Ὑάδας· τὰ ἐπὶ τοῦ μετώπου κέρατα τοῦ ταύρου τοῦ ἐν οὐρανῷ ἄστρου. εἰσὶ δὲ ἀστέρες ἑπτά, ὧν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ὑετὸς γίνεται
ὕαινα· τετράπουν ζῶον. καὶ ἰχθῦς
ὑακίζει· οἱ εἰς τὰ αὐχένια
βρέχει ἢ ὑετίζει ἢ ὕει
ὑακίνθινον· ὑπομελανίζον, πορφυρίζον
ὑακίνθια· ἑορτὴ ἐν Λακεδαίμονι .......
Ὑακινθίδες· ἐπώνυμοι ἀπὸ Ὑακίνθου
ὑάκινθος· πόας εἶδος τὸ ὑακινθόκομον. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ Ὑακίνθου
ὑακινθίνῳ· τῷ ὑακίνθῳ. ἔστι δὲ ἄνθος μέλαν καὶ μαλακόν
ὑάλεον· λαμπρόν, ὑαλίζον
ὑάλεται· σκωληκιᾷ
ὑάλη· ὕαλος. βόμβυξ. σκώληξ
ὑάλικος κώμη· Διονύσιος
ὑαλκάδαι· χορὸς παίδων. Λάκωνες
ὑαλόεν· διαφανές, λαμπρόν
ὑαλοῦν· λαμπρόν. πρᾶον. ἢ λίθος τίμιος
ὕαλος· ὕελος.
ὕαμα· βάθος
Ὑάμπολις· πόλις Φωκίδος
ὑανέοος· εἰκαῖος. βλοσυρός, χαλεπός. ὕπτιος
ὑανεῶς· τὰ αὐτά
ὑανία· τύρβη, μάχη, ὕβρις, ἀγερωχία
ὔαξ· πηδάλιον. ὁδηγός
Ὑαργίδες· αἱ εὐειδεῖς Βάκχαι αἱ Ἀργεῖαι
ὑάσιν· υἱοῖς
ὑββάλει· ὑπερτίθεται, ὑποβάλλει
ὑβαλής· καταφερής, λάγνος
Ὕβλα· πόλις Σικελίας
Ὑβλήτης· μάντις
ὑβόν· τὸν κυρτόν, καμπύλον, γυρόν. οἱ δὲ ὑβός, κυρτός.
ὕβρεις· τραύματα, ὀνείδη
ὑβρίς· ὄρνεον νυκτερινόν
ὕβρεως· τῆς ὕβρεως
ὑβριστής· ὑπερήφανος, ἀγνώμων
ὑβριστοδίκαι· οἱ μὴ θέλοντες εἰσάγειν τὰς δίκας παρὰ Ἀττικοῖς
ὑβώματα· κυρτώματα
ὕγγεμος· συλλαβή. Σαλαμίνιοι
ὑγυλόν· ὑγιές
ὑγρόν· μαλακόν
ὑγιᾶ· σῶον. νεαρόν. Κρῆτες
ὑγίεια· ἄλφιτα οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ πεφυραμένα. καὶ πᾶν τὸ ἐκ θεοῦ φερόμενον, εἴτε μύρον, εἴτε θαλλός. ἢ ὑγίεια
ὑγιής· τέλειος, σῶος
ὑγιοῦν· τὸ σαοῦν. καὶ τὸ θεραπεύειν
ὑγιῶς· ὀρθῶς, σώως, ὁλοκλήρως, ἐῤῥωμένως, καὶ εἴ τι ὅμοιον
ὑγλιῆναι· φυσῆσαι
ὑγρὰ κέλευθα· θαλασσία ὁδός, καὶ ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν
ὑγρίην· τὸ οὖρον. Διονύσιος
ὑγρὸν ἀέντων· μαλακῶς πνεόντων
ὑγρὸν ἔλαιον· διὰ τὸ εἰς ἄνεσιν ἄγειν τὸ σῶμα, ἢ ὅτι πάντων τῶν ὑγρῶν ὑγρότατόν ἐστι τὸ ἔλαιον. πᾶσι γὰρ τοῖς ὑγροῖς ἐπιπλεῖ βαλλόμενον τὸ ἔλαιον
ὑγρός· ὁ εὐκαταφερὴς εἰς ἡδονάς
ὑδαλίς· ὑδρωπιῶν
ὑδάν· ἀγορασθεῖσαν
ὑδαριᾷ· ὑδρωπιᾷ
ὑδατίδες· σταγόνες
ὑδατοτροφέων· ὑπὸ ὕδατος αὐξομένων ἢ τρεφομένων
ὑδέουσιν· ὑμνοῦσιν
ὕδερον· τὸν ὕδρωπα
ὑδαρές· τὸ ὑδαρόν
ὑδερῶν· ὑδρωπιῶν
Ὕδη· πόλις τῆς Λυδίας
ὑδεῖν· ὑμνεῖν, ᾄδειν, λέγειν
ὕδης· συνετός, ἢ ποιητής
ὕδναι· ἔγγονοι, σύντροφοι
ὑδνεῖν· τρέφειν, κρύβειν. αὔξειν
ὕδνης· εἰδώς, ἔμπειρος
ὑδνόφυλλον· ἡ ἐπὶ τοῖς ὕδνοις φυομένη πόα
Ὕδρα· νῆσος εὐτελὴς Δολόπων. καὶ θηρίον πολλὰς ἔχον ὄφεων ὄψεις, πολυκέφαλον
ὕδος· ὕδωρ
ὑδραλής· μετάβολος
ὕδρα· ὁ ὕδρος ὄφις. οἱ δὲ τὸν χέρσυδρον
ὑδράν … εἰς θυσίαν ἀκραιφνές. Ῥίνθων
ὑδράνη· τὸ ἀκραιφνὲς καὶ καθαρόν
ὑδρανός· ὁ ἁγνιστὴς τῶν Ἐλευσινίων
ὑδραλής· ὄφις ὕδατος
ὑδρεύειν· ποτίζειν. ἀντλεῖν
ὑδρευσάμενος· ἀντλήσας
ὑδρεῦσαν· ὕδωρ φέρουσαν, ἤγουν ὑδρευομένην
ὕδρη· ὁ ἔχις
ὑδρήϊον· ὑδρία
ὑδρηλά· ὑδατώδη
ὑδρηλοί· κάθυδροι, μαλακοί, ἔνυδροι, ὑδατώδεις
ὑδρηλός· τὸ αὐτό
ὑδρηναμένη· λουσαμένη, ἢ περιρραναμένη, ἢ ὕδατι περιχεαμένη
ὑδρήνασθαι· λούσασθαι, περιῤῥάνασθαι
ὑδρηχόες· ἰχθύες
ὑδριαφόροι· μέτοικοι
ὑδρίσκη· ὑδρία
ὑδροδόκοι· λάκκοι
ὑδρόμυλοι· ὑδραλετία ἀπὸ ὕδατος
ὕδρος· ὄφις
ὕδρου· ὄφεως εἶδος
Ὑδροῦσα· ἡ Κέως οὕτως ἐκαλεῖτο
ὑδροχόας· ἀμάρας
ὑδροφόρια· ἑορτὴ πένθιμος Ἀθήνησιν
ὑδροφόρους· ὑδροῤῥόους
ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε· διαλυθείητε καὶ ἀποθάνοιτε
ὗεν· ἔβρεχεν
ὕει· βρέχει. χειμάζει
… ει· ῥω … οιω …
ὕελος· ὕαλος
ὕεν· εὗρεν
ὕες· χοῖροι
ὕεσι· στολή. Πάφιοι
ὑελέψης· ὑελο....
