eul_wid: oba-ab
Νίνου Ἀποσπάσματα Α–ΒNinus Fragments A–B
Narrative Fiction Work Anonymous Ninus Fragments A–B PDF
| colA,1 [35] | [ ±11 ]πλουσε[ .. ]νον [ ±12 ]α̣ρεστι π ... [ ±12 ]ὁ σφόδρα ἐρῶν [ ±10 ]όμενον ω̣ . χ̣α [ ±10 ] ὑπολαμβ[άν]ων [ ±10 κίν]δυνον ἐν ὧι [ ±12 ]ν τῆς εὐχῆς α[ ±12 ] ἐλπίδα . [ . ]α̣ [ ±12 ]πολὺ καὶ ἡ συ̣ν̣ή[θης ταῖς γυναι]ξὶν αἰδὼς ἀ[π]ε[στέρησεν ±5 ]ν θάρσος· ὁ δὲ [ ±8 γαμ]εῖν ἐβούλ[ε]το [ ±11 ]ε̣ις καὶ ταῦτα [ ±11 ]κ̣ησαν τῶν α̣ .. α̣ [ ±11 ]ων γονέων α[ .. ] [ ±11 ]ω πλανήσεσθαι [ ±11 ] χρόνους ἐν ο̣ἷς [ ±5 ἀδιάφθ]ορον καὶ ἀπεί[ρατον Ἀφροδί]της φυλάξειν [ ±7 ὠμω]μ̣όκει· ἀπι̣θ̣α̣[ ±8 ]ς φυλακῆ[ς] το̣ν [ ±10 ] γενήσεσθαι [ ±8 πρὸ]ς τὴν ἀναβο[λὴν ±8 ] ἀλλὰ δέξ̣ε̣σ̣[θαι ±8 ] . αμεν δουλω̣[ ±12 ] λέγοντα κα̣ὶ̣ [ ±12 ]μεν οὐδὲ το [ ±12 ]η ὑπέμειναν [ ±12 ]αυτο βουλομε[ν— ±11 ]την πεῖραν [ ±12 ]ς ἀνένεγκεν [ ±10 οὔ]τε ἡ παῖς ἐτόλ[μ— ±10 ]ντο δὲ τοὺς [ ±12 ἐ]θάρρουν γὰρ ἀμ[φότεροι πρὸς τ]ὰς τηθίδας μᾶλ[λον ἢ τὰς αὑτῶν μ]ητέρας. ὁ [μὲν οὖν Νίνος π]ρὸς τὴν Δερ[κείαν ἀφικόμε]νος· “ὦ μῆτερ,” εἶπεν· “εὐορκήσας ἀφῖγμαι καὶ εἰς τὴν σὴν ὄψιν καὶ εἰς τὰς περιβολὰς τῆς ἐμοὶ τερπνοτάτης ἀνεψιᾶς. |
| colA,2 [35] | καὶ τοῦτο ἴστωσαν μὲν οἱ θεοὶ πρῶτον ὥσπερ δὴ καὶ ἴσασιν· τεκμηριώσομαι δὲ κἀγὼ τάχα καὶ τῶι νῦν λόγωι. διελθὼν γὰρ τοσαύτην γῆν καὶ τοσούτων δεσπόσας ἐθνῶν ἢ δορικτήτων ἢ π̣α̣τρώιωι κράτει θεραπευόντων με καὶ προσκυνούντων ἐδυνάμην εἰς κόρον ἐκπλῆσαι πᾶσαν ἀπόλαυσιν· ἦν τε ἄν μοι τοῦτο ποιήσαντι δι’ ἐλάττονος ἴσως ἡ ἀνεψιὰ πόθου· νῦν δὲ ἀδιάφθορος ἐληλυθὼς ὑ̣π̣[ὸ] τοῦ θεοῦ νικῶμαι καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας. ἑπτακαιδέκατον ἔτος ἄγω καθάπερ οἶσθας καὶ ἐνεκρίθην μὲν εἰς ἄνδρας ἤδη πρὸ ἐνιαυτοῦ· παῖς δὲ ἄχρι νῦν εἰμι νήπιος; καὶ εἰ μὲν οὐκ ἠισθανόμην Ἀφροδίτης