eul_wid: lok-aa
Fragments on Feasts and FollyἈποσπάσματα περὶ Ἑορτῶν καὶ Μωρίας
Diphilus the Comic Poet of Sinope Fragments on Feasts and Folly PDF
| book 1 | [spk_β]τί τοῦτο; ποδαπὸς οὗτος; Β. χελιδόνειος ὁ δασύπους, γλυκεῖα δ’ ἡ μίμαρκυς. |
| book 2 | ἅψαντες λύχνον λυχνεῖον ἐζητοῦμεν. |
| book 3.1 | ὦ τοιχωρύχον ἐκεῖνο καὶ τῶν δυναμένων λαγύνιον ἔχον βαδίζειν εἰς τὰ γεύμαθ’ ὑπὸ μάλης, καὶ τοῦτο |
| book 3.2 | πωλεῖν, μέχρι ἂν ὥσπερ ἐν ἐράνῳ[ln_5]εἷς λοιπὸς ᾖ κάπηλος ἠδικημένος ὑπ’ οἰνοπώλου. |
| book 4 | ὦ μακάρι’, ἀτυχεῖν θνητὸς ὢν ἐπίστασο, ἵν’ αὐτὰ τἀναγκαῖα δυστυχῇς μόνον, πλείω δὲ διὰ τὴν ἀμαθίαν μὴ προσλάβῃς. |
| book 5.1 | ἔσθ’ ὑποχέασθαι |
| book 5.2 | πλείονας, πιεῖν γέ τι ἁδρότερον ἢ τῶν Ῥοδιακῶν ἢ τῶν ῥυτῶν. |
| book 6 | ἀλλ’ ὁ πανὸς ὕδατός ἐστι μεστός. |
| book 7 | ἐκφυγγάνω |
| book 8 | κάθου |
| book 12 | λάγυνον ἔχω κενόν, ὦ γραῦ, θύλακον δὲ μεστόν. |
| book 13 | βρώσιμον |
| book 14.1 | ἥκει |
| book 14.2 | φερόμεν’ αὐτόματα πάντα τἀγαθά, ῥάφανος λιπαρά, σπλαγχνίδια |
| book 14.3 | πολλά, σαρκία ἁπαλώτατ’, οὐδὲν μὰ Δία |
| book 14.4 | τοῖς ἐμοῖς βλίτοις ὅμοια |
| book 14.5 | πράγματ’, οὐδὲ ταῖς[ln_5]θλασταῖς ἐλάαις. |
| book 16 | κραυγασμός |
| book 17.1 | [spk_β]πόσοι τὸ πλῆθός εἰσιν οἱ κεκλημένοι εἰς |
| book 17.2 | τοὺς γάμους, βέλτιστε, καὶ πότερ’ Ἀττικοὶ ἅπαντες, ἢ κἀκ |
| book 17.3 | τοὐμπορίου |
| book 17.4 | τινές; Β. τί δαὶ τοῦτ’ ἔστι |
| book 17.5 | πρὸς σὲ τὸν μάγειρον; Α. τῆς τέχνης[ln_5]ἡγεμονία τίς ἐστιν αὐτῆς, ὦ πάτερ, τὸ τῶν ἐδομένων τὰ στόματα |
| book 17.6 | προειδέναι. οἷον Ῥοδίους κέκληκας· εἰσιοῦσι δὸς εὐθὺς ἀπὸ θερμοῦ τὴν μεγάλην αὐτοῖς |
| book 17.7 | σπάσαι, ἀποζέσας σίλουρον ἢ λεβίαν, ἐφ’ ᾧ[ln_10]χαριεῖ πολὺ μᾶλλον ἢ μυρίνην |
| book 17.8 | προσεγχέας. Β. ἀστεῖον ὁ σιλουρισμός. Α. ἂν Βυζαντίους, ἀψινθίῳ σπόδησον ἅττ’ ἂν |
| book 17.9 | παρατιθῇς, κάθαλα |
| book 17.10 | ποιήσας πάντα κἀσκοροδισμένα. διὰ γὰρ τὸ πλῆθος τῶν |
| book 17.11 | παρ’ αὐτοῖς ἰχθύων[ln_15]πάντες βλιχανώδεις εἰσὶ καὶ μεστοὶ λάπης. |
| book 18.1 | [spk_β]ἔστιν ἔνδον ὄξος ὀξύ σοι; Β. ὑπολαμβάνω, παιδάριον, ὀπὸν εἰλήφαμεν. ἄριστα |
| book 18.2 | τούτοις πάντα |
| book 18.3 | πιέσω καὶ πυκνά. ἡ φυλλὰς ἡ δριμεῖα |
| book 18.4 | περιοισθήσεται·[ln_5]τῶν |
| book 18.5 | πρεσβυτέρων γὰρ |
| book 18.6 | ταῦτα τῶν ἡδυσμάτων ἀναστομοῖ τάχιστα τᾀσθητήρια, τό τε νωκαρῶδες καὶ κατημβλυωμένον ἐσκέδασε κἀποίησεν ἡδέως |
| book 18.7 | φαγεῖν. |
| book 19.1 | εἶτ’ οὐ μαλάκ’, ὦ δύστην’, ἔχεις, σκευάριον, ἐκπωμάτιον, ἀργυρίδιον; οὐκ ἐκδραμεῖ λαβὼν |
