eul_wid: brc-ac
ἈποσπάσματαOn Truth
Antiphon the Sophist of Athens On Truth PDF
| tit,1-44 | ΑΝΤΙΦΩΝΤΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΒ |
| 1 | GAL. in Hipp. de med. off. XVIII B 656 K. ὥσπερ καὶ ὁ Ἀ. ἐν τῶι προτέρωι τῆς Ἀληθείας οὕτω λέγων· ταῦτα δὲ γνοὺς εἴσηι ἕν τι οὐδὲν 〈ὂν〉 αὐτῶι οὔτε ὧν ὄψει ὁρᾶι 〈ὁ ὁρῶν〉 μακρότατα οὔτε ὧν γνώμηι γιγνώσκει ὁ μακρότατα γιγνώσκων ‘ . HIPPOCR. de arte 2 [p. 36, 18 Gomp. 2 = C M G. I, 1 p. 10, 1]. δοκεῖ δή μοι τὸ μὲν σύμπαν τέχνη εἶναι οὐδεμία οὐκ ἐοῦσα· καὶ γὰρ ἄλογον τῶν ἐόντων τι ἡγεῖσθαι μὴ ἐόν· ἐπεὶ τῶν γε μὴ ἐόντων τίνα ἄν τις οὐσίην θεησάμενος ἀπαγγείλειεν ὡς ἔστιν; εἰ γὰρ δὴ ἔστι γ’ ἰδεῖν τὰ μὴ ἐόντα ὥσπερ τὰ ἐόντα, οὐκ οἶδ’, ὅπως ἄν τις αὐτὰ νομίσειε μὴ ἐόντα, ἅ γε εἴη καὶ ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν καὶ γνώμηι νοῆσαι ὡς ἔστιν. ἀλλ’ ὅπως μὴ οὐκ ἦι τοῦτο τοιοῦτον· ἀλλὰ τὰ μὲν ἐόντα αἰεὶ ὁρᾶταί τε καὶ γινώσκεται, τὰ δὲ μὴ ἐόντα οὔτε ὁρᾶται οὔτε γινώσκεται. γινώσκεται τοίνυν, δεδιδαγμένων ἤδη 〈τῶν εἰδέων, ἑκάστη〉 τῶν τεχνέων, καὶ οὐδεμία ἐστὶν ἥ γε ἔκ τινος εἴδεος οὐχ ὁρᾶται. οἶμαι δ’ ἔγωγε καὶ τὰ ὀνόματα αὐτὰς διὰ τὰ εἴδεα λαβεῖν· ἄλογον γὰρ ἀπὸ τῶν ὀνομάτων ἡγεῖσθαι τὰ εἴδεα βλαστάνειν καὶ ἀδύνατον· τὰ μὲν γὰρ ὀνόματα [φύσεως] νομοθετήματά ἐστιν, τὰ δὲ εἴδεα οὐ νομοθετήματα, ἀλλὰ βλαστήματα. |
| 2 | GAL. in Hipp. de med. off. a. O. καί· ‘ πᾶσι γὰρ ἀνθρώποις ἡ γνώμη τοῦ σώματος ἡγεῖται καὶ εἰς ὑγίειαν καὶ νόσον καὶ εἰς τὰ ἄλλα πάντ α .‘ |
| 3 | POLLUX VI 143 ‘ ἀπαρασκεύωι γνώμηι ‘ ἐν τοῖς Περὶ ἀληθείας Ἀ. εἶπεν, ἀπαρασκεύαστον δὲ ἐν ταῖς ῥητορικαῖς Τέχναις (δοκοῦσι δ’ οὐ γνήσιαι). |
| 4 | HARPOCR. ἄοπτ α : ἀντὶ τοῦ ἀόρατα καὶ οὐκ ὀφθέντα, ἀλλὰ δόξαντα ὁρᾶσθαι Ἀ. Ἀληθείας α . |
| 5 | —ἀπαθ ῆ· ἀντὶ τοῦ τὰ μὴ ὡς ἀληθῶς γεγονότα πάθη Ἀ. Ἀληθείας α . |
| 6 | POLL. II 58 διοπτεύειν Κριτίας [88 B 53] καὶ Ἀ., Ἀ. δὲ καὶ εἴσοπτο ι . |
| 7 | — —57 Ἀ. δὲ καὶ τὸ ὀψόμενον εἶπε καὶ τῆι ὄψει [B 1] οἷον τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ ὀπτὴρ [d. Rhamn., d. caed. Her. 27] καὶ ἄοπτα [B 4]. |
| 8 | — —76 ἡ γὰρ ὀδμὴ καὶ εὐοδμία δοκεῖ μὲν τοῖς πολλοῖς εἶναι καλὰ τὰ ὀνόματα, ἔστι δὲ ποιητικά, ἐν δὲ τοῖς καταλογάδην ἰωνικὰ καὶ αἰολικά· παρὰ μόνωι δ’ Ἀντιφῶντι ὀδμὰς καὶ εὐοδμίαν εὕροι τις ἄν. |
| 9 | AËT. I 22, 6 (D. 318) Ἀ. καὶ Κριτόλαος νόημα ἢ μέτρον τὸν χρόνο ν, οὐχ ὑπόστασιν. |
| 10 | SUID. ἀδέητος: ὁ μηδενὸς δεόμενος καὶ πάντα ἔχων. Ἀ. ἐν α Ἀληθεία ς · ‘ διὰ τοῦτο οὐδενὸς δεῖται οὐδὲ προσδέχεται οὐδενός τ ι , ἀλ λ ’ ἄπειρος καὶ ἀδέητοσ ‘. Vgl. HARPOCR. s. v. |
| 11 | HARPOCR. δεήσει ς: ἀντὶ τοῦ ἐνδείας Ἀ. Ἀληθείας α . |
| 12 | ORIG. c. Cels. IV 25 κἂν Δημοσθένης τις οὖν ὁ ῥήτωρ ἦι μετὰ τῆς παραπλησίας ἐκείνωι κακίας καὶ τῶν ἀπὸ κακίας αὐτῶι πεπραγμένων, κἂν Ἀ. ἄλλος ῥήτωρ νομιζόμενος εἶναι καὶ τὴν πρόνοιαν ἀναιρῶν ἐν τοῖς ἐπιγεγραμμένοις Περὶ ἀληθείας παραπλησίως τῆι Κέλσου ἐπιγραφῆι, οὐδὲν ἧττόν εἰσιν οὗτοι σκώληκες ἐν βορβόρου γωνίαι τοῦ τῆς ἀμαθίας καὶ ἀγνοίας καλινδούμενοι. |
| 13 | ARISTOT. Phys. Α 2. 185a 14 ἅμα δ’ οὐδὲ λύειν ἅπαντα προσήκει, ἀλλ’ ἢ ὅσα ἐκ τῶν ἀρχῶν τις ἐπιδεικνὺς ψεύδεται, ὅσα δὲ μή, οὔ· οἷον τὸν τετραγωνισμὸν τὸν μὲν διὰ τῶν τμημάτων γεωμετρικοῦ διαλῦσαι, τὸν δ’ Ἀντιφῶντος οὐ γεωμετρικοῦ. SIMPL. Phys. 54, 12 τὸν γὰρ τετραγωνισμὸν τοῦ κύκλου πολλῶν ζητούντων (τοῦτο δὲ ἦν τὸ κύκλωι ἴσον τετράγωνον θέσθαι) καὶ Ἀ. ἐνόμισεν εὑρίσκειν καὶ Ἱπποκράτης ὁ Χῖος [c. 42, 3] ψευσθέντες. ἀλλὰ τὸ μὲν Ἀντιφῶντος ψεῦδος διὰ τὸ μὴ ἀπὸ γεωμετρικῶν ἀρχῶν ὡρμῆσθαι, ὡς μαθησόμεθα, οὐκ ἔστι γεωμετρικοῦ λύειν ... ὁ δὲ Ἀ. γράψας κύκλον ἐνέγραψέ τι χωρίον εἰς αὐτὸν πολύγωνον τῶν ἐγγράφεσθαι δυναμένων. ἔστω δὲ εἰ τύχοι τετράγωνον τὸ ἐγγεγραμμένον. ἔπειτα ἑκάστην τῶν τοῦ τετραγώνου πλευρῶν δίχα τέμνων ἀπὸ τῆς τομῆς ἐπὶ τὰς περιφερείας πρὸς ὀρθὰς ἦγε γραμμάς, αἳ δηλονότι δίχα ἔτεμνον ἑκάστη τὸ καθ’ αὑτὴν τμῆμα τοῦ κύκλου. ἔπειτα ἀπὸ τῆς τομῆς ἐπεζεύγνυεν ἐπὶ τὰ πέρατα τῶν γραμμῶν τοῦ τετραγώνου εὐθείας, ὡς γίνεσθαι τέτταρα τρίγωνα τὰ ἀπὸ τῶν εὐθειῶν, τὸ δὲ ὅλον σχῆμα τὸ ἐγγεγραμμένον ὀκτάγωνον. καὶ οὕτως πάλιν κατὰ τὴν αὐτὴν μέθοδον, ἑκάστην τῶν τοῦ ὀκταγώνου πλευρῶν δίχα τέμνων ἀπὸ τῆς τομῆς ἐπὶ τὴν περιφέρειαν πρὸς ὀρθὰς