζω[ίαν] ἐκείνοις το〈ῖ〉ς ἑτοίμοις ἐκλεγῆναι αὐτῶι ἐκ τῶν δογμάτων, καὶ τότε τῆι αὐτοῦ χάριτι ἀπέσπασέ με ἀπὸ τοῦ συνεδρίου τοῦ πλήθους τοῦ τὴν ἀλήθειαν μὴ γινώσκοντος καὶ ἀπεκάλυψέ μοι τά τε αὐτοῦ ἀπόρρητα καὶ π(ατ)ρ(ὸ)ς αὐτοῦ τοῦ ἀχράντου καὶ παντὸς τοῦ κόσμου. |
| 65 | ἐξέφηνε δέ μοι καθ’ ὃν ὑπῆρχον τρόπον πρὶν καταβολῆς κόσμου καὶ ὃν τρόπον ἐτέθη ἡ κρηπὶς τῶν ἔργων πάντων ἀγαθῶν τε καὶ φαύλων καὶ ποίωι τρόπωι ἐτεκτο̣[νε]ύ̣σ̣αντο τὰ̣ [ἐκ] τῆς συγκρά̣σε̣[ως κατὰ] τούτους τ[οὺς ..... ] ροὺς καὶ κ[ ..... ... ]. ἔγραψεν̣ [δ’ αὖ πάλιν καὶ] εἶπεν ἐν τῶι εὐαγγελίωι τῆς ἁγιωτάτης αὐτοῦ ἐλπίδος· ἐγὼ Μαννιχαῖος Ἰη(σο)ῦ Χρ(ιστο)ῦ ἀπόστολος διὰ θελήματος Θεοῦ Π(ατ)ρ(ὸ)ς τῆς ἀληθείας ἐξ οὗ καὶ γέγονα, ὃς ζῇ τε καὶ διαμένει εἰς αἰῶνας αἰώνων πρὸ παντὸς μὲν ὑπάρχων, διαμένων δὲ καὶ μετὰ πάντα· πάντα δὲ τὰ γεγονότα τε καὶ γενησόμενα διὰ τοῦ αὐτοῦ σθένους ὑφέστηκεν. |
| 66 | ἐξ αὐτοῦ γὰρ τούτου πέφυκα, εἰμὶ δὲ καὶ ἐκ τοῦ θελήματος αὐτοῦ. καὶ ἐξ αὐτοῦ [π]ᾶ̣ν τἀληθές μοι ἀπε[καλύφ]θ̣η, κἀκ τῆς ἀλη[θείας αὐτο]ῦ̣ τυγχάνω. [ἣν ἀπεκάλυψ]ε̣ν εἶδον ἀ[λήθειαν αἰώ]ν̣ων. καὶ ἀλήθειαν μὲν ἐξέφηνα τοῖς ἐμοῖς ξυνεμπόροις, εἰρήνην δὲ εὐηγγελισάμην τοῖς τῆς εἰρήνης παισίν· ἐλπίδα δ’ ἐκήρυξα γένει τῷ ἀθανάτωι· ἐκλογὴν ἐξελεξάμην καὶ ἀτραπὸν τὴν ἐπὶ τὸ ὕψος ὑπέδειξα τοῖς ἀνιοῦσι κατὰ τὴν ἀλήθειαν τήνδε. |
| 67 | ἐλπίδα ἐκήρυξα καὶ τήνδε τὴν ἀποκάλυψιν ἀπεκάλυψα καὶ τόδε τὸ ἀθάνατον εὐαγγέλιον γέγραφα ἐνθέμενος αὐτῶι ταῦτα τὰ τῆς ὑπερ[ο‐] χῆς ὄργια καὶ μέγιστα̣ [ἔρ‐] γα ἐκφήνας ἐν αὐτῶι̣, [τὰ] δὴ μέγιστα καὶ σεμν[ότα‐] τα ἔργων τῶν ἰσχυ[ροτά‐] των τῆς ὑ[περοχῆς. καὶ] ταῦτα ἅπ[ερ ἀπεκάλυψεν], ὑπέδειξα [τοῖς ζῶσιν ἐκ] τῆς θεωρίας τῆς ἀληθεστάτης ἣν ἐθεώρησα καὶ ἐνδοξοτάτης ἀποκαλύψεως τῆς ἀποκαλυφθείσης μοι. |
| 68 | ἔφη δ’ αὖ πάλιν ὡς πάντα τὰ ἀπόρρητα ἅπερ μοι ὁ ἐμὸς π(ατ)ὴρ δεδώρηται, ἔκ τε τῶν δογμάτων κα̣ὶ̣ τῶν ἐθνῶν, ἔτι δὲ καὶ τοῦ κόσμου ἀποκρύψας καὶ σκεπάσας ὑμῖν ἀπεκάλυψα κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ μακαριωτάτου μου π(ατ)ρ(ό)ς. καὶ εἰ πάλιν εὐδοκήσοι, αὖθις ὑμῖν [ἀ]ποκαλύπτω· ἡ γάρ τοι δ̣ωρεὰ ἡ παρὰ τοῦ π(ατ)ρ(ό)ς μ̣οι δεδωρημένη με[γίσ]τη τυγχάνει καὶ [πλουσιωτ]άτη· εἰ γὰρ [σύμπας ὁ κό]σμος ὑπή[κουεν αὐτ]ῶ̣ι̣ καὶ πάντες οἱ ἄν(θρωπ)οι, ἱκανὸς ἂν ἐτύγχανον ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ κτήματος καὶ κέρδους οὗ μοι δεδώρηται ὁ ἐμὸς π(ατ)ήρ πλουτίσαι αὐτοὺς καὶ αὐτάρκη καταστῆσαι τὴν σοφίαν σύμπαντι τῶι κόσμῳ. |
| 69 | πάλιν ἔλεγεν ὡς ὁπηνίκα ηὐδόκησεν ὁ ἐμὸς π(ατ)ὴρ καὶ πεποίηται οἰκτιρμὸν εἰς ἐμὲ καὶ κηδεμονίαν, ἐξαπέστειλεν ἐκεῖθεν σύζυγόν μου τὸν ἀσφαλέστατον, τὸ[ν] πάντα ἀθανασίας καρπ[όν], ὡς ἂν οὗτος ἐξαγοράση[ι] με καὶ λυτρώσαιτο [ἐκ] τῆς πλάνης τῶν τοῦ [νό‐] μου ἐκείν〈ου〉. ἀφικ[ό‐] μενος δὲ πρὸς ἐ[μὲ κεκό‐] μικέ μοι ἐλπ[ίδα τὴν ἀ‐] ρίστην καὶ λ[ύτρωσιν] τὴν τῆς ἀθανασίας καὶ ὑποθήκας ἀληθεῖς καὶ τὴν χειροθεσίαν τὴν ἐκ τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς τοῦ ἐμοῦ. |
| 70 | ἐλθὼν δὲ ἐκεῖνος ἐξελέξατό με προκρίνας καὶ διέστησεν ἐπισπασάμενος ἐκ μέσου τῶν τοῦ νόμου ἐκείνου καθ’ ὃν ἀνετράφην. πλεῖσται δὲ ὑπερβολαὶ καὶ ἄλλαι παραπλήσιαι ταύταις ὑπ[ά]ρχουσιν ἐν ταῖς βίβλοις τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς ἡμῶν, αἳ δεικνύουσι τήν τε ἀποκάλυψιν αὐτοῦ καὶ ἁρπαγὴν τῆς αὐτοῦ ἀποστολῆς· μεγί[στ]η γὰρ τυγχάνει ἥδε ἡ [ὑ]περβολὴ τῆς ἀφίξεως [τ]αύτης τῆς διὰ τοῦ πα[ρακ]λ̣[ή]του πν(εύματο)ς τῆς ἀλη[θείας ἀφ]ικομένης πρὸς [ἡμᾶς]. περὶ γὰρ τούτων τίνος χάριν καὶ δι̣ὰ̣ [τί κε‐] κίνηται ἡμῖν ἅπαξ [πε‐] πεισμένοις ὑπερβάλλ̣[ειν] τήνδε τὴν ἀποστολὴν̣ ἐν ταῖς αὐτῆς ἀποκαλύψεσιν; τούτου δὲ χάριν ἐδευτερώσαμεν ἀπὸ τῶν προγόνων ἡμῶ[ν] πατέρων τήν τε ἁρπαγὴν αὐτῶν καὶ ἀποκάλυψιν ἑνὸς ἑκάστου, εἵνεκα τῶν λογισμῶν τῶν ἐνδεδυμένων τὴν ἀπιστίαν καὶ οἰομένων τι περὶ ταύτης τῆς ἀποκαλύψεως καὶ ὀπτασί[ας] τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς ἡμῶν, ἵνα̣ ε̣[ἰδῶ‐] σιν ὡς ὅτι καὶ τῶ̣[ν προγό‐] νων ἀποστόλων̣ [τοιαύ‐] τη γέγονεν ἡ διατα[γή]. |
| 71 | ὁπηνίκα γὰρ ἕκα[στος αὐ‐] τῶν ἡρπάζετο [ἃ ἐθεώ‐] ρει καὶ ἤκουε [ταῦτα πάντα ἔ]γ̣ραφεν καὶ ὑπεδε̣ί̣[κ]νυεν καὶ αὐτὸς αὑτοῦ [τ]ῆς ἀποκαλύψεως μάρτυς ἐγένετο· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐγίγνοντο σφραγὶς αὐτοῦ τῆς ἀποστολῆς. |
| 72 | Βαραίης ὁ διδάσκαλος ἡ̣μεῖς τοίνυν, ὦ ἀδελφοί, παῖδες τυγχάνοντες τοῦ πν(εύματο)ς τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς ἡμῶν, οἳ καὶ ταῦτα ἠκούσαμεν καὶ ἠκροασάμε[θ]α̣ καὶ ἐν αὐτοῖς γεγηθό[τ]ε̣ς̣, οὕτω γνῶμεν τὴν [παρου]σ̣ί̣αν αὐτοῦ πνευ[ματο]ε̣ιδῶς, ὡς ἀπεστά[λη] ἐξ ἐντολῆς τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς [αὐτοῦ] καὶ ποίωι τρό[πωι ἐγ]εννήθη κατὰ τὸ [σῶμα κα]ὶ̣ ὡς ἦλθεν αὐτῶι σύζυγος αὐτοῦ ὁ σεμνότατος καὶ διέστη[σεν] αὐτὸν ἐκ τοῦ νόμου καθ’ ὃν ἀνετράφη αὐτοῦ [τὸ] σῶμα. |
| 73 | κατὰ γὰρ τὸ εἰκ[ο‐] στὸν καὶ πέμπτον ἔτος ἀπεκαλύφθη αὐτῷ μεγαλοπρεπῶς. ἔτι γὰρ αὐτοῦ ὑπάρχοντος ἐν τῶι δόγματι ἐκείνωι τῶν βαπτιστῶν παραπλήσιος ὑπῆρχεν ἀμνάδι οἰκούσῃ ἐν ὀθνείαι ποίμνῃ ἢ ὃν τρόπον ὄρνεον συνδιατρῖβον ἑτέροις ὀρνέοις οὐχ̣ [ὁ‐] μοφώνοις· πάντοτε̣ γ̣[ὰρ] σὺν σοφίαι καὶ εὐμηχ̣[ανίαι] ἀνεστρέφετο ἐ̣ν̣ μ̣έ̣[σωι] αὐτῶν πάντα ἐκεῖ[νον] τὸν χρόνον μηδ[ενὸς] αὐτῶν γινώσκ[οντος] αὐτὸν τίς τυ[γχάνει] ἢ τί προσεδέξατο καὶ τί αὐτῶι ἀπεκαλύφθη, ἀλλ’ οὕτως αὐτὸν εἶχον παρ’ ἑαυτοῖς κατὰ τὴν τιμὴν τοῦ σώματος. |
| 74 | Ἀβιησοῦς ὁ διδάσκαλος καὶ Ἰνναῖος ὁ ἀδελφὸς Ζαβέδ ἔφη ὁ κ(ύριο)ς· ὁπηνίκα μεταξὺ αὐτῶν ὤικουν, ἐν μιᾶι τῶν ἡμερῶν κατέσχε με τῆς χειρὸς Σιταῖος ὁ πρεσβύτερος τοῦ συνεδρίου αὐτῶν ὁ τοῦ Γαρᾶ υἱὸς διὰ τὸ στέργειν με [π]ά̣νυ καὶ ὡς υἱὸν φιλού[με]ν̣ο̣ν̣ ἔ̣χειν. κατέσχεν [με] τοίνυν τῆς χειρὸς [οὐ]δ̣ενὸς ἑτέρου συνόν[τος ἡ]μῖν καὶ πορευθεὶς [ἀνώρ]υξεν καὶ ὑπέδειξέν μοι θησαυροὺς μεγίστους οὓς κρύφα ἀποκειμένους εἶχεν. |
| 75 | ἔφη δὲ πρὸς ἐμέ· “ἐμοὶ τυγχάνουσιν οὗτοι οἱ θησαυροὶ κἀγὼ αὐτῶν τὴν ἐξουσίαν ἔχω. ἀπὸ δὲ τοῦ νῦν σοῦ ἔσονται· οὐδένα γὰρ ἕτερον στέργω κατὰ σὲ ὧι τούτους τοὺς θησαυροὺς δώσω.” οὕτω δὲ αὐτοῦ φθεγξαμένου πρὸς ἐμὲ ἐγὼ κατὰ τὴν φρόνησιν εἶπον· “προέλαβέ με ὁ μακαριώτατός μου π(ατ)ὴρ καὶ δεδώρηταί μοι ἀθάνατον θησαυρὸν μὴ π[α‐] ρερχόμενον· ὃν ἄν τ[ις] κληρονομήσοι, ἀθά[νατον] ζωὴν πρὸς τούτ . [ . κομι‐] εῖται.” ἐγ[ὼ τοί‐] νυν ἔφην Σιτα[ίῳ τῷ πρε‐] σβυτέρωι· “οἱ πρ[ογενέστε‐] ροι οἱ κτησάμενοι τούσδε τοὺς γεηροὺς θησαυροὺς πρὸ ἡμῶν ποῦ τυγχάνουσιν οἱ κληρονομήσαντες αὐτούς; ἰδοὺ γὰρ ἀπέθανον καὶ ἀπώλοντο καὶ οὐκ ἰδίους αὐτοὺς ἔσχον, ἀλλ’ οὐδὲ συναπηνέγκαντο μεθ’ ἑαυτῶν. |
