| 1,a | μῆνιν: ὀργὴν ἐπίμονον, χόλον. Os 1 ἄειδε: †ἴσε (fort. |
| 1,b | ἴσ〈τ〉ε), λέγε. πόθεν τὸ ἀείδω; Os 1 θεά: τὴν Καλλιόπην, ὅτι πᾶσαν ἐκ̣ μιᾶς καλεῖ. |
| 1,c | Os 1 †Πηληϊέδου (lege Πηληϊάδεω): ὁ Πηλέως παῖς. |
| 1,d | Os 1 οὐλομένην: ἡ δ ⸤ ι ⸥ ε ⸤ φθ ⸥ ειρομέν(η). |
| 2,a | Os 1 ἥ: ἀναφορικὸν μορίον ἀντὶ τοῦ ἥτις. |
| 2,b | Os 1 Ἀχαίοις: τοῖς Ἕλλησι. |
| 2,d | Os 1 ἄλγεα: κακά, λύπας. |
| 2,e | Os 1 ἔθηκεν: ποίησ(ε), εἰργάσατο. |
| 2,f | Os 1 πολλάς: παμπόλλους. |
| 3,a | Os 1 Ἄϊδι: . |
| 3,c | .. οὕτως ᾅδης καὶ κατὰ ⸤ μεταπλα ⸥ σμὸν ᾄδης ᾄδος ᾄδι. Os 1 (ἑλώρια:) ἑλκύσματα, σπαράγματα. |
| 4,b | Os 2 (τεῦχε:) ἐποίει. |
| 4,c | Os 2 (οἰωνοῖσι:) ἀπὸ τοῦ οἶος καὶ {καὶ} τοῦ ᾠόν. |
| 5,a1 | Os 1 (οἰωνοῖσι:) τοῖς σαρκοφόροις ὄρνισι· λέγει δὲ γυψὶ καὶ κόραξι. |
| 5,a2 | Os 2 (Διός:) Ἀττικῶς ν (?). |
| 5,b | Os 1 ἐτελείετο: τελείω. |
| 5,c | Os 1 (διαστήτην:) ἵστημι, ὁ δεύτερος ἀόριστος ἔστην, τὸ τρίτον τῶν δυϊκῶν ἐστήτην καὶ διαστήτην. |
| 6,b | Os 1 (ἐρίσαντε:) φιλονεικήσαντες. |
| 7,a | (Ἀτρεΐδης:) Ἀτρέως παῖς Ἀγαμέμνων. (τίς τ’ ἄρ σφωε:) τίς δ’ αὐτοὺς τοὺς δύο, Ἀγαμέμνονα καὶ Ἀχιλλέα. |
| 8,a | πάλιν δὲ τοῦτο ὁ ποιητὴς ἐρωτᾷ τὴν Μοῦσαν. (βασιλεύς:) σινεύς. |
| 9,d | Os 1 (χολωθείς:) ὀργισθείς. |
| 10,a | (νοῦσον:) νόσον λοιμόγενον. (ἀνὰ στρατόν:) ἀνὰ τὸ (τὸ Os 3 : τη Os 2 ut vid. |
| 10,b | ) στρατόπεδον. (ὀλέκοντο:) ἀπώλλοντο (Os 3 : ἀπόλλοντο Os 2 ). |
| 11,b1 | (οὕνεκα τὸν Χρύσην:) ἕνεκα, ἐπειδὴ τὸν Χρύσην (Xp. scripsi: post ρ litt. inc. del.). (ἠτίμησεν:) Ἀτ〈τ〉ικῶς ὕβρισεν. |
| 11,c | (ἀρητῆρα:) ἱερέα, παρὰ τὸ ἀρᾶ̣σθαι, ὅ ἐστιν εὔχεσθαι. (θοάς:) ταχείας, σημαίνει δὲ ὀξείας, ὡς ἐν ἐκείνοις· „ἔνθεν δ’ αὖ νήσοισιν ἐπιπροέη ⸤ κε ⸥ θοῇσιν“ (ο 299). |
| 13,c | (ἀπερείσι’:) ἄπειρα τῷ πλήθει, πολλά. ἄποινα: δῶρα, λύτρα, ἄφοινά τινα ὄντα, τὰ ἕνεκεν φόνου διδόμενα. |
| 15 | λίσσετο: παρεκάλει, ἐλιτάνευε. (δοῖεν:) παράσχοιεν. |
| 20,a | (παῖδα:) τὴν θυγατέρα{ν} μου. (δέχθαι:) †λαμβάνεται (lege λαμβάνεσθαι). |
| 24,a | (ἥνδανε:) ἤρεσκε. (θυμῷ:) ἐν τῇ ψυχῇ. |
| 25,a | (ἀφίει:) ἀπέπεμπε. (μή σε γέρον:) μή σε, ὦ πρεσβύτα. |
| 26,b | (κοίλῃσιν:) κοίλαις, βαθείαις. (κιχείω:) καταλάβω. |
| 27,a | (δηθύνοντα:) εὐχρονίζοντα. (ἰόντα:) παραγενόμενον. |
| 29,b | (ἔπεισιν:) καταλάβῃ. (ἱστὸν ἐποιχομένην:) ἱστουργοῦσαν καὶ ὑφαίνουσαν. |
| 31,d | (ἀντιόωσαν:) ἀντιλαμβανομένην καὶ μετέχουσαν. νέηαι: χρόνου ἐνεστῶτος καὶ παρατατικοῦ δευτέρου προσώπου. |
| 32,d1 | οἱ γὰρ Ἴωνες ὁμοίως τοῖς ὁριστικοῖς καὶ τὰ ὑποτακτικὰ ποιοῦσιν. ... ἔστι νέω τὸ πορεύομαι καὶ τὸ παθητικὸν ἐὰν νέωμαι, τὸ τρίτον νέηται καὶ Ἰωνικῶς νέηαι. συστέλλοντες γὰρ τὸ τ οἱ Ἴωνες ποιοῦσι τὸ δεύτερον πρόσωπον, οἷον νέηται, νέηαι. Os 1 (νέηαι:) πορευθῇς, ἐπανελθῇς. |
| 33,a | (ἔφατο:) εἶπεν. (ἔδδεισεν:) ἐφοβήθη, εὐλαβήθη. |
| 34,b | (ἀκέων:) ἡσυχάζων, σιωπῶν (ς scripsi: σιοπῶν Os 2 ). (παρὰ θῖνα:) παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τῆς θαλάσσης. |
| 34,d | (πολυφλοίσβοιο:) πολυήχου, πολυταράχου. (κιών:) παραγενόμενος, πορευθείς. |
| 35,d | (ἠρᾶθ’:) ηὔχετο. (ἠΰκομος:) εὔκομος, ἀπὸ μέρους (post μέρους verb. |