ὑεστάκα· ἱματισμός
υετής· ὁ αὐτοετής. Μαρσύας
ὑετίς· ὑδρίς. Ταραντῖνοι
ὑετός· ὄμβρος. δρόσος. ὕδωρ
Ὑεύς· Σαβάζιος
Ὑή· ἡ Σεμέλη ἀπὸ τῆς ὕσεως. καὶ ὑὲ δειλέ
Ὕης· Ζεὺς ὄμβριος
ὕησον· σάλευσον
ὕητα· ὑστίς. Ταραντῖνοι
ὑθλεῖν· ληρεῖν, μωραίνειν
ὕθλος· φλυαρία, μωρία, ληρότης, φληναφία
ὕθλους· φλυάρους, μωρούς, λήρους
υἷα· υἱόν, τέκνον
υἷας· τέκνα, υἱούς
ὑϊδεῖς· υἱῶν υἱοί, ἔγγονοι
ὑΐδες· υἱῶν θυγατέρες
ὑϊδῆν· υἱοῦ θυγατέρα
ὑϊδός· ὁ τοῦ υἱοῦ υἱός
υἱδοῦς· ἢ υἱδεῖς. υἱῶν υἱούς
υἱεῖς· υἱοί
υἱέος· υἱοῦ, τέκνου
υἱες Ἀχαιῶν· οἱ Ἕλληνες περιφραστικῶς
ὑιήν· τὴν ἄμπελον. ἢ υἱόν
υἱήω· ποιὰ βοτάνη
ὕιλη· ὁμῆλος
υἱόν· ἀναδενδράδα
υἱοθεσία· ὅταν τις θετὸν υἱὸν λαμβάνῃ. καὶ τὸ ἅγιον βάπτισμα
υἱοθετεῖ· υἱοποιεῖ, οὐ φύσει, ἀλλὰ θέσει
υἱωνεῖς· υἱῶν υἱέες
υἱωνοί· υἱῶν υἱοί
υἱωνός· ὁ υἱὸς τοῦ υἱοῦ, ἔγγονος
ὑκελόν· ὑγιές
ὑλαγμός· βοή
ὕκος· ἐρυθρῖνος
ὑλάει· θρυλλεῖ. ὑλακτεῖ. λέγει. θρηνεῖ
ὑλάζεσθαι· ξυλίζεσθαι
ὑλακή· ὑλαγμός, βοή
Ὑλακίδης· Ὑλάκου υἱός
ὑλακόμωροι· οἱ περὶ τὸ ὑλακτεῖν μεμορημένοι· ὅπερ ἐστὶν ἴσον τῷ πεπονημένοι· οἱ βαρύφωνοι, ὀξύφωνοι
ὑλακτηθέντων· φλυαρηθέντων
ὑλακτῶν· μετὰ μανίας κράζων
ὕλαον· ὑλάκτουν
Ὕλας· κρήνας Κιανοί. καλοῦνται δὲ καὶ βαρβάρων γένος οὕτως
ὑλάσασθαι· ξύλα συναγαγεῖν
ὕλασσα· ἡ ξυλεία, καὶ φρυγανισμός
ὑλᾶται· ἐστερήθη. ἀπέθανεν
Ὕλη· πόλις. δηλοῖ δὲ καὶ τὸ σύνηθες, καὶ ξύλα τὰ ἤδη κεκομμένα. ἢ σύμφυτος τόπος, ἐξ οὗ ἀποτελεῖται τὸ ἔργον
ὑλῆεν· δασύ, ξυλῶδες
ὑληέσσης· συμφύτου, ἢ ὕλας ἐχούσης
ὕλην· κισσίαν. τὸν στέφανον
ὑληρεύς· νομεὺς ἐν ὕλῃ φυλάττων
ὕλης μητέρα· εἶδος σκώληκος, ὃ καλεῖται ὑλομήτρα. ἄλλοι δὲ βόμβυκα
ὕλιγγες· λόγχαι
ὑλίμη· μάχη τίς
ὑλίτης· οἴνου εἶδος
ὕλλει· τὰ πρὸς κάσσωσι δέρματα
Ὕλεες· οἱ ἐν Κρήτῃ Κυδώνιοι
ὑλίας· τοὺς καρπατίμους τόμους
Ὕλλος· ποταμὸς Λυδίας
ὕλογος· στρατός. Περγαῖοι
ὕλοι· σπόνδυλοι
Ὕλῳ ἰχθυόεντι· ὄνομα ποταμοῦ ἰχθύας ἔχοντι
ὑλομανής· ὁ ταῖς ὕλαις χαίρων
ὑλομήτρα· εἶδος σκώληκος
ὑλοτόμος· ξυλοτόμος
ὑλωρός· ὕλην φυλάσσων
ὑμά· ὑμέτερα ......
ὑμεδαπῶν· τοῦ ὑμετέρου ἐδάφους
ὑμέναιος· γάμος. ἢ ᾠδὴ ἐπιγάμιος
ὑμεναίων· γαμικῶν ᾀσμάτων, μέλος ᾠδῆς
ὑμένιον· λεπτόν
ὑμενῶδες· λεπτόν, ἀεροειδές
ὑμήν· εἶδος ἐνδύματος. ὑμέναιος. ἐπίπλους. καὶ τὸ διαφανές. καὶ τὸ τοῖς γαμοῦσιν ἐπαυλούμενον ὑμέναιος, ἀπὸ τοῦ ἡμήσης παιδός, ἢ ἀπὸ τοῦ ὁμοῦ ναίειν
ὑμῆς· ὑμετέρας
Ὑμήττης· ἐν Ὑμήττῃ ὁ Ἀπόλλων τιμώμενος
Ὑμήττιος· Ζεὺς παρὰ Ἀττικοῖς
ὔμμε· ὑμᾶς, ὑμεῖς. Αἰολικῶς
ὔμμες· ὑμεῖς, καὶ τὰ ὅμοια
Ὑμμητός· ὄρος Ἀττικῆς
ὑμνεῖ· εὐλογεῖ, ᾄδει
ὑμνηπολείτω· ὑμνείτω
ὑμνίον· τὸν ἀμόλγην Διονύσιον
ὑμνοθέται· ποιηταί
ὑμνοθέτης· ποιητής
ὑμνοτήϊαι· σύνοδοι τῶν ἐπʼ ἔτος γεγαμημένων
ὕμνος· χρησμός
ὕναν· τὴν εἰρήνην
Ὑνναρεύς· Ζεὺς ἀπὸ τοῦ Ὑνναρίου ὄρους
ὑννάς· αἲξ ἀγρία
ὑννή· αἴξ. καὶ τὸ τοῦ ἀρότρου σιδήριον τὸ τέμνον τὴν γῆν. καὶ ὕννις ὁμοίως
ὕννος· πῶλος ὁ ἐν τῇ γαστρὶ νοσήσας, πρὶν κυηθῆναι
ὑντετράστιαν· κατεαγέν. Σαλαμίνιοι
ὕντωσε· συμπαρῆσαν
ὕξον· βοήθησον
ὑολλός· τόπος συῶν βορβορώδης
ὑοβότης· συοβόσκης
ὑομεμνία· ἑορτή τις ἐν Ἄργει
ὑομένη· βρεχομένη
ὕον· ὅμοιον
ὑός· χοίρου
ὑοσκυαμᾷς· μαίνῃ, ἀπὸ τῆς πόας
ὑοχαί· τὸ βορβορῶδες ὕδωρ
ὑπάγειν· τὸ ἡσύχως πίνειν
ὑπαγορεία· συμβουλία
ὑπαγορεύουσι· λαλοῦσιν
ὑπάγορον· κατὰ βίαν ὑπερήφανον
ὑπαγωγεύς· πρὸς πλίνθων οἰκοδομὴν πηλός
ὑπαγωγή· ὑποχώρησις
ὑπάγων· ὑπὸ δίκην ἄγων
ὑπαί· πρὸ τοῦ καὶ νῦν. ὑπαὶ πόδα
ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε· ὑπέβλεπεν
ὑπαὶ δείους· ὑπὸ τοῦ δέους
ὑπαιδράσειαν· ὑπόψειαν
ὕπαιθα· ἔμπροσθεν
ὑπαίθριον· ὑπὸ τὸν ἀέρα
ὑπαικαλούσας· ὑποτρεμούσας
ὑπαιλίχαζε· ἐκ πέτρας ὑποχώρει
ὑπαινίττεται· αἰνιγματωδῶς ἐμφαίνει
ὑπαλευάμενος· φυλαξάμενος
ὑπαΐξας· ὑφορμήσας
ὑπαὶ πόδα· ὑπὸ πόδα
ὑπαλύξαι· ἐκφυγεῖν. ἐκκλῖναι
ὑπʼ ἀνέρος· ὑπʼ ἀνδρός
ὑπʼ ἀνθερεῶνος· τὸν ὑπογένειον τόπον