μακάριος ἂν ἦν τῆς στερρότητος· νῦν δὲ τῆς ὑμετέρας θυγατρὸς οὐκ [α]ἰ̣σ̣χ̣ρ̣ῶ̣〈σ〉 ἀλλὰ ὑμῶν ἐθελησάντω[ν αἰ‐] χμάλωτος ἄχρι τίνος ἑαλωκὼς ἀρνήσομαι; καὶ ὅτι μὲν οἱ ταύτης τῆς ἡλικίας ἄνδρες ἱκανοὶ γαμεῖν δῆλον· πόσοι γὰρ ἄχρι πεντεκαίδεκα ἐ̣φ̣υ̣λάχθησαν ἐτῶν ἀδιάφθοροι; νόμος δὲ βλάπτει με οὐ γεγραμμένος ἄλλως δὲ ἔθει φλυάρωι πληρούμενος ἐπειδὴ παρ’ ἡμῖν πεντεκαίδεκα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐτῶν γαμοῦνται παρθένοι. |
| colA,3 [5] | ὅτι δὲ ἡ φύσις τῶν τοιούτων συνόδων κάλλιστός ἐστι νόμος, τίς ἂν εὖ φρονῶν ἀντείποι; τετρακαίδεκα ἐτῶν κυοφοροῦσιν γυναῖκες καί τινες ν[ὴ] Δία καὶ τίκτουσιν. ἡ δὲ σὴ θυγάτηρ οὐδὲ γαμήσεται; δύ’ ἔτη περιμείνωμεν, εἴποις ἄν· ἐκδεχώμεθα, μῆτερ, εἰ καὶ ἡ Τύχη περιμενεῖ. θνητὸ[ς] δ̣ὲ ἀνὴρ θνητὴν ἡρμοσάμην παρθένον· καὶ οὐδὲ τοῖς κοινοῖς τούτοις ὑπευ[θυ]νός εἰμι μόνον, νόσοις λέ[γω] καὶ Τύχηι πολλάκις καὶ τοὺς [ἐπ]ὶ τῆς οἰκείας ἑστίας ἠρεμοῦντας ἀν[α]ιρούσηι· ἀλλὰ ναυτιλίαι μ’ ἐκδέχονται καὶ ἐκ πολέμων πόλεμοι καὶ οὐδὲ ἄτολμος ἐγὼ καὶ βοηθὸν ἀσφαλείας δειλίαν προκαλυπτόμενος, ἀλλ’ οἷον [ο]ἶσθας, ἵνα μὴ φορτικὸς ὦ λ̣[ε]γ̣ων· σπε̣υσάτω δή τι βασιλεία, σπευσάτω τι ἐπιθυμία, σπευσάτω τὸ ἀστάθμητον καὶ ἀτέκμαρτον τῶν ἐκδεχομένων με χρόνων, προλ̣α̣β̣έ̣τω τι καὶ φθήτω καὶ τὸ μονογενὲς ἡμῶν ἀμφοτέρων, ἵνα κἂν ἄλλως ἡ Τύχη κακ[όν] τι βουλεύηται περὶ ἡμῶν, καταλείπωμεν ὑμῖν ἐνέχυρα. ἀναιδῆ τάχα με ἐρεῖς περὶ τούτ̣ων διαλεγόμενον· ἐγὼ δὲ ἀναιδὴς ἂν ἤμην λάθραι πειρῶν καὶ κλεπτομένην ἀπόλαυσιν ἁρπάζων καὶ νυκτὶ καὶ μέθηι καὶ θεράποντι καὶ τιθηνῶι κοινούμενος τὸ πάθος. |