| 36,b | τὸ ὅλ. hab. Os 2: del. Os 3 ) καλή. τέκε: ἐγέννησε. |
| 37,a | (κλῦθι μου:) ἐπάκουσέ μου. (νηόν:) ναόν. |
| 39,c | (ἔρεψα:) ὠρόφωσα, ἐστεφάνωσα. (ἔκηα:) ἔκαυσα, τουτέστιν ἐκάρπωσα. |
| 41,b | (ταύρων ἠδ’ αἰγῶν:) ταύρων ἢ αἰγῶν. (τὸ δέ μοι:) τοῦτό μοι. |
| 41,d | (κρήηνον:) ἐπιτέλεσον. (ἐέλδωρ:) ἐπιθύμημα. |
| 42,a | (τίσειαν:) τιμωρίαν δοῖεν, ὅ ἐστι παράσχοιεν. (ἐμὰ δάκρυα:) ἐμῶν δακρύων. |
| 44,a | (χωόμενος:) ἐποργιζόμενος, λυπούμενος. (κῆρ:) ὀξυτόνως μὲν ἡ ψυχή, περισπωμένως (πε. |
| 44,c | scripsi: περισπώμενος Os 2 ) δὲ ἡ θανατηφόρος μοῖρα. (τόξ’ ὤμοισιν ἔχων:) τὸ τόξον ἐπὶ τοῖς ὤμοις ἔχων. |
| 45,c | (ἀμφηρεφέα:) τὴν ἑκατέρωθεν ἐσκεπασμένην. (φαρέτρην:) φαρέτραν, ἤγουν βελοθήκην. |
| 46,a | (ἔκλαγξαν:) ποῖον ἦχον ἀπετέλεσαν; (ὀϊστοί:) τὰ βέλη. |
| 47,b-c | (νυκτὶ ἐοικώς:) σκότει παραπλήσιος, φοβερὸς καὶ ἀόρατος. (ἕζετο:) ἐκαθέζετο. |
| 48 | (post B, ante C) (μετὰ δ’:) μετὰ ταῦτα δέ. (ἰόν:) βέλος. |
| 48,d | (ἕηκε:) ἔπεμψεν, ἀφῆκεν. (δεινή:) φοβερός. |
| 49,b | (κλαγγή:) ἦχος τῆς τοῦ τόξου νευρᾶς. (οὐρῆας:) ὀρεῖς, ὑποζύγια. |
| 50,b | (ᾤχετο:) ἐπῄει, ἐπήρχετο. (inter A et B) (ἔπειτ’:) μετὰ ταῦτα. |
| 51,c | (ἐφιείς:) ἐπιπέμπων. (βαλλ’:) ἔβαλλε, ἐκ βολῆς ἀνήρει, ἐτίτρωσκεν. |
| 52,c | (πυραί:) πυρκαϊαί. (νεκύων:) τῶν νεκρῶν. |
| 52,e | (καίοντο:) ἐκαίοντο. (θαμειαί:) πυκναί, συνεχεῖς. |
| 53,a | (ἐννῆμαρ:) ἐπὶ ἐννέα ἡμέρας. (κῆλα:) βέλη, ὁτὲ σημεῖα. |
| 54,a | (δεκάτῃ:) προσυπακουστέον ἡμέρᾳ. (ἀγορήν:) ἐκ〈κ〉λησίαν, συνέδριον. |
| 56,a | (κήδετο:) ἐφρόντιζεν. (ὁρᾶτο:) ἕωρα, ἔβλεπε. |
| 57,a | (ἤγερθεν:) συνηθροίσθησαν. (ὁμηγερέες τ’ ἐγένοντο:) ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ἐγένοντο. |
| 58,a | (ἀνιστάμενος:) ἀναστάς. (πόδας:) ποσί. |
| 58,d | (ὠκύς:) ὁ ταχύς. (παλιμπλαγχθέντας:) εἰς τοὐπίσω πλανηθέντες. |
| 60 | (νοστήσειν:) ἐπανελθεῖν, ὑποστρέψειν· νόστος γὰρ ἡ εἰς οἶκον ὑποστροφὴ διὰ τὸ τῆς πατρίδος ἡδύ. (δαμᾷ:) δαμάζει, καταπονεῖ. |
| 63 | (ὀνειροπόλον:) τὸν δι’ ὀνείρων μαντευόμενον. (εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται:) δεήσεται εὐχῆς. |
| 69 | (ὄχ’ ἄριστος:) ἐξόχως (Os 3 : ἔξοχος Os 2 ) ἄριστος. (ᾔδη:) ἠπίστατο. |
| 71 | (ἡγήσατο:) ἡγέμων ἐγένετο. (κέλεαί με:) κελεύεις με. |
| 74,b | (μυθήσασθαι:) εἰπεῖν, ἀπαγγεῖλαι. (σὺ δὲ σύνθεο:) σὺ δὲ σύνθου καὶ κατάνευσον· κατὰ διάλυσιν. |
| 77 | (ἀρήξειν:) βοηθήσειν. (ὀΐομαι:) ὑπολαμβάνω. |
| 78,b | (χολωσέμεν:) εἰς ὀργὴν ἐμβαλεῖν. (κρείσσων:) ἐπικρατέστερος. |
| 80,b | (χέρηϊ:) ἐλάττονι. (πέψῃ:) κατάσχῃ, δαπανήσῃ. |
| 85,a | (θαρσήσας:) εὐθαρσὴς καὶ ἄφοβος γενόμενος. (θεοπρόπιον:) τὸ ἐκ θεῶν μάντευμα. |
| 85,d | (ὅ τι οἶσθα:) ὅ τι ἠπίστασαι (ἠπ. scripsi: ἠπίσθασαι Os). (βαρείας:) ὑβριστικάς, φονικάς. |
| 98,b | (δόμεναι:) δοῦναι. (ἑλικώπιδα:) μελανόφθαλμον. |
| 98,d | (κούρην:) κόρην, θυγατέρα. (ἀπριάτην:) ἄνευ πράσεως καὶ δώρων, ἐπιρρηματικῶς. |
| 100,a | (ἱλασσάμενοι:) ἐξιλεωσάμενοι, ἐξευμενίσαντες. (κρείων:) μεγαλῶς κρατῶν καὶ βασιλεύων. |
| 103,a | (ἀχνύμενος:) λυπούμενος, ὀργιζόμενος. (μένεος:) ὀργῆς, θυμοῦ. |