| 76 | ” ἔφη δὲ πρὸς αὐτόν· “εἰς τί μοι τοίνυν τούτους τοὺς θησαυροὺς τοὺς σφάλματα καὶ πλημμελήματα προξενοῦντας παντὶ τῶι κτησαμένῳ αὐτούς; ὁ γὰρ τοῦ θ(εο)ῦ θησαυρὸς μέγιστος τυγχάνει καὶ πλου[σι]ώ̣τατος καὶ τῇ ζωῇ παρ[ίσ]τ̣η̣σι πάντα τὸν αὐτὸν [κληρ]ο̣νομοῦντα.” ἰδὼν [δὲ Σι]ταῖος μὴ πεισθεῖσαν [ἐμοῦ] τ̣[ὴ]ν φρόνησιν πρὸς [παράλη]ψ̣ιν ὧν ὑπεδείξατό μοι θησαυρῶν πάνυ ἐθαύμασεν ἐπ’ ἐμέ. |
| 77 | Τιμόθεος τότε μετὰ βραχὺν καιρὸν ἐβουλευσάμην οὕτως τῶι τε Σιτᾶι κἀκείνοις τοῖς ἐκ τοῦ συνεδρίου αὐτοῦ ἐξ ὧν ἀπεκάλυψέν μοι ὁ μακαριώτατός μου π(ατ)ὴρ ἐξειπεῖν αὐτοῖς καὶ ὑποδεῖξαι τὴν τῆς ὁσιότητος ἀτραπόν. ἐμοῦ δὲ ταῦτα διαλογιζομένου ὤφθη μοι ὅλος ὁ κόσμος γεγενημέ̣ν̣[ος] ὡσεὶ θάλασσα μεμ[εστω‐] μένη ὑδάτων μελανωτάτων· κατα[φ]ε̣[ρομέ‐] νας δὲ κατ’ αὐτ̣[ῆς χιλι‐] άδας καὶ μυρι[άδας εἶδον] καταποντιζ[ομένας καὶ] ἀναδυνούσας καὶ ἐνστρεφομένας περὶ τὰ τέσσερα κλίματα τῆς θαλάσσης. |
| 78 | εἶδον δὲ κατὰ τὸ μέσον αὐτῆς κρηπῖδα βεβλημένην καὶ πάνυ ὑψηλοτάτην καὶ ἐπ’ αὐτῆς μόνης φῶς ἀνατέλλον καὶ ὁδὸν ἐπ’ αὐτῆς κατεστρωμένην καὶ ἐμαυτὸν ἐν ταύτηι περιπατοῦντα. ὑποστραφεὶς δὲ εἰς τοὐπίσω ἐθεώρησα Σιτᾶν κατέχοντα ἄνδρα τινὰ ἐχόμενον ὑ̣πό τινος καὶ κατὰ μέσον τῆς θαλάσσης καὶ τοῦ σκότους καταστρέφον[τα] κ̣αὶ πεσόντα καὶ ὑπο[βρύ]χ̣ιον γενόμενον. μό[νον] δ̣ὲ βραχύ τι τῶν τρι[χῶν αὐ]τ̣οῦ ἐθεώρουν ὥσ[τε λυπε]ῖσθαί με πάνυ δι[ὰ τὸν Σιτᾶν]. ἐκεῖνος δὲ ὁ ἐκρίψας αὐτὸν ἔφη πρὸς ἐμέ· “τίνος χάριν περὶ τοῦ Σιτᾶ λυπῆι; οὐ γάρ ἐστιν ἐκ τῆς σῆς ἐκλογῆς οὐδὲ ἐπὶ τῆς σῆς ὁδοῦ πορεύσεται. |
| 79 | ” ταῦτα τοίνυν ἰδὼν οὐδὲν αὐτῶι ἀπεκάλυψα. ἐθεώρουν δ’ αὖ πάλιν αὐτὸν ὁπηνίκα τὸν τῆς ἀληθείας λόγον ὡμίλουν ἀντιπάσχοντά μου τῶι λόγωι. Βαραίης ὁ διδάσκαλος ἔφη ὁ κ(ύριό)ς μου· ἱκανός μο̣ι̣ διάλογος γεγένηται̣ [ἐ‐] ν ἐκείνωι τῶι νόμωι [πρὸς] ἕνα ἕκαστον ἀναΐ[σσον‐] τός μου καὶ ἀνα̣[κρί‐] νοντος αὐτοὺς̣ [περὶ τῆς] ὁδοῦ τοῦ θ(εο)ῦ κ[αὶ περὶ τῶν] τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς ἐντολ[ῶν καὶ πε‐] ρὶ τοῦ βαπτίσματος καὶ περὶ ὧν βαπτίζουσιν λαχάνων καὶ περὶ παντὸς θεσμοῦ καὶ τάξεως αὐτῶν καθ’ ἣν πορεύονται. |
| 80 | ὁπηνίκα δὲ κατέλυον καὶ κατή〈ργ〉ουν αὐτῶν τοὺς λόγους καὶ τὰ μυστήρια ὑποδεικνύων αὐτοῖς ὡς ταῦτα ἃ μετέρχονται οὐκ ἐκ τῶν τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς ἐντολῶν ἐδέξαντο, τινὲς μὲν ἐξ αὐτῶν ἐθαύμαζόν με, ἄλλοι δὲ ὠργίζοντο καὶ θυμούμενοι ἔλεγον· “μήτι εἰς τοὺς Ἕλλη[ν]ας βούλεται πορευθῆ[ν]αι;” ἐγὼ δ’ ὁπηνίκα ἔ[βλ]ε̣πον αὐτῶν τὰ φρο[νήμ]ατα, ἔφασκον πρὸς [αὐτοὺ]ς̣ σὺν χρηστότη[τι· “τοῦτο] τὸ βάπτισμα [οὐδὲν τ]υγχάνει ἐν ᾧ βαπτίζετε ὑμῶν τὰ ἐδέσματα· τὸ γὰρ σῶμα τοῦτο μιαρόν ἐστιν καὶ ἐκ πλάσεως μιαρότητος ἐπλάσθ̣η̣. |
| 81 | ὁρᾶτε δὲ ὡς ἐπάν τις καθαρίσῃ ἑαυτοῦ τὴν ἐδωδὴν καὶ ταύτης μεταλάβῃ ἤδη βεβαπτισμένης, φαίνεται ἡμῖν ὅτι καὶ ἐξ αὐτῆς γίνεται αἷμα καὶ χολὴ καὶ πν(εύμ)ατα καὶ σκύβαλα τῆς αἰσχύνης καὶ τοῦ σώματος μιαρότης. εἰ δέ τις κατάσχοι τὸ στόμα ἑαυτοῦ ἡμέρας ὀλίγ[ας] ἐκ ταύτης τῆς τροφ[ῆς], αὐτόθι γινώσκετα[ι ταῦ‐] τα πάντα τὰ ἀπεκδ[ύμα‐] τα τῆς αἰσχύνης κ̣[αὶ βδε‐] λυρότητος ἐλλε[ίποντα] καὶ ὑστεροῦντ[α ἐν τῶι] σώματι· ἐὰ̣[ν δ’ αὖ] μεταλάβῃ ἐ[δωδῆς, τῶι] αὐτῶι τρόπωι πάλιν πλεονάζουσιν ἐν τῶι σώματι ὡς καὶ πρόδηλον εἶναι ὡς ἐξ αὐτῆς τῆς τροφῆς πλημμυροῦσιν. |
| 82 | εἰ δέ τις μεταλάβοι βρώματος βεβαπτισμένου καὶ κεκαθαρμένου καὶ ἐκείνου μεταλάβοι τοῦ ἀβαπτίστου, δῆλόν ἐστιν ὡς τὸ κάλλος καὶ ἡ δύναμις τοῦ σώματος ἡ αὐτὴ γνωρίζεται. ὁμοίως δὲ καὶ ἡ βδελυρότης καὶ ἡ τρὺξ τῶν ἀμφοτ̣έρων θεωρεῖται μη[δὲ]ν παραλλάττουσα ἑκα[τέ]ρας ὥστε μὴ ἔκδηλον [εἶν]α̣ι̣ ἐκείνην τὴν βε[βαπ]τ̣ισμένην ἣν ἀπέ[ριψε κ]αὶ ἐξεδύσατο τῆς [ἑτέρας ἐ]κείνης τῆς ἀβα[πτίστου]. καὶ τοῦτο δὲ ὃ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν βαπτίζεσθε ἐν ὕδασιν οὐδὲν τυγχάνει· ἅπαξ γὰρ βαπτισθέντες καὶ ἀποκαθαρθέντες εἵνεκε[ν] τίνος πάλιν καθ’ ἑκάστη̣[ν] ἡμέραν βαπτίζεσθε; ὡς καὶ ἐν τούτῳ πρόδηλον εἶναι σικχαίνεσθαι ὑμᾶς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ διὰ τὴν βδελυρότητα βαπτίζεσθαι πρὸ τοῦ ἀποκαθαρθῆν[αι]· καὶ ἐν τούτῳ δὲ φαν[ε‐] ρὸν εἶναι προδηλότ[α‐] τα πᾶσαν τὴν μυσ[αρό‐] τητα ἐκ τοῦ σώμα[τος εἶ‐] ναι. |
| 83 | καὶ ἰδοὺ καὶ ὑ[μεῖς] αὐτὸ ἐνεδύσασθ̣[ε].” “τοὐντεῦθεν 〈δ〉έ̣, [τί ἐστιν] ὑμῶν ἡ καθα[ρότης, ἐξ] ἑαυτῶν κατ̣[ασκέψα‐] σθε. ἀδύν[ατον γὰρ] τὰ σώματα ὑμῶν παντελῶς καθαρίσαι· καθ’ ἑκάστην γὰρ ἡμέραν κινεῖται καὶ ἵσταται τὸ σῶμα διὰ τὰς ἐκκρίσεις τῆς ὑποστάθμης τὰς [ἐ]ξ αὐτοῦ, ὡς καὶ γενέσθαι τ̣ὸ πρᾶγμα δίχα ἐντολῆς τῆς τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς. |
| 84 | ἡ τοίνυν καθαρότης περὶ ἧς ἐλέχθη, αὕτη τυγχάνει ἡ διὰ τῆς γνώσεως, χωρισμὸς φωτὸς ἀπὸ σκότους καὶ τοῦ θανάτου τῆς ζωῆς [κα]ὶ τῶν ζώντων ὑδά[τω]ν ἐκ τῶν τεθαμβω[μέ]νων· καὶ ἵνα γνοῖ[τε ὅ]τ̣ι ἑκάτερον τυγχά[ .... ] . ν ἀλλήλων, καὶ κα[θέξετε] τὰς τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς ἐντο[λὰς ὅπω]ς ἀπολυτρώση[ται ὑμῶ]ν̣ τὴν ψυχὴν ἐκ [τοῦ ὀλέθρ]ου καὶ τῆς ἀπωλείας. |
| 85 | αὕτη ἐστὶν ἡ κατ’ ἀλήθειαν εὐθυτάτη καθαρότης ἣν παρενεγυήθητε πρᾶξαι. ἀπε̣λοήθητε δὲ μεταβληθέ[ν‐] τες ἐξ αὐτῆς καὶ κατέσχατε τὴν τοῦ σώματος κάθαρσιν τοῦ μιαρωτάτου καὶ διὰ μυσαρότητος πεπλασμένου, καὶ δι’ αὐτῆς ἐτυρώθη καὶ οἰκοδομηθὲν ἔστη.” ταῦτα δέ μου εἰπόντο[ς] πρὸς αὐτοὺς καὶ κατα̣[λύ‐] σαντος καὶ καταργή[σαν‐] τός μου ἐκεῖνο ὅ̣πε[ρ ἔσπευ‐] δον τινὲς μὲν ἐξ [αὐτῶν] εὐφήμησάν μ[ε θαυμά‐] ζοντες ἐπ’ ἐμο[ὶ καὶ ὡσεὶ] ἀρχηγὸν καὶ δι̣[δάσκα‐] λον ἔσχον με̣. [πολὺς] δὲ ψιθυρισμ[ὸς ἐγένετο] ἐ̣ν̣ ἐκείνῳ τ[ῷ δόγμα‐] τι ἐμοῦ χάριν. |
| 86 | τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶχόν με ὡσεὶ προφήτην καὶ διδάσκαλον· καί τινες μὲν ἐξ αὐτῶν ἔλεγον· “ζῶν λόγος ἄιδεται ἐν αὐτῶι· ποιήσωμεν αὐτὸν διδάσκαλον τοῦ δόγματος ἡμῶν.” ἄλλοι δὲ ἔλεγον· “μήτι ἄρα φωνὴ αὐτῶι ἐλάλησεν κατὰ τὸ λεληθὸς κἀκεῖνα ἅπερ ἀπεκάλυψεν αὐτῶι λέγει;” καὶ οἱ μὲν ἔλεγον· “μὴ κα[τ’] ὄναρ ὤφθη τι αὐτῶι, [κἀ]κεῖνο ὅπερ εἶδεν λέ[γει];” ἄλλοι δὲ ἔλεγον· “μή[τι οὗτ]ός ἐστιν περὶ οὗ [ἐπροφ]ήτευσαν οἱ διδά[σκαλο]ι̣ ἡμῶν λέγοντες· ‘[ἀναστή]σεταί τις ἠΐθε[ος ἐκ μέσ]ου ἡμῶν καὶ [διδάσκα]λ̣ος νέος π[ρο]σ̣ελεύσεται ὡς καὶ κινῆσαι ἡμῶν τὸ πᾶν δόγμα, ὃν τρόπον οἱ πρόγονοι ἡμῶν πατέρες ἐφθέγξαντο περὶ τῆς ἀναπαύσεως τοῦ ἐνδύματος. |
