eul_wid: uku-aa
Scholia-ThucydidesΣχόλια εἰς Θουκυδίδην
Thucydides Commentary Scholia Thucydides PDF
The Scholia on Thucydides are a body of ancient and Byzantine marginal annotations and commentaries on the historical works of Thucydides. These explanatory notes, compiled from various anonymous scholiasts over many centuries, are not a unified treatise but an accumulation of scholarship preserved in the margins of medieval manuscripts. The annotations serve multiple exegetical purposes, offering textual criticism on manuscript variants, lexical explanations of archaic or technical vocabulary, and historical, geographical, grammatical, and rhetorical commentary on Thucydides' dense narrative. Key areas of focus include the identification of persons, places, and events, the parsing of complex syntax, and observations on stylistic and argumentative technique.
The scholia are transmitted primarily through important medieval codices, such as Vaticanus Graecus 126 and Laurentianus 69.2. They represent a layered textual palimpsest, with a core of material potentially originating from the work of Alexandrian grammarians like Didymus Chalcenterus, which was subsequently expanded and revised by Byzantine scholars, including figures such as Ioannes Tzetzes. As the primary exegetical tool for understanding Thucydides' challenging prose, these scholia were indispensable for Byzantine and Renaissance scholarship. They remain fundamentally important for modern philology, providing critical evidence for establishing the text of Thucydides and serving as a vital resource for historians of classical scholarship and textual transmission.
| 1 1 1 [10] | Ὧδε τὸ προοίμιον BGm Θουκυδίδης Ἀθηναῖο ς : πάντως μέμνηται τοῦ οἰκείου ὀνόματος κατ’ ἀρχάς, ἀντιδιαστέλλων ἑαυτὸν τῶν ὁμωνύμων ἐν τοῖς ἔτεσιν m ʃ ἅμα μὲν τῆς αὐτῆς αἰτίας ἕνεκεν, ἅμα δὲ καὶ τοῦ μὴ ἕτερόν τινα τὸ αὐτοῦ σφετερίσασθαι σύνταγμα m ʃ τὸ πρόσωπον A ξυνέγραψ ε : ἐστιν ἄλλο γράψαι καὶ ἄλλο ξυγγράψαι· τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ ἑνὸς πράγματος λέγεται, τὸ δὲ ξυγγράψαι ἐπὶ πολλῶν ABFm ʃ ξυγγράψαι τὸ μετ’ ἐπιμελείας καὶ σπουδαίως συντάξαι, γράψαι δὲ καὶ τὸ ἁπλῶς καὶ τὸ μὴ ἐπιμελῶς τὴν ἀλήθειαν ἀνευρεῖν m τὸν πόλεμο ν : τὸ πρᾶγμα AF ὡς ἐπολέμησα ν : ὁ τρόπος ABFG πρὸς ἀλλήλου ς : καὶ ὁ πρὸς Ξέρξην πόλεμος τῶν αὐτῶν ἦν, ἀλλ’ οὐ πρὸς ἀλλήλους· διὸ οὐ μάτην πρόσκειται ABFm ἀρξάμενο ς : ὁ χρόνος ABF καθισταμένο υ : ἀντὶ τοῦ συνισταμένου ABFm ʃ κατάστασιν καὶ ἀρχὴν λαμβάνοντος m ἐλπίσα ς : ἡ αἰτία ABFGm ʃ τὸ ἐλπίσας οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ ἀγαθοῦ, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐπὶ τῇ τοῦ μέλλοντος ἐκβάσει λέγεται ABFm μέγα ν : ἢ τῷ χρόνῳ ἢ τοῖς πράγμασιν A (marg.) a (interl.) BFm ἀξιολογώτατο ν : ἄξιον λόγου καὶ συγγραφῆς am ʃ ἀξιολογώτατος ὁ πλείστου λόγου ἄξιος καὶ οἷον μέγιστος καὶ λαμπρότατος Patm. ἀκμάζοντε ς : προθυμούμενοι f ἀκμάζοντες κτ ἑ. : ἀντὶ τοῦ ἤκμαζον. ᾖσα ν : μετὰ σπουδῆς ἐπορεύοντο A (marg.) a (interl.) Bg παρασκευῇ τῇ πάσ ῃ : πῶς 〈ἤκμαζον〉 ἀμφότεροι παρασκευῇ τῇ πάσῃ, εἴ γε τοῖς Πελοποννησίοις χρημάτων ἐνέδει; m τὸ ἄλλο Ἑλληνικό ν : οἷον Κερκυραῖοι, Κορίνθιοι καὶ οἱ τοιοῦτοι AB ξυνιστάμενον πρὸς ἑκατέρου ς : εἰς σύστασιν καὶ εἰς βοήθειαν ἑκατέρων κινούμενον. τὸ μὲν εὐθύ ς : ἅμα τῷ ἄρξασθαι τὸν πόλεμον. δ ὴ : τὸ δὴ ἀντὶ τοῦ πάνυ ABF τῶν βαρβάρω ν : Θρᾷκας λέγει καὶ Πέρσας· οἱ μὲν γὰρ μετὰ Σιτάλκου συνεμάχουν Ἀθηναίοις, οἱ δὲ μετ’ Ἀρταξέρξου καὶ Δαρείου ὕστερον τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFm ἐπὶ πλεῖστον ἀνθρώπω ν : διὰ τὰ Σικελικά am τὰ γὰρ πρὸ αὐτῶ ν : τὰ Μηδικὰ καὶ τὰ Τρωικά ABFGm τὰ ἔτι παλαίτερ α : τὰ ἐξ οὗ ἄνθρωποι ABFG ξυμβαίνε ι : ἀντὶ τοῦ συνάγεται καὶ συγκεφαλαιοῦται· τὸ δ’ ἐπὶ μακρότατον ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολὺ καὶ συνεχῶς καὶ ἐπιμελῶς κεῖται ABF ἐς τὰ ἄλλ α : κατασκευῇ B ʃ οἷον τὰς ἐκλείψεις καὶ τοὺς σεισμούς ABF ʃ ἤγουν εἰς τὴν κατὰ γῆν καὶ θάλασσαν τοῦ πολέμου παρασκευήν g φαίνεται κτ ἑ. |
| 1 2 1 [5] | : οὐ βεβαίως ὑπὸ τῶν παλαιῶν ἀνθρώπων. ἢ μᾶλλον οὕτως· φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλὰς καλουμένη οὐ πάλαι βεβαίως οἰκουμένη ABF ʃ πρὸ τούτου γὰρ κατὰ μέρος καὶ κατὰ ἔθνη ἐκαλεῖτο. τὸ δὲ σχῆμα τοῦ ὁμοιοκαταλήκτου Γοργίειον καλεῖται ABFm μεταναστάσει ς : μετοικήσεις· φαίνονται δηλονότι. ῥᾳδίω ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαίνονται. πλειόνω ν : οὐκ εἶπεν ὑπὸ δυνατῶν, ἵνα μὴ ἐπαινέσῃ ABm τῆς γὰρ ἐμπορία ς : τῆς κατὰ θάλατταν πραγματείας. |
| 1 2 2 [5] | οὐ δ ’ ἐπιμιγνύντες ἀδεῶ ς : ἐπεμίγνυντο μὲν οὐκ ἀδεῶς δέ ABF νεμόμενοί τε κτ ἑ. : ἡ περιοχὴ τοῦ λόγου καὶ ἡ σύνταξις τοιαύτη. νεμόμενοι τὰ ἑαυτῶν ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν, καὶ περιουσίαν χρημάτων οὐκ ἔχοντες, οὐδὲ γῆν φυτεύοντες, ἀλλὰ σπείροντες, καὶ ἁπλῶς εὐμετακόμιστοι ὄντες πρὸς τὸ μετανίστασθαι· ὅ ἐστιν, οὐ χαλεπῶς ἀνίσταντο, ἀλλ’ εὐχερῶς δηλονότι ABFm ʃ ὁ δὲ νοῦς ἀντιπίπτοντος λόγου. ἵνα γὰρ μή τις εἴποι· καὶ πόθεν ἔμελλον εὐπορεῖν τροφῆς ἀπολείποντες εὐχερῶς τὰς πατρίδας; φησὶν ὅτι ἐνόμιζεν ἕκαστος τῆς ἀναγκαίου τροφῆς ἐπικρατεῖν καὶ ἐπιτυγχάνειν ὁποιδήπου γένοιτο γῆς AB ἀποζῆ ν : ἀποζῆν ἐστι τὸ εὐτελῶς ζῆν, ζῆν δὲ τὸ μετὰ τρυφῆς ζῆν. λέγει δὲ τὴν ἐφήμερον τροφήν ABFG ʃ ἀποζῆν τὸ τὴν ἐφήμερον καὶ ἀρκοῦσαν ἔχειν τροφήν Patm. ʃ μετρίως ζῆν. περιουσία ν : περιουσία ἐστὶν ἡ περιττὴ οὐσία, οὐσία δὲ ἡ σύμμετρος ABF οὐδὲ γῆν φυτεύοντε ς : ἀλλὰ μόνον σπείροντες ABF ἄδηλον ὄ ν : ἀντὶ τοῦ ἀδήλου ὄντος. Ἀττικὸν δὲ τὸ σχῆμα f ἀναγκαίο υ : σημείωσαι τὸ σχῆμα· ἔδει γὰρ εἰπεῖν ἀναγκαίας ABm ʃ Ἀττικὸν ἀντὶ τοῦ τῆς ἀναγκαίας g τῇ ἄλλῃ παρασκευ ῇ : τῇ ὁπλικῇ ABF τὰς μεταβολὰς τῶν οἰκητόρων εἶχε ν : τὸ εἶχεν ἀντὶ τοῦ ἐδυστύχει καὶ ἐνόσει· ὁ δὲ Ἄντυλλος ἐξηλλάχθαι λέγει τὴν φράσιν ἀντὶ τοῦ μετέβαλλε τοὺς οἰκήτορας ABF ἥ τε νῦν Θεσσαλία καλουμέν η : πρότερον γὰρ Ἠμαθία ἐκαλεῖτο BFg ʃ Αἱμονία B τὰ πολλ ὰ : ἀντὶ τοῦ πάντα· εἴωθε δὲ τοῦτο ποιεῖν ὁ Θουκυδίδης Bg ὅσα ἦν κράτιστ α : ὅση ἦν ἀρίστη. |
| 1 2 4 | αἵ τε δυνάμει ς : τὰ στρατεύματα. τισὶ ἐγγιγνόμενα ι : τὸ σχῆμα ὑπερβιβασμὸς ἀντὶ τοῦ ἔν τισι γινόμεναι B στάσεις ἐνεποίουν ? : ἠξίουν γὰρ αὐτῶν ἄρχειν οἱ δυνατώτεροι AB τὴν γοῦν Ἀττικὴν κτ ἑ. |
| 1 2 5 [5] | : ἡ σύνταξις ἐν ὑπερβατῷ· τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον ἀστασίαστον εἶναι διὰ τὸ λεπτόγεων ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἢ οὕτως· τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ παλαιοῦ χρόνου ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἀστασίαστον οὖσαν διὰ τὸ λεπτόγεων AB ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστο ν : ἐξ ἀρχῆς. οὖσα ν : ἀντὶ τοῦ εἶναι AB οἱ αὐτοὶ αἰε ί : τῷ γένει δηλονότι· οὐ γὰρ ἦσαν ἀθάνατοι ABg παράδειγμ α : ἀντὶ τοῦ σημεῖον ABFG ʃ ἀπόδειξις g παράδειγμα κτ ἑ. |
| 1 2 6 [35] | : διχῶς ὁ νοῦς· οἱ μὲν οὕτως· σημεῖον δὲ τοῦ τὴν Ἀττικὴν ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς οἰκεῖν τὸ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πράγματα μὴ αὐξηθῆναι, οἷον πλοῦτον καὶ ὅπλα, κατὰ δὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀνδρῶν μεγάλην γενέσθαι· ἄλλοι δὲ οὕτως· σημεῖον δέ μοι ἔστω παντὸς τοῦ προειρημένου λόγου, τοῦ τὰς ἀρίστας τῶν γῶν μεταβάλλειν τοὺς οἰκήτορας, τὸ τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὰ ἄλλα αὑτῆς μέρη μὴ ὁμοίως τῇ Ἀττικῇ αὐξηθῆναι τῷ πλήθει τῶν ἀνδρῶν ABf ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος κτ ἑ. : ἡ σύνταξις οὕτως· ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐκπίπτοντες οἱ δυνατώτατοι παρ’ Ἀθηναίους ἀνεχώρουν ὡς βεβαίας οὔσης τῆς οἰκήσεως AB πολέμῳ ἢ στάσε ι : πόλεμος ὁ τῶν ἀλλοτρίων, στάσις ἡ ἐμφύλιος ABg οἱ δυνατώτατο ι : οἷον Ἡρακλεῖδαι καὶ Μεσσηνίων οἱ περὶ Μέλανθον AB πολῖται γιγνόμενο ι : οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι τὸ παλαιὸν εὐθὺς μετεδίδοσαν πολιτείας, ὕστερον δὲ οὐκέτι, διὰ τὸ πλῆθος ABG ἐς Ἰωνία ν : τοὺς μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου λέγει· καὶ γὰρ τὰ ῥηθέντα ταὐτὸ βούλονται λέγειν ὅτι ἀσθενὴς ἦν ἡ Ἑλλὰς τὴν ἀρχήν AB ʃ τὸ σχῆμα προληπτικόν. προληπτικὸν δέ ἐστι σχῆμα, ὅταν τὸ συμβὰν ὕστερον προλαβόντες καλέσωμεν. ὃ γὰρ συνέβη μετὰ τὴν οἴκησιν τῶν ἀνδρῶν (λέγω δὲ τὸ κληθῆναι Ἰωνίαν), τοῦτο αὐτὴν προσηγόρευσε πρὶν ἐκπεμφθῆναι τοὺς ἄνδρας, προδιδοὺς καὶ προχαριζόμενος τὴν προσηγορίαν ταύτην τῇ χώρᾳ. οὐ γὰρ οὔσης πρὸ τούτου τῆς Ἰωνίας ἀπέστειλαν ἐκεῖσε τὸν ὄχλον οἱ Ἀθηναῖοι, ἐφ’ ᾧ κτίσαι καὶ οἰκῆσαι τὴν γῆν, καὶ οἱ πεμφθέντες κατοικῆσαι οὕτω καλεῖσθαι τὴν χώραν παρεσκεύασαν ὕστερον. τοῦτο δὲ καὶ Ἀριστείδης ἐν τῷ Παναθηναϊκῷ (p. 169 Canter.) ἐποίησεν εἰπών· λυσαμένη τὴν ζώνην ἐν Ζωστῆρι τῆς Ἀττικῆς. ὁ δὲ νοῦς οὕτως· πολλῶν καταφευγόντων εἰς τὴν Ἀττικὴν διὰ τὸ ἀσφαλὲς εἶναι τὸ χωρίον τοσοῦτον ἐγένετο πλῆθος, ὥστε τῆς Ἀττικῆς στενοχωρουμένης καὶ μὴ οὔσης ἱκανῆς τρέφειν τὸν ὄχλον ἀνάγκη γέγονε μερίσαι τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἀποικίαν ἐκπέμψαι. οὗτος δὲ προληπτικῶς χρησάμενος εἶπεν· εἰς Ἰωνίαν ἔπεμψαν ABFGM ʃ τὴν νῦν δηλονότι καλουμένην Ἰωνίαν ἀπ’ Ἴωνος τοῦ τῆς ἀποικίας ἡγησαμένου υἱοῦ Ἀπόλλωνος g οὐχ ἥκιστ α : ἀντὶ τοῦ μάλιστα. |
| 1 3 2 [25] | εἶχε ν : ἀντὶ τοῦ ἔχειν ABF Δευκαλίωνο ς : Ἑκαταῖος ἱστορεῖ ὅτι Δευκαλίων τρεῖς παῖδας ἔσχε, Πρόνοον, Ὀρεσθέα καὶ Μαραθώνιον, Προνόου δὲ τὸν Ἕλληνά φησι γενέσθαι ABG καὶ πάνυ οὐδὲ εἶνα ι : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως εἶναι ABFG εἶναι .. . παρέχεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δοκεῖ μοι ABF ἄλλα τ ε : οἷον Θεσσαλοί, Βοιωτοί, Ἀργεῖοι ABFG ἐπὶ πλεῖστο ν : ἢ ἐπὶ πλεῖστον μέρος τῆς Ἑλλάδος ἢ ἐπὶ πλεῖστον χρόνον ἐκλήθησαν Πελασγοί ABFG ἀ φ ’ ἑαυτῶν τὴν ἐπωνυμίαν παρέχεσθα ι : καλεῖσθαι δηλονότι Πελασγούς g ʃ τουτέστι τοῖς ἰδίοις ὀνόμασιν ἐχρῶντο. τῶν παίδων αὐτο ῦ : Ἕλληνος παῖδες Δῶρος, Ξοῦθος, Αἴολος, ὥς φησι καὶ Ἡσίοδος (fragm. 27, 2 ed. Rzach.)· Δῶρόν τε Ξοῦθόν τε καὶ Αἴολον ἱππιοχάρμην ABFGM ἐπαγομένω ν : ἀμφίβολον τίς τίνα ἐπηγάγετο, πότερον οἱ Ἕλληνος παῖδες τοὺς ἄλλους ἢ οἱ ἄλλοι τούτους ABFM ὠφελί ᾳ : ὠφέλειαν εἴωθεν ὁ Θουκυδίδης τὴν συμμαχίαν καλεῖν ABF κα θ ’ ἑκάστου ς : κατὰ μέρος, οὐ πάντας ὁμοῦ AFG ἤδ η : ἀντὶ τοῦ πάνυ AB ʃ ἀντὶ τοῦ δή F τῇ ὁμιλί ᾳ : ὁμιλίαν τὴν διάλεξιν, οὐ τὴν συναναστροφήν, ὡς ἑξῆς ἐρεῖ· ξυνίεσαν γὰρ ἀλλήλων ἀντὶ τοῦ ἤκουον ABGM οὐκ ἀπὸ γραφῆς καὶ δόξης ἁπάντων, ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν ἐπιχωρίων ὁμιλίας. πολλοῦ γε χρόνο υ : οὕτως λέγουσιν οἱ Ἀττικοί· πολλῶν ἡμερῶν οὐκ εἶδόν σε, ἀντὶ τοῦ ἐν πολλαῖς ἡμέραις ABFM ʃ ἐκ g ἐκνικῆσα ι : ἀντὶ τοῦ ἐπικρατῆσαι· τὸ δὲ πᾶσι κατὰ πάντων· καὶ τὸ πολλοῦ γε χρόνου ἀντὶ τοῦ ἐν πολλῷ χρόνῳ Ἀττικῶς, οἷον ἐν πολλῷ γε μέντοι χρόνῳ οὐκ ἐδύνατο καὶ ἅπασιν ἐκνικῆσαι τὸ ὄνομα τοῦτο, ἀλλ’ ἐν πάνυ πλείστῳ χρόνῳ ABFM ʃ τελείως ἐπικρατῆσαι· τὸ καλεῖσθαι Ἕλληνας. ὕστερο ς : οὕτως ἐν ἑτέρῳ, καὶ καλῶς γέγραπται· τὸ πολλῷ γὰρ ἀρκεῖ ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ τὸ ὕστερον πλεονάζει· τὸ δὲ ὕστερος ἐπὶ τοῦ Ὁμήρου λεγόμενον ἔχει τὴν ἀκολουθίαν τοῦ λόγου σαφῆ. |
| 1 3 3 [10] | οὐδαμοῦ κτἑ.: τὸ γὰρ (Β 520) „Ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιοὺσ“ νενόθευται ABFG οὐδὲ βαρβάρους εἴρηκ ε : τὸ γὰρ (Β 867) βαρβαροφώνων Καρῶν νενόθευται ABFG Ἕλληνάς π ω : τὸ πω παρέλκει BF ἀντίπαλο ν : ἀντίπαλον καὶ τὸ ἴσον καὶ τὸ πολέμιον ABFG ʃ ἀντίκειται γὰρ τῷ Ἕλλην τὸ βάρβαρος ABFG οἱ δ ’ οὖ ν · ἐπανάληψις BFG τὸ δὲ ἑξῆς, οἱ Ἕλληνες ὡς ἕκαστοι καὶ ξύμπαντες ὕστερον κληθέντες Ἕλληνες. |
| 1 3 5 | θαλάσσῃ ἤδη πλείω χρώμενο ι : ἀντὶ τοῦ ἐμπορευόμενοι ABFG ξυνῆλθο ν : ἀντὶ τοῦ συνεστράτευσαν· δεῖ δὲ προσθεῖναι τὴν εἰς· οἷον ἀλλὰ καὶ εἰς ταύτην τὴν στρατιὰν συνῆλθον ABFG Μίνως γὰρ παλαίτατο ς : διὰ τριῶν συγκρίσεων δείκνυσι τὰ πρὸ τῶν Πελοποννησιακῶν ἀσθενῆ, ἀφ’ οὗ ἄνθρωποι μέχρι Μίνω, καὶ ἀπὸ τούτου μέχρι τῶν Τρωικῶν, καὶ ἀπὸ τῶν Τρωικῶν μέχρι αὑτοῦ. |
| 1 4 1 [5] | τινὲς δ’ οὐκ ἐντεῦθεν, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ, φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλάς, πρώτην λέγουσι σύγκρισιν A (marg.) a (interl.) BFGM ὧ ν : τὸ ὧν ἀντὶ τοῦ ἐκείνων 〈ὧν〉 ABF ναυτικό ν : στρατὸν δηλονότι AB ʃ στρατὸν ἢ στράτευμα g τῆς νῦν Ἑλληνικῆς θαλάσση ς : πρότερον γὰρ Καρικὴ ἐκαλεῖτο ἡ θάλασσα ABFG ʃ θάλασσα διὰ τῶν δύο σς ὁ Θουκυδίδης χαίρει· οἱ δὲ ῥήτορες θάλαττά φασιν ABF ἐπὶ πλεῖστο ν : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολὺ μέρος, ὅ ἐστιν, ἐπὶ πολὺ μέρος αὐτῆς ἐκράτησεν· ἢ τὸ ἐπὶ πλεῖστον ἀντὶ τοῦ πάνυ ABFG Κυκλάδω ν : Κυκλάδες αἱ νῆσοι αὗται λέγονται παρὰ τὸ ἐν μέσῳ ἔχειν τὴν Δῆλον τὴν ἱερὰν τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ κύκλον τινὰ περὶ αὐτὴν μιμεῖσθαι. εἰσὶ δὲ κατά τινας ιεʹ αὗται· Πάρος, Ἄνδρος, Ἴκαρος, Σκῦρος, Ῥήνεια, Ῥήνη, Δῆλος, Νάξος, Σίφνος, Κέως, Μύκωνος, Τῆνος, Κύθνος, Ἄμοργος, Σέριφος· κατὰ δέ τινας ιβʹ, πλὴν Ῥήνης καὶ Σκύρου καὶ Ἰκάρου, μᾶλλον δὲ πλὴν Ῥήνης καὶ Σκύρου καὶ Ἀμόργου ABFG πρῶτο ς : ὑπακουστέον Ἑλλήνων g ἐγκαταστήσα ς : πονήσας κατὰ μέρος, οὐ πάντας ὁμοῦ. τό τε λῃστικό ν : τὸ μὲν ἐκτὸς τοῦ ρ σημαίνει τὸ σύστημα τῶν λῃστῶν, τὸ δὲ μετὰ τοῦ ρ τὸ κτῆμα τῶν λῃστῶν ABF εἰκό ς : τὸ ἐοικὸς τὸ ὀφειλόμενον AB τοῦ τὰς προσόδους μᾶλλον ἰέναι αὐτ ῷ : ἡ γὰρ μὴ λῃστευομένη πλείους φέρει τὰς προσόδους ABF ʃ λείπει ἡ ὑπέρ· ὑπὲρ τοῦ τὰς προσόδους προσιέναι καὶ προσφέρεσθαι αὐτῷ ABF Οἱ γὰρ Ἕλληνε ς : τὴν αἰτίαν τοῦ λῃστεύειν ἐπάγει νῦν AB τῇ ἠπείρ ῳ : ἤπειρος τριχῶς λέγεται· ἡ πᾶσα γῆ, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς θαλάσσης, καὶ ἡ Ἀσία κατ’ ἐξοχὴν καὶ μέρος τι τῆς Ἑλλάδος περὶ Κεφαληνίαν ABGM οὐ τῶν ἀδυνατωτάτω ν : ἀλλὰ τῶν δυνατωτάτων ABF ʃ ἀντιλέγει, ἐπειδὴ εἶπεν τοὺς ἐνδοξοτάτους λῃστεύοντας· λύει ὅτι [τοῦτ]ο ἐποίησαν ἕνεκεν τοῦ φυλάττειν τὰ ἑαυτῶν ἀσφαλῶς Vindob. |
| 1 5 1 [10] | πόλεσιν ἀτειχίστοι ς : εἶπε γὰρ (2, 2) ἀτειχίστων ὄντων ABF κατὰ κώμας οἰκουμέναι ς : ὥσπερ ἦν ἡ Ἀττικὴ πάλαι, κατὰ κώμας οἰκουμένη ABF ἥρπαζο ν : ἐλῄστευον, ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν ἐβίουν. τὸν πλεῖστον τοῦ βίο υ : οὕτω Θουκυδίδης, καὶ τὸν πλεῖστον τοῦ χρόνου ABF οὐκ ἔχοντός πω αἰσχύνην τούτου τοῦ ἔργο υ : ἤγουν οὐκ αἰσχροῦ νομιζομένου τοῦ λῃστεύειν. καλῶς τοῦτο δρᾶ ν : καλῶς ἀντὶ τοῦ εὐσεβῶς καὶ φιλανθρώπως· οὔτε γὰρ βοῦν ἀροτῆρα ἐλεηλάτουν ἢ ἔκλεπτον, οὔτε νυκτὸς οὔτε μετὰ φόνων ἐποίουν τὴν λῃστείαν ABF οἱ παλαιοὶ κτ ἑ. |
| 1 5 2 [5] | : Ὅμηρος (γ 73)· οἷά τε ληϊστῆρες ὑπεὶρ ἅλα τοί τ’ ἀλόονται ABF οὐκ ὀνειδιζόντω ν : τῶν ἐρωτωμένων ἢ τῶν ἐρωτώντων· διχῶς γὰρ ὁ νοῦς ABF σιδηροφορεῖσθα ι : ἀντὶ τοῦ σιδηροφορεῖν ABFG ξυνήθη τὴν δίαιταν με θ ’ ὅπλων ἐποιήσαντ ο : ὅθεν καὶ τὰς μαχαίρας μαυλίας ἐκάλουν, διὰ τὸ ὁμοῦ αὐλίζεσθαι, οἷον ὁμαυλίας ABFG ἐν τοῖ ς : ἐν τούτοις, ποιητικῶς· ὑπερβιβάζεται γὰρ ὁ δέ ABFM ἀνειμέν ῃ : τρυφηλῇ καὶ ἀνθηρᾷ ABFGM ἐς τὸ τρυφερώτερον μετέστησα ν : ἀντὶ τοῦ μετέστησαν εἰς τρυφῶσαν δίαιταν τὸν σίδηρον καταθέμενοι οἱ πρεσβύτεροι αὐτοῖς τῶν εὐδαιμόνω ν : ἀντίπτωσίς ἐστιν, οἱ εὐδαίμονες τῶν πρεσβυτέρων ABFf διὰ τὸ ἁβροδίαιτο ν : ὑπερβατόν, διὰ τὸ ἁβροδίαιτον χιτῶνας λινοῦς φοροῦντες ABF οὐ πολὺς χρόνος κτ ἑ. |
| 1 6 3 [20] | : οὐ πολὺς χρόνος ἀφ’ οὗ ἐπαύσαντο φοροῦντες χιτῶνας λινοῦς καὶ τέττιγας χρυσοῦς ἐξαρτῶντες τῶν τριχῶν πλέγματι. χρυσῶν τεττίγω ν : ἐνήλλαξε τὴν πτῶσιν, ἀντὶ τοῦ χρυσοῦς τέττιγας. ἐφόρουν δὲ τέττιγας διὰ τὸ μουσικὸν ἢ διὰ τὸ αὐτόχθονες εἶναι· καὶ γὰρ τὸ ζῶον γηγενές ἐστιν ABFGM ἐνέρσει (ἐν ἔρσει) κρωβύλο ν : ἢ ἐν εἰσέρσει ἢ ἐν πλοκῇ. κρώβυλος δέ ἐστιν εἶδος πλέγματος τῶν τριχῶν ἀπὸ ἑκατέρων εἰς ὀξὺ καταλῆγον. ἐκαλεῖτο δὲ τῶν μὲν ἀνδρῶν κρώβυλος, τῶν δὲ γυναικῶν κόρυμβος, τῶν δὲ παίδων σκορπίος ABFGM ʃ ἐν ἀναδέσει, παρὰ τὸ εἴρειν ABFG ʃ κροβῦλον πλέγματος τριχῶν εἶδος· ἔρσις ἡ εἰσβολὴ καὶ τὸ εἰσεῖραι Patm. κρωβύλο ν : ὃν οἱ ἐπίσημοι ἐφόρουν Ἀθήνησιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔμπροσθεν ἐγκαθήμενον, ὡς δ’ ἄλλοι, ἐπὶ τοῦ τραχήλου, σύμβολον τοῦ γηγενεῖς εἶναι e ʃ ἐμπλοκὴ ἀπὸ τοῦ μετώπου ἐπὶ κορυφὴν ἀνηγμένη e ἀναδούμενο ι : ἀναπλεκόμενοι, ἀναδεσμεύοντες f σκευ ή : σημείωσαι τὸ σκευὴ ἐπὶ τῆς ἐσθῆτος G μετρί ᾳ : μετρίᾳ τῇ ἀπὸ τῆς ἐρέας· μέση γὰρ τοῦ σιδηροφορεῖν καὶ τοῦ λινοῦ GM καὶ ἐς τὸν νῦν τρόπο ν : λείπει τὸ τῇ, ἵν’ ᾖ καὶ τῇ ἐς τὸν νῦν τρόπον ABFG πρῶτοι Λακεδαιμόνιοι κτ ἑ. |
| 1 6 4 [5] | : 〈ὑπερβατόν〉· πρῶτοι Λακεδαιμόνιοι οἱ τὰ μείζω κεκτημένοι μετρίᾳ ἐσθῆτι ἐχρήσαντο καὶ ἐς τὰ ἄλλα τοῖς πολλοῖς ὁμοδίαιτοι κατέστησαν τοὺς πολλοὺ ς : τοὺς πένητας ABFG οἱ τὰ μείζω κεκτημένο ι : οἱ πλούσιοι ABFG ἐγυμνώθησάν κτ ἑ. |
| 1 6 5 [20] | : ταῦτα ὡς ἐν παρεκβάσει εἴρηται ABFGM ἐγυμνώθησάν τε πρῶτο ι : ἐν τοῖς ἀγῶσι δηλονότι· καὶ γὰρ περὶ τὰ αἰδοῖα ἐζώννυντο οἱ παλαιοί. Ὅμηρος (ς 30)· ζῶσαι νῦν, ἵνα. ABFG ʃ ἀπὸ Ὀρσίππου Μεγαρέως ἐγυμνώθησαν ἐν τοῖς ἀγῶσιν, ὡς δηλοῖ καὶ τὸ εἰς αὐτὸν ἐπίγραμμα (Anthol. Palat. app. 272)· Ὀρσίππῳ Μεγαρεῖ μεγαλόφρονι τῇδ’ ἀρίδηλον μνῆμα θέσαν φάμᾳ Δελφίδι πειθόμενοι· πρῶτός θ’ Ἑλλήνων ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐστεφανώθη γυμνὸς ζωννυμένων τῶν πρὶν ἐνὶ σταδίῳ. ABFGM ʃ ἰστέον ὅτι τὰ περὶ τῶν Λακεδαιμονίων οὐκ ἀσθένειαν τῶν ἀρχαίων παραδίδωσιν (ἀδιάφορον γὰρ τὸ γυμνοὺς ἢ ἐζωσμένους ἀγωνίζεσθαι πρὸς δύναμιν), ἀλλὰ μόνον ὅτι ὁμοίως διῃτῶντο τοῖς βαρβάροις ABFGM λίπ α : τὸ λίπα Ὅμηρος ἐπιθετικῶς λέγει τὸ ἔλαιον, οὗτος δὲ οὕτως αὐτὸ ὀνομάζει ABFGM μετὰ τοῦ γυμνάζεσθα ι : ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ γυμνάζεσθαι ABFG ἔτι δὲ καὶ κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· ἔτι δὲ καὶ ἐν τοῖς βαρβάροις, καὶ μάλιστα τοῖς Ἀσιανοῖς, οἷς νῦν πυγμῆς καὶ πάλης ἆθλα τίθεται ABF ἐν τοῖς βαρβάροις ἔστιν οἷ ς : ἔν τισι τῶν βαρβάρων. ἆθλ α : ἆθλος ὁ ἀγών, ἀρσενικῶς· ἆθλον τὸ ἔπαθλον, οὐδετέρως ABFM ἔπαθλα g περιουσίας μᾶλλον ἔχουσα ι : ἀδείας τυχοῦσαι τοῦ πλεῖν. |
| 1 7 1 [5] | ἡ δὲ σύγκρισις πρὸς τοὺς ἀρχαίους ABF ʃ ὥστε φ[άναι ὡς περιο]υσία μᾶλλον ἦν τὰ τότε χρήματα οὐκ εἰς τροφὴν μόνον αὐτα[ρκοῦντα· περιο]υσία γὰρ λέγεται ἡ μετὰ τὰ ἀναγκαῖα περιττότης χρημάτων Vindob. τείχεσιν ἐκτίζοντ ο : λείπει ἡ σύν G ἵνα ᾖ σὺν τείχεσιν ἐκτίζοντο. προσοίκου ς : τὸ πρόσοικος ἐπὶ πόλεως οἰκειότερον μᾶλλον τοῦ ὅμορος· ἐπὶ γὰρ ὅρων τοῦτο λαμβάνεται. διὰ τὴν λῃστεία ν : διὰ τὸ ληστεύεσθαι. ἀντισχοῦσα ι : μετὰ μάχης ἐναντιωθεῖσαι. ἀντισχοῦσαν ? : τὴν ληστείαν δηλονότι ABF ἔφερο ν : τὸ ἔφερον ἀντὶ τοῦ ἐλῄστευον, ἔβλαπτον καὶ Ἡρόδοτος ABFG ἔφερον κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· τῶν ἄλλων ὅσοι κάτω ᾤκουν, ὄντες οὐ θαλάσσιοι, ἔφερον ἀλλήλους ABF κάτ ω : ἤτοι ἐγγὺς τῆς θαλάσσης οὐχ ἧσσο ν : ἀντὶ τοῦ λίαν ABF Κᾶρές τε ὄντες καὶ Φοίνικε ς : ἵνα μὴ διαβάλῃ τὸ Ἑλληνικόν, εἶπε Κᾶρας καὶ Φοίνικας ABFM οὗτοι γὰρ δ ὴ : τὸ σχῆμα προαναφώνησις ABFM ὑπὲρ ἥμισ υ : οὐ τῶν Ἑλλήνων ὑπὲρ ἥμισυ, ἀλλὰ τῶν Φοινίκων· οἱ γὰρ Ἕλληνες ἔκαιον τὰ σώματα ABFM Κᾶρες ἐφάνησαν κτ ἑ. |
| 1 8 1 [10] | : οἱ Κᾶρες πρῶτοι εὗρον τοὺς ὀμφαλοὺς τῶν ἀσπίδων καὶ τοὺς λόφους. τοῖς οὖν ἀποθνήσκουσι συνέθαπτον ἀσπιδίσκιον μικρὸν καὶ λόφον, σημεῖον τῆς εὑρέσεως· καὶ ἐκ τούτου ἐγνωρίζοντο οἱ Κᾶρες. οἱ δὲ Φοίνικες ἐκ τοῦ τρόπου τῆς ταφῆς· τῶν ἄλλων γὰρ ἐπ’ ἀνατολὰς ποιούντων ὁρᾶν τοὺς νεκρούς, οἱ Φοίνικες ἐξεπίτηδες ἐπὶ δύσιν ABFGM καταστάντος δὲ τοῦ Μίνω ναυτικο ῦ : τὸ σχῆμα ἐπανάληψις· τὸ δὲ Μίνω Ἀττικόν ABF ἀνέστησα ν : ἀντὶ τοῦ ἀνάστατοι ἐγένοντο ABFG οἱ παρὰ θάλασσαν ἄνθρωποι κτ ἑ. |
| 1 8 3 | : πανταχοῦ τοὺς παρὰ θάλασσαν ἀνθρώπους εὐπορωτέρους λέγει εἶναι ABF τείχη περιεβάλοντ ο : καὶ τοῦτο τῆς ἐπαναλήψεως· προεῖπε γὰρ τείχεσιν ἐκτίζοντο ABFM τούτῳ τῷ τρόπ ῳ : τῷ δυνατῷ καὶ εὐπόρῳ ABFg. |
| 1 9 1 | Ἀγαμέμνων κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· Ἀγαμέμνων τέ μοι δοκεῖ τὸν στόλον ἀγεῖραι ABF ʃ post lacunam περὶ σχημάτων σεμνότατος g λέγουσι δ έ : ὁ νοῦς τοιοῦτος· λέγουσι δὲ καὶ οἱ τὰ Πελοποννησίων μνήμῃ σαφέστατα δεδεγμένοι, ἵν’ ᾖ ἐπίρρημα τὸ σαφέστατα ABFG ʃ ἔστι δὲ τοῦτο κεφάλαιον κζʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog. |
| 1 9 2 [5] | Rhet. Gr. II 449) G Πέλοπά τε πρῶτο ν : τὸ ἑξῆς οὕτως· Πέλοπά τε πρῶτον, ἐπηλύτην ὄντα, ὅμως σχεῖν. τὸ πρῶτον πρὸς τὸ πλήθει χρημάτων ABFM τὴν ἐπωνυμία ν : Ἀπία γὰρ τὸ πρῶτον ἐκαλεῖτο. Ὅμηρος (Α 270)· Τηλόθεν ἐξ Ἀπίης γαίης. Πελοπόννησος γὰρ νῦν καλεῖται ABFGMc ἐπιλύτην ὄντα (lemma): ἐπιλύτης ὁ ξένος καὶ οἱονεὶ ἔπιλυς Patm. καὶ ὕστερο ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ λέγουσι ABF τοῖς ἐκγόνοι ς : Ἀτρεῖ, Ἀγαμέμνονι GM ξυνενεχθῆνα ι : ἀντὶ τοῦ εὐτυχηθῆναι ἢ συναχθῆναι ABFc ʃ ἀντὶ τοῦ συμβῆναι, συνελθεῖν τοῦτο τὸ ὄνομα g ὑπὸ Ἡρακλειδῶ ν : οὐχ ὅτι ὑπ’ αὐτῶν μόνων ἐφονεύθη, ἀλλ’ ὅτι δι’ αὐτούς ABFMcg μητρὸς ἀδελφο ῦ : Ἀστυδάμεια, μήτηρ Εὐρυσθέως, ἀδελφὴ Ἀτρέως ABFMg αὐτό ν : τὸν Ἀτρέα ABFG τὸν πατέρ α : τὸν Πέλοπα ABFG διὰ τὸν Χρυσίππου θάνατο ν : ὁ γὰρ Πέλοψ τὸν Χρύσιππον τὸν υἱὸν ἀνεῖλεν· ὁ δὲ Ἀτρεὺς φοβούμενος μὴ τὸ αὐτὸ πάθῃ ἔφυγεν ABFGM ʃ τοῦτον γὰρ ἀδελφὸν αὐτοῦ ὄντα ἀπέκτεινε g ἀνεχώρησε ν : ἀντὶ τοῦ ὑπέστρεψεν ABFG ʃ ἀντὶ τοῦ ἐπανῆλθεν τεθεραπευκότ α : χρήμασι δηλονότι ABFGM τῶν Περσειδῶν τοὺς Πελοπίδα ς : Ὅμηρος (Τ 123)· Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο. ὁ δὲ Ἀτρεὺς Πελοπίδης ABFGM ἅ : τὰ δύο σκῆπτρα ABFG χάριτ ι : Ὅμηρος (ε 307)· χάριν Ἀτρείδῃσι φέροντες ABFGMc ναυσί τ ε : λείπει 〈ἡ〉 σύν, 〈ἵν’ ᾖ σὺν〉 ναυσί τε ABG καὶ Ἀρκάσι προσπαρασχώ ν : τὸ ἑξῆς· πρὸς δὲ καὶ Ἀρκάσι παρασχών ABFM ἱκανό ς : διὰ τοῦ ἱκανός τὸ ἀξιόπιστον τοῦ ποιητοῦ παρέστησεν. |
| 1 9 4 [5] | οὐκ ἂν οὖν νήσων κτ ἑ. : συλλογισμὸς τὸ σχῆμα ABFGM ʃ Ἀγαμέμνων ἦρχε μὲν τοῦ Ἄργους καὶ τῶν περὶ αὐτὸ νήσων, ἐπέκεινα δὲ τῶν ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Ἄργους νήσων ἦρχε καὶ ἑτέρων νήσων πολλῶν, αἳ οὐκ ἂν ἦσαν πολλαί, εἰ μὴ ναυτικὸν εἶχεν ὁ Ἀγαμέμνων, δι’ οὗ τούτων κρατεῖν ἠδύνατο. ταύτῃ τῇ στρατεί ᾳ : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ ταύτης (λέγει δὲ τῆς Τρωικῆς)· εἰ γὰρ τὰ οὕτως ὑμνούμενα εὐτελῆ ἦν, πόσῳ μᾶλλον τὰ πρὸ αὐτῶν; ABFGM οὐκ ἀκριβε ῖ : οὐ γάρ ἐστιν ἀκριβὲς σημεῖον τὸ ἐκ τῶν τόπων τὰς δυνάμεις τῶν ἀνθρώπων στοχάζεσθαι ABFM μὴ γενέσθα ι : Ἀττικῶς τὸ μὴ ἐνταῦθα παρέλκεται ABFc Λακεδαιμονίων γὰρ κτ ἑ. |
| 1 10 2 [5] | : τὸ σχῆμα κατὰ ὑπόθεσιν. καταρᾶται δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις λεληθότως ABF ἡ πόλι ς : ἡ μητρόπολις, ἡ Σπάρτη ABF λειφθείη δὲ τά τε ἱερ ά : εὐσεβῶς λέγει τὰ ἱερά ABF τῆς κατασκευῆ ς : τῶν κτισμάτων. Πελοποννήσου τῶν πέντ ε : Πελοποννήσου αἱ πέντε μοῖραι Λακωνική, Ἀρκαδική, Ἀργολική, Μεσσηνιακὴ καὶ τῆς Ἤλιδος. ἀποθανόντος δὲ τοῦ Κρεσφόντου ἔσχον τὴν Μεσσηνιακὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGM τὰς δύο μοίρα ς : Λακωνικὴν καὶ Μεσσηνιακὴν ABFGM τῆς τε ξυμπάσης ἡγοῦντα ι : ἰστέον ὅτι καὶ τῆς Ἀργολικῆς οὐκ ἦρξαν, ἀλλὰ συνεκδρομικῶς εἶπεν ABFGM ὅμως δὲ κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὅμως δὲ φαίνοιτ’ ἂν ὑποδεεστέρα πόλεως καὶ εὐτελοῦς καὶ οὔτε συνοικισθείσης καὶ τὰ ἑξῆς ABFGM πολυτελέσ ι : πολυδαπάνοις· τέλος γὰρ τὸ ἀνάλωμα ABFGM Ἀθηναίων δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο παθόντω ν : ἐξ ὑποθέσεώς φησι περὶ Λακεδαιμονίων τὸ εἰ ἡ πόλις αὐτῶν ἐρημωθείη καὶ τὰ ἱερὰ λειφθείη· ἐπεὶ πῶς ἂν περὶ Ἀθηνῶν, Ἀθηναῖος ὤν, καταρώμενος τὸ αὐτὸ εἰρήκει; ὥστε μάτην ἡ παραγραφὴ τέθειται, ὅτι λεληθότως ἐπαρᾶται τοῖς Λακεδαιμονίοις· ἀλλότριον γὰρ τοῦτο τῆς συγγραφέως ἴσμεν προθέσεως ἢ ἔστι ν : τὸ ἢ συγκριτικὸν ἀντὶ τοῦ ἤπερ ABFM ʃ ἡ διάνοια· ἐρημωθείσης τῆς μὲν τῶν Λακεδαιμονίων πόλεως, μείων φαίνοιτ’ ἂν ἡ δύναμις γεγονέναι τοῖς ἔπειτα· τῆς δὲ τῶν Ἀθηναίων, μείζων ἢ νῦν ἐστιν. κἀνταῦθ α : τὰ κατὰ Μυκήνην καὶ τὸν στόλον τὸν εἰς Τροίαν BFM ʃ ἐν τῇ καθαιρέσει (?) G ᾓ ν : ἥντινα στρατιάν ABFG πεποίηκ ε : ἐπιτηδείως εἶπε τὸν ποιητὴν πεποιηκέναι, ὥσπερ λέγομεν τὸν φιλόσοφον ὅτι ἐφιλοσόφησεν ABFGc ʃ ἰστέον ὅτι ἀπὸ Ἡροδότου (II 53, 116?) τοῦτο ὠφέληται ABF χιλίων καὶ διακοσίω ν : ἰστέον ὅτι Εὐριπίδης (Androm. |
| 1 10 4 [20] | 106, El. 2, Or. 352) καὶ Λυκόφρων (210) χιλίας ναῦς λέγουσι τὸν Ἀγαμέμνονα ἀγαγεῖν, ὁ δὲ Ὅμηρος [Β] χιλίας ἑκατὸν ἑξήκοντα ἕξ ABFG τὰς μὲν Βοιωτῶ ν : τὰς μεγάλας δηλονότι ABFG τὰς δὲ Φιλοκτήτο υ : τὰς μικρὰς δηλονότι ABFG ἄλλων γοῦν μεγέθου ς : ἀνδρῶν δηλονότι ABFGc ἐν νεῶν καταλόγ ῳ : ἔστι γὰρ καὶ ἀνδρῶν παρ’ αὐτῷ κατάλογος ABF αὐτερέτα ι : οἱ αὐτοὶ ἐρέται καὶ στρατιῶται Patm. προσκώπου ς : τοὺς πρὸς ταῖς κώπαις ναύτας, τοὺς κωπηλάτας ABFGM ʃ πρόσκωποι οἱ πρὸς ταῖς κώπαις ὄντες καὶ οἷον ἐρέττοντες Patm. περίνεω ς : τοὺς περιττοὺς ἐν τῇ νηῒ ἐπιβάτας, οἷον δούλους ABFGM ʃ τοὺς περιττοὺς καὶ ἔξω τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ πρώτους πλέοντας. ὅθεν καὶ τοὺς κομίζοντάς τινα εἴσθηκε (?) e τῶν μάλιστα ἐν τέλε ι : οἷον Μηριόνου καὶ Πατρόκλου καὶ τῶν τοιούτων ἐν τέλει ABFGM οὐ δ ’ αὖ τὰ πλοῖα κτ ἑ. : οὐκ ἦν, φησί, σεσανιδωμένα τὰ πλοῖα, ὥστε κάτω μὲν τιθέναι τὰ ὅπλα, αὐτοὺς δὲ ἄνω διάγειν ABFGM λῃστικώτερο ν : τὰ γὰρ τῶν λῃστῶν πλοῖα οὐκ ἦσαν σεσανιδωμένα, ἀλλὰ κάτω ἐκαθέζοντο διὰ τὸ μὴ φαίνεσθαι ἐπιπλέοντας. ἦν οὖν διὰ τοῦτο κοιλότερα ABFG τὸ μέσο ν : μέσον τῶν ἑκατὸν εἴκοσι καὶ τῶν πεντήκοντά ἐστιν ὁ πεʹ. |
| 1 10 5 | συνάγεται οὖν ὁ τῶν χιλίων διακοσίων νεῶν τῶν ἀνδρῶν ἀριθμὸς μυριάδες δέκα καὶ δισχίλιοι ABFG ὅσον ἡ ἀχρηματί α : συγκριτικῶς, ὅτι καὶ τοῦτο κἀκεῖνο. |
| 1 11 1 [10] | ἰστέον δὲ ὅτι ηὕρηται ἡ ἀχρηματία ABFM τῆς γὰρ τροφῆ ς : ζήτει κεφάλαιον ιηʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog. Rhet. Gr. II 437) G αὐτόθε ν : ἀπὸ τῆς Τροίας ABFG βιοτεύσει ν : τροφὴν ἕξειν. μάχ ῃ : τῇ τῆς ἀποβάσεως εἰς τὴν ξηρὰν ἀπὸ τῶν νεῶν, ἔνθα ὁ Πρωτεσίλαος πίπτει ABFGM τὸ γὰρ ἔρυμ α : ἔρυμα νῦν λέγει οὐχ ὅπερ ἐν τῇ ηʹ (337) λέγει Ὅμηρος γενέσθαι, ἀλλὰ πρότερον μικρότερον διὰ τὰς τῶν βαρβάρων ἐπιδρομάς ABFGM οὐκ ἂν ἐτειχίσαντ ο : οὐκ ἂν γὰρ συνεχωρήθησαν ABM πρὸς γεωργία ν : ὧν ἡγεῖτο Ἀκάμας καὶ Ἀντίμαχος ABFGM λῃστείαν ? : ὧν ἡγεῖτο Ἀχιλλεύς GMa τοῖς αἰεὶ ὑπολειπομένοι ς : τοῖς κατὰ καιρόν ABFM διέφερο ν : ἀντὶ τοῦ ἤνυον, εἰργάζοντο ABFGM ʃ ὑπέμενον, ἐπιμελῶς ἐξήνυον, διήνυον. |
| 1 11 2 | ἀλλὰ μέρει τ ῷ : ἔνιοι συνεγκλίνουσιν, ἀλλὰ μέρει τῳ, ἀντὶ τοῦ μέρει τινι ABF αὐτά γε δὴ ταῦτ α : τὰ Τρωικά Ga δηλοῦτα ι : ἐλέγχεται αὐτῶ ν : τῶν Τρωικῶν AB λόγο υ : δόξης AB καὶ μετὰ τὰ Τρωικ ά : τριχῶς διεῖλε τὴν ἀρχαιολογίαν, εἰς τὰ πρὸ τῶν Τρωικῶν, εἰς αὐτὰ τὰ Τρωικά, εἰς τὰ ἐχόμενα αὐτῶν. |
| 1 12 1 [5] | καθ’ ἕκαστον δὲ μέρος διπλῆ παράγραφος κεῖται. δηλοῖ δὲ καὶ διὰ τούτων τὴν αἰτίαν, δι’ ἣν τὰ Ἑλληνικὰ καὶ μετὰ τὴν ἅλωσιν ἦν ἀσθενῆ ABMf ἡσυχάσασα αὐξηθῆνα ι : ἡσυχία γὰρ καὶ αὔξειν ποιεῖ ABMf ἥ τε γὰρ ἀναχώρησις κτ ἑ. |
| 1 12 2 [10] | : μηκέτι γὰρ ἐλπίζοντες αὐτοὺς ἐπανελθεῖν ἐπανίσταντο, ἐλθοῦσι δ’ ἐπολέμουν, καὶ οἱ ἡττώμενοι ἐξέπιπτον ABMf ἐνεόχμωσ ε : νεοχμῶσαι τὸ νεώτερα καὶ καινὰ διαπράξασθαι Patm. ἀ φ ’ ὧ ν : ἢ πόλεων ἢ στάσεων ABMf ἐκπίπτοντες τὰς πόλεις ἔκτιζο ν : πολλοὶ γὰρ ἐξέπεσον, οἷον Τεῦκρος μὲν ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐκβληθεὶς διὰ τὸν Αἴαντα εἰς Κύπρον ἀφίκετο, καὶ Φιλοκτήτης, διὰ τὸν Πάριδος θάνατον τὴν θήλειαν νόσον νοσήσας καὶ μὴ φέρων τὴν αἰσχύνην, ἀπελθὼν ἐκ τῆς πατρίδος ἔκτισε πόλιν ἣν διὰ τὸ πάθος Μαλακίαν ἐκάλεσε, καὶ Διομήδης ὑπὸ Κομήτου ἐκβληθεὶς εἰς τὰς Λιβυρνίδας νήσους ἀφίκετο, καὶ ὁ Μενεσθεύς, ὑπὸ τῶν Θησειδῶν, εἰς Ἰβηρίαν, καὶ ἄλλοι πολλοί ABMf ἐξ Ἄρνη ς : Ἄρνη πόλις Θεσσαλίας, ἀφ’ ἧς ὠνόμασται κατὰ μετοικίαν καὶ ἡ ἐν Βοιωτίᾳ Ἄρνη· ἡ δὲ Βοιωτικὴ Ἄρνη νῦν Χαιρώνεια καλεῖται ABGM Καδμηΐδ α : τὴν Χαιρώνειαν AB ʃ ἐπειδὴ πρότερον Καδμηῒς ἐκαλεῖτο. |
| 1 12 3 [20] | ὁ δὲ Ὅμηρος (Β 494, 510) Βοιωτοὺς καλεῖ ἀναχρονισμῷ χρώμενος· ἔσχατος γὰρ τῶν Τρωικῶν ἐστιν BGM ἀποδασμό ς : μέρος ABG ὀγδοηκοστῷ ἔτει ξὺν Ἡρακλείδαι ς : οἱ γὰρ Ἡρακλεῖδαι βουλόμενοι κατελθεῖν εἰς Πελοπόννησον ἤροντο τὸν Ἀπόλλωνα· ὁ δὲ αὐτοῖς ἀνεῖλε διὰ τῶν στενῶν εἰσβαλεῖν. οἱ δὲ νομίσαντες τὸν ἰσθμὸν λέγειν αὐτὸν καὶ ἀστοχήσαντες τοῦ χρησμοῦ προσβάλλουσι τοῖς Πελοποννησίοις κατὰ τὸν ἰσθμόν, καὶ ἡττηθέντες ἐποιήσαντο σπονδὰς ὥστε ἑκατὸν ἔτη παραχωρῆσαι τὴν χώραν Πελοποννησίοις. μετὰ δὲ τὰ ἑκατὸν ἔτη πάλιν ἤροντο τὸν Ἀπόλλωνα περὶ τῆς καθόδου· ὁ δὲ ἀνεῖλεν αὖθις διὰ τῶν στενῶν εἰσβαλεῖν. ἀντιλεγόντων δὲ τῶν Δωριέων ὡς καὶ πρότερον εἶεν ἠπατημένοι, εἶπεν ὡς οὐ συνήκατε τὸν χρησμόν· στενὰ γὰρ λέγω τὸν Κρισαῖον κόλπον. οἱ δὲ ἐντεῦθεν ἐπιχειρήσαντες ἔτυχον τῆς καθόδου μετὰ πʹ ἔτη τῶν Τρωικῶν. ἡ δὲ πρώτη εἰσβολὴ πρὸ εἴκοσι ἐτῶν ἦν ABGM ἀποικία ς : ἀποικίσαι ἐστὶ κτίσαι πόλιν ἐπ’ ἐρήμοις BMf ἔστιν ἅ : ἀντὶ τοῦ ἔνια. |
| 1 12 4 [10] | λέγει δὲ Ἀμπρακιώτας, Ἀνακτορίους ABGMf Τὰ πολλ ά : ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ πολύ ABGf τυραννίδες ἐνταῖς πόλεσι καθίσταντ ο : διὰ τοῦτο δὲ ἦσαν καὶ ταῦτα ἀσθενῆ· ἡ γὰρ τυραννὶς οὐκ ἐᾷ τελέως αὔξειν τὰ πράγματα ABGf τῶν προσόδων μειζόνων γιγνομένω ν : τὴν αἰτίαν λέγει τῶν τυραννίδων ABGf ἐπὶ ῥητοῖς γέρασ ι : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ φανεραῖς τιμαῖς, ἐπὶ ὁμολογουμένοις γέρασιν· τοῦτο δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν τυραννίδων· ὁ γὰρ τύραννος νόμον ἔχει τὴν βούλησιν καὶ οὐχὶ τὸ αἴσιον ABGMf πατρικαὶ βασιλεῖα ι : ἀπὸ τῶν πατέρων παραλαμβανόμεναι κατὰ διαδοχὴν γένους. |
| 1 13 1 | διαφορὰν δὲ λέγει τυραννίδος καὶ βασιλείας, ὡς καὶ οἱ φιλόσοφοι· οἱ δὲ ῥήτορες ἀδιαφόρως καλοῦσιν ABGMf ἀντείχοντ ο : ἐφρόντιζον καὶ ἀντεποιοῦντο καὶ ἐπεμέλοντο, ἔρωτι δηλονότι χρημάτων ABGM ʃ προσεῖχον αὐτῇ ABf μεταχειρίσαι τὰ περὶ τὰς ναῦ ς : ἐναλλάξαι, τουτέστιν ἀπὸ πεντηκοντέρων ποιῆσαι τριήρεις ABGMf τριήρει ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ λέγονται AB ἔτη δ ’ ἐστὶ κτ ἑ. |
| 1 13 3 [5] | : εἰκὸς γοῦν ἐν τῷ τοσούτῳ χρόνῳ πολλὰς ναῦς γενέσθαι ABGMf μάλιστ α : ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς ABG ἐς τὴν τελευτὴν τοῦδε τοῦ πολέμο υ : γνωστέον καὶ ἐντεῦθεν ὅτι ὕστερον συνέγραψεν ὁ Θουκυδίδης τὴν λέξιν τῆς ἱστορίας ABGMf ναυμαχία τε παλαιτάτ η : Περιάνδρου τοῦ Κυψέλου τυραννοῦντος Κορινθόθι, διὰ τὸν φόνον Λυκόφρονος τοῦ υἱέος αὐτοῦ, ὃν ἀνεῖλον οἱ Κερκυραῖοι. |
| 1 13 4 [5] | ἡ δὲ ἱστορία κατὰ διέξοδον κεῖται παρ’ Ἡροδότῳ (III 53) ABMf μέχρι τοῦ αὐτοῦ χρόνο υ : ἐς τὴν τελευτὴν δηλονότι τοῦδε τοῦ πολέμου. κτησάμενο ι : οὐχ οἱ πάντες, ἀλλ’ οἱ Κορίνθιοι δηλονότι ABGM τὸ λῃστικὸν καθῄρου ν : ἐπὶ τοῦ Μίνωός φησιν, ἐφ’ ὅσον ἠδύνατο, τὸ λῃστικὸν καθῄρει· νῦν δὲ τὸ λεῖπον οἱ Κορίνθιοι εἰργάσαντο ABf Ἴωσι ν : μετὰ τὴν τῶν Κορινθίων ναυπηγίαν ἡ τῶν Ἰώνων εἰσάγεται περὶ τὸ ναυτικὸν ἐπιμέλεια. |
| 1 13 6 [10] | Κύρο υ : ἡ ἰστορία δήλη ἐν τῇ αʹ Ἡροδότου AB υἱέο ς : τὸ υἱέος Ἀττικὸν ἀπὸ εὐθείας τῆς υἱεύς AB τῆς τε κα θ ’ ἑαυτού ς : τῆς γείτονος· οὐ γὰρ πάσης AB ʃ τῆς περὶ τὴν Ἰωνίαν G Πολυκράτη ς : ἡ ἱστορία ἐν γʹ Ἡροδότου AB Ῥήνεια ν : μία τῶν Κυκλάδων ἡ Ῥήνεια ABG Φωκαῆ ς : Φωκεῖς οἱ τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ Φωκίδος πόλεως· Φωκαῆς οἱ τῆς Ἰωνίας, ἀπὸ Φωκαίας πόλεως ABGMf Μασσαλίαν οἰκίζοντε ς : Ἴωνες ὄντες οἱ Φωκαῆς καὶ πολεμούμενοι ὑπὸ Περσῶν, ἀφέντες τὴν Ἰωνίαν ἔπλευσαν ἐπὶ τὴν Ἀφρικὴν τὴν πάλαι Καρχηδόνα καλουμένην· ἀεὶ δὲ ταῖς οἰκιζομέναις αἱ πλησίον ἐναντιοῦνται. ἡ δὲ Μεσσαλία πόλις ἐστὶ τῆς Ἀφρικῆς, Καρχηδὼν δὲ ἡ νῦν Ἀφρική ABGM Δυνατώτατα γὰρ ταῦτ α : τὸ Φωκαϊκὸν καὶ τὸ Ἰωνικὸν καὶ τὸ Πολυκράτους ABG πεντηκοντέροι ς : πεντηκόντερός ἐστι ναῦς ἡ ὑπὸ πεντήκοντα ἐρεσσομένη ABMf ἐξηρτυμέν α : ἡτοιμασμένα. |
| 1 14 1 [5] | ἐκεῖν α : τὰ κατὰ τὰ Τρωικά Gf πρὸ τῶν Μηδικῶ ν : Μηδικὰ καλοῦσι τὰ κατὰ τὴν Ξέρξου ἔλασιν ABGM τοῖς τυράννοι ς : Ἱέρωνι καὶ Γέλωνι G προσδοκίμου ὄντο ς : διὰ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην ABG αἷσπε ρ : δι’ ὧνπερ AB ἐναυμάχησα ν : ἐν Σαλαμῖνι δηλονότι ABG Ὅμω ς : καίπερ AB οἱ προσσχόντες αὐτοῖ ς : οἱ σπουδάσαντες αὐτοῖς καὶ τοῖς ὑπηκόοις AB ʃ οἱ προσχόντες τοῖς ναυτικοῖς Gf ὅσο ι : ἢ οἱ καταστρέφοντες ἢ οἱ καταστρεφόμενοι ABGMc 2 ὅσοι μὴ διαρκῆ εἶχον χώρα ν : οἱ καταστρεφόμενοι τὴν ἀλλοτρίαν, οὗτοι μὴ διαρκῆ χώραν ἔχοντες ἐπέπλεον πρὸς τὰς πορθουμένας πόλεις f ὅσοι καὶ ἐγένοντ ο : πόλεμοι C 1 καὶ ἐκδήμους στρατείας κτ ἑ. |
| 1 15 2 [5] | : τὸ ἑξῆς· καὶ στρατείας ἐκδήμους πολὺ οὐκ ἐξῄεσαν c 1 ʃ οἷον οἱ ἐκδημοῦντες ABGMc 2 f οὐκ ἐξῇσα ν : οὐκ ἐξιόντες ἐποίουν οὐ γὰρ ξυνειστήκεσαν κτ ἑ. : αἱ ἐλάττους πόλεις οὐ συνεμάχουν ταῖς μεγάλαις ὑπήκοοι οὖσαι· οὐ γὰρ ὑπήκουον. ἀπὸ τῆς ἴση ς : κατ’ ἰσότητα μιγνύμενοι καὶ στρατευόμενοι c 1 ʃ λείπει τὸ συντελείας ABGMc 2 ʃ οἷον ἀπὸ τῆς ἰδίας ἕκαστος οὐσίας τὸ φθάνον ABMc 2 πόλεμον Χαλκιδέων καὶ Ἐρετριῶ ν : ἐπολέμουν οὗτοι πρὸς ἀλλήλους περὶ τοῦ Ληλαντίου πεδίου ABGc 2 ἑκατέρω ν : τῶν Χαλκιδέων καὶ Ἐρετριέων. |
| 1 15 3 [5] | διέστ η : διεσπάσθη, ἀνεχώρησεν, οὐ συνεμάχησεν· οὐ γὰρ λέγει ὅτι ἐμερίσθη, ἀλλὰ μόνοι Χαλκιδεῖς μόνοις Ἐρετριεῦσιν ἐμάχοντο ABMc 2 f Μὴ αὐξηθῆνα ι : λείπει τὸ τοῦ Gc 2 καὶ Ἴωσι κτ ἑ. |
| 1 16 1 [5] | : τὸ ἑξῆς· καὶ Ἴωσι Κῦρος ἐπεστράτευσε Κροῖσον καθελὼν καὶ τὰ ἑξῆς ABGMc 2 f τῶν πραγμάτω ν : τίνα δὲ ἦσαν τὰ πράγματα G (marg.) ʃ τῶν Περσικῶν ABGc 2 f καὶ ὅσ α : ἀπὸ κοινοῦ τὸ καθελοῦσα ABMc 2 καὶ τὰς νήσου ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδούλωσε ABMc 2 f ʃ λέγει δὲ Χίον καὶ Σάμον ABGMc 2 f Ἔς τε τὸ σῶμ α : εἰς τὸ φυλάσσειν τὸ ἴδιον σῶμα ABGMc 2 μάλιστ α : τὸ μάλιστα ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς λαμβάνει ὁ Θουκυδίδης ABGMc 2 f ʃ τὸ δὲ ὑπερβατὸν οὕτως· τύραννοι τὰς πόλεις ᾤκουν ABMc 2 οἱ γὰρ ἐν Σικελί ᾳ : ὁ γάρ ἀντὶ τοῦ δέ ABGc 2 f ʃ σημείωσαι· οὐ λέγω περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ· οἱ γὰρ ἐν Σικελίᾳ ἐπὶ πλεῖστον καὶ τὰ ἑξῆς c 1 ἐπὶ πλεῖστον ἐχώρησαν δυνάμεω ς : ἤγουν πλείονα δύναμιν περιεβάλοντο. |
| 1 17 1 | φανερὸ ν : ἀντὶ τοῦ λαμπρόν ABG εἶνα ι : κατὰ κοινοῦ τὸ κατείχετο ABM Ἐπειδ ὴ : ἀντὶ τοῦ ἀφ’ οὗ ABMc 2 καὶ πρί ν : ἤτοι καὶ πρότερον, δηλονότι πρὸ τῶν †τῆς Ἀθήνης τυράννων. |
| 1 18 1 [5] | λέγει δὲ πλείστους εἶναι τοὺς Ἀθηναίων τυράννους καὶ αὐτοὺς τελευταίους καταλυθῆναι ὑπὸ Λακεδαιμονίων. τῶν ἐν Σικελί ᾳ : τυράννων· οὗτοι γὰρ ὕστατοι κατελύθησαν ἁπάντων. ἡ γὰρ Λακεδαίμων κτ ἑ. : ἡ σύνταξις οὕτως· ἡ γὰρ Λακεδαίμων ἐπὶ πλεῖστον ὧν ἴσμεν χρόνον στασιάσασα, πρὸ τῆς τῶν Ἡρακλειδῶν καθόδου δηλονότι, ὅμως μετὰ τὴν κτίσιν τῶν νῦν ἐνοικούντων αὐτὴν Δωριέων εὐνομήθη ABGMc 2 f ʃ ζήτει κεφάλαιον ιγʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος περὶ ὑπερβατοῦ (Hermog. Rhet. Gr. II 438) G ʃ πόθεν, φησίν, οἱ Λακεδαιμόνιοι τοὺς τυράννους κατέλυσαν; ἐκ τῆς εὐνομίας καὶ τοῦ ἀεὶ τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ χρῆσθαι c 1 ʃ σημείωσαι Δωριεῖς οἱ Λακεδαίμονες c 1 ἀ φ ’ ο ὗ : γράφεται καὶ ἅ c 2 ʃ ἃ ἀ φ ’ ο ὗ : εἰς ἃ υʹ ἔτη οἱ Λακεδαιμόνιοι, τουτέστιν ἐν οἷς ἔτεσιν ABc 2 ʃ ἅ: τετρακόσια ἔτη οἱ Λακεδαιμόνιοι M τῇ αὐτῇ πολιτεί ᾳ : τῇ ὀλιγαρχίᾳ, τῇ γερουσίᾳ ABMc 2 καθίστασα ν : τὸ καθίστασαν ἀντὶ τοῦ εἰς τάξιν τινὰ καὶ κατάστασιν ἔφερον τὰ πράγματα τὰς τυραννίδας καθαιροῦντες ABMc 1 ʃ εἰς κατάστασιν ἦγον τοὺς τυράννους καταλύοντες c 1 μετὰ δὲ τὴν κτ ἑ. : τὸ σχῆμα ἐπανάληψις ABGc 2 ʃ περιττὸς ὁ δέ σύνδεσμος b ὁ βάρβαρο ς : ὁ Ξέρξης ABc 2 δουλωσόμενος ? : διότι τυραννοκτόνοι ABMc 2 διανοηθέντε ς : οὐχ ὅτι διανοηθέντες οὐκ ἐποίησαν, ἀλλὰ θαυμάζει πῶς ὅλως διενοήθησαν ABMc 2 ad verba ἐκλιπεῖν . |
| 1 18 2 [10] | .. ναυτικοί in marg. τοῦ θεολόγου B ἀνασκευασάμενο ι : τὰ σκεύη ἀναλαβόντες GMc 2 ʃ κατὰ κοινοῦ ἀνασκευασάμενοι τὰς ναῦς c 1 ἀπωσάμενο ι : οἱ Ἕλληνες δηλονότι ABGc 2 πολλῷ διεκρίθησα ν : χρόνῳ διέστησαν. οἱ ξυμπολεμήσαντε ς : τοῖς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις ABGMc 2 ταῦτ α : τὰ πράγματα τῶν Ἀθηναίων καὶ τῶν Λακεδαιμονίων ABMc 2 οἱ μὲν .. . οἱ δ ὲ : οἱ Λακεδαιμόνιοι ... οἱ Ἀθηναῖοι Gc 1 ἡ ὁμαιχμί α : ἡ φιλία, ἡ ὁμόνοια ABGMc 1 c 2 ʃ ὁμαιχμία ἡ συμμαχία, παρὰ τὸ ὁμοῦ ἔχειν τὰς αἰχμάς Patm. |
| 1 18 3 [10] | ʃ ἡ ὁμαιχμία ἐκ τοῦ ὁμοῦ καὶ τοῦ ἔχω ἢ μᾶλλον ἐκ τοῦ ὁμοῦ καὶ τοῦ αἰχμή c 2 διενεχθέντε ς : ἡ μὲν ἀκριβὴς αἰτία τῆς μάχης οὐ φέρεται πόθεν ἐγένετο· δεῖ δὲ εἰδέναι ὡς μετὰ τὸν Μηδικὸν ἐγένετο πόλεμον, καὶ ἔστι μία ὧν μέμνηται ὁ συγγραφεὺς ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABMc 2 μετὰ τῶν ξυμμάχω ν : τῶν ἰδίων δηλονότι, τουτέστιν ἔχοντες οὗτοι τοὺς 〈ἰδίουσ〉 συμμάχους κἀκεῖνοι τοὺς ἰδίους c 1 διασταῖε ν : διενεχθεῖεν, στασιάσαιεν πρὸς ἀλλήλους ABGMc 2 πρὸς τούτους ἤδη ἐχώρου ν : οἱ μὲν ὀλιγαρχικοὶ πρὸς Λακεδαιμονίους, οἱ δὲ δημοκρατικοὶ πρὸς Ἀθηναίους ABGMc 2 Οὐχ ὑποτελεῖς κτ ἑ. |
| 1 19 1 [20] | : τὸ ἑξῆς· ἔχοντες φόρους οὐχ ὑποτελεῖς, τοὺς ξυμμάχους ἡγοῦντο c 1 τοὺς ξυμμάχου ς : ἀντίπτωσις ἀντὶ τοῦ τῶν ξυμμάχων ABc 2 ʃ σημείωσαι τὸ ἡγοῦμαι αἰτιατικῇ G ἡγοῦντ ο : αὐτῶν. κα τ ’ ὀλιγαρχία ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι μὲν ὀλιγαρχίας μᾶλλον ἐν τοῖς συμμάχοις καθίστασαν, Ἀθηναῖοι δὲ δημοκρατίας, καὶ φόρους ἐξέλεγον. σφίσιν αὐτοῖς κτ ἑ. : ὅπως αὐτοῖς τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπιτηδείως καὶ ὁμοίως πολιτεύεσθαι ἀναγκάσωσι θεραπεύοντες, αὐτοὶ δηλονότι οἱ Λακεδαιμόνιοι ABGMc 2 ʃ τὸ ἑξῆς· θεραπεύοντες δηλονότι συμμάχους τοῦτο μόνον, ὅπως πολιτεύσωσιν ἐπιτηδείως σφίσιν αὐτοῖς, τουτέστι κατ’ ὀλιγαρχίαν ʃ ἢ ἐπιμελούμενοι οἱ Λακεδαιμόνιοι ὁμοιωθῆναι 〈τοὺς ξυμμάχουσ〉 αὐτοῖς τοῖς Λακεδαιμονίοις διὰ τὴν ξυμμαχίαν κατὰ τὴν ὀλιγαρχίαν. παραλαβόντε ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡγοῦντο ABGc 2 πλὴν Χίων καὶ Λεσβίω ν : ὡς δυνατῶν ὄντων τούτων· ὕστερον δὲ καὶ τούτους ἐχειρώσαντο ABGMc 2 τοῖς πᾶσ ι : λείπει ξυμμάχοις ABGc 2 μείζω ν : ἐκ τῶν φόρων δηλονότι AGc 2 ἢ ὡς κτ ἑ. : ὅτε εἶχον ἀβλαβῆ τὴν τῶν πάντων συμμαχίαν, ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ABGMc 2 ʃ τὸ ἑξῆς· ἢ ἤνθησάν ποτε μετὰ τῆς ἀκραιφνοῦς ξυμμαχίας c 1 ἀκραιφνοῦ ς : ἀβλαβοῦς Gc 2 ʃ δυνατῆς καὶ ὁλοκλήρου. Τοιαῦτ α : εὐτελῆ ABG ʃ ὥστε παλαιὰ εἶναι ἀποχρώντως (cf. |
| 1 20 1 [5] | 21, 1) BMc 2 χαλεπὰ ὄντα κτ ἑ. : χαλεπὰ γάρ εἰσιν, ἐξ ὧν εἶπε, πιστεῦσαι ὅτι μεγάλα ἦν ABGMc 2 τὰς ἀκοά ς : τὰς ἀκροάσεις ABGc 2 ʃ τὰς φήμας. ἀβασανίστω ς : ἡ λέξις μετενήνεκται ἀπὸ τῆς βασάνου τῆς λίθου, ἥτις τὸν χρυσὸν δοκιμάζει ABGMc 2 Ἀθηναίω ν : δεινῶς ἐνταῦθα προέταξεν Ἀθηναίους τοὺς δοκοῦντας σοφοὺς Ἑλλάδος εἶναι, ὅτι οὐδὲ αὐτοὶ δοκιμάζουσι τὰ ἴδια ABGMc 2 Ἵππαρχο ν : Ἵππαρχος ὄνομα κύριον. |
| 1 20 2 [25] | τὸ ἑξῆς· Ἵππαρχον τύραννον ὄντα c 1 τύραννον ὄντ α : οὐ μὴν δὲ τύραννος ἦν ABGc 2 οὐκ ἴσασι ν : Ἡροδότου καθάπτεται ABGM(?)c 2 ὅτι Ἱππίας κτ ἑ. : ταῦτα λέγει ὁ συγγραφεὺς ὡς καὶ αὐτὸς ὢν τοῦ γένους τῶν Πεισιστρατιδῶν καὶ διαβάλλει τοὺς περὶ Ἁρμόδιον ABFGMc 2 πρεσβύτατος ὤ ν : τὸ ἑξῆς· πρεσβύτατος ὢν τῶν Πεισιστρατιδῶν ἦρχε, τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. τὸ δὲ υἱέων ἀπὸ τῆς υἱεύς εὐθείας ABFGMc 2 ἦρχ ε : ἐτυράννει ABFc 2 ὑποτοπήσαντε ς : ἀντὶ τοῦ ὑπονοήσαντες ABFGc 2 ὑπολαβόντες. ʃ τὸ ἑξῆς· ὑποτοπήσαντες καὶ παραχρῆμα μεμηνῦσθαι· ὅτι ἅμα ἐβουλεύσαντο καὶ ἐγνώσθησαν ABFGMc 2 ἐκείνῃ τῇ ἡμέρ ᾳ : ἐν ᾗ δηλονότι συνέθεντο ἀνελεῖν τὸν τύραννον ABFGMc 2 ʃ παραχρῆμα καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ c 2 μεμηνῦσθα ι : τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ Ἱππίου δηλονότι ABFGc 2 τοῦ μὲ ν : τοῦ Ἱππίου δηλονότι Gc 2 τῷ Ἱππάρχῳ περιτυχόντε ς : ὃ λέγει, τοῦτό ἐστιν, ὅτι Ἱππίας μᾶλλον ἦρχε τυράννων, οὐχ Ἵππαρχος. ἀδελφὸς δ’ ἦν Ἱππίου ὁ Ἵππαρχος. ἀνῃρέθη δὲ παρὰ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος, οὐχ ὡς οἱ Ἀθηναῖοι ᾤοντο, τύραννος ὤν, ἀλλ’ ὡς οὗτός φησιν, αὐτοὶ μᾶλλον ἐπιβουλευσάμενοι Ἱππίᾳ καὶ γνωσθέντες, ἐπεὶ εὗρον τὸν αὐτὸν Ἵππαρχον ἀδελφὸν ὄντα τοῦ Ἱππίου παρὰ τὸ Λεωκόριον, ἀπέκτειναν c 2 τὸ Λεωκόρειο ν : ἐλίμωξέ ποτε ἡ Ἀττική, καὶ λύσις ἦν τὼν δεινῶν παίδων σφαγή. Λεὼς οὖν τις τὰς ἑαυτοῦ κόρας ἐπ[ιδ]έδωκε καὶ ἀπήλλαξε τοῦ λιμοῦ τὴν πόλιν. καὶ τούτων ἱερὸν ἐγένετο ἐν τῇ Ἀττικῇ, τὸ καλούμενον Λεωκόριον ABFGMc 2 πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κτ ἑ. |
| 1 20 3 [5] | : ἐπιτείνει τὸ ἄτοπον τῶν ἀνθρώπων, ὅτι οὐ μόνον τὰ παλαιά, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐγγὺς τῷ χρόνῳ ἀβασανίστως ἀκούουσιν· τὸ γὰρ τῶν Πεισιστρατιδῶν ἀρχαῖον ABFGMc 2 ἀμνηστούμεν α : τὰ 〈μὴ〉 μνημονευόμενα Patm. οὐκ ὀρθῶς οἴοντα ι : αἰνίττεται τὸν Ἡρόδοτον ABF τούς τε Λακεδαιμονίων βασιλέα ς : οἱ γὰρ Λακεδαιμονίων δύο βασιλεῖς ψήφους ἔφερον ἐν τῇ γερουσίᾳ ἑκάτερος ἕνα, διττὴν ἔχοντα τὴν δύναμιν ABFMc 2 προστίθεσθα ι : ἀντὶ τοῦ ψηφίζεσθαι ABFc 2 τὸν Πιτανάτην λόχο ν : Ἡρόδοτος [IX 53] μαρτυρεῖ ὅτι ἦν ὁ Πιτανάτης λόχος· λέγεται δὲ ἀπὸ Πιτάνης, κώμης Λακωνικῆς ABFGMc 2 ἀταλαίπωρο ς : ἀνεξέταστος c 1 τὰ ἑτοῖμ α : τὰ εὐχερῆ καὶ ἀναπόδεικτα ABFMc 2 ἐκ δὲ τῶν εἰρημένων τεκμηρίω ν : τὸ ὑπερβατὸν οὕτω· τὰ μὲν οὖν παλαιὰ τοιαῦτα εὗρον (20, 1)· εἶτα μετὰ τὰ παραδείγματα ὕστερον πρὸς τοῦτο ἀποδίδωσι τὸ ἐκ δὲ τῶν εἰρημένων τεκμηρίων ABFMc 2 λογογράφο ι : αἰνίττεται τὸν Ἡρόδοτον ABFGc 2 τὸ προσαγωγότερο ν : τὸ ἡδύτερον, ὃ προσάγει ABFGc 2 ἀνεξέλεγκτ α : 〈οὐκ〉 ἐλέγχους οὐδὲ ἀποδείξεις ἔχοντα οὐδὲ ἀληθῆ ABFGc 2 τὰ πολλὰ ὑπὸ χρόνου αὐτῶ ν : τὸ ἑξῆς· τὰ πολλὰ αὐτῶν c 1 ἐκνενικηκότ α : νεύοντα gc 2 ἡγησάμενο ς : οὐχ ἁμαρτάνει δηλονότι ABFc 2 εἶνα ι : τὸ εἶναι ἀντὶ τοῦ ὄντα ABFGMc 2 ἀποχρώντω ς : ἡ περιοχὴ τοῦ λόγου· οὕτω, φησί, διῆλθον αὐτά, ὡς πρέπει τὸν παλαιὰ διηγούμενον πράγματα ἀρκούντως εἰπεῖν ABFGc 2 ὁ πόλεμος οὗτο ς : ὁ τῶν Πελοποννησίων G ʃ λείπει τὸ τοίνυν· καὶ ὁ πόλεμος τοίνυν οὗτος ὁ τῶν Πελοποννησίων c 1 ʃ τὸ ἑξῆς· καὶ ὁ πόλεμος οὗτος τοῖς ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων σκοποῦσι δηλώσει, ὅτι μείζων ἐστὶ γεγενημένος τῶν ἀρχαίων· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αὐτῶν. |
| 1 21 2 | ἢ τῶν Ἀθηναίων καὶ Πελοποννησίων, τουτέστι μείζων τῆς δυνάμεως αὐτῶν ἐγένετο c 1 ὅσα μὲν λόγῳ εἶπο ν : προκατασκευάζει τὰς δημηγορίας ABFGMc 2 χαλεπὸν κτ ἑ. |
| 1 22 1 [5] | : ἐπιτηδείως τὴν ἄγνοιαν προφασίζεται, ἵνα χρήσηται τοῖς οἰκείοις ἐνθυμήμασιν ABFGMc 2 ʃ χαλεπὸν ἦν ἐμοί τε αὐτῷ, φησίν, ὧν ἤκουσα καὶ τοῖς ἀπαγγέλλουσί μοι τὴν ἀκρίβειαν τῶν λεχθέντων διαμνημονεῦσαι· ὡς ἐδόκουν τοίνυν ἐμοὶ τὰ δέοντα εἰπεῖν, ἐχομένῳ μοι τῆς ὅλης γνώμης ἐγγύτατα τῶν ἀληθῶς λεχθέντων, οὕτως εἴρηται· τουτέστιν, ὡς ἔδοξα δὲ ὅτι εἶπον ἂν ἀληθῶς, οὕτως εἴρηκα, εἰ καὶ μὴ αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ λεχθέντα ῥήματα c 1 οὐ δ ’ ὡς ἐμοὶ ἐδόκε ι : ἐπειδὴ φιλαθήναιος δοκεῖ, τοῦτο λέγει ABFGMc 2 τῶν πραχθέντω ν : σημείωσαι· εἶπε πρῶτον περὶ τῶν λεχθέντων ἐν τῷ πολέμῳ, εἶτα λέγει καὶ περὶ τῶν πραχθέντων ὅπως εἰδείη ἑκάτερα c 1 οἷς τε αὐτὸς παρῆ ν : ἐστρατήγει γὰρ καὶ αὐτὸς ἕως τῆς τετάρτης ἱστορίας BGMac 1 c 2 ʃ ἡ διάνοια· ἠξίωσα τῆς γραφῆς τὰ ἔργα, οἷς αὐτὸς παρῆν. |
| 1 22 2 [5] | ἐπεξελθώ ν : ἐρευνῶν εὐνοίας ἢ μνήμη ς : εὐνοίας ἐπὶ Λακεδαιμονίων, μνήμης ἐπὶ Ἀθηναίων ABFGMc 2 ἔχο ι : ἀντὶ τοῦ εἶχον ABFc 2 τὸ μὴ μυθῶδε ς : πάλιν πρὸς Ἡρόδοτον FMac 2 αὐτῶ ν : τῶν συγγραμμάτων BFGc 2 ʃ τῶν λεχθέντων Mc 1 ʃ ὅρα δὲ πῶς πρότερον εἰπὼν περὶ τῶν ἐν τῷ πολέμῳ λόγων καὶ ἔργων ἐνταῦθα λέγει περὶ τῆς ἱστορίας τῆς τε φράσεως αὐτῶν καὶ τῆς ὠφελείας c 1 ὅσοι δὲ βουλήσονται κτ ἑ. |
| 1 22 4 [5] | : τὸ ἑξῆς καὶ ἡ διάνοια· ἀρκούντως ἕξει, ἤτοι ἀρκέσει, κρῖναι αὐτά, τὰ γεγραμμένα δηλονότι, ὠφέλιμα εἶναι, ἤτοι ὠφέλιμα πᾶσιν, ὅσοι βουλήσονται σκοπεῖν τῶν τε γενομένων τὸ σαφὲς καὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαί ποτε αὖθις τοιούτων καὶ παραπλησίων κατὰ τὸ ἀνθρώπειον. κατὰ τὸ ἀνθρώπινο ν : ἐπειδὴ ἄδηλα τὰ ἀνθρώπινα ABFMc 2 τοιούτω ν : ποιότητος· παραπλησίω ν : μεγέθους ABFMc 2 κτῆμ α : κτῆμα τὴν ἀλήθειαν, ἀγώνισμα τὸν γλυκὺν λόγον. αἰνίττεται δὲ τὰ μυθικὰ Ἡροδότου ABFGMc 2 ʃ κέρδος. ʃ διὰ τοῦτο Διονύσιος περὶ Δημοσθένους (p. 982) φησί· οὐκ ἀνάθημα ποιῶν τὸν λόγον ὡς ὁ συγγραφεύς c 1 ἀγώνισμ α : θέαμα, παιδιά, ποιητικὸν ἀγώνισμα κωμῳδοποιῶν ἢ τραγῳδοποιῶν. ʃ ἐπίδειξιν. ʃ τὸ ἀγώνισμα, φησίν, εἰς τὸ παραχρῆμα ἀκούειν ξύγκειται, τουτέστι σαφές ἐστιν c 1 μέγιστο ν : ὑποληπτέον τὸ ἔργον, μέγιστον ἔργον· κατὰ σύγκρισιν δὲ ἐκφέρει τὸν λόγον αὔξων τὸ τῆς ἱστορίας πρᾶγμα c 1 δυοῖν ναυμαχίαιν καὶ πεζομαχίαι ν : ναυμαχίαι δύο, ἐν Ἀρτεμισίῳ καὶ ἐν Σαλαμῖνι· πεζομαχίαι δύο, ἐν Πύλαις καὶ ἐν Πλαταιαῖς ABFGMc 2 ταχεῖαν τὴν κρίσιν ἔσχε ν : ἤγουν ταχέως ἐπαύσατο. |
| 1 23 1 | τούτου δὲ τοῦ πολέμο υ : τοῦ Πελοποννησίου. αὐτ ῷ : τῷ πολέμῳ c 1 ἐν ἴσῳ χρόν ῳ : ἐν κζʹ ἔτεσιν ABFGc 2 εἰσὶ δ ’ αἳ καὶ οἰκήτορας μετέβαλο ν : οἷον Ποτίδαια καὶ Αἴγινα ABFMc 2 ὁ δὲ διὰ τὸ στασιάζειν ? : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ξυνηνέχθη γενέσθαι ABFGMc 2 τά τε πρότερον ἀκοῇ μὲν λεγόμενα κτ ἑ. |
| 1 23 3 [10] | : καὶ τὰ λεγόμενα, φησίν, ὅτι ἐγένοντο πρότερον, ἅπερ σπανιώτερον ἔργῳ βεβαιοῦντο, τουτέστιν ὅτι τοιαῦτα ἔστιν ὅτε ἐγένοντο. καὶ ἐβεβαιοῦντο τὰ λεγόμενα ἀκοῇ, ἔργῳ· καὶ τὰ λεγόμενα τοίνυν οὐκ ἄπιστα κατέστη. πόθεν; ἐκ τοῦ συμβῆναι τοιαῦτα. καὶ γὰρ ἐλέγετο, φησί, περὶ σεισμῶν καὶ ἐκλείψεων ἡλίου καὶ αὐχμῶν, καὶ γεγόνασιν ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πολέμου δεινότερα τοιαῦτα, ὥστε πιστευθῆναι καὶ τὰ λεγόμενα πρότερον c 1 καὶ ἀ π ’ αὐτῶν κτ ἑ. : σημείωσαι ὅτι ἀπὸ τῶν αὐχμῶν λιμὸς καὶ λοιμός c 1 ʃ σημείωσαι· τὴν λοιμώδη νόσον τῶν παθημάτων λέγει μείζονα c 1 βλάψασ α : τοὺς Ἀθηναίους ABFc 2 μετὰ κτ ἑ. : ἡ σύνταξις· μετὰ τοῦ πολέμου ἅμα. παρέλκον τὸ ἅμα κεῖται c 1 τὰς τριακοντούτεις σπονδά ς : μετὰ λϛʹ ἔτη τῶν Μηδικῶν ἐγένοντο αἱ τριακοντούτεις σπονδαί, καὶ ἐφυλάχθησαν ἔτη ιδʹ, ὡς γενέσθαι ἔτη νʹ ἀπὸ τῶν Μηδικῶν ἕως τῶν Πελοποννησιακῶν ABFGMc 2 προύγραψ α : μετ’ ὀλίγον ἔγραψα ABFMc 2 τοῦ μή τινα ζητῆσα ι : λείπει τὸ ἕνεκεν. |
| 1 23 5 | ἐξ ὅτο υ : ἐκ τίνος c 1 πρόφασι ν : τὴν αἰτίαν c 1 ἀφανεστάτη ν : κεκρυμμένην. |
| 1 23 6 [5] | τοὺς Ἀθηναίους .. . ἀναγκάσαι ἐς τὸ πολεμεῖ ν : τὰ ὀνόματα ῥήματα ἐποίησεν· βούλεται γὰρ δηλοῦν ὅτι μεγάλοι γινόμενοι οἱ Ἀθηναῖοι ἀνάγκην παρέσχον τοῦ πολέμου ABFMc 2 αἱ δ ’ ἦσα ν : ποῖαι; αἱ καθεξῆς ῥηθησόμεναι c 1 e Ἐπίδαμνο ς : ἣ νῦν Δυρράχιον καλεῖται, ἥν τινες παραγραμματίζοντες Δοράκιον καλοῦσιν ABFGMc 2 ʃ ἀρχὴ τῆς διηγήσεως e ἀπῴκισα ν : οὐχὶ τὸ ἀπανέστησαν τῆς οἰκίας, ἀλλὰ τὸ ἀποικίαν ἔπεμψαν. |
| 1 24 2 [10] | καὶ γὰρ μετ’ ὀλίγον (§ 6) φησί, πέμπουσιν ἐς τὴν Κέρκυραν ὡς μητρόπολιν. οἱ μὲν οὖν Κερκυραῖοι πέμπουσι τὴν ἀποικίαν· ὁ δὲ Φάλιος, Κορίνθιος ὢν καὶ ἐν Κερκύρᾳ ὤν, συνεκπεμφθεὶς οἰκίζει τὴν Ἐπίδαμνον c 1 τὸν παλαιὸν νόμο ν : σημείωσαι· ὁ παλαιὸς νόμος οὐκ ἀπὸ τοῦ γένους ἐκάλει, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς μητροπόλεως, τουτέστι τῆς πατρίδος c 1 ἐκ τῆς μητροπόλεω ς : ἐκ τῆς Κορίνθου· Κορίνθιος 〈γὰρ ἦν〉 c 1 κατακληθεί ς : κατακληθείς κυρίως εἶπεν· ἀπὸ γὰρ μειζόνων τῶν Ἡρακλειδῶν· ὥσπερ ἀνακληθείς ἀπὸ ἐλασσόνων λέγεται ABFGMc 2 ἡ τῶν Ἐπιδαμνίων πόλι ς : κείμενον δύναμις· ἀντὶ τοῦ οἱ Ἐπιδάμνιοι a στασιάσαντε ς : οἱ Ἐπιδάμνιοι ABFGMc 2 ζήτει κεφάλαιον ληʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος περὶ ἀμφιβολίας (Hermog. |
| 1 24 4 [5] | Rhet. Gr. II 454) g τῶν προσοίκων βαρβάρω ν : τῶν Ταυλαντίων ABFGMc 2 τῆς πολλῆ ς : τῆς πλείονος, οὐ μὴν δὲ τῆς πάσης ABFGMc 2 τὰ δὲ τελευταῖ α : 〈κατὰ〉 τὰ τελευταῖα τῆς στάσεως αὐτῶν ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ τέλος δέ c 1 τοῦδε τοῦ πολέμο υ : τοῦ Πελοποννησιακοῦ. |
| 1 24 5 [5] | αὐτῶ ν : τῶν Ἐπιδαμνίων οἱ δὲ ἐν τῇ πόλει ὄντες Ἐπιδάμνιο ι : ὁ δῆμος δηλονότι ABFGMc 2 τούς τε φεύγοντα ς : τοὺς πλουσίους FGMac 2 ξυναλλάξα ι : ἀντὶ τοῦ καταλλάξαι c 1 Ἥραιο ν : ἱερὸν τῆς Ἥρας c 1 τιμωρία ν : βοήθειαν ABFGM ʃ [ἐκδίκησιν] βοήθειαν, ἢ ὑπακουστέον τὸ κατὰ τῶν ἀδικούντων, τιμωρίαν, κατὰ τῶν ἀδικούτων αὐτοὺς δηλαδή, ἐκδίκησιν c 1 θέσθαι τὸ παρό ν : θέσθαι τὸ εὖ θέσθαι, τὸ δὲ παρὸν ἀντὶ τοῦ παρόντος· ἐβουλεύοντο γὰρ καὶ τὴν πόλιν παραδοῦναι καὶ τιμωρίαν λαβεῖν. |
| 1 25 1 [10] | ὡς οἰκισταῖ ς : διὰ τὸν Φαλίον δηλονότι ABFMc 2 ἐφ’ ὅσον οἰκιστὴς αὐτὸς ἦν, Κορίνθιος ὤν. ʃ σημείωσαι ὡς οἰκισταῖς λέγει οὐχ ὅτι ἀληθῶς Κορίνθιοι αὐτοὺς ᾤκισαν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ οἰκιστὴς Φάλιος Κορίνθιος ἐγένετο c 1 ἀνεῖλ ε : ἀντὶ τοῦ ἐχρησμώσησεν c 1 ἡγεμόνας ποιεῖσθα ι : τοὺς Κορινθίους. τὸ μαντεῖο ν : τὴν μαντείαν, τὸ μάντευμα c 1 παρέδοσα ν : τοῖς Κορινθίοις δηλονότι. |
| 1 25 2 | τόν τε οἰκιστή ν : Φάλιον. τὸ χρηστήριο ν : τὸ χρησμώδημα, τὸν χρησμόν c 1 κατά τε τὸ δίκαιο ν : κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς δίκαιον ABFMc 2 ἐνόμιζον γὰρ αὑτῶν μᾶλλον εἶναι τὴν ἀποικίαν. |
| 1 25 3 [5] | ὑπεδέξαντο τὴν τιμωρία ν : σημείωσαι· οὐχὶ τὴν πρεσβείαν ὑπεδέξαντο, ἀλλὰ τὴν τιμωρίαν. τὸ τέλος εἶπεν ἀντὶ τῆς πράξεως, συντομώτερον εἰπὼν καὶ καινότερον· τὸ γὰρ εἰπεῖν ὅτι ὑπεδέξαντο τὴν πρεσβείαν καὶ κατέθεντο τὴν τιμωρίαν ποιῆσαι μακρὸν ἂν ἐγένετο καὶ σύνηθες κατὰ τὴν φράσιν c 1 ὄντες ἄποικο ι : σημείωσαι ἄποικοι τουτέστιν πέμψαντες τὴν ἀποικίαν c 1 οὔτε γὰρ κτ ἑ. |
| 1 25 4 [25] | : ἰστέον ὅτι ὁ γὰρ παρέλκει, ἢ ἀπὸ κοινοῦ τὸ παρημέλουν. ἢ τὸ διδόντες ἀντὶ τοῦ ἐδίδοσαν, ὡς καὶ Ὅμηρος (Θ 307)· καρπῷ βριθομένη ἀντὶ τοῦ βρίθεται ABFGMc 2 ἐν πανηγύρεσ ι : ἐν Ὀλυμπίοις, Νεμέοις καὶ τοῖς τοιούτοις ἀγῶσιν ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι ὅτι οἱ πέμποντες ἀποικίας, οὗτοι ἐποίουν τὰς πανηγύρεις τὰς δημοσίας ἐν ἐκείναις ταῖς πόλεσι καὶ δι’ ὁμογενῶν τῶν οἰκιστῶν ἀπήρχοντο τῶν ἱερῶν, τουτέστι τῶν θυσιῶν c 1 γέρ α : τὰς τιμὰς καὶ προεδρίας ABFGMc 2 νομιζόμεν α : νενομοθετημένα c 1 Κορινθίῳ ἀνδρ ί : ἔθος γὰρ ἦν ἀρχιερέας ἐκ τῆς μητροπόλεως λαμβάνειν ABFGMc 2 προκαταρχόμενο ι : διδόντες τὰς καταρχάς. αἱ ἄλλαι ἀποικία ι : ἀντὶ τοῦ αἱ πεμφθεῖσαι ἀποικίαι c 1 περιφρονοῦντες δὲ αὐτού ς : Ἀττικὴ ἡ σύνταξις ἀντὶ τοῦ περιφρονοῦντες αὐτῶν ABFGMc 2 ʃ κατὰ κοινοῦ τὸ παρημέλουν ἐπὶ τῶν ὅλων ABGc 2 ὁμοῖ α : ἀντὶ τοῦ ὁμοίως c 1 ἔστιν ὅτ ε : οὐ γὰρ ἀεὶ πλέον εἶχον ναυτικόν· διὰ τοῦτό φησιν ἔστιν ὅτε ABFGMc 2 κατὰ τὴν Φαιάκων προενοίκησι ν : ὡς τῶν Κερκυραίων οὕτω δοξαζόντων λέγει καὶ οὐχὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ· ἀεὶ γὰρ τὸ μυθῶδες φεύγει ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ὁμοίως τῇ προενοικήσει τῶν Φαιάκων. προενοικήσει λέγει τῆς Κερκύρας· καὶ γὰρ οἱ Φαίακες παλαιότεροι ἦσαν τῶν Κερκυραίων καὶ ἄριστοι τὰ ναντικά. κλέος ἐχόντω ν : τῶν Φαιάκων ἐς τὰ περὶ τὰς ναῦς c 1 ᾗ καὶ μᾶλλο ν : τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ διό· καὶ μᾶλλον· διὰ τὴν φήμην τῶν Φαιάκων, μὴ φανεῖεν χείρους ABFGMc 2 καὶ ἦσαν οὐκ ἀδύνατο ι : τὸ οὐκ ἀδύνατοι μεσότητός ἐστι ῥῆμα, οἷον οὔτε τελείως δυνατοὶ οὔτε ἀσθενεῖς. πολεμεῖ ν : πρὸς Κορινθίους ABFc 2 ʃ τοῖς Κορινθίοις δηλονότι g ἐγκλήματα ἔχοντε ς : ἰδίως εἶπε τὸ ἐγκαλεῖν ἐγκλήματα ἔχειν ABFGc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ κατὰ τῶν Κερκυραίων c 1 ʃ ἤγουν ἐγκαλοῦντες ἕνεκα πάντων τούτων οἱ Κορίνθιοι τοῖς Κερκυραίοις. |
| 1 26 1 [5] | ὠφελία ν : βοήθειαν, συμμαχίαν, ἐπικουρίαν ABFGc 1 c 2 φρουρού ς : ἔπεμπον δηλονότι φρουροὺς καὶ οἰκήτορα c 1 περαιούμενο ι : πλέοντες τήν τε ἀποικίαν Κορινθίοις δεδομένη ν : τουτέστι τὴν τῶν Ἐπιδαμνίων τοῖς Κορινθίοις ἀναφερομένην c 1 τούς τε φεύγοντα ς : τοὺς πλουσίους ABFGMc 2 ʃ τοὺς φυγάδας. |
| 1 26 3 [10] | κα τ ’ ἐπήρεια ν : κατὰ βλάβην καὶ στάσιν, ὅπως πάλιν στασιάσωσιν ABFGMc 2 ʃ ἢ κατ’ ἀπειλήν. ʃ τρία εἴδη ὀλιγωρίας, καταφρόνησις, ἐπηρεασμὸς καὶ ὕβρις. τούτων γὰρ καταφρονεῖ τις, ἃ μηδενὸς 〈ἄξια〉 ἡγεῖται. καὶ γὰρ ὁ ἐπηρεάζων φαίνεται καταφρονεῖν. ἔστι γὰρ κατὰ Ἀριστοτέλην (rhet. II 2 p. 1378 b) ὁ ἐπηρεασμὸς ἐμποδισμός *** f (multa valde incerta) αὐτού ς : τοὺς Ἐπιδαμνίους. οἱ τῶν Ἐπιδαμνίων φυγάδε ς : οἱ πλούσιοι ABFGMc 2 προϊσχόμενο ι : προτείνοντες ἀποπέμπει ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐκέλευον οἱ Κερκυραῖοι ABFMc 1 ʃ τῆς Ἐπιδάμνου. ὑπήκουσα ν : ὑπακούω πρὸς γενικῆς c 1 ὡς κατάξοντε ς : τοὺς φυγάδας· τοῦτο γὰρ ὑπακουστέον. |
| 1 26 4 | τὸ ἑξῆς· στρατεύουσι καὶ τοὺς Ἰλλυριοὺς προσλαβόντες c 1 προσκαθεζόμενοι δὲ τὴν πόλι ν : τὴν πόλιν Θουκυδίδειον, τῇ πόλει κοινόν. |
| 1 26 5 | ἐπείθοντο: οἱ Ἐπιδάμνιοι δηλονότι. ἔστι δ ’ ἰσθμὸς τὸ χωρίο ν : μεταξυλογία ABFMc 2 ἰσθμό ς : γῆ ἀμφιθάλασσος. πολιορκοῦντα ι : οἱ Ἐπιδάμνιοι. |
| 1 27 1 [5] | ἐπὶ τῇ ἴσῃ καὶ ὁμοί ᾳ : λείπει τιμῇ· ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ, τοῖς Ἐπιδαμνίοις δηλονότι ABFMc 2 ʃ τουτέστιν πολιτείᾳ, ἵνα κἀκεῖ ἔχῃ πάντα ὡς ἐν Κορίνθῳ c 1 εἰ δέ τις τὸ παραυτίκα κτ ἑ. : τουτέστιν, εἴ τις οὐ βούλεται ἀπιέναι, ἀλλὰ ἔχειν λόγον ὅτι συνήργησεν εἰς τὴν ἀποικίαν, διδότω δραχμὰς πεντήκοντα καὶ μενέτω, φησίν, ἐν Κορίνθῳ οἰκῶν c 1 Παλῆς Κεφαλλήνω ν : Παλῆς ὡς Μεγαρῆς. |
| 1 27 2 | πόλις δὲ ἡ Πάλη τῆς Κεφαλληνίας· τετράπολις γάρ ἐστι Κεφαλληνία, Πάλη, Κράναια, Σάμαια, Πρώναια ABFGMc 2. τὴν παρασκευή ν : τὴν οἰκονομίαν τοῦ πολέμου. |
| 1 28 1 [5] | παρέλαβο ν : ἵνα αὐτοῖς ὦσι μάρτυρες τῶν λόγων ἢ ἵνα αὐτοὺς αἰδεσθῶσιν οἱ Κορίνθιοι ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι τὸ παρέλαβον ἐπὶ τοῦ φιλικῶς ἔλαβον καὶ ὡς συναγωνιστάς c 1 ἐκέλευο ν : ἀντὶ τοῦ ἐπέτρεπον καὶ ἐμαρτύραντο c 1 ἀπάγει ν · ἐκβάλλειν c 1 ὡς οὐ μετό ν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲν κοινόν c 1 εἰ δ ’ ἔτι ἀντιποιοῦντα ι : ζήτει τοῦ περὶ εὑρέσεως βιβλίου τόμον βʹ περὶ νόμου εἰσφορᾶς (Hermog. |
| 1 28 2 [10] | Rhet. Gr. II 191 sqq.) G δίκας ἤθελον δοῦνα ι : ἐπιτρέψαι δικαστηρίῳ καὶ κριθῆναι ἐβούλοντο ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἔλεγον δίκας ἀμφοτέρους διδόναι, αὐτούς τε Κερκυραίους καὶ Κορινθίους δικάσασθαι ἔνθα βούλονται καὶ συμφωνήσουσιν c 1 ξυμβῶσι ν : ξυμφωνήσωσιν. δικασθ ῇ : ἀποφανθῇ. ἤθελον δὲ καὶ τῷ ἐν Δελφοῖς μαντείῳ ἐπιτρέψα ι : ἴσως γὰρ οὐκ ἐπύθοντο τὸν χρησμὸν ὃν ἔλαβον οἱ Ἐπιδάμνιοι διὰ Κορινθίους ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ, ἔλεγον δὲ ὅτι ἐρωτήσωμεν καὶ τὸ μαντεῖον, τίσι νέμει τὴν ἀποικίαν καὶ τὰ δίκαια c 1 ἐπιτρέψα ι : τὴν ἐπιτροπὴν τῆς κρίσεως δοῦναι. πόλεμον δὲ οὐκ εἴων ποιεῖ ν : διότι ἄποικοι ἦσαν καὶ ᾐδοῦντο αὐτούς ABFGMc 2 εἰ δὲ μ ή : εἰ δὲ οὐκ ἐθελήσουσι παῦσαι τὸν πόλεμον. |
| 1 28 3 [5] | βιαζομένω ν : ἀντὶ τοῦ βιαζόντων. οὓς οὐ βούλοντα ι : οἱ Κερκυραῖοι, οὐχ οἱ Κορίνθιοι ABFGMc 2 ἑτέρους τῶν νῦν ὄντων μᾶλλο ν : ἄλλους ἀπὸ τῶν παρόντων φίλων. ἢ ἑτέρους λέγει μᾶλλον φίλους τῶν παρόντων φίλων. τῶν νῦν ὄντω ν : τῶν νῦν ἰσχυόντων. λέγει δὲ Ἀθηναίους ABFGMc 2 ὠφελία ς : βοηθείας c 1 τοὺς βαρβάρου ς : τοὺς Ταυλαντίους F ἀπαγάγωσ ι : ἀποστήσωσιν. |
| 1 28 5 [5] | ἀντέλεγο ν : οὐκ ἐναντία ἔλεγον, ἀλλὰ ἴσα· ὡς ἀντίθεος ὁ ἰσόθεος ABFMc 2 ἑτοῖμοι δὲ εἶναι κτ ἑ. : ἀντὶ τοῦ ἑτοίμως ἔχουσιν, εἰ μὴ ἐκεῖνο βούλονται, σπονδὰς ποιήσασθαι, μένειν ἐν Ἐπιδάμνῳ καὶ τοὺς πεμφθέντας Κορινθίων καὶ τοὺς πεμφθέντας Κερκυραίων, μηδὲν πράττοντας εἰς κάκωσιν, ἕως ἂν δίκας δώσουσιν c 1 κατὰ χώρα ν : ἐφ’ ἡσυχίας, ἵνα μὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἀλλήλους ἀδικῶσι ABFMc 2 ὑπήκουο ν : πρὸς γενικῆς ἀντὶ τοῦ ἠνείχοντο c 1 προπέμψαντες κήρυκ α : ὅρα ὡς κατεφρόνουν οἱ Κορίνθιοι· καὶ γὰρ οὐ λάθρα ἐβούλοντο πλεῖν ABFMc 2 κήρυκ α : κήρυξ ἐν πολέμῳ, πρέσβεις ἐν εἰρήνῃ ABFc 2 ἄραντε ς : τὸ ἑξῆς· ἄραντες ἔπλεον c 1 δισχιλίοις τε ὁπλίται ς : καὶ μὴν ἄνω (cap. |
| 1 29 1 | 27, 2) τρισχιλίους ἡτοίμαζον. ῥητέον οὖν ὅτι ἴσως οὐκ ἦν χρεία τῶν χιλίων, ἢ καὶ καταφρονοῦντες τῶν Κερκυραίων τοῦτο ποιοῦσιν ABFGMc 2 ἐναντί α : ἀντὶ τοῦ κατὰ πρόσωπον c 1 ἐν Ἀκτίῳ τῆς Ἀνακτορίας γῆ ς : ἡ Ἀνακτορία γῆ ἐστι τῆς ἠπείρου, τὸ δ’ Ἄκτιον λιμήν ABF κήρυκά τε προύπεμψα ν : ἵνα εἰρηνικὰ φρονοῦντες δηλώσωσιν. |
| 1 29 3 [15] | ἀπεροῦντ α : ἀπαγορεύσοντα c 1 ʃ ἀποστρέψοντα, τὰ ἐναντία ἐροῦντα. ἐπλήρου ν : ἀνδρῶν δηλονότι. ζεύξαντε ς : ζυγώματα αὐταῖς ἐνθέντες εἰς τὸ συνέχεσθαι ABFGMc 2 ʃ ζήτει κεφάλαιον αʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog. Rhet. Gr. II 427) g ʃ εὐτρεπίσαντες, τοὺς ζυγοὺς ἁρμόσαντες ἐν αὐταῖς· καὶ γὰρ ἔθος ἔχουσιν αἴρειν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν οὐ πλεουσῶν νεῶν. ἀλλ’ ἐν τούτῳ τὸν εὐτρεπισμὸν εἶπε c 1 τὰς παλαιά ς : οὐδεμία καινὴ ναῦς ἦν, εἴ γε τὰς μὲν ἔζευξαν διαλελυμένας οὔσας καὶ ζυγωμάτων προσδεηθείσας εἰς συνοχήν, τὰς δὲ ἐπεσκεύασαν. ἐπισκευάσαντε ς : ἐπισκευάζω τὸ ἐκ παλαιότητος εἰς νέαν κατάστασιν εἰδοποιῶ, καὶ ἐπισκευαστὴς ὁ τῶν σαθρῶν οἰκοδόμος. ʃ ἐκ σαθρότητος νέας ποιήσαντες. εἰρηναῖο ν : εἰρήνης ποιητικόν. |
| 1 29 4 [5] | τεσσαράκοντ α : προεῖπε γὰρ (cap. 25, 4) ὅτι ἑκατὸν εἴκοσι εἶχον ABFGMc 2 ἐναυμάχησα ν : τὴν ναυμαχίαν ταύτην οὐκ ἀκριβῶς διηγεῖται, πρεσβυτέραν ἴσως οὖσαν αὐτοῦ. διὰ δὲ τῆς φθορᾶς τῶν πεντεκαίδεκα νεῶν τὴν ἐπικράτειαν αὐτῶν δηλοῖ. καὶ αὗται μὲν τελείως διεφθάρησαν, αἱ δὲ λοιπαὶ ἐτραυματίσθησαν, καὶ αἰχμάλωτοι ἐλήφθησαν ἱκανοί. παρὰ πολ ύ : ἀντὶ τοῦ σφόδρα ABFGMc 2 διαφερόντως, μᾶλλον ἢ πολύ. τῇ δὲ αὐτῇ ἡμέρᾳ κτ ἑ. |
| 1 29 5 | : δευτέραν νίκην λέγει τῶν Κερκυραίων ABFGMc 2 ἐπήλυδα ς : ξένους. ἀποδόσθα ι : πωλῆσαι FGMac 2. τροπαῖο ν : τροπαῖον ἡ παλαιὰ Ἀτθίς, ἧς ἔστιν Εὔπολις, Κρατῖνος, Ἀριστοφάνης, Θουκυδίδης· τρόπαιον ἡ νέα Ἀτθίς, ἧς ἔστι Μένανδρος καὶ οἱ ἄλλοι ABFGMc 2 Κορινθίους δὲ δήσαντες εἶχο ν : οὗτοι ἐδέθησαν. |
| 1 30 1 [5] | καὶ οἱ ἐν Ἐπιδάμνῳ ἄλλοι Κορίνθιοί εἰσιν ABGMc 2 τῆς γῆς ἔτεμο ν : Ἀττικὴ ἡ σύνταξις ABFGMc 2 Κυλλήνη ν : ἄλλη Κυλλήνη τῆς Ἀρκαδίας ABFGMc 2 ἐπίνειο ν : ἐπίνειόν ἐστι πόλισμα παραθαλάσσιον, ἔνθα τὰ νεώρια τῶν πόλεων εἰσίν, ὥσπερ Πειραιεὺς τῶν Ἀθηναίων καὶ Νίσαια τῆς Μεγαρίδος· δύνασαι δὲ ἐπὶ παντὸς ἐμπορίου καὶ παραθαλασσίου χρήσασθαι τῷ ὀνόματι τούτῳ, ὃ νῦν οἱ πολλοὶ κατάβολον καλοῦσιν ABFGMc 2 τοῦ τε χρόνου τὸν πλεῖστο ν : ἀεὶ ὁ Θουκυδίδης τὸν πλεῖστον ἀρσενικῶς λέγει FMac 2 περιόντ ι : ἐνισταμένῳ. |
| 1 30 3 | ἐπόνου ν : ὑπὸ τῶν Κερκυραίων BFc 2 τὸ Χειμέριο ν : οὕτως καλεῖται ὁ τόπος ABFc 2 ἀντικαθεζόμενο ι : ἀντιστρατοπεδεύοντες. |
| 1 31 1 | ὀργῇ φέροντες τὸν πρὸς Κερκυραίους πόλεμο ν : ὀργιζόμενοι διὰ τὸν πόλεμον τῶν Κερκυραίων. ἦσαν γὰρ οὐδενὸς Ἑλλήνων ἔνσπονδο ι : οὐκ ἐνεγράφησαν ταῖς σπονδαῖς. |
| 1 31 2 [5] | ἔνσπονδο ι : φίλοι. κυρίως δὲ ἔνσπονδος ὁ ἀπὸ πολέμου ABFGMc 2. αʹ δημηγορία Κερκυραίων ABCFGMe πρὸς Ἀθηναίους c 2 δίκαιο ν : δίκαιον ἀντὶ τοῦ εὔλογον ABFGMc 2 ʃ ἡ τοῦ Κερκυραίου δημηγορία μᾶλλον τὸ συμφέρον προβάλλεται ἤπερ τὸ δίκαιον, ἡ δὲ τοῦ Κορινθίου μᾶλλον τὸ δίκαιον ἤπερ τὸ συμφέρον· οἱ γὰρ Κορίνθιοι σύμμαχοι ἦσαν, οἱ δὲ Κερκυραῖοι ναῦς εἶχον ἑκατὸν εἴκοσι ABFGMc 2 ʃ οὔτε εὐεργεσίαν ὀφείλετε, ὦ Ἀθηναῖοι, οὔτε συμμαχίαν ἢ ἡμῖν ἢ τοῖς Κορινθίοις. |
| 1 32 1 [20] | δίκαιον οὖν ἐστι τοὺς πρὸς τοιούτους ἥκοντας δεησομένους ἐπικουρίας πρῶτον ἀναδιδάξαι ὅτι μάλιστα συμφέροντα δέονται c 1 τοὺς μήτε κτ ἑ. : ἡμᾶς τοὺς Κερκυραίους. μήτε εὐεργεσίας μεγάλη ς : εὐτελίζει τῶν Κορινθίων τὴν χάριν τῶν εἴκοσι νεῶν (cap. 41, 2) ABFGc 2 τοὺς πέλα ς : τῇ γνώμῃ· οὐ γάρ ἐστιν ἡ Κέρκυρα πέλας τῶν Ἀθηνῶν ABFGMc 2 ἀναδιδάξα ι : ἄνωθεν διδάξαι c 2 ʃ τί πρῶτον ἀναδιδάξαι; μάλιστα μέν: c 1 τὴν χάρι ν : τὴν ἀντίχαριν. βέβαιο ν : σημείωσαι· ἡ βέβαιος ABFc 2 σαφὲς καταστήσουσ ι : ἀποδείξουσιν. τουτέστιν, εἰ τοιαῦτα ἀποδείξουσιν ἑαυτοὺς ζητοῦντας, ἐπιτυχεῖν εἶεν ἂν ἄξιοι, εἰ δὲ μή, ἀποτυγχάνειν. δεικνύουσι δ’ ἑαυτοὺς ἔχοντας μᾶλλον ταῦτα καὶ δικαίους ἐπιτυχεῖν ὧν δέονται c 1 μὴ ὀργίζεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκαιον ABFc 2 Κερκυραῖοι δ έ : τὸ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ. |
| 1 32 2 [5] | μετὰ τῆς ξυμμαχίας τῆς αἰτήσεω ς : μετὰ τῆς αἰτήσεως συμμαχίας. τετύχηκε δ έ : δεύτερον προοίμιον ABFGc 2 τὸ αὐτὸ ἐπιτήδευμ α : τὸ ἰδιοπραγμονεῖν καὶ ἡσυχάζειν λέγει ἐπιτήδευμα ABFGMc 2 ʃ ἀνάφορμον (?) ὑμῖν εἰς τὴν ἡμῶν συμμαχίαν τὸ ἱδιοπραγμονεῖν ἡμᾶς f ʃ ἐγὼ δ’ ἂν ἐπιτήδευμα εἴποιμι τὸ αἱρεῖσθαι αὐτοὺς ἕως νῦν (ὡς κατιών φησι) μηδενὶ ξυμμαχεῖν· νῦν γάρ, φησίν, καὶ δεόμεθα ἡμεῖς, καὶ ὧν, εἰ πρὶν ξυνεμαχοῦμεν, ἐμέλλομεν νῦν βοηθείας ἀπολαύειν, ἀποτυγχάνομεν c 2 πρός τε ὑμᾶ ς : ὅσον ἐς τὴν κρίσιν τὴν ὑμετέραν. |
| 1 32 3 | ἀξύμφορο ν : καθὸ ἔρημοί ἐσμεν ξυμμαχίας ABFGMc 2 καὶ περιέστηκεν κτ ἑ . |
| 1 32 4 [5] | ? : συμπαρόντων τῶν Κορινθίων καὶ ἀκροωμένων ταῦτα οἰκονομικῶς οἱ Κερκυραῖοί φασιν c 2 σωφροσύν η : ἡ ἰδιωτεία καὶ ἀπραγμοσύνη ABFGMc 2 τῇ τοῦ πέλας γνώμ ῃ : πολλάκις ἀδίκῳ οὔσῃ, εἰ κατὰ πατέρων ἢ κατὰ ἱεροῦ στρατεύοιεν ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ βουλῇ c 2 τὴν μὲν οὖν γενομένην ναυμαχία ν : τρίτον προοίμιον ABFGMc 2 ʃ λείπει ἡ κατά BFGMac 2 ἐ φ ’ ἡμᾶ ς : καθ’ ἡμῶν. |
| 1 32 5 [5] | περιγενέσθα ι : τῶν Κορινθίων. ἐσόμεθα ὑ π ’ αὐτοῖ ς : Ἀττικὴ ἡ σύνταξις, εἰμὶ ὑπὸ σοί ABFGMc 2 ʃ ἤγουν εἰ δουλωθείημεν αὐτοῖς. ἀπραγμοσύν ῃ : ἀπραξίᾳ c 2. γενήσεται δὲ ὑμῖν κτ ἑ. |
| 1 33 1 [5] | : ἐντεῦθεν οἱ ἀγῶνες ABFMc 2 ἡ ξυντυχία τῆς χρεία ς : ἀντὶ τοῦ ἡ ἐπιτυχία τῆς χρείας c 2 ʃ περιφραστικῶς ἡ χρεία ABFMc 2 πρῶτον μὲ ν : τὸ δίκαιον πρῶτον ABFMc 2 οὐχ ἑτέρους βλάπτουσ ι : ὥσπερ οἱ Κορίνθιοι ABFMc 2 τὴν ἐπικουρία ν : ἤγουν βοηθήσετε. ἔπειτ α : τὸ συμφέρον δεύτερον ABFc 2 μαρτυρίο υ : 〈σημείωσαι〉 ὅτι τὸ μαρτύριον οὐδετέρως μόνος ὁ Θουκυδίδης λέγει ABFc 2 σπανιωτέρ α : τὰ γὰρ καλὰ καὶ χρήσιμα σπάνια, τὰ δὲ χερείονα νικᾷ (Hom. |
| 1 33 2 [5] | Α 576) ABFc 2 ὑμεῖς ἂν πρὸ πολλῶν χρημάτων κτ ἑ. : ἀντὶ πολλῶν ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, χρημάτων ὑμᾶς ἑλέσθαι νομίζω (Demosth. I 1). ἐτιμήσασθ ε : ἠγοράσατε ABFc 2 ἀρετή ν : εὐδοξίαν Bc 2 f ὀλίγοις δ ή : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ὀλίγοις. Ὅμηρος (Ε 800)· ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ABFc 2 οἷς ἐπικαλοῦντα ι : οὓς ἐπάγονται πρὸς συμμαχίαν. τῷ κοινῷ ἔχθε ι : τῇ κοινῇ ἔχθρᾳ, ἤγουν ἵνα μὴ κοινοὶ ἐχθροὶ τῶν Κορινθίων γενόμενοι 〈καὶ τὰ ἑξῆσ〉. |
| 1 33 3 [5] | μηδὲ δυοῖν κτ ἑ. : λείπει θάτερον. ἐν ὑπερβατῷ δὲ ἡ σύνταξις. ὁ δὲ νοῦς τοιοῦτος· μηδὲ ἀποτύχωσι δυοῖν θατέρου, ἢ φθάσαι ἡμᾶς κακῶσαι ἢ ἑαυτοὺς βεβαιώσασθαι ABFc 2 προτερῆσα ι : προέχειν, τὰ πρωτεῖα λαμβάνειν F ʃ προλαβεῖν. |
| 1 33 4 | τῶν μὲ ν : ἡμῶν δηλονότι διδόντων ABFc 2 καὶ προεπιβουλεύειν ? : ἡμέτερον ἔργον ἀπὸ κοινοῦ ABF μαθόντω ν : ἀμαθεῖς γάρ εἰσι διὰ τὴν ἐνοῦσαν πονηρίαν ABFc 2 εὖ μὲν πάσχουσ α : ὑπὸ τῆς μητροπόλεως. |
| 1 34 1 | ὁμοῖοι τοῖς λειπομένοι ς : ὁμότιμοι τοῖς ὑπολειφθεῖσιν ἐν τῇ μητροπόλει. ἠδίκου ν : οἱ Κορίνθιοι. |
| 1 34 2 | σαφές ἐστι ν : προείρηται ABFc 2 προκληθέντε ς : παρακινηθέντες. τῷ ἴσ ῳ : τῷ νόμῳ καὶ τῷ δικαίῳ, παρ’ οἷς ἡ ἰσότης. μετελθεῖ ν : κολάσαι. ἐκ τοῦ εὐθέο ς : γνώμῃ. |
| 1 34 3 | ἐκ τοῦ εὐθέος μὴ ὑπουργεῖ ν : ἀσκέπτως μὴ ὑπηρετεῖν. ὁ γὰρ ἐλαχίστας κτ ἑ. : ἀντὶ τοῦ, ὁ μηδ’ ὅλως λαμβάνων μεταμέλειαν ἐκ τοῦ χαρίζεσθαι τοῖς ἐχθροῖς ἀσφαλέστατος ἂν διατελοίη ac 2 f εἴρηται γὰρ ἐν αὐταῖ ς : ῥητὸν καὶ διάνοια· τὸ μὲν ῥητὸν ὁ Κερκυραῖος, τὴν δὲ διάνοιαν ὁ Κορίνθιος ABFc 2 ʃ ὅρα τὸ παρὰ ταῖς σπονδαῖς κείμενον ῥητόν c 2 τοῖσδ ε : τοῖς Κορινθίοις ABFc 2 τῶν ὑμετέρων ὑπηκόω ν : λανθανόντως κολακεύει τοὺς Ἀθηναίους ABFc 2 ʃ πολλάκις γάρ τινες διὰ πενίαν ἐμισθοφόρουν καὶ κατὰ τῶν οἰκείων ἐστράτευον. |
| 1 35 3 [5] | λέγει δὲ περὶ Παλέων τῆς Κεφαλληνίας, οἵτινες Ἀθηναίων ὄντες ὑπήκοοι Κορινθίοις συνεμάχουν ABFc 2 εἶτα ἐν ἀδικήματι θήσοντα ι : ἢ ἐν ὑποστιγμῇ ἢ εἰρωνικῶς ABFc 2 ἐπιόντω ν : καθ’ ἡμῶν. |
| 1 35 4 | μάλιστα δὲ ἀπὸ τοῦ προφανοῦ ς : ἢ προφανῶς ἢ λάθρα, μάλιστα δὲ φανερῶς ABFc 2 βοηθεῖ ν : λείπει τὸ χρή, ἵν’ ᾖ χρὴ βοηθεῖν ABFc 2 ὑπείπομε ν : προείπομεν. |
| 1 35 5 | ἡ ἀλλοτρίωσι ς : ἡ στέρησις ABFc 2 ἀλλὰ κτ ἑ. : κατὰ κοινοῦ τὸ δίκαιον Fac 2 καὶ ὅτῳ τάδε ξυμφέροντα κτ ἑ. |
| 1 36 1 [5] | : ἀντίθεσις ἀπὸ τοῦ δικαίου, ἣν λύει τῷ ξυμφέροντι ABFc 2 τὸ μὲν δεδιὸς αὐτοῦ κτ ἑ. : τὸ μὲν λῦσαι τὰς σπονδάς, δεδιὸς ὄν, φοβερὸν ἦν τοῖς Λάκωσι, τὸ δὲ μὴ λῦσαι, θαρσοῦν, ἀδεέστερον ἦν τοῖς αὐτοῖς. οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι δεδιότες τὴν τῶν σπονδῶν λύσιν οὐκ ἂν δηλονότι ἐδέξαντο τοὺς Κερκυραίους καὶ τὴν ἀπὸ αὐτῶν δύναμιν. καὶ δῆλον ὅτι τὸ δεδιὸς τοῦτο ἰσχὺν ἔφερε τοῖς Ἀθηναίοις ἀπὸ τῶν Κερκυραίων, φόβον δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις. θαρσήσαντες δὲ ταῖς σπονδαῖς καὶ ἀπωσάμενοι τοὺς Κερκυραίους αὐτοῖς μὲν τοῖς Ἀθηναίοις ἀσθενὲς ἦν τὸ θάρσος τοῦτο, ζημιουμένοις τὴν ἐκ τῆς Κερκύρας βοήθειαν, τοῖς δὲ πολεμίοις αὐτῶν Πελοποννησίοις ἀσφαλὲς καὶ ἀδεέστερον ABFc 2 ʃ τὸ λῦσαι τὰς σπονδάς, τοῦτο τὸ φόβον ἐμποιοῦν, τοῦτο οὖν τὸ κατάφοβον ἰσχὺν ἔχει, ἡμῶν ἐν τῇ συμμαχίᾳ προσλαμβανομένων· τὸ δὲ θαρσοῦν καὶ εὔελπι, τὸ μὴ ἡμᾶς προσδέξασθαι, ἀσθενὲς ὄν. πρὸς γὰρ τοὺς Λακεδαιμονίους, τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἰσχύοντας, τοῦτο ἀδεέστερον ἔσται. καὶ ἅμα .. . Βουλευόμενο ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ γνώτω ABFc 2 οὐ τὰ κράτιστ α : ἀλλὰ τὰ ἀσθενῆ καὶ ἐπιβλαβῆ ABFc 2 ὅταν ἐς τὸν μέλλοντα κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὅταν ἐνδοιάζῃ καὶ διστάζῃ χωρίον προσλαβεῖν εἰς τὸν σχεδὸν μέλλοντα πόλεμον, τὸ αὐτίκα περισκοπῶν, τουτέστι τὴν ἐνυπάρχουσαν εἰρήνην ABFc 2 ὅσον ο ὐ : ἀντὶ τοῦ οὐχ ὅσον, τὸ οὐ βραδέως, ἀλλὰ ταχύ ABFc 2 καιρῶ ν : καιρῶν νῦν εὐτυχιῶν καὶ ἀτυχιῶν, ἢ μᾶλλον καιρῶν λέγει ἀντὶ τοῦ ἀναγκῶν καὶ κινδύνων ABFc 2 βραχυτάτῳ δ ’ ἂν κεφαλαί ῳ : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 τοῖς τε ξύμπασι καὶ κα θ ’ ἕκαστο ν : λείπει τὸ λέγομεν, ἢ δοτικὴ ἀντὶ εὐθείας, ἵν’ ᾖ μάθοιτε ἂν οἵ τε σύμπαντες καὶ καθ’ ἕκαστον ABFc 2 μὴ προέσθα ι : μὴ προδῶτε. |
| 1 36 3 | ἐς ταὐτό ν : εἰς συμμαχίαν ABF ἕξετ ε : ἰσχύσετε. βʹ δημηγορία Κορινθίων ABCFc πρὸς Ἀθηναίους c 2 ἀναγκαῖον Κερκυραίων κτ ἑ. |
| 1 37 1 [5] | : οὐ μόνον οἱ Κερκυραῖοι λόγον ἐποιήσαντο περὶ τοῦ δέξασθαι ὑμᾶς αὐτούς, ἀλλ’ ἤδη ἥψαντο καὶ ἡμῶν, κατηγοροῦντες ὅτι παρὰ τὸ εἰκὸς αὐτοῖς μαχόμεθα. ἀνάγκη τοίνυν ἐστὶ μνησθῆναι ἀμφοτέρων πρότερον, ὅτι οὐ δικαίως δέξεσθε αὐτοὺς καὶ ὅτι προσηκόντως αὐτοῖς μαχόμεθα, εἶτα ἐλθεῖν καὶ ἐπὶ τὸν ἄλλον λόγον. ξυμμαχίαν διὰ τὸ σῶφρον κτ ἑ. |
| 1 37 2 | : οὐ συνεμάχησάν τινι διὰ τὴν σωφροσύνην. ἐπετήδευσα ν : μετεχειρίσαντο. αἰσχύνεσθαι ? : ἔχειν μάρτυρα τῆς αἰσχύνης. καὶ ἡ πόλις αὐτῶν κτ ἑ. |
| 1 37 3 [20] | : συμβαίνει τῇ γνώμῃ τῶν πολιτῶν· λῃστεύοντες γὰρ ἔχουσιν αὐτὴν συνεργοῦσαν, ἐπιτηδείαν ἔχουσαν τὴν θέσιν πρὸς ἁρπαγήν. οὐ γὰρ ἐκπλέουσι πρός τινας, μᾶλλον δὲ τοὺς πλέοντας ὑπὸ τῆς βίας τῶν πνευμάτων καταίροντας δέχονται καὶ διαρπάζουσιν, εἶτα δικάζουσιν αὐτούς, ὡς δίκαια δηλαδὴ πεπόνθασιν. καίτοι γε οὐ προκάθηνται εἰς τὸ δικάζειν συνθήκῃ, ἤγουν συμφωνίᾳ· τὸ δὲ ὅλον αὐτοὶ ἀδικηταὶ καὶ κριταί. ἐν τούτῳ γίγνεται αὐτοῖς τὸ ἄσπονδον εὐπρόσωπον καὶ πιθανόν· διὰ τοῦτο γὰρ συμμάχους οὐκ ἔχουσιν, ἵνα καταμόνας αὐτοὶ ἀδικῶσι καὶ μὴ μεθ’ ἑτέρων τὴν ἀδικίαν ἐργάζωνται, ἵνα μὴ μάρτυρας μᾶλλον ὧν ἐργάζονται ἢ συμμάχους ἔχωσιν. αὐτάρκη θέσιν κειμέν η : λείπει ἡ εἰς ABM ʃ περιτροπὴ τὸ σχῆμα· ἡ θέσις τῆς πόλεως αὐτῶν ἁρμόττει αὐτῶν τῇ γνώμῃ καὶ αὐτάρκης ἐστὶ τῆς προαιρέσεως αὐτῶν καὶ κακίας πρὸς τὸ λῃστεύειν ABFM διὰ τὸ ἥκιστα κτ ἑ. : εἰ γὰρ ἐξέπλεον, φησίν, ἀλλαχοῦ, οἱ ἀδικούμενοι ἂν ἐκράτουν αὐτῶν ὁμήρους ABFM ἀνάγκ ῃ : διὰ πνευμάτων βίαν ABF καταίροντας ( παρόντας ABF) δέχεσθα ι : ὑποδέχεσθαι φιλικῶς, δέχεσθαι λῃστρικῶς ABFGM κἀν τούτῳ (b) τὸ εὐπρεπὲς κτ ἑ. |
| 1 37 4 [5] | : τὸ ἑξῆς· κἀν τούτῳ τὸ ἄσπονδον εὐπρεπὲς προβέβληνται καὶ τὰ ἑξῆς ABFG κατὰ μόνας ? : μὴ κωλυόμενοι ὑπὸ τῶν συμμάχων δι’ οἶκτον FG κρατῶσ ι : φανερῶς ABF λάθωσ ι : λάθρα ABF ἢν δέ πού τ ι : ἐπὶ παρακαταθήκης BF ἀναισχυντῶσι ν : ἀρνούμενοι δηλονότι, μὴ κοινωνοῦντος αὐτοῖς τινος εἰς τὴν τῶν λαφύρων διανομήν ABFGM ἀληπτότερο ι : οἱ γὰρ εὐάλωτοι φόβῳ τῶν πέλας κολακεύειν ἀναγκάζονται τοὺς ἀδικοῦντας ABFGM ʃ ἀκατηγορητότεροι. |
| 1 37 5 [5] | ἐξῆν αὐτοῖς κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· φανερωτέραν ἐξῆν αὐτοῖς τὴν ἀρετὴν δεικνύναι διδοῦσι καὶ δεχομένοις τὰ δίκαια ABF τὴν ἀρετή ν : φιλίαν, δύναμιν, συμμαχίαν ABFG ʃ τὴν μίαν τῶν γενικῶν φησι, τὴν δικαιοσύνην c 2 διὰ παντό ς : τὸ διὰ παντός, ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι νῦν ἀδικηθέντες AFG ἐκπεμφθεῖε ν : ὑφ’ ἡμῶν δηλονότι. |
| 1 38 2 | ἡμεῖς δὲ οὐ δ ’ αὐτοί κτ ἑ. : σημείωσαι· ἐκ τοῦ ἰσάζοντος τὸν λόγον ἀνέστρεψε (?) c 1 οὐ δ ’ ἐπεστρατεύομεν κτ ἑ. |
| 1 38 4 [5] | : εἰ γὰρ μὴ ἠδικούμεθα περιφανῶς, οὐκ ἂν προδήλως ἐστρατεύομεν. ἐκπρεπῶ ς : ἐκδήλως F ὑπερβαλλόντως πάνυ BGF (?) διαφερόντω ς : ἐξαιρέτως F ὑπερβαλλόντως πάνυ AF (?) καλὸν δ ’ ἦν κτ ἑ. |
| 1 38 5 | : ὅμως, εἰ καὶ ἡμαρτάνομεν, ἐπαινετὸν ἦν ἐνδοῦναι ἡμῖν ὀργιζομένοις. τῇ ἡμετέρᾳ ὀργ ῇ : ὡς πατρικῇ ABFG μετριότητ α : ἀνεξικακίαν, ἐπιείκειαν ABFG πρότερο ν : πρὸ τοῦ λαβεῖν αὐτήν BFGa ἥν γ ε : λείπει ἡ εἰς, εἰς ἥν BF ʃ τὴν δίκην G ʃ ὁ νοῦς οὕτως· οὐ δεῖ τὸν ἐν ἀσφαλείᾳ ὄντα καὶ προβαλλόμενον δίκην δοκεῖν λέγειν τι. |
| 1 39 1 [5] | μετέθηκε τὸν χρόνον ὁ Κορίνθιος· μετὰ γὰρ τὸ λαβεῖν, φησί, τὸ χωρίον καὶ κατασχεῖν ἠξίουν δικάζεσθαι οἱ Κερκυραῖοι. καὶ οὐ δεῖ, φησίν, προσέχειν τὸν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς καὶ ἰσχυροῦ προκαλούμενον εἰς κρίσιν οὐδὲ δοκεῖν ὅτι λέγει τι, ἀλλὰ καὶ καταφρονεῖν ABFGM διαγωνίζεσθα ι : δικάζεσθαι BFG οὗτοι δὲ οὐ πρὶν κτ ἑ. |
| 1 39 2 [5] | : μεταληπτικῶς ἔλυσεν ἀπὸ τοῦ χρόνου c 1 ἀλ λ ’ ἐπειδὴ κτ ἑ. : ἀλλὰ μετὰ τὴν τῶν νεῶν ἔκπεμψιν ABFGM τὸ εὐπρεπὲς τῆς δίκη ς : τὴν δόκησιν τῆς δίκης, οὐχὶ τὴν ἀλήθειαν· ἠδίκουν γὰρ κατ’ ἀλήθειαν ABFGM οὐ τἀκεῖ μόνον αὐτοὶ ἁμαρτόντε ς : οὐκ ἀδικήσαντες αὐτοὶ μόνον εἰς τὰ κατὰ τὴν Ἐπίδαμνον. τἀκε ῖ : τὰ ἐν Ἐπιδάμνῳ δηλονότι ABFG ξυναδικεῖ ν : τὸ σχῆμα παρίσωσις, ὃ καὶ Γοργίειον καλεῖται ABF καὶ μὴ ἐν ᾧ : λείπει τὸ ἐν ἐκείνῳ καιρῷ ABF μη δ ’ ἐν ᾧ ὑμεῖς κτ ἑ. |
| 1 39 3 [10] | : τὸ ἑξῆς· μήτε μεταδώσετε αὐτοῖς τῆς ὠφελείας ὑμεῖς, τότε τῆς δυνάμεως αὐτῶν οὐ μεταλαβόντες. λέγει δὲ τὸν κατὰ Σαμίων καὶ Αἰγινητῶν πόλεμον ABF τῆς ἀ φ ’ ἡμῶν αἰτίας τὸ ἴσον ἕξετ ε : τῶν τῆς Ἐπιδάμνου. ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ ἐν ᾧ. αἰτιασόμεθα γάρ, φησί, τοὺς συμμαχήσαντας τοῖς Κερκυραίοις ὡς ἐχθρούς. καὶ ὑμεῖς δὲ τὸ ἴσον αὐτοῖς ἕξετε αἴτιον καὶ πολέμιοι κληθήσεσθε ABFG πάλαι δὲ κοινώσαντας κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὓς ἐχρῆν ABF κεφαλαίων (G): τοῦ δικαίου G μὴ ἄνευ ὑμῶν τούτου ς : τοὺς Κερκυραίους· τουτέστι κολασθήσεσθε καὶ ὑμεῖς μετ’ αὐτῶν. |
| 1 40 4 [5] | ἀνακωχῆ ς : ἀνακωχή ἐστιν εἰρήνη πρόσκαιρος πόλεμον ὠδίνουσα, οἷον ἡ μικρὰ τοῦ πολέμου ἀνάβλησις, παρὰ τὸ ἄνω ἔχειν τὰς ἀκωκὰς τῶν δοράτων ABFGM καὶ τὸν νόμον μὴ καθιστάνα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκαιοί ἐστε. τὸ δὲ τόν ἄρθρον περισσόν ABFGM δίχα ἐψηφισμένω ν : δισταζόντων, φησίν, αὐτῶν ἡμεῖς φανερῶς ἀντείπομεν ABFM ἀμύνει ν : ἀμύνειν, βοηθεῖν· ἀμύνεσθαι, κολάζειν ABFM εἰ γά ρ : ὁ γάρ ἀντὶ τοῦ δέ BF φανεῖτα ι : ἀντὶ τοῦ μέλλει φανῆναι ABFM ἃ τῶν ὑμετέρω ν : αἰνίττεται Ποτίδαιαν ABFGM καὶ τὸν νόμον κτ ἑ. |
| 1 40 6 [5] | : πολλοί, φησίν, εἰσὶ φόρου ὑποτελεῖς παρ’ ὑμῖν, οἵτινες πολλάκις μελετῶσιν ἀπόστασιν· καὶ εἰ δέξεσθε Κερκυραίους τούσδε καὶ κοινὸν τοῦτον ποιήσετε νόμον, ὁρᾶτε μὴ ἑαυτοὺς λανθάνετε βλάπτοντες. φοβεῖ δὲ αὐτοὺς τὸ δέξασθαι νόμον καλῶν ABFM ἐ φ ’ ὑμῖ ν : ἀντὶ τοῦ καθ’ ὑμῶν ABFG παραίνεσιν δὲ καὶ ἀξίωσι ν : τὸ παραινεῖν καὶ ἀξιοῦν, ῥήματα ὄντα, ὀνοματικῶς προήνεγκεν ABFMe ἣν κτ ἑ. |
| 1 41 1 [5] | : ἣν χάριν ἀντιδοθῆναι ἡμῖν ἐν τῷ παρόντι φαμὲν χρῆναι ABFM οὐκ ἐχθροὶ ὄντες ὥστε βλάπτει ν : οἱ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς τι συγκροτοῦντες βλάπτονται μᾶλλον ABFGM ἐπιχρῆσθα ι : τὸ πολλάκις χρῆσθαι ABFGM τὸν Αἰγινητῶν πόλεμο ν : τὸν περὶ τῶν ἀγαλμάτων ABF τῶν ἁπάντων ἀπερίοπτοί εἰσ ι : τῶν προλαβόντων ἁπάντων πρὸς ἔχθραν ἢ φιλίαν μεσολαβημάτων ἀπερίοπτοι ἢ παρορωταί εἰσι c 2 ἀπερίοπτο ι : ἀπροόρατοι ἢ ἀπρονόητοι ἢ ἀνεπίστροφοι F ʃ αἱ περιορῶντες καὶ οἱονεὶ καταφρονοῦντες Patm. |
| 1 41 2 | παρὰ τὸ νικᾶ ν : ἤγουν διὰ τὴν νίκην. ἐπεὶ καὶ τὰ οἰκεῖ α : ἀντὶ τοῦ, καὶ γὰρ τὰ οἰκεῖα ABFM ὧ ν : τῶν προειρημένων εὐεργεσιῶν. |
| 1 42 1 [5] | ἀμύνεσθα ι : ἀντὶ τοῦ ἀμείβεσθαι. μόνος δὲ Θουκυδίδης ἐνταῦθα κέχρηται τῇ ἐναλλαγῇ τῆς λέξεως, ὡς καί τινας ἐναλλάττειν τὴν γραφὴν καὶ γράφειν ἀμείβεσθαι. οὐκ ἔστι δέ ABFGM ʃ ἀντὶ τοῦ ἀμύνειν καὶ βοηθεῖν· ἀντὶ γὰρ τοῦ ἐνεργητικοῦ τὸ ἀμύνεσθαι παρείληπται. ἐν ᾧ : ἀντὶ τοῦ ᾧ ABFM ἐλάχιστ α : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ἐλάχιστα ABFM τὸ μέλλον τοῦ πολέμο υ : ἀντὶ τοῦ, ὁ μέλλων πόλεμος. |
| 1 42 2 [5] | κελεύουσι ν : σημείωσαι ὅτι τὸ κελεύω οὐκ ἐπὶ μειζόνων μόνον λέγεται ABGM ὑποψία ς : ὑποψίαν εἶπε τὴν μάχην εὐφήμως· ἐρεῖ δὲ ταύτην ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABFGM ὑφελεῖν μᾶλλο ν : ὑπακουστέον ἄξιον, ὑφελεῖν μᾶλλον ἄξιον c 1 ἡ γὰρ τελευταία χάρις καιρὸν ἔχουσ α : ἡ γὰρ μετὰ τὴν ἔχθραν φιλία εὐκαίρως γινομένη καὶ τὰ ἑξῆς ABFGM ἐφέλκεσθα ι : ὑπακουστέον κἀνταῦθα τὸ ἄξιον, ἐφέλκεσθαι ἄξιον c 1 τῷ αὐτίκ α : τῷ πρὸς ὀλίγον ABFG τῷ αὐτίκα φανερ ῷ : τῇ δυνάμει τῶν Κερκυραίων. |
| 1 42 4 | ἡ γὰρ ἐκ θεῶν βοήθεια κρυπτὴ καὶ ἀφανής ABFG ἡμεῖς δ έ : οἱ ἐπίλογοι ἐντεῦθεν ABFG περιπεπτωκότε ς : ἐκ τύχης τινός. |
| 1 43 1 [5] | φοβεῖ δὲ διὰ τούτου τοὺς Ἀθηναίους, ὅτι τὸ τῆς τύχης ἄδηλον, καὶ ὅτι μὴ καὶ αὐτοὶ περιπέσητε ABFG οἷς ἐν τῇ Λακεδαίμονι κτ ἑ. : οἷα ἐν τῇ Λακεδαίμονι εἴπομεν, ποῖα εἴπομεν, τὸ τοὺς σφετέρους ξυμμάχους καὶ τὰ ἑξῆς, τοῦτο καὶ παρ’ ὑμῶν ἀξιοῦμεν c 1 βλάψα ι : τὸ ἀξιοῦμεν ἀπὸ κοινοῦ ABF τὸ δὲ ἴσον ἀνταπόδοτ ε : τοῦτό φησιν ὑμῶν τότε δικαζομένων ἔφαμεν τὸ ἴσον νῦν ἀνταπόδοτε ἡμῖν c 1 τούσδ ε : ἐμφαντικὸν τὸ τούσδε, οἷον τοὺς ἀδικοῦντας ABFGM ἀκούσαντες ἀμφοτέρω ν : (Hesiod. |
| 1 44 1 [20] | fragm. 268 ed. Rzach.) μηδὲ δίκην δικάσῃς πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς ABFM οὐχ ἧσσο ν : ἀλλὰ πάνυ καὶ μᾶλλον ABF μετέγνωσα ν : μετεβουλεύσαντο ABFG ʃ τὸ ἑξῆς· ξυμμαχίαν μὲν ποιήσασθαι μετέγνωσαν, ἐπιμαχίαν δ’ ἐποιήσαντο. διαφέρει συμμαχία δ’ ἐπιμαχίας· ἐπιμαχία ὅταν ἀλλήλοις παρέχωσι δυνάμεις ἑκάτεροι, συμμαχία δέ, ὅταν μόνοι Ἀθηναῖοι δῶσι Κερκυραίοις βοήθειαν c 1 ʃ ξυμμαχία ἐστὶ καθὼς καὶ ἐκ τῶν κατωτέρω ἔνεστι γνῶναι ἡ (?) κατὰ τῶν πολεμίων ??? προκαλεσαμένων καὶ αὐτοὺς βοηθησάντων ἄμυνα καὶ ἐχθρὰ (?) ἐπιχείρησις· ἐπιμαχία δὲ ἡ πρὸς τοὺς (?) μετὰ τὸ ἀσθενεῖν πρὸς τὴν ἐχθρῶν ἄμυναν προκαλεσαμένους παρὰ τῶν τὴν ἱκεσίαν δεξαμένων δι’ ἀποστολῆς διδομένη (?) ἀρήγειν ἱκανὴ ἰσχύς c 2 εἰ γὰρ κτ ἑ. : αἰτία δι’ ἣν ξυμμαχίαν οὐκ ἐποίησαν ABFGMc 2 ἐπιμαχίαν δὲ ἐποιήσαντ ο : αὐτὸς δηλοῖ τί ἐστι συμμαχία καὶ ἐπιμαχία. ἔστι δὲ συμμαχία, ὅταν τις τὸν αὐτὸν ἔχῃ τῷ συμμαχουμένῳ ἐχθρὸν καὶ φίλον, ἐπιμαχία δέ, ὅταν τις τῷ συμμαχουμένῳ μόνον ἀδικουμένῳ βοηθῇ, οὐ μέντοι καὶ ἀδικοῦντι συμπράττῃ. ἐπιμαχίαν οὖν νῦν βούλονται ποιῆσαι οἱ Ἀθηναῖοι ABFGM ʃ ἐπιμαχία τὸ ἐπαμύνειν μόνον κινδυνευούσαις ταῖς τῶν φίλων πόλεσι, συμμαχία δὲ τὸ καὶ συνεπιστρατεύειν ἐπὶ ἑτέρας πόλεις Patm. τοὺς τούτων ξυμμάχου ς : εἶχον γὰρ καὶ οἱ Κερκυραῖοι ξυμμάχους τοὺς Ἐπιδαμνίους καὶ Ζακυνθίους ABFGMc 2 καὶ ὥ ς : καὶ ἐὰν μὴ δέξωνται Κερκυραίους ABFGMc 2 προέσθα ι : προδοῦναι F ξυγκρούειν δ έ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐβούλοντο ABFMc 2 τοῖς ἄλλοι ς : Πελοποννησίοις δηλονότι ABFGMc 2 τῆς τε Ἰταλίας κτ ἑ. |
| 1 44 3 | : τοῖς παραπλέουσιν 〈εἰσ〉 Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν 〈καλῶσ〉 ἔχειν τὴν Κέρκυραν. βοηθού ς : οὐκ εἶπε συμμάχους ABFGMc 2 Λακεδαιμόνιο ς : ὄνομα κύριον ABFGc 2 ʃ εὐθεῖα c 2 τῶν ἐκείνων τι χωρίω ν : αἰνίττεται Ἐπίδαμνον ABFGMc 2 παρεσκεύαστ ο : τὰ τῆς μάχης BFGMac 2 πέμπτος αὐτό ς : ἀντὶ τοῦ μετ’ ἄλλων τεσσάρων. |
| 1 46 2 [5] | αὐτὸς δὲ ἀντὶ τοῦ πρῶτος. ὡς γὰρ τῶν ἄλλων μὴ ὄντων ἐπισήμων τῇ τοῦ ἑνὸς ἠρκέσθη ὀνομασίᾳ, ἢ ὅτι αὐτῷ ἠκολούθουν οἱ ἄλλοι ὡς μεῖζόν τι καὶ σοφώτερον βουλευομένῳ ABFGMc 2 τῇ Ἐλαιάτιδι τῆς Θεσπρωτίδο ς : ὡς εἶναι τὴν Ἐλαιᾶτιν μέρος χώρας ὑπὸ μείζονα χώραν ABFGMc 2 Θεσπρωτίδος Ἐφύρ η : ἔστι γὰρ καὶ ἄλλη Ἐφύρη, ἡ Κόρινθος ABFMc 2 ὧν ἐντό ς : πρὸς θάλασσαν, ὡς εἶναι ἰσθμόν ABFGMc 2 ἀνέχε ι : ἀνατείνεται. |
| 1 46 5 [5] | στρατόπεδο ν : 〈σημείωσαι〉 ὅτι τὸ στρατόπεδον σημαίνει δύο, τόν τε λαὸν τοῦ στρατοῦ καὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ ὁ λαός, καὶ ἐτυμώτερόν ἐστιν ἐπὶ τοῦ τόπου λέγεσθαι, οἷον τοῦ στρατοῦ πέδον ABFGMc 2 προσπλέοντα ς : ἀπὸ τῆς Λευκίμμης εἰς τὸ Χειμέριον AFc 2 Σύβοτ α : τρεῖς εἰσιν αὗται αἱ νῆσοι, μικραί, σῦς ἔχουσαι πολλάς ABFGMc 2 τῇ Λευκίμν ῃ : ἀκρωτήριον Κερκύρας ABFGMc 2 μετεώρου ς : ἀντὶ τοῦ πελαγίους καὶ οὐκ ἐπ’ ἀγκυρῶν ἱσταμένας, ἀλλ’ ἀπεχούσας τῆς γῆς, ὡς ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἀπεχόντων τῆς γῆς καὶ ἐν ὄρει ὄντων, ἢ παρὰ τὸ ἀφεῖναι τὴν γῆν καὶ περὶ τὸν ἀέρα λοιπὸν εἶναι ABFGMc 2 ἐπὶ μὲν τὸ δεξιό ν : τὸ σχῆμα ἔκφρασις ABFc 2 κέρα ς : τῆς φάλαγγος τὸ ἄκρον ἢ † πολέμου μέρος F τοὺς Ἀθηναίου ς : ἐνόμιζον γὰρ καὶ τοὺς Ἀθηναίους πολεμεῖν ABFGMc 2 τὰ σημεῖ α : σύμβολά τινα εἶχον περὶ τὸν καιρὸν τῆς μάχης δεικνύμενα, καὶ ὅτε μὲν ἀνετείνετο τὰ σύμβολα, ἤρχοντο τῆς μάχης, ὅτε δὲ κατεσπῶντο, ἐπαύοντο ABFGMc 2 καταστρωμάτω ν : σανιδωμάτων ABFGc 2 τῷ παλαιῷ τρόπ ῳ : τῷ κατὰ τὰ Μηδικά ABFGMc 2 οὐχ ὁμοίω ς : τὸ καρτερὰ ἀπὸ κοινοῦ ABFGMc 2 προσφερή ς : ὁμοία f ἡσυχαζουσῶ ν : ἀντὶ τοῦ μὴ ναυμαχουσῶν ABFMc 2 διέκπλο ι : διέκπλους ἐστὶ τὸ ἐμβαλεῖν καὶ πάλιν ὑποστρέψαι καὶ αὖθις ἐμβαλεῖν ABFGMc 2 δεδιότες οἱ στρατηγο ί : σημείωσαι τὴν σύνταξιν g ʃ οὐκ ἦρχον αἱ νῆες μάχης, τῶν στρατηγῶν δεδιότων τὴν πρόρρησιν. |
| 1 49 6 [5] | ἀπὸ ἐλάσσονος πλήθου ς : ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἀρχῆς τὸ πλῆθος τῶν Κερκυραίων νεῶν ἔλασσον ἦν τῶν Κορινθιακῶν, δῆλον ὅτι, τῶν εἴκοσι ἀναχωρησασῶν ἐκ τοῦ πολέμου, πολὺ ἐλάττονες ἐγένοντο οἱ Κερκυραῖοι, κἂν τὰς τοῦ δεξιοῦ κέρως νέας τῶν Κορινθίων ἀφείλοντο ABFGMc 2 ἀπροφασίστω ς : ἀνενδοιάστως, ἀνεγκλήτως FGMac 2 ξυνέπεσε ν : ἤγουν τὰ πράγματα ABFMc 2 ἐπιχειρῆσα ι : σχετλιάζων ταῦτα λέγει, ὅτι οἱ ἔνσπονδοι οὕτως ἦλθον εἰς χεῖρας BFGMc 2 σκάφ η : σκάφη καλεῖ τὰ κοιλώματα τῶν νεῶν, ἃ ἡμεῖς γάστρας καλοῦμεν ABFGMc 2 ἀναδούμενο ι : ἀναπλεκόμενοι, ἀναδεσμεύοντες f ἃς καταδύσεια ν : Ἀττικῶς ὧν κατέδυον ABFGMc 2 φονεύει ν : τὸ ὠμὸν τῶν Κορινθίων δηλοῖ ABFGMc 2 τούς τε αὐτῶν φίλου ς : Μεγαρέας καὶ Ἀμπρακιώτας ABFGMc 2 ο ἱ : τὸ οἱ ἄρθρον προτακτικόν ABFMc 2 ἔκτεινο ν : τὸ ἑξῆς· τοὺς ἑαυτῶν φίλους ἀγνοοῦντες ἔκτεινον νομίζοντες εἶναι Κερκυραίους ABFMc 2 ναυμαχία γὰρ αὕτη κτ ἑ. |