ὑπαντάξ· ἐξ ἐναντίας, ἀντὶ τοῦ ὑπαντιάσας, συναντήσας
ὑπαντιάζει· ὑπαντᾷ
ὑπʼ ἀντιαίης· ὑπὸ τῆς αἰσχρᾶς ἐξ ἐναντίας πολεμούσης
ὑπάντλια· χαλκᾶ ἀγγεῖα, κάδοι
ὕπαντροι· οἱ ὑπὸ τὸ σπήλαιον
ὑπανύσθαι· ὑπουργεῖν
ὑπαπίει· ὑποστρέφει
ὑπʼ ἀπειρίας· ὑπὸ ἁμαρτίας
ὕπαρ· τὸ μεθʼ ἡμέραν ὄναρ. ἐν ἡμέρᾳ. οἷον φανερῶς, ἐναργῶς, ἀληθές
ὕπαρ· μεθʼ ἡμέραν. ἀληθές
ὕπαρνος ποίμνη· ἄρνας ἔχουσα
ὑπάργυρον· τὸ κινάμωμον
ὑπάρξας· κατάρξας
ὕπαρξις· προγένεσις. ἡ οὐσία
ὑπάρχει· προκατάρχει
ὕπαρχος· οἰκονόμος. πολέμου στρατηγός
ὑπάρχων· πεφυκώς, ὤν
ὑπαρχθεῖσαν· προγεγονυῖαν
ὑπασπισταί· βοηθοί. ὑπηρέται
ὑπασπίδια προποδίζων· ὑπὸ τὴν ἀσπίδα τιθεὶς τοὺς πόδας καὶ οὕτως προβαίνων
ὑπασπιστής· βοηθός, δορυφόρος, ὑπηρέτης
ὑπάτη· ὑψηλή. δυνατή
ὕπατε κρειόντων· βασιλεῦ βασιλευόντων
ὑπάτη· ὑπερτάτη, ἀνωτάτη. πλουσία
ὑπάτμενοι· δοῦλοι, ὑπουργοί
ὕπατον μήστωρα· τὸν ἐν τῷ βουλεύσασθαι σοφώτατον, οἷον πρῶτον
ὕπατος· ὑψηλός. ἔντιμος, πρῶτος, διαφέρων τῶν ἄλλων, ἐξοχώτατας
ὑπʼ αὐλήν· ὑπʼ οἶκον
ὑπʼ αὐλοῦ· μετʼ αὐλοῦ
ὑπʼ αὐνήν· παρʼ Ἑκαταίῳ. Φιλητᾶς
ὑπαφήτορες· ὑποτεταγμένοι
ὕπαφρον· τὸ μὴ φανερὸν ὕπαφρον λέγουσιν, ἄλλοι ὕπαφρον τὸ ὑγρασίαν ἔχον ἐμφερῆ ἀφρῷ. ἔνιοι κρύφιον καὶ ὕπουλον τὸ ὕπαφρον
Ὑπαχαιοί· ὀνομαστικόν
ὑπαχθέντες· ὑποβληθέντες. πεισθέντες. ἀπατηθέντες
ὔπεα· τὰ ὀπήτια
ὑπέασιν· ἐληλύθασιν
ὑπέγραψεν· ἐχάραξεν, ἢ ἔγραψεν
ὑπεδέσμευεν· ὑπεξέκειτο
ὑπέδυ· ὑπεισῆλθεν
ὑπεζευγμένος· ὑποτεταγμένος
ὑπεζῶσθαι· τὸ εἰς ἄνδρας ἐλθεῖν. Φιλητᾶς
ὑπεζωσμένοι· ἀναπείσαντες
ὑπέθην· ὑπεκθέμην
ὑπέθεντο· συνεβουλεύοντο
ὑπιδόμενοι· ὑφορώμενοι
ὑπείκει· ὑπακούει. ὑποχωρεῖ, ὑποτάσσεται
ὑπείκετε· τὰ αὐτά
ὑπειλημμένη· ἀντειλημμένη
ὑπειλημμένον· ὑπονενοημένον. ὑπενηνεγμένον
ὑπείνεχεν· ὑπέβαλεν, ὑπεῖχεν
ὑπεῖξά σοι· ὑπεχώρησά σοι
ὑπείξομαι· ἥξω, ὑπονοστήσω. ὑποχωρήσω
ὑπεὶρ ἅλα· ὑπὲρ τὴν ἅλα, ὑπὲρ τὴν θάλασσαν
ὑπείροχος· ὑπέροχος, ὑπερέχων
ὑπεῖχεν· ὑπέβαλεν
ὑπέκειντο· ὑποκείμενοι ἦσαν
ὑπέκθεσις· ὑπόθεσις
ὑπεκινοῦντο· κατενοίγοντο, ἢ ἐπτοοῦντο
ὑπέκλινεν· ὑπέταξεν
ὑπεκδράμω· φύγω
ὑπεκπροθέων· ὑπεκτρέχων
ὑπελθεῖν· ὑπεισελθεῖν, ὑποδραμεῖν
ὑπέλαιος· γλοιός
ὑπέλαβεν· ὑπεδέξατο
ὑπελεῖν· ὑπειλεῖν
ὑπʼ ἔμβρυον· νεογνὸν βρέφος ὑπέβαλεν, ἵνα εὕρῃ ἀμέλξαι
ὑπεμνήμυκεν· ὑπομέμυκε, κλαίει, στενάζει, στυγνάζει
ὑπʼ ἐμοί· ὑπὸ τὴν ἐμὴν ἐξουσίαν
ὑπεμφαίνει· φανεροῖ
ὑπεναντίος· ἐχθρός
ὑπένερθεν· ὑποκάτωθεν
ὕπενες· εἰς τετάρτην
ὑπʼ ἐνεσίῃσι· βουλαῖς
ὑπενηνεγμένον· ὑποκείμενον
ὑπενόθευσεν· ὑπέφθειρεν
ὑπενόστησεν· ὑπέστρεψεν, ὑπεχώρησεν· νόστος γὰρ ἡ ὁδός
ὑπεξέθαυτο· ὑπεκέκαυτο
ὑπεξέφερε· προέτεινε, προεβάλλετο
ὑπεξέφερον· εἰς τὸ ἔξω ἔφερον
ὑπεξαλέασθαι· ὑπεκκλίνειν
ὑπεξήκριζον· ὕβριζον
ὑπεξίει· ὑπεξίσταται
ὑπεξίσταται· τὰ αὐτά
ὑπεξίστησι· μεθίστησι
ὑπέπισα· ὑπεπότισα
ὑπεπόδισεν· ἀνεπόδισεν
ὑπέρ· πρόθεσις. πολύ, πλέον, λίαν
ὑπέρα· ἐν τῇ νηὶ σχοινία τινά
ὑπεραγασθείς· ὑπερθαυμάσας
ὑπειρεσία· ἡ τῶν ἐρεσσόντων καθέδρα
ὑπειλημμένον· ὑπενενοημένον
ὑπεράγον· διαφέρον
ὕπερα· σκώληκές τινες
ὑπεραγοναστάς· εἱμαρμένας κρόκας, οἷον ὑπερστήμονας
ὑπεραίρεται· ὑψοῦται
ὑπεραέϊ· ὑπεράγοντι κατὰ τὴν πνοήν
ὑπέρας· τὰ σχοινία
ὑπέρακμος· μέγας
ὑπὲρ ἅλα· θάλασσαν
ὑπεράλλα πέτηξ· ὑπὲρ τὸ δέον
ὑπεράλλεται· ὑπερπηδᾷ
ὑπεραλεῖται· ὑπερπηδήσει
ὑπεράλμενον· ὑπεραλλόμενον
ὑπερανάστης· μετανάστης. μεταβάτης
ὑπερανέστηκεν· ὑπερβέβηκεν, ἐκ τοῦ ὑπέρ ἤτοι ὑψηλότερον
ὑπέραντλα· πολλά
ὑπερασπίζω· βοηθῶ, ἀντιλαμβάνω. καὶ ὑπερασπιστής· ἀντιλήπτωρ
ὑπερασπιῶ· προΐσταμαι
ὑπέραυχος· ὑπερήφανος
ὑπερβάλλει· ὑπερνικᾷ. ὑπερτίθεται. παραβαίνει. ἢ ἐπαναφέρει εἰς συμβουλίαν
ὑπερβᾶν· ὑπερώαν
ὑπέρβασις· ὕβρις, ἀδικία. κόρος. ἁμαρτία. ὑπερηφανία. παράβασις ὅρκων
ὑπερβασίης· ἀδικίας. ὑπερηφανίας
ὑπερβατόν· ὑπερβαινόμενον
ὑπέρβιον· ὑπεράγοντα τῇ βίᾳ. ὑπὲρ δύναμιν. πάνυ βιαίως
ὑπερβλήδην· ὑπεράγαν
ὑπερβλύζει· .......