| book 19.2 | ταδὶ δώσεις τ’ ἐμοὶ παρακαταθήκην; |
| book 20.1 | ἔγχεον μεστήν· τὸ θνητὸν |
| book 20.2 | περικάλυπτε τῷ θεῷ· πῖθι. ταῦτα γὰρ |
| book 20.3 | παρ’ ἡμῶν Διὸς ἑταιρείου, πάτερ. |
| book 21 | μναδάρια |
| book 22.1 | οἷος ἐσθίειν |
| book 22.2 | πρὸ ἡμέρας ἀρξάμενος ἢ πάλιν |
| book 22.3 | πρὸς ἡμέραν. |
| book 23 | Στίλπωνός ἐστι βύσμαθ’ ὁ Χαρίνου λόγος. |
| book 24.1 | ὁ γὰρ κόλαξ καὶ στρατηγὸν καὶ δυνάστην καὶ φίλους καὶ τὰς πόλεις ἀνατρέπει λόγῳ κακούργῳ μικρὸν ἡδύνας |
| book 24.2 | χρόνον. νῦν δὲ καὶ καχεξία |
| book 24.3 | τις ὑποδέδυκε |
| book 24.4 | τοὺς ὄχλους·[ln_5]αἱ κρίσεις θ’ ἡμῶν νοσοῦσι, καὶ τὸ πρὸς χάριν |
| book 24.5 | πολύ. |
| book 26.1 | ἄρτους |
| book 26.2 | σποδίτας κρησερίτας |
| book 26.3 | περιφέρειν |
| book 27 | ὁλοσχερῶς |
| book 29 | λάγυνος |
| book 30.1 | ὦ τόνδ’ ἐποπτεύουσα καὶ κεκτημένη Βραυρῶνος ἱεροῦ θεοφιλέστατον τόπον, Λητοῦς Διός |
| book 30.2 | τε τοξόδαμνε |
| book 30.3 | παρθένε, ὡς οἱ τραγῳδοί φασιν, οἷς ἐξουσία[ln_5]ἔστιν λέγειν ἅπαντα καὶ ποιεῖν μόνοις. |
| book 31 | ἰτητέον |
| book 32.1 | νόμιμον |
| book 32.2 | τοῦτ’ ἐστί, βέλτιστ’, ἐνθάδε Κορινθίοισιν, ἄν |
| book 32.3 | τιν’ ὀψωνοῦντ’ ἀεὶ λαμπρῶς ὁρῶμεν, τοῦτον ἀνακρίνειν πόθεν ζῇ καὶ τί ποιῶν· κἂν μὲν οὐσίαν ἔχῃ,[ln_5]ἧς αἱ πρόσοδοι λύουσι τἀναλώματα, ἐᾶν ἀπολαύειν |
| book 32.4 | τοῦτον ἤδη τὸν βίον. ἐὰν δ’ ὑπὲρ τὴν οὐσίαν δαπανῶν τύχῃ, ἀπεῖπον αὐτῷ τοῦτο μὴ ποιεῖν ἔτι, ὃς ἂν δὲ μὴ πίθητ’ ἐπέβαλον ζημίαν. |
| book 32.1 | [ln_10][spk_β]ἐὰν δὲ μηδ’ ὁτιοῦν ἔχων ζῇ πολυτελῶς, τῷ δημίῳ παρέδωκαν αὐτόν. Β. Ἡράκλεις. Α. οὐκ ἐνδέχεται γὰρ ζῆν ἄνευ κακοῦ τινος |
| book 32.2 | τοῦτον· συνιεῖς; ἀλλ’ ἀναγκαίως ἔχει ἢ λωποδυτεῖν τὰς νύκτας ἢ τοιχωρυχεῖν,[ln_15]ἢ τῶν |
| book 32.3 | ποιούντων |
| book 32.4 | ταῦτα κοινωνεῖν |
| book 32.5 | τισιν, ἢ συκοφαντεῖν κατ’ ἀγοράν, ἢ μαρτυρεῖν |
| book 32.6 | ψευδῆ. τὸ τοιοῦτον ἐκκαθαίρομεν γένος. Β. ὀρθῶς γε νὴ Δί’. ἀλλὰ δὴ τί τοῦτ’ ἐμοί; Α. ὁρῶμεν ὀψωνοῦνθ’ ἑκάστης ἡμέρας[ln_20]οὐχὶ μετρίως βέλτιστέ ς’, ἀλλ’ ὑπερηφάνως. οὐκ ἔστιν ἰχθυηρὸν ὑπὸ σοῦ μεταλαβεῖν. συνῆκας ἡμῶν εἰς τὰ λάχανα τὴν πόλιν. περὶ τῶν |
| book 32.7 | σελίνων μαχόμεθ’ ὥσπερ Ἰσθμίοις. λαγώς |
| book 32.8 | τις εἰσελήλυθ’, εὐθὺς ἥρπακας. |
| book 32.1 | [ln_25]πέρδικα δ’ ἢ κίχλην γε νὴ Δί’ οὐκ ἔτι ἔστιν δι’ ὑμᾶς οὐδὲ πετομένην ἰδεῖν. τὸν ξενικὸν οἶνον ἐπιτετίμηκας |
| book 32.2 | πολύ. |
| book 33.1 | οὐ πώποτ’ ἰχθῦς οἶδα |
| book 33.2 | τιμιωτέρους ἰδών. Πόσειδον, εἰ δεκάτην ἐλάμβανες αὐτῶν ἀπὸ τῆς |
