ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΩΣ
Στασιώτης· Ἀ. ἐν τῷ περὶ τῆς μεταστάσεως· περὶ τοίνυν ὧν Ἀπόληξις κατηγόρηκεν, ὡς στασιώτης ἦ καὶ ἐγὼ καὶ ὁ πάππος ὁ ἐμός. ἔοικε νῦν ὁ ῥήτωρ ἰδίως ἐπὶ τοῦ δορυφόρου κεχρῆσθαι τῷ ὀνόματι· ἐν γοῦν τοῖς ἑξῆς φησιν ὅτι· οὐκ ἂν τοὺς μὲν τυραννοῦντας ἐδυνήθησαν οἱ πρόγονοι κολάσαι, τοὺς δὲ δορυφόρους ἠδυνάτησαν.
ὡς αἱρεθεὶς ἀρχὴν ἄρξαι χρήματα πολλὰ διεχείρισα καὶ εὔθυναί μοι ἦσαν ἃς ἐδεδοίκειν ἢ ἄτιμος ἦν ἢ κακόν τι ὑμᾶς εἰργασάμην ἢ δίκην ἐπιρρέπουσαν ἐδεδοίκειν; οὐ δῆτα τοῦτό γε ἐπεὶ οὐδέν μοι ἦν τούτων. Ἀλλʼ ὡς χρήματα ἀφείλεσθε ἐμοῦ; ἀλλʼ ὡς τῶν προγόνων τῶν ἐμῶν κακόν τι εἰργασμένων ἐμὲ ἐτιμωρήσασθε; τοιούτων γάρ τινες ἕνεκα ἄλλης τινὸς πολιτείας ἢ τῆς καθεστηκυίας ἐπιθυμοῦσιν, ἵνα ἢ ὧν ἠδίκησαν δίκην μὴ δῶσιν ἢ ὧν ἔπαθον τιμωρῶνται καὶ αὖθις μηδὲν πάσχωσιν· ἀλλʼ ἐμοὶ τοιοῦτον οὐδὲν ἦν. Ἀλλὰ μὲν δὴ λέγουσιν οἱ κατήγοροι ὡς συνέγραφόν τε δίκας ἄλλοις καὶ τὸ εʹ ἐκέρδαινον ἀπὸ τούτου. Οὐκοῦν ἐν μὲν τῆι ὀλιγαρχίαι οὐκ ἂν ἦν μοι τοῦτο, ἐν δὲ τῆι δημοκρατίαι ἰδίαι ὁ κρατῶν εἰμι ἐγώ, ἐκ δὲ τοῦ λέγειν ἐν μὲν τῆι ὀλιγαρχίαι οὐδενὸς ἔμελλον ἄξιος ἔσεσθαι, ἐν δὲ τῆι δημοκρατίαι πολλοῦ; φέρε δὴ πῶς εἰκός ἐστιν ἐμὲ ὀλιγαρχίας ἐπιθυμεῖν; πότερον ταῦτα ἐκλογίζεσθαι οὐχ οἷός τʼ εἰμὶ ἢ οὐ γιγνώσκειν τὰ λυσιτελοῦντα ἐμαυτῶι μόνος Ἀθηναίων;
ξοις ἐδόκει μὰ τοὺς θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους οὐ … εἴ γε ὀρθῶς … σκοπεῖσθε … ἐπειδὴ Θηραμένης, ὃς ἐμοῦ κατηγόρησεν … εν ἐν τῆι βουλῆι Ἐ … ς οὑτοσὶ … ρυς δι … ν ἐκεῖ κατηγορήκει … οὑτοσὶ … στον … ων … εινα ὁ πα— … σκε … νυν … δικ … μη … ειπο … ανε … ριον … ξαιο … οιον … τουτ … σαυμ … ρον … εμεγ … ειος … νηθ … ναια … τουτο … φο … υ
… νη … δου … υρ … πειδηδε … εἰργασάμην οὐ τέχνη ξηολασαρ … ουτο … νω … ωτης … ρχο … αρχ … ν … ν φερ … κειυμιν … ρυνιχος η πει … τρατος δι … καλα.
ο … τοκ … σεν … τους … δρες … καιγυ … καιπαι … μελλον … σθαιυμ … οτιαπ … σκονη … εξοντου … μυνει … λ … ο … μ … ε … θ … πουτιν … κτι … ωι εργονε …
διαστῆσαι ἀντὶ τοῦ διαταράξαι καὶ οἷον ἀδύνατον ποιῆσαι Ἀ. ἐν τῷ π. τ. μεταστ.