| 87 | ‘” ἄλλοι δὲ ἔλεγον· “μὴ ἄρα πλάνη ἐστὶν ἡ ἐν αὐτῶι φθεγγομένη καὶ βούλεται τὸ ἔθνος ἡμῶν ἀποπλανῆσαι καὶ διχάσαι τὸ δόγμα;” ἄλλοι δὲ ἐξ αὐτῶν φθόνου καὶ ὀργῆς ἐπληρώθησαν, ἐξ ὧν τινες ἐψηφίζοντο θάνατο[ν]· ἄλλοι δὲ ἔλεγον· “ο̣ὗ̣τ̣ό̣[ς ἐ‐] στιν ὁ ἐχθρὸς το[ῦ νόμου] ἡμῶν.” καὶ οἱ μὲ[ν ἔλεγον]· “εἰς τὰ ἔθνη βούλ[εται πο‐] ρευθῆναι καὶ Ἑλ̣[ληνικὸν] ἄρτον φαγεῖν̣;” [ ... “ἠκού‐] σαμεν γὰρ αὐ[τοῦ λέγον‐] τος· ‘δέον ἐσ[τὶν Ἑλληνι‐] κοῦ ἄρτου μεταλαμβάνειν. |
| 88 | ‘ ὁμοίως δὲ καὶ ποτοῦ καὶ σίτου καὶ τῶν λαχάνων καὶ ὀπώρας ἧς οἱ πατέρες ἡμῶν καὶ διδάσκαλοι ἠσφαλίσαντο μὴ ἐσθίειν οὗτός φησιν ἀκόλουθον εἶναι αὐτῶν μεταλαμβάνειν. ὁμοίως δὲ καὶ τὸ βάπτισμα ἐν ὧι βαπτιζόμεθα καταλύει καὶ οὐ βαπτίζεται ὡς ἡμεῖς, ἀλλ’ οὐ[δ]ὲ τὸ ἄριστον αὐτοῦ βα[π]τίζει καθ’ ἡμᾶς.” τότε [οὖ]ν̣ [ὁ] Σιτᾶν ἰδὼν καὶ οἱ [ἑταῖρ]οι αὐτοῦ ὡς εἰς πει[σμονὴ]ν̣ αὐτῶν οὐχ ἥξω, [ἀλλὰ] κατὰ βραχὺ βρα[χὺ κα]ταλύω καὶ καταρ[γῶ τὸν] σφῶν αὐτῶν νό[μον καὶ] τὰ ἐδέσματα ἅ[περ ἀπέκ]ρ̣ιναν καὶ τὸ βάπτισμα μὴ βαπτιζόμενον ὁμοίως αὐτοῖς, ἰδόντες με ἐν τούτοις πᾶσιν ἀνθεστῶτα αὐτοῖς τότε Σιτᾶν καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἑταίρων αὐτοῦ πρεσβυτέρων σύνοδον ἐποιήσαντο ἐμοῦ χάριν. |
| 89 | ἐκάλεσαν δὲ καὶ τὸν οἰκοδεσπότην Παττίκιον καὶ εἶπον αὐτῷ· “ὁ υἱός σου ἐξετράπη τοῦ νόμου ἡμῶν καὶ εἰς τὸν κόσμον βούλεται πορευθῆνα[ι]· καὶ σίτινον ἄρτ[ο]ν κα[ὶ ὀ‐] πώραν καὶ λάχανα [ἀφο‐] ρίζομεν ἡμεῖς κα[ὶ οὐκ ἐ‐] σθίομεν, τούτοις [δὲ] οὐκ ἐξακολουθεῖ [καί φη‐] σι δέον εἶναι κι̣ν̣[ῆσαι] ταῦτα. αλλο[ ... βάπτι‐] σμα ὃν τρόπο[ν ..... βα‐] πτίζεται. [Ἑλληνικὸν] δὲ ἄρτον βούλεται ἐσθίειν. |
| 90 | ” Παττίκιος δὲ διὰ τὸ τεθεωρηκέναι αὐτῶν τὸν μέγιστον θόρυβον ἔφη πρὸς αὐτούς· “καλέσατε ὑμεῖς αὐτὸν καὶ πείσατε.” καὶ τότε καλέσαντές με πρὸς αὐτοὺς συνηθροισμένοι ἔφασαν πρὸς ἐμέ· “ἐκ νεότητος πρὸς ἡμᾶς ὑπάρχων καλῶς διῆγες ἔν τε ταῖς τάξε[σ]ιν καὶ ἀναστροφαῖς τοῦ νόμου ἡμῶν· ὡς [νύ]μφη κατεσταλμέ[νη] ὑπῆρχες ἐν μέσωι [ἡμ]ῶν. νῦν τί σοι γέγο[νεν] ἢ̣ τί σοι ὤφθη; ἀν[θίστ]α̣σαι γὰρ ἡμῶν τῶι [νόμωι] κ̣αὶ καταλύεις [καὶ κα]ταργεῖς ἡμῶν [τὸ δόγμα. ἤ]μειψας δὲ τὴν πορείαν σου τῆς ἡμετέρας. |
| 91 | τὸν μὲν γὰρ π(ατέ)ρα σου διὰ μεγίστης τιμῆς ἔχομεν. τίνος οὖν χάριν νῦν καταλύεις τὸ βάπτισμα τοῦ νόμου ἡμῶν καὶ τῶν πατέρων ἐν ὧι ἀναστρεφόμεθα ἐκ πάλαι; καταλύεις δὲ καὶ τὰς ἐντολὰς τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς· βούλει δὲ καὶ ἄρτον σίτινον ἐσθίειν καὶ λάχανα ἅπερ ἡμεῖς οὐκ ἐσθίομεν. τίνος 〈δ〉ὲ χ[ά‐] ριν οὕτως ἀναστρέ[φηι] μὴ ὑπείκων πρὸς [τὸ] γεωργεῖν τὴν γῆ[ν ὃν] τρόπον ἡμεῖς;” τότε ἔφην πρὸς [αὐτούς]: “μὴ γένοιτό μο[ι τὰς ἐν‐] τολὰς τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς [καταλύ‐] ειν. εἰ δὲ δι̣[ὰ σίτι‐] νον ἄρτον̣ [ὀνειδί‐] ζετέ με διὰ τὸ εἰρηκέναι με· ‘δέον ἐστὶν ἐσθίειν ἐξ αὐτοῦ‘, τοῦτο ὁ σ(ωτὴ)ρ πεποίηκεν, ὡς καὶ γέγραπται, ὡς ὁπηνίκα εὐλογήσας παρέσχετο τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς, ἐπὶ ἄρτον εὐλόγησεν καὶ δέδωκεν αὐτοῖς. |
| 92 | ἐκεῖνος τοίνυν ὁ ἄρτος οὐκ ἦν ἐκ σίτου; δείκνυσι δὲ ὡς μετὰ τελωνῶν καὶ εἰδωλολατρῶν ἀνεκλίθη (sec. Matth. 9, 10—11 par. et 11, 18—19). ὁμοίως δὲ καὶ [ἐ]ν τῆι οἰκίαι Μάρθας καὶ [Μα]ρίας ἐκλήθη. ὁπηνί[κα] ε̣ἶ̣πεν αὐτῶι ἡ Μάρ[θα· ‘κ(ύρι)]ε, οὐ μέλει σοι περὶ [ἐμο]ῦ̣ ἵνα εἴπῃς τῆι ἀ[δελφ]ῆι μου ἀντιλαβέ[σθαι μο]υ̣;‘ ὁ σω(τὴ)ρ ἔφη [πρὸς αὐτ]ήν· ‘Μαρία τὴν [ἀγαθὴν με]ρίδα ἐπελέξατο καὶ οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆσ‘” (sec. |
| 93 | Luc. 10, 38—42). “σκοπεῖτε τοίνυν ὡς καὶ οἱ μαθηταὶ τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς ἄρτον ἀπὸ γυναικῶν καὶ εἰδ[ω‐] λολατρῶν ἤσθιον καὶ οὐ διεχώρισαν ἄρτον ἄρτου, ἀλλ’ οὐδὲ λάχανον λαχάνου, οὐδὲ ἐν τῆι ἐργασίαι καὶ γεωργίαι τῆς γῆς ἐργαζόμεν[οι] ἤσθιον ὃν τρόπον τήμερον διαπράττεσθ[ε]. ὁμοίως δὲ ὁπηνίκα ἀ[πέ‐] στειλεν αὐτοῦ τοὺ[ς μα‐] θητὰς ὁ σω(τὴ)ρ καθ’ ἕκ̣[αστον] τόπον κηρύξαι, [οὔτε] μύλον οὔτε κλί̣[βανον] συνεπεφέρον̣[το με‐] τ̣’ αὐτῶν, ἀ̣[λ]λ’ [ ..... . ] γον τοπ .. [ ..... .... ] μιαν ἐκ το[ ..... .... ] λαμβαν[— — —.”] Ζα . |
| 94 (t) | .. [— — —] “Εἰ τοίνυν περὶ τοῦ βαπτίσματος κατηγορεῖτε μου, ἰδοὺ πάλιν ἐκ τοῦ νόμου ὑμῶν δείκνυμι ὑμῖν καὶ ἐξ ἐκείνων τῶν ἀποκαλυφθέντων τοῖς μείζοσιν ὑμῶν ὅτι οὐ δέον ἐστὶ βαπτίζεσθαι.” “δείκνυσι γὰρ Ἀλχασαῖος ὁ ἀρχηγὸς τοῦ νόμου ὑμῶν· πορευομένου γὰρ αὐτοῦ λούσασθαι εἰς ὕδατα εἰκὼν ἀνδρὸς ὤφθη αὐτῶι ἐκ τῆς πη[γ]ῆ̣ς̣ τῶν ὑδάτων λέγου[σα] πρὸς αὐτόν· ‘οὐκ αὐ[τάρ]κως ἔχει τὰ ζῷά σου [πλή]ττειν με; ἀλλὰ καὶ [αὐτὸς] σὺ καταπονεῖς [μου τὸν τόπ]ον καὶ τὰ ὕ[δατά μου ἀ]σεβεῖς.‘ ὥσ[τε θαυμάσ]αι τὸν Ἀλχα[σαῖον καὶ ε]ἰ̣πεῖν πρὸς α̣ὐτήν· ‘[ἡ] πορνεία καὶ ἡ μιαρότης καὶ ἡ ἀκαθαρσία τοῦ κόσμου ἐπιρίπτεταί σοι καὶ οὐκ ἀπαυδᾷς, ἐπ’ ἐμοὶ δὲ λυπῇ. |
| 95 | ‘ ἔφη πρὸς αὐτόν· ‘εἰ καὶ οὗτοι πάντες οὐκ ἔγνωσάν με τίς τυγχάνω, σὺ ὁ φάσκων λάτρης εἶναι καὶ δίκαιος διὰ τί οὐκ ἐφύλαξάς μου τὴν τιμήν;‘ καὶ τότε κινηθε[ὶς ὁ] Ἀλχασαῖος οὐκ ἐλούσ[α‐] το εἰς τὰ ὕδατα.” “καὶ π[ά‐] λιν μετὰ πολὺν ἐβου[λή‐] θη λούσασθαι εἰς τ[ὰ ὕδα‐] τα καὶ ἐνετείλατ[ο τοῖς] μαθηταῖς αὐτ[οῦ ἐπιτη‐] ρῆσαι τόπον ἔχ̣[οντα] ὕδατα μὴ συ[χνὰ ἵνα] λούσηται· ε[ὗρον δ’ οἱ] μαθηταὶ α[ὐτοῦ τὸν τό‐] πον αὐτῶι. |
| 96 | μέ̣[λλον‐] τος δὲ αὐτοῦ λού̣[σασθαι] πάλιν ἐκ δευτέρου ὤφθη αὐτῷ εἰκὼν ἀνδρὸς ἐκ τῆς πηγῆς ἐκείνης λέγουσα αὐτῷ· ‘ἡμεῖς κἀκεῖνα τὰ ὕδατα τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ ἓν τυγχάνομεν. ἦλθες οὖν καὶ ἐνταῦθα ἁμαρτῆσαι καὶ πλῆξαι ἡμᾶς.‘ πάνυ δὲ τρομάσας καὶ κινηθεὶς ὁ Ἀλχασαῖος τὸν πη[λ]ὸν τὸν ἐπὶ τῆς κεφα[λῆ]ς αὐτοῦ εἴασεν ξηραν[θῆ]ναι καὶ οὕτως ἀπε[τίν]α̣ξεν.” [πάλιν δ]είκνυσιν ὅτι εἶ[χεν ἄρ]ο̣τρα ὁ Ἀλχασαῖος [ἀποκείμ]ενα καὶ ἐπορεύ[θη εἰς α]ὐ̣τά. ἐφθέγξ̣α̣[το δ’ ἡ γῆ λ]έγουσα αὐ̣τ̣[ῷ]· [“τί]π̣ρ̣ά̣τ̣τ̣[ε]τε ἐξ ἐμοῦ [τ]ὴ̣ν ἐ̣ργασίαν ὑμῶν;” [ὁ δ]ὲ̣ Ἀλχασαῖος δεξάμενος χοῦν ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης τῆς λαλησάσης πρὸς αὐτὸν κλαίων κατεφίλησε καὶ ἐπέθηκε τῶι κόλπωι καὶ ἤρξατο λέγειν· “αὕτη ἐστὶν ἡ σὰρξ καὶ αἷμα τοῦ κ(υρίο)υ μου” (sec. |