| book 33.3 | τιμῆς ἑκάστης ἡμέρας, πολὺ τῶν θεῶν ἂν ἦσθα |
| book 33.4 | πλουσιώτατος.[ln_5]ὅμως δὲ τούτων εἴ με |
| book 33.5 | προσγελάσειέ τις, ἐδίδουν |
| book 33.6 | στενάξας ὁπόσον αἰτήσειέ με. γόγγρον μέν, ὥσπερ ὁ Πρίαμος τὸν Ἕκτορα, ὅσον εἵλκυσεν, τοσοῦτο καταθεὶς ἐπριάμην. |
| book 34.1 | [spk_β]πουλύπους ἔχων ἁπάσας ὁλομελεῖς τὰς |
| book 34.2 | πλεκτάνας. Β. οὐ περιβεβρωκὼς αὑτόν ἐστι, φίλτατε. |
| book 35 | τὴν νύκτ’ ἐκείνην διεκαραδόκησεν. |
| book 36 | ὁ περιφόρητος Ἀρτέμων |
| book 38.1 | εἴ μοι |
| book 38.2 | συνήθης, Φαίδιμ’, ὢν ἐτύγχανεν ὁ Χαβρίου Κτήσιππος, εἰσηγησάμην νόμον ἄν |
| book 38.3 | τιν’ οὐκ ἄχρηστον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, ὥστ’ ἐπιτελεσθῆναί ποτ’ αὐτῷ τοῦ πατρὸς[ln_5]τὸ μνῆμα, κατ’ ἐνιαυτὸν ἕνα λίθον ἁμαξιαῖον· καὶ σφόδρ’ εὐτελὲς λέγω. |
| book 40 | [spk_β]ὁ δὲ κανδύταλις οὗτος τί δύναται, καὶ τί ἐστιν; Β. ὥσπερ εἰ εἴποις ἀορτάς. |
| book 41.1 | χύτρον μέγαν |
| book 41.2 | παρὰ τοῦ μαγείρου |
| book 42 | ἐξιδιάσασθαι |
| book 43.1 | οὐ μὴ παραλάβω ς’ οὐδαμοῦ, Δράκων, ἐγὼ ἐπ’ ἔργον οὗ μὴ διατελεῖς τὴν ἡμέραν |
| book 43.2 | τραπεζοποιῶν ἐν ἀγαθοῖς |
| book 43.3 | πολλοῖς χύδην. οὐ γὰρ βαδίζω |
| book 43.4 | πρότερον ἂν μὴ δοκιμάσω[ln_5]τίς ἐσθ’ ὁ θύων, ἢ πόθεν |
| book 43.5 | συνίσταται τὸ δεῖπνον, ἢ κέκληκεν ἀνθρώπους τίνας. ἔστιν δ’ ἁπάντων τῶν γενῶν μοι διαγραφή, εἰς |
| book 43.6 | ποῖα μισθοῦν ἢ φυλάττεσθαί με δεῖ. οἷον τὸ κατὰ τοὐμπόριον, εἰ βούλει, γένος. |
| book 43.1 | [ln_10]ναύκληρος ἀποθύει |
| book 43.2 | τις εὐχήν, ἀποβαλὼν τὸν ἱστὸν ἢ πηδάλια |
| book 43.3 | συντρίψας νεώς, ἢ φορτί’ ἐξέρριψ’ ὑπέραντλος γενόμενος· ἀφῆκα τὸν |
| book 43.4 | τοιοῦτον· οὐδὲν ἡδέως |
| book 43.5 | ποιεῖ γὰρ οὗτος, ἀλλ’ ὅσον νόμου χάριν.[ln_15]ὁμοῦ δὲ ταῖς |
| book 43.6 | σπονδαῖσι διαλογίζεται |
| book 43.7 | τοῖς |
| book 43.8 | συμπλέουσιν ὁπόσον ἐπιβάλλει μέρος |
| book 43.9 | τιθείς, τά θ’ αὑτοῦ σπλάγχν’ ἕκαστος ἐσθίει. ἀλλ’ ἕτερος εἰσπέπλευκεν ἐκ Βυζαντίου |
| book 43.10 | τριταῖος, ἀπαθής, εὐπορηκώς, περιχαρὴς[ln_20]εἰς δέκ’ ἐπὶ τῇ μνᾷ γεγονέναι καὶ δώδεκα, λαλῶν τὰ ναῦλα καὶ δάνει’ ἐρυγγάνων, ἀφροδίσι’ ὑπὸ κόλλοψι μαστροποῖς |
| book 43.11 | ποιῶν· ὑπὸ τοῦτον ὑπέκυψ’ εὐθὺς ἐκβεβηκότα, τὴν δεξιὰν ἐνέβαλον, ἐμνήσθην Διὸς[ln_25]σωτῆρος, ἐμπέπηγα τῷ διακονεῖν. τοιοῦτος ὁ τρόπος. μειράκιον ἐρῶν πάλιν τὰ πατρῷα βρύκει καὶ σπαθᾷ, πορεύομαι. ἀπὸ συμβολῶν |
| book 43.12 | συνάγοντα νὴ Δί’ ἕτερά που ἐνέβαλεν εἰς τὸν κέραμον ἐνευρημένα, |
| book 43.1 | [ln_30]τὰ κράσπεδ’ ἀποθλιβέντα καὶ κεκραγότα ‘ὀψάριον ἀγοραῖον |