Ἀ. ἐν τῷ περὶ τῆς μεταστ.· καὶ τοὺς ἐμποδὼν ἐκολάσατε, ἀντὶ τοῦ τοὺς ἐμπεσόντας.
ἐπεσκήψατο— —λέγεται δὲ ἐνίοτε κατὰ τὸ σπάνιον καὶ ἐπὶ τοῦ ἐγκαλέσαι φόνου, ὡς Ἀ. ἐν τῷ π. τ. μεταστ.
Ἠετιώνεια· Ἀ. ἐν τῷ π. τ. μεταστ.
τετρακόσιοι· Ἀ. ἐν τῷ π. τ. μεταστ.
ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΥ
Ἐπειδὴ γὰρ ἀπῳκίσθην Ἀθήναζε καὶ ἀπηλλάγην τῆς κληρουχίας.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΓΡΑΦΗΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ
Ἄλλος δέ ἐστιν Ἀλκιβιάδης οὗ μνημονεύει Ἀντιφῶν ἐν τῇ πρὸς τὴν Δημοσθένους γραφὴν ἀπολογίᾳ· — —ἔστι δὲ Φηγούσιος, Ἀλκιβιάδου ξένος.
ἀποτειχίσαι τὸ ἀπολαβεῖν τείχει καὶ ἀποκλεῖσαι τῆς ἐξόδου, ἀποτετειχισμένος δὲ ὁ ἀπειλημμένος καὶ ἀποκεκλεισμένος τῷ τείχει· Ἀντιφῶν ἐν τῇ πρὸς τὴν Δημ. γρ. ἀπολ. καὶ Θουκυδίδης.
δεκατευτὰς ἀντὶ τοῦ τελώνας τοὺς τὴν δεκάτην ἐκλέγοντας Ἀ. ἐν τῇ πρὸς Δημ. γρ. ἀπολ.
κελέοντες· Ἀ. ἐν τῇ πρὸς Δημ. γρ. ἀπολ.· ἵνα τοὺς κελέοντας κατέπηξεν. κυρίως μὲν κελέοντές εἰσιν οἱ ἱστόποδες— —· μεταφορικῶς δὲ νῦν ὁ ῥήτωρ λέγοι ἂν τὰ ὀρθὰ ξύλα.
σκαφίον· Ἀ. ἐν τῇ πρὸς τὴν Δημ. γρ. ἀπολ. ὅτι δὲ τὸ σκαφίον εἶδος κουρᾶς, καὶ Ἀριστοφάνης Γήρᾳ.
συνήγοροι· Ἀντ. ἐν τῇ πρὸς τὴν Δημ. γρ. ἀπολ. καὶ ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου.
Ἄνδρων· Ἀ. ἐν τῇ πρὸς τὴν Δημ. γραφὴν ἀπολογίᾳ. Ἄνδρωνά φησιν εἶναι Κρατερὸς ἐν θʹ τῶν ψηφισμάτων τὸν γράψαντα τὸ ψήφισμα τὸ περὶ Ἀντιφῶντος τοῦ ῥήτορος. ἦν δὲ εἷς τῶν υʹ ὁ Ἄνδρων.
ΕΠΙΤΡΟΠΙΚΟΣ ΚΑΤΑ ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΥ
ὅτι οἱ ποιητοὶ παῖδες ἐπανελθεῖν εἰς τὸν πατρῷον οἶκον οὐκ ἦσαν κύριοι, εἰ μὴ παῖδας γνησίους καταλίποιεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ποιησαμένου, Ἀ. ἐπιτροπικῷ κατὰ Καλλιστράτου καὶ Σόλων ἐν καʹ Νόμων.
ΕΠΙΤΡΟΠΙΚΟΣ ΤΙΜΟΚΡΑΤΕΙ
Σπάρτωλος· Ἀ. ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἐπιτροπικὸς Τιμοκράτει.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΟΥ ΕΝΔΕΙΞΙΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ
ἀντὶ δὲ τοῦ ἀποδεδόμεθα διεθέμεθα εἶπεν Ἀ. ἐν τῷ πρὸς τὴν Καλλίου ἔνδειξιν.
ἕρμα ἡ ὕφαλος πέτρα· Ἀ. ἐν τῇ πρὸς τὴν Καλλίου ἔνδειξιν ἀπολογίᾳ.
