eul_wid: dhu-aa
Αἴας ἢ Αἴαντος λόγοςDeclamations Fragments
Antisthenes of Athens II Declamations Fragments PDF
| book 1.1 | Ἐβουλόμην ἂν |
| book 1.2 | τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν δικάζειν οἵπερ καὶ ἐν |
| book 1.3 | τοῖς |
| book 1.4 | πράγμασι |
| book 1.5 | παρῆσαν· οἶδα γὰρ ὅτι ἐμὲ μὲν ἔδει |
| book 1.6 | σιωπᾶν, τούτῳ δ’ οὐδὲν ἂν ἦν |
| book 1.7 | πλέον λέγοντι· νῦν δὲ οἱ μὲν |
| book 1.8 | παραγενόμενοι |
| book 1.9 | τοῖς ἔργοις αὐτοῖς ἄπεισιν, ὑμεῖς δὲ οἱ[ln_5]οὐδὲν εἰδότες δικάζετε. καίτοι |
| book 1.10 | ποία |
| book 1.11 | τις ἂν δίκη δικαστῶν μὴ εἰδότων γένοιτο, καὶ ταῦτα διὰ λόγων; τὸ δὲ πρᾶγμα ἐγίγνετο ἔργῳ. |
| book 2.1 | τὸ μὲν οὖν σῶμα |
| book 2.2 | τοῦ Ἀχιλλέως ἐκόμισα ἐγὼ φέρων, τὰ δὲ ὅπλα ὅδε, ἐπιστάμενος ὅτι οὐ τῶν ὅπλων μᾶλλον ἐπεθύμουν οἱ Τρῶες ἀλλὰ τοῦ νεκροῦ κρατῆσαι. τοῦ μὲν γὰρ εἰ ἐκράτησαν, ᾐκίσαντό τε ἂν[ln_5]τὸ σῶμα καὶ τὰ λύτρα |
| book 2.3 | τοῦ Ἕκτορος ἐκομίσαντο· τὰ δὲ ὅπλα τάδε οὐκ ἂν ἀνέθεσαν |
| book 2.4 | τοῖς θεοῖς ἀλλ’ ἀπέ‐ κρυψαν, |
| book 3.1 | δεδιότες τόνδε τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα, ὃς καὶ πρότερον ἱεροσυλήσας αὐτῶν τὸ ἄγαλμα τῆς θεοῦ νύκτωρ ὥσπερ |
| book 3.2 | τι καλὸν ἐργασάμενος ἐπεδείκνυτο |
| book 3.3 | τοῖς Ἀχαιοῖς. κἀγὼ μὲν ἀξιῶ λαβεῖν ἵν’ ἀποδῶ τὰ ὅπλα |
| book 3.4 | τοῖς[ln_5]φίλοις, οὗτος δὲ ἵν’ ἀποδῶται, ἐπεὶ χρῆσθαί γε αὐτοῖς οὐκ ἂν |
| book 3.5 | τολμήσειε· δειλὸς γὰρ οὐδεὶς ἂν ἐπισήμοις ὅπλοις |
| book 3.6 | χρήσαιτο, εἰδὼς ὅτι τὴν δειλίαν αὐτοῦ ἐκφαίνει τὰ ὅπλα. |
| book 4.1 | σχεδὸν μὲν οὖν ἐστιν ἅπαντα ὅμοια. οἵ τε γὰρ διαθέν‐ τες τὸν ἀγῶνα φάσκοντες εἶναι βασιλεῖς |
| book 4.2 | περὶ ἀρετῆς κρίνειν ἐπέτρεψαν ἄλλοις, οἵ τε οὐδὲν εἰδότες δικάσειν ὑπισχνεῖσθε |
| book 4.3 | περὶ ὧν οὐκ ἴστε. ἐγὼ δὲ ἐπίσταμαι |
| book 4.4 | τοῦτο,[ln_5]ὅτι οὐδεὶς ἂν βασιλεὺς ἱκανὸς ὢν |
| book 4.5 | περὶ ἀρετῆς κρίνειν ἐπιτρέψειεν ἄλλοις μᾶλλον ἤπερ ἀγαθὸς ἰατρὸς διαγνῶναι νοσήματα ἄλλῳ παρείη. |