| 97 | Matth. 26, 26—27). ἔφη δ’ αὖ πάλιν ὅτι εὗρεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ Ἀλχασαῖος πέπτοντας ἄρτους ὡς καὶ λαλῆσαι τὸν ἄρτον πρὸς τὸν [Ἀλ‐] χασαῖον. ὃς δὲ ἐνετε[ίλα‐] το μηκέτι πέπτει[ν]. πάλιν δείκνυσιν ὅ[τι Σαβ‐] βαῖος ὁ βαπτιστὴ[ς τὰ] λάχανα ἀπέφερ[ε πρὸς] τὸν πρεσβύτε[ρον τῆς] [π]όλεως. καὶ ἔ[κλαιεν ἐ‐] κεῖνο τὸ λ[άχανον καὶ εἶ‐] [π]εν αὐτῶι· “οὐκ εἶ δίκ[αι‐] ος; οὐ καθαρὸς τυγχάν[εις]; τίνος χάριν ἀπάγεις ἡμᾶς πρὸς τοὺς πόρνους;” ὡς κινηθῆναι τὸν Σαββαῖον δι’ ἃ ἤκουσεν καὶ ἀνθυποστρέψαι τὰ λάχανα. |
| 98 | πάλιν δείκνυσιν ὡς μετὰ Ἀϊανοῦ τοῦ βαπτιστοῦ τοῦ ἀπὸ Κωχῆς φοῖνιξ συνελάλησεν καὶ ἐνετείλατο αὐτῶι εἰπεῖν τῶι κ(υρί)ωι μου· “μὴ [δ]ὴ ἐκκόψῃς διὰ τὸ κλέ[π]τεσθαί μου τοὺς καρ[π]ούς, ἀλλ’ ἔασόν με τὸ [ἔτο]ς τοῦτο, καὶ τούτωι [τῶι] ἐνιαυτῶι δώσω σοι [καρπ]οὺς ἀναλογοῦν[τας το]ῖς κλαπεῖσιν ἐ[ξ ἐμοῦ ἐ]ν̣ πᾶσι τοῖς ἔτε[σι τούτοι]ς̣.” ἐνετείλα[το] δὲ κἀκείνωι τῶι ἀνθρώπωι τῷ κλέπτοντι τοὺς καρποὺς αὐτοῦ εἰπεῖν· “μὴ ἔλθῃς τῷδε τῶι καιρῶι ἀποκλέψα[ι] μου τοὺς καρπούς. |
| 99 | ε[ἰ] δὲ ἔλθοις, ἐκρίπτω σε ἐκ τοῦ ὕψους μου καὶ ἀποθανεῖσαι.” Τιμόθεος τότε ἔφην πρὸς αὐτού[ς]· “σκοπεῖτε ὑμεῖς τούτ̣[ους] τοὺς προφανεῖς ὑμ̣[ῶν] τοῦ νόμου, οἳ ταύτα[ς] τὰς ὀπτασίας ἐθεώ[ρη‐] σαν καὶ ἐκινήθη[σαν] ἐπ’ αὐταῖς καὶ τ[οῖς ἄλ‐] λοις εὐαγγελίσα[ντο αὐ‐] τάς. ὁμοίω[ς δὲ ... ] κ̣ἀγὼ πά̣ν̣θ’ ὅ[σα παρ’ ἐκείνω]ν̣ ἐδιδ[άχθην κατερ‐] γάζομαι. |
| 100 | ” ὁπηνίκ[α δὲ] ταῦτ’ ἔφασκον πρὸς αὐτοὺς ἀναλύων αὐτῶν τοὺς λόγους, αὐτόθι πάντες ἐχαλέπαινον ὑπὸ ὀρ[γ]ῆς ὡς καὶ ἀναστῆναί τινα ἐξ αὐτῶν καὶ τύψαι με. κατέσχον δέ με μεταξὺ πάντων καὶ ἔδερον. ἥρπαζον δὲ καὶ τῶν τριχῶν μου ὡς ἐχθρόν τινα· κατεβόων δέ μου διὰ μεγίστης φωνῆς ὡσεὶ κατὰ δει[σι]δαίμονος πικραινό[μ]ε̣νοι καὶ ὀργιζόμενοι [κα]τ’ ἐμοῦ καὶ βουλό[με]ν̣οι διὰ τοῦ προσόν[τος α]ὐτοῖς φθόνου ἀπ[άγξαι] με. διὰ δὲ Πατ[τίκιο]ν̣ τὸν οἰκοδεσπό[την δε]η̣θέ[ν]τα αὐτῶν [μὴ ..... .. ἀ]σεβεῖ[ν] π̣ρ̣ὸ̣ς̣ τοὺς μεταξὺ αὐτῶν, αἰδεσθέντες ἀπέλυσάν με. |
| 101 | τούτου δ̣[ὲ] τοῦ πειρασμοῦ με κ[α‐] τειληφότος ὑπαν[έ‐] στειλα ἐμαυτὸν εἰς μ̣[ί‐] αν πλευρὰν καὶ εἰς εὐχὴν ἔστην, ἱκέτευσα 〈δ〉ὲ καὶ ἐδεήθην τοῦ κ(υρίο)υ ἡμῶν ἐπ̣α̣ρῆξαί μοι. καταπαύσαντος δέ μου τῆς εὐχῆς καὶ πάνυ λυπουμένου ὁ μακαριώτατος σύζυξ μου—ἐκε̣[ῖ‐] νος δεσπότης τε κα̣[ὶ] ἐπανασχών ἐστι—ὤ̣[φθη] καταντικρύ. εἶ̣[πε δὲ] πρὸς ἐμέ· “μὴ λ[υποῦ μη‐] δὲ ἀποκλαίου.” [ἐγὼ δὲ] ἔφην πρὸς αὐτ[όν· “πῶς] ἄρα μὴ λυπῶ̣μ[αι; οἱ γὰρ] ἐν τούτωι τ[ῶι δόγματι], μ̣εθ’ ὧν̣ [ἐκ νεότητος] ἀνεστράφην, μετεβλήθησαν ἐχθροί μου κατασταθέντες διὰ τὸ διαστῆ[ν]αί με τοῦ σφῶν αὐτῶν [νό]μου. |
| 102 | ποῖ πορευθῶ [τ]οίνυν; τὰ γὰρ δόγματα πάντα καὶ αἱ αἱρέσεις ἀντίπαλοί εἰσι τοῦ ἀγαθοῦ. κἀγὼ δὲ ὀθνεῖος καὶ μονήρης ἐν τῶι κόσμωι ὑπάρχω. ὁπηνίκα δὲ ἐν τούτωι τῶι δόγματι τῶν ἀνεγνωκότων περὶ ἁγνείας καὶ σαρκοδε[ρί]ας καὶ κατοχῆς ἀνα[πα]ύσεως τῶν χειρῶν, [ἔτι δ]ὲ̣ καὶ ἐξ ὀνόματος [γιγνωσ]κόντων με πάν[των .. κ]αὶ τὴν τοῦ σώμα[τος .. ἀ]ξ̣ί̣αν μᾶλλον [ ..... . ] .. των δογμά[των—ὅτ]ε̣ γὰρ ἡ ἀνατρο[φὴ τοῦ σώμα]τός μο̣υ̣ καὶ ἡ τιθήνησις καὶ ὁ βαυκαλισμὸς ἐν ἐκείνωι τῶι δόγματι γεγένηταί μοι, καὶ τοῖς προε[στῶ‐] σιν αὐτοῦ καὶ τοῖς πρ[ε‐] σβυτέροις συνάφειά[ν] τινα εἶχον κατὰ τὴν τοῦ σώματος ἀνατροφήν· εἰ οὖν οὗτοι χώραν μοι μὴ δεδώκασιν πρὸς ὑποδοχὴν τῆς ἀληθείας, ποίωι τρόπωι ὑποδέξεταί με ὁ κόσμος ἢ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ ἢ αἱ διδασκαλίαι πρ[ὸς] τὸ ἀκοῦσαι τούτω[ν τῶν] ἀπορρήτων κ[αὶ ταύτας] τὰς ἐντολὰς ὑπ[οδέχε‐] σθαι βαρείας οὔ[σας; ποί‐] ωι δὲ τρόπωι [ . |
| 103 | .... .. ] μαι ἔμπροσθ[εν τῶν βα‐] σ[ι]λέων . α . [ ..... ... ] κ̣α̣ὶ̣ τ̣[ ..... ..... .. ] τοῦ κόσμου καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν δογμάτων; ἰδοὺ γὰρ αὐτοὶ μέγιστοι καὶ ἐξουσια[σ]ταὶ τυγχάνουσιν ἔν τε τῶι πλούτωι αὐτῶν καὶ τῆι παρρησίαι καὶ τοῖς χρήμασιν. |
| 104 | ἐγὼ δὲ μονογενής τε καὶ πένης τούτων.” τότε τοίνυν αὐτὸς ὁ ἐνδοξότατος ἔφη πρὸς ἐμέ· “οὐκ εἰς τοῦτο μόνον τὸ δόγμα ἀπεστάλης, ἀλ[λ’] εἰς πᾶν ἔθνος καὶ δι[δα]σκαλίαν καὶ εἰς πᾶ[σαν πό]λιν καὶ τόπον. [ὑπὸ σο]ῦ γὰρ σαφηνισθή[σεται κ]αὶ κηρυχθήσεται [ἥδε ἡ ἐλ]πὶς εἰς πάντα [κλίμα]τ̣α καὶ περιοχὰς [τοῦ κόσμ]ο̣υ̣. [κα]ὶ̣ π̣λ̣εῖ[σ]τοι [προσδέξονται ἄ]ν̣θ̣[ρω‐] π̣οι̣ σ̣οῦ τὸν λόγον. |
| 105 | ὅθεν πρόελθε καὶ περίιθι· ἐγὼ γὰρ σύνειμί σοι ἐπ[ί‐] κουρος καὶ ὑπερασπ[ι‐] στὴς ἐν παντὶ τόπω̣[ι κα‐] θ’ ὃν ἂν λαλήσηις πά[νθ’ ὅ‐] σα σοι ἀπεκάλυψα. δ̣[ιὸ μὴ] ἀνιῶ μηδὲ λυποῦ̣.” πλεῖστα τοίνυν εἰσ̣[ὶν ἅ‐] περ ἔφη πρὸς ἐμὲ παρ[α‐] θαρσύνων καὶ εὐψυχότερον παρασκευάζων ἐν τῆι αὐτοῦ ἐλπίδι. [προσ‐] εκύνησα δὲ πρόσθ[εν αὐ‐] τοῦ καὶ ἐγήθησέ μ[ου τὸ] φρόνημα ἐπὶ τ̣ῆ̣[ι ἐκπρε‐] πεῖ θέαι ἐκείνου [τοῦ] μακαριωτάτου [συ‐] ζύγου τοὐμοῦ̣ [τοῦ ἐν‐] δοξοτάτου τ[ε καὶ σεμ‐] νοτάτου. [ἔφην δὲ] πρὸ̣[ς αὐ]τ̣ό[ν· ” ..... ... ] τι̣[ ..... ..... ..... ] [ἰ]δοὺ γὰρ Παττίκιος πρεσβύτης γεγένηται καὶ ἕνα ἀγῶνα συμβάντα μοι θεασάμενος ἐκινή[θη]. |
| 106 | ” τότε ἔφη πρὸς [ἐ]μέ· “προελθὼν περίι[θι]· ἰδοὺ γὰρ δύο ἄνδρες [ἐξ ἐ]κ̣είνου τοῦ νόμου [ἐλε]ύσονται πρὸς σὲ καὶ ἔσονταί σοι συνοπαδοί. [ὁ]μοίως δὲ καὶ Παττίκι[ο]ς πρῶτός σου τῆς ἐκλο[γ]ῆς γενήσεται καὶ συνα[κο]λουθήσει σοι.” [τότε] τοίνυν παρεγένον[〈τό〉 μοι] νεανίαι δύο ἐκ τῶν [βαπ]τιστῶν, οἳ καὶ πλη[σιόχω]ροί μου ὑπῆρχον, [Συμεὼ]ν̣ καὶ Ἀβιζαχίας. [ἦλθον δὲ] πρὸς ἐμὲ συνε[λευσόμεν]οι εἰς πάντα τό[πον· καὶ παρ]ῆ̣σά̣[ν μοι]σ̣υνε̣ρ̣[γοὶ ὅπου ἐπορεύθη]μ̣εν. Προῆλθον τοίνυν βουλ̣[ή‐] σει τοῦ ἡμετέρου δεσ[πό‐] του ἐκ τοῦ νόμου ἐκε[ί‐] νου πρὸς τὸ κατασπε̣[ῖ‐] ραι τὸ κάλλιστον αὐ[τοῦ] σπέρμα (sec. |
| 107 | Matth. 13, 37) καὶ πρὸς τὸ τ̣ο̣[ὺς] φανοτάτους ἐξάψαι̣ α̣[ὐ‐] τοῦ λαμπτῆρας πρ̣ό̣[ς τε] τὸ λυτρώσασθαι τὰς ζ[ώ‐] σας ψυχὰς (sec. Gen. 2, 7; 1 Cor. 15, 45) ἐκ τῆς ὑπ[ο‐] ταγῆς τῶν στασιαστῶ̣[ν] καὶ πρὸς τὸ ἐνπεριπ[ατῆ‐] σαι τῶι κόσμωι κατ’ [εἰ‐] κόνα κ(υρίο)υ ἡμῶν Ἰη(σο)ῦ [ξί‐] φος τε βαλεῖν (sec. Matth. 10, 34) κα[ὶ αἵ‐] ρεσιν (sec. Luc. 12, 51) καὶ μάχα[ιραν] τοῦ πν(εύματο)ς (sec. Eph. 6, 17) ἐπὶ τῆς [γῆς], στάξαι δὲ τὸν σ[ῖτον] (Ex. 16, 4) ἐπὶ τοῦ λαοῦ μ̣[ου καὶ] πρὸς τὸ̣ ν̣ι̣[κῆσαι τὸ ἄμε‐] τρον ἐν τῶ[ι κόσμωι] ὄνειδος κα[ὶ ..... .. ] γε̣[ .. ]ω̣ι̣ .. [ ..... .... ]. [ἦ]λθον δὲ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν τε καὶ ξενιτεί[α]ν ὡσεὶ πρόβατον κα[τ’] ὄψεως λύκων (sec. |