| 1 50 2 | : διὰ τὴν ἐν Σαλαμῖνι, διὰ τὴν ἐν Σικελίᾳ ABFGMc 2 ναυάγι α : ναυάγια μὲν οὐδετέρως, ὅταν τι τῆς νεὼς ἀπόληται, οἷον πηδάλιον ἤ τι τοιοῦτον, ναυαγία δὲ θηλυκῶς ἡ πᾶσα τῆς νεὼς ἀπώλεια λέγεται. |
| 1 50 3 [5] | νῦν οὖν οὐδετέρως εἴρηκε ABFGmc 2 τῶν πλείστω ν : σωμάτων. τινὰ γὰρ ὁ ἄνεμος τῇ Κερκύρᾳ προσέρριψε ABFGMc 2 προσκομίσα ι : ἐφρόντιζον γὰρ τῆς ταφῆς τῶν ἐν τῷ πολέμῳ πιπτόντων. τὰ Σύβοτ α : Σύβοτα ἄλλα ἐν τῇ ἠπείρῳ, ὁμώνυμα ταῖς πρὸ μικροῦ λεχθείσαις νήσοις πρὸ τῆς Κερκύρας ABFGc 2 ταῖς πλωίμοι ς : ταῖς πληγείσαις μέν, δυναμέναις δὲ πλεῖν ABFGMc 2 λοιπα ί : ὑγιεῖς, ἀβλαβεῖς ABFGMc 2 ἀντεπέπλεο ν : ἐπὶ τῷ κωλῦσαι δηλονότι ABFGc 2 ὀψ έ : οὐ λέγει ὅτι ἦν ἑσπέρα, ἀλλ’ ὡς ὥρα ἐνάτη ἢ δεκάτη· τὸ γὰρ 〈ὀψέ〉 ἐπὶ τῆς ἑσπέρας ἅπαξ κεῖται ἐν τῇ τρίτῃ (cap. |
| 1 50 5 [5] | 108, 3) ABFGMc 2 ἐπεπαιάνιστο αὐτοῖς ὡς ἐς ἐπίπλου ν : δύο παιᾶνας ᾖδον οἱ Ἕλληνες, πρὸ μὲν τοῦ πολέμου τῷ Ἄρει, μετὰ δὲ τὸν πόλεμον τῷ Ἀπόλλωνι. τὸ δὲ ὡς ἐς ἐπίπλουν λέγει ἀντὶ τοῦ ὡς πρὸς τὸ ἄρξαι τὸν πόλεμον, ὅπερ δὲ ἔδει πρὸ τῆς ναυμαχίας εἰπεῖν, ὕστερον λέγει ABFGMc 2 ὡς ἐς ἐπίπλου ν : ὡς ἐπιπλέοντες κατὰ τῶν Κορινθίων. πρύμναν ἐκρούοντ ο : πρύμναν κρούεσθαί ἐστι τὸ κατ’ ὀλίγον ἀναχωρεῖν μὴ στρέψαντας τὸ πλοῖον· ὁ γὰρ οὕτως ἀναχωρῶν ἐπὶ τὴν πρύμναν κωπηλατεῖ. τοῦτο δὲ ποιοῦσιν, ἵνα μὴ δόξωσι φανερῶς φεύγειν, κατ’ ὀλίγον ὑπαπιόντες, ἢ ἵνα μὴ τὰ νῶτα τοῖς πολεμίοις δόντες ῥᾷον τιτρώσκωνται ABFGMc 2 προϊδόντε ς : πρὸ τῶν Κερκυραίων ABFGMc 2 ὑποτοπήσαντε ς : ἀντὶ τοῦ ὑποπτεύσαντες· οὕτω γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ἀναλύουσι τὴν λέξιν ABFGMc 2 ἐπέπλεον γὰρ μᾶλλον ἐκ τοῦ ἀφανοῦ ς : αἱ εἴκοσι νῆες τῶν Ἀθηναίων· κατὰ νώτου γὰρ αὐτῶν ἦσαν BFGMac 2 ἐθαύμαζο ν : οἱ Κερκυραῖοι c 2 ʃ νικήσαντες γὰρ ἦσαν ABFGMc 2 ʃ θαυμάζω σου, ἐπὶ μέμψεως· θαυμάζω σε, ἐπὶ ἐπαίνου καὶ πολλάκις ἐπὶ ἐκπλήξεως ABFGMc 2 πρύμναν κρουομένου ς : ἐπαναχωροῦντας. |
| 1 51 2 [5] | πρὶ ν : ἕως οὗ G ἡ ἀπαλλαγὴ ἐγένετο ἀλλήλω ν : διελύθησαν ἀπ’ ἀλλήλων ABFc 2 στρατοπεδευομένοι ς : σκηνουμένοις ABFGc 2 Ἀνδοκίδη ς : ὁ εἷς τῶν δέκα ῥητόρων, ὥς φησιν Ἀκουσίλαος c 2 f διὰ τῶν νεκρῶν καὶ ναυαγίω ν : τῶν Κερκυραϊκῶν δηλονότι c 2 ἔγνωσαν: τοὺς Ἀθηναίους οἱ Κερκυραῖοι ABFGc 2 τοῖς Συβότοι ς : τῆς ἠπείρου ABFGc 2 ἀκραιφνεῖ ς : ἀβλαβεῖς, ἀκεραιοφανεῖς ABFGMc 2 αἰχμαλώτων τε περὶ φυλακῆ ς : ἠπόρουν πῶς αὐτοὺς φυλάξουσι ABFGMc 2 ἐπισκευὴν οὐκ οὖσαν τῶν νεῶ ν : μὴ δυνάμενοι τὰς βλαβείσας τῶν νεῶν ἐπισκευάσαι ABFGMc 2 κελήτιο ν : κελήτιόν ἐστι μικρὸν πλοιάριον ὑπὸ ἑνὸς ἐρεττόμενον, ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ κέλητος ἵππου, ᾧ εἷς ἀνὴρ ἐπικάθηται ABFGMc 2 ʃ μικρὸν πλοιάριον Patm. |
| 1 53 1 [10] | ἄνευ κηρυκείο υ : κηρύκιόν ἐστι ξύλον ὀρθὸν ἔχον ἑκατέρωθεν δύο ὄφεις περιπεπλεγμένους καὶ ἀντιπροσώπους πρὸς ἀλλήλους κειμένους, ὅπερ εἰώθασι φέρειν οἱ κήρυκες μετ’ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐξῆν αὐτοὺς ἀδικεῖν παρ’ οὓς ἀπήρχοντο. σύμβολον δὲ ἦν τὸ μὲν ὀρθὸν ξύλον τοῦ ὀρθοῦ λόγου, τὸ δὲ παρ’ ἑκάτερα εἶδος τῶν ὄφεων τὰ ἀντιτασσόμενα στρατόπεδα· ὁ γὰρ ὀρθὸς λόγος δι’ ἀμφοτέρων χωρεῖ ABFGMc 2 ἀδικεῖτ ε : δημηγορία Κορινθίων γʹ ABCFG ʃ πρὸς Ἀθηναίους c 2 τῶν δὲ Κερκυραίω ν : τῶν δέ, τουτέστι τῶν τοῦ ἄλλου μέρους· οὕτω Φοιβάμμων φησίν. |
| 1 53 3 | ἵν’ ᾖ, τῶν δὲ τὸ μὲν στρατόπεδον τῶν Κερκυραίων ... οἱ δὲ Ἀθηναῖοι c 1 οὔτε ἄρχομεν κτ ἑ . |
| 1 53 4 [10] | ? : διὰ τοῦ κοινοῦ τὸ ἰδικὸν ἐσήμανεν ABFGMc 2 ʃ ἀπόκρισις Ἀθηναίων πρὸς Πελοποννησίους πρώτ η , κατὰ δὲ τὰς προλαβούσας δημηγορίας τετάρτη τὴν τάξιν c 2 τοῖσδε ξυμμάχοις οὖσ ι : τὴν ἐπιμαχίαν ξυμμαχίαν λέγει ABFGMc 2 ʃ μᾶλλον δὲ κατὰ τὰ προλαβόντα καὶ ἐνταῦθά φησιν. οἷς γὰρ αὐτοὶ ἐπιμαχίαν στείλαντες ἐβοήθουν, ἐκείνους ἑαυτῶν συμμάχους ἄρτι καλεῖ, εἰκότως, ὡς μόλις καὶ διὰ ξυμμαχία, ἣν προέφημεν (cf. 44, 1) ἀναδοχὴν τοῦ ὅλου πολέμου εἶναι καὶ τῆς τῶν ξυμμάχων πρὸς τοὺς πολεμίους ἔχθρας οἰκείωσιν, τὴν ἐκ πολὺ μείζονος πόλεως σταλεῖσαν [καὶ] ἐπιμαχίαν ἀντισηκώσαντας c 2 τά τε ναυάγια κτ ἑ. |
| 1 54 1 [5] | : γράφεται τά τε ναυάγια καὶ τοὺς νεκροὺς ἀνείλοντο τὰ κατὰ σφᾶς, ἐξενεχθέντων ὑπό τε τοῦ ῥοῦ καὶ ἀνέμου. γενόμενο ς : λείπει ἡ διά, ἵν’ ᾖ διαγενόμενος ABFMc 2 πανταχ ῇ : τῆς Κερκύρας πανταχῇ ABFGMc 2 προσεποιήσαντ ο : ἰδιοποιήσαντο. |
| 1 54 2 [5] | οὐκ ἐλάσσους χιλίω ν : χίλιοι γὰρ ἦσαν καὶ πεντήκοντα. καταδύσαντε ς : ἀντὶ τοῦ τρώσαντες· οὐ γὰρ λέγει ἐπὶ τοῦ βαπτίσαντες. τοιοῦτο δέ ἐστι καὶ τὸ (cap. 50, 1) ἃς καταδύσειαν ABFGMc 2 μάλιστ α : τὸ μάλιστα ἢ πρὸς τὸν ἀριθμόν, ὅτι οὐχὶ εἴκοσι ἐννέα, ἢ πρὸς τὸ διαφθείραντες, ὅτι οὐ μόνον ἔτρωσαν, ἀλλὰ μάλιστα ἔφθειραν αὐτάς, ἐκεῖνοι δὲ μόνον κατέδυσαν ABFGMc 2 ἀποπλέοντε ς : ἀπὸ τῶν Συβότων πλέοντες. |
| 1 55 1 [5] | εἷλον ἀπάτ ῃ : ὡς φίλοι γὰρ οὐχ ὑπωπτεύοντο ABFGc 2 ἀπέδοντ ο : ἐπώλησαν BFGc 2 ʃ διὰ τὰ ἐν τῷ πολέμῳ ἀναλώματα, καὶ οὐκ ἀπέκτειναν. διὰ δὲ τούτου καὶ τὸ ἥμερον τοῦ Ἑλληνικοῦ τρόπου δηλοῖ, καὶ ὡς ἀπηνὲς μετὰ μάχην τοὺς ἑαλωκότας θανατοῦν, ἄλλως τε καὶ δούλους τοὺς μὴ κατὰ γνώμην οἰκείαν πολεμοῦντας. προσποιήσεια ν : προσαγάγωσιν c 1 καὶ τάδ ε : βʹ αἰτία ABF αὐτοὺ ς : τοὺς Ἀθηναίους BFMc 2 τὸ ἐς Παλλήνην τεῖχο ς : ἀντὶ τοῦ τὸ μέρος τοῦ τείχους τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν Παλλήνην ABFGMc 2 ὁμήρου ς : τοὺς ἕνεκα εἰρήνης δεδομένους εἰς ἐνέχυρα. |
| 1 56 2 [5] | ὁμήρους δοῦνα ι : ἵνα, ἐὰν ἀποστῶσιν, εὐάλωτοι γένωνται ABFMc 2 ἐπιδημιουργοὺ ς : ἐπιδημιουργοὺς ὄνομα ἀρχῆς παρὰ Κορινθίοις· ἄλλοι γὰρ ἄλλως τοὺς ἄρχοντας καλοῦσιν. ἰστέον δὲ ὅτι τούτους ἀπέστελλον οἱ Κορίνθιοι κατὰ ἔτος ἄρχοντας Ποτιδαιάταις ὡς ἀποίκοις ABFGMc 2 ʃ ὁ Ἀσκληπιάδης τὴν ἐπί πρόθεσιν περιττὴν εἶναι λέγει ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι ἐπιδημιουργοὶ ἄρχοντες πεμπόμενοι, φυλάρχων τάξιν ἔχοντες c 1 ʃ ἐπιδημιουργοὺς τοὺς ἐπιμελητὰς τῆς ἀνακτίσεως τῶν τειχῶν. δείσαντε ς : οἱ Ἀθηναῖοι BF Ἀλεξάνδρο υ : τοῦ Φιλέλληνος καλουμένου, ὃς ἐν τοῖς Μηδικοῖς ἤκμαζεν ABFGMc 2 ἐπεπολέμωτ ο : πολέμιος ἦν ABF Δέρδ α : ὁ Δέρδας Ἀρριδαίου παῖς, ἀνεψιὸς Περδίκκα καὶ Φιλίππου ABFGMc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις FGc 2 προσεποιεῖτ ο : φίλους ἐποιεῖτο ABFGMc 2 τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης Χαλκιδεῦσ ι : εἰσὶ γὰρ καὶ ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς, οἵτινες ἀπῴκησαν εἰς Θρᾴκην ABFGMc 2 ὅμορ α : Μακεδονίᾳ καὶ ἀλλήλοις ABFGMc 2 τὸν πόλεμο ν : τὸν κατὰ Φιλίππου καὶ τῶν Ἀθηναίων ABFMc 2 βουλόμενοι προκαταλαμβάνει ν : βουλόμενοι κατέχειν καὶ κωλύειν τὰς πόλεις, ἵνα μὴ ἀποστῶσι. |
| 1 57 6 [5] | ἐπὶ τὴν γῆν αὐτο ῦ : τοῦ Περδίκκα, διὰ τὴν τοῦ Φιλίππου βοήθειαν ABFGMc 2 ἐπιστέλλουσ ι : ἐντέλλονται· οὔπω γὰρ ἦσαν ἀποδημήσαντες ABFGMc 2 νεωτερίζει ν : νεώτερα ποιεῖν. |
| 1 58 1 [5] | τὰ τέλ η : ἤτοι οἱ προάρχοντες τῶν Λακεδαιμονίων c 2 ʃ οἱ Λακεδαιμόνιοι τοὺς ἄρχοντας τέλη ἐκάλουν διὰ τὸ τέλος τοῖς πράγμασι τιθέναι ABFGMc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐπειδή BFGMa 2 c 2 τότε δ ή : τὸ ἑξῆς· ἐπειδὴ οὐδὲν εὗρον ἐπιτήδειον, τότε δὴ καὶ τὰ ἑξῆς. τὰς ἐπὶ θαλάσσῃ πόλεις ἐκλιπόντα ς : ἐφοβοῦντο γὰρ τοὺς θαλασσοκράτορας Ἀθηναίους, ὄντες παραθαλάσσιοι ABFGMc 2 ἀνοικίσασθαι ἐς Ὄλυνθο ν : τὴν οἴκησιν ἀναγαγεῖν ἐς τὴν Ὄλυνθον. |
| 1 59 1 | τὰ ἐπὶ Θρᾴκη ς : μέρη δηλονότι. τῇ παρούσῃ δυνάμε ι : ὀλίγῃ οὔσῃ BF ἄνωθεν στρατιᾷ ἐσβεβληκότω ν : ὥστε τὸν Περδίκκαν μεταξὺ ἀποληφθῆναι AFGMc 2 ἀφεστηκυία ς : ἀπ’ Ἀθηναίων πρὸς Περδίκκαν AFMc 2 ψιλού ς : ψιλοὶ καλοῦνται οἱ μὴ καθωπλισμένοι μέν, ἐν καιρῷ δὲ τῆς μάχης τῷ παρατυχόντι ἢ λίθῳ ἢ ξύλῳ ἢ ἄλλῳ τινὶ ὀργάνῳ χρώμενοι. |
| 1 60 1 [5] | ἢ οἱ τοξόται παρὰ τὸ ψιλῇ σκευῇ χρῆσθαι ABFGMc 2 Ἀδειμάντο υ : τοῦτον ἴσμεν ἐν τοῖς Μηδικοῖς πρὸς τὸν Θημιστοκλέα στασιάζοντα ABFGMc 2. |
| 1 60 3 | τεσσαρακοστῇ ἡμέρ ᾳ : ἀντὶ τοῦ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας BFGMac 2 ᾗ (codd.) Ποτείδαια ἀπέστ η : ἀντὶ τοῦ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ· ἢ ἀντὶ τοῦ ἀφ’ οὗ ABFGMc 2 Καλλία ν : Ἀδείμαντον c 2 (interl. |
| 1 61 1 | ) τοὺς προτέρους χιλίου ς : τοὺς ἐν ταῖς λʹ ναυσὶ τῶν Ἀθηναίων ABFGc 2 Θέρμη ν : σημείωσαι ὅτι ἡ νῦν Θεσσαλονίκη πόλις πάλαι Θέρμη ἐκαλεῖτο. |
| 1 61 2 [5] | ἔστι δὲ καὶ αὕτη καὶ Πύδνα καὶ Βέροια πόλεις Μακεδονικαί ABFMc 2 ʃ ἡ αὐτὴ καὶ Ὑπάτη ἐκαλεῖτο καὶ Ἠμαθία· λέγει δὲ τὴν νῦν Θεσσαλονίκην G Πύδνα ν : τὸν Ἴστρον G (interl.) τοῦ χωρίο υ : τῆς Βεροίας ABFMc 2 Παυσανίο υ : οὗτος ὁ Παυσανίας κατὰ μέν τινας υἱὸς τοῦ Δέρδου, κατὰ δὲ ἄλλους ἀδελφός ABFGMc 2 Γίγωνο ν : Γίγωνος χωρίον ἐστὶ μεταξὺ Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης, 〈οὐ〉 πολὺ ἀπέχον Ποτιδαίας ABFGMc 2 ἐπὶ σφᾶ ς : ἐπὶ τὴν Ποτίδαιαν ABFGMc 2 τοὺς πολεμίου ς : τοὺς Ἀθηναίους ABFMc 2 τοὺς μὲν Μακεδόνας ἱππέα ς : τοὺς μετὰ Φιλίππου ABFGMc 2 ἀναστήσαντε ς : νῦν ἀντὶ τοῦ ἐγείραντες κεῖται ἡ λέξις, οὐκ ἐπὶ τοῦ ἐκβαλόντες ABFGMc 2 ἐς τὸ τεῖχο ς : τῆς Ποτιδαίας BFGMac 2 ἠπόρησε κτ ἑ. |
| 1 63 1 [10] | : ἐν ἀμηχανίᾳ ἐγένετο, εἰς ὁπότερον μέρος ἐλεύσεται, δηλονότι διὰ κινδύνου. ὡς ἐς (om. codd. praeter M) ἐλάχιστον χωρίο ν : ἢ ἐλάχιστον χωρίον λέγει, ὅτι συνῆξεν αὐτούς, ὡς γενέσθαι ἐν ὀλίγῳ χωρίῳ, ἢ μᾶλλον τὸ διάστημα λέγει τῆς Ποτιδαίας· ἐγγὺς γὰρ ἦν ἤπερ ἡ Ὄλυνθος. τὸ γοῦν ὡς ἐλάχιστον τοῖς ἑξῆς συναπτέον ABFMc 2 τὴν χηλή ν : χηλὴ καλεῖται οἱ ἔμπροσθεν τοῦ πρὸς θάλασσαν τείχους προβεβλημένοι λίθοι διὰ τὴν τῶν κυμάτων βίαν, μὴ τὸ τεῖχος βλάπτοιτο· εἴρηται δὲ παρὰ τὸ ἐοικέναι χηλῇ βοός ABFGMc 2 οἱ . |
| 1 63 2 [15] | . . βοηθο ί : οἱ Μακεδόνες ABFMc 2 ἀπέχε ι : ἤγουν διίσταται Ὄλυνθος τῆς Ποτιδαίας ἔστι καταφανέ ς : ὑψηλὸν γὰρ [τὸ] χωρίον ἡ Ὄλυνθος ABFGMc 2 οἱ Μακεδόνες ἱ. : οἱ Φιλίππου ABFMc 2 ἱππῆς (in –εῖς Corr. e recens) ἱππῆς τις ἐξώρθωσε, δίφθογγον γράφων· ἦτα δὲ γράψον Ἀττικῷ τρόπῳ γράφων· ὁ Σκύλλος οὗτος Ἀττικώτατα γράφει. τὰ πάντα ταῦτα τοιγαροῦν ἦτα γράφε, ἱππῆς, ἀριστῆς, Φωκαῆς, πλὴν κυρίων· τὰ κύρια μόνα δὲ δίφθογγα γράφε, Δημοσθένεις λέγω τε καὶ τὰ τοιάδε e recentior ἐς τὸ τεῖχο ς : τῆς Ὀλύνθου ABF παρεγένοντ ο : ἐν τῇ μάχῃ ABFGMc 2 οὔτε τοῖς Ἀθηναίοις Ἀθηναῖοι οὔτε Ποτιδαιάταις Ποτιδαιᾶται. τροπαῖο ν : καὶ τὸ τροπαῖον μὴ τρόπαιόν μοι γράφε· ἂν Ἀττικῶς γράφῃς δέ, ταῦτά σοι λέγω. |
| 1 63 3 [10] | ἄλλῃ δὲ γλωσσῶν εἰ γράφεις μοι τοὺς λόγους, δίφθογγον ἱππεῖς καὶ τρόπαιόν μοι γράφε e ὑποσπόνδου ς : ἐπειδάν τι μέρος τῶν μαχομένων ἡττηθῇ, μὴ δυνάμενον τοὺς νεκροὺς αὑτοῦ λαβεῖν, αἰτεῖ γενέσθαι σπονδάς, ἕως οὗ λαβὸν θάψῃ, καὶ τότε πάλιν μάχονται. ἔστι δὲ πολλάκις ὅτε καὶ ἀσπόνδους αὐτοὺς ἐκομίζοντο, δηλονότι κατὰ τὸ ἴσον ἔχοντες ἑκάτεροι καὶ τῆς μάχης ἰσορρόπου γενομένης ABFGMc 2 ʃ διὰ σπονδῶν ABFc 2. τὸ δὲ ἐκ τοῦ ἰσθμοῦ τεῖχος . |
| 1 64 1 | . . ἀποτειχίσαντε ς : τὸ πρὸς Ὄλυνθον ὁρῶν τεῖχος περιοικοδομήσαντες, ἵνα μή τις ὑπεκφύγῃ τῶν ἔνδον ABFGMc 2 τὸ δ ’ ἐς τὴν Παλλήνη ν : τὸ πρὸς τὴν Παλλήνην ABFGc 2 ἐξ Ἀφύτιο ς : ἡ γὰρ ὁδὸς ἐκεῖθέν ἐστιν ἀπὸ Θρᾴκης· μία δὲ πόλις τῶν ἐν Παλλήνῃ ἡ Ἄφυτις. |
| 1 64 2 | Ἰωνικῶς δὲ εἶπε τὸ Ἀφύτιος· ἔδει γὰρ διὰ τοῦ δ ABFGMc 2 ἐλπίδ α : οὐ περὶ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ περὶ τῆς Ποτιδαίας ABFGMc 2 ἢ ἄλλο παράλογον (codd. |
| 1 65 1 [5] | ): οἷον σεισμός· εἰώθεσαν γὰρ οἱ Ἕλληνες ἀναχωρεῖν τοιούτου τινὸς γινομένου οἰωνιζόμενοι ABFGMc 2 καὶ αὐτὸς ἤθελε κτ ἑ. : ἔπαινος Ἀριστέως ABFc 2 ὡς δ ’ οὐκ ἔπειθε κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· ὡς δὲ βουλόμενος τὰ ἐπὶ τούτοις παρασκευάζειν οὐκ ἔπειθεν ABFMc 2 τά τε ἄλλ α : τὰ μὴ ἀποστάντα τῶν Ἀθηναίων ABFMc 2 ξυνεπολέμε ι : τοῖς Χαλκιδεῦσι AB καὶ Σερμυλιῶν κτ ἑ. |
| 1 65 2 [5] | : τὸ ἑξῆς οὕτως· καὶ πολλοὺς τῶν Σερμυλίων, λοχήσας αὐτοὺς πρὸς τῇ ἑαυτῶν πόλει, διέφθειρεν. ἔστι δὲ ἡ Σερμυλὶς Χαλκιδικὴ πόλις τὰ Ἀθηναίων φρονοῦσα ABFGMc 2 ʃ καὶ τῶν Σερμυλίων πολλοὺς διέφθειρεν c 1 Φορμίων . |
| 1 65 3 [5] | . . ἐδῄο υ : ἄπορον πῶς ὁ Φορμίων τὸ πρὸς τῇ Παλλήνῃ τεῖχος φυλάσσων τὴν Χαλκιδικὴν καὶ Βοττικὴν γῆν ἐδῄου καὶ οὐχὶ μᾶλλον τὸ ἕτερον μέρος τῆς φυλακῆς, ὅπερ εἶχεν ὁ Καλλίας πρὶν ἢ τελευτῆσαι. καί φαμεν ὅτι τὸ πρὸς Παλλήνῃ μέρος φίλιον ἦν τοῖς Ἀθηναίοις, τὸ δὲ πρὸς Ὀλύνθῳ ἐχθρόν· εἰκότως οὖν ἠμέλητο τὸ τοῦ Φορμίωνος μέρος ὡς ἱκανῶν ὄντων τῶν Παλληναίων τὸ καθ’ ἑαυτοὺς μέρος φυλάττειν ABFGMc 2. τοῖς δ ’ Ἀθηναίοις κτ ἑ. |
| 1 66 1 [5] | : ἐπανάληψις c τοῖς μὲν Κορινθίοις κτ ἑ. : σημείωσαι δι’ ἃς αἰτίας ἤρξαντο Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι μάχεσθαι b ἑαυτῶν τε πόλιν κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὅτι οἱ Κορίνθιοι ABFMc 2 οὐ μέντοι ὅ γε πόλεμο ς : ὁ Πελοποννησιακός, φησί, πόλεμος οὔπω συνεκροτήθη ABFGMc 2 ξυνερρώγε ι : συνεπεπτώκει. οὐχ ἡσύχαζο ν : οἱ Κορίνθιοι BF οὐκ εἶναι αὐτόνομο ι : αἱ γὰρ σπονδαὶ εἶχον τὰς ἀγράφους τῶν πόλεων αὐτονόμους εἶναι· Αἰγινήτας δέ, μὴ ἐγγεγραμμένους ταῖς σπονδαῖς, ὑφ’ ἑαυτοὺς εἶχον οἱ Ἀθηναῖοι ABFGMc 2 κατὰ τὰς σπονδά ς : κατὰ τὴν συμφωνίαν τῶν σπονδῶν. |
| 1 67 3 | ξύλλογον .. . τὸν εἰωθότ α : εἰωθότα λέγει ξύλλογον, ὅτι ἐν πανσελήνῳ ἐγίγνετο ἀεί ABFGMc 2 λιμένων τε εἴργεσθαι κτ ἑ : φασὶν ὅτι Περικλῆς μέλλων λόγον δοῦναι τῶν χρημάτων τοῦ ἀγάλματος, ὃ κατεσκεύασεν ὁ Φειδίας, ἠθύμει. |
| 1 67 4 [10] | ἰδὼν οὖν αὐτὸν ὁ Ἀλκιβιάδης παῖς ὢν ἤρετο ὅ,τι ἀθυμεῖ. τοῦ δὲ φήσαντος ὅτι Διὰ τοῦτο ἀθυμῶ, ὅπως δώσω λόγον τῶν χρημάτων, ἐκεῖνος φθάσας εἶπε· Μᾶλλον σκόπει ὅπως μὴ δώσεις. ὁ δὲ ὑπολαβὼν τὸν λόγον εἰσάγει ψῆφον εἰς τὴν πόλιν κατὰ Μεγαρέων, ἀξιῶν αὐτοὺς εἴργεσθαι λιμένων καὶ ἀγορᾶς, καὶ τῶν Ἀθηναίων θορυβηθέντων αὐτὸς ἐκφεύγει. οἱ δέ φασιν ὅτι διὰ τοῦτο τὴν ψῆφον εἰσήγαγε, διότι οἱ Μεγαρεῖς Ἀσπασίαν τὴν διδάσκαλον Περικλέους ὕβρισαν, πόρνην αὐτὴν ἀποκαλέσαντες ABFGMc 2 . δημηγορία Κορινθίων δʹ ABCFGMc τὸ πιστὸν κτ ἑ. |
| 1 68 1 [5] | : τὸ πρὸς Ἀθηναίους πιστὸν καὶ ἄδολον καὶ βέβαιον τῆς ὑμετέρας πολιτείας ποιεῖ ἀπιστοτέρους ὑμᾶς ἐάν τι λέγομεν κατ’ ἐκείνων ὡς ἀδικούμενοι· λείπει δὲ τὸ ἡμᾶς τοῦ πρώτου προσώπου b ἀπιστοτέρου ς : ὑμᾶς ἀπίστους, μὴ πειθομένους ABFc 2 πρὸς τὰ ἔξω πράγματ α : πρὸς τὰ τῶν συμμάχων. παρεκαλέσατ ε : κυρίως παρακαλεῖν ἐστιν ἢ τὸ καλεῖν ἢ τὸ προτρέπεσθαι· ἄκυρον γὰρ τὸ δέεσθαι ABFGMc 2 ἐγκλήματα ἔχομε ν : κατὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ ὑμῶν δηλονότι. |
| 1 68 3 [5] | καὶ εἰ μὲν κτ ἑ. : ἐντεῦθεν οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ δίκαιον κεφάλαιον ABFMc 2 ἀφανεῖς που ὄντε ς : ἤγουν λεληθότως. προσέδε ι : ὑμῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις. τοὺς μὲ ν : τοὺς Αἰγινήτας ABFc 2 τοῖς δ’ : τοῖς Ποτιδαιάταις καὶ Μεγαρεῦσι ABFM ἐκ πολλοῦ προπαρεσκευασμένου ς : ὡς συνειδότας τὰς ἑαυτῶν ἁμαρτίας καὶ γιγνώσκοντας ὡς πάντως οὐκ ἀνεξόμεθα, ἀλλὰ πολεμήσομεν ABFGMc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὁρᾶτε ABFc 2 τὸ μὲ ν : ἡ Ποτίδαια ABF ἐπικαιρότατο ν : ἁρμοδιώτατον. |
| 1 68 4 | ἀποχρῆσθα ι : ἐνέργειαν ποιεῖν. ἡ δὲ ναυτικὸν ἂν κτ ἑ. : ἡ δὲ ἔδωκεν ἂν συμμαχίαν ναυτικήν, εἰ πόλεμος γενήσεται δηλονότι. μετὰ τὰ Μηδικά: μετὰ τὸν πόλεμον τὸν Μηδικόν. |
| 1 69 1 [5] | κρατῦνα ι : ἰσχυροποιῆσαι. ἐς τόδ ε : μέχρι τοῦδε. οὐ γὰρ ὁ δουλωσάμενος κτ ἑ. : τὸ σχῆμα συλλογισμός ABFGMc 2 αὐτ ό : τὸ δουλοῦν ABFGc 2 εἴπε ρ : ἐπεί. τὴν ἀξίωσιν τῆς ἀρετῆς φέρετα ι : τὸ σεμνολόγημα, τὸ ἀξίωμα τῆς δικαιοσύνης ἔχει. οὐδὲ νῦν ἐπὶ φανεροῖ ς : καὶ νῦν γάρ, φησίν, ἀμφιβάλλεται εἰ ἀδικούμεθα ABFGMc 2 οἱ γὰρ (codd. |
| 1 69 2 [5] | ) δρῶντες κτ ἑ. : οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι πρὸς οὐ διεγνωκότας ἡμᾶς ABFGMc 2 ʃ οἱ γὰρ μετὰ σκέψεως εἰς τὴν πρᾶξιν ἐρχόμενοι οὐκ ἀναβεβλημένως ἔρχονται κατὰ τῶν ἀγνοούντων. οἵᾳ ὁδ ῷ : οἵῳ τρόπῳ ABFGMc 2 ʃ κατ’ ὀλίγον ABFMc 2 ἐπὶ τοὺς πέλα ς : ἐπὶ τοὺς Λακεδαιμονίους ABFGMc 2 διὰ τὸ ἀναίσθητο ν : διὰ τὴν ἄγνοιαν FGMc 2 ἰσχυρῶς ἐγκείσοντα ι : μετὰ βάρους ἐπιτεθήσονται. |
| 1 69 4 | ἡσυχάζετε γὰρ μόνο ι : ἐπιπλήττων κολακεύει ABFGMc 2 ἀσφαλεῖ ς : προσεκτικοί, ἐν οὐδενὶ σφαλλόμενοι. |
| 1 69 5 [10] | ὁ λόγος τοῦ ἔργου ἐκράτε ι : τουτέστιν ὁ λόγος ψευδὴς ἦν τοῦ ὑμᾶς ἀσφαλεῖς εἶναι ABFGMc 2 ἢ τὰ πα ρ ’ ὑμῶ ν : τὸ ἤ ἀντὶ τοῦ ἤπερ. δηλοῖ δὲ αὐτῶν τὸ ὀκνηρόν ABFGMc 2 ἀξίω ς : ἀξιομάχως. ἐς τύχας .. . καταστῆνα ι : ὁ γὰρ πρὸς μείζονα πολεμῶν τύχην καλείτω συνεργόν ABFGc 2 τύχα ς : ἀδήλους ἐκβάσεις ABFGM καταστῆνα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ βούλεσθε ABFc 2 περὶ αὑτῷ τὰ πλείω σφαλέντ α : ἐν τῷ στενῷ τῆς Σαλαμῖνος τολμήσαντα ναυμαχῆσαι, ὅπερ καὶ ἐγένετο αἴτιον τῆς ἥττης ABFGMc 2 καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς Ἀθηναίου ς : ἀντὶ τοῦ καὶ πρὸς αὐτῶν τῶν Ἀθηναίων. τὸ σχῆμα αἰτιατικὴ ἀντὶ γενικῆς ABFGMc 2 ἢ αἰτί ᾳ : ὁ ἤ ἀντὶ τοῦ ἀλλά ABFMc 2 φίλων ἀνδρῶ ν : λείπει ἡ κατά FM(?)ac 2 ἐχθρῶ ν : λείπει ἡ κατά ABM(?) καὶ ἅμ α , εἴπερ τινὲς καὶ ἄλλο ι , κτ ἑ. |
| 1 70 1 | : ἐπειδὴ ἐπέπληξεν ὁ Κορίνθιος, λέγει νῦν, ὅτι οὐχ ὁ τυχών εἰμι, καὶ μὴ ἀπαξιώσῃς ὑπ’ ἐμοῦ ὀνειδιζόμενος ABFGMc 2 νεωτεροποιο ί : οἱ νεωτέρων πραγμάτων ὀρεγόμενοι ABFGMc 2 ἐπιτελέσαι ἔργῳ ὃ (codd. |
| 1 70 2 [5] | ) ἂν γνῶσι ν : πᾶν νόημα καὶ πρᾶξαι. οὐ γὰρ δύναμιν λέγει, ἐπεὶ ἀποτροπὴ τὸ τοιοῦτόν ἐστιν ABFMc 2 ἐπιτελέσα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὀξεῖς ABFMc 2 οὐδὲ τἀναγκαῖα ἐξικέσθα ι : οὐδὲ τῶν ἀναγκαίων περιγενέσθαι ABFGMc 2 ʃ τὸ δὲ ἐξικέσθαι ἀντὶ τοῦ ἀρκεῖν. πιστεῦσα ι : θαρρῆσαι. |
| 1 70 4 [5] | μελλητά ς : ἀναβεβλημένους. ἀποδημητα ί : ὑπερόριοι τῆς οἰκείας πατρίδος. ἀποδημηταὶ πρὸς ἐνδημοτάτου ς : ἤγουν ἀποδημοῦσι τῆς οἰκείας πατρίδος καὶ ἐπιδημοῦσι δήμοις ἀλλοτρίοις πρὸς τὸ κτήσασθαι αὐτούς. ἀπουσί ᾳ : ἀποδημίᾳ ABFGc 2 τῷ ἐπελθεῖν (codd.) κτ ἑ. : οἴεσθε, φησίν, ὅτι, ἐὰν ἐπέλθητέ τισι, καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὑμῖν ἀπόλλυται ABFGMc 2 τὰ ἕτοιμ α : τὰ ὑπάρχοντα, τὰ ἑτοίμην ἀπόλαυσιν ἔχοντα. ἐ π ’ ἐλάχιστον ἀναπίπτουσι ν : ἢ ἀναπαύονται ἢ ἀθυμοῦσιν· τὸ δὲ ἐπ’ ἐλάχιστον ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἐλάχιστον ABFGMc 2 ἀλλοτριωτάτοι ς : λείπει τὸ ὡς, ἵν’ ᾖ ὡς ἀλλοτριωτάτοις ABFGMc 2 οἰκειοτάτ ῃ : πρὸς τὴν πατρίδα ABFGMc 2 μὴ ἐπεξέλθωσι ν : μὴ πράξωσι. |
| 1 70 7 [5] | τυχεῖν πράξαντε ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡγοῦνται BFMc 2 το υ : τινός ABFGMc 2 μόνοι γὰρ ἔχουσι κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτω· μόνοι γάρ, φησίν, ἃ ἂν γνῶσιν, ἐλπίζουσί τε ὁμοίως καὶ ἔχουσι, διὰ τὸ ταχεῖαν τὴν ἐπιχείρησιν ποιεῖσθαι. πρῶτον γάρ τις ἐπινοεῖ, εἶτα ἐλπίζει, καὶ εἶθ’ οὕτως ἐπιχειρεῖ, ὕστερον δὲ καὶ κτᾶται ABFGMc 2 ἐλάχιστ α : οὐδ’ ἐλάχιστα ABFc 2 (γρ. |
| 1 70 8 [5] | ) ἑορτή ν : αἰνίττεται τοὺς Λάκωνας, οἵτινες ἐν ἑορτῇ οὐκ ἐστράτευον ABFGMc 2 ἡγεῖσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ ἡ διά ABFc 2 ἢ ἀσχολίαν ἐπίπονο ν : ἀπὸ κοινοῦ ληπτέον τὸ ἡγεῖσθαι ABFMc 2. καὶ οἴεσθε τὴν ἡσυχίαν οὐ τούτοις κτ ἑ. |
| 1 71 1 [10] | : ὁ νοῦς τῶν λεγομένων τοιοῦτος· νομίζετε οὐ τούτοις τῶν ἀνθρώπων δεῖν παραμένειν τὴν ἡσυχίαν καὶ εἰρήνην, οἳ τῇ μὲν διαγωγῇ καὶ παρασκευῇ εἰρηναίως διάγουσι, τῇ δὲ γνώμῃ φανεροί εἰσιν ὡς ἀμυνοῦνται ἢν ἀδικῶνται. θέλει δὲ εἰπεῖν ὡς ὑμεῖς αὐτοί, ὦ Λακεδαιμόνιοι, οὐ ποιεῖτε τοῦτο ABFGc 2 ʃ ταῦτά τινες κατ’ ἐρώτησιν, τινὲς δὲ κατ’ ἀπόφασιν ἀνέγνωσαν ABFGMc 2 ἐπὶ τῷ μὴ λυπεῖν τε κτ ἑ. : οὔτε ἀδικεῖν βούλεσθε καὶ ἀδικούμενοι ἀμύνεσθε, καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἴσον νέμετε ABFGMc 2 ὁμοί ᾳ : ὁμογνώμονι, τὰ ἴσα ζηλούσῃ. |
| 1 71 2 | ʃ τοῖς Ἀθηναίοις ABFMc 2 τούτο υ : τοῦ ἴσον νέμειν ABFGMc 2 ἀρχαιότροπ α : οἷον ἁπλᾶ καὶ ἀφελῆ· προεῖπε δὲ τοὺς Ἀθηναίους νεωτεροποιούς ABFGMc 2 ἀνάγκη δὲ κτ ἑ. |
| 1 71 3 [5] | : παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (α 351sq.)· τὴν γὰρ ἀοιδὴν μᾶλλον ἐπικλείουσιν ἄνθρωποι, ἥτις ἀκουόντεσσι νεωτάτη ἀμφιπέληται ABFGMc 2 τὰ ἐπιγιγνόμεν α : τοῦτο πρὸς τὸ ἀρχαιότροπα. οὐκ ἔδει, φησίν, ὑμᾶς ἀεὶ τοιούτους εἶναι καὶ ἀρχαῖα ἔθη ζηλοῦν ABFGMc 2 ἐπιτεχνήσεω ς : ἐξευρέσεως· ἐπιμένει δὲ τῇ παραβολῇ ABFGMc 2 κεκαίνωτα ι : κεκαινοτόμηται ABFGc 2 νῦν δ έ : οἱ ἐπίλογοι ἐντεῦθεν ABFGMc 2 ὑπεδέξασθ ε : ὑπέσχοντο γὰρ ἀνωτέρω (cap. |
| 1 71 4 [5] | 58 § 1) τοῖς Ποτιδαιάταις ABFGMc 2 ξυγγενεῖ ς : Δωριεῖς γὰρ οἱ Ποτιδαιᾶται ABFGMc 2 πρὸς ἑτέραν τινὰ ξυμμαχία ν : πρὸς τοὺς Ἀργείους· ἐχθροὶ γὰρ ἦσαν τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ εἰς ἑτέρων φιλίαν περὶ ξυμμαχίας ὑμᾶς καταλιπόντας c 1 δρῷμεν δ ’ ἂν ἄδικον οὐδέ ν : ἐπειδὴ εἶπεν ὁ Κορίνθιος πρὸς ἑτέραν συμμαχίαν τραπέσθαι μὴ βοηθούμενος ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων, νῦν τοῦτο κατασκευάζει καὶ λέγει ὅτι οὐδὲν ἄδικον δρῶμεν, εἰ πρὸς ἑτέρους τραπῶμεν συμμάχους. |
| 1 71 5 [10] | αἰνίττεται δὲ τοὺς Ἀργείους, οἵτινες ἐχθρωδῶς διέκειντο πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους ABFMc 2 τῶν ὁρκίω ν : τῶν ἐφόρων τῶν ὅρκων. τῶν αἰσθανομένω ν : ἤτοι τῶν ζώντων ἢ τῶν φρονίμων ἢ τῶν ἡρώων ABFGMc 2 δ ι ’ ἐρημία ν : συμμαχίας δηλονότι. προσιόντε ς : προσιόντες καὶ ἐπικαλούμενοι συμμαχεῖν ABFGMc 2 μενοῦμε ν : ἤγουν ἐν τῇ ὑμετέρᾳ συμμαχίᾳ. |
| 1 71 7 | ἐξηγεῖσθα ι : ἄρχειν, κρατεῖν ἑτέρων ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἄγειν τὸ ἐξηγεῖσθαι c 1. ἔτυχε γὰρ πρεσβεία . |
| 1 72 1 [5] | .. παροῦσα: ἤγουν ἔτυχον παρόντες πρέσβεις. ᾔσθοντ ο : οἱ Ἀθηναῖοι Gc 2 παριτητέ α : δίκαιον εἶναι παριέναι. μηδὲν ἀπολογησομένου ς : ὡς μέγα φρονῶν ὁ Ἀθηναῖος οὐδὲ ἀπολογεῖται ABFGMc 2 αἱ πόλει ς : αἱ σύμμαχοι τῶν Λακεδαιμονίων. δηλῶσαι δ έ : ὡς κηδόμενος τῶν Λακεδαιμονίων ABFGMc 2 σημῆνα ι : Ἰακῶς BF ʃ Ἰακόν· πλὴν τὸ σημᾶναι πλείονα ἔχει τὴν εὐρύτητα. τοῖς πρεσβυτέροι ς : τῶν Λακεδαιμονίων ABF παρελθόντε ς : ἐπελθόντες ἐπὶ ξένων, παρελθόντες ἐπὶ ἰδίων ABFMc 2 . |
| 1 73 1 [15] | ἡ μὲν πρέσβευσις κτ ἑ. : δημηγορία Ἀθηναίων εʹ ACFGMe ʃ ἡ στάσις πραγματική· τὸ μέλλον γὰρ ζητεῖ ABFGMc 2 ʃ ταύτην ἐπλάσατο οἰκονομικῶς τὴν δημηγορίαν ὁ συγγραφεύς, χαίρων ταῖς ἀντιθέτοις δημηγορίαις ἀεί ABFMc 2 ʃ ἐμέρισε πρὸς μὲν τὴν κατηγορίαν τῶν Κορινθίων τὴν ἀπολογίαν τῶν Ἀθηναίων, πρὸς δὲ τὴν ἐπίπληξιν αὐτῶν τὴν ἀντίθεσιν Ἀρχιδάμου τοῦ Λακεδαιμονίου ABFGc 2 πρέσβευσι ς : 〈σημείωσαι〉 ὅτι πρέσβευσις καὶ καταβόησις καὶ καταβοὴ οὐ λέγεται εἰ μὴ ἰδίως παρὰ Θουκυδίδῃ ABFMc 2 ἡ πρέσβευσις .. . ἐγένετ ο : οὐκ ἐπρεσβεύσαμεν εἰς τὸ ἀντειπεῖν τοῖς συμμάχοις ὑμῶν. καταβοή ν : κατηγορίαν. τοῖς ἐγκλήμασ ι : τοῖς καθ’ ἡμῶν c 1 ἀλ λ ’ ὅπως μὴ κτ ἑ. : οἱ γὰρ κατά τινος στρατεύοντες ἢ ὡς ἀδικούμενοι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ ὡς εὐτελοῦς καὶ καταφρονουμένου. τεχνικῶς δὲ ὁ Ἀθηναῖος δείκνυσιν ἑαυτὸν καὶ δίκαιον καὶ μέγαν καὶ οὐκ εὐκαταφρόνητον ABFGMc 2 ὡς οὔτε ἀπεικότως ἔχομε ν : οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ δίκαιον κεφάλαιον μετὰ τοῦ συμφέροντος ABFGMc 2 ἃ κεκτήμεθ α : ἤγουν τὴν τῶν Ἑλλήνων ἀρχήν. ἀξία λόγο υ : ἀξιέπαινος. τὰ πάνυ παλαι ά : τὰ κατὰ Ἀμαζόνας καὶ Θρᾷκας καὶ Ἡρακλείδας ABFGMc 2 τὰ δὲ Μηδικὰ κτ ἑ. |
| 1 73 2 [5] | : ἀεὶ γὰρ ἐμεγαλαύχουν οἱ Ἀθηναῖοι διὰ τὰ Μηδικά ABFM ἐκινδυνεύετ ο : μετὰ κινδύνων ἐπράττετο ABFGMc 2 ἧ ς : ὠφελείας ABFMc 2 τοῦ μὲν ἔργου μέρος μετέσχετ ε : ἐπειδὴ ἕως Μυκάλης ἐδίωξαν, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι καὶ ἕως Παμφυλίας ABFGc 2 μὴ παντό ς : μὴ παντός εἶπε διὰ τὰ τοῦ Κίμωνος ἔργα. τὸ δὲ μὴ στερισκώμεθα ἐν ἤθει ἀναγνωστέον ABFGc 2 οὐ παραιτήσεως ἕνεκ α : οὐχὶ ἕνεκα τοῦ αἰτεῖν συγγνώμην φησίν ABFGc 2 μόνοι προκινδυνεῦσαι τῷ βαρβάρ ῳ : πρὸ τῆς Ἑλλάδος κινδυνεῦσαι. |
| 1 73 4 [5] | τοὺς δὲ Πλαταιεῖς εἴασεν, ὅτι ὕστερον παρεγένοντο ABFGc 2 ʃ μετὰ κινδύνων μαχέσασθαι τῷ βαρβάρῳ ἐν Μαραθῶνι. πανδημε ί : καὶ γέροντες καὶ νέοι ABFGc 2 ἔσχ ε : ἐπέσχε, διεκώλυσε. τῷ πλέονι τοῦ στρατο ῦ : λαβὼν τὸ πλέον τοῦ στρατοῦ. |
| 1 74 1 [10] | τοιούτο υ : θαυμαστικῶς ABFGMc 2 ἐν ταῖς ναυσὶ κτ ἑ. : ἤγουν ἡ βοήθεια τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων ἐν ταῖς ναυσὶν ἦν. ἀριθμόν τε νεῶν πλεῖστο ν : ταῦτα πάντα παρ’ Ἡροδότῳ (VIII 44) κεῖται κατὰ διέξοδον ABFMc 2 τῶν δύο μοιρῶ ν : ἀντὶ τοῦ τὸ δίμοιρον, ὅ ἐστι διακόσιαι ἑξήκοντα· ἦσαν γὰρ αἱ πᾶσαι τετρακόσιαι, κατὰ δὲ ἄλλους υπʹ. τοῦτο οὖν λέγει ὅτι αὐτοὶ ἡμεῖς τὸ δίμοιρον δεδώκαμεν ABFMc 2 ʃ 〈υπʹ〉 τῶν νεῶν οὐσῶν τὸ δίμοιρον τούτων τριακόσιαι εἴκοσιν G ἐν τῷ στεν ῷ : † ῥητῶ στενῶ τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ κινδύνου c 1 ʃ ἐν τῇ Σαλαμῖνι. τῶν ἄλλω ν : Μακεδόνων, Θεσσαλῶν, Λοκρῶν, Βοιωτῶν, Φωκέων ABFGMc 2 μέχρι ἡμῶ ν : μέχρι τῆς πόλεως ἡμῶν. |
| 1 74 2 [15] | ἠξιώσαμε ν : ἄξιον ἐκρίναμεν ABFMc 2 διαφθείραντε ς : τὸ διαφθείραντες τινές φασι τὸ διαφθαρῆναι ἐάσαντες· ἄλλοι δὲ παριστοροῦσιν ὅτι αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι αὐτοχειρὶ τὴν πόλιν κατέβαλον, ἵνα μὴ ἔχῃ αὐτῇ ὁ βάρβαρος ὡς ὁρμητηρίῳ χρῆσθαι πρὸς τὴν Ἑλλάδα ABFGMc 2 ʃ ἄλλως· τὰ οἰκεῖα διαφθείραντες οὐκ ἐπὶ τῆς πόλεως εἴληπται, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν σκευῶν τῶν ἐν ταῖς οἰκίαις καὶ τῆς ἄλλης περιουσίας, ἣν οὐκ ἦν δυνατὸν ὑπεκθέσθαι οὔτε ἐν ταῖς ναυσὶν φέρειν. τάχα δὲ καὶ ἐπὶ κυνῶν καὶ βοσκημάτων τοῦτο συννοηθῆναι δύναται. μη δ ’ ὥ ς : μηδ’ οὕτως, ποιητικῶς ABFGMc 2 προλιπεῖ ν : μὴ προλιπεῖν ἠξιώσαμεν, ἀλλὰ βοηθῆσαι ABFGMc 2 σκεδασθέντε ς : εἰς ἄλλας χώρας· αὐτοῖς δὲ λέγει τοῖς συμμάχοις AFGMc 2 καὶ μὴ ὀργισθῆνα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἠξιώσαμεν ABFM ἀλλὰ βοηθεῖν ὑμῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις. ὑμεῖς μὲν γὰρ κτ ἑ. |
| 1 74 3 [5] | : κατασκευὴ τοῦ νοήματος ABFGc 2 τὸ λοιπό ν : λοιπὸν χρόνον (comp.) F οὐ παρεγένεσθ ε : εἰς βοήθειαν. οὐκ οὔση ς : διεφθαρμένης. τῆς ἐν βραχείᾳ ἐλπίδι οὔση ς : οὐκ οὔσης τῆς πόλεως, ἐν βραχείᾳ ἐλπίδι αἱ τριήρεις ἢ τὰ σώματα τῶν ἀνθρώπων ABFMc 2 προσεχωρήσαμε ν : οἱ Ἀθηναῖοι προσήλθομεν. |
| 1 74 4 [5] | ἄλλο ι : οἱ Θηβαῖοι ABFGMc 2 περὶ τῇ χώρ ᾳ : ἑαυτῶν δηλονότι. μὴ ἐτολμήσαμεν ὕστερον ἐσβῆναι ἐς τὰς ναῦ ς : ἀλλὰ μεταναστῆναι εἰς ἄλλην χώραν ὡς ἀπόλιδες ABFMc 2 οὐδὲν ἂν ἔδει κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· οὐδὲν ἂν ἔδει ὑμᾶς ναυμαχεῖν c μὴ ἔχοντας ναῦς ἱκανά ς : δέκα γὰρ εἶχον μόνας ναῦς ABFGMc 2 κα θ ’ ἡσυχία ν : ἀμαχητί ABFGMc 2 προεχώρησε ( προσε χ . B): προσῆλθε. ἆ ρ ’ ἄξιοί ἐσμεν κτ ἑ. |
| 1 75 1 [5] | : ἐν ἐρωτήσει· ἆρα, φησίν, ἄξιοί ἐσμεν ἕνεκα τῆς ἀρετῆς ἡμῶν μὴ φθονεῖσθαι τῆς ἀρχῆς; ABFGMc 2 γνώμης ξυνέσεω ς : ἤγουν προαιρέσεως. ἀρχῆς τε (codd. mell.): ὁ τε ἀντὶ τοῦ γε ABFMc 2 ἐπιφθόνως διακεῖσθα ι : ἐφθονοῦντο γάρ ABFGM αὐτὴν τήνδ ε : τὴν ἀρχὴν δηλονότι ABFGMc 2 πρὸς τὰ ὑπόλοιπα τοῦ βαρβάρο υ : ἕως γὰρ Μυκάλης μόνον ἦλθον οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFMc 2 πρὸς τὴν ὑπολειφθεῖσαν μάχην. |
| 1 75 3 [5] | ἐξ αὐτοῦ δὲ τοῦ ἔργο υ : ἐξ αὐτῆς τῆς φύσεως τοῦ πράγματος· λέγει δὲ τῆς ἀρχῆς· ὁ γὰρ ἄρχων ἀεὶ μισεῖται ABFGMc 2 ὑπὸ δέου ς : τοῦ βαρβάρου ἢ τῶν κακῶς παθόντων ἐν τῇ ἀρχῇ ὑπηκόων ABFGMc 2 ὠφελία ς : τῶν φόρων ABFGMc 2 καί τινων καὶ ἤδη ἀποστάντων κατεστραμμένων: ταῦτα διηγεῖται ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABFMc 2 διαφόρω ν : ἐχθρῶ ν . |
| 1 75 4 [5] | ἀνέντα ς : ἀπολύσαντας. καὶ γὰρ ἂν αἱ ἀποστάσεις πρὸς ὑμᾶς ἐγίγνοντ ο : καὶ οὐκ ἂν ἠλευθέρωντο· ὥστε οὐκ ἠδίκουν ABFMc 2 ἀνεπίφθονο ν : ἄμεμπτον, ἄψογον ABFGMc 2 τῶν μεγίστων περὶ κινδύνω ν : ταὐτὸν εἶπεν ἀντὶ τοῦ· ἵνα μὴ ἐμπέσῃ εἰς μεγίστους κινδύνους. |
| 1 75 5 | εὖ τίθεσθα ι : καλῶς οἰκονομεῖν. ὑμεῖς γοῦν κτ ἑ . |
| 1 76 1 [5] | ? : ἡ στάσις ἀντίληψις FGc 2 ὑμεῖς .. . ἐξηγεῖσθ ε : τὸ ἐγκαλούμενον τοῖς Ἀθηναίοις, τὸ δουλώσασθαι τοὺς συμμάχους, ἀνθυποφέρει τοῖς Λακεδαιμονίοις· ἐξηγεῖσθαι γὰρ λέγει καὶ αὐτοὺς κατὰ τὸ αὐτοῖς ὠφέλιμον. τὸ ὑμῖν ὠφέλιμο ν : τὴν ὀλιγαρχίαν ABFc 2 τότ ε : ἀπὸ τῆς Μυκάλης ABFMc 2 ἀπήχθεσθ ε : οἱ γὰρ ἄρχοντες μισοῦνται· φιλελεύθερον γὰρ τὸ ἀνθρώπινον ABFMc 2 ἐγκρατῶ ς : ἰσχυρῶς. διαδιδομένη ν : κατὰ διαδοχὴν διδομένην. |
| 1 76 2 [20] | ἀνεῖμε ν : ἐλαττοῦμεν, ἀφίεμεν. τοῦ τοιούτο υ : τοῦ ἄρχειν δηλονότι ABFGMc 2 καθεστῶτο ς : νομίμου ὄντος, νομιζομένου ABFGMc 2 κατείργεσθα ι : κατέχεσθαι, ἄρχεσθαι ABFGMc 2 ʃ δουλοῦσθαι. ἄξιοί τε ἅμα νομίζοντες κτ ἑ . ? : τοῦτο πρὸς τὸ οὐκ ἄνιμεν ABFGc 2 ἄξιοί τε ἅμα κτ ἑ. : ὁ νοῦς τῶν λεγομένων οὕτως· ἄξιοι τοῦ ἄρχειν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐδοκοῦμεν, μέχρι οὗ τὰ συμφέροντα λογιζόμενοι νῦν, τουτέστιν ἐν τῷ προλαβόντι χρόνῳ, νῦν, ἐν τῷ ἐνεστῶτι χρόνῳ, τῷ δικαίῳ λόγῳ χρῆσθε, τῷ τῆς ἐλευθερίας τῶν Ἑλλήνων δηλονότι, κρίνοντες δίκαιον ὑπάρχειν νῦν ἐλευθέρους εἶναι τοὺς Ἕλληνας ABF τὰ ξυμφέροντα λογιζόμενο ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ νῦν, καὶ δηλοῖ ἐνταῦθα παρῳχημένον χρόνον ABFMc 2 τῷ δικαίῳ λόγ ῳ : δίκαιον λόγον τὴν ἐλευθερίαν τῶν Ἑλλήνων φησίν ABFGMc 2 νῦν χρῆσθε: ἐνταῦθα τὸ νῦν ἐνεστῶτα χρόνον δηλοῖ ABFM ὃ ν : δίκαιον λόγον ABFc 2 ὃν οὐδείς πω κτ ἑ. : ὁ νοῦς τοιοῦτος· ὅντινα λόγον οὐδεὶς πώποτε προκρίνας ἀπετράπετο τοῦ πλέον ἔχειν τι κτήσασθαι. ὁ δὲ μή Ἀττικῇ συνηθείᾳ περιττός, ὡς καὶ παρὰ Δημοσθένει πολλάκις ABFGMc 2 παρατυχό ν : ἀντὶ τοῦ παρατυχόντος, ὡς τὸ ἐξὸν ἀντὶ τοῦ ἐξόντος ABFMc 2 προθεί ς : προτιμήσας, προκρίνας ABFGc 2 ἐπαινεῖσθαί τε ἄξιο ι , οἵτινε ς : ἀορίστως μέν, ἑαυτὸν δὲ λέγει ABFGMc 2 τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει κτ ἑ. |
| 1 76 3 [5] | : τῇ παρεπομένῃ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ἀρχῇ ABFMc 2 δικαιότερο ι : ἀντὶ τοῦ μετριώτεροι ABFGc 2 ἄλλους γ ’ ἄ ν : ἀορίστως μέν, εἰς τοὺς Λακεδαιμονίους δὲ αἰνίττεται ABFGMc 2 τὰ ἡμέτερ α : τὴν ἀρχήν φησιν BFGc 2 δεῖξαι ἂν μάλιστ α : δηλονότι βιαιότερον ἄρξαντας ABFGMc 2 μετριάζομε ν : ταπεινοί ἐσμεν. |
| 1 76 4 [5] | ἐκ τοῦ ἐπιεικοῦ ς : ἐκ τῆς μετριότητος. ἐλασσούμενο ι : ἀδικούμενοι, ζημιούμενοι ἐν ταῖς συναλλαγματικαῖς χρείαις, καθὸ ἐξ ἰσοτιμίας δικαζόμεθα πρὸς αὐτούς, καίτοι δυνάμενοι ὡς ἄρχοντες ἔχειν τὸ πλέον ABFGMc 2 καὶ πα ρ ’ ἡμῖν αὐτοῖς κτ ἑ. |
| 1 77 1 [5] | : καὶ ἐν τοῖς παρ’ ἡμῖν ὁμοίοις νόμοις ποιήσαντες τὰς κρίσεις φιλοδικεῖν δοκοῦμεν ABFGMc 2 ἐν τοῖς ὁμοίοις νόμοι ς : ὁμοίοις νόμοις λέγει τῷ τε ξένῳ καὶ τῷ πολίτῃ· ἴσος γὰρ ἀμφοτέροις παρ’ ἡμῖν ὁ νόμος ABFGc 2 φιλοδικεῖ ν : ἐκωμῳδοῦντο γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ὡς φιλόδικοι ABFGMc 2 τοῖς καὶ ἄλλοθί που ἔχουσιν ἀρχή ν : οἷον Πέρσαις, Σκύθαις ABFG καὶ ἧσσον ἡμῶ ν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἧσσον ABFMc 2 οὐκ ὀνειδίζετα ι : οὐκ ὀνειδίζεται τὸ βίαιον τῆς ἀρχῆς παρ’ ἄλλοις, ἀλλὰ μόνοις παρ’ ἡμῖν ABFMc 2 ὀνειδίζετα ι : προφέρεται. |
| 1 77 2 | δικάζεσθα ι : ἀντὶ τοῦ δίκαια πράττειν πρὸς τοὺς ὑπηκόους ABFGMc 2 οἱ δὲ εἰθισμένοι κτ ἑ. |
| 1 77 3 [15] | : διὰ τούτων ἔδειξε τὸ σπάνιον τῆς ἀδικίας. ὁ δὲ νοῦς οὕτως· ἐάν τι τοιοῦτο πάθωσι παρ’ ἡμῶν παρ’ ὃ νομίζουσιν αὐτοὶ μὴ δίκαιον εἶναι, ἀγανακτοῦσιν. οὐκ εἶπε δὲ τὸ δίκαιον, ἀλλὰ τὸ παρ’ ὃ ἐκεῖνοι νομίζουσι μὴ δίκαιον ABFGMc 2 ἤν τι κτ ἑ. : ἐάν τι παρὰ τὴν ἑαυτῶν δόξαν διὰ τὴν ὑπάρχουσαν ἡμῖν ἀρχὴν ἢ λόγῳ ἢ ἔργῳ νομίσωσιν ἐλαττωθῆναι. ἢ γνώμῃ ἢ δυνάμε ι : ἢ λόγῳ ἢ ἔργῳ ABFGc 2 ἐλασσωθῶσι ν : τὸ ἑξῆς· ἤν τι καὶ ὁπωσοῦν ἐλασσωθῶσιν ABFc 2 ἀλλὰ τοῦ ἐνδεοῦ ς : λείπει ἡ ὑπέρ, ἵν’ ᾖ ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ ἐνδεοῦς ABFGc 2 ἢ εἰ ἀπὸ πρώτη ς : τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ ὡς. Ὅμηρος (Ι 134)· ᾗ θέμις ἀνθρώπων πέλει ABFc 2 ἐπλεονεκτοῦμε ν : κατὰ τὸν τῆς ἀρχῆς νόμον. ἐκείνως δ έ : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ ABFMc 2 ἀδικούμενοί τε . |
| 1 77 4 | . . ἢ βιαζόμενο ι : διὰ τοῦτο, φησίν, ὀργίζονται οἱ σύμμαχοι, ὅτι ἀδικεῖσθαι νομίζουσι καὶ οὐχὶ βιάζεσθαι· ἴσους γὰρ ἡμῶν αὐτοὺς ἐξ ἀρχῆς εἴχομεν ABFGMc 2 ἡ δὲ ἡμετέρα ἀρχ ή : ἀρχὴ τῶν Ἀθηναίων, ἡ φιλάνθρωπος ABFGMc 2 τὸ παρό ν : τὸ ἐνεστηκός, τὸ ἄρχον ABFGMc 2 εἰ καθελόντες ἡμᾶς ἄρξαιτ ε : προμαντεύεται· καθεῖλον γὰρ αὐτῶν τὰ τείχη οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFMc 2 εἴπερ οἷα κτ ἑ. |
| 1 77 6 [5] | : τὸ ἑξῆς· εἴπερ ὅμοια γνώσεσθε οἷα καὶ ἐπὶ τοῦ Μήδου ABFc 2 ʃ τὸν Παυσανίαν αἰνίττεται ABFGc 2 ἄμεικτα γὰρ κτ ἑ. : οὐδενὶ γὰρ ξένῳ μετεδίδοσαν τῶν παρ’ αὐτοῖς νομίμων οἱ Λακεδαιμόνιοι, ἀλλὰ καὶ ἐξενηλάτουν ABFGMc 2 ἐξιώ ν : εἰς ἀρχὴν δηλονότι. τούτοι ς : τοῖς παρ’ ὑμῖν ABF βουλεύεσθε οὖ ν : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 ἀλλοτρίαι ς : ταῖς τῶν Κορινθίων ABFMc 2 πρόσθησθ ε : ἀνάθησθε, ἑαυτοῖς δηλονότι. |
| 1 78 1 | τὸν παράλογο ν : τὸ ἀπροσδόκητον BFMc 2 ʃ σημείωσαι τὸν παράλογον ἀρσενικῶς ABFGMc 2 ἐς τύχα ς : εἰς ἀδηλότητα. |
| 1 78 2 [5] | Ὅμηρος (Z 339)· νίκη δ’ ἐπαμείβεται ἄνδρας ABFGMc 2 περιίστασθα ι : περιτρέπεσθαι. ἴσον τε ἀπέχομε ν : ἑκατέροις γὰρ τὸ μέλλον ἀόρατον καὶ ἀφανές ABFGMc 2 ὁποτέρως ἔσται κτ ἑ. : ἄδηλόν ἐστιν ὁποῖον μέρος κινδυνεύσει. κινδυνεύετα ι : ἀντὶ τοῦ μετὰ κινδύνων πράττεται ABFGc 2 οἱ ἄνθρωπο ι : οἱ ἀπροβούλευτοι καὶ ἀνόητοι ABFGMc 2 πρότερο ν : πρὸ τῶν βουλευμάτων δηλονότι ABFGMc 2 ἃ χρῆ ν : ἔργα δηλονότι ABFc 2 ἁμαρτί ᾳ : τῇ προλεχθείσῃ ἀβουλίᾳ τοῦ πολέμου. |
| 1 78 4 [5] | αὐθαίρετο ς : αὐτεξούσιος ABFGMc 2 κατὰ τὴν ξυνθήκη ν : κατὰ τὰς ὁμολογίας τῶν ἐν ταῖς σπονδαῖς ABFGMc 2 τοὺς ὁρκίου ς : οὓς ἐν ταῖς σπονδαῖς ὠμόσαμεν ABFGMc 2 ὑφηγῆσθ ε : ὁδηγῆτε ὑμεῖς. ἐς τοὺς Ἀθηναίου ς : κατὰ τῶν Ἀθηναίων. |
| 1 79 1 | μεταστησάμενοι πάντας ἐβουλεύοντ ο : ἔθος γὰρ εἶχον οἱ Λακεδαιμόνιοι παρὰ τὰς ἐκκλησίας ἰδιαζόντως βουλεύεσθαι καὶ δημηγορεῖν, διώκοντες τοὺς πολλούς ABFGMc 2 ἐπὶ τὸ αὐτὸ αἱ γνῶμαι ἔφερο ν : ὡμονόουν. |
| 1 79 2 | πολεμητέ α : ἄξιον πολεμῆσαι. καὶ αὐτὸς κτ ἑ. |
| 1 80 1 | : δημηγορία Ἀρχιδάμου ἀποτρέπουσα τοὺς Λακεδαιμονίους πολεμεῖν ABCFGMe ὁρ ῶ : λείπει τὸ ἐμπείρους ABFMc 2 ἀπειρί ᾳ : γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος (Pindar. Fragm. 110) ABFGMc 2 οἱ πολλο ί : οἱ ἀπαιδευτοί. εὕροιτ ε : ἕως ὧδε τὸ προοίμιον ABFGMc 2 τόνδ ε : τὸν πόλεμον ABMg ἂν ἐλάχιστον γενόμενο ν : ἤγουν δι’ ἐλαχίστου καιροῦ καὶ ἔργου γενησόμενον. |
| 1 80 2 | αὐτό ν : τόνδε τὸν πόλεμον F πρὸς μὲν γὰρ . |
| 1 80 3 [5] | . . πρὸς δὲ κτ ἑ. : ἐκ παραλλήλου ABFMc 2 ʃ οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ δυνατόν. παρόμοιος ἡμῶν ἡ ἀλκ ή : πεζόμαχοι γὰρ πάντες. ἐ φ ’ ἕκαστ α : λείπει χωρία ABFGMc 2 ἑκά ς : ἑκὰς τῆς Πελοποννήσου ὥστε δυσχερὴς ὁ πόλεμος διὰ τὰ ἐφόδια ABFMc 2 ἐξήρτυντα ι : εὐτρεπισμένοι εἰσίν. πλούτῳ τε κτ ἑ. : διὰ τὰ Περσικά ABFMc 2 καὶ τίνι πιστεύσαντας κτ ἑ. : χρὴ δηλονότι. ἐπειχθῆνα ι : ἑτοίμως ἐλθεῖν. ἥσσου ς : ἐνδεέστεροι. |
| 1 80 4 | πολλῷ πλέον . . ἐλλείπομε ν : πένητες γὰρ ἦσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 τούτο υ : τοῦ ἔχειν χρήματα. ἐν κοιν ῷ : ταμείῳ δηλονότι. ὑπερφέρομε ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 1 81 1 | δῃοῦ ν : κείρειν. ἐπιφοιτῶντε ς : κατ’ ἐκείνων ἐρχόμενοι. ἄλλη γ ῆ : Θρᾴκη καὶ Ἰωνία ABFGMc 2 ʃ ἐξαίρει τὴν δύναμιν τῶν Ἀθηναίων καταπλήττων τοὺς Λάκωνας a 2 ἐκ θαλάσση ς : τὸ ἐκ ἀντὶ τοῦ διά. |
| 1 81 2 | ἐπάξοντα ι : εἰσάξουσιν. ἀφιστάνα ι : ἀποστῆσαι. |
| 1 81 4 | τίς οὖν ἔστα ι : κατὰ ποῖον τρόπον ABFMc 2 τὰς προσόδου ς : τὰ κέρδη. τὰς προσόδους ἀφαιρήσομε ν : διὰ τὸ ἀποστῆσαι τοὺς συμμάχους ABFMc 2 κἀν τούτ ῳ : τῷ πράγματι. |
| 1 81 5 [5] | οὐδὲ καταλύεσθα ι : οὐδὲ τὸν πόλεμον παῦσαι ABFGMc 2 ἄρξαι μᾶλλο ν : τὸ μᾶλλον πρόσκειται, ὅτι οὐχὶ αὐτοί, ἀλλὰ καὶ Κορίνθιοι καὶ ἄλλοι ἤρξαντο τοῦ πολέμου ABFGMc 2 μὴ καὶ τοῖς παισί ν : Ὅμηρος (Γ 160)· μηδ’ ἡμῖν τεκέεσσί τ’ ὀπίσω πῆμα λίποιτο ABFGMc 2 φρονήματ ι : ἐπάρσει. |
| 1 81 6 [5] | μήτε τῇ γῇ δουλεῦσα ι : τῆς γῆς, φησί, τεμνομένης τῶν Ἀθηναίων οὐκ εἰκὸς οὐδὲ πρέπον τῷ φρονήματι αὐτῶν ἡμῖν δουλεῦσαι καὶ ὑπακοῦσαι ABFMc 2 Μὴ καταφωρᾶ ν : μὴ ἐλέγχειν BFGMc 2 Patm. |
| 1 82 1 [5] | μήπω κινεῖ ν : κελεύω ἀπὸ κοινοῦ g ἐπιτρέψομε ν : ἐνδώσομεν. κἀν τούτ ῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. ἐξαρτύεσθα ι : τὸ κελεύω ἀπὸ κοινοῦ ABFMc 2 ʃ οἰκονομεῖσθαι. προσαγωγ ῇ : συναθροίσει. ἀνεπίφθονο ν : ἄψογον, ἀμώμητον ABFGMc 2 ʃ ἐκείνοις δηλονότι. ὅσοι ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ὑ π ’ Ἀθηναίων ἐπιβουλευόμεθ α : ἐξαίρει τὴν δύναμιν τῶν Ἀθηναίων καταπλήττων τοὺς Λάκωνας ABFGMc 2 καὶ τὰ αὑτῶν ἅμα ἐκποριζώμεθ α : πορισμὸν ζωῆς ἐκ τῶν ἡμετέρων ἔχωμεν. πεφραγμένο ι : ὡπλισμένοι. |
| 1 82 2 | ἴμε ν : πορευσόμεθα, ἀπὸ τοῦ ἰέναι. παρασκευή ν : ἑτοιμασίαν. |
| 1 82 3 [5] | ἄτμητο ν : ἀδῄωτον. ὅμηρο ν : ἐνέχυρον τὸ ὑπὲρ εἰρήνης παρεχόμενον, παρὰ τὸ ὁμοῦ εἴρειν ABFGMc 2 χρ ή : ἡμᾶς G ἐς ἀπόνοιαν καταστήσαντα ς : διὰ τοῦ τεμεῖν αὐτῶν τὴν γῆν ABFGMc 2 αὐτού ς : ἤγουν τοὺς Ἀθηναίους G ἀληπτοτέρου ς : διὰ τὸ ῥιψοκίνδυνον ABFGMc 2 ʃ ἀσχέτους. |
| 1 82 5 [5] | αἴσχιον καὶ ἀπορώτερο ν : ὁ γὰρ ἐν πολέμῳ ἡττώμενος ἀναγκάζεται ἀπορεῖν καὶ εἰς αἰσχύνην καθίστασθαι, ἢ δουλεύων ἢ ἐπὶ μεγάλῃ ζημίᾳ τὸν πόλεμον καταλύων ABFGMc 2 ἕνεκα τῶν ἰδίω ν : ἰδιών λέγει τῶν Κορινθίων· οὐ γὰρ ἦν κοινὰ τὰ ἐγκλήματα πάντων τῶν Πελοποννησίων, ἀλλὰ μόνων τῶν Κορινθίων ABFGMc 2 κα θ ’ ὅ τι χωρήσε ι : ἂν πρὸς ὅπερ ἀποβήσεται c 1 θέσθα ι : ἀποθέσθαι, καταλῦσαι ABFc 2 Ἄλλως τε καὶ ἠπειρώται ς : πλεόνων οὖν διὰ τοῦτο χρημάτων δεόμεθα. |
| 1 83 2 | κατὰ κοινοῦ δὲ τὸ ἔστιν ὁ πόλεμος BFGMc 2 αὐτή ν : τὴν δαπάνην c 2 οἵπε ρ : ἡμεῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 ἐ π ’ ἀμφότερ α : καὶ νίκην καὶ ἧτταν. |
| 1 83 3 | τι αὐτῶ ν : τῶν ἀποβησομένων. Καὶ τὸ βραδὺ καὶ μέλλον κτ ἑ. |
| 1 84 1 [5] | : τὸ ἑξῆς οὕτω· καὶ τὸ βραδὺ ἡμῶν καὶ μέλλον, ὃ μέμφονται μάλιστα, μὴ αἰσχύνεσθε. καὶ νεμόμεθα διὰ παντὸς τὴν πόλιν ἐλευθέραν καὶ ἐνδοξοτάτην. σπεύδοντες γὰρ σχολαίτερον ἂν παύσαισθε διὰ τὸ ἀπαράσκευοι ἐγχειρεῖν. ὑποστικτέον οὖν εἰς τὸ μὴ αἰσχύνεσθε ABFGMc 2 ὃ μέμφοντα ι : οἱ Κορίνθιοι μέμφονται ABFGMc 2 πόλι ν : τὴν Λακεδαίμονα λέγει c 1 σωφροσύνη ἔμφρω ν : σωφροσύνην ἔμφρονα λέγει τὴν μετὰ λογισμοῦ τυγχάνουσαν, οὐ τὴν ἀλόγιστον καὶ ἀπὸ φύσεως μόνον συμβαίνουσαν ABFGMc 2 τοῦ τ ’ εἶνα ι : τὸ βραδὺ καὶ τὸ μέλλον ABFGc 2 δ ι ’ αὐτ ὸ : τὸ βραδύ G τῶν τε ξὺν ἐπαίνῳ κτ ἑ. |
| 1 84 2 | : ταῦτα πάντα πρὸς τὸν Κορίνθιον ἀποτείνει· ἐκεῖνος γὰρ κατά τι καὶ ἐπῄνεσεν αὐτούς, κατά τι καὶ ἔψεξεν, εἰπὼν αὐτοὺς μελλητάς ABFGc 2 πολεμικοί τε καὶ εὔβουλοι κτ ἑ. |
| 1 84 3 [30] | : ἀσαφὲς τὸ χωρίον ποιεῖ ἡ τῶν ὀνομάτων ἐναλλαγή. τήν τε γὰρ αἰδῶ καὶ τὴν αἰσχύνην κατὰ τοῦ αὐτοῦ τίθησι συνωνύμως, καὶ λοιπὸν ἔμφασιν παρέχει ὡς ἐπὶ ἄλλου καὶ ἄλλου τάσσων τὴν λέξιν, ὡς καὶ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν εὐκοσμίαν ὁμοίως τέθεικε. δεῖ οὖν οὕτω νοεῖν· πολεμικοί τε γιγνόμεθα καὶ εὔβουλοι διὰ τὸ εὔκοσμον. ἀνάγκη γὰρ τοὺς εὐκόσμους σωφροσύνης πλεῖστον μετέχειν διὰ τὸ τοὺς εὐκόσμους καὶ αἰδήμονας εἶναι, αἰδήμονας δὲ ὄντας εἶναι εὐψύχους καὶ πολεμικούς· τῆς γὰρ αἰδοῦς καὶ αἰσχύνης ἡ εὐψυχία πλεῖστον μετέχει. Ὅμηρος (Ε 531 = Ο 563)· αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται BFGMc 2 τὸ μέ ν : τὸ πολεμικόν BFc 2 ἀμαθέστερο ν : ὁ μὴ εἰδώς τι κακὸν ποιῆσαι ἀμαθῶς αὐτοῦ ἔχει δηλονότι· ἡμεῖς οὖν, φησί, παιδευόμεθα ἀμαθῶς ἔχειν τοῦ καταφρονεῖν τῶν νόμων, τουτέστιν οὐ παιδευόμεθα ὥστε ὑπερορᾶν τῶν νόμων ABFGMc 2 ξὺν χαλεπότητ ι : οἱ γὰρ Λάκωνες βαρυτάτην εἶχον ἀγωγὴν ζημιούμενοι καὶ σωφρονιζόμενοι. ἐν γὰρ Λακεδαίμονι ἔφοροί τινες ἦσαν, καὶ εἴ τινα ἴδοιεν ἀργοῦντα, τοῦτον ἔτυπτον, λέγοντες ὅτι ὁ ἀργῶν καὶ τῶν νόμων σπεύδει καταφρονεῖν ABFGMc 2 αὐτῶ ν : τῶν νόμων δηλονότι. τὰ ἀχρεῖ α : τὰ σοφίσματα τῶν λόγων· οἱ γὰρ Λάκωνες βραχυλόγοι ABFGMc 2 ἀνομοίως ἔργῳ ἐπεξιένα ι : ὡς τῶν Κορινθίων οὕτως ὄντων BGc 2 τῶν πέλα ς : ἀντὶ τοῦ τῶν ὁμοίων ἀνθρώπων. ὁ δὲ τέ σύνδεσμος πρὸς τὸ οὔ ἐπίρρημα. τὸ δὲ οὔ ἀντὶ τοῦ μή, ἵν’ ᾖ οὕτως ἡ σύνταξις· καὶ πολεμικοὶ καὶ εὔβουλοι γινόμεθα, παιδευόμενοι μὴ νομίζειν τὰς διανοίας τῶν πέλας καὶ τὰς προσπιπτούσας τύχας ὁμοίως εἶναι λόγῳ διαιρετάς, ἀντὶ τοῦ· οὐχ ὡς λόγῳ λέγουσιν οἱ μὴ σκοποῦντες ἃ δεῖ, οὕτω τὰς τύχας ἔχειν ὑπολαμβάνομεν. οὐδὲ γὰρ ἔστι λόγῳ διελθεῖν τὰ μέλλοντα ὑπὸ τύχης ἔσεσθαι ABFGMc 2 προσπιπτούσας τύχα ς : ἀποβάσεις. διαιρετά ς : φανεράς f ὡς πρὸς εὖ βουλευομένους κτ ἑ. |
| 1 84 4 [10] | : πρὸς τοὺς λόγους τοῦ Κορινθίου αἰνίττεται ABFc 2 ἔργ ῳ : ἐμπράκτως. πολύ τε διαφέρειν κτ ἑ. : πολύ τε διαφέρειν ἄνθρωπον ἀνθρώπου οὐ δεῖ νομίζειν, ὥστε οἴεσθαι πολὺ διαφέρειν τοῖς λογισμοῖς, ἀλλὰ κράτιστον τοῦτον νομίζειν μόνον, ὃς ἂν ὑπὸ τῶν δεινῶν καὶ τῶν περιστάσεων παιδευόμενος ἐπίνοιάν τινα σωτηρίας πορίσηται. ʃ γνώμη, ὥραιον A κράτιστον δὲ εἶναι κτ ἑ. : κράτιστόν φησιν εἶναι, ὅστις μήτε πᾶσι μήτε περὶ πάντων πείθεται, περὶ δὲ μόνων τῶν ἀναγκαίων παιδεύεται ἀκούειν καὶ τῶν αὐτῷ προσηκόντων ABFGMc 2 ἀναγκαιοτάτοι ς : ἐπικινδυνοτάτοις. Μηδὲ ἐπειχθέντε ς : καὶ ταῦτα πρὸς τὸν Κορίνθιον αἰνίττεται ὁ Ἀρχίδαμος ABFMc 2 διὰ ἰσχύ ν : δι’ ἣν ἔχομεν ἰσχύν, μή πως φθάσαντες ἀπολέσωμεν ταύτην δι’ ἀβουλίαν. |
| 1 85 2 | δίκας δοῦνα ι : κρίσεις. μιμεῖ κακῶς Λάκωνας μακροῖς ἐν λόγοις· αἴκα (?) γὰρ ἐχρῆν ἢ μικρὸν πλέον φάναι καὶ συμπεραίνειν τῶν Λακώνων τοὺς λόγους e τῶν ἐφόρω ν : ἰστέον ὅτι ἦσάν τινες παρὰ Λακεδαιμονίοις ἄρχοντες, τὸν ἀριθμὸν πέντε, οὓς ἐφόρους ἐκάλουν διὰ τὸ ἐφορᾶν τὰ τῆς πολιτείας πράγματα· ἐν διαδοχῇ δὲ ἦσαν ABFc 2 Τοὺς μὲν λόγους κτ ἑ. |
| 1 86 1 [5] | : δημηγορία Σθενελαΐδου τοῦ ἐφόρου κατὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ τοῦ Ἀρχιδάμου. τὸ δὲ τῆς δημηγορίας σύντομον καὶ Λακωνικὸν καὶ διὰ τοῦτο προοίμια οὐκ ἔχει ABFGMc 2 ʃ προοίμιον ἡ δημηγορία οὐκ ἔχει ὡς Λακωνική· σύντομοι γὰρ οἱ Λάκωνες c 2 ʃ τὸν σκοπόν φησι τοῦ λόγου ABF ʃ ταύτης τῆς δημηγορίας μέμνηται Πλούταρχος ἐν τοῖς πολιτικοῖς παραγγέλμασιν (p. 803 b) f καίτοι κτ ἑ. : ἐντεῦθεν οἱ ἀγῶνες ABFGMc 2 πρὸς τοὺς Μήδου ς : κατὰ τῶν Μήδων. διπλασίας ζημίας ἄξιοί εἰσι ν : τὸ σχῆμα περιτροπή ABFGc 2 κακο ί : κακότροποι. ὁμοῖο ι : ἐλευθερωταὶ τῆς Ἑλλάδος ABFGMc 2 μελλήσομε ν : ὑπερθησόμεθα F ʃ τοῦτο πρὸς Ἀρχίδαμον λέγοντα ὡς δεῖ βραδύνειν ABFMc 2 οἱ δ ’ οὐκέτι μέλλουσ ι : ὑπακουστέον τὸ ἐπειδή, ἵν’ ᾖ· ἐπειδὴ οὐκέτι μέλλουσι κακῶς πάσχειν. |
| 1 86 2 | τὸ γὰρ μέλλουσι νῦν οὐχὶ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ βραδύνουσι δεκτέον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ἐσομένου χρόνου ABFc 2 ἄλλοις μὲν γὰρ κτ ἑ. |
| 1 86 3 [5] | : ταῦτα πάλιν πρὸς Ἀρχίδαμον ἀποτείνει, λέγοντα ὡς πλούσιοί εἰσιν οἱ Ἀθηναῖοι. ὅρα δὲ πῶς ἄψυχά τινα καὶ ἀλόγιστα τοῖς Ἀθηναίοις ἐμαρτύρησεν ABFGc 2 παραδοτέ α : ἅπαξ κεῖται ἡ λέξις αὕτη παρὰ τῷ ῥήτορι· οὐ χρὴ δὲ ἐν τῷ πολιτικῷ λόγῳ λέγειν αὐτήν ABFGc 2 τοὺς μέλλοντας ἀδικεῖ ν : τοὺς Ἀθηναίους ABFGMc 2 ʃ καὶ ταῦτα πρὸς Ἀρχίδαμον ABF ψηφίζεσθ ε : διαλαλεῖτε (?), κηρύσσετε c 1 κρίνουσι γὰρ βοῇ καὶ οὐ ψήφ ῳ : τὴν ἀποδοχὴν τοῦ λόγου οὐ ψήφῳ κρίνουσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι τῶν παρόντων, ἀλλὰ βοῇ, οἷον ἢ πάντες βοῶσιν ἢ ἡσυχάζουσί τινες, τινὲς δὲ βοῶσιν ἐπαινοῦντες τὸ εἰρημένον c 1 δείξας τι χωρίον αὐτοῖ ς : τὸ ἑξῆς τῆς διανοίας οὕτως· ἔλεξε δείξας τὸ χωρίον αὐτοῖς· τὸ γὰρ δείξας τὸ χωρίον αὐτοῖς πρὸς τὸ ἔλεξε BFGMc 2 δοκοῖε ν : ἔδοξαν. |
| 1 87 4 | τοὺς πάντας ξυμμάχου ς : μόνοι γὰρ οἱ πρέσβεις παρῆσαν καὶ οὐχὶ ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν συμμάχων ABFMc 2 οἱ μέ ν : ἤγουν οἱ ξύμμαχοι. |
| 1 87 5 [5] | διαπραξάμενο ι : ἰστέον ὅτι τὸ ἀνύσασθαί τι παρὰ τοῖς ἄρχουσι διαπράξασθαι λέγεται, καὶ ὁμοίως πάλιν τὸ τοὺς ἄρχοντας προστάξαι τοῖς ὑπηκόοις ABFGMc 2 ὕστερο ν : ἀνεχώρησαν δηλονότι. χρηματίσαντε ς : χρηματίσαι μέν ἐστι τὸ πρᾶξαι, χρηματίσασθαι δὲ τὸ κερδᾶναι· καὶ σημείωσαι τὴν λέξιν ABFMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ διαλεχθέντες ἢ πράξαντες· τὸ παθητικὸν μέντοι τούτου ἀντὶ τοῦ κερδάναντες g ἡ δὲ διαγνώμ η : ἡ διάγνωσις καὶ διάκρισις. |
| 1 87 6 | ἰδικὴ δὲ αὕτη ἡ λέξις ABFGMc 2 μετὰ τὰ Εὐβοϊκ ά : μεθ’ ὃ ἕλαβον οἱ Ἀθηναῖοι τὴν Εὔβοιαν ABFGMc 2 Οἱ γὰρ Ἀθηναῖο ι : ἀρχὴ τῆς πεντηκονταετίας ABFGMc 2 ἐπειδὴ Μῆδοι κτ ἑ. |
| 1 89 2 [5] | : θαυμάζεται τὸ χωρίον καὶ ἐπὶ τῇ σαφηνείᾳ καὶ ἐπὶ τῇ συντομίᾳ ABFGMc 2 καὶ ναυσὶ καὶ πεζ ῷ : κατὰ τάξιν καὶ τοὺς ἀγῶνας τέθεικε, ναυσὶ καὶ πεζῷ. τὸ δὲ ὑπὸ Ἑλλήνων θαυμαστικὸν τάχα, τὸ τοὺς Μήδους, τοσούτους ὄντας, ὑπὸ μικρᾶς χώρας αὐτοὺς ἀπελαθῆναι. αὐτῶ ν : τῶν Μήδων. Σηστό ν : σημείωσαι ὅτι Σηστὸς ἡ πόλις λέγεται καὶ ἀρσενικῶς καὶ θηλυκῶς ABFGMc 2 ἐπιχειμάσαντε ς : τὸν χειμῶνα διαβιβάσαντες. ἐκλιπόντω ν : ἤγουν ἀφανισθέντων. Ἀθηναίων δὲ κτ ἑ. |
| 1 89 3 [10] | : ζήτει τὸν δʹ τόμον τοῦ περὶ εὑρέσεως βιβλίου, ἐν ᾧ φησιν ὁ Ἑρμογένης (IV 8 ed. Rabe) παράδειγμα κύκλου τό, λέγεται τοίνυν ἐκεῖνος τειχίζειν εἰπὼν οἴχεσθαι πρὸς Λακεδαίμονα· αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἱστορία G ὅθεν ὑπεξέθεντ ο : τουτέστιν ἐκ Τροιζῆνος καὶ ἐκ Σαλαμῖνος ABFGMc 2 τὴν περιοῦσαν κατασκευή ν : τὴν κινητὴν περιουσίαν. τὴν πόλι ν : διαστολὴν πόλεως καὶ τειχῶν ἐποιήσατο, καὶ ἔοικε κυριωτέραν τῆς πόλεως τὴν λέξιν ἐπὶ τῶν οἰκιῶν λαμβάνειν. οἰκία ι : ἀντὶ τοῦ τῶν οἰκιῶν. Ὅμηρος (μ 73)· οἱ δὲ δύο σκόπελοι ABFMc 2 ἦλθον κτ ἑ. |
| 1 90 1 | : γράφεται δίχα τοῦ εἰς, πρεσβείᾳ δοτικῶς c 2 μη τ ’ ἐκείνους μή τ ’ ἄλλον μ . τ . ἔ. : ἀτείχιστον γὰρ ᾤκουν οἱ Λακεδαιμόνιοι τὴν πόλιν ABFGMc 2 εἱστήκε ι : περίβολος δηλονότι. |
| 1 90 2 [5] | μετὰ σφῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὸ μὲν βουλόμενον κτ ἑ. : οὐκ εἶπεν ἁπλῶς· τὴν γνώμην οὐ δηλοῦντες, ἀλλὰ μετὰ προσθήκης· τὸ βουλόμενον τῆς γνώμης. ἐν φίλοις γὰρ μόνον ἡ γνώμη φανεροῦται, ἐν δὲ τοῖς ἐναντίοις καὶ τὸ ὑπονοούμενον ἀποκρύπτεται. διὰ δὲ τοῦ ὑπόπτου τὸ κρυπτὸν τῆς αὐτῶν πολιτείας σημαίνει. ἀφορμή ν : ἀφορμή· τὸ σημαινόμενον ἐξ ἧς ὁρμώμενός τις σώζεται ABFMc 2 ἐπισχεῖ ν : κωλῦσαι. |
| 1 90 3 [5] | τειχίζει ν : εἰς τὴν ἀνάκτισιν τοῦ τείχους συνέρχεσθαι. πάντας πανδημε ί : τὸ πάντας, αὐτοὺς καὶ γυναῖκας καὶ παῖδας· τὸ δὲ πανδημεί, μηδενὸς ἐν ταῖς οἰκίαις ὑπολειπομένου. ἐς τὸ ἔργο ν : εἰς τὴν κτίσιν. πάντ α : τὰ οἰκοδομήματα. προυφασίζετ ο : αἰτίας προέτεινεν. |
| 1 90 5 [5] | ἐπέρχετα ι · ἐπέρχεται ὁ ξένος, παρέρχεται ὁ πολίτης ABFGMc 2 ʃ οὐκ ἀκριβὴς ἡ παραγραφή· αὐτὸς γὰρ οὕτω περὶ τῶν Ἀθηναίων λέγει (cap. 72, 2)· καὶ παρελθόντες ἔλεγον. μή ποτ’ οὖν τὸ μὲν παρελθεῖν τὸ αὐτίκα δηλοῖ, τὸ δὲ ἐπελθεῖν τὸ ἀναβαλλόμενον κατ’ ἀρχὰς χρόνῳ τοῦτο διαπράξασθαι; προσδέχεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔφη ABFGMc 2 Παράγεσθα ι : ἀπατᾶσθαι. |
| 1 91 2 | σκεψάμενο ι : ἰδόντες, τοῖς ὀφθαλμοῖς δηλονότι. ὡς ἥκιστ α : τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ ὄντως. |
| 1 91 3 [5] | αὐτο ί : οἱ περὶ τὸν Θεμιστοκλέα. Ἀριστείδη ς : ὁ λεγόμενος δίκαιος ABFGMc 2 ἀγγέλλοντε ς : τῷ Θεμιστοκλεῖ δηλονότι. ἐφοβεῖτο γὰρ μὴ κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτως· μὴ οὐκέτι αὐτοὺς ἀφῶσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι, ὁπότε σαφῶς ἀκούσειαν ABFMc 2 τοὺς πρέσβει ς : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 1 91 4 [5] | ἐνταῦθ α : ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ. φανερῶς εἶπε ν : τὸ σχῆμα πλάγιον· δυνατὸν γὰρ καὶ ὡς ἀπὸ Θεμιστοκλέους καὶ ὡς ἀπὸ Θουκυδίδου ταῦτα λέγεσθαι ABFGMc 2 ʃ κακῶς καὶ τοῦτο παραγέγραπται. ἄντικρυς τοῦ Θουκυδίδου ἐστὶν ἡ φωνή. λέγει γὰρ οὗτος· καὶ Θεμιστοκλῆς ἐπελθὼν τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐνταῦθα δὴ φανερῶς εἶπε. πρεσβεύεσθα ι : πρέσβεις πέμπειν. παρὰ σφᾶ ς : ἤγουν τοὺς Ἀθηναίους. τήν τε γὰρ πόλιν κτ ἑ. |
| 1 91 5 [5] | : τοῦτο ἀπόδειξις τοῦ ὅτι ἔμφρονές εἰσιν ABFGMc 2 με τ ’ ἐκείνω ν : ἤγουν τῶν Λακεδαιμονίων. βουλεύεσθαι ? : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδόκει ABFGMc 2 φανῆναι ? : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔφασαν ABFGMc 2 οὐ γὰρ οἷον τ ’ εἶναι κτ ἑ. |
| 1 91 7 [5] | : ἐὰν μὴ ἔχωμεν, φησί, τεῖχος ὡς οἱ ἄλλοι, μέλλομεν οὐδὲ τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχειν ἐν τοῖς πολέμοις. ἴσως γὰρ πολεμίων ἐλθόντων ἡμῖν μὲν δόξει μὴ μάχεσθαι, ἀλλὰ σπένδεσθαι ὡς μὴ ἔχουσι τεῖχος, τοῖς δὲ ἄλλοις πολεμεῖν. οὐ γὰρ ἐνδέχεται τὸν μὴ ὄντα ἴσον τῶν ἄλλων θαρσῆσαι καὶ ὅμοιόν τι ἀποφήνασθαι ABFGMc 2 ἢ πάντας κτ ἑ. : ἵνα ἐπὶ πάντων σώζηται τὸ ἴσον ABFMc 2 ἀτειχίστου ς : ἀπὸ ἀτειχίστου πόλεως. Κωλύμ ῃ : κωλύσει· ἰδία δὲ ἡ λέξις Θουκυδίδου ABFM δῆθε ν : τὸ δῆθεν προσποίησιν μὲν ἔχει ἀληθείας, δύναμιν δὲ ψεύδους ABFGM τῷ κοιν ῷ : ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ABFGM ἐπρεσβεύσαντ ο : πρέσβεις ἔπεμπον. |
| 1 92 1 [5] | τὰ μάλιστ α : ὑπερβαλλόντως. ἀνεπικλήτω ς : μηδὲν ἐγκληθέντες ABMc 2 ʃ ἀκατηγορήτως. Τῷ τρόπ ῳ : τῇ μηχανῇ. |
| 1 93 2 [10] | οἰκοδομί α : τὸ οἰκοδομία τινὲς ὀξύνουσιν· οἰκοδομὴ δὲ οὐκ εἴρηται ABFMc 2 οὐ ξυνειργασμένω ν : οὐ ξυσθέντων καὶ ἰσωθέντων ABFGMc 2 ἔστιν ᾗ : κατά τινας τόπους ABFGMc 2 ἀπὸ σημάτω ν : ἀπὸ βάσεων ἀνδριάντων ABFMc 2 εἰργασμένο ι : οἱ ἐγγεγλυμμένοι τύπους τινὰς καὶ πρόσωπα ἔχοντες ABFGMc 2 ʃ λελαξευμένοι ἐγκατελέγησα ν : ἐγκατῳκοδομήθησαν. Ὅμηρος (ς 359)· αἱμασιάς τε λέγων ABFGMc 2 μείζω ν : τοῦ προτέρου μείζων ABFGMc 2 πάντα ὁμοίω ς : καὶ κοινὰ καὶ ἱερά ABFGMc 2 ὑπῆρκτο δ ’ αὐτο ῦ : ἀρξάμενος ἦν τοῦ ἔργου αὐτὸς ὁ Θεμιστοκλῆς c 1 ἐκείνο υ : τοῦ Θεμιστοκλέους. |
| 1 93 3 [5] | κα τ ’ ἐνιαυτό ν : κατά τινα ἐνιαυτόν ABFGMc 2 ἦρξ ε : πρὸ τῶν Μηδικῶν ἦρξε Θεμιστοκλῆς ἐνιαυτόν ABFGMc 2 αὐτοφυεῖ ς : αὐτοφυεῖς καὶ οὐ χειροποιήτους ABFGMc 2 αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους ABFGMc 2 προφέρει ν : ἐπιδοῦναι. ἐς τὸ κτήσασθαι δύναμι ν : εἰς τὸ δυνατωτέρους γενέσθαι. δύναμι ν : θαλασσίαν GMc 2 ὡς ἀνθεκτέα ἐστ ί : ὅτι δεῖ πάσῃ δυνάμει ἀντέχεσθαι τῆς θαλάσσης ABFGMc 2 εὐθὺς ξυγκατεσκεύαζε ν : εὐθύς, φησίν, ἅμα τῷ συμβουλεῦσαι ἤρξατο τὴν θαλασσοκρατίαν κατασκευάζειν ABFGMc 2 τοῦ τείχου ς : τοῦ ἐν Πειραιεῖ, ὅπερ νῦν ἔτι δῆλόν ἐστιν ABFGMc 2 ἐναντίαι ἀλλήλαι ς : ἢ ὑπαντῶσαι ἀλλήλαις ἢ συνεζευγμέναι διὰ τὰ μεγέθη τῶν λίθων ABFMc 2 ξυνῳκοδομημένο ι : συνδεδεμένοι. |
| 1 93 5 [5] | ἐντομ ῇ : διὰ τῆς τομῆς. ἐγγώνιο ι : τετράγωνοι c 2 ʃ τετράπλευροι ABFGMc 2 οὗ διενοεῖτ ο : οὗτινος ὕψους διενοεῖτο εἶναι τὸ τεῖχος ABFGMc 2 ἐβούλετ ο : ὁ Θεμιστοκλῆς ABFG ἀφιστάνα ι : ἀποτροπὴν ποιεῖν, ἀποπέμπειν. |
| 1 93 6 | ἐπιβουλά ς : ἐπιθέσεις. τῶν ἀχρειοτάτω ν : οἷον γερόντων καὶ παίδων ABFGMc 2 ταῖς γὰρ ναυσὶ κτ ἑ. |
| 1 93 7 [5] | : διὸ καὶ ναυμάχος ἐκαλεῖτο ABFMc 2 προσέκειτο ἰδώ ν : τὸν νοῦν προσεῖχε νοήσας. ἰδών κτ ἑ. : ἐπιστάμενος, φησί, τοὺς Πέρσας ῥᾷον διὰ θαλάσσης ἢ διὰ γῆς ἔρχεσθαι ABFGMc 2 εὐπορωτέρα ν : πλέον δυναμένην. ὠφελιμώτερο ν : εἶναι δηλονότι οὕτω ς : τῇ γνώμῃ Θεμιστοκλέους ABFGMc 2 ἐτειχίσθησα ν : τῷ τείχει περιεφυλάχθησαν. |
| 1 93 8 [5] | τἆλλ α : τὰ ἰδιωτικὰ καὶ οἱ ναοί ABFGMc 2 εὐθύ ς : μετὰ τὸ τειχισθῆναι. μετὰ τὴν Μήδων ἀναχώρησι ν : μετὰ τὰ κατὰ Μαρδόνιον. ταῦτα δὲ ἔδει εἰπεῖν μετὰ τὰ ἐν Μυκάλῃ· ἀλλὰ διὰ μέσου τὴν τειχοποιίαν εἰπὼν εἰκότως πάλιν ἐπανέρχεται ἐπὶ τὰ κατὰ Παυσανίαν ABFGMc 2 Παυσανίας δὲ κτ ἑ. |
| 1 94 1 | : τὰ κατὰ Παυσανίαν ABFGc 2 ἐς Κύπρο ν : διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ὑπὸ βασιλέα ABFGMc 2 κατεστρέψαντ ο : κατεχάλασαν. |
| 1 94 2 [5] | ἐς Βυξάντιο ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐστράτευσαν. ἐξεπολιόρκησα ν : πολιορκῆσαι τὸ μόνον πόλει προσκαθεσθῆναι πολεμίους· ἐκπολιορκῆσαι τὸ τελέως καταλαβεῖν τὴν πόλιν καὶ εἰσελθεῖν ABFGMc 2 Βιαίου ὄντο ς : τυραννικοῦ ὑπάρχοντος. |
| 1 95 1 | αὐτο ῦ : τοῦ Παυσανίου ABFGMc 2 κατὰ τὸ ξυγγενέ ς : διὰ τὴν ξυγγένειαν. ἐπιτρέπει ν : ἄδειαν διδόναι. προσεῖχον τὴν γνώμη ν : πρὸς αὐτοὺς εἶχον τὴν γνώμην ABFGMc 2 τἆλλ α : τὰ περὶ τῆς ἡγεμονίας ABFGc 2 φαίνοιτ ο : ἀντὶ τοῦ ἐφάνη. |
| 1 95 3 | μετεπέμποντο vel ἀφικνουμένω ν : εἰς Λακεδαίμονα BFGMc 2 ἢ στρατηγί α : τὸ η τινὲς σύνδεσμον, τινὲς ἄρθρον ABFMc 2 καλεῖσθα ι : εἰς Λακεδαίμονα δηλονότι ABFMc 2 μετατάξασθα ι : μετελθεῖν BFGc 2 ʃ μετατεθῆναι. |
| 1 95 4 | πλὴν τῶν ἀπὸ Πελοποννήσου στρατιωτῶ ν : οἱ γὰρ Πελοποννήσιοι ὑπήκουον τῶν Λακεδαιμονίων ABFGMc 2 ηὐθύνθ η : εὐθύνας δέδωκε καὶ κατεδικάσθη καὶ κατεγνώσθη ABFMc 2 τὰ δὲ μέγιστ α : ὅ ἐστι δημόσια ABFGM μηδισμό ς : τὰ τῶν Μήδων φρονῆσαι. |
| 1 95 5 [5] | σαφέστατο ν : τοῦτο ὡς παρὰ τοῦ Θουκυδίδου εἴρηται. οὐ γὰρ λέγει τοῖς Λακεδαιμονίοις σαφέστατον εἶναι· ἦ γὰρ ἂν ἐτιμωρήσαντο αὐτόν, ὃ καὶ πεποιήκασιν ὕστερον μετὰ τὸν ἔλεγχον ABFGMc 2 οὐκέτι ἐκπέμπουσι ν : Λακεδαιμονίοις πρὸ τῆς ἐξετάσεως ἐδόκει τὸ ἔγκλημα σαφὲς εἶναι· μετὰ δὲ τὴν οὐκ ὀρθὴν ἐξέτασιν ἔδοξε μὲν ἀπολελύσθαι, οὐ μὴν παντάπασιν ἀπήλλακτο τῆς ὑπονοίας. |
| 1 95 6 [5] | διὸ οὐδὲ ἐξεπέμφθη παρ’ αὐτῶν ἔτι. Δόρκι ν : ὄνομα κύριον BF ἐφίεσα ν : παρεχώρουν. τὴν ἡγεμονία ν : ἡγεμονεύειν. οἱ δ έ : οἱ περὶ τὸν Δόρκιν ABFGMc 2 ἀπῆλθο ν : εἰς Λακεδαίμονα. |
| 1 95 7 [5] | μὴ σφίσιν οἱ ἐξιόντες κτ ἑ. : μὴ μηδίσωσι καὶ χείρους τῶν πραγμάτων τῶν Λακωνικῶν γένωνται ABFGMc 2 ἀπαλλαξείοντε ς : ἀπαλλακτικῶς ἔχοντες, τουτέστιν ἐπιθυμοῦντες ἀπαλλαγῆναι ABFGMc 2 ἐξηγεῖσθα ι : ἡγεμόνας εἶναι. ἐν τῷ τότε παρόντ ι : ἐν τῷ ἐνισταμένῳ χρόνῳ. Πρὸς τὸν βάρβαρο ν : κατὰ τοῦ βαρβάρου ABFGc 2 πρόσχημ α : πρόφασις ABFGc 2 ὧν ἔπαθο ν : λείπει ἡ ὑπέρ, ἵν’ ᾖ ὑπὲρ ὧν BFc 2 Ἑλληνοταμία ι : οἱ δεχόμενοι τοὺς φόρους συναγομένους ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ φυλάσσοντες αὐτοὺς οὕτως ἐκαλοῦντο ABFGM ʃ Ἑλληνοταμίαι ἀρχή τις παρ’ Ἀθηναίοις, ἣ τοὺς φόρους ὑπεδέχετο Patm. |
| 1 96 2 [5] | οὕτ ω : φόρος ὠνομάσθη ABFMc 2 ἡ φορ ά : ἡ δόσις. ὁ πρῶτος φόρος ταχθεί ς : ἐτάχθη ὑπὸ Ἀριστείδου τοῦ δικαίου ὁ πρῶτος ABFGc 2 ταμιεῖόν τε Δῆλος ἦν αὐτοῖ ς : ἵνα μὴ δόξωσιν οἱ Ἀθηναῖοι ἴδιον κέρδος ἔχειν ABFMc 2 Δῆλο ς : ἡ Δῆλος BFM ʃ ὄνομα νήσου c 1 ʃ νῆσος μία τῶν Κυκλάδων. ξύνοδο ι : συνελεύσεις. αὐτονόμων τὸ πρῶτο ν : ὕστερον γὰρ ὡς δούλων ἦρχον GMc 2 ἀπὸ κοινῶν ξυνόδω ν : πάντες γὰρ κοινῶς συνηθροίζοντο ἐν ταῖς βουλαῖς ABFGM 2 τοσάδε ἐπῆλθο ν : τοσαῦτα διεπράξαντο, ὅσα κατιὼν ἐρεῖ ABFGMc 2 διαχειρίσε ι : ἀντὶ τοῦ διοικήσει ABFGMc 2 μεταξὺ τοῦδε τοῦ πολέμου καὶ τοῦ Μηδικο ῦ : ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABFGMc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 1 97 1 | νεωτερίζοντα ς : ἀφισταμένους BFGMc 2 προστυγχάνοντα ς : ἐμποδίζοντας. ἑκάστ ῳ : πολέμῳ ἢ χωρίῳ ἢ χρόνῳ ABFGMc 2 ἔγραψ α : οὐχ ὅτι ἤδη ἔγραψεν, ἀλλ’ ὅτι γέγραπται, εἰ καὶ μήπω εἴρηται ABFGMc 2 ʃ μέχρι τούτου ἡ παρεκβολὴ τῆς διηγήσεως τῶν προϋπαρξάντων. |
| 1 97 2 [5] | τὴν ἐκβολή ν : τὴν παράβασιν ἢ μετάβασιν f ʃ τὴν ἐκτροπήν. τοῖς πρὸ ἐμο ῦ : ἱστοροῦσι. ἐκλιπὲς ἦ ν : εἰάθη παρ’ ἐκείνοις. τοῦτο τὸ χωρίο ν : τὸ τῆς πεντηκονταετίας ABFMc 2 τὰ πρὸ τῶν Μηδικῶν Ἑλληνικ ά : τὰ Τρωικὰ καὶ Ἀμαζονικὰ καὶ Θρᾳκικὰ καὶ ἄλλα ABFGMc 2 ξυνετίθεσα ν : συνέγραψαν. κατέστ η : ἐγένετο. πρῶτον μέ ν : σημείωσαι· ἐκεῖ συναπτέον εἰς τὸ τοσάδε ἐπῆλθον πρῶτον μέν c 1 Ἠιόν α : 〈ἰστέον〉 ὅτι δύο Ἠιόνες εἰσὶν ἐν τῇ Θράκῃ, ἀλλ’ ἡ μὲν λιμὴν τῆς Ἀμφιπόλεώς ἐστι, περὶ ἧς νῦν λέγει, ἡ δὲ ἄλλη πόλις. |
| 1 98 1 [5] | Λυκόφρων (417)· τὸν μὲν γὰρ Ἠιὼν Στρυμόνος Βισαλτία ABFGMc 2 Στρυμόν ι : Στρυμὼν ποταμὸς Θρᾴκης ABFGc 2 Σκῦρο ν : Σκῦρος μία τῶν Κυκλάδων ABFGc 2 ᾤκισα ν : ἀποίκους ἀποστείλαντες δηλονότι ABFGMc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 1 98 3 [5] | ἄνευ τῶν ἄλλων Εὐβοέω ν : μόνοι γὰρ τῶν Εὐβοέων οὐχ ὑπήκουον Ἀθηναίων, ἀλλὰ διὰ τοῦτο πρὸς μόνους αὐτοὺς ἐπολέμησαν ABFGMc 2 κα θ ’ ὁμολογία ν : ὁμολογεῖν ἐστι τὸ συμφωνεῖν F ἐπολέμησα ν : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι. |
| 1 98 4 | παρεστήσαντ ο : ἐδούλωσαν. παρὰ τὸ καθεστηκό ς : παρὰ τὸ νόμιμον καὶ πρέπον· ἐλεύθεροι γὰρ ἦσαν οἱ Ἕλληνες τότε ABFGMc 2 ὡς κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδουλώθη ABFGMc 2 ἔκδεια ι : σημείωσαι· ἔκδεια ἑκούσιον, ἔνδεια ἀκούσιον ABFGMc 2 ʃ ἔκδειαι, οὐκ ἔνδειαι· τουτέστιν ἀπολείψεις, ἀτέλειαι c 1 λιποστράτιο ν : τὸ μὴ θέλειν στρατεύεσθαι ABFGMc 2 ἀκριβῶς ἔπρασσο ν : ἀπῄτουν ἀνενδότως. |
| 1 99 1 [5] | οὐκ εἰωθόσι ν : τοῖς Ἕλλησιν. οὐκέτι ὁμοίως ἐν ἡδονῇ ἄρχοντε ς : ὡς ἐν ἀρχῇ μετὰ τὸν Παυσανίαν· ἀλλ’ ὡς ἄρχοντες δουλικῶς ἐχρῶντο τοῖς συμμάχοις ABFGMc 2 ʃ τὸ δὲ ἐν ἡδονῇ ἀντὶ τοῦ ἱλαρότητι. |
| 1 99 2 | προσάγεσθα ι : δουλοῦν. διὰ γὰρ τὴν ἀπόκνησι ν : τὴν αἰτίαν ἐπιφέρει· διὰ τὸν ὄκνον τοῦ στρατεύεσθαι ABFGMc 2 ʃ τὴν ἀναβολήν. |
| 1 99 3 [5] | ἀ π ’ οἴκου ὦσ ι : ἀποδημήσωσι τῆς πατρίδος. τὸ ἱκνούμενον ἀνάλωμα φέρει ν : τὸ φθάνον, τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ τιμήματι τῆς νεὼς καταβάλλειν ABFGMc 2 ʃ τὸ ἐπιβάλλον καὶ οἷον ἀναλογοῦν Patm. ʃ τὸ ἀρκοῦν εἰς περιποίησιν τῶν νεῶν. αὐτοὶ δ έ : ἤγουν οἱ σύμμαχοι. ἀπαράσκευο ι : ἀδύνατοι. καθίσταντ ο : ἐγένοντο. ἀμφότερ α : πεζομαχίαν καὶ ναυμαχίαν. |
| 1 100 2 [10] | Θασίου ς · Θάσος νῆσος ἀντικρὺ τῆς Θρᾴκης· ἀντιπέρας τῆς νήσου μέταλλά ἐστι χρυσοῦ ABFGMc 2 διενεχθέντα ς : ἔλεγον γὰρ αὐτοῖς οἱ Ἀθηναῖοι παραχωρῆσαι τὰ ἐμπόρια καὶ τὰ μέταλλα, καὶ οὐκ ἠβούλοντο ABFGc 2 ʃ διαφορὰν σχόντας. ἀντιπέρα ς : παροξυτόνως· ὄνομα γάρ ἐστι θηλυκὸν γενικῆς πτώσεως σύνθετον ABFGMc 2 ἃ ἐνέμοντ ο : σημείωσαι περὶ τῶν μετάλλων, ὅτι καὶ Θουκυδίδης ἐν Θάσῳ ταῦτα γιγνώσκει, πλὴν ὅτι ἐν τῇ ἀντιπέρας λέγει· ταῦτα οἱ Θάσιοι ἐνέμοντο c 1 οἱ Ἀθηναῖοι κτ ἑ. : ναυτικῷ στρατῷ ABFMc 2 ἐπὶ δὲ Στρυμόν α : ποταμὸς Ἀμφιπόλεως· λέγει δὲ νῦν τὴν πόλιν ABFGMc 2 ὡς οἰκιοῦντε ς : ἰδιοποιοῦντες c 2 ʃ οἰκειούμενοι. |
| 1 100 3 [5] | Ἀμφίπολι ν : σημείωσαι· Ἀμφίπολις εἴρηται διὰ τὸ περιρρέεσθαι αὐτὴν ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ ABFGc 2 Θάσιοι δὲ νικηθέντε ς : πάλιν τοῖς κατὰ τοὺς χρόνους ἀκολουθῶν μετέβη ἐπὶ τοὺς Θασίους, μεταξὺ τάξας τὰ τῆς Ἀμφιπόλεως ABFGc 2 κρύφα τῶν Ἀθηναίω ν : τέως γὰρ φίλοι ἦσαν ABFc 2 οἱ Εἵλωτε ς : Ἕλος πόλις Λακωνικῆς, ἧς οἱ πολῖται Εἵλωτες· οἱ οὖν Λακεδαιμόνιοι, διὰ τὸ ἀεὶ διαφόρους εἶναι ἀλλήλοις, τοὺς δούλους αὐτῶν ἐκάλουν Εἵλωτας κατὰ ἀτιμίαν καὶ ὕβριν ABFGc 2 ᾗ: τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ καθό, διό ABFGMc 2 ἐν Ἰθώμ ῃ : ἡ Ἰθώμη τῆς Μεσσηνιακῆς μοίρας ἦν. |
| 1 101 3 [5] | ἁλούσης οὖν τῆς Μεσσήνης, ὅσοι τῶν πέριξ ἀπέστησαν, εἰς Ἰθώμην ἀπέστησαν ὡς ἐχθρὰν οὖσαν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 χρήματά τε ὅσα ἔδε ι : ἀναλωθέντα ἐν τῇ πολιορκίᾳ ABFGMc 2 αὐτίκα ταξάμενο ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ παραδόντες αὐτίκα ABFGMc 2. Λακεδαιμόνιοι δὲ κτ ἑ. |
| 1 102 1 | : ἀρχὴ τῆς διαφορᾶς τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων ABFGMc 2 οἱ δ ’ ἦλθον κτ ἑ. : κατὰ τὸν Ἀριστείδην γʹ ABFMc 2 τειχομαχεῖν ἐδόκου ν : τειχομάχοι ἦσαν A τοῖς δ έ : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γὰρ ABFMc 2 τούτο υ : τοῦ τειχομαχεῖν ABFMc 2 βίᾳ γὰρ ἂν εἷλον τὸ χωρίο ν : εἰ τειχομάχοι ἦσαν ABFGMc 2 βίᾳ οὐχ ἡλίσκετ ο : βίᾳ τῆς τέχνης ABFGMc 2 ἀλλοφύλους ἅμα ἡγησάμενο ι : ὅτι οἱ μὲν Δωριεῖς, οἱ δὲ Ἴωνες ABFGMc 2 οὐκ ἐπὶ τῷ βελτίονι λόγ ῳ : ἀλλ’ ἐπὶ ὑποψίᾳ ABFMc 2 τοῦτο παθεῖ ν : μετὰ σπουδῆς γὰρ αὐτοὺς καλέσαντες εὐτελῶς ἀπέπεμψαν ABFGMc 2 ἀμφοτέροι ς : Ἀθηναίοις καὶ Ἀργείοις ABFGMc 2. |
| 1 103 1 | ἀντέχει ν : μάχεσθαι. ἐ φ ’ ᾧ ἐξίασι ν : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῷ ἐξιέναι· ἰδίωμα δὲ τοῦτο Θουκυδίδου ABFGMc 2 ἦν δέ τι καὶ χρηστήριο ν : αἰτίαν λέγει τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτούς, δέκα ἔτη ποιήσαντας ἐν τῷ πολέμῳ ABFGMc 2 Ἰθωμήτ α : Δωριστί ABFG ἔτυχον ᾑρηκότε ς : ἐκράτησαν. |
| 1 103 4 [5] | προσεχώρησα ν : προσῆλθον. Λακεδαιμονίων ἀποστάντε ς : οὐκ ἐβούλοντο γὰρ αὐτοῖς βοηθεῖν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 περὶ γῆς ὅρων πολέμῳ κατεῖχο ν : ἐμάχοντο αὐτοῖς ἕνεκεν ὁρίων τῆς γῆς. Πηγά ς : Πηγαὶ ἐμπόριον πλησίον Μεγάρων ABFGMc 2 Νίσαια ν : Νίσαια λιμὴν Μεγάρων ABFGMc 2 αὐτο ί : οἱ Ἀθηναῖοι ABFGc 2 ἀπὸ τοῦδ ε : τοῦ τρόπου. ὑπὲρ Φάρο υ : Φάρος νῆσος μικρὰ πρὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ABFGMc 2 ἀπέστησε ν : ἐποίησεν ἀποστῆναι. |
| 1 104 1 | ἄρχω ν : τῆς ἀποστάσεως ABFc 2 ἐπηγάγετ ο : ἐπεσπάσατο, εἰς συμμαχίαν δηλονότι. ἦλθο ν : ἀπῆλθον εἰς συμμαχίαν τοῦ Ἰνάρου. |
| 1 104 2 [5] | τῆς Μέμφιδος κτ ἑ. : φασὶ γὰρ ὅτι τρία τείχη εἶχεν ἡ Μέμφις. τῶν οὖν δύο ληφθέντων πρὸς τὸ τρίτον ἡ μάχη ἐγίγνετο. Λευκὸν δὲ ἐκαλεῖτο ὡς τῶν ἄλλων μὲν ἀπὸ πλίνθων ἐσκευασμένων, ἐκείνου δὲ ἀπὸ λίθων ABFGMc 2 αὐτόθ ι : ἐν τῷ Λευκῷ τείχει. οἱ μὴ ξυναποστάντε ς : τῷ Ἰνάρῳ. ἐς Ἁλιᾶ ς : Ἁλιαὶ ὀξυτόνως πόλις Πελοποννήσου περὶ Τροίζηνα, τῆς Ἀργολικῆς μοίρας ABFMc 2 πρὸς Κορινθίου ς : διὰ τὴν ἀπόστασιν τῶν Ἐπιδαυρίων πρὸς τοὺς Κορινθίους ABFGMc 2 ἐπὶ Κεκρυφαλεί ᾳ : νῆσος αὕτη περὶ τὰ δυτικὰ τῆς Πελοποννήσου ABFGMc 2 πολέμου δὲ καταστάντο ς : οὗτος διὰ τὰ ἀγάλματα πρὸ τῶν Μηδικῶν ἤρξατο ABFGMc 2 ναυμαχί α : αὕτη ἡ ναυμαχία μετὰ τὰ Μηδικά ABFGMc 2 αὐτῶ ν : τῶν Αἰγινητῶν δηλονότι ABFGc 2 ἐπολιόρκου ν : τὴν Αἴγιναν ABFc 2 Λεωκράτου ς : Μυρώνδου (?) c 2 τὰ δὲ ἄκρα κτ ἑ. |
| 1 105 3 [5] | : λείπει τὸ ὕστερον, ἵν’ ᾖ ὕστερον δὲ τὰ ἄκρα ABFGMc 2 Γερανεία ς : Γεράνεια ἀκρωτήριόν ἐστι τῆς Μεγαρίδος, νεῦον εἰς τὴν μεσόγειαν, ἐπίμηκες, καὶ ἀπὸ τοῦ σχήματος οὕτως ὀνομάζεται ABFGMc 2 κατέλαβο ν : οἱ Πελοποννήσιοι BFG στρατιᾶς πολλῆ ς : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἐκράτησαν γὰρ ὅμως μᾶλλο ν : διὰ τὸ ἀναχωρῆσαι τοὺς Κορινθίους ABFGMc 2 κακιζόμενο ι : ὅτι νέοι ὄντες ὑπὸ γερόντων ἡττήθησαν ABFGMc 2 ʃ ψεγόμενοι. |
| 1 105 6 [5] | παρασκευασάμενο ι : ὁπλισθέντες. ἀνθίστασαν τροπαῖο ν : ἐναντίον τροπαῖον ἔστησαν. ἐκβοηθήσαντε ς : μετὰ βοῆς ἐξελθόντες ABFGMc 2 ξυμβαλόντε ς : συμπεσόντες εἰς μάχην. οἱ δ έ : οἱ Κορίνθιοι. |
| 1 106 1 [5] | αὐτῶ ν : τῶν Κορινθίων. προσβιασθέ ν : μετὰ βίας ἀπεληλαθέν. ἔς του χωρίον ἰδιώτο υ : τὸ ἑξῆς· εἴς τινος ἰδιώτου χωρίον, οὐχὶ δὲ δημόσιον χωρίον, ἀλλ’ ἰδιωτικόν ABFGMc 2 περιεῖργο ν : περικλεῖον τοὺς ἐμβάντας. οὐκ ἦν ἔξοδο ς : διὰ τοῦ ἄλλου μέρους δηλονότι BFGMc 2 ʃ τοῖς ἐμβᾶσι. κατὰ πρόσωπο ν : καθ’ ὃ μέρος εἰσῆλθον BFGMc 2 εἶργο ν : ἐκώλυον ἐξελθεῖν. |
| 1 106 2 | τοῖς ὁπλίται ς : διὰ τῶν ὁπλιτῶν g τὸ δὲ πλῆθο ς : τὸ σωθὲν τῶν Κορινθίων ABFGMc 2 τό τε Φάληρόνδε καὶ τὸ ἐς Πειραι ᾶ : ἕως τοῦ Φαληρικοῦ καὶ ἕως τοῦ Πειραιῶς. |
| 1 107 2 | ἐς Δωριᾶ ς : τὸ Δωριᾶς Ἀττικῶς ἀντὶ τοῦ Δωριέας ABFGMc 2 Βοιὸν καὶ Κυτίνιον καὶ Ἐρινεό ν : αὗται αἱ τρεῖς πόλεις περὶ τὸν Παρνασσόν εἰσι ABFGMc 2 ἑλόντω ν : τῶν Φωκέων. καὶ κατὰ θάλασσαν κτ ἑ. |
| 1 107 3 [5] | : τὸ ἑξῆς· καὶ αὐτούς, εἰ βούλοιντο περαιοῦσθαι κατὰ θάλασσαν, ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι ναυσὶ κωλύσειν c 1 οὐκ ἀσφαλέ ς : οὐκ ἀκίνδυνον. αὐτοῖς ἐφαίνετ ο : ἀπὸ κοινοῦ τὸ περαιοῦσθαι ABFMc 2 δύσοδο ς : δυσπόρευτος. σκέψασθα ι : βουλεύσασθαι ἄνδρε ς : προδόται δηλονότι ABFGMc 2 δῆμο ν : τὴν δημοκρατίαν ABFGMc 2 ἐβοήθησαν δὲ ἐ π ’ αὐτού ς : ἔδραμον μετὰ βοῆς κατ’ αὐτῶν. |
| 1 107 5 [5] | ἐβοήθησαν ? : συνήχθησαν f νομίσαντες δὲ ἀπορεῖ ν : νομίσαντες οἱ Ἀθηναῖοι ἀπορεῖν τοὺς Λάκωνας ABFGMc 2 τοῦ δήμο υ : τῆς δημοκρατίας g τοῦ δήμου καταλύσεως ὑποψί ᾳ : ὑπώπτευον, φησίν, ὅτι τὴν δημοκρατίαν ἐβούλοντο καταλῦσαι ABFGMc 2 ὑποψία ἦν ? : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. |
| 1 107 7 | μετέστησα ν : τοιοῦτοι γὰρ οἱ Θεσσαλοί, εὐχερεῖς τὸν τρόπον ABFGMc 2 ʃ μετετάξαντο. ἐν τῷ ἔργ ῳ : ἐν τῷ πολέμῳ. ἐς τὴν Μεγαρίδ α : γῆν δηλονότι. |
| 1 108 2 | δευτέρᾳ καὶ ἑξηκοστῇ ἡμέρ ᾳ : ἤγουν παρελθουσῶν ἡμερῶν ἑξήκοντα δύο. μετὰ τὴν μάχη ν : τὴν ἐν Τανάγρᾳ ABFGMc 2 ἐν Οἰνοφύτοι ς : τὰ Οἰνόφυτα χωρίον τῆς Βοιωτίας ABFGMc 2 περιεῖλο ν : καθεῖλον. |
| 1 108 4 | ἐς τὸν ἔπειτα χρόνο ν : δίδοσθαι δηλονότι. Πελοπόννησον περιέπλευσα ν : ἐπὶ βλάβῃ τῆς Πελοποννήσου ABFGMc 2 Χαλκίδ α : Χαλκὶς Θρᾴκης, Χαλκὶς Εὐβοίας, Χαλκὶς Σικελίας, Χαλκὶς Ἀκαρνανίας, ἣ νῦν λέγεται ABFGMc 2 πολλαὶ ἰδέαι πολέμω ν : οἷον ναυμαχίαι καὶ πεζομαχίαι, καὶ νῖκαι καὶ ἧτται ABFGMc 2 ʃ διάφοροι πόλεμοι. |
| 1 109 2 | βασιλεύ ς : ὁ Ἀρταξέρξης. οὐ προυχώρε ι : τὰ κατὰ σκοπὸν οὐκ ἐγίγνετο. |
| 1 109 3 | ἄλλω ς : μάτην. ἄνδρα Πέρση ν : ἀεὶ ὡς τίμιον λαμβάνει τὸ ὄνομα τοῦ Περσοῦ ABFGMc 2 τούς τε Αἰγυπτίους κτ ἑ. |
| 1 109 4 [5] | : τοὺς ἀποστάντας, καὶ τοὺς ξυμμάχους αὐτῶν, Ἀθηναίους ABFGMc 2 ἐς Προσωπίτιδ α : Προσωπῖτις ἐκαλεῖτο ἡ νῦν Νικίου. νῆσος δὲ οὖσα τότε, ἠπειρώθη ὑπὸ Μεγαβύζου ABFGMc 2 κατέκλῃσε ν : τοὺς Ἀθηναίους. πεζ ῇ : διὰ πεζομαχίας. τὰ τῶν Ἑλλήνων πράγματα κτ ἑ. |
| 1 110 1 | : ἤγουν οἱ Ἕλληνες οἱ ἐν Αἰγύπτῳ, ἓξ ἔτη πολεμήσαντες κατὰ τὴν Αἴγυπτον. ἕλους . |
| 1 110 2 | . . ἑλεῖ ν : παρήχησις ABFGc 2 ὃς τὰ πάντα ἔπραξε περὶ τῆς Αἰγύπτο υ : ἤγουν τὴν ἀπόστασιν ἐποίησε τῆς Αἰγύπτου. |
| 1 110 4 [5] | ἔσχο ν : ἐλιμένισαν. τὸ Μενδήσιον κέρα ς : τὴν νῦν καλουμένην Θμοῦιν ABFGMc 2 ʃ κέρας τοῦ Νείλου καλεῖ τὸ στόμα καὶ τὴν ἐκβολήν. ἑπτὰ γὰρ εἶχε στόματα ὁ Νεῖλος ABFGMc 2 ʃ τὸ τοῦ Νείλου στόμιον Patm. αἱ δ ’ ἐλάσσους διέφυγο ν : αἱ περισωθεῖσαι, ὀλίγαι οὖσαι, ἔφυγον. παραλαβόντες Βοιωτοὺς καὶ Φωκέα ς : εἶπε γὰρ ὅτι ἐχειρώσαντο αὐτούς ABFGMc 2 ἐπὶ Φάρσαλο ν : ἀφ’ ἧς ἐξέπεσεν Ὀρέστης ABFGMc 2 τῆς μὲν γῆ ς : μέρος. |
| 1 111 1 [5] | ὅσ α : ἀντὶ τοῦ ὅσον ABF προυχώρει αὐτοῖς οὐδέ ν : οὐ κατὰ τὸν σκοπὸν αὐτῶν ἐγίγνετο. παραλαβόντε ς : εἰς συμμαχίαν δηλονότι. |
| 1 111 3 | πέρα ν : εἰς τὸ πέραν ὑποστικτέον ABFGMc 2 διαλιπόνω ν : παραδραμόντων. |
| 1 112 1 | σπονδαὶ γίγνοντα ι : οὔπω γεγόνασιν αἱ τριακοντούτεις ABFGMc 2 ἔσχο ν : ἐπέσχον. |
| 1 112 3 [5] | Κίτιο ν : Κίτιον πόλις Κύπρου, ὅθεν ἦν Ζήνων ὁ Κιτιεύς, φιλόσοφος ABFGMc 2 ἀποθανόντο ς : αὐτομάτῳ θανάτῳ ABFMc 2 λιμοῦ γενομένο υ : ὁ λιμὸς ἀρσενικῶς ABFMc 2 τὸν ἱερὸν καλούμενο ν : ἱερὸς ἐκλήθη, ὅτι ὑπὲρ τοῦ ἐν Δελφοῖς ἱεροῦ ἐγένετο ABFGMc 2 ἐν Δελφοῖ ς : 〈ἰστέον〉 ὅτι εἴκοσι δύο πόλεις ἦσαν Δελφικαί, ὧν μία ἦν οἱ Δελφοί ABFGMc 2 ʃ Δελφοὶ ὁμωνύμως καὶ ἡ πόλις καὶ οἱ ἄνδρες, ὡς καὶ Λεοντῖνοι ABFGMc 2 ἀποχωρησάντων αὐτῶ ν : ὑποστρεψάντων τῶν Λακεδαιμονίων εἰς τὴν οἰκείαν πατρίδα. |
| 1 113 1 [10] | Βοιωτῶν τῶν φευγόντων ἐχόντων κτ ἑ. : τινὲς γὰρ τῶν Βοιωτῶν, μὴ θέλοντες ὑπακούειν τοῖς Ἀθηναίοις, κατέλαβον ταῦτα τὰ χωρία ABFGMc 2 Ὀρχομενό ν : ἡ Ὀρχομενός θηλυκῶς παρὰ Θουκυδίδῃ, ὁ Ὀρχομενός ἀρσενικῶς παρὰ Δημοσθένει ABFMc 2 Χαιρώνεια ν : Χαιρωνίαν γίνωσκε καὶ Κορωνίαν Ἴωνας ἐγγράφοντας, ὡς Τζέτζης λέγει· ἰῶτα λοιπόν ἐστιν Ἰώνων λόγοις. οὕτω γράφειν δέ φησι καὶ Θουκυδίδην, οὐδὲν παρ’ εἰκός· αὐτὸς αὑτοῦ γὰρ λόγοις τοὺς Ἀττικοὺς Ἴωνας ὡς εὑρεῖν λέγει e αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 1 113 2 [5] | Κορωνεί ᾳ : πόλις Βοιωτίας ABFGMc 2 τῆς Ὀρχομενο ῦ : Δημοσθένης ἀρσενικῶς ἐκφέρει τοῦτο τὸ ὄνομα G Λοκρο ί : οἱ Ὀπούντιοι Λοκροί ABFGMc 2 τῆς αὐτῆς γνώμη ς : τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ. κρατήσαντε ς : οἱ φυγάδες. ἐ φ ’ ᾧ : ἐφῶ ἀντὶ τοῦ διότι ἐν παροχειμένω ὥσπερ τὸ ἐφῶ γενάδιον ἔγραψε καὶ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος ὡς ἐνταῦθα g recens τοὺς ἄνδρα ς : τοὺς αἰχμαλώτους BFMa 2 c 2 στρατι ᾷ : σὺν στρατιᾷ. |
| 1 114 1 [5] | αὐτ ῷ : παράσημον τὸ σχῆμά ἐστι, διαβεβηκότων, ἠγγέλθη αὐτῷ ἀνακόλουθον γὰρ ABFMc 2 ʃ καὶ (?) οὕτω συντακτέον· ὡς ἠγγέλθη αὐτῷ πάλιν ἐκόμιζε τὴν στρατιάν· τὸ δὲ Περικλῆς περισσόν· νοεῖται γὰρ b ʃ τῷ Περικλεῖ δηλονότι. ἀφέστηκ ε : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. Θρίωζε (codd. |
| 1 114 2 | ): εἰς τὸ Θριάσιον πεδίον, ὡς Ἀθήναζε ABFGMc 2 Παυσανίο υ : τοῦ Πλαταιᾶσι ABFGMc 2 ἀπεχώρησαν ἐ π ’ οἴκο υ : μετὰ τὸ ὑποτάξαι τὰ Μέγαρα ABFMc 2 ὁμολογίᾳ κατεστήσαντ ο : ἀτάραχον, εἰρηνικὴν ἐποίησαν. |
| 1 114 3 [5] | Ἑστιαιᾶ ς : Ἑστίαια πόλις Εὐβοίας, ἥτις νῦν Ὠρεὸς καλεῖται ABFGMc 2 τοὺς ξυμμάχου ς : τοὺς Λακεδαιμονίων A ἕκτῳ δὲ ἔτε ι : μετὰ τὰς τριακοντούτεις σπονδάς ABFGMc 2 περὶ Πριήνη ς : πλησίον γὰρ ἦν τῆς Μιλήτου, καὶ ἐζήτουν αὐτὴν ἔχειν οἱ Μιλήσιοι ABFGMc 2 ξυνεπελάβοντ ο : ἐβοήθουν τοῖς Μιλησίοις. |
| 1 115 2 | νεωτερίσαι κτ ἑ. : θέλοντες καινοτομῆσαι τὴν πολιτείαν δημοκρατίαν ποιήσαντες ABFGMc 2 ἐς Λῆμνο ν : ἡ γὰρ Λῆμνος ὑπήκοος ἦν τῶν Ἀθηναίων ABFGMc 2 φρουρὰν ἐγκαταλιπόντε ς : διὰ τοὺς ὁμήρους ABFGMc 2 ἀνεχώρησαν ? : εἰς τὴν Σάμον. |
| 1 115 4 [5] | οἳ οὐχ ὑπέμεινα ν : τὴν δημοκρατίαν. ξυνθέμενοι κτ λ. : τοῖς μὴ θέλουσι δημοκρατεῖν ABFGMc 2 ʃ συμφωνήσαντες. τοῖς δυνατωτάτοι ς : τῶν Σαμίων δηλονότι. Σάρδει ς : Σάρδις ἐπὶ τῆς πόλεως, Σάρδεις οἱ πολῖται ABFGMc 2 διέβησαν ὑπὸ νύκτ α : ἤγουν λαθόντες νυκτὸς εἰσῆλθον. τῷ δήμ ῳ : τῶν Σαμίων. |
| 1 115 5 | τῶν πλείστω ν : δημοτῶν. ἀπέστησα ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. παρεσκευάζοντο στρατεύει ν : μετ’ αὐτοῦ. ἐπὶ Σάμο υ : τὸ ἐπὶ Σάμου Ἀττικόν ABFGMc 2 οὐκ ἐχρήσαντ ο : κατὰ τῆς Σάμου. |
| 1 116 1 [5] | τῶν Φοινισσῶν νεῶ ν : ἤκουον γὰρ ὅτι Φοίνικες κατ’ αὐτῶν ἔρχονται ABFGMc 2 πρὸς Τραγί ᾳ : αὕτη κεῖται πλησίον Σάμου ABFGMc 2 ὧ ν : τῶν Σαμίων. στρατιώτιδε ς : στρατιώτας ἄγουσαι τοὺς μέλλοντας πεζομαχεῖν· ἃς καὶ ἱππαγωγοὺς καλεῖ ABFGMc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 1 116 2 | πεζ ῷ : τάγματι BF τρισὶ τείχεσ ι : τουτέστι τρισὶ τειχίσμασι. τῶν ἐφορμουσῶ ν : τῶν πολιορκουσῶν τὴν Σάμον ABFGMc 2 ʃ τῶν εἰς ἐπίθεσιν οὐσῶν. |
| 1 116 3 | ἐ π ’ αὐτού ς : κατ’ αὐτῶν, τῶν Ἀθηναίων. Στησαγόρα ς : Σάμιος ἦν οὗτος ὁ Στησαγόρας ABFGMc 2 σημείωσαι ἐξαπιναίως AB προφυλακίδα ς : τὰς πρὸ τῶν ἄλλων ὁρμούσας ABFGMc 2 κατεκλῄσθησα ν : οἷον τειχήρεις ἐγένοντο FGMa 2 c 2 Θουκυδίδο υ : ἕτερός τις Θουκυδίδης, οὐχὶ ὁ συγγραφεύς ABFGMc 2 προσεχώρησαν ὁμολογί ᾳ : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 1 117 3 [5] | ταξάμενο ι : ὁρίσαντες. κατὰ χρόνου ς : οὐδὲ γὰρ εὐπόρουν ἀθρόον ἐκτῖσαι τὸ πᾶν ABFGMc 2 ξυνέβησα ν : συνεφώνησαν. καὶ πρότερο ν : ἦσαν δηλονότι. οὐ πολλοῖς ἔτεσιν ὕστερο ν : τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει τῶν σπονδῶν ABMc 2 f ὅσα πρόφασι ς : τὸ Κυλώνειον ἄγος καὶ τὰ Παυσανίου ABFGMc 2 ʃ αἰτία. |
| 1 118 2 [10] | τοῦδε τοῦ πολέμο υ : τοῦ Πελοποννησιακοῦ, τοῦ προκειμένου. ἐν οἷ ς : ἔτεσιν. οἱ Ἀθηναῖοι κτ ἑ. : τέλος τῆς πεντηκονταετίας GMc 2 ἐγκρατεστέρα ν : ἰσχυροτέραν. ἐπὶ μέγα ἐχώρησαν δυνάμεω ς : ἐδυνήθησαν τὰ μεγάλα. ἢν μὴ ἀναγκάζωντα ι : εἰ μὴ ἐξ ἀνάγκης κινηθεῖεν. τὸ δέ τι (codd.): κατά τι. αὐτῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων c 1 οὐκέτι ἀνασχετὸν ἐποιοῦντ ο : ἤγουν, οὐκ ἠνέσχοντο οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἐπιχειρητέ α : τοῦ συγγαφέως ἡ λέξις· ἐχρῆν γὰρ εἰπεῖν ἐπιχειρητέον ABFGMc 2 διέγνωστ ο : διεψήφιστο. |
| 1 118 3 | κατὰ κράτο ς : τὸ ἑξῆς· κατὰ κράτος νίκην ἔσεσθαι ABFMc 2 ἔφη ξυλλήψεσθα ι : αἰνίττεται τὸν μέγαν λοιμόν ABFGMc 2 παρακαλέσαντε ς : προτρέψαντες ABFGM ψῆφον ἐπαγαγεῖ ν : ἤγουν κυρῶσαι. |
| 1 119 1 [5] | ἀπὸ τῆς ξυμμαχία ς : ἀντὶ τοῦ· ἀπὸ τῶν ξυμμάχων. ψηφίσασθαι τὸν πόλεμο ν : διὰ ψήφου ἐπικυρῶσαι. μὴ προδιαφθαρ ῇ : μὴ πρὸ τοῦ εἰσβαλεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἀττικὴν διαφθαρῇ ABFGMc 2 τοὺς μὲν Λακεδαιμονίους κτ ἑ. |
| 1 120 1 [5] | : δημηγορία Κορινθίων, ηʹ BCFGMe οὐ καὶ αὐτοὶ ἐψηφισμένοι .. . εἰσ ι : οὐ ψηφίζονται. χρὴ γὰρ τοὺς ἡγεμόνας κτ ἑ. : οὐ χρή, φησίν, ἐν τοῖς ἰδιωτικοῖς πράγμασι τοὺς ἡγεμόνας προέχειν, ἀλλ’ ἐν τοῖς κοινοῖς ABFMc 2 ʃ γνώμη c τὰ ἴδια ἐξ ἴσου νέμοντα ς : ἤγουν μὴ προέχοντας ἐν τοῖς ἰδιωτικοῖς πράγμασιν G προσκοπεῖ ν : προτιμᾶν. ἐν ἄλλοι ς : ἐν προεδρίᾳ καὶ τοῖς τοιούτοις ABFGMc 2 ἐκ πάντω ν : ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ πάντας ABFG ἡμῶ ν : τῶν παραθαλασσίων BFGMa 2 c 2 ἐνηλλάγησαν (codd. |
| 1 120 2 [10] | ): ἀντὶ τοῦ συνέμιξαν καὶ ὡμίλησαν. ἐναντίον δέ ἐστι τὸ διηλλάγησαν· διαλλαγῆναι γάρ ἐστι τὸ δι’ αὐτοῦ τοῦ ἐχθροῦ παρακληθῆναι καὶ φιλιωθῆναι αὐτῷ, ἐναλλαγῆναι δὲ τὸ ἀπὸ φιλίας εἰς φιλίαν ἄλλου μεταπηδῆσαί τινος ἐχθροῦ ὄντος τῷ πρώτῳ φίλῳ ABFMc 2 φυλάξασθα ι : φοβηθῆναι FGc 2 ἐν πόρῳ κατῳκημένου ς : πόρον καλεῖ τὰ ἐμπόρια ABFGc 2 ʃ τουτέστιν ἐν τῇ παράλῳ c τοῖς κάτ ω : τοῖς παραλίοις c 1 τῶν ὡραίω ν : τῶν καρπῶν c 1 τῶν νῦν λεγομένω ν : παρ’ ἡμῶν. ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ χρή ABFGMc 2 προσδέχεσθα ι : ἐλπίζειν. πρόοιντ ο : ἀμελήσαιεν. ἀνδρῶν γὰρ σωφρόνων κτ ἑ. |
| 1 120 3 | : γνώμη C εὖ δὲ παρασχό ν : ἀντὶ τοῦ παρασχόντος, δηλονότι τοῦ δαίμονος, ὅ ἐστι δωρησαμένου αὐτοῖς τὴν νίκην ABFGMc 2 ὅ τε γὰρ διὰ τὴν ἡδονὴν κτ ἑ. |
| 1 120 4 [5] | : τὸ ἑξῆς· ὅ τε γὰρ διὰ τὴν ἡδονὴν ὀκνῶν εἰ ἡσυχάζοι ABFGMc 2 οὐκ ἐντεθύμηται θράσει ἀπίστῳ ἐπαιρόμενο ς : ἐντεῦθεν δείκνυσι τοῦ πολέμου τὸ ἄδηλον ABFGMc 2 κακῶ ς : ἀνοήτως c 2 ἀβουλοτέρω ν : κακοβουλοτέρων ABFGc 2 τυχόντ α : ἔργον γάρ ἐστι τῆς τύχης τὸ τοὺς ἐναντίους ἀβουλοτέρους καταστῆσαι· ἐπεὶ οὐ μέγα, εἰ οὕτως ἐνίκησαν ABFGMc 2 ἐς τοὐναντίον αἰσχρῶς περιέστ η : εὐβούλων τῶν ἐναντίων τυχόντα gMc 2 ἐνθυμεῖται γὰρ κτ ἑ. |
| 1 120 5 [25] | : οὐδείς, φησίν, ἐνθυμεῖται [τὸ] ὁμοίως οἷς πιστεύει. 〈πιστεύει γὰρ〉 νικᾶν, τὸ πῶς οὐκ ἐννοῶν. καὶ οὐδεὶς ὁμοίως ἔργῳ ἐπεξέρχεται οἷς ἐνθυμεῖται. δείκνυσι γὰρ τὴν πίστιν μείζονα τῶν ἐνθυμημάτων καὶ τὸ ἐνθύμημα μεῖζον τοῦ ἔργου ABFGMc 2 ʃ οὐδεὶς γὰρ ἐνθυμεῖται παρόμοια τοῖς βεβαίοις· πίστις γὰρ ἐνταῦθα τὴν βεβαιότητα τῶν πραγμάτων καὶ τὴν ἀσφαλῆ ἀπόβασιν σημαίνει· οὐδεὶς οὖν οὔτε ὅμοια τοῖς πράγμασιν ἐνθυμεῖται οὔτε ἔργῳ τὰ πιστευθέντα τελειοῖ, ἀλλ’ ἐν ἑκατέροις σφάλλεται διὰ τὸ καὶ τὴν γνώμην ἡμῶν ἀβέβαιον εἶναι καὶ τὰ πράγματα μὴ κατὰ τὴν θέλησιν ἡμῶν ἀπαντᾶν, ἀλλὰ μετὰ τὰ ἀσφαλῶς ἐνίοτε δοξασθέντα, ἤτοι βουλευθέντα, ἐπὶ τῶν ἔργων διὰ τὸ προσπῖπτον δέος ἐκλείπομεν, ὅτι τὸ μὲν βουλεύσασθαι χωρὶς ἀγώνων καθίσταται, τὰ δὲ ἔργα ἐπὶ τῆς ταραχῆς καὶ συγχύσεως ἀλλοιοῦνται. τῇ πίστε ι : τῷ θάρρει. με τ ’ ἀσφαλείας μὲν κτ ἑ. : ἀσφαλῶς, φησίν, ἐνθυμούμεθα διὰ τὸ καθ’ ἡσυχίαν δοξάζειν καὶ βουλεύεσθαι· μετὰ φόβου δὲ ὑστεροῦμεν ἐν τῷ ἔργῳ διὰ τὸ λοιπὸν ὁρᾶν αὐτὰ τὰ ἔργα καὶ ἐν τῇ παρουσίᾳ εἶναι τῶν πραττομένων ABFGMc 2 ἐλλείπομε ν : διαμαρτάνομεν c 2 ʃ φοβηθέντες ἐξεπέσομεν τῆς πράξεως ἣν προσεδοκήσαμεν λαβεῖν. ἱκανὰ . |
| 1 121 1 | . . ἐγκλήματ α : τὰ παρακινοῦντα τὸν πόλεμον. ἐγκλήματ α : κατὰ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἀμυνώμεθ α : τὰ ἴσα ἀνταποδῶμεν. κατὰ πολλὰ δὲ κτ ἑ. |
| 1 121 2 | : τὸ δυνατὸν κεφάλαιον ABFc 2 ᾧ ἰσχύουσι ν : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 1 121 3 | ἐξαρτυσόμεθ α : παρασκευάσομεν. Ὀλυμπί ᾳ : γράφεται Ὀλυμπίασιν ὡς Ἀθήνησιν ABFMc 2 ὑπολαβεῖ ν : δέξασθαι. τοῦτ ο : τὸ μεταπεισθῆναι. μιᾷ τε νίκῃ ναυμαχίας κτ ἑ. |
| 1 121 4 [5] | : εἰ ἅπαξ, φησί, τῇ ναυμαχίᾳ νικηθῶσιν, οὐκέτι ἕξουσιν ἐλπίδα νίκης· οὐ γάρ εἰσι πεζομάχοι. ἡμεῖς δὲ δηλονότι καὶ ταῖς ναυσὶν ἐὰν νικηθῶμεν, τῷ πεζῷ ἰσχύομεν ABFGMc 2 κατὰ τὸ εἰκό ς : ὡς ἔστιν εἰκάσαι. ἁλίσκοντα ι : νικῶνται. ἀγαθό ν : ἤγουν τὴν εὐψυχίαν. ὃ δ’: ἀντὶ τοῦ εἰς ὅ ABFMc 2 οὐκ ἀπεροῦσι ν : οὐκ ἀπαγορεύσουσιν BFGMc 2 ἐπὶ τῷ τιμωρούμενο ι : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῷ τιμωρήσασθαι ABFc 2 αὐτοῖς τούτοι ς : τοῖς χρήμασι δηλονότι ABFGMc 2 ὁδο ί : πορισμοί. |
| 1 122 1 [10] | παραίρεσι ς : παράσπασις, παραφαίρεσις c 1 ἐπιτειχισμό ς : αἰνίττεται τὴν Δεκέλειαν, ἣν ὕστερον ἐτείχισαν ABFGMc 2 ʃ ἐπίθεσις. τῇ χώρ ᾳ : τῶν Ἀθηναίων. προΐδο ι : ἄδηλα γὰρ τὰ τοῦ πολέμου ABFGMc 2 ʃ προγνοίη ἐπὶ ῥητοῖ ς : ἐπὶ λέγεσθαι δυναμένοις, ἐπὶ ὡρισμένοις c 1 χωρε ῖ : κινεῖται. τεχνᾶτα ι : μεθοδεύει. παρατυγχάνο ν : παρεμπῖπτον. ἐν ᾧ : ἀντὶ τοῦ διό ABFc 2 εὐοργήτω ς : εὐσκόπως, εὐπρεπῶς, εὐτρόπως· ὀργὴ γὰρ ὁ τρόπος ABFGMc 2 Patm. ʃ μεγαλοψύχως. ὁ δ ’ ὀργισθεί ς : ὁ μικροψυχήσας. ἐνθυμώμεθ α : ἀντὶ τοῦ ἐνθυμηθῶμεν· ἔστι γὰρ ὑποθετικόν ABGMc 2 f οἰστό ν : ὑπομονητόν. |
| 1 122 2 [5] | ἱκανο ί : δουλωσόμενοι δηλονότι ABFGMc 2 δίχα γε ὄντα ς : διαχωρισθέντας. ἴστ ω : ὁ ἀκούων δηλονότι. φέρουσα ν : ἡμῖν δηλονότι. ὃ καὶ λόγῳ ἐνδοιασθῆνα ι : τὴν δουλείαν καὶ λόγῳ ἀμφιβάλλειν ABFGMc 2 ʃ εἴωθεν ὁ συγγραφεὺς ἀπὸ τῶν θηλυκῶν μεταβαίνειν εἰς τὸ οὐδέτερον, οἷον (59, 2)· τρέπονται ἐπὶ τὴν Μακεδονίαν, ἐφ’ ὅπερ καὶ τὸ πρῶτον ἐξεπέμποντο. |
| 1 122 3 [10] | λέγει δὲ ὅτι τὴν δουλείαν ὅλως τῷ λόγῳ ἀμφιβάλλειν οἷον λογίσασθαι τοὺς Πελοποννησίους αἰσχρόν. ὁ γὰρ ἐνδοιασμὸς λογισμοῦ ἐστι μερισμός. περιφραστικῶς οὖν εἴρηται τὸ λόγῳ ἐνδοιασθῆναι, οἷον τὸ λογίσασθαι ἡμᾶς καὶ ἐπὶ νοῦν λαβεῖν τὴν δουλείαν. ʃ εἰς ἀμφιβολίαν ἐλθεῖν. ὑπὸ μιᾶ ς : τῆς τῶν Ἀθηναίων. κακοπαθεῖ ν : δουλοῦσθαι. ἐν ᾧ : ἐν τῷ κακοπαθεῖν ABFGMc 2 ἢ δικαίως κτ ἑ. : οἱ γὰρ ἀμελοῦντες [καὶ] μὴ ἐπεξερχόμενοι δοκοῦσιν ἢ δικαίως πάσχειν ἢ διὰ δειλίαν ἀνέχεσθαι ABFGMc 2 αὐτ ό : τουτέστι τὴν ἐλευθερίαν ABFGMc 2 τοὺς δ ’ ἐν μι ᾷ : πόλει· μονάχρους δὲ τοὺς τυράννους ABFGMc 2 ξυμφορῶ ν : ἐνταῦθα οὐ κεῖται κυρίως ἡ λέξις, ἀλλὰ ξυμφοράν φησι τὴν κακίαν· ταῦτα δὲ λέγει τὸ τυραννεῖσθαι καὶ φέρειν τὴν τυραννίδα. |
| 1 122 4 [10] | τὸ δὲ ἑξῆς· καὶ ἴσμεν ὅπως ποτὲ τάδε ὅτι οὐκ ἀπήλλακται τῶν τριῶν μεγίστων συμφορῶν ABFGMc 2 ἢ μαλακία ς : ὁ ἤ παραδιαζευκτικὸς ἀντὶ τοῦ καί. Ὅμηρος (Ξ 108)· ἢ νέος ἠὲ παλαιός ABFGMc 2 οὐ γὰρ δὴ πεφευγότες κτ ἑ. : οὐ δύνασθε, φησίν, εἰπεῖν ὅτι οὐ διὰ τὸ ἔχειν τὰ τρία ταῦτα οὐ πολεμοῦμεν, ἀλλὰ διὰ καταφρόνησιν, ὅ ἐστι διὰ τὸ ἄγαν φρονεῖν καὶ οἷον ὑπερφρονεῖν. ἡ γὰρ κατά πρόθεσις ἐπίτασιν ἐνταῦθα σημαίνει ABFGMc 2 αὐτ ά : τὰ τρία BF καταφρόνησι ν : σημείωσαι ὅτι τὴν καταφρόνησιν ἀφροσύνην λέγει ABFc 2 περὶ δὲ τῶν ἔπειτα κτ ἑ. |
| 1 123 1 [40] | : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὑπὲρ δὲ τῶν μελλόντων δεῖ τοῖς παροῦσι πράγμασι βοηθοῦντας ἐπιταλαιπωρεῖν, τουτέστι προσθεῖναι τοῖς πόνοις ABFGMc 2 μεταβάλλειν τὸ ἔθο ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πάτριον ABF ἐξουσί ᾳ : δυνάμει ABFGc 2 ὀλίγον προφέρετ ε : οἱ γὰρ Λάκωνες τῶν προγόνων ἦσαν ὀλίγον εὐπορώτεροι ABFGMc 2 ʃ ὑπερφέρετε τῶν ἄλλων. ἃ τῇ ἀπορίᾳ ἐκτήθ η : ὑπ’ ἀπορίας κινηθέντες ἐκτησάμεθα. θαρσοῦντες (ABCEF): ψιλόν τις ἐξώρθωσεν (?) ἐνθαδὶ βλέπεις, χρεὼν τὸ λοιπὸν καὶ τὸ θαρσοῦντες τόδε θαρσοῦντας εἰπεῖν, ὡς γελῶν Τζέτζης λέγει· ἀλλ’ οὐδαμῶς, ἄνθρωπε· μηδαμῶς ξέε· οὕτω γάρ, οἶδ〈α〉, Ἀττικοῦ τρόπου λόγος, θαρσοῦντες ἰέναι ἀντὶ τοῦ ἴτε γράφειν. τὰς συγγραφὰς κρίνειν δὲ τεχνικῷ τρόπῳ Σκύλλου τε τουδὶ καὶ παλαιῶν καὶ νέων Τζέτζου μόνου χάρισμα δυσμαθεστάτου· ἡ φύρσις ὅνπερ καὶ χυδαιότης βίου ἐγγωνιῶντα τῇ στοᾷ καὶ τῇ θόλῳ σύρει διαμπὰξ ἡ(?) σοφὴ κουστωδία. ἀνθ’ οὗπερ αὐτοῖς οὐδαμῶς συνειστρέχει, ὅτι τέ φησι τεχνικῶς δέον γράφειν πεζοῖς ὁμοῦ λόγοις τε καὶ τοῖς ἐν μέτρῳ, φύρειν δὲ μηδὲν μηδαμοῦ τὰ τῆς τέχνης. πηγαὶ γάρ εἰσι τῷ καλῷ βίῳ τέχναι· ὅστις δ’ ἀναιρεῖν τοὺς τεχνῶν λόγους θέλει, οὗτος παρεισφρεῖ κοπρεῶνα τῷ βίῳ, ὢν ἐκ συωδῶν, ἐξ ἀτέχνων βαρβάρων. τοῖός τις ἐσμὸς ἐξανορθοῖ τὰς βίβλους, οἷός τις ἐξώρθωσε καὶ τὴν Ἡροδότου τὴν εἰς Ὁμήρου τὴν γονὴν γεγραμμένην, Ἰωνικῇ(?) πᾶν συγγραφῇ μετατρέπων, ὡς πρὸς τὸ δόξαν οἷ σοφῷ πεφυκότι. ἐπ’ ἡμισείῃ εἰ γὰρ ἦν γεγραμμένον, εἴτ’ οὖν ἀπικνεῖται δέ, καὶ τὰ τοιάδε, εἰς φῖ σοφῶς μετῆγεν, ὀρθωτὴς μέγας, ἄλλ τε πολλὰ μὴ συνεὶς ἀποξέων κἀνθαῦτα κἀνταῦθα δὲ ποιῶν ὀρθίως e ξυλλήψεσθα ι : βοηθήσειν. τὰ μὲν φόβ ῳ : ἵνα μὴ δουλωθῇ ABFGMc 2 παραβεβάσθα ι : ἀθετηθῆναι τὰς σπονδὰς ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων. |