ἄγων καὶ ἐπιζευγνὺς ἀπὸ τῶν σημείων, καθ’ ἃ αἱ πρὸς ὀρθὰς ἀχθεῖσαι ἐφήπτοντο τῶν περιφερειῶν, εὐθείας ἐπὶ τὰ πέρατα τῶν διηιρημένων εὐθειῶν, ἑκκαιδεκάγωνον ἐποίει τὸ ἐγγραφόμενον. καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν πάλιν λόγον τέμνων τὰς πλευρὰς τοῦ ἑκκαιδεκαγώνου τοῦ ἐγγεγραμμένου καὶ ἐπιζευγνὺς εὐθείας καὶ διπλασιάζων τὸ ἐγγραφόμενον πολύγωνον καὶ τοῦτο ἀεὶ ποιῶν ὤιετό ποτε δαπανωμένου τοῦ ἐπιπέδου ἐγγραφήσεσθαί τι πολύγωνον τούτωι τῶι τρόπωι ἐν τῶι κύκλωι, οὗ αἱ πλευραὶ διὰ σμικρότητα ἐφαρμόσουσι τῆι τοῦ κύκλου περιφερείαι. παντὶ δὲ πολυγώνωι ἴσον τετράγωνον δυνάμενοι θέσθαι, ὡς ἐν τοῖς Στοιχείοις [Eucl. II 14] παρελάβομεν, διὰ τὸ ἴσον ὑποκεῖσθαι τὸ πολύγωνον τῶι κύκλωι ἐφαρμόζον αὐτῶι, ἐσόμεθα καὶ κύκλωι ἴσον τιθέντες τετράγωνον. THEMIST. Phys. 4, 2 πρὸς Ἀντιφῶντα δὲ οὐκέτ’ ἂν ἔχοι λέγειν ὁ γεωμέτρης, ὃς ἐγγράφων τρίγωνον ἰσόπλευρον εἰς τὸν κύκλον καὶ ἐφ’ ἑκάστης τῶν πλευρῶν ἕτερον ἰσοσκελὲς συνιστὰς πρὸς τῆι περιφερείαι τοῦ κύκλου καὶ τοῦτο ἐφεξῆς ποιῶν ὤιετό ποτε ἐφαρμόσειν τοῦ τελευταίου τριγώνου τὴν πλευρὰν εὐθεῖαν οὖσαν τῆι περιφερείαι. τοῦτο δὲ ἦν 〈τοῦ〉 τὴν ἐπ’ ἄπειρον τομὴν ἀναιροῦντος, ἣν ὑπόθεσιν ὁ γεωμέτρης λαμβάνει. |
| 14 | HARPOCR. διάθεσις: ... καὶ γὰρ τὸ ῥῆμα διαθέσθαι λέγουσιν ἐπὶ τοῦ διοικῆσαι. Ἀ. Ἀληθείας α · γυμνωθεῖσα δὲ ἀφορμῆς πολλὰ ἂν καὶ καλὰ κακῶς διαθεῖτ ο. |
| 15 | —ἔμβιος: Ἀ. Ἀληθείας α · ‘ καὶ ἡ σηπεδὼν .. . ἔμβιος γένοιτο ‘ ἀντὶ τοῦ ‘ἐν τῶι ζῆν‘, τουτέστι ‘ζήσειε καὶ μὴ ξηρανθείη μηδ’ ἀποθάνοι‘. ARISTOT. Phys. B 1. 193a 9 δοκεῖ δ’ ἡ φύσις καὶ ἡ οὐσία τῶν φύσει ὄντων ἐνίοις εἶναι τὸ πρῶτον ἐνυπάρχον ἑκάστωι ἀρρύθμιστον καθ’ ἑαυτό, οἷον κλίνης φύσις τὸ ξύλον, ἀνδριάντος δ’ ὁ χαλκός. σημεῖον δέ φησιν Ἀ. ὅτι εἴ τις κατορύξειε κλίνην καὶ λάβοι δύναμιν ἡ σηπεδὼν ὥστε ἀνεῖναι βλαστόν, οὐκ ἂν γενέσθαι κλίνην ἀλλὰ ξύλον, ὡς τὸ μὲν κατὰ συμβεβηκὸς ὑπάρχον, τὴν κατὰ νόμον διάθεσιν καὶ τὴν τέχνην, τὴν δ’ οὐσίαν οὖσαν ἐκείνην ἣ καὶ διαμένει ταῦτα πάσχουσα συνεχῶς. εἴ τις κατορύξειε κλίνην καὶ ἡ σηπεδὼν τοῦ ξύλου ἔμβιος γένοιτ ο , οὐκ ἂν γένοιτο κλίν η , ἀλλὰ ξύλο ν. |
| 16 | AN. BEKK. Lex. VI p. 470, 25 ἀφήκοντο ς: Ἀ. ἀντὶ τοῦ διήκοντος. |
| 17 | — —p. 472, 14 Ἀφροδίτη ς: ἀντὶ τοῦ ἀφροδισίων. οὕτως Ἀ. ἐν Ἀληθείας πρώτω ι. |
| 18 | HARPOCR. ἀναποδιζόμεν α: ἀντὶ τοῦ 〈πάλιν〉 ἐξεταζόμενα ἢ ἀντὶ τοῦ ἄνωθεν τὰ αὐτὰ πολλάκις λεγόμενα ἢ πραττόμενα Ἀ. Ἀληθείας α . |
| 19 | HARPOCR. ἀνήκε ι: παρ’ Ἀ—τι Ἀληθείας α ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ ἥκει ἢ οἷον ἀνεβιβάσθη καὶ προελήλυθεν. AN. BEKK. VI 403, 5 Ἀ. μὲν ἀντὶ τοῦ καθήκει. |
| 20 | — ἐπαλλάξει ς: ἀντὶ τοῦ συναλλαγὰς ἢ μίξεις Ἀ. Ἀληθείας α . |
| 21 | — ὀριγνηθῆνα ι: ἀντὶ τοῦ ἐπιθυμῆσαι Ἀ. Ἀληθείας α . |
| 22 | HARPOCR. [vgl. PHOT. A Reitzenst. 37, 18] ἀειεστ ώ · Ἀ . ἐν Ἀληθείας δευτέρωι τὴν ἀιδιότητα καὶ τὸ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἀεὶ ἑστάναι, ὥσπερ καὶ εὐεστὼ ἡ εὐδαιμονία καλεῖται. |
| 23 | — διάστασι ς · Ἀ . Ἀληθείας β . ‘ περὶ τῆς νῦν κρατούσης διαστάσεωσ ‘ ἀντὶ τοῦ διακοσμήσεως τῶν ὅλων. |
| 24 | — ἀδιάστατο ν: τὸ μήπω διεστηκὸς μηδὲ διακεκριμένον Ἀ. εἶπεν. PHOT. A p. 31, 17 Reitz. ἀδιάστατο ν: ὡς Ἀντιφῶν (? ) ‘ καὶ τὸ οἰκοδόμημα ἀδιάστατον ‘. |
| 24a | SUID. διάθεσις: ... Ἀ. δὲ τῆι διαθέσει [vgl. B 63] ἐχρήσατο ἐπὶ γνώμης ἢ διανοίας· ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τοῦ διαθεῖναι λόγον, τουτέστιν ἐπὶ τοῦ ἐξαγγεῖλαί τι. ἐν τῶι β τῆς Ἀληθείας ὁ αὐτὸς κέχρηται καὶ ἐπὶ τῆς διακοσμήσεως. |
| 25 | HARPOCR. δίνω ι: ἀντὶ τοῦ δινήσει Ἀ. Ἀληθείας β . |
| 26 | AËT. II 20, 15 (D. 351) (περὶ οὐσίας ἡλίου) Ἀ. πῦρ ἐπινεμόμενον μὲν τὸν περὶ τὴν γῆν ὑγρὸν ἀέρα, ἀνατολὰς δὲ καὶ δύσεις ποιούμενον τῶι τὸν μὲν ἐπικαιόμενον ἀεὶ προλείπειν, τοῦ δ’ ὑπονοτιζομένου πάλιν ἀντέχεσθαι. |
| 27 | —II 28, 4 (D. 358) Ἀ. ἰδιοφεγγῆ μὲν τὴν σελήνην, τὸ δὲ ἀποκρυπτόμενον περὶ αὐτὴν ὑπὸ τῆς προσβολῆς τοῦ ἡλίου ἀμαυροῦσθαι, πεφυκότος τοῦ ἰσχυροτέρου πυρὸς τὸ ἀσθενέστερον ἀμαυροῦν· ὃ δὴ συμβαίνειν καὶ περὶ τὰ ἄλλα ἄστρα. |
| 28 | AËT. II 29, 3 (D. 359) (περὶ ἐκλείψεως σελήνης) Ἀλκμαίων [24 A 4], Ἡράκλειτος [22 A 12], Ἀ. κατὰ τὴν τοῦ σκαφοειδοῦς στροφὴν καὶ τὰς περικλίσεις. |