| 104,a | (πίμπλαντο:) ἐπληροῦντο. (ὄσσε:) ὄμματα, ὀφθαλμοί. |
| 104,c | (λαμπετόωντι:) λάμποντι. (ἐΐκτην:) ὡμοίωντο (Os 3: litt. |
| 104,d | quintam inc. del. Os 2 ) (κάκ’ ὀσσόμενος:) δειλὸν καὶ ὀργίλον ὑποβλεπόμενος. |
| 106 | κρήγυον: τὸ ἀληθές· νῦν δὲ τὸ ἀγαθόν. (προβέβουλα:) προκέκρικα, προτιμῶ. |
| 114 | (ἀλόχου:) γυναικός. (δέμας:) κατὰ τὸ σῶμα. |
| 118 | ἑτοιμάσατε: ἑτοῖμον (ἑτ. scripsi: ἑτοίμην Os 2 ) ποιήσατε. (λεύσετε:) ὁρᾶτε, βλέπετε. |
| 121 | (ποδάρκης:) ἤτοι ὁ τοῖς ποσὶ ταχύς, ἢ ὁ ἐπαρκεῖν τοῖς ποσὶ δυνάμενος, ἰσχυρός. (ξυνήϊα:) κοινὰ χρήματα. |
| 125,a | (ἐξεπράθομεν:) ἐξεπορθήσαμεν. (δέδασται:) δεδαιε̣ ⸤ b Os 1 (δέδασται:) μεμέρισται. |
| 126,a | (οὐκ ἐπέοικε:) οὐ προσῆκόν ἐστιν. (παλίλλογα:) πάλιν σύλ〈λ〉εκτα. |
| 126,b | ἀντὶ τοῦ οὐ δικα ⸤ ῖ ⸥ όν ἐστιν εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν συνάγειν τοὺς Ἕλληνας τὰ ἅπαξ φθάσαντα αὐτοῖς διαμερισθῆναι χρήματα. αἴ κέ ποθι Ζεύς: ἐάν ποτε ὁ Ζεύς. |
| 129,b | (πόλιν Τροίην:) τὴν Τρωϊκὴν πόλιν, λέγει δὲ τὴν Ἴλιον. ἐξαλαπάξαι: ἐκπορθῆσαι. |
| 131,b | (θεοείκελ’:) θεοῖς τὸ εἶδος ὅμοιε. (οὐ παρελεύσεαι:) οὐ παρελεύσῃ (–λεύσεις Os 2 : –ελθεῖς Os 3 ). |
| 132 | οὐ νικήσεις με. ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ δρόμου, ἐν ᾡ 〈ὁ〉 (addidi) παρελθὼν νικᾷ. (δευόμενον:) ἐνδεόμενον, χρῄζοντα. |
| 134,c | (κέλεαι δέ με:) κελεύεις δέ (δέ sscr. add. Os 3 ) με. (ἄρσαντες κατὰ θυμόν:) ἁρμόσαντες κατὰ θυμόν, τουτέστιν ἄρεστον καὶ θυμῆρες ποιήσαντες. |
| 142,a | (ἐς δ’ ἐρέτας:) εἰς αὐτὴν δὲ καὶ κωπηλάτας (κω. scripsi: κωπηλάτες Os 3 [ε in loco alt. litt., ut vid.]) (ἐπιτηδές:) ἐπιτηδείους. |
| 143,b | (καλλιπάρῃον:) καλὰς παρειὰς ἔχουσαν. (ἔστω:) γενέσθω. |
| 146 | (ἐκπαγλότατε:) ἐκπληκτικώτατε, φοβερέ, ἢ ἐξοχώτατε (ἐξ. scripsi: ἐξωχώτατε Os 2 ). (ἑκάεργον:) πόρρωθεν (scripsi: πόρροθεν Os 3 : ὄρροθεν Os 2 ) εἴργοντα ἢ πόρρωθεν (πο. |
| 147,a | scripsi: πόρροθεν Os 2 ) ἐργαζόμενον, τόξο〈ι〉σι. ἱλάσσεαι: ἐξιλεώσῃς, λιτανεύσῃς. |
| 147,c | (ῥέξας:) ἱερουργήσας, θύσας. (ὑπόδρα:) δεινὸν ὑποβλεψάμενος. |
| 149,b | (ἀναιδείην:) ἀναισχυντίαν (ι 2 et α 3 in loco al. litt. inc.). (ἐπιειμένε:) ἠμφιεσμένε, περιβεβλημένε. |
| 149,d | (κερδαλεόφρον:) πανοῦργε τὸ φρόνημα· ἢ περὶ κέρδη τὸν νοῦν ἔχων, τουτέστι κερδαίνειν φρονῶν. (αἰχμητάων:) πολεμητῶν. |
| 153,a | (δεῦρο:) ἐνταῦθα. (μαχησόμενος:) μαχούμενος, πολεμήσων. |
| 155,a | Φθία: πόλις Θεσσαλίας παραθαλασσία, πατρὶς Ἀχιλλέως. βωτιανείρῃ: ἀνδρὰς (ἀν. |
| 155,c | scripsi: ἀνδρὸς Os 2 ) βοσκούσ ⸤ ῃ ⸥ ἢ τρεφούσῃ. (ἠχήεσσα:) ἠχητική, ἀπὸ τῆς τῶν κυμάτων κινήσεως. |
| 152-7 | ὁ δὲ λόγος· οὐδέποτε ἠδίκησάν με οἱ Τρῶες, ἐπεὶ μεταξὺ Φθίας καὶ Ἰλίου πολλά ἐστι μέγιστα ὄρη καὶ πολλὴ θάλασσα, ὡς μὴ εἶναί με ἀστυγείτονα. (ἀρνύμενοι:) καταλλασσόμενοι, λαμβάνοντες. |
| 159,b1 | κυνῶπα: τὰ εἰς πης ποιητικῶς εἰς α ποιοῦσι τὴν κλητικήν, ὡς καὶ ἴστε. Os 1 κυνῶπα: ἀναιδέστατε. |
| 160 | ἀλεγίζεις: οὐδὲ λόγον πο ⸤ ι ⸥ εῖς (scripsi: –ῇ Os 2 ) τινα. ἐμόγησα: ἐκοπίασα, ἐκακοπάθησα. |
| 168 | (ἐπήν κε κάμω πολεμίζων:) καὶ ταῦτα (post ταῦτα ver b. πολεμίζων hab. Os 2 : del. Os 3 ) ἐπειδὰν κακοπάθησα πολεμῶν. (ἄφενος:) πλοῦτον. |