| 1 123 2 | οἱ πρότεροι ἐπιόντε ς : οἱ ἄρξαντες ἀδίκων χειρῶν. ὥστε κτ ἑ. |
| 1 124 1 [10] | : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 πανταχόθε ν : ἀπὸ πολλῶν ἀφορμῶν. εἴπερ βεβαιότατο ν : λείπει τὸ δοκεῖ, ἵν’ ᾖ, εἴπερ δοκεῖ ABFMc 2 ὑπὸ Ἰώνω ν : διαβέβληται γὰρ τὸ ὄνομα τῶν Ἰώνων εἰς μαλακίαν, τῶν δὲ Δωριέων ἐπὶ ἀνδρείᾳ δοξάζεται ABFGMc 2 καὶ τῶν ἄλλων κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μέλλετε ABFMc 2 μετελθεῖ ν : ἀντὶ τοῦ ἀνασώσασθαι ABFGMc 2 ὡς οὐκέτι ἐνδέχετα ι : τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ γάρ, ἵν’ ᾖ, οὐκέτι γὰρ ἐνδέχεται. Ὅμηρος (Κ 173)· ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς. τὸ δὲ περιμένοντας ἀντὶ τοῦ περιμενόντων ABFMc 2 τοὺς μέ ν : λείπει ἡμῶν ABFG μὴ πολὺ ὕστερο ν : ἀλλ’ εὐθέως δηλονότι ABFM τάδ ε : ἃ εἴπομεν δηλονότι. |
| 1 124 2 | τὸ αὐτίκα δεινό ν : τὸ πρὸς ὀλίγον γινόμενον ἐκ τοῦ πολέμου ABFGMc 2 ἀ π ’ αὐτο ῦ : τοῦ πολέμου. διὰ πλείονο ς : χρόνου. καθεστηκυῖα ν : γεγονυῖαν. |
| 1 124 3 [5] | πόλιν τύραννο ν : τὰς Ἀθήνας λέγει. τὸ δὲ ἑξῆς· πόλιν τύραννον παραστησώμεθα ABFGMc 2 ʃ πλεονάζει τὸ τῆς τυραννίδος ὄνομα, ἵνα μᾶλλον παροξύνῃ. ἐπὶ πᾶσι ν : κατὰ πάντων. διανοεῖσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἄρχειν. παραστησώμεθ α : δουλωσώμεθα. γνώμη ν : ἀπόφασιν. |
| 1 125 1 | ψῆφο ν : νῦν σκέψιν· δηλοῖ δὲ ὅτι τισὶ δοκεῖ καὶ τισὶν οὔ ABFGMc 2 ἑξῆ ς : κατὰ τάξιν. τὸ πλῆθο ς : τῶν Λακεδαιμονίων ABFMc 2 ἀδύνατ α : ἀντὶ τοῦ ἀδύνατον. |
| 1 125 2 [5] | ἐκπορίζεσθα ι : ἔκ τινος πόρου λαμβάνειν. ʃ ἀπὸ τῶν ἐκτὸς εἰς ἄστυ κομίζειν, ὃ νῦν λέγουσιν σκα...ζειν ἐν τῷ κάστρῳ εἰσάγειν. κάστρον δὲ λέγεται τὸ ἄστυ, καὶ ἔστι λέξις Ἰταλική. μέλλησι ν : ἀναβολήν. καθισταμένοι ς : παρασκευαζομένοις ABFMc 2. ἐγκλήματα ποιούμενο ι : ἐγκαλοῦντες. |
| 1 126 2 | τὸ ἄγο ς : τοὺς τὸ ἄγος δράσαντας ABFGMc 2 τῆς θεο ῦ : τῆς Ἀθηνᾶς ABFGc 2 Κύλων ἦν κτ ἑ. |
| 1 126 3 [10] | : 〈ἰστέον〉 ὅτι τὰ κατὰ τὸν Κύλωνα ἐπράχθη σχεδὸν ἐπὶ τῆς ἐν Μαραθῶνι μάχης ABFGMc 2 ʃ 〈ἰστέον〉 ὅτι τοῦ διηγήματος τοῦ κατὰ τὸν Κύλωνα τὴν σαφήνειάν τινες θαυμάσαντες εἶπον ὅτι λέων ἐγέλασεν ἐνταῦθα, λέγοντες περὶ Θουκυδίδου ABFGMc 2 ʃ 〈ἰστέον〉 ὅτι τὸ διήγημα τὸ κατὰ τὸν Κύλωνα θαυμάζει σφόδρα ὁ τεχνογράφος καὶ συμβουλεύει ἐπιμελέστατα αὐτὸ ἐκμαθεῖν τοὺς νέους, ἵνα μιμήσωνται ABFGc 2 ʃ γρ. ἄριστον τὠφήγημά σου κάλλιστον ἁπλοῦν ὧδε διήγημά σοι c 2 δυνατό ς : πλούσιος. χρωμέν ῳ : περὶ τυραννίδος δηλονότι, ὡς ἐκ τῆς ἀποκρίσεως δείκνυται τοῦ θεοῦ ABFGMc 2 ἀκρόπολι ν : ταύτην γὰρ κατελάμβανον οἱ τυραννίδος ἐρῶντες ABFGc 2 τὰ ἐν Πελοποννήσ ῳ : τοῦτο προσέθηκεν, ἐπειδὴ ἔστιν Ὀλύμπια καὶ ἐν Μακεδονίᾳ καὶ ἐν Ἀθήναις ABFGMc 2 ὡς ἐπὶ τυραννίδ ι : ὡς τυραννήσων. |
| 1 126 6 [10] | εἰ δὲ ἐν τῇ Ἀττικῇ κτ ἑ. : ἐκ τούτου δηλοῦται σαφῶς, ὅτι περὶ τῆς τῶν Διασίων τὸ μαντεῖον ἔλεγε. καὶ Ἀθηναίοι ς : καὶ παρ’ Ἀθηναίοις. Διάσι α : ἣν καὶ ἔλεγεν ἴσως ὁ θεὸς ἑορτήν ABFGMc 2 ʃ ἑορτὴ Ἀθήνῃσι τοῦ Διός, ἃ καὶ Διιπόλια καλεῖται Patm. ἐν ᾗ πανδημεὶ κτ ἑ. : ἐν ᾗ πανδημεὶ ἑορτάζουσι, θύουσι δὲ πολλοί ABFMc 2 ἱερεῖ α : πρόβατα. θύματα ἐπιχώρι α : τινὰ πέμματα εἰς ζώων μορφὰς τετυπωμένα ἔθυον ABFGMc 2 ὀρθῶς γιγνώσκει ν : ἀπλανῶς νοεῖν, τὸν χρησμὸν δηλονότι. τῷ ἔργ ῳ : τῇ τυραννίδι. αἰσθόμενο ι : αἴσθησιν τοῦ πράγματος λαβόντες. |
| 1 126 7 | ἐ π ’ αὐτού ς : κατ’ αὐτῶν. αὐτοκράτορσ ι : αὐτεξουσίοις ABFc 2 διαθεῖνα ι : οἰκονομῆσαι. |
| 1 126 8 | ᾗ ἄ ν : 〈τὸ〉 ᾗ ἂν ἀντὶ τοῦ ὡς ἄν c 1 φλαύρω ς : ἀσθενῶς. |
| 1 126 10 | ἐπιέζοντ ο : ἐταλαιπώρουν. καθίζουσιν ἐπὶ τὸν βωμό ν : καθίζουσιν ἀπὸ τοῦ καθίζω, καθέζονται ἀπὸ τοῦ καθέζομαι ABFc 2 ʃ ἑαυτοὺς δηλονότι παρὰ τὸν βωμόν. οἱ τῶν Ἀθηναίων ἐπιτετραμμένοι τὴν φυλακή ν : οἱ ἔχοντες ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων τὴν ἐπιτροπὴν τῆς φυλακῆς. |
| 1 126 11 [5] | τῶν σεμνῶν θεῶ ν : τῶν Ἐρινύων, κατὰ ἀντίφρασιν· ἃς μετὰ τὸν Ὀρέστην οἱ Ἀθηναῖοι πλησίον τοῦ Ἀρείου πάγου ἱδρύσαντο, ἵνα πολλῆς τιμῆς τύχωσιν ABFGc 2 Κλεομένη ς : βασιλεὺς Λακεδαιμονίων, οὗ μέμνηται Ἡρόδοτος (V 70) ABFc 2 μετὰ Ἀθηναίων στασιαζόντω ν : ἀμφίβολον, πότερον ἤλασε μετὰ τῶν στασιαζόντων Ἀθηναίων, τουτέστι καὶ τοὺς στασιάζοντας, ἢ ἤλασε μετὰ τῶν Ἀθηναίων, ὅτι ἐστασίαζον, ἵνα μὴ ὦσιν ἐν τῇ πόλει οἱ ἀλιτήριοι· ὅπερ ἄμεινον ABFc 2 κατῆλθον μέντοι ὕστερο ν : μετὰ τὸν Κλεομένην BF ʃ οἱ φυγαδευθέντες. |
| 1 127 1 | προσεχόμενο ν : ἔνοχον ὄντα. αὐτ ῷ : τῷ ἄγει. κατὰ τὴν μητέρ α : κατὰ τὸ ἄγος τὸ μητρῷον. τοῦτ ο : τὸ ἐκβληθῆναι BFGc 2 διαβολὴν οἴσει ν : συνέβαινε γὰρ αὐτῷ μὴ πιστεύεσθαι στρατηγίαν τοιούτῳ ὄντι ABFGc 2 αὐτ ῷ : τῷ Περικλεῖ. |
| 1 127 2 [10] | τὴν ἐκείνου ξυμφορά ν : διὰ τὸ ἄγος, τουτέστι διὰ τὸ μὴ ἐκβληθῆναι αὐτὸν ὄντα ἐναγῆ ABFGc 2 ʃ τὴν ἀπὸ περιστάσεως δυστυχίαν καὶ οὐκ ἐξ οἰκείας ἀβουλίας κακοπραγία. καὶ ἐν τῇ δημηγορίᾳ (122, 4)· καὶ οὐκ ἴσμεν ὅπως τῶνδε τριῶν τῶν μεγίστων ξυμφορῶν ἀπήλλακται· ἤτοι κακιῶν. καὶ γὰρ αἱ τῆς φύσεως ἐλαττώσεις καὶ διαπτώσεις κακίαι πάντως εἰσί. καὶ προϊὼν ἐν τῇ δημηγορίᾳ Περικλέους τὰς ἀποτυχίας εἴρηκεν (140, 1)· ἐνδέχεται γὰρ τὰς ξυμφορὰς τῶν πραγμάτων οὐχ ἧσσον ἀμαθῶς χωρῆσαι ἢ καὶ τὰς διανοίας τοῦ ἀνθρώπου. τῶν κα θ ’ ἑαυτό ν : τῶν ὄντων κατὰ τὴν ζωὴν αὐτοῦ. |
| 1 128 1 | Ταινάρο υ : Ταίναρον ἀκρωτήριον τῆς Λακωνικῆς ἱερὸν Ποσειδῶνος ABFGc 2 ἐκέλευον δὲ κα ί : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 1 128 2 [5] | τῆς Χαλκιοίκο υ : Χαλκίοικος ἡ Ἀθηνᾶ ἐν Σπάρτῃ, ἢ ὅτι χαλκοῦν εἶχεν οἶκον, ἢ διὰ τὸ στερεὸν εἶναι, ἢ διὰ τὸ τοὺς Χαλκιδεῖς τοὺς ἐξ Εὐβοίας φυγάδας αὐτὸν κτίσαι ABFGc 2 αὐτῶ ν : τῶν Σπαρτιατῶν. |
| 1 128 3 [5] | ἐξεπέμφθ η : εἰς ἀρχὴν τοῦ Ἑλλησπόντου. αὐτό ς : Παυσανίας. Ἑρμιονίδ α : Ἑρμιονὶς ἀπὸ Ἑρμιόνης πόλεως Λακωνικῆς ABFGc 2 τὰ πρὸς βασιλέα πράγματα πράσσει ν : ἐμήδιζε γάρ ABFGc 2 ʃ βουλόμενος δηλονότι τὰ τοῦ βασιλέως πράγματα ποιεῖν. ἀπὸ τοῦδ ε : ἀπὸ τούτου τοῦ ἐπιφερομένου, περὶ Βυζαντίου δηλονότι ABFGc 2 τῇ προτέρᾳ παρουσί ᾳ : ἐνταῦθα τὰ περὶ τῆς πρώτης αὐτοῦ παρουσίας διηγεῖται ABFGc 2 προσήκοντε ς : διαφορὰ προσήκοντος καὶ συγγενοῦς. |
| 1 128 5 | τῷ δὲ λόγ ῳ : τῇ φήμῃ. αὐτ ῷ : τῷ Πέρσῃ. |
| 1 128 7 [5] | Παυσανίας κτ ἑ. : ἐπιστολὴ Παυσανίου πρὸς Ξέρξην BFc 2 γνώμην ποιοῦμα ι : διάθεσιν ποιεῖ (?) τινα F εἰ οὖν τί σε τούτων ἀρέσκε ι : ἀντὶ τοῦ σοί. Ἀττικὴ δὲ καὶ ἀρχαία ἡ φράσις, ἀντὶ δοτικῆς αἰτιατικῇ συντάξαι ABFGc 2 ἡ γραφ ή : γραφὴ ἡ ζωγραφία καὶ ἡ κατηγορία καὶ [ἡ] ἐπὶ γραμμάτων ἁπλῶς ὡς τὰ νῦν ABFGc 2 ἐπὶ θάλασσα ν : ἐπὶ τὰ παραθαλάσσια. |
| 1 129 1 [5] | ἐς Βυζάντιο ν : ὄντα δηλονότι. αὐτ ῷ : τῷ Ἀρταβάζῳ ABFc 2 τὴν σφραγῖδ α : ἡ σφραγὶς τοῦ Περσῶν βασιλέως εἶχε κατὰ μέν τινας τὴν βασιλέως εἰκόνα, κατὰ δέ τινας τὴν Κύρου, τοῦ πρώτου βασιλέως αὐτῶν, κατὰ δέ τινας τὸν Δαρείου ἵππον, δι’ ὃν χρεμετίσαντα ἐβασίλευσεν ABFGc 2 ἀποδεῖξα ι : τῷ Παυσανίᾳ. παραγγέλλ ῃ : κελεύῃ c 1 ὧδε λέγει κτ ἑ. |
| 1 129 3 [5] | : ἀντεπιστολὴ Ξέρξου πρὸς Παυσανίαν c 2 τῶν ἀνδρῶ ν : λείπει ἡ ὑπέρ FGc 2 κείσεταί σοι εὐεργεσία κτ ἑ. : διὰ παντὸς εὐεργέτης κληθήσῃ ἐν τῷ ἡμετέρῳ οἴκῳ. ἀνεῖνα ι : ἄνεσιν δοῦναι, ἀφεῖναι F ʃ ῥᾳθυμῆσαι. ὢν καὶ πρότερον κτ ἑ. |
| 1 130 1 [5] | : ἤγουν τιμώμενος τὰ μεγάλα ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων. ἐν τῷ καθεστῶτι τρόπ ῳ : τῷ Λακωνικῷ ABFGc 2 ἀλλὰ σκευάς τε κτ ἑ. : ταῦτα πάντα ἐν τῇ πρώτῃ παρουσίᾳ ἐπράχθη ABFGc 2 ἐδορυφόρου ν : μετὰ δοράτων προέπεμπον. Περσική ν : τρυφηλήν. δυσπρόσοδο ν : δυσέντευκτον. |
| 1 130 2 | ἐς πάντα ς : κατὰ πάντων. τό τε πρῶτο ν : τὸ ἑξῆς· τὸ πρῶτόν τε ABFGc 2 καὶ ἐπειδ ή : ἐντεῦθεν ἄρχεται ἡ δευτέρα παρουσία ABFGc 2 ἐκπολιορκηθεί ς : τῇ πολιορκία ἐκβληθείς. |
| 1 131 1 [30] | τὰς Τρῳάδα ς : εἰσὶ γὰρ καὶ Ἀττικαί ABFc 2 ἱδρυθεί ς : καθεσθείς. πράσσω ν : τὰ συμφέροντα ἑαυτῷ. ἐσηγγέλλετ ο : ἐμηνύετο. τὴν μονή ν : τὴν ἀργίαν. ποιούμενο ς : τὸ ἐπειδή πρὸς τὸ ποιούμενος AFc 2 ἐπέσχο ν : ἑαυτοὺς δηλονότι. σκυτάλη ν : ἀντὶ τοῦ ἐπιστολὴν Λακωνικήν. ἦν δὲ ἡ σκυτάλη ξύλον στρογγύλον ἐξεσμένον, ἐπίμηκες. δύο δὲ παρὰ Λακεδαιμονίοις ὑπῆρχον σκυτάλαι, καὶ τὴν μὲν μίαν κατεῖχον οἱ ἔφοροι τῶν Λακεδαιμονίων, τὴν δὲ ἑτέραν τῷ ἐκπεμπομένῳ τῶν στρατηγῶν παρεῖχον. καὶ ὁπότε ἐβούλοντο ἐπιστεῖλαί τι αὐτῷ, φέροντες ἱμάντα λευκὸν περιείλουν τὴν σκυτάλην καὶ ἐπὶ τοῦ ἱμάντος ἔγραφον, καὶ ἀνελίττοντες παρεῖχον τὸν ἱμάντα τῷ ἀποφέροντι. τοῦτο δὲ ἐποίουν, ἵνα μὴ μάθωσιν οἱ ἀποφέροντες τὰ ἐν τῷ ἱμάντι γεγραμμένα. ὁ δὲ στρατηγὸς λαβὼν τὸν ἱμάντα τῇ ἑαυτοῦ σκυτάλῃ περιείλιττε, καὶ ἐγίνωσκε τὴν τῶν γραμμάτων περιοχήν. εἰ δέ τις εἴποι· καὶ πῶς εἶχεν ὁ Παυσανίας τὴν σκυτάλην, λάθρα τῆς πόλεως ἐξελθών; ῥητέον ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στρατηγίας εἶχε τὴν σκυτάλην ABFGc 2 ʃ τί ἐστι σκυτάλη; γραμματεῖόν ἐστι, καθὼς ἄν τις μεταφράσειεν, 〈ἢ〉 ἐπιστολή. κατεσκεύαζον δὲ ἰσομήκεις σκυτάλας πρὸς τόρνον τοῦ αὐτοῦ μήκους καὶ πάχους ἀκριβῶς. τούτων μὲν τὴν ἑτέραν ἡ πόλις εἶχε, τὴν δ’ ἑτέραν ἤτοι ἁρμοστὴς μόνος ἐκπεμπόμενος ἢ βασιλεὺς ἢ ναύαρχος ἤ τις ἄλλος. ὁπότε οὖν ἐβούλοντο διαπέμψασθαι, ἀπ’ ἄκρας λευκῷ ἱμάντι περιειλοῦντες τὴν παρ’ αὐτοῖς σκυτάλην ἐπέγραφον ἐπὶ ταῖς τῶν ἱμάντων συμβολαῖς, ἀναλύσαντες δὲ ἔπεμπον. οἱ δὲ ἔκδημοι τῇ παρ’ αὐτοῖς σκυτάλῃ περιειλήσαντες ὁμοίως τὸν ἱμάντα συνετίθεσαν τὰ γράμματα καὶ τὸ ἑξῆς ἁρμόζοντες ἀνεγίνωσκον Patm. μὴ λείπεσθα ι : τὸν Παυσανίαν δηλονότι. αὐτ ῷ : τῷ Παυσανίᾳ. τὴν διαβολή ν : τὴν κατηγορίαν. |
| 1 131 2 [5] | ʃ τὴν παραβολήν (C) : τὸν κίνδυνο ν , τὸ γεγονὸς ὑ π ’ αὐτοῦ παράβολον c 1 τὸν βασιλέα δρᾶσαι τοῦτ ο : καὶ μὴν οὐκ ἦν βασιλεύς, ἀλλ’ ἐπίτροπος ABFc 2 ʃ τὸ κακὸν δηλονότι. διαπραξάμενο ς : χρήμασι διαπραξάμενος καὶ λόγοις ABFGc 2 ʃ ἤτοι διακρουσάμενος τὴν κατηγορίαν. περὶ αὐτῶ ν : τῶν κατηγορημάτων. γένους τε τοῦ βασιλείου ὄντ α : Ἡρακλείδης γὰρ ἦν ABFGc 2 ἐν τῷ παρόντ ι : καιρῷ δηλονότι. |
| 1 132 1 [5] | Λεωνίδο υ : οὗτος ὁ Λεωνίδης ὁ ἐν Θερμοπύλαις ἀριστεύσας ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ABFGc 2 ἀνεψιὸς ὤ ν : τοῦ Πλειστάρχου. τῇ τε παρανομί ᾳ : διὰ τὸ μὴ στέργειν τοῖς Λακωνικοῖς νόμοις ABFGc 2 τοῖς παροῦσ ι : τοῖς ἤθεσι τῶν Λακώνων ABFGc 2 ἐξεδεδιῄτητ ο : ἔξω τῶν Λακωνικῶν διῃτᾶτο νόμων ABFGc 2 ἐπὶ τὸν τρίποδ α : οὐκ ἐν ᾧ ἐμαντεύετο ὁ Ἀπόλλων, ἀλλ’ ἕτερόν τινα, ὃν ἔλαβον οἱ Ῥωμαίων βασιλεῖς καὶ μετέθηκαν ἐπὶ τὸν ἱππόδρομον τοῦ Βυζαντίου ABFGc 2 Ἑλλήνων ἀρχηγὸς κτ ἑ. |
| 1 132 2 | : ὅρα τὸ ἐν τρίποδι γραφὲν περὶ Παυσανίου ἐλεγεῖον c 2 ʃ ἡρωικόν G Παυσανίας κτ ἑ. : ἐλεγεῖον G ἐξεκόλαψα ν : ἐξορύξαντες ἀπήλειψαν. |
| 1 132 3 [5] | ἐν τούτ ῳ : ἐν τῇ κατηγορίᾳ τοῦ μηδισμοῦ. ἀπηλέγχθη γὰρ μὴ ἐμμένειν τοῖς ἤθεσι τῶν Λακεδαιμονίων. τῇ παρούσῃ διανοί ᾳ : τῷ μηδισμῷ ABFGc 2 ʃ λείπει ἡ ἐν. καὶ ἦν δὲ οὕτω ς : τὸ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ. |
| 1 132 4 [5] | πολιτεία ν : αὐτονομίαν. ξυνεπαναστῶσ ι : κατὰ τῆς Σπάρτης ABFGc 2 τὸ πᾶ ν : τὸν Μηδισμόν c 2 τὰς τελευταία ς : δῆλον ὅτι καὶ ἄλλας ἀπέστειλεν ABFGc 2 ἀνὴρ Ἀργίλιο ς : τινὲς κύριον, τινὲς ἐθνικόν, ἀπὸ πόλεως Θρᾴκης, ὅπερ ἄμεινον ABFGc 2 ʃ περὶ ἀγνωμοσύνης Παυσανίου τῆς εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας αὐτῷ ABFc 2 παιδικ ά : τὸ παιδικά ὀξυτόνως, οὐδέτερον πληθυντικόν. |
| 1 132 5 [10] | τοῦτο δέ τινες ἐπὶ ἀγαθοῦ ἔρωτος, τινὲς ἐπὶ αἰσχροῦ λαμβάνουσι ABFc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἐρώμενος ABFGc 2 πιστότατος ἐκείν ῳ : ἐθαρρεῖτο γὰρ πιστότατος ὤν ABF πάλιν ἀφίκετ ο : ἐπανῆλθε. παραποιησάμενος (codd.): ἀντὶ τοῦ ὁμοίαν ποιησάμενος ABFGc 2 ʃ ὁ Ἀργίλιος Gc 2 ἐκεῖνο ς : ὁ Παυσανίας ABFGc 2 ʃ ὁ Παυσανίας ἐπὰν πάλιν ζητήσῃ τὰς ἐπιστολὰς ἵνα μεταγράψῃ c 1 ὑπονοήσας κτ ἑ. : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· εὗρε τοῦτο ἀληθές, ὃ ὑπενόει γεγράφθαι ABFc 2 Αὐτήκοο ι : οἱ δι’ ἑαυτῶν λέγοντός τινος ἀκούοντες Patm. |
| 1 133 1 [5] | ἀπὸ παρασκευῆς τοῦ ἀνθρώπο υ : ἀπὸ συνθήματος τοῦ Ἀργιλίου ABFGc 2 καλύβη ν : σκηνήν. διακονίαις παραβάλοιτ ο : ταῖς ἀγγελίαις ταῖς ἄλλαις διαβάλλοι ABFc 2 ʃ παραβόλως κατηγορήσειεν ἢ ὑπόπτως διακονήσειε. προτιμηθείη δ έ : ἐν εἰρωνείᾳ τὸ προτιμηθείη λέλεκται ABFc 2 τοῖς πολλοῖ ς : ἀντὶ τοῦ τοῖς πᾶσι ABF Ἀκριβῶ ς : ἀληθῶς. |
| 1 134 1 [5] | ἐποιοῦντ ο : ἔμελλον ποιήσειν F ʃ ποιῆσαι ἐβούλοντο ABFGc 2 αὐτό ν : τὸν Παυσανίαν. γνῶνα ι : ὅτι θυμοῦ ἐπελήρωτο ABFGc 2 ἐ φ ’ ᾧ : οὗ χάριν. ἄλλου δ έ : ἐφόρου ὅστις ἦν φίλος τῷ Παυσανίᾳ ABFc 2 δηλονότι ἀφανῶς νεύσαντος. χωρῆσαι δρόμ ῳ : λέγεται τὸν Παυσανίαν. τὸ παραυτίκ α : ἤγουν κατὰ τὸ ἐνεστός. |
| 1 134 2 [10] | ὑστέρησα ν : καθυστερίζειν Ἀττικοὺς νόει γράφειν e ʃ ἐβράδυναν. ἔνδον ὄντα τηρήσαντε ς : ἐξῄει γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν πολλάκις ABFGc 2 ἀπολαβόντες ἔσ ω : μονώσαντες, περιείρξαντες. ἀπῳκοδόμησα ν : τειχίσαντες τὰς θύρας ἀπέφραξαν. ʃ φασὶν ὅτι, ἡνίκα ἔφραξαν κατ’ αὐτοῦ τὸ οἴκημα, ἡ μήτηρ αὐτοῦ Ἀλκιθέα πρώτη λίθον ἐπέθηκε· τοιαῦται γὰρ αἱ Λακωνικαὶ γυναῖκες. τεκμήριον δὲ τοῦτο τοῦ μισοτυράννους εἶναι τοὺς Λάκωνας ABFGc 2 ἐξάγουσι ν : ἵνα δῆθεν μὴ ἀσεβήσωσιν. |
| 1 134 3 [5] | ἑτέρῳ δὲ τρόπῳ ἠσέβησαν, ἐν ἱερῷ αὐτὸν πολιορκήσαντες ABFGc 2 ἐμέλλησα ν : ἐσκόπησαν, ἐβουλεύσαντο, ἐγγὺς ἐγένοντο ABFGc 2 ʃ (ἐμέλισαν) σημείωσαι ἐμελοκόπησαν, εἰς δύο ἔτεμον c 1 ἐς τὸν Κεάδα ν : ὁ Κεάδας τόπος ὀρωρυγμένος ἐν Λακωνικῇ, ὅπου τοὺς κακούργους εἰώθασι ῥίπτειν ABFGc 2 ʃ Κεάδας τόπος τις παρὰ Λακεδαιμονίοις, εἰς ὃν ἐνέβαλλον τοὺς κακούργους, ὡς Ἀθηναῖοι εἰς τὸ βάραθρον Patm. |
| 1 134 4 [15] | ʃ ἐμβαλεῖν δηλονότι. ἐσβάλλει ν : εἰώθεισαν B πλησίον πο υ : τοῦ Κεάδου ABGc 2 ὁ ἐν Δελφοῖ ς : ὁ Ἀπόλλων. τόν τε τάφο ν : τάφον τὸ σῶμα λέγει ABFc 2 ʃ τὸ σῶμα ἢ τὴν ταφήν G ἐν τῷ προτεμενίσματ ι : ἐν τῷ πρὸ τοῦ ἱεροῦ προαστείῳ F ʃ ὁ πρὸ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ τεμένους τόπος Patm. ʃ ἐν τῷ προπυλαίῳ. δύο σώματα κτ ἑ. : τουτέστι δύο ἐφόρους ἀποθανεῖν ἀντ’ αὐτοῦ· οἱ δὲ ἐσοφίσαντο τοὺς ἀνδριάντας ABFGc 2 ἀνδριάντας δύο κτ ἑ. : ἀνθ’ ἑνὸς σώματος τοῦ Παυσανίου δύο στήλας τοῦ Παυσανίου ἀνέθηκαν. Τοῦ δὲ μηδισμοῦ τοῦ Παυσανίου κτ ἑ. |
| 1 135 2 | : παρέκβασις, διὰ τὸ ἀκόλουθα εἶναι ταῦτα τῷ κατὰ Παυσανίαν· οὐδὲν γὰρ ταῦτα πρὸς τὸ ἄγος συμβάλλεται ABFGc 2 ὠστρακισμένο ς : διὰ τὸ φρόνημα, ὃ εἶχεν ὁ Θεμιστοκλῆς περὶ τῆς Σαλαμῖνος, ἐξωστρακίσθη ὑπὸ Ἀθηναίων, ἵνα τὸ φρόνημα αὐτοῦ καθέλωσιν ABFGc 2 εἴρητ ο : ἐνετέταλτο. |
| 1 136 1 [5] | Φεύγε ι : φυγὴ Θεμιστοκλέους C ὢν αὐτῶν εὐεργέτη ς : ἐπειδὴ γὰρ οὐ συνεμάχησαν οἱ Κερκυραῖοι τῇ Ἑλλάδι κατὰ τοῦ βαρβάρου, ἀλλὰ ἐσοφίσαντο, ἔμελλον αὐτοὺς ἀνελεῖν οἱ πολεμήσαντες. ὁ δὲ Θεμιστοκλῆς ἐκώλυσε λέγων ὅτι, εἰ τοῦτο γένηται καὶ τὰς μὴ συμμαχησάσας πόλεις ἀνέλωμεν, μεῖζον πάθος ἔσται τῇ Ἑλλάδι ἤπερ εἰ ὁ Πέρσης αὐτῆς κυριεύσας ἐπεξῆλθε. καὶ διὰ τοῦτο ἦν εὐεργέτης ABFGc 2 ἀπέχθεσθα ι : ἐχθρὸς γενέσθαι. διακομίζετα ι : ἄγεται. ἐς τὴν ἤπειρον τὴν καταντικρ ύ : τὴν Θεσπρωτίδα ABFGc 2 πύστι ν : φήμην. |
| 1 136 2 [5] | οὐ φίλο ν : πέμψαντος γάρ ποτε Ἀδμήτου Ἀθήναζε περὶ συμμαχίας αἰτήσεως ὁ Θεμιστοκλῆς ἀνέπεισε τὴν πόλιν μὴ δοῦναι αὐτῷ βοήθειαν, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἦν αὐτῷ φίλος ABFGc 2 καταλῦσα ι : καταλῦσαι κυρίως ἐπὶ τῶν ὀχουμένων ἐπὶ ἅρματος, κατάγεσθαι δὲ ἐπὶ νεώς ABFGc 2 ἐπὶ τὴν ἑστία ν : ἔνθα τὸ πῦρ ἀνάπτεται εἰς τιμὴν θεοῦ τινος ABFGc 2 οὐκ ἀξιο ῖ : οὐκ ἄξιον νομίζει εἶναι τοῦ Ἀδμήτου ABFGc 2 αὐτό ς : ὁ Θεμιστοκλῆς Ac 1 αὐτ ῷ : τῷ Ἀδμήτῳ c 1 ὑ π ’ ἐκείνο υ : τοῦ Ἀδμήτου. |
| 1 136 4 [10] | τὸ δὲ ἑξῆς· ὑπὸ πολλῷ ἐκείνου ἀσθενεστέρου. πᾶς γὰρ ὁ τυχὼν τὸν δυστυχοῦντα δύναται τιμωρεῖσθαι ABFGc 2 αὐτό ς : ὁ Θεμιστοκλῆς BFGc 1 ἐκείν ῳ : τῷ Ἀδμήτῳ ABFGc 2 χρείας τινὸς κτ ἑ. : χρείας τινὸς ἔξωθεν καὶ οὐχὶ περὶ ζωῆς καὶ θανάτου ABFGc 2 ἐκεῖνο ν : τὸν Ἄδμητον FGc 2 αὐτό ν : τὸν Θεμιστοκλέα ABFGc 2 ἐ φ ’ ᾧ : οὗ ἕνεκα. ἀποστερῆσα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ ἀξιοῖ ABFc 2 Ὥσπερ καὶ ἔχων κτ ἑ. |
| 1 137 1 | : αὐτῷ τῷ σχήματι ABFc 2 πολλὰ εἰποῦσι ν : ἀντὶ τοῦ ἀπειλήσασιν ABFGc 2 ἐς Πύδνα ν : ἕως τῆς Πύδνης. τὴν Ἀλεξάνδρο υ : πόλιν δηλονότι, τοῦ Φιλέλληνος. καταφέρεται κτ ἑ. |
| 1 137 2 [5] | : ἄλλο δυστύχημα Θεμιστοκλέους ABFGc 2 ἐπολιόρκει Νάξο ν : διὰ τὴν ἀποστασίαν αὐτῆς ABFGc 2 δ ι ’ ἃ φεύγε ι : ὅτι καὶ αὐτὸν φήσει συνειδότα ἐπὶ προδοσίᾳ φεύγειν τὸν Θεμιστοκλέα ABFGc 2 ἀπομνήσεσθαι (codd.): ἀποδοῦναι μνησθέντα. ἀποσαλεύσα ς : ἀποφυγὼν ἐκ τοῦ λιμένος καὶ σάλῳ ὁμιλήσας, τουτέστι τῷ ἀλιμένῳ τόπῳ, ἔνθα σάλος γίνεται ABFc 2 Θεμιστοκλῆς ἥκ ω : ἐπιστολὴ Θεμιστοκλέους ABFc 2 ʃ λείπει ἐν τοῖς τοιούτοις ἡ ὤν μετοχή, ἵν’ ᾖ οὕτως· Θεμιστοκλῆς ὤν. |
| 1 137 4 [10] | καὶ (Eurip. Bacch. 1), ἥκω Διὸς παῖς ὤν ABFc 2 ʃ Θεμιστοκλῆς ὢν ἢ ἐγὼ ὁ Θεμιστοκλῆς G πλείῳ ἀγαθ ά : εἴργασμαι δηλονότι. ἐν τῷ ἀσφαλεῖ μὲν ἐμο ί : τὰ πράγματα ἦσαν δηλονότι. ἡ ἀποκομιδ ή : ἡ ὑποστροφή. εὐεργεσί α : ἀντίχαρις. γράψας κτ ἑ. : ταῦτα κεῖται παρ’ Ἡροδότῳ (VIII 110) ἀκολούθως, ὡς ἐπράχθη ABFc 2 δ ι ’ αὐτό ν : τὸν Πέρσην. ἐπισχώ ν : ἐπιμείνας F Αὐτοῦ τὴν διάνοια ν : ὅτι εἶπεν, ἐπειδὴ ἴσχυσε, μηχανῇ τινι σῶσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ ABFGc 2 ʃ τὴν γνῶσιν. |
| 1 138 1 [5] | ὃν ἐπέσχ ε : ἐσκόπει γάρ, εἴ πως αὐτὸν ἐν τῷ μεταξὺ ἀνακαλέσοιντο οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 ʃ ἑαυτὸν δηλονότι. τῶν ἐπιτηδευμάτω ν : τῶν ἐθῶν. αὐτ ῷ : τῷ Πέρσ ῃ . |
| 1 138 2 [5] | ὅσος οὐδείς πω Ἑλλήνω ν : Ἱστιαῖος καὶ Ἱππίας καὶ Δημάρητος καὶ οἱ ἄλλοι ABFGc 2 τοῦ Ἑλληνικο ῦ : ἔθνους δηλονότι. ὑπετίθει αὐτ ῷ : ὑπέβαλλε τῷ Πέρσῃ. διδού ς : ἀντὶ τοῦ διδόναι. ἦν γὰρ ὁ Θεμιστοκλῆς κτ ἑ. |
| 1 138 3 [15] | : ἐγκώμιον Θεμιστοκλέους ABFGc 2 φύσεως ἰσχύ ν : τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων, ὅσον δύναται ABFGc 2 ἐς αὐτ ό : εἰς τὴν φύσιν ABFGc 2 ʃ εἰς τὴν ἰσχὺν τῆς φύσεως. θαυμάσα ι : ἀντὶ τοῦ θαυμασθῆναι ABFc 2 ʃ τινὰ αὐτοῦ G οἰκεί ᾳ : φυσικῇ. οἰκείᾳ γὰρ ξυνέσε ι : ἄνευ μαθήσεως τὴν ξύνεσιν ABFc 2 οὔτε προμαθὼν ἐς αὐτὴν οὐδέ ν : οὔτε ἀπὸ προμαθήσεως ἀγαγών τι ἐς αὐτήν, ἤτοι τὴν ἰσχὺν τῆς φύσεως. τῶν τε παραχρῆμ α : τῶν παραπιπτόντων. γνώμω ν : κριτής Gc 2 ἐπὶ πλεῖστο ν : καλῶς τὸ ἐπὶ πλεῖστον· θεοῦ γὰρ μόνου τὸ πάντα εἰδέναι ABFGc 2 οἷός τ ε : ἦν δηλονότι. ὧν δ ’ ἄπειρος εἴη κτ ἑ. : οἷον· καὶ ἐν τούτοις τοῖς ἀγνώστοις οὐ διημάρτανε τῆς κρίσεως. τό τε ἄμεινον ἢ χεῖρο ν : ὡς ἐδήλωσε καὶ ἐπὶ τῶν νεῶν τῆς κτίσεως καὶ ἐπὶ τῆς Σαλαμῖνος καὶ ἀλλαχοῦ ABFGc 2 ʃ τὸ συνοῖσον ἢ τὸ βλαπτικόν. μάλιστ α : τῶν ἄλλων δηλονότι. αὐτοσχεδιάζει ν : ἑτοίμως λέγειν. τελευτὴ Θεμιστοκλέους c 2 φαρμάκῳ ἀποθανεῖν αὐτό ν : αἷμα γὰρ ταύρειον πιὼν ἀπέθανεν ABFGc 2 ἀδύνατον νομίσαντα κτ ἑ. |
| 1 138 4 [5] | : τοὺς μακροὺς ἐπαίνους ἐν τούτοις ἀνέτρεψας, Θουκυδίδη, ἄφρονος ἔργον ἀνδρὸς δεδρακέναι δείξας. εἰ γὰρ τὸ μέλλον, ὡς ἔφης, προέβλεπεν ὁ Θεμιστοκλῆς, πῶς ἃ μὴ ἦν δυνατὸς τελέσαι ὑπέσχετο, μὴ προγνοὺς ὡς ἡ τῶν Ἑλλήνων ἰσχὺς ἀκαταγώνιστος ἦν ἐκ τῶν προλαβόντων; τῇ Ἀσιαν ῇ : δύο γάρ εἰσι Μαγνησίαι, Θεσσαλὴ καὶ Ἀσιανή ABFc 2 ʃ ἔστι γὰρ καὶ Θεσσαλική (?) G Μυοῦντ α : πόλις Καρίας ὁ Μυοῦς ABFGc 2 τὰ μὲν κατὰ Παυσανίαν κτ ἑ. |
| 1 138 6 [5] | : ὥσπερ σχετλιάζων καὶ ἀνοιμώζων ταῦτά φησιν ὁ συγγραφεύς ABFGc 2 Περὶ τῶν ἐναγῶν τῆς ἐλάσεω ς : καὶ ἄλλας γὰρ ἐποιήσαντο, [τὸ] ἀπελάσαι τοὺς ἐννέα ἄρχοντας ABFGc 2 ψήφισμ α : ὃ ἔγραψε Περικλῆς ABFGc 2 ἐν ᾧ : ψηφίσματι g αὐτού ς : τοὺς Μεγαρεῖς G τοῖς λιμέσ ι : οὐ τοῦ Πειραιῶς μόνον, ἀλλὰ παντὸς λιμένος ὧν ἦρχον οἱ Ἀθηναῖοι ABFGc 2 ὑπήκουο ν : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 1 139 2 [10] | ἐπικαλοῦντε ς : ἰδίως εἶπε νῦν ἀντὶ τοῦ ἐγκαλοῦντες ABFc 2 ἐπεργασίαν ( ἐ π ’ ἐρ γ.) : περιττὴ ἡ ἐπί πρόθεσις ABFc 2 τῆς γῆς τῆς ἱερᾶ ς : τὴν γῆν λέγει τὴν μεταξὺ Μεγάρων καὶ τῆς Ἀττικῆς, ἥντινα ἀνέθεσαν ταῖς Ἐλευσινίαις θεαῖς. τὴν αὐτὴν δὲ λέγει καὶ ἀόριστον. ἀόριστος δέ ἐστιν ἡ μὴ ἔχουσα ὅρους μηδὲ σπειρομένη· ἡ γὰρ σπειρομένη ὅρους ἔχει, ἅτε οὖσα μεμερισμένη ἕως οὗ ἐστιν ἑκάστου τὸ δίκαιον τῆς διακρατήσεως ABFGc 2 τῆς ἀορίστο υ : τῆς πολλῆς. ἀνδραπόδων ὑποδοχή ν : ὡς ὅτι δούλους αὐτῶν ἀποφεύγοντας ἐδέχοντο ABFc 2 λεγόντων ἄλλο μὲν οὐδέ ν : οἷον περὶ Ποτιδαίας καὶ τῶν ἄλλων ABFGc 2 γνώμα ς : βουλάς. |
| 1 139 3 | ἅπα ξ : παντελῶς A ὡς μὴ ἐμπόδιον εἶναι τὸ ψήφισμ α : τὸ ψήφισμα οὐ τὸ Μεγαρέων, ἀλλὰ τὸ μὴ εἶναι αὐτονόμους τοὺς Ἕλληνας ABFc 2 καθελεῖ ν : τὸν πόλεμον ABFc 2 Τῆς μὲν γνώμης κτ ἑ. |
| 1 140 1 [10] | : δημηγορία Περικλέους θʹ ABCFG ὀργ ῇ : διανοίᾳ, τρόπῳ, σκοπῷ ABFGc 2 ἀναπειθομένου ς : περιττὴ ἡ ἀνά· τουτέστι πειθομένους ABFc 2 πρὸς δὲ τὰς ξυμφορά ς : πρὸς τὰ συμβαίνοντα ABFGc 2 τρεπομένου ς : μεταβαλλομένους. τοῖς κοινῇ δόξασιν .. . βοηθεῖ ν : καὶ μὴ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἀπολιγωρεῖν τὸν πόλεμον μηδὲ τὸν συμβουλεύσαντα αἰτιᾶσθαι ABFGc 2 ἢ μηδὲ κατορθοῦντα ς : ἀντὶ τοῦ ἢ μηδὲ κατορθούντων· ἀντίπτωσις γάρ ABFc 2 ἐνδέχεται γὰρ κτ ἑ. : κατασκευή ABFGc 2 τὰς ξυμφορά ς : τὰς ἀποβάσεις. ἀμαθῶ ς : ἐσφαλμένως. πρότερο ν : ὅτε ἐκώλυον τὸ τεῖχος γενέσθαι ABFGc 2 εἰρημένο ν : ἐν ταῖς σπονδαῖς ταῖς τριακοντούτεσι ABFGc 2 ʃ ὑπεσχημένου ὄντος τοῦ πράγματος. |
| 1 140 2 [5] | τῶν διαφορῶ ν : τῶν ὑποθέσεων ἐξ ὧν διάφορα φρονοῦμεν. δέχοντα ι : λύειν τὰ διάφορα ταῖς δίκαις. βούλονται δὲ πολέμῳ μᾶλλον κτ ἑ. : τυραννικῶς ABFGc 2 λόγοι ς : διαδικασίαις. καθαιρεῖ ν : ἀκυροῦν. |
| 1 140 4 | προύχοντα ι : προβάλλονται ABFGc 2 αἰτίαν ὑπολίπησθ ε : ἀντὶ τοῦ αἰτιάσησθε ABFGc 2 πεῖραν τῆς γνώμη ς : εἴτε φοβούμεθα Λακεδαιμονίους εἴτε καὶ μή ABFGc 2 οἷ ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 1 140 5 [5] | τοῦτ ο : τὸ καθελεῖν τὸ Μεγαρέων πινάκιον. ἀπισχυρισάμενο ι : ἀπ’ ἰσχυροῦ ποιησάμενοι F ʃ ἰσχυρῶς ἀπαγορεύσαντες. προσφέρεσθα ι : ὁμιλεῖν. Ὑπακούει ν : πάντοτε, ὁσάκις ἂν κελευώμεθα ABFc 2 βλαβῆνα ι : ἐκ τῆς φύσεως τοῦ πράγματος. |
| 1 141 1 [5] | ἢ εἰ πολεμήσομεν κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ διανοήθητε ABFc 2 ξὺν φόβ ῳ : ἐὰν γὰρ ὑπακούσωμεν αὐτοῖς, φησίν, ἐν τούτῳ, λοιπὸν καὶ περὶ τῶν ἄλλων δεδοίκαμεν ABFGc 2 δικαίωσι ς : κέλευσις, πρόσταξις ABFc 2 ʃ αὐθεντία c 1 ʃ τὸ δικαιοῦν διὰ μικρὰν πρόφασιν μὴ δέχεσθαι πόλεμον. πρὸ δίκη ς : πρὸ τοῦ δικάσασθαι ABFGc 2 οὐκ ἀσθενέστερα ἕξομε ν : οὐκ ἀσθενεστέρως διακεισόμεθα. |
| 1 141 3 | αὐτουργο ί : δι’ ἑαυτῶν τὴν γῆν ἐργαζόμενοι, σπάνει δούλων ABFGc 2 ἄπειρο ι : ἀδίδακτοι. ὑπὸ πενία ς : τῶν πόλεων δηλονότι. πληροῦντες (codd. |
| 1 141 4 | ): ἀνδρῶν δηλονότι. ἀπὸ τῶν αὐτῶν (codd.): ἐξ ὧν ἔχουσιν. θαλάσσης εἰργόμενο ι : θαλασσοκράτορες γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ABFGc 2 αἱ βίαιοι ἐσφορα ί : οἱ γὰρ Λακεδαιμόνιοι, ἅτε πένητες, βιαίως εἰσέφερον ABFGc 2 ἀνέχουσ ι : βαστάζουσι c ʃ σώζουσι G ʃ αὐξάνουσι. |
| 1 141 5 [10] | τὸ μέ ν : τὸ τῶν σωμάτων, ὡς σώσοντες αὐτὰ ἐκ τῶν πολέμων. δεῖ δὲ ὑποστίξαι εἰς τὸ μέν ABFGc 2 πιστό ν : βέβαιον. τὸ δ έ : τὸ τῶν χρημάτων οὐκ ἔστι, φησί, βέβαιον, ὅπως μὴ δαπανηθῶσι ABFGc 2 μὴ οὐ προαναλώσει ν : σημείωσαι· μὴ προαναλώσειν τὰ χρήματα πρὸ τοῦ πολέμου τὸ βέβαιον οὐκ ἔχουσιν. οἱ δ’ αὐτουργοὶ τοῦ πολέμου τὸ πιστὸν ἔχουσιν ὅτι περιγενήσονται, διότι τοῖς κινδύνοις ὑπομένειν ἐμελέτησαν c 1 πολεμεῖν δὲ κτ ἑ. |
| 1 141 6 [5] | : καθὸ μόνοις τοῖς σώμασι θαρσοῦσιν, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὸς τοῖς σώμασι καὶ τοῖς χρήμασιν ABFGc 2 ἀντιπαρασκευή ν : ἀνθόπλισιν. μήτε βουλευτηρίῳ ἑνὶ χρώμενο ι : αὐτόνομοι γὰρ πάντες ABFGc 2 οὐχ ὁμόφυλο ι : οἱ μὲν γὰρ Δωριεῖς, οἱ δὲ Αἰολεῖς, οἱ δὲ Βοιωτοί ABFGc 2 τὰ οἰκεῖα φθεῖρα ι : ἐκ τοῦ πολεμεῖν τῇ ἀπουσίᾳ ʃ ἰστέον ὅτι τὴν τῆς δημοκρατίας διαβολὴν πᾶσαν ἐνταῦθα ἔθηκε ABFGc 2 χρόνιο ι : διὰ χρόνου πολλοῦ. |
| 1 141 7 [5] | μορί ῳ : μορίῳ ἡμέρας βουλεύονται. βλάψει ν : τὰ κοινά ABFG Κωλύσοντα ι : ἀντὶ τοῦ κωλυθήσονται ABFc 2 σχολ ῇ : βραδέως. |
| 1 142 1 | διαμέλλωσ ι : βραδύνωσι. οὐ μενετο ί : οὐ μένουσι, φησίν, ἀλλ’ εἰσὶν ὀξεῖς ABFGc 2 ἡ ἐπιτείχισι ς : ἐπιτείχισίς ἐστι τὸ πόλιν τινὰ ἑτέραν πλησίον ἄλλης τειχίσαι διὰ τὸ φρουρεῖν καὶ λυμαίνεσθαι τὴν γῆν ABFGc 2 τὴν μέ ν : τὴν ἐπιτείχισιν ABFG ἀντίπαλο ν : ἀντίπαλος ἴσος Patm. |
| 1 142 3 | ἐκείνοις ἡμῶν ἀντεπιτετειχισμένω ν : δυνατῶν ὄντων ἡμῶν ἀντεπιτειχίσαι ἐκείνοις. καταδρομαῖ ς : ἐφόδοις. |
| 1 142 4 | αὐτομολίαι ς : δεχόμενοι τοὺς αὐτομόλους δούλους ABFGc 2 ἀπὸ τῶν Μηδικῶ ν : ἀλλὰ δηλονότι καὶ πρὸ τῶν Μηδικῶν ABFc 2 ἐν τῷ μὴ μελετῶντ ι : ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ μὴ μελετᾶν ABFc 2 ὥσπερ καὶ ἄλλο τ ι : ἢ ἐπιτήδευμα ἢ πρᾶγμα ABFc 2 ἐκείν ῳ : τῷ ναυτικῷ. |
| 1 143 1 [25] | Εἴ τε καὶ κινήσαντες κτ ἑ. : τοῦτό φησιν, ὅτι οὐ δεινόν, εἰ Λακεδαιμόνιοι μισθῷ μείζονι ἀπὸ τῶν Ὀλυμπίασιν ἢ Δελφοῖς χρημάτων ἐπειρῶντο ὑποκλέπτειν τοὺς ἡμετέρους συμμάχους· τοὐναντίον γὰρ ἂν ἦν δεινόν, εἰ πρὸς ἄλλους μετὰ τῶν ἡμετέρων μετοίκων εἰσέβαλλον, μὴ ὄντων ἡμῶν ἀντιπάλων. βούλεται δὲ διὰ τούτων δεῖξαι ὅτι οἱ Λακεδαιμόνιοι μεθ’ ἡμῶν μὲν ἢ μετὰ τῶν ἡμετέρων συμμάχων ἰσχυροί εἰσι, καὶ δεινὸν ἔνθα εἰσβάλλοιεν· μόνοι δὲ αὐτοὶ μετὰ τῶν ἰδίων συμμάχων ἀδύνατοι, μήτε ναυτικὸν ἔχοντες μήτε πολέμων ἐμπειρίαν. νῦν δὲ τοῦτο ἡμῶν ὄντων, ἤγουν ἀντιπάλων, οἷον κυβερνήτας ἔχομεν πολίτας καὶ τὴν ναυτικὴν ἐμπειρίαν, ὡς δὲ καὶ πολεμικήν, οὐ δεινόν, εἰ Λακεδαιμόνιοι καθ’ ἡμῶν ἥκοιεν. μὴ ὄντων κτ ἑ. : τῶν Λακεδαιμονίων μὴ ὄντων, καὶ αὐτῶν ναυτικῶν ὄντων ABFc 2 δεινὸν ἂν ἦ ν : εἰ ἦν αὐτοῖς, φησί, κατ’ ἄλλων ὁ πόλεμος, μὴ καθ’ ἡμῶν, οἳ καὶ πολίτας ἔχομεν κυβερνήτας, δεινὸν ἂν ἦν ἐκείνοις τὸ τοὺς Λακεδαιμονίους λαβεῖν τοὺς ἡμετέρους ξυμμάχους· νῦν δὲ καθ’ ἡμῶν ὄντος αὐτοῖς τοῦ πολέμου, οὐκ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο δεινόν. τὸ δὲ εἰσβάντων αὐτῶν τε καὶ τῶν μετοίκων περὶ Λακεδαιμονίων λέγει, ὅτι ἔμελλον δεινοὶ εἶναι ἐκείνοις, εἰσβάντες κατ’ αὐτῶν μετὰ τῶν ἡμετέρων ἀποίκων, οὓς ὑποκλέπτουσιν ἐξ ἡμῶν. ἄλλοι δὲ οὕτω φασίν, ὅτι δεινὸν ἡμῖν ἔμελλεν εἶναι τοῦτο, ὑποκλέπτειν τοὺς παρ’ ἡμῖν ξένους τῶν ναυτῶν, εἰ μὴ ἱκανοὶ ἦμεν ἡμεῖς, καὶ οἱ μέτοικοι ἐλθεῖν κατ’ αὐτῶν καὶ ἐκτὸς τῶν ξένων. νῦν δὲ οὐκ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο δεινόν, ἐπειδὴ ἱκανοί ἐσμεν καὶ χωρὶς τῶν ξένων ἐλθεῖν κατ’ αὐτῶν μετὰ τῶν μετοίκων ἡμῶν, τουτέστιν Ἰώνων ABFc 2 τόδ ε : τὸ ἀντιπάλους ἡμᾶς αὐτοὺς μετὰ τῶν μετοίκων εἶναι αὐτοῖς ABFc 2 οὐδεὶς ἂν δέξαιτο κτ ἑ. |
| 1 143 2 [5] | : οὐδεὶς ἄν, φησί, θελήσειε ξένος τὴν πατρίδα φεύγειν καὶ μετὰ τῶν ἀσθενεστέρων, τουτέστι Λακεδαιμονίων, ἀγωνίζεσθαι διὰ μισθὸν ὀλιγήμερον. τὸ δὲ τὴν πατρίδα φεύγειν δηλοῖ ὅτι σύμμαχοι καὶ ὑπήκοοί εἰσιν αὐτῶν. καὶ δῆλον ὅτι, ἐὰν τοῖς Λακεδαιμονίοις διὰ μείζονα μισθὸν προσχωρήσωσι, διωχθήσονται ὑπὸ τῶν ἀστῶν ἕκαστος βιαζόμενος πολιορκουμένων ὑπὸ Ἀθηναίων διὰ τὴν ἀπόστασιν τῶν ναυτῶν ABFGc 2 τήν τε αὐτο ῦ : κατοικίαν. τῆς ἥσσονο ς : ἥσσονες γὰρ τὰ θαλάσσια οἱ Λάκωνες ABFGc 2 ἤν τ ε : ὁ τε περισσός ABc 2 οὐκέτι ἐκ τοῦ ὁμοίου ἔσται κτ ἑ. |
| 1 143 4 [5] | : πλέον, φησί, βλαβήσονται μέρους τῆς Πελοποννήσου δῃωθέντος ἤπερ ὅλη ἡ Ἀττική. κατὰ πολὺ γὰρ μείζων ἡ Πελοπόννησος ABFGc 2 τὸ τῆς θαλάσσης κράτο ς : ὅπερ ἔχομεν δηλονότι ABFGc 2 εἰ γὰρ ἦμεν νησιῶτα ι : δηλονότι ἡμεῖς BF τίνες ἂν ἀληπτότεροι ἦσα ν : δηλονότι 〈ἢ〉 ἡμεῖς· οὐ γὰρ ἔχουσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι ναῦς. |
| 1 143 5 [5] | χρὴ οὖν ἡγήσασθαι ἡμᾶς νησιώτας καὶ ὡς νῆσον τὴν πόλιν οἰκεῖν, τῶν ἀγρῶν μὴ φροντίζοντας ABFGc 2 οἰκία ς : τὰς ἐν τοῖς προαστείοις ABFGc 2 αὖθι ς : εἰς τὸ μέλλον. ἡσυχάσουσ ι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ὀλόφυρσι ν : θρῆνον, λύπην FGc 2 ποιεῖσθα ι : χρὴ δηλονότι. τῶν σωμάτω ν : τῶν ἀνδρῶν FG τάδ ε : τὰ κτήματα. οὐχ ὑπακούσεσθ ε : οὐχ ὑπείξετε. Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κτ ἑ. |
| 1 144 1 | : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 ἀρχήν τε μὴ ἐπικτᾶσθα ι : αἰνίττεται Σικελίαν καὶ Ἰταλίαν, ἧς ἐπεθύμουν κρατῆσαι ABFGc 2 διανοία ς : ἐπιβουλάς. ἐκεῖν α : τὰ περὶ Σικελίας BFGc 2 ἢν καὶ Λακεδαιμόνιοι ξενηλασίας μὴ ποιῶσ ι : ἀδύνατον αὐτοῖς ἀντέθηκεν, ὅπερ ἐκεῖνοι ποιεῖν οὐκ ἠνέσχοντο ABFGc 2 ʃ τὸ τοὺς ξένους ἐλαύνειν Patm. |
| 1 144 2 [5] | ἐκεῖν ο : τὸ περὶ Μεγαρέων ψήφισμα ABFGc 2 τόδ ε : τὸ ξενηλατεῖν ABFGc 2 τοῖς Λακεδαιμονίοι ς : οἶμαι τὸ τοῖς Λακεδαιμονίοις ἁμάρτημα τοῦ γραφέως ἐνθέντος τῷ κειμένῳ, ὅπερ ἦν ἑρμηνεία τοῦ σφίσι ἔξωθέν τινι πρότερον ἐπιτεθεῖσα. ἐπιτηδείω ς : ὀλιγαρχικῶς ABF πολεμεῖ ν : ἡμᾶς δηλονότι. |
| 1 144 3 | ἔκ τε τῶν μεγίστων κινδύνων ὅτι κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰδέναι χρή ABFGc 2 ὑποστάντε ς : δεξάμενοι. |
| 1 144 4 [5] | οὐκ ἀπὸ τοσῶνδ ε : οὐκ ἀπὸ τοσαύτης παρασκευῆς, ἀλλὰ ἐλάσσονος BFGc 2 γνώμ ῃ : συνέσει, φρονήσει ABFGc 2 γνώμῃ τε πλέονι ἢ τύχῃ κτ ἑ. : ἐπὶ πλέον ἐνταῦθα τῶν ἄλλων ἡ Γοργίειος ἐλήφθη παρίσωσις, καὶ ἔστιν οὐκ ἄχαρις διὰ τὴν ταχεῖαν πλοκὴν τοῦ ὀνόματος. ὧ ν : τῶν πατέρων. |
| 1 144 5 | ἐπιγιγνομένοι ς : παισὶν ἡμῶν δηλονότι. Γνώμ ῃ : βουλῇ. |
| 1 145 1 | ἔφρασ ε : ἡρμήνευσεν. τὸ ξύμπα ν : τὸ κεφάλαιον ABFGc 2 ἐπὶ ἴσῃ καὶ ὁμοί ᾳ : ἐξ ἰσοτιμίας καὶ οὐχὶ κελευόμενοι FGc 2 οἱ μέ ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. Ἐν αὐταῖ ς : ταῖς αἰτίαις καὶ διαφοραῖς ABFGc 2 ἀκηρύκτω ς : ἄνευ κηρυκείου, ὡς πρὸς φίλους δῆθεν. |
| 1 146 1 [5] | οἱ γὰρ πρὸς ἐχθροὺς ἀπιόντες ἀσφαλείας ἕνεκεν, ὁσάκις ἠβούλοντο, μετὰ κηρυκείου ἀπῄεσαν, οὓς ἀνόσιον ἡγοῦντο καὶ ἀσεβὲς κακουργεῖν ABFGc 2 ἐνθένδ ε : ἀπὸ τῆσδε τῆς αἰτίας. |
| 2 1 1 [45] | ʃ ..... ἐστὶν ὁ[μοίως κα]ὶ τὸ ἔνθα O ἐν ᾧ : πολέμῳ. ʃ ἀντὶ τοῦ ἐξ οὗ καὶ ἀφ’ οὗ ABFc 2 ἐπεμείγνυντ ο : ἐπιμιξίαν εἶχον. ἀκηρυκτ ὶ : ἄνευ κυρυκίου ὥστε ἐχθροί BFc 2 ʃ ἄνευ κηρυκείου μᾶλλον καὶ προκαταγγέλσεως. πα ρ ’ ἀλλήλου ς : ἀντὶ το]ῦ πρὸς ἀλλή[λους] συνή[θει λέξε]ι O ʃ παρ’ ἀλλήλους ἐρχόμενοι. καταστάντε ς : ἀρχὴν τοῦ πολέμου ποιήσαντες. κατὰ θέρος καὶ χειμῶν α : Διονύσιος [ὁ] Ἁλικαρνασσεὺς ἐν τῷ περὶ Θουκυδίδο[υ] συντάγματι περὶ οὐ πολλῶν μ[έ]μφεται τὸν Θουκυδίδην, τὰ δ’ ἀν[ω]τάτω τρία κεφάλαια διέξεισιν, ὅ[τι] τε οὐκ ἄρχοντας καὶ Ὀλυμπιάδα[ς ὡ]ς οἱ λοιποὶ προτέθεικε τῶν χ[ρόνω]ν ἀλλ’ ἰδίως θέρη καὶ χει[μῶν]ας, καὶ ὅτι διέσπακε καὶ διῄ[ρηκ]ε τὴν ἱστορίαν καὶ συγκό[πτει] τὰ πράγματα οὐκ ἀπα[ρ]τίζω[ν τ]ὰ[ς] περὶ ἑκάστων διηγ[ή]σεις ἀ[λλ]ὰ ἀπ’ ἄλλων ἐπ’ ἄλλα τρεπόμενος πρ[ὶ]ν τελειῶσαι, καὶ ὅτι τὴν ἀληθῆ τοῦ πολέμου αἰτίαν εἰπὼν ὡς σφόδρα αὐτὸς ἐξητακώς, ὅτι δι’ εὐλάβειαν τῆς ἰσχύος τῶν Ἀθηναίων ἐπολέμησαν αὐτοῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι, οὐ μὰ Δία διὰ τὰ Κορκυραϊκὰ ἢ Ποτειδαιατικὰ καὶ τὰς παρὰ τοῖς πολλοῖς λεγομένας αἰτίας, ὅμως οὐκ ἀπὸ τούτων ὧν ἔκρινεν αὐτὸς διηγεῖται ἐκ[ε]ῖθεν ἀρξάμενος ἀφ’ οἵων πραγμάτων μετὰ τὰ Περσικὰ ηὐξήθησαν οἱ Ἀθηναῖοι, ἀλλὰ πάλιν ἐπὶ τὰς κοινὰς αἰτίας τρέπεται. τοιαῦτα μὲν ὁ Διονύσιος· εἰκότως δ’ ἄν τις πρὸς αὐτὸν προπετῶς οὕτως [μεμφόμενον ἀντεγκαλέ]σε[ι]εν [ὅ]τι .............. τοσο ...... ε .. τ ............ τῶν πραγμάτων ς ............. ν λογισμὸν ὃς καὶ α ............ νος παρέδωκεν ε ............ αν. ἡ γὰρ κατὰ ἄρχ[οντας διάθεσις] καὶ κατ’ Ὀλυμπιάδ[ας οὔπω ἐγεγόνει] ἐν πλάτει καὶ οὐκ ............. ν οὐδ’ ὡς Ἡρόδοτ[ος ........... ]υτοῦ συνεχῶς τ ................. υς ποικίλον .............. μον γράφω[ν ............... ] οἷον τῇ τοῦ .......... ο .. αστους α ........... [τὰ] Πλα[τ]αϊκὰ ἀπὸ [τῶν πρώτων] μέχρι τῶν ὑστάτων [διεξελθόν]τα, εἶτα πάλιν πάσας τὰς [ἐσ]βολὰς τῶν Πελοποννη[σί]ων [ἐ]παλλήλους γράφειν, [τὰ] 〈δὲ〉 Κ[ορ]κυραϊκὰ ἐφεξῆς διαφέροντ[α] τοῖς χρόνοις. πάντα γὰρ ἂν συν[έ]χεεν ἢ πάλιν ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς χ[ρό]νους ἀνέτρεχεν ἀπρεπῶς κα[ὶ] ἀλόγως. οὐ γὰρ μία ὑπόθεσις ἦν οὐδὲ ἐν ἑνὶ χρόνῳ ἢ τόπῳ, ἀλλὰ πολλαὶ καὶ πολλαχοῦ καὶ κατὰ πολλοὺς καιρούς. καὶ μὴν εἰ καὶ κατὰ ἄρχοντα〈σ〉 ἔγραφεν, ἀνάγκη πάλιν ἦν διαιρεῖν τὰ πράγματα· ἐπ’ ἄλλων γὰρ καὶ ἄλλων ταῦτα ἀρχόντων συνέβαινεν· ὅταν δέ τις ἓν κεφάλαιον γράφῃ, μόνον συνεχῶς εἴρει. ἑαυτῷ οὖν ἐ〈ν〉αντία λέγει ὁ Διονύσιος· καὶ γὰρ εἰ κατ’ ἄρχοντας ἔδει γράφειν ὥς φησιν, ὁμοίως ἐχρῆν διαιρεῖν τὰ π[ρ]άγματα ἀκολούθ[ως τοῖς ἄρχ]ουσιν. [ἐ]άν γέ τοι συνείρῃ [τὰ πράγματ]α καὶ [μ]ὴ κωλύωσιν οἱ χρ[όνοι ἐφεξ]ῆς [ὁ Θου]κυδίδη[ς] διηγε[ῖται, οἷον . ι ........... τῇ ζʹ συν[εχῶς .............. ]ται . οὐδ’ εἰ τ .................... ροι κατο .................... ικα κα[τ]οικι ......... ........ πολλ[ὰ]ς κεφα[λὰς .......... ἐξ]ετάζειν. ὁ δὲ Δ[ιονύσιος . |
| 2 1 1 (50) [65] | .... ] ἔξωθεν παραβα ............ μεταβάσεις μεταξ[ὺ τῶν πρασσομέν]ων οὐκ ἐπιτιμᾷ [Ἡροδότῳ ..... ]ν προκειμένην ί ....... ν ..... τὰ Αἰγ[ύ]πτια καὶ Λυδ[ιακά, π .. δὲ ο ....... α .. ασῃ . λ ..... ἀκριβῶς ....... αχ .. ...... α . πρὸς δὲ τὸ [τὴν ἀρχὴ]ν τῆ[ς ἱστορί]ας μὴ ἀπὸ τῆς τῶ[ν Ἀθ]ηνα[ί]ων αὐξήσεως πεποιῆσθαι τὸν [Θ]ουκυδίδην, ἥνπερ φησὶν ἀληθεστέραν αἰτίαν εἶναι τοῦ πολέμου, πρῶτον μὲν ῥητέον ὡς οὐκ ἔμελλε τὸν Πελοποννησιακὸν προθ[έ]μενος συγγράφειν πόλεμον πλείους πολέμους ἀπὸ τῶν Περσικῶν αὐτῶν σχεδὸν ἀφ’ ὧν πρώτων ηὐξήθησαν Ἀθηναῖοι ἐπεισάγειν ἐν προσθήκης μέρει· ἔξω γὰρ τέλεον τῆς ὑποθέσεως ἐγίνετο. ἔπειτ’ ἐνθυμητέον ὅτι πᾶς συγγραφεὺς ὀφείλει τὰς φανερὰς καὶ θρυλ[ο]υμένας αἰτίας τῶν πραγμάτων ἐν πρώτοις ἀκριβῶς ἀφηγεῖσθαι, εἰ δέ τινων ἀφανεστέρων ὑπονοεῖ τοῦτο ἐπι lacuna σθαι ὁ Δ lacuna τοι κατ lacuna καὶ πε lacuna ἀ]νὰ μέσ[ον lacuna Ὁμηρικ[ῶς lacuna χων α lacuna ἐ]πιεικῆ lacuna συκοφ[αντ’ lacuna O τέσσαρακτ λ. |
| 2 2 1 [10] | : τοῦτο πρὸς τὸ, Ἄρχεται δὲ ὁ πόλεμος· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABFc 2 αἱ τριακ [ οντούτεις σπονδα ί ] α ὗ ] ται κατα lacuna τεις κα lacuna κον ὡς lacuna δης κ[ O Εὐβοίας ἅλωσι ν : ἣν ἐν τῇ πρώτῃ λέγει ABFGc 2 ἐπὶ Χρυσίδο ς : ἡ Χρυσὶς ἱέρεια ἦν ἐν Ἄργει· ἠρίθμουν δὲ τοὺς χρόνους οἱ Ἀργεῖοι ἀπὸ τῶν ἱερειῶν ABFGc 2 ʃ τι lac. κ lac. πρ lac. τη lac. τα οὐκ ε lac. φασί τινο lac. καὶ κατ’ Ὀλ[υμπιάδας?] ὁρίσαι του lac. οὐ δοκιμα lac. τὸ προστα lac. O ἔτι δύο μῆνα ς : ὅρα τὴν ἀκρίβειαν τοῦ χρόνου. τουτέστι δέκα μῆνας· κατ’ ἐνιαυτὸν γὰρ ἠλλάσσοντο ABFGc 2 ἡγοῦντ ο : ἦρχον e 2 βοιωταρχοῦντε ς : οἱ τῶν Βοιωτῶν ἄρχοντες· ἦσαν γὰρ οἱ πάντες ἕνδεκα ABFGc 2 ἐς Πλάια ν : [ἡ πό]λις ἑνι[κῶς λέγεται. καὶ Ὅμηρος] οἱ τε Πλά[ταιαν ἔχον (Β 504) O ἰδίας ἕνεκα δυνάμεω ς : ἀντὶ τοῦ αὐτοὶ δυνατοὶ γενέσθαι ABFGc 2 τὴν πόλιν Θηβαίοις προσποιῆσα ι : ἵνα μὴ δημοκρατῆται ABFGc 2 θέμενοι δ ὲ : ἀντὶ τοῦ περιθέμενοι ἑαυτοῖς. |
| 2 2 4 [15] | Ὅμηρος· σάκε’ ὤμοισιν ἔθεντο (cf. Κ 149). ἀνόητον γὰρ τὸ μεταξὺ πολεμίων ὄντας μὴ περικεῖσθαι τὰ ὅπλα. τοῦτο δὲ εἶπεν, ὅτι ἐν τῇ ὁδῷ τυχὸν ἐβάσταζον αὐτά, ὡς δ’ εἰς τοὺς πολεμίους ἦλθον, ἐνεδύσαντο ABFGc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ θ[έντες lac. θέμενος lac. καὶ θρεψάμ[ενος ἀντὶ τοῦ θρέψας]. τὸ δὲ θέμενοι ἀν [ τ ὶ : τοῦ ἀπο[θ]έμενοι καὶ στρατοπ[εδε]υσάμενοι ἐν τῇ ἀγορᾷ O τοῖς μὲν ἐπαγαγομένοι ς : τοῖς προδόταις BF ἔργο υ : φόνου δηλονότι. γνώμη ν : βουλήν. ʃ ἔγνωσαν δὲ φιλικοῖς κηρύγμασιν χρῆσθαι καὶ εἰς φιλίαν ὑπαγαγέσθαι· λέγουσι γὰρ ἐπιτηδείους τοὺς φί[λ]ους O ἐπιτηδείοι ς : πρὸς φιλίαν. φιλία ν : τῶν Θηβαίων ABFc 2 κατὰ τὰ πάτρι α : ἔθη δηλονότι. ξυμμαχεῖ ν : τοῖς Θηβαίοις. τίθεσθαι πα ρ ’ αὐτοὺς τὰ ὅπλ α : ἀντὶ τοῦ σὺν αὐτοῖς ὁπλίζεσθαι ABFGc 2 πα ρ ’ αὐτοὺ ς : πλησίον αὐτῶν. σφίσ ι : τοῖς Θηβαίοις. προσχωρήσει ν : προσνεύσειν. ἐξαπιναίω ς : ἀπροσδοκήτως. |
| 2 3 1 | τοὺς λόγους δεξάμενο ι : παρὰ τῶν Θηβαίων. ἡσύχαζο ν : οἱ Θηβαῖοι δηλονότι ἡσύχαζον ABFc 2 (ad ἐνεωτέριζον pertinet) πω ς : κατά τινα τρόπον· συντακτέον δὲ οὕτω, πράσσοντες δὲ κατενόησάν πως ABFGc 2 ἐπιθέμενο ι : μετὰ βάρους ἐπελθόντες τοῖς Θηβαίοις. |
| 2 3 2 | οὐ βουλομένῳ ἦ ν : Ἀττικὴ ἡ φράσις ABF ἐπιχειρητέα εἶνα ι : τῷ συνήθει σχήματι κέχρηται ἀντὶ τοῦ ἐπιχειρητέον O τοὺς κοινοὺς τοίχου ς : τοὺς μεταξὺ τῶν οἰκούντων ABFGc 2 διορύσσοντες τ . |
| 2 3 3 | κ . τ. : ἵνα μὴ ἐν ταῖς οἰκίαις μόνον ξυλλεγῶσιν ABFc 2 κατὰ φῶ ς : ἐν τῷ φωτί. |
| 2 3 4 [5] | σφίσιν ἐκ τοῦ ἴσου γίγνωντα ι : ἰσοπαλὴς ἡ μάχη γένηται. φοβερώτερο ι : φοβερώτεροι, οἱ Θηβαῖοι. σφετέρας δέ, τῆς Πλαταιέων ABFc 2 προσέβαλο ν : προσέπεσον. ᾖσαν: δισυλλάβως ἀναγνωστέον ἦσαν. οἱ μὲν γὰρ Ἴωνες καὶ Αἰολεῖς διαιροῦσιν, οὗτοι δὲ ἀδιαιρέτως O ἔγνωσαν ἐξηπατημένο ι : καθὸ ἐνόμισαν προσχωρήσειν αὐτοῖς τοὺς Πλαταιεῖς ABFGc 2 τὰς προσβολά ς · τῶν Πλαταιέων. |
| 2 4 1 | ᾗ προσπίπτοιε ν : τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ ὅπου. αὐτῶ ν : τῶν ἀνδρῶν δηλονότι. |
| 2 4 2 [5] | ἄπειρο ι : ἀδίδακτοι. σκότ ῳ : σκότῳ ἀνωμάλως χρῆται, ἐνίοτε ὡς ἀρσενικῷ, ἐνίοτε δὲ ὡς οὐδετέρῳ O τελευτῶντος τοῦ μηνό ς : τοῦ κατὰ σελήνην λέγει μηνός· τουτέστιν ἐν συνόδῳ ABFGc 2 ʃ γιγνόμενος ἦν ὁ πόλεμος φθινούσης σελήνης. ἐμπείρους κτ λ. : ἤτοι οὕτως ῥητέον, ἐμπείρου[ς] δ’ ἔχοντες τοὺς διώκοντας εἰς τὸ μὴ ἐκφυγεῖν διεφθείροντο οἱ πολλοί, ὥστε παρέλκεσθαι τὸ ὥστε· ἢ τὸ ἄρθρον πλεονάσει τὸ τοῦ, ἐμπείρους δ’ ἔχοντε[ς] τοὺς διώκοντας ὥστε μὴ ἐκφυγεῖν διεφθείροντο οἱ πολλοί O ᾗ· ὅπου. |
| 2 4 3 [10] | στύρακ ι : τῷ σαυρωτῆρι καλουμένῳ. ἔστι δὲ τὸ ἔσχατον τοῦ δόρατος O ʃ στυράκιόν ἐστιν ὁ καλούμενος σαυρωτὴρ τῶν δοράτων ABFc 2 ʃ τὸ στυράκιον λαβών τις, φησί, τῶν Πλαταιέων ἐν τῷ μοχλῷ τῆς θύρας ἐνέβαλεν ἀντὶ βαλάνου. βάλανος δέ ἐστι τὸ εἰς τὸν μοχλὸν σιδήριον, ὃ καλοῦμεν μάγγανον. ἔνθεν καὶ ἡ κλεὶς καλεῖται βαλανάγρα παρὰ τὸ ἀγρεύειν τὴν βάλανον. ἄλλοι δὲ τὸ στυράκιον ἔλαβον τὸ ξύλον τοῦ ἀκοντίου, ἀνοήτως. πᾶν μὲν γὰρ οὐκ ἐδύνατο ἐν τῷ μοχλῷ κατακρυφθῆναι· εἰ δὲ ὑπερεῖχεν, ἀνεσπάσθη ἂν ὑπό τινος τῶν Θηβαίων ABFGc 2 ʃ βάλανο ς : ἡ κλείς Patm. ἐρήμου ς : ἀφυλάκτους c 2 ʃ εἰκὸς δὲ ταύτας τὰς πύλας οὕτως ἠμελῆσθαι, ὡς εἰρήνην ἀγόντων αὐτῶν καὶ οὐ δεδοικότων οὐδὲ ἐλπιζόντων ἐπιβουλήν ABFGc 2 ἐπεγένετ ο : τοῖς Πλαταιεῦσι. |
| 2 4 5 [5] | ξυνεστραμμένο ν : εἰς ἓν συνηγμένον ABFc 2 εἰ ς · οἴκημ α : πύργος ἦν τοῦ τείχους, ἔχων ἔνδοθεν ἀπὸ τῆς πόλεως εἴσοδον, οὐκέτι δὲ καὶ ἔξοδον ABFGc 2 πύλα ς : πύλαι, τοῦ τείχους· θύραι, τοῦ οἴκου ABFGc 2 ἄντικρυ ς : τὸ ἄντικρυς ἐνταῦθα μὲν ἐξ ἐναντίας, ἄλλῃ δὲ ἐπὶ τοῦ φανεροῦ κεῖται ABFGc 2 ὁρῶντε ς : ὡς ἐν ἡμέρᾳ λοιπόν AB ἀπειλημμένου ς : περιεργμένους. |
| 2 4 7 [5] | περιῆσα ν : ἔζων. ξυνέβησαν τοῖς Πλαταιεῦσ ι : συνέθεντο, εἰς συμβάσεις ἦλθον, μεταφορικῶς ἀπὸ τοῦ εἰς ταὐτὸ βαίν[ει]ν τοὺς ἐν παρατάξει διεστῶτας ἀλλήλων O ʃ ἀπὸ συνθήματος δηλονότι ABFc 2 χρήσασθα ι : ἀπὸ κοινοῦ ὁ καί· καὶ χρήσασθαι ABc 2 οὕτως ἐπεπράγεσα ν : ἐδυστύχησαν. |
| 2 5 1 | πανστρατι ᾷ : ὡ[ς lac. πανσυδίῃ πας lac. O ἅμ α : τὸ ἅμα πρὸς τὸ ἐπεβοήθουν ABFc 2 ἐχομένω ν : κρατηθέντων. |
| 2 5 4 | τὸ γεγενημένο ν : κατὰ τὴν πόλιν δηλονότι. καὶ κατασκευ ή : πραγματικὴ ὕλη. οἷα ἀπροσδοκήτο υ : [ἴσον] τῷ ἅτε ἀπροσδοκήτου O ὑπάρχει ν : λείπει ἐνέχυρον ABFc 2 ὑποτοπήσαντε ς : [ἀντὶ τοῦ ὑπο]πτεύσαντες καὶ κ[ . |
| 2 5 5 [5] | ....... τινὲς λέγουσι O δείσαντες περὶ τοῖς ἔξ ω : [ἀντὶ τοῦ] περὶ τῶν ἔξω, ὁμοί[ως ....... δαμασθείς. γράφετ[αι δὲ ..... O ἐν σπονδαῖ ς : ταῖς τριακοντούτεσιν ABFGc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Θηβαίοις. φασὶν αὐτού ς : οἱ Θηβαῖοι τοὺς Πλαταιεῖς. |
| 2 5 6 | εὐθύ ς : τὸ εὐθὺς οὐκ ἔστι παραχρῆμα, ἀλλ’ ἐξ εὐθείας καὶ ἀσκόπως ABFc 2 ξυμβαίνωσ ι : συμφωνῶσιν. τῆς γῆ ς : τῶν Πλαταιέων. |
| 2 5 7 | οὐδὲν ἀδικήσαντε ς : βλάψαντες τῶν Πλαταιέων. ἐσεκομίσαντ ο : συνέκλεισαν. πρὸς ὃν ἔπραξαν οἱ προδιδόντε ς : πρὸς ὃν ἐλθόντες οἱ προδιδόντες ἔπραξαν τὰ κατὰ σκοπόν. ἄγγελον ἔπεμπο ν : ὅτι ἐφόνευσαν Θηβαίους. |
| 2 6 1 [5] | λέγει δὲ τρίτον τοῦτον· τὸν γὰρ πρῶτον ἀπέστειλαν δηλοῦντα τὴν εἰσβολὴν Θηβαίων, τὸν δὲ δεύτερον τὴν σύλληψιν αὐτῶν, τοῦτον δὲ δηλοῦντα τὴν ἀναίρεσιν ABFGc 2 ἐν τῇ πόλε ι : τῇ Πλαταίᾳ. καθίσταντ ο : τουτέστι πρὸς πολιορκίαν εὐτρεπίζοντο, ὅπερ καὶ ἐγένετο μετ’ ὀλίγον ABFG ʃ ᾠκονόμουν. ἐν τῇ Ἀττικ ῇ : γῇ δηλονότι. |
| 2 6 2 | βουλεύσωσι περὶ αὐτῶ ν : ...... τῷ τοιούτῳ λέγει . δ . [ ...... . O αὐτῶ ν : τῶν κατασχεσθέντων δηλονότι. οὐ γὰρ ἠγγέλθ η : οὔπω ἦν ὁ τρίτος ἄγγελος ἐλθών ABFGc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. |
| 2 6 3 [10] | καὶ τῶν ὕστερον οὐδὲν ᾔδεσα ν : τοῦτο καθ’ ἑαυτὸ ἀναγιγνωσκέσθω. ἐὰν γὰρ τοῖς ἀνωτέρω ἐπισυναφθῇ, δοκεῖ ἀσύντακτον εἶναι. ὤφειλε γὰρ εἰπεῖν αἰτιατικῶς, εἰ πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λόγον ἐποιεῖτο. πρὸς ὃ λέγομεν, ὅτι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἐστὶν ὁ λόγος. φησὶ γὰρ ὅτι αὐτοὶ στείλαντες τοὺς πρὸ τούτου δύο ἀγγέλους οὐδὲν ἔτι τῶν συμβησομένων ἠπίσταντο, μέχρι οὖν παντὸς τοῦ ἔργου ἀποβάντος καὶ τὸν τρίτον ἐπέστειλαν c 2 ὁ δὲ κῆρυ ξ : ὁ τῶν Ἀθηναίων ABFGc 2 στρατεύσαντε ς : τὸ στρατεύσαντες ἰδίως νῦν εἴρηται ἀντὶ τοῦ μετὰ στρατιᾶς ἀφικόμενοι· οὐ γὰρ ὡς ἔθος ἐπὶ πολέμου. |
| 2 6 4 [10] | τῷ αὐτῷ δὲ τρόπῳ χρώμενοι οἱ Ἀθηναῖοι ἠμείψαντο καὶ αὐτοὶ τοὺς Πλαταιέας, καὶ ἔπεμψαν τά τε πρὸς τροφὴν συντελοῦντα καὶ δὴ καὶ τὰ πρὸς ἀσφάλειαν, καὶ ὑπεδέξαντο τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τοὺς παῖδας μετὰ τῶν ἀχρειοτάτων ἀνθρώπων. φησὶ δὲ τοιούτους τοὺς μὴ δυναμένους δηλονότι ἐξελθεῖν εἰς πόλεμον, οἷον τοὺς νοσοῦντας, τοὺς γέροντας c 2 σῖτόν τε ἐσήγαγο ν : [σῖτον ἐσήνεγ]καν· Ὅμηρος (Η 467) νῆες [δ’ ἐκ Λήμνοιο] παρέστασαν [οἶν]ον ἄ[γουσαι O φρουροὺς ἐγκατέλιπο ν : ἐγκ. δὲ ἔφη ἀντὶ τοῦ ἐν Πλαταίᾳ κατέλιπον c 2 ʃ οἵτινες καὶ συνεπολιορκήθησαν Πλαταιεῦσι ABFc 2 τοὺς ἀχρειοτάτου ς : τοὺς ἀχρήστους πρὸς πόλεμον. λαμπρῶ ς : φανερῶς, ἀναμφισβητήτως ABFGc 2 ʃ οὐκ ἐπὶ τοῦ μεγάλως ἐνταῦθα κεῖται ἡ λέξις, ἀλλὰ μεταληπτικῶς ἀντὶ τοῦ φανερῶς. |
| 2 7 1 [5] | προείρηται γὰρ ὅτι ῥίζα καὶ αἰτία καὶ ἀρχὴ τοῦ πολέμου τὰ κατὰ Πλάταιαν ἐγένετο καὶ οὐ πρόφασις· πρόφασις μὲν γὰρ ἦν φανερὰ τοῦ λόγου τὰ κατὰ Ἐπίδαμνον καὶ Κέρκυραν, ἔπειτα ἡ τῶν Ἀθηναίων αὔξησις, ἥτις ἀφανὴς μὲν ἦν τῷ λόγῳ, ἀληθεστάτη δὲ αἰτία. ταῦτα μὲν οὖν προφάσεις ἦσαν καὶ αἰτίαι τοῦ πολέμου, οὐ μέντοι καὶ ἀρχή, τὰ δὲ κατὰ Πλάταιαν ἀρχὴ γέγονε τοῦ πολέμου, καθὼς καὶ οὗτος εἶπεν ἐν τῇ ἀρχῇ (II 1) οὕτως εἰρηκώς· ἄρχεται δὲ ὁ πόλεμος ἐνθένδε ἤδη Ἀθηναίων καὶ Πελοποννησίων· τουτέστιν ὡς τότε ἀρχὴν εἰληφότος τοῦ πολέμου καὶ φανερῶς τῶν σπονδῶν λελυμένων καὶ μηδεμιᾶς λειπομένης ἔτι ἀναβολῆς πρὸς τὴν μάχην c 2 πρεσβείας τε μέλλοντες πέμπει ν : τοῦτο περὶ ἀμφοτέρων λέγει, Λακεδαιμονίων δηλονότι καὶ Ἀθηναίων. ἔπεμψαν δὲ Λακεδαιμόνιοι μὲν πρὸς βασιλέα τὸν τῶν Περσῶν, Ἀθηναῖοι δὲ πρὸς τὸν Σιτάλκην τὸν τῶν Θρᾳκῶν βασιλέα· διὰ γὰρ τοῦτο εἶπε καὶ ἄλλοσε ἐς τοὺς βαρβάρους, τοὺς Θρᾷκας δηλῶν. ἡ δὲ σύνταξις οὕτως· παρεσκευάζοντο, φησί, πέμπειν πρεσβείας, εἴ ποθεν ἤλπιζον ἑκάτεροι ὠφέλειαν προσλήψεσθαι c 2 καὶ ἄλλοσ ε : οἱ μὲν Λακεδαιμόνιοι πρὸς τοὺς Πέρσας, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὸς τοὺς Θρᾷκας ABF καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς πρώτης (I 1, 2) λέγει· καὶ μέρει τινὶ τῶν βαρβάρων ABFc 2 ὅσαι ἦσαν ἐκτὸς τῆς ἑαυτῶν δυνάμεω ς : ὅσαι μὴ ἦσαν ὑπήκοοι, ἀλλ’ αὐτόνομοι ABFc 2 ἐξ Ἰταλίας καὶ Σικελία ς : ἐ[πέταξαν], φησὶν ὁ Θ[ο]υκυδίδης, κα[ὶ τοῖς Ἰτα]λιώταις κα[ὶ] τοῖς ἀπὸ Σικ[ελίας οἱ] Λακεδαιμόνιοι ναῦς π[οιεῖσθαι] εἰς τὴν συμμαχίαν· οὐδ[εὶς δὲ ἐ]κεῖθεν παρέδωκεν πε[μφθῆναι] ναῦς ἢ συμμαχήσαντας, [εἰ μὴ ἐπ’ ἐ]σχάτ[οι]ς ἀπὸ Συρακουσσῶ[ν εἰς τὴν] Ἰωνίαν τὰς μεθ’ [Ἑ]ρμοκράτ[ους] O ἐς τὸν πάντα ἀριθμό ν : μετὰ τῶν ἐν Λακεδαίμονι οὐσῶν νεῶν ABFc 2 ῥητό ν : ὡρισμένον ABFc 2 ἑτοιμάζει ν : ἐπετάχθη δηλονότι. |
| 2 7 2 [10] | μιᾷ νη ΐ : μετὰ κηρυκείου δηλονότι ABFc 2 ταῦτ α : τὰ ὡρισμένα κατὰ τὸν πόλεμον. ἐξήταζο ν : ἐδοκίμαζον ABFc 2 ἐπρεσβεύοντ ο : πρέσβεις ἀπέστελλον. |
| 2 7 3 [5] | Κέρκυρα ν : οἱ γὰρ Κερκυραῖοι ἐπιμαχίαν μόνον εἶχον· νῦν δὲ καὶ ξυμμαχίαν ποιεῖ ABFGc 2 ὁρῶντες εἴ σφισ ι : ἐγκλιτέο[ν ...... ] ὅσον οἷόν τε δεῖ σώζειν [τὸν τόνον,] πολλάκις δὲ ἐναντιοῦτα[ι ....... ] περὶ τὰς μεταβάσεις τῶν δ[ ....... O ὀλίγον τε ἐπενόουν οὐδέ ν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲν μικρὸν ἐφρόνουν ABFGc 2 οὐκ ἀπεικότω ς : εὐλόγως καὶ εὐπροσώπως ABFGc 2 ἀρχόμενοι γὰρ πάντες κτ λ. |
| 2 8 1 [10] | : δῆλον ὡς [οὐ κατα]πεπληγμένοι οὐδὲ κεκακ[ωμένοι] ὡς μετανοῆσαι. ἐπιφέρει γοῦ[ν ὅτι ἡ] νεότης οὐκ ἀκουσίως ὑπ[ὸ ἀπειρίας] ἥπτετο τοῦ πολέμου. γλυκ[ὺς δὲ πό]λεμος ἀπείροισιν ὥς φη[σι Πίνδαρος] (fragm. 110) O ʃ ὥστε διὰ τοῦτο μᾶλλον ὀξύτερον συνέβαινεν αὐτοὺς ἀντιλαμβάνεσθαι ABFGc 2 ἀντιλαμβάνοντα ι : περιέχονται. παροιμία γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος ABFGc 2 ἥ τε ἄλλη Ἑλλὰς κτ λ. : οἱ ἄλλοι Ἕλληνες οἱ μηδετέροις βοηθοὶ ἐκεκίνηντο καὶ οὐχ ἡσύχαζον ABFGc 2 μετέωρος ἦ ν : ταῖς ἐλπίσι δηλονότι. λόγι α : λόγιά ἐστι τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ λεγόμενα καταλογάδην· χρησμοὶ δέ, οἵτινες ἐμμέτρως λέγονται, θεοφορουμένων τῶν λεγόντων ABFGc 2 πρότερον οὔπω σεισθεῖσ α : καὶ μὴν Ἡρόδοτος (VI 98) λέγει ὅτι ἐκινήθη ἐν τοῖς Μηδικοῖς ABFGc 2 ἀ φ ’ οὗ Ἕλληνες μέμνηντα ι : ἀφ’ οὗ διὰ μνήμης ἐστὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα. |
| 2 8 3 [5] | σημῆνα ι : σημεῖον εἶναι. τοιουτότροπο ν : ὁποῖον ἐν Δήλῳ ABFc 2 ʃ ἤγουν διοσημείαν. ἀνεζητεῖτ ο : ἀνεσκοπεῖτο. ἡ δὲ εὔνοια κτ λ. |
| 2 8 4 [5] | : περιφραστικῶς, ἀντὶ τοῦ εὐνοϊκῶς εἶχον BFGc 2 μᾶλλο ν : τῶν Ἀθηναίων. ἔρρωτό τε πᾶ ς : ἀντὶ τοῦ προεθυμεῖτο· οὐ γὰρ ἐπὶ ἰσχύος κεῖται, ἀλλ’ ἐπὶ σπουδῆς ABFGc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGc 2 κεκωλῦσθαι ἐδόκει κτ λ. : ἕκαστος, φησίν, ᾤετο ἐμποδισθήσεσθαι τῶν Λακεδαιμονίων τὸ ἔργον, τουτέστι τὸν πόλεμον, ἐὰν μὴ παραγένηται αὐτός. δηλοῖ δὲ τὴν μεγίστην προθυμίαν αὐτῶν ABFGc 2 ὀργῇ εἶχον οἱ πλείους τοὺς Ἀθηναίου ς : ὠργίζοντο τοῖς Ἀθηναίοι ς . πόλεις δὲ ἑκάτεροι κτ λ. |
| 2 9 1 | : ὁ κατάλογος τῶν συμμάχων ἑκατέροις ABFc 2 Πελληνεῖ ς : δώδεκα πόλεις εἶχεν ἡ Ἀχαΐα, ὧν μία ἦν ἡ Πελλήνη ABFGc 2 ξυνεπολέμου ν : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 2 9 2 | ἅπαντε ς : οἱ Ἀχαιοί. οὐ γὰρ οἱ Ἀργεῖοι ABFGc 2 αἱ ὑποτελεῖς οὖσα ι : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 2 9 4 [5] | ἡ ἐπὶ θαλάσσ ῃ : ἡ παραθαλασσία. Δωριεῖ ς : Δωρίδες νῆσοι Ῥόδος, Κῶς, Κνίδος ABFc 2 τὰ ἐπὶ Θρᾴκη ς : οἷον Βυζάντιον, Πέρινθος. νῆσοι ὅσαι κτ λ. : αἱ περὶ τὰ δυτικά ABFc 2 ἐντὸς Πελοποννήσου κτ λ. : οὐ λέγει ἐντὸς Κρήτης καὶ Πελοποννήσου, πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα, ἀλλὰ δεῖ στίξαι εἰς τὸ Πελοποννήσου καὶ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὅσαι λαβεῖν, ἵν’ ᾖ, καὶ ὅσαι τῆς Κρήτης πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα, οἷον Κάρπαθος, Κάσος, Χάλκη καὶ αἱ ἄλλαι ABFGc 2 ἔξ ω : τῆς Πελοποννήσου. |
| 2 10 1 [5] | ἔκδημο ν : μακρὸν πόλεμον ABFGc 2 ʃ ὑπερόριον. κατὰ τὸν χρόνον τὸν εἰρημένο ν : ὡς τῶν Λακεδαιμονίων ὁρισάντων τὴν προθεσμίαν τῆς συνάξεως ABFGc 2 ξυνῇσαν τὰ δύο μέρ η : ἵνα ἑκάστη πόλις τὸ μὲν δίμοιρον στρατεύσῃ, τὸ δὲ τρίτον ἑαυτῆς κατάσχῃ πρὸς φυλακήν. |
| 2 10 2 | αὐτοὶ γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὰς πόλεις ἐμέριζον εἰς τρία μέρη, καὶ τὸ τρίτον εἴων ἐν ταῖς πόλεσιν, ἵνα μή, πάντων ἐξελθόντων εἰς τὸν πόλεμον, ἐρήμους εὑρόντες οἱ Ἀθηναῖοι τὰς πόλεις χειρώσωνται ABFGc 2 ἐς τὸν ἰσθμό ν : ὁ γὰρ ἰσθμὸς καὶ μέσος τόπος καὶ πλησίον τῆς Ἀττικῆς BFGc 2 ἐν τέλε ι : τέλη τὰ ἀξιώματα καὶ οἱ ἄρχοντες ABFGc 2 Ἄνδρες Πε λ. |
| 2 11 1 | : δημηγορία Ἀρχιδάμου βασιλέως Λακεδαιμονίων ABFce ʃ ἡ στάσις πραγματική, ἄγραφος, συμβουλευτικοῦ εἴδους, κεφάλαιον ἔχουσα τὸ συμφέρον ABFGc 2 αὐτο ί : αὐτοὶ ἡμεῖς δηλονότι FG τῇδε τῇ ὁρμ ῇ : τῇ ἡμετέρᾳ BFGc 2 τὴν γνώμη ν : τὸν σκοπόν. |
| 2 11 3 | οὔκουν χρ ή : οἱ ἀγῶνες ABGc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, οὔκουν χρὴ ἀμελέστερον χωρεῖν, τὰ δὲ ἄλλα διὰ μέσου. προσδέχεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή ABFGc 2 ἐξ ὀλίγου τὰ πολλὰ κτ λ. |
| 2 11 4 [5] | : [ .. ἐκ μικρᾶ]ς αἰτίας πολλάκις καὶ δι’ [ὀργῆς .... ] ἐξῆλθον καὶ συνέβα[λον τοῖς ἐ]ναντίοις O ʃ Ὅμηρος (Δ 442)· Ἥ τ’ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται ABFGc 2 δ ι ’ ὀργῆ ς : τουτέστιν ὀργισθέντες οἱ Ἀθηναῖοι πάντως ἐξελεύσονται ABFGc 2 τῇ πολεμί ᾳ : τῇ γῇ δηλονότι ABF ἐλπίζει ν : φοβεῖσθαι. |
| 2 11 6 | ἐν ᾧ : τόπῳ δηλονότι. καὶ τὰ κείνων φθείροντα ς : ὁρμηθήσονται δηλονότι. πάσχοντάς τ ι : σημείωσαι τὸ σχῆμα, πᾶσι πάσχοντας, ἀντὶ τοῦ πάσχουσι μετὰ δοτικῆς ABFc 2 καὶ οἱ λογισμῷ κτ λ. |
| 2 11 7 [10] | : [οἱ ἀλ]ογι[στο]ῦντες [τολμηρότατοι, ἐξί]στησι γὰρ τὰ π[άθη ... .......... ]ν εἰς τοῦ .......... π[ .... , ἔργ]ον δὲ τὸν πόλεμον [Ὁ]μ[ηρικῶς,] (Δ 539) ἔνθα κεν οὐκέτι [ἔ]ρ[γο]ν [ἀ]ν[ὴρ ὀνό]σαιτο μετελθών. οὐκέτι προν[οοῦ]σι τοιοῦτοι, κατὰ πόλε[μ]ον θυμ[ῷ] ἐξορμῶσιν O ʃ καὶ οἱ ὀργιζόμενοι, ἅτε δὴ ἧττον λογιζόμενοι, μᾶλλον δὲ θυμούμενοι, εἰς τὸ πολεμεῖν ἐπείγονται ῥιψοκινδύνως ABFGc 2 ʃ καὶ πάνυ ἀόργητος, ἐπειδὰν τὰ ἑαυτοῦ θεάσηται ὑφ’ ἑτέρου φθειρόμενα, πρὸς ὀργὴν διεγείρεται καὶ ἀμύνειν ἐπείγεται. ὡς οὖν κτ λ. |
| 2 11 9 [10] | : οἱ ἐπίλογοι ἔνθεν ABFGc 2 δόξα ν : ὑπόληψιν G ἐ π ’ ἀμφότερ α : εἰ μὴ προσέκειτο τὸ ἐπ’ ἀμφότερα, ἦν [ἀκοῦ]σ[αι] τὸ μεγίστην δόξαν ἐπ[ὶ τῆς εὐδο]ξίας· νῦν δὲ δε[κ]τέον [ἀντὶ τοῦ ὑπ]όληψιν, ὡς τοι[αύτην ὑ]π[όλψιν] ἕξοντες καὶ [ὑμεῖς] καὶ οἱ πρόγονοι ἢ χρηστὴν [ἢ ἐν]αντίαν ἐκ τῶν ἀποβαινόν[τ]ων ὁποῖοι 〈ἂ〉ν ἀπὸ τῶν ἔργων [ἐ]φ’ ἑκάτερον ὀφθῆτε O ʃ δόξα ἐπ’ ἀμφοτέρων, καὶ εὐκλείας καὶ δυσκλείας ABFc 2 ὅπῃ ἄν τις ἡγῆτα ι : στρατηγὸς δηλονότι ἡγῆται ABFGc 2 ὀξέω ς : συντόμως. πολλοὺς ὄντας ἑνὶ κόσμ ῳ : κόσμος [δ]ιάταξις, ὡς τ[ὸ αὐτ]ὰρ ἐπεὶ κόσμη[θ]εν ἅμ’ ἡγεμ[ό〈νεσσι〉.] (Γ 1) O τὸ κοινὸ ν : βουλευτήριον δηλονότι. |
| 2 12 2 [10] | γνώμ η : βουλή. πρότερο ν : πρὸ τῆς πρεσβείας ABFGc 2 Λακεδαιμονίων ἐκστρατευομένω ν : [γράφ]ετα[ι] καὶ σ[τρ]ατευ[ό]ντ[ω]ν. οὐ [γὰρ] ἐδέχον[το π]ρεσβεία[ν] πολε[μού]ντων π[ρὶν] διαλῦσαι τὸ στρά[τευμα ἢ] ἐπ’ [ο]ἴκ[ο]υ ἀναχωρῆσαι [ἀμαχη]τεί O πρὶν ἀκοῦσα ι : μὴ ἀκούσαντες αὐτοῦ ἃ ἔλεγεν ABFGc 2 πρεσβεύεσθα ι : τὸ ἐκέλευον ἀπὸ κοινοῦ ABFc 2 ἀγωγού ς : ἀγωγοὶ οἱ διάγοντες καὶ κομίζοντες τοὺς διωκομένους ἔξω τῶν ὁρίων τῆς χώρας Patm. ʃ ὁδηγούς. μηδενὶ ξυγγένητα ι : μηδενὶ συμ[μίσγῃ μ]ηδ’ εἰς ὁμιλίαν ἔλθῃ O ἐπὶ τοῖς ὁρίοι ς : ὅρια λέγει τὴν ἀρχὴν τῆς Βοιωτίας ABFGc 2 διαλύεσθα ι : διακρίνε[σθαι, χ]ωρίζεσθαι O ʃ ἀφίστασθαι τῶν ἀγωγῶν. |
| 2 12 3 | κακῶν ἄρξε ι : ἀρχὴ γενήσεται. ἐς τὸ στρατόπεδο ν : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 2 12 4 | ἐνδώσουσι ν : ταπεινωθήσονται. μέρος μὲν τὸ σφέτερο ν : τὸ δίμοιρον, ὡς καὶ πρότερον εἴρηται ABFGg 2 ἔτι δ έ : πάλιν ἀνωτέρω ἐπανατρέχει ABFGc 2 ἐν ὁδῷ ὄντω ν : ἑτοίμων ὄντων ἰέναι. |
| 2 13 1 | ἰδί ᾳ : ἀντὶ τοῦ ἐξ ἰδίας προαιρέσεως ABFGc 2 γένοιτ ο : ἀντὶ τοῦ ἐγένετο. κατὰ ταῦτ α : διὰ τὸ μὴ δῃῶσαι. ἅπερ καὶ πρότερο ν : lac. |
| 2 13 2 [5] | ν ἕνεκα εκ lac. κεν ὅτι ν[ο]μιζ lac. Περικλέα καὶ αμ lac. τῷ ἄγει ἐ[ξ]ελ[α ... ] . αυ[ .. ] ιτ[ .... O ᾗπερ ἰσχύουσι ν : [κ]αθ’ ὃ ἰσχύουσ[ι] O ʃ ἐν ᾧ. διὰ χειρὸς ἔχει ν : ἐν χερσὶν [ἔχειν, μ]εταχειρίζεσθαι διὰ τῆ[ς ἀεὶ δεο]ύσης ἐπιμελείας O ʃ δι’ ἐπιμελείας, ἵνα μὴ ἀποστῶσι ABFGc 2 τὴν ἰσχύ ν : τὸ ἑξῆς, τὴν ἰσχὺν ἀπὸ τῶν χρημάτων τῆς προσόδου ABFGc 2 τοῦ πολέμο υ : λέγων δηλονότι. γνώμῃ καὶ χρημάτων περιουσίᾳ κρατεῖσθα ι : προνοίᾳ κ[αὶ χρ]ημάτ[ων παρασκευῇ] πολ[λῶν] κατορθοῦ[σθαι] O ʃ γνώσει. κρατεῖσθα ι : νικᾶσθαι. τῆς ἄλλης προσόδο υ : οἷον τῆς εὐφορίας τῆς γῆς καὶ τῶν καταδικαζομένων καὶ τῶν λιμένων καὶ μετάλλων καὶ ἄλλων ABFGc 2 ἐπισήμο υ : οἷον σημεῖον ἔχοντος βασιλικόν ABFGc 2 τριακοσίων ἀποδέοντα μύρι α : τουτέστιν ͵ θψʹ ABFc 2 χρυσίου ἀσήμο υ : τοῦ ἐν βώλοις ὄντος καὶ μὴ ἐν νομίσμασιν Patm. |
| 2 13 4 [5] | ʃ μὴ ἔχοντος σημεῖον, οἷον μαζία τινά ABFGc 2 ἔν τε ἀναθήμασιν κτ λ. : lac. νωτ lac. διοπ lac. αι .. ἀνέθεσαν ...... . [το]ῦ δήμου ...... σι ........ [δη]μόσιον .... ν O σκῦλα Μηδικ ά : τὸν ἀργυρόποδα θρόνον καὶ τὸν ἀκινάκην τὸν χρυσοῦν ABFGc 2 ἢ πεντακοσίω ν : τὸ ἤ περιττόν. τῆς θεο ῦ : τῆς Ἀθηνᾶς ABFGc 2 τὸ ἄγαλμ α : ὅπερ ὁ Φειδίας κατεσκεύασε μετὰ τὰ Μηδικά ABFGc 2 ἀπέφαινε . |
| 2 13 5 [5] | . . ἅπα ν : ὁ Πε[ρικλῆς] lac. ρον ἔλθῃ lac. ὅταν καθ lac. O ἀπέφθο υ : πολλάκις ἑψηθέντος, ὥστε γενέσθαι ὄβρυζον ABFGc 2 ἅπα ν : τὰ κόσμια τοῦ ἀγάλματος Fc 2 χρῆνα ι : χρεὼν εἶναι. χρήμασ ι : ἕνεκα χρημάτων. |
| 2 13 6 [5] | τῶν πα ρ ’ ἔπαλξι ν : τῶν φυλα[σσ]όντων τὰ τείχη [ἐφ’] ὧν αἱ ἐπάλξεις O [ το σ ]οῦτοι γὰρ ἐφύλασσον ὑπό τε τῶν [ πρ ε ]σβυτάτω ν : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ τῶν [π]ρεσβυτάτων, ὡς δαΐδων ὕπο λαμπομε[ν]άων (Σ 492) O οἱ πολέμιοι ἐσβάλοιε ν : ἀντὶ τοῦ ἐσέβαλλον οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGc 2 ἀπό τε πρεσβυτάτω ν : οἱ γὰρ ἐν τοῖς φρουρίοις γέροντες καὶ νέοι ἦσαν BFGc 2 τοῦ τε γὰρ Φαληρικοῦ τείχους κτ λ. |
| 2 13 7 [15] | : [ἀ]ντὶ [τ]οῦ [ἕω]ς τοῦ κύ[κ]λου· ἦν [βʹ τεί]χη τὸ μ[ὲ]ν Φαλήρ[ου τ]ὸ δὲ το[ῦ] Π[ειρα]ιέω[ς·] ἀπαριθ[μ]εῖται δὲ [το]σοῦ[το]ν τὸ διάστημα [ἀ]πὸ τοῦ Φαλήρ[ο]υ ἄχρι τοῦ κύκ[λο]υ τοῦ ἄστεως, [κ]ύκλον δὲ λέγει τὸν π[ε]ρίβολον τοῦ ἄ[στ]εω[ς], [κ]αὶ πάλιν ὁπόσον ἦν ἐ[κ Π]ει[ραιέως ἄ]χρι τοῦ κύκλου O πρὸς τὸν κύκλο ν : ἕως τοῦ κύκλου ABFGMc 2 ἔστι δὲ αὐτο ῦ : τοῦ κύκλου ABFGc 2 ὃ καὶ ἀφύλακτο ν : μέρος δηλονότι. ʃ τουτέστι στάδιοι δεκαεπτά· ὁ γὰρ ὅλος κύκλος σταδίων ἦν ἑξήκοντα ABFGMc 2 ὧ ν : τῶν μακρῶν τειχῶν. τὸ ἔξωθεν ἐτηρεῖτ ο : τὸ γὰρ μέσον οὐκ ἐδεῖτο ABF ξὺν Μουνυχί ᾳ : λ[ι]μὴν Ἀ[ττικῆς] O τὸ δ ’ ἐν φυλακῇ ὄ ν : τὸ νεῦον εἰς τὴν ἤπειρον ABFM Εὔβοια ν : ἀλλ lac. |
| 2 14 1 | καὶ γὰρ lac. ξ[ . ]χις νο lac. ειτο lac. οι lac. O τὴν ξύλωσι ν : τὴν ἀπὸ ξύλων κατασκευήν. ʃ σημείωσαι ξύλωσιν· ἰδία λέξις τοῦ Θουκυδίδου αὕτη ABFGMc 2 ἡ ἀνάστασι ς : ἡ μετοίκησις. |
| 2 15 1 | ἀπὸ τοῦ πάνυ ἀρχαίο υ : ἐξ ἀρχῆς. ἑτέρω ν : σΕλλήνων. τοῦτ ο : τὸ ἐν ἀγροῖς δίαιταν ἔχειν ABFGMc 2 ἐς ἀδιαστάτω ς . πρυτανεῖά τ ε : πρυτανεῖόν ἐστιν οἶκος μέγας, ἔνθα αἱ σιτήσεις ἐδίδοντο τοῖς πολιτευομένοις. |
| 2 15 2 [5] | οὕτως δὲ ἐκαλεῖτο, ἐπειδὴ ἐκεῖ ἐκάθηντο οἱ πρυτάνεις, οἱ τῶν ὅλων πραγμάτων διοικηταί. ἄλλοι δέ φασιν ὅτι τὸ πρυτανεῖον πυρὸς ἦν ταμεῖον, ἔνθα καὶ ἦν ἄσβεστον πῦρ καὶ ηὔχοντο ABFGMc 2 ὁπότε μή τι δείσεια ν , οὐ ξυνῇσα ν : ἀντὶ τοῦ ὅτε μὴ εἰς φόβον τινὰ ἔλθοιεν καὶ κίνδυνον, οὐκ ἤρχοντο πρὸς τὸν βασιλέα ABFGmc 2 αὐτοὶ ἕκαστο ι : καθ’ ἑαυτούς ABGc 2 με τ ’ Εὐμόλπο υ : ....... [ἐν Ἐρε]χθεῖ Εὐριπί[δης ............ O ʃ ἀφ’ οὗ Εὐμολπίδαι φυλὴ ἐν τῇ Ἀττικῇ GMc 2 ξυνῴκισ ε : τὸ ξυνῴκισεν οὐκ ἔστιν ἐπὶ τοῦ ὁμοῦ ξυνοικισθῆναι ἐποίησεν, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ μίαν πόλιν, τουτέστι μητρόπολιν, ἔχειν αὐτήν ABFGMc 2 ἁπάντων ἤδη ξυντελούντω ν : ξυ]ντελούντω[ν . |
| 2 15 2bis | ...... O ἐξ ἐκείνο υ : ὁ δὲ μὴν ἐκεῖνος ὠνομάσθη Μεταγειτνιών ABFGMc 2 τῇ θε ῷ : τῇ Ἀθηνᾷ· ἀπροσδιορίστως γὰρ οὕτω φασὶν οἱ Ἀθηναῖοι, καὶ τὸν Ἀπόλλωνα ὁμοίως ABFGc 2 πρὸς τοῦτο τὸ μέρο ς : τὸ νότιον ABFGc 2 τῆς Γῆ ς : τῆς Δήμητρος ABFGMc 2 τὸ ἐν Λίμναις Διονύσο υ : [Καλλίμαχος] μέν φησ[ιν] εὖ δὲ Διωνυ[ς . |
| 2 15 4 [10] | ....... ]η τόν [πο]τ’ Ἐλευθὴρ ει[ . Λιμναίῳ δὲ χ]οροστά[δ]ας ἦγον ἑ[ορτάς, ...... ος δὲ οὕτ[ω]ς φησὶν [καλεῖσθαι δι]ὰ τὸ ἐκλελ[ι]μνάσθαι [τὸν τόπον. ἔσ]τι δὲ καὶ ἐν [τ]ῇ Λακωνί[ᾳ ἱερὸν [ὅπ]ου Λιμνᾶτ[ί]ς ἐστιν Ἄρτ[εμις O Λίμναι τόπος ἐν τῇ ἀκροπόλει τῶν Ἀθηνῶν ABFGMc 2 ᾧ τὰ ἀρχαιότατα Διονύσια τῇ ιβʹ ποιεῖτα ι : ἐπὶ τρεῖς μέ[ν] ἐσ[τι]ν ἑορτὴ ἡμέ[ρας] ιαʹ ιβʹ ιγʹ, ἐπίσ[ημός ἐσ]τι δὲ ἡ ιβʹ, [ὡς] καὶ εἶπεν αὐ[τός] O τὰ ἀρχαιότερ α : ἀρχαιότερα εἶπε, διότι ἔστι καὶ νεώτερα ἄλλα. τῇ δωδεκάτ ῃ : τοῦ μηνός AFGc 2 καὶ οἱ ἀ π ’ Ἀθηναίω ν : καὶ οἱ ἄποικοι τῶν Ἀθηναίων. νομίζουσ ι : κατὰ νόμον ποιοῦσι. ταύτ ῃ : πρὸς νότον ABF τῶν τυράννων: τῶν Πεισιστρατιδῶν ABFGMc 2 τῶν πηγῶ ν : τῶν ἀναδόσεων τοῦ ὕδατος ABFGMc 2 ἐγγὺς οὔσ ῃ : τῆς ἀκροπόλεως δηλονότι. |
| 2 15 5 [5] | τὰ πλείστου ἄξια ἐχρῶντ ο : εἰς τὰ [πλείσ]τ[ου] ἄξια O ʃ λείπει ἡ εἰς, ἵν’ ᾖ, εἰς τὰ πλείστου ἄξια ABFMc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, τῇ κρήνῃ τὰ πλείστου ἄξια ABFc 2 καὶ ἐς ἄλλα τῶν ἱερῶ ν : καὶ γὰρ ὁ γάμος ἱερός ABFGMc 2 νομίζετα ι : νόμιμόν ἐστι lac. O διὰ τὴν παλαιὰ ν : τὴν εἰρημένην δηλονότι. |
| 2 16 1 [10] | τῇ τε οὖν .. . οἰκήσε ι : μετὰ το[ῦ μετεῖχον] οἱ Ἀθηναῖοι, διὰ τὴν κατὰ [τὴν χώ]ραν αὐτόνομον ο[ἴ]κησιν ἀ[ντὶ 〈τοῦ〉 τῆς] κατὰ τὴν χώραν [α]ὐτονόμ[ου οἰκή]σεως. εἴρηται δὲ ὑπερβατῶ[ς, τὸ γὰρ ἑ]ξῆς ἐπὶ πολὺ μετεῖχον οἱ Ἀθηναῖοι O ʃ ἐπανάληψις ABFMc 2 ʃ ἀναλαμβάνει δὲ τὸν λόγον G ʃ ἀντίπτωσις G ʃ πτῶσις ἀντὶ πτώσεως, ἀντὶ τοῦ τῆς τε οὖν κατὰ τὴν χώραν αὐτονόμου οἰκήσεως Ma 2 c 2 ξυνῳκίσθησα ν : εἰς μίαν πόλιν συνῆλθον. πανοικησίᾳ γενόμενο ι : ὁλ ...... μ .. πανοικίᾳ ἐν ταὐτ[ῇ ....... το[ . οἰ]κοῦντες O ʃ πανοικησίᾳ, οὐ πανοικίᾳ λέγεται ABFGMc 2 ἐβαρύνοντ ο : καλῶς εἶπεν ἐβαρύνοντο. |
| 2 16 2 [5] | οὐ δεῖ γὰρ λέγειν ὅτι ἐβαροῦντο ἢ βαροῦμαι ἢ βαρούμενος, οὐδὲ ἄλλην τινὰ κλίσιν ποιεῖσθαι τοῦ βαροῦμαι ῥήματος, ἀλλὰ βαρύνομαι καὶ βαρυνόμενος καὶ τἆλλα ὁμοίως ABFGMc 2. ὀλίγοις μέν τισι ν : τοῖς πλουσιωτέροις ABFGMc 2 ὑπῆρχον οἰκήσει ς : ἰδίᾳ δηλονότι FGMc 2 τά τε ἐρῆμ α : τὰ ὀλιγάνθρωπα BFGMc 2 καὶ τὰ ἡρῷα πάντ α : τὰ τῶν [ἡρώ]ω[ν τε]μένη ἀφ’ ὧν ἐνίων κ[αλοῦνται] φ[υλ]αί. |
| 2 17 1 [15] | λέγουσι δὲ ἡρώων μὲ[ν τοὺς] σηκούς, θεῶν δὲ ναούς· Καλλ[ίμαχος] ἀεὶ δ’ ἔχον ἔντομα σηκοί O καὶ εἴ τι ἄλλο βεβαίως κλῃστὸν ἦ ν : καὶ εἴ τι ἄλλο ἀ[σφαλῶς ........... καὶ φυλα[σσόμενον O ʃ πανταχόθεν κλείεσθαι ἠδύνατο ABFGMc 2 τό τε Πελαργικό ν : οἱ γὰρ Πελασγοὶ αὐτὸ οἰκήσαντες ἐπεβούλευσαν τοῖς Ἀθηναίοις· οὓς διώξαντες πάλιν οἱ Ἀθηναῖοι κατηράσαντο τὸν τόπον μὴ οἰκισθῆναι ABFGMc 2 ἀκροτελεύτιο ν : καλῶς τὸ ἀκροτελεύτιον ἀντὶ τοῦ τὸ ἄκρον, τὸ τέλος τοῦ στίχου. καλεῖται δὲ καὶ ἄκρον ἡ ἀρχὴ τοῦ στίχου ABFGMc 2 [ τὸ Πε λ . ἀργὸν ἄμεινο ν:] lac. πά[σης μὲν γα]ίη[ς τὸ Πελασγι]κὸν Ἄρ[γος ἄμεινον O ἐξῳκήθ η : [ὅλως?] ᾠκήθη O προσεδέχοντο: ἐνόμιζον. |
| 2 17 2 | οὐ γὰρ διὰ τὴν παράνομον ἐνοίκησι ν : lac. παρα]νόμω lac. ς ἐχρη lac. ληκ lac. o lac. O κατεσκευάσαντ ο : κατασκευὰς ἐποιήσαντο. |
| 2 17 3 | ʃ οἴκημά τι. ἢ ἀντὶ τοῦ κατέλυσαν τὰ σκεύη· ὧν ἐναντίον τὸ ἀνεσκευάσαντο. τά τε μακρὰ τείχ η : ἐπάνω τῶν τειχῶν ABFMc 2 ἐξαρτύοντε ς : [μετα]φορικῶς ἀπὸ τῶν [πλοίων λέγεται ὅτα]ν οἱ ἐρέται ἕτοι[μοι ὦσι πρὸς τὴν κώ]πην O. |
| 2 18 1 | ἐς Οἰνόη ν : Οἰνόη δῆμος τῆς Ἀττικῆς, ὅριον· οὖσα Ἀθηναίων καὶ Βοιωτῶν ABFGMc 2 τῷ τείχε ι : τῆς Οἰνόης GMa 2 c 2 ἀ π ’ αὐτο ῦ : τοῦ βράδους BFMc 2 δοκῶ ν : νομιζόμενος. |
| 2 18 3 [5] | ἐν τῇ ξυναγωγῇ τοῦ πολέμου μαλακό ς : lac. ἀθροίσει καὶ lac. ε ἀνειμένος lac. της O ʃ ὅτε ἀπέτρεπε πολεμεῖν ABFGMc 2 ἥ τε .. . διέβαλεν αὐτό ν : περὶ τῆς τοῦ Ἀρχιδάμου διαβολῆς ABFGMc 2 ἐπιμον ή : ἀργία A ʃ ὅτε τὸν Μελήσιππον ἔπεμψε BFGMc 2 ἐπίσχεσι ς : ἀργία. ἐν τῷ χρόνῳ τούτ ῳ : τῆς βραδύτητος δηλονότι. |
| 2 18 4 | διὰ τὴν ἐκείνου μέλλησι ν : ἐβράδυναν δηλονότι. ἐν τῇ καθέδρ ᾳ : la c . |
| 2 18 5 [5] | α μ [ έ λ ]λειν καὶ la c . [κ ]αθῆσθαι ἀργῶς la c . O ʃ τῇ ἀργίᾳ τῆς πολιορκίας δηλονότ ι . ἀνεῖχε ν : lac. με]ταφορικῶς [ἀπὸ τοῦ τὰ ὅπλα ἀν]έχειν ἀφ’ οὗ [καὶ ἀνοχαὶ αἱ ἐκε]χειρίαι O ʃ αὐτοὺς δηλονότι. πᾶσαν ἰδέαν πειράσαντε ς : πάσης ἰδέας πολεμικῆς πεῖραν ἐπαγαγόντες. |
| 2 19 2 [5] | ἔτεμνο ν : τὰ δένδρα δηλονότι ABFMc 2 Ῥείτου ς : lac. ι τοπ[ο . ]ς lac. ῃ α lac. O ʃ Ὦρος Ῥεῖτος, Ἡρωδιανὸς Ῥῖτος ABFGMc 2 loco incerto: lac. α ἱππέων lac. λως το lac. εληλυθο lac. ἀνεῖλεν lac. άδε ἐνν lac. O Αἰγάλεω ν : ἀρσενικῶς ὁ Αἰγάλεως ὡς Μενέλεως, ἄλλοι δὲ οὐδετέρως φασίν ABFGMc 2. ἐκείνῃ τῇ ἐσβολ ῇ : τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ c 2 ʃ ἐποίησαν γὰρ καὶ ἄλλας ἐσβολὰς εἰς τὴν Ἀττικὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 οὐ καταβῆνα ι : ᾔδεισαν ει . |
| 2 20 1 | ......... .. ναι O ἐπεξελθεῖ ν : ἐπὶ τιμωρίᾳ. |
| 2 20 3 [5] | πεῖραν ἐποιεῖτ ο : ἤλπιζεν, διε[νοεῖτο O εἰ ἐπεξίασι ν : ἀντὶ τ[ο]ῦ εἰ ἐπεξ[ελεύσονται], τὸν ἐνεστῶτα ἀντὶ το[ῦ μέλλοντος ... ] τοτο .... ικοι τιθ lac. ε ... ς lac. ς τὸ ήρ lac. καὶ με lac. O ʃ εἰ ἐπεξελεύσονται οἱ Ἀθηναῖοι πρὸς πόλεμον. αὐτ ῷ : τῷ Ἀρχιδάμῳ. |
| 2 20 4 [5] | ἐδόκου ν : ἐνομίζοντο. ἐκείν ῃ : τῇ πρώτῃ. [ χωρήσεσθα ι:] καὶ ἐπαινέσ[ε]σθαι ἀντὶ τοῦ ἐπα[ινέ]σειν σύνηθες τοῖς Ἀττικοῖς O τῶν σφετέρω ν : κτημάτων. προθύμους ἔσεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδόκουν ABFMc 2 ὑπὲρ τῆς τῶν ἄλλω ν : γῆς δηλονότι. Παυσανίο υ : τοῦ προδότου, τοῦ ἐν Πλαταιαῖς στρατηγοῦ ABFGMc 2 μεμνημένοι καὶ Πλειστοάνακτα . |
| 2 21 1 [5] | . . ἀνεχώρησ ε : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ὅτι Θουκυδιδεία ἐστίν ABFGMc 2 Θριῶζ ε : τοπικῶς ἀντὶ τοῦ εἰς τ[ὸ Θριά]σιον πεδίον, συνήθ[ω]ς· ἠκολού[θει] γὰρ ὡς Ὀλυμπίαζε καὶ οἴκαδε Θρι[ῶζε O ἐς τὸ πλέο ν : ἐς τὸ περαιτέρω. αὐτ ῷ : τῷ Πλειστοάνακτι. χρήμασι πεισθῆνα ι : μετὰ πειθοῦς χρημάτων ποιῆσαι τὴν ἀναχώρησιν. ἀλ λ ’ αὐτοῖς ὡς εἰκὸς τῆς γῆς τεμνομένη ς : ὑπέρβατόν ἐστι, τὸ γὰρ ἑ[ξῆς] αὐτοῖς δεινὸν ἐφαίνετο, τὰ δ’ ἄ[λλα] διὰ μέσου O ʃ ὡς ἐστὶν εἰκάσαι. |
| 2 21 2 [5] | ἐν τῷ ἐμφανε ῖ : φανερῶς. τῇ νεότητ ι : τῷ πλήθει τῶν νέων. ἐπεξιένα ι : κατὰ τῶν πολεμίων δηλονότι. κατὰ ξυστάσεις τε γιγνόμενο ι : συνιστάμενοι, συστρεφόμενο[ι] κατὰ μέρη O ʃ οἷον κατὰ συστήματα καὶ πλήθη ABFGMc 2 ὡς ἕκαστο ς : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 2 21 3 [5] | ὡς ἕκαστος ὤργητ ο : ὡς ἕκαστο[ς] ὠ[ρέ]γετο, ἐπ[ε]θύμει. ἐν ἐνίοις δὲ γράφ[ε]ται ὥρμητο O ἐτέμνετ ο : ἠφανίζετο. ἐνῆγο ν : παρεκίνουν. ἀνηρέθιστ ο : διηγείρετο. οὐκ ἐπεξάγο ι : οὐκ ἐπιφέροι τὸ στράτευμα κατὰ τῶν πολεμίων. γιγνώσκει ν : κρίνειν. |
| 2 22 1 | ξυνελθόντα ς : συστάντας. δ ι ’ ἡσυχίας εἶχε ν : ἡσύχαζε. προδρόμου ς : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 2 22 2 [10] | κακουργεῖ ν : λῃστεύειν. ἐν Φρυγίοι ς : τόπος δήμου Ἀθμονέω[ν O ʃ τόπος τῆς Ἀττικῆς ABFGMc 2 τέλει ἑν ί : τάγματι, ν[ῦν] μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρα[τ]ὸν ἐν τελέεσσι (Σ 298) O ʃ τάγματι ἑνί ABFM Θεσσαλοῖ ς : οἱ γὰρ Θεσσαλοὶ σύμμαχοι πάλιν ἐγένοντο τοῖς Ἀθηναίοις ABFGM με τ ’ αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων F πρὸς τοὺς Βοιωτῶν ἱππέα ς : κατὰ τῶν Βοιωτῶν. τροπὴ ἐγένετο αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων ABc 2 ἀσπόνδου ς : ὅ ἐστι, μὴ δεηθέντες σπονδῶν αἴτησιν παρὰ Πελοποννησίων. οὐδὲ γὰρ ἦσαν πάνυ ἡττηθέντες, ὥστε καὶ δεηθῆναι σπονδῶν, ἵνα θάψωσιν αὐτοὺς ABFGMc 2 πα ρ ’ αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. |
| 2 22 3 [5] | Φαρσάλιοι Πειράσιο ι : ἀπ[ὸ] Πηρείας, τὰ[ς] ἐν Πηρείῃ θρέψ’ ἀργ[υρότοξος (Β 766). ἁμαρ]τάνουσι δὲ οἱ γρά[φοντες Παράσι]ο[ι]· ἔστιν γὰρ τῆς Ἀρκ[αδίας O ʃ Παρράσιοι, Ἀρκάδες· Πειράσιοι, Θεσσαλοί ABFMc 2 ἐκ μὲν Λαρίση ς : ἡ Λάρισα ἐστασίασε πρὸς ἑαυτήν· διὸ ἑκατέρα μερὶς ἄρχοντα εἶχε. λέγει δὲ ὅτι ἑκατέρα στάσις δύναμιν Ἀθηναίοις ἀπέστειλεν· οἱ μὲν γὰρ δημοκρατίαν ἤγαγον, οἱ δὲ ὀλιγαρχίαν ABFGMc 2. ἄραντε ς : ἀπάραντες, [ἀποσ]τάντες O Πάρνηθο ς : ὁ Πάρνης ὄνομα ὄρους ABFGMc 2 αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 2 23 2 | Σωκράτη ς : ἄλλος Σωκράτης, οὐχ ὁ Σωφρονίσκου ABF καὶ οἱ μέ ν : οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων. |
| 2 23 3 [5] | ἄραντε ς : τὰς ναῦς δηλονότι. τῇ παρασκευῇ ταύτ ῃ : τῇ τῶν ἑκατὸν νεῶν BFGMc 2 οὐχ ᾗπερ ἐσέβαλο ν : οὐ τῇ ὁδῷ ᾗ εἰσέβαλον, εἰς τὴν Ἀττικὴν δηλονότι. ʃ ὅπως καὶ τἆλλα δῃώσαντες μᾶλλον λυπήσωσιν ABFGMc 2 παριόντες δὲ Ὠρωπό ν : [μεθ]όριος γῆς Βοιω[τῶν] καὶ Ἀθην[αίων ἐ]στίν, [ὅθεν ἠμφισ]βήτησαν [πολλ]άκις [αὐτ]οῦ O. ἐξαίρετ α : ἀποκεκριμένα. |
| 2 24 1 [5] | τῶν ἄλλω ν : ταλάντων δηλονότι. ἐς ἄλλο τ ι : ἐς ἄλλην χρείαν πραγμάτων. νηΐτῃ στρατ ῷ : δηλονότι μεγάλου κινδύνου 〈ἐπι〉κρεμαμένου. οὐ γὰρ ἂν ναυτικῷ στρατῷ οἱ Λακεδαιμόνιοι ἐσέβαλον εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰ μὴ κατὰ κράτος ἐνίκων τῷ πεζῷ τοὺς Ἀθηναίους· οὗτοι γὰρ κατὰ θάλασσαν πολὺ προεῖχον τῶν Λακώνων ABFGMc 2 με τ ’ αὐτῶ ν : τῶν ταλάντων. |
| 2 25 1 | ἀνθρώπω ν : λείπει πολλῶν ABFGMc 2 περὶ τοὺς χώρους τούτου ς : τῆς Μεθώνης. |
| 2 25 2 [5] | διαδραμώ ν : ἀντὶ τοῦ διὰ μέσου αὐτοῦ δραμών ABFMc 2 περιεποίησ ε : ἐφύλαξε. ἀπὸ τούτο υ : ἀπὸ ταύτης τῆς ὁρμῆς. ἄραντε ς : τὸ ἄραντες κυρίως ἐπὶ θαλάσσης εἴρηται, ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἐπὶ γῆς ABFGMc 2 σχόντε ς : ἀντὶ τοῦ προσσχόντες F ἐκ τῆς κοίλης Ἤλιδο ς : εἰς δύο διῄρηται ἡ Ἦλις, εἰς ὀρεινὴν καὶ κοίλην ABFGMc 2 τῆς περιοικίδο ς : τῆς περιχώρου. |
| 2 25 4 | οἱ δὲ Μεσσήνιο ι : οἱ ἐν Ναυπάκτῳ ABFGMc 2 ἐν τούτ ῳ : τῷ καιρῷ. ἐπιβῆνα ι : ἐπὶ τὰς ναῦς. τὴν Φειὰν αἱροῦσ ι : τὴν πόλιν αὐτὴν πορθοῦσι ABFMc 2. ἀνέστησα ν : μετῴκισαν. |
| 2 27 1 [5] | ʃ διὰ τὸ εὔνους εἶναι τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGMc 2 ἐπικαλέσαντε ς : ἐγκαλέσαντες αὐτοῖς τοῦ πολέμου μάλιστα αἰτίους εἶναι. ἐποίκου ς : ἄποικοι μὲν οἱ ἐρήμους τόπους πεμπόμενοι οἰκῆσαι, ἔποικοι δὲ οἱ πόλεις, ὥσπερ νῦν ABFMc 2 ἐκπεσοῦσ ι : ἐξορισθεῖσιν. |
| 2 27 2 | εὐεργέται ἦσα ν : συμμαχήσαντες ἴσως αὐτοῖς οἱ Αἰγινῆται ABFGMc 2 ὑπ ό : κατὰ τὸν καιρόν. μεθορί α : μέση. καθήκουσ α : παρατεινομένη. ἐνταῦθ α : ἐν τῇ Θυρεάτιδι γῇ. τὸν Πύθε ω : ὁ Πύθης, τοῦ Πύθεω, Ἰωνικῶς ABFc 2 Σιτάλκη ς : βασιλεὺς Θρᾴκης ABF πα ρ ’ αὐτ ῷ : τῷ Σιτάλκῃ. |
| 2 29 1 [5] | νομίζοντε ς : ὑπολαμβάνοντες ABFc 2 πρόξενο ν : προστάτην καὶ φροντιστήν F ʃ φίλον. σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις. τὸν Τήρε ω : ὁ Τήρης, τοῦ Τήρεω ABFc 2 Ὀδρύσαι ς : Ὀδρύσαι ἔθνος Θρᾳκῶν ABFGc 2 αὐτόνομο ν : ἰδίοις νόμοις χρώμενον. |
| 2 29 3 [5] | Τηρεῖ δὲ κτ λ. : σημείωσαι ὅτι ἐνταῦθα μόνον μῦθον εἰσάγει ἐν τῇ συγγραφῇ, καὶ τοῦτον διστάζων ABFGc 2 οὐδὲ τῆς αὐτῆς Θρᾴκη ς : εἰς τὸν αὐτὸν καὶ ἕνα τόπον τῆς Θρᾴκης. ὁ μὲ ν : ὁ Τηρεὺς ὁ ἀρχαῖος BFc 2 τὸ περὶ τὸν Ἴτυ ν : τοῦτόν τινες Ἴτυλον καλοῦσιν ABFc 2 ἐν ἀηδόνος μνήμ ῃ : ἀντὶ τοῦ μεμνημένοι τῆς ἀηδόνος τοῦ ὀρνέου ABFGc 2 διὰ τοσούτο υ : δι’ ὀλίγου ABFGc 2 τὸ αὐτὸ ὄνομ α : τοῦ Τηρέως. ἐν κράτε ι : ἐν δυνάμει ABFGc 2 οὗ δὴ ὄντ α : ἐπανάληψις ABFGc 2 ʃ ὅπου. |
| 2 29 4 | τὰ ἐπὶ Θρᾴκης χωρί α : Χαλκιδέας, Βοττιαίους ABFc 2 ξυνελεῖ ν : προσποιήσασθαι. τὸν υἱὸν αὐτο ῦ : τὸν υἱὸν τοῦ Σιτάλκου, ἵνα λοιπὸν ὡς ὑπὲρ πατρίδος ἀγωνίζηται ABGc 2 Ἀθηναῖο ν : Ἀθηναίων πολίτην ἐποίησεν F ὑπεδέχετ ο : ὑπέσχετο. |
| 2 29 5 | πελταστῶ ν : πέλτη ἀσπὶς τετράγωνος ABFGc 2 ξυνεβίβασ ε : φίλον ἐποίησεν αὐτοῖς τὸν Περδίκκαν. |
| 2 29 6 | Θέρμη ν : εἶχον γὰρ αὐτὴν Ἀθηναῖοι, ἐκ πολιορκίας κρατοῦντες ABFGc 2. Σόλλιο ν : τὸ Σόλιον πόλισμα τῆς ἠπείρου ἐστὶν ἐν τῇ Ἀκαρνανίᾳ ABFGc 2 Ἀστακό ν : πόλις Ἀκαρνανίας Gc 2 αὐτό ν : τὸν τύραννον. |
| 2 30 2 | ἐπί τε Κεφαλληνίαν ... : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFc 2 προσηγάγοντ ο : ἐχειρώσαντο. Σαμαῖο ι : Σάμιος ὁ ἀπὸ Σάμου, Σαμαῖος ὁ ἀπὸ Σάμης ABFc 2. οἱ περὶ Πελοπόννησο ν : οἱ περιπλέοντες κατὰ τῆς Πελοποννήσου. |
| 2 31 1 [5] | ἐν ταῖς ἑκατὸν ναυσί ν : ὄντες δηλονότι. ἔτυχον γὰρ ... : μεταξυλογία. τοὺς ἐκ τῆς πόλεως πανστρατι ᾷ : τοὺς συμπολίτας αὐτῶν μετὰ παντὸς τοῦ στρατεύματος. ἔπλευσαν πα ρ ’ αὐτού ς : πλῷ χρησάμενοι ἦλθον εἰς αὐτούς. ἀκμαζούσης . |
| 2 31 2 [5] | .. : ἀκμὴν καὶ αὔξησιν ἐχούσης τῆς πόλεως καὶ οὔπω ὑπὸ νόσου ἐλαττωθείσης. αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖο ι : οἱ ἀκραιφνεῖς καὶ οὐ ξένοι ABFGc 2 τὰ πολλὰ τῆς γῆ ς : τὰ πολλά, μέρη δηλονότι, τῆς γῆς, τῆς Μεγαρίδος. Νίσαι α : ἐπίνειον Μεγάρων ABFGc 2. Ἀταλάντ η : ἡ νῦν λεγομένη Κασανδρία. |
| 2 33 1 | Εὔαρχο ς : ὁ τύραννος Ἀστάκου ABFGc 2 τῆς στρατιᾶ ς : τῶν Κορινθίων δηλονότι. κατήγαγο ν : τὸν Εὔαρχον δηλονότι. |
| 2 33 2 | προσποιήσασθα ι : οἰκειοποιήσασθαι ABFGc 2 πειραθέντε ς : πεῖραν σχόντες. οὐκ ἐδύναντ ο : λαβεῖν δηλονότι. ὑ π ’ αὐτῶ ν : τῶν Κρανίων δηλονότι. |
| 2 33 3 | ἀποβάλλουσ ι : ζημιοῦνται. τῷ πατρίῳ νόμῳ χρώμενο ι : τὸν πάτριον νόμον πληροῦντες περὶ τῆς τῶν Ἀθηναίων ταφῆς. |
| 2 34 1 [5] | ʃ δηλονότι καύσαντες τὰ σώματα· οὗτος γὰρ ἦν νόμος Ἀθηναίοις καὶ πᾶσι τοῖς Ἕλλησι ABFGc 2 τρόπῳ τοιῷδ ε : τῷ ῥηθησομένῳ. πρότριτ α : πρὸ τριῶν ἡμερῶν Patm. |
| 2 34 2 | ʃ πρὸ τρίτης ἡμέρας τῆς ἐκκομιδῆς, ἢ ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς· ἄμεινον δὲ τὸ πρῶτον ABFGc 2 ἐπιφέρε ι : ἐναγίζει BFc 2 ʃ ἐπιτιθεῖ τῷ νεκρῷ. κυπαρισσίνα ς : διὰ τὸ ἄσηπτον εἶναι Gc 2 ἔνεστ ι : τῇ λάρνακι δηλονότι. |
| 2 34 5 | τὸ δημόσιον σῆμ α : τὸ καλούμενον Κεραμεικόν ABFGc 2 [ τοὺς ἐν Μαραθῶν ι] : lac. τετελε]υτηκότων. ἀρσε[νικῶς δὲ λέγου]σι τὸν Μαραθῶνα O ἀξιώσε ι : ἀξιώματι Gc 2. |
| 2 35 1 [15] | οἱ μὲν πολλοὶ ... : οἱ μὲν πολλοί, φησί, τῶν ἐνθάδε ἤδη εἰρηκότων ἐπαινοῦσι τὸν νομοθέτην τὸν προσθέντα ἐν τῷ αὐτοῦ νόμῳ τὸν λόγον τὸν κελεύοντα λέγεσθαι τὸν ἐπιτάφιον ἐπὶ τοῖς θαπτομένοις δημοσίᾳ c 2 τῶν ἐνθάδε εἰρηκότω ν : τῶν ῥητόρων δηλονότι ABFGc 2 τὸν προσθέντ α : τὸν νομοθέτην, τὸν Σόλωνα ABFGc 2 τῷ νόμῳ τὸν λόγο ν : νόμος, ὅτι δεῖ τοὺς ἐκ τῆς πόλεως ἀνῃρημένους δημοσίᾳ ταφῆς ἀξιοῦν. προστιθέασι δὲ τῷ τοιούτῳ νόμῳ τὸ δεῖν καὶ ἐπιταφίους ἐπαίνους εἰς αὐτοὺς λέγειν, ὃ δὴ καὶ λόγον ὁ ῥήτωρ ἐνταῦθα καλεῖ καὶ προσθήκην νόμου προσαγορεύει. καὶ μὴ .. . πιστευθῆνα ι : καὶ μὴ ἐν ἑνὶ [ἀνδρὶ .... ] . σου– [ ......... ] ἀπο[θανόντω]ν τὰς ἀρετὰς κινδυνε[ύειν εὖ εἰ]πόντι καὶ κακῶς τοιου[τοτρόπου]ς πιστεύεσθαι ὡς ἂν [οὗτος ε]ἴπῃ O ʃ ἀπὸ κοινοῦ τό, ἐμοὶ δὲ ἀρκοῦν ἂν ἐδόκει. ἀντὶ τοῦ, καὶ μὴ ἐν κινδύνῳ γίνεσθαι τὸ πιστευθῆναι ABFc 2 χαλεπὸν γά ρ : κατασκευὴ τοῦ προοιμίου ABFGc 2 μετρίω ς : lac. |
| 2 35 2 [10] | καὶ ἱκανῶς O ʃ συμμέτρως, ἀξίως ABFGc 2 ἡ δόκησις τῆς ἀληθεία ς : [δ]ύσκολόν ἐστιν lac. πράγματι μο lac. ας ὑπολή[ψ lac. αι δύσκολον lac. ἀ]πιστεῖται lac. τ]οῦ πράγμα[τος lac. δόξα καὶ lac. του lac. O ʃ περιφραστικῶς ἡ ἀλήθεια ABFGc 2 ὅ τε ἄπειρο ς : προσυπακουστέον τὸ καὶ μὴ εὔνους ABFGc 2 ἔστιν ἃ καὶ πλεονάζεσθα ι : [οἱ ἀγν]οοῦντες lac. νο]μίσει[αν ἂν lac. εἴ τινα lac. ν γὰρ τὸ lac. ἕ]καστος lac. ηγεῖται O ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ νομίσειεν ABFGc 2 ἐς ὅσο ν : ἕως οὗ. αὐτῶ ν : τῶν ἐπαίνων δηλονότι. ἀπιστοῦσι ν : λείπει ἕκαστος· ἔστι δὲ σχῆμα ABFGc 2 ἐδοκιμάσθ η : ἐκρίθη. |
| 2 35 3 [5] | βουλήσεώς τε κτ λ. : βουλήσεως μὲν πρὸς τὸ εὔνους, δόξης δὲ πρὸς τὸ ἄπειρος τυχεῖν δὲ εἶπεν ὡς ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τοξευόντων κατὰ σκοποῦ· ἐπὶ πλεῖστον δὲ καλῶς· οὐ γὰρ δυνατὸν πᾶσιν ὁμοίως ἀρέσκοντα λέγειν, ἀλλὰ μέσως πως, ἵνα μήτε φθόνον μήτε ψεῦδος δόξῃ λέγειν ABFGc 2. δίκαιον γὰρ αὐτοῖς καὶ πρέπον δ έ : [δί]καιον π[άλ]ιν εἴρηκ[ε]ν [ . |
| 2 36 1 | ... ]π . [ ἀντὶ τοῦ π[ρ]οσῆκον O ἐν τῷ τοιῷδ ε : τῷ ἐπαίνῳ. ἐκεῖνο ι : οἱ πρόγονοι. |
| 2 36 2 | πρὸς οἷ ς : μεθ’ ὧν. οὐκ ἀπόνω ς : τινὲς εἰς τὸ οὐκ ἀπόνως ὑποστίζουσι ABFc 2 αὐτῆ ς : τῆς ἀρχῆς δηλονότι. |
| 2 36 3 [5] | ἡμεῖ ς : ταῦτα λέγει ὁ Περικλῆς διὰ τὴν Σάμον καὶ Εὔβοιαν, ἣν αὐτὸς τοῖς Ἀθηναίοις προσεκτήσατο BFc 2 καθεστηκυίᾳ ἡλικί α : ἐν τῇ παρα〈κμ〉ῇ ταύτῃ O ʃ ἐν τῇ μέσῃ ἡλικίᾳ ABF ὧ ν : πατέρων ἢ [ὧν] πραγμάτων τῶν κατὰ πόλεμον ἡμῖν παρεσκευασμένων καὶ εἰρήνην ABFc 2 ἐάσ ω : ἰστέον ὅτι διὰ τοῦτο αὐτὰ παραιτεῖται λέγειν, ἵνα μὴ ἀναγκασθῇ καὶ τὰ τῶν προκειμένων νεκρῶν εἰπεῖν οὐκ ἀξιόλογα ὄντα ABFGc 2 ἐπιτηδεύσεω ς : πράξεως. |
| 2 36 4 | εἶμ ι : πορεύσομαι. οὐκ ἂν ἀπρεπῆ λεχθῆνα ι : οὐκ ἂν ἔξω τοῦ προσήκοντος λεχθῆναι. τὸν πάντα ὅμιλο ν : σχῆμά ἐστιν, ἀντὶ τοῦ τῷ παντὶ ὁμίλῳ ABFc 2. χρώμεθα γά ρ : τὸ δεύτερον κεφάλαιον τοῦ ἐγκωμίου, ἡ ἀγωγή ABFGc 2 οὐ ζηλούσ ῃ : οὐ μιμουμένῃ. |
| 2 37 1 [35] | τοὺς τῶν πέλας νόμου ς : αἰνίττεται τοὺς τῶν Λακεδαιμονίων, οὓς Λυκοῦργος ἔγραψε, μιμησάμενος τοὺς Κρητῶν καὶ Αἰγυπτίων νόμους ABFGc 2 καὶ τῶν ἄλλων τὰ πλείω πρὸς Λακεδαιμονίους. ὄνομα μὲν ... : οὐ παρὰ τὸ πολλοὺς οἰκεῖν γίνε[τα]ι δημοκρατία, ἀ[λ]λὰ τοιοῦτον λέγει διὰ τὸ μὴ πρὸς ὀ[λ]ιγαρχίαν διοικεῖσθαι τὰ πράγματα ἀλλὰ εἰς [τὸ] τοῦ πλήθους συμφέρον O ʃ ἐπειδὴ φαῦλον δοκεῖ ἡ δημοκρατία καὶ ἑώρα τοὺς Λάκωνας σεμνυνομένους ἐπὶ τῇ ἀριστοκρατίᾳ, ἐπάγει λέγων ὅτι τῷ μὲν ὀνόματι δημοκρατία, τῷ δὲ ἔργῳ ἀριστοκρατία ἐστὶν ἡμῶν ἡ πολιτεία ABFGc 2 μέτεστι δὲ ... ] διάφορά νυν τὰ διαφέροντ α · μ [ε ]τέχουσι δὲ πάντες κατὰ μὲν τοὺς νόμους ἐν τοῖς ἰδίοις συμβολαί [ ο ι ]ς ἰσηγορία ς , κατὰ δὲ τὴν ἀξίαν ὡς ἔν τινι ἕκ [α ]στος λαμπρὸς νομίζεται ἐν το [ῖ ]ς κοινοῖ ς , οὐ κατὰ τὸ μέρος τὸ ἐπιβάλλον ἴσον αὐτῷ τῆς π [ ο λ ]ιτείας πρὸς τὸ κοινὸν τ [ι ]μᾶται ἀλλὰ διὰ τὴν ἀρετὴ [ ν ἢ ἐκ τ ]ῶν [ἀ ]ρετῶν ο ι . . κ ... . ε .......... . νταξιν la c . ἕκαστος la c . τ ῶ ]ν νόμων la c . ι ἀρετὴ la c . ς O τὰ ἴδια διάφορ α : τὰ διαφέροντα τοῖς ἰδιώταις ABFGc 2 ἀξίωσι ν : ἀξίωμα AFGc 2 ἔν τ ῳ : ἔν τινι ABFGec 2 οὐκ ἀπὸ μέρου ς : τοῦτο λέγει διὰ τοὺς Ἡρακλείδας βασιλεῖς τῶν Λακώνων, οἵτινες ἀπὸ μέρους ἦρχον διὰ μόνην τὴν εὐγένειαν, κἂν μὴ εἶχον ἀρετήν ABFGc 2 ἢ ἀ π ’ ἀρετῆ ς : ὁ ἤ ἀντὶ τοῦ μᾶλλον ABFc 2 ʃ παρὰ G ἔχων δέ τ ι : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ μέν νῦν κεῖται ABF ἀξιώματο ς : ἀντὶ τοῦ τύχης ABFc 2 ἀξιώματος ἀφανεί ᾳ : ὅτι οὐκ ἔστι πλούσιος ἢ εὐγενής. ʃ ἀρίστη πολιτεία τὸ κατὰ νόμους μὲν ἀπονέμειν πᾶσι τὸ δίκαιον κατὰ τὰς ἰδίας διαφοράς τε καὶ διενέξεις, καὶ μὴ περιορᾶν μήτε τὸν ἀδικούμενον μήτε τὸν ἀδικοῦντα, ἕκαστον δὲ τῶν πολιτῶν οὐκ ἀπὸ μέρους προτιμᾶν, ἢ διὰ τὴν ἀξίαν, εἰ τύχοι τις ἀξιώματι σεμνυνόμενος, ἢ διὰ τὸ γένος, ἢ διὰ πλοῦτον, ἤ τι τῶν ἄλλων, ᾧ τις διαφέρειν οἴεται τῶν πολλῶν καὶ εὐδοκίμων ἐν μέρει, ἀλλ’ ἀπὸ ἀρετῆς καὶ ἀρίστης ἐπιτηδεύσεως· ὁ γὰρ τοιοῦτος, κἂν πένης καὶ ἄδοξος, ἐκ πενήτων τε καὶ ἀδόξων εἴη, κἂν ἀφανής, τῶν πλουσίων τε καὶ ἐνδόξων ἐστὶν ἐντιμότερος. ἐλευθέρως δὲ . |
| 2 37 2 [15] | .. : [ἐλευθέρω]ς φησὶν πολ[ι]τευόμεθα [ἔν τε τοῖς κοι]νοῖς καὶ π[ρὸ]ς ἀλλή[λους ἐν τοῖς κ]αθ’ ἡμέραν ἐπιτη[δεύμασιν οὐ]χ ὑποπτεύ ⟦ σ ⟧ οντες τὸ[ν πέλ]ας οὐδ’ ὀργ[ιζόμενοι εἰ] πρ[ὸς ἡδ]ονήν τ[ι δρᾷ O ʃ ὡσανεὶ ἔλεγεν, οὐκ ἐσμὲν ἀλλήλοις ὕποπτοι ABFG ἐπιτηδευμάτω ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πολιτευόμεθα ABFc 2 ʃ ἐνταῦθα τὴν διαγωγὴν δηλοῖ. οὐδὲ ἀζημίους μέν ... : οὐ λυποῦμεν ... υ ......... ς τοῖς ἡδέως δια[ιτῶ]σιν, ο[ὐδὲ ἄχ]ρι μὲν ζημίας τῆς κατὰ [ἐ]κείν[ων, οἷ]ον κατηγορ[ίας] κ[α]ὶ προστίμου, [ἐλ]ευθέρως ζῆν ἐ[πιτ]ρέπομεν, ἄλλως δὲ ἐκ τοῦ .... ἀχθόμενοι καὶ βασκαίνοντες ἐπ[ὶ ταῖς] ἄλλων ἡδοναῖς διατελοῦμεν O λυπηρὰς δὲ τῇ ὄψει ἀχθηδόνα ς : τοῦτο λέγει, ἐπειδή ποτε οἱ Λακεδαιμόνιοι, Ἀλκαμένη ἐν προαστείῳ θεασάμενοι μετεωρίζοντα, κακῶς ἐχρήσαντο. οἱ γὰρ Λακεδαιμόνιοι σκυθρωποί εἰσι, διὰ παντὸς ἐπιείκειαν ὑποκρινόμενοι, καὶ τοὺς ἁβροτέρους κολάζουσι τὸ γὰρ τερπνὸν τοῦ βίου κώλυμα νομίζουσι τῶν ἀναγκαίων ABFGc 2 ἀνεπαχθῶς δὲ . |
| 2 37 3 [5] | .. : ἐν τοῖς ἰδίοις ἁπλ[ού]στερον [ἀλλ]ήλοις συνόντες ἐν τοῖς κοινοῖς [εὐλ]αβῶς καὶ νομίμως πολιτευό[με]θα O ʃ ταῦτα πρὸς Λακεδαιμονίους αἰνίττεται ABFc 2 τῶν τε αἰεὶ ἐν ἀρχῇ ὄντων ἀκροάσε ι : τῷ κατ[α]κούειν κα[ὶ] πείθεσθαι τοῖς ἄρχου[σι]ν O ʃ τῶν ἀρχόντων ABFc 2 αὐτῶ ν : τῶν νόμων δηλονότι FGc 2 ἄγραφο ι : ἄγραφοι νόμοι τὰ ἔθη εἰσί ABFGc 2. τῇ γνώμ ῃ : τῇ ψυχῇ ἢ τῇ συνέσει ABFGc 2 διετησίοι ς : οἷον δι’ ὅλου τοῦ ἔτους O ʃ δι’ ὅλου τοῦ ἔτους θύουσιν οἱ Ἀθηναῖοι καθ’ ἑκάστην πλὴν μιᾶς ἡμέρας ABFGc 2 ἡ τέρψι ς : ἡ ζωγραφία ABFGc 2 τὸ λυπηρό ν : αἰνίττεται πρὸς τοὺς ταπεινοὺς καὶ εὐτελεῖς Λακεδαιμονίους ABFGc 2 ἐκπλήσσε ι : ἐξαιρεῖται, ἐξάγει O ʃ ἐκβάλλει ABFGc 2 ἐπεσέρχετα ι : τοῦ Θησέως ἐν Ἀττικῇ τε καὶ ταῖς Ἀθήναις βασιλεύσαντος συνεισέφερον πανταχόθεν αὐτῷ τὰ πρὸς χρείαν οἱ Ἕλληνες, ἐπειδήπερ ταύτην ὁ βασιλεὺς πρυτανεῖον καθεστήκει καὶ μητρόπολιν τῆς Ἑλλάδος, τὰς ἄλλας καθῃρηκὼς διὰ τοῦτο πόλεις. |
| 2 39 1 [20] | διαφέρομεν δὲ ... : πληρώσας τὰ ἐν εἰρήνῃ ἀγαθὰ νῦν μετέρχεται ἐπὶ τὰ ἐν πολέμῳ ABFGc 2 τῶν ἐναντίω ν : τῶν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 τοῖσδ ε : τοῖς ῥηθησομένοις. κοινή ν : ἀκ[ροβο]λίζει Λακεδαιμονίους O ʃ κοινωνικὴν καὶ ἀνειμένην πᾶσιν ἀνθρώποις ABFGc 2 ξενηλασίαι ς : ὥσπερ οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGc 2 ὃ μὴ κρυφθὲν ἄν τις ... : τὸ ἑξῆς, ὠφεληθείη ἄν τις ἰδὼν μὴ κρυφθέν ABFGc 2 καὶ ἀπάται ς : πάλιν πρὸς Λακεδαιμονίους, οἵτινες ἀπάτῃ τὸ πλέον καὶ γοητείᾳ γνώμης ἐκράτουν ἐν τοῖς πολεμικοῖς ABFc 2 εὐθὺς νέοι ὄντε ς : καὶ ταῦτα πρὸς Λακεδαιμονίους. ἐκεῖνοι γὰρ ἀπὸ μικρᾶς ἡλικίας εἰς τὰ πολέμια ηὐτρεπίζοντο· καὶ εὐθὺς ὡς ἐτίκτετο τὸ παιδίον, ἐν ἀσπίδι ἐτίθεσαν αὐτὸ καὶ δόρυ πλησίον, καὶ ἐβόων ἢ τὰν ἢ ’πὶ τὰν, τουτέστιν, ἢ ταῦτα σῶσον, ἢ μετ’ αὐτῶν ἀναιρέθητι. οἱ δὲ αὐτοὶ οὕτως ἐπιπόνως ἤσκουν, ὡς μηδὲ λουτρῶν ἀνέχεσθαι, ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι τῷ Εὐρώτᾳ ποταμῷ πρὸς τὸ λούσασθαι. ἀμέλει καὶ διαμαστιγώσεις ἐγίνοντο κατά τινα καιρόν, ἐν αἷς οἱ πλείονας ἐνεγκόντες ἀνδρειότεροι ἐνομίζοντο ABFGc 2 τὸ ἀνδρεῖο ν : τὸ τοῖς ἀνδράσι πρέπον. ἀνειμένω ς : οὐκ ἀντὶ τοῦ ἀργ[ῶς] ἀλλὰ ἀδεῶς O αὐτο ί : ἡμεῖς δηλονότι ABFc 2 ἁθρόᾳ τε τῇ δυνάμει . |
| 2 39 3 [5] | .: μεμέρισται γὰρ αὐτῶν τὸ στράτευμα εἰς δύο, εἰς Θρᾴκην καὶ Ἰωνίαν ABFc 2 ἐπίπεμψι ν : εἰς στρατείαν. μορίῳ τιν ί : μέρει τινὶ ἐξ ἡμῶν. τινὰς ἡμῶ ν : αἰνίττεται τοὺς ἱππέας αὐτῶν τοὺς κειμένους ABFGc 2 ἀπεῶσθα ι : ἀποδεδιωχέναι. καίτοι εἰ ῥᾳθυμίᾳ . |
| 2 39 4 [10] | .. : καίτοι ε[ἰ] ἐν ἀνέσει μᾶλλον [καὶ ῥ]ᾳστώνῃ ζῶμεν μὴ κακ[οπα]θοῦντες τῇ ἀσκήσει μηδ’ ὑπὸ νόμων ἀναγκαζόμενοι ἀλλὰ διὰ τὴν ἔμφυτο[ν] ἀνδρείαν ὑπο[φέροντες] τοὺς κινδύνους, [περ]ίεστ[ιν ἡμᾶς πρ]ὸ τῶν δεινῶν [μὴ ταλαιπωρεῖσθ]αι καὶ ἐς τοὺς κιν[δύνους ἀπαντήσ]αντας μὴ ἀνανδ[ρ]οτ[έ]ρους τῶν αἰεὶ κακοπαθούντων φαίνεσθαι. οἱ μὲν γὰρ Λάκωνες αἰεὶ πονεῖν ὑπὸ τῶν νόμων ἠναγκάζοντο, οἱ δ’ Ἀθηναῖοι παρὰ τοὺς κινδύνους ἐπονοῦντο O ʃ πάντα συνάγει τὰ εἰρημένα, καὶ ὥσπερ ἀνάμνησιν αὐτῶν ποιεῖται ἀνακεφαλαιούμενος. αἰνίττεται δὲ πρὸς Λακεδαιμονίους ABFGc 2 ἐς αὐτ ά : τὰ ἀλγεινὰ δηλονότι. τῶν αἰεὶ μοχθούντω ν : τῶν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 τούτοι ς : τοῖς εἰρημένοις δηλονότι. θαυμάζεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ περιγίγνεται AFGc 2. φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ με τ ’ εὐτελεία ς : ἐπειδὴ διεβάλλοντο οἱ Ἀθηναῖοι ἐπὶ μαλακίᾳ καὶ τρυφῇ βίου καὶ σχολῇ πολλῇ, τοῦτο λέγει, ὅτι φιλοκαλοῦμεν μετ’ εὐτελείας καὶ ταπεινότητος. |