| 29 | GAL. in Epid. III 32 [XVII A 681 K.] οὕτω δὲ καὶ παρ’ Ἀντιφῶντι κατὰ τὸ δεύτερον τῆς Ἀληθείας ἔστιν εὑρεῖν γεγραμμένην τὴν προσηγορίαν [ εἰλούμενο ν] ἐν τῆιδε τῆι ῥήσει· ‘ ὅταν οὖν γένωνται ἐν τῶι ἀέρι ὄμβροι τε καὶ πνεύματα ὑπεναντία ἀλλήλοι ς , τότε συστρέφεται τὸ ὕδωρ καὶ πυκνοῦται κατὰ πολλ ά · ὅ τι δ ’ ἂν τῶν ξυμπιπτόντων κρατηθῆ ι , τοῦ τ ’ ἐπυκνώθη καὶ συνεστράφη ὑπό τε τοῦ πνεύματος εἰλούμενον καὶ ὑπὸ τῆς βίασ ‘. καὶ γὰρ καὶ οὗτος τὸ κατακλειόμενον ἢ συνειλούμενον εἰς ἑαυτὸ φαίνεται δηλῶν διὰ τῆς εἰλούμενον φωνῆς. |
| 30 | HARPOCR. γρυπάνιον: Ἀ. Ἀληθείας β · ‘ καῖον γὰρ τὴν γῆν καὶ συντῆκον γρυπάνιον ποιεῖ ‘. |
| 31 | ETYM. GEN. γρυπανίζει ν: σείεσθαι τὴν γῆν παλλομένην καὶ ὥσπερ ῥυσοῦσθαι ἀπὸ σεισμοῦ· οὕτως Ἀ. |
| 32 | AËT. III 16, 4 (D. 381 περὶ θαλάσσης πῶς συνέστη καὶ πῶς ἐστι πικρά) Ἀ. ἱδρῶτα τοῦ 〈πρώτου ὑγροῦ ἐξατμισθέντος ὑπὸ τοῦ〉 θερμοῦ, ἐξ οὗ τὸ περιλειφθὲν ὑγρὸν ἀπεκρίθη 〈καὶ θάλασσα ἐπωνομάσθη〉 τῶι καθεψηθῆναι παραλυκίσασ α, ὅπερ ἐπὶ παντὸς ἱδρῶτος συμβαίνει. |
| 33 | HARPOCR. πεφοριῶσθαι: ... ὅτι γὰρ καὶ ἐπ’ ἀνθρώπων τάσσουσι τὴν φορίνη ν, δῆλον ποιεῖ Ἀ. ἐν β Ἀληθεία ς. |
| 34 | POLL. II 41 κεφαλαλγία καὶ καρηβαρία ... καὶ καρηβαρικὸν ποτὸν ἢ βρῶμα. τὸ δὲ τοῦτο ποιεῖν καροῦν Ἀ. φησίν. |
| 35 | —II 215 ἔναιμον, καὶ ἐναιμῶδες παρὰ Ἀντιφῶντι. |
| 36 | —II 223 καὶ Ἀ. δ’ εἴρηκεν· ‘ ἐν ὧι τὸ ἔμβρυον αὐξάνεταί τε καὶ τρέφετα ι , καλεῖται χόριον ‘. |
| 37 | —II 224 ἐπίπλους ὀνομάζεται· Ἀ. δ’ αὐτὸν καὶ ἀρρενικῶς καὶ οὐδετέρως καλεῖ. |
| 38 | —II 7 καὶ ἄμβλωσις ὡς Λυσίας [fr. 24 S.] καὶ ἄμβλωμα ὡς Ἀ. |
| 39 | —II 61 Ἀ. δ’ ἐν τοῖς Περὶ ἀληθείας καὶ ἀνάπηρα εἴρηκεν. |
| 40 | POLL. VII 169 Ἀ. βάψιν χαλκοῦ καὶ σιδήρο υ. |
| 41 | —VII 189 ἀμήχανοι, ἀμηχανία, βιομήχανοι ὡς Ἀ. |
| 42 | —IX 53 ἡ μὲν γὰρ Ἀ—τος ταλάντωσις τὸ βάρος δηλοῖ. |
| 43 | HARPOCR. ἄβιος: τὸν ἄβιον Ἀ. ἐπὶ τοῦ πολὺν βίον κεκτημένου ἔταξεν, ὡς Ὅμηρος (Λ 155) ἄξυλον ὕλην λέγει τὴν πολύξυλον. HES. ἄβιο ς: πλούσιος ὡς Ἀ. ἐν Ἀληθεία ι. |
| 44,A,col1 (1n) | OXYRH. PAP. XI n. 1364. .........〉 θ̣ου ........ .〉η ........ .〉με ........ .〉ν̣ευ ........ .〉μι .. .〉 δ̣ικαιοσύνη οὖ〉ν τὰ τῆς πόλεω〉ς νόμιμ α , ἐν〉 ἧι ἂν πολιτεύηταί τι ς , μὴ ⸏ παρ〉αβαίνει ν . χρῶι τ ’ ἂν οὖν ἄνθρωπος μάλιστα [ θ ̣ ] ἑαυτῶι ξυμφερόντως δικαιοσύνη ι , εἰ μετὰ μὲν μαρτύρων τοὺς νόμους μεγά〈λο〉υς ἄγο ι , μονούμενος δὲ μαρτύρων τὰ τῆς φύ ⸏ σεω ς · τὰ μὲν γὰρ τῶν νόμων ἐπίθ〉ετ α , τὰ δὲ τῆσ〉 φύσεως ἀναγ〉καῖ α · καὶ τὰ μὲν〉 τῶν νόμω〉ν ὁμολογηθέντ〉α οὐ φύν τ ’ ἐστί〉 ν , τὰ δὲ τῆς φύσ〉εως φύντα οὐχ〉 ὁμολογη‐ |
| 44,A,col2 | θέντα [ ο〉υχ 〈ο〉 μολογηθεν ⸏ τ α] . τὰ οὖν νόμιμα παραβαίνων εἰὰν λάθηι τοὺς ὁμολογήσαντας καὶ αἰσχύνης καὶ ζημίας ἀπήλλακτα ι · μὴ ⸏ λαθὼν δ ’ ο ὔ · τῶν δὲ τῆι φύσει ξυμφύτων ἐάν τι παρὰ τὸ δυνατὸν βιάζητα ι , ἐάν τε πάντας ἀνθρώπους λάθη ι , οὐδὲν ἔλαττον τὸ κακό ν , ἐάν τε πάντες ἴδωσι ν , ⸏ οὐδὲν μεῖζο ν · οὐ γὰρ διὰ δόξαν βλάπτετα ι , ἀλλὰ ⸏ δ ι ’ ἀλήθεια ν . ἔστι δὲ πάν〈τωσ〉 τῶνδε ἕνεκα τούτων ἡ σκέψι ς , ὅτι τὰ πολλὰ τῶν κατὰ νόμον δικαίων πολεμίως τῆι ⸏ φύσει κεῖτα ι · νενο〈μο〉θ〈έ〉τηται γὰρ ἐπί τε τοῖς ὀφθαλμ [ι ]οῖ ς , ἃ δεῖ |
| 44,A,col3 | αὐτοὺς ὁρᾶν καὶ ἃ οὐ δε ῖ · καὶ ἐπὶ τοῖς ὠσί ν , ἃ δεῖ αὐτὰ ἀκούειν καὶ ἃ οὐ δε ῖ · καὶ ἐπὶ τῆι γλώττη ι , ἅ τε δεῖ αὐτὴν λέγειν καὶ ἃ οὐ δε ῖ · καὶ ἐπὶ ταῖς χερσί ν , ἅ τε δεῖ αὐτὰς δρᾶν ⸏ καὶ ἃ οὐ δε ῖ · καὶ ἐ̣πὶ τοῖς ποσί ν , ἐ φ ’ ἅ τε δεῖ αὐτοὺς ἰέναι καὶ ἐ φ ’ ἃ οὐ δε ῖ · καὶ ἐπὶ τῶι νῶ ι , ὧν τε δεῖ αὐτὸν ἐπιθυμεῖν καὶ ⸏ ὧν μ ή . 〈οὐ μὲ〉ν οὖν οὐδὲν τῆι φύσει φιλιώτερα οὐ δ ’ οἰκειότερ α , ἀ φ ’ ὧν οἱ νόμοι ἀποτρέπουσι τοὺς ἀν〈θ〉ρώπ〈ουσ 〉 , ἢ ἐ φ ’ ἃ 〈προ〉τρέπουσιν 〈 . 〉 τ̣〈ὸ δ ’ αὖ ζῆν ἐστι τῆς φύσεως καὶ τὸ ἀποθανεῖ ν , καὶ τὸ μὲν ζῆν αὐτ〈οῖς ἐστιν ἀπὸ τῶν ⸏ ξυμφερόντω ν , τὸ δὲ ἀποθανεῖν ἀπὸ τῶν μὴ ξυμ‐ |
| 44,A,col4 | φερόντω ν . τὰ δὲ ξυμφέροντα τὰ μὲν ὑπὸ τῶν νόμων κείμενα δεσμὰ τῆς φύσεώς ἐστ ι , τὰ δ ’ ὑπὸ τῆς φύ ⸏ σεως ἐλεύθερ α . οὔκουν τὰ ἀλγύνο [υ ]ντα ὀρθῶι γε λόγωι ὀνίνησιν τὴν φύσιν μᾶλλον ἢ τὰ εὐφραίνον ⸏ τ α · οὔκουν ἂν οὐδὲ ξυμφέρον τ ’ εἴη τὰ λυποῦντα μᾶλλον ἢ τὰ ἥ ⸏ δοντ〈 α ·〉 τὰ γὰρ τῶι ἀληθεῖ ξυμφέροντα οὐ βλάπτειν δε ῖ , ἀλ λ ’ ὠ ⸏ φελεῖ ν . τὰ τοίνυν τῆι φύσει ξυμφέροντα τούτ〈ων fehlen ..... .〉ο̣τ̣ι̣α̣ 〈. . ..... .〉απ 〈.. . ..... .〉ανα̣ 〈. . ..... .〉καὶ οι 〈. . ..... .〉ν̣τα ι · κα〈ὶ οἵτινε〉ς ἂν πα‐ |