| 171,a | κυρίως δὲ ἄφενος λέγεται ἡ ἀ φ ’ ἑνὸς ἐνιαυτοῦ περιουσία, πλοῦτος δὲ ἡ ἀπὸ πολλῶν. (ἀφύξειν:) ἀπαντλήσειν, †πρόσω (πρ. |
| 171,b | Os 3 : πρωσο Os 2 ) ῥάσειν† (lege: περισωρεύσειν). τὸ δὲ ὅλον· οὐχ ὑπολαμβάνω δέ σε, φησίν, ἐμοῦ ἀπόντος καταστρέψαι (α 3 in loco litt. ει) τὴν Ἴλιον καὶ πολὺν πλοῦτον λαβεῖν. (λίσσομαι:) λιτανεύω, παρακαλῶ. |
| 174,b-c | (εἵνεκ’ ἐμεῖο:) ἕνεκα ἐμοῦ. (φάσθαι:) ἰσηγορῆσαί μοι, τουτέστιν ἐξ ἴσου πρός με λέγειν. |
| 189,b | (μερμήριξε:) ἐμερίμνησεν, ἐνεθυμήθη. (ἀναστήσειεν:) ἀναστάτους καὶ ἐν ταραχῇ ποιήσειε, τουτέστι φυγάδας καταστήσειε. |
| 194,a | (κουλεοῖο:) ξιφοθήκης. (ξανθῆς:) καλῆς, πυρρᾶς. |
| 197,b | (κόμης:) τῆς τριχώσεως. εἴρηται παρὰ τὸ κόσμ{ι}ον εἶναι τοῦ σώματος. (γλαυκῶπις:) ἡ γλαυκόφθαλμος, ἡ γλαυκοὺς καὶ καταπληκτικοὺς ὦπας {ὦπας} ἔχουσα. |
| 207 | αἴ κε πίθηαι: ἐὰν πεί{σ}θῃ{ς} ἐμοί. ἕλκεο: ἕ{ι}λκε. |
| 214,a | (σὺ δ’ ἴσχεο:) σὺ δὲ παύου. (πείθεο δ’ ἡμῖν:) πείθου δ’ ἡμῖν. |
| 216,b | (εἰρύσασθαι:) φυλάξαι. (σχέθε:) ἔπεσχεν, ἔβαλλεν. |
| 220 | (οὐδ’ ἀπίθησε:) οὐδ’ ἠπίθησεν, ἀλλ’ ἐπείσθη. (βεβήκει:) ἀπεληλύθει, ἐπορεύθη. |
| 225 | (κραδίην:) καρδίαν. τὸ δὲ πάθος τῆς λέξεως μετάθεσις καὶ κραδίη δ’ ἐλελίχθη. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ κραδαίνεσθαι (κρ. Os 3 [αι sscr. add. Os 3 lectione prima inc. deleta]) καὶ πάλλεσθαι ἀεὶ τῆς καρδίας σπλάγχνον. (θωρηχθῆναι:) καθοπλισθῆναι. |
| 227.1 | σὺν ἀριστήεσσιν (ἀρ. Os 3 : στη in loco al. litt. inc.): σὺν τοῖς ἀρίστοις ἡγεμόσι. (inter A et B) θυμῷ: τῇ ψυχῇ. |
| 228 | (inter A et B) τὸ δέ τοι: δεικτικώτερον, ἀναφοριστικώτερον (ἀν. scripsi: ἀναφωριστικότερον Os 2 ). (inter A et B) κήρ: θάνατος. †τοῦτο γάρ φησι τῷ ἐν πολέμῳ ἢ λόγῳ† (malim 〈διὰ〉 τοῦτο γάρ φησί 〈σε〉 ἐν πολέμῳ ἢ λόχῳ) 〈οὐχ〉 εὑρεθῆναι, ὡς θάνατος μισητόν σοι φαίνεται παραγενέσθαι (deinde quid sibi velint verba κεκαρσέ ρηκος υπομένηκος nescio). εἴδεται: φαίνεται, δοκεῖ. |
| 229,a | (ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι:) ἀλλ’ ὄντως δή σοι τοῦτο καλὸν εἶναι νομίζεται. κατὰ στρατόν: κατὰ τὸ στρατόπεδον. |
| 229,c | εὐρύν: πλατὺν καὶ μέγιστον. δῶρ’ (ante δῶρ’ verba δῶρ’ ἀπο. |
| 230,a | .. habuit Os 2, del. Os 3 : δῶρ’ Os 3 , δῶρα Os 2 ) ἀποαιρεῖσθαι: τὰ παρ’ ἄλλῳ τινὶ δεδομένα (δεδ. Os 3 : διδομενα Os 2 ) δῶρα ἀφαιρεῖσθαι. ὅς τις σέθεν: ὅστις σου. |
| 230,c | ἀντίον: ἐξ ἐναντίας. δημοβόρος: ὁ τὰ δημόσια κατεσθίων. |
| 231,b | οὐτιδανοῖσιν: οὐδενὸς λόγου ἀξίο〈ι〉ς, ἀσθενέσιν. ἀνάσσεις: βασιλεύεις. |
| 232,a | ἦ γὰρ ἄν, Ἀτρεΐδη: ὄντως γάρ, υἱὲ τοῦ Ἀτρέως Ἀγάμεμνον (Ἀγ. scripsi: Ἀγαμέμνων Os 2 ). (οὐδ’ ἀναθηλήσει:) οὐδὲ ἀναβλαστήσει. |
| 236,b | (περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψε:) περιελέπισε γὰρ αὐτὸ ὁ σίδηρος, ὅ ἐστιν ἔγλυψε. φύλλα τε καὶ (post καὶ 2 litt. |
| 237,a | inc. del.) φλοιόν: τά τε φύλλα καὶ τὸν φλοιόν. φλοιὸς δέ ἐστι τὸ καλούμενον λέπος. νῦν αὖτέ μιν: νῦν αὖτε πάλιν. |
| 237,c | υἷες Ἀχαιῶν: περιφραστικῶς οἱ Ἕλληνες. ἐν παλάμῃς: ἐν ταῖς χερσί. |