| 2 40 1 [30] | τῇ γὰρ φιλοκαλίᾳ τὸ ἄσωτον ἕπεται ABFGc 2 τῇ δὲ φιλοσοφίᾳ τὸ μαλακὸν καὶ ἀνειμένον. με τ ’ εὐτελεία ς : σμικροπρεπείας. καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακία ς : τὰ δυσχερῆ τῆς πενίας ὑπομένομεν. πλούτῳ τε ἔργου ... : ὁ πλοῦτος ἡμῶν ἐπὶ τῶν ἔ[ργ]ων ἐν καιρῷ φαίνεται, οὐ λόγων [ἀλα]ζονείᾳ λέγομεν πλουτεῖν O ʃ τὸ ἑξῆς, πλούτῳ τε χρώμεθα ἐν καιρῷ ἔργου καὶ οὐ κόμπῳ λόγου AFGc 2 καὶ τὸ πένεσθαι .. . αἴσχιο ν : οὐχ ὡς καὶ τ[οῦ] πένεσθαι αἰσχροῦ αὐτῷ λεγομένου, ἀλ[λὰ συ]γκριτικὸν ἀντὶ ἁπλοῦ τέθεικ[εν, ὡ]ς Ὅμηρος (η 294) αἰεὶ δὲ νεώτεροι ἀφρ[αδέο]υσιν O ʃ γνώμης ἀρίστης τὸ μήτε πενίαν ὀνειδίσαι τοῖς ἔχουσι καὶ παροῦσαν ζητεῖν ἐκ παντὸς τρόπου φυγεῖν ABFc 2 ἔνι τε τοῖς αὐτοῖς ... : ἐλ[λιπὲς] τὸ ὑπάρχει, οἷον ἐν τοῖς αὐτοῖς [ἀνδρά]σιν ἐστὶν τῶν τε ἰδίων καὶ τ[ῶν κο]ινῶν κατὰ τὴν πόλιν ἡ ἐ[πιμ]έλεια, καὶ ἑτέροις ἐστὶ πρὸς ἔ[ργα ὡ]ρμηκόσι τὰ τῆς γεωργίας καὶ τὰ π[ολιτ]ικὰ μηδὲν ἧττον διαγιν[ώσκ]ειν O ʃ οἷον τοῖς δημιουργοῖς καὶ γεωργοῖς καὶ κυνηγοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις ἰδιώταις καὶ χειροτέχναις. τοῦτο δὲ πρὸς Λακεδαιμονίους, ἐπειδὴ ὀλίγοι ἦσαν αὐτῶν οἱ τὰ πολιτικὰ σκοποῦντες, οἱ δὲ τὰ πολέμια πάντες ABFGc 2 τῶνδ ε : τῶν πολιτικῶν ABFGc 2 ἤτοι κρίνομέν γ ε : κρίνομεν οἷον ἐπικρί[νομε]ν ὡς ἑτέρων εὑρόντων O ʃ Ἡσίοδος (Op. 295)· ἐσθλὸς δ’ αὖ κἀκεῖνος ABFGc 2 ἢ ἐνθυμούμεθ α : οὗτος μὲν πανάριστος (ibid. 293) ABFGc 2 οὐ τοὺς λόγους ... : διεβάλλοντο γὰρ ὡς λόγων μόνον ἀντιποιούμενοι ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 μὴ προδιδαχθῆνα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ βλάβην ἡγούμενοι ABFGc 2 δεινὰ καὶ ἡδέ α : δεινὰ τὰ πολέμια, ἡδέα τὰ τῆς εἰρήνης ABFGc 2 ἐς ἀρετή ν : ἀρετὴν νῦν λέγει τὴν φιλίαν καὶ εὐεργεσίαν ABFGc 2 ὁ δράσας τὴν χάρι ν : ὁ ἀρξάμενος χαρίζεσθαι ABFGc 2 ὥστε ὀφειλομένην . |
| 2 40 4 [5] | .. : ἡ σύνταξις οὕτως, ὥστε ὀφειλομένην σῴζειν [ἐκεῖνον δηλονότι f 2] ᾧ δι’ εὐνοίας δέδωκεν ABFGc 2 ὁ δ ’ ἀντοφείλω ν : ὁ δὲ εὖ πάσχων. ἀμβλύτερο ς : ἀσθενέστερος. τὴν ἀρετή ν : τὴν εὐεργεσίαν ABFc 2 οὐ τοῦ ξυμφέροντος κτλ. |
| 2 40 5 | : οὐ τῇ ἐλπίδι τοῦ κέρδους, ἀλλὰ τῷ ἀεὶ εὐεργετεῖν καὶ μὴ δέεσθαι ἄλλων ABFGc 2 ἀδεῶ ς : ἀντὶ τοῦ μεγάλως ABFGc 2. καὶ κα θ ’ ἕκαστον . |
| 2 41 1 [5] | .. : Ἀθηναῖο[ς lac. ἐπὶ] πλεῖστα ε[ἴδη ......... χαριέν]τως μάλι[στα lac. ἑαυτὸν ἂ[ν αὐτάρκη τῷ σώματι] παράσχοι. [εὐτραπέλως δὲ ἀντὶ] τοῦ εὐκόλ[ως] O ἐπὶ πλεῖσ τ ’ ἂν εἴδ η : εἰς πολλὰ πράγματα ABFGc 2 εἰς διάφορα πράγματα. εὐτραπέλω ς : ἀστείως, εὐκινήτως Patm. ʃ εὐκινήτως, ἐνδεξίως ABFGc 2 ἀπὸ τῶνδ ε : ὧν προεῖπε ABFc 2 μόνη γὰρ . |
| 2 41 3 [10] | .. : ...... κρείσσων lac. μό]νη γὰρ πε lac. τῶν λό]γων ἐν τοῖ[ς ἔργοις .......... ] καὶ μόνη τ[ῶν πολεμίων ....... ]των οὐκ ἀ[γανάκτησιν ἔχει ὡς ἐν]δεεστέρω[ς lac. οὐδὲ] τῶν ὑπη[κόων lac. ὡς τῆς] ἀρχῆς οὐ[κ ἀξία οὖσα O ἀκοῆς κρείσσω ν : ὑπὲρ ἀκοὴν ἀνθρώπου. τῷ πολεμίῳ ἐπελθόντ ι : ἰδιοτρόπως εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἐπελευσθέντι καὶ ἐπέλευσιν παθόντι ABFGc 2 ὑ φ ’ οἵω ν : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ABFGc 2 οὔτε τῷ ὑπηκό ῳ : ἀπὸ κοινο[ῦ ......... ληπτέον] τὸ ἔχει. οὔτ[ε ἀγανάκτησιν οὔτε] κατάμεμψ[ιν ἔχει O ʃ τῷ Ναξίῳ καὶ Βυζαντίῳ καὶ Σαμίῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσοι ὑπήκουον αὐτῶν ABFGc 2 μετὰ μεγάλων δὲ . |
| 2 41 4 [10] | .. : πολυσύνδεσμός ἐστιν ὁ Θουκυδίδης, μᾶλλον δὲ πάντες οἱ Ἀττικοί ABFGc 2 οὔτε Ὁμήρο υ : ἀπὸ μέρους, τῶν πάντων ποιητῶν. ὁ γὰρ Ὅμηρος (Β 552 sqq.) πεποίηκε τὸν Μενεσθέα πάντων ἄριστα ἀνθρώπων κοσμεῖν ἵππους τε καὶ ἄνδρας ὁπλίτας· καὶ δῆλον ὅτι τοῦτο σοφίας περιουσίᾳ καὶ ἀρετῆς γίνεται. ἐν δὲ τῇ Ὀδυσσείᾳ (η 80) πεποίηκε περὶ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς θεοῦ οὕτως· ἵκετο δ’ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην, καὶ τὰ ἑξῆς, ἅπερ καὶ ταῦτα ἐγκώμιον τῆς πόλεως ABFc 2 καταναγκάσαντες γενέσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ θαυμασθησόμεθα ABFc 2 κακῶν τε κἀγαθῶ ν : κακῶν πρὸς τοὺς πάσχοντας· λέγει δὲ τὰ τρόπαια ABFGc 2 οἵδ ε : οἱ κείμενοι. |
| 2 42 1 | οἷ ς : τοῖς Πελοποννησίοις ABFGc 2 τὴν εὐλογία ν : τὸν ἔπαινον ABFGc 2 σημείοις καθιστά ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐμήκυνα ABFc 2 καὶ εἴρηται . |
| 2 42 2 [5] | .. : ἐπῃνέθησαν δηλονότι. τὴν πόλι ν : λείπει ἡ εἰς. ἰσόρροπο ς : ἰσοστάσιος, μὴ ὑπερβάλλων τὰ πράγματα ABFGc 2 πρώτη τε μηνύουσ α : τῇ τιμῇ ABFGc 2 τῶνδ ε : τῶν ἀνθρώπων. καταστροφ ή : ὁ θάνατος ABFGc 2 προτίθεσθα ι : προτιμᾶσθαι. |
| 2 42 3 | κακό ν : οἷον κλοπήν, μοιχείαν καὶ τὰ τοιαῦτα ABFGc 2 ἐκ τῶν ἰδίω ν : ἁμαρτημάτων δηλονότι. κοινῶ ς : τὸ κονὸν δηλονότι ABFMc 2 τὴν τῶν ἐναντίων τιμωρία ν : τὸ τιμωρεῖσθαι τοὺς ἐναντίους ABFGMc 2 με τ ’ αὐτο ῦ : τοῦ κινδύνου ABFG τῶν δ ὲ : τῶν ἀρετῶν ABFG ἐλπίδι μὲν . |
| 2 42 4 [15] | .. : τουτέστιν, εὐέλπιδες γενόμενοι ὅτι νικήσουσι ABFGMc 2 ἐπιτρέψαντε ς : δόντες. καὶ ἐν αὐτ ῷ : τῷ ἔργῳ G μᾶλλο ν : ἀντὶ τοῦ κρεῖσσον. ἡγησάμενο ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ κάλλιστον. τὸ μὲν αἰσχρὸν τοῦ λόγο υ : τὸ ὀνειδίζεσθαι ὡς δειλοί ABFGMc 2 ὡς ἀκοῦσαι δειλοί. τὸ δὲ ἔργον, τὸ ἀποθανεῖν. τύχη ς : τύχην ἀεὶ ὁ Θουκυδίδης καλεῖ τὸν πόλεμον ABFMc 2 ἅμα ἀκμ ῇ : ἀκμάζοντες, φησίν, ἐν εὐδοξίᾳ καὶ οὐχὶ δειλίᾳ ἀπέθανον· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀπηλλάγησαν ABFGMc 2 καὶ δ ι ’ ἐλαχίστου καιροῦ ... : καὶ ἐν βραχεῖ καιρῷ, φησίν, ἀπηλλάγησαν τὴν σφαγὴν δεξάμενοι, ἀκμαζούσης ἐν αὐτοῖς ἔτι τῆς δόξης καὶ ἐλπίδος τοῦ νικῆσαι, μᾶλλον ἢ τοῦ δέους καὶ τοῦ φυγεῖν· ἀπὸ κοινοῦ δὲ τοῦ ἀκμάζοντος c 2 f 2. τὴν ὠφελία ν : τῶν παρ’ ἐμοῦ λόγων ABFGMc 2 οὐδὲν χεῖρο ν : ἐμοῦ οὐδὲν χεῖρον ABFMc 2 ἀλλὰ μᾶλλον . |
| 2 43 1 [5] | .. : ἀπὸ κοινοῦ τό, ἀτολμοτέραν δὲ μηδὲν ἀξιοῦν ABFMc 2 δόξῃ εἶνα ι : ἡ πόλις δηλονότι. αἰσχυνόμενο ι : Ὅμηρος (Ε 531)· Αἰδομένων δ’ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται ABFGMc 2 ἄνδρε ς : ἀνδρεῖοι. αὐτ ά : τὰ μεγάλα δηλονότι. πείρᾳ το υ : δοκιμῇ πολέμου. σφαλεῖε ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐνθυμούμενοι ABFMc 2 κάλλιστον δὲ ἔρανο ν : καλλίστην συνεισφοράν. προιέμενο ι : διδόντες. ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐκτήσαντο αὐτά ABFMc 2 κοινῇ γά ρ : γνώμῃ δηλονότι. |
| 2 43 2 | τὰ σώματα διδόντε ς : εἰς πόλεμον δηλονότι. σημαίνε ι : παριστᾷ. |
| 2 43 3 | ἐν τῇ μὴ προσηκούσ ῃ : γῇ δηλονότι. καὶ τὸ εὔδαιμον . |
| 2 43 4 | .. : ἕπεται γὰρ εὐψυχίᾳ μὲν ἡ ἐλευθερία, ταύτῃ δὲ ἡ εὐδαιμονία καὶ ὁ μακάριος βίος καὶ σπουδαῖος. Ὅμηρος (ρ 322)· ἥμισυ γάρ τ’ ἀρετῆς ἀποαίνυται ABFGMc 2. οὐ γὰρ οἱ κακοπραγοῦντες . |
| 2 43 5 [10] | .. : τὸ νόημα παράδοξον καὶ ἐναντίον τῇ κοινῇ συνηθείᾳ· Θέογνις γάρ, ὁ ποιήσας τὰς ὑποθήκας, φησί (175sq.)· χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ ἐς μεγακήτεα πόντον ῥίπτειν καὶ πετρῶν, Κύρνε, κατ’ ἠλιβάτων. τούτῳ οὖν ἐναντίως ὁ Περικλῆς ἀποφαίνεται. καὶ σκόπει τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἑρμηνείας, ὅτι καὶ τῆς εἰρημένης τοῦ Θεόγνιδος ὑποθήκης λανθανόντως ἐμνήσθη καὶ ᾐνίξατο εἰπὼν τὸ δικαιότερον· τὸ γὰρ δικαιότερον συγκοίσεως ἔμφασιν ἔχει ABFGMc 2 τὰ διαφέροντ α : τὰ συμφέροντα ABGc 2 ἀναίσθητο ς : προσθεὶς τὸ ἀναίσθητος ἐποίησεν ἐγκώμιον καὶ ἔπαινον τοῦ θανάτου BFGMc 2. |
| 2 44 1 [5] | ξυμφοραῖ ς : ἡ ξυμφορὰ τῶν μέσων ἐστίν Gc 2 ἐπίστανται τραφέντε ς : οὐχ οἱ τελευτήσαντες, ἀλλ’ οἱ περιόντες αὐτῶν γονεῖς ABFGMc 2 οἳ ἄ ν : λείπει τὸ ἐν ἐκείνοις ABFGMc 2 οἷ ς : τουτέστι τοῖς τέκνοις AFG ἐνευδαιμονῆσαι ... : τουτέστιν ἐν εὐδαιμονίᾳ καὶ ζῆσαι καὶ τελευτῆσαι ABFGMc 2 ἐν ἄλλων εὐτυχίαι ς : τουτέστι τοῖς τέκνοις ABGMc 2 ἐθὰς γενόμενο ς : ἐξ ἔθους ἀπολαύων. |
| 2 44 3 | ἰδί ᾳ : γράφεται ἡδεῖα· τουτέστι γλυκεῖα ἡ λήθη τῶν ἀπελθόντων τέκνων, εἰ ἐπιγεννηθέντες γίνονται παῖδες. οὐκ ὄντω ν : τῶν τεθνηκότων. παραβαλλόμενο ι : εἰσφέροντες BFGMc 2 παρηβήκατ ε : γεγηράκατε A ἐν τῷ ἀχρείῳ τῆς ἡλικία ς : τῷ γήρᾳ δηλονότι ABFMc 2 τὸ κερδαίνει ν : φιλάργυροι γὰρ οἱ γέροντες ABFGMc 2. |
| 2 45 1 [5] | τὸν γὰρ οὐκ ὄντ α : τὸν τεθνηκότα. ὀλίγ ῳ : μέτρῳ δηλονότι. τὸ δὲ μὴ ἐμποδὼ ν : τὸ μηδὲν ἔχον ἐναντίον ABFGMc 2 ʃ τὸ τεθνεώς. ʃ ἤγουν ὁ ἀποθανών. ἀνανταγωνίστ ῳ : ἀναμφιβόλῳ. οἱ γὰρ ζῶντες πρὸς τοὺς ζῶντας φθονοῦσι καὶ ἀντιπαλ ** · τοὺς δὲ τελευτήσαντας, κἂν ἐχθροὶ τυγχάνωσιν ὄντες, ἐπαινοῦσιν. καὶ γυναικείας τι ἀρετῆ ς : ἀρετὴ γυναικὸς σιωπωμένη κηρύσσεται ABFGMc 2 ʃ ἥτις γυναιξὶν ἀνήκει. |
| 2 45 2 [15] | ἴσως σωφροσύνην αἰνίττεται. τῆς τε γὰρ ὑπαρχούσης φύσεω ς : τῆς σωφροσύνης. μόνη γὰρ αὕτη ἀρετὴ ταῖς γυναιξὶν ἔνεστιν· οὐ γὰρ ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη καὶ φρόνησις ABFGMc 2 ἡ δόξα ... ] .............. . ν σύνδεσμο ν . ........... . τὸ ἤ : ἀντὶ τοῦ καί τέ[θεικεν Ὅμηρος (Α 117)· βούλο]μ’ ἐγὼ λαὸν σόον [ἔμμεναι ἢ ἀπο]λέσθαι. ἀπὸ κοιν[οῦ δὲ ............ ληπτέον τὸ φύ[σεως ........ ] φύσεως ἐλάχιστο[ν ............. ] μὴ ψόγου παρα[ .............. ] κλ[έο]ς ᾖ καὶ ἧς ἂν [ἐπ’ ἐλάχιστον κ]λέος ᾖ περὶ ἀρε[τῆς ........ ψ]όγου ἐν τοῖς ἀν[δ]ρά[σι ..... γυναῖ]κας δηλονότ[ι] πο ........... α τοῦ νοήματο[ς] παρ[α ............ ] δόξα ταῖς γυν[αιξὶ ............ ] φανῆναι τη[ ......... ....... . ] καὶ παρα ...... O (desinit). εἴρητα ι : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 μέχρι ἥβη ς : μέχρι ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν ABFGMc 2 οἷς κεῖτα ι : λείπει τὸ παρά, ἵν’ ᾖ παρ’ οἷς GMc 2 τοῖσδ ε : ἀντὶ τοῦ παρὰ τοῖσδε Gc 2 πολιτεύουσι ν : κατὰ πολιτείαν ἐνεργοῦσιν. |
| 2 47 3 [10] | ἡ νόσος πρῶτον ἤρξατο .. . λεγόμενο ν : σχῆμά ἐστιν ἡ νόσος λεγόμενον· τὸ πρᾶγμα δηλονότι ABF ʃ ἡ νόσος θηλυκῶς· τὸ δὲ λεγόμενον ὡς πρὸς τὸ νόσημα ὑπήντησεν. Ὅμηρος (μ 74)· νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε κυανέη, τὸ μὲν οὔποτε· ὡς πρὸς τὸ νέφος ἀπήντησεν ABFGMc 2 ʃ πάθος ἐστι, καὶ ὁ ταύτην εἰπὼν τὸ πάθος ἐδήλωσε. διὸ καὶ ὁ Θουκυδίδης ἐνταῦθα οὐ πρὸς τὴν νόσον ἐπήγαγε τὴν μετοχήν, ἀλλὰ πρὸς τὸ σημαινόμενον, ἤγουν τὸ πάθος. ἀγνοί ᾳ : εἰ γὰρ ᾔδεισαν ὅτι λοιμὸς ἦν, οὐκ ἂν ἐπεχείρουν ABFGMc 2 αὐτοὶ μάλιστ α : μάλιστα τῶν μὴ προσιόντων ABFGMc 2 ἀνθρωπεία τέχν η : οἷον μαντική, ἐπῳδή. |
| 2 47 4 [5] | αὐτῶ ν : τῶν θείων καὶ ἀνθρωπίνων. ἀπέστησα ν : κατεφρόνησαν FMc 2. ἐς τὴν βασιλέως γῆ ν : εἰς τὴν Περσίδα ABFGMc 2 ὑ π ’ αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων ABF ἀφίκετ ο : τὸ δεινὸν δηλονότι. |
| 2 48 2 | ἔθνῃσκον πολλῷ μᾶλλο ν : ὅσῳ ἦν πολυάνθρωπος μᾶλλον ἡ ἄνω πόλις ABFMc 2 πολλῷ μᾶλλο ν : ἢ κατὰ τὸν Πειραιᾶ. ἀ φ ’ ὅτο υ : ἀφ’ ἧς αἰτίας. |
| 2 48 3 | μεταστῆσα ι : μεταβαλεῖν. σχεῖ ν : λαβεῖν. προειδώ ς : προμαθών. προέκαμν ε : προησθένει. |
| 2 49 1 | ἀπεκρίθ η : ἐχωρίσθη. ἀ π ’ οὐδεμιᾶς προφάσεω ς : ἀπροφασίστως. |
| 2 49 2 [5] | τὰ ἐντό ς : τοῦ στόματος ABFGc 2 ἐξ αὐτῶ ν : τῶν συμπτωμάτων ὧν εἶπεν ABFGMc 2 βράγχο ς : βράγχος νόσημά τι περὶ τὸν βρόγχον, ὃ τὰς σῦς μάλιστα διαφθείρει F ὁ πόνο ς : πόνον λέγει τὴν ἐκ τοῦ νοσήματος ταλαιπωρίαν ABFGMc 2 καρδία ν : καρδίαν οἱ ἀρχαῖοι τὸν στόμαχόν φασι καὶ οἱ παλαιοὶ ἰατροὶ καρδιωγμὸν τὸν πόνον τοῦ στομάχου ABFGMc 2 ἀποκαθάρσει ς : ἀποκρίσεις c 2 ʃ κενώσεις. |
| 2 49 3 | μετὰ ταλαιπωρίας μεγάλη ς : τῆς δυσεντερίας δηλονότι. κεν ή : ἔστι γὰρ καὶ λὺγξ πλήρης, ὡς καὶ Ἱπποκράτης (Aphor. |
| 2 49 4 | VI 39) διδάσκει ABFGMc 2 μετὰ ταῦτ α : παραυτίκα ABFGc 2 λωφήσαντ α : τὸν σπασμὸν παυσάμενον ABFGMc 2 πελιδνό ν : πελιδνόν ἐστι τὸ μετέχον ὠχρότητος καὶ μελανίας, οἱονεὶ μολυβδοειδές ABFGMc 2 φλυκταίναις . |
| 2 49 5 [10] | .. : σημείωσαι, ἡρωϊκὸς στίχος ABFM τὰ δὲ ἐντό ς : τοῦ σώματος δηλονότι ABFc 2 τὰς ἐπιβολά ς : ἐπιβολή, ἡ σκέπη, παρὰ τὸ ἐπιβάλλεσθαι Patm. γυμνὸν ἀνέχεσθα ι : ὅτι τὸ ἀνέχεσθαι καὶ πρὸς αἰτιατικὴν λέγεται ABFMc 2 ἥδιστά τε ἄ ν : ἡ σύνταξις οὕτως· ἥδιστα τε ἂν ἐς ὕδωρ ψυχρὸν σφᾶς αὐτοὺς ῥίπτειν, τῇ δίψῃ ἀπαύστῳ συνεχόμενοι, ἠνείχοντο. ἀπὸ κοινοῦ γάρ ἐστι τὸ ἠνείχοντο, τὰ δὲ ἄλλα μεταξύ ABFMc 2 ἐν τῷ ὁμοίῳ ... : καὶ γὰρ ὁ πίνων ὀλίγον καὶ ὁ πολὺ ἀπέθῃσκον ABFGMc 2 ἡ ἀπορί α : ἡ ἀδυναμία. |
| 2 49 6 | οὐκ ἐμαραίνετ ο : οὐχ ὑπέπιπτε. παρὰ δόξα ν : παρ’ ἐλπίδα. ἔχοντές τι δυνάμεω ς : μερικὴν δύναμιν. τοῦ νοσήματο ς : τῆς δυσεντερίας ABFMc 2 ἐκ τῶν μεγίστω ν : ἐκ παραδόξου· λείπει δὲ κινδύνων ABFGMc 2 ἀντίληψι ς : ἀντὶ τοῦ ἐπίσκηψις BFMc 2 διέφευγο ν : τὸν θάνατον δηλονότι. |
| 2 49 8 | τῶν ὀφθαλμῶ ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ στερισκόμενοι ABFGMg 2 ἀναστάντα ς : ὑγιάναντας BFGMc 2. ἐν τῷδ ε : τῷ ῥηθησομένῳ. |
| 2 50 1 | οὐ προσῄε ι : ὥσπερ ἀπὸ τῆς ὀσφρήσεως γιγνώσκοντα ὅτι λοιμώδη ἐστὶ τὰ σώματα ABFGMc 2 τεκμήριον δ έ : τοῦ λόγου μου. |
| 2 50 2 | περὶ τοιοῦτον οὐδέ ν : περὶ τὸ σαρκοβορεῖν. ἐπὶ πᾶ ν : ἀντὶ τοῦ καθόλου ABFGc 2 τὴν ἰδέα ν : τὴν φύσιν. |
| 2 51 1 | καὶ ἄλλ ο : λείπει νόσημα ABFGMc 2 οὐδὲν τῶν εἰωθότω ν : ἀλλά τι ἄηθες καὶ ἄτοπον. ἕν τε οὐδέ ν : τὸ σχῆμα καινοπρεπές ABFGMc 2 ξυνενεγκό ν : λυσιτελῆσαν. |
| 2 51 3 | πρὸς αὐτ ό : τὸ νόσημα ABFc 2 ξυνῄρε ι : συναγαγὸν ἠφάνιζε. τὸ ἀνέλπιστο ν : ἡ ἀνελπιστία τῆς ὑγιείας ABFGMc 2 προίεντ ο : ἀπέλυον. |
| 2 51 4 [5] | καὶ ὅτι ἕτερος ἀ φ ’ ἑτέρο υ : ἡ σύνταξις οὕτω· δεινότατον ἦν ἥ τε ἀθυμία καὶ ὅτι ἕτερος ἀφ’ ἑτέρου ABFMc 2 θεραπεία ς : ἀντὶ τοῦ νόσου ABFGc 2 ʃ τῆς ἀπὸ τοῦ νοσήματος ἰατρείας. ὥσπερ τὰ πρόβατ α : ὅτι τὰ πρόβατα μεταληπτικὰ καὶ μεταδοτικὰ τῆς νόσου ABFGM τοῦτ ο : ἡ ἀπόγνωσις δηλονότι. ἐρῆμο ι : τοῦ θεραπεύσοντος. |
| 2 51 5 | ἀρετῆ ς : φιλανθρωπίας, ἀγάπης ABFGMc 2 τὰς ὀλοφύρσει ς : λείπει ἡ πρός· πρὸς τὰς ὀλοφύρσεις καὶ τοὺς θρήνους ABFGMc 2 οἱ διαπεφευγότε ς : τὸν θάνατον. |
| 2 51 6 | τὸν πονούμενο ν : τὴν ἀσθένειαν. τῷ παραχρῆμα περιχαρε ῖ : τῇ ἐνεστώσῃ περιχαρείᾳ. κούφη ς : τῆς κουφιζούσης αὐτοὺς ἀπὸ τῆς λύπης ABFGMc 2. αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους. |
| 2 52 2 | ὥρᾳ ἔτου ς : τῷ θέρει λέγει ABFGMc 2 ὁσίω ν : ὁσίων οὐδετέρως, ὁσιῶν θηλυκῶς. |
| 2 52 3 | (π 423) οὐχ ὁσίη κακὰ ῥάπτειν ἀλλήλοισι ABFGMc 2 πάντε ς : θεῖοι καὶ ἀνθρώπινοι. |
| 2 52 4 | ἀναισχύντου ς : σημείωσαι· ἀλλοτρίας καὶ ξένας ABFGMc 2 τοὺς νήσαντα ς : νῆσαι, τὸ σωρεῦσαι καὶ συναγαγεῖν Patm. ʃ τοὺς ἐπισυνάξαντας καὶ ἑτοιμάσαντας τὰ τῆς πυρᾶς ξύλα. ἦρξ ε : ἀρχὴ γέγονε. |
| 2 53 1 [5] | ἐπὶ πλέο ν : διαβολὴν ἐμφαίνει τῶν Ἀθηναίων τὸ ἐπὶ πλέον κείμενον ABFGMc 2 ἀγχίστροφο ν : ταχεῖαν καὶ ἐγγυτέραν καὶ ὀξεῖαν ABFGMc 2 τῶν οὐδὲν πρότερον κεκτημένω ν : κατὰ κοινοῦ τὸ μεταβολὴν ὁρῶντες ABFGMc 2 ʃ τῶν πενήτων. τἀκείνω ν : τῶν πλουσίων c 2 τὰς ἐπαυρέσει ς : τὰς ἀπολαύσεις καὶ ἡδυπαθείας ABFGMc 2 τῷ δόξαντι καλ ῷ : τουτέστι τῇ ἀρετῇ· αὕτη γὰρ μετὰ ταλαιπωρίας γίγνεται ABFGc 2 ᾔδε ι : η γραπτέον ἐστίν, Ἀττικώτερον τουτὶ νόει e 2 κερδαλέο ν : ἐπωφελές. |
| 2 53 4 [5] | ἀνθρώπων νόμο ς : ἀνθρωπίνη εὐνομία. τὸ μέ ν : τὸ θεῖον δηλονότι FGMc 2 κρίνοντες ἐν ὁμοί ῳ : εἶναι δηλονότι. τὴν ἤδη κατεψηφισμένη ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκην· λέγει δὲ τὴν νόσον. ἀπὸ κοινοῦ δὲ καὶ τὸ ἐλπίζων ABFGMc 2. ἐπιέζοντ ο : Ὅμηρος (Α 61)· εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς ABFMc 2 τοῦ ἔπου ς : ἐκ πυθοχρήστου στίχος ABFGM φάσκοντε ς : σημείωσαι τὴν σύνταξιν. |
| 2 54 5 | ὅ τι καὶ ἄξιον εἰπεῖ ν : ἤγουν ἄξιον διηγήσεως. ἐπενείματ ο : κατέφαγε. τὴν Πάραλο ν : τὴν παραθαλάσσιον ABFGMc 2 e 2 Λαυρείο υ : ὄρους FG ʃ Λαύριον ὄρος ἐν τῇ Ἀττικῇ, οὗ μέταλλα ἀργύρεια. |
| 2 55 2 | στρατηγὸς ὢν καὶ τότ ε : τινὲς εἰς τὸ ὤν στίζουσι, τινὲς εἰς τὸ τότε BFGMc 2 γνώμη ν : προαίρεσιν. αὐτῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 2 56 1 | παρεσκευάζετ ο : ἡτοίμαζε. προυχώρησ ε : ἦλθον εἰς τὸ ἑλεῖν τὴν πόλιν. |
| 2 56 5 | ἀναγαγόμενο ι : ἀναχθέντες. τῆς τε γῆς ἔτεμο ν : λείπει μέρος τι ABFGMc 2. |
| 2 57 1 [5] | τῇ στρατι ᾷ : τῇ περὶ τὴν Πελοπόννησον ABFGMc 2 αὐτόμολο ς : ὁ τοὺς οἰκείους ἀπολιμπάνων καὶ τοῖς πολεμίοις προσχωρῶν Patm. θᾶσσον ἐκ τῆς γῆς ἐξελθεῖ ν : εἰ δέ τις εἴποι, καὶ πῶς αὐτοὺς οὐκ ἐφόνευον; λέγομεν ὅτι ἀσεβὲς τοῦτο ἐνόμιζον ABFGMc 2 ταύτ ῃ : τῇ δευτέρᾳ δηλονότι. |
| 2 58 1 | τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις ABFGMc 2 πολιορκουμένη ν : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. προυχώρε ι : προέκοπτεν. |
| 2 58 2 | αὐτοῖ ς : τοῖς πολιορκοῦσιν. ἡ αἵρεσι ς : σημείωσαι αἵρεσις ABFM ʃ ἡ πόρθησις. ἐνταῦθ α : εἰς τὴν Ποτίδαιαν. οἱ δὲ πρότερο ι : οἱ μετὰ Καλλίου ABFGMc 2. |
| 2 59 1 | ἠλλοίωντ ο : μετεβλήθησαν. ξυγχωρεῖ ν : ἐνδιδόναι. |
| 2 59 3 | ἀπαγαγώ ν : ἀποστήσας. καὶ προσδεχομένῳ . |
| 2 60 1 [10] | .. : δημηγορία Περικλέους πρὸς Ἀθηναίους ABGMc 2 e 2 ʃ ταύτης τῆς δημηγορίας μέμνηται Πλούταρχος ἐν τοῖς πολιτικοῖς παραγγέλμασιν (p. 803 b) f 2 ʃ καὶ προσδοκήσαντί μοι γεγένηται εἰς ἐμὲ τὰ τῆς ὀργῆς ὑμῶν οἷον, οὐκ ἀνέλπιστα εἰς ἐμὲ τὰ παρόντα γεγένηται αἰτιάματα, ἀλλὰ καὶ ἤδη ταῦτα προσδεχομένῳ, ἀφ’ οὗ πολεμεῖν συνεβούλευσα Λακεδαιμονίοις, γεγένηται· καὶ διὰ τοῦτο συνήγαγον ἐκκλησίαν, ὅπως, ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐμοὶ χαλεπαίνετε ἢ ταῖς τύχαις εἴκετε, ὑπομνήσω. ἔς μ ε : ἀντὶ τοῦ ἐς ἐμέ c 1 αἰσθάνομα ι : γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ, κοινῶς καὶ Ἀττικῶς. ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμα ι : κατασκευὴ τοῦ προοιμίου ABFMc 2 e 2 τὰς ἰδίας ξυμφορά ς : ἰδίας νῦν οὐχὶ ἑαυτῆς, ἀλλὰ τὰς τῶν καθ’ ἕκαστον ἀνθρώπων καὶ μερικὰς δυστυχίας ABFGMc 2 ταῖς κα τ ’ οἶκο ν : ταῖς ἑαυτῶν καὶ μερικαῖς ABFGMc 2 ἐκπεπληγμένο ι : παραφερόμενοι. |
| 2 60 4 [5] | ἀφίεσθ ε : ἀμελεῖτε. ʃ τὸ γὰρ ἑξῆς οὕτω συντάσσεται καὶ μὴ ἀφίεσθαι (sic suprascr. b 2) ὃ νῦν δρᾶτε ὑμεῖς b 2 οἳ ξυνέγνωτ ε : μετέσχετε τῆς παραινέσεως διαγνόντες. καίτοι ἐμοὶ . |
| 2 60 5 [5] | .. : παραγραφικὸν ἐν δεινότητι G ʃ τέσσαρα δεῖ κατὰ Θουκυδίδην τὸν ἀγαθὸν ἔχειν ἄνδρα, νοεῖν μὲν τὰ δέοντα, φράζειν δὲ δύνασθαι τὰ νοηθέντα καλῶς, φιλόπολίν τε εἶναι, καὶ τέταρτον, κρείσσω χρημάτων. τὸ γὰρ νικᾶσθαι χρήμασι πᾶσαν καὶ ῥήτορος καὶ πολίτου, καὶ ἰδιώτου καὶ ἄρχοντος, ἀρετὴν ἀφανίζει. τοιούτῳ ἀνδρ ί : ἤγουν μεγάλῳ. οὐδενὸς ἥσσων ... : ῥητορείαν ἑαυτῷ μαρτυρεῖ ABFGMc 2 τοῦδ ε : τῆς εὐνοίας. μέσω ς : μετρίως. |
| 2 60 7 | ʃ μέσως εἶπε διὰ τὸ φορτικόν G μᾶλλον ἑτέρω ν : λείπει ὁ δέ σύνδεσμος, ἵν’ ᾖ, μᾶλλον δὲ ἑτέρων. μέσως δὲ εἶπε καὶ οὐ σφόδρα, διὰ τὸ φορτικόν ABFMc 2. οἷς μὲν αἵρεσι ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πολεμῆσαι. |
| 2 61 1 [5] | ὁ δὲ νοῦς· φησὶν ὅτι ἄφρονές εἰσιν οἱ ἐν εὐτυχίᾳ ὄντες καὶ πολεμεῖν αἱρούμενοι ABFGMc 2 ʃ τὸ συμφέρον μετὰ τοῦ ἀναγκαίου e 2 τοῖς πέλα ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGc 2 περιγενέσθα ι : νικῆσαι τὸν ἐχθρὸν δηλονότι. καὶ οὐκ ἐξίσταμα ι : ὧν παρῄνεσα. |
| 2 61 2 | ἀκεραίοι ς : ἀζημίοις. ὀρθό ν : ἀληθῆ. ἔχε ι : παρέχει. ἡ δήλωσι ς : ἡ αἴσθησις e 2 δουλοῖ γὰρ φρόνημ α : γνωμικόν: ζήτει κεφάλαιον κθʹ (immo XXXI) τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog. |
| 2 61 3 [5] | Rhet. Gr. II 451, 13), ὅπερ διαλαμβάνει περὶ τοῦ πρὸς τὰ κεκρατηκότα πάθη litura δεῖν ἀντιτείνειν G ἀντιπάλοι ς : ἀντὶ τοῦ ἴσοις καὶ παραπλησίοις τῷ μεγέθει τῆς πόλεως· δεῖ γὰρ πρὸς τὰς πόλεις καὶ τὰ φρονήματα εἶναι ABFGMc 2 e 2 ὑφίστασθα ι : ἀμετακινήτους εἶναι. |
| 2 61 4 [10] | τὴν ἀξίωσι ν : τὸ ἀξίωμα τῆς ἡγεμονίας ABFGMc 2 ἐν ἴσῳ γὰρ οἱ ἄνθρωποι ... : ὁμοίως οἱ ἄνθρωποι ἀξιοῦσιν αἰτιᾶσθαι ὅστις ἐν μαλακίᾳ ἐλλείπει τῆς ἐνυπαρχούσης δόξης καὶ μισεῖν τὸν ἐν θρασύτητι ὀρεγόμενον τῆς μὴ προσηκούσης ABFGMc 2 ἀπαλγήσαντα ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρεών. τὸ δὲ ἀπαλγήσαντας ἀντὶ τοῦ παυσαμένους ἀλγεῖν, ὥσπερ τὸ ἀπολοφυράμενοι (46, 2) ABFGMc 2 τὸν δὲ πόνο ν : τὸ δυνατὸν κεφάλαιον· ἔστι δὲ ὁ λόγος ἐξ ἀντιθέσεως ABFMe 2 ὀρθῶ ς : ἀληθῶς. |
| 2 62 1 | τόδ ε : τὸ ῥηθησόμενον. τὴν προσποίησι ν : τὴν ἐπαγγελίαν BGfc 2 καταπεπληγμένου ς : καταπεπτωκότας, τῷ φόβῳ. τῶν ἐς χρῆσιν φανερῶ ν : τὸ γὰρ πῦρ καὶ ὁ ἀὴρ οὐ τοσοῦτόν εἰσιν ἐς χρῆσιν φανερά· κοινὰ γάρ εἰσι πᾶσι ABFGMc 2 φανερῶ ν : ὄντων δηλονότι. |
| 2 62 2 [5] | οὐκ ἔστιν ὅστι ς : οὐδείς. ἔθνο ς : ἀνθρώπων M ἐν τῷ παρόντ ι : ἤγουν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ. οὐ κατὰ . |
| 2 62 3 [10] | . . τὴν χρεία ν : ἀλλὰ μείζων δηλονότι ABFGMc 2 αὕτη ἡ δύναμι ς : τῆς πόλεως, ἡ θαλασσοκρατία ABFGMc 2 αὐτῶ ν : ἢ τὸν πόλεμον, ἢ τὴν τῆς χρείας ἀφαίρεσιν. ἢ οὐ κηπίο ν : τὸ ἤ οὐ ἀντὶ τοῦ ἀλλά, οἷον ἀλλὰ κηπίον καὶ ἐγκαλλώπισμα πλούτου, ὡς πρὸς τὴν κτῆσιν τῆς θαλάσσης. ἄλλοι δὲ τὸ κηπίον εἶδός φασι κουρᾶς, οὕτως ὀνομαζομένης ABFGMc 2 e 2 ʃ τινὲς κήπιον ἤτοι γήδιον. ἢ οὐκ ἤπιο ν : ἀντὶ τοῦ ἠπίως ABF ὀλιγωρῆσα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰκός ἐστιν ABFGc 2 ἄλλω ν : ἀντὶ τοῦ ἄλλοις FMa 2 c 2 ʃ σημείωσαι τὸ ὑπακούω γενικῇ συντασσόμενον G προσεκτημέν α : καὶ τοῦτο γνῶθι τοῦ τρόπου τῆς Ἀτθίδος, ἔκτημαι λέγουσιν, οὐ κέκτημαι e 2 τῶν τε πατέρων ... : μετέρχεται ἐπὶ τὸ δίκαιον κεφάλαιον GMa 2 c 2 αὔχημ α : τὸ φρόνημα αὔχημα ἐκάλεσεν ABFGMc 2 ἀπὸ ἀμαθίας εὐτυχοῦ ς : ἀπὸ ἀλόγου εὐτυχίας. |
| 2 62 4 | καταφρόνησις δ έ : λείπει ἐκείνῳ ABFGMc 2 καὶ τὴν τόλμα ν : ἡ σύνταξις οὕτως· καὶ τὴν τόλμαν ἡ ξύνεσις παρέχεται ἐκ τῆς ὁμοίας τύχης ABFGMc 2 ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντω ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πιστεύει ABF ἡ πρόνοι α : ἡ πρόγνωσις ABFGMc 2 τῷ τιμωμέν ῳ : τῇ τιμῇ τῆς πόλεως. |
| 2 63 1 [5] | ᾧπε ρ : ᾧ τινι τῷ τιμωμένῳ τῆς πόλεως, ὅ ἐστι τῇ ἡγεμονίᾳ GMa 2 c 2 f ʃ τῇ δόξῃ τῆς πόλεως βοηθεῖν ὑμᾶς εἰκός ABFGMc 2 ὧν ἐν τῇ ἀρχ ῇ : ὑπὲρ ὧν G ʃ ὄντες δηλονότι. ἀπήχθεσθ ε : τοῖς ἄλλοις δηλονότι. οἱ τοιοῦτο ι : οἱ ἀπράγμονες ABFGMc 2 τὸ γὰρ ἄπραγμον . |
| 2 63 3 | .. : τουτέστιν οὐ δύναταί τις ἰδιοπραγμόνως ζῆσαι μὴ ἔχων τὸ δραστικόν GMa 2 c 2 ἀσφαλῶ ς : ἀντὶ τοῦ διηνεκῶς Ma 2 c 2 ὑμεῖς δ έ : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 ὑπὸ τῶν τοιῶνδε πολιτῶ ν : τῶν συμβουλευόντων τὸ ἄπραγμον. |
| 2 64 1 | παράγεσθ ε : ἀπατᾶσθε. ἐλπίδος κρεῖσσο ν : ὑπὲρ ἐλπίδα. ἀνηλωκένα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ γνῶτε ABFMc 2 ἧ ς : τὸ ἧς πρὸς τὸ μνήμη καταλελείψεται· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABFGMc 2 ἢν καὶ νῦν ὑπενδῶμέν ποτ ε : ἐάν ποτε καὶ ὑποχαλάσωμεν καὶ πταίσωμεν ABFGMc 2 καίτοι ταῦτα . |
| 2 64 4 | .. : τρεῖς κριτὰς ὑποτίθεται τῶν πραγμάτων ABFGMc 2 τὸ ἐπίφθονο ν : τὸ ἐπίζηλον. |
| 2 64 5 | μῖσος μὲν γὰρ ... : διαλύεται γὰρ ἢ θανάτῳ ἢ ἄλλῳ τινί ABFGMc 2 ἐπικηρυκεύεσθ ε : διὰ κηρύκων ἐκφαίνεσθε τὰς βουλὰς ὑμῶν e 2 ὡς οἵτινε ς : τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ ἐπεί. |
| 2 65 1 | ἐ π ’ αὐτό ν : κατ’ αὐτοῦ. τὴν γνώμη ν : τὸν σκοπὸν ἐκείνων. οἱ δὲ δυνατο ί : οἱ τῷ πλούτῳ δυνάμενοι. |
| 2 65 4 | προσεδεῖτ ο : χρείαν εἶχε. τὴν δύναμι ν : τὴν ἰσχὺν τοῦ πολέμου. |
| 2 65 6 | ἐπεβίω δ έ : μετὰ τὸ καταστῆναι τὸν πόλεμον. ἡ πρόνοια αὐτο ῦ : ἡ πρόγνωσις. κατορθούμεν α : εἰς τέλος ἐρχόμενα. |
| 2 65 7 [5] | τοῖς ἰδιώται ς : ἰδιώτας καλεῖ τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς δημαγωγούς, οὐχ ὅτι ἰδιῶται κατὰ τὸ ἀληθές, ἀλλ’ ὡς πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ κοινοῦ καὶ τῆς πόλεως ABFGMc 2 σφαλέντα δ έ : αἰνίττεται τὰ κατὰ τὸν Ἀλκιβιάδην ABFGMc 2 ἀδωρότατο ς : ἀδωρόληπτος. |
| 2 65 9 | ὕβρει θαρσοῦντα ς : ἀλόγως τι πράττοντας. πρὸς οὕ ς : λείπει τῶν Λεοντίνων. |
| 2 65 11 [5] | ʃ τοὺς Λεοντίνους λέγει· οὗτοι γὰρ μετεκαλέσαντο πρὸς συμμαχίαν Ἀθηναίους, Συρακουσίοις διαφερόμενοι. οἱ ἐκπέμψαντε ς : Ἀθηναίων οἱ προύχοντες. τοῖς οἰχομένοι ς : πορευθεῖσιν εἰς Σικελίαν. τῷ στρατοπέδ ῳ : τῷ ἐν Σικελίᾳ ABFGMc 2 πολεμίοι ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 2 65 12 [5] | με τ ’ αὐτῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. ἔτι τοῖς πλέοσι ν : ἀντεῖχον δηλονότι. βασιλέως παιδ ί : βασιλέως λέγει τοῦ Δαρείου υἱοῦ Ἀρτοξέρξου· οὗτινος Κύρου καὶ ὁ Ξενοφῶν τὴν ἀνάβασιν ἔγραψε ABFGMc 2 προσγενομέν ῳ : τοῖς Λακεδαιμονίοις δηλονότι. ἐνέδοσα ν : ἐμαλακίσθησαν. τοσοῦτο ν : φρονήσεως δηλονότι GMc 2 ἀ φ ’ ὧ ν : ἀφ’ ὧν πραγμάτων, ὥστε μήτε κατὰ γῆν πολεμῆσαι μήτε εἰς Σικελίαν πέμψαι ABFGMc 2 ἄποικο ι : πόθεν οἱ Ζακύνθιοι ABFGMc 2 ξυνεχώρου ν : ἐνεδίδουν οἱ Ζακύνθιοι. |
| 2 67 1 | ἰδί α : ἄνευ τοῦ κοινοῦ· οἱ γὰρ Ἀργεῖοι φίλοι ἦσαν Ἀθηναίοις ABFGMc 2 Πόλλι ς : ὄνομα κύριον Gc 2 τὸν γεγενημένο ν : ταῦτα προείρηται (29, 5) ABFM ʃ τὸν ἐγγραφέντα. |
| 2 67 2 | τὸ μέρο ς : ὅσον ἀπὸ τοῦ μέρους αὐτοῦ. ὁ δ έ : ἤγουν ὁ Σάδοκος. |
| 2 67 3 | ἐκείνοι ς : τοῖς πρέσβεσι τῶν Ἀθηναίων. οἱ δ έ : οἱ πρέσβεις τῶν Ἀθηναίων. τὸν Ἀριστέ α : τὸν Κορίνθιον. |
| 2 67 4 [5] | αὖθι ς : ἐς τὸ μέλλον. κακουργ ῇ : κακουργήσῃ. δικαιοῦντε ς : δίκαιον κρίνοντες. τοῖς αὐτοῖς ἀμύνεσθα ι : τὴν ἴσην τιμωρίαν δοῦναι. οἷσπε ρ : ἀντὶ τοῦ ὧν. ὑπῆρξα ν : ἀντὶ τοῦ προκατήρξαντο Gc 2 κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνου ς : μετάβασις ABFc 2 ἀναστήσαντε ς : διεγείραντες εἰς συμμαχίαν. |
| 2 68 1 | ἐ π ’ Ἄργο ς : κατὰ τοῦ Ἄργους. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀμπρακιώταις. |
| 2 68 3 | οὐκ ἀρεσκόμενος τῇ .. . καταστάσε ι : εὗρε γὰρ τὴν μητέρα Ἐριφύλην ἀναιρεθεῖσαν ὑπὸ Ἀλκμέωνος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ABFGc 2 τῇ ἐν Ἄργει καταστάσε ι : τῇ οἰκήσει. τῆς Ἀμφιλοχία ς : γῆς δηλονότι. |
| 2 68 5 [5] | ἐπηγάγοντ ο : ἐφειλκύσαντο. ἡλληνίσθησα ν : Ἕλληνες κατὰ τὴν νῦν διάλεκτον ἐγένοντο. οἱ δὲ ἄλλοι Ἀμφίλοχο ι : οἱ γὰρ Ἀμφίλοχοι βάρβαροι, οἱ δὲ Ἀμπρακιῶται Ἕλληνες, Κορινθίων ἄποικοι ABFGc 2 τοὺς Ἀργείου ς : τοὺς Ἀμφιλοχικούς, τοὺς δεξαμένους BFGc 2 χρόν ῳ : ἀντὶ τοῦ μόλις. |
| 2 68 7 [5] | οἱ δ ’ Ἀμφίλοχο ι : οἱ πάντες, διὰ τὴν μητρόπολιν ABFGc 2 Ἀκαρνᾶσ ι : φίλοις οὖσιν Ἀθηναίοις ABFGc 2 Ἀθηναίου ς : ἀναπόδοτον μᾶλλον δὲ καιναπόδοτον τοῦτο, εἰ οὕτω χρὴ φάναι. Φορ μ. : Φορμίων στρατηγὸς Ἀθηναίων ABFG αὐτ ό : τὸ Ἄργος ABFGc 2 μετὰ δὲ τοῦτ ο : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ ταύτης τῆς αἰτίας AFc 2 ἐς τοὺς Ἀργείου ς : κατὰ τῶν Ἀργείων. |
| 2 68 9 | ἐν τῷ πολέμ ῳ : τῷ Πελοποννησιακῷ ABFc 2 ἀργυρολογῶσ ι : ἀργύριον ἀπαιτῶσι. |
| 2 69 1 | Φασήλιδο ς : Φάσηλις πόλις Παμφυλίας· μέμνηται αὐτῆς καὶ Διονύσιος ὁ περιηγητής (855) ABFGc 2 οὐδὲν μᾶλλο ν : οὐδὲν παρὰ Ἀττικοῖς ἀντὶ τοῦ οὔ F οἱ δ έ : οἱ στρατηγοί. |
| 2 70 4 | καὶ ᾗ ἕκαστος ἐδύνατ ο : τὰς τριάκοντα δύο πόλεις ABFGc 2 ἐνόμιζον γὰρ ἂν ... : ἀνδραποδίσαι γὰρ τοὺς ἄνδρας ἐβούλοντο ABFGMc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἔτος τρίτον ABFGMc 2 ἔλεγον τοιάδ ε : Πλαταιέων δημηγορία πρὸς Ἀρχίδαμον ABFGMe 2 αὐτονόμου ς : τοὺς Πλαταιεῖς δηλονότι. |
| 2 72 1 [5] | ὑπολαβώ ν : Ἀρχιδάμου δημηγορία. σημείωσαι λόγια ABFGM ʃ ἀποκριθεὶς ἢ ὑπονοήσας ἢ ἐνθυμηθείς. δίκαια λέγετε ... : μέμνηται καὶ ταύτης τῆς δημηγορίας Πλούταρχος ἐν τοῖς πολιτικοῖς παραγγέλμασι (p. 803b) f αὐτοί τε αὐτονομεῖσθ ε : τοῖς οἰκείοις νόμοις ἀκωλύτως χρῆσθε. ἀπεκρίναντ ο : ἀπόκρισις Πλαταιέων ABFM ἄνευ Ἀθηναίω ν : τῆς γνώμης δηλονότι. |
| 2 72 2 | πα ρ ’ ἐκείνοι ς : τοῖς Ἀθηναίοις. οὐκ ἐπιτρέπωσι ν : οὐ δώσωσιν ἄδειαν τοῖς Πλαταιεῦσιν ἐμμένειν τοῖς δόξασιν. ὑμεῖς δέ . |
| 2 72 3 [5] | .. : ἀπολογία Ἀρχιδάμου ABFGM ἡμῖν παράδοτε τοῖς Λακεδαιμονίοι ς : ἀντὶ τοῦ ἡμῖν c 2 εἴ τι δυνατό ν : λείπει τὸ ἐστί c 2 μέχρι δὲ τοῦδ ε : τοῦ καιροῦ τοῦ πολέμου. ἐργαζόμενο ι : τὴν γῆν δηλονότι. ἱκαν ή : εἰς τροφὴν δηλονότι. Ἀθηναίοις κοινῶσα ι : πρεσβεύσασθαι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. |
| 2 73 1 | κομισθῆνα ι : ἀναστρέψαι. οὐκ ἔτεμνε ν : σημείωσαι ὅτι τὸ τεμεῖν ἀδιαφόρως καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, ὥσπερ τὸ δῃῶσαι, τέθεικεν. πάλιν ἦλθο ν : οἱ Πλαταιεῖς ABFMc 2 ἐπισκήπτουσ ι : παρακελεύονται Mc 2 προκαλοῦντα ι : ἐπισπῶνται. |
| 2 74 3 | καὶ παρέσχετ ε : οἱ θεοὶ δηλονότι. ἐναγωνίσασθα ι : ἐν αὐτῇ τὸν ἀγῶνα τελέσαι. τῆς δὲ τιμωρία ς : τῆς ἐκδικήσεως. ἐπιθειάσα ς : ἐπιθεάσαι, τὸ τοὺς θεοὺς ἐπικαλέσασθαι Patm. |
| 2 75 1 [5] | ʃ κατευξάμενος F περιεσταύρωσε ν : σημείωσαι ὁ Ἀρχίδαμος BFM ʃ περισταυρῶσαι, τὸ σταυροῖς περιβάλλειν· σταυροὶ δέ εἰσι τὰ ὀρθὰ πεπηγότα ξύλα Patm. ʃ ὅτι οἱ παλαιοὶ τὰ ὀρθὰ ξύλα σταυροὺς ἐκάλουν ABFGMc 2 ʃ περιεχαράκωσεν. τοῖς δένδρεσι ν : σημείωσαι τὸ δένδρος εὐθεῖαν ABFGMc 2 ἔχου ν : συνεκόμιζον. πρὸς τὴν πόλι ν : οὐ διὰ παντὸς τοῦ τείχους, ἀλλ’ ἐν μέρει τινί ABFGMc 2 αἵρεσι ν : πόρθησιν. Κιθαιρῶνο ς : ὄρος Βοιωτίας FMc 2 φορμηδό ν : ψιαθηδόν· φορμὸς γὰρ ὁ ψίαθος ὅστις ἐναλλὰξ ἔχων τὸ πλέγμα ἐστί ABFGMc 2 ἀνύτει ν : οἱ Ἀττικοὶ τὸ ἀνύειν ἀνύτειν φασί ABFGMc 2 ʃ τελεσιουργεῖν πρὸς ὕψος. |
| 2 75 3 | ξυνεχῶ ς : ἀδιαστάτως. σῖτο ν : τὸ σῖτον οὐδετέρως. αἱρεῖσθα ι : λαμβάνειν. οἱ ξεναγο ί : οἱ τῶν μισθοφόρων ἄρχοντες· ξένους γὰρ ἐκάλουν τοὺς μισθοφόρους ABGMc 2 οὐ σχολαίτερο ν : οὐ βραδύτερον F ἀντανῄε ι : ἀντῄρετο. |
| 2 75 6 | ʃ ἀντανίστατο. ἐσεφόρου ν : εἰς τὴν πόλιν δὴ ἀπὸ τοῦ χώματος. ἐν ταρσοῖς καλάμο υ : ἐν πλέγμασι ABFGMc 2 ἀπὸ καλάμου πεποιημένοις. |
| 2 76 1 | ἐνείλλοντε ς : ἐμπλέκοντες. ὑπόνομο ν : κεκρυμμένον ὄρυγμα. |
| 2 76 2 | ξυντεκμηράμενοι ὑπὸ τὸ χῶμ α : διὰ τεκμηρίου τινὸς ἐρχόμενοι ὑπὸ τὸ χωμάτιον. ἱζάνοντο ς : ἐνδιδόντος. οἰκοδόμημ α : τὸ ξύλινον. |
| 2 76 3 | χοῦ ν : ἀπὸ χυτῆς γῆς τεῖχος ποιεῖν. ἐν ἀμφιβόλῳ μᾶλλον γίγνεσθα ι : ἀντὶ τοῦ ἑκατέρωθεν βάλλεσθαι ABFGc 2 ʃ τοὺς ἐναντίους δηλονότι. μίαν μέ ν : μηχανήν. |
| 2 76 4 [5] | τοῦ μεγάλου οἰκοδομήματο ς : τῶν Πλαταιέων δηλονότι. κατέσεισ ε : τὸ τεῖχος δηλονότι. ἄλλας δ έ : μηχανὰς δηλονότι. τοῦ τείχου ς : προσέφερον. ἃς βρόχους τε ... : σημείωσαι τὴν σύνταξιν, ἃς βρόχοι περιβάλλοντες. βρόχου ς : σχοινία. ὑπερτεινουσῶ ν : ὑψουμένων. ἡ μηχαν ή : τῶν Πελοποννησίων δηλονότι. ἀπεκαύλιζε τὸ προῦχο ν : ἀπέτεμε τὸ ἄκρον. τὸ προῦχο ν : τὸ προβεβλημένον. πᾶσαν γὰρ δὴ ἰδέα ν : ἐπινοίας δηλονότι. |
| 2 77 3 | φακέλου ς : φορτία F ʃ φάκελος, δεσμός, φορτίον, καὶ τὸ ταῖς κεφαλαῖς φορούμενον, ἤτοι τὸ φασκώλιον. ταχὺ δὲ πλήρους γενομένο υ : τοῦ διαστήματος. ἐπιπαρένησα ν : συνῆρξαν. χειροποίητο ν : ἔστι γὰρ καὶ αὐτόματος ABFGMc 2 ἤδη γὰ ρ : πάλαι ποτέ. |
| 2 77 5 | τἆλλ α : δεινὰ δηλονότι. ἐλαχίστο υ : ὀλίγου καιροῦ δηλονότι. αὐτ ῇ : τῇ φλογί. διέφυγο ν : τὸν κίνδυνον. περὶ ἀρκτούρου ἐπιτολά ς : ἐπιφανείας F ʃ κατὰ τὸν Ὀκτώβριον μῆνα. |
| 2 78 3 | ἐκκεκομισμένοι ἦσα ν : ἐξήγαγον. τοιαύτη μέν . |
| 2 78 4 | .. : οἱ διελόντες ταύτην τὴν συγγραφὴν εἰς τρισκαίδεκα, ἐνταῦθα τὸ τέλος τῆς τρίτης ἱστορίας ὥρισαν καὶ ἀρχὴν τῆς τετάρτης ABFGMc 2 Σπάρτωλο ν : ὅτι ἡ Σπάρτωλος προπαροξύνεται ABFMc 2 τὴν Βοττική ν : ὅτι οἱ Βοττιαῖοι ἄποικοι Μακεδόνων· εἰσὶ δὲ ἐν τῇ Θρᾴκῃ, πλησίον Χαλκιδέων ABFGMc 2 προσχωρήσει ν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. |
| 2 79 2 [5] | τῶν .. . βουλομένω ν : τῶν μὴ θελόντων παραδοῦναι· ἡ δὲ Ὄλυνθος μητρόπολις Χαλκιδέων ABFGMc 2 ἀναχωροῦσι ν : οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 ἐνεδίδοσα ν : ὑπεχώρουν, οἱ Χαλκιδεῖς δηλονότι καὶ οἱ Σπαρτώλιοι ABFGMc 2 ᾗ δοκο ῖ : καθ’ ὃ μέρος ἐνομίζετο αὐτοῖς συμφέρον. |
| 2 79 6 | σημείωσαι ὅτι τὸ δοκοῖ τρίτης συζυγίας ABFGMc 2 ἐπὶ πολ ύ : διάστημα δηλονότι. ἀνελόμενο ι : ἀναλαβόντες. |
| 2 79 7 | διελύθησαν κατὰ πόλει ς : ἕκαστος ἦλθεν εἰς τὴν οἰκείαν πόλιν. καταστρέψασθα ι : ἀφανίσαι. |
| 2 80 1 | ἐκ τῆς ξυμμαχίδο ς : γῆς δηλονότι. περιήγγειλα ν : πανταχοῦ ἐμήνυσαν. |
| 2 80 3 | ἀποίκοις οὖσι ν : τῆς Κορίνθου δηλονότι. ʃ ὅτι Ἀμπρακιῶται ἄποικοι Κορινθίων ABFGMc 2 καὶ αὐτ ῷ : τῷ Κνήμῳ. |
| 2 80 5 | ἀβασίλευτο ι : μὴ νομίζοντες ἔχειν βασιλεῖς, ἀλλὰ μόνον ἡγεμόνας καὶ ἄρχοντας ABFGc 2 ἐπιτρέψαντο ς : τὸ ἄρχειν δηλονότι καὶ εἶναι αὐτοκράτορα τὸν Ὄροιδον ἀμφοῖν τοῖν ἐθνοῖν ABFGMc 2 διὰ τῆς Ἀργεία ς : τῆς Ἀμφιλοχικῆς ABFGMc 2 ἐπὶ Στράτο ν : θηλυκῶς ἡ Στράτος ABFGMc 2 κελεύοντε ς : παρακινοῦντες. |
| 2 81 1 | ἐρήμη ν : ἔρημον φυλάκων. τρία τέλη ποιήσαντε ς : οὐκ ἐπὶ μῆκος, ἀλλ’ ἐπὶ πλάτος ABFGMc 2 διεῖχο ν : διίσταντο. |
| 2 81 4 [10] | τεταγμένο ι : εὐτάκτως. διὰ φυλακῆς ἔχοντε ς : ἑαυτοὺς δηλονότι. ἐν ἐπιτηδεί ῳ : χώρᾳ δηλονότι. πιστεύοντε ς : θαρροῦντες. ἀξιούμενο ι : ἄξιοι κρινόμενοι. ἐπέσχο ν : ἐνεκαρτέρησαν c 2 τὸ στρατόπεδο ν : τὸ τό περιττὸν κεῖται AFc 2 χωρήσαντές τ ε : τὸ τε περιττὸν κεῖται B αὐτοβοε ί : αὐτοβοεί, ἐκ μιᾶς μάχης καὶ σὺν αὐτῇ τῇ βοῇ. βοὴν δὲ ἔλεγον τὴν μάχην, ὅθεν καὶ Ὅμηρός [Ζ 37] φησι· βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος Patm. ʃ βοῇ μόνῃ χρησάμενοι F ʃ Ὅμηρος [Γ 2 et 8]· Τρῶες μὲν κλαγγῇ, οἱ δ’ ἄρ’ ἴσαν σιγῇ ABFGMc 2 μεμονωμένω ν : διεζευγμένων τῆς τῶν Ἑλλήνων συμμαχίας. |
| 2 81 6 | ἐς φόβον καταστάντω ν : ἤγουν φυγόντων. αὐτού ς : τοὺς Χάονας. ἐνέκειντο φεύγοντε ς : ἤγουν κατὰ κράτος ἔφευγον. |
| 2 81 8 | ἀνελάμβανόν τε αὐτού ς : οἱ Ἕλληνες τοὺς βαρβάρους. ἀντιπαραπλέοντα ς : ἀντὶ τοῦ εἰς ἀντιπαράταξιν. |
| 2 83 3 [5] | ἑώρω ν : οἱ Κορίνθιοι δηλονότι. παρὰ γῆν σφῶν κομιζομένω ν : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFGMc 2 ʃ τῶν Κορινθίων. οὐκ ἔλαθο ν : οἱ Ἀθηναῖοι. τὸν πορθμό ν : τὸν Κρισαῖον· ἔστι δὲ πορθμὸς ἀμφίγειος θάλασσα ABFGMc 2 τὰς πρῴρα ς : ἔχοντες δηλονότι. |
| 2 83 5 | τά τε λεπτὰ πλοῖ α : τοὺς λέμβους. κατὰ μίαν ναῦν τεταγμένο ι : μίαν ἔχοντες ὀπίσω τῆς μιᾶς ABFGMc 2 ἐν χρ ῷ : ἀντὶ τοῦ πλησίον. |
| 2 84 1 [5] | ἔστι δὲ ἀποκοπή· ἦν γὰρ ἐν χρωτί. εἴρηται δὲ ἀπὸ μεταφορᾶς τῆς κουρᾶς τῆς ἄχρι τοῦ χρωτὸς γιγνομένης ABFGMc 2 δόκησι ν : δόξαν. ἐμβαλεῖ ν : προσπεσεῖν. μὴ ἐπιχειρεῖ ν : τῷ πολέμῳ. σημήν ῃ : σημεῖον δῷ. αὐτού ς : τοὺς Κορινθίους. |
| 2 84 2 | ἐ φ ’ αὑτ ῷ : ἐπὶ τῇ ἐξουσίᾳ αὑτοῦ. τῶν τε πλοίω ν : τῶν λεπτῶν ABFMc 2 παραγγελλομένω ν : συμβουλευόντων. |
| 2 84 3 [5] | τῶν κελευστῶ ν : τῶν στρατηγῶν καὶ τῶν κυβερνητῶν ABFGMc 2 σημαίνε ι : σημεῖον ποιεῖ. χωρήσεια ν : ὁρμήσειαν. ἐς ἀλκή ν : ἐς μάχην πολέμου. Ἀχαΐα ς : σημείωσαι Ἀχαΐα AB ἀνεχώρησα ν : ὑπέστρεψαν. |
| 2 84 5 | ἐπίνειο ν : ἐπίνειον καλεῖται πᾶν ἐμπόριον, ἢ παρὰ τὸ ἐπινήχεσθαι αὐτὸ τῇ θαλάσσῃ, ἢ παρὰ τὸ ἐν αὐτῷ τὰς ὁλκάδας νήχεσθαι ἢ ὀκέλλειν ABFGMc 2 ὑ π ’ ὀλίγων νεῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 2 85 2 [5] | πρῶτον ναυμαχίας πειρασαμένοι ς : ἐν τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ δηλονότι ABFMc 2 ὁ παράλογο ς : τὸ παρὰ τὸ ἐνδεχόμενον γενέσθαι. οὐ .. . σφῶν τὸ ναυτικὸν λείπεσθα ι : οὐ κατ’ ἐμπειρίαν τοῦ ναυτικοῦ λείπεσθαι ABFMc 2 οὐκ ἀντιτιθέντε ς : οὐκ ἀντιπαραβάλλοντες. τῆς σφετέρα ς : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFGMc 2 ὀργῇ οὖν ἀπέστελλο ν : ὀργιζόμενοι ἀπέστελλον τοὺς συμβούλους. Γορτύνιο ς : ἰστέον ὅτι ἡ Γόρτυς πόλις ἐστὶ Κρήτης ἀπέχουσα Κυδωνίας σχεδὸν σταδίους χιλίους· καὶ ἔστιν ἀπίθανον εἶναι πολεμίας ἀλλήλαις ταύτας τὰς πόλεις. |
| 2 85 5 [5] | ῥητέον οὖν ὅτι πολεμίαν λέγει τὴν Κυδωνίαν τῇ Πολίχνῃ, οἷς εἰκὸς χαρίζεσθαι κατὰ φιλίαν τὸν Νικίαν ABFGMc 2 προσποιήσει ν : οἰκείαν ποιήσειν. ἐν τούτ ῳ : τῷ χρόνῳ. |
| 2 86 3 | διείχετο ν : κεχώρισθον. γνώμη ν : σκοπόν. |
| 2 86 5 | οἱ μέ ν : οἱ Πελοποννήσιοι. οἱ δ έ : οἱ Ἀθηναῖοι BFGMa 2 c 2 ἡ μὲν γενομένη ναυμαχί α : δημηγορία τῶν Λακεδαιμονίων στρατηγῶν· ἡ στάσις πραγματική, ἄγραφος, εἴδους συμβουλευτικοῦ ABFGMc 2 e 2 τὴν μέλλουσα ν : ναυμαχίαν. |
| 2 87 1 [5] | τέκμαρσι ν : στοχασμόν. ἐκφοβῆσα ι : ἀντὶ τοῦ ἐκφοβεῖσθαι. οὐκ ὀλίγ α : ὁ ἄνεμος ABFMc 2 καὶ ἡ ἐν κύκλῳ τάξις τῶν νεῶν, καὶ τὸ μὴ ταχέως αὐτοὺς ἐπιχειρῆσαι τῇ ναυμαχίᾳ, ἀλλὰ τὴν τοῦ Φορμίωνος ἀναμένειν διὰ τοῦ ἀνέμου στρατηγίαν. |
| 2 87 2 | ἔσφηλε ν : σφαλῆναι ἐποίησεν. οὐδὲ δίκαιο ν : τὸ ἑξῆς· δίκαιον τῆς γνώμης τὸ μὴ νικηθὲν κατὰ κράτος ἀμβλύνεσθαι ABFMc 2 τῆς ξυμφορᾶς τῷ ἀποβάντ ι : τῇ ἀποβάσῃ ξυμφορᾷ. |
| 2 87 3 [5] | ἀμβλύνεσθα ι : ἀναπίπτειν. νομίσαι δ έ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκαιον BFc 2 ταῖς δὲ γνώμαις ... : ἔχειν τοὺς ἀνθρώπους ἑστηκυῖαν τὴν γνώμην καὶ μὴ ὑποπεπτωκυῖαν τοῖς δεινοῖς. προύχετ ε : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 2 87 4 | ἡ ἐπιστήμ η : ἡ γυμνασία, ἡ μελέτη. ἐν τῷ δειν ῷ : τῷ πολέμῳ. ἐκπλήσσε ι : ἐξωθεῖ FGMa 2 c 2 ʃ ἐκκρούει. τὰ δὲ πολλ ά : ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. |
| 2 87 6 | οὐκ εἶπε δὲ ἀεί, διὰ τὸ ἄδηλον τῆς τύχης ABFGMc 2 προσγενόμεν α : προσκτηθέντα. |
| 2 87 8 | θαρσοῦντες οὖ ν : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 χώρα ν : ἀντὶ τοῦ τάξιν ABFGMc 2 τῶν δὲ πρότερον ἡγεμόνω ν : τῶν καταναυμαχηθέντων ὑπὸ Φορμίωνος· λέγει δὲ τοὺς περὶ Μαχάονα καὶ Ἰσοκράτην AFGMc 2 τὴν ἐπιχείρησι ν : τῆς παρασκευῆς τοῦ πολέμου δηλονότι. |
| 2 87 9 [5] | οἱ δὲ ἀγαθο ί : οἱ γενναῖοι. τιμήσοντα ι : ἀντὶ τοῦ τιμηθήσονται. ξυνιστάμενο ι : συναθροιζόμενοι. |
| 2 88 2 | τὴν ἀξίωσι ν : τὴν πεῖραν. μηδένα .. . ὑποχωρεῖ ν : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFGMc 2 ὁρῶν ὑμᾶς . |
| 2 89 1 | .. : δημηγορία Φορμίωνος στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων ABFGMe 2 ξυνεκάλεσ α : εἰς ταὐτὸν συνήγαγον. οὗτοι γά ρ : οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 2 89 3 | ἐν ἐκείν ῳ : ἐν τῇ πεζομαχίᾳ. οὐδὲν προφέρουσ ι : κατὰ τὴν ναυμαχίαν. παρὰ πολ ύ : ὑπερβαλλόντως. |
| 2 89 5 | οὐκ ἂν ἡγοῦντα ι : ὁ νοῦς οὕτως· ἡγοῦνται οἱ ἐχθροὶ μὴ ἀνθίστασθαι ἂν ἡμᾶς ἄλλως ἢ μέλλοντάς τι γενναῖον πρᾶξαι ABFGMc 2 ἀντίπαλο ι : θαρροῦντες ἀντιπαλαίειν. |
| 2 89 6 | πολλ ῷ : τῷ μέτρῳ. οὐκ ἀναγκαζόμενο ι : ἡμεῖς, δηλονότι οἱ Ἀθηναῖοι. ἑκὼν εἶνα ι : παρέλκεται τὸ εἶναι κατὰ συνήθειαν Ἀττικήν· οὐδὲν γὰρ ἐν ταῖς τοιαύταις συντάξεσι δηλοῖ ABFMc 2 e 2 ἐπιπλεύσει ε : κατὰ τῶν ἐναντίων ἐπέλθοι. |
| 2 89 8 [5] | μὴ ἔχων τὴν πρόσοψιν τῶν πολεμίω ν : μὴ ὁρῶν τοὺς πολεμίους. ἐκ πολλο ῦ : λείπει διαστήματος ABFGMc 2 διέκπλο ι : τὸ ἐμβάλλειν καὶ διασχίζειν τὴν τῶν ἐναντίων τάξιν ABFGMc 2 ἀναστροφα ί : αἱ εἰς τοὐπίσω ὑποχωρήσεις ABFGMc 2 ʃ ἀνακάμψεις. ἐν τούτ ῳ : ἐν τῷ πεζομαχεῖν. τούτων μὲν οὖν . |
| 2 89 9 [5] | .. : τὸ ἐπιχείρημα ἐκ τοῦ συμφέροντος ABFGMc 2 τά τε παραγγελλόμεν α : τὰ τῆς παραινέσεως ἔργα. ὀξέω ς : σπουδαίως. τῆς ἐφορμήσεω ς : τῶν πολεμίων ABFGMc 2 ἐν τῷ ἔργῳ κόσμον ... : ἤτοι ἐν τῷ πολέμῳ κόσμον ἔχετε καὶ σιγήν, καὶ συμφέρον ὂν τοῖς μετιοῦσιν ἐπὶ τὸ πολὺ τὰ πολεμικὰ καὶ μάλιστα τοῖς ναυμαχοῦσιν. ἀμύνεσθέ τε: τινὲς ἀπῶδε τοὺς ἐπιλόγους ABFGMc 2 ἀναμιμνῄσκ ω : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 τοιαῦτα μέ ν : οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦντες γράφουσι τὸν δέ σύνδεσμον μετὰ τὰς δημηγορίας ABF ἐπὶ τεσσάρων ταξάμενο ι : ἀντὶ τοῦ κατὰ τέσσαρας αὐτὰς ποιήσαντες ABFGMc 2 ἐπὶ τή ν : ἀντὶ τοῦ παρὰ τήν. |
| 2 90 2 | ἐπὶ δ ’ αὐτ ῷ : τῷ κέρατι. ἐπὶ τὴν Ναύπακτο ν : ἔσω γὰρ ἐν τῷ κόλπῳ ἔκειτο ἡ Ναύπακτος ABFGMc 2 ταύτ ῃ : τῇ ὁδ ῷ . ὁ δέ . |
| 2 90 3 [5] | .. : ὁ δὲ Φορμίων ὡς ἑώρα τοὺς Πελοποννησίους ἀναγομένους, ἄκων κατὰ σπουδὴν τοὺς στρατιώτας ἐμβιβάσας εἰς τὴν ναῦν ἔπλει GMa 2 c 2 προσεδέχοντ ο : ἤλπιζον. περὶ τῷ χωρί ῳ : περὶ τῷ χωρίῳ τῆς Ναυπάκτου δηλονότι ἐρήμου οὔσης βοηθείας Ma 2 c 2 τὴν γῆ ν : τὴν οἰκείαν δηλονότι GMa 2 c 2 κατὰ μίαν ἐπὶ κέρω ς : ὡς εἰ ἔλεγε, μίαν κατακολουθοῦσαν τῇ ἑτέρᾳ· τοῦτο γὰρ ἐπὶ κέρως καλεῖ ABFGMc 2 ἀπὸ σημείου ἑνό ς : οὐ δεηθέντες πολλῶν σημείων, ἀλλ’ εὐθὺς ποιοῦντες ὅπερ ἐδόκει ABFGMc 2 ʃ ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, μὴ πολλῶν παρακελεύσεων δεηθέντες, ἀλλ’ εὐθὺς ποιοῦντες ὅπερ ἐδόκει· δύναται δὲ σημεῖον λέγειν καὶ τὸ σύνθημα GMa 2 c 2 τὸ δὲ σημείου ἀντὶ τοῦ μιλίου. |
| 2 90 4 [10] | ἐπιστρέψαντες ... : τὸ μὲν ἐπιστρέψαντες εἶπεν, ὅτι ἦν ἄνω εἰπών, ἐπειδὴ κατ’ εὐθεῖαν ἔπλεον· νῦν δὲ οὐκέτι· τὸ δὲ μετωπηδὸν πάλιν τὸ κατ’ εὐθεῖαν πλέειν ἐστί· τὸ γὰρ μέτωπον τῆς νεὼς ἡ πρῴρα ἐστί. λέγει οὖν ὅτι τὰ μέτωπα, ὅ ἐστι τὰ πρόσωπα τῶν νεῶν, παρεῖχον τοῖς ἐναντίοις ABFGMa 2 c 2 τῶν δ έ : τῶν νεῶν τῶν Ἀθηναίων. |
| 2 90 5 [5] | ἐς τὴν εὐρυχωρία ν : ἐσωτέρω τῶν Ῥίων ἐν τῷ Κρισαίῳ κόλπῳ ABFGMc 2 ἐξέωσα ν : ἐξέκλιναν τῆς προκειμένης ὁδοῦ. διέφθειρα ν : ἀντὶ τοῦ ὀκεῖλαι αὐτὰς ἐποίησαν ABFMc 2 ἐξένευσα ν : ἐξεκολύμβησαν ABFGc 2 ταύτ ῃ : οὕτως ἢ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος GMa 2 c 2 αἱ δὲ εἴκοσι νῆε ς : τὸ τέταρτον τάγμα τῶν νεῶν ABFGMc 2 καὶ σχοῦσα ι : ἄλλη ἀρχὴ τὸ καὶ ἴσχουσαι ABF ʃ ἐλλιμενίζουσαι. |
| 2 91 1 [5] | ἀντίπρῳρο ι : ἔχουσαι τὰς πρῴρας πρὸς τὸ πέλαγος ὁρώσας· τοῦ γὰρ φεύγειν ἐπαύσαντο ABFGMc 2 ʃ γεγονυῖαι δηλονότι. Ἀπολλώνιο ν : ἱερὸν Ἀπόλλωνος ἐν τῷ λιμένι ABFGMc 2 οἱ δ έ : οἱ Πελοποννήσιοι ABFGMc 2 τὴν ὑπόλοιπο ν : τὴν ὑστερήσασαν. |
| 2 91 3 | ὁλκά ς : ὁλκάς ἐστιν ἡ ἐμπορικὴ ναῦς ABFGMc 2 πρὸς τὴν ἐξ ὀλίγου ἀντεξόρμησι ν : διὰ τὸ ἐγγύθεν ἀντεπιέναι τοῖς Ἀθηναίοις ABFGMc 2 ὑπέμεινα ν : ἐδέξαντο τὸ ἐμβάσιμον τῶν Ἀθηναίων. |
| 2 92 1 | τὸν Πάνορμο ν : σημείωσαι· ὁ Πάνορμος ABFGM ἡ ναῦ ς : ἡ περὶ τὴν ὁλκάδα καταδῦσα c 2 ἔσφαξεν ἑαυτό ν : Λακωνικὸν τὸ φρόνημα τοῦτο, μὴ ὑπ’ ἐχθρῶν ἀξιῶσαι ἀναιρεθῆναι ABFGMc 2 τῆς τροπῆ ς : ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ τῆς τροπῆς Ma 2 c 2 ʃ ἡ σύνταξις οὕτως· ὡς νενικηκότες ἕνεκεν τῆς τροπῆς τῶν νεῶν ἃς πρὸς τῇ γῇ διέφθειραν. |
| 2 92 5 | ἃς πρὸς τῇ γῇ ναῦ ς : ἀντὶ τοῦ διὰ τὰς ναῦς. ὑπὸ νύκτ α : ἀντὶ τοῦ κατὰ τὴν νύκτα. |
| 2 92 7 | οὐ πολλῷ ὕστερο ν : μετ’ ὀλίγον. τῆς ἀναχωρήσεως τῶν νεῶ ν : τῶν ἐναντίων. ἐπικρατεῖ ν : ἰσχύειν τοὺς Ἀθηναίους. |
| 2 93 2 | τὸ ὑπηρέσιο ν : ὑπηρέσιόν ἐστι τὸ κῶας, ᾧ ἐπικάθηνται οἱ ἐρέσσοντες διὰ τὸ μὴ συντρίβεσθαι αὐτῶν τὰς πυγάς ABFGMc 2 πλεῦσα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδόκει ABFMc 2 ἀφικόμενο ι : εἰς τὰ Μέγαρα δηλονότι. |
| 2 93 4 [5] | τὸ ἀκρωτήριο ν : τὸ Βούδορον καλούμενον ABFMc 2 κενά ς : τῶν ἀνδρῶν δηλονότι. φρυκτο ί : λαμπάδες πολεμίους δηλοῦσαι ABFMc 2 ʃ φρυκτοί εἰσι λαμπάδες τινὲς ἀπὸ ξύλων γινόμεναι, ἅς τινας βαστάζοντες ἄνωθεν τῶν τειχῶν ἐσήμαινον τοῖς πλησιοχώροις ἢ τοῖς συμμάχοις, ὅταν τινὰς ἑώρων πολεμίους ἐπιόντας, ὡς [ὅτι] δεῖ προφυλάξασθαι. |
| 2 94 1 [10] | οὐ μόνον δὲ ἐπὶ πολεμίων τοῦτο ἐποίουν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ φίλων, ὅταν ἑώρων βοήθειαν ἐρχομένην, ἐσήμαινον πάλιν διὰ τῶν φρυκτῶν, ὡς οὐ δεῖ θορυβεῖσθαι. καὶ ὅταν μὲν φίλους ἐδήλουν, ἐβάσταζον τοὺς φρυκτοὺς ἠρεμοῦντες, ὅταν δὲ πολεμίους, τοὺς φρυκτοὺς ἐκίνουν ABFGMc 2 ἔκπληξις ἐγένετ ο : τοῖς Ἀθηναίοις. οἱ μὲν γὰρ ἐν τῷ ἄστε ι : ὄντες δηλονότι. ᾑρῆσθα ι : ἑαλωκέναι. ὅσον οὐ κ : ἀντὶ τοῦ σχεδόν, ὡς τὸ μονονουχί ABFGMc 2 ἐσπλεῖν αὐτού ς : ἀντὶ τοῦ ὅτι μέλλουσιν ἐσπλεῖν. βοηθήσαντε ς : μετὰ βοῆς συνδραμόντες. |
| 2 94 3 | οὐδὲν στέγουσα ι : ὕδωρ δηλονότι ABCFGM. Σιτάλκης ὁ Τήρε ω : ἐντεῦθεν τὰ Θρᾳκικά· Σιτάλκου ἐπιστρατεία ABCFGM δύο ὑποσχέσει ς : λείπει ἡ διά· διὰ δύο ὑποσχέσεις ABFM ʃ ἀντὶ γενικῆς ἡ αἰτιατικὴ Ἀττικῶς. |
| 2 95 1 [25] | σημείωσαι παρόμοιον τῷ (μ 73) δύο μὲν σκόπελοι, ὁ μὲν οὐρανόν. ʃ ἡ ἱστορία τῆς παρούσης ὑποθέσεως ἔχει οὕτως. Ἀλέξανδρος Μακεδόνων βασιλεὺς ἔσχεν υἱοὺς δύο, Περδίκκαν καὶ Φίλιππον. δραξάμενος δὲ τῆς ἀρχῆς ὁ Περδίκκας ἀπεξήλασεν τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ Φίλιππον. ὁ δὲ ἐπὶ Σιτάλκην τὸν βασιλέα τῶν Θρᾳκῶν καταφυγὼν ἐδεῖτο καταγαγεῖν αὐτὸν καὶ τὴν τῶν Μακεδόνων βασιλεῖαν ἀποδοῦναι· ὁ δ’ ὑπέσχετο. μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ τοῦ Φιλίππου ἀδελφὸς Περδίκκας ἀπέστειλε πρὸς Σιτάλκην πρέσβεις, ὑποσχεθεὶς αὐτῷ χρήματα, εἰ μὴ καταγάγοι τὸν Φίλιππον, οὐκ ὀλίγα. ἃ μὲν καὶ ὁ Σιτάλκης πεισθεὶς οὐ κατήγαγε τὸν Φίλιππον· ὡς δὲ οὐδὲν ἀποδέδωκε πρὸς αὐτὸν ὁ Περδίκκας ἅπερ ὑπέσχετο, ἐστράτευσε κατ’ αὐτοῦ, τὸν Φιλίππου υἱὸν ἀντὶ τοῦ πατρὸς ἀνταναγόμενος. ἐπεὶ δὲ αὐτοῦ καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἐδέοντο, ὑπὸ Χαλκιδέων τῶν ὑπὸ Περδίκκᾳ ὄντων βλαπτόμενοι ἐν τοῖς Θρᾳκικοῖς χωρίοις τε καὶ συμμάχοις αὐτῶν, καταλῦσαι τὸν πόλεμον καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ Περδίκκα βλάβην, ἐστράτευσε κατὰ Χαλκιδέων τε καὶ Περδίκκα, τὸν μὲν ἀμυνόμενος †οἷς ἐψεύσατο μετελθεῖν αὐτῷ τὰ ὑπεσχημένα, τοὺς δὲ μετελθεῖν ἐπειγόμενος, τὴν παρὰ τῶν Ἀθηναίων ὑπόσχεσιν ἐκπληρώσων. ἀναπρᾶξα ι : εἰσπρᾶξαι, ἀπαιτῆσαι ABCFGM ἀποδοῦνα ι : τοῖς Ἀθηναίοις ABCFGM Περδίκκα ς : γένος Τημενιδῶν. |
| 2 95 2 [5] | [Start of a diagram] Ἀλέξανδρος Περδίκκαν Φίλιππον Ἀρχέλαον Ἀμύνταν Φίλιππον Ἀλέξανδρον τὸν μέγαν, [End of a diagram] ὃς τὴν Περσῶν δυναστείαν κατέλυσεν. αὐτ ῷ : τῷ Σιτάλκῃ. διαλλάξειε ν : φίλον ποιήσειεν. ὑπεδέξατ ο : ὑπέσχετο. τῶν Ἀθηναίων πρέσβει ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἦγε ABCFM Ἅγνων α : οὗτος ἔκτισε τὴν Ἀμφίπολιν BCFM. |
| 2 96 1 | ἀνίστησι ν : ἐπάγεται, στράτευμα δηλονότι. μέχρι θαλάσση ς : ἕως τοῦ Εὐξείνου πόντου καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου. μέρ η : γένη, ἐθνῶν δηλονότι. τοῦ Στρυμόνο ς : Στρυμὼν ποταμὸς Θρᾴκης περὶ τὴν Ἀμφίπολιν ABCFGM ʃ ὅρα ἐντεῦθεν πόθεν ἄρχεται ὁ Στρυμὼν καὶ ποῦ λήγει. |
| 2 96 3 [5] | καὶ ἔτι ὁ Ὄσκιος ποταμὸς καὶ ὁ Νέσος, ὃν Νέστον οὗτος καλεῖ, ἴσως δὲ ἐκ σφάλματος τῶν γραψάντων οὕτω κεῖται· ἔτι γε μὴν καὶ ὁ Ἕβρος, οὗ καὶ ὁ Θεμίστιος (XXXIV 24) μέμνηται c 2 ὡρίζετ ο : τὸ τέλος εἶχε. παρήκουσ ι : παρατείνουσι. |
| 2 96 4 | τὸ ὄρο ς : τὸ Σκόμιον δηλονότι. περίπλου ς : δυνατὴ περιπλευσθῆναι. |
| 2 97 1 | νηῒ στρογγύλ ῃ : ἐμπορικῇ, διὰ τὰ πολεμικά, μακρότερα ὄντα ABCFGM ὁδ ῷ : διὰ ξηρᾶς. εὔζωνο ς : εὐσταλὴς καὶ κοῦφος καὶ μηδὲν ἔχων τὸ ἐμποδίζον ABCFGM διὰ πλείστο υ : διαστήματος δηλονότι. |
| 2 97 3 | ὅσον προσῆξα ν : φόρον δηλονότι. χωρὶς δ έ : τούτων δηλονότι. ὅσ α : προσεφέρετο. λεῖ α : λιτά, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ὑφαντῶν καὶ πεποικιλμένων ABCFGM Ὀδρυσῶ ν : προσεφέρετο δηλονότι. τοὐναντίον τῆς Περσῶν βασιλεία ς : οἱ γὰρ Πέρσαι παρέχουσι μᾶλλον ἤπερ παρὰ τῶν ἄλλων λαμβάνουσιν, οἱ δὲ Θρᾷκες τοὐναντίον. |
| 2 97 4 [5] | καὶ οὐκ ἦν τι πρᾶξαι παρ’ αὐτοῖς τὸν μὴ παρέχοντα χρήματα ABCFGM ὅπερ καὶ νῦν ἐν Ῥωμαίοις. κατὰ τὸ δύνασθα ι : διὰ τὴν δύναμιν. ἐπὶ πλέον αὐτῷ ἐχρήσαντ ο : τῷ νόμῳ πλέον τῶν ἄλλων Θρακῶν οἱ Ὀδρύσαι ἐχρῶντο, λαβεῖν ἤπερ δοῦναι ABCFGM Ἰω ο νίο υ : μικρὸν τοδὶ πέφυκεν Ἀττικῶς μέγα· ἄλλως· μικρὸν μὲν ἐκτείνουσιν Ἀττικοὶ τόδε ὥσπερ δύω ο πώ ο της τε καὶ??? e 2 ταύτῃ δ έ : τῇ τῶν Σκυθῶν. |
| 2 97 6 | ʃ περὶ Σκυθῶν τοῦτο καὶ Ἡρόδοτος (IV 46) λέγει BCFGM οὐχ ὅτ ι : ἀντὶ τοῦ μή τοι γε. οὐ μὴν .. . ἄλλοις ὁμοιοῦντα ι : ἀλλ’ ὑπερβάλλουσιν ABCFGM. ἄρα ς : τὸ στράτευμα. |
| 2 98 1 | Σιντῶ ν : Σίντιοι ἐλέγοντο ἐν ὅσῳ τὴν Λῆμνον ᾤκουν· εἰς δὲ τὴν Θρᾴκην ἐλθόντες μετωνομάσθησαν Σιντοί ABCFGM τὸ δὲ ὄρο ς : τὴν Κερκίνην δηλονότι ABCFGM Δόβηρο ν : τὴν νῦν καλουμένην Γέβρην. |
| 2 98 3 | ἀπεγίγνετ ο : ἀπώλλυτο. προσεγίγνετ ο : ηὐξάνετο κατὰ πρόσθεσιν. ἀπαράκλητο ι : ἑκούσιοι. τὴν κάτω Μακεδονία ν : τῆς Μακεδονίας τὸ μέν ἐστι μεσόγειον, τὸ δὲ παράλιον, ἣν καλεῖ 〈τὴν〉 κάτω Μακεδονίαν ABCFGM πρῶτοι ἐκτήσαντ ο : τοῦτο καὶ Ἡρόδοτος ἐν τῇ θʹ (VIII 137) ἱστορεῖ κατὰ διέξοδον ABCFGM Ἄξιο ν : τὴν Βάρδαριν λέγει. |
| 2 99 4 | Ἠδῶνα ς : Ἡδωνοὶ καὶ μεταπλασμὸς Ἡδῶνες καὶ Ἡδῶνας· οὕτως Ἡρωδιανός (I 25, 7) ABCFGM ὧ ν : τῶν Ἐορδῶν. |
| 2 99 6 | οἱ Μακεδόνες οὗτο ι : οἱ κάτω Μακεδόνες. καὶ Μακεδόνων αὐτῶ ν : τῶν ἄνω. ἦν δὲ οὐ πολλ ά : τὰ καρτερὰ δηλονότι. |
| 2 100 2 | τὰ νῦν ὄντ α : τείχη δηλονότι. ἐς τὴν Φιλίππο υ : τοῦ ἀδικηθέντος ὑπὸ Περδίκκου ABCFGM περικλειόμενο ι : ἀντὶ τοῦ περικλείοντες, οἱ Θρᾷκες δηλονότι ABCFGM. |
| 2 101 1 | ἔπεμψα ν : οἱ Μακεδόνες ABCFGM παρέσχε δὲ λόγο ν : ὁ Σιτάλκης. |
| 2 101 4 | ὑ π ’ αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. ἐπέχω ν : ἐπικείμενος. |
| 2 101 5 | αὐτ ῷ : ὑπ’ αὐτοῦ. ἐσέβαλ ε : τὴν ἔφοδον ἐποίησε. οἱ δὲ ἐν Ναυπάκτῳ . |
| 2 102 1 | .. : μετάβασις f 2 Κορόντω ν : τὰ Κόροντα ἡ εὐθεῖα ABCFGM Οἰνιάδα ς : Οἰνιὰς πόλις ἐστὶν ἐν τῷ στομίῳ τοῦ Ἀχελῴου ἡ καὶ νῦν Δραγαμέστη λεγομένη. |
| 2 102 2 [5] | διὰ Δολοπία ς : Δολοπία ἡ νῦν καλουμένη Ἀνόβλαχα· ἐξ ἀνατολῶν γὰρ αὐτῆς ὁ Πηνειὸς ποταμός, ἐκ δὲ νότου ὁ Ἀχελῷος οὗτος ποταμὸς ῥεῖ. αὐτοῖ ς : τοῖς Οἰνιάδαις. περιλιμνάζω ν : περὶ τὴν πόλιν πλημμύρας ὑδάτων ποιῶν. προσχοῖ αἰε ί : ὕλην συμφορεῖ. |
| 2 102 3 [5] | αἳ ἠπείρωντα ι : τοιαῦτα πολλὰ οἱ τὰς γεωγραφίας ἡμῖν παραδιδόντες ἀναγράφουσιν· ὅπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Αἴγυπτον Φάρῳ τῇ νήσῳ συνέβη. ὁ γὰρ Ὅμηρος (δ 354) πελαγίαν αὐτὴν ἀναγράφει· νῦν δὲ σχεδὸν ἠπείρωται ABCFGM τό τε γὰρ ῥεῦμ α : τοῦ Ἀχελῴου. |
| 2 102 4 | τῆς προσχώσεω ς : τῆς προσχώσεως ἕνεκα, διὰ τῆς προσχώσεως, διὰ τὸ μὴ σκεδάννυσθαι αὐτήν. τῷ μὴ σκεδάννυσθα ι : τὴν πρόσχωσιν δηλονότι. Ἀλκμέων ι : περὶ Ἀλκμέωνος C 1 a 2 ʃ ὡραῖον C 1 a 2 ʃ τὸν Ἀλκμέωνα (πῶς, λέγειν οὐκ ἰσχύω) ψιλόν, μέγα γράφουσιν, ὡς τῇδε βλέπεις. |
| 2 102 5 [10] | μέτροις ἐφεῦρον ἀκριβῶς Εὐριπίδου. δίφθογγον οἱ νῦν καὶ μέγα γράφουσι δέ, μωρῶς ἀτέχνως ἐν γραφαῖς πεφυρμέναις. δίφθογγον ὁ Τζέτζης δὲ καὶ μικρὸν γράφει, Ὅμηρος ὥσπερ τεχνικοῖς γράφει λόγοις. οὐ τυγχάνει γὰρ τοῦτο τῶν παρωνύμων, ἐκ ῥήματος δὲ τυγχάνει παρηγμένον, ὡς ἀλλαχοῦ που πρὶν διέγραψα πλάτει e 2 ἀλᾶσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ λέγεται GMa 2 τῆς μητρό ς : τῆς Ἐριφύλης. καὶ ἐδόκει αὐτῷ . |
| 2 102 6 [5] | .. : τὸ ἑξῆς, δίαιτα ἱκανὴ τῷ σώματι ἐδόκει ἡ πρόσχωσις, δηλονότι εἰς χρείαν τοῦ σώματος. ἐδυνάστευσ ε : τὴν βασιλείαν ἔσχε. τὴν ἐπωνυμίαν ἐγκατέλιπε ν : πρότερον γὰρ Κουρῆτις ἐκαλεῖτο. Ὅμηρος (Ι 529)· Κουρῆτές τ’ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ABCFGM παρελάβομε ν : ἀκοῇ δηλονότι. ἐλύθησα ν : ἐλυτρώθησαν, εἰς λύτρον ἐδόθησαν. |
| 3 1 1 [5] | ἐς τὴν Ἀττική ν : ἀντὶ τοῦ κατὰ τῆς Ἀττικῆς. ἐγκαθεζόμενο ι : οὐχ ἁπλῶς πορείαν ποιούμενοι, ἀλλ’ ἐμβραδύνοντες, διὰ τὸν σῖτον Mφc 2 ʃ ἐνδιατρίβοντες. τὴν γῆ ν : τῶν Ἀθηναίων. ὅπῃ παρείκο ι : ὅπου ἐνεδέχετο καὶ ἐνεχώρει ABCFGM τῶν ψιλῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὸ μὴ προεξιόντας ... : λείπει ἡ διά· διὰ τὸ μὴ προεξιόντας τῶν ὅπλων BFGM κακουργεῖ ν : λῃστεύειν. οὗ εἶχον τὰ σιτία ? : οὐχ ἁπλῶς πορείαν ποιούμενοι, ἐμβραδύνοντες διὰ τὸν σῖτον a 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἕως οὗ εἶχον τροφήν. |
| 3 2 1 [5] | Λέσβος .. . βουληθέντε ς : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABCFM τοῦ πολέμο υ : τοῦ Πελοποννησιακοῦ ABCGM οὐ προσεδέξαντ ο : ἵνα μὴ λύσωσι τὰς τριακοντούτεις σπονδάς ABCFGM ἀναγκασθέντες δ έ : διὰ τοῦτο ἠναγκάσθησαν ἀποστῆναι, διὰ τὸ διαβληθῆναι ABCFG καὶ ταύτη ν : οὐχ ὡς καὶ ἄλλην αὐτῶν πεποιημένων ἀπόστασιν· ἀλλὰ τὸ ταύτην ἐν ἴσῳ τέθεικε τῷ ἐν τῷ τότε χρόνῳ GMφa 2 c 2 πρότερον ἢ διενοοῦντ ο : ἐπιφέρει διὰ τί ἀναγκασθέντες· ἦσαν γὰρ ἐκ πολλοῦ βουλόμενοι ἀποστῆναι, ἀλλὰ νῦν μήπω εὐτρεπισθέντες ἀπέστησαν ABCFM ʃ πρὶν εὐτρεπισθῆναι. τῶν τε γὰρ λιμένων τὴν χῶσι ν : οἱ προσδεχόμενοι πολεμίους κατὰ θάλατταν ἰσχυροτέρους αὐτῶν χῶμα ἔχουν ἐπὶ τοῖς στόμασι τῶν λιμένων, ὅπως δυσείσπλωτοι τοῖς πολεμίοις εἶεν Gφc 2 καὶ ἃ μεταπεμπόμενοι ἦσα ν : καὶ ἃ μετεπέμποντο. |
| 3 2 3 [20] | αὐτοῖ ς : τοῖς Μιτυληναίοις. διάφορο ι : τὸ διάφοροι πρὸς τὸ κατὰ στάσιν, τὸ δὲ ἰδίᾳ πρὸς τὸ πρόξενοι ABCF Μυτιληναίω ν : τρισεξάδελφε, χρυσέ μου, καλλιγράφε, ἀντίστροφον ποίησον εἰς γραφῆς τύπον τοῦ μυ τε καὶ τι, καὶ φύγῃς ἄρα ψόγον. τὰς δ’ αὖ μύτεις νόησον υ ψιλὸν φέρειν e 2 μηνυταὶ γίγνοντα ι : τὸ μηνυταὶ γίγνονται τῷ κατὰ στάσιν συντακτέον, ἵνα ᾖ τοιοῦτον, στασιασάντων πρὸς ἀλλήλους τῶν πολιτῶν μία στάσις ἐμήνυσεν τὴν ἀπόστασιν αὐτῶν τοῖς Ἀθηναίοις Mφa 2 c 2 ξυνοικίζουσ ι : ἐβούλοντο γὰρ ἐκ μιᾶς πόλεως ὁρμώμενοι πολεμεῖν ABC ʃ ἄκοντας τοὺς Λεσβίους ἀναγκάζουσιν εἰς τὴν Μιτυλήνην οἰκῆσαι. καὶ τὴν παρασκευὴν ... : καὶ παρασκευάζονται μετὰ ἐπείξεως ὥστε ἀποστῆναι, συλλαμβανόντων αὐτοῖς Λακεδαιμονίων καὶ Βοιωτῶν. τὸ δὲ συγγενῶν ὄντων ἐπὶ μόνους τοὺς Βοιωτοὺς ἐνεκτέον· οὗτοι γὰρ κατὰ τὸ Αἰολικὸν συγγενεῖς τῶν Λεσβίων Gφc 2 Λακεδαιμονίω ν : δεῖ ὑποστίξαι εἰς τὸ Λακεδαιμονίων, ἑξῆς δὲ Βοιωτῶν ξυγγενῶν ὄντων ἀναγνωστέον. Αἰολέων γὰρ ἄποικοι Λέσβιοι, Αἰολεῖς δὲ καὶ οἱ Βοιωτοί· οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι Δωριεῖς ABCFG αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους. μέγα μὲν ἔργο ν : δυσχέρειαν. |
| 3 3 1 | προσπολεμώσασθα ι : τοῖς Πελοποννησίοις CF ʃ ἀντὶ τοῦ πρὸς τοῖς οὖσι πολεμίοις καὶ αὐτὴν πολεμίαν ποιῆσαι Gφc 2 ἀκέραιο ν : ἀζήμιον. τήν τε ξυνοίκισι ν : τῆς Λέσβου εἰς τὴν Μιτυλήνην. ὡς εἴη Ἀπόλλωνος Μαλόεντος ἔξω τῆς πόλεως ἑορτ ή : Μαλόεις Ἀπόλλων· οὗτος παρὰ Μιτυληναίοις ἐτιμᾶτο, ἀπὸ τοιαύτης δέ τινος αἰτίας. |
| 3 3 3 [10] | Μαντὼ ἡ Τειρεσίου θυγάτηρ περὶ τοὺς τόπους χορεύουσα τούτους μῆλον χρυσοῦν ἀπὸ τοῦ περιδεραίου ἐκπεσὸν ἀπώλεσεν· εὔξατο οὖν, εἰ εὕροι, ἱερὸν ἱδρύσειν τῷ θεῷ. εὑροῦσα δὲ τὸ μῆλον τὸ ἱερὸν ἱδρύσατο, καὶ Μαλόεις Ἀπόλλων ἐντεῦθεν παρ’ αὐτοῖς ἐτιμᾶτο Patm. καὶ ἢν μὲν ... : τὸ σχῆμα καλεῖται ἀνανταπόδοτον. Ὅμηρος (Α 135)· ἀλλ’ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες ABCFG ʃ καὶ εἰ μὲν κατορθωθῇ τὸ ἐλπιζόμενον καὶ τῇ πείρᾳ αὐτῇ καταλάβωσιν αὐτοὺς ἔξω, καλῶς ἂν εἴη τοῖς Ἀθηναίοις τὰ πράγματα Gφc 2 ναῦς τε παραδοῦνα ι : τοῖς Ἀθηναίοις. καὶ αἱ μὲν νῆε ς : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 3 3 4 | παρὰ σφᾶ ς : τοὺς Ἀθηναίους. κατὰ τὸ ξυμμαχικό ν : διὰ τὴν ξυμμαχίαν. ἐπὶ Γεραιστό ν : Γεραιστὸς ἀκρωτήριον Εὐβοίας, ἔχον λιμένα ABCFGM πλ ῷ : ἀντὶ τοῦ εὐπλοίᾳ FGMa 2 c 2 καὶ τριταῖο ς : δι’ ἡμερῶν τριῶν. |
| 3 3 5 | τὸν ἐπίπλου ν : τῶν Ἀθηναίων. καὶ οἱ Ἀθηναῖο ι : ἀντίπτωσις, ἀντὶ τοῦ τῶν Ἀθηναίων. |
| 3 4 1 [10] | Ὅμηρος (μ 73)· οἱ δὲ δύο σκόπελοι, ὁ μὲν οὐρανὸν ἀμφὶς ἱκάνει CFMa 2 καταπλεύσαντε ς : σολοικοειδές, οὐ σόλοικον τυγχάνει· σχῆμα γὰρ ἀντίπτωσιν αὐτό μοι νόει, ὡς ἀντὶ πλευσάντων γε πλεύσαντες λέγει e 2 ὡς ἑώρω ν : ὡς ἔγνωσαν ὅτι ἔμαθον τὸν ἐπίπλουν καὶ προεφυλάξαντο οἱ Μιτυληναῖοι GMφa 2 c 2 ἀπήγγειλαν μέ ν : τοῖς Μιτυληναίοις. τὰ ἐπεσταλμέν α : τὰ προσταχθέντα GMφa 2 c 2 ὁμολογίᾳ τινὶ ἐπιεικε ῖ : συνθήκῃ τινὶ φιλανθρώπῳ. |
| 3 4 2 | ἔνιοι δέ, ἐπιεικεῖ: εὐπρεπεῖ GMφa 2 c 2 ἀπελθεῖ ν : τῆς Μιτυλήνης δηλονότι. |
| 3 4 5 | ἐν τῇ Μαλέ ᾳ : ἀκρωτήριον Λέσβου ABCFG τοῖς ἀπὸ τῶν Ἀθηναίω ν : τοῖς πράγμασι δηλονότι, ἅπερ ἤλπιζον ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων λήψεσθαι. καὶ ἡ ἄλλη Λέσβο ς : καθίστατο εἰς μάχην δηλονότι. |
| 3 5 2 [5] | ἐπὶ τὸ τῶν Ἀθηναίων στρατόπεδο ν : τὸ ὁρμοῦν ἐν τῇ Μαλέᾳ ABCF ἐπηυλίσαντ ο : ἐπαυλίσασθαί ἐστι τὸ πλησίον τῶν πολεμίων νυκτὸς αὐλίσασθαι καθυπερτεροῦντας αὐτῶν Gφc 2 ἀνεχώρησα ν : εἰς τὴν πόλιν δηλονότι. ἐκ Πελοποννήσου ... : τὸ ἑξῆς· βουλόμενοι, εἰ προσγένοιτό τι καὶ ἐκ Πελοποννήσου, μετ’ ἄλλης παρασκευῆς κινδυνεύειν ABCFGM αὐτοῖ ς : τοῖς Μιτυληναίοις. |
| 3 6 1 | πολ ύ : πολὺ ἢ πρότερον. οὐδὲν ἰσχυρό ν : οὐδεμίαν ἰσχυρὰν βοήθειαν. τοὺς ἐφόρμου ς : τὰς ναυτικὰς ἐφόδους. καὶ τῆς μὲν θαλάσσης εἶργον μὴ χρῆσθα ι : ἀντὶ τοῦ ὥστε μὴ χρῆσθαι. |
| 3 6 2 [5] | ἔνιοι δὲ τὴν μή ἀπόφασιν περιττήν φασι· τὸ γὰρ λεγόμενον τοιοῦτον εἶναι· καὶ τῆς μὲν θαλάσσης εἶργον χρῆσθαι τοὺς Μιτυληναίους. ὥρμουν δὲ οἱ Ἀθηναῖοι ἐπ’ ἀμφοτέροις τοῖς λιμέσι τῶν Μιτυληναίων, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἐκπλεῖν· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μὴ χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ GMφa 2 c 2 προσβεβοηθηκότε ς : πρὸς βοήθειαν δραμόντες. οὐ πολ ύ : μέρος γῆς δηλονότι. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. τοῦ θέρου ς : ἐπὶ τοῦ θέρους. |
| 3 7 1 | ἐς Πελοπόννησο ν : ἡ ἐς ἀντὶ τῆς περί. τὰ ἐπιθαλάσσι α : ἡ ἐπί ἀντὶ τῆς παρά. |
| 3 7 3 | ἐπ’ οἴκο υ : ἐπ’ Ἀθήνας. ἀναστήσα ς : ἀντὶ τοῦ ἐγείρας καὶ κινήσας, οὐκ ἐκβαλών GMφa 2 c 2 ʃ μετοικίσας. |
| 3 7 5 | προσεχώρου ν : προσήρχοντο οἱ Οἰνιάδαι. Νήρικο ν : καὶ Ὅμηρος (ω 377) οἶδε ταύτην τὴν πόλιν, καὶ σημείωσαι ὅτι τῆς Λευκάδος ἐστὶ μέρος ABCFGM ἀναχωρῶ ν : ὑποστρέφων. αὐτοῖ ς : τοῖς πρέσβεσιν. |
| 3 8 1 [5] | ᾗ: τὸ ἧ ἀντὶ τοῦ καθό c 2 Δωριεύ ς : ὄνομα κύριον· ὡς ἐπίπαν γὰρ τὸ κύριον προτάττεται τοῦ ἐθνικοῦ GMφa 2 c 2 μετὰ τὴν ἑορτή ν : μετὰ τὸ παρελθεῖν τὰ Ὀλύμπια. τὸ μὲν καθεστό ς : δημηγορία Μιτυληναίων ABCFMc 2 ʃ πρὸς Λακεδαιμονίους c 2 ʃ πρώτη τῆς τρίτης ἱστορίας c 2 ʃ διαιρεῖται ἡ δημηγορία αὕτη κεφαλαίοις· τῷ δικαίῳ, [οἷον] ὅτι δικαίως ἀπέστημεν· τῷ δυνατῷ, ὅτι δυνατὰ παρακαλοῦμεν (ἐφθαρμένοι γάρ εἰσι τῇ νόσῳ καὶ ἡ δύναμις αὐτῶν ἐς πολλὰ διῄρηται)· τῷ συμφέροντι, ὅτι λυσιτελεῖ δύναμιν καταδέξασθαι πόρρωθεν ἰσχύουσαν καὶ τὰς ἀπὸ τῶν συμμάχων Ἀθηναίοις παραγινομένας προσόδους δυναμένην κωλῦσαι. |
| 3 9 1 [15] | ἐπὶ δὲ τελευτῆς ἀπὸ τοῦ ἐναντίου παροξυσμὸς καὶ παράκλησις ποικίλως δυσωποῦσα Gφc 2 ʃ τὸ ἔθος λέγει Gφc 2 ʃ ἑστὸς μικρὸν γράφουσιν, ἀλλὰ καὶ μέγα· Ἰωνικῶς μικρὸν μέν, Ἀττικῶς μέγα e 2 τοὺς γὰρ ἀφισταμένου ς : εἰς τὸ τοὺς γὰρ ἀφισταμένους λείπει τὸ ἑτέρων Gφc 2 ἐν ἡδονῇ ἔχουσ ι : ἤγουν ἡδύνονται. χείρους ἡγοῦντα ι : τὸ χείρους οὐκ ἔστι συγκριτικόν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ κακούς. θεραπεύουσι δὲ διὰ τούτων οἱ Μιτυληναῖοι τὴν ὑπόνοιαν τῶν Λακεδαιμονίων, ὅπως εὐμενεῖς αὐτοὺς παρασκευάσωσιν ἀκροατάς Gφc 2 ἡ ἀξίωσι ς : ἡ δόξα, ἡ κρίσις, ὁ λογισμός GMφa 2 c 2 διακρίνοιντ ο : ἀφίστανται c 2 ἴσοι μὲν τῇ γνώμῃ ὄντες . |
| 3 9 2 [10] | .. : ὁμοιότροποι μὲν ὄντες ταῖς γνώμαις, ἰσοσθενεῖς δὲ ταῖς δυνάμεσιν Mφa 2 c 2 ʃ οἷον ἰσόπαλοι καὶ ἰσοδύναμοι ABFMc 2 ʃ τῇ γνώμῃ καὶ φιλίᾳ εἶναι ἴσους καὶ ἀντιπάλους τῇ δυνάμει ABFGMc 2 ἐπιεική ς : εὔλογος, εὐπρεπής ABC 1 c 2 (sic) F μηδέ τῳ χείρους ... : μηδεὶς ἡμῶν προκαταγνῷ, πρὶν ἀκοῦσαι ὑπὲρ τῆς ζητήσεως ταύτης ἀπολογουμένων Gφc 2 ὑ π ’ αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι ABCF. περὶ γὰρ τοῦ δικαίου . |
| 3 10 1 [15] | .. : ἡ διάνοια· περὶ γὰρ τοῦ δικαίως αὐτῶν ἀφίστασθαι καὶ μὴ διὰ κακίαν τε καὶ πανουργίαν, ἀλλὰ δι’ ἁπλότητα (ἀρετὴν γὰρ τὴν ἁπλότητα λέγει), πρῶτον ποιησόμεθα τοὺς λόγους, καὶ μάλιστα ἐπειδὴ δεόμεθα τυχεῖν τῆς παρ’ ὑμῶν συμμαχίας Gφc 2 φιλίαν .. . βέβαιο ν : καὶ ἐν τῇ πρώτῃ (I 32)· ὡς καὶ τὴν χάριν βέβαιον ABCFG κοινωνίαν πόλεσι ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ βέβαιον ABCF ἀρετῆ ς : τῆς φιλίας καὶ ἀγάπης ABCF με τ ’ ἀρετῆς δοκούση ς : ἀντὶ τοῦ τῆς δοκούσης καὶ νομιζομένης ὄντως ἀρετῆς· οὐ γὰρ δὴ τὴν προσποιητὴν λέγει. κἀνταῦθα δὲ ἡ ἀρετὴ ἀντὶ τῆς ἁπλότητος κεῖται Gφc 2 ἐν γὰρ τῷ διαλλάσσοντι ... : ἐν γὰρ τῷ μὴ ταὐτὰ ἀμφοτέροις δοκεῖν αἱ διαφοραὶ γίνονται Gφc 2 ʃ τὸ τοιοῦτον μεταπεποίηκεν ὁ Φιλόστρατος (Vit. Sophist. I 18, 1)· ἐξ ** τῶν ἀντιζήλων, ἔφη, φύεται μῖσος αἰτίαν οὐκ ἔχον. ἡμῖν δὲ καὶ Ἀθηναίοι ς : ἀρχὴ τῶν ἀγώνων· τὸ δίκαιον κεφάλαιον ABCFG ἀπολιπόντω ν : ἐλλειπτικὸν τὸ σχῆμα G ʃ λείπει τὴν τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίαν φ ἐκ τοῦ Μηδικοῦ πολέμο υ : μετὰ τὸν Μηδικὸν πόλεμον. |
| 3 10 2 [5] | παραμεινάντω ν : τῷ πολέμῳ δηλονότι. πρὸς τὰ ὑπόλοιπ α : πρὸς τὰ ἑξῆς. ἐ π ’ ἐλευθερώσει . |
| 3 10 3 | . . τοῖς Ἕλλησι ν : ἐνήλλακται ἀντὶ τοῦ ἐπ’ ἐλευθερώσει τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τοῦ Μήδου φc 2 ἀπὸ τοῦ ἴσο υ : ἰσοτίμως καὶ κατ’ ἰσονομίαν Gφc 2 ἐπειδὴ δὲ . |
| 3 10 4 [5] | .. : τὸ δίκαιον κεφάλαιον G ἀνιέντα ς : ἐνδιδόντας, παρορῶντας. τὴν δὲ τῶν ξυμμάχων δούλωσιν ... : τοῖς συμμάχοις δουλείαν ἐπάγοντας. ʃ τὸ ἐπαγομένους ἀντίκειται μὲν τῷ ἀνιέντας, μετῆκται δὲ ἀμφότερα ἀπὸ τῶν τοὺς δεσμοὺς ἀνιέντων τε καὶ ἐπαγόντων, ὅπερ ἐστὶ σφιγγόντων. ἄρχονται δὲ διὰ τούτων τῆς δικαιολογίας, παριστάντες ὅτι οὐκ ἀδίκως ἀφίστανται Gφc 2 ἀδύνατοι δὲ ὄντες . |
| 3 10 5 [5] | .. : ὁμογνωμονῆσαι δηλονότι. ἐγενόμεθα, φησί, διὰ πολυγνωμοσύνην καὶ τὸ μὴ τὰ αὐτὰ δοκεῖν χωρὶς ἕκαστοι· ἰδίᾳ δὲ ἕκαστοι γενόμενοι ἀδύνατοι ἦμεν τοῖς Ἀθηναίοις ἀντέχειν Gφc 2 αὐτόνομοι δὴ ὄντε ς : ἐμφαντικῶς εἶπε τὸ δή, ἀντὶ τοῦ δῆθεν, καὶ μέχρι μόνου ὀνόματος ἐλεύθεροι καὶ οὐκ αὐταῖς ἀληθείαις Gφc 2 αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι ABCFGM. |
| 3 11 1 [5] | εἰ μὲν αὐτόνομοι ἔτι ἦμε ν : τοῖς οἰκείοις νόμοις χρώμενοι ἕως τοῦ νῦν. ʃ ἀρχὴ τῶν ἀγώνων. ταῦτα πάντα τὰ ῥήματα ἕως τοῦ, ὁ γὰρ παραβαίνειν, πρὸς τὸ παρῳχημένον σύντασσε. ἅπαντε ς : οἱ ξύμμαχοι ACFG βεβαιότερο ι : ἐπιστεύομεν ἂν αὐτοῖς βεβαίως μηδὲν καινοτομήσειν εἰς ἡμᾶς Gφc 2 ὑποχειρίους δὲ ἔχοντες ... : ἡ διάνοια, τοὺς πλείους τῶν συμμάχων ἔχοντες ὑπηκόους, ἡμῖν δὲ ἰσοτίμως προσφερόμενοι εἰκότως ἤχθοντο, τῶν μὲν πλειόνων συμμάχων εἰκόντων καὶ ὑποτεταγμένων, ἡμῶν δὲ μόνων ἰσοτίμων ὄντων πρὸς αὐτούς φc 2 τοὺς πλείου ς : Βυζαντίους, Ναξίους, Σαμίους καὶ τοὺς λοιπούς ABCF ʃ τῶν συμμάχων G ʃ τῶν Ἑλλήνων δηλονότι. ἡμῖν δὲ ἀπὸ τοῦ ἴσου ὁμιλοῦντε ς : τὴν ἴσην ἡμῖν δίαιταν διδόντες. ʃ προσφερόμενοι G οἴσει ν : ἐνεγκεῖν G πρὸς τὸ πλέο ν : τὸ πλεῖον τοῦ συμμαχικοῦ πλήθους κυριευθέν, ἡμῶν δὲ μόνων ἔτι ἀδουλώτων ὄντων, χαλεπῶς ἔφερον Ἀθηναῖοι BCFG καὶ ὅσῳ δυνατώτεροι ... : καὶ μάλιστα κατὰ τοῦτο ἔμελλον ἡμῖν προσφέρεσθαι χαλεπῶς, καθὸ αὐτοὶ μὲν μείζους ἐγίγνοντο διὰ τὸ πολλοὺς καταστρέφεσθαι, ἡμᾶς δὲ ὁρῶντες ἀεὶ ἀσθενεστέρους καταλειπομένους, οἷα δὴ μονουμένους τῶν συμμάχων GMφa 2 c 2 αὐτο ί : οἱ Ἀθηναῖοι, διὰ τὸ κυριεύειν ABCF τὸ δὲ ἀντίπαλον δέος μόνον ... : τοῦ μένειν τὴν συμμαχίαν πίστις μία ἐχυρά, τὸ ἀλλήλους ἐπ’ ἴσης δεδιέναι, ἐξ οὗ δηλοῦται τὸ προκείμενον ἀνωτέρω (c. 9, 2) τί ποτέ ἐστι, τὸ ἀντιπάλους εἶναι τῇ παρασκευῇ GMφa 2 τὸ δ έ : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ ABFc 2 ὁ γὰρ παραβαίνειν ... : τῆς συμμαχίας, φησίν, ὁ τολμῶν τι παραβῆναι ἀποτρέπεται, λογιζόμενος ὅτι ἰσοδύναμος ὢν οὐκ ἂν νικήσειεν ABCF ʃ ὁ γὰρ βουλόμενος λύειν τὴν συμμαχίαν, ἂν ἴδῃ ὅτι οὐ πλέον ἕξει διὰ τὸ ἀντίπαλον εἶναι τὴν δι’ ἐναντίας παρασκευήν, ἀποτρέπεται τοῦ παραβαίνειν τὰς συνθήκας. ἔστι δὲ τοῦτο αἰτιῶδες τοῦ τὸ ἀντίπαλον δέος μόνον πιστὸν ἐς ξυμμαχίαν GMφa 2 c 2 ἀποτρέπετα ι : ἀπείργεται. ἐς τὴν ἀρχή ν : τὴν δούλωσιν τῶν Ἑλλήνων ABC ʃ αὐτονόμους, φησί, κατέλιπον ἡμᾶς οἱ Ἀθηναῖοι οὐ κατ’ εὔνοιαν οὐδὲ δι’ ἄλλο τι, ἢ ἵνα τὰ πράγματα αὐτῶν γένωνται δι’ ἡμῶν καταληπτὰ καὶ τοὺς ἄλλους χειρώσωνται Ἕλληνας, χρώμενοι λόγῳ εὐπρεπεῖ ἡμῖν ὡς παραδείγματι, καὶ ἵνα ἔχωσιν ἡμᾶς ἐφόδιον τῆς τε γνώμης καὶ τῆς δυνάμεως αὐτῶν, τουτέστι συνεργούς, ἀλλὰ μᾶλλον τῆς γνώμης, ὡς δέλεαρ καὶ ἀπάτην ABCF ἐφόδ ῳ : μεθόδω. |
| 3 11 3 [20] | ἅμα μὲν γὰρ ... : πρὸς τὸ εὐπρεπείᾳ τε λόγου ABFc 2 μαρτυρίῳ ἐχρῶντ ο : τεκμηρίῳ ἐχρῶντο οἱ Ἀθηναῖοι, καταστρεφόμενοι τὰς πόλεις, εὐπροσώπῳ τῇ ἡμετέρᾳ αὐτονομίᾳ λέγοντες ὅτι οὐκ ἂν Μιτυληναῖοι μεθ’ ἡμῶν, ἰσόψηφοί γε ὄντες καὶ ἐλεύθεροι, ἐπῄεσαν ἑκόντες, εἰ μὴ δικαίως ἐπεστρατεύομεν καὶ ἠδικηκόσι τι τοῖς συμμάχοις gφc 2 ʃ οἱ λοιποὶ σύμμαχοι, φησί, τεκμηρίῳ σαφεῖ ἔμελλον χρήσεσθαι τῇ ἀκουσίῳ ἡμῶν μετ’ Ἀθηναίων ξυνστρατεύσει, ὅτι ἄδικοί εἰσιν οἷς ἐπέρχονται Ἀθηναῖοι· εἰ μὴ γὰρ ἦσαν τοιοῦτοι, οὐκ ἂν ἄκοντας ἦγον συστρατεύειν αὐτοῖς τοὺς ἰσοψήφους Μιτυληναίους. ἐν τῷ αὐτ ῷ : πρὸς τὸ καὶ γνώμης μᾶλλον ἐφόδῳ ABFc 2 ʃ τῷ λιπεῖν ἐλευθέρους ἡμᾶς. ʃ ἤτοι ἅμα. καὶ τὰ κράτιστ α : καὶ τοὺς κρατίστους ἡμᾶς ἐπὶ τοὺς ἀσθενεστέρους τῶν Ἑλλήνων πρώτους παρελάμβανον, ἵνα τῶν ἄλλων Ἑλλήνων περιῃρημένων, ὅ ἐστι δεδουλωμένων, μόνους ἡμᾶς τελευταίους καταλιπόντες, ἀσθενεστέρους ἕξουσι πρὸς τὸ ἀντιπολεμεῖν αὐτοῖς δύνασθαι Gφc 2 περιῃρημένο υ : κεκρατημένου. ἡ δὲ σύνταξις· καὶ ἀσθενέστερα ἔμελλον ἕξειν τὰ τελευταῖα τοῦ ἄλλου περιῃρημένου. καὶ πρὸς ὅ τι χρὴ στῆνα ι : πρὸς ἡμᾶς τοὺς δυναμένους ἡγήσασθαι αὐτῶν Gφc 2 προσθέμενο ν : εἰς ταὐτὸ συνελθόν. |
| 3 11 5 [5] | καὶ ἀπὸ θεραπεία ς : τέτταρα τεκμήρια τέθεικε, δι’ ὧν συνίστησιν ὅτι οὐ. διὰ δικαιοσύνην μέχρι δεῦρο ἀπέσχοντο αὐτῶν Ἀθηναῖοι, ἀλλὰ διὰ πανουργίαν· ἓν μὲν τὸ κατὰ τὴν εὐπρέπειαν τοῦ λόγου, δεύτερον δὲ τὸ γνώμης μᾶλλον ἐφόδῳ ἢ ἰσχύϊ τὰ πράγματα φαίνεσθαι καταληπτά, τρίτον τὸ φοβεῖσθαι τὸ ναυτικὸν τῶν Μιτυληναίων, τέταρτον τὸ θεραπεύεσθαι πρὸς τῶν Μιτυληναίων κολακείᾳ μὲν κοινῇ τοὺς Ἀθηναίους, δώροις δὲ τῶν προεστώτων ἕκαστον Gφc 2 οὐ μέντοι ... : οὐ μέντοι ἐπὶ πολὺ ἠδυνήθημεν διαφυγεῖν τὴν δουλείαν, εἰ μὴ ἔφθασεν ὁ Πελοποννησίων πόλεμος· τεκμήρια γὰρ ἦν ἡμῖν τὰ πρὸς τοὺς ἄλλους ὑπ’ Ἀθηναίων γινόμενα Gφc 2. ὅ τε τοῖς ἄλλοι ς : ὅπερ δὲ τοῖς ἄλλοις ἐξ εὐνοίας γίνεται, φησί, τὸ πιστεύειν ἀλλήλοις βεβαίως, τοῦτο ἡμῖν ὁ φόβος παρεῖχε βέβαιον, φυλάττειν ἡμᾶς τὰς πρὸς ἀλλήλους πίστεις διὰ τὸν φόβον φc 2 ʃ οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ἐφοβοῦντο τοὺς Μιτυληναίους ἐν πολέμῳ, μὴ ἀποστῶσι, καὶ ἐθεράπευον αὐτούς· οἱ δὲ Μιτυληναῖοι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἀθηναίους ἐν ἡσυχίᾳ, μὴ δουλώσωσιν αὐτούς, καὶ διὰ τοῦτο ὑπεῖκον αὐτοῖς, ὥστε ἑκάτεροι διὰ φόβον προσεῖχον ἀλλήλοις, καὶ διὰ τοῦτο ἄπιστος ἦν ἡ φιλία ἀμφοτέρων. |
| 3 12 1 [10] | καὶ ὁποτέροις θᾶσσον ... : ὁπότεροι δ’ ἂν ἡμῶν ἔφθασαν ἀπαλλαγῆναι τοῦ φόβου καὶ θαρσῆσαι, ὡς ἐν ἀκινδύνῳ ὄντες, οὗτοι καὶ λύσειν ἔμελλον τὰς σπονδάς φc 2 ὥστε εἴ τῳ δοκοῦμεν ἀδικεῖν . |
| 3 12 2 [10] | .. : εἴ τινι δοκοῦμεν ἄτοποί τινες εἶναι, ἀποστάντες ἀπ’ αὐτῶν καὶ μὴ ἀναμείναντες μαθεῖν, εἰ ἄρα τι γενήσεται παρ’ αὐτῶν πρῶτον, διὰ τὸ ἐμβραδῦναι τοῦτο ποιῆσαι, οὐκ ὀρθῶς ὁ τοιοῦτος λογίζεται. εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγει. εἰ γὰρ ἴσοι, φησίν, αὐτοῖς ὑπήρχομεν κατὰ δύναμιν, ὥστε καὶ ἐπιβουλεύουσιν αὐτοῖς ἀντεπιβουλεῦσαι, καὶ βραδυνόντων αὐτῶν καὶ μελλόντων ἀντιμελλῆσαι καὶ ἀντιβραδῦναι, τί ἔδει ἡμᾶς ὑπ’ ἐκείνοις ταχθῆναι ἢ ὑπακούειν αὐτοῖς; ὁπότε δὲ οὐκ ἦμεν ἴσοι, ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνοις ἦν τὸ ἐπιχειρεῖν καθ’ ἡμῶν ὅτε θέλουσιν, ἔδει καὶ ἐφ’ ἡμῖν εἶναι τὸ ἀποστῆναι αὐτῶν, πρίν τι παρ’ αὐτῶν παθεῖν Mφa 2 c 2 ἐκείνω ν : τῶν Ἀθηναίων ABCFG μέλλησι ν : ἀναβολήν. αὐτο ί : ἡμεῖς οἱ Μιτυληναῖοι CφG ἀντεπιμελῆσα ι : τὴν αὐτὴν ἐπιμέλειαν δέξασθαι. |
| 3 12 3 | ἐκ τοῦ ὁμοίου ἐ π ’ ἐκείνοις εἶνα ι : ἤγουν κινουμένων ἐκείνων κινηθῆναι καὶ ἡμᾶς. σαφεῖ ς : σαφῶς τοὺς ἀκούοντας διδάξαι δυναμένας φc 2 εἰκότω ς : ἐνδεχομένως. |
| 3 13 1 [5] | ἱκανά ς : τὰς αἰτίας δηλονότι. ἀποστήσεσθαι ...: κατὰ δύο τρόπους, φησίν, ἀφιστάμεθα τῶν Ἀθηναίων· τοῦτο μέν, ὑπὲρ τοῦ μὴ παθεῖν αὐτοὶ κακῶς ὑπ’ αὐτῶν ὕστερον· τοῦτο δέ, ὑπὲρ τοῦ μὴ κακῶς μεθ’ Ἀθηναίων ποιῆσαι τοὺς Ἕλληνας, ἀλλὰ μεθ’ ὑμῶν ἐλευθερῶσαι αὐτούς. τὸ δὲ προποιῆσαι οὐκ ἐπὶ τῷ διαφθεῖραι τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ πρότερόν τι ποιῆσαι, τουτέστιν ἀποστῆναι Mφc 2 ἐν ὑστέρ ῳ : χρόνῳ δηλονότι. ἡ μέντοι ἀπόστασι ς : σφόδρα τεχνικῶς ἐπὶ τὴν συμμαχίαν προτρέπουσι τοὺς Λακεδαιμονίους· ὅτι ἀπαράσκευοί ἐσμεν ὡς ταχέως ἀποστάντες Mφc 2 ʃ ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 3 13 2 [5] | ᾗ καὶ μᾶλλον χρὴ ... : τὸ ἑξῆς, ξυμμάχους ἡμᾶς δεξαμένους ὑμᾶς τοὺς Λακεδαιμονίους. τὸ γὰρ δεξαμένους ἀντὶ τοῦ δέξασθαι ABCF ἐφθάρατα ι : ἐφθάρησαν. |
| 3 13 3 | ἐ φ ’ ἡμῖ ν : καθ’ ἡμῶν. τετάχατα ι : τεταγμέναι εἰσίν. ἀ π ’ ἀμφοτέρω ν : ἀπό τε ὑμῶν τῶν Λακεδαιμονίων καὶ τῶν Μιτυληναίων. |
| 3 13 5 [5] | οὐ γὰρ ἐν τῇ Ἀττικῇ ἔσται ... : οὐ γὰρ ἐν τῇ Ἀττικῇ ὁ πόλεμος ἔσται, ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ χώρᾳ, δι’ ἣν ὠφελοῦνται οἱ Ἀθηναῖοι, χρήματα λαμβάνοντες ἀπὸ τῶν ξυμμάχων, καὶ πλείονά γε ἔσται αὐτοῖς, ἂν ἡμᾶς καταστρέψωνται. τά τε γὰρ ἡμέτερα προσλήψονται, πρότερον οὐ φορολογοῦντες ἡμᾶς, καὶ τὰ ἀπὸ τῶν ἄλλων βεβαίως ἕξουσιν. οὐδεὶς γὰρ ἀποστήσεται, γνοὺς Μιτυληναίους δεδουλωμένους Mφa 2 c 2 ἡ πρόσοδο ς : τῶν χρημάτων τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 3 13 6 [5] | ʃ ὅρα τὴν σύνταξιν BFc 2 καταστρέψοντα ι : δουλώσουσιν. ἢ οἱ πρὶν δουλεύοντε ς : τὸ ἢ οἱ πρὶν δουλεύοντες οὐκ ἐπὶ τοῦ πρότεροι ἡμῶν δουλεύοντες νοητέον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ πρὶν ἀποστῆναι δηλονότι δουλεύοντες, καὶ οὐ μετὰ τὸ ἀποστῆναι φc 2 ὑμῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 3 13 7 [5] | προσλήψεσθ ε : κτήσεσθε. καθαιρήσετ ε : καταβαλεῖτε. ὑφαιροῦντε ς : κατ’ ὀλίγον ἀποσπῶντες. θρασύτερο ν : ἀντὶ τοῦ θαρραλεώτερον Fc 2 προσχωρήσετα ι : προσχωρήσει, ὑμῖν δηλονότι ABCF τὸ κράτος τοῦ πολέμο υ : ἀντὶ τοῦ δύνασθαι περιγενέσθαι ἐν τῷ πολέμῳ φc 2 αἰσχυνθέντες οὖν . |
| 3 14 1 [5] | .. : οἱ ἐπίλογοι ABCF ἴσα καὶ ἱκέται ἐσμέ ν : ὅμοιοι καὶ ἴσοι ἱκέταις ἐσμέν. τὸ ἴσα καὶ ἱκέταις ἐσμέν εἶπεν, ἐπειδὴ καὶ συμμαχίαν αὐτοῖς προσάγουσιν, ὥστε καθὸ μὲν κινδυνεύουσιν, ἱκέται εἰσί, καθὸ δὲ συμμαχίαν διδόασιν, οὐ παντάπασιν ἱκέται, ἀλλ’ ὥσπερ ἱκέται Mφc 2 πρόησθ ε : ἀπολύσητε. τὸν κίνδυνο ν : τοῦτο ἐπὶ τῆς δαπάνης καὶ τῶν ἀναλωμάτων ἀκουστέον, ὅτι ἡμέτερος, φησίν, ὁ κίνδυνος· ἡμεῖς γὰρ δαπανῶμεν Mφc 2 διδόντα ς : δώσοντας. ἄνδρε ς : ἀνδρεῖοι, πρόθυμοι. |
| 3 15 1 [5] | τοὺς λόγου ς : τῶν Μιτυληναίων. τοῖς δύο μέρεσι ν : ἵνα τὸ μὲν τριτημόριον μείνῃ, φυλάττον πόλιν ἑκάστην, τὸ δὲ δίμοιρον ἔλθῃ ἐπὶ τὸν πόλεμον Mφc 2 ποιησόμενο ι : τὴν ἐσβολὴν δηλονότι. ὁλκού ς : οἱ ὁλκοὶ ὄργανά εἰσιν, οἷς αἱ νῆες ἕλκονται GMc 2 ἐπιόντε ς : κατὰ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ξυγκομιδ ῇ : συλλογῇ. |
| 3 15 2 | ἀρρωστίᾳ τοῦ στρατεύει ν : μεταφορικῶς εἶπεν, ἀντὶ τοῦ οὐ προθύμως ἐστράτευον Mφc 2 ἐγνώκασι ν : οἱ Πελοποννήσιοι. |
| 3 16 1 [5] | εἰσ ι : οἱ Ἀθηναῖοι. πλὴν ἱππέων καὶ πεντακοσιομεδίμνω ν : τέσσαρα ἔστιν Ἀθήνησι πολιτικὰ συντάγματα, ὧν τὸ εὐπορώτατον πεντακοσιομέδιμνοι, τὸ δεύτερον ἱππεῖς, τὸ τρίτον ζυγῖται, τὸ τέταρτον θῆτες· οἱ μὲν οὖν πεντακοσιομέδιμνοι οὐκ ἠναγκάσθησαν εἰσελθεῖν εἰς τὰς ναῦς ὡς μεγίστην τιμὴν ἔχοντες ἐν τῇ πόλει διὰ τὸ πολλὰ τελεῖν, οἱ δὲ ἱππεῖς, ὅτι οὐκ ἦν τούτων χρεία Mφc 2 ἐπίδειξι ν : δεῖξιν φανεράν. δοκοί η : ἔδοξε. ἄπορα νομίζοντε ς : ἀντὶ τοῦ τί δεῖ ποιεῖν ἀπέγνωσαν φc 2 ἐπήγγελλο ν : ἐζήτουν. |
| 3 16 4 | ἐκείνους εἶδο ν : ἀναχωρήσαντας δηλονότι. ἐν τοῖ ς : ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις, ἢ ἐν τούτοις τοῖς Ἀθηναίοις Mφc 2 ἐνεργο ί : αἱ τὸ ἔργον ποιοῦσαι τῶν νεῶν, τουτέστι πλώϊμοι καὶ χρησταί ABCFGM οἱ πρῶτο ι : ἐπέμφθησαν γὰρ ἐκεῖ πρῶτοι καὶ δεύτεροι. |
| 3 17 3 [5] | οἱ μὲν οὖν πρῶτοι ἔμειναν ἕως ἁλώσεως τῆς πόλεως πολιορκοῦντες, οἱ δὲ δεύτεροι, οἱ μετὰ Φορμίωνος, πρὸ τῆς ἁλώσεως ἀνεχώρησαν Mφc 2 διεπολιόρκησα ν : διόλου, φησίν, μέχρι τῆς πολιορκίας ὑπέμεινεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁπλιτῶν ABCFGM ἔφερον: ἐλάμβανον. ἐπληρώθησα ν : ἀνθρώπων δηλονότι. |
| 3 18 1 | κρατύναντε ς : ἰσχυροποιήσαντες. πληγέντε ς : μεγάλως νικηθέντες· πληγὴ γὰρ κατὰ πόλεμον καὶ τραῦμα ἡ ἰσχυρὰ ἧττα Mφc 2 ʃ οἱ Μηθυμναῖοι. |
| 3 18 3 | εἴργει ν : τοὺς Μιτυληναίους. ἔστιν ο ἷ : ἀντὶ τοῦ ὅπου ABFG εἴργετ ο : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων. |
| 3 19 1 | ἐς τὴν πολιορκία ν : τῶν Μιτυληναίων. ἀργυρολόγου ς : ἀργυρολόγοι, οἱ πεμπόμενοι τοὺς συμμάχους ἀργύριον εἰσπράξασθαι Patm. οἱ Πλαταιῆ ς : τὸ ἑξῆς οὕτως· οἱ Πλαταιῆς ἐπειδὴ τῷ τε σίτῳ· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABCF τιμωρία ς : τιμωρία ἡ ἐκδίκησις ABCF ʃ βοηθείας, ἐκδικήσεως G τὴν πεῖρα ν : τὴν πρᾶξιν. |
| 3 20 2 | ἀπώκνησα ν : ἀνεβάλοντο. τῶν πολεμίω ν : τῶν Πελοποννησίων. |
| 3 20 3 [10] | ξυνεμετρήσαντο ... : ἔλαβον τὸ ὕψος τοῦ τείχους, καὶ πρὸς τοῦτο ἡρμόσαντο τὰς κλίμακας. ἔλαβον δὲ ἐκ τῶν πλίνθων τῶν ἐπῳκοδομημένων ἀλλήλαις, τό τε πλῆθος αὐτῶν ἀριθμήσαντες καὶ τὸ πάχος συντεκμηράμενοι φc 2 ταῖς ἐπιβολαῖ ς : ἐπιβολαί, οἱ δόμοι τῶν πλίνθων, παρὰ τὸ μίαν ἐπὶ μίαν βάλλεσθαι ἐν τῇ οἰκοδομήσει Patm. ʃ ταῖς συνθέσεσι. πρὸς σφᾶ ς : τοὺς Πλαταιεῖς. οὐκ ἐξαληλιμμένο ν : οὐ κεχρισμένον Gφc 2 ἠριθμοῦντ ο : ἀντὶ τοῦ ἠρίθμουν. ἐς ὃ ἐβούλοντο τοῦ τείχου ς : δηλονότι θεῖναι κλίμακας. ξυμμέτρησι ν : ἐξίσωσιν. |
| 3 20 4 | ἔλαβο ν : ἐνόησαν. ἑξκαίδεκ α : ἑκκαίδεκα γράφουσι συντεθειμένως· ἓξ καὶ δέκα πάλιν δὲ τῇ διαιρέσει e 2 ἦν ξυνεχ ῆ : τὰ οἰκήματα δηλονότι. |
| 3 21 3 | διὰ δέκ α : μετὰ δέκα. δ ι ’ αὐτῶ ν : θύρας τινὰς ἐποίησαν ἐν αὐτοῖς τοῖς πύργοις, ὥστε δι’ αὐτῶν ἐξιέναι, εἴ τις ἀπὸ πύργου εἰς πύργον ἕτερον ἤθελεν ἀπελθεῖν φc 2 νοτερό ς : δίυγρος καὶ ὑετὸν ἔχων. |
| 3 21 4 [5] | ἔστι γὰρ καὶ ἕτερος μὴ τοιοῦτος, ἀλλὰ κρυώδης καὶ πνευματώδης φc 2 δ ι ’ ὀλίγο υ : ἀντὶ τοῦ ἐγγύθεν, ἐπειδὴ διὰ δέκα ἐπάλξεων μόνων ἦσαν οἱ πύργοι φc 2 στεγανῶ ν : στέγην ἐχόντων. οἱ δ’ , ἐπειδή . |
| 3 22 1 | .. : οἱ Πλαταιεῖς τὰ κατὰ σκοπὸν ἐποίησαν. οἵπερ καί ... : οἵπερ καὶ τοῦ πειραθῆναι τῆς ἐξόδου αἴτιοι ἦσαν· ἐμφαίνει δὲ τὸν μάντιν καὶ τὸν στρατηγόν φc 2 εὐσταλεῖ ς : εὔζωνοι, κούφην ὅπλισιν περιβεβλημένοι. |
| 3 22 2 | τὸν ἀριστερὸν μόνον ... : ὑπεδέδεντο τὸν μὲν ἕνα τῶν ποδῶν δι’ ἀσφάλειαν, τὸν δὲ ἕτερον γυμνὸν εἶχον διὰ κουφότητα φc 2 ἡγεῖτ ο : ἦρχεν G ἀντιλαμβανόμενο ς : ἀντιδρασσόμενος. |
| 3 22 5 | βοὴ ἦ ν : σημείωσαι βοὴ ἦν B ʃ λείπει ἐν ἄλλῳ τὸ ἦν. τὸ δὲ στρατόπεδο ν : τῶν Πελοποννησίων. κατὰ χώραν μένοντε ς : ἡσυχάζοντες. |
| 3 22 6 | ἐκ τῆς ἑαυτῶν φυλακῆ ς : ἀντὶ τοῦ καταλιπὼν τὴν αὐτοῦ φυλακήν c 2 ἀλ λ ’ ἐν ἀπόρῳ ἦσαν εἰκάσα ι : ἀπορίαν εἶχον μέχρι καὶ εἰκασμοῦ. καὶ οἱ τριακόσιοι αὐτῶ ν : οὐδαμοῦ μὲν εἶπε περὶ τούτων τῶν τριακοσίων· δῆλον δὲ ὅτι κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐτάχθησαν· οὐ γὰρ ἂν νῦν ἐμέμνητο αὐτῶν c 2 παρανῖσχο ν : παρανέτελλον. |
| 3 22 8 [5] | φρυκτοὺς πολλού ς : δηλονότι φιλίους. οἱ γὰρ φίλιοι ἀνετείνοντο καιόμενοι μέν, ἱστάμενοι δέ· οἱ δὲ πολέμιοι καιόμενοι μὲν καὶ αὐτοί, σειόμενοι δὲ ὑπὸ τῶν ἀνατεινόντων· κίνησις γὰρ ὁ πόλεμος c 2 καὶ μὴ βοηθοῖε ν : οἱ Θηβαῖοι. ἐν τούτ ῳ : τῷ γιγνομένῳ δηλονότι. |
| 3 23 1 [5] | ἐνστάντε ς : ἐναντιωθέντες. οἱ μέν ... : οἱ Πλαταιεῖς καὶ ἄνωθεν καὶ κάτωθεν τοὺς βοηθοῦντας τῶν Πελοποννησίων ἔβαλλον c 2 ἐν τούτ ῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. ἀπώσαντε ς : ῥίψαντες· ἵνα εὐχερῶς καὶ ἀκωλύτως ἡ ἀνάβασις γίνοιτο c 2 ἐπὶ τοῦ χείλου ς : τοῦ ἔξωθεν δηλονότι· ἤδη γὰρ εἶπε περὶ τοῦ ἔνδον c 2 χαλεπῶς οἱ τελευταῖοι καταβαίνοντες ἐχώρου ν : οἱ τελευταῖοι τῶν καταβαινόντων ἀπὸ τῶν τῆς ὀροφῆς πύργων χαλεπῶς ἀπεχώρουν, ἐπεὶ οὐκ εἶχον τοὺς ὄπισθεν αὐτοῖς ἐπαμύνοντας c 2 ἐς τὰ γυμν ά : μέρη δηλονότι. |
| 3 23 5 | ἐπελθεῖ ν : διαδραμεῖν. ἢ βορέο υ : ὁ ἤ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἤπερ κεῖται. βορέας γὰρ βέβαιον ποιεῖ κρύσταλλον, ἀπηλιώτης δὲ ὑδατώδη c 2 ἐν αὐτ ῇ : ἐν τῇ τάφρῳ c 2 ἐς Ἐρύθρας καὶ Ὑσιά ς : δῆμοι Βοιωτίας BGc 2 κατὰ χώραν ἐγένοντ ο : ἡσύχασαν. |
| 3 24 3 [5] | ὡς οὐδεὶς περίεστ ι : ἀντὶ τοῦ πάντες ἀπώλοντο c 2 ἐκπέμψαντε ς : ἐκ τῆς πόλεως αὐτῶν. ἐσπένδοντ ο : σπονδὰς ἐζήτουν ποιῆσαι ἐπὶ τὴν ἀνάληψιν τῶν νεκρῶν. οἱ μὲν δὴ τῶν Πλαταιῶ ν : μετάβασις BC ὑπερβάντες ἐσώθησα ν : ζῶντες ἐφυλάχθησαν. τοῖς προέδροι ς : τοῖς ἄρχουσι τῶν Μιτυληναίων. |
| 3 25 1 | ἐσβολὴ .. . ἐς τὴν Ἀττική ν : ἔφοδος τῶν Λακεδαιμονίων κατὰ τῆς Ἀττικῆς. ἐθάρσου ν : θάρρος ἐλάμβανον. |
| 3 25 2 | τὴν γνώμη ν : κατὰ τὴν προαίρεσιν. ξυμβαίνει ν : συμφωνεῖν. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἔτος πέμπτον BC Κλεομένη ς : οὗτος ὁ Κλεομένης καὶ ὁ Πλειστοάναξ παῖδές εἰσι Παυσανίου τοῦ ἐν Πλαταιᾶσιν ἀριστεύσαντος ἐπὶ τῶν Μήδων BC ἐπιμένοντες . |
| 3 26 4 | .. : οἱ Λακεδαιμόνιοι, φησίν, ἐπιμένοντες ἀκοῦσαι τὸ ἀποβησόμενον ἀπὸ τῆς Λέσβου ὑπὸ τοῦ Ἀλκίδα, ἔτεμον τὰ πολλὰ τῆς Ἀττικῆς BC ἐπεξῆλθο ν : ἐπέδραμον, τὰ πολλὰ μέρη δηλονότι. ἐνεχρόνιζο ν : ἔν τινι τόπῳ πολὺν χρόνον μένουσαι διεβίβαζον. |
| 3 27 2 | ὡς ἐπεξιὼν τοῖς Ἀθηναίοι ς : ὡς κινηθησόμενος κατὰ τῶν Ἀθηναίων. ἠκροῶντ ο : ὑπήκουον τοῖς ἄρχουσι. |
| 3 27 3 | διανέμει ν : μεμερισμένως διδόναι. ξυγχωρήσαντε ς : ὑπείξαντες. οἱ ἐν τοῖς πράγμασι ν : οἱ τὰ τῆς πόλεως πράττοντες. |
| 3 28 1 | βουλεῦσα ι : βουλεύσασθαι. πάλιν ἔλθωσ ι : ἐπανέλθωσιν. οἱ δὲ πράξαντες πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίου ς : οἱ πρωταίτιοι τῆς ἀποστάσεως τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 3 28 2 [5] | ʃ ἤγουν οἱ λακωνίζοντες. περιδεεῖς ὄντε ς : περίφοβοι γεγονότες. οὐκ ἠνέσχοντ ο : μεῖναι δηλονότι. ἀναστήσα ς : ἐγείρας ἀπὸ τῶν βωμῶν. προσεκτήσατ ο : προσεποιήσατο. |
| 3 28 3 | καθίστατ ο : εὐτάκτει. τὸν ἄλλον πλοῦ ν : τὸν ἀπὸ Πελοποννήσου εἰς Μιτυλήνην. |
| 3 29 1 | πρὶν δ ή : ἕως οὗ. προσέσχο ν : ἀντὶ τοῦ προσωρμίσαντο c 2 Ἔμβατο ν : τὸ στενὸν τὸ μεταξὺ Χίου καὶ Ἐρυθρᾶς. |
| 3 30 1 | Ἀλκίδα ... : δημηγορία Τευτιάπλου ABCe 2 τῆς τρίτης ἱστορίας πρώτη, τῇ δὲ τάξει δευτέρα c 2 ἐκπύστου ς : φανερούς. ὥσπερ ἔχομε ν : ἀντὶ τοῦ ὡς νῦν ἔχομεν. καὶ πάν υ : εὑρήσομεν τὸ ἀφύλακτον δηλονότι. |
| 3 30 2 [5] | τὸ πεζὸν αὐτῶ ν : τὸ διὰ ξηρᾶς στράτευμα. τὸ καινὸν τοῦ πολέμο υ : τὸ καινὸν οἱ μὲν διὰ διφθόγγου γράψαντες οὕτως ἐνόησαν, τὸ παρ’ ἐλπίδα καὶ παρὰ δόξαν ποιοῦν ἐν τοῖς πολέμοις νικᾶν, τουτέστι τὸ ἐπιπεσεῖν ἀφυλάκτοις τοῖς ἐχθροῖς· οἱ δὲ διὰ τοῦ ε ψιλοῦ γράψαντες οὕτως ἐξηγοῦνται, τὸ διάκενον καὶ ἀργὸν τοῦ πολέμου c 2 ὃ εἴ τις στρατηγὸς . |
| 3 30 4 [10] | .. : τὸ ἀφύλακτον δηλονότι καὶ ῥᾴθυμον· ὃ εἴ τις στρατηγὸς αὐτός τε ἐκκλίνοι καὶ τοῖς πολεμίοις τηνικαῦτα ἐπιχειροίη, ἡνίκ’ ἂν ἀφυλάκτους αὐτοὺς ὁρῴη, μάλιστ’ ἂν ὀρθοῖτο c 2 ἐνορῶ ν : προσέχων. πλεῖσ τ ’ ἂν ὀρθοῖτ ο : ἐπὶ πλεῖστον νικήσαι ἄν. τῶν ἐν Ἰωνί ᾳ : λείπει ἡ ἀπό. |
| 3 31 1 [15] | ὁρμώμενο ι : ὁρμητήριον ἔχοντες. ἐλπίδα δ ’ εἶνα ι : ἔφασκε δηλονότι. τὴν πρόσοδον ταύτη ν : ταύτην τὴν πρόσοδον τὴν ἀπὸ τῶν Ἰώνων ὑπάρχουσαν τοῖς Ἀθηναίοις ἐὰν ἀφέλωνται καὶ χειρώσωνται αὐτοὶ τὴν Ἰωνίαν, μέλλουσιν ἔχειν καὶ τὰ ἀπὸ τῶν Ἰώνων ἀεὶ χρήματα καὶ τὴν ἐκεῖθεν Ἀθηναίων παρασκευήν c 2 καὶ ἅμ α , ἢν ἐφορμῶσ ι : ἀντὶ τοῦ, ἐφορμούντων αὐτοῖς τῶν Λακεδαιμονίων· δαπάνη γὰρ Ἀθηναίοις ἢν γίγνηται, ἐλπίδα εἶναι. ʃ οἱ μὲν εἰς τὸ ἐφορμῶσι τὸν λόγον ἀναπαύουσι καὶ τὴν πτῶσιν ἐναλλάττουσιν, ἐπὶ τῶν Λακεδαιμονίων τὸ ἐφορμῶσι λαμβάνοντες· οἱ δὲ τὸ ὅλον ἐπὶ τῶν Ἀθηναίων ἐκδέχονται καὶ νοοῦσιν οὕτω, καὶ ἐὰν ἐφορμῶσιν οἱ Ἀθηναῖοι, δαπάνη αὐτοῖς γίνεται, ὅταν τι χωρίον ἡμεῖς ἐν τῇ Ἰωνίᾳ κατάσχωμεν. ἄλλως· καὶ [ἐὰν] ἐφορμούντων σφῶν (τουτέστι τῶν Πελοποννησίων) δαπάνη αὐτοῖς γενήσεται, δηλονότι τοῖς Ἀθηναίοις. διόπερ τὸ σφίσιν αὐτοῖς οὐχ ἅμα ἀναγνωστέον, ἀλλὰ διαιρετέον, καὶ κατὰ τὸ σφίσιν ὑποστικτέον c 2 Πισσούθνη ν : στρατηγὸς τοῦ βασιλέως, περὶ τὴν Ἰωνίαν διατρίβων ABC ἐνεδέχετ ο : ἐν ἑαυτῷ ἐδέχετο. |
| 3 31 2 | τὸ πλεῖστον τῆς γνώμης εἶχε ν : ὁ πλεῖστος σκοπὸς ἦν αὐτῷ. Μυοννήσ ῳ : ἐπειδὴ μῦς ἐ *** ὥσπερ καὶ Σύβοια, ἐπειδὴ ἔτρεφε σύας. |
| 3 33 1 | οὐ σχήσω ν : οὐ προσορμιούμενος c 2 αὐτάγγελο ι : αὐτάγγελος, τὸ αὐτόν τινα δι’ ἑαυτοῦ μὴ προπέμψαντα ἄγγελον ἐλθεῖν Patm. |