| 44,A,col5 | θόντες ἀμύνωνται καὶ μὴ αὐτοὶ ἄρχ〉ωσι τοῦ δρᾶ ν · καὶ οἵτινες ἂν τοὺς γειναμένους καὶ κακοὺς ὄντας εἰς αὐτοὺς εὖ ποιῶσι ν · καὶ οἱ κατόμνυσθαι διδόντες ἑτέροι ς , αὐτοὶ δὲ μὴ κατομνύμε ⸏ νο ι .〉 καὶ τούτων τῶν εἰρημένων πόλ λ ’ ἄν τις εὕροι πολέμια τῆι φύσε ι · ἔνι τ ’ ἐν αὐτοῖς [ δ ̇ ] ἀλγύνεσθαί τε μᾶλλο ν , ἐξὸν ἥττω [ι] , καὶ ἐλάττω ἥδεσθα ι , ἐξὸν πλεί ω , καὶ κακῶς πάσχει ν , ἐξὸν μὴ πάσχει ν . εἰ μὲν οὖν τις τοῖς τοιαῦτα προσ ϊ ]εμένοις ἐπικούρησις ἐγίγνετο παρὰ τῶν νόμω ν , τοῖς δὲ μὴ προσϊεμένοι ς , ἀλ λ ’ ἐναντιουμένοις ἐλάττωσι ς , |
| 44,A,col6 | οὐκ ἀν〈όνητον ἂν [ν ] ἦν τ〈ὸ τοῖς νόμοις πεῖ〈σμ α · νῦν δὲ φαίνε〈ται τοῖς προσϊεμ〈ένοις τὰ τοιαῦτα τὸ ἐ〈κ νόμου δίκαιον οὐχ ἱκανὸν ἐπικουρεῖ ν · ὅ γε πρῶτον μὲν ἐπιτρέπει τῶι πάσχοντι παθεῖν καὶ τῶι δρῶντι δρᾶσα ι · ⸏ καὶ οὔτε ἐνταῦθα διεκώλυε τὸν πάσχοντα μὴ παθεῖ ν , οὔτε τὸν δρῶντα δρᾶσα ι . εἴς τε τὴν τιμωρίαν ἀναφερόμενον οὐδὲν ἰδιώτερον ἐπὶ τῶι πεπονθότι ἢ τῶι δεδρακότ ι ·〉 πεῖ〈σ〉αι γὰρ δ〈εῖ αὐτὸ〈ν το〉ὺς τ〈ιμωρ̣〈ήσοντ〉α ς , ὡς ἔπαθε ν , 〈καὶ〉 δύνασθαι ἀπ〈αιτ〉ε̣ῖ̣ δί⸏ κην 〈ἑλεῖ〉 ν . ταὐτὰ δὲ καταλείπετα〈ι〉 καὶ τῶι δράσαντ〈ι ἀ〉ρνεῖσθαι |
| 44,A,col7 | 〈ἑλομένωι ... .〉 fehlen 〈 .......... . ἐ‐〉 σ̣τ̣ι̣ν̣ μ̣ᾶ̣λ̣〈λον . . ὅσηπερ τ〈ῶι κατηγοροῦν〈τι ἡ τῆς κατηγορ〈ίας πειθὼ ἀ〈μύνειν τῶι τε πε〈πονθότι καὶ τῶ〈ι δεδρακότι 〈 . 〉 γίγ〈νεται γὰρ ν〈ίκη καὶ ῥήμασι κ〈αὶ .... . καὶ κ 〈...... . δυνα〈 δεσα οὐδ μα 〈...... . ἐντεῦθεν ὡς ε〈 τῶι ⸏ εδ |
| 44,B,col1 (1-4) | nur Endbuchstaben . . ἀνθ〉ρώποις ...... .〉ματα ...... .〉ητης ...... .〉ηλο υ · ε ...... .〉ωσενε ... . τε〉κμαίρεσθαι δὲ〉 παρέχει ........ .〉τας ... . πλ〉είστων ...... .〉ρ̇ω̇ν ̇ ] ...... .〉τα ε ...... .〉αν ...... .〉κ 〈. . leer nur Endbuchstaben 〈τοὺς ἐκ καλῶν πατέ‐〉 |
| 44,B,col2 | ρων ἐπ̣〈αιδούμεθά τε κ〈αὶ σεβόμεθ α , τοὺς δὲ 〈ἐκ μὴ καλοῦ οἴκ〈ου ὄντας οὔτε ἐπ〈αιδούμε ⸏ θα οὔτε σεβόμ〈εθ α . ἐν τούτω〈ι δὲ πρὸς ἀλλή〈λους βεβαρβαρώ〈μεθ α , ἐπεὶ φύσει πάντα πάντ〈ες ὁμοίως πεφύκ〈αμεν καὶ βάρβαροι καὶ Ἕλλην〈ες ⸏ εἶνα ι . σκοπεῖν δὲ παρέχει τὰ τῶν φύσει 〈ὄντων ἀναγκαί〈ων πᾶσιν ἀν〈θρώποι ς · π〈ορίσαι τε κατ〈ὰ ταὐτὰ δυνα〈τὰ πᾶσ ι , καὶ ἐν 〈πᾶσι τούτοις οὔτε β〈άρβαρος ἀφώρισ〈ται [ δ ̇ ] ἡμῶν ο̣〈ὐδεὶς οὔτε Ἕλλην 〈 ·〉 ἀναπνέομεν τε γὰρ εἰς τὸν ἀέρ〈α〉 ἅπαντες κατὰ τὸ στόμ〈α κ〉αὶ κατ〈α〉 τὰς ῥῖνας κ〈αὶ ἐσθίομε〉ν χ〈ερσὶν ἅ〈παντες? ... .〉 |
| 44,C,col1 | ..... .〉 τοῦ δικαίου σπουδ〉α̣ί̣ου δοκοῦντος τὸ〉 μαρτυρεῖν ἐν ἀλ〉λήλοις τἀληθῆ δίκαιο〉ν νομίζεται εἶναι〉 καὶ χρήσιμον οὐδὲν〉 ἧττον εἰς τὰ τῶν〉 ἀνθρώπων ἐπιτ〉ηδεύματ α . τοῦτο〉 τοίνυν οὐ δίκαιοσ〉 ἔσται ὁ ποιῶ ν , ἐπείπε〉ρ τὸ μὴ ἀδικεῖν μηδ〉ένα μὴ ἀδικού〉μενον αὐτὸν δίκ〉αιόν ἐστι ν · ἀνάγκη〉 γὰρ τὸν μαρτυροῦ〉ντ α , κἂν ἀληθῆ μ〉αρτυρῆ ι , ὅμως ἄλλον〉 πως ἀδικεῖν καὶ ἅμα〉 αὐτὸν ἂ〈ν ἀδι〉κ̣ε̣ῖ̣σθαι 〈ὕστερο ν , ὧ〉ν ἕνε〈κα εἶπε ν , ἐ〉ν ὧι διὰ τ〈ὰ ὑ π ’ αὐτ〉οῦ μαρτ〈υρηθέντα ἁλίσκ〈ε〉ται ὁ καταμαρτυρούμενος καὶ ἀπόλλυσιν ἢ χρήματα ἢ αὑτὸν δ〉ιὰ τοῦτον ὃν οὐδὲν ἀ〉δικε ῖ · ἐν μὲν οὖν τούτωι τὸν καταμ〉αρτυρούμενον ἀ〉δικε ῖ , ὅτι οὐκ ἀδικο〉ῦντα ἑαυτὸν ἀδι〉κε ῖ , αὐτὸς δ ’ ἀδικεῖται ὑ〉πὸ τοῦ καταμαρτυρηθ〉έντο ς , ὅτι μισεῖται〉 ὑ π ’ αὐτοῦ τ̣ὰ̣ 〈ἀ‐ |
| 44,C,col2 | ληθῆ μαρτυρ〈ήσα ς · καὶ οὐ μόν〈ον τῶι μίσε ι , ἀλλὰ 〈καὶ ὅτι δεῖ αὐτὸν τὸ〈ν αἰῶνα πάντα φυλάττεσθαι τοῦτο〈ν οὗ κατεμαρτύρ〈ησε ν · ὡς ὑπάρχε〈ι γ ’ αὐτῶι ἐχθρὸς τοιο〈ῦτο ς , οἷος καὶ λέγειν καὶ δρᾶν εἴ τι δύν〈αι ⸏ το κακὸν αὐτό ν . κα〈ίτοι ταῦτα φαίνεται οὐ σμικρὰ ὄντα τἀδικήματ α , οὔτε ἃ αὐτὸς ἀδικεῖται οὔτε ἃ ἀδικε ῖ · οὐ γὰρ ⸓ οἷόν τε ταῦτά τε δίκαια εἶναι καὶ τὸ μηδ〉ὲν ἀδικεῖν μηδὲ〉 αὐτὸν ἀδικεῖσθαι (?) . ἀλ〉 λ ’ ἀνάγκη ἐστὶν ἢ〉 τὰ ἕτερα αὐτῶν δ〉ίκαια εἶναι ἢ ἀμ⸏ φότερα ἄδικ α . φαίνεται δὲ καὶ τὸ δικάζειν καὶ τὸ κρίνειν καὶ τὸ δια〈ι〉τᾶν ὅπως ἂν περαίνηται οὐ δίκαια ὄντ α · τὸ γὰρ ἄ〉λλους ὠφελοῦν ἄλλο〉υς βλάπτε ι · ἐν δὲ τού〉τωι οἱ μὲν ὠφελούμενο〉ι οὐκ ἀδικοῦ〈ντα ι , οἱ〉 δὲ βλαπτόμε〈νοι ἀδικο〉ῦντα〈ι ..... . .... .〉 μην 〈....... . .. . 〉 . ινον 〈.. . |
| tit,44a-71 | ΠΕΡΙ ΟΜΟΝΟΙΑΣ |