ὑπερβολή· πολύ
ὑπερβολία· ὕβρις. κόρος
ὑπεργμένων· δοθέντων. προελθόντων
ὑπεργύϊον· ὑπέρμηκες, μέγα
ὑπερδέα· ὑπεραγόντως ἐνδεᾶ, ἢ ἐλάσσονα κατὰ δύναμιν· ὑπερδέα δῆμον ἔχοντα
ὑπέρδικοι· συνηγόροι οἱ τὸ δίκαιον ὑπερβαίνοντες
ὑπερδειπνεῖ· ὑπερτρυφᾷ
ὑπερείδει· στηρίζει
ὑπερειδούσης· στηριζούσης
ὑπέρειπε· κατέβαλλεν, ἀπὸ τοῦ ἐρείπειν
ὑπερείσατε· στηρίξατε
ὑπερεκστήξει· ὑπερσταθήσεται
ὑπερέκτισις· ὑπεραπότισις
ὑπερένεγκαν· ὑψώθησαν
ὑπερέλασις· ὑπέρθεσις, ὑπερβολή
ὑπερένδοξος· ἄγαν ἔνδοξος
ὑπερέξουσι· μείζονες ἔσονται
ὑπερέπτατο· ὑπερίπτατο. ὑπερέδραμεν. ὑπερεπήδησεν
ὑπέρεπτε· ἤσθιεν. ὑπενεδίδου. ὑπέσυρεν
ὑπέρευγε· ὑπερκάλως
ὑπερέσχεθε γαίης
ὑπερέσχεν· ἀνέτειλεν
ὑπερέσσεται· περιέσται, κρατήσει
ὑπερέχει· ἄνωθεν ἐπιβάλλει. βοηθεῖ. διαφέρει, ὑπερβάλλει, ὑπεράνω ἔχει
ὑπερέχοντι· ἐξουσιάζοντι
ὑπερζέσας· ἀναφλεχθείς
ὑπερηγάσθη· ὑπερεθαυμάσθη
ὑπερηκόντισεν· ὑπερέδραμεν
ὑπερήκρισας· ὑπεράγαν ἐπήδησας
ὑπερήμεροι· οἱ ἐν ταῖς καταδίκαις πρὸς ἔκτισιν ἡμέρας λαβόντες καὶ μὴ διαλυσάμενοι
ὑπερήμερος· ἐκπρόθεσμος
ὑπερηνορεόντων· ὑπερηφάνων
ὑπερήνωρ· εὔψυχος, ἀνδρεῖος. ὑβριστής. ὑπερέχων. ὑπερήφανος. παράνομος. ἢ ὁ ὑπερέχων κατὰ τὴν ἀνδρείαν
ὑπερῆρτο· κατεξανίστατο
ὑπερήσει· ὑπερβαλεῖ
Ὑπερησία· πόλις
ὑπερήφανος· ὑπεράφρων. ἀγνώμων
ὑπερθεῖ· ὑπερέχει. ὑποτρέχει, ἤγουν θέει
ὕπερθεν· ὑπεράνωθεν
ὑπὲρ θεόν· παρὰ τὸ θεῖον ἢ τὴν τοῦ θεοῦ γνώμην
ὑπερθέοντας· ὑπερτρέχοντας
ὑπερθέσεις· ἀναβολαί. ὑπερβάσεις
ὑπερθορέονται· ὑπερπηδῶσιν
ὑπέρθορον· ὑπερεπήδησα, ὑπερηλάμην
ὑπέρθυμοι· πρόθυμοι. μεγαλόψυχοι
ὑπερθύριον· ὁ ἐπάνω τῶν θυρῶν τόπος
Ὑπερία· ἡ τῶν Φαιάκων πόλις. καὶ κρήνη
ὑπερίονα· ὑπὲρ ἡμᾶς ἰόντα ὁ ἥλιος, ἀπὸ τοῦ ὑπὲρ ἡμᾶς ἰέναι
ὑπερίδῃ· καταφρονῇ
ὑπερικταίνοντο· ἔνιοι ὑπὲρ δύναμιν, ἴκνουν ὑπερικνοῦντο διὰ τὴν χαράν, ὅ ἐστιν ἐξετείνοντο
ὑπεριπτία· ἀγών τις παρθένων
ὑπέριπτεν· κατέσειεν
ὑπερισχύουσαν· ὑπερβάλλουσαν
ὑπερίων· τὸν ἐν τῷ ἀέρι, ἢ ὁ ἥλιος ἀπὸ τοῦ ὑπὲρ ἡμᾶς ἰέναι
ὑπερκαταβαπτύουσαν· ἀντὶ τοῦ ὑπερηφάνους λόγους ποιουμένους
ὑπερκακεῖν· ὃ νῦν ἐκκακεῖν
ὑπὲρ κάρα φοιτῶντα· ὑπὲρ κεφαλῆς ἐρχόμενον
ὑπερκείμενον· ἄνω κείμενον
ὑπέρκεισαι· ὑπερβάλλεις
ὑπερκείσθω· ὑπερτεθείσθω
ὑπὲρ κεφαλῆς· ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς
ὑπερκόμπως· ὑπερηφάνως
ὑπερκάϋστρα· ἡ τῆς Ἀθηνᾶς ἱέρεια
ὑπερκόσμια· ὡς ἄγγελοι, καὶ τὰ μέλλοντα ὑπὲρ τὸν κόσμον
ὑπερκυάνεον· λίαν κυάνεον
ὑπερκύδαντας· ὑπερέχοντας τῇ δόξῃ, ὑπερενδόξους γενομένους
ὑπερκυδέοντας· λίαν ἐνδόξους
ὑπερμαζᾷ· ὑπερτρυφᾷ
ὑπερμενέϊ· τῷ ὑπεράγοντι κατὰ τὸ μένος, τουτέστι τῇ ἰσχύι ὑπερκρατεῖ
ὑπερμενής· μεγάλην ἔχων ἰσχύν
ὑπερμενέοντα· ὑπερηφανοῦντα. ὑπερέχοντα τῇ δυνάμει
ὑπέρμορα· ὑπὲρ τὸ δέον, ὑπὲρ τὸ καθῆκον
ὑπὲρ μόρον· ὁμοίως
ὑπερνεμεῖς· ὑπερορᾷς
ὑπερνήχεται· ὑπερέχει, ὑπερβαίνει
ὑπερνικᾷ· ἀντιμάχεται
ὑπέρογκον· μέγα, ὑψηλόν, ὑπέρμετρον
ὑπεροιαζομένου· ὑπερηφανευομένου
ὑπεροιησάμενοι· ὑπερηφανοῦντες
ὑπερόπτης
ὑπεροπλίαις· ὑπερηφανίαις, ὑπερφροσύναις
ὑπεροπλίσσαιτο· νικήσειεν. ἢ ὑπερηφανήσειεν
ὑπέροπλον· ὑπὲρ τὸ δέον. ὑπερήφανον. ψευδές
ὑπέροπτον· μέγα, καὶ ὑπὲρ τὸ μέτρον, καὶ τὰ ὅμοια
ὑπερορᾷ· καταφρονεῖ, παραβλέπει
ὑπερόριος· ἐκτὸς τῶν ὁρίων
ὑπέρου περιστροφήν· παροιμία. λέγεται δὲ ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ ποιούντων καὶ μηδὲν περαινόντων
ὑπερούσιος· ἀγαπητός, πεφιλημένος
ὑπερόφρυς· ὑπερηφάνους
ὑπέροφρυς· ὑπέροπτος
ὑπεροχή· ἐξοχή, ὑπερβολή
ὑπέροχον· περισσόν. δεινόν. μεῖζον
ὑπεροψία· ὑπερηφανία, παρὰ τὸ τὰ ὑπὲρ αὐτὸν θεωρεῖν
ὑπερπαθήσας· πάνυ λυπηθείς
ὑπερπηδῶν· ὑπερθορών
ὑπεῤῥάγη· διεῤῥάγη
ὑπερσχεῖν· ἀνατελσεῖν. ὑπερμαχῆσαι. βοηθῆσαι. σκεπάσαι
ὑπέρσχες· σκέπασον, καὶ τὰ ὅμοια
ὑπερτάτην· ὑψηλήν, ὑπερβαίνουσαν
ὑπέρτατος· μέγιστος. πρεσβύτατος. ἀνώτατος, ὑψηλότατος. εὐγενέστατος
ὑπὲρ τέγος· ὑπεράνω τῆς στέγης
ὑπερτεῖς· Κρητικῶν πόλεων ἐπίθετα
ὑπερτελής· ὑπὲρ τὸ τέλος ἀφικομένη
ὑπερτέλλοντες· ἀνατέλλοντες
ὑπερτέλλων· ὑπερανατέλλων, ὑπερφαινόμενος τῶν ἄλλων ἄστρων
ὑπερτενῆ· ὑπερανατείνουσα, ὑψηλή
ὑπερτέρα· ὑψηλοτέρα· οἱ δὲ νεωτέρα. ἢ πρεσβυτέρα. ἢ ἄροτρον
ὑπερτερία· τὸ ἄνωθεν τῆς ἁμάξης ἐπιτιθέμενον
ὑπερτερίῃσι· νεωτερισμοῖς. ὑπερηφανίαις