| 108 | Matth. 10, 16; Luc. 10, 3), ὅπως [δ]ι’ ἐμοῦ διαστάντες [ἐ]κλεγῶσιν οἱ πιστοὶ τ̣ῶν ἀπίστων καὶ οἱ [κ]άλλιστοι σῖτοι ἐκ μέσ̣ου τῶν ζιζανίων καὶ [ο]ἱ̣ τῆς βασιλείας παῖδες [ἐ]κ τῶν τοῦ δυσμενοῦς (sec. Matth. 13.25 ss.; 38s.; Marc. 4, 15; Luc. 8, 12) π̣αίδων καὶ οἱ τοῦ ὕψους [ἔ]κγονοι τῶν τοῦ βάθους [γε]ν̣νημάων, ὡς ἂν δι[αστ]ή̣σηι δι’ ἐμοῦ τὰ οἰ[κεῖα] τ̣ῶν ἀνοικείων. [τότε] τοίνυν κατὰ τὴν [εὐδο]κ̣ίαν τοῦ π(ατ)ρ(ό)ς μου [τοῦ μ]α̣κ̣α̣ρ̣ι̣ω̣τάτου [ἀπεστάλην ε]ἰ̣ς̣ περίοδον [τοῦ κόσμ]ου, ὡς ἂν ἐν ἐ[μοὶ καθαγ]ι̣ασθῆι ἡ κτί[σις καὶ δι’ ἐ]μ̣οῦ ἔ[κ]δ̣ηλον καταστήσηι τὴν τ[ῆς ἰδί‐] ας γνώσεως ἀλήθε[ιαν] τῶν δογμάτων ἐν [μέ‐] σῳ καὶ τῶν γενῶν κ[αὶ] ἐν ἐμοὶ ἀντιστῆι πρ[ός] τε τοὺς βασιλεῖς τῆς γ[ῆς] καὶ μεγιστᾶνας τοῦ κ[ό‐] σμου ληψόμενος ἐκ [πάν‐] των τὸ ἴδιον. |
| 109 | τούτωι δὲ τῶι τρόπωι πρ[ο‐] εληλύθειν μηδενὸ[ς αἰ‐] σθηθέντος τῶν τοῦ [δό‐] γματος ἐκείνου ὅ[που ἐ‐] πορεύθημεν. π[εριε‐] πατήσαμεν δὲ [μέχρι‐] ς οὗ φθάσωμεν [εἰς Κτη‐] σιφῶντος π[ερῶντες]. ὁπηνίκα δ̣ὲ̣ [οὔσης πλή‐] ρης τῆς θαλ[άσσης οὐ προῄ‐] ειν, εἶδέν μ̣[ε εἷς τῶν] βαπτιστῶ̣[ν ἐκεῖ μένοντα]. καὶ γὰρ ὅτ[ε κατέλιπον] τὸ̣ν̣ Πατ[τίκιον οὐ‐] [κ ἔ]φηνα αὐτῶι ὅπου πο[ρε]ύομαι ὥστε Παττί[κι]ον ὑπὸ λύπης καὶ κλαυ[θ]μοῦ κατέχεσθαι δι’ ἐμ̣ὲ καὶ ἐκβῆναι καὶ προ[ε]λθεῖν περινοστοῦντα τὰς συνόδους τὰς πέ[ρ]ιξ καὶ μὴ εὑρεῖν με ὥστε κλάειν αὐτὸν καὶ πενθεῖν τούς τε βαπτι[σ]τὰς εἰς παραμύθιον [π]α̣ραγενέσθαι. |
| 110 | ἐκεῖνος [δὲ] ὁ ἄν(θρωπ)ος ὁ ἰδών με ἔφθα[σεν] πρὸς αὐτοὺς καὶ ἰ[δὼν] αὐτοὺς ἐν λύπηι [γεν]ομένους ἔφη [πρὸς αὐ]τούς· “τίνος χά[ριν λυπε]ῖ̣σ̣θ̣ε;” λέγουσιν [δ’ αὐτῶι· “εἵν]εκεν Μανι[χαίου ὅτι ἐ]ξέβη καὶ οὐ[κ ἴσμεν ὅπο]υ ἐπορεύθη· [φοβούμεθα δ]ὲ μή πώς [τις ..... .. ]ν̣ου̣[ .... ] σει αὐτόν. |
| 111 | ” ἔ̣φ̣[η δὲ πρὸς] αὐτούς· “ἐγὼ αὐτὸν ἐ̣[θεα‐] σάμην ἐπὶ τῆς γεφύρ[ας] περῶν εἰς τὰς πόλεις.” Παττίκιος δὲ ὡς ἤκο̣[υ‐] σεν ἐχάρη καὶ ἐξέβη [ἐ‐] λευσόμενος πρός με εἰς Κτησιφῶντος. ὁπηνίκα δὲ ἀφῖκται [ἐ‐] κεῖσε, οὐχ εὗρέ με, ἀλλ’ ἐκβὰς πάλιν ἀνεπυ[ν‐] θάνετο. καὶ ἐλθὼν ε̣[ὗρέ] με ἔξω τῆς πόλεω[ς κατὰ] μίαν κώμην καλ[ουμέ‐] νην Νασὴρ ἐν [τῆι ἐκ‐] κλησίαι τῶν ἁ[γίων]. παραυτὰ δὲ [ἰδών με] Παττίκιος π̣[αρέστη καὶ] κατεφ[ίλησεν καὶ περι‐] επτύξα[το καὶ ἔμπρο‐] σθέν μου̣ [προσεκύνησεν]. κλ̣α̣ίων δ[ὲ ἔφη πρὸς ἐμέ· ” .... ] .. [ ..... ..... . . |
| 112 | .... ... ] . α ἐπένθουν [νο]μ̣ίζων σε ἀπολόμενον [κ]α̣ὶ μηκέτι θεωρησόμενόν μ̣οι. ἔλεγον δέ· ‘τίνα [κ]αλέσω; καὶ τίς μου ὑπή[κ]οος ἔσται; ἢ τίνα θεωρήσαιμι πρόσθεν τῶν ὀφθαλμῶν μου; καὶ τίνι μου τὸν [σ]τεναγμὸν ἐξείπω; ἢ τίνι ἀναθῶμαι τὰ μυ[σ]τήρια τῆς καρδίας μου; [ἐγ]ὼ γὰρ οὕτως ἤλπιζον [πάν]τ̣ων ἔχειν σε οἰκονό[μον] ἐ̣ν τῶιδε τῶι γήρει [μου]. σοῦ γὰρ περαιτέ[ρω τίνι] ἔστι μοι πεποι[θέναι; ὁ]ρ̣ῶ δέ σε μὴ συ[νεσόμε]ν̣όν μ[ο]ι̣. ἐδε[ήθην δὲ θ(εο)ῦ μὴ ἀ]πολέσῃ [σε ..... ... ]ὑποφ . ι[ ..... ... ] . σθω δέ σου [ ..... ... ] . ιτη ν . ε̣ι[ ..... ..... .. ] . [ .... ] λυπηρο̣ῦ̣ [ . |
| 113 | .... .. καὶ] κατὰ τὴν φι̣[λίαν σου ἐν‐] τεθήσεταί μοι μνει[ῶν] στεναγμὸς (sec. Sap. 11, 12) τῆι καρδ[ίαι]· καὶ τάχα ἄρα ἐν τῶι στ[ε‐] ναγμ̣ῶι μου τῶι διά σε ἔξειμι τοῦ κόσμου.‘” τότε ὁ κ(ύριό)ς μου ἔφη πρὸς αὐ̣τόν· “μὴ κλαῖε μηδὲ λ[υ‐] ποῦ μηδὲ φροντίδα̣ [ποι‐] οῦ περὶ ἐμοῦ· συνέσ[ηι] γὰρ αὐτὸς σύ. καὶ ἥ τε χάρις εὐπόριστός σ̣[οι ἔ‐] σται δι’ ἐμοῦ· καὶ τ[οῦτο] ὃ διεπράξω μ̣έχρ̣[ι τῆς] σήμερον [ἐγέ]ν̣[ετο ἐκ θε‐] λήματ̣[ος τοῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς τοῦ] φωτὸ̣[ς ..... ..... .. ] δε . [ ..... ..... .... ] .. [ ..... ..... ..... ] δ[ ..... ..... ..... . ] . [ ..... ..... ..... . ] ..... ..... ..... .. [ . |
| 114 | .... .... ] ... λ̣λον [ . ἀποκα]λ̣υφθῆναι οὐ[δὲ]ν τυγχάνει, ἐπειδὴ ὡς ἀναγινώσκεται αὐτ̣οῖς οὐ διαπράττονται.” Κουσταῖος ὁ υἱὸς τοῦ θησαυροῦ τῆς Ζωῆς [καὶ πά]λιν Παττίκιος ἐν τῶι [κλ]αίειν ὢν ἔφη πρὸς αὐ[τό]ν· “ὦ υἱέ, τίνος εἵνεκα [ταῦ]τα φθέγγηι; νῦν γὰρ [φθε]γξάμενος ἐξήλα[σας κ]αὶ ἐκίνησας ὅλον [τὸ δόγμα. ... ]‘ ... μαισου[ ..... .. ]λους σου [ ..... ..... ἐκ] μ̣έσου [ ..... ..... .... ] . καὶ α[ ..... ..... ..... ]της — — —” ”— — — αὐτ̣[ . |
| 115 | ] δε̣[ ..... ..... .. ] ταῦτα σφω̣[ ..... ..... ] τωι τὸ γεγεννημέ̣ν̣[ον] ἀγνο̣ῶν. σὺ μὲν γὰρ [ὠικο‐] δόμησας τὸν οἶκον, [ἕτε‐] ρος δὲ ἐλθὼν ὤικη[σεν ἐ‐] ν αὐτῶι. καὶ σὺ ὄχη[μα ἐ‐] γένου ἐκείνωι, ἄλ[λος δὲ] τὸν πόλεμον ἐνστ̣[ήσεται] δι’ αὐτοῦ ἐν αὐτῶ[ι τελέ‐] σας αὐτοῦ τὸ βούλ[ημα]. καὶ σὺ μὲν γὰρ ἐσθ̣ῆ̣[τα ἐ‐] κόσμησας, ἕτερος̣ [δὲ αὐ‐] τὴν ἐνεδύσατο· [ἐγὼ γάρ] τοι Μα̣ν̣νιχαῖο̣[ς .... ] πε . [ ..... ..... .... ] πρ[ ..... ..... ..... ] νειτ[ . ] .. [ ..... ..... ] να προσ[ ..... ..... . ] ὅλος ὁ κ̣[όσμος ..... .. ] τινος [ ..... ..... .. ] τ . [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 116 | .... ..... ] κ̣α̣τ̣ὰ̣ τοῦ [ ..... . ] .... τι̣[ .. ] ... [ . ] . ἐ̣κ̣είν̣ου τοῦ ἀ̣γ̣α̣θ̣ο̣ῦ̣. [οὗ]τος γάρ ἐστιν ὁ̣ ὢν [ὁ ἐ]μ̣ὸ̣ς καθη̣γεμὼν κα[θὼς] βούλε̣ται καὶ ὡς̣ α̣ὐ[τῶι] πρέπει. ἴ̣σ̣θ̣ι̣ δὲ τοῦ[το γ]ινώσκων, ὅτι αὐ[τὸς ἐ]κεῖνο τὸ δόγμα οὐ [μέτε]ι̣μι, ἀλλ’ οὐδὲ τῶι [νόμ]ωι αὐτοῦ ἐξακολου[θήσ]ω̣.” Τιμόθεος [ἐκ τῆς ἐκ]κλησίας̣ τοίνυν [τῶν ἁγίων .... ἐ]ξέβην [ ..... ..... .... ] . υμε[ ..... ..... ] . [ . ] ... νε[ ..... ..... . ]ρ̣υτ .. το[ ..... ..... .. ]με .. ε[ ..... ..... .. ]ισταμε— — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 117 | ... ] ἡ δ[ ..... ... ἐκεί‐] νης τῆς γ̣υ̣[ναικὸς ... ] μωι τῶν απ̣[ ..... ... ] τείχετο. φ[θασάντων] δὲ ἡμῶν ἐκ̣[εῖσε ἐν τῶι] κήπωι τῆς [ ..... .... ] κώμης ἀνε[παυσάμεθα]. ὅτε δ’ εἶδο̣ν̣ [ ..... ... ], εἶπον τῆι γυν̣[αικὶ ἐκεί‐] νηι· “ἄν(θρωπ)οι ξένοι [ἡμᾶς ἤ‐] ροντο καὶ λόγ[ους ποιή‐] σονται περὶ θ(εο)ῦ [διαφό‐] ρους καὶ νέους̣. [ ..... ] δὲ̣ [τυγ]χάνουσ̣[ιν .... ] ου[ ..... . ] . ‘ . [— — —].” συν[] καὶ ε . [] ἀγγε[λ— — —] . |
| 118 | .... ] τ̣[ ..... . ] [ ..... ... ] .. πάντες [ ..... . ] . α . παρασφαλ[ ..... ... ] α̣ὐτῶν τὰ με[ .... ἡ δ’ ἐθ]αύμαζεν ἐν [τῆι ἐμῆι σ]οφίαι, ἥτις ου[ ..... ... ] αὐτῆι. [ὁμοίως δὲ] καὶ Παττίκιος [ .... ἐθ]α̣ύμαζεν· οὐδέ[ποτε γ]ὰρ ἀκηκόει ἐξ ἐ̣[μοῦ] τ̣ὸν διάλογον τοῦ[τον. κ]αὶ κατὰ τὴν φρό[νησιν] ἔλεγεν· “ὁπηνί[κα τὴν] διδασκ[αλία]ν̣ ταύ[την ἤκ]ο̣υ̣σ̣α̣, [ἐκινήθη]ν. — — —.” [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [τ]απειν̣ῆ̣ς [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 119 (5) | . ]ν ἔβλε̣[ψαν ὀπτασίαν ἐ]ν εἰκόνι ἀν(θρώπ)ου [ὡσεὶ ἄγ‐] γελον θ(εο)ῦ ὡς κ̣[αὶ πάντας] αὐτοὺς κιν[ηθῆναι ἐ‐] φ’ ὧι εἶδο̣ν. [μετὰ δὲ ταῦ‐] τα ἀπεκρύβ̣η̣ ἀ̣π̣[‘ αὐτῶν] ἐκείνη ἡ ὀπτασία [τοῦ] ἀ̣[ν(θρώπ)]ου καὶ ὡσεὶ . [ .... ] ε . [ .. ]πομην. ὁ̣ [ ..... ] ος δ[ὲ] μ̣έχρις ο̣[ὗ ..... ] τη . [ — — —.] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ”— — — [ . |