ᾖσμεν ἀντὶ τοῦ ᾔδειμεν. Ἀ. ἐν τῇ πρὸς τὴν Καλλ. ἔνδ. ἀπολογίᾳ· ἡμεῖς μὲν οὖν οὔτε ναυτικὸν ᾖσμεν ὁπόσου δέοι.
μοιρολογχῆσαι ἀντὶ τοῦ μέρους μεταλαβεῖν Ἀ. ἐν τῇ πρὸς τὴν Καλλίου ἔνδ. ἀπολ.
ΚΑΤΑ ΛΑΙΣΠΟΔΙΟΥ
ἀπιστεῖν ἀντὶ τοῦ ἀπειθεῖν Ἀ. κατὰ Λαισποδίου.
Γαληψός· Ἀ. κατὰ Λαισποδίου.
ἐπίσκοπος· Ἀ. ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου καὶ ἐν τῷ κατὰ Λαισποδίου. ἐοίκασιν ἐκπέμπεσθαί τινες ὑπὸ Ἀθηναίων εἰς τὰς ὑπηκόους πόλεις ἐπισκεπτόμενοι τὰ παρʼ ἑκάστοις.
Οἰσύμη· Ἀ. ἐν τῷ κατὰ Λαισποδίου.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΛΙΝΔΙΩΝ ΦΟΡΟΥ
Ἀμφίπολις· Ἀ. περὶ τοῦ Λινδίων φόρου.
ἀπειπεῖν ἀντὶ τοῦ ἀποκαμεῖν καὶ ἀδυνατῆσαι Ἀ. ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου, καὶ ἀντὶ τοῦ ἀπαρνήσασθαι παρὰ τῷ αὐτῷ.
ἄττα ἀντὶ μὲν τοῦ ὅσα ἢ ἅτινα Ἀ. ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου.
διʼ ἐνιαυτοῦ ἀντὶ τοῦ διʼ ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ Ἀ. περὶ τοῦ Λινδίων φόρου.
ἐπαγγελία· — —λέγεται δὲ—τὸ ἐπαγγέλλεσθαι καὶ ἀντὶ τοῦ προστάττειν ἢ αἰτεῖσθαι, ὡς παρά τε Ἀντιφῶντι ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου καὶ Δημοσθένει ἐν τῷ περὶ πρεσβείας.
ἐπίσκοπος.
προσφορὰ ἀντὶ τοῦ πρόσοδος Ἀ. ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου.
συνήγοροι.
τριβωνευόμενοι· Ἀ. ἐν τῷ περὶ τοῦ Λινδίων φόρου. ἤτοι ἀντὶ τοῦ τριβὰς ἐμποιοῦντες, ἢ ἀντὶ τοῦ τεχνάζοντες ἀπὸ τοῦ τρίβωνες εἶναι πραγμάτων.
ΥΠΕΡ ΜΥΡΡΟΥ
Ἀντιφῶν τῷ ἅττα κέχρηται ἀντὶ τοῦ ἅτινα ἐν τῇ ἀπολογίᾳ τοῦ Μύρρου· οὐ γάρ πω ἐπεπόνθη ταῦτα, ἅττα νῦν πέπονθα ὑπὸ τούτου. καὶ αὖθις· Οἱ γὰρ ἄνθρωποι ἅττα ἂν ὁρῶσι τῇ ὄψει πιστότερα ἡγοῦνται ἢ οἷς εἰς ἀφανὲς ἥκει ὁ ἔλεγχος τῆς ἀληθείας.
ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΚΛΕΑ ΠΕΡΙ ΟΡΩΝ
ἀργυροκοπεῖον· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα. ὅπου κόπτεται τὸ νόμισμα· ὃ νῦν σημαντήριόν τινες καλοῦσι.
διὰ μέσου τείχους· Ἀ. πρὸς Νικοκλέα. τριῶν ὄντων τειχῶν ἐν τῇ Ἀττικῇ— —, τοῦ τε βορείου καὶ τοῦ νοτίου καὶ τοῦ Φαληρικοῦ, διὰ μέσου τῶν παρʼ ἑκάτερα ἐλέγετο τὸ νότιον.
ὅτι δὲ καὶ Ἑρμῶν στοά τις ἐλέγετο, δεδήλωκε καὶ Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα.
εὐθύωρον τὸ κατʼ εὐθεῖαν Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικ.