| book 43.2 | ποιεῖν τίς βούλεται;‘ ἐῶ βοᾶν· πληγὰς γὰρ ἔνι |
| book 43.3 | προσλαμβάνειν ἐλθόντα καὶ τὴν νύχθ’ ὅλην διακονεῖν. τὸ μισθάριον γὰρ ἂν ἀπαιτῇς, ‘ἁμίδα μοι[ln_35]ἔνεγκε |
| book 43.4 | πρῶτον‘ φησίν. ‘ὄξος ἡ φακῆ οὐκ εἶχε.‘ πάλιν ᾔτησας, ‘οἰμώξει μακρὰ πρῶτος μαγείρων‘, φησίν. ἕτερα μυρία |
| book 43.5 | τοιαῦτα καταλέξαιμ’ ἄν. οὗ δὲ νῦν ς’ ἄγω, πορνεῖόν ἐστι, πολυτελῶς Ἀδώνια[ln_40]ἄγους’ ἑταίρα μεθ’ ἑτέρων |
| book 43.6 | πορνῶν χύδην. |
| book 43.1 | σαυτὸν ἀποσάξεις τόν |
| book 43.2 | τε κόλπον ἀποτρέχων. |
| book 44.1 | ἄριστον ἐπεχόρευσεν ἐκλελεγμένον, εἴ τι νέον ἢ ποθεινόν· ὀστρέων γένη |
| book 44.2 | παντοδαπά, λοπάδων |
| book 44.3 | παρατεταγμένη φάλαγξ, ὀπτῶν ἐπῇττε |
| book 44.4 | σωρὸς ἀπὸ τοῦ τηγάνου,[ln_5]τριμμάτια |
| book 44.5 | τούτοις ἐν θυΐαις ἀργυραῖς. |
| book 45 | ἀπροσδόκητον οὐδὲν ἀνθρώποις πάθος· ἐφημέρους γὰρ τὰς τύχας κεκτήμεθα. |
| book 46.1 | ἐμὲ μὲν οὐχ ὁρᾷς |
| book 46.2 | πεπωκότα ἤδη τ’ ἀκροθώρακ’ ὄντα καὶ θυμούμενον, τονδὶ δὲ ναστόν, Ἀστίωνος μείζονα, ἤδη |
| book 46.3 | σχεδὸν δωδέκατον ἠριστηκότα; |
| book 48.1 | ὑπολαμβάνω τὸ ψεῦδος ἐπὶ σωτηρίᾳ λεγόμενον οὐδὲν |
| book 48.2 | περιποιεῖσθαι δυσχερές. |
| book 49.1 | σὲ μὲν καλοῦσι |
| book 49.2 | ψωμοκόλαφον δραπέτην. |
| book 51.1 | ἐξανίσταμαι τὸν ἀμφιτάπητα |
| book 51.2 | συστορέσας. |
| book 52 | [spk_β]λήκυθον ξύστιν τ’ ἔχεις; Β. ἐγὼ δὲ καὶ ξύστραν. |
| book 53 | ἐν Κέῳ τίς ἡμέρα; |
| book 54 | οὗτοι δεδειπνήκασιν· ὁ δὲ τάλας ἐγὼ κεστρεὺς ἂν εἴην ἕνεκα νηστείας ἄκρας. |
| book 55.1 | καὶ προσέτι |
| book 55.2 | τοίνυν ἐσχάραν, κλίνην, κάδον, στρώματα, σίγυνον, ἀσκοπήραν, θύλακον, ὥστ’ οὐ στρατιώτην ἄν |
| book 55.3 | τις ἀλλὰ καὶ κύκλον ἐκ τῆς ἀγορᾶς ὀρθὸν βαδίζειν ὑπολάβοι.[ln_5]τοσοῦτός ἐσθ’ ὁ ῥῶπος ὃν σὺ περιφέρεις. |
| book 56 | ψῦξον τὸν οἶνον, Δωρί. |
| book 57.1 | εἶτ’ ἐν χάρακι μὲν |
| book 57.2 | ταῦτα καὶ παρεμβολῇ. |
| book 58.1 | [spk_β]ἔγχεον σὺ δὴ πιεῖν. Β. εὐζωρότερόν γε νὴ Δί’, ὦ παῖ, δός· τὸ γὰρ ὑδαρὲς ἅπαν |
| book 58.2 | τοῦτ’ ἔστι τῇ ψυχῇ κακόν. |
| book 59.1 | βουβάλια καρπῶν |
| book 59.2 | παρθένου |
| book 59.3 | φορήματα |
| book 60.1 | εὖ γ’ ὁ κατάχρυσος εἶπε πόλλ’ Εὐριπίδης· ‘νικᾷ δὲ χρεία μ’ ἡ ταλαίπωρός τέ μου γαστήρ.‘ ταλαιπωρότερον οὐδέν ἐστι γὰρ τῆς γαστρός, εἰς ἣν |
| book 60.2 | πρῶτον ἐμβάλοις . .[ln_5]ἀλλ’ οὐχ ἕτερον ἀγγεῖον. ἐν πήρᾳ φέροις ἄρτους ἄν, ἀλλ’ οὐ ζωμόν, ἢ διαφθερεῖς. εἰς |