| 120 (4) | . ἀποκαλύ]ψαι μο̣[ι ταῦ‐] [τα. καὶ ἐκ] θ̣ελήματο̣[ς] [θ(εο)ῦ ἐγίγν]ωσκον, τίς ἐ[στιν τὸ πα]ρὰ σοί.” ὁμοίως [δὲ κἀκεί]νη ἡ γυνὴ στᾶ[σα ἔμ]π̣ροσθέν μου προσ[εκύ]ν̣ησεν λέγουσα· “εὐ̣[χαρισ]τῶ τῶι θ(ε)ῶι ὃ[ς τ]ὴ̣ν [ ..... . ]ο̣υ πεποί[ηκ]εν. [ἦλθες δ’ ἐ]ν̣ταῦθα, [ἵν]α ἴδω [τὸ μέγεθος τῆς θ](εο)ῦ δυ[νάμεως.] ” — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [Ν. |
| 121 (t) | Ν.] — — — ἀλλ’ ε̣[ ..... ..... ... ] παραμ[ ..... .. οὐκ ἔ‐] μεινα. ἐκ̣ δ̣[ὲ τῆς χώρας] τῶν Μήδων [ εἰς τοὺς ἐν] Γουναζὰκ ἀδ̣[ελφοὺς] ἐπορεύθην. λί̣[θος δ’ ἐκεῖ] ὑπῆρχεν καττ[ιτέ‐] ρου. ὁπηνίκ[α δὲ εἰς] Γαναζὰκ τὴν π̣[όλιν ἐ‐] φθάσαμεν, οἱ σὺ[ν τοῖς ἀ‐] δελφοῖς μερ[ιμνῶντες] περὶ τῆς . [ . ] . [ ..... .. ] δει .. α̣[ ..... ..... .. ] ... [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 122 (2) | .... ..... .. ]το σχη[ ..... ..... ... ]τ̣ων· [ ..... ..... .. ] “τίς εἶ [ἢ τίνα δύναμιν ἔ]χεις;” ἔ[φην δὲ πρὸς] α̣ὐτόν του[ ... · “ἰατρ]ὸ̣ς τυγχάνω.” [καὶ ἀπεκρ]ί̣θη μοι· [“εἰ συγγ]ινώσκεις, δεῦ[ρο εἰς τ]ὸν οἶκόν μου. ἡ [γὰρ θυ]γάτηρ μου ὑπὸ [νόσου ῥ]ιπτάζεται.” ἐπο[ρεύθη]ν̣ δὲ σὺν αὐτῶι [καὶ εὗρο]ν τὴν παῖδα πα[ραπεπληγμ]έ̣νην καὶ [ ..... ..... . ]ην ὑπὸ [νόσου ..... ..... ] ε̣π̣ι̣ — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] . |
| 123 | .. καὶ [προσέπεσεν] πρόσθεν [μου παρόντων] καὶ ἄλλω[ν ....... ἀν‐] δρῶν. ἔφ[η δέ· “αἴτησαί με], εἴ τι βούλει.” ἐ̣[γὼ τοίνυν] ἔφην πρὸς α[ὐτόν· “οὐδὲν] τῶν κτημά[των τῶν ἐκ χρυ‐] σοῦ τε καὶ ἀργ̣[ύρου δέο‐] μαι.” μόνην δὲ τ̣[ὴν τρο‐] φὴν τὴν ἡμερ̣[ινὴν ὑπὲρ] τῶν ἀδελφῶν [τῶν σὺ‐] ν ἐμοὶ ἐδεξάμ[ην πα‐] ρ’ αὐτοῦ. Τε̣ι̣[μόθεος] Καὶ̣ π̣[άλιν εἶπεν ὁ κ(ύριό)ς] μου — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 124 | .... ... ἔ]φη· “εἰ̣ς̣ τ̣ὴ̣[ν γένναν σου] καθ’ ἣν ἐγεν[νήθης τὸ σῶ‐] μα, εἰς αὐτὴν [σκόπει καὶ] τὴν ἀλήθει[αν ἥν σο]ι̣ εὐαγγελισά[μην. καὶ ο]ὕτως ἐκ τῆς [ἐντολῆς] σου ἀποσταλή[σονται] πρεσβευταὶ καὶ [ἀπόστο]λοι εἰς πάντα τό[πον, κ]αὶ κηρυχθήσεται [ὑπ’ αὐτ]ῶν ἡ ἐλπὶς αὕτη [καὶ τὸ] κ̣ηρύκιον τῆς εἰ[ρήνης ε]ἰς πᾶσαν πόλιν [εἰς ἣν βο]ύ̣λει πορευθῆ[ναι].” []τ[] [ . |
| 125 | . ] ... υ̣ . [ ..... ..... ] καθ̣’ ἃ με . [ ..... ..... . ] σιν̣ παρ . [ ..... ..... ] ο̣ς̣. περιπ̣[ατούντων] δὲ ἡμῶν ε . [ ..... .. ἐν] μέσωι τῶν ὀρέ̣[ων Πατ‐] τικίου συνόντ̣[ος μοι ἐ‐] ξαίφνης ἄνεμ̣[ος ἔπνευ‐] σεν ὡς καται̣γι[σθῆναι] τὴν ἄμμον κα[ὶ ἡμῖν] ἐκταράξαι τὸν [νοῦν]. ἐγὼ δὲ ἔμπροσθ[εν Πατ‐] τικίου περιε . [ ..... ] . τότε παρέ̣σ̣[τη μοι ἐκεῖ‐] νος ὁ ἐνδο[ξότατός μου] σύζυγος [ἐνδυναμῶν] με κ[αὶ παραθαρσύνων]. Τ̣ό̣τ̣[ε — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 126 | .... ] .... ν . [ . ]. [Ν.Ν. ὁ δι]δάσκαλος [καὶ Ν.Ν. ὁ] ἐπίσκοπος [τότε τοί]ν̣υν μετεωρίσας [με ... ]ς ὁ μακαριώτα[τός τε] κ̣αὶ φωτεινὸς [ἀπεκό]μισεν εἰς ἀπορ[ρήτου]ς τόπους οἳ λελή[θασιν] τούσδε τοὺς τό[πους τ]ῶ̣ν ἀν(θρώπ)ων καθ’ οὓς [διάγομ]ε̣ν̣. ὑπέδειξεν [δέ μοι πάν]τα τὰ ἐκεῖσε. [ἐθεασάμη]ν δὲ ἐν αὐ[τοῖς ὄρη ὑπε]ρμεγέθη [καὶ ..... ... ] . ους γεί[τονας ..... ..... ] .. ν [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] να καὶ ἀνόμοια [τοῖς] ἐν ταύταις ταῖς [χώραις]. |
| 127 (2) | ὑπῆρχον δὲ καὶ [ .... μεταξὺ αὐτῶν κα̣[ὶ τῶν] ὑδάτων ἡδυτ[άτων καὶ] γλυκερῶν. ἀν̣[ήνεγκεν] δέ με εἰς ὄρος τ̣ὸ̣ [ὑψηλό‐] τατον, ἐφ’ οὗ εἶδ[ον ἄν(θρωπ)ον] οὗ αἱ τρίχες τοῦ [σώμα‐] τος πηχυαῖαι καὶ̣ [δασεῖ‐] αι ὑπῆρχον κομ[ηθεῖ‐] σαι κατὰ πλοκ[άμους πλο‐] κάμους κα[ ..... .... ]. ὁπηνίκα δ[ὲ ..... .... ] ἕνα τῶν [ ..... ..... . ] του . [ ..... ..... ... ] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [” . |
| 128 | .... ..... . ] . ε̣ .. α̣[ . ] [ ..... ] .. ε̣ι̣. ὁμίλησον [δέ μοι] τὰ τῆς γνώσεως· [τούτου] γὰρ χάριν ἐνταῦ[θα ἀνῆ]λ̣θες.” ἐγὼ δὲ ὡ[μίλησ]α̣ αὐτῶι ἐν τῶι [ ..... ]ωι ὡς καὶ ἀνατεῖ[λαι τὴν σ]οφίαν ἐν αὐτῷ. [ἐκήρυ]ξα δὲ αὐτῶι τὴν [ἀνάπα]υσιν καὶ τὰς ἐντο[λὰς κα]ὶ τὴν εἰς τοὺς φω[στῆρα]ς προσκύνησιν. [πάλιν δ]ὲ̣ εἶπον αὐτῶι· [“ἡ τρίχωσι]ς̣ τοῦ σώματός [σου ἡ παρηλλ]α̣γμένη πα[ρὰ πάντας ἀ]ν̣(θρώπ)ο̣υς πῶς γε[γένηται; .... ] εἰς τὸν — — —.” [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ”[ . |
| 129 | ] ... [ ..... ..... ... ] μου δένδρ[ ..... ... ] καὶ ἐκ τῶν ἀρ̣[ίστων καρ‐] πῶν μετέλαβο[ν, καὶ ἐ‐] ξ ἐκείνου τοῦ χρ[όνου] αὕτη ἡ θρὶξ γε̣[γένηται] ἐπὶ τοῦ σώματ[ός μου.”] ἐμοῦ δὲ ἔτι ἑστῶ[τος ἡρ‐] πάγη ἀπ’ ἔμπρο[σθέν μου] καὶ εἰς ἐκεῖνον [τὸν τό‐] πον, ἔνθα εἶδ[ον ..... ] τοὺς ἀν(θρώπ)ους, ε̣ἰ̣[σεπο‐] ρεύθη· κ[αὶ τῆς ἐλπίδος] κῆρυξ γέγ̣[ονεν ἐν ἐ‐] κείνῳ τῶ[ι τόπωι καὶ] ἔδε̣[ιξεν τοῖς ἀν(θρώπ)οις τὴν] σοφ[ίαν — — —. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 130 | .... ..... . ] . [ . ] . ἐ̣π̣ο̣[ρεύθην ε]ἰ̣ς̣ τόπον τι[νὰ λεληθ]ότα καὶ ἀπεσχοι[νισμέ]νον τῶν πόλεων [ἐκείν]ων. ὁμοίως δὲ [καὶ ἐν α]ὐ̣τῶι πλῆθος ἀν(θρώπ)ων [ἐτύγχα]νεν καὶ πόλεις [πολλαί]. αὐτίκα δὲ φθά[σαντός] μου εἰς ἐκεῖνον [τὸν τό]πον ὁ ἡμερινὸς [φωστ]ὴ̣ρ ἀνέσχεν καὶ ὁ [βασιλε]ὺ̣ς̣ τῆς χώρας ἐ[κείνης ἐπὶ κ]υ̣νήγιον [ἐξῆλθεν.] τότε τοί[νυν ὁ ἐνδο]ξ̣ότατος ἡ[γεμών μου ὁ σύζυγος] ὁ ἀ[σφαλέστατος παρ]έστη [μοι καὶ εἶπεν πρὸς ἐ]μ̣έ· [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] . |
| 131 | .... . [ .... οὐ πόρρω] δὲ τοῦ βασιλ[έως καὶ τῶν] μεγιστάνων [αὐτοῦ .. ]. ἰδόντες δέ με̣ [ὁ βασιλεὺς] καὶ οἱ μεγιστᾶ[νες αὐτοῦ] ἐν κινήσει κα[ὶ θαύμα‐] τι ἐγένοντο. . [ ..... . ] δέ μοι ὡς ἐκτ[ ..... .. ] πρὸς αὐτοὺς αφ̣[ ..... ]. ἐμοῦ δὲ πλησίο̣[ν αὐτῶν] προσεγγίσαν[τος ὁ βασι‐] λεὺς καὶ οἱ μ[εγιστᾶνες] αὐτοῦ τῶν [ὀχημάτων] κατῄεσα̣ν̣. [ἔμπροσθεν] δ’ αὐτοῦ [στὰς προσε‐] κύνη̣[σα ..... ..... . ] εσ[ ..... ..... ]. ε[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 132 | .... ... ] ... ρ̣ .... [ ..... .. ] . ην αὐτῶι. ἐ[ξεῖπο]ν δὲ πρόσθεν [αὐτοῦ τ]ὴν σοφίαν καὶ [τὰς ἐν]τολὰς καὶ ὑπέ[δειξα α]ὐτῶι πᾶν πρᾶγμα. [καὶ οὐκ ὀλ]ίγας ἡμέρας ἃς [ἐκεῖσε δ]ιέτριψα ἔμπρο[σθεν ἐμο]ῦ ἐκαθέζετο αὐ[τὸς σὺν] τοῖς μεγιστᾶ[σιν αὐτ]οῦ. ἐξέφηνα [δὲ αὐτοῖς] τὴν διάστασιν [τῶν δύο] φ̣ύσεων [καὶ τὰ περὶ ἀρχ]ῆς καὶ με[σότητος καὶ] τέλους [ ..... ..... .. ]ειν τοὺς [— — —.] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] φον εἶχε̣[ . |