Κεραμεικός· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικ. περὶ ὅρων. ὅτι δύο εἰσὶ Κεραμεικοί, ὡς καὶ ὁ ῥήτωρ φησίν, ὁ μὲν ἔνδον τῆς πόλεως, ὁ δὲ ἕτερος ἔξω— —, δηλοῖ Καλλικράτης ἢ Μενεκλῆς ἐν τῷ περὶ Ἀθηνῶν.
λέσχαι· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα. λέσχας ἔλεγον δημοσίους τινὰς τόπους, ἐν οἷς σχολὴν ἄγοντες ἐκαθέζοντο πολλοί.
παράβυστον. οὕτως ἐκαλεῖτό τι τῶν παρʼ Ἀθηναίοις δικαστηρίων, ἐν ᾧ ἐδίκαζον οἱ ιαʹ· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικ. περὶ ὅρων.
πρυτανείας· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα. ἔστι δὲ ἀριθμὸς ἡμερῶν ἡ πρυτανεία ἤτοι λϛʹ ἢ λεʹ, ἃς ἑκάστη φυλὴ πρυτανεύει.
Στεφανηφόρος· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα. Στεφανηφόρου ἡρῷον, ὡς ἔοικεν, ἦν ἐν ταῖς Ἀθήναις.
Ὑπέρβολος· Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα. ἦν δὲ δημαγωγός.
ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
Ναυμάχους ὡς περὶ δωρεῶν μὲν εἰπεῖν κατάγειν δεῦρο.
ΠΡΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΝ
ἀνάδεξαι· οἷον ἐγγύησαι. Ἀ. πρὸς Πολύευκτον.
ΚΑΤΑ ΠΡΥΤΑΝΕΩΣ ΕΙ ΓΝΗΣΙΟΣ
ἴσως δὲ καὶ κατὰ τοῦτο ῥητορικαὶ γραφαί τινες καλοῦνται, ὅτι κατὰ διαφόρους νόμους αἱ κατὰ τῶν ῥητόρων γραφαὶ εἰσάγονται, ὡς Ἀ. ἐν τῷ κατὰ πρυτάνεως, εἰ γνήσιος, ὑποσημαίνει.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΑΜΟΘΡΑΙΚΩΝ ΦΟΡΟΥ
Σαμοθρᾴκη—φασὶ δὲ Σαμίους οἰκίσαντας αὐτὴν τὸ ὄνομα θέσθαι τοῦτο· καὶ ἔστι παρὰ Ἀντιφῶντι ἐν τῷ Σαμοθρᾳκικῷ λόγῳ οὕτως εἰρημένον· καὶ γὰρ οἱ τὴν ἀρχὴν οἰκίσαντες τὴν νῆσον ἦσαν Σάμιοι, ἐξ ὧν ἡμεῖς ἐγενόμεθα. κατῳκίσθησαν δὲ ἀνάγκῃ, οὐκ ἐπιθυμίᾳ τῆς νήσου· ἐξέπεσον γὰρ ὑπὸ τυράννων ἐκ Σάμου καὶ τύχῃ ἐχρήσαντο ταύτῃ … καὶ λείαν λαβόντες ἀπὸ τῆς Θρᾴκης ἀφικνοῦνται εἰς τὴν νῆσον.
Ἡ μὲν γὰρ νῆσος, ἣν ἔχομεν, δήλη μὲν καὶ πόρρωθεν ὅτι ἐστὶν ὑψηλὴ καὶ τραχεῖα· καὶ τὰ μὲν χρήσιμα καὶ ἐργάσιμα μικρὰ αὐτῆς ἐστι, τὰ δʼ ἀργὰ πολλά, μικρᾶς αὐτῆς οὔσης.
Ἀ. Σαμοθρᾳκικῷ· Καίτοι οὐκ ἂν τῆς μὲν τῶν ἄλλων πολιτῶν ταλαιπωρίας προὐσκέψαντο, τῆς δὲ σφετέρας αὐτῶν σωτηρίας οὐκ ἐνεθυμήθησαν.
ἐκλογεῖς οἱ ἐκλέγοντες καὶ εἰσπράττοντες τὰ ὀφειλόμενα τῷ δημοσίῳ. Ἀ. ἐν τῷ περὶ τοῦ Σαμ. φόρου· ᾑρέθησαν γὰρ ἐκλογῆς παρʼ ἡμῖν οἷς πλεῖστα ἐδόκει χρήματα εἶναι.
ἀεὶ ἀντὶ τοῦ ἕως παρʼ Ἀντιφῶντι Σαμοθρᾳκικῷ.