| book 60.3 | σπυρίδα μάζας ἐμβαλεῖς, ἀλλ’ οὐ φακῆν, οἰνάριον εἰς λάγυνον, ἀλλ’ οὐ κάραβον. εἰς τὴν θεοῖς ἐχθρὰν δὲ ταύτην εἰσφόρει[ln_10]τὰ πάνθ’ ἑαυτοῖς μηδὲν ὁμολογούμενα. κοὐ προστίθημι τἄλλα, διότι |
| book 60.4 | πανταχοῦ διὰ τὴν τάλαιναν πάντα |
| book 60.5 | ταύτην γίνεται. |
| book 61.1 | ὅταν με καλέσῃ πλούσιος δεῖπνον |
| book 61.2 | ποιῶν, οὐ κατανοῶ τὰ τρίγλυφ’ οὐδὲ τὰς |
| book 61.3 | στέγας, οὐδὲ δοκιμάζω |
| book 61.4 | τοὺς Κορινθίους κάδους, ἀτενὲς δὲ τηρῶ τοῦ μαγείρου τὸν καπνόν.[ln_5]κἂν μὲν |
| book 61.5 | σφοδρὸς |
| book 61.6 | φερόμενος εἰς ὀρθὸν |
| book 61.7 | τρέχῃ, γέγηθα καὶ χαίρω |
| book 61.8 | τε καὶ πτερύττομαι· ἂν δὲ πλάγιος καὶ λεπτός, εὐθέως νοῶ ὅτι |
| book 61.9 | τοῦτό μοι τὸ δεῖπνον ἀλλ’ οὐδ’ αἷμ’ ἔχει. |
| book 62.1 | ἀγνοεῖς ἐν |
| book 62.2 | ταῖς ἀραῖς ὅ τι ἐστίν, εἴ τις μὴ φράσει’ ὀρθῶς ὁδόν, ἢ πῦρ ἐναύσει’, ἢ διαφθείρει’ ὕδωρ, ἢ δειπνιεῖν μέλλοντα κωλύσαι |
| book 62.3 | τινά; |
| book 63.1 | οὐ δεῖ παρασιτεῖν ὄντα δυσάρεστον |
| book 63.2 | σφόδρα. |
| book 64.1 | [spk_β]τὸ δειπνάριον ἀνθηρὸν ἦν, γλαφυρὸν |
| book 64.2 | σφόδρα, φακῆς κατ’ ἄνδρα |
| book 64.3 | τρύβλιον μεστὸν μέγα. Β. πρώτιστον οὐκ ἀνθηρόν. Α. ἐπὶ ταύτῃ γέρων εἰς τὸ μέσον ἐπεχόρευσε |
| book 64.4 | σαπέρδης μέγας[ln_5]ὑπό τι δυσώδης οὗτος ηρος ἀνθίαν, ὃν |
| book 64.5 | πολλὰ .. ταῖς κίχλαις ἤδη λέγει. |
| book 65 | καὶ νὴ Δί’ ὄντως εὐθὺς ἐξέπεμπέ με ὄρθριον· ἐκόκκυζ’ ἀρτίως ἁλεκτρυών. |
| book 66.1 | ᾤμην ἐγὼ τοὺς ἰχθυοπώλας τὸ πρότερον εἶναι |
| book 66.2 | πονηροὺς |
| book 66.3 | τοὺς Ἀθήνησιν μόνους. τόδε δ’, ὡς ἔοικε, τὸ γένος ὥσπερ θηρίον ἐπίβουλόν ἐστι τῇ φύσει καὶ πανταχοῦ.[ln_5]ἐνταῦθα γοῦν ἔστιν |
| book 66.4 | τις ὑπερηκοντικώς, κόμην |
| book 66.5 | τρέφων μὲν |
| book 66.6 | πρῶτον ἱερὰν |
| book 66.7 | τοῦ θεοῦ, ὥς |
| book 66.8 | φησιν· οὐ διὰ τοῦτό γ’, ἀλλ’ ἐστιγμένος |
| book 66.9 | πρὸ τοῦ μετώπου |
| book 66.10 | παραπέτασμ’ αὐτὴν ἔχει. οὗτος ἀποκοίνετ’, ἂν ἐρωτήσῃς ‘πόσου[ln_10]ὁ λάβραξ;‘ ‘δέκ’ ὀβολῶν‘ οὐχὶ προσθεὶς ὁποδαπῶν. ἔπειτ’ ἐὰν τἀργύριον αὐτῷ καταβάλῃς, ἐπράξατ’ Αἰγιναῖον· ἂν δ’ αὐτὸν δέῃ κέρματ’ ἀποδοῦναι, προσαπέδωκεν Ἀττικά. κατ’ ἀμφότερα δὲ τὴν καταλλαγὴν ἔχει. |
| book 67 | τί ποτ’ ἐστίν; ὡς ῥαγδαῖος ἐξελήλυθεν. |
| book 68 | δῶρον δ’ ἐμαυτῇ παρὰ θεῶν εὑρημένη |
| book 69.1 | Ἀρχίλοχε, δέξαι τήνδε τὴν μετανιπτρίδα μεστὴν Διὸς |
| book 69.2 | σωτῆρος, ἀγαθοῦ δαίμονος. |
| book 71 | οἷον ἀγοράζειν πάντα, μηδὲ ἓν δ’ ἔχειν, εἰ μὴ κικίννους ἀξίους λίτραιν δυοῖν. |
| book 72 | ἀγαθὸς βαφεὺς ἔνεστιν ἐν τῷ παιδίῳ· ταυτὶ γὰρ ἡμῖν δευσοποιὰ παντελῶς τὰ σπάργαν’ ἀποδέδειχεν. |