| colA,4 [5] | οὐκ ἀναιδὴς δὲ μητρὶ περὶ γάμων θυγατρὸς εὐκταίων διαλεγόμενος καὶ ἀπαιτῶν ἃ ἔδωκας καὶ δεόμενος τὰς κοινὰς τῆς [ο]ἰκίας καὶ τῆς βασιλείας ἁπάσης εὐχὰς μὴ εἰς τοῦτον ἀναβάλλεσθαι τὸν καιρόν, ὃς ἐφ’ ὑμῖν οὐκ ἔσ[τ]αι.” ταῦτα πρὸς βουλομένην ἔλεγε τὴν Δερκείαν καὶ τάχ[α] βραδύνας προτέραν ἂν αὐτὴν ἐβιάσατο τοὺς περὶ τούτων ποιήσασθαι λόγους· ἀκκισαμένη δ’ οὖν βραχέα συνηγορήσειν ὑπισχνεῖτο. τῆι κόρηι δ’ ἐν ὁμοίοις πάθεσιν οὐχ ὁμοία παρρησία τῶν λόγων ἦν πρὸς τὴν Θάμβην. ἡ γὰρ παρθέν[ος ἐντὸς τ]ῆς γυναικωνίτιδ[ος ζῶσα ο]ὐκ εὐπρεπεῖς ἐπο[ίει τοὺς λό]γους αὑτῆς· αἰτ[ουμένη] δὲ καιρὸν ἐδάκρυσ[ε καὶ ἐβο]ύλετο τι λέγειν, [πρὶν δ’ ἄρξ]ασθαι ἀπεπαύετο· [τὴν γὰρ μ]έλλησιν αὐτόμ[ατ]ον [σημ]ήνασα λόγου, τὰ χείλη μὲν ἂν διῆιρε καὶ ἀνέβλεψεν ὥ[σπερ τ]ι̣ λέξουσα· ἐφθέγγετο δ[ὲ τελ]έ̣ως οὐδέν· κατερρήγνυ[το δὲ] αὐτῆς δάκρυα· καὶ ἠρυ[θαίνο]ντο μὲν αἱ παρειαὶ πρὸ[ς τὴν] α[ἰ‐] δῶ τῶν λόγων. ἐξ ὑ[πογύου] δὲ πάλιν ἀρχομένης [πειρᾶ‐] σθαι λέγειν, ὠχραίνο[ντο διὰ] τὸ δέος· μεταξὺ [γὰρ ἦν φόβου] καὶ ἐπιθυμίας καὶ [ἐλπίδος καὶ] αἰδοῦς, θρασυνομέ[νου μὲν οὖν] τοῦ πάθους, ἀποδεο̣[ύσης δὲ] τῆς γνώμης, ἐκυ[ . |
| colA,5 [35] | ........ ] καὶ μετ̣[ὰ π]ο̣λ̣λ̣οῦ κ[ ..... ἡ Θάμ‐] βη τὰ [δά]κ̣ρ̣υ̣α ταῖς χ[ερσὶν ἀπο‐] μάττο[υσα] προσέτ[αττε θαρ‐] ρεῖν [καὶ] ὅτι βούλοιτ[ο διαλέ‐] γεσθαι. ὡς δὲ οὐδὲν [ἤνυσεν,] ἀλλὰ ὁμοίοις ἡ παρθέ[νος κατεί‐] χετο κακοῖς, “ἅπαν[τος,” ἔφη,] “μοι λόγου κάλλιον ἡ [σιωπὴ] διαλέγεται. μή τι μέ[μφηι τὸν] ἐμὸν υ[ἱ]όν; οὐδὲν μὲ[ν γὰρ] τετόλμηκεν οὐδὲ θ[ρασὺς ἡ‐] μῖν ἀπὸ τῶν κατορθω[μάτων] καὶ τροπαίων ἐπανε[λθὼν] ο̣ἷ̣[α πο]λεμιστὴς πεπ[αρώινη‐] κεν εἰς σέ. τάχα δὲ κ̣[οὐκ ἂν ἐσι‐] ώπας τοιούτου γενομ[ένου. ἀλλὰ] βραδὺς ὁ νόμος τ[οῖς ἐφω‐] ρίοις γάμων. σπεύδει δ̣[ὲ γαμεῖν] ὁ ἐμὸς υἱός. οὐδέ, διὰ τ[οῦτ’ εἰ] κλαίεις, βιασθῆναί σε δ[εῖ.” καὶ] ἅμα μειδιῶσα περιέβα[λλεν] αὐτὴν καὶ ἠσπάζετο. χ̣[αρᾶι δὲ] φθέγξασθαι μέν τι οὐδ̣[ὲ τό‐] τε ἐτόλμησεν ἡ κόρη, [παλ‐] λομένην δὲ τὴν καρδί[αν τοῖς] στέρνοις αὐτῆς προσθε[ῖσα] καὶ λιπαρέστερον κατα[φιλοῦ‐] σα τοῖς τε πρότερον δάκ[ρυσι] κ̣αὶ τῆι τότε χαρᾶι μόνο[ν οὐ‐] [χ]ὶ καὶ λάλος ἔδοξεν εἶνα[ι ὧν] ἐβούλετο· συνῆλθον οὖ[ν αἱ] [ἀ]δελφαὶ καὶ προτέρα μὲν [ἡ Δερ‐] [κ]εία, “περὶ σπουδαίων,” ἔφ̣[η] [ . |