| book 5.1 | καὶ εἰ μὲν ἦν μοι |
| book 5.2 | πρὸς ἄνδρα ὁμοιότροπον, οὐδ’ ἂν ἡττᾶσθαί μοι διέφερε· νῦν δ’ οὐκ ἔστιν ὃ διαφέρει |
| book 5.3 | πλέον ἐμοῦ καὶ τοῦδε. ὃ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ὅ τι ἂν δράσειε |
| book 5.4 | φανερῶς, ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἂν λάθρᾳ τολμήσαιμι |
| book 5.5 | πρᾶξαι.[ln_5]κἀγὼ μὲν οὐκ ἂν ἀνασχοίμην κακῶς ἀκούων, οὐδὲ γὰρ κακῶς πάσχων, ὃ δὲ κἂν κρεμάμενος, εἰ κερδαίνειν |
| book 5.6 | τι μέλλοι· |
| book 6.1 | ὅστις γε μαστιγοῦν |
| book 6.2 | παρεῖχε |
| book 6.3 | τοῖς δούλοις καὶ τύπτειν ξύλοις τὰ νῶτα καὶ πυγμαῖς τὸ πρόσωπον, κἄπειτα |
| book 6.4 | περιβαλόμενος ῥάκη, τῆς νυκτὸς εἰς τὸ τεῖχος εἰσδὺς τῶν |
| book 6.5 | πολεμίων, ἱεροσυλήσας ἀπῆλθε. καὶ ταῦτα ὁμολογήσει[ln_5]ποιεῖν, ἴσως δὲ καὶ πείσει, λέγων ὡς καλῶς πέπρακται. ἔπειτα τῶν Ἀχιλλέως ὅπλων ὅδε ὁ μαστιγίας καὶ ἱερό‐ συλος ἀξιοῖ κρατῆσαι; |
| book 7.1 | ἐγὼ μὲν οὖν ὑμῖν λέγω |
| book 7.2 | τοῖς οὐδὲν εἰδόσι κριταῖς καὶ δικασταῖς, μὴ εἰς |
| book 7.3 | τοὺς λόγους |
| book 7.4 | σκοπεῖν |
| book 7.5 | περὶ ἀρετῆς κρίνοντας, ἀλλ’ εἰς τὰ ἔργα μᾶλλον. καὶ γὰρ ὁ πόλεμος οὐ λόγῳ κρίνεται ἀλλ’ ἔργῳ· οὐδ’ ἀντιλέγειν ἔξεστι |
| book 7.6 | πρὸς |
| book 7.7 | τοὺς[ln_5]πολεμίους, ἀλλ’ ἢ μαχομένους κρατεῖν ἢ δουλεύειν |
| book 7.8 | σιωπῇ. πρὸς |
| book 7.9 | ταῦτα ἀθρεῖτε καὶ σκοπεῖτε· ὡς, εἰ μὴ δικάσετε καλῶς, γνώσεσθε ὅτι οὐδεμίαν ἔχει λόγος |
| book 7.10 | πρὸς ἔργον ἰσχύν, |
| book 8.1 | οὐδ’ ἔστιν ὑμᾶς ὅ τι λέγων ἀνὴρ ὠφελήσει, εἴσεσθε δὲ ἀκριβῶς ὅτι δι’ ἀπορίαν ἔργων |
| book 8.2 | πολλοὶ καὶ μακροὶ λόγοι λέγονται. ἀλλ’ ἢ λέγετε ὅτι οὐ ξυνίετε τὰ λεγόμενα, καὶ ἀνίστασθε, ἢ δικάζετε ὀρθῶς. καὶ ταῦ‐[ln_5]τα μὴ κρύβδην [φέρετε], ἀλλὰ φανερῶς, ἵνα γνῶτε ὅτι καὶ αὐτοῖς |
| book 8.3 | τοῖς δικάζουσι δοτέα δίκη ἐστίν, ἂν μὴ δικάσω‐ σιν ὀρθῶς. κἄπειτ’ ἴσως γνώσεσθε ὅτι οὐ κριταὶ τῶν λεγομένων ἀλλὰ δοξασταὶ κάθησθε. |