| 44a | PHILOST R . V . Sop h . I 1 5 , 4 λόγοι δ ’ αὐτοῦ δικανικοὶ μὲν πλείου ς , ἐν οἷς ἡ δεινότης καὶ πᾶν τὸ ἐκ τέχνης ἔγκειτα ι , σοφιστικοὶ δὲ καὶ ἕτεροι μέ ν , σοφιστικώτατος δὲ ὁ Ὑπὲρ τῆς ὁμονοία ς, ἐν ὧι γνωμολογίαι τε λαμπραὶ καὶ φιλόσοφοι σεμνή τε ἀπαγγελία καὶ ἐπηνθισμένη ποιητικοῖς ὀνόμασι καὶ τὰ ἀποτάδην ἑρμηνευόμενα παραπλήσια τῶν πεδίων τοῖς λείοις. vgl. XENOPH. Mem. IV 4, 16 ἀλλὰ μὴν καὶ ὁμόνοιά γε μέγιστόν τε ἀγαθὸν δοκεῖ ταῖς πόλεσιν εἶναι καὶ πλειστάκις ἐν αὐταῖς αἵ τε γερουσίαι καὶ οἱ ἄριστοι ἄνδρες παρακελεύονται τοῖς πολίταις ὁμονοεῖν, καὶ πανταχοῦ ἐν τῆι Ἑλλάδι νόμος κεῖται τοὺς πολίτας ὀμνύναι ὁμονοήσειν, καὶ πανταχοῦ ὀμνύουσι τὸν ὅρκον τοῦτον· οἶμαι δ’ ἐγὼ ταῦτα γίγνεσθαι οὐχ ὅπως τοὺς αὐτοὺς χοροὺς κρίνωσιν οἱ πολῖται, οὐδ’ ὅπως τοὺς αὐτοὺς αὐλητὰς ἐπαινῶσιν, οὐδ’ ὅπως τοὺς αὐτοὺς ποιητὰς αἱρῶνται, οὐδ’ ἵνα τοῖς αὐτοῖς ἥδωνται, ἀλλ’ ἵνα τοῖς νόμοις πείθωνται. τούτοις γὰρ τῶν πολιτῶν ἐμμενόντων αἱ πόλεις ἰσχυρόταταί τε καὶ εὐδαιμονέσταται γίγνονται· ἄνευ δὲ ὁμονοίας οὔτ’ ἂν πόλις εὖ πολιτευθείη οὔτ’ οἶκος καλῶς οἰκηθείη. IAMBL. Ep. Περὶ ὁμονοίας [Stob. II 33, 15] ἡ ὁμόνοια, καθάπερ αὐτὸ τὸ ὄνομα βούλεται ἐνδείκνυσθαι, συναγωγὴν ὁμοίου τοῦ νοῦ κοινωνίαν τε καὶ ἕνωσιν ἐν ἑαυτῆι συνείληφεν· ἀφορμηθεῖσα δὴ οὖν ἐντεῦθεν ἐπὶ πόλεις καὶ οἴκους κοινούς τε συλλόγους πάντας καὶ ἰδίους [οἴκους], φύσεις τε καὶ συγγενείας πάσας ἐπιπορεύεται κοινάς τε καὶ ἰδίας ὡσαύτως· ἔτι δὲ περιέχει καὶ τὴν ἑνὸς ἑκάστου πρὸς ἑαυτὸν ὁμογνωμοσύνην· ὑφ’ ἑνὸς μὲν γάρ τις νοήματος καὶ μιᾶς γνώμης κυβερνώμενος ὁμονοεῖ πρὸς ἑαυτόν, διχογνωμονῶν δὲ πρὸς ἑαυτὸν καὶ ἀνόμοια λογιζόμενος διαστασιάζει· καὶ ὁ μὲν ἐπὶ τῆς ἀεὶ αὐτῆς ἐπιμένων διανοήσεως ὁμοφροσύνης ἐστὶ πλήρης· ὁ δὲ ἄστατος τοῖς λογισμοῖς καὶ ἄλλοτε ὑπ’ ἄλλης δόξης φερόμενος ἀστάθμητός ἐστι καὶ πολέμιος πρὸς ἑαυτόν. |
| 45 | HARPOCRAT. Σκιάποδε ς : Ἀ . ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς. ἔθνος ἐστὶ Λιβυκόν. |
| 46 | — Μακροκέφαλο ι · Ἀ . ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς. ἔθνος ἐστὶν οὕτω καλούμενον. |
| 47 | — ὑπὸ γῆν οἰκοῦντες (λέγοι ἂν τοὺς ὑπὸ Σκύλακος ἐν τῶι Περίπλωι [fr. 2 Issberner p. 5] λεγομένους Τρωγλοδύτας καὶ τοὺς ὑπὸ Ἡσιόδου ἐν γ Καταλόγου [fr. 60 Rz. 2 ] Κατουδαίους ὀνομαζομένους): Ἀ. ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς. |
| 48 | PHOT. θεειδέστατο ν: θεοῦ ἰδέαν ἔχον. εἶπε δὲ Ἀ. ἐν τῶι Περὶ ὁμονοίας οὕτω ς · ‘ ἄνθρωπο ς , ὅς φησι μὲν πάντων θηρίων θεειδέστατον γενέσθαι ... |
| 49 | STOB. IV 22, II, 66 [vgl. III 6, 45] Η. Ἀντιφῶντος. φέρε δὴ προελθέτω ὁ βίος εἰς τὸ πρόσθεν καὶ γάμων καὶ γυναικὸς ἐπιθυμησάτ ω . αὕτη ἡ ἡμέρ α , αὕτη ἡ νὺξ καινοῦ δαίμονος ἄρχε ι , καινοῦ πότμο υ . μέγας γὰρ ἀγὼν γάμος ἀνθρώπω ι . εἰ γὰρ τύχοι μὴ ἐπιτηδεία γενομέν η , τί χρὴ τῆι συμφορᾶι χρῆσθα ι ; χαλεπαὶ μὲν ἐκπομπα ί , τοὺς φίλους ἐχθροὺς ποιῆσα ι , ἴσα φρονοῦντας ἴσα πνέοντα ς , ἀξιώσαντα καὶ ἀξιωθέντ α · χαλεπὸν δὲ καὶ ἐκτῆσθαι κτῆμα τοιοῦτο ν , δοκοῦντα ἡδονὰς κτᾶσθαι λύπας ἄγεσθα ι . φέρε δ ή , μὴ τὰ παλίγκοτα λέγωμε ν , λεγέσθω τὰ πάντων ἐπιτηδειότατ α . τί γὰρ ἥδιον ἀνθρώπωι γυναικὸς καταθυμία ς ; τί δὲ γλυκύτερον ἄλλως τε καὶ νέω ι ; ἐν τῶι αὐτῶι δέ γε τούτω ι , ἔνθα τὸ ἡδ ύ , ἔνεστι πλησίον που καὶ τὸ λυπηρό ν · αἱ γὰρ ἡδοναὶ οὐκ ἐπὶ σφῶν αὐτῶν ἐμπορεύοντα ι , ἀλ λ ’ ἀκολουθοῦσιν αὐταῖς λῦπαι καὶ πόνο ι . ἐπεὶ καὶ ὀλυμπιονῖκαι καὶ πυθιονῖκαι καὶ οἱ τοιοῦτοι ἀγῶνες καὶ σοφίαι καὶ πᾶσαι ἡδοναὶ ἐκ μεγάλων λυπημάτων ἐθέλουσι παραγίνεσθα ι · τιμαὶ γά ρ , ἆθλ α , δελέατ α , ἃ ὁ θεὸς ἔδωκεν ἀνθρώποι ς , μεγάλων πόνων καὶ ἱδρώτων εἰς ἀνάγκας καθιστᾶσι ν . ἐγὼ γά ρ , εἴ μοι γένοιτο σῶμα ἕτερον τοιοῦτον 〈ἐπιμελὲς ὂν〉 οἷον ἐγὼ ἐμαυτῶ ι , οὐκ ἂν δυναίμην ζῆ ν , οὕτως ἐμαυτῶι πολλὰ πράγματα παρέχων ὑπέρ τε τῆς ὑγιείας τοῦ σώματος ὑπέρ τε τοῦ κα θ ’ ἡμέραν βίου ἐς τὴν ξυλλογὴν ὑπέρ τε δόξης καὶ σωφροσύνης καὶ εὐκλείας καὶ τοῦ εὖ ἀκούει ν · τί οὖ ν , εἴ μοι γένοιτο σῶμα ἕτερον τοιοῦτο ν , ὅ γέ μοι οὕτως ἐπιμελὲς εἴ η ; οὐκ οὖν δῆλο ν , ὅτι γυνὴ ἀνδρ ί , ἐὰν ἦι καταθυμί α , οὐδὲν ἐλάττους τὰς φιλότητας παρέχεται καὶ τὰς ὀδύνας ἢ αὐτὸς αὑτῶι ὑπέρ τε τῆς ὑγιείας δισσῶν σωμάτων ὑπέρ τε τοῦ βίου τῆς συλλογῆς [ κα ὶ ] ὑπέρ τε τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς εὐκλεία ς ; φέρε δὴ καὶ παῖδες γενέσθωσα ν · φροντίδων ἤδη πάντα πλέα καὶ ἐξοίχεται τὸ νεοτήσιον σκίρτημα ἐκ τῆς γνώμης καὶ 〈τὸ〉 πρόσωπον οὐκέτι τὸ αὐτ ό . |