| 238,b | φορέουσι: φοροῦσι, βαστάζουσι. δικασπόλο〈ι〉: οἱ περὶ τὰς δίκας ἀναστρεφόμενοι βασιλεῖς καὶ νόμους. |
| 238,d | θέμιστας: δικαιοσύνας. πρὸς Διός: παρὰ τοῦ Διός. |
| 239,b | εἰρύαται: ῥύονται, φυλάσσονται. τὸ δὲ ὅλον· οἵτινες τὰς δίκας (δίκας scripsi: δίδας Os 2 ), τοὺς νόμους, παραλαβόντες φυλάττουσι. ὁ δέ τοι 〈ἔσσεται〉: οὗτος δέ σοι ἔσται, γενήσεται. |
| 240,a | ἦ ποτ’ Ἀχιλλῆος: ὄντως δὴ ποτὲ ἐμοῦ τοῦ Ἀχιλλέως. ποθή: πόθησις, ἐπιζήτησις. |
| 240,c | ἵξεται: παραγενήσεται. σύμπαντας: ὁμοῦ πάντας. |
| 241,b | τοῖς δ’ οὔ τι (τι Os 3 : τ. Os 2 ): τούτοις δὲ οὐδέν. ἀχνύμενός περ: καίπερ λυπούμενος. |
| 242,a | χραισμεῖν: βοηθεῖν. εὖτ’ ἄν: ὁπότ’ ἄν. |
| 242,c | πολλοί: πλεῖστοι. ὑφ’ Ἕκτορος: 〈. |
| 242,d | ..〉 θνῄσκοντες (ο in loco alt. |
| 243,a | litt. del. add. Os 2 ): ἀποθνῄσκοντες, πίπτοντες νεκροί. σὺ δ’ ἔνδοθι (post ἔνδοθι verb. |
| 243,b | θυμὸν ἁμ habuit Os 2 : del. Os 3 ): σὺ ἔσωθεν. θυμόν: τὴν ψυχήν. |
| 259,d | ἐμεῖο: ἐμοῦ. ἀρείοσιν: βελτί〈ο〉σιν, κρείττοσιν. |
| 260,c | ἠέ περ ὑμῖν: ἢ ὑμῖν. ὡμίλησα: συνανεστράφην. |
| 261,b | καὶ οὔ ποτέ μοι: καὶ οὐδέ ποτέ μοι. ἀθέριζον: ἠπίθουν, ἀπεδοκίμαζον. |
| 262,a | οὐ γάρ πω: οὐδέ ποτε γάρ. τοίους: τοιούτους. |
| 262,c | ἴδον: ἐθεασάμην. ἀνέρας: ἄνδρας. |
| 262,e | οὐδὲ ἴδωμαι (ἴδ. scripsi: ἴδομαι Os 2 ): οὐδὲ ἰδεῖν δυνήσομαι. οἷον: ὁποῖον. |
| 263,c | Δρύαντά τε: καὶ τὸν Δρύαντα. ποιμένα λαῶν: βασιλέα ὄχλων. |
| 264,a | Ἐξάδιόν τε: καὶ τὸν Ἐξάδιον. ἀντίθεον: ἰσόθεον. |
| 266,a | κεῖνοι: ἐκεῖνοι. ἐπιχθονίων: ἐπιγείων. |
| 266,c | τράφεν: ἐτράφησαν. ἔσαν: ἦσαν, ὑπῆρχον. |
| 268,a | φηρσί: θηρσί· θηρίοις λέγει τοῖς κενταύροις. (ὀρεσκῴοισι:) τοῖς ἐν ὄρεσι διαιτωμένοις. |
| 268,c | ἐκπάγλως: ἐκπληκτικῶς, ὅ ἐστι κατὰ κράτος (κράτος Os 2 ut vid.: κράτως Os 3 ) αὐτοὺς ἐξαπώλεσαν. καὶ μὲν τοῖσιν ἐγώ: {καὶ τούτους μὲν ἐγὼ} (seclusi) καὶ τούτοις μὲν ἐγὼ τοῖς περὶ τὸν Πειρίθουν. |
| 269,b | μεθομίλεον: συνανεστραφόμην, συνεμαχόμην. τηλόθεν: πόρρωθεν, μακρόθεν. |
| 270,b | ἐξ ἀπίης γαίης: ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς καὶ μακρὰν ἀπεχούσης γῆς. καὶ μαχόμην: καὶ ἐπολέμουν. |
| 271,b | κατ’ ἐμαυτόν: κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν. κείνοισι δ’ ἂν οὔ τις: πρὸς ἐκείνους δὲ οὐδεὶς ἴσχυε τῶν (τῶν Os 2 : τον Os 3 ) νῦν ὄντων ἀνθρώπων. |
| 272,a | τῶν: τούτων. οἵ: ὁποῖοι. |
| 272,c | βροτοί: ἄνθρωποι, φθαρτοί. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐδεσμάτων. ἐπιχθόνιοι: ἐπίγειοι. |
| 272,d | χθὼν γὰρ ἡ γῆ. μαχέοιτο: μάχοιτο. |
| 273,a | καὶ μέν μευ: καὶ μὴν ἐμοῦ. βουλέων: συμβουλιῶν. |
| 273,c | (ξύνιεν:) ἤκουον, ἐπείθοντο. καὶ ὔμμες: καὶ ὑμεῖς. |
| 274 | Αἴολις ἡ διάλεκτος. ἀγαθός περ ἐών: καίτοι βασιλεὺς ὑπάρχων. |
| 275,a | ἢ ἀγαθὸς τὴν γνώμην, ἀμείνων (ἀμ. Os 3 : ἀμείνον Os 2 ), κρείττων. κούρην: κόρην. |
| 275,c | ἡ διάλεκτος Ἰώνων. ὥς οἱ πρῶτα: ὡς αὐτῷ ἐξ ἀρχῆς. |
| 276,c | δόσαν: παρέσχον. θέλε: βούλου. |
| 277,b | ἐριζέμεναι (scripsi: ἐρισέμεναι Os 2 ): ἐρίζειν, φιλονεικεῖν, ἐξισοῦσθαι. ἀντιβίην: ἐξ ἐναντίας. |
| 278,b | ὁμοίης: ἴσης καὶ τῆς αὐτῆς. ὧ τε Ζεύς: καὶ ᾧτινι ὁ Ζεύς. |