| book 73.1 | [spk_β]ἄριστ’ ἀπαλλάττεις ἐπὶ τούτου |
| book 73.2 | τοῦ κύβου. Β. ἀστεῖος εἶ. δραχμὴν ὑπόθες. Α. κεῖται πάλαι. πῶς ἂν βάλοιμ’ Εὐριπίδην; Β. οὐκ ἄν |
| book 73.3 | ποτε Εὐριπίδης γυναῖκα σώσει’. οὐχ ὁρᾷς[ln_5]ἐν |
| book 73.4 | ταῖς |
| book 73.5 | τραγῳδίαισιν αὐτὰς ὡς |
| book 73.6 | στυγεῖ; τοὺς δὲ παρασίτους ἠγάπα. λέγει γέ τοι ‘ἀνὴρ γὰρ ὅστις εὖ βίον κεκτημένος μὴ τοὐλάχιστον |
| book 73.7 | τρεῖς ἀσυμβόλους |
| book 73.8 | τρέφει, ὄλοιτο, νόστου μή ποτ’ εἰς πάτραν |
| book 73.9 | τυχών.‘ |
| book 73.1 | [ln_10][spk_α]Α. πόθεν ἐστὶ ταῦτα, πρὸς θεῶν; Α. τί δέ σοι μέλει; οὐ γὰρ τὸ δρᾶμα, τὸν δὲ νοῦν |
| book 73.2 | σκοπούμεθα. |
| book 74-75.1 | [spk_β]ὀργίζεται; παράσιτος ὢν ὀργίζεται; Β. οὐκ ἀλλ’ ἀλείψας τὴν |
| book 74-75.2 | τράπεζαν τῇ χολῇ ὥσπερ τὰ παιδί’ αὑτὸν ἀπογαλακτιεῖ[ln_3]. . . . . . . . . . . . τότε φάγοις, παράσιθ’. Β. ὅρα[ln_5]ὡς διασέσυρκε τὴν τέχνην· οὐκ οἶσθ’ ὅτι μετὰ τὸν κιθαρῳδὸν ὁ παράσιτος κρίνεται; |
| book 76.1 | ἕλκ’ ἐς μέσον τὸν |
| book 76.2 | φιμὸν ὡς ἂν ἐμβάλῃ. |
| book 77.1 | ἐχηνίασας. ποιοῦσι |
| book 77.2 | τοῦτο πάντες οἱ παρὰ Τιμοθέῳ. |
| book 78.1 | θᾶττον |
| book 78.2 | πλέκειν κέλευε πόρκων |
| book 78.3 | πυκνοτέρους. |
| book 79 | τράγημα, μυρτίδες, πλακοῦς, ἀμύγδαλα. |
| book 79 | [spk_β]Β. ἐγὼ δὲ ταῦθ’ ἥδιστά γ’ ἐπιδορπίζομαι. |
| book 80.1 | [spk_β]πρίστις, τραγέλαφος, βατιάκη, λαβρώνιος. Β. ἀνδραπόδι’ ἤδη |
| book 80.2 | ταῦθ’, ὁρᾷς; Α. ἥκιστά γε, ἐκπωμάτων δ’ ὀνόματα. Β. πρὸς τῆς Ἑστίας; Α. ὁ λαβρώνιος |
| book 80.3 | χρυσῶν δέ, παῖδες, εἴκοσιν. |
| book 81 | ἀνέψυξα |
| book 82 | ὀξίνην οἶνον |
| book 83.1 | πολιὸς |
| book 83.2 | τεχνίτης ἐστὶν ὁ χρόνος, ὦ ξένε· χαίρει μεταπλάττων πάντας ἐπὶ τὰ χείρονα. |
| book 84.1 | διακύψας ὁρῶ διὰ τῆς ὀπαίας κεραμίδος καλὴν |
| book 84.2 | σφόδρα. |
| book 86.1 | ὦ πᾶσι |
| book 86.2 | τοῖς |
| book 86.3 | φρονοῦσι |
| book 86.4 | προσφιλέστατε Διόνυσε καὶ σοφώταθ’, ὡς ἡδύς |
| book 86.5 | τις εἶ· ὃς τὸν |
| book 86.6 | ταπεινὸν μέγα |
| book 86.7 | φρονεῖν |
| book 86.8 | ποιεῖς μόνος, τὸν τὰς ὀφρῦς αἴροντα |
| book 86.9 | συμπείθεις γελᾶν,[ln_5]τόν τ’ ἀσθενῆ τολμᾶν |
| book 86.10 | τι, τὸν δειλὸν θρασύν. |
| book 87.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν |
| book 87.2 | τεχνίον ἐξωλέστερον |
| book 87.3 | τοῦ πορνοβοσκοῦ . . . . . . . κατὰ τὴν ὁδὸν |
| book 87.4 | πωλεῖν |
| book 87.5 | περιπατῶν βούλομαι ῥόδα, ῥαφανῖδας, θερμοκυάμους, στέμφυλα,[ln_5]ἁπλῶς ἅπαντα μᾶλλον ἢ ταύτας |
| book 87.6 | τρέφειν. |