| 3 33 2 | ʃ οὐκ ἐπ’ ἀγγελίαν πεμφθεῖσαι, ἀλλ’ ἐπ’ ἄλλην χρείαν c 2 ἔφρασα ν : τοῖς Ἀθηναίοις. ὁ δ έ : ἤγουν ὁ Πάχης. |
| 3 33 3 [5] | Λάτμο υ : μή ποτε Πάτμον λέγει; ἐφαίνετ ο : ὁ Ἀλκίδας. ἐπανεχώρε ι : ὁ Πάχης. κέρδος δὲ ἐνόμισεν ... : κέρδος, φησίν, ἐνόμισεν ὁ Πάχης, ὅτι οὐ κατέλαβε τὰς Ἀλκίδου ναῦς, ἵνα μὴ ἀναγκάσωσιν αὐτὸν στρατόπεδον κατ’ αὐτῶν ποιήσασθαι, ἢ φυλακὰς καὶ ἐφόρμησιν, μὴ ἄρα τι τυχηρὸν γένηται ἐν τῇ ναυμαχίᾳ καὶ ἡττηθῇ c 2. καὶ τῶν βαρβάρων . |
| 3 34 1 | .. : καὶ τῶν βαρβάρων ἐπαχθέντων ὑπὸ μιᾶς τῶν στάσεων c 2 ἐπαχθέντω ν : ἐπελθόντων. Ἀρκάδω ν : λείπει ἡ ἀπό, ἵν’ ᾖ, ἀπὸ τῶν Ἀρκάδων. |
| 3 34 2 | ἐπολίτευο ν : τὴν πολιτείαν εἶχον. ὑπεξελθόντε ς : λαθραίως φυγόντες. σῶν καὶ ὑγι ᾶ : ἀνακρωτηρίαστον. |
| 3 34 3 | καὶ οὐ προσδεχομένω ν : τῶν ἐντός. αἱρε ῖ : πορθεῖ, χειροῦται· ὅθεν καὶ περισπᾶται· ἐπὶ γὰρ τοῦ ὑψῶσαι βαρύνεται Gφc 2 ὅσοι ἐνῆσα ν : τοῦ Πισσούθνου. οὓς κατέθετ ο : ἀποκτεῖναι. |
| 3 35 2 | καθίστατ ο : εὐτάκτει. ἀφικομένω ν : εἰς τὰς Ἀθήνας. |
| 3 36 1 | ἔστιν ἃ παρεχόμενο ν : ἔστιν ἃ παρέξειν ὑπισχνούμενον FGc 2 τῶν ἀνδρῶ ν : τῶν πρωταιτίων. |
| 3 36 2 [10] | αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. παρόντε ς : ἐν Ἀθήναις. ἐπικαλοῦντε ς : ἀντὶ τοῦ ἐγκαλοῦντες φc 2 τήν τε ἄλλην ἀπόστασι ν : ὅτι ὅλως ἀπέστησαν BCF ὅτι οὐκ ἀρχόμενοι ... : ὅτι οὐχ ὑπακούοντες τοῖς Ἀθηναίοις οὕτως ὡς οἱ ἄλλοι, ὥστε φόρον φέρειν, τὴν ἀπόστασιν ἐποιήσαντο φc 2 οἱ ἄλλο ι : σύμμαχοι. ἐκείνοι ς : τοῖς Μιτυληναίοις. βοηθο ί : οὖσαι δηλονότι. παρακινδυνεῦσα ι : μετὰ κινδύνου ἐλθεῖν εἰς Ἰωνίαν. οὐ γὰρ ἀπὸ βραχείας διανοία ς : οὐ γὰρ ὡς ἄφρονες, φησίν, ὄντες, ἀλλ’ ὡς πονηρότατοι Gφc 2 ἐδόκου ν : ἐνομίζοντο. διαχρήσασθα ι : ἀποκτεῖναι C ἢ οὐ τοὺς αἰτίου ς : ἡ οὔ ἀπόφασις περιττή. |
| 3 36 4 [5] | ὁ γὰρ ἤ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἤπερ κεῖται. κἀν τῇ συνηθείᾳ δὲ πολλάκις παρελκούσαις ἀποφάσεσι χρώμεθα· οὐ μὰ τὸν Δία, οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα· ὡς καὶ τὸ ἀπαγορεύω σοι μὴ ποιεῖν φc 2 τοῦτ ο : ὅτι μετενόησαν. |
| 3 36 5 [5] | γνώμα ς : διασκέψεις. ἔπεισα ν : δηλονότι τοὺς ἐν τέλει· καὶ γὰρ τοῖς ἐν τέλει γνώριμον, ὅτι βούλονται οἱ πλείους τῶν πολιτῶν αὖθις ἀποδοθῆναι αὐτοῖς ἐκκλησίαν. ἐν τέλει δὲ λέγει τοὺς στρατηγούς· οὗτοι γὰρ συνῆγον τὴν ἐκκλησίαν φc 2 σφίσι ν : τοῖς πολίταις. καὶ τὴν προτέρα ν : βουλὴν δηλονότι. |
| 3 36 6 | βιαιότατο ς : ἰσχυρός. πολλάκις μὲν ἤδη . |
| 3 37 1 [10] | .. : δημηγορία Κλέωνος κατὰ τῶν Μιτυληναίων συμβουλεύουσα ἀποκτεῖναι αὐτούς ABCEFG ʃ ἡ τῇ τάξει τρίτη αὕτη τῆς τρίτης ἱστορίας c 2 ʃ ἡ δημηγορία αὕτη στάσεως πραγματικῆς ἐστιν. διαιρεῖται δὲ τῷ δικαίῳ καὶ τῷ συμφέροντι. τὸ γὰρ εὐπρεπὲς οὐδέτερος ἐξήτασεν. ἦν γὰρ τὸ μὲν παρὰ τὸ ἦθος τῆς πόλεως, τὸ δὲ παρὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀδικησάντων. θαυμάσειε δ’ ἄν τις τὸν συγγραφέα, πῶς ἐν ὠμότητι διαβεβλημένῃ καὶ παραδόξοις ἐννοίαις κατὰ φύσιν καὶ ἀκολουθίαν τινὰ τὴν τάξιν τῆς δημηγορίας τετήρηκεν. ὃ δὲ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν, ὅτι πολλάκις ἔγνων δημοκρατίαν ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ἑτέρων ἄρχειν. ἐπεὶ γὰρ ἀλλήλους οἱ πολῖται οὔτε φοβοῦνται οὔτε ἐπιβουλεύονται, οἴονται μηδὲ ὑπὸ τῶν ὑπηκόων ἐπιβουλεύεσθαι φc 2 διὰ γὰρ . |
| 3 37 2 [35] | .. : ἡ αἰτία τοῦ πολλάκις μὲν ἔγωγε καὶ τὰ ἑξῆς ABFφc 2 τὸ κα θ ’ ἡμέραν ἀδεέ ς : ὅπερ ἡ τυραννὶς οὐκ ἔχει· τοῦτο γὰρ τέλος ἐστὶ τῇ τυραννίδι τὸ φυλάσσειν ἑαυτὸν καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἀδεῶς βιοῦν AFc 2 τὸ αὐτ ό : ἀδεὲς δηλονότι ABFφc 2 καὶ ὅτι ἂν ἢ λόγῳ ... : τουτέστι, καὶ οὐχ ἡγεῖσθε τοῦτο, ὅτι, ἄν τε λόγῳ παραχθέντες ὑπ’ αὐτῶν, ἄν τε οἰκτείραντες αὐτούς, μαλακώτερον καὶ πραότερον προσενεχθῆτε, οὐκ ἐκείνοις τι χαρίζεσθε, ἀλλ’ αὐτοὶ κινδυνεύετε καταφρονούμενοι· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἴσασι χάριν ὑμῖν φc 2 ἢ οἴκτῳ ἐνδῶτ ε : Ὅμηρος (Α 255)· ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος, καὶ τὰ ἑξῆς ABF οὐκ ἐπικινδύνως ἡγεῖσθε ... : οὐ σκοπεῖτε, φησίν, [ὡς] ὅτι οὐκ εἰς χάριν ἐκείνων τοῦτο ποιεῖτε, ἀλλ’ εἰς ἴδιον κίνδυνον φc 2 ἐς ὑμᾶ ς : ἀντὶ τοῦ καθ’ ὑμῶν b 2 μαλακίζεσθα ι : χαυνοῦσθαι. σκοποῦντε ς : περίοδος τετράκωλος, ἔχουσα ἐν ἑκάστῳ κώλῳ νοούμενον τὸ σκοποῦντες· ὅτι τυραννίδα ἔχετε τὴν ἀρχήν· οὐ διότι ἀκόντων ἄρχετε· οὐδὲ ὅτι ἀκροῶνται ὑμῶν οὐ δι’ ἅπερ χαρίζεσθε αὐτοῖς οὐδὲ δι’ εὔνοιαν· ἀλλὰ διὰ φόβον. αὐτού ς : τοὺς συμμάχους ABCFG οὐκ ἐξ ὧν ἂν χαρίζησθε ... : τὸ ἑξῆς, οὐκ ἐξ ὧν σφαλλόμενοι ταῖς ἐλπίσιν οἱ ἀφιστάμενοι ἡμῶν πάλιν δουλοῦνται· τὸ δὲ ἐὰν χαρίζησθε, μεταξύ. ὁ δὲ νοῦς οὕτως, οὐχ ὑπακούουσιν ἡμῶν, ἐὰν σφαλλόμενοι ἐν τῇ ἀποστάσει συγχωρῶνται. οὐ κατὰ τοῦτο, ἀλλὰ καθὸ βιαίως καὶ ἀκριβῶς πράττονται δίκας ABCF βλαπτόμενοι αὐτοὶ ... : ἀσαφὲς τὸ χωρίον, ὅτι ἀπὸ αἰτιατικῆς εἰς εὐθεῖαν μετέβη ἡ ἀπόδοσις τῆς ἐννοίας· ὅπερ ἐστὶ παρὰ τὴν κοινὴν συνήθειαν. ὤφειλε γὰρ βλαπτομένους καὶ ἀκροωμένους εἰπεῖν ὁ γράφων, ἀλλ’ ὡς καινῶν συντάξεων εὑρετὴς καὶ τῆς παλαιᾶς Ἀτθίδος ἐπιστήμων τοῦτο οὐ πεποίηκε. τοιαύτας δὲ εὑρήσεις καὶ παρὰ τῷ θεολόγῳ [Gregorio Nazianzeno] συντάξεις πολλάς, ἃς οἱ μὴ εἰδότες διαβάλλουσί τε καὶ σολοικίζειν τὸν μέγαν οἱ ἀμαθεῖς οἴονται. τὸ δὲ βλαπτόμενοι εἰ ἀντὶ τοῦ ἀφιστάμενοι καὶ μὴ κατορθοῦντες ἃ προέθεντο ποιῆσαι δεχθείη, ἔχοι ἂν τὴν προκειμένην διάνοιαν· εἰ δὲ κατὰ τὸ ὀρθὸν δεχθείη, ἔχοι ἂν οὕτως, ὅτι βλαπτόμενοι αὐτοὶ ἐν τῷ ὑπήκοοι εἶναι οὐκ ἐξ ὧν ἄρτι χαρίσησθε αὐτοῖς ἀκροάσονται ὑμῶν, ἀλλ’ ἐξ ὧν τῇ ἰσχύι περιγένησθε αὐτῶν· οὐδὲ γὰρ εὐνοίᾳ βούλονται ὑποτάσσεσθαι. πάντων δὲ δεινότατον . |
| 3 37 3 [25] | .. : τὸ νόημα τοιοῦτον· πάντων, φησί, δεινότατόν ἐστιν, εἰ μὴ γνωσόμεθα ὅτι φαύλοις νόμοις ἀκινήτοις [δὲ] χρωμένη πόλις καλλίων ἐστὶν ἢ καλοῖς μέν, ἀβεβαίοις δὲ καὶ ἀκύροις· ἀμαθίαν δὲ καλεῖ οὐχ ἁπλῶς τὴν ἄνοιαν, ἀλλὰ τὸ μὴ θέλειν καὶ τῶν νόμων καὶ τῶν ῥητόρων καὶ πάντων εἶναι δοκεῖν φρονιμώτερον, ἀλλ’ εἴκειν τοῖς καλῶς δεδογμένοις καὶ μὴ ζητεῖν ἀνατρέπειν αὐτά· ὅπερ αἰνίττεται ποιεῖν τὸν Διόδοτον. σωφροσύνην δὲ λέγει τὸ ἀεὶ ἐμμένειν τοῖς κειμένοις νόμοις καὶ μὴ ζητεῖν μεταβάλλειν αὐτούς φc 2 εἰ βέβαιον μηδὲν ἡμῖν καθεστήξε ι : τουτέστιν ἐὰν ὦμεν παλίμβουλοι ABCF καθεστήξε ι : ἔσται. ἀκινήτοι ς : ἀμεταθέτοις. ἀμαθία τε μετὰ σωφροσύνης ... : τὴν μὲν ἀμαθίαν ἐπὶ τῆς ἀσυνεσίας τέθηκε, τὴν δὲ δεξιότητα ἐπὶ συνέσεώς τε καὶ ἐντρεχείας. τὴν δὲ ἀκολασίαν ἀντιτέθηκε τῇ σωφροσύνῃ δεῖ δὲ τὴν μὲν σωφροσύνην ἐνταῦθα ἐπὶ τῆς εὐηθείας δέξασθαι, τὴν δὲ ἀκολασίαν ἐπὶ τῆς εὐμεταβλησίας. ὁ δὲ νοῦς τοιοῦτος· βέλτιόν ἐστιν, φησί, ἀμαθεστέρους μετὰ σωφροσύνης εἶναι ἢ συνετωτέρους τυγχάνοντας εὐμεταβλήτως ἔχειν φc 2 ʃ κρείσσων ἀμαθὴς καὶ σώφρων ἢ ἀκόλαστος εὐμαθής· κρείσσων ἰδιώτης δίκαιος ἢ ἄρχων ἄδικος. φαυλότερο ι : ἀντὶ τοῦ ἀμαθέστεροι ABCFG πρὸς τοὺς ξυνετωτέρου ς : συγκρινόμενοι δηλονότι. ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖο ν : ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς κεῖται ABCF ἄμεινον οἰκοῦσι τὰς πόλει ς : ταῦτα πάντα πρὸς τοὺς Ἀθηναίους αἰνίττεται, οὐδέν τι μελετῶντας πλὴν λέγειν τε καὶ ἀκούειν καινόν. τῆς αὐτῆς δὲ διανοίας ἐστὶ καὶ ἡ τοῦ Ἀρχιδάμου δημηγορία, ἐν οἷς φησὶ (I 84) „καὶ μὴ τὰ ἀχρεῖα ξυνετοὶ ἄγαν ὄντεσ“ καὶ τὰ ἑξῆς ABCF οἱ μὲν γά ρ : οἱ φρόνιμοι. |
| 3 37 4 [10] | ʃ οἱ συνετώτεροι. ὡς ἐν ἄλλοις ... : ὡς ἐν ἄλλοις μείζοσιν οὐ δυνάμενοι δηλῶσαι καὶ γνώριμον ποιῆσαι πᾶσι τὴν ἰδίαν σύνεσιν, εἰ μὴ ἐν οἷς βούλονται δεῖξαι ὅτι σοφώτεροί εἰσι τῶν νόμων φc 2 τὴν γνώμη ν : τὴν πολυμαθίαν λέγει γνώμην ABCF οἱ δ ’ ἀπιστοῦντε ς : οἱ ἀμαθεῖς δηλονότι ABCF ἀμαθέστερο ι : ἤγουν ἐλάττονες τῆς γνώσεως τῶν νόμων. ἀδυνατώτερο ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξιοῦσι φ κριταὶ δὲ ὄντες ... : τουτέστι, κρείσσους καὶ δικαιότεροι ὄντες κριταί, ἤπερ ἀγωνισταί, ὀρθοῦνται τὰ πλείω φc 2 δεινότητ ι : τουτέστι τῇ ῥητορικῇ δυνάμει ABCF παρὰ δόξα ν : παρὰ τὸ δοκοῦν καὶ φαινόμενον. |
| 3 37 5 | ἐξ οὗ παρὰ τὴν ἀλήθειαν ABCF ὁ αὐτός εἰμι τῇ γνώμ ῃ : ἤγουν τοῖς δεδογμένοις ἐμμένω. |
| 3 38 1 [35] | θαυμάζ ω : σημείωσαι τὸ θαυμάζω μετὰ γενικῆς ἐπὶ καταφορᾶς λαμβανόμενον b 2 χρόνου διατριβή ν : ἀργίαν τῆς τιμωρίας τῶν Μιτυληναίων. ὅ ἐστι ... : τὸ χρονοτριβῆσαι δηλονότι καὶ σκέψασθαι. εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν λέγει, ὅτι ἀμβλύτερος γίνεται ὁ ἐκδικῶν διὰ τὸ ὑπὸ τοῦ χρόνου πραΰνεσθαι. καὶ ὁ Εὐριπίδης (Alcest. 381)· Χρόνος μαλάξει σε ABCF ʃ ὅπερ συμφέρει τοῖς ἠδικηκόσιν, ὃ κέρδος ἐστί. ὁ γὰρ παθώ ν : κακῶς δηλονότι. ὁ γὰρ παθὼν ... : σημείωσαι ἄλλως· εἰπὼν ὅτι ἡ τοῦ χρόνου διατριβὴ συμφέρει τοῖς προηδικηκόσιν, αἰτίαν ἀποδίδωσι, δι’ ἣν συμφέρει. ἐν γὰρ τῷ χρόνῳ, φησίν, ἀμβλύνεται ἡ τοῦ παθόντος ὀργή· εἰ δὲ τὸ ἀμύνεσθαι τῷ παθεῖν ἐγγὺς τεθείη, τουτέστιν εἰ μὴ γένοιτο ἐν μέσῳ χρόνος πολύς, ἰσόπαλόν τε καὶ ἴσον τυγχάνει τὸ ἀμύνεσθαι διὰ τὸ τὴν μνήμην ἀκραιφνῆ παρεῖναι τοῦ πεπονθέναι c 2 ʃ παθών, φησίν, ὡς ἀμύνεσθαί τις παρευθὺ βουλόμενος ἰσχυρὰν τὴν τιμωρίαν ποιεῖται· τὸ γὰρ ἀμύνασθαι κείμενον ἐγγύτατα, ὡς ἰσόπαλον ὄν, τοῦτο ποιεῖ· ὁ δὲ παθὼν διὰ τὸ ἡδυπαθεῖν ὥστε τοῦ χρόνου περιιδὼν ἀπομαρανθῆναι τὴν ὀργὴν ἀμβλύτερον αὐτῇ χρῆται e 2 ἀμύνεσθαι δ έ : ὁ γὰρ ἀμυνόμενος δηλονότι παθών τι ἀμύνεται, ᾧ ἕπεται δηλονότι ἡ τιμωρία BC ἀντίπαλο ν : ἤγουν ἴσον. ὁ δὲ νοῦς οὕτω, τὸ ἀμύνασθαι ἴσον ἐστὶ τῷ τιμωρεῖν ABCF θαυμάζω δὲ ... : ὁ ἀντιλέγων πρὸς τὴν κόλασιν τῶν Μιτυληναίων, φησί, δυνάμει τοῦτο κατασκευάζει, κἂν ἐξ εὐηθείας τοῦτο μὴ λέγῃ, ὅτι τὰ ὑπὸ Μιτυληναίων εἰς Ἀθηναίους ἀδικήματα ὠφέλιμά εἰσι τοῖς Ἀθηναίοις. ἐπεὶ τί καὶ λέγων οὐκ ἀξιώσει κολασθῆναι αὐτούς; φc 2 ἀποφαίνειν ... : ταῦτα γὰρ πάντα παρὰ τὸ ἐναργὲς καὶ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ἐστί, τὸ λέγειν ὡς εἶπε ABCF τὰς μὲν Μιτυληναίων ... : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· ὁ συμβουλεύων ἡμῖν μὴ τιμωρήσασθαι Μιτυληναίους ἀδικήσαντας οὐδὲν ἄλλο βούλεται δεῖξαι, ἢ ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτῶν τὰ εἰς ἡμᾶς ὠφελοῦσι, καὶ χρὴ μᾶλλον ὡς εὐεργέτας αὐτοὺς ἀποδέχεσθαι καὶ σώζειν. ἔστι δὲ ὁ λόγος τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ κατασκευαζόμενος φc 2 ἀδικίας ἡμῖ ν : ἃς ἠδίκησαν ἡμᾶς. καὶ δῆλον ὅτι . |
| 3 38 2 [10] | .. : τουτέστιν, καὶ δῆλον ὅτι ἢ τῷ λέγειν πιστεύσας ἀγωνίσαιτ’ ἂν τὸ πάνυ δοκοῦν, τουτέστι τὸ λίαν δόξαν πᾶσιν, ὡς οὐκ ἔγνωσται, ὅ ἐστι τὸ ἀποκτεῖναι Μιτυληναίους, ἐναντίως ἀποφῆναι καὶ παρὰ τὸ κοινῇ δόξαν ἢ ὑπὸ χρημάτων ἀναπεισθείς φc 2 τῷ λέγειν πιστεύσα ς : τῷ πιθανολογεῖν δηλονότι ABCFφ θαρρήσας, θαρρήσας τῇ δυνάμει τοῦ ἑαυτοῦ λόγου. τὸ πάνυ δοκοῦν ἀνταποφῆνα ι : τὸ πάνυ δοκοῦν ἀνταποφῆναι ἐστὶ τὸ ἀρίδηλον καὶ φανερώτατον· τὸ δὲ οὐκ ἔγνωσται, ἔστι τὸ ἀφανές ABCF ἢ κέρδε ι : ἢ τὴν τοῦ λόγου δύναμιν ἐνδείξασθαι βουλόμενος, ἢ κέρδους χάριν, φησί, λαλήσει ABFφc 2 τὸ εὐπρεπὲς τοῦ λόγο υ : τὸν πιθανὸν λόγο ν . παράγει ν : σημείωσαι τὸ ἀπατᾶν ABFc 2 τὰ μὲν ἆθλ α : τὰ κέρδη τὰ ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν. |
| 3 38 3 | ἑτέροι ς : τοῖς ῥήτορσι ABF ʃ τοῖς δημηγοροῦσι. ἀναφέρε ι : ἀναλαμβάνει, ἀναδέχεται φc 2 κακῶς ἀγωνοθετοῦντε ς : κακῶς ἑτέροις ἆθλα διδόντες· ἢ τὸ ἀγωνοθετοῦντες ἀντὶ τοῦ κακῶς κρίνοντες φc 2 ʃ ἀνοήτως τοὺς ἀγῶνας διατιθέμενοι. |
| 3 38 4 [15] | θεαταὶ μὲν ... : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· μετεσκεύασται τῶν ὄντων ἐφ’ ὑμῖν ἡ φύσις. οὕτως γὰρ ἀκούετε τῶν λόγων καὶ πιστεύετε τοῖς ῥήτορσιν, ὡς ὀφθαλμοῖς τὴν πίστιν λαβόντες· οὕτως δὲ ἀπιστεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ὁρωμένοις, ὥσπερ ἀκροασάμενοι φc 2 ε ὖ : πιθανῶς. τὰ δὲ πεπραγμένα ἤδ η : οὐ σκοποῦντες. ἀναπόδοτον. ἀπὸ τῶν .. . ἐπιτιμησάντω ν : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἀπὸ τῶν οὕτω πιθανῶς ἐπιτιμησάντων, ὥστε τὸ τραχὺ τῆς ἐπιτιμήσεως κλέψαι τῇ τέχνῃ τοῦ λόγου, διὰ τοῦ κολακεύειν καὶ λέγειν ὅτι οὐ πρέπει Ἀθηναίους ὄντας ὑμᾶς κατασκάπτειν τὰς πόλεις. δοκεῖ γὰρ ἡ ἐπιτίμησις ἐπαίνῳ κεκραμένη λανθάνειν καὶ μᾶλλον ἐγκώμιον ἢ μέμψις εἶναι τὸ λεγόμενον, καὶ δελεάζει λόγῳ τοὺς ἀκούοντας. ὥστε τὸ καλῶς ἐπιτιμησάντων ἐνταῦθα οὐ τὸ δικαίως σημαίνει, ἀλλὰ τὸ εὐφυῶς καὶ πιθανῶς μετὰ τέχνης φc 2 καινότητο ς : ποικιλίας καὶ εὐπρεπείας ABCF ἄριστο ι : ἐπιτήδειοι καὶ ἕτοιμοι φc 2 δεδοκιμασμένο υ : ἀληθοῦς· ὁ γὰρ ψευδὴς ἀδόκιμος ABCF δοῦλοι ὄντες . |
| 3 38 5 [5] | .. : δοῦλοι ὄντες ἀεὶ τῶν ἀτόπων καὶ παραδόξων, ὑπερόπται δὲ τῶν πρεπόντων καὶ εἰωθότων, τουτέστι καταφρονοῦντες τῶν συνήθων φc 2 ʃ τοῖς πράγμασι, φησί, καὶ τοῖς λόγοις τοῖς παραδόξοις καὶ μὴ εἰθισμένοις ἀεὶ χαίροντες καὶ πιστεύοντες, καταφρονοῦντες δὲ δεδοκιμασμένων καὶ εἰωθότων φc 2 τῶν εἰωθότω ν : τῶν πρεπόντων ACF καὶ μάλιστα μὲν . |
| 3 38 6 [5] | .. : καὶ μάλιστα μὲν αὐτὸς ἕκαστος βούλεταί τι εἰπεῖν, εἰ δὲ μή, πάντως ἀντειπεῖν τῷ λέγοντι, ὅπως μὴ βραδύτερον ἐκείνου δόξῃ νενοηκέναι τὸ συμφέρον φc 2 τοιαῦτ α : ἤτοι δεδοκιμασμένα καὶ ἀληθῆ f μὴ ὕστεροι ἀκολουθῆσα ι : τὸ ἑξῆς· μὴ δοκεῖν ὕστεροι ἀκολουθῆσαι τῇ γνώμῃ ABCF ʃ βούλονται f τῇ γνώμ ῃ : κατὰ τὴν γνώμην. ζητοῦντές τε ἄλλο τι . |
| 3 38 7 [10] | .. : καινότερα, φησί, ζητοῦντες παρὰ τὰ εἰωθότα καὶ ἐν οἷς πολιτευόμεθα φc 2 ἀκοῆς ἡδον ῇ : ἀκοῆς χάριτι, γλυκύτητι, κολακείᾳ. ʃ ῥητορικῶν λόγων καινότερα καὶ παράδοξα ὑμῖν εἰσηγουμένων. σοφιστὰς δὲ λέγει οὐ τοὺς σοφιζομένους τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ συνηθείᾳ λεγομένους, τοὺς διδασκάλους τῶν ῥητορικῶν προβλημάτων· θεατὰς δὲ αὐτοὺς τοὺς μαθητὰς καὶ ἀκροατάς. ὥσπερ γὰρ οἱ ἀκροαταί, φησί, τῶν σοφιστικῶν λόγων ἡδονῆς γίγνονται κριταί, οὐ πραγμάτων, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὑμεῖς τοὺς λόγους σκοπεῖτε καὶ οὐ τὰ πράγματα φc 2 ὧν ἐγὼ πειρώμενο ς : ὧν ἐπιτηδευμάτων, ὧν εἶπεν ἄρτι, ὅτι οὐδὲν ἄλλο ἢ ἀδολέσχαι εἰσίν ABCF ἀποτρέπει ν : ἀπείργειν. |
| 3 39 1 [5] | ἀποφαίν ω : λέγω, φησίν, ὅτι ἡ μία πόλις, οἱ Μιτυληναῖοι, σφόδρα ἠδίκησαν ὑμᾶς, τοὺς Ἀθηναίους. καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγει εὐθύς ABCFG τοὺς ἡμετέρους πολεμίου ς : ἤγουν τοὺς Λακεδαιμονίους. |
| 3 39 2 [10] | ἀπόστασις μέν γε ... : ἀπόστασίς ἐστιν, ὅταν τινὲς κακῶς πάσχοντες ἀποστῶσιν· ἐπανάστασις δέ, ὅταν τινὲς τιμώμενοι καὶ μηδὲν ἀδικούμενοι στασιάσωσι καὶ ἐχθρεύσωσι τοῖς μηδὲν ἀδικήσασιν φc 2 ʃ ἐπανάστασις ἡ φανερὰ ἐναντίωσις, ἀπόστασις δὲ ἡ τῶν σπονδῶν ἄνευ πολέμου διάλυσις, αἰτίαν ἔχουσα εὔλογον. ἐζήτησάν τε ... : ἤτοι συνεμάχησαν τοῖς πολεμίοις ἡμῶν. καίτοι δεινότερόν ἐστιν ... : εἰ ἕνεκα, φησίν, ἰδίας δυνάμεως καὶ κέρδους ἀντεπολέμησαν ἡμῖν, οὐκ ἦν δεινὸν τοσοῦτον· νῦν δὲ ἄνευ ἐλπίδων τινῶν, ἐξ οἰκείας κακονοίας ὁρμώμενοι· ὅπερ δεινότερον ABCF ἀποστάντες ἤδη ἡμῶ ν : Αἰγινήτας λέγει καὶ Ποτιδαιάτας καὶ Ναξίους καὶ τοὺς ἄλλους δεδουλωμένους ABCF ἡ παροῦσ α : αὐτοῖς ABCF ἐς τὰ δειν ά : εἰς τὴν ἀπόστασιν. |
| 3 39 3 [10] | καὶ ἐλπίσαντες ... : ἤλπισαν, φησίν, ἀποστῆναι ἡμῶν, ὅπερ μεῖζον μέν ἐστι τῆς δυνάμεως αὐτῶν, ἔλαττον δὲ τῆς βουλήσεως αὐτῶν. ἐβούλοντο γὰρ οὐ μόνον ἀποστῆναι ἡμῶν, ἀλλὰ δὴ καὶ καθελεῖν τὴν δύναμιν τῆς πόλεως, διὰ τὸ τὸ λοιπὸν ἀδεῶς βιοτεύειν ABCF ἰσχὺν ἀξιώσαντες ... : προτιμῆσαι, φησίν, ἀξιώσαντες τὴν δύναμιν τοῦ δικαίου. δίκαιον δὲ λέγει τὸ ἐμμεῖναι τῇ ἀρχῇ καὶ μὴ ἀποστῆναι φc 2 ἐν ᾧ γὰρ ᾠήθησαν ... : ἀντὶ τοῦ, πρὸς καιρόν τινα δυνηθέντες κατεφρόνησαν καὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἡμετέρας καὶ τῆς παρ’ ἡμῶν τιμῆς φc 2 ʃ οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα· Ὅμηρος [θ 329] ABCF εἴωθε δ έ : εἴωθε δὲ εἰς ὕβριν τρέπειν ἡ εὐπραξία τῶν πόλεων ἐκείνας αἷς ἂν ἐγγένηται εὐπραξία ἐξαίφνης τε καὶ ἀπροσδόκητος φc 2 ʃ πέφυκε γάρ. |
| 3 39 4 [5] | καὶ ἡ παρ’ ἀξίαν τιμὴ ἀφορμὴ τοῦ κακῶς φρονεῖν τοῖς ἀνοήτοις γίνεται (Demosth. I 23). τρέπει ν : τρέπεσθαι. τὰ δὲ πολλ ά : ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. ὑ φ ’ ἡμῶν τετιμῆσθα ι : μηδὲν τετιμῆσθαι ὑφ’ ἡμῶν· ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ μηδέν. |
| 3 39 5 [5] | ἢ μᾶλλον τὸ λεγόμενον οὕτως· ἔδει τοὺς Μυτιληναίους οὕτω τιμᾶσθαι ὑφ’ ἡμῶν, ὡς οὐδὲν διαφέροντας τῶν ἄλλων, τουτέστιν ὅτι ἔδει αὐτοὺς δούλους εἶναι ABCF τὸ μὲν θεραπεῦο ν : τὸ κολακεῦον. ὑπερφρονεῖ ν : ἀγνωμονεῖν F οἷ ς : τοῖς δημόταις καὶ πολλοῖς ABCF τῶν τε ξυμμάχων σκέψασθε . |
| 3 39 7 [5] | .. : σκέψασθε δέ, εἰ τοῖς ἀποστᾶσι τῶν ξυμμάχων ἑκουσίως καὶ τοῖς ἀναγκασθεῖσι τὰς ὁμοίας τιμωρίας προσθήσετε, καὶ μὴ μείζονας τοῖς ἑκουσίως ἀποστᾶσι, τίνα λοιπὸν οὐ νομίζετε εὐχερῶς τῶν συμμάχων ἀφίστασθαι, ὅταν μέλλωσιν ἢ κατορθώσαντες τελείως τὴν ἀπόστασιν ἐλεύθεροι εἶναι ἢ ἀποτυχόντες τῆς βουλήσεως συγγνώμης ἀξιωθήσεσθαι φc 2 τοῖς τε ἀναγκασθεῖσι ν : τοῖς ἀκουσίως ἀποστᾶσιν. κατορθώσαντ ι : τὴν ἀπόστασιν δηλονότι c 2 πόλι ν : ξυμμαχίδα. |
| 3 39 8 [5] | ἀποκεκινδυνεύσετα ι : εἰς κίνδυνον ἔρχεται καὶ ζημίαν ABCF τῆς ἔπειτα προσόδο υ : τοῦ μετὰ ταῦτα κέρδους. πρὸς τοῖς ὑπάρχουσι ν : ἡμῖν πολεμίοις δηλονότι. τοῖς νῦν καθεστηκόσ ι : τοῖς Πελοποννησίοις BCF οὔκουν δεῖ προσθεῖναι ἐλπίδ α : δοῦναι ἐλπίδα τοῖς συμμάχοις. |
| 3 40 1 [5] | ʃ ὁ νοῦς οὕτως· οὐκ ἔστιν ἐλπὶς ὡς συγγνώμην λήψονται πταίσαντες ἀνθρωπίνως. οὐ γὰρ ἀκούσιον τὸ ἁμάρτημα αὐτῶν, ἡ δὲ συγγνώμη τῶν ἀκουσίων ABCF ὠνητή ν : ἔστι γάρ τις καὶ χρήμασιν ὠνητὴ τοῖς ἁμαρτάνουσι συγγνώμη, ὡς καὶ Ὅμηρος [Ι 632]· καὶ μέν τις τε κασιγνήτοιο φόνοιο ποινὴν καὶ τὰ ἑξῆς ABCF ξύγγνωμο ν : συγγνώμης ἄξιον. καὶ τότε πρῶτο ν : διεμαχεσάμην δηλονότι. |
| 3 40 2 [5] | μὴ μεταγνῶνα ι : μὴ μεταμελείᾳ θεῖναι. τὰ προδεδογμέν α : τὰ προκεκυρωμένα. τρισὶ τοῖς ἀξυμφορωτάτοι ς : σημείωσαι ὅτι τρία εἰσὶν ἀσύμφορα τῇ ἀρχῇ, οἶκτος, κολακεία καὶ ἀπραγμοσύνη b 2 ἐπιεικεί ᾳ : συγγνώμῃ. βραχέ α : οὐδ’ ὅλως. |
| 3 40 3 | τὸ παθεῖν ε ὖ : τὸ χρηματίσασθαι ὑπὸ τῶν Μυτιληναίων ABCFG ʃ τὸ εὐεργετηθῆναι. τοὺς ὁμοίου ς : τοὺς ἐν τῇ αὐτῇ διαθέσει ὄντας, οἷοί περ ἦσαν πρότερον, ἢ κακούς. τὰ ξύμφορ α : ἡμῖν ξύμφορα δηλονότι ABCF τοῖς μέ ν : τοῖς Μυτιληναίοις, ἀχαρίστοις οὖσι, χαριζόμενοι. |
| 3 40 4 [20] | καὶ ἡ παροιμία τοῦ Ὁμήρου [δ 695]· οὐδέ τις ἔστι χάρις μετόπισθ’ εὐεργέων ABCFG ʃ οὐχ ἕξουσιν ἡμῖν χάριν, ἐάνπερ μηδὲν ὑφ’ ἡμῶν ἀνήκεστον πάθωσιν. τότε γὰρ ἔχει χάριν ὁ παθεῖν μέλλων τῷ διασώσαντι, ὅτε, κατ’ ἐξουσίαν αὐτῷ προκειμένων τῆς ζωῆς αὐτοῦ καὶ θανάτου, τὸ ζῆν αὐτὸς μᾶλλον ἕληται καὶ συγχωρήσῃ αὐτῷ. δικαιώσεσθ ε : δικαίως καθ’ ὑμῶν ἀποδείξετε, ὅτι τυραννικῶς ἄρχετε ABF ʃ καταδικάσετε b 2 εἰ γὰρ οὗτοι ὀρθῶς ... : ὁ νοῦς οὕτως· εἰ μὲν ἀδίκως ἀπέστησαν οἱ Μυτιληναῖοι, κολασθήτωσαν· εἰ δὲ δικαίως, δῆλον ὅτι ὑμεῖς ἀδίκως ἄρχετε· ᾧ ἕπεται, ὅτι τυραννεῖτε. καὶ κατὰ τοῦτο οὖν πάλιν κολασθήσονται, ὅτι τυράννους ἡμᾶς ἐλογίσαντο, ὁ δὲ τύραννος ἀποτόμως αὐτὰ ἅπερ ποιεῖ εἴωθε ποιεῖν. κατ’ ἄμφω οὖν ὀφείλουσι κολασθῆναι, εἴτε ἐννόμως ἄρχομεν εἴτε τυραννοῦμεν ABCF εἰ δὲ δὴ καὶ οὐ προσῆκον ... : εἰ δὲ δή, καὶ οὐ προσῆκον ὑμῖν ἄρχειν, ὅμως ἄρχετε, οὐκοῦν καὶ παρὰ τὸ προσῆκον οὗτοι κολαζέσθωσαν, καὶ γενέσθω παράνομος ἐκ παρανόμου τυραννίδος παρανομία, τοῦ συμφέροντος ἕνεκα τῇ ἀρχῇ. ἐὰν δὲ μὴ θέλητε κολάζειν αὐτούς, χρὴ παύεσθαι ὑμᾶς τῆς ἀρχῆς καὶ ἀσκεῖν ἀνδραγαθίαν ἀκίνδυνον φc 2 τοῦτ ο : τὸ ἄρχειν βιαίως ABCF ἢ παύεσθαι τῆς ἀρχῆ ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δεῖ ABCF τῇ τε αὐτῇ ζημίᾳ . |
| 3 40 5 [15] | .. : τῇ αὐτῇ ζημίᾳ, φησί, σπουδάσατε ἀμύνασθαι τοὺς Μιτυληναίους, ᾗπερ ἂν ἐτιμωρήσαντο καὶ αὐτοὶ ἡμᾶς, περιγενόμενοι ἡμῶν φc 2 καὶ μὴ ἀναλγητότεροι ... : τοῦτό φησιν, ὅτι, ἐπεὶ ἤλγουν οἱ Μιτυληναῖοι ὑφ’ ὑμῶν τῶν Ἀθηναίων κρατούμενοι, δεῖ καὶ ὑμᾶς ἀλγῆσαι ἐπὶ τῇ αὐτῶν ἀποστάσει. καὶ μὴ ἀναλγητότεροι ἐκείνων ἀξιοῦτε εἶναι, ἵνα μὴ καὶ ἀναίσθητοι δόξητε, οὐκ ἀλγοῦντες ἐφ’ οἷς ἀδικεῖσθε. ʃ τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· ἐκεῖνοι ἐπέρχονται καὶ διαφθείρουσί τινα ἀδίκως οἱ μὴ σὺν αἰτίᾳ ποιοῦντες κακῶς, ὑφορώμενοι τὴν ἔχθραν τοῦ καταλειφθέντος ἐχθροῦ· ὑμεῖς δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, μὴ φοβεῖσθε τοῦτο· οὐ γὰρ ἄνευ αἰτίας αὐτοὺς κολάσετε. οἱ διαφυγόντε ς : οἱ Ἀθηναῖοι ABCF τῶν ἐπιβουλευσάντω ν : Μυτιληναίων ABCF ἃ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς ποιῆσα ι : ἡ ἀπόδειξις ὅτι, εἰ ἐκράτησαν Λέσβιοι τῶν Ἀθηναίων, κακῶς ἂν αὐτοὺς εἰργάσαντο ABCF μάλιστα δὲ οἱ μὴ ξὺν προφάσει . |
| 3 40 6 [15] | .. : οἱ ἀδικοῦντες, φησί, τινα χωρὶς αἰτίας, τουτέστιν ἄνευ τοῦ προηδικῆσθαι, σπουδάζουσιν ἀπολέσαι τοὺς δι’ ἐναντίας, εἰδότες ὅτι ὁ διαφυγὼν χαλεπώτερος ἐχθρός ἐστι τοῦ προπαθόντος καὶ διὰ τοῦτο βουλομένου ἀμύνεσθαι φc 2 ʃ οἱ μὴ πρότερον ἀδικηθέντες, ἐπιχειρήσαντες δὲ ἀδικῆσαι πρότεροί τινας, ἐπιμένουσιν ἕως ἀπολέσωσιν ἂν αὐτούς, εἰδότες ὅτι, ἐὰν σωθῶσιν οἱ ἀδικηθέντες, πικροὶ τοῖς ἀδικήσασιν ἔσονται πολέμιοι καὶ πάθωσιν ἂν κακῶς παρ’ αὐτῶν, ἀμυνομένων αὐτούς φc 2 διόλλυντα ι : ἀντὶ τοῦ διαφθείρουσι Cφ τοῦ ὑπολειπομένου ἐχθρο ῦ : Ὅμηρος [Γ 160]· Μηδ’ ἡμῖν τεκέεσσι ABCF ὁ γὰρ μὴ ξὺν ἀνάγκῃ ... : ὁ γὰρ ἀδίκως τι καὶ πρῶτος παθών, ἐὰν διαφύγῃ, πικρότερος καὶ δεινότερός ἐστι τοῦ ἀπὸ τῆς ἴσης ἐχθροῦ. τὸν δὲ ἀπὸ τῆς ἴσης ἐχθρὸν ὁρίζεται τὸν μὴ προπαθόντα, ἀλλὰ προκαταρχόμενον ἀδικίας. ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· ὁ προπαθὼν καὶ ἀμυνόμενος χαλεπώτερός ἐστι τοῦ προκαταρχομένου ἀδικίας, μήπω τι παθόντος φc 2 ἀπὸ τῆς ἴση ς : μοίρας δηλονότι. μὴ οὖν . |
| 3 40 7 [5] | .. : οἱ ἐπίλογοι ACF γενόμενοι δ ’ ὅτι ἐγγύτατα ... : εἰς ἔννοιαν ἐλθόντες ὧν ἐμέλλετε πάσχειν ὑπὸ Λεσβίων BCF μὴ μαλακισθέντες ... : μὴ ἐνδόντες πρὸς τὴν ἡδονὴν τὴν ἀπὸ τῶν λόγων καὶ πρὸς τὸν οἶκτον καὶ τὴν ἐπιείκειαν, μηδὲ ἀμνημονήσαντες τοῦ κινδύνου οὗ ἂν ἐκινδυνεύσατε, εἰ ἐκράτησαν ὑμῶν φc 2 ἢν γνῶσι ν : οἱ σύμμαχοι δηλονότι ABFc 2 ἧσσον τῶν πολεμίων . |
| 3 40 8 [5] | .. : τὸ ἑξῆς, ἧσσον πολεμήσετε. ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἧσσον. Ὅμηρος [Ε 800]· Ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ἐοικότα ABFc 2 οὔτε τοὺς προθέντας . |
| 3 42 1 [10] | .. : δημηγορία Διοδότου ὑπὲρ Μιτυληναίων πρὸς τὴν Κλέωνος ABCFe 2 ʃ τετάρτη τῇ τάξει ἐν τῇ τρίτῃ ταύτῃ ἱστορίᾳ ἡ παροῦσα πρώτη c 2 ʃ πρὸς τὸ (c. 38, 1) „καὶ θαυμάζω μὲν τῶν προθέντων αὖθισ“ καὶ τὰ ἑξῆς ABFc 2 ʃ ἰστέον ὅτι ὁ μὲν Κλέων τὸ δίκαιον προβάλλεται, οὗτος δὲ ὁ Διόδοτος τὸ συμφέρον. καὶ σκόπει τὸ τοῦ συγγραφέως ἔθος, χαίροντος ἀεὶ ταῖς ἀντιπάλοις δημηγορίαις ABFc 2 τοὺς προθέντα ς : εἰς μέσον θέντας τὴν δευτέραν διάσκεψιν. οὔτε τοὺς μεμφομένους .. . βουλεύεσθα ι : πρὸς τὸ (c. 37, 3) „εἰ βέβαιον ἡμῖν μηδὲν καθεστήξει, ὧν ἂν δόξῃ πέρι“ ABFc 2 ἀπαιδευσία ς : ἀπειρίας. βραχύτητο ς : ἀσθενείας. τούς τε λόγους . |
| 3 42 2 [10] | .. : πρὸς τὸ (C. 38, 4) „εἰώθατε θεαταὶ μὲν τῶν λόγων γίνεσθαι“ καὶ τὰ ἑξῆς ABFc 2 διαμάχετα ι : ἐναντιοῦται. ἢ ἰδίᾳ τι αὐτῷ διαφέρε ι : τουτέστι διὰ ἴδιόν τι σκοπεῖ κέρδος καὶ συμφέρον ABFc 2 διαφέρε ι : ὠφελεῖ. εἰ ἄλλῳ τιν ί : καὶ οὐχὶ λόγῳ δηλονότι ABFc 2 περὶ τοῦ μέλλοντος ... : τὸ ἑξῆς, περὶ τοῦ μέλλοντος καὶ ἀφανοῦς δυνατὸν εἶναι φράσαι ABFc 2 διαφέρε ι : λυσιτελεῖ. εὖ μὲν εἰπεῖν ... : τὸ ἑξῆς, εὖ μὲν οὐκ ἂν ἡγεῖται περὶ τοῦ κακοῦ εἰπεῖν δύνασθαι ABFc 2 ʃ οὕτω συντακτέον· τὸ μὲν περὶ τοῦ κακοῦ δύνασθαι λέγειν καλῶς, οὐχ ἡγεῖται (ἤγουν οὐ φροντίδα περὶ τούτου ποιεῖται)· ἡγεῖται δὲ μᾶλλον ἐκεῖνο εἶναι καλόν, τὸ διαβαλόντα καὶ ἀπατήσαντα ἐκπλῆξαι τοὺς ἀκουσομένους. ὃ δὴ καὶ διαφέρει τῷ οὕτω λέγοντι· κέρδους γὰρ ἕνεκα τὸ τοιοῦτον εἶδος τοῦ λόγου μεταχειρίζεται. χαλεπώτατοι . |
| 3 42 3 [5] | .. : πρὸς τὸ (c. 40, 3) „αὐτοὶ δὲ ἐκ τοῦ εὖ εἰπεῖν τὸ παθεῖν εὖ ἀντιλήψονται“ ABFc 2 ἐπίδειξι ν : συμβουλίαν ABFc 2 ʃ φιλοτιμίαν. ἀμαθία ν : καὶ οὐχὶ χρήματα φησίν ABFc 2 ἀπεχώρε ι : τοῦ δικαστηρίου δηλονότι. ἀδικίας δ ’ ἐπιφερομένη ς : ἀδίκως κατηγορῶν. ὕποπτο ς : διὰ τὸ ἐπὶ χρήμασι λέγειν ABFφc 2 μὴ τυχώ ν : τοῦ σκοποῦ δηλονότι. ἐν τῷ τοιῷδ ε : πράγματι δηλονότι. |
| 3 42 4 [5] | φόβ ῳ : ἐν τῷ τοὺς δυναμένους τι συμβουλεύειν μὴ τολμᾶν λέγειν, ὡς δόξαν ἐπὶ χρήμασι ληψομένους ABFc 2 ὀρθοῖτ ο : διοικοῖτο καὶ εὐδρομοίη ἡ πόλις. ἐλάχιστ α : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἐλάχιστα. Ὅμηρος [Ε 800]· Ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ABFc 2 χρὴ δ έ : τὸ ἑξῆς, χρὴ φαίνεσθαι μὴ ἐκφοβοῦντα, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ἴσου ἄμεινον λέγοντα ABFc 2 τὸν μὴ τυχόντ α : τὸν μὴ ἄριστα συμβουλεύοντα. |
| 3 42 6 | ἔτι μειζόνω ν : φύσει γὰρ οἱ ἄνθρωποι οὐ παύονται ἀεὶ τῇ ὀρέξει ἐπεκτεινόμενοι ABFc 2 παρὰ γνώμη ν : τὴν ἑαυτοῦ. ἐπιτυχώ ν : ὀρθῆς βουλῆς. τὰ δεινότατ α : τὰ ψευδῆ καὶ ἄδικα ABFc 2 ἢ τὰ χαλεπώτατα. |
| 3 43 2 | ἀπάτῃ προσάγεσθα ι : πιθανολογεῖν καὶ ἀπατᾶν ABFc 2 ὅτι καλὰ ἔσται ταῦτα. τὰς περινοία ς : περιεργίας. |
| 3 43 3 | ἀδύνατο ν : διὰ τὴν τῶν χρημάτων δόκησιν ABFc 2 π ῃ : κατά τινα τρόπον. χρὴ δὲ πρὸς τὰ μέγιστα . |
| 3 43 4 [10] | .. : τὸ ἑξῆς, χρὴ δὲ ἡμᾶς, πρὸς τὰ μέγιστα προνοοῦντας, περαιτέρω λέγειν ὑμῶν τῶν δι’ ὀλίγου σκοπούντων ABFGc 2 καὶ ἐν τῷ τοιῷδε ἀξιοῦντ ι : ἀντὶ τοῦ καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις ὑμῶν ἀξιώμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι· τουτέστι τοῖς ὑποπτεύουσι ABFc 2 ʃ χρὴ δὲ ἡμᾶς λέγειν πρὸς τὰ μέγιστα προνοοῦντας περαιτέρω ὑμῶν τῶν δι’ ὀλίγου σκοπούντων. καὶ ἐν τῷδε τῷ ἀξιοῦντι, τουτέστιν καὶ οὕτως ἀξιούμενοι παρ’ ὑμῶν ἐπὶ δωροδοκίᾳ· δύο γὰρ τὰ δεινότατα τῇ εὐβουλίᾳ, τάχος τε καὶ ὀργή c 3 ʃ ἐν τῇ τοιαύτῃ ὑποψίᾳ. προνοοῦντα ς : σκεπτομένους. τῶν δ ι ’ ὀλίγου σκοπούντω ν : τῶν ἀσκέπτως λεγόντων. σωφρονέστερον ἂν ἐκρίνετ ε : μετὰ ὑγιοῦς φρονήσεως ἦν ἂν ἡ κρίσις ἡ ὑμετέρα. |
| 3 44 1 | ἀντερῶ ν : τῷ Κλέωνι δηλονότι. ἀλλὰ περὶ τῆς ἡμετέρας εὐβουλία ς : εἰσβολὴ τοῦ συμφέροντος καὶ προκατασκευὴ τοῦ προαναιρεῖν τὰ λυποῦντα τὴν ὑπόθεσιν ABFc 2 πρὸς τὸ ἧσσον ἀφίστασθα ι : τὰς πόλεις. |
| 3 44 3 | θάνατον ζημίαν προθεῖσ ι : πρὸς τὸ (c. 40, 8) „καὶ τοῖς ἄλλοις ξυμμάχοις παράδειγμα σαφὲς καταστήσατε, ὃς ἂν ἀφίστηται, θανάτῳ ζημιωσόμενον“ ABCF τῷ εὐπρεπε ῖ : τῇ πιθανολογίᾳ τοῦ Κλέωνος ABCFG οὐ δικαζόμεθα πρὸς αὐτού ς : οὐ δικαστήριον συγκροτοῦμεν κατὰ τῶν Μιτυληναίων. |
| 3 44 4 [5] | ὥστε τῶν δικαίων ... : οὐ περὶ τοῦ δικαίου, φησί, συμβουλευόμεθα, ἀλλὰ τοῦ συμφέροντος ABFc 2 χρησίμω ς : ἡμῖν δηλονότι. ἐν οὖν ταῖς πόλεσι . |
| 3 45 1 [15] | .. : τοῦ Κλέωνος συμβουλεύσαντος ἀποκτεῖναι πάντας Μιτυληναίους καὶ παράδειγμα τοῖς ἄλλοις ποιῆσαι Ἕλλησιν, ἵνα μὴ ἀφίστωνται ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων, ὁ Διόδοτος τἀναντία συμβουλεύων, φησὶ πρὸς τοῦτο ἐκ τοῦ μᾶλλον. εἰ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι πολλῶν καὶ οὐ μειζόνων ἐγκλημάτων θάνατος ἡ ζημία πρόκειται, καὶ ὅμως οἱ ἄνθρωποι τῇ ἐλπίδι ἐπαιρόμενοι ῥιψοκινδύνως ἐγχειροῦσιν αὐτοῖς, καὶ οὐδεὶς δύναται κωλυτὴς γενέσθαι τῶν τηλικούτων ἔργων, ἀλλ’ ὁσημέραι πράττονται, δῆλον ὅτι, καὶ εἰ τοὺς Μιτυληναίους ἀποκτείνομεν, ζημιούμεθα μὲν καὶ περὶ ἑαυτοὺς σφαλλόμεθα, οὐ μέντοι γε φόβον τινὰ τοῖς ἄλλοις παρέξομεν, ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον ἔστιν ὅτε ἀποστήσονται, τῇ ἐλπίδι κουφιζόμενοι ABFc 2 πολλῶ ν : οἷον τυραννίδος καὶ προδοσίας καὶ φόνου καὶ μοιχείας καὶ ἄλλων ABFc 2 τῷδ ε : τῷ τῶν Μιτυληναίων ἀδικήματι, τῇ ἀποστάσει ABFc 2 κινδυνεύουσ ι : ῥιψοκινδύνως πράττουσι ABFc 2 καταγνοὺς ἑαυτοῦ ... : Ὅμηρος [Ρ 32]· Ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω ABFc 2 τίς π ω : οὐδεμία. |
| 3 45 3 | τούτο υ : τοῦ ἁμαρτάνειν δηλονότι ABFc 2 διεξεληλύθασ ι : ἐπραγματεύσαντο, φησί, περὶ πάσης ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας οἱ νομοθέται καὶ ἐξέθεντο ποινάς ABFc 2 αὐτά ς : τὰς ζημίας. ἀνήκουσι ν : ἀνέρχονται. τούτο υ : τοῦ θανάτου ABFc 2 οὐδὲν ἐπίσχε ι : οὐδὲν κωλύει, φησίν, ὁ τοῦ θανάτου φόβος τοὺς βουλομένους ἐξαμαρτάνειν ABFc 2 ἀλ λ ’ ἡ μὲν πενία . |
| 3 45 4 [10] | .. : τὰς αἰτίας βούλεται δηλῶσαι τῶν ἁμαρτημάτων, ἀφ’ ὧν κινούμενοι οἱ ἄνθρωποι ἁμαρτάνουσι· καί φησιν ὅτι οἱ μὲν ὑπὸ πενίας ἀναγκάζονται λῃσταὶ εἶναι, οἱ δὲ ὑπ’ ἐξουσίας καὶ μεγαλοφροσύνης πλεονεκτοῦσιν, οἱ δὲ ὁμοίως διά τινα κρείττονα ἀναγκάζονται κινδυνεύειν, οἷον οἱ πόρνοι καὶ οἱ μέθυσοι δι’ ἡδονήν· καὶ ὅπερ φησὶν Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Ἠθικοῖς (Nicom. 1094a 1), ὅτι πᾶσα πρᾶξις καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ τινος ἐφίεσθαι δοκεῖ ABFc 2 ἡ δ ’ ἐξουσί α : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐξάγουσιν ἐς τοὺς κινδύνους ABFc 2 αἱ δ ’ ἄλλαι ξυντυχία ι : οἱ ξυντυχόντες τοῦ μέσου, ἤτοι μήτε πένητες μήτε πλούσιοι ὄντες. ὀργ ῇ : ὀργὴ ὁ τρόπος BFc 2 ἥ τε ἐλπὶς καὶ ὁ ἔρω ς : πρῶτόν τις ἐρᾷ, εἶτα ἐλπίζει, εἶτα ἐγχειρεῖ. |
| 3 45 5 [5] | Ἡσίοδος [Op. 96]· Μούνη δ’ αὐτόθι ἐλπὶς καὶ τὰ ἑξῆς ABFc 2 τὴν ἐπιβολὴν .. . εὐπορία ν : ἐπιβολὴν τὴν ἐγχείρησιν, εὐπορίαν τὴν ἄνυσιν Fc 2 ἐκφροντίζω ν : ἔξω φροντίδος τιθέμενος. ἐ π ’ αὐτοῖ ς : μετὰ τὸν ἔρωτα καὶ τὴν ἐλπίδα. |
| 3 45 6 [10] | ἀδοκήτως γὰρ ἔστιν ὅτε ... : πολλάκις, φησίν, ἐγχειρήσας τις πράγματι ἔτυχεν αὐτοῦ, ἄλλος δὲ θεασάμενος ῥιψοκινδύνως κατατολμᾷ τοῦ αὐτοῦ πράγματος, καὶ ἀπὸ μικροτέρων ἀφορμῶν ἔστιν ὅτε, διὰ τὸ καὶ τὸν ἄλλον ὁρᾶν ἐπιτυγχάνοντα ABFc 2 προάγε ι : παρακινεῖ. ἐλευθερίας ἢ ἄλλων ἀρχῆ ς : Ποτίδαια περὶ ἐλευθερίας, Ἀθῆναι περὶ ἄλλων ἀρχῆς ἔν τε Σικελίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ ABFc 2 ἕκαστος ἀλογίστως ... : καὶ ἕκαστος, φησί, τῶν πολιτῶν μετὰ τοῦ κοινοῦ ἀλογίστως μειζόνως δοξάζει καὶ ἐλπίζει νικῆσαι ABFc 2 ὅστις οἴετα ι : ταῦτα πρὸς τὸν Κλέωνα ABFc 2 οὔκουν χρὴ . |
| 3 46 1 [10] | .. : ἐάντε, φησί, θανάτῳ διαχρήσησθε Μιτυληναίους, ἐάν τε ἄλλῳ τῳ δεινῷ κολάσαντες τούτους νομίσητε ἀσφαλῶς ἕξοντες ὑπὸ χεῖρα τὰς πόλεις τὰς λοιπάς, οὐ καλῶς ἔσεσθε βεβουλευμένοι. ἡ γὰρ ἀνθρωπίνη φύσις ὀξύρροπος οὖσα καὶ προθύμως ὅ, τι βουληθείη πράττουσα οὐκ ἀνακοπήσεται τῆς ὁρμῆς τῇ τοιαύτῃ ὑμῶν ἀσφαλείᾳ. ἐχεγγύ ῳ : ἰσχυρᾷ, ὡς ἐγγυῆσαι δυναμένῃ ABF ʃ βεβαίῳ. οὔτε ἀνέλπιστον καταστῆσα ι : τῷ ψηφίσασθαι θάνατον Μιτυληναίων, ὡς ὁ Κλέων ἠξίου. τὸ δὲ οὔκουν χρὴ ἀπὸ κοινοῦ ABFc 2 ἐν βραχυτάτ ῳ : καιρῷ βραχυτάτῳ δηλονότι ABFc 2 γνῷ μὴ περιεσομέν η : ἀντὶ τοῦ μὴ ἀπελπίσαι τοῦ περιεῖναι καὶ σωθῆναι. |
| 3 46 2 [5] | ὁ δὲ νοῦς τοιοῦτος, ὅτι, ἐάν τις ἀποστῇ ἀφ’ ἡμῶν πόλις, πάλιν αὐτὴν ἀναληψόμεθα, καὶ τὰς δαπάνας οὐκ ἀπολέσομεν διὰ τὸ ἐλπίδα αὐτοῖς ζωῆς νομοθετῆσαι. ταῦτα δὲ πρὸς τὸν Κλέωνα εἰπόντα (c. 39, 8) „Ἡμῖν δὲ πρὸς ἑκάστην πόλιν ἀποκεκινδυνεύσεται τά τε χρήματα καὶ αἱ ψυχαί“ ABFMc 2 ξύμβασι ν : φιλίαν. ἐκείνω ς : ἀλλοτρόπως. διὰ τὸ ἀξύμβατο ν : διὰ τὸ ἀσυγχώρητον ABFMc 2 παραλαβεῖ ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πῶς οὐ βλάβη ἡμῖν; ABFc 2 τῆς προσόδο υ : τοῦ κέρδους. |
| 3 46 3 | τῷδ ε : τῇ προσόδῳ καὶ φορολογίᾳ ABFMc 2 λόγο ν : ἀπαρίθμησιν. |
| 3 46 4 | καὶ τὴν φυλακὴν μὴ .. . ποιεῖσθα ι : πρὸς τὸν Κλέωνα καὶ ταῦτα ABFc 2 δρῶντε ς : ἡμεῖς οἱ Ἀθηναῖοι. τὸ ἑξῆς· ἤν τινα ἀποστάντα χειρωσώμεθα, χαλεπῶς οἰόμεθα χρῆναι τιμωρεῖσθαι ABFMc 2 βί ᾳ : ἀκουσίως. ἀφισταμένου ς : τοῦ ἄρχεσθαι. |
| 3 46 6 | τὸ ἑξῆς, ἀφισταμένους οὐ σφόδρα κολάζειν. τούτο υ : τοῦ ἀποστῆναι. ἐπιφέρει ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή ABFMc 2 τοῦτ ο : λείπει ἡ κατά. |
| 3 47 2 [5] | νῦν μὲν γὰρ ... : πρὸς τὸ (c. 39, 6) „Καὶ μὴ τοῖς μὲν ὀλίγοις ἡ αἰτία προστεθῇ, τὸν δὲ δῆμον ἀπολύσητε“ καὶ τὰ ἑξῆς ABFMc 2 τοῖς ὀλίγοι ς : τοῖς δυνατοῖς. ἐὰν βιασθ ῇ : συναποστῆναι δηλονότι. τοῖς ἀποστήσασι ν : ἤγουν τοῖς ἄρχουσιν. ἀντικαθισταμένη ς : ἐναντιουμένης. ἐς πόλεμον ἐπέρχεσθ ε : τῇ πόλει ἐπέρχεσθε ABCFM ὅπλων ἐκράτησε ν : ἤγουν ὡπλίσθη. |
| 3 47 3 | τοῖς δυνατοῖ ς : τοῖς πλουσίοις ABCFM τὰς πόλει ς : ἡμῶν δηλονότι. κεῖσθα ι : ὡρίσθαι. μὴ προσποιεῖσθα ι : μήτοι γε δεικνύειν τὸ γνῶναι, ἀλλὰ μηδὲ μέχρι σχήματος δεικνύειν τὴν ἀδικίαν ἐκείνων. |
| 3 47 5 [5] | τὴν κάθεξι ν : τὴν ἀσφάλειαν καὶ κατοχὴν καὶ κράτησιν ABCFGM καὶ τὸ Κλέωνος ... : πρὸς τὸ (c. 40, 4) „Πειθόμενοι μὲν ἐμοὶ τά τε δίκαια ἐς Μυτιληναίους καὶ τὰ ξύμφορα ἅμα ποιήσετε“ ABCFM ὑμεῖς δ έ : οἱ ἐπίλογοι BCF ἀμείν ω : τῶν βουλευμάτων τοῦ Κλέωνος δηλονότι. |
| 3 48 1 | οἷ ς : οἴκτῳ καὶ ἐπιεικείᾳ ABCFM τῶν παραινουμένω ν : τῆς ἐμῆς παραινέσεως. ἢ με τ ’ ἔργων ἰσχύος ἀνοί ᾳ : ἢ ἀβούλως, δηλονότι ἰσχύι καὶ δυνάμει ἐργαζόμενος Mφc 2 τοιαῦτα μέ ν : τινὲς [γὰρ] λέγουσιν ὅτι τοιαῦτα δὲ ὤφειλεν εἰπεῖν, ἐπειδὴ ὀπίσω εἶπε (c. |
| 3 49 1 [10] | 41) „τοιαῦτα μὲν ὁ Κλέων“. ἀλλ’ ἡμεῖς φαμὲν ὅτι ἐκεῖ καὶ τὸν δέ ἀπέδωκεν εἰπὼν „μετὰ ταῦτα δέ“ c 2 ῥηθεισῶν δὲ ... : σημείωσαι τὴν σύνταξιν BCφ ἦλθον μὲν ἐς ἀγῶνα ... : ἀμφιβόλως ἔσχον καὶ ἐνδοιαστικῶς περὶ τὴν δόξαν. οὕτω γὰρ δεινῶς καὶ καλῶς εἰρήκασιν ἀμφότεροι, ὥστε ἀμφιβάλλειν τίνι προστεθῶσιν Mφc 2 ʃ οἷον ἀντηγωνίζοντο καὶ ἐφιλονείκουν ἐφαμίλλως περὶ τῶν δοκούντων ἀλλήλοις Mφ ἀγχώμαλο ι : σχεδὸν ἴσοι Patm. ʃ ἐγγὺς ἴσοι καὶ σχεδὸν παραπλήσιοι Mφc 2 ʃ ἰσοσθενεῖς φc 2 προεῖχε δ έ : τοῦ πλοῦ δηλονότι. |
| 3 49 3 | ᾑροῦντ ο : ἐλάμβανον. κατὰ μέρο ς : κατὰ διαδοχὴν μερικήν. 〈σημείωσαι〉 ἀλλόκοτον A ʃ τὸ ἄτοπον καὶ ἀλλοῖον Patm. |
| 3 49 4 [5] | τὰ δεδογμέν α : τῇ βουλῇ δηλονότι. παρὰ τοσοῦτον μὲν .. . κινδύνο υ : ἀντὶ τοῦ εἰς τοσοῦτον ἦλθε κινδύνου, ὥστε καὶ ἀναγνωσθῆναι τὸ περὶ τοῦ θανάτου ψήφισμα. ἢ ἀντὶ τοῦ παρὰ μικρόν· ἔμελλε γὰρ εὐθὺς πράξειν τὰ ἐπισταλέντα ὁ Πάχης FMc 2 κλήρου ς : μερίδας Μηθυμναίω ν : οὗτοι γὰρ οὐκ ἀπέστησαν ABCFM ἱερού ς : ὀργάς, ἡ ἀφιερωμένη χώρα τοῖς θεοῖς, ἤτοι ἀπὸ τῶν ὀργίων, ἅπερ ἐστὶ μυστήρια, ἤτοι ἀπὸ τοῦ ὀργᾶν, ὅπερ ἐστὶν ἐπιθυμεῖν καρπὸν φέρειν. |
| 3 50 2 [5] | αὕτη γὰρ οὐκ ἐγεωργεῖτο, ἐπάρατος οὖσα. ἐν τῷ περὶ συντάξεως (Demosth. XIII 32)· „πρὸς τοὺς καταράτους Μεγαρέας ἐψηφίσασθε ἀποτεμνομένους τὴν ὀργάδα“ Patm. ἐξεῖλο ν : ἐξαιρέτους ἀνέθεσαν. δύο μνᾶς φέρει ν : μνᾶ, λίτραι βʹ Patm. ἐν δὲ τῷ αὐτῷ θέρε ι : μετάβασις ABCF αὐτόθε ν : ἀπὸ τῆς Μινῴας. |
| 3 51 2 [5] | ἀπὸ τοῦ Βουδόρο υ : τὸ Βούδορον ἀκρωτήριον τῆς Σαλαμῖνος ABCFM τούς τε Πελοποννησίου ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐβούλετο ὁ Νικίας ABCFM αὐτόθε ν : ἀπὸ τῆς Μινῴας. τὸ πρί ν : ὅτε ὁ Κνῆμος καὶ ὁ Βρασίδας οἱ Σπαρτιᾶται μετὰ τῶν τεσσαράκοντα νεῶν ἀπὸ Νισαίας ἐξαπίνης προσέπεσον τῷ Βουδόρῳ, ὥς φησιν ὁ συγγραφεὺς ἐν τῇ δευτέρᾳ (c. 93 sq.) ABCFM ἐκπομπαῖ ς : ἐκδρομαῖς. τῆς νήσο υ : τῆς Μινῴας. |
| 3 51 3 | ᾗ: ὅπου. τενάγου ς : τοῦ ἕλους. ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους . |
| 3 52 1 | .. : ἅλωσις Πλαταιῶν ABFMc 2 αὐτῶ ν : τῶν Πλαταιέων. |
| 3 52 2 [5] | εἰρημένον γὰρ ἦν αὐτ ῷ : ἀντίπτωσις, ἤτοι αἰτιατικὴ ἀντὶ γενικῆς. ἀντὶ τοῦ εἰρημένου γὰρ αὐτῷ εἶπεν Mφc 2 ἐκ Λακεδαίμονο ς : ἐκ τῆς βουλῆς τῶν Λακεδαιμονίων. μὴ ἀνάδοτος εἴ η : ἀποδόσιμος Patm. ʃ μὴ ἀποδοθῇ δηλονότι ὀπίσω, μὴ ἀποδόσιμος γένοιτο Mφc 2 προσπέμπει δ έ : οὗτος ὁ δέ πρὸς τὸν μέν. προεῖπε γὰρ ὅτι „βίᾳ μὲν οὐκ ἐβούλετο ἑλεῖν“ ABFMc 2 δίκη ν : κρίσιν. τὴν μὲν παράδοσι ν : δημηγορία Πλαταιέων Ce 2 ʃ ἡ δημηγορία τῶν Πλαταιέων δικανικωτέρα ἐστί· τὸ δὲ προοίμιον ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος καὶ ἐκ προσοχῆς ABCFGM ʃ τῇ μὲν τάξει ἐν τῇ παρούσῃ τρίτῃ τῶν Θουκυδίδου ἱστοριῶν πέμπτη τῶν μὲν Πλαταιέων αʹ c 2 πιστεύσαντες ὑμῖν . |
| 3 53 1 [15] | .. : κατὰ δύο, φησί, τρόπους προυθυμήθημεν ἐγχειρίσαι ὑμῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις τὴν πόλιν, κατά τε τὸ μὴ περὶ θανάτου κριθῆναι, ἀλλὰ περί τινος μαλακωτέρας ζημίας, καὶ καθὸ δικαίους ὑμᾶς κριτὰς ἡγησάμεθα γενέσθαι. νῦν δέ, φησί, φοβούμεθα μὴ ἀμφοτέρων ἅμα ἡμαρτήκαμεν. καὶ τὴν αἰτίαν εὐθὺς ἐπιφέρει· Τόν τε γὰρ ἀγῶνα, φησί ABCF οὐκ ἐν ἄλλοι ς : ἢ ὑμῖν. τὸ δὲ ἑξῆς, καὶ ἐν δικασταῖς οὐκ ἐν ἄλλοις δεξάμενοι γενέσθαι, ὥσπερ καὶ ἐσμὲν ἄρτι κρινόμενοι ὑφ’ ὑμῶν ABCFM τὸ ἴσο ν : τουτέστι τὸ δίκαιον ABCF φέρεσθα ι : ἀποφέρεσθαι. περὶ τῶν δεινοτάτω ν : περὶ θανάτου ABCFM μὴ οὐ κοινο ί : μὴ οὐ δίκαιοι, ἀλλ’ ἑτεραλκέα τὴν νίκην ποιήσητε CMφ ʃ μὴ οὐκ ἴσοι. |
| 3 53 2 | τεκμαιρόμενο ι : ἡμεῖς δηλονότι ABFMc 2 ʃ ὑμεῖς C ᾧ: τῷ ἐρωτήματι. ὁ μὴ ῥηθεὶς λόγο ς : ὁ ἄνθρωπος ὁ σιωπήσας καὶ μὴ εἰπών. |
| 3 53 3 | σωτήριο ς : πρόξενος σωτηρίας. πρὸς τοῖς ἄλλοι ς : τοῖς σιωπῶσιν ἐξ ἀπορίας. |
| 3 53 4 | ἐπεσενεγκάμενο ι : ἡμεῖς FGMc 2 πρὸς εἰδότα ς : ὑμᾶς ABFGMc 2 ἄλλοι ς : τοῖς Θηβαίοις ABFMc 2 διεγνωσμένη ν : προειλημμένην f φαμὲν γά ρ : οἱ ἀγῶνες ABFGMc 2 οὐκ ἀδικεῖσθαι ὑμᾶ ς : ὑφ’ ἡμῶν μὲν ὡς πολεμίους. |
| 3 54 2 [15] | ʃ τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα λύσις ἐστὶ τοῦ Λακεδαιμονικοῦ διλημμάτου ἐρωτήματος, τοῦ λέγοντος ὅτι Ἠδικήσατε ἡμᾶς, ὦ Πλαταιεῖς, ἐν τῷ παρόντι πολέμῳ, ἢ οὔ; ἵνα, εἰ μὲν εἴποιεν ἀδικήσαντες, ὡς ἀδίκους αὐτοὺς μετελεύσωνται· εἰ δὲ μή, ὡς ψευδομένους, εἴπερ ἀγαθόν τι ποιῆσαι Λακεδαιμονίους καὶ τοὺς συμμάχους φήσαιεν. φασὶν οὖν οἱ Πλαταιεῖς, ἀπολογούμενοι ἐπὶ τούτοις· εἰ μὲν 〈ὡσ〉 πολεμίους ἡμᾶς περὶ τούτων πυνθάνεσθε, φαμὲν μὴ ἀδικεῖσθαι τοὺς Λακεδαιμονίους ὑμᾶς ὑφ’ ἡμῶν, εἴ τι μὴ καλὸν ἐν πολέμῳ πεπόνθατε, ᾧπερ ἦμεν ἐχθροί· εἰ δὲ ὡς φίλους καταιτιᾶσθαι βούλεσθε, ἑαυτοὺς αἰτιᾶσθε· ὑμεῖς γὰρ πρότεροι ἠδικήσατε, καθ’ ἡμῶν μετὰ τῶν συμμάχων Θηβαίων ἐπιστρατεύσαντες. φίλους δὲ νομίζοντα ς : ἡμᾶς δηλονότι. αὐτοὺς ἁμαρτάνει ν : αὐτοὺς ὑμᾶς, τοὺς Λάκωνας ABFMc 2 τῷ δ έ : τῷ Μήδῳ. |
| 3 54 4 | καὶ γὰρ ἠπειρῶται ... : ταῦτα πάντα πλατυκῶς ἱστορεῖ ὁ Ἡρόδοτος [VIII. init.] ABCFGM ἐν τῇ ἡμετέρᾳ γ ῇ : ἐν τῇ Πλαταίᾳ. περιέστ η : περιεκύκλωσεν. |
| 3 54 5 | οὐκ εἰκό ς : οὐ δίκαιον. δεομένων γάρ . |
| 3 55 1 | .. : καὶ ταῦτα παρ’ Ἡροδότῳ (VI 108) κεῖται διεξοδικῶς ABCF τῷ πολέμ ῳ : τῷ νῦν δηλονότι. |
| 3 55 2 | ἐκπρεπέστερο ν : ἔξω τοῦ πρέποντος καὶ τοῦ ἁρμόζοντος ABFGMc 2 ὑμῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 3 55 3 | ἐναντία Θηβαίοι ς : μαχόμενοι τοῖς Θηβαίοις. καλό ν : δίκαιον. οὐ καλὸν προδοῦναι, δηλονότι εἰς τὰ προστασσόμενα ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων. πολιτείας μετέλαβε ν : ἐπολιτογραφήθη. ἑκάτερο ι : οἵ τε Ἀθηναῖοι καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι ABCFGM ἐξηγεῖσθ ε : παραγγέλλετε f ἐπὶ τὰ μὴ ὀρθῶς ἔχοντ α : ἐπὶ τὰ ἄδικα. |
| 3 56 2 | καταλαμβάνοντα ς : λῃστρικῶς ἐπερχομένους. ἐν σπονδαῖ ς : σπονδῶν οὐσῶν εἰρηνικῶν. πᾶσ ι : τοῖς Ἕλλησιν. ὅσιο ν : δίκαιον. βλαπτοίμεθ α : ἀδικοίμεθα. αὐτίκ α : ἐν τῷ ἐνεστῶτι. |
| 3 56 4 [5] | νῦ ν : ἐν τῷ πολέμῳ. ὠφέλιμοι δοκοῦσιν εἶνα ι : οἱ Θηβαῖοι δηλονότι. ʃ ὠφέλιμοι ἐφάνησαν ὑμῖν δηλονότι, ἢ καὶ ὠφελιμώτεροι. καὶ οἱ ἄλλοι Ἕλληνε ς : ἐφείσατο εἰπεῖν οἱ Ἀθηναῖοι, διὰ τὸ φορτικόν ABCFGM ὅτε ἐν μείζονι κινδύνῳ ἦτ ε : ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ACFM δεινο ί : μετὰ δεινότητος. πᾶσ ι : τοῖς Ἕλλησιν. οἵδ ε : οἱ Θηβαῖοι BCF με τ ’ αὐτοῦ ἦσα ν : συνεμάχουν αὐτῷ. ἀντιθεῖνα ι : ἐναντίαν θεῖναι. |
| 3 56 5 [5] | μείζω τε πρὸς ἐλάσσ ω : μείζω προθυμίαν πρὸς ἐλάσσω ἁμαρτίαν ABCFM ἀρετή ν : ἀνδρείαν. ἐπῃνοῦντό τε μᾶλλο ν : ὑπερβαλλόντως εἶχον τὸν ἔπαινον. ἀσφαλεί ᾳ : τῇ ἑαυτῶν δηλονότι. ἐθέλοντες δέ ... : ὅπερ καὶ Ἀθηναῖοι ἔπραξαν, τὴν πόλιν αὐτῶν ἐρημώσαντες καὶ ναυσὶ κινδυνεύσαντες ABCFGM τολμᾶ ν : σὺν τόλμῃ πράττειν. γιγνώσκοντα ς : ὑμᾶς τοὺς Λακεδαιμονίους ABCFM βέβαιον τὴν χάρι ν : καὶ ἐν τῇ αʹ (c. |
| 3 56 7 | 32, 1) ὁ Κερκυραῖος „καὶ τὴν χάριν βέβαιον ἕξουσι“ ABCFM ἔχωσ ι : παρέχωσι. μὴ τὰ εἰκότ α : οὐχὶ δίκαια. |
| 3 57 1 [5] | οὐ γὰρ ἀφαν ῆ : Ὅμηρος (ω 413)· Ὄσσα δ’ ἄρ’ ἄγγελος ὦκα ABFMc 2 ἐπαινούμενοι δ έ : ὑμεῖς ABCFGM ἀνδρῶν ἀγαθῶν πέρ ι : ἡμῶν δηλονότι τῶν Πλαταιέων ABCFGM αὐτοὺς ἀμείνους ὄντα ς : ἀντὶ τοῦ ὑμᾶς τοὺς λακεδαιμονίους. ὅρα δὲ πῶς κολακεύει λανθανόντως τοὺς Λάκωνας ABCFGM ἀνατεθῆνα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μὴ οὐκ ἀποδέξωνται ABFMc 2 ἐς τὸν τρίποδ α : τὸν ἐκ τῶν Μηδικῶν σκύλων, ὃν ὁ Παυσανίας ἐποίησε ABCFM Θηβαίων ἡσσώμεθ α : διὰ τοὺς Θηβαίους καταβαλλόμεθα. |
| 3 57 3 | νῦν δ έ : κινδυνεύομεν δηλονότι. καὶ ἀτιμώρητο ι : οὐδεμίαν βοήθειαν ἔχοντες ὑπό τινος. |
| 3 58 1 [5] | τῶν ξυμμαχικῶ ν : τῶν ἐφόρων τῆς ξυμμαχίας τῆς ἡμετέρας. τῆς ἀρετῆ ς : τῆς ἡμετέρας. τῆς ἐς τοὺς Ἕλληνα ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἕνεκα. τὸ ἑξῆς, ἀξιοῦμεν καμφθῆναι ABCFM ἀνταπαιτῆσα ι : καὶ τοῦτο ἀπὸ τοῦ πρέποντος ABCFM κομίσασθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξιοῦμεν ABCFM ἄλλοι ς : τοῖς Θηβαίοις ABCFM αὐτού ς : ὑμᾶς τοὺς Λάκωνας ABCFM εὔνου ς : ὄντας δηλονότι. |
| 3 58 3 | τῶν σωμάτω ν : ἀνωτέρω μὲν ὑπὲρ τῆς πόλεως ἠγωνίζετο, νῦν δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ἑαυτῶν σωμάτων ABCFM χεῖρας προϊσχομένου ς : ἱκετεύσαντας. τούτου ς : τοὺς αὐτομόλους ABFMc 2 ἐσθήμασί τε καὶ τοῖς ἄλλοις νομίμοι ς : ἐσθήματα, τὰ ἐναγίσματα· οὐ γὰρ ἐπὶ ἐσθῆτος νῦν λέγει Patm. |
| 3 58 5 [5] | τὴν Πλαταιΐδ α : τὴν Θηβαΐδα AB καὶ παρὰ τοῖς αὐθένται ς : αὐθένται, οἱ φονεῖς Patm. ʃ τοῖς φονεῦσιν. αὐθένται κυρίως οἱ αὐτόχειρες καὶ οἱ πολέμιοι· οἱ δὲ νῦν αὐθέντας τοὺς κυρίους καὶ δεσπότας. αὐθέντας δὲ λέγει τοὺς Θηβαίους ABCFGM πρὸς δ έ : πρὸς τοῖς εἰρημένοις. τῶν ἑσσαμένω ν : ἱδρυσαμένων BCFGM ἀφαιρήσεσθ ε : ζημιώσετε. οὐ πρὸς τῆς ὑμετέρας δόξη ς : οὐχ ἅπτεται τῆς ὑμετέρας δόξης. |
| 3 59 1 [5] | ʃ ὅρα πάλιν πῶς κολακεύει ABCFM φείσασθαι δ έ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐ πρὸς τῆς ὑμετέρας δόξης ABCF οἷο ι : τουτέστιν εὐεργέται τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑμῶν αὐτῶν, διὰ τὰ ἐν Ἰθώμῃ ABCFGM καὶ ὡς ἀστάθμητον τὸ τῆς ξυμφορᾶ ς : ἀπὸ τοῦ ἀδόξου καὶ ἀδήλου τῆς τύχης τὸ ἐπιχείρημα· ἐν ᾧ καὶ εἰσβολὴ αἰδοῦς καὶ ἐλέου ABCFM ἡ χρεί α : ἡ ἀνάγκη. |
| 3 59 2 [5] | τοὺς ὁμοβωμίου ς : τοὺς τιμωμένους ἐν τοῖς αὐτοῖς καὶ ὁμοίοις βωμοῖς. τῶν πατρῴων τάφω ν : ἕνεκα δηλονότι. τοὺς κεκμηκότα ς : τοὺς νεκρούς. [καὶ] Ὅμηρος (Γ 278)· καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ABFGMc 2 ὅπερ δέ . |
| 3 59 3 | .. : οἱ ἐπίλογοι ABFMc 2 ἀναγκαῖο ν : χρήσιμον. λόγου τελευτᾶ ν : ἤγουν κατὰ τὸ τέλος τοῦ λόγου εἰπεῖν. τῷ αἰσχίστῳ ὀλέθρῳ λιμ ῷ : Ὅμηρος (μ 342)· Λιμῷ δ’ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν ABFMc 2 ἐκείνοι ς : τοῖς Πλαταιεῦσι. |
| 3 60 1 | αὐτῶ ν : τῶν Θηβαίων. ὡς δ ’ ἐκέλευσα ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. τοὺς μὲν λόγου ς : δημηγορία Θηβαίων ABCFMe 2 ʃ ἐν τῇ παρούσῃ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν ἕκτη τὴν τάξιν, τῶν δὲ Θηβαίων πρώτη c 2 ʃ οὓς μέλλομεν ἐρεῖν δηλονότι. |
| 3 61 1 [25] | αὐτο ί : οἱ Πλαταιεῖς ABFc ἐπὶ ἡμᾶ ς : καθ’ ἡμῶν. ἐ π ’ ἡμᾶ ς : Μηδεὶς ἐπ’ ἠμᾶς τῶν σοφῶν ἀποξέσῃ, ποιῶν ἐφ’ ἡμᾶς, ὡς ἀνορθοῖ τὴν βίβλον, ὥς τις τὸ πρὶν ὤρθωσε τὴν τοῦ Ἡροδότου. Τοὺς Αἰολεῖς, Ἴωνας ὁ Τζέτζης λέγει ψιλοῦν τὰ πάντα καὶ γράφειν ὥσπερ τόδε· ἡ Θηβαῒς δ’ αὖ Αἰολὶς γλῶσσα λόγοις. Τεθηπέναι λέγει δὲ τὸν Θουκυδίδην λέξιν μίαν γράψαντα Θηβαίων γένους, ἔχοντα πολλὰς τῇ γραφῇ παραφέρειν, ὔμμες λέγοντα, καὶ νύμους δὲ τοὺς νόμους, καὶ λοιδορεῦντες, καὶ βιάσειν, καὶ πόσα e 2 αὐτῶ ν : ἑαυτῶν, τῶν Πλαταιέων ABCFM ᾐτιασμένω ν : δεδρασμένων, ᾐτιασμένων, ὡς τὸ ἠναγκασμένων. καὶ τὸ χνοῶντες, χνοάζοντες, αἰτιῶντες, αἰτιάζοντες· οὕτω καὶ ταῦτα, αἰτιῶ, αἰτιάζω, δρῶ, δράζω f ὧ ν : τῶν Μηδικῶν ABFMc 2 πρὸς μὲν τ ά : πρὸς τὰ ἡμῶν κατηγορηθέντα ABFMc 2 ʃ πρός τινα. ἡ ἡμετέρα—κακί α : ταῦτα εἰρωνικῶς λέγει ὁ Θηβαῖος· οὐ γὰρ ἔχει τοιοῦτον φρόνημα, ὡς ἐκ τῶν ἑπομένων ἐστὶ δῆλον· ὡς καὶ Ὅμηρος (Υ 434) ποιεῖ τὸν Ἕκτορα λέγοντα πρὸς τὸν Ἀχιλλέα· Οἶδα δ’ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων ABCFM ʃ ἡ δοκοῦσα παρ’ αὐτοῖς κακία. αὐτοῖ ς : τοῖς Πλαταιεῦσιν. |
| 3 61 2 [5] | ὕστερον τῆς ἄλλης Βοιωτία ς : μετὰ τὴν συνοίκισιν τῆς ἄλλης Βοιωτίας. οὗτο ι : οἱ Πλαταιεῖς ABFMc ἔξ ω : ἀντὶ τοῦ ἄνευ. προσηναγκάζοντ ο : ἐμμένειν τοῖς πατρίοις ἔθεσι. ἡμᾶς λοιδοροῦσι ν : μηδίσαντας δηλονότι. |
| 3 62 2 | ἡμεῖς δὲ μηδίσαι ... : ἀπὸ τῆς γνώμης καὶ αἰτίας ἡ λύσις τοῦ εὐεργετήματος ABCFM τῇ αὐτῇ ἰδέ ᾳ : τῇ αὐτῇ ὑποθέσει. ἀττικίσα ι : τὰ τῶν Ἀττικῶν φρονῆσαι A ʃ ὥσπερ ἡμεῖς μόνοι ἐμηδίσαμεν, οὕτω καὶ οὗτοι μόνοι ἠττίκισαν ABCFM ἡμῖν μὲν γάρ . |
| 3 62 3 [5] | .. : ἡ λύσις τοῦ ἁμαρτήματος συγγνωμονική ABCFM κα τ ’ ὀλιγαρχία ν : τουτέστι κατὰ ἀριστοκρατίαν ABCF τῷ σωφρονεστάτ ῳ : τουτέστι τοῖς σώφροσιν ἀνδράσιν ABCFM ὀλίγων ἀνδρῶ ν : Ἀτταγίνου καὶ τῶν ἄλλων ἀνδρῶν τῶν μηδισάντων μάλιστα ABFMc 2 ἰσχύ ϊ : βίᾳ. |
| 3 62 4 | αὐτό ν : τὸν βάρβαρον BCFM οὐ δ ’ ἄξιον αὐτῇ ὀνειδίσα ι : μετάθεσις αἰτίας τοῦ μηδισμοῦ· μεθίστα γὰρ τὴν αἰτίαν εἰς τοὺς τῶν Θηβαίων δυνατωτέρους. ἔλαβ ε : ἡ πόλις ἔλαβεν ἡμῶν ABCFM σκέψασθαι χρή . |
| 3 62 5 [5] | .. : τὸ ἑξῆς, σκέψασθαι χρή, εἰ μαχόμενοι ἠλευθερώσαμεν, νῦν προθύμως συνελευθεροῦμεν ABCFM αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους BCFM τοὺς ἄλλου ς : Ἕλληνας δηλονότι. μᾶλλο ν : ἡμῶν δηλονότι. |
| 3 63 1 | ἀξιώτεροι .. . ζημία ς : ἄξιοι πᾶσαν ζημίαν παθεῖν. αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους ABFMc 2 ἄλλοι ς : Ἕλλησι δηλονότι. |
| 3 63 2 [5] | ὑπάρχο ν : ἀντὶ τοῦ δυνατὸν ἦν ὑμῖν παραιτεῖσθαι. εἴ τι καὶ ἄκοντες ... : ὁ νοῦς τοιοῦτος· εἰ ἀκουσίως τοῖς Ἀθηναίοις συνεμαχεῖτε καὶ κατεδουλοῦτε τοὺς Ἕλληνας, ἔδει ὑμᾶς προσδραμεῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις· καὶ ἐκεῖνοι, διὰ τὴν ἐπὶ τῷ Μήδῳ συμμαχίαν ὑμῶν καὶ προθυμίαν, ἣν ἀεὶ προβάλλεσθε καὶ καυχᾶσθε, οὐκ ἂν ὑμᾶς παρεχώρησαν ὑφ’ ἡμῶν τι παθεῖν ABCFM προσήγεσθ ε : ἐδουλοῦσθε. πολὺ δέ γε αἴσχιον . |
| 3 63 3 | .. : δευτέρα λύσις τοῦ ἀπρεποῦς ABCF ʃ τῷ ἔτι ἀπρεπεστέρῳ ABCFM τοὺς μέ ν : τοὺς Ἀθηναίους. τοὺς δ έ : τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ABCFM αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις BCFM ὑμεῖς μὲν γά ρ : οἱ Πλαταιεῖς ʃ ἀντίστροφον κῶλον ABCFM ἐπηγάγεσθ ε : ἐφειλκύσατε, εἰς τὸ βοηθῆσαι ὑμῖν δηλονότι. |
| 3 63 4 [5] | αἰσχρὸν μᾶλλον ... : αἰσχρὸν μᾶλλον τὰς ὀφειληθείσας χάριτας μετὰ δικαιοσύνης, εἰς ἀδικίαν δὲ ἀποδιδομένας, ἢ τὰς ὁμοίας χάριτας ἀντιδιδόναι ABCF ʃ λείπει ἡ οὔ, ἵν’ ᾖ οὕτω, καίτοι τὰς ὁμοίας χάριτας μὴ ἀντιδιδόναι οὐκ αἰσχρὸν μᾶλλον ἢ τὰς μετὰ καὶ [τὰ] ἑξῆς Gφc 2 ὑμεῖς δ έ : οἱ Πλαταιεῖς. |
| 3 64 1 | τοῖς δ έ : τοῖς Ἕλλησιν. ἀ φ ’ ὧ ν : πραγμάτων, οἷον προθυμίας καὶ ἀνδρείας ABCFM ʃ τῶν ἔργων ἢ τῶν ἀπὸ τούτων κινδύνων. |
| 3 64 2 | δ ι ’ ἑτέρου ς : τοὺς Ἀθηναίους. εἵλεσθ ε : προτιμοτέρους ἐποιήσατε εἰς τὸ ξυμμαχεῖν αὐτοῖς. μέχρι τοῦ δεῦρ ο : ἔχετε δηλονότι. |
| 3 64 3 [5] | καὶ οὐδενὸς ὑμᾶς βιασαμένο υ , ὥσπερ ἡμᾶ ς : προεῖπε γὰρ ὅτι ὑπὸ ὀλίγων αὐτοκρατόρων ἐτυραννούμεθα ABCFM ὥσπερ ἡμᾶ ς : ἐβιάσατο δηλονότι. μηδετέροι ς : τοῖς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις. τίνες ἂν οὖν ὑμῶ ν : ἀντὶ τοῦ οὐδεὶς τὸ τίνες ἂν ὑμῶν ABCFM πᾶσι τοῖς Ἕλλησ ι : λείπει ἡ ὑπό. |
| 3 64 4 [5] | ἐπὶ τῷ ἐκείνων κακ ῷ : τουτέστι τῶν Ἑλλήνων τῇ δουλώσει ABCFM ποτ έ : ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ABCF οὐ προσήκοντ α : τῇ αὐτῶν φύσει δηλονότι. ἡ φύσι ς : ἡ ὑμετέρα ABCFM ἃ δὲ τελευταῖ α : τὸ δεύτερον ἀντιληπτικὸν τῶν Πλαταιέων ἐντεῦθεν λύει ACFM ἐπὶ τὴν ὑμετέραν πόλι ν : κατὰ τῆς ὑμετέρας πόλεως. |
| 3 65 1 | οὐ νομίζομε ν : οὐ βεβαίως δοξάζομεν. εἰ μέ ν : ὁριστικόν ABFM εἰ δ έ : μεταστατικόν ABCFM ἄνδρες ὑμῶ ν : οἱ περὶ Ναυκλείδην ABCFM ἐπεκαλέσαντ ο : προσήγαγον, ἐφειλκύσαντο. |
| 3 65 2 | οἱ γὰρ ἄγοντε ς : οἱ ἄξαντες. ἀλ λ ’ οὔ τ ’ ἐκεῖνοι . |
| 3 65 3 [10] | .. : τὸ ἑξῆς, ἀλλ’ οὔτε ἐκεῖνοι, οὔτε ἡμεῖς, ἀδικοῦμεν δηλονότι. τὸ δὲ ὡς ἡμεῖς κρίνομεν διὰ μέσου ABCFM πλεί ω : περισσοτέρως. παραβαλλόμενο ι : ῥιψοκινδυνοῦντες. τούς τε ὑμῶν χείρου ς : ἀδίκους. μηκέτι μᾶλλον γενέσθα ι : χείρους δηλονότι. σωφρονισταὶ ὄντες τῆς γνώμης ... : ὠφελοῦντες καὶ τὰς γνώμας καὶ τὰ σώματα, τὰς μὲν γνώμας, ἵνα μὴ κακῶς βουλεύωνται, τὰ δὲ σώματα, ἵνα μὴ διαρπάζωσιν ἀλλήλους μηδ’ ἐξελαύνωσι, μηδὲ κακῶς ποιῶσι πολῖται πολίτας· ἵνα λάβωμεν τὸ σωφρονεῖν ἀντὶ τῆς ὠφελείας Mφc 2 τὴν ξυγγένεια ν : τὴν τῶν Βοιωτῶν ABCFM οὐδεν ί : τῶν Ἑλλήνων. τεκμήριο ν : τὸ ῥηθησόμενον. |
| 3 66 2 | κατανοήσαντε ς : καταμαθόντες. ἀνεπιεικέστερο ν : ἀπανθρωπότερον. λόγοις τ ε : τόνους ἐῶ γράφειν τε καὶ, στο , μυρία (?) e 2 χεῖρας προϊσχομένου ς : ἤγουν ἱκέτας γενομένους. οὗτο ι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 3 67 1 | ἵνα ὑμεῖς μέν ... : κεφάλαιον τὸ δίκαιον· ᾧ ἐπήγαγε τὴν ἐκβολὴν τῆς αἰδοῦς, ἧς ἡ ἀρχὴ „Καὶ μὴ παλαιὰς ἀρετάσ“ ABCFM τετιμωρημένο ι : κολάσαντες αὐτούς. ἐπικλασθῆτ ε : χαυνωθῆτε. |
| 3 67 2 [5] | ἅ ς : τὰς ἀρετάς. τοῖς δὲ αἰσχρόν τι δρῶσι ... : Ἡσίοδος (immo Aratus 124)· Ὑμεῖς δὲ κακώτερα τεξείεσθε ABCFM οὐκ ἐκ προσηκόντω ν : ὅτι ἀντ’ ἀγαθῶν κακοὶ γεγένηνται, οὐ προσήκοντος αὐτοῖς τοῦ ἁμαρτάνειν διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἀνδραγαθίαν Mφc 2 μηδὲ ὀλοφυρμ ῷ : ἐλέου ἐκβολή CF οἱ δὲ δικαίω ς : ἐπανάληψις τοῦ ἀντεγκλήματος ABCFM ἐπίχαρτοι εἶνα ι : ὧν τῷ ὀλέθρῳ ὀφείλει πάντας ἀνθρώπους ἐπιχαρῆναι. |
| 3 67 5 | τὴν νῦν ἐρημία ν : τοῦτο πρὸς τὸν λόγον τῶν Πλαταιέων ὃν εἶπον (c. 57, 4) „Καὶ περιεώσμεθα ἐκ πάντων ἔρημοι καὶ ἀτιμώρητοι“. ξυμβάσεω ς : φιλίας. ἀμύνατε οὖ ν : οἱ ἐπίλογοι ABCFM τῷ τῶν Ἑλλήνων νόμ ῳ : τῷ κελεύοντι παρὰ τὰς σπονδὰς μηδένα ἀναιρεῖν ABCFGM παραβαθέντ ι : ἀθετηθέντι. |
| 3 67 6 [5] | περιωσθῶμε ν : ἀπωσθῶμεν περιυβρισμένοι. τοὺς ἀγῶνα ς : περιττεύει τὸ τούς ἄρθρον κατὰ Ἀττικὴν συνήθειαν· οἷον, οὐ προθήσετε λόγων ἀγῶνας, τοῖς Πλαταιεῦσι δηλονότι, ἀλλ’ ἔργων. προθήσοντε ς : προθέμενοι. ἁμαρτανομένων δ έ : ἐσφαλμένων δὲ τῶν ἔργων. κεφαλαιώσαντες πρὸς τοὺς ξύμπαντας . |
| 3 67 7 | .. : ἀντὶ τοῦ κεφαλαιώσαντες πρὸς πάντας τοὺς συμμάχους, προθέντες καὶ ὁρίσαντες κρίσεις καὶ δηλώσεις ποιήσησθε GMφ τόν τε ἄλλον χρόνο ν : πρὸ τοῦ πολέμου τούτου BCMφ μετὰ τὸν Μῆδο ν : μετὰ τὸν πόλεμον τοῦ Μήδου. |
| 3 68 1 [5] | προείχοντ ο : προεβάλλοντο. κοινοὺς εἶνα ι : τουτέστιν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων, κατὰ τὸν Ἀρχιδάμου πρὸς αὐτοὺς ἐν τῇ δευτέρᾳ (c. 72) λόγον ABCMφ κα τ ’ ἐκεῖν α : τὰ τοῦ Παυσανίου δηλονότι ABCMφ ἔκσπονδοι ἤδ η : γενόμενοι. τὸ αὐτ ό : ἐρώτημα δηλονότι. |
| 3 68 2 | ἐξαίρετο ν : ἐκβεβλημένον τοῦ φόνου. τὰ σφέτερ α : τὰ τῶν Θηβαίων. |
| 3 68 3 | πρὸς τῷ Ἡραί ῳ : πλησίον τοῦ ναοῦ τῆς Ἥρας. τὴν δὲ γῆν δημοσιώσαντε ς : δημοσιῶσαι, δημοσίαν ποιῆσαι Patm. ἀπεμίσθωσα ν : ἐπὶ μισθῷ δεδώκασιν. ἀποτετραμμένοι ἐγένοντ ο : ἀπὸ τῆς φιλίας ἐκείνων ἀπέστησαν. |
| 3 68 5 | ἐπειδ ή : αἰτία c 2 ʃ ἀφ’ οὗ. χειμασθεῖσα ι : τὸν χειμῶνα διαβιβάσασαι. |
| 3 69 1 | καὶ ἀ π ’ αὐτῆ ς : περιττὸς ὁ καί Mφc 2 πρὸς ταῦτ α : πρὸς τὸ ἐπιπλεῦσαι κατὰ τῶν Κερκυραίων στασιαζόντων. |
| 3 70 1 [5] | περὶ Ἐπίδαμνον ναυμαχιῶ ν : οὐχ ὅτι γεγόνεν ἐν Ἐπιδάμνῳ ναυμαχία, ἀλλὰ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς Ἐπιδάμνου ἐν τοῖς Συβότοις, ὅτε ἐζώγρησαν Κορίνθιοι οὐκ ἐλάσσους χιλίων Κερκυραίων ABCFGM τοῖς προξένοις διηγγυημένο ι : διεγγύᾳ τῶν προξένων. μετιόντε ς : ὑποποιούμενοι. τὰ ξυγκείμεν α : τὰ συμπεφωνημένα. |
| 3 70 3 [5] | ἐθελοπρόξενο ς : ὁ δημόσιος φίλος Patm. ʃ ἀφ’ ἑαυτοῦ γενόμενος καὶ μὴ κελευσθεὶς ἐκ τῆς πόλεως. οἱ γὰρ πρόξενοι κελευόμενοι ἐκ τῆς ἑαυτῶν πόλεως ἐγίνοντο ABCFGM οὗτοι οἱ ἄνδρε ς : οἱ ἀπὸ Κορίνθου ἐπανελθόντες, οἱ προδόται ABCFG ἀνθυπάγε ι : ἀντεγκαλεῖ. |
| 3 70 4 | τοῦ Ἀλκίνο υ : σημείωσαι ὅτι τὴν Κέρκυραν ᾤκουν οἱ Φαίακες Gc 2 βουλῆ ς : σημείωσαι βουλῆς ὁ βουλευτής· καὶ ἡ γενικὴ τοῦ βουλῆντος ABCFGM πείθε ι : τοὺς Κερκυραίους ABCFGM οἱ δ έ : οἱ πέντε ἄνδρες ABCFGM ἐξείργοντ ο : ἐξέπιπτον τῆς βουλήσεως αὐτῶν. |
| 3 71 1 | δράσαντες δ έ : οἱ πέντε ἄνδρες BCFM τὸ δὲ πλέο ν : πλῆθος δηλονότι. ὡς ξυνέφερ ε : αὐτοῖς δηλονότι. |
| 3 71 2 | πείσοντα ς : οὐχὶ τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλὰ τοὺς τῷ Πειθίᾳ τῆς αὐτῆς γνώμης, οὓς προεῖπε ABCFM ἀνεπιτήδειο ν : τῇ Κερκύρᾳ C ἐπιστροφ ή : φροντίς, θόρυβος. ἐν δὲ τούτ ῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. |
| 3 72 2 | οἱ ἔχοντες τὰ πράγματ α : οἱ δυνατοὶ καὶ πλούσιοι ABCFGM ἱδρύθ η : ἐκαθέσθη ἐν ἀσφαλείᾳ. |
| 3 72 3 | εἶχο ν : εἰς ἀσφάλειαν ἑαυτῶν δηλονότι. οἱ δ ὲ : οἱ δυνατοὶ καὶ ἔχοντες τὰ πράγματα C. τοῖς δ ’ ἑτέροι ς : τοῖς πλουσίοις. |
| 3 74 1 [5] | διαλιπούσης δ ’ ἡμέρα ς : παρελθούσης ἡμέρας μιᾶς. πλήθε ι : λαοῦ δηλονότι. αἵ τε γυναῖκε ς : Ὅμηρος (Η 236)· Ἠὲ γυναικός, ἣ οὖκ οἶδε πολεμήϊα ἔργα ABFMc 2 ξυνεπελάβοντ ο : ἐβοήθησαν, συνεφήψαντο. τῷ κεράμ ῳ : ἤγουν ταῖς κεραμίσι. παρὰ φύσιν ὑπομένουσα ι : ἤγουν τολμῶσαι παρὰ φύσιν. περὶ δείλην ὀψία ν : ἤγουν τοῦ ἡλίου περὶ δυσμὰς ὄντος. |
| 3 74 2 [10] | οἱ ὀλίγο ι : οἱ μὲν γὰρ προιστάμενοι τῶν Κερκυραίων ᾑροῦντο τὴν τῶν Ἀθηναίων συμμαχίαν, οἱ δὲ λοιποί, ἐλάττους ὄντες, τοὺς Λάκωνας. ὀλίγους γὰρ ἐνταῦθα λέγει οὐ τὸ πλῆθος ὄντας ὀλίγους, ἀλλὰ τῇ δυνάμει, ὡς ἂν εἴποι τις, οὐ τῷ πόσῳ, ἀλλὰ τῇ ποιότητι. αὐτοβοε ί : ἤγουν ἀπὸ μιᾶς βοῆς. ἐπελθώ ν : ἐπιθετικῶς κινηθείς. καὶ σφᾶ ς : τοὺς ὀλίγους. ἔφοδο ς : ἐπέλευσις τῶν δημοτῶν κατὰ τῶν ὀλίγων. φειδόμενοι οὔτ ε : οὐκ ἀπεχόμενοι. ἐκινδύνευσ ε : ἐν χρῷ τοῦ κινδύνου ἐγένετο. ὑπεξανήγετ ο : ὑπεξῆλθε. |
| 3 75 2 | ἀποπλεύσεσθα ι : ἀποχωρήσειν τῆς Κερκύρας. τῶν αὐτο ῦ : ἀπὸ τῶν νεῶν. ἧσσόν τ ι : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως· ἢ ἔλαττον. κατέλεγο ν : καταλέγοντες ἐνέβαλλον. |
| 3 75 3 | καθίζουσι ν : ἱκέται δηλονότι. οὐκ ἔπειθε ν : ἀνίστασθαι. |
| 3 75 4 | ὑγιέ ς : ὀρθόν, ἀληθές. διακομίζε ι : διαπερᾷ. |
| 3 75 5 | ἐκεῖσ ε : εἰς τὴν νῆσον. τῆς δὲ στάσεως ἐν τούτῳ οὔση ς : οὔπω καταλλαγῆς γενομένης. |
| 3 76 1 [5] | ἐν τούτ ῳ : τῷ πράγματι, τῷ δεινῷ. διακομιδή ν : διαπεραίωσιν. Πελοποννησίων νῆε ς : αἱ τεσσαράκοντα, ὧν Ἀλκίδας ἐστρατήγει, καὶ αἱ λοιπαὶ Λευκάδιαι, ἃς εἴρηκεν ABCFM ἐς Σύβοτα λιμένα τῆς ἠπείρο υ : τὸν ἔρημον, οὗ μέμνηται ὁ συγγραφεὺς ἐν τῇ πρώτῃ (c. 50) ABCMφ ἐπέπλεον τῇ Κερκύρ ᾳ : κατὰ τῆς Κερκύρας ἔπλεον. οἱ δ έ : οἱ Κερκυραῖοι C σφᾶ ς : τοὺς Ἀθηναίους. |
| 3 77 2 | πρὸς τοῖς πολεμίοι ς : πλησίον τῶν πολεμίων. ηὐτομόλησα ν : πρὸς τοὺς ἐναντίους. ἀλλήλοι ς : οὐχὶ τοῖς ἐναντίοις ABCFM τῶν ποιουμένω ν : τῶν γινομένων πραγμάτων. τὴν ταραχή ν : τῶν Κερκυραίων τὴν ἀσυνταξίαν. |
| 3 77 3 | πρὸς τοὺς Κερκυραίους ἐτάξαντ ο : κατὰ τῶν Κερκυραίων παρετάξαντο. πρὸς τὰς δώδεκα ναῦ ς : παρετάξαντο δηλονότι. κακῶς τε καὶ κα τ ’ ὀλίγα ς : ἀτάκτως καὶ μετὰ ὀλίγων νεῶν. |
| 3 78 1 [5] | ἐταλαιπωροῦντ ο : ἔπασχον κακῶς οἱ Κερκυραῖοι. τὸ πλῆθο ς : τῶν νεῶν τῶν Πελοποννησίων. τὴν περικύκλωσι ν : τὸ περικυκλωθῆναι ὑπὸ τῶν Πελοποννησίων. ἁθρόαις μέ ν : ταῖς ἐναντίαις ναυσί. γνόντες δ έ : οἱ Πελοποννήσιοι ABCFM οἱ δ’ : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 3 79 1 | κρατοῦντες οἱ πολέμιο ι : τῇ ναυμαχίᾳ οἱ Πελοποννήσιοι. οἱ δ’ : οἱ Πελοποννήσιοι ABCFM ἐς τὴν ἤπειρο ν : εἰς τὰ Σύβοτα ABCFM ἐπὶ μὲν τὴν πόλι ν : κατὰ τῆς πόλεως· ἤγουν τῶν πολιτῶν. |
| 3 79 3 | οὐδὲν μᾶλλο ν : οὐδὲ ὅλως Mc 2 ὄντα ς : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABCM. ἐπλήρωσαν γὰρ ὅμως τριάκοντ α : προσδεχόμενοι τὸν ἐπίπλουν ABF ὑπὸ νύκτα αὐτοῖς ἐφρυκτωρήθησα ν : ἀντὶ τοῦ ἀρχομένης ἡμέρας διὰ πυρσῶν ἐμηνύθησαν MAFc 2 ʃ διὰ φρυκτοῦ ἐμηνύθησαν. |
| 3 81 1 [5] | ἐκομίζοντο ἐ π ’ οἴκο υ : ἐπεραιοῦντο. ὑπερενεγκόντε ς : ὑπερβιβάσαντες. ʃ τὸ ἔργον ἡρωϊκόν ABCGMφ ὅπως μὴ περιπλέοντες ὀφθῶσι ν : ἵνα μὴ περιπλέοντες ἔξωθεν τὴν Λευκάδα καὶ τὸν ἰσθμὸν φωραθῶσιν ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων GMφc 2 ἀποκομίζοντα ι : ἀποπλέουσιν. οἰχομένα ς : ἀποπλευσάσας. |
| 3 81 2 [5] | τούς τε Μεσσηνίου ς : οὓς ὁ Νικόστρατος ἐκ Ναυπάκτου πεντακοσίους ἤγαγεν Mφc 2 ἐπλήρωσα ν : ἀνδρῶν δηλονότι. ἐν ὅσ ῳ : χρόνῳ δηλονότι. περιεκομίζοντ ο : περιέπλεον. λάβοιε ν : ἀντὶ τοῦ ἔλαβον. ἀλλήλου ς : νῦν ἀντὶ τοῦ ἑαυτούς Mφc 2 ἐκ τῶν δένδρων τινέ ς : μετεωριζόμενοι δηλονότι. |
| 3 81 4 [5] | ἡμέρας τε ἑπτ ά : ἤγουν καθ’ ἡμέρας τε ἑπτά. σφῶν αὐτῶ ν : ἤγουν ἑαυτῶν. τὴν μὲν αἰτίαν ἐπιφέροντε ς : τὸ ἔγκλημα. ἤγουν ἐγκαλοῦντες ἔγκλημα κοινὸν τὴν κατάλυσιν τοῦ δήμου. καὶ ἄλλο ι : ἀπέθανον δηλονότι. ὑπὸ τῶν λαβόντω ν : τὰ χρήματα. τῶν δανεισαμένων. καὶ οἷον φιλεῖ . |
| 3 81 5 [5] | .. : πάντα τὰ εἰωθότα ἐν στάσει γίνεσθαι τότε συνέβη, καὶ ἄλλα δὲ περισσότερα ἐν ταύτῃ τῇ στάσει, ὥστε ὑπὲρ πάσας τὰς ἄλλας ἐγένετο Mφc ʃ καὶ οἷον ἔθος ἐστὶν ἐν τοιαύτῃ στάσει. οὐδὲν ὅ τι ο ὐ : ἀντὶ τοῦ πᾶν. πρό ς : ἀντὶ τοῦ ἐν. περιοικοδομηθέντε ς : κτίσμασι περιληφθέντες. ἐν τοῦ ... : τὸ ἑξῆς, ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διονύσου ABCF. οὕτως ὠμή . |
| 3 82 1 [20] | .. : ἀντὶ τοῦ εἰς ὠμότητα πολλὴν ἡ στάσις προεχώρησε· καὶ μᾶλλον, φησίν, ὠμὴ ἔδοξεν ἤπερ ἐγένετο, ἐπειδὴ πρώτη ἐν τῷ πολέμῳ γενομένη ἐξένισεν αὐτούς, παρὰ τὸ εἰωθὸς γενομένη Mφc 2 ἐν τοῖ ς : ἤγουν τοῖς Κερκυραίοις. ὕστερο ν : ἤγουν μετ’ ἐκείνην. πᾶν τὸ Ἑλληνικό ν : ἀντὶ τοῦ πάντες οἱ Ἕλληνες. ἐπάγεσθα ι : λείπει τὸ ἀξιούντων Mφc 2 τοὺς Λακεδαιμονίου ς : εἰκότως οἱ ὀλιγαρχικοὶ τοὺς Λακεδαιμονίους ἐπεκαλοῦντο, ἐσπουδακότας ὀλιγαρχεῖσθαι τὰς πόλεις GMφc 2 οὐκ ἂν ἐχόντων πρόφασιν ... : ἀντὶ τοῦ αἰτίαν οὐκ ἐχόντων πρὸ τοῦ πολέμου καλεῖν αὐτοὺς τῶν Ἑλλήνων, νῦν δὲ λαβόντων ἀφορμὴν διὰ τὸ ἐχθροὺς εἶναι ἀλλήλοις Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους Mφc 2 καὶ ξυμμαχίας ἅμα ... : ἡ διάνοια τοιαύτη· οἱ προεστῶτες τῶν δήμων καὶ οἱ ὀλιγαρχικοὶ ῥᾳδίως ἑκάτεροι παρὰ Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων ἐπήγοντο, διὰ προσποίησιν συμμαχίας δύναμιν ἑαυτοῖς περιποιούμενοι, τῶν μὲν Ἀθηναίων ἑτοίμως ὑπακουόντων τοῖς δημοτικοῖς, ἵνα προσποιήσωνται συμμαχοὺς αὐτοὺς καὶ δι’ αὐτῶν βλάψωσι Λακεδαιμονίους, τῶν δὲ Λακεδαιμονίων ὁμοίως τοῖς ὀλιγαρχικοῖς διὰ τὸ αὐτό Mφc 2 σφίσιν αὐτοῖ ς : ἤγουν ἑαυτῶν. προσποιήσε ι : κτήσει βοηθείας. ʃ πορίσει. ἐπέπεσ ε : συνέβη. |
| 3 82 2 [5] | πολλ ά : κακὰ δηλονότι. καὶ χαλεπ ά : ἤγουν οὐ ῥᾴδια ἐνεγκεῖν τοὺς πάσχοντας. κατὰ στάσι ν : ἀντὶ τοῦ διὰ στάσιν. γιγνόμενα μέ ν : ὡς τῇ φύσει ἑπόμενα. ἡ αὐτὴ φύσι ς : ἤγουν καθὸ τρεπτή. μᾶλλον δ έ : μᾶλλον δὲ καὶ ἧττον. οἷον εἰπεῖν, ἐν ἄλλῃ πόλει μᾶλλον, ἐν ἄλλῃ δὲ ἧττον, ἤτοι πῇ μὲν πλέον, πῇ δὲ ἔλαττον, ὡς συνέβαινεν ἑκασταχοῦ Mφc 2 καὶ ἡσυχαίτερ α : ἤγουν ἠρέμα καὶ κατ’ ὀλίγον ἐπερχόμενα. τοῖς εἴδεσ ι : τρόποις. ὡς ἂν ... : ὡς ἂν αἱ τύχαι καὶ αἱ μεταβολαὶ πίπτωσι Mφc 2 καὶ οἱ ἰδιῶται ἀμείνους τὰς γνώμας ἔχουσ ι : οἱ ἰδιάζοντες ἀνειμένας ἔχουσι τὰς γνώμας. ἐς ἀκουσίους ἀνάγκα ς : ἀκούσιον ἀνάγκην τὴν δι’ ἀπορίαν γιγνομένην λέγει Mφc 2 ʃ ἤγουν διὰ τὸ μὴ ἀναγκάζεσθαι περιπίπτειν ἀκουσίοις πράγμασι. ὁ δὲ πόλεμο ς : ἔκρασις στάσεως τῆς Κερκυραίων F τοῦ κα θ ’ ἡμέρα ν : βίου δηλονότι. πρὸς τὰ παρόντ α : πρὸς τὴν παροῦσαν κατάστασιν. πρὸς τὰ παρόντα .. . ὁμοιο ῖ : τοῖς παροῦσιν ἐξομοιοῖ τὰς γνώμας. νῦν γὰρ ὀργὰς τὰς γνώμας καὶ τοὺς τρόπους ἐκάλεσεν Mφc 2 ἐστασίαζέ τε οὖν τὰ τῶν πόλεω ν : ἐστασίαζον αἱ πόλεις, καὶ αἱ ὕστερον τῶν ἄλλων στασιάζουσαι, οἷα προπεπυσμέναι τὰς ἑτέρωθι στάσεις, ἐπὶ τοῦτο ἐφέροντο καὶ ἔρρεπον ταῖς διανοίαις, ὥστε κατὰ πολὺ ὑπερβαλέσθαι τὰς ἀλλαχοῦ στάσεις γινομένας Mφc 2 καὶ τὰ ἐφυστερίζοντά πο υ : τὰ ὕστερον γινόμενα. |
| 3 82 3 | καινοῦσθα ι : καινοτόμα εἶναι. τῶν τ ’ ἐπιχειρήσεω ν : τοῖς τρόποις τῶν ἐπιχειρήσεων καινοῖς εὑρισκομένοις καὶ τῇ δεινότητι τῶν τιμωριῶν φc 2 περιτεχνήσε ι : τῇ κακουργίᾳ. ʃ περινοίᾳ. ἀτοπί ᾳ : τῷ ἀήθει. τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν . |
| 3 82 4 [20] | .. : τὴν κειμένην, φησί, τῶν ὀνομάτων χρῆσιν ἀντήλλαξαν. καὶ ἐπιφέρει εὐθὺς καθ’ ἕκαστον ABCFM ʃ ἀξίωσιν μὲν τὴν σημασίαν εἶπε, δικαιώσει δὲ ἀντὶ τοῦ τῇ ἑαυτῶν κρίσει. βούλεται δὲ εἰπεῖν ὅτι μετέθεσαν τὰ ὀνόματα· οὐ γάρ, ὡς νενόμιστο πρόσθεν, ἐχρῶντο κατὰ τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ μεθήρμοσαν κατὰ τὴν ἑαυτῶν κρίσιν. τὴν μὲν γὰρ ἀλόγιστον τόλμαν (ἥτις καὶ θρασύτης λέγεται) ἀνδρίαν προσηγόρευσαν. τὸ δὲ φιλέταιρος παρελκόντως κεῖται· κέχρηται δὲ αὐτῷ διὰ τὸ προθεῖναι τόλμαν ἀλόγιστον, ἵνα παρίσωσις γένηται Mφc 2 ʃ περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν τὰ ὀνόματα εἴρηκε τὴν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων. τόλμα μὲν γὰρ ἀλόγιστο ς : τὸ τολμᾶν ἀλογίστως. μέλλησις δὲ προμηθή ς : τὸ μέλλειν καὶ ἀναβάλλεσθαι μετὰ προμηθείας. μέλλησις δέ ... : τὴν δ’ εὐλάβειαν καὶ τὴν μέλλησιν τὴν διὰ πρόνοιαν γιγνομένην δειλίαν ὠνόμασαν εὐπρεπῆ· τὴν δὲ σωφροσύνην, φησίν, ἀνανδρίας προκάλυμμα ᾤοντο· καὶ τὸ πρὸς πάντα συνετὸν πρὸς πάντα ἀργὸν ἔλεγον· τὸ δὲ μανικῶς ὀξὺ ἀνδρία παρ’ αὐτοῖς ἐνομίζετο Mφc 2 καὶ τὸ πρὸς ἅπαν ξυνετό ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐνομίσθη C ʃ καὶ τὸ μετὰ συνέσεως ἔρχεσθαι εἰς πᾶν ἔργον. ἐμπλήκτω ς : μανιωδῶς. ἀνδρό ς : τῆς ἀνδρείας. ἀσφάλεια δὲ τὸ ἐπιβουλεύσασθα ι : τὸ ἐπὶ πολὺ βουλεύσασθαι δι’ ἀσφάλειαν πρόφασις ἀποτροπῆς ἐνομίζετο Mφc 2 αὐτ ῷ : τῷ γαλεπαίνοντι. |
| 3 82 5 [10] | καὶ ὑπονοήσας ἔτι δεινότερο ς : καὶ ὁ ὑπονοήσας ἐπιβουλεύεσθαι ξυνετώτερος ἐνομίζετο Mφc 2 προβουλεύσας δέ ... : ὁ δὲ προσκοπῶν, ὅπως μήτε ἐπιβουλεύειν μήτ’ ἐπιβουλεύεσθαι ἀνάγκη τις αὐτῷ γένηται, διαλύειν τὴν ἑταιρίαν ὑπωπτεύετο Mφc 2 ἐκπεπληγμένο ς : φοβούμενος BC ἁπλῶ ς : καθολικῶς φάναι. ὁ φθάσας τὸν μέλλοντα ... : φοβούμενος A ʃ ἀντὶ τοῦ, ὁ πρὶν παθεῖν ὑπὸ τῶν πολεμίων αὐτὸς προλαβὼν καὶ ποιήσας τοὺς πολεμίους ἐθαυμάζετο. ἢ οὕτως, ὁ τὴν ἑαυτοῦ ἑταιρίαν καὶ πρῶτος τὸν πολέμιον δράσας κακῶς ἐπῃνεῖτο Mφc 2 ὁ ἐπικελεύσας τὸν μὴ διανοούμενο ν : ὁ παρακελευσάμενος τοῖς μὴ διανοουμένοις κακόν τι δρᾶσαι ἐπῃνεῖτο ABCFM ʃ ὁ παρακινήσας, φθάσαι δηλονότι, τὸν μὴ διανοούμενον. καὶ μὴν καὶ τὸ ξυγγενὲς τοῦ ἑταιρικοῦ . |
| 3 82 6 [10] | .. : καὶ μὴν καὶ οἱ ξυγγενεῖς, φησί, τῶν φίλων ἀλλοτριώτεροι ἐνομίζοντο, διὰ τὸ ἑτοιμότερον τολμᾶν ὑπὲρ τῶν φίλων τοὺς φίλους ἢ τοὺς συγγενεῖς Mφc 2 οὐ γὰρ μετὰ τῶν κειμένων νόμων ... : οὐ γὰρ κατὰ τοὺς κειμένους, φησί, νόμους ὠφελεῖσθαι θέλοντες τὰς τοιαύτας ἐποιοῦντο συστάσεις καὶ ἑταιρίας, ἀλλὰ παρὰ τοὺς ὑπάρχοντας νόμους διὰ πλεονεξίαν φc 2 παρὰ τοὺς καθεστῶτα ς : νόμους δηλονότι. καὶ τὰς ἐς σφᾶς αὐτοὺς πίστεις ... : πιστοί, φησίν, ἦσαν ἀλλήλοις, οὐχ ὅρκους διδόντες, ἀλλὰ κοινῶς τι παράνομον πράξαντες φc 2 τῷ κοινῇ τι παρανομῆσα ι : τῇ κοινῇ παρανομίᾳ. τά τε ἀπὸ τῶν ἐναντίων . |
| 3 82 7 [30] | .. : τοῖς ὀρθῶς, φησίν, ὑπὸ τῶν ἐξ ἐναντίας λεγομένοις ἐπείθοντο οὐ δι’ εὐγνωμοσύνην οὐδὲ δι’ ἁπλότητα, ἀλλ’ εἰ ἔργῳ κρείσσους ἦσαν αὐτοὶ τῶν ἐναντίων καὶ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καθεστήκεσαν φc 2 γενναιότητ ι : ἀντὶ τοῦ χρηστότητι καὶ ἁπλότητι. περὶ πλείονος ... : περὶ πλείονος ἐποιοῦντο δρᾶσαί τι κακὸν τοὺς ἐναντίους ἢ αὐτοὶ μὴ παθεῖν. ἀντὶ τῶν ἁπλῶν γὰρ τὸ ἀντιτιμωρήσασθαι καὶ τὸ προπαθεῖν φc 2 καὶ ὅρκοι εἴ που ἄρα γένοιντο ... : καὶ ὁπότε, φησίν, ὅρκους παράσχοιεν ἀλλήλοις περὶ διαλλαγῆς, παραυτίκα μόνον ἴσχυον οἱ ὅρκοι, καὶ μέχρι τούτου ἐπίστευον αὐτοῖς, ἕως ἐν ἀπορίᾳ τοῦ ἄλλῳ τινὶ πιστεῦσαι καθεστήκεσαν. ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, εἰ ἦσαν ἐν ἀπορίᾳ τοῦ πιστεῦσαι τῇ ἑαυτῶν δυνάμει καὶ ἐπιθέσθαι τῇ ἑτέρων δυνάμει, ἴσχυον ἐν αὐτοῖς οἱ ὅρκοι· εἰ δὲ συνέβη τινὰ αὐτῶν δυνηθῆναι, παρ’ οὐδὲν θέμενος τοὺς ὅρκους ἐπετίθετο φc 2 ἐν δὲ τῷ παρατυχόντι ... : ἐν δὲ τῷ συμβαίνοντι καὶ τῷ μετὰ ταῦτα χρόνῳ ὁ ἀπὸ τύχης ἐσχηκὼς πρῶτος τὸ θαρρῆσαι καὶ δυνηθῆναι ἡδύτερον μᾶλλον διὰ τὴν πίστιν ἐπετίθετο ἤπερ ἐκ τοῦ προφανοῦς μαχόμενος· καὶ τότε μάλιστα ἀσφαλὲς ἐνόμιζε τὸ ἐπιθέσθαι διὰ τὸ ἄφρακτον εὑρεῖν τὸν ἐναντίον τοῦ ὅρκου τῷ θάρρει. καὶ διὰ τοῦτο δὲ ἥδιον μετὰ τὸν ὅρκον ἐτιμωρεῖτο, ὅτι δόξαν φρονήσεως ἐλάμβανε τῇ ἀπάτῃ τοῦ ὅρκου καὶ τῇ τέχνῃ περιγενόμενος φc 2 ἀμαθεῖ ς : κακῶν ABCF ʃ μᾶλλον τοὺς κακούργους συνετοὺς καλοῦσιν ἤπερ τοὺς τῶν κακῶν ἀμαθεῖς ἀγαθούς, καὶ ἡδέως ἔχουσιν οἱ ἄνθρωποι κακοῦργοι εἶναι καὶ δεξιοὶ καλεῖσθαι ἢ [γὰρ] ἀμαθεῖς καὶ ἀγαθοί· αἰσχύνονται μὲν γὰρ ἐπὶ τῷ ἀμαθεῖς καὶ ἀγαθοὶ ἀκούειν, ἀγάλλονται δὲ ἐπὶ τῷ κακοῦργοι καὶ δεξιοί φ τῷ μέ ν : ἐπὶ τῷ ἀμαθεῖς καλεῖσθαι ABCF ἐπὶ δὲ τ ῷ : ἐπὶ τῷ πανοῦργοι ABCF πάντων δ ’ αὐτῶν . |
| 3 82 8 [45] | .. : πάντων δὲ τῶν εἰρημένων κακῶν αἴτιον ἦν ἡ ἐπιθυμία τοῦ βούλεσθαι ἄρχειν ἢ τῆς γῆς διὰ πλεονεξίαν καὶ φιλοτιμίαν. ἐκ τούτων δὲ ἡ στάσις ἀρχὴν λαμβάνουσα (φημὶ δὴ τοῦ ἄρχειν καὶ τῆς πλεονεξίας καὶ φιλοτιμίας) ὕστερον λαμβάνει καὶ ἑτέραν τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν τῶν στασιαζόντων προθυμίαν, ὥσπερ εἰς ἔριν ἐρχομένων αὐτῶν τοῦ περιγενέσθαι καὶ μὴ ἡττηθῆναι τῶν ἐναντίων Mφc 2 ἐκ δ ’ αὐτῶ ν : ἤγουν δι’ αὐτά. οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προστάντες ... : οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προϊστάμενοι τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ὀλιγαρχίας, μετὰ ὀνόματος ἑκάτεροι εὐπροσώπου καὶ πιθανοῦ, οἱ μὲν λέγοντες προΐστασθαι τῆς δημοκρατίας τῆς ἐλευθέρας, οἱ δὲ τῆς ἀριστοκρατίας λέγοντες ἀντιποιεῖσθαι τῆς σώφρονος, τὰ μὲν δημόσια [οἱ] νικήσαντες εἶχον, καὶ οὐ μέχρι τοῦ δικαίου καὶ τοῦ συμφέροντος τῇ πόλει τὰς τιμωρίας ἐποιοῦντο. ὑπερβιβάσαι δὲ χρὴ τὸ προστιθέντες καὶ συντάξαι πρὸς τὸ ἀνωτέρω ‘τὰς τιμωρίασ‘ προστιθέντες Mφc 2 ἑκάτερο ι : ἑκάτερος, ὅταν ὦσι δύο μόνοι· ἑκάτεροι δὲ λέγονται, ὅταν ὦσι πολλοὶ εἰς δύο μεμερισμένοι. εὐπρεποῦ ς : πιθανοῦ, εὐσχήμονος. πλήθους τε ἰσονομία ς : ἤγουν δημοκρατίας. ἆθλ α : ἔπαθλα, ἀντὶ τοῦ κέρδη. τὰς τιμωρίας ἔτι μείζου ς : ἤγουν τιμωρούμενοι ἐπιτεταμένας ἐποίουν. ἢ μετὰ ψήφου ἀδίκο υ : ἢ καταψηφιζόμενοι, φησίν, ἀδίκως ἀλλήλων, ἢ τῇ χειρὶ καὶ τῇ δυνάμει καὶ τοῖς ὅπλοις κρατοῦντες ἐξεπίμπλασαν τὰς φιλονεικίας, τουτέστιν ἐνεπιμπλῶντο καὶ ἥδοντο τιμωρούμενοι τοὺς ἐχθρούς Mφc 2 ὥστε εὐσεβείᾳ μέν ... : ὥστε μετ’ εὐσεβείας μὲν πρᾶξαί τι οὐδετέροις φροντὶς ἦν οὐδὲ σπουδή· οἷστισι δὲ συνέβαινεν ἐξαπατήσασι διὰ λόγου τινὸς εὐπρεποῦς πρᾶξαί τι γενναῖον, οὗτοι ἐπῃνοῦντο Mφc 2 ἐνόμιζο ν : τὰ νόμιμα ἔπραττον. ἐπιφθόνως τι διαπράξασθα ι : ἀντὶ τοῦ φθονούμενον καὶ μέγα· τὰ γὰρ μεγάλα καὶ φθονεῖται Fc 2 ἄμεινον ἤκουο ν : ἤγουν ἐπῃνοῦντο. τὰ δὲ μέσα τῶν πολιτῶ ν : ἤγουν οἱ μέσοι πολῖται· ἤγουν οἱ μετὰ τοὺς προστάτας. ʃ οἱ δὲ μέσοι, φησί, τῶν πολιτῶν (τουτέστιν οἱ μηδετέρῳ μέρει προστιθέμενοι, μήτε τῷ τῶν δημοκρατικῶν μήτε τῷ τῶν ὀλιγαρχικῶν, ἀλλ’ ἡσυχάζοντες καὶ μὴ θέλοντες στασιάζειν) ὑπ’ ἀμφοτέρων ἐφθείροντο, ἢ ὅτι οὐ συνηγωνίζοντο τοῖς στασιώταις παρακαλοῦσιν ἢ φθονούμενοι ὑπὸ τῶν στασιαζόντων, ὅτι μόνοι ἀπαθεῖς ἦσαν Mφc 2 ὑ π ’ ἀμφοτέρω ν : τὸ ὑπ’ ἀμφοτέρων εἶπεν οὐχ ὅτι εἰς δύο μερισθέντες οἱ ἐν τῇ πόλει ἐμάχοντο ἀλλήλοις ἀμφότεροι, τοὺς δὲ ὄντας μέσους, ἤτοι τοὺς μηδετέροις ἀκολουθεῖν ἐθέλοντας, ἀμφότεροι ἀπέκτειναν· ἀλλ’ ἐπειδὴ πάσας τὰς πόλεις εἰς δύο ἐμέρισεν *** τοὺς προστάτας αὐτῶν, ὡς λέγει μικρὸν ἄνωθεν, διὰ τοῦτο εἶπε καὶ νῦν ὑπ’ ἀμφοτέρων, εἰς δύο μερισθέντα τὰ τῶν πόλεων βουλόμενος πασῶν ἐνδείξασθαι. τὸ εὔηθε ς : τὴν χρηστότητα λέγει ἐνταῦθα εὔηθες. |
| 3 83 1 [10] | ʃ τὸ ἁπλοῦν, τὸ ἀπόνηρον. σημείωσαι ὅτι τὸ εὔηθες ἐπὶ καλοῦ ABFc 2 ʃ καὶ οἱ ἁπλοῖ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀπόνηροι (οὗτοι δέ εἰσιν οἱ μεγαλοψυχίας μάλιστα καὶ εὐγενείας μετέχοντες) καταγελώμενοι ὑπὸ τῶν στασιαζόντων ἀπώλλυντο· οἱ δὲ ἀπιστοῦντες ἀλλήλοις καὶ παρατεταγμένοι δεινῶς κατ’ ἀλλήλων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὗτοι διεσώζοντο διὰ τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς παρασκευῆς Mpc 2 τὸ δὲ ἀντιτετάχθαι ... : τὸ ἀπιστεῖν ἀλλήλοις, τὸ ἐντεῦθεν ἀντιτάσσεσθαι. ἐπὶ πολὺ διήνεγκε ν : κρεῖττον ἐγένετο. ὁ διαλύσω ν : ὁ φιλιώσων. |
| 3 83 2 [5] | ὅρκος φοβερό ς : θεῖος. κρείσσους δὲ ὄντες ... : ῥέποντες δὲ οἱ ἄνθρωποι τοῖς λογισμοῖς πρὸς τὸ μὴ ἐλπίζειν τινὰ πίστιν καὶ βεβαιότητα προενοοῦντο μᾶλλον, ἵνα μὴ πάθωσιν αὐτοὶ κακῶς. πιστεῦσαι δὲ οὐκ ἐδύναντο· καὶ οἱ ἀσυνετώτεροι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἤτοι ἐσώζοντο ἢ ἐνίκων Mpc 2 οἱ φαυλότεροι γνώμη ν : οἱ ἀσθενεῖς. |
| 3 83 3 [5] | ὡς τὰ πλεί ω : ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. τῷ γὰρ δεδιένα ι : φοβούμενοι γάρ, φησίν, οἱ ἀνοητότεροι, μὴ διὰ συνέσεως πλείονος οἱ ἀντίπαλοι περιγένωνται αὐτῶν καὶ ἐκ τοῦ πολυτρόπου τῆς γνώμης αὐτῶν νικηθέντες διαφθαρῶσι, τολμηρότερον πρὸς τὰ ἔργα ἐχώρουν, τόλμῃ μᾶλλον πεποιθότες ἢ φρονήσει καὶ μεθόδῳ διανοίας pc 2 τό τε αὐτῶν ἐνδεέ ς : τὴν ἔλλειψιν τῆς γνώσεως. αὐτῶ ν : τῶν φρονίμων. οἱ δὲ καταφρονοῦντες . |
| 3 83 4 [5] | .. : οἱ δὲ δοκοῦντες εἶναι συνετοὶ καὶ πάνυ θαρροῦντες τῇ φρονήσει περιγενέσθαι καὶ οὐδὲν δεῖσθαι νομίζοντες δυνάμει τι πρᾶξαι ἃ ἔξεστιν αὐτοῖς τέχνῃ κατορθοῦν, ἀπαράσκευοι διεφθείροντο p ʃ οἱ δὲ δοκοῦντες εἶναι συνετοὶ καὶ νομίζοντες ἐπιβουλευόμενοι πάντως ἂν διὰ τὴν σύνεσιν προαισθέσθαι καὶ οὐδὲν νομίζοντες ἔργων δεῖν, ἄφρακτοι διεφθείροντο ABCF ἄφρακτο ι : τέλος τῆς στάσεως ABF ʃ λείπει τὸ ὄντες. ἐν δ ’ οὖν . |
| 3 84 1 [5] | .. : τὰ ὠβελισμένα οὐδενὶ τῶν ἐξηγητῶν ἔδοξε Θουκυδίδου εἶναι. ἀσαφῆ γὰρ καὶ τῷ τύπῳ τῆς ἑρμηνείας καὶ τοῖς διανοήμασι πολὺν ἐμφαίνοντα τὸν νεωτερισμόν pc 2 ἀπαλλαξείοντε ς : ἐπιθυμοῦντές τινες ἀπαλλάξαι ἑαυτοὺς τῆς εἰωθυίας πενίας τὰ τῶν ἄλλων ἥρπαζον. ἀσμέν η : μεθ’ ἡδονῆς. |
| 3 84 2 | προυτίθεσα ν : τιμιώτερον ἔκριναν. τοῦ τε μὴ ἀδικεῖ ν : ἤγουν τοῦ δικαίου. ἐς ἀλλήλου ς : ἤγουν κατ’ ἀλλήλων. |
| 3 85 2 [5] | τῆς πέραν οἰκείας γῆ ς : μὴ μόνον τῆς νήσου ἐγκρατεῖς ἦσαν οἱ Κερκυραῖοι, ἀλλὰ καὶ τῆς ἠπείρου. μερισθέντες οὖν οἱ νησιῶται πρὸς τοὺς ἠπειρώτας ἐπεφέροντο, ἐκ τῆς στάσεως εἰς τοῦτο καθιστάμενοι. λιμὸς ἰσχυρό ς : σημείωσαι ὁ λιμός ABFMc 2 ἐς τὴν νῆσο ν : τὴν Κέρκυραν. |
| 3 85 4 | ὅπως ἀπόγνοια ᾖ ... : ὅπως ἀπόγνωσις ᾖ τοῦ ὑποστρέψαι καὶ ἀποπλεῦσαι καὶ ἄλλο τι πρᾶξαι πλὴν τοῦ κρατῆσαι τῆς Κερκύρας Mpc 2 ἀπόγνοι α : ἀπόγνωσις Patm. ʃ σημείωσαι ἀπόγνοια ABF. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις ABCFM τῆς τε γῆς εἴργοντο καὶ τῆς θ. |
| 3 86 3 | : εἴργοντο οἱ Λεοντῖνοι, ὥστε μήτε κατὰ γῆν μήτε κατὰ θάλασσαν ἐμπορεύεσθαι. καὶ ἔπεμψαν οἱ Ἀθηναῖο ι : συμμαχίαν δηλονότι. |
| 3 86 4 [5] | οἰκειότητο ς : διὰ τὴν συγγένειαν. βουλόμενοι δ έ : κατὰ τὸ ἀληθές. αὐτόθε ν : ἤγουν ἀπὸ τῆς Σικελίας. πρόπειρα ν : δοκιμασίαν. εἰ σφίσι δυνατὰ εἴ η : εἰ δυνατὸν εἴη γενέσθαι ὑποχειρίους αὐτοῖς τοὺς Σικελιώτας. μετὰ τῶν ξυμμάχω ν : τῶν Λεοντίνων καὶ τῶν ἄλλων. |
| 3 87 1 [5] | τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνο ς : μετάβασις ABCFGM ἐκλιποῦσα μὲν οὐδένα χρόνον τὸ παντάπασι ν : οὐ διαλιποῦσα τὸ παράπαν. τὸ παντάπασι ν : τὸ σύνολον Fc 2 διοκωχ ή : διάλειψις, ἀναβολή Mpc 2 ʃ γράφεται καὶ διακοπή. παρέμεινε δὲ τὸ μὲν ὕστερον . |
| 3 87 2 | .. : ἤγουν κατὰ τὸ δεύτερον παρέμεινεν εἰς ἐνιαυτόν. ὥστε Ἀθη ν . γε μὴ εἶναι ... : ἀντὶ τοῦ μηδὲν εἶναι ὅπερ μᾶλλον ἔβλαψε τὰ πράγματα Mpc 2 ἐκ τῶν τάξεω ν : ἐκ τῶν συντάξεων, τῶν πολεμικῶν δηλονότι τῶν λεγομένων ἀλλαγίων. |
| 3 87 4 | ἐν Ὀρχομενῷ τῷ Βοιωτί ῳ : δύο γὰρ Ὀρχομενοί, ὁ μὲν τῆς Ἀρκαδίας, ὃν Ὅμηρος (Β 605) καλεῖ πολύμηλον, ὁ δὲ τῆς Βοιωτίας, ὃν Ὅμηρος (Β 511) καλεῖ Μινύειον ABCFM. δ ι ’ ἀνυδρία ν : τῶν νήσων δηλονότι. |
| 3 88 1 [5] | ἐπιστρατεύει ν : ταῖς νήσοις. Κνιδαίω ν : Κνιδαῖος, εἰ Κνίδη μέν ἐστιν ἡ πόλις· ἐκ δ’ αὖ γε Κνίδου Κνιδίους λέγειν νόει e 2 Λιπάρ α : αὕτη τὸ παλαιὸν ἡ Λιπάρα Μελιγουνὶς ἐκαλεῖτο, ὥς φησιν ὁ Καλλίμαχος (hymn. |
| 3 88 2 | III 48) ABCFGM νομίζουσι δὲ οἱ ἐν ἐκείνῃ ἄνθρωπο ι : ἐκείνῃ, ἀντὶ τοῦ οἱ ἐκεῖσε ἄνθρωποι τυχὸν ἢ ἕτερόν τι Patm. |
| 3 88 3 [5] | ξύμμαχοι δ ’ ἦσαν Συρακοσίω ν : ἡ αἰτία τῆς ἐπιστρατείας τῶν Ἀθηναίων κατὰ τῶν Λιπαραίων ABCFM τὴν γῆ ν : ἐκείνων τῶν νησιωτῶν δηλονότι. |
| 3 88 4 | ἀπέπλευσα ν : ἀποπλεύσαντες ἐπανῆλθον. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : μετάβασις ABCFM ʃ ἔτος ϛʹ ACF ἐσβολ ή : ἔφοδος. |
| 3 89 2 [5] | Ὀροβίαι ς : Ὠρωπίαν ἤκουσα τῆς Βοιωτίας e 2 ἡ θάλασσ α : ἡ νῦν θάλασσα, πρὶν δὲ λόγου γῆς μέρη· τὰ τοῦ βιβλογράφου δὲ κλῆσις ὀσπρίων e 2 ἡ θάλασσα ἐπελθοῦσα ... : ἐπανελθοῦσα ἡ θάλασσα μέρος ἀπὸ τῆς τότε οὔσης γῆς ἐπῆλθε καὶ κατέλαβε. καλῶς δὲ εἶπε, τῆς τότε οὔσης γῆς, ὡς νῦν θαλάσσης οὔσης, δηλονότι διὰ τὸν σεισμόν. ἄλλοι δὲ οὕτως ἐξηγοῦνται· ἡ θάλασσα εἰς ἑαυτὴν ἐπαναχωρήσασα καὶ ὑποστρέψασα ἀπὸ τοῦ λιμένος καὶ τῆς γῆς ἐπὶ τὰ κυματώδη (τότε γὰρ μάλιστα κυματοῦται, ὅταν εἰς ἑαυτὴν ἀναχωρήσῃ), αὖθις ἐλθοῦσα ἐπὶ τὴν γῆν κατέλαβε μέρος τι ἕτερον τῆς γῆς ὅπερ πρότερον οὐ κατεῖχε Mpc 2 καὶ τὸ μέν ... : καὶ τὸ μὲν κῦμα, φησί, κατέκλυσε τὴν γῆν, τὸ δὲ μέρος τῆς γῆς ἐκεῖνο ὑπενόστησε καὶ ὑπεκαθέσθη καὶ ταπεινότερον ἐγένετο Mpc 2 ὑπενόστησ ε : ἐταπείνωσε AB φθῆνα ι : προλαβεῖν. ἐπὶ Λοκροῖς τοῖς Ὀπουντίοι ς : τρεῖς Λοκρίδες εἰσίν, αὕτη τε ἡ τῶν Ὀπουντίων καὶ ἡ τῶν Ἐπιζεφυρίων καὶ ἡ τῶν Ὀζολῶν ABCFM γίγνεται ἐπίκλυσι ς : ἀντὶ τοῦ ἐγένετο κύματος ἐξόρμησίς τις ἐπὶ τὴν γῆν Mpc 2 παρεῖλ ε : μέρος παρέκοψεν. |
| 3 89 3 | ἀνειλκυσμένω ν : ἐπὶ τῆς ξηρᾶς οὐσῶν. ἐν Πεπαρήθ ῳ : ἡ Πεπάρηθος νῆσός ἐστι μία τῶν Κυκλάδων ABCFM αἴτιον δ ’ ἔγωγε νομίζω τοῦ τοιούτου . |
| 3 89 4 [5] | .. : τὸ νόημα τοιοῦτόν ἐστι· νομίζω τὴν γῆν σειομένην τῇ κινήσει τὴν θάλασσαν ἀνατρέπειν, τὴν δὲ θάλασσαν ἀνατραπεῖσαν καὶ μετὰ ταῦτα κυματωθεῖσαν καὶ μετὰ μείζονος ἐπελθοῦσαν ὁρμῆς πλέον τι μέρος ἐπικλύσαι τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἐκεῖνο μόνον, ὅπερ εἶχε τὸ πρότερον Mq (fort. eadem manus atque p) c 2 ἀποστέλλει ν : ἀντὶ τοῦ συστέλλειν. |
| 3 89 5 | καὶ ἐξαπίνης πάλιν ... : καὶ τὸν σεισμὸν νομίζω, φησί, τὴν θάλασσαν αἰφνίδιον ἐπισώμενον τῇ ἐπὶ θάτερα κινήσει βιαιοτέραν τὴν ἐπίκλυσιν ποιεῖν qc 2 . τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις BCFG ὡς ἑκάστοις ξυνέβαινε ν : ὡς ἑκάστοις τισὶν αἰτία τοῦ στασιάζειν καὶ πολεμεῖν ἐγίγνετο qc 2 τοῖς ἀπὸ τῶν νεῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 3 90 3 | τῷ ἐρύματ ι : τῷ φρουρίῳ. προσβαλόντε ς : σφοδρῶς ἐπελθόντες. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις ABCF Δημοσθένη ς : 〈ὁ〉 στρατηγός ABCF ὑπακούει ν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. |
| 3 91 2 | οὐδὲ ἐς τὸ αὐτῶν ξυμμαχικὸν ἰένα ι : ἤγουν ξυμμαχεῖν. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις ABCMq σχόντε ς : ἐλλιμενίσαντες. |
| 3 91 3 | Τάναγρα ν : ταύτην τὴν Τάναγραν Ὅμηρος [Β 498] Γραῖαν καλεῖ· Θέσπειαν, Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν ABCF ἐκ τῆς πόλεω ς : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 3 91 4 | ἀπὸ σημείο υ : ἀπὸ συνθήματος, σημεῖα ἀνατείναντες ἀλλήλοις Mqc 2 οἱ δ έ : ἤγουν οἱ ὁπλῖται. |
| 3 92 1 | ὑπὸ δὲ τὸν χρόνον τοῦτο ν : μετάβασις ABCF προσθεῖνα ι : παραδοῦναι, ὥστε συμμάχους εἶναι Mqc 2 ʃ κατὰ προσθήκην δοῦναι. |
| 3 92 2 | πιστοὶ ὦσ ι : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι. Δωριῆ ς : μετάληψις ὀνόματος ἀντὶ ὀνόματος καὶ γένους ἀντὶ γένους· ἀντὶ γὰρ θηλυκοῦ ὀνόματος καὶ γένους, τῆς Δωρίδος, ἔλαβε τὸ ἀρσενικὸν εἰπὼν συνεπρεσβεύοντο οἱ Δωριεῖς, ὃ καὶ Δωρεῖς ἔφη κατὰ συναίρεσιν. |
| 3 92 3 [5] | νοεῖται δὲ ἐκ τοῦ ἐπαγομένου θηλυκοῦ ὀνόματος τοῦ ἡ μητρόπολις τῶν Λακεδαιμονίων. ἔθος δέ ἐστι τῷ Θουκυδίδῃ τὸ ταῦτα ποιεῖν b 3 καὶ ἅμα τοῦ πρὸς Ἀθηναίους πολέμο υ : καὶ ἅμα διὰ τὸν πρὸς Ἀθηναίους πόλεμον Mqc 2 ʃ ἕνεκα G ἐπί γε γὰρ τῇ Εὐβοί ᾳ : κατὰ τῆς Εὐβοίας. |
| 3 92 4 [5] | ὥσ τ ’ ἐκ βραχέο ς : ὥστε ῥᾳδίαν τὴν διάβασιν εἶναι, στενῆς οὔσης τῆς ἐν μέσῳ θαλάσσης Mqc 2 ἐκ καινῆ ς : δηλονότι κρηπῖδος. |
| 3 92 6 | μάλιστ α : ἀντὶ τοῦ κατ’ ἀκρίβειαν. καὶ ἤρξαντο κατὰ Θερμοπύλα ς : ἤρξαντο, φησί, κατ’ αὐτὸ τὸ στενόν, ὅπως εὐφύλακτα αὐτοῖς γένηται. τὸ γὰρ ἐν στενῷ τόπῳ καὶ ἀσφαλές Mqc 2 ἐπὶ τῇ Εὐβοί ᾳ : κατὰ τῆς Εὐβοίας. |
| 3 93 2 [5] | καὶ ὧν ἐπὶ τῇ γῇ ἐκτίζετ ο : καὶ κώλυμα ἦσαν κἀκεῖνοι τοῦ αὐξηθῆναι τὴν πόλιν, ὧν ἐπὶ κακῷ τῆς γῆς ἐκτίζετο ἡ πόλις Mqc 2 παροικῶσι ν : ἐν γειτόνων ὦσι. νεοκαταστάτοι ς : νεωστὶ οἰκήσασιν. ἐξετρύχωσα ν : ἐδάμασαν. τὸ πρῶτο ν : ἤγουν κατὰ τὴν πρώτην οἴκησιν. οὐ μέντοι ἥκιστ α : ἀντὶ τοῦ μάλιστα. |
| 3 93 3 [5] | ʃ οὐχ ἧσσον δὲ οἱ ἄρχοντες οἱ πεμπόμενοι ἐκεῖ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐξετρύχωσαν τὴν πόλιν καὶ κώλυμα ἐγένοντο τοῦ αὐξηθῆναι αὐτήν, εἰς ἔνια πράγματα οὐ καλῶς διοικοῦντες Mqc 2 ʃ αἴτιον ἦν ἀπὸ κοινοῦ G ἐξηγούμενο ι : ἄρχοντες. οἱ πρόσοικο ι : οἱ Θεσσαλοὶ καὶ Οἰταῖοι BCFM ὃν . |
| 3 94 1 | . . κατείχοντ ο : ὃν κατεῖχον καὶ διέτριβον χρόνον ἐν τῇ Μήλῳ qc 2 σφίσ ι : τοῖς Ἀκαρνᾶσι δηλονότι. |
| 3 94 4 | διὰ πολλο ῦ : διαστήματος δηλονότι. ψιλ ῇ : κούφῃ, ἀπηλλαγμένῃ σιδήρου. οὐ χαλεπὸν ἀπέφαινον ... : ἀπέφαινον, φησί, ῥᾳδίως δυνάμενον καταστραφῆναι, πρὶν ἀλλήλοις ἐπιβοηθῆσαι καὶ συνελθεῖν πάσας τὰς πόλεις Mqc 2 ὅπερ μέγιστον μέρο ς : οἱ Εὐρυτᾶνες. |
| 3 94 5 | ἀγνωστότατοι δὲ γλῶσσα ν : οὐκ ἔχοντες τὴν διάλεκτον εὔκολον γνωσθῆναι. προσχωρήσει ν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. ὁ δὲ . |
| 3 95 1 [15] | .. : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὁ δέ, πεισθείς, ἄρας ἀπὸ τῆς Λευκάδος, παρέπλευσε· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABFMc 2 τοῖς ἠπειρώται ς : σὺν μόνοις τοῖς ἠπειρώταις συμμάχοις καὶ Αἰτωλοῖς Mqc 2 Ὀζολῶ ν : τοὺς Ὀζόλας νῦν σὺ Λοκροὺς ?? γράφε· ἔδειξας (?) οἷς ἔγραψας Ὀζόλας πλέον (?) e 2 καὶ Φωκεῦσιν ἤδη ... : ἀντὶ τοῦ, ἀπὸ δὲ τούτου Φωκεῦσιν ὅμορος ἡ Βοιωτία ἐστίν Mqc 2 ἄρας οὖ ν : ἐπανάληψις G ʃ ὁ οὖν σύνδεσμος περιττός ἐστι· πρὸς γὰρ τὰ ἄνω ἐστίν, ὁ δέ, τῶν Μεσσηνίων χάριτι πεισθείς, ἄρας. ἀλλ’ ἐπειδὴ διὰ μακροῦ ἀνταπέδωκε, διὰ τοῦτο τὸν οὖν σύνδεσμον παρέλαβεν ABCFM ʃ ὁ οὖν σύνδεσμος εἰ καὶ περιττὸς τῷ Ἀντύλλῳ δοκεῖ, ἐγὼ πάνυ ἀναγκαίως λέγω προσκεῖσθαι αὐτόν· τὴν βουλὴν γὰρ εἰπὼν ἐπήγαγε τὴν πρᾶξιν, ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, οὐκοῦν ἐνθυμηθεὶς ἔπραττεν ὅπερ ἐνεθυμήθη qc 2 κοινώσας δὲ τὴν ἐπίνοια ν : εἰς κοινὴν γνώμην προθεὶς τὴν ἐνθύμησιν. |
| 3 95 2 | διὰ .. . τὴν οὐ περιτείχισι ν : διότι, φησί, βουλομένων Ἀκαρνάνων οὐ περιετειχίσθη ABCF τοῖς ἐπιβάται ς : τοῖς ἐρέταις: τοῖς ἐρέταις. ξύμμαχο ι : Ἀθηναίοις G ὁμόσκευο ι : τῇ αὐτῇ σκευῇ χρώμενοι, ἤγουν ψιλῇ. |
| 3 96 1 | Ἡσίοδο ς : περὶ Ἡσιόδου τοῦ ποιητοῦ καὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ABFc 2 ὑπὸ τῶν ταύτ ῃ : ἤγουν ὑπὸ τῶν ἐνοικούντων ἐν ταύτῃ τῇ γῇ. τὴν γὰρ γνώμην εἶχ ε : γνώμην, φησίν, εἶχεν ἐπαναχωρήσας εἰς Ναύπακτον, οὕτω λοιπὸν ἐπὶ τοὺς Ὀφιονέας στρατεύειν, εἰ μὴ βούλοιντο σπένδεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις Mqc 2 ἐπεβουλεύετ ο : ἀντὶ τοῦ, κατ’ αὐτῶν ἐβουλεύετο αὕτη ἡ γνώμη καὶ συνετάττετο qc 2 οἱ ἔσχατοι Ὀφιονέω ν : οἱ ἐν ἐσχατιᾷ ὄντες τῶν τόπων τῶν Ὀφιονέων. |