| 279,b | κῦδος: δόξαν. ἔδωκε: παρέσχε. |
| 280,a | καρτερός: ἰσχυρός. ἐσσί: ὑπάρχεις. |
| 280,c | θεὰ δέ σε: ὅτι τῆς Θέτιδος ἦν υἱὸς τῆς Νηρέως θυγατρός, αὐτὴ δὲ ἀθάνατος. ἀλλ’ ὅ γε: ἀλλ’ οὗτος. |
| 281,b | φέρτερος: κρείσσων. πλεόνεσσι {ἀνάσσει}: πλείοσιν {ὅτι πλείονες}. |
| 282,a | τέον μένος: τὴν σὴν ὀργήν. αὐτὰρ ἔγωγε: ἐγὼ δέ. |
| 283,a | λίσσομαι: λιτανεύω, παρακαλῶ. χόλον: ὀργήν. |
| 283,d | ὃς μέγα: ὅστις μέγα. ἕρκος: περίφραγμα, τεῖχος. |
| 284,b | πέλεται: γίγνεται, ἐστί. πολεμοῖο κακοῖο: τοῦ κακωτικοῦ (κακο– Ο) πολέμου. |
| 285 | κρείων: μεγάλως κρατῶν. κατὰ μοῖραν: κατὰ τὸ προσῆκον, κατὰ τὸ πρέπον. |
| 316 | ἀτρυγέτοιο: ἀκαταπονήτου, πολλῆς, ἤ, ὡς ἔνιοί {φρ.} φασι, τῆς ἀκάρπου. (ἔρχεσθον:) ἀπέρχεσθαι δυϊκῶς. |
| 324 | (μὴ δώῃσιν:) μὴ παράσχῃ. δεῖ λαμβάνειν (fort. 〈ὑπο〉λαμβάνειν) δύο ἐπε{υ}κτάσει ⸤ σ ⸥ . (προΐει:) προέπεμπε. |
| 327,b | (βάτην:) ἔβησαν, ἐπορεύθησαν. (ἱκέσθην:) ἀφίκο ⸤ ν ⸥ το, παρεγένοντ ⸤ ο ⸥ . |
| 330,a | ἥμενον: καθεζόμενον. (ταρβήσαντε:) φοβηθέντες, δυϊκῶς, διὰ τὴν ξιφου〈λ〉κίαν. |
| 331,b | (αἰδομένω:) αἰδεσθέντες. {ὔμμε:} οὔ τί μοι ὔμμες: κατ’ οὐδέν μοι ὑμεῖς. |
| 335,b | ψιλοῦται τὸ ὔμμες ὡς Αἰολικόν· „αἴ κ’ ὔμμιν (ὔμ. Il.: υμ Os 2 ) ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων“ (Δ 249). ἐπαίτιοι: αἴτιοι. |
| 336,a | (ὃ σφῶϊ:) ὃς ὑμᾶς. προΐει: ἔπεμπε. |
| 337,a | ἔξαγε: ἔξω τῆς σκηνῆς κόμιζε. κούρην {δ’}: Βρισήϊδα. |
| 338,a | καὶ σφῶϊν: καὶ αὐτοῖς. ἄγειν: ἀπάγειν. |
| 338,c | τὼ δ’ αὐτώ: οὗτοι καὶ αὐτοί. μάρτυροι: μάρτυρες. |
| 338,d | Ἰακὴ ἡ διάλεκτος. ἔστων: ἔστωσαν ὑπαρχέτωσαν. |
| 339,a | πρός τε θεῶν: καὶ πρὸς τοὺς θεούς. μακάρων: μακαρισμοῦ ἀξίων, εὐδαιμόνων. |
| 340,a | ἀπηνέος: ἀπηνοῦ, σκληροῦ, χαλεποῦ. εἴ ποτε δὴ (η sscr. |
| 340,b | add. Os 3 ) αὖτε: ἐάν ποτε πάλιν. (χρειώ ἐμεῖο:) χρεία ἐμοῦ. |
| 341,b | ἀεικέα: αἰκιστικόν, χαλεπόν. λοιγόν: ὄλεθρον. |
| 341,d | ἀμῦναι: ἀποσοβῆσαι, ἀποστρέψαι. ἦ γὰρ ἄν: ὄντως γὰρ ἄν. |
| 342,b | ὅ γε: οὗτος. ὀλο〈ι〉ῇσι: ὀλεθρίαις. |
| 342,d | θύει: ἐνθουσιάζει (scripsi: ἐνθουσιαδεῖ Os), ὀργιᾷ, ὅ ἐστι μαίνεται. (ἴτην:) παρεγένοντο. |
| 347,2 | (ἴτην:) ἐπορεύοντο. ἄφαρ: εὐθέως, ταχέως. |
| 349,b | (λιασθείς:) χωρισθείς. (θῖν’ ἐφ’ ἁλός:) ἐπὶ τὸν αἰγίαλον τῆς θαλάσσης. |
| 353,b | (ἐγγυαλίξαι:) ἐγχειρίσαι, παρασχ ⸤ εῖν ⸥ . (ἀπούρας:) ἀφορίσας, ἀφελόμενος. |
| 357 | πό{ν}τνια: ἡ βασίλεια, ἔντιμος, ἡμένη: καθεζομένη. |
| 358,b | ἐν βένθεσ〈σ〉ιν: ἐν τοῖς βαθέοις. (καρπαλίμως:) ταχές. |
| 359,b | (ἀνέδυ:) ἀνῆλθεν. (οἶσθα:) οἶδας, ἐπίστασαι. |
| 367 | (καὶ ἤγομεν:) καὶ ἠγάγομεν. (εὖ δάσσαντο:) καλῶς ἐμέρισαν. |
| 381 | (ἦεν:) ὑπῆρχεν. (ἐπασσύτεροι:) ἐπάλληλοι, πυκνοί. |
| 386 | (ἱλάσκεσθαι:) ἐξιλεοῦσθαι (scripsi: ἐξελεοῦσθαι Os 2 ), ἐξευμενίζεσθαι. (παιδὸς ἑῆος:) τοῦ σοῦ παιδός. |
| 394 | (λίσαι:) λιτάνευσον. (πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν:) ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου Πηλέως οἴκοις. |
| 396 | ἐν θαλάσσῃ γὰρ Πηλεὺς κατοικεῖν οὐκ ἠδύνατο. (ὅτ’ ἔφησθα:) ὅτ’ ἔλεγες. |