| book 88.1 | οὐκ ἔστι βίος ὃς οὐχὶ κέκτηται κακά, λύπας, μερίμνας, ἁρπαγάς, στρέβλας, νόσους· τούτων ὁ θάνατος καθάπερ ἰατρὸς |
| book 88.2 | φανεὶς ἀπέλυσε |
| book 88.3 | τοὺς ἔχοντας ἀναπαύσας ὕπνῳ. |
| book 89 | ἓν ὀνάριον ἐξ ἀγροῦ μοι καταβαίνει καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀγαπητῶς ὥσπερ κανοῦν μοι πάντ’ ἐνεσκευασμένον, σπονδήν, ὀλάς, ἔλαιον, ἰσχάδας, μέλι. |
| book 90.1 | παρατίθημ’ ὁλοσχερῆ ἄρν’ ἐς μέσον σύμπτυκτον, ὠνθυλευμένον, χοιρίδια |
| book 90.2 | περιφόρινα κρομβώσας ὅλα· δούρειον ἐπάγω χῆνα τῷ φυσήματι. |
| book 91.1 | ἣν οὐδ’ ὁ πατὴρ ἐφίλησεν οὐδεπώποτε, παρ’ ἧς τὸν ἄρτον ἡ κύων οὐ λαμβάνει, μέλαινα δ’ οὕτως ὥστε καὶ ποιεῖν |
| book 91.2 | σκότος. |
| book 92.1 | ὅστις γὰρ αὐτὸς αὑτὸν οὐκ αἰσχύνεται |
| book 92.2 | συνειδόθ’ αὑτῷ φαῦλα διαπεπραγμένῳ, πῶς τόν γε μηδὲν εἰδότ’ αἰσχυνθήσεται; |
| book 93.1 | εἰ τοῦ πατρὸς δόξαιμι κρεῖττόν |
| book 93.2 | σοι λέγειν, ἐμαυτὸν ἀδικῶ κοὐκέτ’ εἰμὶ θεοσεβής, ὅτι τὸν κατασπείραντα λυπῶ κοὐ φιλῶ. |
| book 94.1 | εἰ μὴ τὸ λαβεῖν ἦν, οὐδὲ εἷς |
| book 94.2 | πονηρὸς ἦν. φιλαργυρία |
| book 94.3 | τοῦτ’ ἔστιν, ὅταν ἀφεὶς |
| book 94.4 | σκοπεῖν τὰ δίκαια |
| book 94.5 | τοῦ κέρδους διὰ παντὸς δοῦλος ᾖς. |
| book 95.1 | τέρπομαι γυμνοὺς ὁρῶν |
| book 95.2 | τοὺς ὀξυπείνους καὶ πρὸ τῶν καιρῶν ἀεὶ πάντ’ εἰδέναι |
| book 95.3 | σπεύδοντας. |
| book 96.1 | [spk_β]δειπνεῖ τε καταδὺς πῶς δοκεῖς; λακωνικῶς, ὄξους δὲ κοτύλην— Β. πάξ. Α. τί πάξ; ὀξὶς μέτρον |
| book 96.2 | χωρεῖ τοσοῦτο τῶν Κλεωναίων. |
| book 97 | αὐλὰς θεραπεύειν δ’ ἐστίν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, ἢ φυγάδος ἢ πεινῶντος ἢ μαστιγίου. |
| book 98.1 | ἐν ἡμέραισιν αὐτὸν ἑπτά σοι, γέρον, θέλω |
| book 98.2 | παρασχεῖν ἢ κολοκύντην ἢ κρίνον. |
| book 99 | ἆρ’ ἐστὶν ἀνοητότατον αἰσχροκερδία· πρὸς τῷ λαβεῖν γὰρ ὢν ὁ νοῦς τἄλλ’ οὐχ ὁρᾷ. |
| book 100.1 | ἔργον |
| book 100.2 | συναγαγεῖν |
| book 100.3 | σωρὸν ἐν |
| book 100.4 | πολλῷ χρόνῳ, ἐν ἡμέρᾳ δὲ διαφορῆσαι ῥᾴδιον. |
| book 101.1 | ὅρκος δ’ ἑταίρας |
| book 101.2 | ταὐτὸ καὶ δημηγόρου· ἑκάτερος αὐτῶν ὀμνύει |
| book 101.3 | πρὸς ὃν λαλεῖ. |
| book 102 | ἀνδρὸς φίλου καὶ συγγενοῦς γὰρ οἰκίαν αὑτοῦ νομίζειν δεῖ τὸν ὀρθῶς εὐγενῆ. |
| book 103.1 | ἰσχυρότερον κρίνω τὸ χρυσίον |
| book 103.2 | πολύ· τὰ πάντα |
| book 103.3 | τούτῳ τέμνεται καὶ πράττεται. |
| book 104 | πένητος ἀνδρὸς οὐδὲν εὐτυχέστερον· τὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον μεταβολὴν οὐ προσδοκᾷ. |