| book 9.1 | ἐγὼ δὲ διαγιγνώ‐ σκειν μὲν ὑμῖν |
| book 9.2 | περὶ ἐμοῦ καὶ τῶν ἐμῶν ἐπιτρέπω, διαδο‐ ξάζειν δὲ ἅπασιν ἀπαγορεύω, καὶ ταῦτα |
| book 9.3 | περὶ ἀνδρός, ὃς οὐχ ἑκὼν ἀλλ’ ἄκων ἀφῖκται εἰς |
| book 9.4 | Τροίαν, καὶ περὶ[ln_5]ἐμοῦ ὃς |
| book 9.5 | πρῶτος ἀεὶ καὶ μόνος καὶ ἄνευ |
| book 9.6 | τείχους τέταγμαι. |
| book 1.1 | οὐ πρὸς σέ μοι μόνον ὁ λόγος, δι’ ὃν ἀνέστην, ἀλλὰ καὶ πρὸς |
| book 1.2 | τοὺς ἄλλους ἅπαντας· πλείω γὰρ ἀγαθὰ πεποίηκα τὸ στρατόπεδον ἐγὼ ἢ ὑμεῖς ἅπαντες. καὶ ταῦτα καὶ ζῶντος ἂν ἔλεγον Ἀχιλλέως, καὶ νῦν |
| book 1.3 | τεθνεῶτος λέγω |
| book 1.4 | πρὸς ὑμᾶς.[ln_5]ὑμεῖς μὲν γὰρ οὐδεμίαν ἄλλην μάχην μεμάχησθε, ἣν οὐχὶ καὶ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν· ἐμοὶ δὲ τῶν ἰδίων κινδύνων οὐδεὶς ὑμῶν οὐδὲν ξύνοιδε. |
| book 2.1 | καίτοι ἐν μὲν |
| book 2.2 | ταῖς κοιναῖς μάχαις, οὐδὲ εἰ καλῶς ἀγωνίζοισθε, πλέον ἐγίγνετο οὐδέν· ἐν δὲ τοῖς ἐμοῖς κινδύνοις, οὓς ἐγὼ μόνος ἐκινδύνευον, εἰ μὲν κατορθώσαιμι, ἅπαντα ὑμῖν ἐπετελεῖτο, ὧν ἕνεκα[ln_5]δεῦρο ἀφίγμεθα, εἰ δ’ ἐσφάλην, ἐμοῦ ἂν ἑνὸς ἀνδρὸς ἐστέρησθε. οὐ γὰρ ἵνα μαχοίμεθα |
| book 2.3 | τοῖς |
| book 2.4 | Τρωσὶ δεῦρ’ ἀφίγμεθα, ἀλλ’ ἵνα τήν |
| book 2.5 | τε Ἑλένην ἀπολάβοιμεν καὶ τὴν |
| book 2.6 | Τροίαν ἕλοιμεν. |
| book 3.1 | ταῦτα δ’ ἐν |
| book 3.2 | τοῖς ἐμοῖς κινδύνοις ἐνῆν ἅπαντα. ὅπου γὰρ ἦν κεχρημένον ἀνάλωτον εἶναι τὴν |
| book 3.3 | Τροίαν, εἰ μὴ πρότερον τὸ ἄγαλμα τῆς θεοῦ λάβοιμεν τὸ κλαπὲν |
| book 3.4 | παρ’ ἡμῶν, τίς ἐστιν ὁ κομίσας δεῦρο τὸ ἄγαλ‐[ln_5]μα ἄλλος ἢ ἐγώ; ὃν σύ γε ἱεροσυλίας κρίνεις. σὺ γὰρ οὐδὲν οἶσθα, ὅστις τὸν ἄνδρα τὸν ἀνασώσαντα τὸ ἄγαλμα τῆς θεοῦ, ἀλλ’ οὐ τὸν ὑφελόμενον |
| book 3.5 | παρ’ ἡμῶν Ἀλέξανδρον, ἀποκαλεῖς ἱερόσυλον. |
| book 4.1 | καὶ τὴν |
| book 4.2 | Τροίαν μὲν ἁλῶναι ἅπαντες εὔχεσθε, ἐμὲ δὲ τὸν ἐξευρόντα ὅπως ἔσται |
| book 4.3 | τοῦτο, ἀποκαλεῖς ἱερόσυλον; καίτοι εἴπερ καλόν γε ἦν ἑλεῖν τὸ Ἴλιον, καλὸν καὶ τὸ εὑρεῖν τὸ τούτου αἴτιον.[ln_5]καὶ οἱ μὲν ἄλλοι χάριν ἔχουσι, σὺ δὲ καὶ ὀνειδίζεις ἐμοί. ὑπὸ γὰρ ἀμαθίας ὧν εὖ πέπονθας οὐδὲν οἶσθα. |