ὑπερτερώτερος· νεώτερος
ὑπέρτερον· ἔσχατον, ὕστερον. νεώτερον. εὐγενῆ
… ὑπερτερίη· τὸ πῆγμα τῆς ἁμάξης
… ὑπέρτερα· κρέατα ἐκτὸς τοῦ σώματος πρὸς τὴν σύγκρισιν τῶν ἐντός
ὑπερτεροῦν· δεσπόζον
ὑπερτῆρα· τὸ τῆς ἁμάξης πῆγμα
ὑπέρτεχνον· σπουδαῖον
ὑπερτοναίων· ὑπὲρ τῶν ἄνω συνδεδεμένων καὶ διατεταμένων
ὑπέρυθρος· πυρακτής
ὑπέρφασις· ὑπερηφανία, μεγαλοῤῥημοσύνη
ὑπερφέρεις· ὑπερβάλλεις
ὑπερφερές· μέγα ὑπὲρ φύσιν, ἢ ὑπεράγον
ὑπέρφευ· ὑπεράγαν
ὑπερφίαλος· ὑπερήφανος, ὑβριστής, παράνομος, ὑπερφυής. μεγαλοπρεπής. ἢ ἔκσπονδος
ὑπερφλύζει· ἀναῤῥεῖ, ἐκφυσᾷ
ὑπέρφρονα· ὑπερήφανον. ἀγνώμονα. ὑψηλόφρονα
ὑπερφυᾶ· ὑπὲρ φύσιν μέγαν
ὑπερφυές· ὑπερμέγεθες, μεῖζον
ὑπερφύς· ὑπεργεννηθείς
ὑπερφυῶς· ὑπεραγόντως
ὑπερχειλές· ὑπερμεμετρημένον
ὑπερχειλῶν· ὑπερμέστων
ὑπερχέων· ὑπερέχων
ὑπέρχολος· ὑπερβαλλόντως ὀργιζόμενος
ὑπέρχρεως· ὁ πολλῷ πλείω τῆς οὐσίας ὀφείλων
ὑπερῶ· ὑποβαλῶ. ἀντὶ τοῦ προερῶ ὑπερῶ
ὑπερῴα· στόματος
ὑπερῷα· ἀνώγαια
ὑπερώησαν· ὑπεχώρησαν
ὑπερώϊον· ὑπερῷον, ἀνώγαιον οἴκημα
ὑπερῷον· ἀνώγαιον
ὑπερώφθη· παρώφθη
ὑπεσάκκισεν· ὑπήθει τῷ σάκκῳ. ἔνιοι πρόκοπτε
ὕπεσις· ταπείνωσις, ἔνδοσις
ὑπέρβιος· ὑπέωρος
ὑπεσπληνισμένον· ὑποπιασμένον. ἢ πεποικιλμένον
ὑπέστη· ὑπέσχετο
ὑπέσταν· ὑπέστησαν, ἐπηγγείλαντο
ὑπεστειλάμην· παρῃτησάμην
ὑπεστόρεσται· ὑπέστρωται, ἥπλωται
ὑπέχεσθαι· ὑπερβάλλεσθαι
ὑπεσχηκώς· ὑποστάς
ὑπέσχηται· ἐπήγγελται
ὑπέφηνεν· ὑπέδειξεν, ἐφανέρωσεν
ὑπεχάλκισα· πρὸς χαλκοῦ ὑπεθέμην
ὑπʼ εὐθείας· ἐπʼ ἴσης
ὑπεύθυνος· ἔνοχος. ὑποκείμενος
ὕπεχε· ὑπόφερε. πάρεχε. ὑπόμενε
ὑπέχει· ὑπομένει. ὑφίσταται. δίδωσιν
ὑπέχεται· προμηθεῖται
ὑπέχευεν· ὑπέβαλλεν, ὑπέχυσεν
ὑπηγάγετο· ἠπάτησεν. ὑπέμεινεν
ὑπηλάτων· τῶν ὑπὸ ἐλάττων, ἔνιοι φύλλων
ὑπήλυθεν· ὑπέδυ, ὑπεισῆλθεν
ὑπήλλαξεν· ὑπεχώρει
ὑπῆν· ὑπῆρχεν
ὑπήει· ὑπομένει, ὑποφέρει
ὑπήνας· γενειάδας
ὑπηνέμια ὠά· τὰ δίχα τοῦ ὀχευθῆναι γεννώμενα
ὑπηνέμους· σκεπηνούς
ὑπηνέμιον ἄνεμον· ὑετόν, καὶ τὰ ὅμοια
ὑπήνη· τὸ γένειον, ἤτοι πώγων. ἄλλοι μύσταξ, ἄλλοι ὑπήνη, ὅς ἐστι ὑπὸ τὴν ῥῖνα τόπος
ὑπηντίαζον· ὑπήντων
ὑπηοίη· ὑπὸ τὸν ὄρθρον, πρὸς τῆς ἕω
ὑπήρατος· λογομάχος. ὑπέρλαμπρος
ὑπηρέσια· τῶν κωπηλατούντων δέρματά τινα, ὡς προσκεφάλαια, ἐφʼ ὧν καθέζονται
ὑπηρέτης· δοῦλος
ὑπηρέσιον· ἡ σανὶς τῆς καθέδρας
ὑπήτριον· ὑπογάστριον, ἐφήβαιον
ὑπηχεῖ· βομβεῖ
ὑπήχθην· ἦλθον
ὑπʼ ἠῶ· ὑπὸ τὸν ὄρθρον
ὑπεὶρ ἅλα· ὑπὸ τὴν θάλασσαν
ὑπίσχεται· ἀναδέχεται, ὑπισχνεῖται
ὑπισχνεῖται· ὁμολογεῖ, συντίθεται, ἐπαγγέλλεται
ὑπʼ ἴχνιον· ὑπὸ τὰ ἴχνη
ὑπιωγαί· ὑπαγωγαί, ὑποδρομαὶ τῆς πέτρας διὰ σκέπην, σκεπηνὰ μέρη
ὑπνάσσει· ὑπνώσσει
ὑπνοῖ· κοιμᾶται
ὕπνος· κυρίως
ὕπνου δῶρον· ὕπνος, ἀνάπαυσις
ὑπνῶ· κοιμῶμαι. ἢ ἀγρυπνῶ
ὑπνωτικόν· ὁ μανδραγόρας
ὑπό· πρόθεσις ......
ὑποακταίνοντο· ἔτρεμον
ὑποβάθρα· κρηπίς, θεμέλιος. ὑπόβασις
ὑποβαίνει· ἐλαττοῦται
ὑποβάσει· ὑποκαταβάσει
ὑποβάλλει· ὑποκρούει
ὑποβασμόν· ὑποβάθραν
ὑπόβασις· ὁ ἐνδότατος χιτών, ἢ περίζωμα
ὑποβατᾶν· ὑποβατόν. τὸ ὑποπόδιον
ὑποβεβηκώς· μικρότερος, ἐλάττων
ὑποβιβάζοντες· ὑποκαταβαίνοντες. ἐλαττοῦντες
ὑποβιβασθέν· ὑποβεβρυχμένον … ὑποπεπτωκός
ὑποβλεπόμενος· ὑπονοῶν. ἐχθραίνων
ὑποβλήδην· ὑποβάλλων τὸν λόγον πρὶν σιωπῆσαι τὸν λέγοντα. ἄλλοι ὑπολαμβάνων
ὑποβολιμαῖον· οὐ γνήσιον, ἀλλὰ νόθον, ὑποβαλλόμενον, ὡς ἀπὸ τῶν χαμαιριφῶν παιδίων, ἅπερ ἑαυταῖς ὑποβάλλουσιν αἱ γυναῖκες
ὑποβορβόριον· ἡ τρύξ
ὑπόβρυχα· ὑποβρύχια. ὑπὸ τὸ ὕδωρ. ὑπὸ κάτω τῶν κυμάτων βυθισθέντες
ὑπογάιδιον· ὑπόγειον τύμβον
ὑπὸ γαμφηλαῖς· ὑπὸ ταῖς σιαγόσιν
ὑπὸ γαμφηλῇσιν· ὁμοίως
ὑπογεγραμμένη· ἐγκεχριμένη
ὑπόγειον· ὑπὸ τὴν γῆν
ὑπογενειάζων· λιτανεύων. ἀπὸ τοῦ γενείου ἁπτόμενος
ὑπογλωττίς· εἶδος στεφάνου. καὶ πάθος τι κατὰ τὴν γλῶτταν. καὶ μέρος ἐνστόμιον
ὑπὸ γλωχῖνα· ὑπὸ τὴν γωνίαν
ὑπόγνυθα· τὸ καθῆσθαι τὰς χεῖρας ἔχοντα ὑπὸ γνάθον
ὑπογράμματα· στιμίσματα τῶν ὀφθαλμῶν
ὑπογραμμός· τύπος. μίμημα
ὑπογράφειν· τυποῦσθαι
ὑπογραφῆναι· εἰσακουσθῆναι
ὑπογραφίον· τῶν ἐπὶ τῷ σώματι δεδανεισμένων
ὑπόγυον· προσδόκιμον. ἐγγύς, ἢ ὁμοῦ, καὶ τὸ πρὸ ὀλίγου γεγονός, καὶ τὸ ἕτοιμον, πρόσφατον
ὑπὸ δαΐδων· ὑπὸ λαμπάδων
ὑποδέγμενος· ὑποδεχόμενος
ὑποδεέστερος· ταπεινότερος
ὑποδεής· ἐνδεής, καταδεής. ὑπόφοβος
ὑποδενδρυάζειν· τὸ ἐξ ἀφανοῦς καὶ αἰφνιδίως ἐπιφαίνεσθαι