ἀποδιδόμενοι Ἀ. ἐν τῷ π. τ. Σαμ. φόρου ἀντὶ τοῦ ἀποδιδόντες. ἑξῆς δέ φησιν ἀποδιδόμεθα ἤτοι ἀντὶ τοῦ ἀποδίδομεν ἢ ἀντὶ τοῦ πιπράσκομεν.
ἀπόταξις τὸ χωρὶς τετάχθαι τοὺς πρότερον ἀλλήλοις συντεταγμένους εἰς τὸ ὑποτελεῖν τὸν ὡρισμένον φόρον· Ἀ. ἐν τῷ π. τ. Σαμ. φόρου.
συντελεῖς οἱ συνδαπανῶντες καὶ συνεισφέροντες· τὸ δὲ πρᾶγμα συντέλεια καλεῖται, ὡς ἔστιν εὑρεῖν ἐν τῷ Ἀντιφῶντος π. τ. Σαμ. φόρου. Δημοσθένης ἐν τῷ ὑπὲρ Κτησιφῶντος.
ΠΡΟΣ ΕΡΑΣΙΣΤΡΑΤΟΝ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΤΑΩΝ
Ἀντιφῶντι δὲ τῷ ῥήτορι λόγος μὲν γέγραπται ἔχων ἐπίγραμμα περὶ ταῶν, καὶ ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ οὐδεμία μνεία τοῦ ὀνόματος γίνεται, ὄρνεις δὲ ποικίλους πολλάκις ἐν αὐτῷ ὀνομάζει, φάσκων τούτους τρέφειν Δῆμον τὸν Πυριλάμπους, καὶ πολλοὺς παραγίνεσθαι κατὰ πόθον τῆς τῶν ὀρνίθων θέας ἔκ τε Λακεδαίμονος καὶ Θετταλίας καὶ σπουδὴν ποιεῖσθαι τῶν ᾠῶν μεταλαβεῖν. περὶ δὲ τῆς ἰδέας αὐτῶν λέγων γράφει· εἴ τις ἐθέλοι καταβαλεῖν εἰς πόλιν τοὺς ὄρνιθας, οἰχήσονται ἀναπτόμενοι· ἐὰν δὲ τῶν πτερύγων ἀποτέμῃ, τὸ κάλλος ἀφαιρήσεται· τὰ πτερὰ γὰρ αὐτῶν τὸ κάλλος ἐστίν, ἀλλʼ οὐ τὸ σῶμα. ὅτι δὲ καὶ περισπούδαστος ἦν αὐτῶν ἡ θέα, ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ πάλιν φησίν· ἀλλὰ τὰς μὲν νουμηνίας ὁ βουλόμενος εἰσῄει· τὰς δʼ ἄλλας ἡμέρας εἴ τις ἔλθοι βουλόμενος θεάσασθαι, οὐκ ἔστιν ὅστις ἔτυχε. καὶ ταῦτα οὐκ ἐχθὲς οὐδὲ πρῴην, ἀλλʼ ἔτη πλέον ἢ τριάκοντά ἐστιν.
ἐτιμῶντο δὲ τὸν ἄρρενα καὶ τὸν θῆλυν δραχμῶν χιλίων, ὡς Ἀ. ἐν τῷ πρὸς Ἐρασίστρατον λόγῳ φησί.
εὐοφθάλμως ἀντὶ τοῦ εὐπρεπῶς Ἀ. ἐν τῷ περὶ ταώνων. ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΠΑΙΔΑ ΥΒΡΕΩΣ …
ἀξιοῖ ἀντὶ τοῦ νομίζει Ἀ. ὑπὲρ τῆς εἰς τὸν ἐλ. παῖδα ὕβρεως. ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΝΟΥ
θῆτες καὶ θητικόν· Ἀ. ἐν τῷ κατὰ Φιλίνου φησί· τούς τε θῆτας ἅπαντας ὁπλίτας ποιῆσαι.
ἀκροᾶσθαι ἀντὶ τοῦ ὑπακούειν Ἀ. ἐν τῷ κατὰ Φιλ.
ἀπολαχεῖν ἀντὶ ἁπλοῦ τοῦ λαχεῖν Ἀ. ἐν τῷ κατὰ Φιλ.
διάληξις. διαλαγχάνειν μέν ἐστι τὸ κλήρῳ διαιρεῖσθαι, διάληξις δὲ τὸ πρᾶγμα· Ἀ. ἐν τῷ κατὰ Φιλίνου.