| 398 | (ἀμῦναι:) ἀποσοβῆσαι, ἀποστρέψαι τὸν ὄλεθρον. (ὑπελύσαο:) ἐξείλου, ἔλυσας (υ in loco alt. |
| 401 | litt. inc., ut vid.). (ὑπέδεισαν:) ἐφοβήθησαν. |
| 406,b | (οὐδ’ ἔτ’ ἔδησαν:) τὸ πλῆρες οὐκ ἔ〈τι〉 ἔδησαν. (μνήσασα:) ὑπομνήσασα. |
| 408 | ante Α (αἴ κέν πως:) ἐάν (scripsi: ἐόν Os 2 ) πως. (ἀρῆξαι:) ἐπιβοηθῆσαι τοῖς Τρωσί. |
| 409 | (ἔλσαι:) ἕλος συνελάσαι, συγκλεῖσαι. κτανομένους: ἀναιρουμένους, φονευομένους (ἵνα πάντες ἐπαύρωνται:) ἵν’ ἀπο{ * πο}λαύσωσι ( * = litt. |
| 410,b | inc. del.) πάντες τῆς ἀβουλίας τοῦ βασιλέως, τουτέστιν ἴνα ἀπόλωνται (ἀπ. Os 3 : ἀπόλλωνται Os 2 ) δι’ αὐτόν. γνῷ: γνωρίσῃ, μάθῃ. |
| 412,a | ἣν ἄτην: τὴν ἰδίαν ἀβουλίαν καὶ βλάβην. ὅ τ’ ἄριστον: ὅτι τὸν ἄριστον. |
| 412,c | οὐδὲν ἔτεισεν: κατ’ οὐδὲν ἐτίμησεν. ἠμείβετο: ἀπεκρίνατο. |
| 413,b | δάκρυ χέουσα: δακρύουσα, κλαίουσα. (ante A) τί νύ 〈ς’ ἔτρεφον〉: διατί δή σε ἀνέτρεφον; (αἰνὰ τεκοῦσα:) ἐπὶ κακὰ (κ. |
| 414,b | litt. ult. inc. Os 2 ) γεννήσασα. αἴθ’ ὄφελες: εἴθε ὄφελες. |
| 415,a | ἔστιν ἐφίρρημα εὐκτικοῦ. ἀδάκρυτος: ἄνευ δακρύων, ἄλυπος. |
| 415,c | ἀπήμων: ἀβλαβής. ἐπεί νύ τοι: ἐπεὶ δή σοι. |
| 416,b | αἶσ{σ}α: εἱμαρμένη, μοῖρα. μίνυνθα: ἐπὶ (sup. |
| 416,c | ἐπὶ verb. τη ut vid. add. Os 3 ) 〈ὀ〉λίγον χρόνον. ἅμα: ὁμοῦ. |
| 417,b | ὠκύμορος: ταχυθάνατος. ὀϊζυρός: ἐπίπονος, ταλαίπωρος (τ. |
| 417,c | scripsi: ταλαίπορος Os 2 ), ἄθλιος. (ἔθεεν:) ἔπλει, νῦν δὲ ἔτρεχε (immo vice versa). |
| 483,c | (διαπρήσσουσα:) διαπερῶσα, διερχομένη. (κέλευθον:) πλοῦν, ἄλλοτε δὲ τὴν διὰ τῆς γῆς ὁδόν. |
| 485,a | (ἐπ’ ἠπείροιο:) ἐπὶ τῆς γῆς. (ἔρυσαν:) ἀνείλκυσαν. |
| 486,a | ὑψοῦ: ἐφ’ ὕψους. ἐσκίδναντο: ἐσκορπίζοντο. |
| 488,b | (παρήμενος:) παρακαθήμενος. (πωλέσκετο:) ἀνεστρέφετο, παρεγένετο. |
| 491 | (φθινύθεσκε:) διέφθειρεν. ποθέεσκε (le. |
| 492 | om. Os 2md ): ἐπόθει (Os 2md : ἐπεπόθει Os 2minf, qui add. ἐπεζήτει). ἀϋτήν: βοήν. |
| 492,b | ἀπὸ δὲ τοῦ παρακο{υ}λουθοῦντός φησι τὴν μάχην. ἐκ τοῖο: ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου. |
| 493,b | {δυοδεκάτη (lege δυωδεκάτη)} γένετο: ἐγένετο· τὸ πάθος ἀφαίρεσις. ἴσαν: ἐπορεύοντο. |
| 494,c | αἰὲν ἐόντες: οἱ διὰ παντὸς ὄντες, ἀθάνατοι. (ante A) ἅμα: ὁμοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτό. |
| 495 | (inter A et B) ἦρχε: ἡγεῖτο. (inter B et C) οὐ λήθετο: οὐκ ἐπελάθετο. ἐφετμέων (le. |
| 495,c | om. Os 2md ): τῶν (τῶν om. Os 2minf ) ἐντολῶν. παιδὸς ἑοῦ: τοῦ ἑαυτῆς υἱοῦ. |
| 496,b | ἀλλ’ ἥ γε: ἀλλ’ αὕτη. ἀνεδύσατο: ἀνέδυ, ἀνῆλθεν. |
| 496,c | ἀπὸ τοῦ δύω ἐνεστῶτος. ἠερίη: ἑωθινή, ὀρθρινή. |
| 498,a | εὗρεν: κατέλαβεν (scripsi: ἐκατέβαλεν Os 2 ). εὐρύοπα (Il. |
| 498,b | : εὐρύωπα Os 2minf : Om. Os md ): 〈...〉 (lac. statui; supplenda ex sch. Δ: ἤτοι μεγαλόφθαλμον, παρὰ τοὺς ὦπας, ἢ μεγαλόφωνον, παρὰ τὴν ὄπα), ὅ ἐστι τὴν φωνήν. Κρονίδην: Κρόνου παῖδα, Δία. |
| 499,a | (ἀκροτάτῃ:) ἐπὶ τῆς ἀκρωρείας, ἐπὶ τῆς ὀξύτητος (ὀξ. Os 3 : ὀξύτατος Os 2 ). (καὶ λάβε:) καὶ ἐλάβετο, ἐκράτησε. |
| 501,a1 | σκαιῇ: ἀριστερᾷ. σκαιῇ: δεξιᾷ. |
| 501,c | (ἀνθερεῶνος:) τοῦ ὑπογένειον τόπον (τ. scripsi: τόπου Os 2 ), παρὰ τὴν ἐξάνθησιν τῶν τριχῶν. (ἑλοῦσα:) λαβομένη, κατέχουσα. |