| 133 | .... .. καὶ] προσεδέξα[το πάν‐] τα ἃ ἤκουσε̣ [ .... παρ’ ἐ‐] μοῦ. με[τὰ δὲ τὸ πλη‐] ρῶσαι ἐν ἐμο[ὶ τὸ δε‐] δοξασμένο[ν αὐτοῦ] ἔργον ἐξαίφ[νης καθε‐] ζομένου το̣[ῦ βασιλέ‐] ως καὶ τῶν με̣[γιστά‐] νων πρόσθεν α[ὐτοῦ ὑπαρ‐] χόντων πα[ρέστη μοι] ὁ ἐνδοξότα[τος οὗτος κα‐] ταπτὰ[ς καὶ .... πρὸς] ἐμὲ τ . [ ..... ..... .. ]. ὁ δὲ βασ̣[ιλεὺς καὶ οἱ] μεγ[ιστᾶνες αὐτοῦ .. ] μ[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [καὶ τότε ὁ β]α̣σιλεὺς ἐν τῆι [σοφίαι ἐ]κ̣ραταιώθη καὶ [ἐν τῆι γν]ώσει καὶ τῆι πί[στει κα]τ̣εφυτεύθη. |
| 134 (2) | ὁ[μοίως δ]ὲ καὶ οἱ μεγιστᾶ[νες αὐτο]ῦ τῇ πίστει ἐ[πληρώθ]ησαν. καὶ ὁ βα[σιλεὺ]ς̣ ἃς εἶπον αὐτῶι [ἐντολὰς] προσεδέξατο [ἐν εὐφρο]σύνηι καὶ κα[τὰ τὴν αὐ]το̣ῦ̣ βασιλεί[αν σαφηνίσα]ι̣ καὶ κη[ρύξαι ἐκέλευσε]ν̣. κατε[ ..... ..... .. ] τόπον [ ..... ..... . το]ῦ̣το καὶ [ ..... ..... .... μ]ετὰ [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ον καὶ π̣ι̣[στ . |
| 135 (2) | .... ... ] καὶ ἐκ τοῦ χρόν̣[ου ἐκεί‐] νου ἀπεστάλη αὕ̣[τη ἡ ὁ‐] σιότης εἰς ἐκε[ῖνον τὸν] τόπον. τότ[ε ὁ ἐνδοξό‐] τατος ἤγαγέ̣[ν με εἰς ἐ‐] κεῖνον τὸν τ[όπον, ἔν‐] θα ἐχώρισέν μ[ε Παττικί‐] ου. ἰδὼν δέ μ[ε ἐχάρη] πάνυ καὶ κα̣[τεφίλη‐] σεν καὶ̣ ε̣[ἶπεν πρὸς ἐμέ]· “ποῦ ἐπορ[εύθης ... κα‐] τὰ μόν[ας ..... .... ] ψας. θ̣[ ..... ..... .. ] ὁ πο . [— — —.”] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ”[τοῖς ἐμοῖς] γ̣ὰρ ὀφθαλ[μοῖς] ἐ̣θ̣ε̣ασάμην τὴν [ἐνέργ]ε̣ιαν τῆς δυνά[μεως] αὐ̣τοῦ τὴν παρὰ [θέας ὅσ]α̣ς τῆι συνηθεί[αι μου ἐκ]〈δ〉έχομαι. |
| 136 (2) | διὸ καὶ [ ..... . ].” καὶ ὁ δεσπότης [μου εἶπε]ν̣ πρὸς αὐτόν· “ἐ[ ..... .. ] . ἴδιος τυγχά[ν ..... .” .. ] .. ἀπήγαγεν [αὐτὸν εἰς ἀν]ωτάτους [τόπους καὶ ἔφη]· “ἔ̣πραξα [ταῦτα κατὰ τὴν] βούλη[σιν τοῦ π(ατ)ρ(ό)ς σου]· κ̣αὶ αὐτὸς [ἀπέστειλέν μ]ε̣ πρός σε.” [Ν.Ν.] — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] μεν λα[ . |
| 137 (2) | .... ..... .. ] μέχρι ... [ .... ἦλθον] δὲ εἰς κώμη[ν τινὰ κα‐] λουμένην Σ̣ . [ ..... .. ] καὶ εἰσέβην ε[ἰς τὴν συ‐] ναγωγὴν τῶ[ν ..... .. ] ων τῶν κακ̣[ ..... .... ] τῆς ἀληθεία̣ς. [καὶ ὁ ἀρ‐] χηγὸς τῆς αἱ̣ρ̣[έσεως ἔ‐] πος ἔλεγε̣ν̣ [πρὸς ἐμέ̣· “ἡ] δὲ ἀκρίβε̣[ια τῆς διδα‐] σκαλίας̣ [ἡμῶν τῶν πα‐] τέρων [ ..... ..... .. ] σίαν ἐφ̣[ ..... ..... . ] της . [ ..... ..... ... ] θου [— — —”] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 138 (2) | .... ... διά]λ̣ο̣γον ἐ[ποίησεν π]ρὸς ἐμὲ ἔμ[προσθεν] ἀνδρῶν τοῦ αὐ[τοῦ δόγ]ματος. ἐν πᾶσι [δὲ ἡττ]ή̣θη καὶ γέλω[τα ὤφλ]ησεν ὡς καὶ [φθόνου] κ̣αὶ κακίας πλη[σθῆναι]. καὶ κατὰ τὴν [μαγείαν] καθεσθεὶς ἐπε[λάλησεν] ἐπῳδὰς τῶν [ ..... .. αὐ]τοῦ ὧνπερ [ ..... ..... . ] ἐπᾴδον[τ ..... ..... ] καὶ πλη[ ..... ..... ... ] ἐπῳδὴν [ ..... ..... ... ] π̣ροσ[ ..... ..... ... εἶ]πεν· [” ..... ..... ..... ] . σ̣ου[— — —.”] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [” . |
| 139 | .... ..... ..... . ὅ‐] πως .. [ ..... ..... .. ] ὁ Παττίκιο̣[ς ..... ... ] ὑγιαίνει.” κα̣[ὶ ταῦτα] οὕτως ἐπελ[άλησεν ἐ‐] πάιδων διὰ [ ..... ... ] κακίας ὡς κ[αὶ τὸ βού‐] λημα αὐτοῦ [καταργη‐] θῆναι. ὅσῳ γὰ[ρ ἐχρήσατο] αὐτὸς τοῖς ἐ̣[πῳδίοις] λόγοις, ὁ δεσ̣[πότης μου] ἀνέλυσεν̣ [αὐτοῦ τὴν] κακίαν. [καὶ παραυ‐] τὰ κατα̣[πτὰς ὤφθη ἐκεῖ‐] νος ὁ ἀ[σφαλέστατός] μου [σύζυγος ..... .. ] τα[ ..... ..... ..... ] α [— — —.] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 140 (2) | .... ..... .. ] . ἐν κώ[μηι .. ] . σου ανεκτη[ .. ] εἰς Φαρὰτ’ τὴν [πό]λ̣ιν πλησίον τῆς [νήσ]ου τῶν Μαϊσα[νῶν]. [Ν.Ν.] ὁ διδάσκαλος, Ἀνᾶ [ὁ ἀδελ]φὸς Ζαχέου τοῦ μαθη]τοῦ [ὁπηνίκα ὁ] κ̣(ύριό)ς̣ μου καὶ [Παττίκιος ὁ] οἰκοδεσπό[της εἰς Φαρὰτ]’ ἐληλύθα[σιν, ὡμίλησεν] ἐν τῆι ἐκ[κλησίαι τῶν βα]π̣τιστῶν [ ..... ..... ..... ] . ι [” . |
| 141 | .... ..... τὴν βασι‐] λείαν̣ [αὐτοῦ καὶ δύνα‐] μιν.” ἡμεῖς̣ [δὲ πάνυ ἐ‐] θαυμάσαμε[ν αὐτὸν ἐκ‐] πληττόμεν̣[οι ἐπὶ τοῖς] αὐτοῦ ῥήμα[σιν. ἐπι‐] στάσης δὲ τῆ[ς ὥρας τῆς] εὐχῆς εἴπαμ[εν πρὸς] Παττίκιον· [“εὐξώμεθα]· τὸ γὰρ πρόστα[γμα θ(εο)ῦ] εἰς τὴν εὐ̣[χὴν καλεῖ τὸν] κ(ύριό)ν μου [καὶ ἡμᾶς ..... . ”] ἐδεήθη̣ [δὲ Παττίκιος ἡ‐] μῶν . [ ..... ..... ... ] την [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 142 (2) | .... ... ] ... ο̣μενος [ ..... ... εὔ]χ̣ηι ἐν διαφο[ρᾶι πρὸς] ἡ̣μᾶς. πάλιν [δὲ καὶ κατ]ὰ τὴν ὥραν [ ..... . ] . ς τῆς νηστεί[ας ..... . ]ου ἐκβὰς εὐσέ[βειας ἔξ]ω̣ οἴκων ᾔτει. [ ..... ... ο]ὐκ ἔστησε αυ[ ..... .... ]ης. ἐγὼ δ’ ἔ[φην πρὸς α]ὐτόν· “διὰ [τί τῆς τραπέζης] τ̣ῆς ἡμε[τέρας οὐ μετ]είληφας;”] [ ..... ..... ]τητι ἀπε[ ..... ..... .... ]σ̣εν. [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] τοῦτο̣ . |
| 143 (2) | [ ..... . ” ... τῶι] υἱῶι σου ου[ .... τοῖς] πρεσβυτέρο̣[ις καὶ διδα‐] σκάλοις πάρ[εστι. καὶ ἐν] αὐτῶι ἐθεώ[ρησα πρόσ‐] θεν μὲν ὅτι̣ [σὺν πάσηι] τῆι σοφίαι κ̣[αὶ εὐμηχανί‐] αι καὶ σαφην̣[είαι τῶν] βίβλων ἦν μ[άρτυς πρὸς ἡ‐] μᾶς. δ[ ..... ... ] δὲ ὅτι εισ[ ..... .... ] εν, διαφ[ορ ..... .... ] τῶν ἡ[μετέρων διδα‐] σκάλω̣[ν— — —. ” — — —.] [Ν.Ν.] (ut videtur) [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 144 (3) | .... .. ] . ο̣ν. ἦν δ̣ὲ [ ..... . ἐ]ν Φαρὰτ’ Ὠγ[ ... τὸ ὄν]ομα, ἄν(θρωπ)ος ἐπί[σημος ἐ]πὶ τῆι αὐτοῦ [δυνάμει] κ̣αὶ ἐξουσίαι ων [ ..... .. ] . γ̣ . ἀνδρῶν. [εἶδον δὲ] τ̣οὺς ἐμπόρους [ὡς ἐπὶ τῶν] πλοίων εἰς Πέρ[σας καὶ ε]ἰ̣ς Ἴνδους πε[ριπλεύσο]ν̣τες ἐσφρά[γισαν τὰ ὤνι]α̣ αὐτοῦ οὐ[κ αἴροντες ἕ]ω̣ς ἀνῄει. [ ..... ..... . ]τως Ὠγ[ ..... ..... . ]μ̣ένου — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] . |
| 145 (2) | ο̣ς ες .. [ ..... ..... ] αὐτὸν ε .. [ ..... .... ] ηι σοι. τ̣ό̣[τε ἔφη πρὸς] ἐμέ· “βούλ[ομαι ἀνιέναι] εἰς σκάφο[ς καὶ πορευ‐] θῆναι εἰς Ἰ[νδούς, ἵνα] δέξω̣μα̣[ι ..... ..... ] ἐπὰν οὑτ[ ..... ..... ].” ἔφην δὲ [πρὸς αὐτόν]· “ἐγὼ σὲ ἀπ[ ..... ..... ] σθαν[ . ] . [ ..... ..... . ] δια . [ ..... ..... ... ] αὐτ̣[— — —.”] — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [Ν. |
| 146 (t) | Ν.] (ut videtur) [ ..... ...... ] .. [ . ]χ̣ρη[ ..... ... ] .. ἔπεισεν [ ..... .... ] . κιον καὶ [ ..... .... ] ἐμαυτὸν καὶ [ ..... . . ἠνέ]γ̣κατο καὶ [ ..... .. εἰς] τ̣ὴν Ἀρμε[νίας πόλιν . ] . ι̣σθαρ. καὶ [ἐκεῖθεν δ]ὲ̣ παρεγένε[το εἰς Περ]σίδα πρὸς ἡ[μᾶς. ..... ] . ς δ’ ἔφη μεν[ ..... · ” ... ]α̣ τί̣νι κατε[ ..... ... ] .. [ . ] . δεσπό[τ— — —.” — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] π(ατέ)ρα ου[ . |
| 147 (2) | ] . [ ..... ..... ... ] ἔχει̣γυ[ ..... ..... . ] γὰρ τὰ μ[ ..... ..... . ] εθε̣μ . [ ..... ..... .. ] συνειλ̣[ηφ ..... .... ] εἶπεν· ” . [ ..... ..... . ] λον αὐτ̣[ ..... ..... . ] πάλιν [ ..... ..... .. ] αυτα κ[ ..... ·” ..... .. ] εἶπον [ ..... . ” ..... .. ] παρα[ ..... ..... ... ] ὀ̣φ . [— — —].” [Ν. |