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΕΙ ΓΝΗΣΙΟΣ
δημοτευόμενος. δημοτεύεσθαί ἐστι τὸ τοῦδέ τινος δήμου κοινωνεῖν καὶ χρηματίζειν ἀπʼ αὐτοῦ· Ἀ. ἐν τῇ πρὸς Φίλιππον ἀπολ., εἰ γνήσιος.
ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΥ ΛΟΙΔΟΡΙΑΙ
Ἐν δὲ ταῖς Ἀντιφῶντος λοιδορίαις γέγραπται, ὅτι παῖς ὢν ἐκ τῆς οἰκίας ἀπέδρα πρὸς Δημοκράτη τινὰ τῶν ἐραστῶν, βουλομένου δʼ αὐτὸν ἀποκηρύττειν Ἀρίφρονος Περικλῆς οὐκ εἴασεν εἰπών, εἰ μὲν τέθνηκεν, ἡμέρᾳ μιᾷ διὰ τὸ κήρυγμα φανεῖσθαι πρότερον, εἰ δὲ σῶς ἐστιν, ἄσωστον αὐτῷ τὸν λοιπὸν βίον ἔσεσθαι· καὶ ὅτι τῶν ἀκολουθούντων τινὰ κτείνειεν ἐν τῇ Σιβυρτίου παλαίστρᾳ ξύλῳ πατάξας. ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐκ ἄξιον ἴσως πιστεύειν, ἅ γε λοιδορεῖσθαί τις αὐτῷ διʼ ἔχθραν ὁμολογῶν εἶπεν.
Ἐπειδὴ ἐδοκιμάσθης ὑπὸ τῶν ἐπιτρόπων, παραλαβὼν παρʼ αὐτῶν τὰ σαυτοῦ χρήματα, ᾤχου ἀποπλέων εἰς Ἄβυδον, οὔτε χρέος ἴδιον σαυτοῦ πραξόμενος οὐδὲν οὔτε προξενίας οὐδεμιᾶς ἕνεκα, ἀλλὰ τῇ σαυτοῦ παρανομίᾳ καὶ ἀκολασίᾳ τῆς γνώμης ὁμοίους ἔργων τρόπους μαθησόμενος παρὰ τῶν ἐν Ἀβύδῳ γυναικῶν, ὅπως ἐν τῷ ἐπιλοίπῳ βίῳ σαυτοῦ ἔχοις χρῆσθαι αὐτοῖς.
ΠΡΟΟΙΜΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΟΙ
Ἐγραψάμην ταύτην τὴν γραφὴν ἠδικημένος ὑπὸ τούτου νὴ Δία πολλά, ἔτι δὲ καὶ πλείω ὑμᾶς ᾐσθημένος ἠδικημένους καὶ τοὺς ἄλλους πολίτας.
ἀλλʼ εἰ τό τε πρᾶγμά μοι κρεῖττον φαίνεται ἅμα τε μαρτυρίας ἀκριβεῖς παρέξομαι.
Ἀντιφῶν δὲ—τῷ μὲν μοχθηρῷ ἐχρήσατο οὐκ ἐπὶ τοῦ κακοῦ ἀνδρὸς καὶ εἰσαγομένου εἰς δικαστήριον ἵνα κατηγορηθῇ, ἀλλʼ ἐπὶ πατρὸς δίκην λαχόντος ὑπὲρ ἀπεσφαγμένου παιδὸς τὸν μοχθηρὸν ἔταξεν· καί φησιν οὕτως ἐν Προοιμίοις καὶ ἐπιλόγοις· κἀγὼ μὲν ὁ μοχθηρός, ὅντινα ἐχρῆν τεθνηκέναι, ζῶ τοῖς ἐχθροῖς κατάγελως.
ΡΗΤΟΡΙΚΑΙ ΤΕΧΝΑΙ ΑΒΓ ΕΙ ΓΝΗΣΙΑΙ
Ἀ. τε ἐν ταῖς ῥητορικαῖς τέχναις τὸ μὲν τὰ παρόντα ἔφη καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ παρακείμενα αἰσθάνεσθαι κατὰ φύσιν εἶναι ἡμῖν· παρὰ φύσιν δὲ τὸ φυλάττειν αὐτῶν ἐκποδὼν γενομένων ἐναργῆ τὸν τύπον.
σημεῖον καὶ τεκμήριον διαφέρει. Ἀ. ἐν τῇ τέχνῃ τὰ μὲν παροιχόμενα σημείοις πιστοῦσθαι, τὰ δὲ μέλλοντα τεκμηρίοις. π. διαφ. λέξ.