| 50 | STO B . IV 3 4 , 63 Ἀ—το ς . τὸ ζῆν ἔοικε φρουρᾶι ἐφημέρωι τό τε μῆκος τοῦ βίου ἡμέραι μιᾶ ι , ὡς ἔπος εἰπεῖ ν , ἧι ἀναβλέψαντες πρὸς τὸ φῶς παρεγγυῶμεν τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἑτέροι ς. |
| 51 | — —34, 56 Ἀ—τος. εὐκατηγόρητος πᾶς ὁ βίος θαυμαστῶ ς , ὦ μακάρι ε , [ κα ὶ ] οὐδὲν ἔχων περιττὸν οὐδὲ μέγα καὶ σεμνό ν , ἀλλὰ πάντα σμικρὰ καὶ ἀσθενῆ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ ἀναμεμειγμένα λύπαις μεγάλαι ς. |
| 52 | HARPOCR. ἀναθέσθα ι : Ἀ . Περὶ ὁμονοία ς · ‘ ἀναθέσθαι δὲ ὥσπερ πεττὸν τὸν βίον οὐκ ἔστιν ‘ ἀντὶ τοῦ ἄνωθεν βιῶναι μετανοήσαντας ἐπὶ τῶι προτέρωι βίωι. εἴρηται δὲ ἐκ μεταφορᾶς τῶν πεττευομένων. |
| 53 | STOB. III 10, 39 Ἀ—τος. οἱ δὲ ἐργαζόμενοι μὲν καὶ φειδόμενοι καὶ ταλαιπωροῦντες καὶ προστιθέντες ἥδονται οἷα δή τις ἂν εἰκάσειεν ἥδεσθα ι . ἀφαιροῦντες δὲ καὶ χρώμενοι ἀλγοῦσιν ὥσπερ ἀπὸ τῶν σαρκῶν ἀφαιρούμενο ι . |
| 53a | — —16, 20 Ἀ—τος. εἰσί τινες οἳ τὸν παρόντα μὲν βίον οὐ ζῶσι ν , ἀλλὰ παρασκευάζονται πολλῆι σπουδῆι ὡς ἕτερόν τινα βίον βιωσόμενο ι , οὐ τὸν παρόντ α · καὶ ἐν τούτωι παραλειπόμενος ὁ χρόνος οἴχετα ι . |
| 54 | — —16, 30 [vgl. IV 40, 19] Ἀ—τος. ἔστι δέ τις λόγο ς, ὡς ἄρα ἰδὼν ἀνὴρ ἄνδρα ἕτερον ἀργύριον ἀναιρούμενον πολὺ ἐδεῖτό οἱ δανεῖσαι ἐπὶ τόκωι· ὁ δ’ οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλ’ ἦν οἷος ἀπιστεῖν τε καὶ μὴ ὠφελεῖν μηδένα, φέρων δ’ ἀπέθετο ὅποι δή· καί τις καταμαθὼν τοῦτο ποιοῦντα ὑφείλετο· ὑστέρωι δὲ χρόνωι ἐλθὼν οὐχ εὕρισκε τὰ χρήματα ὁ καταθέμενος. περιαλγῶν οὖν τῆι συμφορᾶι τά τε ἄλλα καὶ ὅτι οὐκ ἔχρησε τῶι δεομένωι, ὃ ἂ Ͻ ν αὐτῶι καὶ σῶιον ἦν καὶ ἕτερον προσέφερεν, ἀπαντήσας δὲ τῶι ἀνδρὶ τῶι τότε δανειζομένωι ἀπωλοφύρετο τὴν συμφοράν, ὅτι ἐξήμαρτε καὶ ὅτι οἱ μεταμέλει οὐ χαρισαμένωι, ἀλλ’ ἀχαριστήσαντι, ὡς πάντως οἱ ἀπολόμενον τὸ ἀργύριον. ὁ δ’ αὐτὸν ἐκέλευε μὴ φροντίζειν, ἀλλὰ νομίζειν αὑτῶι εἶναι καὶ μὴ ἀπολωλέναι, καταθέμενον λίθον εἰς τὸ αὐτὸ χωρίον. ‘πάντως γὰρ οὐδ’ ὅτε ἦν σοι, ἐχρῶ αὐτῶι, ὅθεν μηδὲ νῦν νόμιζε στέρεσθαι μηδενός.‘ ὅτωι γάρ τις μὴ ἐχρήσατο μηδὲ χρήσεται, ὄντος ἢ μὴ ὄντος αὐτῶι οὐδὲν οὔτε πλέον οὔτε ἔλασσον βλάπτεται. ὅτωι γὰρ ὁ θεὸς μὴ παντελῶς βούλεται ἀγαθὰ διδόναι ἀνδρί, χρημάτων πλοῦτον παρασχών, τοῦ καλῶς φρονεῖν 〈δὲ〉 πένητα ποιήσας, τὸ ἕτερον ἀφελόμενος ἀμφοτέρων ἀπεστέρησεν. |
| 55 | PHOT. ἵνα· ὅπου. Ἀ. ἐν τῶι Περὶ τῆς ὁμονοία ς · ‘ ὀκνεῖν ἵνα οὐδὲν ἔργον ὀκνεῖ ν .‘ |
| 56 | SUID. ὀκνῶ: ... καὶ οἱ ῥήτορες οὐκ ἐπὶ δειλίας καὶ ῥαιθυμίας ἐχρήσαντο τῶι ὀνόματι, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ φόβου καὶ τοῦ φοβεῖσθαι. Ἀ.· ‘ κακὸς δ ’ ἂν 〈εἴη 〉 , εἰ 〈ἐ π ’〉 ἀποῦσι μὲν καὶ μέλλουσι τοῖς κινδύνοις τῆι γλώττηι θρασύνεται καὶ τῶι θέλειν ἐπείγε ι , τὸ δ ’ ἔργον ἂν παρῆ ι , ὀκνε ῖ .‘ |
| 57 | STOB. III 8, 18 Ἀντιφῶντος. ‘ νόσος δειλοῖσιν ἑορτή ‘ . οὐ γὰρ ἐκπορεύονται ἐπὶ πρᾶξι ν . |
| 58 | — —20, 66 Ἀ—τος. ὅστις δὲ ἰὼν ἐπὶ τὸν πλησίον κακῶς ποιήσων δειμαίνε ι , μὴ ἃ θέλει ποιῆσαι ἁμαρτὼν τούτων ἃ μὴ θέλει ἀπενέγκητα ι , σωφρονέστερο ς . ἐν ὧι γὰρ δειμαίνε ι , μέλλε ι · ἐν ὧι δὲ μέλλε ι , πολλάκις ὁ διὰ μέσου χρόνος ἀπέστρεψε τὸν νοῦν τῶν θελημάτω ν · καὶ ἐν μὲν τῶι γεγενῆσθαι οὐκ ἔνεστι ν , ἐν δὲ τῶι μέλλειν ἐνδέχεται 〈καὶ τὸ μὴ〉 γενέσθα ι . ὅστις δὲ δράσειν μὲν οἴεται τοὺς πέλας κακῶ ς , πείσεσθαι δ ’ ο ὔ , οὐ σωφρονε ῖ . ἐλπίδες δ ’ οὐ πανταχοῦ ἀγαθό ν · πολλοὺς γὰρ τοιαῦται ἐλπίδες κατέβαλον εἰς ἀνηκέστους συμφορά ς , ἃ δ ’ ἐδόκουν τοῖς πέλας ποιήσει ν , παθόντες ταῦτα ἀνεφάνησαν αὐτο ί . σωφροσύνην δὲ ἀνδρὸς οὐκ ἂν ἄλλου ὀρθότερόν τις κρίνειε ν , ἢ ὅστις τοῦ θυμοῦ ταῖς παραχρῆμα ἡδοναῖς ἐμφράσσει αὐτὸς ἑαυτὸν κρατεῖν τε καὶ νικᾶν ἠδυνήθη αὐτὸς ἑαυτό ν . ὃς δὲ θέλει χαρίσασθαι τῶι θυμῶι παραχρῆμ α , θέλει τὰ κακίω ἀντὶ τῶν ἀμεινόνω ν . |
| 59 | STOB. III 5, 57 Ἀ—τος. ὅστις δὲ τῶν αἰσχρῶν ἢ τῶν κακῶν μήτε ἐπεθύμησε μήτε ἥψατ ο , οὐκ ἔστι σώφρω ν · οὐ γὰρ ἔσ θ ’ ὅτου κρατήσας αὐτὸς ἑαυτὸν κόσμιον παρέχετα ι . |