| 3 97 1 [5] | τῷ δὲ Δημοσθένει ... : τῷ δὲ Δημοσθένει τοιόνδε τι παρῄνουν οἱ Μεσσήνιοι, ἰέναι αὐτὸν ἐπὶ κώμην ἑκάστην, διδάσκοντες αὐτὸν ὅτι ῥᾳδία ἐστὶν ἡ αἵρεσις αὐτῶν, πρὶν συστραφῆναι πάντας καὶ ἅμα γενέσθαι Mqc 2 ἡ αἵρεσι ς : ἡ κατάσχεσις. ἀντιτάξωντα ι : οἱ Αἰτωλοὶ δηλονότι. τῇ τύχ ῃ : τῇ ἑαυτοῦ δηλονότι, ἐπεὶ οὐδέποτε ἠναντιώθη αὐτῷ, ἔπραττε τὸ λεχθέν CMq τῇ τύχῃ ἐλπίσα ς : θαρρήσας ταῖς ἐλπίσι τῆς τύχης. |
| 3 97 2 [5] | οὓς αὐτῷ ἔδει προσβοηθῆσα ι : ἐξ ὧν ἔδει βοήθειαν λαβεῖν κατὰ προσθήκην. κατὰ κράτο ς : ἤγουν μετὰ ἰσχύος καὶ δυνάμεως. ὑπέφευγον γὰρ οἱ ἄνθρωπο ι : νοητέον τὸ λανθάνοντες. τῶν ὑπὲρ τῆς πόλεω ς : τῶν ὑπεράνω τῆς πόλεως. ὑπεχώρου ν : ἐπὶ πόδα ἤρχοντο. |
| 3 97 3 | ἐπὶ πολ ύ : διάστημα καιροῦ δηλονότι. ὑπαγωγα ί : ἀναχωρήσεις. ἐν οἷς ἀμφοτέροι ς : ἤγουν τῇ τε διώξει καὶ ἀναχωρήσει. μέχρι μὲν οὖν οἱ τοξόται . |
| 3 98 1 [5] | .. : μέχρι μὲν οὖν αὐτοῖς εἶχον οἱ τοξόται βέλη, ἀντὶ τοῦ οἱ τοξόται αὐτῶν. ἰδίωμα δὲ Ἀττικὸν ἡ τοιαύτη σύνταξις Mqc 2 οἱ δ έ : οὗτοι, οἱ Ἀθηναῖοι. ἀνεστέλλοντ ο : ἀνεκρούοντο, ἀνεχώρουν Mqc 2 αὐτο ί : οὐχ οἱ τοξόται, ἀλλ’ οἱ ὁπλῖται GMqc 2 τῷ αὐτῷ ξυνεχόμενο ι : ἀντὶ τοῦ διώκοντες καὶ ὑποχωροῦντες Mqc 2 κατὰ πόδα ς : ἀντὶ τοῦ συντόμως. |
| 3 98 2 | ἐσφερομένου ς : εἰσδυομένους, κρυπτομένους. τοσοῦτοι μέ ν : ὁ μέν ἀντὶ τοῦ δή Mqc 2 τοῖς πεπραγμένοι ς : λείπει ἡ ἐπί. |
| 3 99 1 | ἐν ἀποβάσει τέ τιν ι : ἤγουν ἐν τόπῳ τινὶ ἀποβάντες. περιπόλιο ν : οὐ χωρίου ὄνομα τὸ περιπόλιον, ἀλλὰ φρουρίου τινός, ἐν ᾧ περίπολοι φρουροῦσιν GMqc 2 ὃ ἦν ἐπὶ τῷ Ἄληκι ποταμ ῷ : ἡ ἐπί ἀντὶ τῆς παρά. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις C διὰ τὴν τῶν Ἀθηναίων ἐπαγωγή ν : διὰ τὸ ἐπικεῖσθαι αὐτοῖς πρώην τοὺς Ἀθηναίους Mqc 2 ἐπεκηρυκεύετ ο : δι’ ἐπικηρυκείας ἐμήνυε. |
| 3 101 2 | τὸν ἐπιόντα στρατό ν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὴν γῆ ν : τὴν Ναυπακτίαν δηλονότι. |
| 3 102 3 [5] | προαισθόμενος τοῦ στρατο ῦ : αἴσθησιν λαβὼν τοῦ στρατοῦ ἐρχομένου. πείθει Ἀκαρνᾶνας χαλεπῶ ς : ἔπεισεν αὐτοὺς δυσχερῶς. διὰ τί δυσχερῶς; ἐπειδὴ οὐκ ἐπείσθη αὐτοῖς περιτειχίσαι τὴν Λευκάδα Mqc 2 με τ ’ αὐτο ῦ : τοῦ Δημοσθένους. |
| 3 102 4 | δεινὸν γὰρ ἦν ... : δέος γὰρ ἦν, μήποτε, τοῦ τείχους μεγάλου ὄντος, καὶ τὰ ἑξῆς Mqc 2 πρὸς αὐτού ς : πρὸς τοὺς μετ’ Εὐρυλόχου GMqc 2 μετὰ σφῶ ν : τῶν Ἀμπρακιωτῶν. |
| 3 103 1 | οἱ δ ’ ἐν τῇ Σικελίᾳ Ἀθηναῖο ι : μετάβασις ABCF αὐτοῖ ς : αὐτοῖς ξυνεπολέμουν τοῖς Ἀθηναίοις ABFMqc 2 ὑστέροις Ἀθηναίω ν : ἤγουν μετὰ τοὺς Ἀθηναίους. |
| 3 103 3 | μετὰ τοῦτ ο : μετὰ τὸ τραπῆναι. τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνο ς : μετάβασις ABCF κατὰ χρησμὸν δή τιν α : κατὰ ὁρισμὸν χρησμοῦ. |
| 3 104 2 | θῆκα ι : τάφοι. Πολυκράτη ς : ὁ εὐτυχής, οὗ μέμνηται Ἡρόδοτος BCFM ἁλύσει δήσας ... : ἐξάψας τῇ ἁλύσει τῆς Δήλου. Ἰώνων τε καὶ περικτιόνων νησιωτῶ ν : περικτίονες, οἱ πέριξ οἰκοῦντες καὶ πρόσχωροι Patm. |
| 3 104 3 [10] | ʃ περικτίονές εἰσι καὶ ἀμφικτίονες οἱ περιοικοῦντες. Ὅμηρος εὐκτίμενον τὸ καλῶς οἰκούμενον, καὶ [β 65sq.]· Ἄλλους τ’ αἰδέσθητε περικτίονας ἀνθρώπους, οἳ περιναιετάσουσι BCFM ἐθεώρου ν : ἐθεώρουν τί σημείωσαι Bc 2 ʃ τῆς θεωρίας καὶ πανηγύρεως μετεῖχον. ἐς τὰ Ἐφέσι α : ἐς τὴν ἑορτὴν τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος. χορούς τε ἀνῆγο ν : τῷ Ἀπόλλωνι. προοιμίου Ἀπόλλωνο ς : ὕμνου Ἀπόλλωνος· τοὺς γὰρ ὕμνους προοίμια ἐκάλουν Mqc 2 ἠγερέθοντα ι : συναθροίζονται. |
| 3 104 5 | ἐν τοῖσδ ε : τοῖς ῥηθησομένοις. ἐκ τοῦ αὐτοῦ προοιμίο υ : τοῦ εἰρημένου. ἀφήμω ς : ἡσύχως, σιγῇ πάντως, ἀθρόως BFc 2 παιπαλοέσσ ῃ : καταξήρῳ. ἐτεκμηρίωσε ν : διὰ τεκμηρίου ἐδήλωσεν. |
| 3 104 6 | ὑπὸ ξυμφορῶ ν : δεινῶν συμβεβηκότων. πρὶν δὲ οἱ Ἀθηναῖοι ... : πρὶν ποιῆσαι τοὺς Ἀθηναίους τὸν ἀγῶνα qc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνο ς : μετάβασις C ὥσπερ ὑποσχόμενο ι : ὥσπερ ὑπέσχοντο. |
| 3 105 1 [5] | περίφρασις ὁ τρόπος qc 2 ἀπέστειλα ν : οἱ περὶ τὰς Ὄλπας Ἀμπρακιῶται qc 2 ʃ μήποτε ἄρα οἱ ἐν τῇ πόλει τῇ Ἀμπρακίᾳ Ἀμπρακιῶται οὐ δυνηθῶσι διελθεῖν τοὺς ἐν ταῖς Κρήναις Ἀκαρνᾶνας φυλάττοντας καὶ τοὺς μετ’ Εὐρυλόχου Πελοποννησίους qc 2 ἐς τὴν πόλι ν : τὴν ἑαυτῶν δηλονότι. |
| 3 106 3 [5] | καὶ διεξελθόντες μεταξὺ ... : οἱ μετὰ Εὐρυλόχου, φοβούμενοι παρά τε θάλατταν ὁδοιπορεῖν διὰ τοὺς Ἀργείους, οἰκοῦντας ἐπὶ θαλάττῃ, καὶ διὰ μεσογείου διὰ τὴν ἐν Κρήναις κωλύουσαν φυλακήν, μέσον τῆς τε τῶν Ἀργείων πόλεως καὶ τῆς φυλακῆς ἐχώρουν qc 2 καθίζουσιν ἐπὶ τὴν Μητρόπολι ν : ἱδρύονται ἐν τῇ Μητροπόλει qc 2 καὶ αἱ μὲν νῆες . |
| 3 107 2 | .. : ὑπερβατόν. ἡ γὰρ σύνταξις οὕτω· καὶ αἱ μὲν νῆες ἐκ θαλάσσης ἐφώρμουν περὶ τὸν λόφον τὰς Ὄλπας. ὁ γὰρ λόφος Ὄλπαι ἐκαλεῖτο Gqc 2 βίᾳ κατείχοντ ο : ἀντὶ τοῦ ἐκωλύοντο qc 2 αὐτού ς : τοὺς ἀντιταξαμένους. |
| 3 107 3 [5] | ἡσύχαζο ν : ἄπρακτοι ἦσαν. καὶ μεῖζον ... : καὶ φοβηθεὶς ὁ Δημοσθένης, μήποτε κυκλωθῇ τὸ δεξιὸν μέρος τῶν Ἀθηναίων ὑπὸ τοῦ εὐωνύμου τῶν Πελοποννησίων (καὶ γὰρ μεῖζον ἐγένετο τῶν Πελοποννησίων τὸ εὐώνυμον καὶ ὑπερέτεινε), λοχίζει ἐνέδραν qc 2 περιέσχ ε : περισσὸν ἦν. λοχίζε ι : ἐνέδραν καθίζει. λοχμώδ η : δασύν. ψιλού ς : τοξοφόρους. ἐπεὶ δὲ παρεσκεύαστ ο : ἕτοιμα ἦν τὰ τοῦ πολέμου. |
| 3 107 4 [5] | ᾖσαν ἐς χεῖρα ς : συνεπλάκησαν. ἐπεῖχο ν : ἐκράτουν. οὗτοι δὲ ἐν τῷ εὐωνύμῳ μᾶλλο ν : οἱ Μαντινεῖς. κατὰ Μεσσηνίου ς : ἤγουν κατὰ τὸ πρόσωπον τῶν Μεσσηνίων. ἐν χερσὶν ἤδη ὄντε ς : συνεπλάκησαν πολεμοῦντες. |
| 3 108 1 [5] | περιέσχον τῷ κέρ ᾳ : ὑπερέσχον τῷ εὐωνύμῳ κέρατι qc 2 ʃ περιεγένοντο. προσπίπτουσ ι : τοῖς Πελοποννησίοις. τὸ κα τ ’ Εὐρύλοχο ν : οὗ ἦρχεν ὁ Εὐρύλοχος. ἐφοβοῦντ ο : εἰς φυγὴν ἐτράποντο. καὶ οἱ Μεσσήνιοι ὄντες ... : καὶ οἱ Μεσσήνιοι, ὄντες κατὰ τοῦτο τὸ μέρος, τὸ πολὺ τοῦ ἔργου διεπράξαντο, ἢ ἐπὶ πολὺ τοῖς ἐναντίοις ἠκολούθησαν qc 2 ἐπεξῆλθο ν : ἐπεξελθόντες ἔπραξαν. τὸ κα θ ’ ἑαυτού ς : ἤγουν τὸ πρὸς αὑτοὺς ὁρῶν στράτευμα. |
| 3 108 3 [5] | ἐπαναχωροῦντε ς : οἱ Ἀμπρακιῶται. τὸ πλέο ν : τοῦ στρατεύματος αὐτῶν. προσέκειντ ο : ἀντὶ τοῦ ἐπέκειντο. αὐτῶ ν : τῶν Ἀμπρακιωτῶν. προσπίπτοντε ς : τοῖς ἐναντίοις δηλονότι. ἐς ὀψ έ : ἤγουν ἑσπέρας. ʃ σημείωσαι ἐπὶ τῆς ἑσπέρας νῦν μόνον τὸ ὀψέ BGqc 2 παρειληφώ ς : δεξάμενος. |
| 3 109 1 | ἢ καὶ ἀναχωρῶν διασωθήσετα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀπορῶν qc 2 λόγο ν : ἤγουν ἱκετικόν. οὐκ ἐσπείσαντ ο : οὐκ ἔδοσαν ἄδειαν μετὰ σπονδῶν. |
| 3 109 2 [5] | ψιλῶσα ι : μονῶσαι καὶ ψιλοὺς τῶν συμμάχων ποιῆσαι qc 2 ʃ γυμνῶσαι. Λακεδαιμονίους ... : ἐβούλετο διαβαλεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ Πελοποννησίους τοῖς Ἀμπρακιώταις ὡς προδότας καὶ τὸ ἑαυτῶν συμφέρον προτιμήσαντας qc 2 ἐς τοὺς ἐκείν ῃ : ἤγουν ἐν ἐκείνῃ τῇ γῇ. καταπροδόντε ς : τοὺς Ἕλληνας δηλονότι. προυργιαίτερο ν : προτιμότερον. ὥσπερ ὑπῆρχ ε : ὡς ἐκ τῶν παρόντων δυνατὸν ἦν qc 2 ʃ ὡς ἦν αὐτοῖς δυνατόν. |
| 3 109 3 [5] | καὶ τὴν ἀποχώρησιν .. . ἐπεβούλευο ν : καὶ οἷς σπεισάμενος Δημοσθένης Μαντινεῦσι καὶ Μενεδαΐῳ συνεχώρησεν ἀναχωρῆσαι, οὗτοι κρύφα ἐβουλεύοντο ἀναχωρεῖν, ἵνα μήτε οἱ Ἀκαρνᾶνες κωλύσωσιν αὐτούς (οὐ γὰρ ἐσπείσαντο) μήτε οἱ Ἀμπρακιῶται μένειν ἀναγκάσωσι qc 2 προλοχιοῦντα ς : πρὸ τοῦ καταλαβεῖν ἐκείνους. |
| 3 111 1 [5] | ἐπὶ λαχανισμό ν : λαχάνων συνάθροισιν. δῆθε ν : ἰστέον ὅτι τὸ δῆθεν ἐνταῦθα ὡς ἐν προσποιήσει κεῖται· ἀντὶ τοῦ ἐφ’ ἃ προσεποιοῦντο ἐξελθεῖν καὶ ἅμα ἀπιέναι qc 2 προκεχωρηκότε ς : πόρρω γεγονότες. θᾶσσον ἀπεχώρου ν : ταχυτέρῳ δρόμῳ ἐχρῶντο. ὥρμησαν καὶ αὐτο ί : ἀναχωρεῖν δηλονότι. |
| 3 111 2 | καταλαβεῖ ν : φθάσαι. καὶ πάντας . |
| 3 111 3 [15] | .. : τούς τε Πελοποννησίους καὶ Ἀμπρακιώτας, [καὶ] ὁμοίως καὶ τοὺς Πελοποννησίους ἐπεδίωκον q καί τινας αὐτῶν ... : ζητεῖται, πῶς εἷς πολλοὺς στρατηγοὺς ἠκόντισε. τινὲς μὲν οὖν μετέστρεψαν οὕτω· καί τινος αὐτῶν τῶν στρατηγῶν κωλύοντος καὶ φάσκοντος ἐσπεῖσθαι αὐτοῖς ἠκόντισέ τις, τῇ γενικῇ πτώσει τοῦ ἠκόντισε συνταττομένου οἰκείως, ὡς καὶ παρ’ Ὁμήρῳ [Ν 516]· Τοῦ μὲν ἔπειτ’ ἀπιόντος ἀκόντισεν. ἴσως δὲ οὐκ ἀδύνατόν ἐστιν, ἕνα πλείω ἀκόντια ἔχοντα πλείους ἀκοντίσαι τῶν στρατηγῶν. δυνατὸν δὲ τὸ ἠκόντισέ τις καὶ ἐπὶ πλήθους λαμβάνεσθαι, οἷον, καὶ ἄλλος καὶ ἄλλος ἠκόντισεν qc 2 ʃ καί τινας τῶν ἰδίων στρατηγῶν κατηκόντισαν οἱ Ἀκαρνᾶνες, κωλύοντας καὶ φάσκοντας γεγενῆσθαι αὐτοῖς σπονδάς, καὶ ἄδειαν δοθῆναι τῆς ἀναχωρήσεως αὐτοῖς ὑπὸ Δημοσθένους. οὐκ εἶπε δὲ τινές, ἀλλὰ τίς, μιμούμενος Ὅμηρον· κἀκεῖνος γὰρ πολλοὺς ἀκοντίσαντας σημαίνων πρὸς ἑνικὴν πτῶσιν συνέταξεν, ἀκόντισεν εἰπών qc 2 ἔρις καὶ ἄγνοι α : ἀμφισβήτησις καὶ ἄγνοια qc 2 ἐπὶ τῆς ἐσβολῆ ς : ἐπὶ τῆς ἐφόδου τῆς κατὰ τῶν ἐναντίων. |
| 3 112 4 | ἐπίτηδε ς : ἐσκεμμένως. προύταξ ε : προπορεύεσθαι δηλονότι. ἐτράποντό τινε ς : φεύγειν δηλονότι. |
| 3 112 7 | ἅμα τοῦ ἔργου τῇ ξυντυχί ᾳ : κατὰ τύχην τηνικαῦτα ἡνίκα ἡττῶντο qc 2 ʃ τῷ ξυμβεβηκότι τῆς δυσχερείας. προσένευσα ν : † προσέπαυσαν. ἐς Ἄργο ς : τὸ Ἀμφιλοχικόν. |
| 3 113 1 [5] | καὶ αὐτοῖς .. . ἦλθε κῆρυξ ... : ἐσχημάτισε τὸ αἰτήσοντες πρὸς τὸ ἦλθε κήρυξ. δυνάμει δὲ τοιοῦτόν ἐστιν· οἱ εἰς Ἀγραίους καταφυγόντες κήρυκα ἔπεμψαν αἰτήσοντες ἀναίρεσιν νεκρῶν, οὓς ἀπέκτειναν Ἀκαρνᾶνες ὕστερον τῆς πρώτης μάχης. πρώτη μὲν γὰρ μάχη ἐγένετο πρὸς τὸν Εὐρύλοχον καὶ τοὺς Πελοποννησίους, δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῇ φυγῇ πρὸς τοὺς Ἀμπρακιώτας, τρίτη δὲ ἡ πρὸς τοὺς ἐν Ἰδομένῃ. ὁ οὖν κήρυξ τὴν ἀναίρεσιν ᾐτεῖτο τῶν [ἐν] δευτέρᾳ μάχῃ τεθνηκότων, οὐκ εἰδὼς ὅτι τρίτη γέγονε μάχη, ἐν ᾗ πολλοὶ ἀπώλοντο qc 2 ἀλ λ ’ ᾤετο τῶν μετὰ σφῶν εἶνα ι : ἀλλ’ ᾤετο τῶν μετὰ σφῶν ἐν τῇ δευτέρᾳ μάχῃ πεπτωκότων εἶναι τὰ ὅπλα qc 2 καί τις αὐτὸν ἤρετο . |
| 3 113 3 [5] | .. : δύο ἐρωτᾷ, ἓν μέν, τοῦ χάριν θαυμάζει, ἕτερον δέ, πόσους οἴεται τῶν ἰδίων τεθνηκέναι. ὥσπερ δὲ ὁ κήρυξ οὐδὲν ᾔδει περὶ τῆς τρίτης μάχης, οὕτως ὁ ἐρωτῶν οὐκ ἠπίστατο περὶ τῶν ἐν ποίᾳ μάχῃ πεπτωκότων ὁ κήρυξ ἧκεν, ἀλλ’ ἐνόμιζε περὶ τῶν ἐν τῇ τρίτῃ μάχῃ τεθνηκότων ἐληλυθέναι qc 2 ὑπολαβώ ν : ὁ κῆρυξ BF οὔκουν τὰ ὅπλα ταυτὶ φαίνετα ι : λείπει τὸ διακοσίων εἶναι μόνων qc 2 ἐκεῖνο ς : ὁ κῆρυξ BCF ὁ δ ’ ἀπεκρίνατ ο : τὰ ὅπλα εἰσὶν ὑμέτερα δηλονότι. |
| 3 113 4 [5] | ἀλ λ ’ ἡμεῖς γε ... : ὁ κῆρυξ εἶπεν ἀπὸ κοινοῦ BCF καὶ μὲν δὴ ... : ὁ ἐρωτῶν εἶπεν BCF τῆς δὲ θαλάσσης ὀλίγαις ναυσὶν εἰργόμενο ι : οἱ Συρακούσιοι τῆς θαλάσσης ὑπὸ ὀλίγων νεῶν εἰργόμενοι, τῶν Ἀττικῶν δηλονότι qc 2 μελέτην . |
| 3 115 4 | .. : ἐν τῷ μελετᾶν καὶ ἀσκεῖσθαι τὸ ναυτικὸν διατρίβειν qc 2 ῥύα ξ : περὶ τῆς ἐν Σικελίᾳ Αἴτνης BFc 2 ξυνέγραψ ε : τῶν εἰς ιγʹ τέλος τῆς εʹ καὶ ἀρχὴ τῆς ϛʹ AB ʃ χρεὼν Διὸς Κόρινθον ἐνταυθοῖ γράφειν e 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους . |
| 4 1 1 [5] | .. : ἐκ τῆς τετάρτης φύρμα τοῦ βιβλογράφου e 2 περὶ σίτου ἐκβολή ν : σίτου ἐκβολὴν τὴν τῶν σταχύων ἐκ τῶν καλύκων γένεσίν φησι. ἐπιφέρει γὰρ (c. 2) „ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τοῦ ἦροσ“· ἦρος δὲ σταχύες ἐκφύονται rc 2 ʃ ἤγουν, ὅτε ὁ στάχυς δημιουργεῖται καὶ ἤδη προβάλλεται, ἔχων τὸν κόκκον τοῦ σίτου διατετυπωμένον, οὔπω δὲ εἰς ἀκμὴν προαχθέντα. αὐτῶ ν : ἤγουν τῶν Μεσσηνίων. προσβολή ν : ἀντὶ τοῦ προσόρμισιν καὶ ἔφοδον τῆς Σικελίας ἢ πρὸς τὴν Σικελίαν rc 2 ʃ ἤγουν τόπον ἐπικαιρότατον, ἀφ’ οὗ ἔστιν ἐξορμᾶν κατὰ τῆς Σικελίας. |
| 4 1 2 [5] | τὸ χωρίο ν : ἤγουν τὴν Μεσσήνην. ἐξ αὐτοῦ ὁρμώμενο ι : ἤγουν ὡς ὁρμητηρίῳ χρώμενοι. σφίσ ι : τοῖς Συρακουσίοις. βουλόμενοι ... : θέλοντες οἱ Λοκροὶ ἀμφοτέρωθεν καταπολεμεῖν. ἀμφοτέρωθεν δὲ λέγει, ἔκ τε γῆς τῆς ἑαυτῶν, τῆς Λοκρίδος, καὶ ἐκ θαλάσσης rc 2 ἵνα μὴ ἐπιβοηθῶσ ι : οἱ Ῥηγῖνοι δηλονότι. |
| 4 1 3 | ᾗ καὶ μᾶλλον ἐπετίθεντ ο : οἱ Λοκροὶ τοῖς Ῥηγίνοις, διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, ὅτι ἐστασίαζον. δῃώσαντες δ έ : τὴν γῆν τῶν Ῥηγίνων. ἐντεῦθε ν : ἀπὸ τῆς Μεσσήνης rc 2 ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνου ς : ἤγουν κατὰ τὸν αὐτὸν ἐαρινὸν χρόνον. |
| 4 2 3 [5] | τούτοι ς : τοῖς στρατηγοῖς. καὶ Κερκυραίων ἅμ α : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος Cr παραπλέοντα ς : τὸ ἑξῆς ἦν, παραπλέουσιν· ἀλλὰ μεταβάσει ἐχρήσατο ἀπὸ δοτικῆς ἐπὶ αἰτιατικήν rc 2 τιμωρο ί : οἱ Πελοποννήσιοι δηλονότι ABCr ὄντι ἰδιώτ ῃ : ἤγουν ἔξω ὄντι ἀρχῆς. |
| 4 3 1 | ἐγένοντο πλέοντε ς : ἤγουν παρεγένοντο οἱ Ἀθηναῖοι. ἀντιλεγόντων δ έ : τῶν στρατηγῶν δηλονότι. κατὰ τύχη ν : κατά τι συμβεβηκὸς τυχηρόν. τὸ χωρίο ν : τὸ περίμετρον τῆς Πύλου. |
| 4 3 2 | ἐπὶ τοῦτ ο : ἤγουν ἕνεκα τοῦ τειχισθῆναι. δαπανᾶ ν : εἰς δαπάνας ἐμβαλεῖν Grc 2 διάφορο ν : ἐπιτήδειον rc 2 ʃ κρεῖττον. |
| 4 3 3 [10] | καὶ τοὺς Μεσσηνίους οἰκείους ὄντα ς : ἔνιοι ἤκουσαν καὶ Μεσσηνίους οἰκείους ὄντας αὐτῷ τῷ Δημοσθένει· ἄμεινον δέ, αὐτῷ τῷ χωρίῳ. οἱ γὰρ μετὰ τοῦ Δημοσθένους ἐληλυθότες ἐκ Ναυπάκτου Μεσσήνιοι, συγγενεῖς ὄντες τοῖς περὶ τὴν Πύλον οἰκοῦσι Μεσσηνίοις καὶ ὁμόφωνοι τοῖς Λακεδαιμονίοις τυγχάνοντες, ἔμελλον ὁρμώμενοι ἐκ τῆς Πύλου πλεῖστα βλάπτειν τὴν Λακωνικήν, οὐ διαγιγνωσκόμενοι διὰ τὴν ὁμοφωνίαν, εἴτε πολέμιοί εἰσιν εἴτε οἰκεῖοι rc 2 κοινώσα ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ ἔπειθεν rc 2 ἐγχειρήσαντε ς : χεῖρας ἐνθέντες τῇ πράξει. |
| 4 4 2 [10] | λιθουργ ά : λαξευτήρια. λογάδην δὲ φέροντες λίθου ς : ἐπιλέκτως. ἤγουν ἐκλελεγμένους λίθους. ʃ οἱ μὲν τοὺς ἐπιτυχόντας ἤκουσαν· ἄμεινον δὲ τοὺς ἐπιλέκτους, ὡς καὶ ἄνδρας λογάδας. τειχοποιοῦντες γὰρ χωρὶς σιδηρίων οὐκ ἔμελλον τοὺς τυχόντας συνθήσειν λίθους, ὥστε ἀσθενὲς ἐργάσασθαι τὸ τεῖχος, ἀλλ’ ἐπελέγοντο ὁμοίους τοῖς εἰργασμένοις, τουτέστι, τετραπέδους rc 2 ὡς ἕκαστόν τι ξυμβαίνο ι : ἔνιοι ἀντὶ τοῦ παραπίπτοι καὶ παρατυγχάνοι· ἄμεινον δέ, ὡς ἕκαστα ἔμελλε συναρμόσεσθαι καὶ συμφωνήσειν πρὸς ἀλλήλους rc 2 ἐπὶ τοῦ νώτο υ : τῶν καθ’ ὑπερβολὴν ἐναργῶς εἰρημένων τοῦτό ἐστιν rc 2 τὰ ἐπιμαχώτατ α : τὰ ἐνεπιχείρητα τοῖς πολεμίοις rc 2 οἱ δ έ : οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 4 5 1 | οὐχ ὑπομενοῦντας σφᾶ ς : ἐνήλλακται, ἀντὶ τοῦ οὐχ ὑπομενούντων rc 2 ὡς ἐπύθοντο τῆς Πύλο υ : λείπει ἡ περί. |
| 4 6 1 [5] | τὸ περὶ τὴν Πύλο ν : πάθος δηλονότι. πρῲ ἐσβαλόντε ς : πρὸ τοῦ δέοντος καιροῦ Grc 2 ἐσπάνιζον τῆς τροφῆς τοῖς πολλοῖ ς : τουτέστιν οἱ πολλοὶ αὐτῶ οὐχ ἱκανὴν εἶχον τροφήν Grc 2 ʃ εἶχον σπάνιν τροφῆς. τὴν καθεστηκυῖαν ὥρα ν : τὴν ἐνεστῶσαν. βραχυτάτη ν : ἐν ὀλίγαις ἡμέραις. |
| 4 7 1 | καὶ τῶν ἐκείνῃ ξυμμάχων πλῆθο ς : καὶ πολλοὺς τῶν ἐκεῖ ξυμμάχων rc 2 τῶν δὲ ἄλλων Λακεδαιμονίω ν : αὐτῶν τῶν τὴν πόλιν οἰκούντων rc 2 τοῦ χωρίο υ : τῆς Πύλου. |
| 4 8 4 | καὶ αἱ μὲν νῆε ς : αἱ δύο. ὅπως μὴ ᾖ : ὅπως μὴ δυνατὸν γένηται. |
| 4 8 6 [5] | ἡ γὰρ νῆσος ἡ Σφακτηρία ... : πρὸ τοῦ λιμένος τῆς Πύλου πρόκειται νῆσος Σφακτηρία ἐγγύς, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὴν ἐπικειμένην λέγει. δύο δὲ διὰ τὴν νῆσον γίνεται στόματα τοῦ λιμένος, ἃ διέσπλους ὠνόμασεν. ὧν στομάτων τὸ μὲν ἐγγὺς αὐτῆς τῆς Πύλου στενόν ἐστιν, ὥστε μόλις δύο τριήρεις ἅμα διαπλεῖν, τὸ δ’ ἕτερον πλατύτερον, ὥστε ὀκτὼ δύνασθαι τριήρεις ἅμα διαπλεῖν rc 2 καὶ ἐγγὺς ἐπικειμέν η : τῆς Πύλου παρακειμένη. βύζη ν : ἀθρόως ABCr ʃ οἷον βύσαντες ταῖς ναυσὶ τὸν εἴσπλουν rc 2 ʃ οἱ μὲν ἀβύζην, οἱ δὲ βύζην, ὃ καὶ κάλλιον εἶναι δοκεῖ. |
| 4 8 7 [10] | οἱονεὶ βύσαντες ἤγουν διόλου κλείσαντες ταῖς ναυσίν G ʃ ἔστι ῥῆμα βύω τὸ ἀσφαλίζω καὶ βύω ** τὸ φράττω. κλῄσει ν : κλῇθρον, κατεκλῄσθησαν Ἀττικῷ τρόπῳ. Τζέτζου φρονῶν πᾶς τοῖς λόγοις πεπεισμένος δίφθογγον οὐ γράψειας, ἀλλ’ ἦτα μόνον· τοὺς βουβάλους δ’ ἔασον δυσμαθεστάτους ἁπανταχοῦ δίφθογγα ταυταῒ γράφειν, οἳ τὸ σκότος φῶς ὡς τὸ φῶς φασὶ σκότος, Κίρκης τραφέντες χοιρεῶσι τῆς νέας e 2 μὴ ἐξ αὐτῆ ς : ὁρμώμενοι οἱ Ἀθηναῖοι rc 2 ἀπόβασιν οὐκ ἔχουσα ν : λείπει τὸ οὔτε εἰς τὴν νῆσον οὔτε εἰς τὴν ἤπειρον rc 2 τὰ γὰρ αὐτῆς τῆς Πύλου . |
| 4 8 8 [5] | .. : τὰ γὰρ αὐτῆς τῆς Πύλου ἔξω, τὰ ἀλίμενα, τουτέστι, τὰ ἔξω τοῦ εἴσπλου, οὐ παρέξειν προσόρμισιν τοῖς Ἀθηναίοις rc 2 καὶ δ ι ’ ὀλίγη ς : οὐκ ἐκ παρασκευῆς τῆς Πύλου καταληφθείσης ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων, ὥστε ἔχειν ἐν τῷ τείχει τὰ πρὸς πολιορκίαν ἐπιτήδεια. ἔνιοι δὲ μετὰ ὀλίγης παρασκευῆς rc 2 καὶ διεβίβαζο ν : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος rc 2 λόχω ν : λόχοι Λακεδαιμονίων πέντε, Αἰδώλιος, Σίνις, Σαρῖνας, Πλόας, Μεσοάτης rc 2 προσβάλλει ν : τῇ Πύλῳ δηλονότι. |
| 4 9 1 [15] | ναυσί τε ἅμα καὶ πεζ ῷ : ἤγουν ἀπό τε τῆς νήσου καὶ ἀπὸ τῆς ξηρᾶς. παρεσκευάζετ ο : πολεμικῶς ἡτοιμάζετο. αἵπερ ἦσαν αὐτῷ ... : ἃς εἶχε λοιπάς, ἀνασπάσας ὑπὸ τὸ τείχισμα προσεσταύρωσε, τουτέστι νεωλκήσας ὀρθὰς πρὸ τοῦ τείχους προσέφραξεν. ἔνιοι δέ, ὅτι ξύλοις ὀρθοῖς προσωχύρωσεν αὐτάς rc 2 ἀνασπάσα ς : ἀπὸ τῶν ἀγκυρῶν δηλονότι. προσεσταύρωσε ν : ὀρθὰς ἔστησεν. ἀσπίσι τε φαύλαις καὶ οἰσυΐναις ταῖς πολλαῖ ς : οἰσυΐναι, ἀσπίδες ἀπὸ οἰσύας κατεσκευασμέναι· οἰσύα γὰρ φυτὸν ἱμαντῶδες, ἐξ οὗ αἱ ἀσπίδες πλέκονται Patm. ʃ ταῖς ἐπιτυχούσαις καὶ εὐτελέσιν rc 2 οὐ γὰρ ἦν ὅπλ α : οὐ γὰρ δυνατὸν ἦν ὅπλα, καὶ τὰ ἑξῆς. ἐκ λῃστρικῆ ς : ἁλούσης τριακοντόρου λῃστρικῆς καὶ κέλητος ὑπὸ Ἀθηναίων, τὰ ὅπλα τῶν λῃστῶν ἔλαβον οἱ παρόντες τῷ Δημοσθένει Μεσσήνιοι. ἔστιν οὖν ὑπερβατόν· ἐκ λῃστρικῆς τριακοντόρου καὶ κέλητος ἔλαβον οἳ ἔτυχον παραγενόμενοι τῶν Μεσσηνίων. ἔστι δὲ τριακόντορος μὲν ἡ ὑπὸ τριάκοντα ἐρεσσομένη, κέλης δὲ μικρὸν καὶ στενὸν πλοῖον rc 2 ἀμύνασθαι τὸν πεζό ν , ἢν προσβάλ ῃ : ἤγουν ἀποδιώκειν τὸν ἀπὸ τῆς ξηρᾶς στρατόν, ἢν προσβάλῃ τῷ τείχει. |
| 4 9 2 [5] | αὐτὸς δὲ ἀπολεξάμενος ἐκ πάντω ν : ἀποκόψας ἐκ τῶν προσόντων τῷ τείχει. χαλεπ ά : δύσβατα. τοῦ τείχους ταύτῃ ... : τὴν κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἀσθένειαν τοῦ τείχους ἀφορμὴν παρέξειν τοῖς Λακεδαιμονίοις ὥστε ἐπ’ αὐτὸ ὁρμῆσαι. περιττὸν δὲ τὸ προθυμηθήσεσθαι· ἤρκει γὰρ τὸ ἐπισπάσαθαι. ἔνιοι δέ, ἐφελκύσεσθαι αὐτοὺς ἡγεῖτο εἰς προθυμίαν ἐκεῖνο τὸ μέρος rc 2 αὐτο ί : οἱ περὶ τὸν Δημοσθένην. |
| 4 9 3 [5] | ἐλπίζοντές ποτε ... : οἱ Ἀθηναῖοι οὐκ ἰσχυρῶς τὸ πρὸς θάλασσαν ἐτείχισαν τῆς Πύλου οὐχ ἡγούμενοι ἐντεῦθεν ἐπιθήσεσθαι τοὺς ἐναντίους, ἅτε δὴ θαλαττοκρατούντων τῶν Ἀθηναίων rc 2 βιαζομένοι ς : βιαίως ποιοῦσιν. ἁλώσιμον τὸ χωρίον γίγνεσθα ι : ἐλπὶς ἦν δηλονότι. χωρίσα ς : τοὺς ὁπλίτας δηλονότι. |
| 4 10 1 [15] | ἄνδρες ... : δημηγορία Δημοσθένους ABCFGe 2 ʃ πρώτη ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν συγγραφῶν c 2 ʃ τὸ προοίμιον ἐκ προσοχῆς· εἴρηται δὲ τῷ δυνατῷ μόνῳ ABCGr οἱ ξυναράμενο ι : οἱ συνεφαψάμενοι. τοῦδε τοῦ κινδύνο υ : τὸ μὲν τοῦδε τοῦ κινδύνου ἀντὶ τοῦ τόνδε τὸν κίνδυνον. ἡ δὲ διάνοια, μηδεὶς ἐν τοιούτῳ κινδύνῳ γενόμενος ὀξεῖ τε καὶ ἀναγκαίῳ συνετὸς βουλέσθω δοκεῖν εἶναι καὶ ἐξαριθμείτω τὰ περιεστηκότα δεινά, ἀλλὰ τοῖς ἐναντίοις θαρσαλέως ἀντιταττέσθω, καταφρονήσας τοῦ περιεστηκότος κινδύνου· μᾶλλον γὰρ ὁ τοιοῦτος κρατήσει τῶν πολεμίων rc 2 ἐν τῇ τοιᾷδε ἀνάγκ ῃ : ἐν τῇ παρεστώσῃ. ὅσα γὰρ ἐς ἀνάγκην ἀφῖκτα ι : τοῦτο ἐξηγητικόν ἐστι τοῦ προτέρου· οἱ γὰρ ἀναγκαίως περιεστῶτες κίνδυνοι οὐ διαλογισμοῦ χρῄζουσιν ἀκριβοῦς, ἀλλὰ τοῦ διακινδυνεύειν ἀόκνως καὶ ἀμελλήτως· τὸ δὲ ἥκιστα οὐκ ἐπὶ τοῦ ἧττον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως κεῖται rc 2 ἐς ἀνάγκην ἀφῖκτα ι : ἤγουν ἀναγκαῖά εἰσι καὶ βίαια. τάδ ε : τὰ περιεστῶτα. ἐνδεχόμεν α : τὸ ἐνδέχεται ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἁπλῶς δέχεται. ἐγὼ δὲ καὶ . |
| 4 10 2 [10] | .. : σημείωσαι τὸ δυνατόν ABCr πρὸς ἡμῶν ὄντ α : πρὸς ἡμῶν καὶ ἡμῖν σύμμαχα καὶ ὠφέλιμα ὄντα c 2 ʃ σύμμαχα ὑπάρχοντα ἡμῖν rc 2 αὐτῶ ν : τῶν ἐναντίων δηλονότι. τὰ ὑπάρχοντα ἡμῖν κρείσσ ω : τὰ παρόντα ἡμῖν πλεονεκτήματα rc 2 ἡμέτερο ν : πρὸς ἡμῶν καὶ ἡμῖν σύμμαχον καὶ ὠφέλιμον ὄν r ʃ εἰς ἡμετέραν βοήθειαν. ὑποχωρήσασι δὲ ... : ὑποχωρησάντων δέ, καίπερ δυσέμβατον ὄν, εὐεπίβατον γενήσεται τοῖς Λακεδαιμονίοις rc 2 χαλεπό ν : εἰς ἐπίβασιν δηλονότι. εὔπορο ν : εὐεπίβατον. καὶ τὸν πόλεμον δεινότερον ἕξομε ν : ἡ διάνοια τοιαύτη· οἱ πολέμιοι, φησίν, ὑποχωρησάντων ἡμῶν, ἀποβάντες τῶν νεῶν καὶ ἐπελθόντες τῷ τείχει χαλεπώτεροι ἡμῖν ἔσονται. εἰδότες γὰρ ὅτι, ἐὰν μὴ κρατήσωσι, οὐ ῥᾳδίως ἀποχωρῆσαι δυνήσονται ὀπίσω διὰ τὴν χαλεπότητα τοῦ χωρίου, μετὰ ἀπονοίας ἡμῖν μαχοῦνται, ἢ ἀπολέσθαι ζητοῦντες ἢ κρατῆσαι τοῦ χωρίου. ῥᾶστον γάρ, φησίν, ἐστὶν ἔτι αὐτοὺς ὄντας ἐπὶ τῶν νεῶν ἀμύνασθαι rc 2 ἀποβάντες δὲ ... : ἐκβάντες δέ, φησί, τῶν νεῶν ἴσοι γίνονται ἡμῖν. κατασκευάζει δὲ διὰ τούτου, ὅτι οὐδ’ ὅλως δεῖ αὐτοῖς συγχωρῆσαι κατελθεῖν εἰς τὴν γῆν rc 2 ἐν τῷ ἴσῳ ἤδ η : ἀπὸ κοινοῦ ἡμῖν ἔσονται εἰς τὸν πόλεμον διὰ τὸ ἀπορεῖν, ποῦ χρὴ προσορμισθῆναι μετὰ ἀσφαλείας διὰ τὸ δυσέμβατον rc 2 φοβεῖσθα ι : λείπει τὸ ἡμᾶς rc 2 καὶ οὐκ ἐν γῇ στρατός ἐστι ν : καὶ μείζων μέν ἐστιν ὁ στρατὸς αὐτῶν, ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ γῆς ὁρμώμενος οὐδὲ ἐν γῇ παραταττόμενος, ὅπου πλεονεκτοῦσι Λακεδαιμόνιοι, ἀλλ’ ἐν θαλάσσῃ, ὅπου πολλὰ γίνεται ἀπροσδόκητα καὶ ἀπὸ τοῦ κλυδωνίου καὶ ἀπὸ τῶν ἀνέμων καὶ ἐξ ἄλλων πολλῶν rc 2 αἷς πολλὰ τὰ καίρι α : αἷστισι [ναυσὶ] πολλῶν ἡ χρεία τῶν ἐπιτηδείων, οἷον εἰπεῖν, ἀνέμου καὶ χωρίων φιλανθρώπων καὶ εἰρεσίας εὐκαίρου, ἵνα δυνηθῶσιν ἀντιταχθῆναι τοῖς ἐν τῇ γῇ rc 2 δε ῖ : ἀντὶ τοῦ εἴωθεν ABrc 2 ὥστε τὰς τούτων ἀπορίας . |
| 4 10 5 [5] | .. : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἐπειδὴ πλείονες ἡμῶν εἰσιν, ἡμεῖς δὲ ἐλάχιστοι, ὥσπερ ἐξισοῖ τὸ πλῆθος πρὸς τὸ ἡμέτερον τὸ πολὺ τῆς ἀπορίας, ἣν ἔχουσι rc 2 ἀντιπάλου ς : ἴσας G τῷ ἡμετέρῳ πλήθε ι : ἔξεστι λέγειν τὸ πλῆθος καὶ ἐπὶ ὀλίγων. Ὅμηρος [Ρ 330]· πλήθει τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας ABrc 2 Ἀθηναίους ὄντα ς : ὥσπερ διὰ τῆς προσηγορίας ἐνέφηνεν αὐτῶν τὸ ἀξίωμα τῆς κατὰ θάλασσαν ἐπιστήμης rc 2 ἐ π ’ ἄλλους ἀπόβασιν ... : τὴν ἀπόβασιν τὴν κατ’ ἄλλων εἰδότας, ὅτι, ἐάν τις καρτερήσας προσδέχηται καὶ μὴ φύγῃ καταπλαγεὶς τῷ φόβῳ τοῦ ῥοθίου καὶ τῷ φόβῳ τῆς δεινότητος τοῦ κατάπλου, πάντα κατορθοῖ. ῥόθιον δέ ἐστιν ὁ ἦχος ὁ ἀπὸ τῆς εἰρεσίας rc 2 ὅτ ι , εἴ τις ὑπομένοι ... : διὰ μέσου· οὐ γάρ, φησί, βιάσονται οἱ Πελοποννήσιοι· ἐπίστασθε γάρ, ἔμπειροι ὄντες ναυτικῆς ἀποβάσεως, ὅτι, εἴ τις ὑπομένοι ἐν θαλάσσῃ καὶ μὴ ὑποχωροίη τοῖς ἐν γῇ μὴ προβῆναι δυνάμενος, 〈οὐκ ἄν ποτε βιάζοιτο〉 e 2 τὴν ῥαχία ν : ῥαχία ἐστὶ πετρώδης τόπος, περὶ ὃν περιρρήγνυται ἡ θάλασσα, καὶ ὁ κλύδων καὶ ἡ τῆς θαλάσσης ὁρμή· ὅθεν καὶ τὸ ὀστῶδες τὸ νώτιον ῥάχις καλεῖται, ὡς ἀπὸ τῆς ῥαχίας τῆς πέτρας rc 2 ἐτάξαντ ο : ἀντὶ τοῦ παρετάξαντο, ἢ ἐτάχθησαν καὶ ηὐτρεπίσθησαν rc 2 ταῖς ναυσία ν : οὐ λέγει ταῖς τῶν πολεμίων, ἀλλὰ ταῖς ἑαυτῶν rc 2 ᾗπερ ὁ Δημοσθένης προσεδέχετ ο : κατὰ τὸ μέρος τὸ νεῦον ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου καὶ προσεδόκα ὁ Δημοσθένης rc 2 διότι οὐκ ἦν πλείοσι προσσχεῖ ν : ἐπειδὴ οὐ δυνατὸν ἦν πλείοσι προσορμίσασθαι, διὰ τὸ πετρῶδες, διὰ τοῦτο ὀλίγαις ὥρμισαν ναυσὶ καὶ κατὰ διαδοχήν, ἢ τὰς ναῦς ἀναπαύοντες ἢ αὐτοὶ ἀναπαυόμενοι rc 2 παρακελευσμ ῷ : παρακινήσει. |
| 4 11 3 | ὠσάμενο ι : τοὺς ἐναντίους δηλονότι. πάντων δὲ φανερώτατος . |
| 4 11 4 [10] | .. : σπουδαιότατος καὶ ἐπίδηλος ὑπὲρ πάντας ὁ Βρασίδας ἐγένετο ἐν ἐκείνῳ τῷ ἔργῳ εἰς προθυμίαν· καὶ ὁρῶν τοὺς τριηράρχους ὀκνοῦντας διὰ τὸ χαλεπὸν τοῦ χωρίου, περὶ τῶν νεῶν φυλασσομένους, ὅπως μὴ συντρίψωσιν αὐτάς rc 2 σχεῖ ν : προ〈σ〉σχεῖν. τῶν νεῶ ν : ἤγουν τινὰς τῶν νεῶν. βιαζομένου ς : σὺν βίᾳ ποιοῦντας. ἀντὶ μεγάλων εὐεργεσιῶ ν : ἐνταῦθα λέγει τιμῶν, ὧν μέλλουσιν ὕστερον εὐεργετηθῆναι αὐτοὶ οἱ σύμμαχοι καὶ τιμηθῆναι· ἢ εὐεργεσιῶν, ὧν αὐτοὺς εὐεργέτησαν ἤδη οἱ Λακεδαιμόνιοι rc 2 ὀκείλαντα ς : προσπελάσαντας καὶ προσεγγίσαντας καὶ προστρίψαντας rc 2 ἐπέσπερχ ε : ἐπεσπούδαζεν rc 2 ʃ ἐπισπέρχει ν : παροξύνειν, ἐπικελεύειν Patm. |
| 4 12 1 [15] | ὀκεῖλαι τὴν ναῦ ν : προσοκεῖλαι, ἐλλιμενίσαι. τὴν ἀποβάθρα ν : ἡ ἀπὸ τῆς νεὼς ἐπὶ τὴν γῆν ἔξοδος ἀποβάθρα καλεῖται rc 2 καὶ πεσόντος αὐτοῦ ἐς τὴν παρεξειρεσία ν : παρεξειρεσία ὁ ἔξω τῆς εἰρεσίας τόπος, ὁ πρὸς τὴν πρώραν, καθ’ ὃν οὐκέτι κώπας ἔχει τὸ πλοῖον οὐδὲ ἐρέττεται Patm. ʃ σημείωσαι τὴν παρεξειρεσίαν AB ʃ παρεξειρεσία ἐστὶν ὁ ἔξω τῆς εἰρεσίας τῆς νεὼς τόπος, καθ’ ὃ μέρος οὐκέτι κώπαις κέχρηνται. ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἀκρότατον τῆς πρύμνης καὶ τῆς πρώρας rc 2 ʃ παρεξειρεσίαν λέγει τὸ ἄκρον τῆς νηὸς τὸ ἔξωθεν τῶν ἑδωλίων καὶ τῶν καθεδρῶν, ἐφ’ αἷς καθέζονται οἱ ἐρέσσοντες. πρὸς τὸ τροπαῖον ἐχρήσαντ ο : ἀντὶ τοῦ τροπαίῳ ἐχρήσαντο αὐτῇ, ἢ πρὸς τῷ τροπαίῳ· καὶ αὐτὴν ἔστησαν πλείονος ἕνεκα κόσμου καὶ δόξης rc 2 τῆς προσβολῆ ς : ἀντὶ τοῦ τῆς μάχης rc 2 οἱ δ ’ ἄλλο ι : Λακεδαιμόνιοι δηλονότι. |
| 4 12 2 [5] | καὶ τῶν Ἀθηναίων μενόντω ν : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἀμυνομένων πρὸ τοῦ φρουρίου, ὃ ἐποίησαν, καὶ μὴ ἐώντων μηδένα τῶν Λακεδαιμονίων ἀποβῆναι ἀπὸ τῶν νεῶν ἐς τὴν γῆν· τὸ δέ, καὶ οὐδὲν ὑποχωρούντων, ἀντὶ τοῦ κατ’ οὐδὲν ὑποχωρούντων rc 2 ἐς τοῦτό τε περιέστη ἡ τύχη . |
| 4 12 3 [10] | .. : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἐς τοῦτο περιεστράφη ἡ τύχη Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις, ὥστε Ἀθηναίους μὲν ἐκ τῆς Λακωνικῆς ἀντιτάττεσθαι Λακεδαιμονίοις, Λακεδαιμονίους δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν ἑαυτῶν ζητεῖν ἐκ νεῶν ἀποβαίνειν καὶ τούτου κωλύεσθαι. κατὰ πολὺ γὰρ ἐν τοῖς χρόνοις ἐκείνοις ἔρρεπε τὰ τῆς δόξης, τοῖς μὲν Λακεδαιμονίοις, εἰς τὰ πεζὰ μεγίστοις οὖσιν ἀεί, νῦν δοκεῖν ἐν τῇ ναυμαχίᾳ κρατίστοις εἶναι, τοῖς δὲ Ἀθηναίοις, εἰς τὰ ναυτικὰ τεχνίταις οὖσιν ἀεί, νῦν δοκεῖν ἀρίστοις εἶναι τὰ πεζά rc 2 ἐπὶ ξύλα ἐς μηχανά ς : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ ξύλα ἐπιτήδεια πρὸς μηχανάς, ποιηθησομένας πρὸς καθαίρεσιν τειχῶν. |
| 4 13 1 | ἡ δὲ Ἀσίνη πόλις ἐστὶ Λακωνική rc 2 τήν τε νῆσο ν : τὴν Σφακτηρίαν. |
| 4 13 3 [5] | τὰς ναῦ ς : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι. ἢν μὲν ἀντεκπλεῖν ἐθέλωσι σφίσι ν : τὸ σχῆμα ἀνανταπόδοτον. Ὅμηρος [Α 135]· Ἀλλ’ εἰ μὲν δώσουσι γέρας Brc 2 οἱ μέ ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 4 14 1 | γνόντε ς : τὴν βουλὴν ἐκείνων δηλονότι. κα θ ’ ἑκάτερον τὸν ἔσπλου ν : ἤγουν τόν τε στενὸν καὶ τὸν πλατύν. καὶ ἐν τούτῳ κεκωλῦσθαι . |
| 4 14 2 | .. : ἐν τούτῳ ἐδόκει κεκωλῦσθαι ἕκαστος τὰ πράγματα, ἐν ᾧ ἕκαστοι μὴ εὑρέθησαν rc 2 ἀντηλλαγμένο ς : μετηλλαγμένος c 2 ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἐπεξελθεῖ ν : πλέον ἐργάσασθαι. |
| 4 14 5 [5] | οἱ μέ ν : οἱ Ἀθηναῖοι G ἐν φυλακῇ εἶχο ν : τὴν νῆσον δηλονότι. οἱ δ ’ ἐν τῇ ἠπείρῳ Πελοποννήσιοι ... : ἤγουν οἵ τε ἐκ τῆς Πελοποννήσου καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἄλλων ξυμμάχων αὐτοῖς προσελθόντες νῦν Grc 2 τὰ τέλ η : τοὺς ἄρχοντας τῶν Σπαρτιατῶν Grc 2 πρὸς τὸ χρῆμ α : πρὸς τὸ χρήσιμον καὶ τὸ κατεπεῖγον. |
| 4 15 1 [5] | δύο γάρ εἰσι λέξεις, τὸ παραχρῆμα καὶ τὸ 〈πρὸσ〉 χρῆμα. ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα γραφὴ δίχα τοῦ ρ, πρόσχημα, ἵνα νοήσωμεν ὅ τι ἂν αὐτοῖς ἁρμόττον φαίνηται Grc 2 ὑπὸ πλήθου ς : τῶν Ἀθηναίων δηλυνότι r τὰ περὶ Πύλο ν : ἤγουν κατὰ τὰ περὶ Πύλον μόνα G ʃ καλῶς ἡ προσθήκη· ἵνα δηλώσῃ ὅτι οὐ περὶ πάντων τῶν πραγμάτων οὐδὲ παντὸς τοῦ πολέμου, ἀλλὰ περὶ μόνων τῶν κατὰ Πύλον rc 2 ʃ ἵνα νοήσωμεν, εἰς τὰ κατὰ Πύλον μόνα rc 2 σπονδα ί : σημείωσαι ἐνταῦθα αἱ σπονδαί ABF ἐπιφέρει ν : ἀντὶ τοῦ προσφέρειν καὶ ἄγειν. |
| 4 16 1 | μήτε κατὰ γῆν ... : μήτε τοῖς ἐν τῇ Πύλῳ μήτε τοῖς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ rc 2 αὐτού ς : ἤγουν τοὺς πρέσβεις τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 4 16 2 [5] | ἀποδοῦναι Ἀθηναίους ὁμοίας ... : ἤγουν ἀκαταλύτους ἀποδοῦναι τοῖς Λακεδαιμονίοις. ἔπεμψαν ἡμᾶς Λακεδαιμόνιο ι : πρεσβεία Λακεδαιμονίων πρὸς Ἀθηναίους ABCF ʃ τὸ προοίμιον ἐκ προσοχῆς καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος· τέμνεται δὲ πολλῷ τῷ συμφέροντι ABFc 2 ʃ ἡ δημηγορία αὕτη γενικῶς τῷ συμφέροντι κεφαλαίῳ τέμνεται· παραμιγνύμενον δὲ ἔστιν ὅτε ἔχει καὶ τὸ δυνατόν Grc 3 ʃ δμημγορία Λακεδαιμονίων e 2 ʃ ἡ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν συγγραφῶν δευτέρα τῇ τάξει αὕτη. |
| 4 17 1 [10] | αὐτῶν τῶν Λακεδαιμονίων πρὸς Ἀθηναίους πρώτη ἐστίν c 3 ὅτι ἂν ὑμῖν τε ὠφέλιμον ... : καὶ ὃ ἂν ὑμῖν ὠφέλιμον ἐσόμενον ἐπιδείξωμεν καὶ ὁμοῦ ἡμῖν εὐπρεπὲς ἐν τῇ παρούσῃ συμφορᾷ rc 2 οἴσει ν : συμπέρασμα BFc 2 τοὺς δὲ λόγους μακροτέρου ς : περιττὸν τὸ μακροτέρους· ἤρκει γὰρ εἰπεῖν, τοὺς δὲ λόγους οὐ παρὰ τὸ εἰωθὸς μηκυνοῦμεν rc 2 διδάσκοντάς τι . |
| 4 17 2 [5] | .. : ὑπερβατόν· διδάσκοντας λόγοις τὸ δέον, τῶν προύργου τι πράσσειν. ἵνα ᾖ τοιοῦτον, πείθοντας λόγῳ δεόντως διαπράττεσθαι τὰ προσήκοντα. παραίτησιν δὲ ἡ λέξις περιέχει τῆς ἐσομένης μακρολογίας, οὐκ ὄντος Λακωνικοῦ τοῦ μακρολογεῖν rc 2 τῶν προύργο υ : τῶν σπουδαίων. λάβετε δὲ αὐτοὺς . |
| 4 17 3 [5] | .. : ἀκούσατε δὲ τῶν λόγων μήτε δυσμενῶς, ὡς πολεμίων ἀκούοντες, μήτε ἀσυνέτως· ἀλλ’ οἷα δὴ συνετοί, ὑμομνήσεως μόνης ἕνεκεν αὐτοὺς νομίσατε λέγεσθαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς ἕκαστα rc 2 μὴ πολεμίω ς : ἤγουν μὴ διαθέσει πολεμικῇ. καλῶς θέσθα ι : ἐπαινετῶς διοικῆσαι Fc 2 μὴ παθεῖ ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔξεστι. |
| 4 17 4 [5] | τὸ δὲ ἀγαθόν τι λαμβάνοντες ἐπὶ τοῦ εὐπραγοῦντες κεῖται rc 2 αἰεὶ γὰρ τοῦ πλέονος ἐλπίδι ὀρέγοντα ι : αἰεὶ γὰρ ὀρέγονται τοῦ πλείονος, ἐλπίζοντες αὐτοῦ τεύξεσθαι. προσυπακοῦσαι δὲ δεῖ ἔξωθεν τό, καὶ διὰ τοῦτο ἐκπίπτουσι τῆς εὐτυχίας rc 2 τὰ παρόντα .. . εὐτυχῆσα ι : ἤγουν μετὰ εὐτυχίας λαβεῖν τὰ παρόντα. οἷς δὲ πλεῖσται μεταβολαὶ . |
| 4 17 5 [5] | .. : οἷστισι δὲ ἐπ’ ἀμφότερα, ἐπί τε τὰ ἀγαθὰ δηλονότι καὶ τὰ κακά rc 2 δίκαιοί εἰσι ... : τούτοις προσήκει μὴ πιστεύειν ταῖς εὐπραγίαις Fc 2 καὶ ἀπιστότατο ι : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος ἐνταῦθα Fc 2 ὃ: τὸ μὴ πιστεύειν ταῖς εὐπραγίαις rc 2 δ ι ’ ἐμπειρία ν : τούτου τοῦ πράγματος. γνῶτε δ έ : κατανοήσατε δέ rc 2 κυριώτερο ι : δικαιότεροι. |
| 4 18 1 | ἐ φ ’ ἃ νῦ ν : τὰς σπονδὰς λέγει rc 2 οὔτε δυνάμεως ἐνδεί ᾳ : ἤγουν ὡς ἀδύνατοι ὄντες. |
| 4 18 2 [5] | αὐτ ό : δηλονότι τὰς νῦν συμφοράς rc 2 προσγενομένη ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δυνάμεως rc 2 τῶν αἰεὶ ὑπαρχόντω ν : τῆς συνήθους δυνάμεως rc 2 τῶν ὄντων ἀεὶ τοῖς ἀνθρώποις. ἐν ᾧ : ἐν τῷ δύνασθαι γνώμῃ σφαλῆναι rc 2 τὸ τῆς τύχη ς : Ὅμηρος [Σ 309]· Ξυνὸς Ἐνυάλιος ABFc 2 σωφρόνων δὲ ἀνδρῶν . |
| 4 18 4 [20] | .. : σημείωσαι· γνώμη, ὡραῖον A ʃ σώφρονές εἰσιν οἵτινες, ἀδήλου ὄντος τοῦ ἀποβησομένου, ἐκ τῆς παρούσης εὐπραγίας ἐπὶ 〈τὸ〉 ἀσφαλέστερον ῥέπουσι, καὶ οὐκ ἐξυβρίζουσιν, ὡς παραμενούσης αὐτοῖς αἰεὶ τῆς εὐπραγίας, ἀλλὰ συμβαίνουσι τοῖς ἐναντίοις rc 2 καὶ ταῖς ξυμφοραῖς οἱ αὐτοὶ ... : καὶ γὰρ τὰς συμφορὰς οὗτοι δεξιώτερον ἂν καὶ ὡς συνετοὶ προσδέχοιντό τε καὶ φέροιεν rc 2 τόν τε πόλεμον ... : ἀπὸ κοινοῦ τό, σωφρόνων δὲ ἀνδρῶν [μετὰ τῶν ἄλλων] καὶ τὰ ἑξῆς. ἡ δὲ διάνοια· σώφρονές εἰσιν οἵτινες οἴονται τὰ ἐκ τῶν πολέμων μὴ κατὰ προαίρεσιν ἡμετέραν ἀποβαίνειν, ἀλλὰ κατὰ τύχην. ἔνιοι δὲ τόνδε τὸν τρόπον ἐξηγήσαντο· σώφρονές εἰσιν οἱ νομίζοντες τὸν πόλεμον, τουτέστι τὴν ἐκ τοῦ πολέμου νίκην, μὴ καθ’ ὃ μέρος ἄν τις αὐτοῦ μεταχειρίζηται, οἷον ναυμαχῶν ἢ πεζομαχῶν, κατὰ τοῦτο συντυγχάνειν, ἀλλ’ ὡς ἂν ἡ τύχη ἡγῆται τοῦ πολέμου rc 2 καὶ ἐλάχισ τ ’ ἂν οἱ τοιοῦτοι πταίοντες ... : οἱ μὴ πιστεύοντες ταῖς κατὰ πόλεμον εὐπραγίαις· τὸ γὰρ ὀρθούμενον τὴν εὐπραγίαν λέγει. οὗτοι, φησίν, ἐλάχιστα πταίοιεν ἄν, οἱ τὸν πόλεμον ἐν τῷ εὐπραγεῖν αὐτοὶ κατατιθέμενοι. ἐξηγητικὸν δέ ἐστι τοῦτο τοῦ, σωφρόνων δὲ ἀνδρῶν οἵτινες τὰ ἀγαθὰ ἐς ἀμφίβολον ἀσφαλῶς ἔθεντο rc 2 ἐν τῶν εὐτυχεῖ ν : ἀντὶ τοῦ εἰ εὐτυχοῖεν. καταλύοιντ ο : ἀναπαύοιντο. ὃ: ἐν εὐπραγίᾳ καταλύσασθαι καὶ καταθέσθαι τὸν πόλεμον rc 2 καὶ μήποτε ὕστερον . |
| 4 18 5 [5] | .. : ἵνα μή, ἐάν ποτε σφαλῆτε ὕστερον ἀπειθήσαντες ἡμῖν (ἐνδέχεται γάρ), νομισθῆτε καὶ τὰ νῦν ἄλλως ηὐτυχηκέναι καὶ χωρὶς συνέσεως, ἐξουσίας ὑμῖν οὔσης, εἰρήνης γενομένης, ἄνευ κινδύνων εὐβουλίας τε καὶ ἀνδρίας δόξαν τοῖς μετὰ ταῦτα ἀνθρώποις καταλιπεῖν, ἰσχύος μέν, διὰ τὸ μεῖναι ὑμῖν τὴν εὐτυχίαν καὶ μὴ μεταβληθῆναι, εὐβουλίας δέ, ὅτι ἐσπείσασθε ἐν τῷ εὐτυχεῖν, εἰδότες τὸ τῆς τύχης ἄστατον rc 2 Λακεδαιμόνιοι δὲ . |
| 4 19 1 [20] | .. : κατὰ τὸ φρόνημα τῶν Λακεδαιμονίων τά τε ἄλλα καὶ μάλιστα τοῦτο εἴρηται· οὐ γὰρ κολακεύουσι τοὺς Ἀθηναίους, καίτοι γε πταίσαντες, ἀλλὰ μένουσιν ἐπὶ τοῦ φρονήματος· καὶ λέγουσιν ὅτι Λακεδαιμόνιοι ὑμῖν εἰρήνην διδόασιν, ὡς ὄντες τούτου κύριοι, ἀνταιτοῦντες δὲ τοὺς ἐκ τῆς νήσου ἄνδρας δηλονότι. καὶ ἐντεῦθεν κύριοι νομίζουσιν εἶναι τοῦ ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην οἱ Λακεδαιμόνιοι, εἴ γε ὡς αὐτοὶ διδόντες αὐτήν, ἀντ’ αὐτῆς αἰτοῦσι τοὺς ἄνδρας rc 2 ἄμεινον ἡγούμενοι ἀμφοτέροι ς : ἡμῖν καὶ ὑμῖν, ὥς φησιν Ἄντυλλος, ἵνα δοκῶσι Λακεδαιμόνιοι καὶ τοῦ τῶν Ἀθηναίων προνοεῖσθαι συμφέροντος. ἢ ἀμφοτέροις λέγει ἐν ἀμφοτέροις, ἢ διαφυγεῖν τοὺς ἄνδρας ἢ ἐκπολιορκηθῆναι· ὃ καὶ μᾶλλον εἰκός ἐστιν rc 2 διακινδυνεύεσθα ι : πολεμεῖν rc 2 εἴτε βίᾳ διαφύγοιε ν : τὸ διακινδυνεύεσθαι ἐξηγεῖται, πῶς μέλλει διακινδυνεύεσθαι αὐτοῖς ἡ δόξα, εἴτε, φησί, βίᾳ διαφύγοιεν οἱ ἄνδρες, παραπεσούσης τινὸς διὰ τῆς τύχης σωτηρίας, καὶ γενησόμεθα πάλιν ἴσοι ὑμῖν, εἴτε καὶ ἐκπολιορκηθέντες παρ’ ὑμῶν, τουτέστιν ἀπολόμενοι διὰ τῆς πολιορκίας, παρασκευάσουσιν ἡμᾶς καὶ ἐφελκύσονται πρὸς τῇ κοινῇ ἔχθρᾳ καὶ ἑτέραν ἔχειν ἰδίαν Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους rc 2 παρατυχούση ς : παραπεσούσης. νομίζομέν τε . |
| 4 19 2 [10] | .. : νομίζομέν τε τὰς μεγάλας ἔχθρας παύεσθαι βεβαίως, οὐκ ἐπειδὰν κατὰ πόλεμόν τις πλεονεκτήσας τῶν ἐναντίων ἀναγκάσῃ δι’ ὅρκων αὐτοὺς ἄκοντας συμβῆναι καὶ μὴ δικαίως (τουτέστι συνθήκας ποιῆσαι, πλεονεκτικὰς καὶ ἀδίκους καὶ ἀνίσους, καὶ ὡς ἂν συμφέρῃ τῷ νενικηκότι), ἀλλ’ ἐὰν δυνάμενος αὐτὰ ταῦτα πεῖσαι τὸν ἡττηθέντα, τὰ ἄδικα καὶ πλεονεκτικά, συνθέσθαι, μηδὲν τούτων ἀπαιτήσῃ αὐτόν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἴσου διαλλαγῇ καὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ αὐτὸ τὸ πλεονεκτικὸν κατακρατήσῃ παρὰ τὴν ἐλπίδα τοῦ κεκρατημένου. δῆλον γὰρ ὅτι ὁ κεκρατημένος ἐλπίζει παρὰ τοῦ κρατήσαντος ἀδικεῖσθαι καὶ πλεονεκτεῖσθαι· οὐδεὶς γὰρ νικήσας ἀνέχεται ὁμοίως καὶ ἐν ἴσῃ τάξει σπένδεσθαι τῷ νενικημένῳ, ἀλλ’ ἀεὶ τὸ πλέον ἐθέλει ἔχειν rc 2 τὸ αὐτ ό : ἤγουν τὸ νικῆσαι. μετρίω ς : μετὰ ταπεινοφροσύνης. ὀφείλων γὰρ ἤδη ὁ ἐναντίος . |
| 4 19 3 [5] | .. : ὁ γὰρ δι’ ἐναντίας, ὡς ἂν μὴ βιασθείς, ἀλλ’ ἐπιεικείᾳ πεισθείς, εἰδὼς ὅτι οὐκ ἀμύνεσθαι δίκαιον, ἀλλ’ ἀμείβεσθαι τὴν ἀρετήν, ἕτοιμός ἐστιν ἐμμένειν ταῖς συνθήκαις, αἰσχυνόμενός τι παραβῆναι. τῷ δὲ ἑτοιμότερος προσυπακουστέον τὸ ἐκείνου, ἤτοι τοῦ μὴ πεισθέντος, ἀλλὰ βιασθέντος σπείσασθαι rc 2 καὶ μᾶλλον . |
| 4 19 4 [10] | .. : καὶ μᾶλλον πρὸς τοὺς μείζω ἐχθροὺς τοῦτο δρῶσι, τὸ εὐγνωμονῆσαι ἤτοι προθύμως ἐμμένειν ταῖς συνθήκαις (ὡς γὰρ ἐκ μεγάλων ἐχθρῶν ἐκφυγόντες καὶ σωθέντες ἀσμένως φέρουσι τὸ ἡσυχάχειν, κέρδος νομίζοντες τὸ μὴ πάλιν κινδυνεύειν πρὸς μεγάλους μαχόμενοι) ἤπερ πρὸς ἐκείνους τοὺς περὶ εὐτελῶν καὶ μετρίων αὐτοῖς διενεχθέντας. ἔστι δὲ ἀντίπτωσις· ἀντὶ γὰρ τοῦ περὶ μετρίων εἴρηκε τὰ μέτρια rc 2 πεφύκασί τε ... : πεφύκασί τε οἱ ἄνθρωποι τοῖς μὲν εὐγνωμόνως συνθεμένοις μαλακώτεροι γίγνεσθαι πρὸς τὸ ἐκείνοις σπένδεσθαι, πρὸς δὲ τοὺς ἐναντιουμένους παρὰ προαίρεσιν διακινδυνεύειν rc 2 ἡμῖν δὲ καλῶ ς , εἴπερ ποτ έ , ἔχει . |
| 4 20 1 [5] | .. : ἡμῖν δὲ καλῶς ἔχει, φησί, διαλλαγῆναι, πρὸ τοῦ ἀνήκεστόν τι παρ’ ὁποτερωνοῦν γενόμενον εἰς ἀνάγκην ἡμᾶς καταστῆσαι ἀϊδίου ἔχθρας. τὸ δὲ πρὸς τῇ κοινῇ καὶ ἰδίαν ἔχειν τοιοῦτον· νῦν μὲν κοινὴν ἔχομεν Πελοποννήσιοι πάντες πρὸς ὑμᾶς ἔχθραν· εἰ δὲ μὴ εἴξετε τοῖς λόγοις ἡμῶν, καὶ ἰδίᾳ Λακεδαιμόνιοι ἐχθροὶ ὑμῶν ἐσόμεθα rc 2 ὧ ν : τουτέστιν εἰρήνης rc 2 ἔστι δ ’ ὄντων ἀκρίτων . |
| 4 20 2 [15] | .. : ἔτι δὲ ὄντων ἀδιακρίτων καὶ ἀμφιβόλων τῶν πραγμάτων τῶν κατὰ τὴν Σφακτηρίαν, εἴτε ἁλίσκονται οἱ ἄνδρες εἴτε διαφεύγουσι, καὶ ὑμῖν μὲν δόξης προσγινομένης καὶ φιλίας τῆς παρ’ ἡμῶν, ἐὰν σπεισώμεθα ὥσπερ νῦν ἔχομεν, ἡμῖν δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις, πρὶν αἰσχροῦ τινος πειραθῆναι (ἀντὶ τοῦ πρὶν ἁλῶναι τοὺς ἄνδρας), τῆς συμφορᾶς μετρίως κατατιθεμένης, διαλλαγῶμεν rc 2 οἳ καὶ ἐν τούτῳ ... : ἐν αὐτῷ τῷ γενέσθαι δηλονότι τὴν εἰρήνην ὑμᾶς νομιοῦσιν αἰτιωτέρους, ἀντὶ τοῦ, πλέον τῶν Λακεδαιμονίων ὑμῖν τὴν χάριν τῆς εἰρήνης ὁμολογήσουσιν. ὁ δὲ καί σύνδεσμος οὐκ ἐκ περιττοῦ κεῖται, ἀλλ’ ἀναγκαίως. λέγει γὰρ ὅτι τοῦ τε νομίσαι ὑμᾶς νενικηκέναι καὶ τὴν χάριν τῆς εἰρήνης εἰς ὑμᾶς μέλλουσιν ἀνενεγκεῖν c 2 πολεμοῦνται μὲν γὰρ ἀσαφῶς ... : πολεμοῦνται μὲν γὰρ ἀδήλου ὄντος τοῦ πράγματος, τίς ἐστιν ὁ προκαταρξάμενος τοῦ πολέμου, εἴτε ὁ Λακεδαιμόνιος εἴτε ὁ Ἀθηναῖος, καὶ τὰ ἑξῆς c 2 ἤν τε γνῶτ ε , Λακεδαιμονίοις . |
| 4 20 3 [5] | .. : ἄν τε πεισθῆτε, ἔξεστιν ὑμῖν Λακεδαιμονίοις φίλους γενέσθαι, χάριν δοῦσιν 〈μᾶλλον〉 ἤπερ βιασθεῖσιν ὑπ’ αὐτῶν c 2 προκαλεσαμένω ν : θελησάντων καὶ προτρεψάντων ὑμᾶς ἐπὶ ταῦτα c 2 εἶνα ι : ἀντὶ τοῦ συμβήσεσθαι. |
| 4 20 4 | ἡμῶν γὰρ καὶ ὑμῶν ταὐτὰ λεγόντω ν : ἡμῶν γὰρ καὶ ὑμῶν ταῦτα σπενδομένων καὶ ὁμονοούντων τὸ ἄλλο Ἑλληνικόν, ὑπήκοον ὄν, μεγάλως ἡμᾶς τιμήσει c 2 τὰς μὲν σπονδά ς : τὸ ἑξῆς, τὰς σπονδὰς ποιεῖσθαι ABCFGMr ἐνῆγ ε : κατέπειθεν. |
| 4 21 3 [5] | Ἀθηναίων ξυγχωρησάντω ν : Ἀηναίων τὰ προειρημένα χωρία Λακεδαιμονίοις ξυγχωρησάντων ἐν ταῖς προτέραις σπονδαῖς διὰ τὸ ἐν συμφοραῖς εἶναι· πᾶν γὰρ τὸ ἐπιταττόμενον ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων συνεχώρουν rc 2 δεομένων τι μᾶλλο ν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὸ δὲ τὶ παρέλκει Mrc 2 οἱ δ έ : οἱ Λακεδαιμόνιοι BCF ξυνέδρους δ έ : τοὺς διαλεγομένους περὶ τούτων καὶ δοκιμάζοντας Mrc 2 ξυμβήσοντα ι : φιλιωθήσονται. |
| 4 22 2 | Κλέων δὲ ... : πλαγία δημηγορία Κλέωνος ABCFM ʃ τῇ μὲν τάξει τρίτη, αὐτοῦ δὲ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν συγγραφῶν πρώτη c 2 διαβληθῶσι ν : ψεχθῶσι, μισηθῶσι. |
| 4 23 1 [10] | καθάπερ ξυνέκειτ ο : ἀντὶ τοῦ ὥσπερ ἐν ταῖς συνθήκαις ἦν δεδογμένον Mrc 2 ἐγκλήματα ἔχοντε ς : ἀντὶ τοῦ ἐπιφέροντες κατὰ τῶν Λακεδαιμονίων Mrc 2 παράσπονδο ν : παρὰ τὰ συγκείμενα ἐν ταῖς σπονδαῖς Mrc 2 οὐκ ἀξιόλογ α : εὐτελῆ τινα καὶ ψυχρά Mrc 2 ἰσχυριζόμενο ι : ἐπερειδόμενοι καὶ ὡς ἰσχυρὸν πάνυ προτείνοντες Mrc 2 ἐὰν καὶ ὁτιοῦν παραβαθ ῇ : ἐὰν βραχὺ ἀθετηθῇ. καὶ ἀδίκημα ἐπικαλέσαντε ς : καὶ ἐγκαλοῦντες ἠδικῆσθαι διὰ τὸ τὰς ναῦς μὴ ἀπειληφέναι Mrc 2 ἀπελθόντες ἐς πόλεμον καθίσταντ ο : μετὰ τὴν ἀκρόασιν τὴν ἐλθοῦσαν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων, ἀναχωρήσαντες ἐπὶ τὴν Σπάρτην, παρεσκευάζοντο ἐπὶ τὸν πόλεμον Mrc 2 Ἀθηναῖοι μὲν δυοῖν . |
| 4 23 2 [5] | .. : ἀντὶ τοῦ, Ἀθηναίων μὲν δύο ναυσὶν ἐναντίαις περιπλεόντων τὴν νῆσον. τοῦτο δέ, ἵνα ἐν τῷ μέσῳ διὰ τὸ ἀπαντᾶν μὴ ἐάσωσι τοὺς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ ἐξελθεῖν Mrc 2 καὶ προσβολὰς ποιούμενοι τῷ τείχε ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰς πόλεμον καθίσταντο rc 2 ἐν τούτῳ δὲ . |
| 4 24 1 | .. : μετάβασις ABC αὐτο ί : οἱ Λοκροί. |
| 4 24 3 | τὴν νῆσο ν : τὴν Σφακτηρίαν Mrc 2 εἰ γὰρ κρατήσεια ν : οἱ Λοκροί Mrc 2 ἡ μεταξὺ Ῥηγίου θάλασσα καὶ Μεσσήνη ς : ἐς τὸ μεταξὺ Ῥηγίου καὶ Μεσσήνης ποταμηδὸν ῥέουσα GMrc 2 τοῦτ ο : τὸ μέρος τῆς θαλάσσης. |
| 4 24 5 | χαλεπ ή : εἰς τὸ πλεῦσαι δηλονότι. μίαν ναῦν ἀπολέσαντε ς : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι Mrc 2 καὶ νὺξ ἐπεγένετο τῷ ἔργ ῳ : ἤγουν γενομένη γὰρ νὺξ ἐπέσχε τὸ ἔργον. |
| 4 25 3 | τὴν Πελωρίδ α : Πελωρὶς ἀκρωτήριον Σικελίας τὸ βορειότατον ABFGMc 2 χειρὶ σιδηρᾷ ἐπιβληθείσ ῃ : δηλονότι ὑπὸ τῶν Συρακοσίων ἐπιβληθείσῃ Ἀττικῇ νηΐ. |
| 4 25 4 | μίαν οὖν ἀπώλεσαν οἱ Ἀθηναῖοι Mrc 2 ἀπὸ κάλ ω : τῷ λεγομένῳ παρόλκῳ· οἱ γὰρ παρὰ γῆν αὐτὴν πλέοντες οὐ δύνανται ἐρέττειν GMrc 2 προσβαλόντε ς : τοῖς Συρακουσίοις δηλονότι. |
| 4 25 5 [10] | ἀποσιμωσάντω ν : σημείωσαι ἀποσιμωσάντων ABFc 2 ʃ ὑπαναχωρησάντων καὶ μετεωρισάντων τὰς ναῦς, ἵνα ἐκ πολλοῦ διαστήματος δυνηθῶσι μετὰ μείζονος ὁρμῆς ἐμβάλλειν τοῖς Ἀθηναίοις GMrc 2 ʃ μετεωρισάντων ἤγουν πρύμναν ἀντιστρεψάντων. παράγεται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἐπικυπτόντων καὶ τὴν πυγὴν δεικνυόντων γυμνήν· κἀκεῖνοι γὰρ δίκην πυγῆς τὰς πρύμνας πρὸς Ἀθηναίους ἀντέστρε〈ψαν〉 ἵν’ εἶεν ἕτοιμοι πλεῖν πρὸς τὸ πέλαγος b 2 ἀποσημωσάντω ν : τὰ σημεῖα τῆς ξυμμαχίας ἀραμένων καὶ ἀναδειξάντων. προεμβαλόντω ν : τῶν Συρακοσίων πρὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι ἐμβαλόντων rc 2 τειχήρεις ποιήσαντε ς : ἐντὸς τῶν τειχῶν ἀποκλείσαντες Mrc 2 πρὸς τὴν πόλι ν : τὴν Νάξον. |
| 4 25 9 | ὑπὲρ τῶν ἄκρω ν : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ τῶν ἄκρων καὶ τῶν ὀρεινῶν, ὡς ἐκεῖ οἰκούντων αὐτῶν GMrc 2 ἐπὶ τοὺς Μεσσηνίου ς : τοῖς Μεσσηνίοις ἢ κατὰ τῶν Μεσσηνίων. αἱ νῆε ς : τῶν Συρακουσίων. |
| 4 25 10 | ἐ π ’ οἴκου ἕκασται διεκρίθησα ν : ἀπέπλευσαν ἐπ’ οἴκου διακριθεῖσαι. κεκακωμένη ν : κακῶς πάσχουσαν, δεδυστυχηκυῖαν. ἐπειρῶντ ο : γράφεται ἐπείρων. τὴν Μεσσήνην δηλονότι. κατεδίωξα ν : ἤγουν διώξαντες ἐνέβαλον. |
| 4 25 11 | τεταραγμένοι ς : τοῖς Μεσσηνίοις. ἐπιγενόμενο ι : ἐπιτιθέντες. ἐν δὲ τῇ Πύλῳ . |
| 4 26 1 [5] | .. : μετάβασις ABCFM κατὰ χώραν ἔμενε ν : ἡσύχαζεν. ἐπίπονος δ ’ ἦν ... : σημείωσαι ἀναγκαιότατα ABCF ὅτι μὴ μί α : ἤγουν εἰ μὴ μία. ἀλλὰ διαμώμενοι τὸν κάχληκ α : κάχληξ, ἡ ἐπὶ τῶν αἰγιαλῶν ἁδρὰ καὶ λιθώδης ψάμμος Patm. ʃ ἀντὶ τοῦ διασκάπτοντες. παρὰ τὴν ἄμην δὲ εἴρηται· ἄμη γάρ ἐστι σκαφεῖον πλατύ. βούλεται δὲ εἰπεῖν ὅτι διαστέλλοντες τὸν κάχληκα καὶ βόθρους ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ποιοῦντες ηὕρισκον ὕδωρ, οἷον εἰς ἀνάγκην πίοι ἄν τις διὰ τὴν χρείαν GMrc 2 ἐν ὀλίγ ῳ : διαστήματι Mro 2 κατὰ μέρο ς : ἀντὶ τοῦ κατὰ διαδοχήν Mrc 2 μετέωρο ι : ἤγουν ἐπ’ ἀγκυρῶν. |
| 4 26 4 | παρὰ λόγο ν : ἀντὶ τοῦ παρὰ προσδοκίαν Mrc 2 ἡμερῶν ὀλίγω ν : ἐντὸς δηλονότι. ἐν νήσῳ τε ἐρήμ ῃ : ὄντας δηλονότι. τάξαντε ς : τὸ εἰσάγειν. |
| 4 26 5 | ἀργυρίο υ : ἕνεκεν δηλονότι. ἐς τὰ πρὸς τὸ πέλαγο ς : ἐς τὰ ἀφορῶντα. |
| 4 26 7 [10] | καταφέρεσθα ι : κατάγεσθαι. ἄπορον γὰρ ἐγίγνετο περιορμεῖ ν : ἄπορον γὰρ ἦν, δηλονότι ταῖς ναυσί, περιορμεῖν τὴν νῆσον. ἀφειδὴς ὁ κατάπλους καθειστήκε ι : ἤγουν ἀφειδοῦντες ἑαυτῶν κατέπλεον. ἐπώκελλον γὰρ τὰ πλοῖα τετιμημένα χρημάτω ν : ἐξεδίδοσαν, φησί, τῇ πέτρᾳ τὰ πλοῖα ὠνηθέντα χρημάτων ὑπὸ Λακεδαιμονίων. ὑπέσχοντο γὰρ τοῖς ναυκλήροις δώσειν τὰς τιμάς, εἰ ἀπόληται τὰ πλοῖα GMrc 2 ʃ ἀπέκλιναν ἐν τῷ λιμένι b 2 περὶ τὰς κατάρσει ς : κατάρσεις, αἱ καθορμίσεις Patm. ʃ κατάρσεις λέγει τοὺς ἐπιτηδείους εἰς καταγωγὴν τόπους καὶ εἰς τὸ προσορμίζεσθαι. τὸ δὲ ἐφύλασσον ἀντὶ τοῦ φρουροὶ ἦσάν τινες τῶν πολιορκουμένων, ἵνα εὐθὺς ἀπολάβωσι τὰς τροφάς GMrc 2 ἐσένεο ν : εἰσεκολύμβων, εἰσενήχοντο GMrc 2 ʃ ἔπλεον b 2 μήκωνα μεμελιτωμένη ν : εἶδος βοτάνης ἡ μήκων, ἧς ὁ μὲν ὀπὸς θανάσιμος, ὡς λέγεται, τὸ δὲ σῶμα γλυκύτατον. |
| 4 26 8 [5] | δύναται δὲ πείνης ἀπαλλάττειν μιγνυμένη μέλιτι Msc 2 ʃ εἶδοις βοτάνης τὸ λεγόμενον ????? b 2 λίνου σπέρμα κεκομμένο ν : τοῦτο δίψαν θεραπεύει πρὸς ὀλίγον τινὰ καιρόν, ὅθεν καὶ τοῖς πυρέσσουσι προσάγεται παρὰ τῶν ἰατρῶν Msc 2 ʃ ἀληλεομένον. ἐν τῇ νήσ ῳ : τῇ Σφακτηρίᾳ. |
| 4 27 1 | ἐπιλάβ ῃ : κωλύσῃ. περιγενήσεσθα ι : ἀντὶ τοῦ περισωθῆναι GMsc 2 ʃ ζήσειν. ἔχοντάς τι ἰσχυρό ν : ἤγουν ἔχοντας πολλὴν δύναμιν. |
| 4 27 2 | ἐπικηρυκεύεσθα ι : κήρυκα καὶ πρεσβείαν πέμπειν ἐπὶ ξυμμαχίᾳ καὶ φιλίᾳ. κωλύμ η : ἡ κώλυσις Patm. |
| 4 27 5 | ἀπεσήμαινε ν : ἀποσκώπτων ἐδήλου. ἐχθρὸς ὤ ν : τῷ Νικίᾳ δηλονότι. ἐπιτιμῶ ν : ἐγκαλῶν, ἐπιμεμφόμενος Msc 2 ʃ ὀνειδίζων. ὑποθορυβησάντω ν : μετὰ θορύβου εἰπόντων. |
| 4 28 1 [5] | τὸ ἐπὶ σφᾶς εἶναι ἐπιχειρεῖ ν : ἤτοι ἐπὶ τοὺς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ· ἢ μέρος τὸ ἐφ’ ἑαυτῶν εἶναι· τὸ δ’ εἶναι παρέλκεται Ἀττικῶς· ἤ, ὡς Ἄντυλλος, ἐπὶ σφίσι, τοῖς στρατηγοῖς δηλονότι Msc 2 γνοὺς δὲ τῷ ὄντι παραδωσείοντα ἀνεχώρε ι : παραδωσείοντα, παραδοῦναι μέλλοντα Patm. |
| 4 28 2 | ʃ ἐφιέμενον παραδώσειν τὸν Νικίαν. ʃ ἀντὶ τοῦ ἀνεδύετο Msc 2 ἀλ λ ’ ἐκεῖνον στρατηγεῖ ν : ἀλλ’ ἐκεῖνον δεῖν στρατηγεῖν Msc 2 ἐξίστατ ο : παρεχώρει. |
| 4 28 3 | ἐξανεχώρε ι : ἀντὶ τοῦ ἀνεδύετο ποιεῖν ἅπερ ὑπέσχετο GMsc 2 ʃ ἀπέφευγεν. πάντα διαπραξάμενο ς : ὁ Κλέων ABCF οἱ γὰρ στρατιῶτα ι : οἱ τῶν Ἀθηναίων ABCMs τῇ ἀπορί ᾳ : τῇ ἐνδείᾳ τῶν ἀναγκαίων. |
| 4 29 2 [5] | διακινδυνεῦσα ι : παράβολόν τι διαπράξασθαι Msc 2 αὐτ ῷ : τῷ Δημοσθένει BCFGM ῥώμην .. . παρέσχε ν : προθυμίαν ἐνεποίησεν ἢ ἐπέρρωσεν FGMc 2 αὐτοὺς βλάπτει ν : τοὺς Λάκωνας ABFMc 2 σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις ABMsc 2 ἐκείνω ν : τῶν Λακεδαιμονίων ABMsc 2 αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων BMsc 2 ὥστε προσπίπτειν ἂν αὐτού ς : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι προσπίπτειν τοὺς Λακεδαιμονίους. |
| 4 29 3 | ἐ π ’ ἐκείνοι ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις ABMsc 2 ὁμόσε ἰένα ι : ἀντὶ τοῦ εἰς χεῖρας, καὶ πλησίον, ὅ ἐστιν εἰς συστάδην μάχην Msc 2 τῶν πλεόνων ἀπείρω ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 29 4 | τῆς προσόψεω ς : τῆς θεωρίας. μέρο ς : τοῦ πάθους δηλονότι. |
| 4 30 2 [5] | τῶν δὲ στρατιωτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων στρατιωτῶν Msc 2 κατιδώ ν : ὁ Δημοσθένης ABFMc 2 αὐτο ῦ : τὸ αὐτοῦ τοπικὸν ἐπίρρημα· καὶ Ὅμηρος [Ε 262] αὐτοῦ ἐρυκακέειν ABGMsc 2 τήν τε νῆσον εὐαποβατωτέραν οὖσα ν : εὐαποβατωτέρα, ἡ καλὴν ἀπόβασιν ἔχουσα Patm. |
| 4 30 4 [5] | ἐκείν ῳ : τῷ Δημοσθένει. ἅμα γενόμενο ι : ἤγουν συνελθόντες ὁ Κλέων καὶ ὁ Δημοσθένης. ἐς τὸ ἐν τῇ ἠπείρῳ στρατόπεδο ν : τῶν Λακεδαιμονίων. ἐ φ ’ ᾧ : ἀντὶ τοῦ οὗ χάριν. τῇ μετρί ᾳ : ἤγουν φιλανθρώπῳ. περὶ τοῦ πλέονος ξυμβαθ ῇ : ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, καὶ περὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων. ἕως τέλειαι σπονδαὶ γίγνονται καὶ παντὸς ἀπαλλαγὴ τοῦ πολέμου Msc 2 ʃ ἤγουν περὶ σπονδῶν σύμβασις γένηται. ἐχώρουν δρόμ ῳ : ἤγουν ἔτρεχον. |
| 4 31 1 | ἐχώρουν .. . τὸ πρῶτον φυλακτήριο ν : δραμόντες ἐπέθεντο τοῖς πρώτοις φυλάσσουσιν. διετετάχατ ο : διατεταγμένοι καὶ μεμερισμένοι ἦσαν οἱ ἐν τῇ νήσῳ. |
| 4 31 2 [10] | τῇ πρώτῃ φυλακ ῇ : πρώτην φυλακήν φησιν αὐτοὺς τοὺς φύλακας. ἐπιφέρει γὰρ ὅτι τρία τάγματα ἦν Λακεδαιμονίων τὰ φυλάττοντα τὴν νῆσον, ἓν μὲν ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς νήσου τῷ πρὸς τὸ πέλαγος, ἕτερον δὲ ἐν τῷ ἄκρῳ τῷ πρὸς τὸν λιμένα, ἕτερον δὲ ἐν τῷ μέσῳ τῆς νήσου, ὅπου τὸ ὕδωρ. πρώτην οὖν φυλακὴν λέγει τὴν πρὸς τὸ πέλαγος Msc 2 μέσον δὲ ... : ἔνθα, φησίν, ἦν τὸ ὁμαλὸν καὶ ἰσόπεδον καὶ οὐκ ἐν ὕψει κείμενον τῆς νήσου μέρος Msc 2 ὃ ἦν ... : ὅπερ, φησί, μέρος, τὸ ἔσχατον καὶ προέχον ἐπὶ τὴν Πύλον, τραχύ τι ἦν καὶ δύσβατον Msc 2 καὶ ἐκ τῆς γῆς ἥκιστα ἐπίμαχο ν : ἐπίμαχον, τὸ σφαλερὸν καὶ ἐπικίνδυνον Patm. ἔρυμ α : φρούριον. λογάδη ν : ἐπιλέκτως. οἷ ς : ἤγουν καθ’ ὧν. |
| 4 32 1 | λαθόντε ς : λαθραίαν ποιήσαντες. ἐσκευασμένο ι : ἤγουν ὡπλισμένοι. |
| 4 32 2 | Μεσσηνίων τε ... : οἱ παραγενόμενοι τῷ Δημοσθένει ἐξ ἀρχῆς εἰς βοήθειαν Msc 2 διέστησα ν : ἐτάχθησαν μεμερισμένως. |
| 4 32 3 | ἀμφίβολο ι : ἑκατέρωθεν βαλλόμενοι ABFMc 2 τῷ πλήθε ι : ὑπὸ τοῦ πλήθους. καὶ οἱ ἀπορώτατοι τοξεύμασ ι : οἱ μὲν ἐξηγήσαντο, οἱ ἄποροι ὅπλων καὶ τοξεύμασι χρώμενοι μόνοις, οἱ δὲ λέγουσιν, οἱ εἰς ἀπορίαν καθιστάντες τοὺς ἀντιτεταγμένους τοῖς τοξεύμασιν, ὃ καὶ βέλτιον. |
| 4 32 4 [10] | καὶ γὰρ καὶ Ὅμηρος [Η 479 al.] ἐχρήσατο τῇ τοιαύτῃ λέξει, χλωρὸν εἰπὼν δέος οὐκ αὐτὸ ἔχον τὴν χλωρότητα, ἀλλ’ ἑτέροις ἐμποιοῦν, καὶ τὸν Διόνυσον μαινόμενον [Ζ 132] οὐχ ὅτι αὐτὸς μαένεται, ἀλλ’ ὅτι ποιεῖ μαίνεσθαι Msc 2 ἐκ πολλοῦ ἔχοντες ἀλκή ν : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἐκ πολλοῦ διαστήματος τὴν δύναμιν ἔχοντες· πόρρωθεν γὰρ τὸ τόξον ἰσχύει Msc 2 ἐς χεῖρας ἐλθεῖ ν : συμπλακῆναι. |
| 4 33 1 | οὗτο ι : οἱ Ἀθηναῖοι. τοῖς μὲν οὖν ὁπλίται ς : τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 33 2 [5] | τῇ σφετέρᾳ ἐμπειρίᾳ χρήσασθα ι : ἵνα λέγῃ τῷ πεζομαχεῖν, καθ’ ὃ ἔμπειροί εἰσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι Msc 2 ἐμπειρί ᾳ : τῇ ἐπιστήμῃ τῇ πολεμικῇ. καὶ οἳ ὑποστρέφοντες ἠμύνοντ ο : οὗτοι οἱ ψιλοί G ʃ οἱ ψιλοὶ τοὺς Λακεδαιμονίους παυομένους τῆς διώξεως ὑποστρέφοντες ἠμύνοντο Msc 2 κούφως τε ἐσκευασμένο ι : ψιλῇ ὁπλίσει ὡπλισμένοι. προλαμβάνοντε ς : φθάνοντες, ὥστε μὴ καταλαμβάνεσθαι Msc 2 ἠκροβολίσαντ ο : οἱονεὶ πόρρωθεν ἔβαλλον αὐτούς Msc 2 ᾗ προσπίπτοιε ν : οἱ ψιλοὶ δηλονότι. |
| 4 34 1 [10] | τῇ τε ὄψε ι : ἐθάρρησαν ὄψει, ἰδόντες ἑαυτοὺς πολλαπλασίους τῶν ἐναντίων ὄντας, ἢ πολλαπλασίους ἑαυτοὺς δόξαντες τῶν κατὰ τὴν ἀλήθειαν ὄντων Msc 2 ὅτι οὐκ εὐθὺς ἄξια ... : ὅτι, φησίν, οὐκ ἔπαθον τοιαῦτα οἱ Ἀθηναῖοι ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων, οἷα προσεδόκων παθεῖν ὑπ’ αὐτῶν ἐξ ἀρχῆς εὐθὺς ὅτε ἐπέβησαν τῆς νήσου Msc 2 τῆς προσδοκία ς : ἀντὶ τοῦ τῆς δειλίας. τῇ γνώμῃ δεδουλωμένο ι : ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, τεταπεινωμένοι φόβῳ ἕνεκεν τῆς ὑπολήψεως τῶν Λακεδαιμονίων ἧς εἶχον περὶ αὐτῶν ὡς ὅτι σφόδρα εἰσὶ πεζόμαχοι καὶ πολεμικοί sc 2 οἱ πῖλο ι : οἱ πῖλοί εἰσι τὰ ἐξ ἐρίου πηκτὰ ἐνδύματα, ὥσπερ θωράκιά τινα ὑπὸ τὰ στήθη, ἃ ἐνδυόμεθα· οἱ δὲ τὰ ἐπικείμενα ταῖς περικεφαλαίαις Msc 2 ξυγκλῄσαντε ς : συνασπίσαντες, πυκνωθέντες GMsc 2 ʃ συναχθέντες. |
| 4 35 2 [5] | ἐνέδοσα ν : ἐνέκλιναν, ἐχαυνώθησαν. μετὰ τῶν ταύτῃ φυλάκω ν : ἐν τῷ ἐρύματι. παρὰ πᾶ ν : παρὰ πᾶν μέρος τοῦ ἐρύματος, ὅσον ἦν μέρος ἐπίμαχον, τουτέστι καθ’ ὃ ἐδύναντο οἱ Ἀθηναῖοι προσελθόντες μάχεσθαι GMsc 2 ἐπισπόμενο ι : ἀκολουθοῦντες G περίοδον . |
| 4 35 3 | . . καὶ κύκλωσι ν : λείπει τὸ ποιήσασθαι Msc 2 ἐς τὰ πλάγι α : ἀντὶ τοῦ ἐκ τῶν πλαγίων Msc 2 ἀπέραντον ἦ ν : τὸ ἔργον τοῦ πολέμου. |
| 4 36 1 | ἄλλω ς : ματαίως GMs ἐκ τοῦ ἀφανοῦ ς : ἀντὶ τοῦ ἐκ τοῦ μὴ βλεπομένου τοῖς Λακεδαιμονίοις Msc 2 κατὰ τὸ αἰεὶ παρεῖκο ν : κατὰ τὸ ἐνδιδὸν καὶ ἀνάβασιν παρέχον GMsc 2 τοὺς δ έ : ἤγουν Ἀθηναίους. |
| 4 36 3 | οὗτοί τ ε , ἀμφίβολοι ἤδη ὄντε ς : ἀμφίβολον, τὸ ἀμφοτέρωθεν βάλλεσθαι Patm. ἀπεῖρξα ν : τῆς μάχης δηλονότι. |
| 4 37 1 | ἀκούσαντε ς : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἐπικλασθεῖε ν : χαυνωθεῖεν. παρῆκα ν : ἀφῆκαν. |
| 4 38 1 [5] | ἐφῃρημένο υ : ἀντὶ τοῦ μετ’ ἐκεῖνον ᾑρημένου καὶ χειροτονηθέντος GMsc 2 εἴ τι ἐκεῖνοι πάσχοιε ν : ἤγουν ἀποθάνοιεν. διακηρυκεύσασθα ι : ἐν ἴσῳ μέν πως ἐστὶ τῷ ἐπικηρυκεύεσθαι· εἰ μή τις εἴποι τὸ μὲν διακηρυκεύεσθαι πρὸς φίλους, τὸ δ’ ἐπικηρυκεύεσθαι πρὸς πολεμίους Msc 2 ὅ τι χρὴ σφᾶς ποιεῖ ν : καίτοι εἶπεν ἄνω, ὅτι ἔδοξεν αὐτοῖς παραδοῦναι τὰ ὅπλα καὶ προσίεσθαι τὰ κεκηρυγμένα. |
| 4 38 2 | ἀλλὰ λέγομεν, ὅτι ἐκεῖ μὲν ἔλεγε περὶ τῶν στρατιωτῶν, ἐνταῦθα δὲ περὶ τοῦ στρατηγοῦ αὐτῶν Msc 2 ἐκείνων μὲν οὐδένα ἀφέντω ν : τῶν Λακεδαιμονίων τῶν ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ. |
| 4 38 3 [5] | ἀφέντων δὲ λέγει, ὥστε ἐξελθεῖν διακηρυκεύεσθαι πρὸς τοὺς ἐν τῇ Πύλῳ Msc 2 μηδὲν αἰσχρὸν ποιοῦντα ς : αἰνίττεται ὡς ὅτι μᾶλλον βέλτιόν ἐστι πεσεῖν ἢ αἰχμαλώτους ληφθῆναι, ὡς νόμος Λακεδαιμονίοις GMsc 2 ἢ πρὸς τὴν ἐξουσία ν : τὴν ἰδίαν δηλονότι. |
| 4 39 2 | ἐξῆν γὰρ αὐτῷ καὶ πλείω παρέχειν, ὡς ἐγένετο δῆλον ἐκ τῶν εὑρεθέντων σιτίων Msc 2 ἀνεχώρησαν τῷ στρατ ῷ : σὺν παντὶ δηλονότι. |
| 4 39 3 [5] | μανιώδης ... : σημείωσαι μανιώδης ὑπόσχεσις F ʃ ἀντὶ τοῦ ἡ περὶ τοῦ μέλλοντος προπετὴς ἀπόφασις Msc 2 ὥσπερ ὑπέστ η : ὑπεσχέθη. παρὰ τὴν γνώμη ν : ἀντὶ τοῦ παρὰ τὴν οἴησιν καὶ τὴν ὑπόνοιαν, καὶ παρὰ προσδοκίαν, διότι οὐδέποτε οὐδεὶς προσεδόκα οὐδεμιᾷ ἀνάγκῃ Λακεδαιμονίους εἴξαντας παραδοῦναι τὰ ὅπλα GMsc 2 ὡς ἐδύναντ ο : ἤγουν ἕως δύναμις περιῆν αὐτοῖς. |
| 4 40 2 [5] | ἀπιστοῦντε ς : οἱ Ἀθηναῖοι ABF μὴ εἶνα ι : ἡ ἀπόφασις περιττή Msc 2 τοὺς παραδόντα ς : ἑαυτοὺς καὶ τὰ ὅπλα. δ ι ’ ἀχθηδόν α : ἡ διάνοια· Ἀθηναίων σύμμαχός τις ἀχθόμενος, ἤτοι τοῖς Ἀθηναίοις ὡς φορτικῶς ἄρχουσιν, ἢ ἀχθόμενος ἐπὶ τῇ τῶν Λακεδαιμονίων συμφορᾷ, ἤρετο ἕνα τῶν ἐκ τῆς νήσου Msc 2 ʃ διὰ λύπην. αὐτ ῷ : τῷ ἐρωτήσαντι. πολλοῦ ἂν ἄξιον εἶναι τὸν ἄτρακτο ν : ἄτρακτος, τὸ βέλος, κατὰ τὴν Λακεδαιμονίων φωνήν Patm. ὁ ἐντυγχάνω ν : ὁ τυχών, εἴτε κακὸς εἴτε ἀγαθός. τῶν ἀνδρῶ ν : τῶν αἰχμαλώτων. |
| 4 41 2 | πρὸ τούτο υ : τοῦ συμβῆναι. αὐτομολούντω ν : εἰς τὴν Πύλον. |
| 4 41 4 | πολλάκις φοιτώντω ν : τῶν πρέσβεων. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους . |
| 4 42 1 | .. : μετάβασις ABC ἔσχο ν : προσέσχον, ἐλιμένισαν. |
| 4 42 2 [5] | ὁ Σολύγειος λόφο ς : σημείωσαι ὁ Σολύγιος ABF ἐ φ ’ ὃν Δωριῆς ... : σημείωσαι ὅτι τὸ παλαιὸν πρὸ τῶν Δωριέων Αἰολεῖς εἶχον τὴν Κόρινθον ABCFGM ἐ π ’ αὐτο ῦ : ἀντὶ τοῦ ἀνωτέρω αὐτοῦ, τοῦ λόφου Msc 2 〈σημείωσαι〉 Σολύγεια A πλὴν τῶν ἔξω ἰσθμο ῦ : ἀντὶ τοῦ ἐκτὸς ἐκείνων τῶν Κορινθίων, ἐξ ὧν ἀπῄεσαν προσβοηθῆσαι τοῖς συμμάχοις αὐτῶν τοῖς οὖσιν ἐκτὸς τοῦ ἰσθμοῦ. |
| 4 42 3 [5] | εἶτα ἐπάγει ποίοις Msc 2 φρουρο ί : ἐσόμενοι δηλονότι. οἷ κατασχήσουσι ν : ὅπου προσελεύσονται αὐτοί, οἱ Ἀθηναῖοι Msc 2 ʃ ἐλλιμενίσουσιν. τὰ σημεῖα αὐτοῖς ἤρθ η : αὐτοῖς, φησί, τοῖς Κορινθίοις ἤρθη τὰ σημεῖα παρὰ τῶν φίλων αὐτῶν τῶν ἐν τῇ χώρᾳ σημαινόντων αὐτοῖς ὅτι πολέμιοι ἐπῆλθον· δεῖ δὲ προσυπακοῦσαι τὸ ἡμέρας γενομένης Msc 2 τοῖς ἄλλοι ς : σὺν τοῖς ἄλλοις Ἀθηναίοις. |
| 4 43 2 | τῷ ἄλλῳ στρατεύματ ι : τῶν Ἀθηναίων. ἦν γὰρ τὸ χωρίον ἐπάντε ς : ἀπόκρημνον καὶ ἀνωφερές Patm. |
| 4 43 3 | παιανίσαντε ς : δύο παιᾶνες ἦσαν, Ἐνυάλιος, ὅτε ἦρχον, ὃς καὶ πρὸ τῆς μάχης ἐγίγνετο, καὶ ἕτερος, ὅτε ἐνίκων ABCFGM ʃ ἀλαλάζοντες. τῷ εὐωνύμ ῳ : οἱονεὶ τῷ ἡττημένῳ Ms ἑαυτῶ ν : τῶν Κορινθίων δηλονότι. |
| 4 43 5 | τὸ δὲ ἄλλο στράτευμ α : τὸ δεξιὸν κέρας τῶν Κορινθίων καὶ τὸ εὐώνυμον τῶν Ἀθηναίων ABMsc 2 ἤλπιζον γά ρ : οἱ Κορίνθιοι. πειράσει ν : προσυπακουστέον τὸ ἐλθεῖν. τῶν ἑτέρω ν : τῶν Κορινθίων. |
| 4 44 1 | ἔθεντο τὰ ὅπλ α : ἀπέθεντο. αὐτῶ ν : τῶν Κορινθίων BFMc 2 ὁ στρατηγό ς : τῶν Κορινθίων δηλονότι. |
| 4 44 2 [5] | ἡ δὲ ἄλλη στρατι ά : τὸ δεξιὸν κέρας τῶν Ἀθηναίων καὶ τὸ ἀριστερὸν τῶν Κορινθίων BFMc 2 τούτῳ τῷ τρόπ ῳ : τῆς ἀναχωρήσεως δηλονότι. οὐ κατὰ δίωξιν πολλήν ... : οὐ φεύγοντες ταχέως, διωκόντων τῶν Ἀθηναίων. ἐβοήθου ν : ἔτρεχον εἰς βοήθειαν. |
| 4 45 2 | ἀπολαβόντε ς : περικυκλώσαντες. ἐξετείχισαν τὸ χωρίο ν : εἰς τέλος ἤγαγον τὸ τεῖχος τοῦ χωρίου. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνο ν : μετάβασις ABCF τὸ μὲν τείχισμ α : τὸ ἐπὶ τῆς Ἰστώνης. |
| 4 46 3 | ξυνέβησα ν : συνεβιβάσθησαν. οἱ Ἀθηναῖο ι : οἱ ἐν ταῖς Ἀθήναις. |
| 4 46 5 [5] | τῶν ἐν τῇ νήσ ῳ : τῇ Πτυχίᾳ. ὑποπέμψαντε ς : σημείωσαι δόλος ABFc 2 καὶ διδάξαντε ς : τοὺς ὑποπέμπτους c 2 ʃ τὸ ἑξῆς, καὶ διδάξαντες τοὺς ὑποπέμπτους λέγειν, ὡς δῆθεν ἀπὸ εὐνοίας Msc 2 δ ὴ : δῆθεν G μηχανησαμένω ν : αὐτῶν τῶν ἐν τῇ πόλει Κερκυραίων. |
| 4 47 1 | μηχανησαμένων δὲ λέγει οἱονεὶ εὐτρεπισάντων Msc 2 ξυνελάβοντο δὲ . |
| 4 47 2 [5] | .. : ἀντὶ τοῦ, συμμετέσχον δὲ οὐκ ὀλίγως τοῦ τοιούτου πράγματος, ὥστε πιθανὴν καὶ πιστὴν γενέσθαι τοῖς ἐν τῇ Πτυχίᾳ ἀνδράσι τὴν ἀπάτην, οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων. εἶτα τὴν αἰτίαν λέγει· ἐπειδή, φησίν, αὐτοὶ ἀπέπλεον ἐπὶ τὴν Σικελίαν, ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τὰς Ἀθήνας νῦν, [καὶ] οὐκ ἐβούλοντο δι’ ἄλλων τινῶν κομισάντων αὐτοὺς ἐς τὰς Ἀθήνας, ἐκείνους καρπώσασθαι τὴν δόξαν Ms τοὺς τεχνησαμένου ς : αὐτοὺς τοὺς ὄντας ἐν τῇ Κερκύρᾳ, τοὺς μηχανησαμένους τὸ πλοῖον Ms διῆγο ν : διεβίβαζον. |
| 4 47 3 | ὑπὸ τῶν παρατεταγμένω ν : ἑκατέρωθεν δηλονότι. τῆς ὁδο ῦ : εἰς τὸ ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ. αὐτού ς : τοὺς Κερκυραίους. |
| 4 48 2 | βιάζεσθα ι : μετὰ βίας ἐσέρχεσθαι. οἱ δ έ : οἱ δὲ ἐν τῷ οἰκήματι. |
| 4 48 3 [15] | ἐς τὰς σφαγά ς : σφαγὴν καλοῦσι τὸ κατὰ τὴν κλεῖδα τοῦ ἀνθρώπου μέλος, δι’ οὗ καθιᾶσι τὰ σιδήρια οἱ θέλοντες ἑαυτοὺς ἀνελεῖν Msc 2 ʃ ἤγουν εἰς τὸ μέρος τοῦ σώματος ἔνθα σφάττονται τὰ ζῶα. τοῖς σπάρτοι ς : ὡς ἀπὸ εὐθέος οὐδετέρου τὸ σπάρτον sc 2 καὶ ἐκ τῶν ἱματίων παραιρήματα ποιοῦντε ς : παραιρήματα, αἱ ὥσπερ φασκίαι ἐκ τῶν ἱματίων κοπτόμεναι Patm. ʃ ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, τελαμῶνάς τινας ἀποσχίζοντες τῶν ἱματίων, ὥσπερ ζώνας ἐποίουν· καὶ πλέκοντες αὐτὰ καὶ ποιοῦντες ὥσπερ σχοινία οὕτως ἐχρῶντο πρὸς τὸ ἀπάγχεσθαι Msc 2 ἐπεγένετο γὰρ νὺξ τῷ παθήματ ι : ἐπειδὴ εἶπε τὸ πολὺ τῆς νυκτός, ἵνα μή τις εἴπῃ, Καίτοι ἐν ἡμέρᾳ ταῦτα ἐγένετο, λέγει ἐν τῷ μέσῳ τό, ἐπεγένετο γὰρ νύξ Msc 2 φορμηδό ν : ὡς ἐάν τις πλέξῃ φορμούς, τοὺς καλουμένους ψιάθους, τοὺς μὲν κατὰ μῆκος αὐτῶν τιθέντες, ἄλλους δὲ πλαγίως ἐπιβάλλοντες κατ’ αὐτῶν. ἐμφαίνει δὲ τοῦτο τῶν Κερκυραίων τὴν ὠμότητα εἰς τοὺς ἀποθανόντας, ὅτι οὐδὲ μετὰ θάνατον τοῦ πρὸς ἐκείνους μίσους ἐπαύσαντο Msc 2 ἠνδραποδίσαντ ο : ὡς ἀνδραπόδοις ἐχρήσαντο. καὶ ἐκπέμψαντες Κορινθίου ς : ἀντὶ τοῦ καὶ ἐκβολόντες τοὺς ὄντας ἐκεῖ Κορινθίους Msc 2 αὐτοὶ Ἀκαρνᾶνες οἰκήτορας ἀπὸ πάντω ν : ἀφ’ ἑκάστης γὰρ πόλεως Ἀκαρνανίας ἀπέστειλαν τοὺς ἐκεῖσε οἰκήσοντας Msc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνος . |
| 4 50 1 | .. : μετάβασις c Ἠιόν ι : Ἠιών· Λυκόφρων [417] τὸν μὲν γὰρ Ἠιὼν Στρύμονος Βισαλτία ABCFM κομισθέντο ς : ἀχθέντος ὑπὸ τοῦ Ἀριστείδου. |
| 4 50 2 | μεταγραψάμενο ι : οἱονεὶ μεθερμηνεύσαντες Msc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνος . |
| 4 51 1 | .. : μετάβασις C περιεῖλο ν : καθεῖλον. ἐκ τῶν δυνατῶ ν : ἀντὶ τοῦ πάνυ καὶ ὡς ἐνεδέχετο Msc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους . |
| 4 52 1 | .. : μετάβασις c αὐτόθε ν : ἀπὸ τῆς ἠπείρου. |
| 4 52 3 | πάντων μάλιστ α : πῶς λέγει πάντων καὶ οὐ πασῶν c καὶ κυθηροδίκης ἀρχὴ ἐκ τῆς Σπάρτης διέβαιν ε : κυθηροδίκης, ἀρχή τις παρὰ Λακεδαιμονίοις εἰς Κύθηρα πεμπομένη Patm. |
| 4 53 3 | προσβολ ή : ἀντὶ τοῦ προσόρμισις καὶ καταγωγή Msc 2 ʃ ἐπίθεσις. ἧσσο ν : ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς Msc 2 κακουργεῖσθα ι : ἤγουν λῃστεύεσθαι. ἀνέχε ι : ἀντὶ τοῦ ἀνατείνει καὶ ἀναπέπταται Msc 2 κατασχόντες οὖ ν : ἀντὶ τοῦ προσορμίσαντες ἐν αὐτοῖς τοῖς Κυθήροις. |
| 4 54 1 | ἰστέον δὲ ὅτι δύο πόλεις ἦσαν τῶν Κυθήρων, μία μὲν ὁμώνυμος, ἑτέρα δέ, ἣ Σκάνδεια καλεῖται, ἐν τῇ νήσῳ τῶν Κυθήρων παρὰ θάλασσαν κειμένη Msc 2 ἐπιτηδειότερο ν : ἀντὶ τοῦ συμφερόντως τούτοις τοῖς Κυθηρίοις Msc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Κυθηρίοις. |
| 4 54 3 | ἀνέστησα ν : ἤγουν μετῴκισαν. ἐναυλιζόμενοι τῶν χωρίων οὗ καιρὸς εἴ η : στρατοπεδευόμενοι εἰς τὸ ἐπικαιρότατον τῶν χωρίων. |
| 4 54 4 | οὗ καιρὸς εἴ η : ἀντὶ τοῦ, ὅπου δυνατὸν ἐφαίνετο αὐτοῖς καὶ χρήσιμον τῇ δυνάμει τῇ ἑαυτῶν δηλονότι Ms τοιαύτα ς : ἤγουν πολεμικάς. |
| 4 55 1 [5] | διέπεμψα ν : διαμερίσαντες ἔπεμψαν. ὡς ἑκασταχόσε ἔδε ι : εἰς τὰ ἐν ἑκάστοις τόποις φρούρια. τῶν περὶ τὴν κατάστασι ν : οἷον τῶν περὶ τὴν πολιτείαν αὐτῶν καὶ τὴν χώραν Msc 2 περιεστῶτος πολέμου τ . κ . ἀ. : προσπιπτόντων αἰφνίδιον πάντοθεν τῶν πολεμίων καὶ ἄνευ τοῦ δύνασθαι προφυλάξασθαι Msc 2 οἷς τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον . |
| 4 55 2 [5] | .. : οἷστισιν Ἀθηναίοις τὸ μὴ ἐπιχειρεῖν ἀεί τι πράττειν καινὸν ὑστέρησις δοκεῖ τῶν προσδοκηθέντων GMsc 2 ʃ οἷς Ἀθηναίοις μόνον ἐκεῖνο ἄπρακτον ἦν τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον. ὡς δήλου ὄντος *** οὐκ ἦν αὐτοῖς ἄπρακτον μόνον θελήσασιν οὐδέν. ἀτολμότερο ι : ὀκνηρότεροι. |
| 4 55 4 [5] | κινήσεια ν : ὑπὲρ ἑαυτῶν δηλονότι. διὰ τὸ .. . κακοπραγεῖ ν : διὰ τὸ μὴ πιστεύειν αὐτοὺς μηκέτι μηδενί. κακοπραγήσαντες γὰρ παρ’ ἐλπίδα οὐκ εἰωθότες ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ ἀστοχεῖν, οὐδεμίαν περὶ τῶν μελλόντων ἐλπίδα βεβαίαν εἶχον Msc 2 τὸν μὲν ὄχλο ν : τὸ πλῆθος. |
| 4 56 1 | ἐφόβησε ν : εἰς φυγὴν ἔβαλεν. ἐπιδρομ ῆ : ἀντὶ τοῦ ἐξ ἐπιδρομῆς Msc 2 ʃ δι’ αἰφνιδίας ἐφόδου. ἐς Ἐπίδαυρο ν : ἄλλη γὰρ Ἐπίδαυρος ἐν τῷ ἰσθμῷ ABCFGM τὴν Λιμηρά ν : οὐκ ἀπὸ λιμοῦ [οὕτως] ὠνόμασται, ἀλλὰ διὰ τὸ πολλοὺς ἔχειν λιμένας, οἷον λιμενηράν GMsc 2 σφίσ ι : τοῖς Λακεδαιμονίοις, ὑπὸ τῶν Αἰγινητῶν. |
| 4 56 2 [5] | πρὸς τὴν ἐκείνων γνώμην ... : ὁμόφρονες καὶ φίλοι τοῖς Λακεδαιμονίοις ὄντες Msc 2 τὸ μὲν ἐπὶ τῇ θαλάσσ ῃ : ἤγουν τὸ παραθαλάσσιον. |
| 4 57 2 | ξυνετείχιζ ε : συνελαμβάνετο τοῦ τειχίσματος. κατασχόντε ς : ἀντὶ τοῦ προσορμίσαντες τῇ Θυρέᾳ· οὐ γὰρ λέγει κρατήσαντες Msc 2 μεταστῆσα ι : μετανάστας ποιῆσαι. |
| 4 57 4 | τοὺς ἐν τῇ νήσ ῳ : τῇ Σφακτηρίᾳ. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους . |
| 4 58 1 | .. : μετάβασις ABCF ἐκεχειρί α : διάλειψις τοῦ πολέμου. ξυναλλαγεῖε ν : φιλιωθεῖεν. ἀξιούντων ... : ἀντὶ τοῦ δηλούντων καὶ προσαγγελλόντων οἷα ἕκαστος παρὰ τοῦ ἑτέρου ἐπλεονεκτήθη Msc 2 οὔτε πόλεως ὢν ἐλαχίστης . |
| 4 59 1 [25] | .. : δημηγορία Ἑρμοκράτους Συρακοσίου ABCFGMe ʃ τὸ προοίμιον ἐκ συστάσεως τοῦ ἰδίου προσώπου ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι τὸ παθητικόν ABFc 2 ʃ τέμνεται ἡ δημηγορία αὕτη τῷ δικαίῳ καὶ τῷ συμφέροντι καὶ τῷ δυνατῷ, οὕτω· δίκαιον μὲν γάρ, φησί, πρὸς τοὺς ὁμοφύλους συμβῆναι καὶ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους αἱρεῖσθαι πόλεμον· εἶτα δὲ καὶ συμφέρον μὴ ἐᾶν καταδουλωθῆναι Σικελίαν· τὸ δὲ δυνατόν, ὅτι, ἐὰν ὁμονοήσωμεν, ῥᾳδίως τῶν ἐναντίων περιεσόμεθα sc 2 οὔτε πόλεως ὢν τῆς ἐλαχίστη ς , ὦ Σικελιῶτα ι : οἱ περὶ καταλύσεως πολέμου παραινοῦντες ἀεὶ ὑποπτεύονται διὰ φόβον καὶ μαλακίαν τὸν πόλεμον φεύγοντες ταῦτα παραινεῖν. διὸ καὶ ὁ Ἑρμοκράτης τοῦτο ποιεῖ. ἅμα δὲ καὶ αὔξει τὸ ὄνομα τῆς αὐτοῦ πατρίδος, ἵνα συγγνώμην ἔχωσιν αὐτῷ οἱ λόγοι μετὰ παρρησίας καὶ φρονήματος προερχόμενοι. τὸ δὲ οὐ πονουμένης προσέθηκεν, ἵνα μή τις εἴπῃ ὡς ὅτι διὰ τοῦτο ἐρᾷ τῆς εἰρήνης, ὅτι ἡ πόλις αὐτοῦς νῦν καταπονεῖται Msc 2 οὔτε πονουμένη ς : κατ’ ἁμφότερα συνιστᾷ ἑαυτὸν ὁ Ἑρμοκράτης, καὶ κατὰ τὸ εἶναι ἐνδόξου πόλεως καὶ κατὰ τὸ μὴ πονεῖν τῷ πολέμῳ τὴν πόλιν αὐτοῦ· δι’ ἃ μάλιστα εἰώθασιν ἀπιστεῖν πρὸς τοὺς λέγοντας ABFc 2 ʃ διὰ δύο αἰτίας εἰώθαμεν ἀπιστεῖν τοῖς συμβουλεύουσιν, ἢ διὰ τὸ εἶναι ἄδοξον τὸ πρόσωπον ἢ διὰ τὸ οἰκείων ἕνεκα χρειῶν λέγειν. τοῦ πρώτου παράδειγμα Ὅμηρος [Β 200]· ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσιν. τοῦ δευτέρου [β 186]· σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος, καὶ τὰ ἑξῆς. ἅπερ ἀμφότερα μαρτυρεῖ ἑαυτῷ ὁ Ἑρμοκράτης μὴ ὑπάρχειν ABFMc 2 καὶ περὶ μὲν τοῦ πολεμεῖν . |
| 4 59 2 [20] | .. : συμπέρασμα. τὸ γὰρ προοίμιον ὁμολογούμενον ABFMc 2 τοῦ πολεμεῖ ν : τὰ μετὰ ἄρθρου λεγόμενα ἀπαρέμφατα ὀνόματα μᾶλλόν εἰσιν ἢ ῥήματα. τί ἄν τις πᾶν τὸ ἐνὸν ἐκλέγων ... : τὸ μὲν „πᾶν τὸ ἐνὸν ἐκλέγων“ πάντα ὅσα ἔνεστι πολέμῳ κακὰ ἐπιλεγόμενος. ἡ δὲ διάνοια· περιττὸν ἐν εἰδόσι διηγεῖσθαι ὡς χαλεπόν ἐστι πόλεμος· οὔτε γὰρ ἐφίεταί τις αὐτοῦ δι’ ἄγνοιαν οὔτε ἀποτρέπεται διὰ φόβον, ἄν γε δὴ σχήσειν πλέον ἐλπίσῃ Msc 2 ἀμαθί ᾳ : γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος ABFc 2 ἢν οἴηταί τι πλέον σχήσει ν : Ὅμηρος [γ 73]· οἷά τε ληϊστῆρες AFc 2 ξυμβαίνει δὲ τοῖς μὲν ... : τοῖς πολεμησείουσιν. Ὅμηρος [Θ 57]· χρειοῖ ἀναγκαίῃ πρό τε παίδων καὶ 〈πρὸ〉 γυναικῶν ABFMc 2 ʃ συμβαίνει δὲ τοῖς μέν, ἐρῶσι τῶν χρημάτων, τὰ κέρδη ποιεῖν αὐτοὺς καταφρονεῖν τῶν δεινῶν τῶν ἐν τοῖς πολέμοις, τοῖς δὲ ὑπὲρ τοῦ μὴ πλεονεκτηθῆναι παρὰ τῶν ἄλλων καὶ δουλεῦσαί τινι s οἱ δ έ : οἱ πολεμησείοντες ABFMc 2 ʃ δέον εἰπεῖν τοῖς δὲ ἐνηλλαγμαι (?) εἴρηκε πρὸς τὸ (?) ἐθέλουσιν εὐθείᾳ ἐχρήσατο· οἱ δὲ ἐθέλουσιν ὑφίστασθαι πρὸ τοῦ αὐτίκα ἐλασσοῦσθαι e αὐτὰ δὲ ταῦτ α : τὰ δύο ἅπερ εἶπεν ABFc 2 εἰ μὴ ἐν καιρῷ . |
| 4 59 3 [5] | .. : εἰ δὲ μὴ ἐν καιρῷ ἑκάτεροι πολεμεῖν ἐθέλοιεν, οἵ τε τῶν ἐξ αὐτοῦ κερδῶν ἐφιέμενοι καὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι μὴ ἐλασσοῦσθαι, ὠφελιμώτατα ἂν διαλλαγεῖεν. συνίστησι δὲ διὰ τούτων, ὅτι οὐ δεῖ τὸν περὶ εἰρήνης συμβουλεύοντα πολέμου κατηγορεῖν (ἕωλον γάρ), ἀλλὰ μᾶλλον τῆς κατ’ αὐτὸν ἀκαιρίας Msc 2 ἑκάτερο ι : οἵ τε διὰ κέρδος ἴδιον πολεμοῦντες καὶ οἱ διὰ τὸ μὴ ἀφαιρεθῆναί τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς ABsc 2 τὰ γὰρ ἴδια . |
| 4 59 4 [10] | .. : τὸ ἑξῆς, τὰ ἴδια εὖ θέσθαι ABFc 2 Ἕκαστο ι : τῶν Σικελιωτῶν. θέσθα ι : οἰκονομῆσαι. νῦν πρὸς ἀλλήλους δ ι ’ ἀντιλογιῶ ν : τὸ μὲν δι’ ἀντιλογιῶν, δι’ ἀντιρρήσεων καὶ λόγων· τὸ δὲ καταλλαγῆναι, διαλλαγῆναι· ἴσον δὲ τὸ προσῆκον ἑκάστῳ καὶ δίκαιον· τὸ δ’ ὡς ἐγὼ κρίων [cap. LX 1], ὡς ἐγὼ νομίζω. ἡ δὲ διάνοια· εἰ νῦν, φησίν, μὴ προχωρήσει ἐκ τῆς ἐκκλησίας ταύτης τὸ νομίζειν ἕκαστον ἔχοντα τὸ ἴδιον ἀπελθεῖν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀδικεῖσθαι ὕστερον πάλιν πολεμήσομεν, ἂν δόξῃ, μετὰ τὸ ἀπελθεῖν τοὺς Ἀθηναίους. τέως δὲ νῦν βέλτιόν ἐστι τὸ διαλλαγῆναι, ἐν ὅσῳ ἐπίκεινται ἡμῖν οἱ Ἀθηναῖοι Msc 2 ἴσον ἑκάστῳ ἔχοντ ι : Ὅμηρος [ι 42]· μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης ABsc 2 ἡ ξύνοδο ς : ἡ συναγωγὴ ἡ ἐνθάδε. |
| 4 60 1 [5] | καὶ διαλλακτά ς : λείπει τὸ χρή· καὶ χρὴ διαλλακτάς· ἀπὸ κοινοῦ δὲ ἀκουστέον τὸ ὡς ἐγὼ κρίνω Msc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή, ἵν’ ᾖ, χρὴ νομίσαι τοὺς Ἀθηναίους ἀναγκαιοτέρους τῶν λόγων. περὶ τῶνδ ε : διαλλαγῶν. οἳ δύναμιν ἔχοντες μεγίστη ν : ἤγουν δυνατώτατοι ὄντες. καὶ ὀνόματι ἐννόμ ῳ : πρόσχημα μὲν ποιοῦνται τὴν πρὸς τοὺς Χαλκιδεῖς συμμαχίαν, ὡς διὰ συγγένειαν νομίμως αὐτοῖς ξυμμαχοῦντες· φύσει δὲ πολέμιοι πᾶσιν ὄντες Σικελιώταις τὸ ἴδιον συμφέρον διὰ τῆς περὶ τὸ συμμαχεῖν εὐπρεπείας κατασκευάζονται, τουτέστιν θηρῶνται Msc 2 εὐπρεπῶ ς : πιθανῶς. ἐς τὸ ξυμφέρο ν : εἰς τὸ ἑαυτοῖς ξυμφέρον ABFc 2 ἄνδρα ς : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι ABFc 2 ποιούντω ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡμῶν ABFc 2 τέλεσ ι : ταῖς δαπάναις· ὅθεν καὶ εὐτελὴς καὶ πολυτελής ABFGc 2 ἐκείνοι ς : τοῖς Ἀθηναίοις AFc 2 προκοπτόντω ν : προοδοποιούντων καὶ εὐτρεπιζόντων AFGc 2 ʃ ἤγουν προκοπὴν καὶ ἐπίδοσιν ποιούντων ἡμῶν τῆς ἀρχῆς ἐκείνων. |
| 4 60 2 [10] | ʃ ἡ διάνοια· τῶν Σικελιωτῶν ἡμῶν αὐτῶν αὑτοὺς κακῶς διαθέντων τοῖς οἰκείοις δαπανήμασι καὶ περιαιρούντων καὶ περικοπτόντων τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς πρὸς τὸ ἐκείνοις συμφέρον, εἰκὸς τοὺς Ἀθηναίους, ὅταν γνῶσιν ἡμᾶς ἐκτετρυχωμένους, ἐπελθόντας πλείονι στρατῷ καταδουλώσασθαι τὰ ἐνταῦθα Msc 2 καίτοι τῇ ἑαυτῶν . |
| 4 61 1 [10] | .. : ὁ νοῦς τῶν λεγομένων τοιοῦτος· χρή, εἰ σωφρονοῦμεν, ἑκάστους ἡμῶν τῶν Σικελιωτῶν τὰ ἀλλότρια ἐπικτωμένους καὶ ἁρπάζοντας μᾶλλον τοὺς συμμάχους ἐπάγεσθαι ἤπερ τὰ ἕτοιμα βλάπτοντας· τουτέστιν, ὅταν, τῶν ἰδίων ἡμῶν καλῶς ἐχόντων καὶ ἀδεῶς διακειμένων, βουλώμεθα κατὰ πλεονεξίαν ἀλλότρια ἐπικτήσασθαι, τότε δεῖ τοὺς συμμάχους ἐπάγεσθαι καὶ τοὺς κινδύνους ὑφίστασθαι, καὶ μὴ ὅταν ὁ κίνδυνος περὶ τῶν οἰκείων ἡμῶν γίνηται ABFc 2 τὰ μὴ προσήκοντ α : τὰ ἀλλότρια ABFc 2 νομίσα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή ABFc 2 τὰς πόλεις καὶ τὴν Σικελία ν : τὴν Σικελίαν πᾶσαν ὡς μίαν πόλιν ἔλαβε. καὶ φησὶν ὅτι, εἰ πόλεμον ἕξομεν, διαφθαρησόμεθα. ὅπερ ἐπὶ μιᾶς πόλεως ξυμβαίνει ABsc 2 ἐπιβουλευόμεθ α : ἐξ ἐπιβουλῆς πάσχομεν. κατὰ πόλεις δὲ διέσταμε ν : διῃρημένως κατοικοῦμεν. κοιν ῇ : γνώμῃ δηλονότι. |
| 4 61 2 [10] | παρεστάναι δὲ μηδεν ί : μὴ νομιζέτωσαν, φησί, διὰ τὸ συγγενεῖς εἶναι τοῖς Ἀθηναίοις οἱ Χαλκιδεῖς ἐν ἀσφαλείᾳ καθεστάναι. οὐ γὰρ διότι πολέμιόν ἐστι τὸ Δωρικὸν γένος τῷ Ἰωνικῷ, διὰ τοῦτο ἐχθροὶ ὄντες οἱ Ἀθηναῖοι τοῖς Δωριεῦσιν ἐπίασιν, ἀλλ’ ἐφιέμενοι τῶν ἐν τῇ Σικελίᾳ ἀγαθῶν. τὸ δὲ [§ 4] αὐτοὶ τὸ δίκαιον μᾶλλον τῆς ξυνθήκης παρέσχοντο, ἀντὶ τοῦ, προθυμότερον ἤπερ ἐχρῆν κατὰ συμμαχίαν ἐβοήθησαν Msc 2 παρεστάναι δ έ : δόξαν ἐπέρχεσθαι. ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή. τῇ Ἰάδι ξυγγενεί ᾳ : ὡς ἀναφέρον δηλονότι τὸ γένος εἰς τοὺς Ἴωνας. ἀσφαλέ ς : εἰρηναῖον, ἐπιτήδειον ABFc 2 ʃ ἀκίνδυνον. δίχα πέφυκ ε : ἡ Σικελία δηλονότι ABFc 2 ἐπίασι ν : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 4 61 3 | ἃ κοινῇ κεκτήμεθ α : ἤγουν ὧν κοινὴν κεκτήμεθα τὴν ἀπόλαυσιν. σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 4 61 5 | προνοεῖσθα ι : ἀντὶ τοῦ προσκέπτεσθαι. ἑτοιμοτέροι ς : ἀντὶ τοῦ ἑτοίμοις. πέφυκ ε : φύσιν ἔχει. τὸ ἐπιό ν : ἤγουν τὸ κρεῖττον. ὅσοι δὲ . |
| 4 61 6 [10] | .. : ὅσοι, φησί, γιγνώσκοντες αὐτό, ὅτι πέφυκεν ἄνθρωπος διὰ παντὸς ἄρχειν μὲν ἐθέλειν τοῦ εἴκοντος, φυλάττεσθαι δὲ τὸ ἐπιόν, μὴ ὀρθῶς προνοοῦμεν καὶ προσκοποῦμεν, ἁμαρτάνομεν sc 2 πρεσβύτατον ἥκει κρίνα ς : τὸ ἑξῆς, πρεσβύτατον εὖ θέσθαι. τουτέστιν, ἐν πρώτοις φυλάξασθαι τοῦτο καὶ εὖ διαθέσθαι. τουτέστι τὴν δούλωσιν ABFc 2 τὸ κοινῶς φοβερό ν : κοινῶς φοβερὸν ἡ δούλωσις ἡ παρὰ τῶν Ἀθηναίων ἐπιβουλευομένη πᾶσιν ὁμοίως. ὡς καὶ Ἱπποκράτης [aphorism. II 46]· δύο πόνων ἅμα γινομένων ὁ σφοδρότερος ἀμαυροῖ τὸν ἕτερον ABF τάχιστα δ ’ ἂν ἀπαλλαγὴ . |
| 4 61 7 [10] | .. : εἰ πρὸς ἀλλήλους, φησίν, εἰρηνεύσαιμεν, τάχιστα ἂν ἡ τῶν Ἀθηναίων ἐπιβουλὴ ἀδεεστέρα ἔσται. καὶ τὴν αἰτίαν ἐπιφέρει, διότι οὐχὶ ἀπὸ τῆς ἰδίας γῆς ὁρμῶνται πρὸς ἡμᾶς (οὐ γάρ εἰσιν ἀστυγείτονες), ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν ἐπικαλεσαμένων. καὶ εἰ τοῦτο ποιήσομεν οὕτως, οὐκέτι πόλεμος πόλεμον διαδέξεται, ἀλλ’ εἰρήνη τὴν διαφοράν. σκόπει δὲ πῶς τὸν πόλεμον εὐφήμως διαφορὰν καλεῖ ABFc 2 αὐτο ῦ : τοῦ κοινῶς φοβεροῦ ABFc 2 τῶν ἐπικαλεσαμένω ν : ἤγουν τῶν Χαλκιδέων. καὶ οὕτω ς : καὶ οὕτως, ὡς εἶπεν, ἤτοι εἰ πρὸς ἀλλήλους ξυμβαίημεν ABFc 2 οἵ τ ’ ἐπίκλητο ι : οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 ʃ οἱ πρὸς συμμαχίαν καλούμενοι Patm. |
| 4 61 8 [5] | εὐπρεπῶς ἄδικοι ἐλθόντε ς : οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ προφάσεως εὐπρεποῦς ἐλθόντες, ὡς δῆθεν συμμαχοῦντες τοῖς ἐνθάδε Χαλκιδεῦσιν, εὐλόγως ἄπρακτοι ἀπελεύσονται, διαλλαγέντων ἡμῶν sc 2 ἄδικο ι : Ὅμηρος [Ι 63]· ἀφρήτωρ, ἀθέμιστος, ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ABFc 2 εὐλόγω ς : εὐλόγως φησὶ διὰ τὸ ξυμβῆναι ABFc 2 καὶ εἴ τις βεβαίως . |
| 4 62 3 [10] | .. : ἡ διάνοια· εἴ τις βεβαίως τι καὶ πάντῃ πάντως οἴεται πράξειν καὶ κρατήσειν τῶν ἐναντίων, ἤτοι διὰ τὸ δικαίως αὐτοῖς ἐπιέναι νομίζειν, ἢ διὰ τὸ ἰσχυρὸς οἴεσθαι τυγχάνειν, μὴ χαλεπαινέτω, εἰ παρὰ τὴν ἰδίαν οἴησίν τε καὶ ἐλπίδα σφαλλόμενος ἐλέγχεται ὑπ’ ἐμοῦ, ἐνθυμηθεὶς ὅτι πολλοί, δικαίως τιμωρήσασθαι τοὺς ἀδικήσαντας διανοηθέντες, οὐ μόνον οὐκ ἠμύναντο αὐτούς, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ προσαπώλοντο, καὶ ἕτεροι, δι’ ἰσχὺν ἐλπίσαντες πλεονεκτήσειν τῶν πέλας, πρὸς τῷ μὴ σχεῖν πλέον καὶ τὰ αὐτῶν προσαπώλεσαν. διὰ τούτων δὲ τὸ μὴ δεῖν αὐτοὺς ἐλεγχομένους χαλεπαίνειν συνάγεται sc 2 βί ᾳ : ἰσχύι. οἱ μὲ ν : οἱ μετιόντες σὺν δίκῃ τοὺς ἀδικοῦντας. οὐχ ὅσον οὐκ ἠμύναντ ο : ἤγουν οὐ μόνον οὐκ ἠμύναντο. προσκαταλιπεῖ ν : προσζημιωθῆναι. τιμωρία γὰρ . |
| 4 62 4 [10] | .. : οὐχ, ὅτι ἀδικεῖται, εὐτυχεῖ δικαίως· οὐ γάρ, ἐπειδὴ ὁ τιμωρούμενος προηδίκηται, διὰ τοῦτο ἐπεξιὼν εὐτυχήσει. δίκαιον μὲν γὰρ τὸ ἀδικηθέντα εὐτυχῆσαι κατὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς τιμωρίας, οὐ μὴν καὶ ἀποβαῖνον οὕτως. οὐδὲ ὁ ἰσχυρός, φησί, διὰ τὸ ἐλπίζειν ἐκ τῆς δυνάμεως κρατήσειν, διὰ τοῦτο καὶ τὸ βέβαιον ἔχει sc 2 τὸ δὲ ἀστάθμητον ... : τὸ δὲ ἄστατον τῆς τύχης καὶ τὸ ἄδηλον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πέφυκε κρατεῖν. ἔστι γὰρ πολλάκις νικῆσαι καὶ ἀπὸ ἰδίας ἀρετῆς ἐκτὸς τύχης sc 2 κρατε ῖ · τὴν ἰσχὺν ἔχει. προμηθί ᾳ : προγνώσει, σκέψει. καὶ νῦν τοῦ ἀφανοῦς τε τούτου . |
| 4 63 1 [10] | .. : ἡ διάνοια· καὶ νῦν τῆς μὲν πρὸς ἀλλήλους διαφορᾶς ἐπιλαθώμεθα δι’ ἀμφότερα, διά τε δηλαδὴ τὸ ἄδηλον τυγχάνειν, εἰ πεισόμεθά τι ὑπ’ ἀλλήλων, καὶ διὰ τὸ τοὺς Ἀθηναίους ἤδη φοβεροὺς ἡμῖν εἶναι παρόντας, ἱκανὰ νομίσαντες αἴτια τῆς ἀποτροπῆς ταῦτα sc 2 ἀτέκμαρτο ν : τὸ ἀφανὲς καὶ ἄδηλον Patm. καὶ τὸ ἐλλιπὲς τῆς γνώμη ς : καὶ τοῦτο, φησίν, ἐνθυμηθέντες, ὅτι ἃ προσεδοκήσαμεν πρᾶξαι (τουτέστι κρατῆσαι κατὰ τὸν πόλεμον) ἐλλιπῶς ἐγένετο καὶ οὐ κατὰ τὰς ἡμετέρας γνώμας ἀπέβη· ταῦτα οὖν αὐτά, μὴ κατὰ τὴν ἡμετέραν γνώμην γενόμενα, ἱκανὰ κωλύματα ἡμῖν καὶ ἐμπόδια γεγενῆσθαι νομίσωμεν, καὶ τούτοις εἰρχθέντες εἰς τὸ μὴ προβῆναι ἡμῖν τὰ πράγματα ὡς ἠβουλόμεθα τοὺς ἐπικειμένους ἡμῖν πολεμίους ἀπράκτους ἀποπεμψώμεθα sc 2 τὸ ξύμπαν τε δὴ γνῶμε ν : τὸ σύνολον δὲ εἰδέναι, φησί, χρὴ ὅτι, πεισθέντες μὲν ἐμοί, τὰς πατρίδας ἐλευθέρας οἰκήσομεν, ἀφ’ ὧν ὁρμώμενοι καὶ τὰ ἑξῆς sc 2 πόλιν ἕξοντες ἕκαστο ς : τὴν ἰδίαν. |
| 4 63 2 [10] | αὐτοκράτορε ς : δεσπόται τῆς ἑαυτῶν πόλεως. ἀμυνούμεθ α : τὸ ἀμυνούμεθα ἐπὶ καλοῦ. ἐνταῦθα γὰρ ἐπὶ τῶν δύο σημασιῶν ἔλαβεν αὐτό, καὶ ἐπὶ καλοῦ καὶ ἐπὶ κακοῦ ABFGc 2 ʃ ἤγουν ἀμειψόμεθα G ἀπιστήσαντε ς : τοῖς ἐμοῖς λόγοις δηλονότι sc 2 οὐ περὶ τοῦ τιμωρήσασθαί τιν α : λείπει τό, ὁ ἀγὼν ἡμῖν ἔσται, ἀλλὰ περὶ τοῦ δουλωθῆναι. τοῦτο γὰρ ἠθικῶς ἀποκέκοπται sc 2 εἰ τύχοιμε ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ τιμωρήσασθαί τινα sc 2 τοῖς ἐχθίστοι ς : τοῖς Ἀθηναίοις sc 2 οἷς οὐ χρ ή : τοῖς Σικελιώταις sc 2 καὶ ἐγὼ μέν . |
| 4 64 1 [5] | .. : οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 πόλιν τε μεγίστην παρεχόμενο ς : ἀντὶ τοῦ ἐκ μεγίστης πόλεως ὁρμώμενος sc 2 ʃ συνιστᾷ ἑαυτὸν ὁ Ἑρμοκράτης ἀπό τε τῆς πόλεως καὶ τοῦ τρόπου καί φησιν ὅτι ἐγὼ μὲν ἀξιῶ συγχωρεῖν τοῖς ἐμοῖς λόγοις καὶ μὴ ἐᾶν τοὺς πολεμίους ποιεῖν ὑμᾶς (?) κακῶς, οὐδὲ ἀξιῶ φιλονεικῶν ἐν μωρίᾳ ἡγεῖσθαι ἄρχειν ὁμοίως καὶ εἶναι αὐτοκράτορα ὥσπερ τῆς οἰκείας γνώμης οὕτω καὶ τῆς τύχης ἧς οὐκ ἄρχω ἀλλ’ ἡττᾶσθαι πρὸς τὸν καιρὸν καὶ τὰ πράγματα καὶ ὑποχωρεῖν τοῖς γινομένοις ὑπὸ τῆς τύχης b 3 καὶ ἐπιών τῳ μᾶλλο ν : καὶ δυνάμενος δηλονότι ἄλλῳ ἐπιέναι. δῆλον δὲ ὡς οὐχ ἁπλῶς περὶ ἑαυτοῦ μόνου λέγει τοῦτο, ἀλλὰ κοινῶς περὶ τῆς πόλεως τῶν Συρακουσίων sc 2 ἐπιών τ ῳ : Ὅμηρος [Α 299]· οὔτε σοὶ οὔτε τῳ ἄλλῳ ABF προειδομένους αὐτῶ ν : ἤτοι προγνόντας τὰ πράγματα ἢ προνοοῦντας ἑαυτῶν, ἵνα ὁ νοῦς ᾖ τοιοῦτος, συμβῶμεν προνοήσαντες ἡμῶν αὐτῶν sc 2 τὰ πλείω βλάπτεσθα ι : παροιμία Καδμεία νίκη ABF μηδὲ μωρίᾳ ... : οὐδὲ ἀξιῶ διὰ μωρίαν φιλονεικῶν ἡγεῖσθαι καὶ νομίζειν τῆς τε ἰδίας γνώμης αὐτοκράτωρ εἶναι καὶ αὐτεξούσιος καὶ τῆς τύχης, ἧς τινος οὐκ ἄρχω ἄνθρωπος ὤν sc 2 καὶ περιρρύτο υ : τοῦτο οὐ παρέργως τέθεικεν, ἀλλ’ ἐμφῆναι βουλόμενος, ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν εἰς τοὺς ἄλλους κοινωνία, διὰ τὸ νησιώτας εἶναι sc 2 ὅταν ξυμβ ῇ : ὅταν καιρὸς γένηται sc 2 ξυγχωρησόμεθ α : φιλιωθησόμεθα. |
| 4 64 3 | λόγοις κοινοῖ ς : λόγοις συμβατικοῖς sc 2 ἀλλοφύλου ς : τοὺς Ἀθηναίους. |
| 4 64 4 | καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [102, 3]· ἀλλοφύλους ἅμα ἡγησάμενοι ABFc 3 εἴπερ καὶ κα θ ’ ἑκάστους ... : εἴπερ καί, ὡντινωνοῦν βλαπτομένων ἐν Σικελίᾳ, τὸ πᾶν ἔθνος ἀσθενέστερον γινόμενον κινδυνεύει sc 2 οἰκείο υ : συγγενικοῦ. |
| 4 65 1 [5] | πειθόμενο ι : πεισθέντες. αὐτοὶ μὲν κατὰ σφᾶς αὐτού ς : ὡμονόησαν ἀλλήλοις καθ’ ἑαυτοὺς μὴ κοινολογησάμενοι τοὺς λόγους τοῖς Ἀθηναίοις sc 2 γνώμ ῃ : σκέψει. Μοργαντίνην εἶνα ι : ἀντὶ τοῦ ἀποδοθῆναι· ἔστι δὲ Σικελικὸν πόλισμα sc 2 τακτό ν : ὡρισμένον. αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι sc 2 τοὺς ἐν τέλει ὄντα ς : τοὺς περὶ Πυθόδωρον ABFc 2 εἶπον ὅτι ξυμβήσοντα ι : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ὅτι οὐδὲν δέονται αὐτῶν εἰς ξυμμαχίαν ἔτι, καθὸ ἐσπείσαντο εἰς ἑαυτοὺς πάντες οἱ Σικελιῶται. |
| 4 65 2 [10] | τὸ δὲ παρακαλέσαντες ἀντὶ τοῦ εἰς ἑαυτοὺς καλέσαντες sc 2 κἀκείνοις κοινα ί : οἷον τοῖς Ἀθηναίοις, ἵνα, ἐάν τις βουληθῇ ἀπὸ Σικελίας πλεῦσαι κατ’ αὐτῶν συμβαλλόμενος Πελοποννησίοις, κωλύωσιν αὐτὸν sc 2 κἀκείνοι ς : τοῖς συμμάχοις. αὐτῶ ν : τῶν στρατηγῶν τῶν Ἀθηναίων ABCF καταστρέψασθα ι : δουλῶσαι. |
| 4 65 4 [5] | τὰ ἀπορώτερ α : ἀδύνατα. κατεργάζεσθα ι : νικᾶν. αἰτία δ ’ ἦν ... : αἰτία δ’ ἦν τοῦ ταῦτα νομίζειν ἡ ἐν τοῖς πλείστοις πράγμασιν εὐπραγία παρὰ προσδοκίαν τοῖς Ἀθηναίοις, 〈ἣ〉 ἐλπίδας ἰσχυρὰς παρεῖχε τοῦ πάντα κατεργάζεσθαι δύνασθαι sc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις BCF ὡς χρὴ δεξαμένους τοὺς φεύγοντας . |
| 4 66 1 [5] | .. : ὁ νοῦς τοιοῦτός ἐστιν· οἱ μὲν πλείονες τῶν Μεγαρέων ἐβούλοντο σπείσασθαι πρὸς τοὺς φυγάδας αὐτῶν· οἱ δὲ τοῦ δήμου προστάται, νομίζοντες ἀδύνατόν τι πρᾶγμα τοῦτο ἔσεσθαι, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι καρτερεῖν (ὅ ἐστι συμπολιτεύεσθαι) τοὺς δημοτικοὺς μετὰ τῶν φυγάδων διὰ τὰ κακὰ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι παρὰ τῶν φυγάδων, οὗτοι τοῦτο δείσαντες λόγους προσφέρουσιν sc 2 τῶν ἔξ ω : τῶν φυγάδων. |
| 4 66 2 | τὸν θροῦ ν : τὸν σύλλογον τὸν γιγνόμενον περὶ τῶν φυγάδων, τοῦ δεῖν δέχεσθαι αὐτούς c 2 ʃ ὁμιλίαν Patm. ἐνδοῦνα ι : αὐτοῖς δηλονότι. |
| 4 66 4 [5] | αὐτοὶ μόνο ι : ἤτοι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ξυμμάχων ὧν εἶχον ἔξωθεν τῆς Πελοποννήσου, ἢ μόνοι λέγει ἀντὶ τοῦ ἐκτὸς τῶν Μεγαρέων. 〈τὴν〉 ἄνω δὲ πόλιν αὐτὰ τὰ Μέγαρα καλεῖ sc 2 τὴν ἄνω πόλι ν : τὴν ἀκρόπολιν. ἐπλίνθευον τὰ τείχ η : πλίνθους λαμβάνοντες ἐτείχιζον. |
| 4 67 1 [5] | ἀπεῖχεν οὐ πολ ύ : οὐκ ἀπεῖχε, φησί, τῶν Μεγάρων ἡ Μινῴα, ἢ αὐτὸ τὸ ὄρυγμα τὸ ἐν τῇ Μινῴᾳ sc 2 περίπολο ι : τῶν φυλάκων οἱ μὲν ἱδρυμένοι καλοῦνται, οἱ δὲ περίπολοι, ἱδρυμένοι μὲν οἱ ἀεὶ περικαθεζόμενοι καὶ πολιορκοῦντες, περίπολοι δὲ οἱ περιερχόμενοι καὶ περιπολοῦντες τὰ φρούρια ἐν τῷ φυλάττειν sc 2 ἔλασσον ἄπθε ν : ἔλασσον ἀπέχοντες ἤπερ οἱ ἐν τῷ ὀρύγματι καθήμενοι sc 2 ʃ πρὸς τὸ ἀπεῖχεν οὐ πολύ τὸ ἔλασσον ἄπωθεν Bsc 2 ᾔσθετο οὐδεί ς : τῶν Μεγαρέων δηλονότι. |
| 4 67 3 [15] | ἕω ς : ἡμέρα. οἱ προδιδόντες ... : οἱ προδιδόντες δηλαδὴ τοῖς Ἀθηναίοις τὰ Μέγαρα πλοῖον κατέφερον ἑκάστης νυκτὸς ἐπὶ θάλατταν, τεθεραπευκότες τὸν ἐπὶ τῶν πυλῶν ἄρχοντα, ὅπως αὐτοὺς μὴ κωλύῃ, ὡς δῆθεν ἐπὶ λῃστείαν ἐκπλέοντας τῶν Ἀθηναίων τῶν ἐν τῇ Μινῴᾳ φυλαττόντων· καὶ αὖθις πρὸ ἡμέρας ἀνέφερον αὐτὸ εἰς τὸ τεῖχος, ὅπως ἀφανὲς δῆθεν ᾖ τοῖς Ἀθηναίοις, τί χρὴ φυλάττεσθαι. οὐ γὰρ ὄντος οὐδενὸς ἐν τῷ Μεγαρικῷ λιμένι πλοίου φανεροῦ, διὰ τὸ ἐντὸς τειχῶν μεθ’ ἡμέραν κρύπτεσθαι τὸ ἀκάτιον, ἄπορον ἦν γνῶναι τοῖς Ἀθηναίοις, ὑφ’ ὧν τινων λῃστεύονται sc 2 ἀκάτιον ἀμφηρικό ν , ὡς λῃστα ί , ἐκ πολλοῦ τεθεραπευκότε ς : ἀμφηρικὸν ἀκάτιον, ἤτοι ἀμφοτέρωθεν ὑπὸ ἑνὸς ἐρεττόμενον, ἤτοι μήτε πρώραν μήτε πρύμναν ἔχον ἀνηγμένην, ἀλλὰ στρογγύλον καὶ περιφερὲς πανταχόθεν Patm. ʃ πλοιάριον ἑκατέρωθεν ἐρεσσόμενον, ἐν ᾧ ἕκαστος τῶν ἐλαυνόντων δικωπίαν ἐρέττει sc 2 τότ ε : ὅτε προεδίδοντο τὰ Μέγαρα. |
| 4 67 4 [5] | ὡς τῷ ἀκατί ῳ : ὡς τοῦ ἀκατίου μέλλοντος εἰσκομίζεσθαι sc 2 ἀπὸ ξυνθήματο ς : τῶν Μεγαρέων δηλονότι. κώλυμα οὖσα προσθεῖνα ι : ἀντὶ τοῦ κωλύουσα συγκλεισθῆναι sc 2 τροπαῖο ν : ὡς ἀπὸ τοῦ τρίτη τριταῖον καὶ λάθρα λαθραῖον οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ τροπὴ τροπαῖον G καὶ εὐθὺς ἐντὸς τῶν πυλῶν . |