| book 5.1 | κἀγὼ μὲν οὐκ ὀνειδίζω |
| book 5.2 | σοι τὴν ἀμαθίαν—ἄκων γὰρ αὐτὸ καὶ σὺ καὶ ἄλλοι |
| book 5.3 | πεπόνθασιν ἅπαντες—ἀλλ’ ὅτι διὰ τὰ ὀνεί‐ δη τὰ ἐμὰ σῳζόμενος οὐχ οἷός |
| book 5.4 | τε εἶ πείθεσθαι, ἀλλὰ[ln_5]καὶ προσαπειλεῖς ὡς κακὸν δράσων |
| book 5.5 | τι τούσδε, ἐὰν ἐμοὶ τὰ ὅπλα |
| book 5.6 | ψηφίσωνται. καὶ πολλάκις γε ἀπειλήσεις καὶ πολλά, πρὶν καὶ σμικρόν |
| book 5.7 | τι ἐργάσασθαι· ἀλλ’ εἴπερ ἐκ τῶν εἰκότων |
| book 5.8 | τι χρὴ τεκμαίρεσθαι, ὑπὸ τῆς κακῆς ὀργῆς οἴομαί σε κακόν |
| book 5.9 | τι σαυτὸν ἐργάσεσθαι. |
| book 6.1 | καὶ ἐμοὶ μέν, ὅτι |
| book 6.2 | τοὺς |
| book 6.3 | πολεμίους κακῶς ἐποίησα, δειλίαν ὀνειδίζεις· σὺ δὲ ὅτι |
| book 6.4 | φανερῶς ἐμόχθεις καὶ μάτην, ἠλίθιος ἦσθα. 〈ἢ〉 ὅτι μετὰ πάντων |
| book 6.5 | τοῦτο ἔδρασας, οἴει βελτίων εἶναι; ἔπειτα |
| book 6.6 | περὶ ἀρετῆς |
| book 6.7 | πρὸς ἐμὲ λέγεις; ὃς[ln_5]πρῶτον μὲν οὐκ οἶσθα οὐδ’ ὅπως ἔδει μάχεσθαι, ἀλλ’ ὥσπερ ὗς ἄγριος ὀργῇ φερόμενος τάχ’ ἄν |
| book 6.8 | ποτε ἀποκτενεῖς |
| book 6.9 | σεαυτὸν κακῷ περιπεσών τῳ. οὐκ οἶσθα ὅτι τὸν ἄνδρα τὸν ἀγαθὸν οὔθ’ ὑφ’ αὑτοῦ χρὴ οὔθ’ ὑφ’ ἑταίρου οὔθ’ ὑπὸ τῶν |
| book 6.10 | πολεμίων κακὸν οὐδ’ ὁτιοῦν πάσχειν; |
| book 7.1 | σὺ δὲ ὥσπερ οἱ παῖδες |
| book 7.2 | χαί‐ ρεις, ὅτι σέ φασιν οἵδε ἀνδρεῖον εἶναι; ἐγὼ δὲ δειλότατόν γε ἁπάντων |
| book 7.3 | τε καὶ δεδιότα τὸν θάνατον μάλιστα· ὅστις γε |
| book 7.4 | πρῶτον ὅπλα ἔχεις ἄρρηκτα καὶ ἄτρωτα, δι’ ἅπερ σέ[ln_5]φασιν ἄτρωτον εἶναι. καίτοι τί ἂν δράσεις, εἴ τις |
| book 7.5 | σοὶ τῶν |
| book 7.6 | πολεμίων |
| book 7.7 | τοιαῦτα ὅπλα ἔχων |
| book 7.8 | προσέλθοι; ἦ που κα‐ λόν |
| book 7.9 | τι καὶ θαυμαστὸν ἂν εἴη, εἰ μηδέτερος ὑμῶν μηδὲν δρᾶσαι δύναιτο. ἔπειτα οἴει |
| book 7.10 | τι διαφέρειν |
| book 7.11 | τοιαῦτα ὅπλα ἔχων ἢ ἐντὸς |