ὑποδεξίη· ὑποδοχή, ἢ ἡ χορηγία πρὸς ὑποδοχήν
ὑποδέραια· ὑποτραχήλια
ὑποδέραιον· ὑποδείριον καὶ περιτραχήλιον
ὑποδερίς· ὁρμίσκος. ἔνιοι πλοκίον τι περιτραχήλιον καὶ μέρος τι
ὑποδέσματα· ἐνέχυρα
ὑποδέσμιος· ὑποτεθείς
ὑπὸ δʼ ἔτεινε· ὑπέβαλλεν
ὑποδῆσαι· ἐνεχυραθῆναι. Ἰταλιῶται
ὑπόδειγμα· σημεῖον
ὑποδιδάσκαλος· χοροδιδάσκαλος
ὑπόδικος· ὑπεύθυνος. χρεώστης. ἔνοχος δίκης
ὑποδμώς· ὑποτεταγμένος, δοῦλος, θεράπων
ὑπόδρα· ὑποβλεψάμενος, βλαπτικός
ὑποδράξ· ὁμοίως
ὑποδρακεῖν· ὑποπτεύσας
ὑπόδρα ἰδών· δεινῶς ὑποβλεψάμενος, ἢ ὑποβλέψας
ὑποδραμών· ὑφερπύσας
ὑποδρασίας· τὰς ἔχθρας
ὑποδρασίη· ὑποψία
ὑποδρήσσουσιν· ὑπουργοῦσιν, ὑπηρετοῦσιν
ὑπὸ δρόμον· ὑπὸ τροχασμόν. ὑπὸ κακοήθειαν
ὑποδρόμους· στόμια
ὑποδύεσθαι· δειλιᾶν
ὑποδῦναι· ὑπεκδῦναι
ὑποδύντες· ὑπεισελθόντες
ὑποδύς· ὑποβάς, ὑπεισελθών
ὑποδύτης· τὸ ἐσώτερον ἱμάτιον
ὑπόεικεν· ἀνεχώρει
ὑποείξομαι· ὑποχωρήσω
ὑποέστης· χιτών
ὑποεχμένη· ὑπείκουσα. θεραπεύουσα
ὑποζάκοροι· νεωκόροι
ὑποζατηθείς· ὑποκατασχών
ὑποζύγια· κτήνη τὰ ὑπὸ τὸν ζυγόν, καὶ πάντα τὰ ἐζευγμένα
ὑποθέσθαι· συμβουλεῦσαι
ὑποθέσεις· καταβολαί. πράγματα. αἰτίαι, προφάσεις
ὑπόθεο· ὑπόθου. συμβούλευσον
ὑπόθευτον· Ῥόδιοι ἐπὶ θυσίας
ὑποθήκη· παραίνεσις, διδασκαλία. ἢ ἐνέχυρον. ἢ συμβουλή
ὑποθημοσύνη· τὰ αὐτά
ὑποθήμων· ὑποθέσεις καταγράφων
ὑποθήσομαι· διδάξω καὶ ὑπόθου ὁμοίως
ὑποθυμίς· στέφανος ὑποτράχηλος
ὑποιατιθείς· ὑποστρατευθείς
ὑποίζεσθαι· ὑπονοεῖν
ὑποικουρεῖ· ἀντὶ τοῦ συνέστη καὶ γεγάμηται
ὑποικουροῦσα· εἰς βάθος οἰκοῦσα
ὑποίσει· ὑφέξει, βαστάσει
ὑποιστά· φορητά, βαστακτά
ὑποίσω· ὑπενέγκω, ὑπομενῶ, καὶ τὰ ὅμοια
ὑποκαθῆσθαι· ἐνεδρεύειν
ὑποκάλυκα· ὑπὸ τὴν κλεῖδα τοῦ πυρός
ὑποκείσεται· ὑποβληθήσεται
ὑποκεντά· ὑπομονητικά
ὑποκέοιτο· ὑποκείσεται
ὑπὸ κεύθεα· ὑπὸ κοῖλα
ὑποκυσσαμένη· ἐγκυοῦσα
ὑποκόλπιον τοῦ χοροῦ· τῆς στάσεως χῶραι αἱ ἄτιμοι
ὑποκομψίας· τὸ κομψὸν ὑποφαίνων
ὑποκορίζεσθαι· ὑποκοριστικοῖς λόγοις χρῆσθαι, ἤτοι κολακεύειν
ὑποκοριζόμενος· ὁμοίως
ὑπὸ κρασίν· ὑπὸ ταῖς κεφαλαῖς
ὑποκρέκειν· ἐπὶ τῶν ἵππων, πορείας τις τρόπος, βῆμα
ὑπὸ κράτεσφιν· ὑπὸ τῇ κεφαλῇ
ὑποκριθῆναι· ἀποκριθῆναι
ὑποκρίναιτο· ὑποκρίσει τι ποιῶν
ὑποκρίνοιτο· ἀποκρίνοιτο. ἔνθεν καὶ ὑποκριτής, ὁ ἀποκρινόμενος πρὸς τὸν χορόν
ὑπόκρισις· εἰρωνεία. ὑπουλότης. δόλος
ὑποκριτής· μάντις. καὶ ὁ ἐν τῇ σκηνῇ ἀποκρινόμενος
ὑποκρούει· ἀντιλέγει
ὑποκρουνιδία· θυσία τις παρὰ Κνιδίοις
ὑποκρουσταλίς· εἶδος τοῦ λίνου σπέρματος
ὑποκυδές· ὑποφρύδιον
ὑπόκυκλα· τοὺς ἀστραγάλους τοὺς ὑποτιθεμένους τῷ πυθμένι τῶν τριπόδων
ὑποκυησαμένη· ὑπὸ γαστρὸς ἔχουσα ἐγκοίλιον
ὑπόκυκλον· ὑπότροχον, ἢ κάτωθεν σπεῖραν ἔχοντα
ὑποκυσσαμένη· ἔγκυος γενομένη, ἐγκύμων
ὑπολαβών· ὑπονοήσας, νομίσας. ἀποκριθείς
ὑπολαΐς· ὄρνις τις τῶν σκωληκοφάγων
ὑπολαλεῖ· ψιθυρίζει
ὑπολάμβανε· νόμιζε. ἀντιτίθει
Ὑπολάμπτειρα· Ἑκάτη ἐν Μιλήτῳ
ὑποληπτέον· νομιστέον
ὑπόληψις· ὑπόνοια, καὶ τὰ ὅμοια
ὑποληΐς· εἶδος ὄρνιθος. ἢ ... λαΐς
ὑποληκᾶν· ὑποκρούειν
ὑπολαπάξας· ὑποκενώσας
ὑπολίζονες· μεγέθει ἐλάσσονες, ὀλιγώτεροι
ὑπολείπει· ἐκλείπει
ὑπόλινον· τὸ ὅρμινον
ὑπὸ λιπαροῖσι· εὐτραφέσι
ὑπόλισφον· ὀλισθηρόν
ὑπολαιόν· ὑποδαιστόν
ὑπομάζιον· θηλάζον παιδίον
ὑπομαλανδριῶδες· εἶδός τι ταρίχου
ὑπομέλαθρα· Ἀρτέμιδος ἐπίθετον, ὡς ὁ Μύνδιος
ὑπομειδιῶντι· γελῶντι
ὑπὸ μηνιθμόν· ὑπὸ τὴν ὀργήν
ὑπομηλαφῆσαι· ψηλαφῆσαι
ὑπομονή· καρτερία
ὑπομνηματιστής· ὁ ὑπόμνημα λέγων
ὑπονέμεσθαι· ἐξαπατᾶν
ὑπὸ νηΐω· τόπος δένδρον ἔχων, ἐν οἷς ἐδέσμευον τὰς ναῦς
ὑπονοεῖ· ὑποπτεύει
ὑπονοθεῦσαι· ὑποφθεῖραι
ὑπόνοια· ὑπερηφανία, θράσος
ὑπονομαί· κλοπαί. ὀχετοί
ὑπονοστήσας· ἐπανελθών, ὑποστρέψας
ὑπονύσσεται· καταπονεῖται
ὑποπαθών· ἠρέμα παθών
ὑποπεράτωσις· τελείωσις
ὑποπεζία· ταπείνωσις
ὑποπερκάζουσι· μεταβάλλουσιν ἐκ τοῦ ὄμφακος καὶ ὑπομελαίνονται
ὑπὸ παντὶ λίθῳ· παροιμία τὸ «ὑπὸ παντὶ λίθῳ σκορπίος εὕδει»
ὑποπιάζομεν· ταπεινοῦμεν. μαραίνομεν. Ὑποπιασμὸς γὰρ ταπείνωσίς ἐστι σώματος
ὑποπῖσαι· ὑποποτίσαι
ὑπὸ Πλάκῳ· ὑπὸ τῷ Πλάκει ὄρει Κιλικίας
ὑπόπλεως· μεστός, ἔμπλεως
ὑποποιεῖται· προσποιεῖται
ὑπὸ πραπίδων· ὑπὸ τῶν φρενῶν
ὑπόπτερος· κοῦφος. καὶ ὑπόπτερος ὁ ταχύς
ὑποπτέρου. ταχείας
ὑποπτεύει· ὑπονοεῖ, ὑπολαμβάνει
ὕποπτος ἐχθρός· .......