| 4 67 5 [5] | .. : ὑπερβατόν. τὸ δὲ ἑξῆς, καὶ εὐθὺς ἐντὸς τῶν πυλῶν μαχόμενοι τοὺς προσβοηθοῦντας οἱ Πλαταιεῖς ἐκράτησαν. τοὺς δὲ προσβοηθοῦντας λέγει περὶ ὧν ἔφη διὰ μέσου· ᾔσθοντο γὰρ οἱ ἐγγύτατα Πελοποννήσιοι sc 2 ἐπιφερομένοι ς : τοῖς ἐπερχομένοις sc 2 ἀντισχόντε ς : ἤγουν ἀντιστάντες. |
| 4 68 2 | σφᾶ ς : ἤγουν τοὺς Πελοποννησίους. ξυνέπεσ ε : συνέβη c 2 θησόμενον τὰ ὅπλ α : ἤγουν ἀποθησόμενον. |
| 4 68 3 | οἱ δ’ : ἤγουν οἱ Πελοποννήσιοι. οἱ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους πράξαντε ς : ἤγουν οἱ συνθέμενοι τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 4 68 5 [5] | ξυνέκειτο δὲ αὐτοῖ ς : ἤγουν συμφωνία ἦν. ἐσπίπτει ν : μετὰ βάρους εἰσέρχεσθαι. μὴ ἀδικῶντα ι : ἤγουν μὴ βλάπτωνται. ἀσφάλεια .. . ἐγίγνετ ο : ἀντὶ τοῦ, ἐν ἀσφαλείᾳ δὲ μᾶλλον ἔμελλον ἔσεσθαι ἀνοίξαντες τὰς πύλας Msc 2 ἀληλιμμένων δὲ αὐτῶ ν : ἤγουν τῶν προδοτῶν. |
| 4 68 6 [5] | καταγορεύε ι : καταγγέλλει. τοῖς ἑτέροι ς : τοῖς μὴ εἰδόσι. ξυστραφέντε ς : συσπειραθέντες. ἐπεξιένα ι : κατὰ τῶν Ἀθηναίων. εἴτε μὴ πείσεταί τις ... : εἴτε μὴ πείθοιντο οἱ ἀντιστασιῶται, τὴν μάχην ἔσεσθαι οὐ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλὰ πρὸς ἀλλήλους τοῖς Μεγαρεῦσιν Msc 2 ἐδήλουν δὲ οὐδέ ν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ὅλως ἐδήλουν Msc 2 οἱ τῶν Ἀθηναίων στρατηγο ί : οἱ ἐκτὸς ἔτι τῶν Μεγάρων ὄντες καὶ μήπω εἰσελθόντες Msc 2 σίδηρός τ ε : λιθουργός. |
| 4 69 2 | ὕλη ν : ἄλλην δηλονότι. ἀπεσταύρου ν : χαρακώματα ἐποίουν. ὅσον οὐκ ἀπετετέλεστ ο : ἀντὶ τοῦ παρὰ μικρὸν ἀπετελέσθη Msc 2 οἱ ἐν τῇ Νισαί ᾳ : οἱ Πελοποννήσιοι δηλονότι. |
| 4 69 3 | ἐχρῶντ ο : σίτῳ δηλονότι. τῷ τε ἄρχοντ ι : ἤγουν τῷ ἄρχοντι τῶν Λακεδαιμονίων. ὁμολογήσαντε ς : ἤγουν συμφωνήσαντες. |
| 4 70 2 | τῷ λόγ ῳ : ἀντὶ τοῦ τῇ φήμῃ. σφᾶ ς : ἤγουν τοὺς περὶ αὐτόν. αἱ δὲ τῶν Μεγαρέων στάσει ς : οἱ στασιάσαντες. |
| 4 71 1 | σφίσι ν : τοῖς Μεγαρεῦσιν. οὐκ ἐδέξαντ ο : τὸν Βρασίδαν. περιιδεῖ ν : ἀντὶ τοῦ περισκοπῆσαι Msc 2 σφίσι ν : τοῖς Μεγαρεῦσιν. |
| 4 72 1 | διανενοημένο ι : σκοπὸν ἔχοντες. πέμψα ι : ἄγγελον δηλονότι. ἀπῆλθον πάλι ν : ἤγουν ἐπανέστρεψαν εἰς τὰς Θήβας. τῶν δὲ ψιλῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 72 2 | οὐδαμόθε ν : ἤγουν ἀπὸ οὐδενὸς τόπου. ἀντεπεξελάσαντε ς : ἤγουν τοὺς ἵππους κινήσαντες. |
| 4 72 3 | ἐς χεῖρας ᾖσα ν : συνεπλάκησαν. ἐπὶ πολ ύ : διάστημα χρόνου δηλονότι. ἀπέδοσα ν : τοῖς Βοιωτοῖς. |
| 4 72 4 | τῷ παντὶ ἔργ ῳ : τῷ τῆς μάχης. πρὸς τοὺς ἑαυτῶ ν : ἐχώρησαν δηλονότι. περιορωμένου ς : ἀντὶ τοῦ περιορῶντας. |
| 4 73 1 | ὁποτέρων ἡ νίκη ἔστα ι : εἴτε τῶν Ἀθηναίων εἴτε τῶν Λακεδαιμονίων. καλῶς δὲ ἐνόμιζον . |
| 4 73 2 [10] | .. : θαυμαστή τις ἦν καὶ στρατηγικωτάτη ἡ τῶν Λακεδαιμονίων ἐπίνοια. ἰσχυρὸν γὰρ χωρίον καταλαβόντες ἡσύχαζον, ἵνα μήτε οἱ Ἀθηναῖοι αὐτοῖς διὰ τὴν τοῦ χωρίου ἰσχὺν ἐπίωσιν ἐπὶ πόλεμον μήτε οἱ Μεγαρεῖς καταγνῶσιν αὐτῶν ὡς ἡττηθέντων καὶ ἀποσταῖεν. ἐπεὶ δὲ ἑώρων τοὺς Μεγαρεῖς πρὸς τὴν τύχην ὁρῶντας καὶ τῷ νικήσαντι προστεθῆναι, οὐχ ἱκανοὺς ἑαυτοὺς πρὸς ἀπάντησιν τῶν Ἀθηναίων ὁρῶντες καὶ δεδιότες τὸ μέλλον ἡσύχαζον, προσποιούμενοι μὴ θέλειν πρῶτοι ἄρξαι τῆς μάχης, ἐκφοβοῦντες δὲ καὶ τοὺς Μεγαρεῖς μὴ προσχωρῆσαι τοῖς Ἀθηναίοις. εἰ μὲν γὰρ μὴ . |
| 4 73 3 [15] | .. : εἰ μὲν γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι, ἀμελήσαντες Μεγαρέων, μὴ βοηθήσοντες παρεγένοντο, οὐκ ἂν ἔμελλον οἱ Μεγαρεῖς εἰς τὴν τύχην σκοπεῖν καὶ τὸ μέλλον ἔσεσθαι περιμένειν (ἤγουν εἰ οἱ Λακεδαιμόνιοι παρόντες νικήσουσιν), ἀλλ’ εὐθύς, ὡς σαφῶς Λακεδαιμονίων ἡσσηθέντων, Ἀθηναίοις ἔμελλον ἑαυτοὺς παραδώσειν· νῦν δὲ πρὸς τούτῳ καὶ Ἀθηναίους ἂν τυχεῖν πολεμήσειν μὴ βουληθέντας. οὐκ ἂν ἐν τύχῃ γίγνεσθαι σφίσιν ... : οὐκ ἂν ἐπὶ τῇ τύχῃ θέσθαι τὸ μέλλον τοὺς Μεγαρεῖς καὶ περιμένειν πότεροι κρατήσουσιν. ἡ δὲ διάνοια· εἰ μὴ ὤφθησαν οἱ Πελοποννήσιοι ὑπὸ τῶν Μεγαρέων ἐλθόντες, οὐκ ἂν οἱ Μεγαρεῖς ἐν ἐλπίδι τινὸς ἐγένοντο, ἀλλά, καθάπερ ἡττηθέντων Λακεδαιμονίων καὶ διὰ τοῦτο μὴ παραγενομένων, ὡς οὐκ οὔσης αὐτοῖς βοηθείας, εὐθὺς ἂν τοῖς Ἀθηναίοις ὡς νενικηκόσι παρέδοσαν τὴν πόλιν, ὥστε σαφῶς στερηθῆναι τοὺς Λακεδαιμονίους τῶν Μεγάρων· νῦν δὲ ἐλθόντες οἱ Λακεδαιμόνιοι ἐν ἐλπίδι ἐγένοντο κρατήσειν τῶν Μεγάρων, εἰ [μὴ] οἱ Ἀθηναῖοι μὴ βούλοιντο διαγωνίζεσθαι Msc 2 μὴ ἐπιόντω ν : λείπει τῶν Πελοποννησίων GMs λογιζόμενοι καὶ οἱ ἐκείνων στρατηγοί . |
| 4 73 4 [15] | .. : ἐνήλλακται ἡ πτῶσις ἀντὶ τοῦ, λογιζομένων καὶ τῶν ἐκείνων στρατηγῶν, τουτέστι τῶν Ἀθηναίων. ἡ δὲ διάνοια· τῶν Ἀθηναίων οἱ στρατηγοὶ παρετάξαντο μὲν ὡς ἐς μάχην, ἡσύχαζον δὲ λογιζόμενοι μὴ ἴσον εἶναι τὸν κίνδυνον αὐτοῖς τε καὶ τοῖς Πελοποννησίοις, ἀναλογιζόμενοι ὅτι νικήσαντες μὲν μικρὰ κερδαίνουσι Μέγαρα λαβόντες, νικηθέντες δὲ τὸ κράτιστον τῆς πόλεως ἀπολέσουσι. τὸ γὰρ μαχιμώτατον καὶ κράτιστον ἦν αὐτόθι τῶν Ἀθηναίων Msc 2 ἐκείνω ν : τῶν Ἀθηναίων. τοῖς δέ ... : οἱ δὲ Πελοποννήσιοι, πολλὴν μὲν ἔχοντες δύναμιν αὐτόθι, ἀφ’ ἑκάστης δὲ πόλεως αὐτοῖς ὀλίγου μέρους παρόντος, οὐκ ἐφοβοῦντο τὴν ἧτταν, νομίζοντες, εἰ καὶ κατὰ κράτος ἡττηθεῖεν, οὐ μεγάλως βλάψειν τὰς πατρίδας Msc 2 ἐπισχόντε ς : ἑκάτεροι δηλονότι. πρότερον οἱ Ἀθηναῖο ι : πρὸ τοῦ ἀπελθεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους. ὡρμήθησα ν : ἦλθον. τοῖς ἀπὸ τῶν πόλεων ἄρχουσι ν : ἤγουν τοῖς συμμάχοις τοῦ Βρασίδου. δεξάμενο ι : τὸν Βρασίδαν δηλονότι. τῶν πρὸς τοὺς Ἀθηναίους πραξάντω ν : ἤγουν τῶν προδοτῶν. ὤφθησα ν : ἐφωράθησαν. |
| 4 74 2 | ὁρκώσαντε ς : εἰς ὅρκους ἐμβαλόντες. οἱ δ έ : οἱ φυγάδες. |
| 4 74 3 [5] | ἐπειδὴ ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἐγένοντ ο : ἀντὶ τοῦ ἐπειδὴ ἄρχειν ᾑρέθησαν Msc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις c Ἡρακλεώτιδ ι : τῇ ποντοἡρακλείᾳ b 5 Βιθυνῶν Θρᾳῶ ν : σημείωσαι ὅτι καὶ οἱ Βιθυνοὶ Θρᾷκες ABFGMc 2 τὴν ἐπὶ τῷ στόματι τοῦ Πόντο υ : τὴν κατὰ τὸ Βυζάντιον ABCFM ʃ ὅτι ἡ κατὰ τὸ Βυζάντιον Χαλκηδὼν Μεγαρέων ἀποικία ABFGM ἐπράσσετ ο : ἀντὶ τοῦ προεδίδοτο sc 2 τὸν κόσμο ν : τὴν πολιτείαν Msc 2 τὸ ἐν τῇ Ταναγραί ᾳ : ὂν δηλονότι. |
| 4 76 4 | ἁθρόο ι : ἤγουν πανδημεί. κινούμενο ι : ἀντὶ τοῦ ταραττόμενοι GMs ἡ πεῖρ α : ἤγουν ἡ πρᾶξις. |
| 4 76 5 [5] | καὶ οὔσης ἑκάστοις ... : καὶ οὔσης ἑκάστοις οὐκ ἀπὸ πολλοῦ διαστήματος καταφυγῆς τοῖς τῶν Ἀθηναίων λῃσταῖς διὰ τὸ πλησίον εἶναι τὰ στρατεύματα τῶν Ἀθηναίων καὶ δύνασθαι αὐτοῖς βοηθεῖν, ἄν τι πάθωσιν ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν Msc 2 κατὰ χώρα ν : ἤτοι κατὰ τὴν οἰκείαν τάξιν. τοῖς δ έ : τοῖς Βοιωτοῖς sc 2 καταστήσειν αὐτὰ ἐς τὸ ἐπιτήδειο ν : τὴν δημοκρατίαν ABCFM ʃ οἱ Ἀθηναῖοι. ʃ αὐτοῖς δηλονότι. εἴρητ ο : συνεπεφώνητο. |
| 4 78 1 | Βρασίδας δέ ... : τῶν εἰς τρισκαίδεκα τέλος τῆς ἕκτης, ἀρχὴ τῆς ἑβδόμης ABCFM τοὺς ἐπιτηδείου ς : τοὺς φίλους. διάγει ν : διαβιβάζειν. ἐπορεύετ ο : ὁ Βρασίδας ABFMc 2 ἦγο ν : ὡδήγουν. |
| 4 78 2 | ἐπιτήδειο ς : φίλος. διιένα ι : διοδεῦσαι. Ἕλλησι ν : Ἕλληνας λέγει τοὺς περὶ τὰ Φάρσαλα, οἳ Ἀχαιοὶ λέγονται. δυναστείᾳ μᾶλλον ... : ὅτι μᾶλλον δυναστείᾳ ἤπερ ἰσονομίᾳ ἐγχωρίως ἐχρῶντο οἱ Θεσσαλοί ABCFM αὐτ ῷ : τῷ Βρασίδᾳ C τούτοι ς : ἤγουν τοῖς ἐάσασι τὸν Βρασίδαν διιέναι. |
| 4 78 4 | οἱ δὲ ἄγοντε ς : οἱ περὶ τὸν Πάναιρον BCFM ξένο ι : φίλοι. οὐκ ἂν προελθεῖ ν : ἤγουν ἔφασκον οὐκ ἂν προελθεῖν. ξυστῆναι τὸ κωλῦσο ν : συναθροισθῆναι τοὺς κωλύσοντας. |
| 4 79 2 | ἐξήγαγο ν : οἱ ἐκ τῆς Πελοποννήσου δηλονότι. πολέμιος μὲν οὐκ ὤ ν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. αὐτοῖ ς : ἤγουν τῷ Περδίκκᾳ καὶ τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης ἀφεστῶσι τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 80 1 | τῇ ἐκείνων γ ῇ : τῇ Λακωνικῇ ABFM ἑτοίμων ὄντω ν : τῶν Χαλκιδέων καὶ τοῦ Περδίκκου. ἐπικαλουμένω ν : ἀντὶ τοῦ προκαλουμένων. βουλομένοις ἦ ν : ἤγουν τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 4 80 3 | καὶ τόδε ἔπραξα ν : σημείωσαι τὸ Λακωνικὸν ἔργον τὸ εἰς τοὺς εἵλωτας γενόμενον καὶ ὅπως αὐτοὺς λαθραίως διέφθειραν ABFMc 2 φρονήματο ς : ἀλαζονείας. προκρίναντε ς : ἀντὶ τοῦ προκριθέντων Msc 2 οἱ μέ ν : οἱ δισχίλιοι. |
| 4 80 4 | οἱ δ έ : ἤγουν οἱ Λακεδαιμόνιοι. πλείστου ἄξιο ν : ἤγουν ὠφελοῦντα τὴν Λακεδαίμονα. |
| 4 81 2 | μέτριο ν : ταπεινόν. μέσῳ δικαστ ῇ : ἀντὶ τοῦ μεσίτῃ καὶ διαιτητῇ Msc 2 ʃ ἡ τῶν προυχόντων ἀρετὴ ἔν τε πόλεσι καὶ ἐν στρατείαις πανταχοῦ καθίσταται τὸ ὑπήκοον καὶ τῶν ἐναντίων ποιεῖ μὴ καταφρονεῖν. |
| 4 83 1 [5] | ἐν μὲν τοῖς Ἕλλησι τὸν Βρασίδαν καὶ τὴν αὐτοῦ στρατιάν, ἐν τοῖς ἡμετέροις δὲ Βελισάριον εἰς παράστασιν τοῦ παρόντος λόγου παραβάλλομεν. περὶ αὐτό ν : τὸν Περδίκκαν. |
| 4 83 6 | ἄκοντο ς : τοῦ Περδίκκου δηλονότι. τοῖς λόγοι ς : τοῦ Ἀρριβαίου. ἐν δὲ τῷ αὐτῷ θέρε ι : μετάβασις c οἱ δ έ : οἱ Ἀκάνθιοι. |
| 4 84 2 [5] | δέχετα ι : τὸ πλῆθος τὸν Βρασίδαν. ὡς Λακεδαιμόνιο ς : οἱ γὰρ Λάκωνες βραχυλόγοι. Ὅμηρος [Γ 213]· ἦτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε παῦρα μέν, ἀλλὰ μάλα λιγέως ABFMc 2 ἡ μὲν ἔκπεμψι ς : δημηγορία Βρασίδου ABCFMe 9 ʃ ἀποστολή. |
| 4 85 1 | ἐπαληθεύουσ α : βεβαιοῦσα, κυροῦσα ABCFM Ἀθηναίοι ς : τὸ ἑξῆς, Ἀθηναίοις πολεμήσειν ABCFM εἰ δὲ χρόνῳ ἐπήλθομεν . |
| 4 85 2 [5] | .. : εἰ δὲ βραδέως παρεγενόμεθα, μηδεὶς ἡμῖν μέμψηται· ἐλπίσαντες γὰρ τοὺς Ἀθηναίους ταχέως καταλύσειν καὶ τοῦ κατὰ τὴν Ἀττικὴν πολέμου παύσεσθαι ῥᾳδίως, τῆς δοκήσεως ἐσφάλημεν Msc 2 τοῦ ὑμετέρου κινδύνο υ : τῆς ὑμετέρας συμμαχίας ABFc 2 νῦν γά ρ , ὅτε παρέσχε ν : νῦν γάρ, ὅτε τὰ πράγματα παρουσίας ἡμῖν ἐξουσίαν παρέσχεν Msc 2 παρέσχε ν : ἔδωκεν ὁ καιρός. ἡμεῖς μὲν γὰρ οἱ Λακεδαιμονίοι . |
| 4 85 4 [10] | .. : ἡμεῖς μὲν γὰρ εἰς κίνδυνον τηλικοῦτον κατέστημεν διὰ τῆς ἀλλοτρίας ὁδοιπορήσαντες καὶ προθυμίαν ἅπασαν ἐνεδειξάμεθα, ἐλπίσαντες τὴν παρουσίαν ἡμῶν ἀσμένοις ὑμῖν ἔσεσθαι, οὕς γε, καὶ πρὶν ἀφικέσθαι, τῇ γοῦν προαιρέσει φίλους εἶναι, ἥξειν τε ὁπότε βουλοίμεθα, ὡς παρὰ φίλους ἀφικέσθαι Msc 2 βουλομένοις ἔσεσθα ι : βουλομένοις αὐτοῖς δηλονότι τοῖς ξυμμάχοις. ἡ δὲ σύνταξις Θουκυδίδειος ABFMc 2 ἀνερρίψαμε ν : ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν κύβων ABFMc 2 καὶ τὴν αἰτίαν οὐχ ἕξω πιστήν . |
| 4 85 6 [5] | .. : καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐμῆς ἐξόδου λέγων οὐ πιστευθήσομαι, ἀλλ’ ἢ προφασίζεσθαι δόξω, ἐλευθεροῦν ἐπαγγελλόμενος τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ τῷ ἀδικεῖν τι αὐτούς, ἢ ἀδύνατος εἶναι βοηθεῖν πρὸς Ἀθηναίους, ἂν ἐπίωσι τοῖς συμμάχοις Msc 2 ἢ ἄδικο ν : αʹ AF ἢ ἀσθενή ς : βʹ AF καίτοι στρατιᾷ γε ... : πρὸς τὸ βʹ ABFc 2 αὐτός τε . |
| 4 86 1 [5] | .. : πρὸς τὸ αʹ ABFc 2 ὅρκοις τε Λακεδαιμονίων ... : τὸ ἑξῆς, ὅρκοις μεγίστοις τὰ τῶν Λακεδαιμονίων τέλη καταλαβών ABFc 2 ʃ ἀντὶ 〈τοῦ〉, ποιήσας ὀμόσαι τοὺς ἄρχοντας τῶν Λακεδαιμονίων c 2 οὐχ ἵνα ξυμμάχους ... : οὐ γὰρ δεόμεθα συμμαχίας sc 2 οὔ τ ’ αὐτό ς : πρὸς τὸ αʹ ABCF οὔτε τιμωρό ς : πρὸς τὸ βʹ ABCF 〈σημείωσαι〉 συστασιάσων A ἀσαφῆ τὴν ἐλευθερία ν : γράφεται ἀσφαλῆ· καὶ ὁ νοῦς ἔχει ὧδε· οὐδὲ γὰρ φανερὰν ἐπιφέρειν νομίζω τὴν ἐλευθερίαν, εἰ καταλείψας τὸ πάτριον (ἤγουν τὴν ἀρχαίαν ἐλευθερίαν) δουλώσω τὸ πλέον τοῖς ὀλίγοις, ἤτοι τοὺς ἄλλους Ἀκανθιαίους τοῖς στασιάζουσιν, ἢ τὸ ἔλασσον, τοὺς αὐτοὺς Ἀκανθιαίους, τοῖς πᾶσιν, ἤγουν τοῖς Μακεδόσιν ἢ Θεσσαλοῖς, ἢ τυχὸν τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 4 86 4 [10] | τοὺς γὰρ αὐτοὺς Ἀκανθιαίους πολλούς τε καὶ ὀλίγους ἔφησεν εἶναι, πρὸς μὲν τοὺς στασιαστὰς πολλούς, πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους, Μακεδόνας τυχὸν καὶ Λακεδαιμονίους, ἐλάσσους. εἰ τὸ πάτριον παρείς ... : εἰ τὴν πάτριον ἑκάστοις πολιτείαν καταλύσας ἢ τὸν δῆμον καταδουλώσω τοῖς ὀλίγοις ἢ τοὺς ὀλίγους τῷ δήμῳ Msc 2 τῆς ἀλλοφύλου ἀρχῆ ς : τῆς τῶν Ἀθηναίων ABCs οἷς τ ε : ἤγουν ἐφ’ οἷς. |
| 4 86 5 [5] | ἐχθίον α : χειρόνως καὶ 〈μετὰ〉 πλείονος μίσους κατακτώμενοι τὴν ἀρχήν sc 2 ὁ μὴ ὑποδείξα ς : ὁ μὴ προεπαγγειλάμενος sc 2 ʃ τὸν Ἀθηναῖον αἰνίττεται ABCF κατακτώμενο ι : ἀναδεξάμενοι sc 2 ἀπάτῃ γὰρ εὐπρεπεῖ . |
| 4 86 6 [10] | .. : τοῖς γὰρ ἐν δυνάμει, φησίν, οὖσιν, ὥσπερ ἐσμὲν ἡμεῖς, αἴσχιόν ἐστι μετὰ ἀπάτης εὐπρεποῦς κτήσασθαι ἤπερ βιασαμένοις ἐκ τοῦ φανεροῦ· τὸ μὲν γὰρ βιάσασθαι τῷ τῆς ἰσχύος δικαίῳ γίνεται καὶ ὡς παρέσχεν ἰσχὺν ἡ τύχη, τὸ δὲ ἀπατῆσαι ἀπὸ γνώμης ἀδίκου γίνεται Msc 2 ʃ Ὅμηρος [Η 242]· ἀλλ’ οὐ γάρ ς’ ἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόντα λάθρῃ ὀπιπεύσας, ἀλλ’ ἀμφαδόν, αἴ κε τύχωμι ABCF τὸ μέ ν : τὸ βίᾳ ἐμφανεῖ ABCF τὸ δ έ : τὸ ἀπάτῃ εὐπρεπεῖ BCF οὕτω πολλὴν περιωπή ν : 〈σημείωσαι〉 περιωπήν A ʃ περιωπή, ἡ φροντίς Patm. |
| 4 87 1 [10] | ʃ ἀντὶ τοῦ περίσκεψιν ἢ περιάθρησιν ἢ πρόνοιαν sc 2 ʃ ἐξέτασιν. διαφόρω ν : ἀντὶ τοῦ διαφερόντων sc 2 πρὸς τοῖς ὅρκοις βεβαίωσιν ... : πρὸς τοῖς ὅρκοις, φησίν, οὓς ὤμοσα, οὐκ ἂν σχοίητε παρ’ ἐμοῦ πίστιν βεβαιοτέραν λαβεῖν, εἰ μὴ ἀναμείνητε τὰ ἔργα καὶ θεάσησθε αὐτὰ ἀφομοιούμενα τοῖς λόγοις οἷς νῦν λέγω, πίστιν βεβαίαν τοῦ συμφέρειν αὐτὰ τῶν λόγων παρεχομένων Msc 2 ἀναθρούμεν α : 〈σημείωσαι〉 ἀναθρούμενα A ʃ φανερὰ γινόμενα. εἰ δ ’ ἐμοῦ ταῦτα . |
| 4 87 2 [10] | .. : εἰ δ’ ἐμοῦ ταῦτα προτείνοντος καὶ ἐπαγγελλομένου φήσετε μὴ δύνασθαι ἤτοι ἐλευθερωθῆναι ἢ συμμαχεῖν, μενούσης δὲ τῆς φιλίας ἀξιώσετε ἡμᾶς διωθεῖσθαι, ὑφορώμενοι μὴ ἄρα οὐκ ἀκίνδυνος ὑμῖν ἡ ἐλευθερία γένηται· ἔτι δὲ εἰ λέγοιτε ὡς δίκαιον τούτους ἐλευθεροῦν οἳ καὶ δύνανται δέξασθαί τε καὶ κατασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν, ἄκοντα δὲ μηδένα ἀναγκάζειν ἐλευθεροῦσθαι, μάρτυρας μὲν θεοὺς καὶ ἥρωας καὶ τὰ ἑξῆς Msc 2 ἐμο ῦ : τὸ ἐμοῦ ὀρθοτονητέον ABCF ἀδύνατο ι : προσέρχεσθαι δηλονότι ἡμῖν. κακούμενο ι : ὑφ’ ἡμῶν. διωθεῖσθα ι : ἡμᾶς δηλονότι. προσαναγκάζει ν : ἐλευθεροῦσθαι δηλονότι. ἐ π ’ ἀγαθ ῷ : τῶν Λακεδαιμονίων, Βρασίδα, ἐπ’ ἄλλων μὴν οὔ· πῶς γὰρ ἄν, ἐπ’ ἀγαθῷ ἀφίξων, ἦλθε σὺν βαρείᾳ τῇ στρατιᾷ δῃῶν αὐτῶν τὴν γῆν; ἀνάγκα ς : αἰτίας Gsc 2 τῶν μὲν Λακεδαιμονίω ν : λείπει τὸ ἕνεκεν. |
| 4 87 3 | προσαχθήσεσθ ε : ἡμῖν δηλονότι. οἱ δὲ Ἕλληνε ς : ἀντὶ τοῦ τῶν Ἑλλήνων sc 2 οὐ γὰρ δὴ εἰκότως γ ’ ἄν . |
| 4 87 4 [5] | .. : οὐ γὰρ ἂν εὐλόγως ἐγχειροῖμεν ἐλευθεροῦν τοὺς Ἕλληνας, οὐδ’ ἂν δικαίως τοὺς μὴ βουλομένους ἐλευθεροῦσθαι ἐλευθεροῦν ἐπεχειροῦμεν, εἰ μὴ κοινῇ πᾶσι τοῖς Ἕλλησι τοῦτο συνέφερε Msc 2 ἑτέρου ς : τοὺς Ἀθηναίους ABCFM αὐτονομία ν : ἰσότητα. |
| 4 87 6 | πρὸς ταῦτ α : οἱ ἐπίλογοι ABCF ʃ ἀφορῶντες δηλονότι. καταθέσθα ι : ἑαυτοῖς δηλονότι. τὸ κάλλιστον ὄνομ α : τὴν ἐλευθερίαν ABCFM πολλῶν λεχθέντων . |
| 4 88 1 [10] | .. : ἀμφιβόλων λόγων λεχθέντων. κρύφα διαψηφισάμενο ι : κατάστασιν κρίσεως ποιήσαντες. ἐπαγωγ ά : ἡδέα καὶ οἷον πιθανά Patm. καὶ πιστώσαντες αὐτὸν τοῖς ὅρκοι ς : ἀντὶ τοῦ, ὅρκον ἐξ αὐτοῦ λαβόντες. ὅτε γὰρ λέγομεν, πιστῶ σε ὅρκῳ, ἀντὶ τοῦ, ὅρκον ἐκ σοῦ λαμβάνω· πιστοῦμαι δέ σε ὅρκῳ, ἀντὶ τοῦ, ὅρκον σοι δίδωμι ABCFM ʃ εἰς ὅρκον αὐτὸν ἐμβαλόντες καὶ ἐκ τούτου πίστιν δεξάμενοι. Στάγειρο ς : ὅτι Στάγειρος Ἀνδρίων ἀποικία ABFM ʃ ἡ τοῦ φιλοσόφου Ἀριστοτέλους πατρίς ABCFM ξυναπέστ η : τῶν Ἀθηναίων. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειρῶνο ς : μετάβασις c 2 ἐπὶ τὸ Δήλιο ν : δηλονότι ἀπαντῆσαι. |
| 4 89 1 [5] | διαμαρτία ς : ἀστοχίας. τῶν ἡμερῶ ν : τῶν συμπεφωνημένων. ἐς ἅ ς : ἤγουν ἐν αἷς. Φανοτέω ς : τόπου ὄνομα G ἐκεῖνοι δὲ Βοιωτοῖ ς : ἐξεῖπον. βοηθείας . |
| 4 89 2 | .. : ἤγουν πάντων τῶν Βοιωτῶν συνδραμόντων εἰς τὸ βοηθῆσαι. προκαταλαμβάνοντα ι : ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν. ἡ Χαιρώνει α : πόλις Βοιωτῶν. τὸ ἁμάρτημ α : τὴν προδοσίαν. τὸ ἱερὸν καὶ τὸν νεώ ν : ἱερὸν ναοῦ διαφέρει· ἱερὸν μὲν αὐτὸς ὁ προσιερωμένος τόπος τῷ θεῷ, νεὼς δὲ ἔνθα ἵδρυται αὐτὸ τὸ ἄγαλμα τοῦ θεοῦ Ms ἀνέβαλλο ν : ἀναρρίπτοντες ἐτίθουν. |
| 4 90 2 [5] | σταυρού ς : ὀρθὰ ξύλα. 〈σημείωσαι〉 οἰκοπέδων A ᾗ καιρὸς ἦ ν : ἕως ἐδίδου ὁ καιρός. ʃ ἤγουν ἐν ᾧ ἦν ἐπικαιρότατον καὶ ἁρμοδιώτατον. μέχρι ἀρίστο υ : ἄριστον τὸ νῦν λεγόμενον ἐν τῇ κοινῇ συνηθείᾳ· οὐ γὰρ δυνάμεθα ἐπὶ ἑσπέρας λαβεῖν αὐτό, ἐπεὶ ἔλεγεν ἄν, καὶ τὴν πέμπτην, ὡς καὶ τὰς ἄλλας ABCFM ὑπομένω ν : ἤγουν ὑπολειφθεὶς ἐν τῷ Δηλίῳ. |
| 4 91 1 | προχωροῦντας ἐ π ’ οἴκο υ : ἤγουν ἀπομακρύναντας τοῦ Δηλίου. βοιωταρχῶ ν : βοιώταρχος καὶ βοιωτάρχης ABCFM κινδυνεῦσα ι : διὰ κινδύνου χωρῆσαι. χρῆν μέν . |
| 4 92 1 [10] | .. : παρακέλευσις Παγώνδου ABCFM ʃ ἡ μὲν πρότασις ἐξ ἐπιπλήξεως τῶν μηδὲ συνεπαινούντων μάχεσθαι· ἡ δὲ κατασκευὴ ἐκ διαβολῆς τῶν Ἀθηναίων, ὅτι πανταχοῦ ἐχθροί· τὸ δὲ συμπέρασμα προτρεπτικὸν εἰς τὰ πρακτέα κατὰ τὸν διορισμὸν τίσι τῶν ἀνθρώπων ἐστὶ μᾶλλον προμηθητέον ABFM ʃ διαιρεῖται ἡ δημηγορία αὕτη τῷ συμφέροντι καὶ τῷ δικαίῳ, ὑποφαίνει δὲ ὀλιγάκις καὶ τὸ δυνατόν Ms ʃ ἡ παροῦσα δημηγορία πλεῖον ἔχει τοῦ ἀναγκαίου, ἀφ’ οὗ καὶ ἄρχεται, ὥστε ἀνάγκη πολεμεῖν πολεμίοις οὖσι. διὰ μάχης ἐλθεῖ ν : τὸ ἑξῆς, Ἀθηναίοις διὰ μάχης ἐλθεῖν ABMs τῆς ὁμόρο υ : τῆς Ἀττικῆς s ἀσφαλέστερον ἔδοξε ν : τὸ μὴ πολεμῆσαι ABF οὐ γὰρ τὸ προμηθὲς . |
| 4 92 2 [15] | .. : ὁ νοῦς οὕτως· οὐχ ὁμοίως δεῖ τὸν ἐπιβουλεύοντα καὶ τὸν ἐπιβουλευόμενον ἀσφαλῶς μεταχειρίζειν, ἀλλὰ δῆλον ὅτι δεῖ προκινδυνεύειν τὸν ἐπιβουλευόμενον. Ὅμηρος [Χ 161]· ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο ABCFM ʃ ἡ προμήθεια τοῦ μέλλοντος καὶ ἡ πρόνοια· οὐχ ὁμοίου χρῄζει διαλογισμοῦ τῶν τε ὑπερμαχούντων τῆς ἰδίας γῆς καὶ τῶν ἐχόντων μὲν τὴν ἰδίαν, ὀρεγομένων δὲ γῆς ἀλλοτρίας καὶ ἐπιόντων. ἐμφαίνει δὲ ὅτι χρὴ ἡμᾶς ὑπερμαχοῦντας τῆς ἡμῶν αὐτῶν τόλμῃ χρήσασθαι καὶ ἀπονοίᾳ μᾶλλον ἤπερ λογισμῷ Ms ʃ οὐ γὰρ ὅμοιόν ἐστι τὸ ὑπὲρ τῆς σφετέρας μάχεσθαι καὶ ὑπὲρ πλείονος· τοῦτο μὲν γὰρ φανερῶς ἄδικον, ἐκεῖνο δὲ καὶ μᾶλλον ἄδικον. οἷς ἂν ἄλλος ἐπί ῃ : ἐκ τῶν τοῦ Αἰσώπου μύθων (Babrii fab. Aes. 69 ed. Schneidewin), ἄλλος ἄλλον ἀγρεῦσαι θέλων τρέχει τις, ἄλλος δ’ ἄλλον ἐκ κακοῦ σώζων ABCFM ὀρεγόμενο ς : ὥσπερ οἱ Ἀθηναῖοι. πάτριόν τε ὑμῖ ν : ἀπὸ τοῦ ἔθους ἡ ἐργασία τοῦ δυνατοῦ· προαναφωνεῖ δ’ ὃ μέλλει διὰ παραδείγματος ὕστερον ἀποδεῖξαι ABCFM Ἀθηναίους δὲ . |
| 4 92 3 [5] | .. : τὸ συμφέρον μεταληπτικὸν ἀπὸ προσώπου καὶ τρόπου ABCF πρός τε γὰρ τοὺς . |
| 4 92 4 [10] | .. : τοῖς πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας ἀντιπάλοις καὶ ἴσοις καθισταμένοις ἐλευθερία περιγίγνεται. διόπερ καὶ ὁ καί σύνδεσμος περιττός Ms ʃ ἤγουν οἱ γὰρ πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας ἀντιπαλαίοντες καὶ ἀντιμαχόμενοι καὶ ἐλεύθεροί εἰσιν. πρὸς τούτοι ς : τοῖς εἰρημένοις. ἀγῶνο ς : ἀντὶ τοῦ κινδύνου τοῦ ἐκ τῆς μάχης ἀπαντῶντος Ms διάκειτα ι : ὡς αὐτοῖς ὑποτέτακται, ὡς ἔχει πρὸς αὐτούς Ms ʃ ὑπόκειται. οὐκ ἀντίλεκτο ς : ἀντίλεκτος, ἀντὶ τοῦ ἀμφισβητήσιμος Patm. ʃ ἀντὶ τοῦ ἀναμφίβολος. εἷς ὅρος οὐκ ἀντίλεκτο ς : ὡς μηδένα ὅλως ἐν πάσῃ τῇ γῇ ἡμῶν ὅρον ἀναμφισβήτητον πρὸς αὐτοὺς καταλειφθῆναι. ἐξ οὗ δηλοῦται ὅτι πᾶσαν καταδουλώσονται τὴν Βοιωτίαν Ms τοσούτῳ ἐπικινδυνοτέραν . |
| 4 92 5 [5] | .. : τοσοῦτον ἡ τούτων γειτνίασίς ἐστι φοβερώτερον ἤπερ τῶν ἄλλων οἷς γειτνιῶμεν s ἰσχύος που θράσε ι : ἤγουν μετὰ θρασείας ἰσχύος. ἔξω ὅρω ν : τῶν ἑαυτοῦ. πολλὴν ἄδειαν τῇ Βοιωτίᾳ . |
| 4 92 6 | .. : ἤγουν ἄφοβον πεποιήκαμεν τὴν Βοιωτίαν. τοῖς πρὶν ἔργοι ς : τοῖς ἑαυτῶν. |
| 4 92 7 [5] | τὰς προσηκούσα ς : τὰς συγγενικάς. ʃ Ὅμηρος [Ζ 209]· μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν ABCMs πιστεύσαντες δὲ τῷ θε ῷ : ἐντεῦθεν ὁ Δημοσθένης ὁρμώμενος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Ὀλυνθιακῶν [10] καὶ τῶν θεῶν εὔνοιαν ἱκανὴν ἔφη εἶναι νίκην ἐπαγαγεῖν Ἀθηναίοις, εἰ βούλωνται πολεμεῖν Φιλίππῳ. πρὸς ἡμῶν ἔσεσθα ι : ἤγουν βοηθήσειν ἡμῖν τὸν θεόν. οἷς δὲ γενναῖο ν : ἤγουν πάτριον καὶ ἀπὸ γένους. καὶ τὴν ἄλλω ν : δηλονότι γῆν. τῆς ἡμέρας ὀψὲ ἦ ν : ἤγουν ἑσπέρα ἦν κλίναντος τοῦ ἡλίου. |
| 4 93 1 | προσέμιξεν ἐγγύ ς : ἐπλησίασεν. καθίσα ς : τὸ στράτευμα δηλονότι. αὐτ ῷ : τῷ Δηλίῳ. |
| 4 93 2 | καὶ τοῖς Βοιωτοῖ ς : κατὰ τῶν Βοιωτῶν. καλῶς αὐτοῖς εἶχε ν : τοῖς Βοιωτοῖς δηλονότι ABCF ʃ τὰ τῆς συντάξεως. |
| 4 93 3 | ἔθεντ ο : περιέθεντο. ὥσπερ ἔμελλο ν : μαχέσασθαι. ἐ π ’ ἀσπίδας δὲ πέντε μὲν καὶ εἴκοσι . |
| 4 93 4 | .. : οἷον ὡς ὅτι πάντας τοὺς στρατιώτας τοὺς ἑαυτῶν οἱ Θηβαῖοι εἰς κʹ καὶ εʹ τάξεις ἔταξαν κατὰ βάθος Ms Ἀθηναῖοι δὲ οἱ μὲν . |
| 4 94 1 | .. : Ἀθηναίων· Ὁμηρικόν [μ 73]. 〈σημείωσαι〉 πανστρατιᾶς A μελλόντων ξυνιένα ι : ἑκατέρων τῶν στρατῶν. ὦ Ἀθηναῖοι . |
| 4 95 1 [5] | .. : παρακέλευσις Ἱκποκράτους ABCFM ʃ Ἱπποκράτους παραίνεσις εἰς μάχην e δ ι ’ ὀλίγου ς : ἤτοι δι’ ὀλίγου λόγου ἢ ἐν βραχεῖ χρόνῳ· τὸ ἴσον δὲ ἔχει τοῖς πολλοῖς λόγοις καὶ ὑπομιμνῄσκειν μᾶλλον ἤπερ προτρέπειν δύναται Ms ἀναρριπτοῦμε ν : ἀντὶ τοῦ, οὐ προσηκόντως τοσόνδε κίνδυνον ἀναδεχόμεθα Ms ʃ ῥιψοκινδύνως λαμβάνομεν. |
| 4 95 2 | ἐν γὰρ τῇ τούτω ν : γῇ δηλονότι. χωρήσατε οὖν . |
| 4 95 3 | .. : τὸ ἑξῆς, χωρήσατε οὖν ἐς αὐτοὺς ἀξίως τῆς τε πόλεως ABCFM ἐς αὐτού ς : τοὺς ἐναντίους. καὶ τῶν πατέρω ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξίως ABCFM τὸ δὲ πλέο ν : τοῦ στρατοῦ. |
| 4 96 1 | φθάσαντο ς : νῦν ἀντὶ τοῦ καταλαβόντος ABFM προσέμιξαν δρόμ ῳ : αὐτοῖς δηλονότι προέχοντες. οὐκ ἦλθεν ἐς χεῖρα ς : ἤγουν οὐ συνέμιξεν. |
| 4 96 2 | ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ἔπαθε ν : ἑκατέρων δηλονότι τὰ ἔσχατα. ῥύακε ς : ῥεύματα ὑδρηγά. ξυνειστήκε ι : ἑκατέρωθεν ἑστῶς ἐμάχετο Ms καὶ ἐπίεσα ν : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 4 96 3 | αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. κυκλωθέντων ἐν ὀλίγ ῳ : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἐν ὀλίγῳ τόπῳ. πρὸς τὸ μαχόμενο ν : πρὸς τὸ οἰκεῖον καὶ μὴ ἡττημένον GMs ʃ μέρος τῶν Βοιωτῶν τὸ ἔτι μάχην ὑπομένον. |
| 4 96 4 | ἐκράτε ι : κρεῖττον ἦν. ὠσάμενο ι : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. ξυνέβη . |
| 4 96 5 | .. : τὸ ἑξῆς, ξυνέβη ἐς φόβον καταστῆναι ABCFM ὑπερφανέντω ν : τῶν ἱππέων τῶν Βοιωτῶν δηλονότι. οἱ μέ ν : τινὲς τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 96 8 | αὐτῶ ν : τῶν Βοιωτῶν. ἐπιλαβούσης τὸ ἔργο ν : κωλυσάσης τὸν πόλεμον. φυλακὴν ἐγκαταλιπόντε ς : ἐν τῷ Δηλίῳ. |
| 4 97 1 | ἀνελόμενο ι : ἀνελόντες. φυλακή ν : δηλονότι τῶν πολεμίων νεκρῶν, ἵνα μὴ ἀσπόνδους αὐτοὺς ἀνέλωνται οἱ Ἀθηναῖοι Ms ἐπεβούλευο ν : ἐσκέπτοντο. ἐπὶ τοὺς νεκρού ς : ἐπὶ τῇ ἀναιρέσει τῶν νεκρῶν. |
| 4 97 2 [5] | πρὶν ἂν αὐτὸς ἀναχωρήσ ῃ : πρίν, φησίν, ἐπανέλθῃ ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων αὐτός Ms δράσεια ν : ἔδρασαν. παραβαίνοντε ς : ἀθετοῦντες. τὰ νόμιμ α : ἤγουν τοὺς νόμους. καθεστηκό ς : ἔννομον. |
| 4 97 3 [10] | ἰόντας ἐπὶ τὴν ἀλλήλω ν : ἤγουν εἰσβάλλοντας πολεμικῶς κατὰ τῆς ἀλλήλων γῆς. αὐτόθ ι : ἐν τῷ ἱερῷ πλὴν .. . χέρνιβι χρῆσθα ι : ἄνευ τοῦ χρῆσθαι. ʃ ἤγουν οὗ οὐκ ἦν θεμιτὸν ψαῦσαι αὐτούς, ἤγουν τοὺς Θηβαίους, εἰ μὴ ὅτε τὰς χεῖρας καθαίροιεν δι’ αὐτοῦ, δηλονότι τοῦ ὕδατος, μέλλοντες τῶν θυμάτων ἅψεσθαι. ἀνασπάσαντα ς : σημείωσαι ἀνασπάσαντας τὸ ὕδωρ ABMs ʃ ἀνιμησαμένους, ἤγουν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ὕδατος ἀνιμωμένους πρὸς τὰς κοινὰς χρείας χρῆσθαι τοὺς ὁμωχέτα ς : ὁμωχέται οἱ συμμετέχοντες τῶν αὐτῶν ναῶν καὶ τῶν αὐτῶν ἱερῶν ABCGMs αὐτού ς : τοὺς Βοιωτούς. |
| 4 97 4 | ἀπιόντα ς : τοὺς Ἀθηναίους. οὔτε ἀδικῆσαι ἔφασαν οὐδέ ν : ἤγουν οὐδὲν παραλυμήνασθαι. |
| 4 98 1 | ἐπὶ τούτ ῳ : ἐπὶ τῷ ἀδικῆσαι τὸ ἱερόν. τοὺς ἀδικοῦντα ς : ἤγουν τοὺς Θηβαίους. σφᾶ ς : τοὺς Ἀθηναίους. ἐξαναστήσαντε ς : ἀπελάσαντες, μεταναστήσαντες. |
| 4 98 5 | ἐν τῇ ἀνάγκ ῃ : ὑπὸ τῆς ἀνάγκης τοῦ καιροῦ. ἐκείνου ς : τοὺς Θηβαίους. ἐπὶ τὴν σφετέρα ν : τὴν τῶν Ἀθηναίων. βιάζεσθα ι : ἀντὶ τοῦ βιασθῆναι Ms ξύγγνωμόν τι γίγνεσθα ι : ἤγουν ξυγγνώμην λαμβάνειν. |
| 4 98 6 [5] | ἀπὸ τῶν ξυμφορῶ ν : ἀπὸ τῶν ἐπιρρεόντων δεινῶν. τολμήσασ ι : τολμηρῶς πράξασι παρὰ τὰ καθεστηκότα. ἐκείνου ς : τοὺς Βοιωτούς ABCFGm ʃ τοὺς Θηβαίους, ἀξιοῦντας κομίζεσθαι μὲν τὸ ἱερὸν τὸ ἐπὶ Δηλίῳ, ἀνταποδιδόναι δὲ τοὺς νεκροὺς τοῖς Ἀθηναίοις, ἀσεβεῖν μᾶλλον ἤπερ τοὺς Ἀθηναίους μὴ θέλοντας κομίσασθαι τὰ μὴ πρέποντα τοῖς ἱεροῖς, 〈μηδὲ〉 νεκροὺς θεῶν ἀντικαταλλάττεσθαι Ms μὴ ἀπιοῦσι ν : ἀντὶ τοῦ μὴ ἀπιόντες ABCFM ʃ ὅτι οὐκ ἀναχωρήσουσιν Ms ἑαυτῶ ν : τῶν Βοιωτῶν s εἰ δὲ . |
| 4 99 1 [10] | .. : εἰ δὲ δοκοῦσιν οἱ Ἀθηναῖοι ἰδίαν εἶναι τὴν γῆν ἐν ᾗ οἱ νεκροὶ κεῖνται, αὐτοὶ τὸ ποιητέον γιγνωσκέτωσαν Ms νομίζοντε ς : οἱ Βοιωτοί ABCFM καὶ οὐκ ἂν ... : καὶ οὐκ ἂν τοὺς Βοιωτοὺς κατισχύσειν τῶν Ἀθηναίων ἐν τῇ Ὠρωπίᾳ, ὥστε τοὺς νεκροὺς κατασχεῖν αὐτῶν s οὐ δ ’ αὖ ... : οὐδ’ αὖ ἐσπένδοντο προφάσει ὡς δῆθεν Ἀθηναίων οὔσης τῆς γῆς· τί γὰρ καὶ ἔδει περὶ τῶν ἐν τῇ Ἀττικῇ τοῖς Βοιωτοῖς σπένδεσθαι; s τὸ δὲ ... : εὐπρεπὲς δὲ εἶναι ἀποκρίνασθαι ἐκ τῆς Βοιωτῶν ἀπιόντας τοὺς Ἀθηναίους ἀπολαβεῖν ἅπερ αἰτοῦσιν s κεραία ν : ὅρα μηχάνημα ἑλέπολι c 2 ἀκριβῶ ς : κατὰ φύσιν. |
| 4 100 2 [5] | καὶ ἀκροφύσιον ἀπὸ τῆς κεραίας σιδηροῦ ν : ἀκροφύσιον, ὁ τῶν χαλκέων φυσητήρ, ὃς ταῖς φύσαις συνημμένος ἐντίθεται ταῖς καμίνοις καὶ παραπέμπει τὸ πνεῦμα Patm. ἐσεσιδήρωτ ο : ὥστε ὑπὸ τοῦ πυρὸς μὴ βλάπτεσθαι τὴν κεραίαν Ms στεγανῶ ς : ταὐτὸν εἰπεῖν διὰ στεγανοῦ σώματος. |
| 4 101 5 | αὐτο ῦ : τοῦ Σιτάλκου. τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνο ς : μετάβασις ABCF ἡ πόλι ς : ἡ Ἀμφίπολις. |
| 4 102 2 [5] | Ἀρισταγόρα ς : οὗτινος καὶ Ἡρόδοτος μέμνηται πολλάκις ABFM Ἠδώνω ν : ἀπὸ τῆς Ἤδωνες πληθυντικῶς καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς Ἠδωνοί. ὅθεν ὑποκατιὼν Ἤδωνας ἔφη καὶ οὐχὶ Ἠδωνούς ABFM ὅτι ἐ π ’ ἀμφότερ α : πόθεν Ἀμφίπολις ABFM διὰ τὸ περιέχειν αὐτή ν : τὸν Στρυμόνα. ἀπολαβώ ν : ἀποκόψας. περιφανῆ .. . ᾤκισε ν : ἐν τοιούτῳ χωρίῳ κατῴκισεν, ὃ καταφανὲς ἔκ τε γῆς καὶ θαλάσσης ἐστί Ms εἰσὶ δὲ . |
| 4 103 3 | .. : 〈σημείωσαι〉 ὅτι οἱ Ἀργίλιοι Ἀνδρίων ἄποικοι ABFM ἐγγύς τε προσοικοῦντε ς : τῇ Ἀμφιπόλει. |
| 4 103 4 | παρέτυχ ε : συνέβη. ἐκ πλείονο ς : καιροῦ δηλονότι. πρὸς τοὺς ἐμπολιτεύοντα ς : μετέχοντας τῆς πολιτείας τῶν Ἀμφιπολιτῶν. δεξάμενο ι : οἱ Ἀργίλιοι. τῇ πόλε ι : τῇ οἰκείᾳ. τὸ πόλισμ α : ἡ Ἀμφίπολις. |
| 4 103 5 | τῆς διαβάσεω ς : τῆς γεφύρας. προσπεσώ ν : ἤγουν ἐπιπεσών. διαβάσεω ς : διαπεραιώσεως. |
| 4 104 2 | τῷ στρατ ῷ : σὺν τῷ στρατῷ. τὰ ἔξω ἐπέδραμ ε : ἤγουν ἐληΐσατο τὰ ἐκτός. |
| 4 104 4 [5] | τὰς πύλα ς : τῇς Ἀμφιπόλεως. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀμφιπολίταις. ἐπὶ τὸν ἕτερο ν : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ὁ συγγραφεὺς οὗτος στρατηγὸς ἦν ABF ἔστι δὲ ... : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ Θάσος Παρίων ἀποικία ABFM κελεύοντε ς : τὸν Θουκυδίδην. ἀφικνουμένου αὐτο ῦ : τοῦ Θουκυδίδου. |
| 4 105 1 | αὐτό ν : τὸν Θουκυδίδην. περιποιήσει ν : σώσειν. ἀνειπώ ν : ἀνακηρύξας. |
| 4 105 2 | τὸν μὲν βουλόμενον ... : κήρυγμα Βρασίδου ABFG ἐπὶ τοῖς ἑαυτο ῦ : κτήμασι δηλονότι. καὶ ὁμοία ς : πολιτείας. ἀλλοιότεροι ἐγένοντο τὰς γνώμα ς : ἤγουν μετεβλήθησαν τὴν προαίρεσιν. |
| 4 106 1 | τὸ δὲ πλέον ξύμμεικτο ν : οἱ πλείους οἰκήτορες σύμμικτοι ἦσαν, ἤγουν ἐκ διαφόρων γενῶν. πρασσόντω ν : ἤγουν συνεργούντων εἰς τὴν προδοσίαν. |
| 4 106 2 [5] | διαδικαιούντων αὐτ ά : δίκαια κρινόντων τὰ τοῦ Βρασίδα. τετραμμένο ν : μεταβεβλημένον τῇ γνώμῃ Ms καὶ προσεδέξαντ ο : τὸν Βρασίδαν. ʃ προδοσία Ἀμφιπόλεως τῷ Βρασίδᾳ ABFM ὀψ έ : μετὰ δυσμὰς ἡλίου. |
| 4 107 1 | ὁ μέ ν : ὁ Θουκυδίδης. δεξάμενο ς : ὁ Θουκυδίδης. ἄνωθε ν : ἤγουν ἐκ τῆς ἄνω πόλεως. ὁ δ έ : ὁ Βρασίδας ABCFM κατά τε τὸν ποταμό ν : ἤγουν διὰ τοῦ ποταμοῦ. |
| 4 107 2 | ἀμφοτέρωθε ν : ἤγουν ἀπὸ γῆς καὶ θαλάττης. αὐτ ῷ : τῷ Βρασίδᾳ. |
| 4 107 3 | καὶ Οἰσύμ η : ἀπὸ κοινοῦ τὸ προσεχώρησε. εἰσὶ δέ ... : 〈σημείωσαι〉 ὅτι Γάψηλος καὶ Οἰσύμη Θασίων ἀποικίαι ABF ξυγκαθίστ η : συνεβεβαίου. διαγόντω ν : διαβιβαζόντων. |
| 4 108 1 | σφῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. τοῖς Λακεδαιμονίοι ς : τὸ ἑξῆς, πάροδος τοῖς Λακεδαιμονίοις ABCFM τριήρεσι τηρουμένω ν : ἀντὶ τοῦ τηρούντων τῶν Ἀθηναίων. ἐψευσμένοι μὲν . |
| 4 108 4 [5] | . . τὸ δὲ πλέο ν : πάρισον ABMs εἰωθότες οἱ ἄνθρωποι ... : τοῦτο ἐξηγητικόν ἐστι τοῦ προτέρου· εἰώθασιν οἱ ἄνθρωποι, οὗ μὲν ἂν ἐπιθυμῶσι, τούτου ἐλπίζειν τεύξεσθαι ἄνευ λογισμοῦ (τοῦτο γάρ ἐστιν ἐλπίδι ἀπερισκέπτῳ διδόναι), οὗ δὲ ἂν μὴ ἐπιθυμῶσι, τοῦτο μόνον λογισμῷ ἐξακριβοῦντες ὡς ἀνέλπιστον παραιτεῖσθαι Ms διδόνα ι : ἑαυτοὺς δηλονότι. καὶ τοῦ Βρασίδου ἔφολκα καὶ οὐ τὰ ὄντα λέγοντο ς : ἔφολκα, ἐπαγωγὰ καὶ πιθανά, καὶ οἷον ἐφελκύσασθαι δυνάμενα Patm. ὀργώντω ν : ὡρμημένων, προθυμουμένων Ms ὁ δ ’ ἐς τὴν Λακεδαίμονα ἐφιέμενο ς : ἀντὶ τοῦ ἐντελλόμενος Patm. |
| 4 109 1 | τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνο ς : μετάβασις c Ἀθωῒς ἀκτ ή : τοῦ Ἄθω ὄρους Patm. ὁ Ἄθως αὐτῆ ς : μέρος ὢν τῆς Ἀκτῆς δηλονότι Ms διγλώσσω ν : ἀντὶ τοῦ πολυγλώσσων Ms Χαλκιδικό ν : ἔθνος δηλονότι. |
| 4 109 4 | κατὰ δὲ μικρὰ πολίσματ α : ἤγουν ἐν μικροῖς πολίσμασι. τὴν πόλι ν : τὴν Τορώνην. |
| 4 110 1 | τῷ στρατ ῷ : σὺν τῷ στρατῷ. πράσσοντε ς : ἤγουν συνεργοῦντες τὰ τῆς προδοσίας. |
| 4 110 2 | ἐτήρουν τὴν πρόσοδο ν : παρεφυλάττοντο τὴν προδοσίαν Ms φρουρού ς : τὸ ἑξῆς, τοὺς φρουροὺς διέφθειραν BCFM οἱ μέ ν : οἱ πελτασταί. |
| 4 111 2 | ʃ σημείωσαι ἀνεώγοντο B σημείωσαι κατάκρας B οἱ δὲ πράσσοντε ς : τὰ τῆς προδοσίας. |
| 4 113 1 | αὐτῶ ν : τῶν περὶ τὸν Βρασίδαν. τῆς πόλεω ς : ἤγουν τῆς Τορώνης. ἐπιτήδειο ι : φίλοι. |
| 4 114 1 | ἐξελθόντ α : τῆς Ληκύθου. πολιτεύει ν : πράττειν κατὰ τὸ ἔθος τῆς πολιτείας. ἡμέρα ν : μίαν δηλονότι. |
| 4 114 2 | ἐν ταύταις δ έ : ταῖς ἡμέραις δηλονότι. ἔλεξε τοῖς ἐν τῇ Ἀκάνθῳ παραπλήσι α : ἐν τῷ ϛʹ (fort. |
| 4 114 3 [5] | ζʹ; IV 85) τῶν συγγραφῶν διάλεξις Βρασίδου πρὸς Τορωναίους. τὴν λῆψι ν : ἤγουν τὴν χείρωσιν. ἐπὶ δουλεί ᾳ : τῆς πόλεως δηλονότι. τῶν αὐτῶ ν : τοῖς προδόταις. ἡγούμενος . |
| 4 114 4 | . . φιλί ᾳ : ἡγούμενος μὴ χείρους φανήσεσθαι παρ’ ἡμῖν αὐτοὺς διὰ τὸ Ἀθηναίοις γεγονέναι φίλους Ms ξυμμάχου ς : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 4 115 1 | τῶν σπονδῶ ν : τῶν ἡμερῶν τῶν σπονδῶν. φαύλο υ : μικροῦ. ἀπεκρούσαντ ο : οἱ ἐν τῇ Ληκύθῳ Ἀθηναῖοι. ἀνεφόρησα ν : ἀνεβίβασαν. |
| 4 116 1 | ἐπιφερόμενος τῷ στρατ ῷ : ἐπιτιθέμενος σὺν τῷ στρατῷ. τὴν Λήκυθο ν : τὸ τεῖχος τῆς Ληκύθου. |
| 4 116 2 | ἀνασκευάσα ς : ἀνοικοδομήσας. ἅμα ἦρ ι : ἔτος θʹ ABCFM ἐκεχειρία ν : ἀργίαν τοῦ πολέμου. |
| 4 117 1 [5] | προσαποστῆσα ι : ἤγουν πρὸς οἷς ἀπέστησε. ἅμα εἰ καλῶς σφίσιν ἔχο ι : ἤγουν σὺν τούτῳ, εἰ συμφέροι αὐτοῖς ἡ ἐκεχειρία. ἀνοκωχῆ ς : ἤγουν διακοπῆς. μᾶλλον ἐπιθυμήσειν αὐτού ς : ἡγούμενοι δηλονότι ἐπιθυμήσειν τοὺς Ἀθηναίους. εὐτύχε ι : ἤγουν τὰ κατὰ τὸν πόλεμον εὐωδοῦτο. |
| 4 117 2 | καὶ ἔμελλον ... : ἐν ἀδήλῳ εἶναι εἰ κρατήσουσιν αὐτῶν. ἄλλως· ἔμελλον γὰρ ἰσορρόπως ἀγωνιζόμενοι κρατήσειν μὲν τῶν Ἀθηναίων, τοὺς δὲ ἄνδρας ἀπολέσαι Ms ἐκεχειρί α : ὁμολογία Λακεδαιμονίων καὶ τῶν Ἀθηναίων καὶ τῶν ξυμμάχων. |
| 4 118 1 | κατὰ τοὺς πατρίους νόμου ς : ἤγουν κατὰ τὴν προσταγὴν τῶν πατρίων νόμων. δοκε ῖ : ἀρεστὰ φαίνεται. |
| 4 118 2 | προσκηρυκευόμενο ι : ἤγουν διὰ κηρυκείας. ἐπιμέλεσθα ι : ἔδοξε δηλονότι. |
| 4 118 3 | ὅπω ς : ἤγουν πῶς. ἐξευρήσομε ν : ἡ ἔξ περισσή. ὀρθῶ ς : ἀληθῶς. ἑκατέρου ς : τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ τοὺς Ἀθηναίους μετὰ τῶν συμμάχων. |
| 4 118 4 | πρὸς αὐτού ς : ἤγουν τοὺς Λακεδαιμονίους. μηδετέρου ς : ἤγουν Ἀθηναίους καὶ Μεγαρέας. |
| 4 118 5 | μη δ ’ ἄλλῳ ἢ κωπήρει πλοί ῳ : κωπῆρες πλοῖον, τὸ ὑπὸ κωπῶν ἐρεσσόμενον Patm. πρεσβεί ᾳ : ἤγουν πρεσβευταῖς. |
| 4 118 6 | ἀκολούθοι ς : τῶν πρεσβευτῶν καὶ τῶν κηρύκων. ἐν τούτῳ τῷ χρόν ῳ : τῆς ἐνιαυσιαίας ἐκεχειρίας δηλονότι. |
| 4 118 8 | ἀμφίλογ α : ἀμφισβητήσιμα Patm. ʃ ἤγουν τὰ ἀμφίβολα. εἴτε κάλλιον . |
| 4 118 9 | .. : τῶν παρ’ ἡμῶν λεγομένων δηλονότι. τέλος ἔχοντε ς : ἀντὶ τοῦ, αὐτοκράτορες ὄντες, ὥστε κύριοι εἶναι συμβῆναι ἄνευ τῶν πόλεων οἷς ἐπήρχοντο Ms τῷ δήμ ῳ : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 4 118 1 | ἐπρυτάνευ ε : τῆς πρυτανείας ἦρχε. πρυτανεία δὲ ἡμέρα καθ’ ἣν ἔχει τις ἐξουσίαν. εἶπ ε : ἀπεφήνατο. ἐν τούτῳ τῷ χρόν ῳ : ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ABF τὰς πρεσβεία ς : ἤγουν τοὺς πρεσβευτὰς τοὺς παρόντας. |
| 4 119 1 | ὡμολόγησα ν : συνεφώνησαν. ἡ μὲν δὴ ἐκεχειρί α : ἡ ἀνακωχὴ τοῦ πολέμου. |
| 4 120 1 | περὶ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτα ς : ἡ περί ἀντὶ τῆς κατά. ἐπήρχοντ ο : εἰς ἀλλήλους ἑκάτεροι. σφῶ ν : ἤγουν τῶν Πελληνῶν. αὐτὸς δ ’ ἐν κελήτι ὡς ἄποθεν ἐφεπόμενο ς : ἐν κελήτι, ἐν μικρῷ πλοιαρίῳ Patm. |
| 4 120 2 [5] | ʃ ὁ Βρασίδας εἰς τὴν Σκιώνην ἔπλει ἐν πλοίῳ μικρῷ προαγούσης τριήρους ὅπως, εἰ μὲν αὐτὸς ἐντύχοι πολεμίῳ πλοίῳ, ἡ τριήρης ἐπελθοῦσα βοηθήσειεν αὐτῷ, εἰ δὲ ἀντίπαλος τριήρης ἐξ ἐναντίας ἐπιφέροιτο, αὐτὸς ἐν τῷ κέλητι διασωθείη· ἔμελλεν γὰρ ἡ τριήρης ἡ πολεμία οὐκ ἐπὶ τὸ κελήτιον ὁρμήσειν, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν τριήρη Ms ʃ ἤγουν οὐ πρὸς τὸ κελήτιον νομίζων τραπῆναι τὴν ἐναντίαν τριήρη G οὐκ ἀνέμεινα ν : οὐχ ὑπέμειναν ὀκνήσαντες περὶ τῆς ἐλευθερίας ἐν ἀνάγκῃ γενέσθαι· οἰκεῖον γὰρ ἀγαθὸν τὴν ἐλευθερίαν λέγει Ms ἀτολμί ᾳ : δι’ ἀτολμίαν. |
| 4 120 3 [5] | σφίσ ι : τοῖς Σκιωναίοις. τῶν μεγίστω ν : ἤγουν τῶν ἀναγκαιοτάτων· δεινῶν δηλονότι. ἐπήρθησα ν : ἐπτερώθησαν. |
| 4 121 1 | θαρσήσαντε ς : 〈ἐμπλησθέντεσ〉 θάρσους καὶ ἀγαθῶν ἐλπίδων. τόν τε πόλεμο ν : τὸν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων. σημείωσαι ἐταινίουν AB διέβη πάλι ν : εἰς τὴν Τορώνην δηλονότι. |
| 4 121 2 [5] | ἐπεραίωσ ε : διεβίβασε διὰ νεῶν εἰς τὴν Σκιώνην. με τ ’ αὐτῶ ν : τῶν Σκιωναίων. βοηθῆσαι .. . νῆσο ν : ἤγουν ὡς ναυτικοὺς ταχέως ἂν ἐλθεῖν εἰς βοήθειαν. φθάσα ι : ἤγουν προλαβεῖν ἐκείνους. ἐγχειρήσει ν : ἐπιθήσειν. |
| 4 122 1 | πα ρ ’ αὐτό ν : τὸν Βρασίδαν. διέβ η : ἀπὸ τῆς Σκιώνης. |
| 4 122 3 | κατῄνε ι : συνετίθετο, κατένευσε συναινῶν. αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους. |
| 4 122 4 | τῆς πόλεω ς : τῆς Σκιώνης. περὶ αὐτῆ ς : τῆς Σκιώνης. οἱ ἐν ταῖς νήσοι ς : οἱ Σκιωναῖοι G σφῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 122 5 | ἀνωφελε ῖ : λείπει, ἐν θαλάττῃ Ms ὕστερο ν : ἤγουν μετὰ τὴν ἐκεχειρίαν. |
| 4 123 1 | 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ Μένδη Ἐρετριέων ἀποικία AB φανερῶ ς : ἀντὶ τοῦ ἑκουσίως, ἄνευ προδοσίας. ἐτόλμησα ν : ἐθάρρησαν προσιέναι τῷ Βρασίδᾳ. |
| 4 123 2 | ἑτοίμη ν : εἰς τὸ βοηθῆσαι. οὐ προυδίδο υ : ὁ Βρασίδας. ἐ π ’ ἀμφοτέρας τὰς πόλει ς : τὴν Μένδην καὶ Σκιώνην. |
| 4 123 4 | καὶ οἱ μέ ν : οἱ ὑπολειφθέντες ἐν Σκιώνῃ καὶ Μένδῃ. ὁ μέ ν : ἤγουν ὁ Περδίκκας. |
| 4 124 2 | τοὺς Λυγκηστά ς : τοὺς περὶ τὸν Περδίκκαν καὶ Βρασίδαν. ἀπὸ τοῦ λόφο υ : τοῦ οἰκείου. |
| 4 124 3 | οἱ δὲ λοιπο ί : Λυγκησταί. τροπαῖον στήσαντε ς : οἱ περὶ τὸν Βρασίδαν. |
| 4 124 4 [5] | ἐπέσχο ν : αὐτοὺς δηλονότι κατὰ τὸν πόλεμον. οἳ ἔτυχον .. . μέλλοντες ἥξει ν : ἤγουν οἳ ἔμελλον ἥξειν. ἐπὶ τὰς τοῦ Ἀρ ρ . κώμα ς : ἀντὶ τοῦ κατὰ τῶν Ἀρριβαίου κωμῶν. καθῆσθα ι : ἀργὸς εἶναι. περιορώμενο ς : εὐλαβούμενος περὶ αὐτῆς Msc 2 ʃ ἤγουν περὶ τῆς Μένδης φροντίζων G ʃ κηδόμενος. οὐ πρόθυμος ἦ ν : προϊέναι δηλονότι. δοκοῦ ν : ἀντὶ τοῦ δοκοῦντος G αὐτῶ ν : τῶν Ἰλλυριῶν. |
| 4 125 1 [5] | κυρωθὲν δὲ οὐδέ ν : ἀντὶ τοῦ κυρωθέντος δὲ οὐδενός GMsc 2 ʃ ὁρισθέν. ἐκ τῆς διαφορᾶ ς : ἤγουν διὰ τὴν ἔχθραν. ἀσαφῶ ς : ἀντὶ τοῦ ἀδήλως, ἄνευ αἰτίας, σφαλερῶς sc 2 σημείωσαι ἐκπλήγνυσθαι AB πρὶν τὸν Βρασίδαν ἰδεῖ ν : πρὶν διαλεχθῆναι τῷ Βρασίδᾳ· οὕτω γὰρ οἱ Ἀττικοὶ λέγουσιν, ἰδεῖν τί σε ἐβουλόμην, ἀντὶ τοῦ διαλεχθῆναί σοι Msc 2 ἐπιένα ι : αὐτοῖς δηλονότι. |
| 4 125 2 | ἐς μέσον λαβώ ν : ἀντὶ τοῦ περιλαβὼν τοῖς ὁπλίταις. ἐκδρόμους δ έ : ἤγουν ἔταξε τοὺς νεωτάτους ἐκτρέχειν καὶ ἐπιέναι τοῖς μετὰ τοῦ Ἀρριβαίου, εἰ ἐπιχειροῖεν προσβάλλειν τοῖς μετὰ τοῦ Βρασίδου. |
| 4 125 3 [5] | προσβάλλοιε ν : οἱ μετὰ τοῦ Ἀρριβαίου. τελευταῖο ς : τῆς συντάξεως. εἰ μὲν μὴ ὑπώπτευο ν : δημηγορία Βρασίδου. |
| 4 126 1 | προοιμιακὴ ἔννοιά ἐστι καὶ οὔτε κατασκευὴν ἔχει οὔτε συμπέρασμα ABCFM μεμονῶσθα ι : τῆς συμμαχίας τοῦ Περδίκκου. τοιούτων . |
| 4 126 2 | .. : τὴν δημοκρατίαν λέγει ABFMc 2 προηγώνισθ ε : προεπολεμήσατε. |
| 4 126 3 | δεινού ς : τὰ πολέμια. ὅσα μὲν τῷ ὄντι ἀσθενῆ ὄντα . |
| 4 126 4 [5] | .. : ὅσοι πολέμιοι ἀσθενεῖς ὄντες δόκησιν ἰσχύος παρέχουσι τοῖς ἐναντίοις, περὶ τούτων τἀληθῆ μαθόντες οἱ δι’ ἐναντίας θαρσύνονται μᾶλλον· ὅσοι δὲ τῷ ὄντι εἰσὶν ἰσχυροί, τούτους εἰ μή τις ἔμπροσθεν μάθοι, τολμηρότερον καὶ οὐκ ὀρθῶς αὐτοῖς προσενεχθήσεται Msc 2 δόκησιν ἔχει ἰσχύο ς : ὥσπερ τὰ τῶν ἐναντίων βαρβάρων ABCFM οἷς δὲ βεβαίως τι πρόσεστιν ἀγαθό ν : ὥσπερ ἡμῖν ABCF ʃ ἤγουν οἵτινές εἰσι τῇ ἀληθείᾳ ἀνδρεῖοι. οὗτο ι : οἱ βάρβαροι ABCF οὗτοι δὲ τὴν μέλλησιν . |
| 4 126 5 [10] | .. : τοῦ ἐπιέναι δηλονότι· ἤγουν ἐκφοβοῦσι μέλλοντες ἐπιέναι. ʃ οἱ δὲ Λυγκησταὶ φοβεροί εἰσι μέλλοντες, οὐκ ἐν χερσὶν ὄντες sc 2 πλήθει ὄψεως δεινο ί : δέος ἐμποιοῦσι. δήλωσιν ἀπειλῆ ς : ἔμφασιν καταπλήξεως Msc 2 αἰσχυνθεῖεν ἄ ν : ὥσπερ ἡμεῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFc 2 ἥ τε φυγὴ καὶ ἡ ἔφοδος αὐτῶν ... : ὁμοίως καὶ τὸ φυγεῖν καὶ τὸ διώκειν καλὸν φαίνεται τοῖς βαρβάροις, καὶ οὐκ ἐξετάζεται ὁπότεροί εἰσιν ἀνδρειότεροι, οἱ φεύγοντες ἢ οἱ διώκοντες Msc 2 αὐτοκράτωρ δὲ μάχη ... : μάχη δὲ αὐτεξούσιος, ἐν ᾗ ἔξεστιν ὃ βούλεταί τις πράττειν, παρέχει πρόφασιν φεύγειν τοῖς ὁπωσοῦν σώζεσθαι βουλομένοις Msc 2 ἐκείν ῳ : τῷ ἐς χεῖρας ἐλθεῖν. ἀ π ’ αὐτῶν ὁρᾶτε . |
| 4 126 6 [10] | .. : ὁρᾶτε δὲ σαφῶς ὅτι τὸ ἀπ’ αὐτῶν δοκοῦν δεινὸν ὄψιν μὲν καὶ ἀκοὴν καταπλήττεται, δυνάμει δὲ οὐδέν ἐστι. τοῦτο οὖν ὑπομείναντες (τὴν φωνὴν αὐτῶν φημὶ καὶ τὴν ἀπειλήν) καὶ εὐκόσμως ἐν καιρῷ τοῦ ἀναχωρεῖν ὑποχωρήσαντες ἀσφαλῶς ἀπονοστήσετε καὶ γνώσεσθε τοῦ λοιποῦ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καθεστῶτες Msc 2 κατασπέρχο ν : κινοῦν εἰς δειλίαν, ἐκπλῆττον. οἱ τοιοῦτοι ... : τὸ τῶν βαρβάρων πλῆθος τοῖς μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν δεξαμένοις ἄπωθέν ἐστι φοβερὸν ἀνδρείας ἀνάτασιν μέλλουσαν ἀπειλοῦν· τοῖς δὲ μὴ δεξαμένοις, ἀλλὰ φεύγουσι τὸ διῶκον εὐψύχως ὀξέως ἐπιφέρεται ἅτε δὴ ἐν ἀσφαλεῖ καθεστὸς ὡς ἂν τῶν φευγόντων οὐ μαχομένων Msc 2 μελλήσε ι : προσδοκίᾳ. ὑπῆγ ε : ἠρέμα καὶ κατ’ ὀλίγον ἦγεν. |
| 4 127 2 [10] | αἵ τε ἐκδρομα ί : οἱ τεταγμένοι δηλονότι πρὸς τὸ ἐκτρέχειν Msc 2 παρὰ γνώμην ἀντέστησα ν : παρ’ ἐλπίδα τὴν τῶν Λυγκηστῶν ἀντέστησαν οἱ Λακεδαιμόνιοι Msc 2 ἐπιφερομένους μέ ν : τοὺς βαρβάρους. οἱ λοιπο ί : τῶν βαρβάρων. τὴν ἐσβολή ν : εἴσοδον. φθάσαντε ς : προλαβόντες οἱ βάρβαροι. ἀναχώρησι ν : φυγήν. καὶ προσιόντος αὐτο ῦ : τοῦ Βρασίδα. τὸ ἄπορον τῆς ὁδο ῦ : καθ’ ἣν οὐκ ἦν πόρος ἐξελθεῖν. κυκλοῦντα ι : ἤγουν κυκλοῦσιν οἱ βάρβαροι. ἀποληψόμενο ι : ἀποκόψοντες. πρὶν καὶ τὴν πλείονα κύκλωσιν . |
| 4 128 1 | .. : πρὶν τοὺς πολλοὺς τῶν κυκλοῦν τοὺς Λακεδαιμονίους μελλόντων παρεῖναι Msc 2 τῶν ἐπὶ τοῦ λόφο υ : τῶν βαρβάρων BFMc 2 ἐν μεθορίοι ς : τοῦ τόπου τοῦ Περδίκκα. |
| 4 128 4 | τὰ μέ ν : τὰ ζεύγη δηλονότι. Πελοποννησίων . |
| 4 128 5 [5] | .. : τοὺς Πελοποννησίους ἐμίσει οὐ κατὰ γνώμης προαίρεσιν οὐδὲ ἔθος ἔχων· τοὺς γὰρ Ἀθηναίους μᾶλλον πρὶν ἐμίσει Msc 2 τῶν δὲ ἀναγκαίων ξυμφόρω ν : διὰ τὴν ἀνάγκην συμφέρειν νομίσας μισεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους ἀποστὰς διεπράττετο, πῶς Ἀθηναίοις μὲν φίλος ἔσται, Λακεδαιμονίων δὲ ἀπαλλάξεται Msc 2 ʃ ἕνεκεν τοῦ ἀναγκαίου συμφέροντος. ἑαυτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 4 129 3 | ἄραντες δ έ : οἱ Ἀθηναῖοι. οἱ δὲ αὐτοί τ ε : ἤγουν οἱ Μενδαῖοι G τραυματιζόμενο ς : βαλλόμενος ὑπ’ αὐτῶν. |
| 4 129 4 [5] | ἔνιοι δὲ ἀναφέρουσιν ἐπὶ τοὺς σὺν αὐτῷ Msc 2 βιάσασθα ι : βίαν προσαγαγεῖν αὐτοῖς. ἄλλῃ ἐφόδῳ ἐκ πλείονο ς : ἄλλῃ ὁδῷ μακροτέρᾳ Msc 2 ἐκ πλείονο ς : διαστήματος δηλονότι. δυσπροσβάτ ῳ : δυσαναβάτῳ. ἐθορυβήθ η : ἐδειλίασεν. οὐκ ἐνέδοσα ν : οὐχ ὑπεῖξαν. |
| 4 129 5 | ἀναχωρήσαντε ς : ἐπὶ πόδα ἐλθόντες. οἱ Μενδαῖο ι : οἱ ἐπὶ τοῦ λόφου. ἐς τὴν πόλι ν : τὴν Μένδην. σημείωσαι ἡμέραν ἅπασαν ABF τὴν γῆ ν : τὴν Σκιώνην. |
| 4 130 1 | οὐδενὸς ἐπεξιόντο ς : τῶν Σκιωναίων. ἦν γάρ τι καὶ στασιασμο ῦ : ἤγουν ἦσάν τινες στασιάζοντες. καίτινος αὐτῷ τῶν ἀπὸ τοῦ δήμου ἀντειπόντο ς : ἤγουν δημότου ἐναντιωθέντος, κατὰ τὸ ἔθος τῶν στασιαζόντων, ἀντιλέγειν δηλονότι. |
| 4 130 4 [5] | κατὰ τὸ στασιωτικό ν : κατὰ τὸ ἀντιστασιάζειν Ms ὡς ἀντεῖπε ν : ὁ δημότης. περὶ ὀργῆ ς : ἀντὶ τοῦ ὑπὸ ὀργῆς Msc 2 φοβηθέντω ν : ἀντὶ τοῦ φοβηθέντας· ἐφοβήθησαν δέ, ὅτι ᾠήθησαν ἀπὸ τῆς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους συνθήκης αὐτοῖς ἐπιθέσθαι Msc 2 προειρημένο υ : συμφώνου. |
| 4 130 5 | τὴν ἐπιχείρησι ν : ἀντὶ τοῦ τὴν προδοσίαν. διήρπασα ν : τὰ ἐνόντα αὐτῇ. |
| 4 130 7 | πολιτεύειν ἐκέλευον ὥσπερ εἰώθεσα ν : τὴν οἰκείαν πολιτείαν ἔχειν. τὰ περὶ τὴν Μένδην κατέσχο ν : ἐκυρίευσαν τῆς Μένδης. αὐτ ῷ : τῷ λόφῳ. |
| 4 131 3 | αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. βιασάμενοι ... : ὑπερβατόν· βιασάμενοι τὴν φυλακὴν νυκτὸς ἀφικνοῦνται παρὰ θάλατταν Msc 2 τὸ ἐπὶ τῇ Σκιώνῃ στρατόπεδο ν : τοὺς φυλάττοντας τὴν Σκιώνην Msc 2 ὁμολογία ν : ξύμβασιν. |
| 4 132 2 [5] | ἐπειδὴ .. . ποιεῖ ν : ἐπειδὴ φίλος ἐγεγόνει τοῖς Ἀθηναίοις, ἠξίουν αὐτὸν τεκμήριόν τι παρέχειν τῆς φιλίας Msc 2 αὐτό ς : ὁ Περδίκκας ABCs χρώμενος αἰεὶ τοῖς πρώτοι ς : δηλονότι φίλοις καὶ ξένοις Msc 2 ʃ ἤγουν τοὺς πρώτους φίλους ποιήσας. τὸ στράτευμ α : τῶν Πελοποννησίων. καὶ τῶν ἡβώντων . |
| 4 132 3 [5] | .. : ὡς οὐκ ὄντος νομίμου ἐξάγειν τοὺς ἡβῶντας ἢ οὐκ ὄντος νομίμου ἄρχοντας καθιστάνειν ταῖς πόλεσι τοὺς ἡβῶντας, ἀλλὰ τοὺς προβεβηκότας καθ’ ἡλικίαν Msc 2 παρανόμω ς : ἤγουν παρὰ τὸ καθεστηκὸς ἔθος. τοῖς ἐντυχοῦσι ν : καὶ τὰς πόλεις μὴ τοῖς τυχοῦσι πιστεύειν, ἀλλὰ Λακεδαιμονίοις ἐγχειρίζειν sc 2 ἐπικαλέσαντε ς : ἤγουν ἐγκαλέσαντες. |
| 4 133 1 | παρεστηκὸς δὲ ῥᾷο ν : ἐξεγένετο δὲ αὐτοῖς ῥᾳδίως περιελεῖν τὸ τεῖχος, ἐπειδὴ τῶν Θεσπιέων ἐν τῇ πρὸς Ἀθηναίους μάχῃ τὸ ἀκμαιότατον ἀπωλώλει Msc 2 αὐτῶ ν : τῶν Θεσπιέων. οἱ δ έ : οἱ Ἀργεῖοι. |
| 4 133 3 [5] | ἐπέλαβε ν : κατέσχε. καὶ ἔνατον ἐκ μέσο υ : ὥστε τὰ πάντα πεντήκοντα ἓξ ἥμισυ ἔτη διήνυσεν ἡ Χρυσὶς ἱέρεια ABCFM ʃ τὸ ὄγδοον ἐπλήρωσε, τὸ δὲ ἔννατον ἡμιτελὲς ἦν FMc 2 ἀμφιδήριτο ς : ἀμφίβολος Patm. |
| 4 134 1 | ʃ ἀμφισβητήσιμος Msc 2 ἀγχωμάλο υ : ἴσης ʃ σημείωσαι ἀγχώμαλος μάχη ABF ἐπηυλίσαντ ο : κατεσκήνωσαν. |
| 4 135 1 [10] | τούτο υ : τοῦ προσθεῖναι τὴν κλίμακα. τοῦ γὰρ κώδωνο ς : Θουκυδίδης τοῦ γὰρ κώδωνος παρενεχθέντος, ἀρσενικῶς· Σοφοκλῆς δὲ [Ai. 17], χαλκοστόμου κώδωνος ὡς Τυρσηνικῆς, θηλυκῶς ABCFG τὸ διάκενο ν : διάκενον μὲν τὸ ἀφύλακτον λέγει. ἔλαθε δὲ ὁ Βρασίδας προσθεῖναι τὴν κλίμακα· ἕως γὰρ ὁ περιιὼν μετὰ τοῦ κώδωνος ἄλλῳ παρεδίδου τὸν κώδωνα, χρόνου ἐγγινομένου, ἔλαθε προσθεὶς τὴν κλίμακα Msc 2 ʃ ὑπερβατόν· τοῦ γὰρ κώδωνος, φησί, παρενεχθέντος ἐς τὸ διάκενον, οὕτως ἡ πρόσθεσις ἐγένετο sc 2 ἡ πρόσθεσις ἐγένετ ο : τῆς κλίμακος CFs Θουκυδίδης ξυνέγραψ ε : τῶν εἰς ιγʹ τέλος τῆς ζʹ BC ʃ ἀποροῦσί τινες ψυχρὰν ἀπορίαν, διὰ τί Θουκυδίδης, ἔχων τὸ ὄνομα ἀπὸ τοῦ θʹ, ηʹ συνεγράψατο ἱστορίας, ὁ δὲ Ἡρόδοτος, ἔχων ἀπὸ τοῦ ηʹ, ἔλιπε θʹ. |
| 4 135 2 [15] | ὧν ἡ λύσις ψυχροτέρα, ὅτι ἐπειδή, φασίν, ἀπὸ τοῦ ηʹ ἕως τοῦ ρʹ, θʹ στοιχεῖά εἰσιν, ἀπὸ δὲ τοῦ θʹ ἕως τοῦ οʹ ὀκτώ εἰσι, τὸ πρῶτον ἐνταῦθα τοῦ ὀνόματος γράμμα ἀριθμήσαντες καὶ τὸ ὕστερον. ἡ δὲ ἀληθεστέρα λύσις τοιαύτη, ὅτι ὁ Θουκυδίδης οὐ διεῖλεν εἰς ἱστορίας, ἀλλὰ μίαν συνεγράψατο. καὶ δῆλον ἐκ τῆς διαφωνίας τῶν κριτικῶν· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν διεῖλον εἰς ὀκτώ, οἱ δὲ εἰς ιγʹ, τὴν πρώτην εἰς βʹ καὶ τὰς ἄλλας ἑπτὰ εἰς ιαʹ ABCF ʃ ἰστέον ὅτι εἰς τὸ κομψὸν τῆς φράσεως Θουκυδίδης Αἰσχύλον καὶ Πίνδαρον ἐμιμήσατο, εἰς δὲ τὸ γόνιμον τῶν ἐνθυμημάτων τὸν ἑαυτοῦ διδάσκαλον Ἀντιφῶντα, εἰς δὲ τὴν λέξιν Πρόδικον, ὅθεν καὶ Προδίκου λέξεις ἐν τῷ κειμένῳ σημειούμεθα, εἰς δὲ τὸ γνωμικὸν τοὺς Σωκρατικούς, Εὐριπίδην καὶ τοὺς ἄλλους (τοῖς γὰρ αὐτοῖς χρόνοις ἦσαν), εἰς δὲ τὴν οἰκονομίαν τὸν ποιητήν ABCF ἐνιαύσιοι σπονδα ί : ἡ ἐφ’ ἑνὸς χρόνου γενομένη ἐκεχειρία. |
| 5 1 1 [10] | ἐν τῇ ἐκεχειρί ᾳ : ἡ πρὸς ὀλίγον χρόνον τοῦ πολέμου ἀναβολὴ καὶ ἡσυχία· παρὰ τὸ ἔχειν τὰς χεῖρας, οἷον ἐχεχειρία καὶ ἐκεχειρία ABFMc ἀνέστησαν ἐκ Δήλο υ : μετανάστας ἐποίησαν ἐξοικίσαντες. ἱερῶσθα ι : τουτέστιν ἱεροὺς ἀνακεῖσθαι τῷ θεῷ Msc 2 ἐλλιπὲς σφίσιν εἶναι τοῦτο ... : μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν τοὺς ζῶντας, ἔτι δοκοῦντες ἐλλείπειν τῇ καθάρσει, τὰς θήκας τῶν τεθνεώτων ἀνείλοντο ἐκ τῆς νήσου Msc 2 Ἀτραμύττειο ν : Ὤρου· Ἀδραμύττειον Εὔπολις, Ἀτραμύττειον Θουκυδίδης ABFGMc 2 ᾤκησα ν : λείπει τὸ ἐνταῦθα Msc 2 μετὰ τὴν ἐκεχειρία ν : μετὰ τὴν λύσιν αὐτῶν τῶν σπονδῶν. |
| 5 2 2 | σχώ ν : ἐλλιμενίσας. ἐκ δ ’ αὐτο ῦ : τοῦ λιμένος. |
| 5 2 3 [5] | ἐν τῇ Τορών ῃ : ἐστὶ δηλονότι. ἀξιόμαχο ι : ἱκανοὶ πρὸς μάχην. ἐς τὴν πόλι ν : τὴν Τορώνην. τὸν λιμέν α : τῆς Τορώνης. βουλόμενος ἐντὸς τοῦ τείχους ποιῆσαι τὸ τῶν Τορωναίων προάστειον, τοῦ παλαιοῦ τείχους μέρος διακόψας, καθ’ ὃ ἦν τὸ προάστειον, ἕτερον τεῖχος καινὸν προσῳκοδόμησεν, ᾧ περιέβαλε τὸ πρότερον, καὶ συνῆψε κατὰ τὴν διαίρεσιν τὸ καινὸν πρὸς τὸ παλαιόν, ὥστε ἓν τὸ πᾶν γενέσθαι Msc 2 ἐντό ς : τῆς πόλεως δηλονότι. |
| 5 2 4 [5] | τοῦ παλαιοῦ τείχου ς : τὶ μέρος δηλονότι. ἢ τὸν περίβολον. βοηθήσαντε ς : συνδραμόντες ἐπὶ βοήν Msc 2 ἐβιάζοντ ο : ἤγουν ὑπὸ τῆς βίας τῶν Ἀθηναίων ἡττῶντο οἱ περὶ τὸν Πασιτελίδαν Msc 2 δρόμῳ ἐχώρει ἐς τὴν πόλι ν : πῶς ἐντὸς τοῦ τείχους ὢν ὁ Πασιτελίδας, δείσας ἀνεχώρει πρὸς τὴν πόλιν; μή ποτε ἦν μὲν ἐν τῷ καινῷ τείχει τῷ κεριέχοντι τὸ προάστειον, δείσας δὲ μὴ ἡ πόλις ἁλῷ, ἥτις ἦν ἐν τῷ παλαιῷ τείχει, καὶ αὐτὸς ἐν τῷ καινῷ καταληφθῇ, καταλιπὼν τὸ προάστειον ἐς τὴν πόλιν ἐχώρει ὡς περιποιήσων αὐτήν Msc 2 ἀποσχώ ν : ἀποστάς. |
| 5 3 4 [5] | αὐτοῖ ς : ἤγουν αὐτοῖς αἰχμαλώτοις. ἡ διάνοια· ἐκ τούτων τῶν αἰχμαλώτων οἱ Πελοποννήσιοι ὕστερον ἀπῆλθον, γενομένων σπονδῶν, οἱ δὲ ἄλλοι ἐκομίσθησαν ὑπ’ Ὀλυνθίων. λυθεί ς : ἀπολυτρωθείς Mfc 2 τρίτος αὐτό ς : τουτέστι μετ’ ἄλλων δύο ABFMc 2 μετὰ τὴν ξύμβασι ν : τὴν κοινὴν τῶν Σικελιωτῶν. |
| 5 4 1 [5] | πολίτας ἐπεγράψαντ ο : ἑτέρους ἐπὶ τοῖς οὖσιν ἐνεγράψαντο εἰς τὴν πολιτείαν Msc 2 ʃ ᾠκειώσαντο. ἐπενόε ι : προεθυμεῖτο, ἠξίου Msc 2 καὶ ὁ δῆμος τὴν γῆν ἐπενόει ἀναδάσασθα ι : ἀνδάσασθαι, τὸ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς τι μερίσασθαι Patm. ʃ ἐξ ὑπραχῆς δασμὸν καὶ μερισμὸν ποιῆσαι. οἱ δὲ δυνατο ί : τῶν Λεοντίνων. |
| 5 4 3 [5] | ἐπάγοντα ι : εἰς βοήθειαν τῆς πόλεως. ἐπλανήθησαν ὡς ἕκαστο ι : πλανηθέντες διέστησαν. ὁμολογήσαντε ς : συνθέμενοι Ms ἐρημώσαντε ς : καταλιπόντες ἐρήμην Msc 2 ἐπὶ πολιτεί ᾳ : ἐπ’ ἴσῃ πολιτείᾳ τῶν Συρακουσίων. Φωκέα ς : οἱ μὲν ἐκτεταμένως ἀναγινώσκουσιν, ὡς Πρασίας, οἱ δὲ συνεσταλμένως. |
| 5 4 4 [5] | ὁμοίως δὲ καὶ τὸ Βρικιννίας GMsc 2 τῆς πόλεώς τι .. . ἐπολέμου ν : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABCF καταλαμβάνουσ ι : ἤγουν λαμβάνοντες εἰς κατοίκησιν. ʃ τὸ ἑξῆς· καταλαμβάνουσι χωρίον τι τῶν Λεοντίνων [παρα]καλούμενον [τε] Φωκέας. ἐπολέμου ν : πρὸς τοὺς Συρακουσίους Msc 2 πείσαντες . |
| 5 4 5 [5] | .. : τὸ ἑξῆς, πείσαντες τοὺς ξυμμάχους ἐπιστρατεῦσαι ABCFM ʃ ὅπως κοινῇ ἐπιστρατεύσαντες Συρακουσίοις ὡς δύναμιν περιποιουμένοις διασώσειαν Λεοντίνους Msc 2 σφίσι ν : τοῖς Ἀθηναίοις. δύναμιν περιποιουμένω ν : αὐξανομένων. ἐπὶ τοὺς ἄλλου ς : πρὸς τοὺς ἄλλους Msc 2 παρακομιδ ῇ : παρελεύσει. |
| 5 5 1 [5] | ἐχρημάτισ ε : ὡμίλησε. ἐχ ρ . περὶ φιλία ς : λόγους προσήνεγκε πιστικούς Mc 2 ʃ ἔταξε δοῦναι χρήματα ὑπὲρ φιλίας καὶ συμμαχίας. Σικελιωτῶ ν : ἰστέον ὅτι οἱ μὲν Ἕλληνες οἱ ἐν Σικελίᾳ Σικελιῶται λέγονται, οἱ δ’ ἐν αὐτῇ βάρβαροι Σικελοί· οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ Ἰταλιωτῶν καὶ Ἰταλῶν Mc 2 ὁμολογία ν : τὴν κοινὴν δηλονότι. κομιζομένοι ς : ἀποδεχομένοις αὐτὸν τὸν Φαίακα. |
| 5 5 2 | ἠδίκησε ν : βλάβην ἐποίησε. ξυνηλλάσσοντ ο : ἀντὶ τοῦ συνῄνεσαν M ʃ εἰρήνην ἐποίουν. |
| 5 5 3 | ἀποίκου ς : ἑαυτῶν, τῶν Λοκρῶν. Γαληψό ν : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ Γαληψὸς Θασίων ἀποικία AFMc 2 Πολλῆ ν : ὄνομα κύριον F ἀπέχο ν : διέχον e 10 κατεφαίνετο πάντα αὐτόθε ν : ἤγουν πάντα, τὰ τοῦ Κλέωνος δηλονότι, ἐφαίνετο τῷ Βρασίδᾳ ἀπὸ τοῦ Κερδυλίου. |
| 5 6 3 [5] | προσεδέχετ ο : ὁ Βρασίδας. αὐτό ν : τὸν Κλέωνα. σφῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. ἐπὶ τὴν Ἀ... . ἀναβήσεσθα ι : τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τὴν Ἀμφίπολιν ἀναβήσεσθαι τὸν Κλέωνα ABCFM τῇ παρούσῃ στρατι ᾷ : μετὰ τῶν παρόντων στρατιωτῶν, οὐ περιμείναντα πάντας Msc 2 παρεσκευάζετ ο : ὁ Βρασίδας παρεσκευάζετο ABCF Θρᾷκα ς : ἀπὸ τῶν ἄνωθεν. |
| 5 7 2 [5] | τῶν γὰρ στρατιωτῶν ἀχθομένω ν : τὸ ἑξῆς, τῶν γὰρ στρατιωτῶν ἀχθομένων, αἰσθόμενος τὸν θροῦν, ὁ Κλέων δηλονότι ABCFM τῇ ἕδρ ᾳ : τῇ διατριβῇ καὶ τῇ ἀργίᾳ Msc 2 ʃ τῇ προσμονῇ. τόλμα ν : τὴν τοῦ Βρασίδου Msc 2 ἀνεπιστημοσύνη ς : 〈σημείωσαι〉 ἀνεπιστημοσύνη A ʃ τοῦ Κλέωνος sc 2 καθημένου ς : ἐνήλλαξεν, ἀντὶ τοῦ καθημένων εἰπὼν καθημένους Msc 2 βαρύνεσθα ι : ἀντὶ τοῦ ἄχθεσθαι Msc 2 τῷ τρόπῳ . |
| 5 7 3 [10] | .. : τῷ αὐτῷ τρόπῳ ἐπῆλθεν ὁ Κλέων τῇ Ἀμφιπόλει, ᾧ καὶ πρόσθεν ἐπὶ Πύλον. τουτέστιν ἀλογίστως εὐτυχήσας ἐν τῇ Πύλῳ ᾠήθη φρόνιμος εἶναι Msc 2 ο ἱ : αὐτῷ e 10 θέα ν : θεωρίαν. τοῦ χωρίο υ : τῆς Ἀμφιπόλεως BCF οὐχ ὡς τῷ ἀσφαλεῖ ... : οὐχ ὡς τῷ πλήθει τῶν ἐναντίων κρατήσων, εἰ ἀναγκάζοιτο πολεμεῖν (ὃς οὐδὲ τῇ παρούσῃ στρατιᾷ τοὺς πολεμίους ᾤετο ἀντιτάξασθαι), ἀλλ’ ὡς μετὰ τῶν ἐπελευσομένων αὐτῷ συμμάχων πᾶσαν ἐν κύκλῳ περιστήσων τὴν στρατιὰν καὶ βίᾳ ἐκπολιορκήσων τὴν Ἀμφίπολιν Msc 2 περισχήσω ν : ἀντὶ τοῦ ὑπερσχήσων καὶ νικήσων ABFMc 2 ἀπιέναι .. . ἀμαχε ί : λείπει τὸ δυνατὸν εἶναι Msc 2 ἐδόκε ι : οἷ αὐτῷ. κινουμένου ς : παραγινομένους ἐπὶ τὴν Ἀμφίπολιν Msc 2 δεδιὼς τὴν αὐτοῦ παρασκευή ν : οὐ θαρρῶν τῇ ἰδίᾳ παρασκευῇ Msc 2 ὑποδεεστέρους εἶνα ι : τοὺς ἑαυτοῦ δηλονότι. |
| 5 8 2 [5] | ἀντίπαλ α : ἰσοστάσια ἑκάτερα τὰ στρατεύματα τῶν ἐναντίων. τῷ ἀξιώματ ι : τῇ δυνάμει. καθαρό ν : οὐχὶ συγκλύδων οὐδὲ ἐπικούρων, ἀλλ’ αὐτῶν τῶν πολιτῶν Msc 2 τέχν ῃ : δόλῳ. ἀναγκαία ν : εὐτελῆ καὶ οὐκ ἐκ παρασκευῆς Msc 2 ἢ ἄνευ προόψεως . |
| 5 8 3 [10] | .. : ἄνευ τοῦ μὴ ἐπιδεῖξαι τοῖς ἐναντίοις τὸ ἴδιον πλῆθος καὶ τὴν ὅπλισιν αὐτῶν· τοῦτο γάρ ἐστιν ἄνευ προόψεως· καταφρονηθήσεσθαι γὰρ ὑπὸ Ἀθηναίων ᾤετο, εἰ τὴν οὖσαν αὐτοῖς ἐπιδείξειε παρασκευήν Msc 2 ʃ ἤγουν οὕτως ἐνόμισε περιγενέσθαι Κλέωνος καὶ τῶν περὶ αὐτόν, ἐπιτεθησόμενος κρύφα, ὅπερ ἐστὶ τὸ ἄνευ προόψεως, καὶ μὴ ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, ὅπερ ἐστὶ τὸ καταφρονήσεως τοῦ ὅντος. ἄνευ προόψεω ς : ἀπροσδοκήτως. τοῦ ὄντο ς : τῆς ἀληθείας. ἀπολεξάμενο ς : ἀποκόψας ἐπιλεκτικῶς. |
| 5 8 4 [5] | Κλεαρίδα προστάξα ς : μετὰ Κλεαρίδα τάξας sc 2 ἀπολαβεῖν αὖθις ... : ἄνευ τῶν ἄλλων λαβεῖν συμμάχων, εἰ τύχοι ἐλθοῦσα αὐτοῖς βοήθεια ἡ παρὰ τοῦ Περδίκκου καὶ τοῦ Πολλῆ Msc 2 μεμονωμένου ς : τῆς συμμαχίας δηλονότι. ἄνδρες Πελοποννήσιοι . |
| 5 9 1 | .. : δημηγορία Βρασίδου ABCFMe 10 Δωριῆ ς : ὄντες e 10 ὧν εἰώθατε κρείσσους εἶνα ι : ἀντὶ τοῦ οὓς εἰώθατε νικᾶν. τὴν δὲ ἐπιχείρησι ν : τὴν ἐπίθεσιν τὴν κατὰ τῶν πολεμίων. |
| 5 9 2 [5] | ἵνα μή τῳ ... : ἵνα μηδεὶς ὑμῶν διὰ τὸ κατ’ ὀλίγους ὑμᾶς μέλλειν ἐξιέναι τῆς πόλεως καὶ μὴ ἅπαντας ἀθρόους κινδυνεύειν πρὸς Ἀθηναίους, οὐκ ἀξιόμαχον νομίσας τὴν παρασκευήν, ἀτολμότερος γένηται Msc 2 ἀτολμία ν : δειλίαν. παράσχ ῃ : ὑμῖν δηλονότι. τοὺς γὰρ ἐναντίους εἰκάζω . |
| 5 9 3 [5] | .. : εἰκάζω, φησί, τοὺς ἐναντίους, καταφρονοῦντας ἡμῶν καὶ οὐ προσδοκῶντας ὅτι ἐπεξελευσόμεθα αὐτοῖς, ἀναβῆναι πρὸς τὴν Ἀμφίπολιν κατὰ θέαν καὶ νῦν διὰ τὴν θέαν ἀτάκτως ἐσκεδασμένους ὀλιγωρεῖν, τουτέστι ῥᾳθυμεῖν Msc 2 ὀλιγωρεῖ ν : τὸ καταφρονεῖν ABFMc 2 ʃ ἀμελεῖν e 10 ὅστις δὲ τὰς τοιαύτας ἁμαρτίας . |
| 5 9 4 [5] | .. : ὅστις δὲ τὰ τῶν πολεμίων ἁμαρτήματα ἰδὼν καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν ἐπιχειρῶν μὴ ἐκ τοῦ φανεροῦ ἀντιτάττηται, ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν ἁρμοττόμενος, ὀρθῶς ἂν πράττοι Msc 2 τὰ κλέμματ α : τὰ στρατηγήματα sc 2 ἕχε ι : παρέχει. |
| 5 9 5 | ἅ: ἀντὶ τοῦ δι’ ὧν c 2 ἕως οὖν ἔτι ἀπαράσκευοι . |
| 5 9 6 [5] | .. : ἕως ἔτι διὰ τὸ θαρρεῖν ἀπαράσκευοί εἰσιν ἀπιέναι τε διανοοῦνται μᾶλλον ἢ μένειν, ῥᾳθύμως αὐτοῖς διακειμένοις καὶ πρὸ τοῦ συνταχθῆναι, ἐγὼ μὲν ἔχων sc 2 ὑπαπιένα ι : ἀπελθεῖν e 10 ἀνειμέν ῳ : χαύνῳ e 10 ἐπεκθεῖ ν : ἐπεκδραμεῖν e 10 ʃ θέλησον δηλονότι. |
| 5 9 8 | ἐλπὶς γὰ ρ : ἡμῖν δηλονότι. οὕτω ς : δηλονότι ποιούντων ἡμῶν. τὸ γὰρ ἐπιὸν ὕστερο ν : οἱ γὰρ ὕστερον ἐπιόντες φοβερώτεροι Msc 2 εἶναι τοῦ καλῶς πολεμεῖν . |
| 5 9 9 [5] | .. : ὅτι ἐκ τριῶν γίνεται τὸ καλῶς πολεμεῖν ABCFM αἰσχύνεσθα ι : Ὅμηρος [Ε 531]· αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται ABCFM δούλοις ... : ἂν γὰρ νικηθῆτε καὶ μὴ θανάτῳ ζημιωθῆτε ὑπ’ αὐτῶν, ἀλλὰ εὐτυχήσητε καὶ ἄριστα πράξητε, δοῦλοι ἔσεσθε Ἀθηναίων καὶ δουλείαν χαλεπωτέραν ἢ πρὶν εἴχετε Msc 2 περὶ ὅσω ν : ἐπάθλων. |
| 5 10 1 | τῷ δὲ Κλέων ι : τὸ ἑξῆς, τῷ δὲ Κλέωνι ἀγγέλλεται, φανεροῦ γενομένου τοῦ Βρασίδου Msc 2 κατὰ τὴν θέα ν : διὰ τὴν θέαν. |
| 5 10 3 | ἐπῆλθ ε : ὁ Κλέων δηλονότι. τοὺς βοηθού ς : τοὺς ἀπὸ τοῦ Περδίκκου. ἀναχώρησι ν : ἀντὶ τοῦ ἀπιέναι. ὥσπερ μόνον οἷόν τ ’ ἦ ν : καθάπερ μόνον ἐξῆν δὴ ἐπὶ τὸ εὐώνυμον. σχολὴ γίγνεσθα ι : χρόνος ἐγγίγνεσθαι Msc 2 οἷς γάρ . |
| 5 10 5 | .. : οἱ κινοῦντες τὰς κεφαλὰς καὶ τὰ δόρατα, καὶ μὴ ἡσύχως ἀπιόντες καὶ τὸ ὅλον ἀτρόμως, οὐκ εἰώθασιν ὑπομένειν τοὺς πολεμίους Msc 2 τοῦτ ο : ὅπερ πάσχουσιν αὐτοί. ὁ μέ ν : ὁ Βρασίδας. |
| 5 10 6 | σταύρωμ α : χάρακα. εὐθεῖα ν : ἤγουν εὐθέως. καρτερώτατο ν : ὑψηλὸν δή. προυκεχωρήκε ι : προαπεληλύθει Msc 2 ʃ εἰς τὸ ἔμπροσθεν ἦλθεν. |
| 5 10 8 [5] | ἀπορραγέ ν : ἀποσπασθὲν τῆς ἄλλης τάξεως Msc 2 ὁ Βρασίδας ... : τρεψάμενος ὁ Βρασίδας καὶ διώξας τοὺς μέσους, ὁρμήσας πρὸς τὸ ἀριστερὸν κέρας καὶ οὐ καταλαβὼν αὐτό, μετέβη πάλιν πρὸς τὸ δεξιὸν τῶν Ἀθηναίων Msc 2 ἐπιπαριὼν τῷ δεξι ῷ : πλησιάζων ἐπετίθετο τῷ δεξιῷ. οἱ δὲ πλησίο ν : τοῦ Βρασίδου δηλονότι. ἀπήνεγκα ν : δηλονότι εἰς τὴν πόλιν. οἱ δὲ αὐτο ῦ : ἤτοι οἱ αὐτοῦ τοῦ Κλέωνος ἢ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ Msc 2 καὶ δί ς : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος Msc 2 ἢ ὑπὸ τῆς Χαλκιδικῆς ἵππο υ : ἤγουν ὕστερον μετὰ τὴν μάχην φεύγοντες. |
| 5 10 10 | ἀπεκομίσθησα ν : διεσώθησαν Msc 2 περιείρξαντε ς : ἤγουν περιφράξαντες. |
| 5 11 1 [10] | ἐντέμνουσ ι : ἐναγίζουσι, ἐναγίσματα προσφέρουσι Msc 2 ʃ θύουσι. ἀγῶνας καὶ ἐτησίους θυσία ς : ἤγουν δι’ ἔτους θυσιάζειν καὶ ἀγωνίζεσθαι. τὰ Ἀγνώνεια οἰκοδομήματ α : Ἀγνώνεια τὰ τοῦ Ἄγνωνος ABCFM ʃ ἐπειδὴ ὁ Ἄγνων Ἀθηναῖος ἦν, ὁ οἰκιστὴς τῆς Ἀμφιπόλεως Msc 2 περιέσεσθα ι : φυλαχθήσεσθαι. ἐν τῷ παρόντ ι : πρὸς τὸ παρόν Msc 2 τὸν δὲ Ἄγνων α : οὐ τοῦτο λέγει, ὅτι ὁ Ἄγνων οὐχ ἥδετο ταῖς τιμαῖς, ἀλλὰ οὔτε συμφέρειν τοῖς Ἀμφιπολίταις τιμᾶσθαι τὸν Ἄγνωνα, διὰ τὸ κολακεύειν τοὺς Λακεδαιμονίους, οὔτε ἡδὺ ἦν τοῖς Ἀμφιπολίταις τιμᾶν αὐτόν sc 2 οἱ μέ ν : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 5 12 1 [5] | καὶ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς χρόνου ς : Τζέτζου· ἐκ τῆς τρίτης εἴασά τι ποσῶς γράφειν· ἐντεῦθεν ἠρξάμην δὲ τῆς γραφῆς πάλιν· τὸ κλῇθρον ἦν δὲ τῶν ὀπισθίων λόγων e 8 ἐς Ἡράκλεια ν : Ἡράκλεια ἡ ἐν Τραχῖνι τῆς Θρᾴκης ABFMc 2 ἡ μάχη αὕτ η : ἡ κατὰ τὴν Ἀμφίπολιν τοῦ Βρασίδου. |
| 5 13 1 | οὐδένα καιρὸν ἔτι εἶνα ι : οὐκ ἐν καιρῷ ἔτι εἶναι FMc 2 τῶν τε Ἀθηναίων ... : τῶν μὲν Ἀθηναίων διὰ τὸ ἡσσῆσθαι ἀποκεχωρηκότων, τῶν δὲ περὶ τὸν Ῥαμφίαν οὐκ ὄντων δυνατῶν δρᾶν τι ὧν ὁ Βρασίδας διενοεῖτο Msc 2 πρὸς τὴν εἰρήνη ν : βουλομένων εἰρήνην ἄγειν Msc 2 ὥστ ε : Τζέτζου· βιβλογράφου στε (?) παν (?) παρῆκα μὴ ξέων e 8 πρὸς δ έ : ἐν τῷ μὲν ἂν στίξειας, ὡς Τζέτζης γράφει· ἄρξῃ δ’ ἀπαρτὶ τοῦ πρὸς εἰρήνην λόγου. |
| 5 14 1 [10] | σολοικοειδές, οὐ σόλοικον τυγχάνει e 8 μηδετέρου ς : Ἀθηναίους καὶ Πελοποννησίους. πληγέντε ς : ζημιωθέντες. καὶ δ ι ’ ὀλίγο υ : καὶ μετ’ ὀλίγον Msc 2 καὶ οὐκ ἔχοντες ... : καὶ οὐκέτι πιστεύοντες τῇ ἰσχύι τῇ αὑτῶν, δι’ ἣν τὸ πρότερον οὐ προσεδέχοντο τὰς σπονδάς Msc 2 καθυπέρτερο ι : τῶν Λακεδαιμονίων. ἐπαιρόμενο ι : δινούμενοι. |
| 5 14 2 | ἀποστῶσ ι : τῶν Ἀθηναίων. καλῶς παρασχὸν οὐ ξυνέβησα ν : ἐξὸν καλῶς, καιροῦ ἐπιτηδείου παρατυχόντος οὐ συνέβησαν Msc 2 μετὰ τὰ ἐν Πύλ ῳ : κατορθώματα. οἱ δ ’ αὖ Λακεδαιμόνιο ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μετεμέλοντο Msc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ εἶχον τὴν γνώμην πρὸς τὴν εἰρήνην νοητέον. |
| 5 14 3 [10] | ὀλίγων ἐτῶν καθαιρήσει ν : ἤγουν δι’ ὀλίγων ἐτῶν ταπεινώσειν. ἐν τῇ νήσ ῳ : τῇ Σφακτηρίᾳ. αὐτομολούντω ν : πρὸς τοὺς ἐν Πύλῳ Ἀθηναίους. ἡ δὲ ἔννοια· μή πως αὐτομολήσωσιν οἱ εἵλωτες οἱ ὑπομένοντες παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις, πιστεύοντες τοῖς ἔξω, τουτέστι τοῖς ηὐτομοληκόσι διὰ τὰ συμβεβηκότα τοῖς Λακεδαιμονίοις Msc 2 οἱ ὑπομένοντε ς : οἱ ὑπόλοιποι. τοῖς ἔξ ω : αὐτομολήσασι δηλαδή. πίσυνο ι : οἱ τεθαρρηκότες Patm. ξυνέβαινε δ έ : ἐνταῦθα ἡ ἀπόδοσις τῆς ὅλης ἐννοίας ἀπὸ τοῦ, πρὸς τὴν εἰρήνην μᾶλλον τὴν γνώμην εἶχον. |
| 5 14 4 [10] | αὐτοῖ ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. ἐ π ’ ἐξόδ ῳ : λήξει. σπένδεσθα ι : ἤγουν μετὰ σπονδῶν ποιεῖσθαι. ἀμφοτέροις αὐτοῖ ς : Λακεδαιμονίοις καὶ Ἀθηναίοις Msc 2 τῶν ἀνδρῶν κομίσασθα ι : γλώσσης νόησον Ἀττικῆς εἶναι τόδε, ψωμοῦ φαγεῖν τε, καὶ λαβεῖν ἀνδρῶν, λέγειν, οἴνων πιεῖν τε, καὶ τὰ τοιούτου τρόπου· μηδ’ αὖ σόλοικον μηδαμῶς νόει τόδε e 8 ʃ πολὺς πόνος δὲ καὶ τονιζεῖν καὶ γράφειν, καὶ τῆς ἑκάστης ἡμέρας περιδρόμῳ, καίπερ νοσοῦντα δυσπνώτατα νόσον, φύλλων ἀναγνῶναί γε τοιασδὶ ώ̈ διπλῆν διεκτρέχειν με πεντηκοντέρα, ὅθεν στράτωρσι τὴν βιβλογράφου κόπρον ἐατέον νῦν ἐκφορεῖν τε καὶ ξέειν e 8 ἦσαν γὰρ οἱ Σπαρτιᾶτα ι : τὸ οἱ ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἔνιοι. |
| 5 15 1 [15] | ἦσαν γάρ τινες αὐτῶν Σπαρτιᾶταί τε καὶ πρῶτοι καὶ τοῖς πρώτοις ξυγγενεῖς. ὡς τὸ εἰκὸς οὖν, οἱ ξυγγενεῖς αὐτῶν σπουδὴν ἐποιοῦντο Msc 2 πράσσει ν : τὴν εἰρήνην δηλονότι. |
| 5 15 2 [5] | οὔπως ἤθελο ν : οὐδὲ ὅλως ἤθελον Msc 2 εὖ φερόμενο ι : ἤγουν εὐτυχοῦντες. ἐπὶ τῇ ἴσ ῃ : ὥστε τὸ προσῆκον αὐτοῖς μόνον ἔχειν, ἀλλὰ δηλονότι καὶ περιττότερον Msc 2 ἐνδεξομένου ς : προσδεξομένους· λείπει τὴν εἰρήνην Msc 2 ὁ μέ ν : ὁ Βρασίδας ABCF ὁ δ έ : ὁ Κλέων ABCF πλεῖστ α : ἐν πλείστοις πράγμασι Mc 2 ἀπαθή ς : εὐτυχής. |
| 5 16 1 [10] | τοῦ ἀκινδύνο υ : τῆς ἀσφαλείας. καὶ ὅστις ἐλάχιστα τύχῃ αὑτὸν παραδίδωσ ι : τῇ ἀλόγῳ φορᾷ τῆς τύχης. τὴν εἰρήνην παρέχει ν : ᾤετο δηλονότι. Πλειστοάναξ δ έ : Πλειστοάναξ ὁ Παυσανίου βασιλεὺς Λακεδαιμονίων, ὃς φεύγων κάθοδον εὕρετο· ἔφευγε δὲ διὰ τὸ ποτὲ πρότερον δόξαι δῶρα παρ’ Ἀθηναίων λαβὼν ἀναχωρῆσαι ἐκ τῆς Ἀττικῆς. διαβαλλόμενο ς : ἤγουν ὑβριζόμενος. καθόδο υ : ἀντὶ τοῦ ἀναχωρήσεως ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς δή. σημείωσαι εὐθυμία B προβαλλόμενο ς : ἤγουν κατηγορούμενος. παρανομηθεῖσα ν : ἤγουν παρανόμως δοθεῖσαν αὐτῷ. τὴν γὰρ πρόμαντι ν : ἤγουν τὴν προαγορεύουσαν ἐκ μαντείας. |
| 5 16 2 [10] | ἐπὶ πολ ύ : πολλάκις. Διὸς υἱοῦ ἡμιθέου τὸ σπέρμα ... : ἡμιθέου μὲν τοῦ Ἡρακλέους λέγει, σπέρμα δὲ τὸν ἀπόγονον· οὗτος δ’ ἦν ὁ Πλειστοάναξ. ἀναφέρειν δὲ ἀντὶ τοῦ κατάγειν. εὐλάχαν δὲ τὴν ὕνιν Λακεδαιμόνιοι λέγουσιν· ἔνιοι δὲ τὴν δίκελλαν, ἀπὸ τοῦ λαχαίνειν, ὅ ἐστι σκάπτειν. εὐλάξειν δὲ ἀντὶ τοῦ ἀρόσειν· τοιοῦτον δέ τι λέγει, ἀργυραίᾳ εὐλάχᾳ εὐλάξειν, τουτέστι λιμὸν ἔσεσθαι καὶ πολλοῦ σφόδρα τὸν σῖτον ὠνήσεσθαι ὥσπερ ἀργυροῖς ἐργαλείοις χρωμένους. ἔνιοι δὲ οὐ λυσιτελήσειν φασὶν αὐτοῖς γεωργεῖν τὴν γῆν, ὥσπερ εἰ ἀργυροῖς ἐργαλείοις ἐχρῶντο GMsc 2 ἐκ τῆς ἀλλοτρία ς : ἤγουν ὑπερορίας. ἀναφέρει ν : ἀνακαλεῖσθαι. ἀργυραι ε : ὄζει κόπρος κάκιστον ἡ βιβλογράφου e 8 χρόνῳ δὲ . |
| 5 16 3 [15] | .. : ἡ σύνταξις οὕτως· χρόνῳ δὲ προτρέψαι τοὺς Λακεδαιμονίους αὐτὸν καταγαγεῖν τοῖς ὁμοίοις χοροῖς καὶ θυσίαις· τὰ δὲ λοιπὰ μεταξὺ λεκτέον· ἔστι γὰρ πριβολὴ διττή. μετὰ δώρων ... : οἱ μὲν τὴν δόκησιν ἀντὶ τοῦ δοκήσεώς φασι κεῖσθαι, διὰ τὴν ἐκ τῆς Ἀττικῆς ποτε μετὰ δώρων δοκήσεως ἀναχώρησιν· οἱ δέ, τηρήσαντες τὴν δόκησιν, τὴν ἀναχώρησιν μᾶλλον ἀντ’ ἀναχωρήσεως ἐδέξαντο· ἄλλοι δὲ τὴν δόκησιν ἐπὶ τῆς λήψεως τῶν δώρων ἔλαβον, ἵν’ ᾖ, διὰ τὴν ἐκ τῆς Ἀττικῆς ποτε μετὰ δώρων λῆψιν ἀναχώρησιν· καὶ δεκτέον τοῦτο Msc 2 ʃ διὰ τὴν ἀναχώρησιν ἐκ τῆς Ἀττικῆς μετὰ δόκησιν δώρων, ἀντὶ τοῦ μετὰ δωροδόκησιν, τουτέστι μετὰ τὸ λαβεῖν δῶρα ὑπ’ Ἀθηναίων. ἥμισυ τῆς οἰκίας ... : ὁ Πλειστοάναξ φυγὼν ᾤκησεν ἐν Λυκαίῳ. τοῦ δὲ τόπου, καθ’ ὃν ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν, τὸ μὲν ἥμισυ ἦν ἱερόν, τὸ δὲ ἥμισυ βέβηλον Msc 2 ἑνὸς δέοντ ι : τοῦτο συντακτέον τῷ χρόνῳ δὲ προτρέψαι τοὺς Λακεδαιμονίους, ἵν’ ᾖ χρόνῳ δὲ προτρέψαι τοὺς Λακεδαιμονίους ἑνὸς δέοντι εἰκοστῷ Msc 2 ʃ ἤγουν μετὰ τὸν χρόνον τῆς προρρήσεως τῆς μαντείας. τῇ διαβολ ῇ : τῇ ὕβρει τῇ τῶν ἐχθρῶν. |
| 5 17 1 | ἀνεπίληπτος εἶνα ι : μὴ ἂν αὐτὸς παρέξειν κατηγορίας ἀφορμήν, προυθυμήθη τὴν ξύμβασιν sc 2 ᾖσαν ἐς λόγου ς : ἀλλήλοις δηλονότι. |
| 5 17 2 [15] | προεπανεσείσθ η : προηπειλήθη sc 2 ὡς ἐπιτειχισμό ν : ὡς μελλόντων φρούρια ἐπιτειχίσειν ἐν τῇ Ἀττικῇ τῶν Λακεδαιμονίων sc 2 ʃ ἵνα τειχίζωσι τὰ ἑαυτῶν χωρία. ἐκ τῶν συνόδω ν : ἐπειδὴ συνερχόμενοι οἱ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι, καὶ ἐπιζητοῦντες κατὰ τὸ δίκαιον παρ’ ἀλλήλων τινά, συνέβησαν sc 2 δικαιώσει ς : αἰτήματα δίκαια. προενεγκόντω ν : προβαλόντων. ἀνταπαιτούντων γά ρ : τῶν Ἀθηναίων. ἀλ λ ’ ὁμολογί ᾳ : ἑκουσίῳ θελήματι. ἔχειν τὸ χωρίο ν : τὴν Πλάταιαν. τὴν Νίσαια ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔχειν Msc 2 τούτοις δὲ οὐκ ... : ὑποστροφὴν γίνωσκε τὸ σχῆμα τόδε· τὸ δ’ αὖ σκοτεινὸν καὶ περίξυλον λόγου ἄλλοις παρεὶς ῥήτορσιν αἰνεῖν ἀσκόπως, τίς ἱστορούντων ἀκριβὴς κανών, μάθε· σαφὴς μετ’ ὄγκου καὶ ταχύς, πειθοῦς γέμων. τοῦτον χρεὼν δ’ ἦν τῆς δρυὸς καὶ τοῦ ξύλου υἱὸν καλεῖσθαι, τὸν ξυλουργοῦντα λόγοις, οὐ τὸν μελιχρὸν Ἡρόδοτον ἐν τοῖς λόγοις e 8 θεωρεῖ ν : θεωροὺς πέμπειν. |
| 5 18 2 [5] | αὐτονόμους εἶνα ι : ἤτοι τοῖς καθ’ αὑτοὺς νόμοις χρωμένους. αὐτοτελεῖ ς : αὐτοτελεῖς αὐτοὺς καὶ μὴ ἄλλοις συντελοῦντας Msc 2 αὐτοδίκου ς : παρ’ αὑτοῖς δίκας διδόντες καὶ λαμβάνοντες καὶ μὴ ὑπ’ ἄλλων κρινόμενοι Msc 2 ʃ ἐν αὑτοῖς τὴν διαφορὰν δίκῃ λύοντες καὶ μὴ μετάγοντες αὐτὴν εἰς ὑπερορίους ἀνθρώπους. ἀβλαβεῖς . |
| 5 18 3 [5] | . . ὅπλα δὲ ... : σπονδὰς μὲν ἐξώρκωσαν ἀβλαβεῖς μένειν, ὅπλα φέρειν δὲ μηδαμῶς ἔστω, λέγειν Τζέτζης σολοικίζουσιν ἐντάττει λόγοις. οὐκ οἶδα ἀττίκισμα τουτοῒ λέγειν. οὕτω γράφων δὲ σοῖς περιστρόφοις λόγοις πέφευγας ὅσον κρίνειν σε τεχνικῶς θέλει. πηλὸς λιθουργῶν συγκαλύπτει φαυλίαν, γραφῆς σκότος δὲ τοὺς σολοίκους τῶν λόγων e 8 πρὸς ἀλλήλου ς : ἤγουν Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους. |
| 5 18 4 | δίκαι ς : ἤγουν κρίσει δικαίᾳ. ὅσας δὲ πόλει ς : τὸ σὸν σκοτεινὸν καὶ τὸ τοῦ βιβλογράφου Χάρυβδιν οἵαν ἐξεγείρουσι λόγοις. |
| 5 18 5 [10] | λοιπὸν τὰ πολλὰ σῶν παρατρέχων λόγων τὰ συμφανῆ σύμπασιν ἐγγράψω μόνα· σὲ γὰρ σολοικίζοντα πικρὸν δεικνύειν e 8 φερούσας τὸν φόρο ν : διδούσας τὸ ἐτήσιον τέλος. τὸν ἐ π ’ Ἀριστείδο υ : ταχθέντα δηλονότι. Ἀριστείδο υ : τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Πλαταιαῖς ἐπὶ τῶν Μηδικῶν, τοῦ κληθέντος δικαίου, τοῦ υἱοῦ Λυσιμάχου ABFG ὅπλα δὲ μὴ ἐξέστω ... : ἐὰν ἀποδιδῶσι τὸν φόρον οἱ σύμμαχοι τοῖς Ἀθηναίοις, ὅπλα 〈μὴ〉 ἐπιφερέτωσαν αὐτοῖς οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ τὰς σπονδάς Msc 2 ἐπὶ κακ ῷ : τῶν πόλεων. ἀποδιδόντων τὸν φόρο ν : τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐν ταῖς πόλεσι. ἀποδόντω ν : ἀποδότωσαν. |
| 5 18 7 | Κορυφάσιο ν : τὴν Πύλον λέγει Msc 2 ἐν τῷ δημοσί ῳ : ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ. κατὰ ταὐτ ά : ἤγουν κατὰ τὴν ὁμοίαν συμφωνίαν. τὸν μέγιστο ν : ἤγουν τὸν ἰσχυρότατον. |
| 5 18 9 | σημείωσαι ὅρκος Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων ABF ὅπῃ ἂν δοκ ῇ : ἤγουν ὡς ἂν δοκῇ. |
| 5 20 1 | ἐκ Διονυσίω ν : ἤγουν μετὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Διονύσου. αὐτοδεκαετῶ ν : πρὸς ἀκρίβειαν Msc 2 ʃ τουτέστιν ἐν ἀκμῇ τῶν δέκα ἐτῶν. ʃ ὁλοκλήρων. παρενεγκουσῶ ν : παρελθουσῶν Msc 2 καὶ μ ή : πιστεύσας τὴν ἀπαρίθμησιν. |
| 5 20 2 [5] | σημαινόντω ν : σημασίαν καὶ δήλωσιν διδόντων. οὐ γὰρ ἀκριβές ἐστιν ... : ἤγουν ἀκριβὴς ἡ ἀλήθειά ἐστιν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἷς καὶ ἀρχομένοις (ἤγουν ἐν τῇ ἀρχῇ οὖσι τοῦ πολέμου) καὶ μεσοῦσιν (ἤγουν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ πολέμου οὖσιν) ἐπεγένετο τι. κατὰ θέρη δὲ καὶ χειμῶνας . |
| 5 20 3 [10] | .. : κατὰ θέρη, φησί, καὶ χειμῶνας τὰ δέκα ἔτη σκοπείσθω τις καὶ μὴ ἐξαριθμείσθω μήτε τοὺς ἄρχοντας μήτε τοὺς ἀπὸ ἄλλης τινὸς τιμῆς ἐπωνύμους τοῖς ἔτεσι γεγενημένους. οὐ γὰρ ἀκριβῶς ἐντεῦθεν οἱ χρόνοι τῶν πράξεων λαμβάνονται, ἐπειδὴ καὶ κατὰ τοὺς πρώτους χρόνους τῶν ἀρχόντων καὶ κατὰ τοὺς μέσους καὶ κατὰ τοὺς τελευταίους πολλὰ ἐπράχθη. αἴτιον δὲ τοῦτό ἐστι τοῦ τὸν Θουκυδίδην κατὰ θέρη καὶ χειμῶνας τὸν χρόνον διῃρηκέναι καὶ μὴ κατ’ ἐνιαυτόν Msc 2 ἐξ ἡμισεία ς : τοῦ μέρους. δέκα .. . γεγενημένου ς : 〈σημείωσαι〉 ὅτι δέκα ἔτη ἐπολέμησαν Λακεδαιμόνιοι καὶ Ἀθηναῖοι BFMc 2 καὶ τοὺς ἄλλου ς : συμμάχους. |
| 5 21 1 | ὡς εἴρητ ο : συνεφωνήθη. οὐκ ἤθελο ν : δέξασθαι τοὺς Ἀθηναίους. |
| 5 21 2 | τὴν πόλι ν : τὴν Ἀμφίπολιν. ἐκείνω ν : τῶν Χαλκιδέων. αὐτόθε ν : ἤγουν ἀπὸ τῆς Ἀμφιπόλεως. |
| 5 21 3 | μετακινητ ή : ἤγουν δυνατὴ κινηθῆναι. κατειλημμένα ς : ἰσχυράς. ʃ τὰς σπονδάς. οἱ δὲ ξύμμαχο ι : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 5 22 1 | αὐτῶ ν : ἐξ αὐτῶν τῶν συμμάχων. ἀπεώσαντ ο : τὰς σπονδάς. δικαιοτέρα ς : ἰσχυροτέρας τῷ δικαίῳ. τούτω ν : τῶν γενομένων. αὐτῶ ν : τῶν συμμάχων. |
| 5 22 2 [15] | οὐκ ἐσήκουο ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἐπειδὴ οὐκ ἤθελον ... : οὐ βουλομένων, φησίν, τῶν ἄλλων συμμάχων σπένδεσθαι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους οἱ Λακεδαιμόνιοι καθ’ ἑαυτοὺς ἐσπείσαντο, νομίζοντες ἥκιστα ἂν οὕτω πρὸς Ἀθηναίους χωρήσειν τοὺς Ἀργείους προσθησομένους αὐτοῖς. πεποιημένοι γὰρ ἔμπροσθεν πρὸς Λακεδαιμονίους σπονδάς, τότε τῶν Ἀθηναίων εὖ φερομένων, οὐκ ἐβούλοντο πρὸς Λακεδαιμονίους ἐπισπένδεσθαι, ἐλθόντων Ἀμπελίδου καὶ Λίχου. οὐκ ἐβούλοντο δὲ ἐπισπένδεσθαι οἱ Ἀργεῖοι νομίζοντες χωρὶς Ἀθηναίων οὐ δεινοὺς εἶναι Λακεδαιμονίους. πρὸς τούτῳ δὲ καὶ τὴν ἄλλην Πελοπόννησον οἱ Λακεδαιμόνιοι ᾤοντο ἡσυχάζειν γενομένων τῶν σπονδῶν. εἰ γὰρ μὴ ἐγεγόνεσαν, ἀλλὰ ἐξῆν προσχωρεῖν τοῖς Ἀθηναίοις, τούς τε Ἀργείους καὶ Ἀχαιοὺς πρὸς Ἀθηναίους ἂν ἀποστῆναι Msc 2 νομίσαντε ς : ἐκ παραλλήλου. χωρεῖ ν : τοὺς Πελοποννησίους. λόγω ν : συμβατικῶν. |
| 5 23 1 [5] | κατὰ τάδε ... : ξυμμαχία Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων ACF ταύτην τὴν πόλι ν : τῶν κακῶς ποιησάντων τοὺς Λακεδαιμονίους. καταλύειν .. . τὼ πόλε ε : λείπει, τὴν ἐπελθοῦσαν πόλιν BMsc 2 ʃ 〈σημείωσαι〉 τὼ πόλεε A ἢν δὲ ἡ δουλεία ἐπανίστητα ι : ἀντὶ τοῦ, ἢν δὲ οἱ εἵλωτες ἐπανίστανται Msc 2 ʃ ἤγουν τὸ πλῆθος τῶν δούλων. παντὶ σθένει κατὰ τὸ δυνατό ν : ἤγουν κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν. μετὰ τὰς σπονδά ς : τὰς κοινὰς δηλονότι, ὧν μετεῖχον καὶ οἱ σύμμαχοι. |
| 5 24 2 | τοὺς ἐκ τῆς νήσο υ : ληφθέντας δηλονότι. τὰ δέκα ἔτ η : σημείωσαι ἕως ὧδε τὸ τέλος τοῦ πολέμου ABCFM ξυνεχῶ ς : ἀδιαστάτως, συνημμένως. σημείωσαι Πλειστόλας ABF σημείωσαι Ἀλκαῖος ABF διεκίνουν τὰ πεπραγμέν α : κατέλυον τὰ κατὰ τὰς σπονδάς. |
| 5 25 2 | καὶ ἅμ α : σὺν τούτῳ. ὕποπτο ι : ἤγουν διάφοροι. ἃ εἴρητ ο : ἐν ταῖς σπονδαῖς. καὶ ἐπὶ ἓξ ἔτη . |
| 5 25 3 [5] | .. : ὅτι ἓξ ἔτη καὶ δέκα μῆνας ἡ ἀβέβαιος εἰρήνη Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ δεκάτου ἔτους, παρέμεινεν ABFMc 2 μὴ ἐπὶ τὴν ἑκατέρω ν : μὴ ἐπὶ τὴν ἀλλήλων Msc 2 ἔξωθε ν : τῆς ἑκατέρων γῆς. ἑπτὰ καὶ εἴκοσ ι : ὅτι εἴκοσι ἑπτὰ ἔτη ὁ πόλεμος τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων παρέτεινεν ABFMc 2 οὐκ ὀρθῶς δικαιώσε ι : ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀληθῶς καὶ δικαίως κρινεῖ. |
| 5 26 2 [5] | ἔξω τε τούτω ν : ἄνευ τούτων. οὐδὲν ἧσσον πολέμιοι ἦσα ν : καὶ μετὰ τὴν εἰρήνην δηλονότι. Βοιωτοί τε ἐκεχειρίαν δεχήμερον ἦγο ν : Βοιωτοί τε πρὸς δέκα ἡμέρας ἐκεχειρίαν ἐπεσπένδοντο πρὸς Ἀθηναίους Msc 2 τῷ δεκέτε ι : τῷ προειρημένῳ. |
| 5 26 3 | παρενεγκούσα ς : προσθεμένας. ἰσχυρισαμένοι ς : προτείνουσί τι ἰσχυρόν. μόνον δὴ τοῦτο ἐχυρῶς ξυμβά ν : μόνον τοῦτο ἰσχυρῶς μαρτυρῆσαν Msc 2 προφερόμενο ν : προλεγόμενον. |
| 5 26 4 | ὅτι τρὶς ἐννέ α : περὶ τοῦ χρησμοῦ, ὅτι τρὶς ἐννέα ἔτη ὁ πόλεμος παρέτεινεν οὗτος ABFMc 2 ἐπεβίων δ έ : ἤγουν μετὰ τὴν κίνησιν τοῦ πολέμου. |
| 5 26 5 [5] | αἰσθανόμενός τε ... : σημείωσαι ἀντὶ τοῦ ἀκμάζων ABCFM ʃ διὰ τὸ μὴ παρηβηκέναι τὴν ἡλικίαν, παρακολουθῶν πᾶσι Msc 2 ἔτη εἴκοσ ι : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ὁ συγγραφεὺς εἴκοσιν ἔτη ἔφυγε τὴν πατρίδα καὶ περὶ Πελοπόννησον διέτριβε ABFGMc 2 πα ρ ’ ἀμφοτέροι ς : τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων. κα θ ’ ἡσυχίαν . . αἰσθέσθα ι : διὰ τὸ ἡσυχάζειν, καὶ μὴ πολεμεῖν αὐτός, μᾶλλον παρηκολούθησα τοῖς γινομένοις Msc 2 αὐτῶ ν : τῶν πραγμάτων. ὡς ἐπολεμήθ η : μετὰ τοῦ πολέμου κατέστη. αἱ πεντηκοντούτει ς : αἱ κοιναί. |
| 5 27 1 | αἱ ξυμμαχία ι : ἤγουν αἱ ἰδικαί, αἱ πρὸς Ἀθηναίους ἐκ Λακεδαίμονος, καὶ ἀνάπαλιν. ἐς αὐτ ά : τὰ αὐτὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις. τραπόμενο ι : ἀπελθόντες. |
| 5 27 2 [15] | πρός τινας τῶν ἐν τέλει ὄντων Ἀργείω ν : ἤγουν πρός τινας ἄρχοντας τῶν Ἀργείων. οὐκ ἐ π ’ ἀγαθ ῷ : οὐκ ἐπὶ συμφέροντι. ὁρᾶ ν : τὸ ἑξῆς, χρὴ ὁρᾶν ABCFM καὶ ψηφίσασθα ι : τοὺς Ἀργείους. τῇ ἀλλήλω ν : ἀσθενεῖ δηλονότι οὔσῃ καὶ κατατριβομένῃ ὑπὸ τῶν ἐναντίων. ἐπιμαχεῖ ν : ἐπιμαχεῖν καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [44, 1] ABFMc 2 ἀποδεῖξα ι : ἤγουν γνωρίμους καταστῆσαι ἡμῖν. αὐτοκράτορα ς : ἀνάθεσιν τῶν ὅλων πραγμάτων ἔχοντας. καὶ μὴ πρὸς τὸν δῆμον τοὺς λόγους εἶνα ι : καὶ τοὺς σπενδομένους τοῖς Ἀργείοις μὴ τῷ δήμῳ διαλέγεσθαι ἀλλὰ τοῖς τὴν αὐτοκράτορα ἔχουσιν ἀρχήν Msc 2 τοῦ μὴ καταφανεῖς ... : ἵνα μὴ φωραθῶσιν ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων οἱ συνθέμενοι τοῖς Ἀργείοις Msc 2 τοὺς μὴ πείσαντα ς : ἐὰν μὴ πείσωσι. ʃ τοὺς Κορινθίους ἢ ἄλλους. τὸ πλῆθο ς : τῶν Ἀργείων. προσχωρήσεσθα ι : τοῖς Ἀργείοις. ἀκούσαντε ς : τῶν Κορινθίων. |
| 5 28 1 | ἀνήνεγκαν τοὺς λόγου ς : τῶν Κορινθίων. ἔς τε τὰς ἀρχά ς : εἰς τοὺς ἐν τέλει. τούτω ν : τῶν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων. ἐ π ’ ἐξόδ ῳ : ἐπὶ τέλους. |
| 5 28 2 [10] | αἱ σπονδα ί : τῶν Λακεδαιμονίων. ἡγήσεσθα ι : ἡγεμόνες ἔσεσθαι. τὸν χρόνον τοῦτο ν : τὸν τοῦ πολέμου δηλονότι. μάλιστα δ ή : ὑπερβαλλόντως. κακῶς ἤκουσ ε : ὑβρίσθη. ὑπερώφθ η : ἐξουδενώθη. διὰ τὰς ξυμφορά ς : διὰ τὰς ταλαιπωρίας ἃς ἔπαθον οἱ Ἕλληνες. ἄριστα ἔχο ν : διετέθησαν. οὐ ξυναράμενοι τοῦ Ἀττικοῦ πολέμο υ : ὅτι οὐ ξυνεπολέμησαν τοῖς Λακεδαιμονίοις κατὰ τῶν Ἀθηναίων. ἀμφοτέροι ς : τοῖς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις. ἐκκαρπωσάμενο ι : τοὺς καρποὺς καὶ τὰς προσόδους λαβόντες ἀπὸ τῆς γῆς ἀκεραίους διὰ τὸ μὴ πολεμεῖν Msc 2 Μαντινῆς . |
| 5 29 1 [5] | .. : Μαντινέων καὶ Ἀργείων συμμαχία ABFMc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀργείοις. αὐτῶ ν : τῶν Μαντινέων. κατέστραπτ ο : ἐδεδούλωτο FMc 2 ὑπήκοο ν : τῶν Λακεδαιμονίων. οὐ περιόψεσθαι σφᾶ ς : οὐκ ἐπιτρέψειν τοῖς Μαντινεῦσι τοὺς Λακεδαιμονίους ἄρχειν τῶν κατεστραμμένων, καὶ ταῦτα σχολὴν ἄγοντας τοὺς Λακεδαιμονίους Msc 2 σχολὴν ἦγο ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFMc 2 ὥστε ἄσμενο ι : οἱ Μαντινεῖς. πόλι ν : τὸ Ἄργος AF μεγάλη ν : ἰσχυράν. διάφορο ν : μαχομένην. δημοκρατουμένη ν : εὐνομουμένην. τοῦτ ο : ἤγουν τὸ προσελθεῖν τοῖς Ἀργείοις. |
| 5 29 2 | νομίσαντε ς : οἱ Πελοποννήσιοι. εἰδότα ς : τοὺς Μαντινέας ABFMc 2 ἐν ταῖς σπονδαῖς ταῖς Ἀττικαῖ ς : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τοὺς Ἀττικούς. σημείωσαι τοῖν πολέοιν ABF τὴν Πελοπόννησον διεθορύβε ι : διὰ πάσης τῆς Πελοποννήσου θόρυβον καθίστη. |
| 5 29 3 | πᾶσι τοῖς ξυμμάχοι ς : ἤγουν σὺν πᾶσιν. οἱ πολλο ί : τῶν Πελοποννησίων. |
| 5 30 1 [5] | προκαταλαβεῖν τὸ μέλλο ν : φθάσαι πρὶν μέλλειν τοὺς Κορινθίους προσχωρεῖν τοῖς Ἀργείοις Msc 2 ᾐτιῶντο ... : ἐνεκάλουν ὅτι ἡγεμόνες ἦσαν τοῦ παντὸς κακοῦ, δὴ τῆς ἀποστάσεως. τήν τε ἐσήγησι ν : τὸ εἰσηγήσασθαι δηλονότι προσχωρῆσαι τοῖς Ἀργείοις τοὺς Ἕλληνας Msc 2 τοῦ παντό ς : δεινοῦ. καὶ ε ἰ : ἤγουν ᾐτιῶντο. σφῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. εἰρημένο ν : ἀντὶ τοῦ ὁρισθέντος. κύριο ν : κεκυρωμένον, βέβαιον ABFMc 2 Κορίνθιο ι : τὸ ἑξῆς, Κορίνθιοι δὲ ἀντέλεγον M ξυμμάχω ν : αὐτῶν δηλονότι. |
| 5 30 2 [10] | σπονδά ς : τὰς τῶν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων ABCFM ʃ τὰς πρὸς Ἀθηναίους. παρεκάλεσα ν : λείπει τὸ παρεῖναι Msc 2 αὐτοὺς αὐτο ί : αὐτούς, τοὺς ξυμμάχους, αὐτοί, οἱ Κορίνθιοι CFMc 2 πρότερο ν : ἤγουν πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τοὺς πρέσβεις τῶν Λακεδαιμονίων. ἀντέλεγο ν : τὸ ἑξῆς, Κορίνθιοι δὲ ἀντέλεγον ABCF οὔτε Σόλλιον σφίσι ν : ἀντὶ τοῦ αὐτῶν. ἀπέλαβο ν : οἱ Κορίνθιοι. αὐτοῖ ς : τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης. μετὰ Ποτειδεατῶ ν : ἀφισταμένων. ἀφίσταντ ο : οἱ ἐπὶ τῆς Θρᾴκης. ἄλλου ς : ἄλλους ὅρκους CMs θεῶν γὰρ πίστει ς : ἤγουν θεῶν ὅρκους ἐπὶ πίστει. |
| 5 30 3 | αὐτού ς : τοὺς ἐπὶ Θρᾴκης. εἰρῆσθα ι : ἔφασαν δὲ εἰρῆσθαι ἐν ταῖς σπονδαῖς δηλονότι. τῶν παλαιῶν ὅρκω ν : τῶν πρὸς τοὺς ἐπὶ Θρᾴκης. |
| 5 30 5 | οἱ δ έ : οἱ Κορίνθιοι. παρὰ σφίσ ι : τοῖς Κορινθίοις. προεῖπον ἥκει ν : τοὺς Ἀργείους. ἐκεῖθε ν : ἀπὸ τῆς Κορίνθου. |
| 5 31 1 | ξύμμαχοι ἐγένοντ ο : οἱ Ἠλεῖοι ABFM 2 διαφερόμενο ι : ἐχθροί. ἐπὶ τῇ ἡμισείᾳ τῆς γῆ ς : ἤγουν ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι τὸ ἥμισυ τῆς γῆς. |
| 5 31 3 [5] | παυσαμένω ν : τοῦ ἀποφέρειν δηλονότι. ἐπηνάγκαζο ν : ἀποφέρειν δηλονότι. οἱ δ’ : Ἠλεῖοι. ἐπιτραπείση ς : δοθείσης. μὴ ἴσον ἕξει ν : μὴ ἕξειν τὸ δίκαιον Msc 2 ἀνέντες τὴν ἐπιτροπή ν : παυσάμενοι τοῦ ἐπιτρέψαι τὴν δίκην Λακεδαιμονίοις Msc 2 ἔτεμο ν : ἐδῄουν. οὐδὲν ἧσσο ν : ἀντὶ τοῦ ἐπίσης. |
| 5 31 4 | ἐμμεινάντω ν : τῶν Ἠλείων δηλονότι. τῇ ἐπιτροπ ῇ : τῆς δίκης δηλονότι. πόλι ν : τὸ Λέπρεον. |
| 5 31 5 | σφῶ ν : τῶν Ἠλείων. ξυνθήκη ν : ξύμβασιν. καὶ ἐξελθεῖ ν : τοῦ πολέμου. ἴσο ν : τὸ δίκαιον. ʃ διότι τὴν αὐτῶν πόλιν εἶχον Λακεδαιμόνιοι λήγοντος πολέμου. ἐγένοντο δὲ καὶ οἱ Κορίνθιο ι : σύμμαχοι δηλονότι. |
| 5 31 6 | με τ ’ ἐκείνου ς : τοὺς Ἠλείους δηλονότι Msc 2 τὸ αὐτὸ λέγοντε ς : τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχοντες Msc 2 ἐκπολιορκήσαντε ς : ἤγουν ἑλόντες καὶ δουλώσαντες ἐκ πολιορκίας. |
| 5 32 1 | χρήσαντο ς : κατάγειν Δηλίους Msc 2 ἤρξαντο πολεμεῖ ν : πρὸς ἀλλήλους δηλονότι. |
| 5 32 3 | μέγα μέρος ὄ ν : τῆς Πελοποννήσου. προσγένοιτ ο : προσκτηθείη. οὐδὲν ἄ ν : ἤγουν οὐκ ἄν. |
| 5 32 4 | ἐναντιωθῆνα ι : ἐναντίοι γενέσθαι. ἀνεῖσαν τῆς φιλονεικία ς : ἀπέστησαν τῆς μάχης. ἐλθόντε ς : οἱ Κορίνθιοι. |
| 5 32 5 | ποιῆσα ι : λείπει τὸ ἠξίουν Msc 2 ἀξιούντων καὶ αἰτιωμένων Κορινθίω ν : ᾐτιῶντο οἱ Κορίνθιοι τοὺς Βοιωτούς, ὅτι συνέθεντο αὐτοῖς ἀπειπεῖν τὰς πρὸς Ἀθηναίους σπονδάς Msc 2 ἐπικαλεσαμένω ν : τῶν Παρρασίων. |
| 5 33 1 [5] | σφᾶ ς : τοὺς Λακεδαιμονίους. αὐτο ί : οἱ Μαντινεῖς BF ʃ οἱ Παρράσιοι· ἤτοι τοὺς Παρρασίους οἳ ἦσαν ἐν Κυψέλῳ. κείμενον ἐπὶ τῇ Σκιρίτιδ ι : ἐπιτετειχισμένον ὥστε βλάπτειν τὴν Σκιρῖτιν Msc 2 τὴν ξυμμαχία ν : τὰς ξυμμαχικὰς πόλεις. |
| 5 34 1 [5] | καὶ ὕστερον μετὰ τῶν νεοδαμωδῶν ἐς Λέπρεον κατέστησα ν : νεοδαμώδεις, οἱ τῶν εἱλώτων ἐλευθερωθέντες οὕτως ἐκαλοῦντο Patm. ʃ σημείωσαι τῶν νεοδαμωδῶν ABF ʃ μετὰ τῶν ἐκ τῶν εἱλώτων ἐλευθέρων GMsc 2 νέων πολιτῶν. ἐκ τῆς νήσο υ : τῆς Πύλου. |
| 5 34 2 [5] | τὰ ὅπλα παραδόντα ς : τότε ἐν τῇ μάχῃ πρὸς Ἀθηναίους. ἀτίμου ς : σημείωσαι περὶ ἀτιμίας ABCFM μήτε πριαμένους ... : ἤγουν μὴ εἶναι κυρίους ἢ πρίασθαι ἢ πωλεῖν. ἐπίτιμο ι : ἤγουν ἔντιμοι. ʃ 〈σημείωσαι〉 ἐπίτιμοι A τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρου ς : μετάβασις c ἐν τῇ Ἄθ ῳ : 〈σημείωσαι〉 ἐν τῇ Ἄθῳ AFM ἐπιμειξία ι : ὁμιλίαι, συνήθειαι. |
| 5 35 2 | κατὰ τὴν .. . οὐκ ἀπόδοσι ν : διὰ τὸ ἀλλήλοις μὴ ἀνταποδιδόναι τὰ χωρία Msc 2 προύθεντ ο : ἔταξαν. |
| 5 35 3 | ξυγγραφῆ ς : συμφωνίας γεγραμμένης. ἐσιόντα ς : εἰς τὰς σπονδάς. γιγνόμενο ν : ἀντὶ τοῦ πραττόμενον. |
| 5 35 4 | ἄλλα χωρία εἶχο ν : τῶν Λακεδαιμονίων οἱ Ἀθηναῖοι. εἰρημέν α : τεταγμένα. ἡσυχία ἦ ν : ἀπραξία πολέμου. |
| 5 35 8 | ἔφοδοι πα ρ ’ ἀλλήλου ς : ἐπιμιξίαι. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνο ς : μετάβασις c 2 ἐλθουσῶν πρεσβειῶ ν : εἰς τὴν Λακεδαίμονα. |
| 5 36 1 [10] | οὐδὲ ξυμβάντω ν : ἤγουν κατ’ οὐδέν. ὡς ἀπῇσα ν : οἱ Βοιωτοὶ καὶ οἱ Κορίνθιοι. λόγους ποιοῦνται ἰδίου ς : ἰδίᾳ διελέχθησαν αὐτοῖς. τοῦ λῦσαι τὰς σπονδάς Msc 2 γιγνώσκει ν : εἰς νοῦν ἔχειν. ʃ τὴν αὐτὴν τῇ προτέρᾳ γνώμην ἔχειν. ἑλέσθα ι : προελέσθαι. ἠπίσταντ ο : ἔγνωσαν. καλῶς σφίσι φίλιον γενέσθα ι : βεβαίως φίλιον τοῖς Λακεδαιμονίοις γενέσθαι· ἢ αὐτοὶ βεβαίως ἠπίσταντο· ὃ καὶ μᾶλλον Msc 2 ἡγούμενο ι : τὸ ἡγούμενοι οὐκ ἔστι κατάλληλον πρὸς τὸ ἐπιθυμοῦντας τοὺς Λακεδαιμονίους, ἀλλ’ ἐσχημάτισται ἀντὶ τοῦ ἡγουμένων Msc 2 ῥᾴ ω : εὐκολώτερον. ὅπως παραδώσουσ ι : οἱ Βοιωτοὶ δηλονότι. |
| 5 36 2 | ἐδέοντο .. . Λακεδαιμονίοι ς : τὸ μέντοι Πάνακτον ἐδέοντο Βοιωτοὺς οὕτω ποιῆσαι ὅπως παραδώσουσι Λακεδαιμονίοις ταῦτα Msc 2 ταῦτα ἐπεσταλμένο ι : ἀντὶ τοῦ τούτων ἐντεταλμένων αὐτοῖς ὑπὸ τῶν ἐφόρων sc 2 ʃ δεδιδαγμένοι. |
| 5 37 1 | ἐπὶ τὰ κοιν ά : βουλευτήρια δηλονότι. ξυγγενόμενο ι : ἤγουν συναφθέντες. |
| 5 37 2 | ἐς λόγου ς : ἐς κοινολογίαν. σφίσ ι : τοῖς Ἀργείοις. κοινῷ λόγῳ χρωμένου ς : ὁμοφρονοῦντας Ἀργείους τε καὶ Κορινθίους καὶ Βοιωτούς Msc 2 οἱ ἐκ τῆς Λακεδαίμονο ς : οἱ περὶ τὸν Κλεόβουλον ABFMc 2 ἐπεστάλκεσα ν : προσέταξαν. |
| 5 37 4 | τούς τε φίλου ς : τοὺς ἐκ Λακεδαίμονος αὐτῶν φίλους Msc 2 προκαλούμενο ι : παρακινοῦντες. ἐν δὲ τούτ ῳ : τῷ καιρῷ. |
| 5 38 1 | τὸ γὰρ αὐτὸ ἐποίου ν : ἤγουν τὴν κοινὴν πρᾶξιν ἐποίησαν. ἐ π ’ ὠφελί ᾳ : συμμαχίᾳ. |