| 502,a | λισσομένη: παρακαλοῦσα. εἴ ποτε δή σε: ἐάν ποτέ σε. |
| 503,b | μετ’ ἀθανάτοισιν: ἐν τοῖς θεοῖς. ὄνησα (Il. |
| 503,c | : ὤνησα Os 2 ): ὠφέλησα. ἢ ἔπει: ἢ λόγῳ. |
| 505 | ὠκυμορώτατος: ταχυθάνατος. (ἔπλετο:) ἐγένετο. |
| 508,b | (μητίετα:) βουλευτικώτατε. τόφρα: ἐπὶ τοσοῦτον. |
| 509,b | τίθει: πάρεχε. ὄφρ’ ἂν Ἀχαῖοι: ἕως ἂν Ἕλληνες. |
| 510 | τίσωσιν: τιμήσωσιν. (ἀλλ’ ἀκέων:) ἀλλὰ ἡσυχάζων. |
| 512 | (inter A et B) δήν: ἐπὶ πολὺν χρόνον. ἧστο: ἐκαθέζετο. |
| 513 | (ante A) ἔχετο: εἴχετο, ἐκράτει. τῷ παθητικῷ ἀντὶ ἐνε〈ρ〉γητικοῦ. εἴρετο: ἀνηρώτᾳ. |
| 513,c | δεύτερον αὖτις (αὖτις Il.: αὖθις Os 2 ): ἐκ δευτέρου πάλιν. νημερτές: ἀληθές. |
| 514,b | ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον: δὶς τὸ αὐτὸ πέφρακεν ἐπιτάσεως χάριν, ἀντὶ τοῦ ὑπόσχου μοι. ἢ ἀπόειπε: ἢ ἀπάρνησαι καὶ ἄπειπον. |
| 515,b | ἐπεὶ οὔ τοι: ἐπεὶ οὐδαμῶς σοι. ἔπι: ἔπεστι. |
| 515,d | δέος: φόβος (φ. scripsi: βόβος Os 2 )· τουτέστιν, ἐπειδὴ οὐ φοβῇ τῶν θεῶν τινα. ὄφρ’ ἐῢ ἴδω: ὅπως καλῶς μάθω. |
| 516,a | ὅσσον ἐγώ: ὁπόσον ἐγώ. μετὰ πᾶσιν: ἀντὶ τοῦ ἐν ἅπασι τοῖς ἀνθρώποις. |
| 516,c | ἀτιμοτάτη (Os 3 : ἀτιμωτάτη ut vid. Os 2 ): ἄτιμος ὑπάρχω. μέγ’ ὀχθήσας: μέγα στενάξας καὶ δεινοπαθήσας. |
| 517,b | νεφεληγερέτης: ὅ ἐστι νέφων ἀθροιστικός (ἀθ. Os 3 [κο in loco litt. ει]). (ante Α) ἦ δὴ λοίγια ἔργα: ὄντως ὀλέθρια (ὀλ. |
| 518 | Os 3 [ι sscr.]: ὄλεθρα Os 2 ). ἐφήσεις: ἐποτρυνεῖς, ἐφορμήσεις, ὅ ἐστιν ἀναγκάσεις. |
| 532,a | (εἰς ἅλα ἆλτο:) εἰς τὴν θάλασσαν καθήλατο, ἅτε δὴ οὖσα ἐνάλιος δαίμων. αἰγλήεντος: λαμπροῦ· παρὰ τὴν αἴγλην. |
| 533,a | ἑόν: πρὸς τὸ ἴδιον. δῶμα: οἴκημα. |
| 534,a | (ἐξ ἑδέων:) ἐκ τῶν καθεδρῶν. σφοῦ: ἰδίου. |
| 534,c | ἐναντίον: ἐξ ἐναντίας. ὣς ὁ μέν: οὕτως μὲν δὴ οὗτος. |
| 536,b | θρόνου: καθέδρας. ἠγνοίησεν: ἠγνόησεν (ἀγνόησεν Os 2 ). |
| 537,b | ὅτι οἱ: ὅτι αὐτῷ. συμφράσσατο: συμβουλεύσατο. |
| 538,a | ἀργυρόπεζα: λαμπρό̣πους. ἀπὸ μέρους ὅλη καλή· πέζα γὰρ ὁ πούς. ἁλίοιο γέροντος: τοῦ θαλασσίου Νηρέως. |
| 539,a | αὐτίκα: παραχρῆμα, εὐθέως. κερτομίοισιν: ἐρεθιστικοῖς, χλευαστικοῖς· νῦν δὲ τοῖς τὸ κέαρ, ὅ ἐστι τὴν ψυχήν, τέμνουσι καὶ λυποῦσι λόγοις. |
| 540,a | δολομῆτα: δόλια βουλευόμενε. αἰεί τοι φίλον: διὰ παντός σοι προσφιλές. |
| 541,b | ἐμεῦ: ἐμοῦ. νόσφι: χωρίς. |
| 541,d | ἐόντα: ὄντα, ὑπάρχοντα. κρυπτάδια: κρυφαῖα, λαθρίδια. |
| 542,b | φρονέοντα: διανοούμενα (scripsi: διανοούμενον Os 2 ), φιλοῦντα. δικαζέμεν: δικάζειν. |
| 542,d | οὐδέ τί πώ (πό Os 2 ) μοι: οὐδέ ποτέ μοι. πρόφρων (πρόφρον Os 2 ): προθύμως. |
| 543,c | ὅττι (Os 3 : οὔτι Os 2 ) νοήσεις: ὅπερ ἂν ἐνθυμηθῇς. πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε: ὁ Ζεύς. |
| 545,a | (ἔλπεο:) ἔλπιζε. μύθους: λόγους. |
| 546,a | (εἰδήσειν:) μαθήσεσθαι (–σασθαι Os 2 ), γνῶναι. χαλεποί τοι ἔσονται: βλαβεροί σοι γενήσονται. |
| 546,c | ἀλόχῳ: γυναικί. 〈περ〉 ἐούσῃ: καὶ ὑπαρχούσῃ. |
| 547,a | ἀλλ’ ὃν μέν τινα (τινα Os 2 : κ’ Il.): ἀλλ’ ὅντινα μὲν λόγον προσ ⸤ ήκει ⸥ (suppl. ex sch. D; 4 litt. inc. del. Os 3 ) σε ἀκοῦσαι παρ’ ἐμοῦ. |