ὑπόπτως· ἐχθροειδῶς
ὑπόπτωσις· κατάπτωσις
ὑπόπτωτον· ὑποπῖπτον
ὑπόρεια· τὰ ὑπὸ τὰ ὄρη
ὑπορίνους· τοὺς ὑπὸ ῥινὶ φθεγγομένους
ὑποργηθεῖσα· ὑποχρισθεῖσα
ὑπὸ ῥιπῆς· ὑπὸ τῆς ὁρμῆς
ὑποῤῥάπτεις λόγους· συντίθης
ὑποσακίζειν· ὑπηθεῖν τῷ σάκκῳ. καὶ τὸ προσκόπτειν
ὑποσκελίσει· ἀπατήσει, χλευάσει
ὑπόσκοπον χέρα· Αἰσχύλος. ὥσπερ οἱ ἀποσκοποῦντες, οὕτω κελεύει σχηματίσαι τὴν χεῖρα, καθάπερ τοὺς Πᾶνας ποιοῦσι. σχῆμα δέ ἐστιν ὀρχηστικὸν ὁ σκοπός
ὑπὸ σκήπτρῳ· ὑπὸ τῇ βασιλείᾳ
ὕποσμος· ὀσφραινόμενος
ὑποσμύχει· θλίβει, ἀνιᾷ, καταπονεῖ, ἐκ μεταφορᾶς τῶν τραυμάτων
ὑποσμύχεται· ὑποκαίεται
ὑποσμύχουσα· ἔνδον ἐρεθίζουσα
ὑπόσπονδος· σπονδὰς αἰτήσας
ὑποσσείουσι· κάτωθεν ἕλκουσιν
ὑπόστα· ὑπόμενε
ὑποστάθμη· τρυγία, τρύξ
ὑποσταίη· ὑπόσχοιτο
ὑπόστασις· πρόσωπον
ὑποσταχύοιτο· ὑπαύξοιτο ἀπὸ τοῦ στάχυος
ὑποστειλάμενος· ὑποκρυψάμενος. φοβηθείς
ὑποστέλλεσθαι· ἀναδύεσθαι. δολιεύεσθαι. ὑποκρίνεσθαι
ὑποστέλλεται· φοβεῖται. καὶ τὰ ὅμοια
ὑπόστερνον· ὑπογάστριον
ὑπόστημα· πλῆθος
ὑποστῆσαι· ὅταν τις ἐγκάθετον στήσῃ ἐπὶ τῷ ὠνήσασθαί τι
ὑποστήσεται· ὑπομενεῖ
ὑποστήτω· ὑποταγήτω, εἰξάτω, παραχωρησάτω
ὑποστολή· δειλία, φυγή
ὑπόστροφον· ἀφιγμένον, ὑποστρέφοντα
ὑπόστρωμα· περίστρωμα
ὑπόσχεο· ὑπόσχου, ἐπαγγέλλου
ὑποσχεῖν· ὑποβαλεῖν, δοῦναι
ὑποσχέσεις· ἐπαγγελίαι
ὑπόσχωμαι· ὑποβάλωμαι, ἐπαγγέλλωμαι
ὑποσχών· τὰ αὐτά
ὑποτέτροφεν· ὑπέτροφεν
ὑποτίθεται· συμβουλεύει
ὑποτιμήσεως· προφάσεως
ὑποτίτθια· θηλάζοντα, γαλουχούμενα παιδία
ὑποτονθορύζει· γογγύζει
ὑποτοπάσαι· ὑπολαβεῖν, ὑπονοεῖν
ὑποτοπήσομεν· ὑπονοήσομεν
ὑποτρέχοντες· ὑπεισερχόμενοι, σπεύδοντες
ὑπότριμμα· ἐκ φοίνικος καὶ μέλιτος καὶ κυμίνου καὶ ἄλλων τινῶν ἀρτυμάτων ἔργον
ὑποτρύζει· ὑποβάλλει. ὑποψιθυρίζει. γογγύζει
ὑπότροπον· ὑπεστροφότα, ἐπανελθόντα ἐκ δευτέρου
ὑπότροπος· ἐξ ὑποστροφῆς
ὕπουλος· ὕποπτος, δόλιος, ὑποκριτής, ὀλέθριος, ἀσυμφανής. Ὕπουλα δὲ λέγεται τὰ μὴ φανερὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἕλκη
ὑπουργεῖ· ὑπηρετεῖ
ὕπουρα· ὑπὸ τὰ ὄρη
ὑποφαίνει· φανεροῖ, δεικνύει
ὑποφαίσεις· εἰς θεωρίας
ὑποφέρει· ὑπομένει
ὑποφέρονται· ὑποβάλλονται
ὑποφῆται· μάντεις, προφῆται, ἱερεῖς, διερμηνευταί, χρησμολόγοι
ὑποφήτορες· ὑποτεταγμένοι
ὑποφθάς· προφθάσας
ὑποφθαμένη· προφθάσασα
ὑπόφορος· ὑπὸ τέλος, ὑπεύθυνος
ὑποφωνῆσαι· ὑποδεῖξαι
Ὑποχαλκίς· ἡ ὑπὸ Ὁμήρου Χαλκὶς διὰ τὸ κεῖσθαι ὑπό τι ὄρος
ὑπώπια· τὰ ὑπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς οἰδήματα. ἀπὸ μέρους δὲ ὅλην τὴν ὄψιν δηλοῖ. καὶ τὰ πελιώματα
ὑπωπίς· ἡ θαψία
ὑπώρεια· τὸ κάτω μέρος τοῦ ὄρους
ὑπωρόφιον· ὑπόστεγον
ὑράξ· μίγδην, ἀναμίξ
ὑρειγαλέον· διεῤῥωγός
Ὑρία· πόλις Βοιωτίας
ὑριατόμος· ὁ τὰ κηρία τέμνων τῶν μελισσῶν
ὕριγγα· πτύον. Σαλαμίνιοι
ὑρίσιδα· σπυρίδιον, σπυρίς
ὑρισός· φορμός
Ὑρμίνη· πόλις
ὕρον· σμῆνος. Κρῆτες. ἥσυχον
Ὑῤῥάδιος· ἀπό τινος τῶν προγόνων, ἄδοξος, ἢ εἰκαῖος. ῎Υῤῥα παιδίον
ὕῤῥαχα· πρίσχη
ὑῤῥώφθαι· φληναφᾶν
ὑρτακός· ὄστρεον
ὑρτάνα· ἀπομάχυτρας
ὑρτήρ· πλυνεύς
ὔρχας· ἄμφωτον κεράμιον, καὶ βικῶδες τὸ εἶδος
ὔρχη· ἐφʼ ἧς τὰ φορτία φέρουσιν οἱ ναῦται
ὗς· χοῖρος, ἢ σῦς. καὶ ἰχθῦς
ὗς· ἀλείφαβοῦς· οἱ γὰρ Σκύθαι ἀλείμματι χρῶνται ὑείῳ καὶ μοσχείῳ στέατι
ὕσας· βρέξας
ὕσγινον· βάμμα τι
ὔσδοι· ὄζοι, κλάδοι
ὗσαι· βρέξαι
ὕσειμι· ἐκεῖ βαδίζω
ὗς ἐκώμασα· παροιμία ἐπὶ τῶν ἀκόσμως τι ποιούντων
ὑσθλός· σαλός, φλύαρος
ὕσκλοι· ἀγκύλαι, βρόχοι, οὓς ἡμεῖς ὕσκλους τῶν ὑποδημάτων καὶ τὰς λέγνας τῶν ἱματίων
ὑσκυθά· ὑὸς ἀφόδευμα
ὑσκίνιοι· ὑσκάνιοι
ὑσμῆθες· οὐσίαι
ὑσμίνας· μάχας
ὑσμίνη· μάχη. παράταξις. ταραχή. σύνοδος
ὑσόν· τὸ ὅσον. βοὸς σὺν ἀρότρῳ συναναστροφή
ὕσπληξ· βαλβίς. μύωψ, ὁ πλήσσων τοὺς βόας. καὶ παγὶς λύκων
ὕσπληγα· τὸ ῥόπτρον. τῆς σφραγῖδος
ὕσπληγξ· ἄφεσις, ἀφετηρία. πάγη.