ἀστοργία, φιλοστοργία, στοργή· Ἀ. ἐν δευτέρῳ π. τῆς ῥητ. τέχνης.
ἀπαρασκεύαστον· Ἀ. τρίτῳ ῥητορικῆς τέχνης. ἀπαρασκεύαστον δὲ ἐν ταῖς ῥητορικαῖς τέχναις· δοκοῦσι δʼ οὐ γνήσιαι.
ὀλιγοφιλίαν· Ἀ. τρίτῳ πολυφιλίαν δὲ καὶ ὀλιγοφιλίαν Ἀντιφῶν.
ὅτι δὲ καὶ αὐτὸς ἕκαστος τῶν περὶ λόγους ἐχόντων ἠξίου ποιεῖν ὀνόματα καινά, δηλοῖ μὲν καὶ Ἀ. ἱκανῶς, ὅς γε ὅπως αὐτὰ ποιητέον ἐκδιδάσκει. ἐξήγ. τῶν Ἱπποκρ. γλωσσῶν
ΑΠΑΡΑΣΗΜΑ
Περὶ τοῦ μὴ ἐλλεεῖν ὑμᾶς ἐμὲ ἐδεήθη, δείσας μὴ ἐγὼ δάκρυσι καὶ ἱκετείαις πειρῶμαι ὑμᾶς ἀναπείθειν.
Τοῦτο δὲ τοὺς νόμους εἰδὼς πατρίους καὶ παλαιοὺς ὄντας ὑμῖν.
Τέως μὲν γὰρ ὁ πολὺς χρόνος τοῦ ὀλίγου πιστότερος ἦν.
Διαλαχεῖν δὲ τὸ διανείμασθαι οἱ ῥήτορες εἰρήκασι. Ἀντιφῶν· ὁπότʼ ἄνθρωποι βούλοιντο χρήματα διαλαγχάνειν.
Κακὸς δʼ ἀεὶ ἐπʼ ἀποῦσι μὲν καὶ μέλλουσι τοῖς κινδύνοις τῇ γλώττῃ θρασύνεται καὶ τῷ θέλειν ἐπείγει, τὸ δʼ ἔργον ἂν παρῇ, ὀκνεῖ.
Κλαζομένιον ὡς τὸ πορεύομαι σὺν ἀγῶνι ἀντὶ τοῦ εἰς ἀγῶνα. — —ὡς τὸ σὺν πατρίδι ἔβη ἀντὶ τοῦ εἰς τὴν πατρίδα· οὕτως Ἀντιφῶν.
ἀγλωττίαν δὲ Ἀ. εἴρηκεν.
Ἀ. δὲ ἐπὶ τούτου ἀγνοίας καὶ ἀγνωμοσύνην λέγει. —ἀγνοῶν. Ἀ. δὲ καὶ ἀγνώμων λέγει.
ἀδυναμία ἐρεῖς ὡς Δημοσθένης, καὶ ἀδυνασία ὡς Ἀντ. καὶ Θουκυδίδης.
ἀκοινώνητα. καὶ Ἀντ. δὲ καὶ Ἐυριπίδης
ἀμαρτυρήτως ἀμαρτύρως· οὕτως Ἀντ. ἀμαρτυρήτους ἀντὶ τοῦ ἀμαρτύρους. οὕτως Ἀντιφάνης.
ἀθυμοῦσιν ὡς Ἀντιφῶν.
ἀκαρῆ ἀντὶ τοῦ μικρὸν ἢ οὐδὲν παρʼ Ἀντιφῶντι.
ἀκόλουθα Ἀ. τὰ ἑπόμενα καὶ σύμφωνα.
καὶ ἄμβλωμα, ὡς Ἀ.
Ἀ. δὲ ἀντιλογούμενοι.
ἀπάλαμνον, ἀμήχανον· οὕτως Ἀ.
Ἀ. δὲ ἀπαρτιλογία, ὥσπερ καὶ Ἡρόδοτος. ἀπαρτ. Λυσίας ἐν τῷ πρὸς Ἀρέσανδρον καὶ Ἡρόδοτος ἀντὶ τοῦ ἀπηρτισμένος καὶ πλήρης ἀριθμός.
ἀπεγένετο ἀντὶ τοῦ ἀπέθανεν. οὕτως Ἀ. καὶ Θουκυδίδης.