| book 7.12 | τείχους καθῆσθαι; καὶ σοὶ μόνῳ δὴ τεῖχος[ln_10]οὐκ ἔστιν ὡς σὺ φῄς· μόνος μὲν οὖν σύ γε ἑπταβόειον |
| book 7.13 | περιέρχῃ τεῖχος |
| book 7.14 | προβαλλόμενος ἑαυτοῦ· |
| book 8.1 | ἐγὼ δὲ ἄοπλος οὐ πρὸς τὰ τείχη τῶν |
| book 8.2 | πολεμίων ἀλλ’ εἰς αὐτὰ εἰσέρχομαι τὰ τείχη, καὶ τῶν |
| book 8.3 | πολεμίων |
| book 8.4 | τοὺς |
| book 8.5 | προφύλακας ἐγρηγορότας αὐτοῖς ὅπλοισιν αἱρῶ, καὶ εἰμὶ στρατηγὸς[ln_5]καὶ φύλαξ καὶ σοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων, καὶ οἶδα τὰ τ’ ἐνθάδε καὶ τὰ ἐν |
| book 8.6 | τοῖς |
| book 8.7 | πολεμίοις, οὐχὶ πέμπων κατασκε‐ ψόμενον ἄλλον· ἀλλ’ αὐτός, ὥσπερ οἱ κυβερνῆται τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν |
| book 8.8 | σκοποῦσιν ὅπως σώσουσι |
| book 8.9 | τοὺς ναύτας, οὕτω δὲ καὶ ἔγωγε καὶ σὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας σῴζω. |
| book 9.1 | οὐδ’ ἔστιν ὅντινα κίνδυνον ἔφυγον αἰσχρὸν ἡγησά‐ μενος, ἐν ᾧ μέλλοιμι |
| book 9.2 | τοὺς |
| book 9.3 | πολεμίους κακόν |
| book 9.4 | τι δράσειν· οὐδ’ εἰ μὲν ὄψεσθαί μέ τινες ἔμελλον, γλιχόμενος ἂν |
| book 9.5 | τοῦ δοκεῖν ἐτόλμων· ἀλλ’ εἴτε δοῦλος εἴτε |
| book 9.6 | πτωχὸς καὶ μα‐[ln_5]στιγίας ὢν μέλλοιμι |
| book 9.7 | τοὺς |
| book 9.8 | πολεμίους κακόν |
| book 9.9 | τι δράσειν, ἐπε‐ χείρουν ἄν, καὶ εἰ μηδεὶς ὁρῴη. οὐ γὰρ δοκεῖν ὁ πόλεμος ἀλλὰ δρᾶν ἀεὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ φιλεῖ τι. οὐδὲ ὅπλα ἐστί μοι |
| book 9.10 | τεταγμένα, ἐν οἷς |
| book 9.11 | προκαλοῦμαι |
| book 9.12 | τοὺς |
| book 9.13 | πολεμίους μάχεσθαι, ἀλλ’ ὅντινα ἐθέλει |
| book 9.14 | τις |
| book 9.15 | τρόπον, καὶ |
| book 9.1 | [ln_10]πρὸς ἕνα καὶ πρὸς |
| book 9.2 | πολλοὺς ἕτοιμός εἰμ’ ἀεί. |
| book 10.1 | οὐδ’ ἡνίκα κάμνω μαχόμενος, ὥσπερ σύ, τὰ ὅπλα ἑτέροις |
| book 10.2 | παραδί‐ δωμι, ἀλλ’ ὁπόταν ἀναπαύωνται οἱ πολέμιοι, τότε αὐτοῖς τῆς νυκτὸς ἐπιτίθεμαι, ἔχων |