| colB,1 [5] | ...... ]ου γὰρ ἀπελείφθη. [ ........ τ]ῆς μητρὸς εντο[ ....... ηκ]ο̣λούθησεν, ακα[ ....... ] καὶ περιερρηγμέ[ν .... οὐδ]αμῶς ἱεροπρεπής, [ ......... ]ε δακρύων καὶ κο[ ........ ἐ]κ τοῦ σχήματος [ .......... ] εἰρχθεῖς’ ἅτε με[ ...... ἀνα]π̣ηδήσασαν δὲ αὐ[τὴν ἀπὸ κλί]νης καὶ βουλομέ[ν ......... ]αι ταῦτα, πιέσας [ ........... χ]ερσὶν ὁ Νίνος [ ............ ]ς,” εἰπών, “σοί με [ ......... ]θενων ἔστω καὶ [ ......... ]η̣ς μητρὸς καὶ η [ ......... ]ς̣ οὕτως ἀγομε[ ......... ]σ̣αι. τάχα που κἀγὼ [ ......... ]ς̣· οὐ δὴ βούλομαι [ ......... ]ων μᾶλλον ἢ προ [ ......... ] . νεύεσθαι. οὐδ’ αυ [ ......... ]σα μ[ὴ] ὑπονοή[ ........ π]ίστις ἔστω τοῦ [ ......... τ]ὰ ὀμοσθέντα· τὸ [ ...... τοῦ ὅρ]κου πεπιστε[ ...... ” οὗ]τ̣ο̣ι̣ δὲ πανήμε[ροι συνῆσαν] ἀλλήλοις, ὅσα μὴ [ὑπὸ τῶν στρατ]ι̣ωτικῶν ἀφείλ[κετο· οὐδὲ ἐλ]λιπῶς ὁ Ἔρως ἀνερ[ρίπιζεν αὐτού]ς· κόρωι μὲν το [ ........... ] διαιτήσεως ἀμ[ ........... ]τε δ’ εἰς τὰς ἐπι[ .......... χ]ερσὶ διαζεύξε[ως ........ ]μενος. οὔπω [ ............ ἀκ]μάζοντος [ ........ στρατη]γ̣ὸς Ἀρμενι[ ............... ]μ̣ε̣νος η ἀ̣νόπλου συνκροτεῖν τῶν ἐπιχωρίων, δοκοῦν δὴ καὶ τῶι πατρὶ τὸ Ἑλληνικὸν καὶ Καρικὸν ἅπαν σύνταγμα· καὶ μυριάδας Ἀσσυρίων ἐπιλέκτους ἑπτὰ πεζὰς καὶ τρεῖς ἱππέων ἀναλαβὼν ὁ Νίνος ἐλέφαντάς τε πεντήκοντα πρὸς τοῖς ἑκατὸν ἤλαυνε. |