| 148 (1t) | Ν.] (ut videtur) [ ..... ..... .. ] . πάνυ [ ..... ..... ] τ̣ου τὴν [ ..... ... ἐ]ξ αὐτῆς οἱ [ ..... .... ] α̣ὐτῆς καὶ [ .......... . ] καὶ τὰ ἐ[ ..... .... ] καταπονη[ ..... ... ] . τυγχάνει. [ ..... ... ἀ]πολεῖται, [ ..... ... ἐκεί]νης πε[ ..... ..... . ] τούτου [ ..... ..... ... ]ην πε[ ..... ..... ... ] . των [ ..... ..... .... ]μει[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ἐφ[ . |
| 149 | .... ..... ..... ] κει . [ ..... ..... ... ] ηθ̣ου δω[ ..... ..... . ] ἐν αὐτῆι [ ..... ..... ] ρίζουσι[ν ..... ... ] ἄνδρες [ ..... ..... . ] περὶ τ . [ ..... ..... . ]. δίδωμι̣ [ ..... ..... .. ] δια, ἵν’ ε̣[ ..... ..... . ] τὴν ὑπ̣[ ..... ..... . ἐ‐] κε̣ίν . [ ..... ..... . ὁ] κ(ύριό)ς μ̣[ου — — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 150 (2) | .... ..... .. ἐ]δέξα[το ..... .... ]ματιων [ ..... ... ]ν̣, καὶ ἀπέθε[το ἐν τοῖ]ς̣ ἀγγείοις ε[ ..... ..... ]εν ἡ οἰκο[νομία τῆς τρ]οφῆς αὐ[τῶν ..... ... ]ος γινω[σκ ..... .. ]ε̣λθόντος [ ..... .... κ](υρίο)υ καὶ τῶν [ ..... ..... .. ] σ̣ὺν αὐ[τῶι ..... .... ]τοσκα[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] φω[ . |
| 151 | .... ..... ..... ] τη ε̣α̣υ̣ . [ ..... ..... . ] σης. φει[δ ..... ..... ] πορε̣υ . [ ..... ..... . ] ἔγνων̣ [ ..... ..... .. ] ταυτ̣[ ..... ..... ... ] θρ . [ ..... ..... ..... ] τησ̣[ ..... ..... .... ] ἐκε̣[ίνη ..... ..... ἀ‐] γαθ̣[η ..... ..... ... ] φύσ̣[— — —] Ν. |
| 153 (t) | Ν. (ut videtur) . υ̣[ ..... ..... ... “ἐν] διω[γμοῖς καὶ θλίψεσιν] καὶ κιν̣[δύνοις παρε‐] στηκα[ ..... ..... . ὁ] π(ατ)ὴρ ὁ .. [ ..... . ἐκ διω‐] γμῶ[ν.” κατὰ τοῦτον τὸν] καιρ[ὸν ..... ἐνετεί‐] λατό̣ [μοι ..... ..... ] λέγων̣· [” ..... ..... .. ] τε πρ[ ..... ..... . δι‐] ωγ̣μ̣[— — —.” — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 154 (3) | .... ..... . ] . , αὐτὸν [ ..... ..... . χ]αλεπῶς [ ..... ..... . ]όμενοι [ ..... ..... . ]σ̣ου ἐξα[ ..... ..... . τῆ]ς γῆς, [ ..... ..... .. ]επτον [ ..... ..... . ]( ) καὶ ἐν[ ..... ..... ... ]ηι γε[ ..... ..... .. ] .. αιη[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] εἰσβ . |
| 155 (2) | [ ..... .... εἰς] Κτησιφ[ῶντος ἀπὸ Κω‐] χῆς, ου . [ ..... ..... . ] στα̣ι̣, α̣λ̣[ ..... ..... . ] ελαμ[ ... τοῖς πρεσβυ‐] τέροις [ ..... ..... . ] μένε̣ι̣[ ..... ..... .. ] τοῦ κ(υρίο)[υ ..... ..... .. ] σαι . [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 156 (3) | .... ..... . ] καὶ ἐκε[ ..... ..... . ]ν̣αι τὸν [ ..... ..... . —] ελθόν[ ..... ..... . α]ὐτὸν καὶ [ ..... ... ἔ]μπροσθέν [μου· παραχρ]ῆμα δὲ ὡς [παρέστη μοι ἐ]φ̣θέγξα[το πρὸς ἐμὲ κ]α̣ὶ εἶπεν· [” ..... ..... ... ] ἢ τίς [ ..... .... τυ]γχάνει. [ ..... ..... ... ] σ̣οι α[ — — —.” — — — [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] οὐδ . |
| 157 (2) | [ ..... ..... .... ]. τοῦτο [ ..... ..... κα‐] τεργά[ζ ..... ..... . ] τοῦτο [ ..... ..... .. ] ται εν[ ..... ..... .. ] παρα[ ..... ..... ... ] καὶ ελ[ ..... ..... .. ] πον κ[ ..... ..... ... ] νοι δ[ ..... ..... ... ] στα[— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 158 (3) | .... ... πρό]σθεν αὐ[τοῦ. ἔφη δ]ὲ̣ ὁ κ(ύριό)ς μου· [” ..... .... ἐ]κείνωι τῶι [ ..... ..... . ]ν εὗρες [ ..... ..... .. ]ματος [ ..... ..... ]ρ̣ ἀδίκως [ ..... ..... .... ]ματος [ ..... ..... . ] . ε κατα[ ..... ..... .... —] τος [ ..... ..... .... ] ἀπελ[θ ..... ..... .... ]μα[ ..... ..... ..... . ]”. Ν. |
| 159 (t) | Ν. (ut videtur) τοίνυ[ν] [συ‐] νέδρια; τίνε[ς] [ ] . |
| 160 | .. η̣ση[ ..... ..... ]σα βουλό[μεθα καὶ ... ]ομεθα εἰσ[ ..... ..... ] . τιν̣[ . ] αυ[ ..... ..... ]σ̣ε ἐκ̣ τῶν [ ..... ..... . ] κἀγὼ ἐν [ ..... ..... .. ]ον. λευο̣ν̣[ . |
| 161 (2) | .... ..... .. ] τοῦ ζη[λ ..... ... καὶ] φθον̣[ ..... ..... ... ]· ὑπηρχ[ ..... ..... ... ] τῆι τη̣[ ..... ..... .. ] α ἐ̣πλη̣[ρώθη ..... .. ὕ‐] δ̣ασιν̣ [— — —] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [] . |
| 162 (4) | τε̣ι. τίνων . αι με̣ τῶν []εχόντων μελη̣[] τ ⟦ ε ⟧ ισα[] διαμα̣[] [ . |
| 164 | .... ..... ... ὑπ]ῆ̣ρ̣[ξα εἴκοσιν] πέντε ἐτῶν [ ..... ..... ἀ]πέστει[λέν με εἰς πα]λάτιον [ ..... ..... . π]ρ̣ὸς τὸ [ ..... .. βασι]λ̣έα πεν[ .... καὶ τοὺ]ς̣ ἐν παλα[τίωι μεγιστᾶ]ν̣α̣ς καὶ [ ..... ..... ... ] . επο[ ..... ..... ... ] . εισ[ ..... ..... ..... ]πα[— — —.] πάλιν̣ [ . |
| 165 (4) | .... ..... ... ] α αβ̣ε[ ..... ..... ... ] Ἀδδὰ[ν ..... ..... .. ] ἄνδρα̣[ ..... ..... .. ] μου. μ̣[ ..... ..... ... ] λεγο . [ ..... ..... .. ] τότ[ε ..... ..... ... ] εισ[— — —.] [ . |
| 166 (3) | .... ..... ... ]ο̣ν βο̣[ ..... ..... π]α̣λατίου [ ..... ..... .. ] ὧδε ε[ ..... ..... ... ] εφα[ ..... ..... ἐ]μέ· ἐκβα[ ..... ..... .. ] .. του— — —. αν. |
| 167 (2) | ε . [ ..... ..... πε‐] ρὶ ἐμο[ῦ ..... ..... . ] ἄλλου̣ [ ..... .... ἀπ . ‐] σ̣τειλ[ ..... ..... .. ] μαι .. [ ..... ..... .. ] πλη[ ..... ..... .... ] αὐτῶ[— — —]. [ . |
| 168 | .... ..... . ] ... μ̣οι [ ..... ..... .. ] . τον [ ..... .... ἐτ]ύγχανες [ ..... ..... .. ]ι θεω[ρ ..... ..... . ]ι̣ας τὴν [ ..... ..... .. ]τι μοι [ ..... ..... .. ] . εἴτ’ ε[ ..... ..... τ]ὸν βασι[λέα ..... .... ] . ρχον[ ..... ..... ... ] τότε [ ..... ..... .... ]νδι[ ..... ..... ..... ] βα[σιλε— ..... ..... . ]ης. [] τὸν βασι[λέα ὡς καὶ ἰσ]χ̣ῦσαι αὐτὸν [ . |
| 170 (2) | .... .... ] . ἐ̣χ̣ο̣ν[τ—] [διω]γ̣μὸς (?) α]ὐ̣τῶι [πλ]ανη [], τει[— — —]. |
| 173 (2) | βα]σιλέως [ ..... ..... .. ]δοσι̣ς̣ [ ..... ..... .. ] τ̣οῦτο̣ν, []α̣ιτεῖ, [ ..... ..... . ]σ̣εν σοι [— — —]. εἰς θάν̣[ατον (?)] τὸ αὐτ̣[ὸ] διὰ τῆ̣[ς . |
| 174 (2) | .... ...... ] ἀν(θρώπ)ων [ ..... ..... ... ] παγα[γ ..... ..... .. ] . ι̣α ημ̣[ ..... ....... ] μεθα [— — —] δ̣έον̣τα̣ [ . |
| 175 (2) | .... ..... . ] . — ρ̣ι̣κει[ ..... ..... . ]αι συνη[ ..... ..... ἀ]ν̣αβο̣ων[ ..... ..... ... ]π̣νη ὁ [ ..... ..... . ]τ̣οντες [ ..... ..... .. ]τον ἀν[ ..... ..... .. ἀ]νελω[— — —]. []εστει [ἄ]ν̣δρα (?) []εκβα[— — —] τις ἄν̣(θ̣ρ̣ω̣π̣)[ος . |
| 179 (2) | .... ..... ] Ἀββ[ὰ] ἔπρα[ξεν (?) ..... ..... ] λόγ̣[ ..... ..... .... ] τ̣ο̣λ̣[] [] . |
| 180 (7) | υχ . δις, [ ..... ..... . γ]ραφας . ἐγὼ [] κ(ύριο)ν [] ὁ̣ρᾶν̣ [ . |
| 182 (2) | .... ..... . ] . αν σου [ ..... ..... ... ] ἐ̣κλε[ ..... ..... ..... ]φη [ ..... ..... ... ]ε ει̣ . [ ..... ..... . ]ταταις, [] . |
| 188 (6) | φων [] θ̣(ε̣ὸ̣)ς̣ ε . |
| 191 (4) | [] αὐτ̣ο̣[] |