| 60 | —II 3 1 , 39 p . 20 8 , 13 W . Ἀ—το ς . πρῶτο ν , οἶμα ι , τῶν ἐν ἀνθρώποις ἐστὶ παίδευσι ς · ὅταν γάρ τις πράγματος κἂν ὁτουοῦν τὴν ἀρχὴν ὀρθῶς ποιήσητα ι , εἰκὸς καὶ τὴν τελευτὴν ὀρθῶς γίγνεσθα ι · καὶ γὰρ τῆι γῆι οἷον ἄν τις τὸ σπέρμα ἐναρόση ι , τοιαῦτα καὶ τὰ ἔκφορα δεῖ προσδοκᾶ ν · καὶ ἐν νέωι σώματι ὅταν τις τὴν παίδευσιν γενναίαν ἐναρόση ι , ζῆι τοῦτο καὶ θάλλει διὰ παντὸς τοῦ βίο υ , καὶ αὐτὸ οὔτε ὄμβρος οὔτε ἀνομβρία ἀφαιρεῖτα ι . |
| 61 | — —3 1 , 40 τοῦ αὐτο ῦ . ἀναρχίας δ ’ οὐδὲν κάκιον ἀνθρώποι ς · ταῦτα γινώσκοντες οἱ πρόσθεν ἄνθρωποι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εἴθιζον τοὺς παῖδας ἄρχεσθαι καὶ τὸ κελευόμενον ποιεῖ ν , ἵνα μὴ ἐξανδρούμενοι εἰς μεγάλην μεταβολὴν ἰόντες ἐκπλήσσοιντ ο . |
| 62 | — —3 1 , 41 οἵωι τις ἂν τὸ πλεῖστον τῆς ἡμέρας συνῆ ι , τοιοῦτον ἀνάγκη γενέσθαι καὶ αὐτὸν τοὺς τρόπου ς . |
| 63 | HARPOC R . διάθεσι ς : .. . ἀντὶ τοῦ διοίκησις ὁ αὐτὸς ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς · ‘ ἀλλὰ εἰδότες τὴν διάθεσιν ἀκούουσι ν .‘ |
| 64 | EXC. VINDOB. 44 [Stob. IV 293, 17 Meineke; vgl. H. Schenk] Floril. duo n. 62 (Wien 1888 S. 11] Ἀντιφῶν· αἱ νέαι φιλίαι ἀναγκαῖαι μέ ν , αἱ δὲ παλαιαὶ ἀναγκαιότερα ι. |
| 65 | SUID. θωπεία· Ἀ. ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς · ‘ πολλοὶ δ ’ ἔχοντες φίλους οὐ γινώσκουσι ν , ἀλ λ ’ ἑταίρους ποιοῦνται θῶπας πλούτου καὶ τύχης κόλακα ς .‘ |
| 66 | CLEM. Strom. VI 19 [II 438, 9 St.] Ἀ. ὁ ῥήτωρ λέγει· ‘ γηροτροφία γὰρ προσέοικε παιδοτροφίαι ‘. |
| 67 | HARPOCR. ἀθεώρητο ς: ἀντὶ τοῦ ἀθέατος παρ’ Ἀ—τι ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς. |
| 67a | — ἀνδρεί α: ἡ τῶν ἀνδρῶν ἡλικία. Ἀ. ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς . |
| 68 | — αὐλιζόμενο ι: ἀντὶ τοῦ κοιμώμενοι Α. Περὶ ὁμονοία ς. |
| 69 | — βαλβί ς · Ἀ . Περὶ ὁμονοία ς· ἡ ἀρχή. ETYM. GEN. βαλβίς: ... καὶ βαλβῖσιν ἀντὶ τοῦ ταῖς ἀρχαῖς. |
| 70 | — εὐηνιώτατ α· Ἀ. ἐν τῶι Περὶ ὁμονοία ς. εὐήνιος ὁ πρᾶος καὶ μέτριος καὶ μὴ ταραχώδης. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἵππων. |
| 71 | — φηλώματ α : Ἀ . ἐν τῶι Περὶ ὁμονοίας ἐξαπάτας· φηλοῦν γὰρ τὸ ἐξαπατᾶν. |
| tit,72-77 | ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ |
| 72 | ANTIATT. Bekk. An. 78, 20 ἀπειθαρχί α : Ἀ . Πολιτικῶ ι. |
| 73 | ATHEN. X 423 A καταριστᾶν δὲ εἴρηκεν ἐν τῶι Πολιτικῶι Ἀ. οὕτως· ‘ ὅτε δή τις πράγματα τὰ ἑαυτοῦ ἢ τὰ τῶν φίλων κατηρίστηκε ν .‘ |
| 74 | HARPOCR. εὐσύμβολο ς : ἀντὶ τοῦ ῥαιδίως καὶ εὖ συμβάλλων, τουτέστιν ἀγαθὸς συμβάλλειν. Ἀ. Πολιτικῶ ι. |
| 75 | —ἡμιολιασμός: Ἀ. Πολιτικῶι ‘ διπλασιασμοῦ καὶ ἡμιολιασμοῦ ‘ ἀντὶ τοῦ τὸ ἡμιόλιον 〈δοῦναι〉 ἐν τοῖς λογισμοῖς. |
| 76 | PRISC. 18, 230 illi καταμελεῖν τούτων καὶ ταῦτα. Antiphon ἐν τῶι Πολιτικῶ ι : μήτε φιλοπότην κληθῆναι καὶ δοκεῖν τὰ πράγματα καταμελεῖν ὑπὸ οἴνου ἡσσώμενο ν. |
| 77 | PLUT. Anton. 28 ἀναλίσκειν καὶ καθηδυπαθεῖν τὸ πολυτελέστατο ν, ὡς Ἀ. εἶπεν, ἀνάλωμ α , τὸν χρόνο ν. Vgl. B 53a. |
| tit,78-81a | ΠΕΡΙ ΚΡΙΣΕΩΣ ΟΝΕΙΡΩΝ. |
| 78 | ARTEMID. I 14 p. 109, 10 H. σηπί α. αὕτη δὲ μόνη καὶ τοὺς ἀποδρᾶναι πειρωμένους ὠφελεῖ διὰ τὸν θολόν, ὧι χρωμένη πολλάκις φεύγει. μέμνηται δὲ τούτου τοῦ ὀνείρου καὶ Ἀ. ὁ Ἀθηναῖος. |
| 79 | CIC. de div. I 20, 39 somnia, de quibus disputans Chrysippus multis et minutis somniis colligendis facit idem, quod Antipater, ea conquirens quae Antiphontis interpretatione explicata declarant illa quidem acumen interpretis, sed exemplis grandioribus decuit uti. 51, 116 hic magna quaedam exoritur neque ea naturalis, sed artificiosa somniorum Antiphonis interpretatio eodemque modo et oraclorum et vaticinationum. sunt enim explanatores, ut grammatici poetarum. |
| 80 | — —II 70, 144 ipsorum interpretum coniecturae nonne magis ingenia declarant eorum quam vim consensumque naturae? cursor ad Olympia proficisci cogitans visus est in somnis curru quadrigarum vehi. mane ad coniectorem, at ille: ‘vinces, inquit; id enim celeritas significat et vis equorum.‘ post idem ad Antiphontem, is autem ‘vincare, inquit, necesse est: an non intellegis quattuor ante te cucurrisse?‘ ecce alius cursor (atque horum somniorum et talium 〈interpretationum〉 plenus est Chrysippi liber, plenus Antipatri), sed ad cursorem redeo: ad interpretem detulit aquilam se in somnis visum esse factum; at ille: ‘vicisti; ista enim avi volat nulla vehementius.‘ huic aeque idem Antipho: ‘baro, inquit, victum te esse non vides? ista enim avis insectans alias avis et agitans semper ipsa postrema est.‘ |