ὑσπολεῖν· συβωτεῖν
ὕσσακος· ὑστακός
ὕσταξ· πάσσαλος κεράτινος
Ὑσσέλινον· τὸ νῦν Ἀραχναῖον ὄρος ἐν Ἄργει καλούμενον
ὕσσωπος· βοτάνη σμήχουσα
ὑστάδα· ἡ δασεῖα ἄμπελος
ὑστακητεῖ· φενακίζει
ὑστάς· πλαστὰς ἀμπέλων
ὕστατα· ἔσχατα
ὕστατον· ἐσχάτιον, τελευταῖον
ὑστέρα· μήτρα
ὑστεροβουλία· μετάνοια, μετάμελος, ἡ ἐσχάτη βουλή
ὕστερον· ἧσσον, ἧττον, ἔσχατον
ὑστερόπους· ὕστερον ἐρχόμενος
ὑστερόποτμος· ᾧ ζῶντι ὁ τάφος ὡς τεθνηκότι γέγονεν. ἄλλοι τὸν δεύτερον γάμον
ὑστιακκός· ποτήριον ποιόν. Ἰταλιῶται
ὑστρία· κωλεός
ὕστριξ· ζῶον ὀστρακόδερμον, ἐνάλιον, βρώσιμον
ὑστριχίς· μάστιξ πεπλεγμένη ἐξ ὑείων τριχῶν
ὕστρος· γαστήρ
ὗς ὑπὸ ῥόπαλον δραμεῖται· παροιμία ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺς εἰς ὄλεθρον ἐμβαλλόντων
ὑσωπίς· ἡ σάμψυχος
ὑτθόν· τὸ πυρίεφθον
ὕφαιμον· αἱματῶδες
ὑφαίνει· κατασκευάζει
ὑφαίαρ· τὸ ἐπιφυόμενον ταῖς πεύκαις καὶ ἐλάταις
ὑφαίρεσις· μείωσις, στέρησις
ὑφαῖς· ἡ ὤα, λῶμα. φυλακή
ὑφαιρέτρια· μαῖα
ὑφάλοις· τοῖς ὑποκάτω τῆς θαλάσσης ....
ὕφαλος φάτις· ἡ κρύφα ......
ὑφαιρῶ· μειῶ
ὕφασμα· ἱστός τις
ὑφιείς· ὑπενδούς
ὑφίενται· παρομολογοῦσιν
ὑφειμένος· ἐνδεδομένος, κεχαλασμένος, ἠλαττωμένος
… ὑφαίνει· ἐμπρῆσαι. ὑφᾶται. Ἀμερίας
ὑφεῖτο· ὑπεβάλλετο
ὕφεκτον· ὁ λέβης
ὑφέλκεται· προτρέπεται
ὑφέν· ἅμα, ὁμοῦ. καὶ πάθος προσῳδιῶν
ὑφέντες· χαλάσαντες. ὑφελόντες
ὑφείλατο· ἐπῇρεν, ἐκούφισεν
ὑφεξαίρειν· ὑφαιρεῖν, ἐπαίρειν
ὑφεξαιρομένου· ἐπαιρομένου
ὑφέξει· παραστήσει
ὑφέξελε· ἔπαρον
ὑφέξω· δώσω
ὑφέσει· ὑποκαταβάσει
ὕφεσις· ὑπένδοσις, ταπείνωσις, ἐλάττωσις, χάλασις
ὑφεσμούς· συμποδισμούς
ὑφεστάναι· εἶναι, ὑπάρχειν
ὑφεστώς· ὀχετός
ὑφεστώς· ἐνυπόστατος, ὑποκείμενος
ὑφεττόν· ὑπομονητόν
ὑφήγησις· ἐξήγησις
ὑφήμενος· καθήμενος, ταπεινός
ὑφῆναι· κατασκευάσαι
ὑφηνίοχος· ἡνίοχος
ὑφιεμένον· ἐνδεδομένον, τεταπεινωμένον
ὑφιζάνει· ἐλαττοῦται, ὑποκάθηται, ὑφίεται
ὑφιζάνοντι· ὑποκαθημένῳ
ὑφίησιν· ὑποχαλᾶ, ἐλαττοῖ, μειοῖ
ὑφιστάς· ὑποτιθείς
ὑφίσταται· ὑπομένει
ὑφορᾷ· φοβεῖται
ὑφόριον· ὕποπτον
ὑφόλμιον· μέρος τι τοῦ αὐλοῦ πρὸς τῷ στόματι, ἢ αἱ γλωττίδες. καὶ ὑπόθεμά τι
ὑφόρμιον· χρυσοῦν κοσμάριον
ὑφορώμενος· ὑποβλεπόμενος, φοβούμενος, ὑπονοῶν
ὑφόωσιν· ὑφαίνουσιν
ὕφυδρον· ὑποβρύχιον
ὑφʼ οὗ· παρʼ οὗ
ὑφʼ ᾧ· ἐν ᾧ
ὑφʼ ὧν· ὑπὸ τῶν
ὑφοραθείην· φοβηθείην
ὑφορᾶσθαι· διανοεῖσθαι
ὑφορώμενον· τὰ αὐτά
ὕχιος· νύξ
ὑψαγορεῖ· μεγαληγορεῖ
ὑψαύχενες· γαῦροι. ἢ ὑπερήφανοι
ὑψαυχεῖν· μεγαλαυχεῖν
ὑψεῖται· τραπεζῖται ἀργυρίου
ὑψηγορία· ὑπερηφανία
ὑψηρεφές· ἐν ὕψει τὸν ὄροφον ἔχον, ἢ ὑψηλὴν ὀροφήν. ἐξ οὗ τὸ μέγα καὶ ὑψηλὸν δηλοῖ
ὑψηλόν· μέγα
ὑψητησινίο· ὑψηλῆς, μεγάλης
ὑψηχέες ἵπποι· ἀπὸ τοῦ εἰς ὕψος ἔχειν τοὺς τραχήλους, οἷον ὑψαύχενες, ἢ μεγαλόφωνοι
ὑψ … μετέωρον· ἄνω. ὑψηλοῦ
ὑψιβάμονος· ἐν ὕψει βαίνοντος
ὑψίζυγος· ὑψηλὴν ἔχων τὴν καθέδραν
ὕψι δʼ ἐπʼ εὐνάων ὁρμίσσομεν· μετέωρον αὐτὴν ἐπὶ ἀγκυρῶν ὁρμίσσομεν
ὑψικέραυνος· ἡ διάπυρος πληγή
ὑψικόλωνον· τραχεῖαν. ὑψηλήν
ὑψίκομος· φοίνιξ. καὶ ὁ ἄνω τὰς τρίχας ἔχων
ὑψιμέδων· ἐν ὕψει βασιλεύων
ὕψιον· μεῖζον. μετέωρον
ὑψιπέτηλον· ὑψηλόν, μακρόν
ὑψιπέτης· εἰς ὕψος πετόμενος
ὑψιπόρους· διʼ ὕψους τρέχοντας
ὑψίπυλον· ὑψηλὰς πύλας ἔχον
ὑψίστολοι· οἱ ἄνω ἐσταλμένοι τοὺς χιτῶνας
ὑψιτελέες· ταχιτῶνες. ζτʹ
ὕψιστον· ὑψηλότατον
ὑψιτένων· ὑψαύχην, ὑψηλὸς τῷ φρονήματι
ὑψιφοίτης· ὑψηλοπόρος
ὑψόθι· ἄνωθι
ὑψόσε· εἰς ὕψος
ὑψόροφον· ὑψηλόν, μέγα
ὑψοῦ· ἄνω ἐν ὕψει
ὑψοῦ διᾴττει· εἰς ὕψος ὁρμᾷ
ὕω· βρέχω
ὑωλυνύων· μολύνων
ὑωδία· ἀηδία. φυρμὸς ἐν βορβόρῳ
ὑωδίνων· φύρων. βορβορῶν. μολύνων
ὕων· βρέχων, ὑγραίνων
ὑψιστάριος· αἵρεσις, ὥς φασι, τῶν τὸν ὕψιστον σεβομένων