| book 105 | πενία δὲ συγκραθεῖσα δυσσεβεῖ τρόπῳ ἄρδην ἀνεῖλε καὶ κατέστρεψεν βίον. |
| book 105a.1 | πενία δὲ τοῖς ἔχουσιν οὐ σμικρὰ νόσος. πενίας γὰρ οὐδείς ἐστι μείζων |
| book 105a.2 | πολέμιος. |
| book 106 | ἄνθρωπός εἰμι, τοῦτο δ’ αὐτὸ τῷ βίῳ πρόφασιν μεγίστην εἰς τὸ λυπεῖσθαι φέρει. |
| book 107.1 | ὥσπερ κυαθίζους’ ἐνίοθ’ ἡμῖν ἡ τύχη ἓν ἀγαθὸν ὑποχέασα |
| book 107.2 | τρί’ ἐπαντλεῖ κακά. |
| book 108.1 | ὡς δεινὸν ἡνίκ’ ἄν |
| book 108.2 | τις ὢν ἐν |
| book 108.3 | φροντίσιν εἰκῆ θεατὴν τὸν |
| book 108.4 | τυχόντα λαμβάνῃ. |
| book 109-110.1 | βέβαιον οὐδέν ἐστιν ἐν θνητῷ βίῳ. βιοῖ γὰρ οὐδεὶς ὃν |
| book 109-110.2 | προαιρεῖται |
| book 109-110.3 | τρόπον. |
| book 111ab | οὐκ ἔστ’ ἀναιδοῦς ζῷον εὐθαρσέστερον. κακὴ γὰρ αἰδὼς ἔνθα τἀναιδὲς κρατεῖ. |
| book 112 | καιρῷ τιθέμενον κέρδος ὡς καρπὸν φέρει. |
| book 113 | ἂν γνῷς τί ἐστ’ ἄνθρωπος, ἡδίων ἔσει. |
| book 114.1 | ὡς μακάριον |
| book 114.2 | φρόνησις ἐν |
| book 114.3 | χρηστῷ τρόπῳ. |
| book 115 | γυναικὸς ἀγαθῆς ἐπιτυχεῖν οὐ ῥᾴδιον. |
| book 116.1 | θνητὸς |
| book 116.2 | πεφυκὼς μὴ εὐλαβοῦ τεθνηκέναι. |
| book 117.1 | λύπης δὲ πάσης γίνετ’ ἰατρὸς |
| book 117.2 | χρόνος. |
| book 118 | εὐμετάβολός ἐστιν ἀνθρώπων βίος. |
| book 119.1 | παχὺς ὠνθυλευμένος |
| book 119.2 | στέατι |
| book 119.3 | Σικελικῷ |
| book 120 | τὸ μὲν Ἄργος ἵππος, οἱ δ’ ἐνοικοῦντες λύκοι. |
| book 121 | ᾠῶν δ’ ἐν αὐτῇ διέτρεχεν νεόττια. |
| book 122 | μόνος γὰρ ἦν λέγων ἄκουσμα κἀκρόαμα. |
| book 123 | καὶ πόδα βόειον οὐδὲ εἷς ὀπτᾷ. |
| book 126.1 | Προιτίδας ἁγνίζων κούρας καὶ τὸν |
| book 126.2 | πατέρ’ αὐτῶν |
| book 126.3 | Προῖτον Ἀβαντιάδην, καὶ γραῦν πέμπτην ἐπὶ τοῖσδε, δᾳδὶ μιᾷ σκίλλῃ τε μιᾷ, τόσα σώματα |
| book 126.4 | φωτῶν, θείῳ τ’ ἀσφάλτῳ τε |
| book 126.5 | πολυφλοίσβῳ τε θαλάσσῃ[ln_5]ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο. ἀλλὰ μάκαρ Ἀὴρ διὰ τῶν νεφέων διάπεμψον Ἀντικύραν, ἵνα τόνδε κόριν κηφῆνα |
| book 126.6 | ποιήσω. |
| book 127 | γρυμέα |
| book 128 | θυροκοπεῖν καὶ θυροκοπία |
| book 129 | νεκρόν |
| book 130 | περίδου |
| book 131 | πολιτοκοπεῖν |
| book 132 | στρηνιᾶν |
| book 133.1 | γαστὴρ ὅλον τὸ σῶμα, πανταχῇ βλέπων ὀφθαλμός, ἕρπον |
| book 133.2 | τοῖς ὀδοῦσι θηρίον. |
| book 134.1 | λαμπρῶς ἐνίοτε ζῶσιν, οἷς |
| book 134.2 | χαλεπώτερον |
| book 134.3 | τοῦ περιποιήσασθαί τι τὸ φυλάξαι βίον. |
| book 135 | ὃς δ’ οὔτ’ ἐρυθριᾶν οἶδεν οὔτε δεδιέναι, τὰ πρῶτα πάσης τῆς ἀναιδείας ἔχει. |
| book 136.1 | κόρης ἀπαλλαττόμεθα |
| book 136.2 | ταμιείου |
| book 136.3 | πικροῦ. |