ἀπελύθη, ὡς Ἀντιφῶν.
ἀπόκρισις ἡ ἀπολογία· οὕτω Λυσίας καὶ Ἀντιφῶν.
τὸ πρᾶγμα ἀχαριστία, ἀδικία, ἀγνωμοσύνη, καὶ ὡς Ἀ. ἀποστέρησις.
ἀφήκοντος· Ἀ. ἀντὶ τοῦ διήκοντος.
βάσανος· Ἀντιφῶν. λίθος οὕτω καλεῖται, ᾗ τὸ χρυσίον παρατριβόμενον δοκιμάζεται.
καὶ Ἀ. βάψιν χαλκοῦ καὶ σιδήρου.
βιομήχανοι ὡς Ἀ.
Ἀ. δὲ τῇ διαθέσει ἐχρήσατο ἐπὶ γνώμης ἢ διανοίας. ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τοῦ διαθεῖναι λόγον, τουτέστιν ἐπὶ τοῦ ἐξαγγεῖλαί τι.
καὶ διοπτεύειν Κριτίας καὶ Ἀντιφῶν, Ἀντιφῶν δὲ καὶ εἴσοπτοι.
δοκησίσοφος, ὡς Ἀ. ἔφη.
δυσάνιος· Ἀντιφῶν. ὁ ἐπὶ παντὶ ἀνιώμενος, κἂν μικρὸν καὶ εὐκαταφρόνητον ᾖ.
εἰσφρήσειν ἀντὶ τοῦ εἰσάξειν, εἰσδέξεσθαι· Ἀ. καὶ Δημοσθένης ἐν ηʹ Φιλιππικῷ.
ἔμβραχυ ἀντὶ τοῦ ἁπλῶς καὶ ἐν κεφαλαίῳ Ἀ.
καὶ ἐν ταῖς σιτοδοσίαις ἐγίνοντο σίτου ἐπιγραφεῖς, ὡς Ἀ.
Ἀ. δὲ ἐπιθύμημα.
ὡς Ἀ. ἐπινόημα.
κακόνους ὡς Ἀ.
τὸ δὲ λιθοκόπος ἀδόκιμον, εἰ καὶ Ἀ. λέγει. —λιθουργοὺς Θουκυδίδης, λιθοκόπους Ἀ.
μεθέορτοι ἡμέραι κατὰ Ἀντιφῶντα.
καὶ ὡς Ἀ. ἡδυλόγος καὶ μετριολόγος.
παρὰ μόνῳ δʼ Ἀντιφῶντι ὀδμὰς καὶ εὐοδμίαν εὕροι τις ἄν.
Ἀ. δὲ καὶ τὸ ὀψόμενον εἶπε.
Ἀ. δὲ καὶ ἐξεληλάσθαι πανοικεσίᾳ ἔφη.
ὁ τῶν ναυτῶν ἄρχων, ὁ ἐπὶ τοῖς οἴαξιν ἑστώς, καὶ κατʼ Ἀντιφῶντα ὁ ποδοχῶν, ἢ μᾶλλον κατʼ ἐμὲ ὁ ποδηγῶν.
καὶ πολιτοκοπεῖν παρʼ Ἀντιφῶντι.
καὶ συμμετρίας Ἀ. —καὶ δυσμέτρητον Ἀ.
ἡ μὲν γὰρ Ἀντιφῶντος ταλάντωσις τὸ βάρος δηλοῖ.
τελεσθῆναι τὸ ἀναλωθῆναι· οὕτως Ἀ.
τίμιον ἀντὶ τοῦ ἔντιμον· οὕτως Ἀ.
καὶ ὡς Ἀ. φιλοχρηματεῖν.
χρημάτων· —κεῖται δὲ ἡ λέξις καὶ ἐπὶ πράγματος ἢ προσώπου ἢ λόγου, ὡς Ἀντιφῶν.
τρίτῳ καὶ τετάρτῳ ἔτει· ἀντὶ τοῦ πρὸ τριῶν καὶ τεττάρων ἐτῶν· οὕτως Ἀ.
εὔδηλος ἡ τῶν ἄλλων φληναφία φαίνεται τῶν ἢ ταὐτὰ τέρπειν καὶ ὀχλεῖν ἢ διάφορα κατηξιωκότων ὡς καί τινος τῶν ἀρχαίων Ἀντιφῶντος, εἴτʼ οὖν ῥητορικὸς εἴτε καὶ φιλόσοφος ἠβούλετʼ εἶναι.