| book 10.3 | τοιαῦτα ὅπλα ἃ ἐκείνους[ln_5]βλάψει μάλιστα. καὶ οὐδὲ νὺξ πώποτέ με ἀφείλετο, ὥσπερ σὲ πολλάκις μαχόμενον ἄσμενον πέπαυκεν· ἀλλ’ ἡνίκα ἂν ῥέγχῃς σύ, τηνικαῦτα ἐγὼ σῴζω σέ, καὶ τοὺς |
| book 10.4 | πολεμίους ἀεὶ κακόν |
| book 10.5 | τι ποιῶ, ἔχων τὰ δουλοπρεπῆ ταῦτα ὅπλα καὶ τὰ ῥάκη καὶ τὰς μάστιγας, δι’ ἃς σὺ ἀσφαλῶς καθεύδεις. |
| book 11.1 | σὺ δ’ ὅτι φέρων ἐκόμισας τὸν νεκρόν, ἀνδρεῖος οἴει εἶναι; ὃν εἰ μὴ ἠδύνω φέρειν, δύο ἄνδρες ἂν ἐφερέτην, κἄπειτα κἀκεῖνοι |
| book 11.2 | περὶ ἀρετῆς ἴσως ἂν ἡμῖν ἠμφισβήτουν. κἀμοὶ μὲν ὁ αὐτὸς ἂν |
| book 11.3 | πρὸς αὐτοὺς ἦν λόγος· σὺ δὲ τί ἂν[ln_5]ἔλεγες ἀμφισβητῶν |
| book 11.4 | πρὸς αὐτούς; ἢ δυοῖν μὲν οὐκ ἂν |
| book 11.5 | φροντίσαις, ἑνὸς δ’ ἂν αἰσχύνοιο ὁμολογῶν δειλότερος εἶναι; |
| book 12.1 | οὐκ οἶσθ’ ὅτι οὐ τοῦ νεκροῦ τοῖς |
| book 12.2 | Τρωσὶν ἀλλὰ τῶν ὅπλων ἔμελεν ὅπως λάβοιεν; τὸν μὲν γὰρ ἀποδώσειν ἔμελλον, τὰ δὲ ὅπλα ἀναθήσειν εἰς τὰ ἱερὰ τοῖς θεοῖς. τοὺς γὰρ νεκροὺς οὐ τοῖς οὐκ ἀναιρουμένοις αἰσχρόν, ἀλλὰ τοῖς[ln_5]μὴ ἀποδιδοῦσι θάπτειν. σὺ μὲν οὖν τὰ ἕτοιμα ἐκόμισας· ἐγὼ δὲ τὰ ὀνειδιζόμενα ἀφειλόμην ἐκείνους. |
| book 13.1 | φθόνον δὲ καὶ ἀμαθίαν νοσεῖς, κακῶν ἐναντι‐ ώτατα αὑτοῖς· καὶ ὃ μέν |
| book 13.2 | σε ἐπιθυμεῖν |
| book 13.3 | ποιεῖ τῶν καλῶν, ἣ δὲ ἀποτρέπει. ἀνθρώπινον μὲν οὖν |
| book 13.4 | τι πέπονθας· διότι γὰρ ἰσχυρός, οἴει καὶ ἀνδρεῖος εἶναι. οὐκ οἶσθα ὅτι |
| book 13.5 | σοφίᾳ[ln_5]περὶ πόλεμον καὶ ἀνδρείᾳ οὐ ταὐτόν ἐστιν ἰσχῦσαι; ἀμαθία δὲ κακὸν μέγιστον |
| book 13.6 | τοῖς ἔχουσιν. |
| book 14.1 | οἶμαι δ’, ἐάν |
| book 14.2 | ποτέ τις ἄρα |
| book 14.3 | σοφὸς |
| book 14.4 | ποιητὴς |
| book 14.5 | περὶ ἀρετῆς γένηται, ἐμὲ μὲν |
| book 14.6 | ποιήσει |
| book 14.7 | πολύτλαντα καὶ πολύμητιν καὶ πολυμήχανον καὶ πτολίπορθον καὶ μόνον τὴν |
| book 14.8 | Τροίαν ἑλόντα, σὲ δέ,[ln_5]ὡς ἐγᾦμαι, τὴν φύσιν ἀπεικάζων |
| book 14.9 | τοῖς |
| book 14.10 | τε νωθέσιν ὄνοις καὶ βουσὶ τοῖς |
| book 14.11 | φορβάσιν, ἄλλοις |
| book 14.12 | παρέχουσι δεσμεύειν καὶ ζευγνύναι αὑτούς. |