| colB,2 [35] | καὶ φόβος μὲν ἦν κρυμῶν καὶ χιόνων περὶ τὰς ὀρείους ὑπερβολάς· παραλογώτατα δὲ θῆλυς καὶ πολὺ θερειότερος τῆς ὥρας ἐπιπεσὼν νότος λῦσαί τε ἐδυνήθη τὰς χιόνας̣ κ̣αὶ το̣ῖ̣ς̣ ὁδ[εύ‐] ουσιν ἐπεικῆ πέ̣[ρ]α̣ πάσ̣[ης ἐλ‐] πίδος τὸν ἀέρα παρασχεῖν. ἐμόχθησαν δὴ τ̣αῖς διαβάσεσι τῶν ποταμῶν μᾶλλον ἢ ταῖς διὰ τῶν ἀ̣κ̣ρ̣ωρειῶν πορείαις· καὶ ὀλίγος μέν τις ὑποζυγίων φθόρος καὶ τῆς θεραπείας ἐγένετο· ἀπαθὴς δὲ ἡ στρατιὰ καὶ ἀπ’ αὐτῶν ὧν ἐκινδύνευσε θρασυτέρα κατὰ τῶν πολεμίων διεσέσωστο. νενικηκυῖα γὰρ ὁδῶν ἀπορίας καὶ μεγέθη ποταμῶν ὑπερβάλλοντα βραχὺν εἶναι πόνον ὑπελάμβανε μεμηνότας ἑλεῖν Ἀρμενίους. εἰς δὲ τὴν ποταμίαν ἐμβαλὼν ὁ Νίνος καὶ λείαν ἐλασάμενος πολλὴν ἐρυμνὸν περιβάλλεται στρατόπεδον ἔν τινι πεδίωι. (δέκα τε ἡμέρας ἀναλαβὼν μάλιστα τοὺς ἐλέφαντας ἐν ταῖς πορείαις ἀποτετρυμένους) ὡς εκ̣[ . |
| colB,3 [35] | ........ ] μετὰ πολλῶν ο[ ..... μυρι‐] άδων ἐξαγαγὼ[ν τὴν δύνα‐] μιν παρατάττε[ι· κατέστησε] δὲ τὴν μὲν ἵππο[ν ἐπὶ τῶν] κεράτων, ψιλοὺ[ς δὲ καὶ γυ‐] μνήτας, τό τε ἄγ[ημα βασιλι‐] κὸν ἅπαν ἐπὶ τῶ[ν ........ ] τῶν ἱππέων· μέ[ση δ’ ἡ πεζῶν φά‐] λαγξ παρέτεινεν[· προσθὲν δὲ] οἱ ἐλέφαντες ἱκα[νὸν ἀπ’ ἀλ‐] λήλων μεταίχμ[ιον διαστάν‐] τες πυργηδὸν ὡ[πλισμένοι] προεβέβληντο τῆ[ς φάλαγγος,] καθ’ ἕκαστον δὲ α[ὐτῶν ἦν] χώρα διεστηκότ[ων τῶν λό‐] χων ὡς, εἴ τί που τα[ραχθείη] θηρίον, ἔχοι διελθ[εῖν τὴν] κατόπιν, οὕτως [δὲ διεκεκό‐] σμητο ἡ κατ’ ἐκ[εῖνα ..... ] ρ̣ος τῶν λόχων ἔ̣[κταξις ὥστε] ἐπιμῦσαί τε ὁπότ[ε βουληθεί‐] η δύνασθαι καὶ πά[λιν διεκ‐] στῆναι, τὸ μὲν εἰς [τὴν ὑπο‐] δοχὴν τῶν θηρίω[ν, τὸ δὲ εἰς] κώλυσιν τῆς εἰσδρ[ομῆς τῶν] πολεμίων. τοῦτο[ν οὖν τὸν] τρόπον ὁ Νίνος τὴν [ὅλην δια‐] τάξας δύναμιν ἵππω̣[ι ..... ] λαύνει. καὶ καθάπερ ε̣[ἰς ἱκεσί‐] αν προτείνων τὰς [χεῖρας,] “τὸ θεμέλιον,” ἔφη, “τ[ά τε κρί‐] σιμα τῶν ἐμῶν ἐλπ[ίδων τάδε ἐ‐] στίν. ἀπὸ τῆσδε τῆς [ἡμέρας] ἢ ἄρξομαί τινος μεί[ζονος] ἢ πεπαύσομαι καὶ τῆ[ς νῦν ἀρχῆς.] τῶν γὰρ ἐπ’ Αἰγυπτίου[ς ........ ] τα τῆς ἄλλης πολεμ[ ......... ] |