| 81 | SENEC. Controv. II, 1, 33 Otho Iunius ... edidit quidem quattuor libros Colorum, quos belle Gallio noster ‘Antiphontis libros‘ vocabat: tantum in illis somniorum est. |
| 81a | MELAMPUS Περὶ παλμῶν 18. 19 [Diels Beitr. z. Zuckungsl. I, Abh. d. Berl. Ak. 1907] (18) ὀφθαλμὸς δεξιὸς ἐὰν ἅλληται, κατὰ Φημονόην καὶ Αἰγυπτίους καὶ Ἀντιφῶντα ἐχθροὺς ὑποχειρίους ἕξει· ἄγει δὲ καὶ ἀποδήμους. (19) ὀφθαλμοῦ δεξιοῦ τὸ ἄνω βλέφαρον ἐὰν ἅλληται, ἐπίκτησιν πάντως δηλοῖ, κατὰ δὲ Ἀντιφῶντα πρᾶξιν καὶ ὑγείαν, δούλωι ἐπιβουλήν, χήραι ἀποδημίαν. |
| 82 | ANECD. BEKK. Antiattic. 114, 28 τελεσθῆνα ι : τὸ ἀναλωθῆνα ι . Ἀ . |
| 83 | —Le x . VI p . 34 5 , 26 ἀδυναμία ἐρεῖς ὡς Δημοσθένης καὶ ἀδυνασία ὡς Ἀ. καὶ Θουκυδίδης [VII 8, 2. VIII 8, 4]. |
| 84 | —p. 367, 31 ἀκόλουθα Ἀ. τὰ ἑπόμενα καὶ σύμφωνα. |
| 85 | —p. 418, 6 ἀπάλαμνο ν: ἀμήχανον. οὕτως Ἀ. |
| 86 | —p. 419, 18 ἀπεγένετ ο: ἀντὶ τοῦ ἀπέθανεν. οὕτως Ἀ. καὶ Θουκυδίδης [II 34, 2 u ö.]. |
| 87 | HARPOCR. ἀκαρ ῆ: ἀντὶ τοῦ μικρὸν ἢ οὐδὲν παρ’ Ἀντιφῶντι. |
| 88 | — βάσανο ς: Ἀ., λίθος οὕτω καλεῖται, ἧι τὸ χρυσίον παρατριβόμενον δοκιμάζεται. |
| 89 | — δυσάνιο ς: Ἀ. ὁ ἐπὶ παντὶ ἀνιώμενος, κἂν μικρὸν καὶ εὐκαταφρόνητον ἦι. |
| 90 | — εἰσφρήσει ν: εἰσάξειν, εἰσδέξεσθαι. Ἀ. |
| 91 | — ἐμ βραχεῖ ἀντὶ τοῦ ἁπλῶς καὶ ἐν κεφαλαίωι Ἀ. |
| 92 | MOERIS 203, 2 Bekk. λιθουργοὺς Θουκυδίδης [IV 69, 2 u. ö.], λιθοκόπους Ἀ. |
| 93 | PHILOD. de poëm. c. 187, 3 [V. H. 2 VI; Th. Gomperz Wien. Sitz. Ber. 123, VI, 49] ἐπειδήπερ ἐκ τῶν προαναλογισθέντων συνεθεωρεῖτο καὶ οὐκ ἐξητασμένον οὕτως 〈ἦν〉, ὥσπερ εἰ μηθὲν ἐτύχομεμ πρὸς ἑτέρους εὑρίσκοντες 〈περὶ τοῦ〉 ὑπὸ γραμμάτων ἁπλῶν καὶ συνθέτων οἰκειοῦσθαι τὴν ἀκοήν, εὔδηλος ἡ τῶν ἄλλων φληναφία φαίνεται τῶν ἢ ταὐτὰ τέρπειν καὶ ὀχλεῖν ἢ διάφορα κατηξιωκότων ὡς καί τινος τῶν ἀρχαίων Ἀντιφῶντος, εἴτ’ οὖν ῥητορικὸς εἴτε καὶ φιλόσοφος ἠβούλετ’ εἶναι. |
| 93a | PHOT. A p. 66, 4 Reitz. ἀκοινώνητος Πλάτων ἐν Νόμων ϛ [768 B] καὶ ἀκοινώνητ α. καὶ Ἀ. δὲ καὶ Εὐριπίδης [Andr. 470]. |
| 93b | —p. 87, 25 R. ἀμαρτυρήτω ς: ἀμαρτύρως· οὕτως Ἀ. SUID. ἀμαρτυρήτου ς: ἀντὶ τοῦ ἀμαρτύρους· οὕτως Ἀντιφάνης (sic). |
| 94 | PHOT. τίμιο ν: ἀντὶ τοῦ ἔντιμον. οὕτως Ἀ. |
| 95 | POLL. I 34 μεθέορτοι ἡμέραι κατὰ Ἀ—τα. |
| 96 | —I 98 καλείσθω δὲ κυβερνήτης ... καὶ κατ’ Ἀ—τα ὁ ποδοχῶν ἢ μᾶλλον κατ’ ἐμὲ ὁ ποδηγῶν. |
| 97 | POLL. II 109 ἀγλωττίαν δὲ Ἀ. εἴρηκεν. |
| 98 | —II 120 Ἀ. δὲ ἀντιλογούμενο ι. |
| 99 | — —Ἀ. δὲ ἀπαρτιλογία ὥσπερ καὶ Ἡρόδοτος [VII 29]. Dagegen HARPOCR. ἀπαρτιλογία Λυσίας ἐν τῶι πρὸς Ἀρέσανδρον [fr. 23 O. A. II 177] καὶ Ἡρόδοτος ἀντὶ τοῦ ἀπηρτισμένος καὶ πλήρης ἀριθμός. |
| 100 | —II 123 κακολόγος, κακήγορος καὶ ὡς Ἀ. ἡδυλόγος καὶ μετριολόγο ς. |
| 101 | —II 228 Ἀ. ἐπινόημ α. |
| 102 | —II 230 ἀθυμοῦσιν ὡς Ἀ. |
| 103 | —III 113 χρηματίζειν καὶ ὡς Ἀ. φιλοχρηματεῖ ν. |
| 104 | —IV 9 ἀνεπιστημοσύνη, ἄγνοια, ἀγνωσία. Ἀ. δ’ ἐπὶ τούτου καὶ ἀγνωμοσύνην λέγει. |
| 105 | — — δοκησίσοφο ς, ὡς Ἀ. ἔφη. |
| 106 | —IV 167 συμμετρίας Ἀ. ... καὶ δυσμέτρητον Α. |
| 106a | —V 145 ἀγνοῶν. Ἀ. δὲ καὶ ἀγνώμων λέγει. Vgl. B 104. |
| 107 | —V 441 καὶ τὸ πρᾶγμα ἀναισθησία, ἀχαριστία, ἀδικία, ἀγνωμοσύνη καὶ ὡς Ἀ. ἀποστέρησι ς. |
| 108 | —VI 163 Ἀ. δὲ καὶ ἐξαλᾶσθαι πανοικεσίαι ἔφη. |
| 109 | —VI 169 κακόνους ὡς Ἀ. |
| 110 | —VI 183 Ἀ. δὲ ἐπιθύμημ α. |
| 111 | —VIII 68 ἐπὶ δὲ τοῦ ἀπολογουμένου ἀπελογήσατο, ἀπελύθη ὡς Ἀ. |
| 112 | —VIII 103 καὶ ἐν ταῖς σιτοδοσίαις ἐγίνοντο σίτου ἐπιγραφεῖ ς, ὡς Ἀ. |
| 113 | —IX 26 πολιτοκοπεῖν παρ’ Ἀ—τι. |
| 114 | LESBON. p. 180 Valck. Κλαζομένιον σχῆμα] ὡς τὸ πορεύομαι σὺν ἀγῶνι ἀντὶ τοῦ εἰς ἀγῶνα ... ὡς τὸ σὺν πατρίδι ἔβη ἀντὶ τοῦ εἰς τὴν πατρίδα· οὕτως Ἀ. |
| 115 | SUID. ἀπόκριναι: ... καὶ ἀπόκρισις ἡ ἀπολογία. οὕτως Λυσίας [fr. 305 O. A. II 214a 23] καὶ Ἀ. |
| 116 | —ἀπολαχεῖν: ... Ἀ.· ὁπό τ ’ ἄνθρωποι βούλοιντο χρήματα διαλαγχάνει ν. |
| 117 | — Χρημάτω ν: ... κεῖται δὲ ἡ λέξις καὶ ἐπὶ πράγματος ἢ προσώπου ἢ λόγου ὡς Ἀ. |
| 118 | ATHEN. XIV 650 E Ἀντιφῶν [?] ἐν τῶι Περὶ γεωργικῶν. |