| 5 38 3 [5] | τὴν βουλὴ ν : τοὺς βουλευτάς. κἂν μὴ εἴπωσι ν , οὐκ ἄλλα ψηφιεῖσθαι ... : οἱ Βοιωτάρχαι ἕκαστος ᾤετο τὴν ἰδίαν βουλήν, κἂν μὴ† μαθὼν τὰ ὑπὸ τῶν ἐφόρων ἐπεσταλμένα, μηδὲν ἄλλο ψηφίσασθαι ἤπερ ταῦτα ἅπερ οἱ μαθόντες ἐκ Λακεδαίμονος παραινοῦσιν Msc 2 ἀντέστ η : ἄλλως ἀπέβη sc 2 ʃ ἐκωλύθη. |
| 5 39 2 | ἦλθον ἐς τοὺς Βοιωτού ς : οἱ Λακεδαιμόνιοι. καθῃρεῖτ ο : ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν. |
| 5 39 3 | 〈σημείωσαι〉 τὸ Πάνακτον A ἅμα δὲ τῷ ἦρ ι : ἔτος ιβʹ ABCM ʃ ἀρχομένῳ. |
| 5 40 1 | ἐπιγιγνομένο υ : ἑπομένου. οὓς ἔφασαν πέμψει ν : οἱ Βοιωτοί. ἰδία ν : μονομερῆ. μὴ μονωθῶσ ι : τῆς συμμαχίας. τούς τε Ἀθηναίους εἰδέναι ταῦτ α : ᾤοντο δηλονότι. ἀλ λ ’ ἐν φρονήματι ὄντε ς : ἀντὶ τοῦ ἐλπίζοντες Ms ʃ φροντίζοντες c 2 ʃ διανοίᾳ ἐπηρμένῃ. |
| 5 40 3 [5] | ἡγούμενοι ἐκ τῶν παρόντων κράτιστα ... : ὡς ἐν τῷ παρόντι, φησίν, ἡγοῦντο κράτιστον εἶναι πρὸς Λακεδαιμονίους σπονδὰς ποιήσασθαι, ὡς ἂν ἐνδέχηται, καὶ ἡσυχάζειν Msc 2 ἐκ τῶν παρόντω ν : ἤγουν ἐκ τῶν δυνατῶν. ὅπῃ ἂν ξυγχωρ ῇ : ἤγουν καθὼς ἂν συγχωρῇ ὁ καιρός. αὐτῶ ν : τῶν Ἀργείων. |
| 5 41 2 | δίκης ἐπιτροπή ν : κρίσεως φροντίδα. νέμονται δ ’ αὐτὴν Λακεδαιμόνιο ι : ἤγουν τὴν νομὴν καὶ τὸ κέρδος ἔχουσι. πάντω ς : ἐξ ἀνάγκης. |
| 5 41 3 | ξυνεγράψαντ ο : συνθήκην ἔγγραφον δεδώκασι. δεῖξα ι : τὴν συγγραφήν, ὡς τὸ εἰκός Msc 2 ἐς τὰ Ὑακίνθι α : εἰς τὴν ἑορτὴν τοῦ Ὑακίνθου. μηδετέρου ς : Ἀθηναίους καὶ Βοιωτούς. |
| 5 42 1 | κοινῇ νέμει ν : ἤγουν κοινὴν νομὴν ἔχειν ἐν αὐτῷ. δεινὰ ἐποίου ν : ἐδεινοπάθουν. |
| 5 42 2 | ἰδί ᾳ : ἄνευ τῶν Ἀθηναίων. ἐσκόπου ν : ἐπιμελῶς ἀνελογίζοντο. ὅσα ἐξελελοίπεσα ν : ὅσα ἐποίησαν ἐάσαντες τὴν συνθήκην. χαλεπῶ ς : σὺν ὀργῇ. ἐνέκειντ ο : ἤγουν πιστοὶ ἦσαν πείθοντες. |
| 5 43 2 [10] | ἀξιώματι δὲ προγόνω ν : εὐγενείᾳ. μᾶλλον χωρεῖ ν : τοὺς Ἀθηναίους. φρονήματ ι : ὄγκῳ, ἐπάρσει. κατὰ τὴν παλαιά ν : διὰ τὴν παλαιάν. τοῦ πάππου ἀπειπόντο ς : τὸ γένος τῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου προγόνων πρόξενον ἦν Λακεδαιμονίων· ὁ δὲ πάππος ὁ τοῦ Ἀλκιβιάδου ἀπεῖπε τὴν προξενίαν. αὖθις δὲ ὁ Ἀλκιβιάδης ἀνέλαβεν αὐτήν, καὶ ἤχθετο ὅτι οἱ Λακεδαιμονίοι διὰ Νικίου τὰς σπονδὰς ἐποιήσαντο, αὐτὸν δὲ πρόξενον ὄντα ὑπερεῖδον καὶ ἠτίμασαν GMsc 2 πάππο υ : Περικλέους. διενοεῖτ ο : σκοπὸν εἶχεν. ἐλασσοῦσθα ι : ἀδικεῖσθαι. |
| 5 43 3 | ʃ ἀτιμᾶσθαι. οὐ βεβαίου ς : ἀσθενεῖς. σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις. καθεστῶτας αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους. |
| 5 44 1 | σφίσ ι : τοῖς Ἀργείοις. ὀργιζόμενο ι : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 5 45 1 | αὐτοκράτορες περὶ πάντω ν : ἐξουσίαν ἔχοντες περὶ τῶν ὅλων, ὡς, ὅτι ἂν οὗτοι καταστήσωσιν, ἀρέσκον ἂν γένοιτο τοῖς Λακεδαιμονίοις. ἐπαγάγωντα ι : καταπείσωσι. πίστι ν : ὅρκον βέβαιον. |
| 5 45 2 | ἢν μὴ ὁμολογήσωσι ν : ἢν μὴ φανερῶς εἴπωσι. Νικίου τε ἀποστῆσα ι : ἤγουν τῆς φιλίας τοῦ Νικίου ἀποστῆσαι τοὺς Λακεδαιμονίους. |
| 5 45 3 | ʃ ἀντὶ τοῦ ἐχθροὺς ποιῆσαι. διαβαλώ ν : ὑβρίσας. παρελθόντε ς : οἱ πρέσβεις τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 5 45 4 | ἐσήκουο ν : οἱ Ἀθηναῖοι. παραγαγόντε ς : ἤγουν εἰσαγαγόντες. τὰ πρὸς Ἀργείου ς : ἤγουν τὴν συμμαχίαν τῶν Ἀργείων. |
| 5 46 1 | ὡς αὐτού ς : τοὺς Λακεδαιμονίους. λέγω ν : ὁ Νικίας. εὖ ἑστώτω ν : καλῶς φερομένων. ὧν καὶ αὐτὸς ἦ ν : εἷς δηλονότι. |
| 5 46 2 | ἄνευ ἀλλήλω ν : τῶν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων. σπονδὰς . |
| 5 47 1 | .. : σπονδαὶ Ἀθηναίων καὶ Ἀργείων ἑκατονταετεῖς AFMc 2 ἐπαγγέλλωσι ν : ζητῶσι. |
| 5 47 3 | ταύτην τὴν πόλι ν : ἐξ ἧς οἱ πολέμιοι ὡρμήθησαν. ὅπλα δὲ μὴ ἐᾶν ἔχοντα ς : τινάς. |
| 5 47 6 | τὴν ἐπαγγείλασα ν : ζητήσασαν. αἱ ἔνδημοι ἀρχα ί : οἱ ἐπιδημοῦντες ἄρχοντες. |
| 5 47 9 [5] | ʃ ἐν Ἀθήναις ἡ βουλή, αἱ ἔνδημοι ἀρχαί, οἱ πρυτάνεις· ἐν Ἄργει ἡ βουλή, οἱ ὀγδοήκοντα, αἱ ἀρτύναι· ἐν Μαντινείᾳ οἱ δημιουργοί, ἡ βουλή, αἱ ἄλλαι ἀρχαί, οἱ θεωροί, οἱ πολέμαρχοι· ἐν Ἤλιδι οἱ δημιουργοί, οἱ τὰ τέλη ἔχοντες, οἱ ἑξακόσιοι, οἱ θεσμοφύλακες ABFMc 2 θεωρο ί : μάντεις. θεσμοφύλακε ς : νομοφύλακες. οὐκ ἀπείρηντ ο : οὐκ ἀπηγορεύθησαν. |
| 5 48 3 | τῶν ξυμμάχω ν : ἤγουν τῶν Ἀργείων. ἐν ταῖς Ὀλυμπικαῖς σπονδαῖ ς : ἀντὶ τοῦ οὐσῶν Ὀλυμπιακῶν σπονδῶν. |
| 5 49 1 | μὴ δικαίως σφῶν καταδεδικάσθα ι : ἤγουν καταδικάσαι τοὺς Ἠλείους εἰς τὸ Λέπρεον. σφῶ ν : τῶν Ἠλείων. |
| 5 49 3 | οὐ προσδεχομένω ν : πόλεμον δηλονότι. ʃ προσδοκώντων. ὑπελάμβανο ν : ἀντὶ τοῦ ἀντέλεγον Msc 2 ʃ ἐκ διαδοχῆς ἀπεκρίνοντο. |
| 5 49 4 | νομίζοντα ς : ἀδικεῖν δή. γίγνετα ι : ὀφείλεται. |
| 5 50 1 | ἐσήκουο ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. αὖθις τάδε ἠξίου ν : οἱ Ἠλεῖοι. ἱερ ῷ : νεῷ. ἀπομόσαι ἐναντίο ν : κυρῶσαι δι’ ὅρκου ἐνώπιον. ἐθεώρου ν : τῆς θεωρίας μετεῖχον. |
| 5 50 3 | μὴ βίᾳ θύσωσ ι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἠλείοις. χίλιοι ἑκατέρω ν : τουτέστι δισχίλιοι ABFMc 2 ὑπέμενον τὴν ἑορτή ν : προσεδέχοντο τὴν ἑορτὴν τῶν Ὀλυμπίων. τοῦ ἑαυτοῦ ζεύγου ς : τοῦ ἅρματος. |
| 5 50 4 [5] | ἀνακηρυχθέντο ς : ἀποδεχθέντος. Βοιωτῶν δημοσίο υ : τοῦ δημοσίου τῶν Βοιωτῶν. ʃ ὑπηρέτου δημοτικοῦ. κατὰ τὴν οὐκ ἐξουσίαν τῆς ἀγωνίσεω ς : διὰ τὸ μὴ ἐξεῖναι Λακεδαιμονίοις ἀγωνίζεσθαι Msc 2 ἀνέδησ ε : ἐστεφάνωσε. αὐτοῖς οὕτω διῆλθε ν : τοῖς Λακεδαιμονίοις οὕτω παρῆλθεν. οὐ γὰρ ἐ π ’ ἄλλῃ τινὶ γ ῇ : οὐκ ἐπὶ βλάβῃ ἄλλης τινὸς γῆς Msc 2 τὸ χωρίο ν : ἡ Ἡράκλεια. |
| 5 52 1 | τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἀρχὴ τοῦ ιγʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM ἐξέπεμψα ν : ἐξεδίωξαν ABCFM τὰ κατ ά : λείπει διά. αὐτόθε ν · ἀπὸ Πελοποννήσου. |
| 5 52 2 [5] | παραλαβώ ν : τινὰς δηλονότι. ξυγκαθίστ η · βεβαιότερα ἐποίει. σημείωσαι τὸ Πατρέας ABFMc 2 ἐς θάλασσα ν · ἀντὶ τοῦ ἐγγὺς τῆς θαλάσσης. βοηθήσαντε ς · μετὰ βοηθείας δραμόντες. τῆς αἰτία ς : ταύτης δηλονότι. |
| 5 53 1 | βραχυτέρα ν : διὰ βραχέος διαστήματος. πόλει ς : αἱ Λακωνικαί. |
| 5 54 2 [5] | οὐ προυχώρε ι : ἤγουν οὐ καλὰ ἐφαίνετο. μετὰ τὸν μέλλοντ α : μῆνα δηλονότι. Καρνεῖο ς : τοῦ γὰρ Καρνείου πολλὰς ἔχοντος ἱερὰς ἡμέρας ἢ καὶ πάσας ἱερὰς οὐκ ἐστρατεύοντο Msc 2 ʃ Μάϊος. ἱερομήνι α : ἡ ἑορτώδης ἡμέρα. ἄγοντες τὴν ἡμέραν ταύτη ν : ἐπιτηροῦντες καὶ καιροφυλακοῦντες. |
| 5 54 3 | ἔνιοι δέ, ἑορτάζοντες διὰ παντὸς τὴν ἡμέραν ταύτην, τότε ἀπροσδοκήτως τοῖς Ἐπιδαυρίοις ἐπέπεσον Msc 2 ἄγοντε ς : τὸν στρατόν. ἐπεκαλοῦντ ο : εἰς βοήθειαν δηλονότι. |
| 5 54 4 | ὧν τινε ς : ἀφ’ ὧν. τὸν μῆνα προυφασίσαντ ο : λέγοντες ὅτι ἦν ἱερομηνία Msc 2 ʃ τοῦ μὴ ἐξελθεῖν δηλονότι. διαλῦσαι . |
| 5 55 1 | .. : τὸ ἑξῆς, διαλῦσαι ἐλθόντας ἀφ’ ἑκατέρας. ᾤχοντ ο : οἱ πρέσβεις δηλονότι. |
| 5 55 2 | ἐς τὸ αὐτὸ ξυνελθόντε ς : ἑνωθέντες. τὰ διαβατήρι α : τὰ ἱερεῖα εἰς διάβασιν. |
| 5 55 3 | αὐτοῖς ἐγένετ ο : καλὰ δηλονότι. ἐβοήθησα ν : μετὰ βοηθείας ἦλθον. ὡ ς : ὅτι. ἐσέπεμψα ν : εἰσέβαλον πέμψαντες. |
| 5 56 2 [5] | ἐάσεια ν : οἱ Ἀθηναῖοι. καὶ εἰ μὴ κἀκεῖνοι ἐς Πύλον ... : οἱ Ἀργεῖοι τοῖς Ἀθηναίοις ἔλεγον ὅτι, ἐὰν μὴ εἰσαγάγωσι πάλιν ἐς Πύλον τοὺς εἵλωτας καὶ Μεσσηνίους οὓς ἐξήγαγον ἐκ Πύλου διὰ τὰς πρὸς Λακεδαιμονίους συνθήκας, ἀδικήσεσθαι αὐτοὶ οἱ Ἀργεῖοι. ἔνιοι δέ, αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι, ἤκουσαν Msc 2 ἐπὶ Λακεδαιμονίου ς : κατὰ τῶν Λακεδαιμονίων. ἀδικήσεσθαι αὐτο ί : ἤγουν ἀδικηθήσεσθαι οἱ Ἀργεῖοι. τῇ μὲν Λακωνικῇ στήλ ῃ : ἣν ἔστησαν οἱ Ἀθηναῖοι ἔχουσαν τὰς Λακωνικὰς σπονδάς. |
| 5 56 3 [5] | τοὺς ἐκ Κρανίων εἵλωτας ληΐζεσθα ι : εἵλωτες λέγονται οἱ τὴν Μεσηνιακὴν οἰκοῦντες τῆς Πελοποννήσου. οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι πάντας τοὺς δούλους εἵλωτας καλοῦσι πρὸς ὕβριν τούτων, φημὶ δὴ τῶν τὴν Μεσηνίαν οἰκούντων τῆς Πελοποννήσου Patm. ʃ ὥστε ληΐζεσθαι. τὰ δ ’ ἄλλ α : ἤγουν κατὰ τὰ ἄλλα. ἐκ παρασκευῆ ς : ἤγουν ἐκ φανερᾶς παρατάξεως. |
| 5 56 4 | ἐνέδραι δὲ καὶ καταδρομα ί : λεληθυῖαι ἐπιθέσεις. ὡς ἐρήμου οὔση ς : συμμαχίας δηλονότι. |
| 5 57 1 [5] | τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἀρχὴ τοῦ ιδʹ ἔτους ABCFM καὶ τἆλλ α : ἔθνη δηλονότι. τὰ μέ ν : Ἦλις καὶ Μαντίνεια ABFMc 2 ἀφειστήκε ι : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι. τὰ δ έ : ἡ Κόρινθος ABFMc 2 οὐ καλῶς εἶχ ε : ἤγουν ἐστασίαζον. ἐπὶ πλέο ν : ἤγουν κακόν. οἱ ἔξωθε ν : Πελοποννήσου δηλονότι. |
| 5 57 2 | ὡς ἕκαστο ι : ἐδύναντο. Ἀργεῖοι δὲ προαισθόμενοι τό τε πρῶτον . |
| 5 58 1 [5] | .. : οἱ Ἀργεῖοι προαισθόμενοι τήν τε πρώτην τῶν Λακεδαιμονίων παρασκευὴν καὶ αὖθις προχωροῦντας τοὺς Λακεδαιμονίους ἐπὶ Φλιοῦντος ὑπὲρ τοῦ τοῖς ἰδίοις συμμῖξαι συμμάχοις τότε καὶ αὐτοὶ ἐξεστράτευσαν. ἔνιοι δὲ τὸ τότε πρῶτον ᾠήθησαν σημαίνειν ἐν τῷ τότε καιρῷ Msc 2 ἐς τὸν Φλιοῦντ α : τὸν Φλιοῦντα, ἀρσενικῶς ABFGMc 2 ἐχώρου ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀργείοις. ὡς μεμονωμένοι ς : ἐρήμοις συμμάχων. |
| 5 58 2 | λαθώ ν : τοὺς Ἀργείους δηλονότι. χαλεπή ν : δύσοδον. |
| 5 58 4 | ὄρθριο ν : κατὰ τὸν ὄρθρον G εἴρητ ο : ὥριστο. καταβάντε ς : οἱ Ἀργεῖοι. |
| 5 59 2 | ἐς μάχη ν : φανερὰν δηλονότι. οἱ Λακεδαιμόνιοι εἶργον . |
| 5 59 3 | .. : ὥστε μὴ ἔρχεσθαι εἰς τὴν πόλιν. τῆς πόλεω ς : τοῦ Ἄργους. αὐτοῖ ς : ἤγουν τοῖς Ἀργείοις. ἐν καλ ῷ : ἐπὶ συμφέροντι. |
| 5 59 5 | πρόξενο ς : φίλος. ὅσον οὐ ξυνιόντω ν : ἤγουν ὅσον οὐκ ἤδη μελλόντων. ἀπήγαγ ε : ἔστρεψεν. |
| 5 60 2 [5] | ὡς ἡγεῖτ ο : ἤγουν προηγεῖτο. ἐν καλῷ παρατυχὸν σφίσι ξυμβαλεῖ ν : τοῖς Ἀργείοις τῆς τύχης δούσης ἐπὶ συμφέροντι συμβαλεῖν. αὐτῶ ν : τῶν Ἀργείων. ἄξιον τῆς παρασκευῆ ς : οὔσης μεγάλης δηλονότι. τῶν μέχρι τοῦδ ε : τῶν στρατοπέδων. |
| 5 60 3 [10] | μάλιστ α : ἀκριβῶς. ἕως ἔτι ἦν ἁθρόον ἐν Νεμέ ᾳ : ἀπορία· ζητεῖται πῶς, τριχῇ διαιρεθέντος τοῦ τῶν Πελοποννησίων στρατεύματος εἰς Φλιοῦντα καὶ ἑνὸς μόνου μέρους τὴν ἐπὶ Νεμέαν ἰόντος, τῶν δὲ ἄλλων ἄλλαις ὁδοῖς χρησαμένων καὶ οὐδαμοῦ συμμιξάντων, ἔφη ἀθρόους αὐτοὺς ὦφθαι περὶ Νεμέαν. λύσις· καὶ λέγομεν· μήποτε μετὰ τὰς σπονδὰς ἀναχωροῦντα τὰ τρία μέρη ὀπίσω ἐπὶ Φλιοῦντος ἐν Νεμέᾳ πάντα ἐγένετο· εὔπορος γὰρ ἥδε ἡ ὁδός· καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ Ἀργεῖοι, ἐγγύθεν πάντας ἥξειν ἐπὶ τὴν μάχην προσδεχόμενοι, προαπήντων εἰς τὴν Νεμέαν Msc 2 λογάδε ς : ἐκλελεγμένοι. ἔτι προσγενομέν ῃ : προστεθείσῃ. ἔχοντε ς : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFM ἐ π ’ οἴκου ἕκαστο ι : μεμερισμένως εἰς τὴν ἑαυτῶν πατρίδα. |
| 5 60 5 | κἀκεῖνο ι : οἱ Ἀργεῖοι. πρὸ ς : πλησίον. ἀναχωρήσαντε ς : εἰς τὴν πόλιν δηλονότι. |
| 5 60 6 | περιγίγνετα ι : σῴζεται. ἐδήμευσα ν : δημόσια ἐποίησαν. χρηματίσα ι : ἀποκρίνεσθαι. |
| 5 61 3 | τὸν Ἀρκαδικό ν : τὸν παρ’ Ὁμήρῳ [Β 605] πολύμηλον ABCFM προσγενέσθα ι : προσκτηθῆναι. |
| 5 61 4 | αὐτόθ ι : ἐν τῷ Ὀρχομενῷ. προσέθεντ ο : συνῆλθον τῇ γνώμῃ. |
| 5 62 2 | ἐν τῇ πόλει ἐνεδίδοσαν τὰ πράγματ α : ἠμέλουν τῶν κατὰ τὴν πόλιν πραγμάτων. σφίσι ν : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 5 63 1 | παρασχὸν καλῶ ς : ἀντὶ τοῦ συμβάντος καλῶς τοῦ χειρώσασθαι αὐτούς. τοσούτου ς : ἤγουν πολλούς. τοιούτου ς : ἤγουν ἀνδρείους. λαβεῖ ν : ἀντὶ τοῦ συλλαβεῖν. ʃ ἀθροίζειν. ὁ δ έ : ὁ Ἆγις. |
| 5 63 3 | ῥύσεσθα ι : ἀπολύσειν. ἐν τῷ παρόντ ι : τῷ τότε καιρῷ, ὅτε ὠργίζοντο. |
| 5 63 4 | μὴ κύριο ν : τὸν Ἆγιν. παρὰ τῶν ἐπιτηδείω ν : τῶν ἐν τῇ Τεγέᾳ. |
| 5 64 1 | εἰ μὴ παρέσοντα ι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ʃ ἡ στρατιὰ ἡ βοηθήσουσα. ὅσον οὐ κ : μόνον οὐχί. ἐχώρουν δ έ : οἱ βοηθήσοντες. Ἀρκάδω ν : ἤγουν ἐκ τῶν Ἀρκάδων. |
| 5 64 3 [5] | ἐ π ’ οἴκο υ : ἤγουν εἰς τὴν Λακεδαίμονα. ἐξ ὀλίγο υ : ἀντὶ τοῦ ἐξαίφνης Msc 2 ʃ διαστήματος. ἐγίγνετ ο : ἐλθεῖν. ξυνέκλῃε γὰρ διὰ μέσο υ : ἐν μέσῳ γὰρ οὖσα ἡ πολεμία γῆ ἐφύλαττεν αὐτούς, ἤ, ὃ μᾶλλον, ἀπέκλειε τοῖς ἐξ Ἄργους Msc 2 ἀναλαβόντε ς : ἤγουν ἀναστήσαντες καὶ λαβόντες. |
| 5 64 5 | Ἀρκάδω ν : ἤγουν ἐκ τῶν Ἀρκάδων. πρὸς τῷ Ἡρακλεί ῳ : ναῷ δηλονότι. ἐρυμνό ν : ὀχυρόν. |
| 5 65 1 | δυσπρόσοδο ν : δυσέμβατον. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀργείοις δηλονότι. |
| 5 65 2 [10] | τῶν πρεσβυτέρω ν : Λακεδαιμονίων Ἄγιδι ἐπεβόησε ν : ἤγουν ἐνώπιον πάντων. διανοεῖτα ι : ὁ Ἆγις. κακὸν κακῷ ἰᾶσθα ι : τὴν ἀρχαίαν παροιμίαν ἐξ Ὀρέστου τοῦ Ἀγαμέμνονος ῥηθεῖσαν, ὅστις τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον τῷ τῆς μητρὸς φόνῳ ἐθεράπευσε ABCFM ʃ τὸ προγεγονὸς τῷ νῦν δηλονότι. τῆς ἐξ Ἄργους ἐπαιτίου ἀναχωρήσεω ς : διὰ τὴν ἐξ Ἄργους ἀναχώρησιν ἐν αἰτίᾳ γενόμενον νῦν ἀκαίρως αὐτὴν προθυμεῖσθαι ἀναλαβεῖν καὶ ἐπανορθῶσαι τὴν τότε γενομένην ἁμαρτίαν Msc 2 ἐπαίτιο ς : ἐν αἰτίᾳ καὶ ὑποψίᾳ Patm. ἀνάληψι ν : θεραπείαν. ʃ κατόρθωσιν. ἄλλο τι ἢ κατὰ τὸ αὐτὸ δόξα ν : ἀντὶ τοῦ ἄλλο τι δόξαν ἤπερ τὸ αὐτό Msc 2 ἀπῆγε ν : εἰς τοὐπίσω ἔστρεψε. |
| 5 65 4 | ἐξέτρεπε ν : μετωχέτευεν. ὁποτέρωσε ἂν ἐσπίπτ ῃ : εἰς ὁποτέραν πόλιν ῥέῃ. πολεμοῦσι ν : ἀλλήλοις δηλονότι. βοηθοῦντα ς : βοηθήσοντας. καταβιβάσα ι : ἀντὶ τοῦ ἀνάγκην αὐτοῖς τοῦ καταβῆναι παρασχεῖν Msc 2 περὶ τὸ ὕδω ρ : πρὸς τῷ ὕδατι Msc 2 ἐξ ὀλίγο υ : καιροῦ δηλονότι. |
| 5 65 5 [5] | ἀναχωροῦντε ς : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἀπέκρυψα ν : ἑαυτοὺς δηλονότι. ʃ ἀφανεῖς ἐγένοντο. ἰδίως δὲ ἐπὶ τῶν πλοϊζομένων καὶ οὐκέτι ὁρωμένων λέγεται ὅτι ἀπέκρυψαν Msc 2 σφεῖ ς : οἱ Ἀργεῖοι. ἐν αἰτίᾳ εἶχο ν : ἐμέμφοντο. καλῶς ληφθέντα ς : εὐκαίρως καὶ βεβαίως ἀποληφθέντας Msc 2 οἱ μέ ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. σφεῖς δ έ : οἱ Ἀργεῖοι. ἢν περιτύχωσι ν : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 5 66 1 | δ ι ’ ὀλίγο υ : ἀντὶ τοῦ ἐξαίφνης Ms ἐν τάξε ι : παρατεταγμένους. ἐς ὃ ἐμέμνηντ ο : μετὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων μνήμην. |
| 5 66 2 [5] | διὰ βραχείας γὰρ μελλήσεω ς : χωρὶς ἀναβολῆς καὶ μελλήσεως Msc 2 ἡ παρασκευ ή : ἐφόπλισις. ἐς κόσμο ν : εἰς τὴν σύνταξιν. ἐξηγουμένο υ : ἀντὶ τοῦ διατάττοντος c 2 ʃ ἑρμηνεύοντος. βασιλέως γὰρ ἄγοντο ς : ἡγεμονεύοντος. |
| 5 66 3 [5] | ʃ ὅρα τὴν τάξιν τῆς ἀρχῆς· αʹ βασιλεύς, βʹ πολέμαρχος, γʹ λοχαγός, δʹ πεντηκοντήρ, εʹ ἐνωμοτάρχης, ϛʹ ἐνωμοτία ABFMc 2 ἐκεῖνοι δὲ τοῖς πεντηκοστῆρσ ι : πεντηκοστῆρες, οἱ τῶν πεντήκοντα ἄρχοντες Patm. καὶ οὗτοι τῇ ἐνωμοτί ᾳ : ἐνωμοτία, τάξις τις παρὰ Λακεδαιμονίοις ἀνδρῶν κεʹ Patm. κατὰ τὰ αὐτὰ χωροῦσ ι : διὰ τούτων χωροῦσι καὶ ταχέως διέρχονται sc 2 σχεδὸν γάρ τι πᾶν . |
| 5 66 4 [5] | .. : 〈σημείωσαι〉 ὅτι σχεδὸν ἅπαν τὸ τῶν Λακεδαιμονίων στρατόπεδον ἄρχοντες ἀρχόντων εἰσίν ABFMc 2 τὸ ἐπιμελέ ς : ἡ ἐπιμέλεια τοῦ πράγματος. τοῦ δρωμένο υ : ἀντὶ τοῦ τῶν ἐπιγινομένων Msc 2 Σκιρῖτα ι : λόχος Λακωνικὸς οὕτω λεγόμενος GMsc 2 Βρασίδειο ι : οἱ μετὰ Βρασίδου Msc 2 〈σημείωσαι〉 νεοδαμώδεις A ʃ νεοπολῖται. |
| 5 67 1 | πα ρ ’ αὐτού ς : πλησίον. Ἡραιῆ ς : λεγόμενοι δηλονότι. οἱ δ ’ ἐναντίο ι : Ἀργεῖοι καὶ οἱ σύμμαχοι ABFMc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. |
| 5 67 2 [5] | τῶν ἐς τὸν πόλεμο ν : τῶν πολεμικῶν. ἄσκησιν .. . δημοσίᾳ παρεῖχ ε : ἤτοι δημοσίᾳ ἤσκει αὐτούς, ἤ, ὥς τινες, ἐξουσίαν παρεῖχε τοῦ ἀσκεῖν αὐτούς Msc 2 τὸ εὐώνυμον κέρας ἔχοντε ς : τῶν ἀριστερῶν συντάξεων δηλονότι. ἑκατέρω ν : τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀργείων. |
| 5 68 2 [10] | σημείωσαι διὰ τῆς πολιτείας τὸ κρυπτόν ABF ʃ διὰ τὸ ἔθος εἶναι Λακεδαιμονίοις πάντα κρύφα πράττειν Msc 2 σημείωσαι τὸ ἀνθρώπειον κομπῶδες ABFM ʃ διὰ τὸ περὶ τῶν οἰκείων καὶ μάλιστα περὶ τοῦ ἰδίου πλήθους κομπάζειν τοὺς ἀνθρώπους Msc 2 παραγενόμενον πλῆθος ... : ἡ πεντηκοστὺς συνίσταται ἀπὸ ἀνδρῶν ἑκατὸν εἴκοσι ὀκτώ. ὁ δὲ λόχος, τούτων τετραπλάσιος ὤν, γίνονται ἀνδρῶν πεντακοσίων καὶ δυοκαίδεκα, οἱ δὲ ἑπτὰ λόχοι ἄνδρες τρισχίλιοι πεντακόσιοι ὀγδοήκοντα τέσσαρες, ὥστε μετὰ τῶν ἑξακοσίων Σκιριτῶν γίνονται ἄνδρες τῶν Λακεδαιμονίων τετρακισχίλιοι ἑκατὸν ὀγδοήκοντα τέσσαρες. ἡ γὰρ πεντηκοστὺς ἑκκαίδεκα εἶχε τοὺς πρωτοστάτας, ὁ δὲ λόχος δηλονότι ἑξήκοντα τέσσαρας, οἱ δὲ ἑπτὰ λόχοι γίνονται τετρακόσιοι τεσσαράκοντα ὀκτώ ABC(c 2 )FGM ἐν δ ’ ἑκάστῳ λόχῳ πεντηκοστύες ἦσαν τέσσαρε ς : πεντηκοστύες, τὰ ἐκ πεντήκοντα ἀνδρῶν τάγματα Patm. |
| 5 68 3 [10] | ʃ λόχοι ζʹ αʹ βʹ γʹ δʹ εʹ ϛʹ ζʹ ἔχει ἕκαστος λόχος πεντηκοστύας δʹ, καὶ γίνονται τῶν ζʹ λόχων πεντηκοστύες κηʹ· πεντηκοστύες κηʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ἔχει ἑκάστη πεντηκοστὺς ἐνωμοτίας δʹ καὶ γίνονται τῶν κηʹ πεντηκοστύων ἐνωμοτίαι ριβʹ. ἐνωμοτίαι ριβʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ἔχει ἑκάστη ἐνωμοτία ἄνδρας λβʹ, ὡς γίνεσθαι τὸν πάντα στρατὸν ἄνδρας τρισχιλίους πεντακοσίους ὀγδοήκοντα τέσσαρας FMc 2 ζυγ ῷ : τάξει. ξυνιέναι ἔμελλο ν : ἀλλήλοις δηλονότι τὰ στρατεύματα. |
| 5 69 1 | τὴν μέ ν : τουτέστι τὴν ἀρχήν Mc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, τὴν μὲν μὴ ἀφαιρεθῆναι πειρασαμένοις. τῆς δ έ : τῆς δουλείας Mc 2 αὖθι ς : ὀπίσω. μετὰ τῶν πολεμικῶν νόμω ν : νόμους πολεμικοὺς λέγει τὰ ᾄσματα, ἅπερ ᾖδον οἱ Λακεδαιμόνιοι μέλλοντες μάχεσθαι· ἦν δὲ προτρεπτικά, ἐκάλουν δὲ ἐμβατήρια. |
| 5 69 2 [5] | ἡ δὲ διάνοια· ἕκαστος τῶν Λακεδαιμονίων αὑτοῖς παρεκελεύοντο ἀγαθοῖς οὖσι μεμνῆσθαι ὧν μεμαθήκεσαν καὶ ἠπίσταντο. ἐποίουν δὲ τοῦτο ᾄδοντες Msc 2 εἰδότες ἔργων ... : εἰδότες ὅτι τὰ πλείω σώζεται ὑπὸ τῆς ἐν τοῖς ἔργοις μελέτης ἐκ πολλοῦ γεγονυίας ἢ ὑπὸ τῶν καλῶς ῥηθέντων λόγων Msc 2 ʃ ὡραῖον M ἡ ξύνοδο ς : ἡ ξυνέλευσις τῶν στρατευμάτων ἐντόνως καὶ ὀργῇ χωροῦντε ς : ἰσχυρῶς καὶ σὺν ὀργῇ. |
| 5 70 1 [5] | ὑπὸ αὐλητῶ ν : ἤγουν μετά. οὐ τοῦ θείου χάρι ν : ὕμνου δηλονότι. ὁμαλῶ ς : ἠρεμαίως. προέλθοιε ν : καὶ ὅπως, εἰ προσέλθοιεν, μὴ διασπασθείη αὐτῶν ἡ τάξις Msc 2 ἐν ταῖς προσόδοι ς : ἐν ταῖς προσβολαῖς, ἐν ταῖς ἑνώσεσι. ἐξωθεῖτα ι : ἐκτείνεται. |
| 5 71 1 [5] | προστέλλει ν : ἀντὶ τοῦ σκέπειν καὶ προσάγειν. ἀπὸ μὲν οὖν τοῦ στέλλειν καὶ στολὴ ὠνομάσθη· ἐπὶ δὲ τοῦ προσάγειν τὸ προστέλλειν δύναται λέγεσθαι. δῆλον δὲ ἀπὸ τοῦ ἀπάγειν καὶ ἀποστέλλειν, προσάγεσθαι sc 2 καὶ νομίζειν ... : καὶ νομίζειν τὸ πεπυκνῶσθαι καὶ ὑπ’ ἀλλήλων πεφράχθαι εὐσκεπαστότερον ἤπερ τὸ διεστάναι ἀπ’ ἀλλήλων Msc 2 προθυμούμενος ἐξαλλάσσειν αἰε ί : προθυμούμενος μὴ κατὰ δόρυ τοῦ ἐναντίου ἔχειν τὰ γυμνὰ τοῦ σώματος, τουτέστι τὰ δεξιά sc 2 περιέσχο ν : ἐκυκλώσαντο ἐπικάμψαντες Gsc 2 ἐπεξαγαγόντα ς : ἐξαπλώσαντας. |
| 5 71 3 [5] | τὸ διάκενο ν : τὸ ἐν μέσῳ κενόν Ms νομίζων τῷ θ ’ ἑαυτῶν δεξιῷ ... : νομίζων τό τε δεξιὸν τῶν Λακεδαιμονίων ἔτι ὑπερέχειν τῶν ἐναντίων καὶ τὸ εὐώνυμον τὸ κατὰ τοὺς Μαντινεῖς ἐν ἀσφαλείᾳ ἔσεσθαι ὡς ἂν μὴ δυνάμενον κυκλωθῆναι Msc 2 ἅτ ε : καθάπερ, ὡσανεί. |
| 5 72 1 [5] | μὴ θελῆσαι παρελθεῖ ν : καὶ οἱ πολέμαρχοι οὐκ ἠθέλησαν ἐς τὸ διάκενον ἀγαγεῖν τοὺς λόχους sc 2 φεύγει ν : συνέβη δηλονότι. μαλακισθῆνα ι : χαύνους γενέσθαι. καὶ τοὺς πολεμίους φθάσα ι : καὶ φθάσαι τοὺς πολεμίους τοῖς Λακεδαιμονίοις μίξαι, πρὶν εἰς τὸ διάκενον παρελθεῖν τοὺς δύο λόχους Msc 2 αὐτο ῦ : τοῦ Ἄγιδος. ὡς οὐ παρῆλθο ν : ἤγουν ἐπὶ τὸ μέρος τῶν Σκιριτῶν. τῇ ἐμπειρί ᾳ : τῇ στρατηγικῇ. |
| 5 72 3 | ἐν χερσὶν ἐγίγνοντ ο : οἱ Λακεδαιμόνιοι δηλονότι. ἔτρεψα ν : τοὺς Λακεδαιμονίους. ἐς τὰς ἁμάξα ς : ἀντὶ τοῦ ἔσω τῶν ἁμαξῶν Msc 2 πεντελόχοι ς : ἅμα ἀναγνωστέον πεντελόχοις, ὡς ἀρχιλόχοις Msc 2 οὐδὲ ἐς χεῖρας . |
| 5 72 4 [5] | . . ὑπομείναντα ς : ἐλθεῖν δηλονότι. ἐνδόντα ς : τραπέντας. τοῦ μὴ φθῆναι τὴν ἐγκατάληψι ν : ὅτι μὴ ἔφθασαν τὸ ἐγκατειλῆφθαι ὑπ’ αὐτῶν τῶν Λακεδαιμονίων. ἐκυκλοῦτ ο : ἐκύκλου. |
| 5 73 1 | τῷ περιέχοντ ι : τῷ ἰσχυρῷ. ἐπὶ τὸ νικώμενο ν : μέρος δηλονότι. |
| 5 73 4 | μακρ ά : ἐπὶ πολὺ διάστημα. ὅτ ι : λίαν. |
| 5 74 1 | τούτω ν : τῶν ῥηθέντων. πλείστου δὴ χρόνο υ : ἤγουν διὰ πλείστου. ʃ δὴ μακρά. ἐσκύλευο ν : ἀπεγύμνουν. |
| 5 74 3 | οἱ στρατηγο ί : τῶν Ἀθηναίων. οὐκ ἐταλαιπώρησα ν : οὐ κακῶς ἔσχον ἐν τῷ πολέμῳ. ἀπογενέσθα ι : ἀποβῆναι. ʃ ἀποθανεῖν. Καρνεῖα γὰρ αὐτοῖς ἐτύγχανεν ὄντ α : Καρνεῖα, ἑορτὴ παρὰ Λακεδαιμονίοις Ἀπόλλωνος Patm. |
| 5 75 2 | ʃ τὴν ἐπὶ τῷ Ἀπόλλωνι ἑορτὴν λέγει. ὡς ἐρῆμον οὖσα ν : τοῦ στρατεύματος. |
| 5 75 6 | ἐξεπαύσαντ ο : ἀντὶ τοῦ ἀπέκαμον M 3 τοῦ περιτειχίζειν. τὸ Ἥραιο ν : τῆς Ἥρας τὸν ναόν. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνο ς : μετάβασις c ἤγαγο ν : ἑώρτασαν. |
| 5 76 2 | ἦσαν δὲ αὐτοῖ ς : ἐν τῷ Ἄργει. ἐπιτήδειο ι : φίλοι. τὸν δῆμο ν : τὴν δημοκρατίαν. πείθειν τοὺς πολλοὺς ... : ἤγουν καταπεῖσαι ὁμολογῆσαι καὶ συνθέσθαι. γενομένης πολλῆς ἀντιλογία ς : ἐν τῷ Ἄργει. |
| 5 76 3 | πράσσοντε ς : τὸ τῆς ἑνώσεως. ἐκ τοῦ φανεροῦ τολμῶντε ς : ἤγουν ἀναισχυντοῦντες καὶ εἰς τὸ φανερὸν λέγοντες. καττάδ ε : Δωριστί ABEFMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ κατὰ τάδε. |
| 5 77 1 | ἐξ Ἐπιδαύρο υ : ἐξελθεῖν δηλονότι. ἐπὶ κακ ῷ : αὐτῆς, τῆς γῆς δηλονότι. |
| 5 77 8 | ἀπιάλλει ν : ἐπιπέμπειν, στέλλειν Msc 2 ʃ τέλος τῆς Δωριστὶ ὁμιλίας f τοῖς δὲ ἔταις καττὰ πάτρια δικάζεσθα ι : τοὺς δὲ πολιτευομένους ἐν μιᾷ ἑκάστῃ πόλει δι’ ἀλλήλων λύειν τὰ διάφορα. |
| 5 80 1 | τιθέμενο ι : διατιθέμενοι, διοικονομοῦντες. τὰ τείχ η : τῆς Ἐπιδαύρου. θυμῷ ἔφερο ν : ἐφέροντο. |
| 5 80 2 | ʃ ἐς τὰ ἄλλα θυμὸν ἐφωρμῶντο. ἀμφότερο ι : Ἀργεῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι. διενοεῖτ ο : ἀφίστασθαι δή. καὶ τοὺς Ἀργείους ἑώρ α : ἀποστάντας. ἀγῶνά τινα . |
| 5 80 3 | .. : ἀντὶ τοῦ ὑποκρίνας ποιεῖν ἀγῶνά τινα γυμνικόν. ἐκ τῆς ξυμμαχία ς : τῶν Ἀθηναίων. |
| 5 82 1 | τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἀρχὴ τοῦ ιεʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM ἐπιτηδείω ς : συμφερόντως τοῖς Λακεδαιμονίοις, ἁρμοζόντως. ἀναθαρσήσα ς : ἀναλαβόντες αὖθις ἐλπίδας ἀγαθάς. |
| 5 82 2 [5] | ἐπέθεντο τοῖς ὀλίγοι ς : τοῖς ἐν αὐτοῖς ὀλιγαρχοῦσι. τηρήσαντες αὐτὰς τὰς γυμνοπαιδείας τῶν Λακεδαιμονίω ν : γυμνοπαιδεία, ἑορτή τις καὶ ἀγὼν ἐν Λακεδαίμονι, ἐν ᾧ ἤτοι γυμνοὶ οἱ παῖδες ἠγωνίζοντο, ἢ γυμνοὺς τοὺς χοροὺς ἵστασαν Patm. ʃ ἑορτὴ τῶν Λακεδαιμονίων, ἐν ᾗ γυμνοὶ ἠγωνίζοντο Msc 2 ἐκ πλείονο ς : ἤτοι πρὸ πλείονος χρόνου Mc 2 δεομένω ν · ἤγουν καὶ ταῦτα δεομένω ν . ἦγο ν : ἐώρταζον. προσαγόμενο ς : οἰκειούμενος. |
| 5 82 5 | σφᾶς ὠφελήσει ν : τοὺς Ἀργείους δηλονότι τοὺς Ἀθηναίους. ἐς θάλασσα ν : ἕως τῆς θαλάσσης. τὸν τειχισμό ν : τῶν Ἀργείων. |
| 5 83 1 | αὐτοῖ ς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. αὐτόθε ν : ἐκ τοῦ Ἄργους. διελύθησα ν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 5 83 3 | οἱ γὰρ πολλοὶ αὐτῶ ν : τῶν φυγάδων τῶν Ἀργείων. ἐνταῦθα κατῴκηντ ο : ἐν τῇ Φλιασίᾳ κατῴκηντο. κατέκλῃσα ν : τουτέστι τῶν εἰσαγωγίμων ἢ τῆς θαλάττης αὐτοὺς ἀπέκλεισαν Msc 2 ξυνωμοσία ν : ἔνορκον ξυμμαχίαν. |
| 5 83 4 | ἀπάραντο ς : ἀντὶ τοῦ ἀναπεισθέντος Msc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἀρχὴ τοῦ ιϛʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM οἱ Μήλιο ι : 〈σημείωσαι〉 ὅτι οἱ Μήλιοι Λακεδαιμονίων εἰσὶν ἄποικοι ABM οὐδετέρων ὄντε ς : γράφεται 〈οὐδὲ〉 μεθ’ ἑτέρων, τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων. |
| 5 84 3 | πρὶν ἀδικεῖν τι τῆς γῆ ς : βλάπτειν. τοῖς ὀλίγοι ς : διηριθμημένοις καὶ ἐντίμοις. ἐπειδὴ . |
| 5 85 1 [15] | .. : ἐν κᾶσι μὲν ὁ Θουκυδίδης ἔφυγε τὴν συνήθειαν 〈τοῦ λόγου〉, οὐχ ἥκιστα δὲ ἐνταῦθα· ἀντὶ γὰρ δημηγορίας διάλογόν τινα τῶν Μηλίων καὶ Ἀθηναίων ἐτόλμησε συνθεῖναι. ἐπεὶ δὲ ἐργάζεται τὴν ἀσάφειαν μάλιστα διὰ τὸ δύσκριτον τοῦ παρ’ ἑκατέρων λόγου, διαιρετέον κατὰ πρόσωπα τὴν ῥῆσιν sc 2 ἐπειδὴ οὐ πρὸς τὸ πλῆθος ... : ἐπειδὴ οὐ παρὰ τῷ δήμῳ κελεύετε ἡμᾶς ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, ἵνα μὴ συνεχοῦς ῥήσεως γινομένης καὶ ἑνὸς ἀποτεινομένου λόγου ὑποπτεύσῃ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἀπατᾶσθαι, ὡς ἂν ἅπαξ ἀκούσαντες πιθανῶν μὲν λόγων, ἐλέγχους δὲ οὐ παρεχομένων οὐδ’ ἀποδείξεις· γινώσκομεν γὰρ ὅτι ταῦτα ὑπονοήσαντες πρὸς τοὺς ἄρχοντας ὑμῶν μόνους ἠγάγετε ἡμᾶς· ὃ ὑμεῖς οἱ προεστῶτες ἀσφαλέστερον ποιήσετε· ἕκαστον γὰρ ὧν λέγομεν δοκιμάζοντες πρὸς τὸ μὴ δοκοῦν ἐπιτηδείως ἔχειν ὑποκρούετε, τουτέστι διὰ πλειόνων λόγων κρίνετε sc 2 ἡμῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. τοῦτο φρονε ῖ : βούλεται. τοῦτό ἐστι σκοπὸς τῆς εἰς τοὺς† Ἕλληνας προσαγωγῆς. ἀγωγ ή : προσαγωγή. ἡ μὲν ἐπιείκεια τοῦ διδάσκειν . |
| 5 86 1 [10] | .. : τῆς μὲν περὶ τοὺς λόγους εὐγνωμοσύνης οὐκ ἄν τις μέμψαιτο ὑμῖν· ἠρέμα γὰρ καὶ κατὰ σχολὴν ἀλλήλους ἀξιοῦτε πείθεσθαι· ἤδη δὲ πολεμοῦντες ἡμῖν οὐκέτι εὐγνωμονεῖτε, οὐδὲ ὅμοια οἷς λέγετε ποιεῖτε. κριταὶ γὰρ ἥκετε τῶν λόγων ὧν λέγετε αὐτοί, καὶ γνώριμον ἡμῖν τὸ τέλος ἐκ τῆς κρίσεως, ὅτι νικῶντες μὲν ὑμᾶς τοῖς δικαίοις καὶ διὰ τοῦτο μὴ θέλοντες προσχωρεῖν εὐθὺς εἰς πόλεμον καταστησόμεθα, πεισθέντες δέ, ἴσως δικαιότερα ὑμῶν λεγόντων δουλείαν ἑαυτῶν καταψηφιούμεθα Msc 2 τῶν λεχθησομένω ν : ὑπό τε ὑμῶν καὶ ἡμῶν δηλονότι. τὴν τελευτὴν .. . περιγενομένοι ς : τῶν λόγων. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὁρῶμεν ἡμῖν δηλονότι ABCF εἰ μὲν τοίνυν ὑπονοίας . |
| 5 87 1 [5] | .. : εἰ μὲν ὑπονοήσοντες περὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι συνεληλύθατε ἢ ἄλλο τι σκεψόμενοι καὶ μὴ περὶ σωτηρίας τῆς δυνάμεως ἐκ τῶν παρόντων, ἡσυχίαν ἄγοιμεν ἄν· εἰ δὲ περὶ τοῦ δύνασθαι σωθῆναι συνεληλύθατε, λέγοιμεν ἄν Msc 2 ἢ ἄλλο τ ι : διαζευκτικὸς σύνδεσμος ABF ἢ ἐκ τῶν παρόντω ν : ἀντὶ τοῦ ἤπερ ABFc 2 εἰκὸς μὲν καὶ ξυγγνώμη . |
| 5 88 1 | .. : εἰκὸς ἡμᾶς ἐν τοιούτῳ καθεστῶτας ἐπὶ πολλὰ καὶ ὑπονοοῦντας καὶ λέγοντας τρέπεσθαι, καὶ συγγινώσκετε ἡμῖν ὑποπτεύουσιν Mc 2 ἡμεῖς τοίνυν . |
| 5 89 1 [15] | .. : τὸ ἑξῆς, ἡμεῖς τοίνυν οὔτε λόγων μῆκος ἄπιστον παρέξομεν ABCF με τ ’ ὀνομάτων καλῶ ν : λέξεων ʃ εὐπρεπῶν Mc 2 ὡς ἢ δικαίως ... : τὸ ἑξῆς, δικαίως ἄρχομεν ABCF ἄπιστο ν : ἀπίθανον c 2 οὔ θ ’ ὑμᾶς ... : τὸ ἑξῆς, οὔτε ὑμᾶς λέγοντας ABCF οὔ θ ’ ὑμᾶς ἀξιοῦμε ν : τὸ ἑξῆς, οὔτε ἀξιοῦμεν οἴεσθαι λέγοντας ὑμᾶς πείσειν ἡμᾶς ABCF ἀξιοῦμε ν : δηλονότι τὸ λόγων μῆκος παρέχεσθαι ἀπὸ κοινοῦ c 2 οὐ ξυνεστρατεύσατ ε : τοῖς Λακεδαιμονίοις οὐ ξυνεστρατεύσατε ABCF διαπράσσεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξιοῦμεν sc 2 ἐπισταμένους πρὸς εἰδότα ς : ἀντὶ τοῦ ἐπισταμένων καὶ ἡμῶν καὶ ὑμῶν sc 2 ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγ ῳ : ὁ ἀνθρώπινος λογισμὸς τὸ δίκαιον τότε ἐξετάξει, ὅταν ἴσην ἰσχὺν ἔχωσι οἱ κρινόμενοι· ὅταν δὲ οἱ ἕτεροι προέχωσιν ἰσχύϊ, προστάττουσι πᾶν τὸ δυνατόν, καὶ οἱ ἥττονες οὐκ ἀντιλέγουσιν Msc 2 ᾗ μὲν δὴ νομίζομέν γε . |
| 5 90 1 [10] | .. : ἐπειδὴ ὑμεῖς, ὦ Ἀθηναῖοι, τοῦ συμφέροντος μᾶλλον ἀξιοῦτε στοχάζεσθαι, νομίζομεν ὑμῖν προσήκειν μὴ καταλύειν τὸ κοινὸν ἀγαθόν, τουτέστι τὸ πράως τοῖς ἀσθενεστέροις χρῆσθαι· δεῖ γὰρ τοῖς κινδυνεύουσι τὰ προσήκοντα καὶ τὰ δίκαια νέμεσθαι καὶ μᾶλλον τῆς φιλανθρωπίας ἤπερ τοῦ πρὸς ἀκρίβειαν δικαίου τυγχάνειν τοὺς ἥττονας. ὃ δὴ καὶ ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι· εἰ γὰρ δὴ μὴ πράως χρήσεσθε ἡμῖν, αὐτοὶ σφαλέντες ποτὲ παράδειγμα πάντως τοῖς ἄλλοις γενήσεσθε· μεγάλως γὰρ ὑμᾶς οἱ νικήσαντες τιμωρήσονται περὶ ἡμᾶς χαλεποὺς γενομένους Msc τὸ κοινὸν ἀγαθό ν : τὴν ἐλευθερίαν ABFc 2 σφαλέντες ἄ ν : τοῦ δικαίου. ἡμεῖς δὲ τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς . |
| 5 91 1 [5] | .. : ἂν καὶ καταλυθῇ, φασίν, ἡμῶν τὰ τῆς ἡγεμονίας, οὐκ ἀθυμοῦμεν περὶ τῆς καταστροφῆς. Λακεδαιμόνιοι γάρ, καὶ πάντες οἱ ἄρχειν εἰωθότες ἑτέρων, οὐ χαλεπῶς τοῖς νικηθεῖσι προσφέρονται. ὥστε οὐ Λακεδαιμονίους δέδιμεν, ἀλλὰ τοὺς ὑπηκόους· οὗτοι γάρ, ἅτε οὐκ εἰωθότες ἑτέρων ἄρχειν, ἐπειδὰν κρατήσωσι τῶν ἀρχόντων, ὠμότατα αὐτοῖς χρῶνται. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἐν ἀδήλῳ κείσθω, ὅπως ποτὲ ἕξει Msc 2 τῶν ἀρξάντω ν : τοῦ πολέμου ABFc 2 ὡς δὲ ἐ π ’ ὠφελείᾳ . |
| 5 91 2 [5] | .. : ὅτι δὲ ἐπ’ ὠφελείᾳ πάρεσμεν, τοῦτο δηλώσομεν. βουλόμεθα γὰρ ἄνευ πραγμάτων αὐτοί τε ὑμῶν ἄρξαι, καὶ ὑμᾶς σωθῆναι συμφερόντως καὶ ἡμῖν καὶ ὑμῖν sc 2 πάρεσμε ν : οἱ Ἀθηναῖοι γὰρ πρεσβεύουσιν ABFc 2 ἀμφοτέροι ς : καὶ ἡμῖν καὶ ὑμῖν. καὶ πῶς χρήσιμον . |
| 5 92 1 | .. : πῶς, φησίν, ὁμοίως χρήσιμόν ἐστιν, ὥσπερ ὑμῖν ἄρξαι, οὕτως ἡμῖν τὸ δουλεῦσαι; Msc 2 ὅτι ὑμῖν μὲν πρὸς τοῦ τὰ δεινότατα . |
| 5 93 1 | .. : ὅτι ὑμεῖς μέν, ἂν εὐθὺς ὑπακούσητε, οὐδὲν δεινὸν πείσεσθε, ἡμεῖς δέ, μὴ διαφθείραντες ὑμᾶς, ἕξομεν ὑμῖν εἰς δέον χρῆσθαι, καὶ γίνεται κέρδος ἡμῖν ἡ ὑμετέρα σωτηρία Msc 2 οὐ γὰρ τοσοῦτον ἡμᾶς . |
| 5 95 1 [5] | .. : ἐχθροὺς μὲν ὑμᾶς ἔχοντες οὐδὲν βλαβησόμεθα, μᾶλλον δὲ καὶ ὠφελησόμεθα, τεκμήριον τῆς ἰσχύος ἡμῶν καὶ δήλωμα τοῖς ἀρχομένοις παρέχοντες τὸ ὑμᾶς καταδουλώσασθαι· εἰ δὲ φίλους ποιησόμεθα, διὰ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν τοῦτο δρᾶσαι νομισθησόμεθα ὡς φοβούμενοι ὑμᾶς Msc 2 σκοποῦσι δ ’ ὑμῶν οὕτως . |
| 5 96 1 [5] | .. : εἰπόντων τῶν Ἀθηναίων ὅτι οἱ σύμμαχοι ἀσθένειαν ἡμῶν καταγνώσονται, οἱ Μήλιοι ὑποφέροντές φασιν, εἰ οἱ ὑπήκοοι ὑμῶν τοῦτο κρίνουσιν εὔλογον, ὥστε ἐν τῷ αὐτῷ τιθέναι καὶ ὁμοίως ἀξιοῦν καταδουλοῦσθαι τούς τε μηδὲν προσήκοντας ὑμῖν, ὥσπερ ἡμᾶς, καὶ τοὺς ἀποίκους μὲν ὑμῶν ὄντας, ἀποστάντας δὲ καὶ διὰ τοῦτο χειρωθέντας Msc 2 δικαιώματι γὰρ οὐδετέρους . |
| 5 97 1 [10] | .. : οἱ ὑπήκοοι ἡμῶν δικαιολογίας μὲν οὔτε τοὺς ἡμετέρους ἀποίκους ἀποστάντας ἀπορεῖν νομίζουσιν οὔτε τοὺς μὴ προσήκοντας ἡγοῦνται, τοὺς δὲ μὴ καταστραφέντας ὑπὸ ἡμῶν οὐχὶ διὰ τὸ δίκαιον, ἀλλὰ δι’ ἰσχὺν μένειν ἐλευθέρους, καὶ ἡμᾶς αὐτοῖς μὴ ἐπιέναι οὐ διὰ δικαιοσύνην, ἀλλὰ φοβουμένους· ὥστε, εἰ καταστραφείητε, οὐ μόνον ἡμῖν περιέσται τὸ πλεόνων ἄρχειν, ἀλλὰ καὶ ἀσφάλεια προσέσται ὡς ἂν μὴ καταφρονουμένοις ὑπὸ τῶν συμμάχων Msc 2 νησιῶτα ι : ἰσχύοντες ταῖς ναυσὶ μᾶλλον ἢ κατὰ τὴν ἤπειρον. ἐν δ ’ ἐκείνῳ οὐ νομίζετε ἀσφάλειαν . |
| 5 98 1 [15] | .. : ἐν δ’ ἐκείνῳ οὐχ ἡγεῖσθε ἀσφάλειαν εἶναι, ἐν τῷ μὴ πειρᾶσθαι τοὺς μὴ προσήκοντας καταστρέφεσθαι; δεῖ γάρ, ὥσπερ ὑμεῖς ἐκκρούσαντες ἡμᾶς τῆς δικαιολογίας ἀξιοῦτε πείθειν ὥστε ὑπακούειν ὑμῖν, στοχαζόμενοι τοῦ ὑμῶν αὐτῶν συμφέροντος, οὕτω καὶ ἡμᾶς περὶ τοῦ ἡμῖν αὐτοῖς λυσιτελοῦς πειρᾶσθαι διδάσκειν, ὅτι καὶ ὑμῖν τὸ αὐτὸ συμφέρον, τουτέστι τὸ μὴ καταδουλώσασθαι τοὺς 〈μὴ〉 προσήκοντας. τοὺς γὰρ μηδετέροις ξυμμαχοῦντας πῶς οὐ ποιήσετε πολεμίους, ἐπειδὰν ἀποβλέψαντες εἰς τὴν γνώμην ὑμῶν ὑποπτεύσωσι καὶ αὐτοῖς ἐπιστρατεύσειν; κἀν τούτῳ τί ἄλλο ἢ καὶ τοὺς πρόσθεν πολεμίους αὐξήσετε καὶ τοὺς μηδὲ διανοηθέντας ὑμῖν τὴν ἀρχὴν πολεμεῖν ἄκοντας αὐτὸ ποιεῖν ἀναγκάσετε; Msc 2 μηδετέροι ς : μήτε τοῖς Ἀθηναίοις μήτε τοῖς Λακεδαιμονίοις. πολεμώσεσθ ε : εἰς πόλεμον ἐμβαλεῖτε. τάδ ε : τὰ ἡμέτερα πάθη. οὐ γὰρ νομίζομεν ἡμῖν . |
| 5 99 1 [10] | .. : οὐ γὰρ νομίζομεν τοὺς ἐλευθέρους τῶν ἠπειρωτῶν ἡμῖν ἔσεσθαι πολεμίους· μὴ δεδιότες γὰρ ἡμᾶς ὡς ἂν κατὰ γῆν οὐ μέλλοντας αὐτοῖς ἐπιστρατεύειν πολλὴν μέλλησιν τοῦ φυλάττεσθαί τε ἡμᾶς καὶ πολεμεῖν ποιήσονται· τοὺς δὲ ἐν ταῖς νήσοις ἐλευθέρους, ὥσπερ καὶ ὑμᾶς, καὶ τοὺς ὑπακούοντας μὲν ἤδη, διὰ 〈δὲ〉 τὸ ἐξ ἀνάγκης καὶ μὴ ἑκοντὶ ὑπακούειν παροξυνομένους καὶ ταραττομένους, τούτους ἡγούμεθα, εἰ περιίδοιμεν ὑμᾶς ἐλευθέρους, ἐπαρθέντας ἀλογίστως καὶ ἀντιστάντας ἡμῖν αὑτούς τε καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς εἰς κίνδυνον καταστήσειν Msc 2 τῷ ἐλευθέρ ῳ : ἐπὶ τῇ ἐλευθερίᾳ αὑτῶν. τῆς ἀρχῆς τῷ ἀναγκαί ῳ : τῇ ἀνάγκῃ τῆς ἀρχῆς· ἤγουν τῇ δουλείᾳ. ἦ που ἄρ α , εἰ τοσαύτην . |
| 5 100 1 [5] | .. : εἰ ὑμεῖς τε, ὦ Ἀθηναῖοι, σπουδὴν ποιεῖσθε πολλὴν ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀφαιρεθῆναι τῆς ἡγεμονίας, καὶ οἱ δουλεύοντες ὑμῖν ὑπὲρ τοῦ ἀπαλλαγῆναι τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς διακινδυνεύειν θέλουσι, πῶς οὐχ ἡμεῖς, οἱ ἔτι ἐλεύθεροι ὄντες, οὐκ ἂν κάκιστοι καὶ δειλότατοι κριθείημεν, μὴ πάντα κίνδυνον ὑπομείναντες πρὸ τοῦ δουλεῦσαι; Msc 2 ἐπεξελθεῖ ν : εἰς τέλος ἐργάσασθαι. οὔ κ , ἤν γε σωφρόνως βουλεύησθ ε : ἐὰν σωφρόνως βουλεύσησθε, οὐ καταστήσετε ὑμᾶς αὐτοὺς εἰς κίνδυνον· οὐ γὰρ περὶ ἀρετῆς ἀγωνίζεσθε καὶ ἐλάσσονες ἡμῶν ὄντες αἰσχρὸν ἡγήσεσθε τὸ αἰσχύνην ὄφλειν· περὶ δὲ σωτηρίας ὑμῖν ἡ βουλὴ πρόκειται. |
| 5 101 1 | διὸ χρὴ μὴ ἀνθίστασθαι τοῖς πολλῷ κρείττοσιν Msc 2 ἀλ λ ’ ἐπιστάμεθα τὰ τῶν πολεμίων . |
| 5 102 1 [5] | .. : ὀρθῶς ἐπιστάμεθα τὰ τῶν πολεμίων τύχῃ μᾶλλον ἢ πλήθους ὑπεροχῇ κρινόμενα· προσέτι δὲ καὶ τοῦτο γιγνώσομεν ὅτι τὸ μὲν εὐθὺς εἶξαι οὐδεμίαν ἐλπίδα ἐλευθερίας ἔχει, ἐν δὲ τῷ ἀνθίστασθαι ἐλπίς τις ὑπολείπεται τοῦ καταπρᾶξαι ὀρθῶς Msc 2 ἐλπὶς δ έ , κινδύνῳ παραμύθιον οὖσα . |
| 5 103 1 [20] | .. : τοὺς ἐν κινδύνῳ καθεστῶτας αὐτὸ μόνον παρηγοροῦσιν· ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐν δυνάμει τυγχάνοντας, κἂν σφαλῇ ποτὲ ἡ ἐλπίς, οὐ κατέλυσε παντελῶς, διὰ τὸ ὑπολείπεσθαι δύναμιν αὐτοῖς· οἱ δὲ περὶ πάντων ὧν ἔχουσιν ἀγωνιζόμενοι ἐπ’ ἀδήλῳ ἐλπίδι, ἐπειδὰν ἡ ἐλπὶς σφαλῇ, ἅμα τε ἔγνωσαν ὅτι ἐσφάλησαν καὶ οὐδὲν αὐτοῖς ὑπολείπεται ἐν ᾧ, γνωρίσαντες τὸ ἀβέβαιον τῆς ἐλπίδος, ἔτι φυλάξονται. ὃ ὑμεῖς, ὦ Μήλιοι, ἀσθενεῖς ὄντες καὶ μηδὲ μιᾷ μάχῃ ἐξαρκέσαι δυνάμενοι, μὴ πάθητε, τὸ ἐλπίδι πιστεῦσαι· μηδὲ τοῖς πολλοῖς ὁμοιωθῆτε, οἳ δυνάμενοι σώζεσθαι, ἐπειδὰν ὑπὸ τῶν φανερῶν ἐλπίδων καταλειφθῶσιν, ἐπὶ τὰς ἀφανεῖς καταφεύγουσι, μαντικήν τε καὶ χρησμοὺς δηλαδή, καὶ ὅσα τοιαῦτα λυμαίνεται ἀνθρώπους, ἐν ἐλπίδι ποιοῦντες Msc 2 ʃ τὸ δὲ „ἐλπὶς δὲ κινδύνου παραμύθιον“ σφόδρα βραχέως εἴρηται. τὸ δὲ „δάπανος γὰρ (τουτέστι 〈δαπανηρά〉) ἡ ἐλπίσ“ καὶ αὐτὸ μὲν βραχύ, δύναται δὲ τοιοῦτόν τι, ὅτι οἱ ἐλπίζοντές τινος τεύξεσθαι πολλὰ προσδαπανῶσι καὶ προαναλίσκουσι. τὸ δὲ ἐπὶ κοπῆς, τοῦτ’ ἔστι μιᾷ μάχῃ μόγις ἐξαρκεῖν δυνάμενοι. ἔνιοι δὲ ἀπὸ τῶν μιᾷ κοπῇ καὶ πληγῇ ζώων ἀναιρουμένων τὸ ὄνομά φασι πεποιῆσθαι, ὥστε εἶναι σύνθετον sc 2 ἐπὶ ῥοπῆ ς : Ὅμηρος [Κ 173]· ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς BCF ῥοπῆ ς : κινήσεως. |
| 5 103 2 [5] | τοῖς πολλοῖ ς : τοῖς ἀπαιδεύτοις. ἀνθρωπείω ς : κατὰ τὸ ὀφειλόμενον τῷ ἀνθρωπείῳ γένει. χαλεπὸν μὲν καὶ ἡμεῖς . |
| 5 104 1 [5] | .. : ὑπερβατόν· τὸ ἑξῆς, πρὸς δύναμίν τε τὴν ὑμετέραν καὶ τὴν τύχην ἀγωνίζεσθαι. τὸ δὲ „εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ἴσου ἔσται“, ὅτι πρὸς ἄνισον [τε] καὶ τύχην καὶ δύναμιν τὴν ὑμετέραν ἀγωνιζόμεθα Msc 2 τῷ ἐλλείποντ ι : τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν. τοῦ ἄλλο υ : τοῦ κατὰ δύναμιν ἐλλιποῦς s καὶ αἰσχύν ῃ : καὶ δι’ αἰσχύνην s θρασυνόμεθ α : ἤγουν ἀνθιστάμεθα. τῆς μὲν τοίνυν . |
| 5 105 1 [25] | .. : ὁ νοῦς· οὐκ ἔλαττον ἡγούμεθα εὐμενεῖς ἡμῖν ἔσεσθαι τοὺς θεοὺς ἤπερ ὑμῖν. οὐδὲν γὰρ ἔξω πράττομεν οὔτε τῶν εἰθισμένων περὶ τοὺς θεοὺς οὔτε τῶν πρὸς ἀνθρώπους δικαίων. τό τε γὰρ θεῖον θεραπεύομεν κατὰ τὸ κοινὸν πάντων ἀνθρώπων ἔθος, τούς τε ἀνθρώπους ἡγούμεθα φύσει γεγονέναι πρὸς τὸ ἄρχειν ὧν κρατοῦσιν. ὥστε οὔτε αὐτοὶ νομοθετήσαντες περὶ τοῦ ἄρχειν οὔτε κειμένῳ νόμῳ πρῶτοι χρησάμενοι, παραλαβόντες δὲ τοῦτον καὶ τοῖς ἔπειτα καταλείψοντες, ἄρχομεν ὧν ἂν κρατήσωμεν, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς καὶ ἄλλος ὁστισοῦν, ἐν τῇ ὁμοίᾳ δυνάμει γενόμενος ἡμῖν, τὸ αὐτὸ ἂν ἔπραττεν, ὥστε οὐ διὰ ταῦτα φοβούμεθα ἔλαττον ὑμῶν εὐμενῶς ἕξειν τὸ θεῖον. ἐπεὶ δὲ τοὺς Λακεδαιμονίους δοκεῖτε βοηθήσειν ὑμῖν, αἰσχρὸν νομίζοντας περιιδεῖν τοὺς ἀποίκους πολεμουμένους, τὸ μὲν ὑμῶν μακαρίζομεν ἀπειρόκακον, τὸ δὲ ἄφρον οὐκ ἐπαινοῦμεν. Λακεδαιμόνιοι γὰρ πρὸς μὲν ἀλλήλους καὶ τὴν κοινὴν πολιτείαν τὰ πλεῖστα μετ’ ἀρετῆς πράττουσι· πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους ὅπως ἔχουσι, μάλιστα ἄν τις ὑμῖν ἐν βραχεῖ δηλώσειεν, καίτοι πολλὰ εἰπεῖν ἔχων, ὅτι πάντων ἀνθρώπων ὧν ἴσμεν ἐκφανέστατα Λακεδαιμόνιοι ἐν ταῖς πρὸς ἄλλους ξυναλλαγαῖς τὰ μὲν ἑαυτοῖς ἡδέα ταῦτα καὶ καλὰ νομίζουσι, τὰ δὲ συμφέροντα αὑτοῖς καὶ δίκαια. ὥστε οὐκ ἔστιν ἀλογίστως διανοεῖσθαι περὶ τῆς σωτηρίας ὑμῶν, προσδεχομένων τὴν παρ’ ἐκείνων βοήθειαν Msc 2 ἐς τὸ θεῖον νομίσεω ς : νομίσεως μὲν εἶπε τὰ νενομισμένα, εἰς σφᾶς δὲ αὐτοὺς βουλήσεως τῆς εἰς ἀνθρώπους προαιρέσεως sc 2 ἡγούμεθα γά ρ : σημείωσαι· ὡραῖον M ἀρετ ῇ : εὐταξίᾳ. |
| 5 106 1 [5] | ἡμεῖς δὲ κα τ ’ αὐτὸ τοῦτο ... : εἰπόντων τῶν Ἀθηναίων ὅτι Λακεδαιμόνιοι τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος οὐ στοχάζονται, φασὶν οἱ Μήλιοι ὅτι διὰ τὸ ἴδιον συμφέρον τοὺς Λακεδαιμονίους 〈πιστεύομεν〉 καὶ μάλιστα ἥξειν ἡμῖν βοηθούς, ὅπως μὴ τοῖς μὲν εὐνοοῦσι τῶν Ἑλλήνων ἄπιστοι φανῶσιν, ὑμᾶς δὲ τοὺς πολεμίους ὠφελήσωσι προδόντες ἡμᾶς τοὺς συμμάχους Msc 2 οὔκουν οἴεσθε . |
| 5 107 1 | .. : ἀλλ’ οὖν, ὥσπερ ἴστε, συμφέρει μὲν τὸ μετ’ ἀσφαλείας ἕκαστα πράττειν, τὸ δὲ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον διὰ κινδύνων περιγίγνεται. Λακεδαιμόνιοι δὲ τοὺς κινδύνους περιίστανται Msc 2 ἀλλὰ καὶ τοὺς κινδύνους . |
| 5 108 1 [5] | .. : ἀλλὰ καὶ τὸν κίνδυνον αὐτοὺς τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδέξασθαι ἡγούμεθα, καὶ πεπείσμεθά γε μᾶλλον ὑπὲρ ἡμῶν ἢ ὑπὲρ ἄλλων διακινδυνεύσειν. εἴς τε γὰρ τὰς χρείας ὠφέλιμοι τυγχάνομεν αὐτοῖς, ἐγγὺς τῆς Πελοποννήσου κείμενοι, καὶ διὰ συγγένειαν Msc 2 τὸ δ ’ ἐχυρόν γε τοῖς ξυναγωνιουμένοις . |
| 5 109 1 [5] | .. : τοῖς ἐπὶ συμμαχίαν, φησί, παρακαλουμένοις ἐχυρὸν φαίνεται πρὸς τὸ βοηθῆσαι οὐχ ἡ εὔνοια τῶν παρακαλούντων, ἀλλ’ ἡ δύναμις αὐτῶν, ἣν Λακεδαιμόνιοι μᾶλλον τῶν ἄλλων ἐξετάζουσι, καὶ διὰ τὸ ἐχυρῶς ἐξετάζειν καὶ τῇ ἰδίᾳ δυνάμει πολλάκις ἀπιστοῦσι. διὰ τοῦτό γε τοι μετὰ συμμάχων πολλῶν ἐπιστρατεύουσι τοῖς πέλας. ὥστε οὐκ εἰκὸς αὐτοὺς ἡμῶν θαλαττοκρατούντων εἰς νῆσον ἕνεκεν ὑμῶν περαιώσασθαι, εἰδότας ὅτι κατὰ τοῦτο ἥττους ἡμῶν εἰσιν Msc 2 οἱ δὲ καὶ ἄλλους ἂν ἔχοιεν πέμψαι . |
| 5 110 1 [10] | .. : ἀλλά, εἰ καὶ αὐτοὶ πλεῦσαι ὀκνήσουσιν, ἔχουσί γε συμμάχους ἄλλους ἡμῖν πέμψαι βοηθούς· μεγάλου τε ὄντος τοῦ Κρητικοῦ πελάγους, δι’ οὗ πέμψουσι τὴν βοήθειαν, μᾶλλον [γὰρ] οἱ πεμφθέντες δυνήσονται λαθόντες ὑμᾶς θαλαττοκρατοῦντας σωθῆναι πρὸς ἡμᾶς ἤπερ ὑμεῖς, οἱ κρατοῦντες τῆς θαλάσσης, συλλαβεῖν αὐτούς. εἰ δὲ καὶ τούτου διαμάρτοιεν, τὴν γῆν ὑμῶν δῃώσουσι καὶ τοὺς ἄλλους συμμάχους, ὅσους Βρασίδας οὐκ ἐπῆλθε, χειρώσονται· ὥστε ὑμῖν οὐ περὶ τῆς μὴ προσηκούσης, τῆς ἡμετέρας, ὁ ἀγὼν ἔσται, ἀλλὰ περὶ τῆς τῶν συμμάχων καὶ τῆς ὑμετέρας Msc 2 τούτων μὲν καὶ πεπειραμένοις . |
| 5 111 1 [25] | .. : τούτων μὲν καὶ ὑμεῖς πεπείρασθε, καὶ οὐκ ἀνεπιστήμονές ἐστε ὅτι οὐδέποτε Ἀθηναῖοι πολιορκοῦντες ἑτέρους ἀπεχώρησαν διὰ τὸ φοβηθῆναι περὶ τῶν συμμάχων ἢ περὶ τῆς γῆς τῆς ἑαυτῶν δῃουμένης. ἐκεῖνο δὲ ἐνθυμούμεθα ὅτι περὶ σωτηρίας βουλευόμενοι οὐδὲν ἐν τοσούτοις λόγοις εἰρήκατε σωτήριον καὶ δυνάμενον πεῖσαι ὅτι δύναται σώζειν· ἀλλὰ τὰ μὲν ἰσχυρότερα ὑμῶν ἐλπίδες εἰσὶ μέλλουσαι, τὰ δὲ ὑπάρχοντα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα, παντελῶς εἰσι σμικρά. πάνυ τε δὴ ἀλόγιστοι καθεστήκατε, εἰ μὴ καθ’ ἑαυτοὺς γενόμενοι βουλεύσησθε φρονιμώτερον. οὐ γὰρ δὴ εἰκότως ἐπὶ τὴν μάλιστα λυμαίνουσαν ἀνθρώπους αἰσχύνην καταφεύξεσθε, δι’ ἣν πολλοί, καίπερ ὁρῶντες ὅτι εἰς κίνδυνον ἔρχονται, ὅμως φεύγοντες τὸ ἀπρεπὲς τοῦ ὀνόματος (τουτέστι τὸ ὑπακούειν, ἔχον τι ποιητικὸν αἰσχύνης· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐπαγωγόν) συμφοραῖς μεγίσταις περιέπεσον, καὶ αἰσχύνην μείζονα προσέλαβον ἧς ἔφευγον, μετὰ τοῦ ἀνοήτους αὐτοὺς νομίζεσθαι, καὶ οὐ δοκεῖν διὰ τύχην πταῖσαι. ἐν γὰρ τῷ „ἢ τύχῃ“ ὁ ἤ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἤπερ κεῖται. ὑμεῖς οὖν φυλάξεσθε τὴν πάντα λυμαινομένην αἰσχύνην, ἂν εὖ βουλεύσησθε, καὶ μὴ ἀπρεπὲς ἡγεῖσθε ὑπακοῦσαι πόλει τῇ μεγίστῃ καὶ προκαλουμένῃ ὑμᾶς ἐπὶ μετρίοις ὥστε συμμάχους γενέσθαι ἔχοντας τὴν ἰδίαν γῆν ὑποτελῆ. αἱρέσεως οὖν προκειμένης ἢ πολεμεῖν ἢ ζῆν ἀσφαλῶς μὴ τὸ χεῖρον ἕλησθε φιλονεικήσαντες. ὅσοι γὰρ τῶν ἀνθρώπων τοῖς μὲν ἴσοις μὴ ὑπείκουσι, τῶν δὲ κρειττόνων ἡττῶνται, τοῖς δὲ ἥττοσι μετρίως προσφέρονται, οὗτοι μέγιστα δὴ κατορθοῦσι. βουλεύσασθε οὖν μεταστάντων ἡμῶν καὶ πολλάκις πρὸ ὀφθαλμῶν λάβετε ὅτι περὶ πατρίδος ἡ σκέψις μιᾶς οὔσης, περὶ ἦς ἐν μιᾷ βουλῇ ἢ κατορθώσετε ἢ σφαλήσεσθε Msc 2 σωφρονέστερο ν : φρονιμώτερον. |
| 5 111 3 | προορωμένοι ς : φανερῶς βλέπουσιν. ἐπαγωγο ῦ : ἐπισπαστικοῦ. ὡς οἵτινες . |
| 5 111 4 | .. : σημείωσαι A ʃ ὡραῖον M προσφέροντα ι : ὁμιλοῦσι. μέτριο ι : δίκαιοι. οὔτε ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πόλεως ἑπτακόσια . |
| 5 112 2 | .. : ὅτι ἑπτακόσια ἔτη Μῆλος ἡ νῆσος ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐλευθέρως οἰκηθεῖσα ὕστερον ὑπὸ Ἀθηναίων ἐπὶ δουλείᾳ ἐξεπολιορκήθη ABFMc 2 τὰ δὲ ἀφανῆ τῷ βούλεσθαι . |
| 5 113 1 [5] | .. : τὰ δὲ ἄδηλα διὰ τὸ βούλεσθαι οὕτως ἔχειν ὡς οἴεσθε καθάπερ τὰ παρόντα καὶ γιγνόμενα θεᾶσθε Msc 2 ὡς γιγνόμεν α : ὁρώμενα, ἐνεργούμενα. παραβεβλημένο ι : πρόβλημα αὐτοὺς καὶ ἔρυμα ἔχοντες Ms ʃ ἐπιτρέψαντες παραβόλως. κατὰ πόλει ς : τὰς συμμαχίδας. |
| 5 115 4 | τὴν φυλακὴ ν : τῆς Μήλου. πολιορκούμενο ι : οἱ Μήλιοι. |
| 5 116 3 | ἐκείνου ς : τοὺς Ἀθηναίους. ὅτι . |
| 6 1 1 | . . ἀνῃροῦντ ο : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἄπειροι ὄντες Mvc 2 ὁλκάδ ι : φορτιοφόρῳ. |
| 6 1 2 | εἰκοσιστάδιο ν : μέτρον Patm. ʃ γράφεται ἐν εἴκοσι σταδίων μάλιστα μέτρῳ. ἔστι δὲ κατὰ ταύτην τὴν γραφὴν περιττὴ ἡ ἐν πρόθεσις Mvc 2 διείργετα ι : περὶ τὸ Ῥήγιον CG τὸ μὴ ἤπειρος οὖσ α : ἵνα μὴ ἤπειρος ᾖ. ὡς ποιηταῖς τε εἴρητα ι : περὶ τῶν παρ’ Ὁμήρῳ Κυπλώπων καὶ Λαιστρυγόνων, ὅτι τὴν Σικελίαν ᾤκουν BCFM καὶ πρότερο ι : τῶν Λαιστρυγόνων. |
| 6 2 2 | Ἴβηρες ὄντε ς : ὅτι Ἰβήρων ἄποικοι οἱ Σικανοί BFGMc 2 ἀναστάντε ς : ἤγουν μετανάσται καὶ μέτοικοι γεγονότες. τὰ πρὸς ἑσπέρα ν : ἤγουν πρὸς τὸ δυτικὸν μέρος τῆς Σικελίας. κατιόντο ς : λήγοντος. |
| 6 2 4 [10] | ἀπὸ Ἰταλο ῦ : ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰταλοῦ ἐκλήθη ἡ Ἰταλία Mc 2 ʃ οὐ κλύει οὕτως οὐδαμῶς Θουκυδίδης. ταῦρος δέ τις ὡς ἐκφυγὼν Ἡρακλέα ἐκ τῆς θαλάσσης εἰς ἐκεῖ γῆς ἐξέδυ· ζητῶν δὲ τοῦτον Ἡρακλῆς, πάντῃ τρέχων, ἀνδρὶ τυχὼν ἔφασκε βαρβάρῳ γένει, εἰ ταῦρον εἶδε τοῖς ἐκεῖ γῆς ἐν τόποις. ὃς ταῦρον οὔκουν, ἀλλ’ ἰταλὸν ἰδεῖν ἔφη, τὸν ταῦρον αὐτὸν βαρβάρῳ γλώσσῃ λέγων. κλῆσις τὸ λοιπὸν γίνεται χώρας τόδε. Τζέτζην παλαι (cum comp.) πᾶς πτο οὐ ἐχρην ο γράφεις· λαθεῖν γὰρ αὐτὸν οὐδὲ δαίμων ἰσχύει e 8 στρατὸς πολύ ς : τῶν Σικελῶν δηλονότι. |
| 6 2 5 | πρὸς τὰ μεσημβρινὰ ... : περὶ τὸ Λιλύβαιον, ἀκρωτήριον τῆς νήσου BCFGM ἑσπέρι α : δύσεις. διέβησα ν : οἱ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σικελοὶ δηλονότι BCFGM μέσ α : μεσόγεια. ἀπολαβόντε ς : ἀντὶ τοῦ ἀποτειχίζοντες Mc 2 ʃ γράφεται ἀναλαβόντες. |
| 6 2 6 [5] | ἐκλιπόντε ς : οἱ Φοίνικες BFGc 2 ξυμμαχίᾳ τε πίσυνοι ... : ὁμοῦ μὲν διὰ τοὺς Ἐλύμους, φίλους ὄντας καὶ οἰκοῦντας αὐτόθι, ὅπως συμμαχοῖντο, ὁμοῦ δὲ διὰ Καρχηδονίους, οἵτινες, ἐκ Φοινίκης ὄντες τὸ ἀνέκαθεν, τοῖς μεσημβρινοῖς τῆς Σικελίας ** Mvc 2 Ἑλλήνω ν : Νάξος, Συράκουσαι, Λεοντῖνοι, Κατάνη, Σελινοῦς, Γέλα, Ἀκράγας, Μεσσήνη, Ἱμέρα, Ἄκραι, Κάσμεναι, Καμάρινα BFGMc 2 θεωρο ί : χρηστηριάζοντες. |
| 6 3 2 [5] | Συρακούσας δ έ : ὅτι οἱ Συρακόσιοι Κορίνθιοί εἰσι BCFM ὕστερον δὲ χρόνῳ καὶ ἡ ἔξω προστειχισθεῖσα ...: τὸ πρῶτον οἱ Συρακούσιοι τὸ νησίδιον ᾤκησαν μόνον, αὖθις δέ, μὴ χωροῦντος αὐτούς, συνάψαντες αὐτὸ τῇ Σικελίᾳ διὰ χώματος, κατῴκησαν καὶ ἐν τῇ Σικελίᾳ. ἐκαλεῖτο δὲ ἡ ἐν τῇ Σικελίᾳ ἔξω πόλις GMvc 2 Λεοντίνους .. . Κατάνη ν : ὅτι οἱ Λεοντῖνοι καὶ Καταναῖοι Χαλκιδεῖς εἰσιν ἐξ Εὐβοίας BFGc 2 ὑπέ ρ : ὑπεράνω. |
| 6 4 1 | ἐς Λεοντίνου ς : ἐγγὺς τῶν Λεοντίνων. ἀνέστησα ν : ἐδιώχθησαν. |
| 6 4 2 | τῆς μητροπόλεω ς : τῆς ἰδίας μητροπόλεως Mc 2 ἐπελθώ ν : Πάμμιλος δή. ἀπὸ τοῦ Γέλα ποταμο ῦ : Τζέτζης· οὕτως Ἐπαφρόδιτος, ὡς λέγεις, γράφει· Γέλας δ’ ἐκλήθη τῷ πάχνην πολλὴν φέρειν. |
| 6 4 3 [10] | κλῆσιν ἐκεῖ γὰρ ἡ πάχνη ταύτην φέρει. (σὺν Ἑλλανίκῳ) ὁ Πρόξενος δὲ σύν τισιν ἄλλοις λέγει Γέλωνος ἀνδρὸς ἔκ τινος Γέλαν πόλιν. (οὗτος ὁ Γέλων υἱὸς Αἴτνης καὶ Ὑμάρου.) ἐξ Ἀντιφήμου δ’ αὖ γέλωτός τις λέγει· χρησμῷ μαθὼν γὰρ ὡς πόλιν μέλλει κτίσαι γελᾷ, δοκήσας τῶν ἀνελπίστων τόδε· κλῆσιν ὅθεν τέθεικε τῇ πόλει Γέλαν. (ὁ Θεόπομπος) e 8 Ζάγκλ η : ὅτι οἱ Ζαγκλαῖοι ἀπὸ Κύμης Χαλκιδικῆς πόλεως καὶ τῆς ἄλλης Εὐβοίας BFMc 2 δρέπανο ν : σημείωσαι ὅτι τὸ δρέπανον ζάγκλον οἱ Σικελοὶ καλοῦσιν f τοσήνδε οὖσα ν : ἤγουν μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον. |
| 6 6 1 | εὐπρεπῶ ς : εὐπροφασίστως. τοῖς ἑαυτῶν ξυγγενέσ ι : τοῖς Χαλκιδεῦσι BFGMc 2 περί τε γαμικῶν τινω ν : συναλλαγμάτων. |
| 6 6 2 [5] | ἐπαγόμενο ι : μεταπεμψάμενοι. Δωριῆς τε Δωριεῦσ ι : οἱ Συρακούσιοι τοῖς Πελοποννησίοις. τοῖς ἐκπέμψασ ι : τοῖς Κορινθίοις BFGMc 2 ἐκείνω ν : τῶν Ἀθηναίων. σφῶ ν : τῶν Ἐγεσταίων. ἐς τὸν πόλεμο ν : τὸν μέλλοντα. τῶν ξυναγορευόντω ν : τῶν ῥητόρων BFGMc 2 ζεύγ η : δισσοὶ βόες λέγονται ζεύγη. |
| 6 7 2 | ἄπωθε ν : τῶν Ὀρνεῶν δηλονότι. ἐ π ’ οἴκο υ : ἀνεχώρησαν δηλονότι. ἄγοντας πρὸς Ἀθηναίους δεχημέρους σπονδά ς : τουτέστιν οἷστισιν μετὰ τῶν Ἀθηναίων ὑπῆρχον αἱ δεχήμεροι σπονδαί. |
| 6 7 4 | οἱ δ’ : οἱ Χαλκιδεῖς. Θουκυδίδη ς : πάλιν Διὸς Κόρινθον ἐν Θουκυδίδῃ [paroemiogr. ed. Schneidewin I 63] e τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἀρχὴ τοῦ ιζʹ ἔτους τοῦ πολέμου BCFGM ἀσήμου ἀργυρίο υ : σημεῖον μὴ ἔχοντος, ἀλλὰ μαζία τινά BCFGM ἐπαγωγ ά : ψευδῆ μέν, πιθανὰ δέ GMvc 2 ʃ ἐφελκυστικά. |
| 6 8 2 | ἐν τοῖς κοινοῖ ς : ἐν τῷ ταμείῳ. ἤν τι περιγίγνητα ι : περιουσία γένηται. ʃ τῇ νίκῃ. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἀθηναίοις. μετὰ δὲ τοῦτ ο : ἤγουν μετὰ τὸ ψήφισμα. |
| 6 8 4 | οὐκ ὀρθῶ ς : οὐκ ἀσφαλῶς. μεγάλου ἔργου ἐφίεσθα ι : Ὅμηρος [Κ 401]· ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμός BFMc 2 ἡ μὲν ἐκκλησία . |
| 6 9 1 [5] | .. : δημηγορία Νικίου BCFGM στρατηγοῦ Ἀθηναίων BFc 2 περὶ παρασκευῆς τῆς ἡμετέρα ς : ἀντὶ τοῦ, πῶς χρὴ ἡμῖν τοῖς στρατηγοῖς τὴν παρασκευὴν ἀθροισθῆναι Mvc 2 εἰ καὶ ἄμεινόν ἐστι ν : ἀντὶ τοῦ, εἰ συμφέρει Mc 2 νομίζων ὁμοίως ἀγαθὸν πολίτην εἶνα ι : ἀγαθὸν ἡγοῦμαι πολίτην καὶ τὸν ἀφειδοῦντα τοῦ σώματος καὶ τὸν προνοούμενον ἐν καιρῷ ὁμοίως, ἑκατέρου προσήκοντος τοῖς ἀγαθοῖς πολίταις Mvc 2 ὁ τοιοῦτος καὶ τὰ τῆς πόλες . |
| 6 9 2 [10] | .. : διὰ τὸ προνοεῖν τοῦ τε σώματος καὶ τῆς κτήσεως ἐθέλοι ἂν καὶ τὴν πόλιν εὐτυχεῖν ὁ τοιοῦτος. πάνυ δὲ πιθανῶς ἀποτρέπει τοὺς Ἀθηναίους, ἐμφαίνων ὅτι οὐχὶ τὸ ἑαυτοῦ σκοπεῖ Mvc 2 δ ι ’ ἑαυτὸν βούλοιτο ὀρθοῦσθα ι : διὰ τὴν οἰκείαν ζωὴν ἵστασθαι. παρὰ γνώμη ν : παρὰ τὴν προαίρεσιν. πρὸς μὲν τοὺς τρόπους . |
| 6 9 3 [5] | .. : ταῦτα δῆλα μέν, ἀπίθανα δέ. ὡς γὰρ τῶν Ἀθηναίων ἀμελούντων τῶν ὑπαρχόντων διὰ τὸ ἀεὶ περιττοτέρων ὀρέγεσθαι καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἀναπεισομένων τῷ λόγῳ, φησὶν ἡττηθήσεσθαι τῇ γνώμῃ c 2 σῴζειν παραινοίη ν : ὑμᾶς δηλονότι. κατασχεῖ ν : κτήσασθαι. διδάξ ω : γρ. δηλώσω. καὶ οἴεσθε ἴσως τὰς γενομένας . |
| 6 10 1 [5] | .. : καὶ οἴεσθε μὲν ἴσως τὰς σπονδὰς εἶναι βεβαίους καὶ δι’ αὐτὰς μηδένα ἐνταῦθα ὑπολειφθήσεσθαι πολέμιον. οὐκ ἔστι δέ· αἵτινες σπονδαὶ μενόντων μὲν ὑμῶν κατὰ χώραν ἔσονται μέχρι ὀνόματος, τουτέστιν οὐ βέβαιοι, ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι ἄνδρες εἰργάσαντο μὴ βεβαίους αὐτὰς εἶναι. οὐ τοῦτο δὲ λέγει ὅτι συνθέμενοι περὶ τῶν σπονδῶν οὕτως ἐσπείσαντο, ὥστε μὴ βεβαίους αὐτὰς τυγχάνειν (ἐπεὶ δόξειεν ἂν καὶ ἑαυτὸν διαβάλλειν· αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ πράξας τὰς σπονδάς), ἀλλ’ ἀποτείνεται πρὸς Ἀλκιβιάδην τε καὶ Κλεόβουλον καὶ Ξενάρην. οὗτοι γὰρ ἠναντιοῦντο ταῖς σπονδαῖς καὶ οὕτως ἔπραττον ὥστε μὴ μένειν αὐτάς. τὸ δὲ „ἐκ τῶν ἐναντίων σφαλέντων“ ἀντὶ τοῦ μεγάλως πταισάντων καὶ μεγάλῃ δυνάμει σφαλέντων ἡμῶν ταχέως οἱ ἐναντίοι ἐπιχειρήσουσι Mvc 2 διὰ ξυμφορῶ ν : διὰ συμφορῶν ἡ σύμβασις ἐγένετο τοῖς Λακεδαιμονίοις πρὸς τοὺς Ἀθηναίους διὰ τὰ ἐν Σφακτηρίᾳ· τὸ δὲ „καὶ ἐκ τοῦ αἰσχίονος 〈ἢ〉 ἡμῖν κατ’ ἀνάγκην ἐγένετο“ ὑπερβιβάσαι χρή· καὶ κατ’ ἀνάγκην ἐγέντο ἐκ τοῦ αἰσχίονος ἤπερ ἡμῖν. |
| 6 10 2 [10] | ἐξ ἀνάγκης γὰρ συνέβησαν οἱ Λακεδαιμόνιοι, βουλόμενοι τοὺς ἄνδρας κομίσασθαι, καὶ αἰσχρῶς· αὐτοὶ γὰρ ἐδεήθησαν διὰ τὸ πταῖσαι. τὴν δὲ ὁμολογίαν πω οὐκ ἐδέξαντο Κορίνθιοι, οἳ καὶ ἄντικρυς πολεμοῦσι, δεχημέρους δὲ σπονδὰς οἱ Θηβαῖοι δεξάμενοι ἡσυχάζουσι vc 2 τὴν ὁμολογίαν ἐδέξαντ ο : τῶν σπονδῶν δηλονότι. |
| 6 10 4 [10] | τάχα δ ’ ἂν ἴσως ... : εἰ διῃρημένην εἰς δύο μέρη, φησί, λάβοιεν ἡμῶν τὴν δύναμιν, τῷ μὲν ἐνταῦθα μέρει Πελοποννήσιοι, τῷ δὲ πλέοντι Σικελιῶται ἐπιθήσονται· καὶ οὓς οἱ Πελοποννήσιοι ἐτιμήσαντο ἂν ἀντὶ πολλῶν χρημάτων συμμάχους ἔχειν, τούτους ἡμῖν σπεύδομεν, πλεύσαντες ἐπὶ Σικελίαν, πολεμίους ποιῆσαι Mvc 2 καὶ μὴ .. . ἀξιοῦν κινδυνεύει ν : καὶ μὴ ἀξιοῦν κινδυνεύειν, τῆς πόλεως ἡμῶν οὐκ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ ὁρμούσης. μετενήνεκται δὲ τὸ ὄνομα ἀπὸ τῶν πλοίων τῶν μήπω ὡρμισμένων Mvc 2 ἐνδοιαστῶς ἀκροῶντα ι : οὐ βεβαίως ὑπακούουσιν Mvc 2 ἡμεῖς δὲ Ἐγεσταίοις ... : ἡμεῖς δ’ Ἐγεσταίοις δῆθεν ἀδικουμένοις. ἢ ὡς δῆθεν ξυμμάχοις οὖσιν Mvc 2 κατεργασάμενο ι : ταπεινώσαντες. |
| 6 11 1 [5] | τῶν δ ’ εἰ καὶ κρατήσαιμε ν : τῶν Σικελιωτῶν. διὰ πολλο ῦ : διαστήματος. καὶ μὴ κατορθώσας ... : πρῶτον μὲν γὰρ μὴ ἐπιχειρήσαντες Ἀθηναῖοι Σικελιώταις οὐκ εἶχον αὐτοὺς πολεμίους· ἐπιχειρήσαντες δὲ καὶ μὴ ἑλόντες οὐκ ἐν τῷ ὁμοίῳ ἐγίγνοντο, ἀλλὰ πολεμίους αὐτοὺς ἔσχον Mvc 2 ὥς γε νῦν ἔχουσι . |
| 6 11 2 | .. : οὔτε νῦν εἰσὶ δεινοὶ καὶ ἔτι ἧττον ἔσονται δεινοί, ἂν ὑπὸ Συρακουσίοις πάντες γένωνται. ἢ ὡς διάκεινται ὑπὸ τοῦ πολέμου Mvc 2 ἕκαστο ι : τῶν Σικελιωτῶν δηλονότι. |
| 6 11 3 [5] | ἐκείνως δ ’ οὐκ εἰκὸς ... : οὐκ εἰκὸς ἐπὶ τὴν τῶν Ἀθηναίων ἀρχὴν στρατεῦσαι τοὺς Συρακουσίους Σικελιωτῶν ἄρξαντας Mvc 2 ὑπὸ τῶν αὐτῶ ν : Πελοποννησίων δηλονότι. διὰ τοῦ αὐτο ῦ : τρόπου. δ ι ’ ὀλίγου ἀπέλθοιμε ν : ταχέως ἀπέλθοιμεν Mvc 2 τάχισ τ ’ ἂν ὑπεριδόντες . |
| 6 11 4 [5] | .. : τάχιστα ἂν ἐπίθοιντο μετὰ τῶν ἐνθάδε ὑπεριδόντες, τουτέστι καταφρονήσαντες Mvc 2 καὶ τὰ πεῖραν ἥκιστα ... : ὅσα ἔνδοξα ὄντα ἐς πεῖραν οὐκ ἔρχεται, τουτέστιν ὅσα ἀκούεται μᾶλλον ἤπερ ὁρᾶται Mvc 2 ὅπερ νῦν ὑμεῖς . |
| 6 11 5 [5] | .. : τὸ αὐτό, φησί, ἕπεται τοῖς Συρακουσίοις πρὸς ἡμᾶς, ὅπερ νῦν ὑμῖν ἐγένετο πρὸς Λακεδαιμονίους. φοβούμενοι γὰρ αὐτοὺς αἰεὶ δήποτε, ἐπειδὴ παρὰ τὴν οἴησιν τὸ πρῶτον αὐτῶν ἐκρατήσατε, καταφρονήσαντες ἤδη καὶ Σικελίας ἐφίεσθε. ἐμφαίνει δὲ ὅτι καὶ Συρακούσιοι καταφρονήσαντες ἡμῶν τῶν ἐνθάδε ὀρέξονται Mvc 2 παρὰ γνώμη ν : παρ’ ἐλπίδα. τὰς διανοία ς : δηλονότι τῶν πολεμίων c 2 μηδὲ Λακεδαιμονίους . |
| 6 11 6 [5] | .. : μὴ νομίζετε Λακεδαιμονίους, φησίν, ἄλλο τι σκοπεῖν ἢ διὰ τὸ αἰσχρῶς ἐσπεῖσθαι σπεύδειν, ὅτῳ τρόπῳ δύναιντο ἔτι νῦν καθελόντες ἡμᾶς ἀναμαχέσασθαι τὴν πρόσθεν ἀδοξίαν, ὅσῳ ὑπὲρ πάντα τὰ ἄλλα τὴν ἀπ’ ἀρετῆς δόξαν θηρῶνται καὶ ἐν πλείστῳ χρόνῳ μελετῶσιν αὐτήν Mvc 2 ἐπιβουλεύουσα ν : ἡμῖν δηλονότι. καὶ ταῦτ α : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μεμνῆσθαι BFc 2 ἐνθάδε εἶναι ἀναλοῦ ν : ἐνθάδε ἐξεῖναι ἀναλίσκειν τά τε χρήματα καὶ τὰ σώματα Mvc 2 φυγάδω ν : τῶν Ἐγεσταίων BFGc 2 τό τε ψεύσασθαι καλῶ ς : τὸ καλῶς πρόσκειται διὰ τὸ μὴ πεφωρᾶσθαι ψευδόμενον BFMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ πιθανῶς Mc 2 χάριν μὴ ἀξίαν εἰδένα ι : Ὅμηρος [δ 695]: οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθεν εὐεργέων BFc 2 εἴ τέ τις ἄρχειν ἄσμενος . |
| 6 12 2 [5] | .. : ταῦτα διὰ τὸν συστράτηγον Ἀλκιβιάδην BFc 2 ἐς τὸ ἄρχει ν : τὸ ἐς τό ἀντὶ τοῦ ἢ ὥστε Mvc 2 ἀπὸ τῆς ἱπποτροφία ς : ἤγουν ἀπὸ τῶν οἰκείων ἵππων. ἐλλαμπρύνεσθα ι : ἐναλαζονεύεσθαι v βουλεύσασθαί τ ε : λείπει τὸ περὶ αὐτοῦ τοῦ πράγματος Mvc 2 παρακελεύστους καθημένους φοβοῦμα ι : παρακέλευστοι, οἱ ἐκ παρακελεύσεώς τι λέγοντες Patm. |
| 6 13 1 [5] | ʃ παρακεκλημένους GMvc 2 οἷσπερ νῦν ὅροις χρωμένους ... : Ὅμηρος [Α 156]· ἐπειὴ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα BFMc 2 ταῦτ α : τὸ ἑξῆς, ταῦτα ἐπιψήφιζε BFMc 2 ἐπιψήφιζ ε : δευτέρας ψήφους τίθει. |
| 6 14 1 [5] | τὸ μὲν λύειν ... : ἡ διάνοια· μὴ εὐλαβοῦ μεταθεῖναι τὰ ἐψηφισμένα· λύσας γὰρ αὐτὰ μετὰ τοσούτων μαρτύρων αἰτίαν τε οὐχ ἕξεις καὶ τῆς πόλεως ἰατρὸς γενήσῃ κακῶς βουλευσαμένης GMvc 2 διαβόλω ς : ἤγουν ἐπὶ διαβολῇ καὶ κατηγορίᾳ. |
| 6 15 2 | καὶ Καρχηδόνα λήψεσθα ι : τοὺς Ἀθηναίους. τῆς τε κατὰ τὸ ἑαυτοῦ σῶμα . |
| 6 15 4 [5] | .. : τὸ παρανόμως διαιτᾶσθαι, ἢ τὸ παρανόμως τῷ ἑαυτοῦ σώματι χρῆσθαι κατὰ τὰς διατριβάς Mvc 2 ἐπιτρέψαντε ς : τὰ τοῦ πολέμου. οὐ διὰ μακρο ῦ : μετ’ ὀλίγον. καὶ προσήκει μοι . |
| 6 16 1 | .. : δημηγορία Ἀλκιβιάδου ABCEFM ʃ ἀγερωχίας ἡ δημηγορία μεστὴ τοῦ Ἀλκιβιάδου. τοῖς προγόνοις .. . δόξαν φέρει ταῦτ α : παρ’ ὅσον ἡ οἰκία αὐτῶν ἱπποτρόφος ἐλέγετο GMvc 2 καὶ ὑπὲρ δύναμιν μείζ ω : ἑαυτῆς. |
| 6 16 2 [5] | τῷ ἐμῷ διαπρεπεῖ τῆς Ὀλυμπίαζε θεωρία ς : διαπρέψαντος ἐμοῦ ἐν τῇ Ὀλυμπιακῇ θεωρίᾳ Mvc 2 ἐνίκησα δὲ ... : ἐνίκησα δὲ τά τε πρῶτα καὶ τὰ δεύτερα καὶ τὰ τέταρτα Mvc 2 νόμῳ μὲν γὰρ τιμὴ τὰ τοιαῦτ α : ἤγουν νόμιμος τιμή εἰσι τὰ τοιαῦτα. χορηγίαις ἢ ἄλλῳ τ ῳ : ἑκουσίοις ἑορτασίμοις ἀναλώμασι. |
| 6 16 3 [5] | φθονεῖτα ι : Σοφοκλῆς [Ai. 157]· πρὸς γὰρ τὸν ἔχονθ’ ὁ φθόνος ἕρπει BFc 2 καὶ οὐκ ἄχρηστος ... : εἰρωνεύεται ὁ Ἀλκιβιάδης λέγων ὅτι, εἰ καὶ ἀνόητος φαίνομαί τισιν, ἀλλ’ οὖν τῇ πόλει οὐκ ἄχρηστός ἐστί μου ἡ ἄνοια, ἀλλὰ καὶ ὠφέλιμος Mvc 2 τέλεσ ι : δαπάναις BFGMvc 2 πρὸς οὐδέν α : εὐπραγοῦντα. |
| 6 16 4 [5] | οὐ προσαγορευόμεθ α : ἀντὶ τοῦ ὑπερορώμεθα τέθεικεν, ἐπεὶ συμβέβηκε τοὺς παρορωμένους ὑπὸ τῶν πέλας οὐ προσαγορεύεσθαι Mvc 2 ἢ τὰ ἴσα νέμων ... : ὥσπερ τῶν δυστυχούντων καταφρονεῖ τις, οὕτω καὶ αὐτὸς ἀνεχέσθω ὑπὸ τῶν εὐτυχούντων ἐν μέρει καταφρονούμενος, ἢ εἰ βούλεται μὴ ὑπερορᾶσθαι κακοπραγῶν, μηδ’ αὐτὸς τῶν ἀτυχούντων καταφρονείτω Mvc 2 ἔν τινος λαμπρότητ ι : τὸ ἑξῆς, ἐν λαμπρότητι BFc ʃ καὶ ὅσοι ἔν τινος πράγματος λαμπρῷ κατορθώματι κρείττους ἐγένοντο. |
| 6 16 5 [10] | ἐν μὲν τῷ κα τ ’ αὐτοὺς βί ῳ : ἤγουν καθ’ ὃν χρόνον ζῶσι. λυπηροὺς ὄντα ς : λυπηροὺς τοὺς ἐπιφθόνους ἤκουσα, ἐπεὶ καὶ ὁ φθόνος λύπη κατὰ τὸ γένος ἐστί Mvc 2 τοῖς ὁμοίοι ς : τοῖς λαμπρότητι προέχουσιν vc 2 καὶ ἄλλοις ξυνόντα ς : τὸ ξυνόντας ἀπὸ κοινοῦ 〈πρὸσ〉 τὸ λυπηροὺς ἀκουστέον Mvc 2 προσποίησίν τε ξυγγενείας τισ ί : οἱ ἔπειτα ἄνθρωποι τοὺς τοιούτους προγόνους αὑτῶν καὶ συγγενεῖς αὐχοῦσι, κἂν μὴ ὦσι πρὸς γένους Mvc 2 ἐπιβοώμενο ς : ἀντὶ τοῦ καταλαλούμενος, ἢ περιβόητος ὤν Mvc 2 ʃ ἐπιφημιζόμενος κατὰ τὰ ἴδια. |
| 6 16 6 [5] | ξυστήσα ς : μεθ’ ὑμῶν στήσας καὶ φίλα ὑμῖν ποιήσας Mvc 2 ἐς μίαν ἡμέραν κατέστησ α : ἀντὶ τοῦ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἠνάγκασα Mvc 2 καὶ περιγενόμενο ι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. καὶ ταῦτα ἡ ἐμὴ νεότης . |
| 6 17 1 [5] | .. : καὶ ταῦτα ἐγένετο δι’ ἐμὲ τὸν νέον καὶ παρὰ φύσιν ἀνόητον λογιζόμενον λόγοις τε χρησάμενον πρέπουσι πρὸς Ἀργείους καὶ Μαντινέας καὶ ἀπειλήσαντα μετ’ ὀργῆς αὐτοῖς, εἰ μὴ θέλοιεν προσχωρεῖν ἡμῖν Mvc 2 μὴ πεφοβῆσθαι αὐτή ν : τὴν νεότητα, ἢ τὴν ἄνοιαν, ὃ καὶ μᾶλλον. δῆλον δὲ τῷ ἐπιφερομένῳ· τὸ γὰρ „ἀκμάζω μετ’ αὐτῆσ“ τοιοῦτος νέος εἰμί, φησί, μετὰ τῆς λεγομένης ἀνοίας Mvc 2 μὴ μεταγιγνώσκετ ε : μὴ διὰ τοῦτο μεταγνῶτε, ὅτι δοκεῖτε ἐπὶ μεγάλην δύναμιν στρατεύειν Mvc 2 αἱ πόλει ς : τῆς Σικελίας BF καὶ ἐπιδοχά ς : τὸ ἐγγράφειν ῥᾳδίως ταῖς πολιτείαις ξένους τε καὶ φυγάδας Mvc 2 δ ι ’ αὐτ ό : διὰ τὰς μεταβολὰς καὶ ἐπιδοχὰς τῆς πολιτείας Mvc 2 νομίμοις κατασκευαῖ ς : οὐ ταῖς νομιζομέναις, ἀλλὰ ταῖς ἱκαναῖς. |
| 6 17 3 [10] | οὕτω καὶ νόμιμον ῥήτορα τὸν ἱκανὸν καὶ νόμιμον ἀθλητήν φαμεν Mvc 2 ὅ τι δὲ ἕκαστος ... : ὁ νοῦς· τῶν δημαγωγῶν ἕκαστος οὐ τοῦ κοινῇ συμφέροντος στοχάζεται, ἀλλὰ τοῦ οἰκείου λήμματος, εἴτε ἐκ τοῦ λόγῳ πείθειν περιγένοιτο αὐτῷ τὸ λαβεῖν εἴτε ἐκ τοῦ στασιάζειν. οὐ χαλεπὸν γὰρ νομίζεται τῷ μὴ κατορθώσαντι ἐκπεσεῖν τῆς πατρίδος καὶ ἄλλην γῆν οἰκῆσαι. ἐμφαίνεται δὲ ἐντεῦθεν ὅτι οὐδεὶς ὡς πατρίδος τῆς ἰδίας πόλεως πεφρόντικεν Mvc 2 οὔτε λόγου μιᾷ γνώμῃ ἀκροᾶσθα ι : οὔτε ὁμονοοῦντας ἑνὸς ἀκούειν λόγου οὔτε ὁμοφρονοῦντας κοινῇ ἐπὶ τὰ ἔργα παραγίγνεσθαι Mvc 2 ὅσοι ἕκαστοι . |
| 6 17 5 | .. : ὅσοι ἕκαστοι λέγουσι τὸν ἴδιον ἀριθμόν Mvc 2 εὐπορώτερ α : εὐκαταμαχητότερα Mvc 2 τοὺς αὐτοὺς τούτου ς : τοὺς Λακεδαιμονίους. |
| 6 17 7 [5] | οὕσπερ νῦν φασι ... : φασὶν οἱ περὶ τὸν Νικίαν, πολεμίους δὲ τοὺς Πελοποννησίους. ταῦτα δὲ πρὸς τὸν Νικίαν λέγοντα [10, 1] „φημὶ γὰρ ἡμᾶς πολεμίους πολλοὺς ἐνθάδε ὑπολιπόντασ“ BFMc 2 τὴν ἀρχή ν : τῶν Ἑλλήνων δηλονότι. οὔτε ἀνέλπιστοί πω . |
| 6 17 8 | .. : οὐδὲν μᾶλλον ἀπηλπίκασι Πελοποννήσιοι τοῦ δύνασθαι καταλῦσαι ἡμᾶς GMvc 2 σκηπτόμενο ι : προφασιζόμενοι. |
| 6 18 1 | οὐδὲ ἐκεῖνοι ἡμῖ ν : ἐβοήθησαν. προσεθέμεθα αὐτού ς : συμμάχους ἐποιησάμεθα αὐτούς GMvc 2 κωλύωσι ν : οἱ Ἐγεσταῖοι BFMc 2 φυλοκρινοῖε ν : ἐξετάζοιεν. |
| 6 18 2 [5] | ʃ σημείωσαι φιλοκρινοῖεν F αὐτ ῇ : τῇ ἀρχῇ Mvc 2 τὸν γὰρ προύχοντα ... : ταῦτα λέγει, ὅτι οὐ μόνον ἡμᾶς ἐπιόντας ἀμύνονται οἱ πολέμιοι, ἀλλὰ καί, ὅπως μὴ ἐπιστρατεύσωμεν αὐτοῖς, προνοοῦνται καὶ προεπιχειροῦσιν Mvc 2 ἐν τῷδ ε : ἤγουν ἐν τῷ ἄρχωιν. |
| 6 18 3 [5] | διὰ τὸ .. . κίνδυνον εἶνα ι : διὰ τὸ κινδυνεύειν ἂν ἀρχθῆναι ἡμᾶς ὑφ’ ἑτέρων. καὶ οὐκ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἐπισκεπτέον ἡμῖν ... : καὶ οὐχ ὁμοίως ὥσπερ τοῖς ἄλλοις ἡσυχίαν ἡμῖν ἐπιτηδευτέον (τὸ γὰρ ἐπισκεπτέον ἀντὶ τοῦ ἐπιτηδευτέον τέθεικεν), εἰ μὴ καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα τοῖς ἄλλοις, φησίν, ἐξομοιωθήσεσθε Mvc 2 τάδ ε : τὰ ἐνταῦθα πράγματα Mvc 2 στορέσωμεν τὸ φρόνημ α : τῶν παρὰ Θουκυδίδῃ τροπικῶν ὀνομάτων τὸ σκληρότατον τοῦτό ἐστιν, ἀλλὰ κατὰ Ἀλκιβιάδην Mvc 2 ἐν ᾧ : τῷ κακῶσαι Συρακουσίους. |
| 6 18 5 [5] | τὸ δὲ ἀσφαλέ ς : ἀσφάλειαν δὲ καὶ μετὰ ἀσφαλείας Mvc 2 αὐτοκράτορες γὰρ ἐσόμεθα ... : οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτεξουσίου τέθεικε τὸ αὐτοκράτορες· ἐπεὶ πῶς συνάψει τις αὐτῷ τὸ „καὶ ξυμπάντων Σικελιωτῶν“; ʃ ἀνθισταμένων ἐκ περιουσίας κρατήσομεν. ἔνιοι δὲ τὸ αὐτοκράτορες ἀντὶ τοῦ μόνοι φασί Mvc 2 διάστασι ς : ἀντὶ τοῦ στάσις GMvc 2 πάνυ ἀκριβέ ς : ἄκρον. |
| 6 18 6 [10] | μάλισ τ ’ ἂν ἰσχύει ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ νομίσατε BFMc 2 τρίψεσθαί τε ... : δαπανήσεσθαι ὑφ’ ἑαυτῆς καὶ φθαρήσεσθαι, ὥσπερ φθείρεσθαι πέφυκε καὶ τῶν σωμάτων τὰ πολλὰ ὑπὸ τῆς ἀργίας Mvc 2 ὥσπερ καὶ ἄλλο τ ι : ἀργὸν κείμενον δηλονότι. πάντων τὴν ἐπιστήμη ν : ἤτοι πάντων τῶν πολιτῶν τὴν ἐπιστήμην ἐκλυθήσεσθαι ἢ πάντων τῶν ἐπιτηδευμάτων Mvc 2 καὶ τὸ ἀμύνεσθαι ... : καὶ τὸ δύνασθαι ἀμύνασθαι τοὺς πολεμίους οὐ λόγων κομπάσει, ἀλλ’ ἔργων ἕξειν μελέτῃ Mvc 2 παράπα ν : ἀντὶ τοῦ τὸ σύνολον GMc 2 ἥκιστα διαφόρως πολιτεύωσι ν : ἥκιστα μεταθῶσι τὴν πολιτείαν Mvc 2 ἐκείνο υ : τοῦ Ἀλκιβιάδου. |
| 6 19 2 | ἀπὸ μὲν τῶν αὐτῶν λόγω ν : ἀντὶ τοῦ τοῖς αὐτοῖς χρώμενος λόγοις Mc 2 ἐπειδὴ . |
| 6 20 1 | .. : δημηγορία Νικίου ABCFM ξυνενέγκο ι : συντελῆ ἂν εἴη. ἐπὶ γὰρ πόλεις . |
| 6 20 2 [10] | .. : καθ’ ὑπερβατόν. ἐπὶ γὰρ πόλεις, ὡς ἐγὼ ἀκοῇ αἰσθάνομαι, μέλλομεν ἰέναι μεγάλας τό τε πλῆθος, ὡς ἐν μιᾷ νήσῳ, πολλὰς τὰς Ἑλληνίδας Mvc 2 ὡς ἐγὼ ἀκοῇ αἰσθάνομα ι : ἀκριβῆ κατάληψιν ἔχω ἀπὸ φήμης. μεγάλα ς : ἤγουν ἰσχυράς. ὑπηκόους ἀλλήλω ν : ἤγουν δεδουλωμένας ἀλλήλαις. οὐδὲ δεομένας μεταβολῆ ς : αἱ ἐν Σικελίᾳ πόλεις οὐ δέονται μεταβολῆς ὥσπερ αἱ πρὸς βίαν δουλεύουσαι Mvc 2 ἄλλαι εἰσὶν ἑπτ ά : Συράκουσαι, Σελινοῦς, Γέλα, Ἀκράγας, Μεσσήνη, Ἱμέρα, Καμάρινα. ταύτας φησὶ τὰς ἑπτὰ ἀντιμάχους πόλεις τοῖς Ἀθηναίοις εἶναι BCFM τοῖς πᾶσι ν : πράγμασι δηλονότι. ἐν τοῖς ἱεροῖ ς : ἤγουν τὰ κοινά. |
| 6 20 4 [5] | ἔθος γὰρ τοῖς παλαιοῖς τὰ κοινὰ χρήματα ἐν τοῖς ἱεροῖς ταμιεύειν. καὶ ἀπὸ βαρβάρων τινῶν ... : ἤγουν ἔχουσι φόρον καὶ ἄρχοντες βαρβάρων τινῶν. ᾧ: ἤγουν ἐν ᾧ. οἰκεί ῳ : ἤγουν ἐκ τῆς οἰκείας γῆς. ἐπακτ ῷ : ξένω. πρὸς οὖν τοιαύτην δύναμι ν : τῶν Σικελῶν. |
| 6 21 1 [10] | φαύλο υ : σμικρᾶς. ʃ φαῦλον τὸ ἁπλοῦν καὶ μονοειδές Mvc 2 ʃ τὸ δὲ φαύλου ἐνταῦθα θηλυκῶς ἐκ τοῦ ἡ φαῦλος Mc 2 πεζὸν πολύ ν : χρήσιμον εἰς τὴν ἤπειρον στρατὸν δηλονότι. τῆς διανοία ς : τοῦ ἡμετέρου σκοποῦ. ὑπὸ ἱππέων πολλῶ ν : τῶν Σικελῶν δηλονότι. εἴργεσθαι τῆς γῆ ς : τῆς Σικελικῆς. ξυστῶσιν αἱ πόλει ς : συνέλθωσιν αἱ πόλεις εἰς κοινὴν βοήθειαν. φοβηθεῖσα ι : ἡμᾶς δηλονότι. καὶ μὴ ἀντιπαράσχωσιν ... : ἐὰν μὴ παράσχωσί τινες ἡμῖν ἱππικὸν φίλοι γενόμενοι, ἔξωθεν Ἐγεσταίων Mvc 2 αἰσχρὸν δὲ βιασθέντας ἀπελθεῖ ν : ἐκκρουσθέντας δηλονότι ἡμᾶς τῆς Σικελίας ἀπελθεῖν. |
| 6 21 2 [10] | αὐτόθε ν : ἤγουν ἐκ τοῦ ἡμετέρου τόπου. ἀξιόχρε ῳ : ἀσφαλεῖ. ἀπὸ τῆς ἡμετέρας αὐτῶ ν : ἤγουν ἡμῶν αὐτῶν. αἱ κομιδα ί : αἱ πορίσεις. ʃ οὐχ ὁμοίως μέλλετε στρατεύεσθαι ἐπὶ Σικελίαν, ᾗπερ ἐνταῦθα τοῖς ὑπηκόοις συμμαχοῦντες στρατεύεσθε ἐπί τινας οὐ πολὺ ἀπέχοντας, ὥστε ῥᾳδίαν εἶναι τὴν τῶν ἀναγκαίων παρακομιδὴν ἐκ τῆς οἰκείας γῆς Mvc 2 ἀπαρτήσαντε ς : ἀντὶ τοῦ ἀπαρτηθέντες, ἀπελθόντες, καὶ πολὺ τῆς οἰκείας χωρισθέντες GMvc 2 ἀντέχωσ ι : ἀντιμάχωνται. |
| 6 22 1 [5] | ἀπολαμβανώμεθ α : κρατηθῶμεν. τὰ ἐπιτήδει α : ἤγουν ἐφόδια. ʃ ἤγουν βρώσιμα καὶ πόσιμα. πολλὴ γὰρ οὖσ α : ἀντίπτωσις, ἀντὶ τοῦ πολλῆς γὰρ οὔσης Mvc 2 μὴ ἐπὶ ἑτέροις γίγνεσθα ι : ἀντὶ τοῦ μὴ ἐν ἄλλοις ἔχειν τὰς ἐλπίδας Gvc 2 αὐτόθε ν : ἤγουν ἐκ τοῦ ἡμετέρου τόπου. λόγ ῳ : λόγῳ, φησίν, ἕτοιμα εἶναι, ταῖς δ’ ἀληθείαις οὐκ εἶναι GMvc 2 ἐνθένδ ε : ἤγουν ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν. |
| 6 23 1 [5] | πλήν γε πρὸς τὸ μάχιμον ... : πρὸς μὲν τὸ μάχιμον αὐτῶν καὶ τὸ ὁπλιτικὸν οὐδ’ ὅλως δυνάμεθα ἀντιτάξασθαι. πρὸς δὲ τὰ ἄλλα μὴ μόνον ἐξ ἴσου ἐκείνοις, ἀλλὰ καὶ μειζόνως παρασκευασώμεθα. ἄλλως γὰρ οὐ δυνησόμεθα τὰ μὲν οἰκεῖα διασῶσαι, τῶν δὲ ἐκεῖ πραγμάτων κρατῆσαι Mvc 2 τῶν μέ ν : ἤγουν τῶν πολεμίων. οὕ ς : ἤγουν τοὺς καθ’ ἡμᾶς πλέοντας. |
| 6 23 3 | τῇ τύχ ῃ : τύχην τὴν ἐλπίδα λέγει. βούλομαι γάρ, φησίν, οὐκ ἐλπίσιν, ἀλλὰ παρασκευῇ θαρρεῖν Mvc 2 εἰ ἀναγκάζοιτο στρατεύεσθα ι : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι ὁ Νικίας. |
| 6 24 2 [5] | τὸ μὲν ἐπιθυμοῦ ν : ἤγουν τὴν ἐπιθυμίαν. ἐξῃρέθησα ν : ἐξέβαλον. ὑπὸ τοῦ ὀχλώδους τῆς παρασκευῆ ς : ὀχλῶδες μὲν ἤτοι τὸ περισκελὲς καὶ ὀχληρὸν ἢ τὸ πολύ. λέγει δὲ ὅτι τῆς τοῦ πλεῖν ἐπιθυμίας οὐκ ἔπαυσεν αὐτοὺς τὸ ὀχληρὸν τῆς παρασκευῆς Mvc 2 ὀχλώδου ς : χαλεπότητος. τοὐναντίον περιέστη αὐτ ῷ : ἀντὶ τοῦ οἱ ἐναντίοι παρεγένοντο αὐτῷ συγκαταίροντες. αὐτ ῷ : τῷ Νικίᾳ. ἔρως ἐνέπεσε τοῖς πᾶσιν . |
| 6 24 3 [5] | .. : Ὅμηρος [Β 453]: τοῖσι δ’ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετο BCF τοῖς δ ’ ἐν ἡλικί ᾳ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔρως ἐνέπεσεν ἐκπλεῦσαι BCF ἀπούση ς : γῆς. πόθῳ ὄψεως καὶ θεωρία ς : τὸ θεωρίας ἀντὶ τοῦ ἱστορίας κεῖται, ἵνα ᾖ, ποθοῦντες τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἰδεῖν καὶ ἱστορῆσαι Mvc 2 καὶ στρατιώτη ς : ἤγουν τὸ στρατιωτικὸν πλῆθος. ἀργύριον οἴσει ν : ἀντὶ τοῦ ἀποίσεσθαι καὶ λήψεσθαι. παρακαλέσα ς : ἀντὶ τοῦ ἐπικελευσάμενος αὐτῷ Gvc 2 ἄκων μέ ν : περιττὸς ὁ μέν σύνδεσμος Mvc 2 μέντο ι : ὁ μέντοι ἀντὶ τοῦ δέ κεῖται Mvc 2 λόγο ν : ἀριθμόν. |
| 6 26 2 | ἄρτ ι : ἤγουν τότε ἤδη. ἀπὸ τῆς νόσο υ : ἤγουν τῆς λοιμώδους. ἐπιγεγενημένη ς : αὐξηθείσης. διὰ τὴν ἐκεχειρία ν : ἤγουν τὴν ἄνεσιν τοῦ πολέμου. ἐν δὲ τούτ ῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. |
| 6 27 1 [10] | οἱ Ἑρμαῖ λίθινο ι : τετράγωνος ἐργασία Patm. ʃ ἐπειδή φασι τὸν Ἑρμῆν λόγου καὶ ἀληθείας ἔφορον εἶναι, διὰ τοῦτο καὶ τὰς εἰκόνας αὐτοῦ τετραγώνους καὶ κυβοειδεῖς κατεσκεύαζον, αἰνιττόμενοι ὅτι τὸ τοιοῦτον σχῆμα, ἐφ’ ἃ μέρη πέσῃ, πανταχόθεν βάσιμον καὶ ὄρθιόν ἐστιν. οὕτω καὶ ὁ λόγος καὶ ἡ ἀλήθεια ὁμοία ἐστὶ πανταχόθεν αὐτὴ αὑτῇ, τὸ δὲ ψεῦδος πολύχουν καὶ πολυσχιδὲς καὶ ἑαυτῷ μάλιστα ἀσύμφωνον BCFGM κατὰ τὸ ἐπιχώριο ν : δηλονότι ἔθος. περιεκόπησαν τὰ πρόσωπ α : ἰστέον ὅτι Παυσανίας ἐν τῇ διαπεπονημένῃ αὐτῷ τῶν Ἀττικῶν ὀνομάτων συναγωγῇ τοὺς τραχήλους καὶ τὰ αἰδοῖα τοὺς Ἑρμᾶς περικοπῆναί φησι καὶ τοὺς τοῦτο δράσαντας Ἑρμοκοπίδας καλεῖσθαι M μεγάλοις μηνύτροι ς : μεγάλοις δώροις ἐπὶ μηνύσει. |
| 6 27 2 | οὗτο ι : οἱ ποιήσαντες. καὶ προσέτ ι : ἐπὶ τῷ ζητεῖν. ἀσέβημ α : ἤγουν ὕβριν εἰς τοὺς θεούς. μειζόνως ἐλάμβανο ν : ἀντὶ τοῦ ὑπόθεσιν ἐξήταζον. |
| 6 27 3 | ʃ ἀντὶ τοῦ ἐμεγάλυνον c 2 καὶ ἀκολούθω ν : ἤγουν δούλων. |
| 6 28 1 | ὧ ν : ἤτοι τῶν ποιουμένων ἢ τῶν πεποιηκότων νέων Mvc 2 ὑπολαμβάνοντε ς : ἤγουν λαμβάνοντες ἐν τῷ νῷ. |
| 6 28 2 [5] | ʃ ἀντὶ τοῦ προσδεχόμενοι αὐτὰ ὥστε πιστεύειν GMvc 2 ἐμεγάλυνο ν : ἤγουν εἰς μέγεθος ᾖρον τὸ ἔγκλημα. ἐπιλέγοντες τεκμήρι α : ἤγουν ἐπιβοῶντες ἐκείνῳ. οὐ δημοτική ν : ἤγουν τὴν ἔξω τοῦ ἔθους τῆς δημοκρατίας. τῆς παρασκευῆ ς : τῆς πολεμικῆς ὁπλίσεως. |
| 6 29 1 | ἐπεπόριστ ο : ἐτετέλεστο ἐκ τοῦ πορισμοῦ. εἰ δ ’ ἀπολυθεί η : τῶν ἐγκλημάτων δηλονότι. καὶ ἐπεμαρτύρετ ο : ἀντὶ τοῦ διεμαρτύρετο Mc 2 ἀποδέχεσθα ι : ἤγουν δέχεσθαι ὡς βεβαίας. |
| 6 29 3 [5] | δεδιότες ... : φοβούμενοι τὸ στράτευμα ὡς οὐκ εὔνουν αὐτοῖς. γράφεται δὲ ἔν τισι, μὴ εὔνουν ἔχῃ· καὶ ἀκουστέον, μὴ ἄρα εὔνουν ᾖ τὸ στράτευμα τῷ Ἀλκιβιάδῃ Mvc 2 ἀπέτρεπο ν : τὴν δίκην. ἀπέσπευδο ν : ἤγουν ἀπερρίπτουν μετὰ σπουδῆς. ἐκ μείζονος διαβολῆ ς : βουλόμενοι μεγάλως αὐτὸν διαβαλεῖν, ἔμελλον αὐξήσειν τὴν διαβολὴν ἀπόντος αὐτοῦ. ἐμηχανῶντο δὲ μεταπεμφθέντα αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν καταστῆσαι Mvc 2 μεσοῦντος ἤδ η : 〈σημείωσαι〉 ὅτι τὸ μεσοῦντος τρίτης ἐστὶ συζυγίας. |
| 6 30 1 [5] | Εὐριπίδης ἐν Μηδείᾳ [60]· ζηλῶ ς’· ἐν ἀρχῇ πῆμα, κοὐδέπω μεσοῖ BCFM τοῖς πλοίοι ς : τοῖς μικροῖς, ἃ δὴ καὶ λεπτὰ ἄλλοθι εἶπεν Mvc 2 ἐκεῖθε ν : ἤγουν ἐκ τῆς Κερκύρας. διαβαλοῦσ ι : διαπλεύσουσι, διαπεραιωσομένοις. ἀναξόμενο ι : ἤγουν μέλλοντες ἀναπλεύσειν. ὅμιλος ἅπα ς : ὁ μὴ ἐκστρατεύσιμος. |
| 6 30 2 | τὰ μέ ν : τὰ κατὰ τὴν Σικελίαν. ἀλλήλους ἀπολιπεῖ ν : οἵ τε ἀπιόντες δηλονότι τοὺς μένοντας καὶ οἱ μένοντες ἐκείνους Mvc 2 ἀξιόχρεω ν : ἤγουν μεγάλην. |
| 6 31 1 | ἄπιστον διάνοια ν : μεῖζόν τι τῆς ὑπολήψεως. τετράκις γὰρ χίλιο ι : οἱ μετὰ Περικλέους, ἢ οἱ μετὰ Ἅγνωνος BFGMc 2 ἐξαρτυθεί ς : παρασκευασθείς GMvc 2 ʃ ἑτοιμασθείς. |
| 6 31 3 [20] | ἐκπονηθέ ν : ἤγουν ἀπαρτισθέν, μετὰ πορισμοῦ συσταθέν. ʃ κτισθέν. τῶν δὲ τριηραρχῶν ἐπιφοράς τε πρὸς τῷ ἐκ δημοσίου μισθῷ διδόντων τοῖς θρανίται ς : ἐπιφορά, ὁ διδόμενος μισθὸς παρὰ τοῦ τριηράρχου τοῖς ἐπιβάταις δίχα τοῦ δημοσίου Patm. ʃ ἔξωθνε τοῦ δημοσίου μισθοῦ ἐκ τῶν ἰδίων ἐπιδόσεις παρεῖχον· τοῦτο γάρ εἰσιν αἱ ἐπιφοραί. οἱ δὲ θρανῖται, μακροτέραις κώπαις ἐρέττοντες πλείονα κόπον ἔχουσι τῶν ἄλλων· διὰ τοῦτο τούτοις μόνοις ἐπιδόσεις ἐποιοῦντο οἱ τριήραρχοι, οὐχὶ δὲ πᾶσι τοῖς ἐρέταις GMvc 2 θρανῖτα ι : οἱ τὴν ἀνωτέραν τάξιν ἐν τῇ τριήρει τῶν ναυτῶν ἔχοντες· οἱ γὰρ μέσοι ζευγῖται· οἱ δὲ κατώτεροι θαλάμιοι Patm. σημείοι ς : ἤτοι κυρίως σημείοις λέγει, καθάπερ καὶ τῷ στρατεύματι, ἤ, ὡς ἔνιοι, σημεῖα τὰς ἔξωθεν καταγραφὰς τῶν τριήρων GMvc 2 ἐς τὰ μακρότατ α : ἤτοι ἐπὶ πλεῖστον, πολυχρόνια δή. καταλόγοις τε ... : καταλόγοις ἀκριβέσι δοκιμασθὲν καὶ προκριθέν GMvc 2 χρηστοῖ ς : ἀληθέσι, βεβασανισμένοις. τῶν περὶ τὸ σῶμα σκευῶ ν : οἱ μὲν ὁπλῖται ὅπλα εἶχον, οἱ δὲ ἐρέται καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τὰ ἐπιτήδεια ὄργανα Mvc 2 προσετάχθ η : ἄρχοι. |
| 6 31 4 | εἰκασθῆνα ι : εἰκασμὸν δοῦναι. καὶ ἐξουσία ς : τὴν περιουσίαν ἐξουσίαν φησίν Gvc 2 προσετετελέκε ι : προσανήλωσε. |
| 6 31 5 | μεταβολ ή : ἡ πρᾶσις καὶ πραγματεία Patm. ʃ ὠνήσεως δή. τόλμης τε θάμβει . |
| 6 31 6 [5] | .. : ἔκπληξίν τε παρασχὼν διὰ τὴν τόλμαν πλέον ἤπερ τῷ κατὰ πλῆθος ὑπερέχειν τῶν ἐναντίων GMvc 2 μέγιστος ἤδη διάπλου ς : οὐ χρόνου, ἀλλὰ τόπου Mvc 2 ἐπὶ μεγίστῃ ἐλπίδ ι : μείζονα ἐλπισάντων τῆς ὑπαρχούσης δυνάμεως GMvc 2 ἐσέκειτ ο : ἐνεβλήσαν. |
| 6 32 1 | ἐπετέθειτο ταῖς ναυσί. τῇ μὲν σάλπιγγ ι : διὰ τῆς σάλπιγγος Mvc 2 πα ρ ’ ἅπαν τὸ στράτευμ α : ἤγουν διὰ παντὸς τοῦ στρατεύματος. ἄπιστα μὲν ἴσως . |
| 6 33 1 [10] | .. : παραίνεσις Ἑρμοκράτους ABCFM περὶ τοῦ ἐπίπλου τῆς ἀληθείας λέγει ν : ἤτοι περὶ τοῦ ἀληθῶς αὐτοὺς ἐπιπλεῖν Mvc 2 ἢ λέγοντες ἢ ἀπαγγέλλοντε ς : ἤγουν, ἢ ἀφ’ ἑαυτῶν λέγοντες καὶ λογοποιοῦντες, ἢ ἀπαγγέλλοντες, ἐξ ἑτέρων ἀκούσαντες πλασάντων. οὐ καταφοβηθεὶς ... : οὐ φοβήσομαι διὰ τὸ ἄφρων νομισθήσεσθαι καὶ διὰ τοῦτο σιωπήσω Mvc 2 ʃ ἤγουν, ὅμως οὐ καθέξω ἐμαυτὸν ἤδη κινδύνου ἐπερχομένου τῇ πόλει, καταφοβηθεὶς τὸ δόξαι ἄπιστα φθέγγεσθαι καὶ ἐκ τούτου ἄφρονα ὑπειλῆφθαι. ἐπισχήσ ω : ἐμαυτὸν δηλονότι. σαφέστερόν τι ἑτέρου εἰδώ ς : ἀκριβέστερον τῶν ἄλλων ἐπιστάμενος Mvc 2 ʃ ἀληθέστερον. ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντω ν : δυνατῶν. |
| 6 33 3 | κάλλιστ α : ἤγουν ἀνδρικώτατα καὶ φρονιμώτατα. ἄφαρκτο ι : ἤγουν ἄοπλοι. πιστ ά : τὰ τῆς ἐφόδου τῶν Ἀθηναίων. |
| 6 33 4 | κατεργασώμεθ α : ταπεινώσωμεν, νικήσωμεν. οὐ γὰρ δὴ ... : οὐ γὰρ φοβοῦμαι, φησί, μὴ ἐπιτύχωσι τοῦ ἑλεῖν ἡμᾶς vc 2 ὀλίγοι γὰρ δὴ στόλο ι : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὀλίγοι c 2 κατώρθωσα ν : ἤγουν ἠρίστευσαν. |
| 6 33 5 [10] | τῶν ἐνοικούντω ν : ἤτοι τῶν ἐνοικούντων ταῖς Συρακούσαις, ἵνα ἀστυγείτονας τοὺς ἄλλους ἀκούσωμεν Σικελιώτας, ἢ τοὺς μὲν ἐνοικοῦντας δεκτέον τοὺς Σικελιώτας, ἀστυγείτονας δὲ Καρχηδονίους τε καὶ Ἰταλιώτας Mvc 2 πάντα γὰρ ὑπὸ δέους ξυνίστατα ι : ὁ γὰρ φόβος ὁμοφρονεῖν ἀναγκάζει καὶ τοὺς στασιάζοντας Mv ἤν τε δ ι ’ ἀπορίαν ... : ἂν ἄρα, φησί, δι’ ἀπορίαν τῶν ἐπιτηδείων περὶ αὑτοὺς σφαλῶσι, δόξαν ἡμῖν προσθήσουσιν ὡς ὑφ’ ἡμῶν νενικημένοι Mvc 2 τῶν ἐπιτηδείω ν : τῶν τροφίμων. ὅπερ καὶ Ἀθηναῖοι . |
| 6 33 6 [10] | .. : τρία πραγματεύεται διὰ τούτων· ἓν μέν, ἐν ἐλπίδι ποιῆσαι τοὺς Συρακουσίους τῆς νίκης, ὡς σφαλησομένων τῶν Ἀθηναίων περὶ αὐτούς, ὅνπερ τρόπον ἐσφάλησαν οἱ Μῆδοι στρατεύσαντες ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα· ἕτερον δέ, τῷ μόνους Συρακουσίους, ἂν κατορθώσωσι, δοκεῖν νενικηκέναι τοὺς Ἀθηναίους, ἐπειδή γε ἐπὶ Συρακουσίους ἐκεῖνοι προηγουμένως στρατεύονται (καὶ γὰρ τὸν Μῆδον, ὑπὸ πάντων νενικημένον τῶν Ἑλλήνων, ὑπὸ μόνων τῶν Ἀθηναίων ἡττῆσθαι νενομίσθαι διὰ τοῦτο, ὅτι ἐπ’ Ἀθήνας λόγος ἦν στρατεύειν αὐτόν)· τρίτον δέ, ἀπαλλάξαι τοῦ φόβου τοὺς Συρακουσίους· ἐπεὶ γὰρ καταπεπλήγασιν ἀκοῇ τοὺς Ἀθηναίους νενικηκότας τὸν Μῆδον, παραδείκνυσιν αὐτοῖς ὅτι ὁ Μῆδος, αὐτὸς περὶ αὑτῷ πταίσας τὰ πλείω, τὴν δόξαν τῆς νίκης ἐκείνοις προσέθηκεν Mvc 2 παρὰ λόγο ν : παρὰ δόξαν. τά τε αὐτο ῦ : ἤγουν τὰ ἐν τῷδε τῷ τόπῳ. |
| 6 34 1 [5] | βεβαιωσώμεθ α : βεβαίους φίλους ποιήσωμεν. τοῖς δ έ : ἐχθροῖς οὖσι δηλονότι. ἔς τε τὴν ἄλλην Σικελία ν : οὐχὶ πᾶσαν, ἀλλὰ τὴν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων οἰκουμένην· προεῖπε γὰρ περὶ τῶν βαρβάρων Mvc 2 οὐ γὰρ ἀνέλπιστον αὐτοῖ ς : προσδοκῶσι γάρ Mvc 2 ʃ ἄφοβον· τὸ κακὸν δηλονότι. |
| 6 34 2 [5] | διὰ φόβου εἰσ ί : φοβοῦνται Καρχηδόνιοι μὴ αὐτοῖς ἐπέλθωσιν Ἀθηναῖοι Mvc 2 τάδ ε : τὰ καθ’ ἡμᾶς. ἐν πόν ῳ : ἐν ταλαιπωρίᾳ. κρύφ α : κρύφα μὲν χρήματα ἡμῖν λάθρα τῶν Ἀθηναίων πέμψαντες. ἐν δὲ τῷ ἢ ἐξ ἑνός γέ του τρόπου περιττὸς ὁ ἤ σύνδεσμος· παρὰ γὰρ τὸ ἢ κρύφα ἢ φανερῶς ἀμῦναι τρίτον οὐδέν ἐστιν Mvc 2 ὅθεν ὅ τε πόλεμο ς : καὶ ἐν πολέμῳ δύναμιν ἔχει μεγίστην καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἄλλοις πράγμασι τὰ χρήματα Mvc 2 καὶ τἆλλ α : τὰ κατὰ τοὺς ἀνθρώπους. διὰ τὸ ξύνηθες ἥσυχο ν : διὰ τὸ σύνηθες ἡμῖν εἶναι τὸ ἡσυχάζειν Mvc 2 καὶ ἐς λογισμὸν καταστήσαιμε ν : καὶ ποιήσομεν αὐτοὺς ἐν φροντίδι καὶ διαλογισμῷ γενέσθαι Mvc 2 χώρας φύλακε ς : λείπει τῆς Σικελίας Mvc 2 εὐεπίθετο ς : ὁ εὐεπιβούλευτος Patm. |
| 6 34 4 | ʃ εὐεπιχείρητος ἡμῖν ἔσται ἡ δύναμις αὐτῶν, βραδέως τε πλέουσα διὰ τὸν ἐν τῷ πελάγει κάματον καὶ οὐκ ἀθρόα GMvc 2 ʃ ἡ παρασκευή. κουφίσαντε ς : ἤτοι κοῦφοι ὄντες ἢ καταλιπόντες ὀπίσω τὴν πᾶσαν παρασκευήν Mvc 2 εἰ δὲ μὴ δοκοί η : προσβαλεῖν δηλονότι. |
| 6 34 5 [5] | περαιωθέντε ς : εἰς τὸν Τάραντα δηλονότι. ἀποροῖεν ἄ ν : εἰς ἀπορίαν καταστήσονται τῶν ἐπιτηδείων Mvc 2 παραπλεῖ ν : τὸν Τάραντα δηλονότι. καὶ τὰ τῶν πόλεω ν : καὶ οὐκ εἰδότες βεβαίως, εἰ αἱ πόλεις ὑποδέξονται αὐτούς, ἀθυμοῖεν ἄν Mvc 2 ἐξωσθῆναι ἂν . |
| 6 34 6 | .. : ἐκπεσεῖσθαι τὸν καιρὸν τοῦ πλοῦ εἰς χειμῶνας Mvc 2 τοῦ ἐμπειροτάτο υ : τὸν Νικίαν λέγει BFMc 2 ἀξιόχρεω ν : ἀξιόμαχον, βέβαιον, πιστὸν εἰς ἀξιομαχίαν. τῶν δ ’ ἀνθρώπων πρὸς τὰ λεγόμενα . |
| 6 34 7 [5] | .. : Ὅμηρος [ς 136]· τοῖος γὰρ νόος ἐστὶν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, οἷον ἐπ’ ἦμαρ ἄγῃσι BFc 2 ἰσοκινδύνους ἡγούμενο ι : ἤτοι ἐν ὁμοίῳ κινδύνῳ καταστήσοντας αὐτούς, ἢ ἰσοπαλεῖς Mv δικαίω ς : τὸ δικαίως δύναται μὲν καὶ πρὸς τὸ ἐπέρχονται λαμβάνεσθαι, δικαίως ἐπέρχονται· δύναται δὲ καὶ πρὸς τὸ κατεγνωκότες, δικαίως κατεγνωκότες Mvc 2 παρὰ γνώμην τολμήσαντα ς : παρὰ τὴν δόξαν αὐτῶν θαρρήσαντας. |
| 6 34 8 | τῷ ἀδοκήτῳ μᾶλλον ἂν ... : μᾶλλον ἂν καταπλαγεῖεν τὸ ἀπροσδοκήτους ἡμᾶς αὐτοῖς ἀντιτάξασθαι ἤπερ τὴν δύναμιν ἡμῶν Mvc 2 ταῦτ α : τὸ ἀντεξορμῆσαι ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους vc 2 παραστῆναι παντ ί : δόξαν εἶναι παντὶ ἀνθρώπῳ. |
| 6 34 9 [5] | τὸ μὲν καταφρονεῖν ... : δεῖ τοὺς καταφρονοῦντας τῶν ἐπιόντων ἐν αὐτῷ τῷ πολέμῳ καὶ τῇ κατ’ αὐτὸν ἀνδρείᾳ φαίνεσθαι καταφρονοῦντας τῶν ἐναντίων, ἔργον γὰρ κἀνταῦθα καὶ πολλαχοῦ τὸν πόλεμον λέγει Mvc 2 ἐν τῶν ἔργων τῇ ἀλκ ῇ : τὸ ἑξῆς, ἐν τῇ ἀλκῇ τῶν ἔργων BF τὸ δ ’ ἤδη ... : τὸ δέ, ὡς φοβουμένους κίνδυνον, ἀσφαλέστατα παρασκευάζεσθαι χρησιμώτατον Mv λέγε ι : Ἑρμοκράτης. |
| 6 35 1 | ὅ τι οὐκ ἂν μεῖζον ἀντιπάθοιε ν : μείζονα ἀντιπαθεῖν τοὺς Ἀθηναίους ἢ δρᾶσαι vc 2 πιθανώτατος τοῖς πολλοῖ ς : δυνάμενος πείθειν τοὺς πολλούς. |
| 6 36 1 [10] | τοὺς μὲν Ἀθηναίους ... : δημηγορία Ἀθηναγόρου Συρακουσίου ABCFM κακῶς φρονῆσα ι : μωροὺς εἶναι. τῆς δὲ ἀξυνεσία ς : σημείωσαι τῆς ἀξυνεσίας B ʃ ἕνεκα θαυμάζω δηλονότι. ἐς ἔκπληξιν καθιστάνα ι : ἤγουν, εἰς φόβον ἐμβαλεῖν Mc 2 ὅπως τῷ κοινῷ φόβῳ τὸ σφέτερον ἐπιλυγάζοντα ι : ἐπιλυγάζονται, τὸ ἐπισκιάζειν καὶ καλύπτειν Patm. ʃ σημείωσαι ἐπηλυγάζωνται BF ʃ τὸ ἐπηλυγάζονται, ἐπικρύπτονται. ὅπως, φησί, κοινῇ φοβήσαντες ἅπαντας τὸν ἴδιον φόβον ἀποκρύψωνται Mvc 2 ἀπὸ ταὐτομάτο υ : ἐξ ἀλόγου συμπτώματος. ξύγκειντα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀγγελίαι Mc 2 ἀλ λ ’ ἐξ ὧν ἂν ἄνθρωποι . |
| 6 36 3 | .. : τὸ ἑξῆς, ἀλλ’ ἐξ ὧν ἂν δράσειαν ἄνθρωποι δεινοί BFc 2 δεινο ί : ἀντὶ τοῦ συνετοί c 2 ʃ φρόνιμοι. ἀξι ῶ : ἀξίους ἡγοῦμαι εἶναι. καταλελυμένου ς : ἀντὶ τοῦ καταλελυκότας. |
| 6 37 1 [5] | διαπολεμῆσα ι : διενεγκεῖν τὸν πόλεμον Mc 2 ʃ δηλονότι περιγενέσθαι διὰ πολέμου. ἄμεινο ν : τῆς Πελοποννήσου BFc 2 αὐτόθε ν : ἐκ τῆς Σικελίας. ὥστε παρὰ τοσοῦτον γιγνώσκ ω : τὸ μὲν „παρὰ τοσοῦτον γινώσκω“ τοσοῦτον διαφέρομαι τοῖς τὰ ἕτερα διαγγέλλουσι· τὸ δὲ „ὥστε“ ὑπερβιβάσαι χρή, ἵνα μὴ σολοικοφανὲς ᾖ τὸ σχῆμα, καὶ οὕτω συντάξαι· παρὰ τοσοῦτον γινώσκω, ὥστε μόγις ἄν μοι δοκοῦσιν οὐκ ἂν παντάπασι διαφθαρῆναι οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ἦ πού γε δὴ . |
| 6 37 2 [10] | .. : μήτι γε ἐν Σικελίᾳ πάσῃ πολεμίᾳ καθεστώσῃ GMvc 2 στρατοπέδῳ τ ε : λείπει χρώμενοι Mvc 2 ἀναγκαίας παρασκευῆ ς : οὐ τῆς ἐκ περιουσίας, ἀλλὰ τῆς οὐδὲ αὐτάρκους Mvc 2 ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἱππέω ν : εἰργόμενοι τῆς γῆς ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἱππέων Mvc 2 οὐ δ ’ ἂν κρατῆσαι αὐτοὺς τῆς γῆς ἡγοῦμα ι : οὐδ’ ἂν ἀποβῆναι αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν νομίζω δυνήσεσθαι Mvc 2 ἐνθένδ ε : ἀπὸ τῆς πόλεως. |
| 6 38 1 | οὔτε ἂν γενόμεν α : οὐχ οἷά τε γενέσθαι. λογοποιοῦσ ι : ψευδέσι λόγοις συντιθέασι. κακουργοτέροι ς : πονηροτέροις. |
| 6 38 2 | ἡμεῖς δὲ κακοὶ ... : ἡμεῖς δὲ διὰ κακίαν ἀδύνατοί ἐσμεν καὶ προαίσθεσθαι τοὺς πονηροὺς καὶ αἰσθανόμενοι ἐπεξελθεῖν αὐτοῖς GMvc 2 τυραννίδας δὲ . |
| 6 38 3 | .. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀναιρεῖται vc 2 ὑμᾶς μὲν τοὺς πολλοὺς . |
| 6 38 4 [5] | .. : περὶ δημοκρατίας καὶ ἀριστοκρατίας διάλογοι BFMc 2 τοὺς δὲ τὰ τοιαῦτα μηχανωμένου ς : ἤγουν τοὺς κακούργους. μὴ μόνον αὐτοφώρου ς : αὐτόφωροι, οἱ αὐτῷ τῷ πράγματι ἐλεγχόμενοι Patm. ʃ ἐπ’ αὐτοφώρῳ λαμβάνων· χαλεπὸν γὰρ ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἔχειν αὐτούς Mvc 2 καὶ ὧν βούλονται μέ ν : ἀπὸ κοινοῦ τούτους κολάζων Mvc 2 ὧ ν : ἕνεκα δηλονότι. εἴπερ καὶ μὴ προφυλαξάμενος ... : εἴπερ καὶ πάσχει τις κακῶς πρὶν αἴσθηται ἄν Mc 2 ἐλέγχω ν : ἤγουν φανερῶς δεικνύων. ἐσκεψάμη ν : ἤγουν κατ’ ἐμαυτὸν ἐπὶ συννοίας ἔσχον. |
| 6 38 5 [10] | τί καὶ βούλεσθε ... : πρὸς τὸν Ἑρμοκράτην ἀποτείνει τὸν λόγον Bvc 2 ὁ δὲ νόμος ἐκ τοῦ μὴ δύνασθαι ... : ὁ δὲ νόμος ἐτέθη διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ὑμᾶς ἄρχειν, κωλύων 〈μᾶλλον〉 ἤπερ ὡς δυναμένους ἀτιμάζων. λέγει δὲ περὶ τῶν νέων, ὅτι εἴργονται τῆς ἀρχῆς διὰ νόμον οὐκ ἀτιμαζόμενοι, ἀλλὰ κωλυόμενοι διὰ τὴν ἡλικίαν GMvc 2 ἀλλὰ δὴ μὴ ... : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πολλάκις ἐσκεψάμην, τί καὶ βούλεσθε BFMc 2 μετὰ πολλῶν ἰσονομεῖσθα ι : ἰσότιμοι εἶναι μετὰ τῶν πολλῶν. ἴσο ν : δίκαιον. |
| 6 39 1 | τοὺς δὲ ἔχοντας τὰ χρήματ α : τουτέστι τὴν ἀριστοκρατίαν BFMc 2 μέρο ς : λείπει τῆς πόλεως vc 2 ἰσομοιρεῖ ν : ἰσοτιμίας ἀξιοῦνται ἐν δημοκρατίᾳ οἵ τε πλούσιοι καὶ οἱ συνετοί Mvc 2 ξύμπαν ἀφελομένη ἔχε ι : τῆς ὠφελείας δηλονότι. |
| 6 39 2 [5] | ἃ ὑμῶν οἵ τε δυνάμενοι καὶ οἱ νέοι ... : ἅπερ ὑμῖν οἵ τε ὀλιγαρχικοὶ καὶ οἱ νέοι προθυμοῦνται πάντα ἔχειν, ἀδυνάτου ὄντος ἐν μεγάλῃ πόλει πάντα τούτους ἔχειν Mvc 2 τὸ τῆς πόλεως ξ . |
| 6 40 1 [5] | κοινό ν : τὸ πᾶσι κοινῶς ὠφέλιμον τῆς πόλεως, τοῦτο αὔξετε Mvc 2 καὶ πλέον οἱ ἀγαθοὶ ὑμῶν ... : οἱ ἀγαθοὶ ὑμῶν ἡγείσθωσαν τοῦτο καὶ ἴσον εἶναι καὶ πλέον τοῦ ἴσου, τὸ τῶν αὐτῶν μετασχεῖν, ὧν καὶ πᾶσα ἡ πόλις Mvc 2 εἰ δ ’ ἄλλα βουλήσεσθ ε : εἰ δὲ μειζόνων ἐφίεσθε, πάντων στερήσεσθε Mvc 2 ὡς πρὸς αἰσ θ. : ἀντὶ τοῦ ὡς προαισθησομένων καὶ μὴ ἐπιτρεψόντων ἡμῶν Mvc 2 εἰ μή τι αὐτῶν . |
| 6 40 2 [10] | .. : τοῦτο ἀνταποδέδοται πρὸς ἐκεῖνο, „ἡ γὰρ πόλις ἥδε, καὶ εἰ ἔρχονται Ἀθηναῖοι, ἀμυνεῖται“. καὶ εἰ μὴ ἀληθῆ εἶναι, οὐ διὰ τὰς ὑμετέρας ἀγγελίας αὐθαίρετον δουλείαν ἑλεῖται. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐπιβαλεῖται vc 2 τούς τε λόγους ἀ φ ’ ὑμῶν ... : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ οἶμαι. οὐκ οἶμαι γάρ, φησίν, ὅτι τοὺς λόγους ὑμῶν ἴσα ἔργοις δύνασθαι ἡ πόλις κρινεῖ Mvc 2 οὐχὶ ἐκ τοῦ ἀκούειν ἀφαι ρ. : οὐχὶ διὰ τὸ ἀκούειν καταπλαγεῖσα ἀποστερήσεται Mvc 2 ἐκ δὲ τοῦ ἔργῳ φυλασσομένη ... : τὴν ἐλευθερίαν πειράσεται σώζειν ἐκ τοῦ δι’ ἔργων μὴ ἐπιτρέπειν τοῖς ἀφαιρουμένοις αὐτήν Mvc 2. διαβολὰς μὲν . |
| 6 41 2 | .. : δημηγορία ἑνὸς τῶν στρατηγῶν τῶν κατὰ Σικελίαν ABCF μηδὲν δεήσ ῃ : μάχης δηλονότι. |
| 6 41 3 | οἷς ὁ πόλεμος ... : οἷς χαίρει πόλεμος, ὧν χρῄζει Mvc 2 ἐπιτήδειο ν : ἁρμόδιον. |
| 6 41 4 | ἐς ὑμᾶς οἴσομε ν : μηνύσομεν ὑμῖν Mvc 2 νείμαντε ς : τὸν στρατόν. |
| 6 42 1 | ἐν ἑκάστ ῳ : μέρει. καταγωγαῖ ς : λιμέσι. εὐκοσμότερο ι : εὐτακτότεροι. κατὰ τέλη στρατηγῷ προστεταγμένο ι : κατὰ τάξεις ὑπὸ στρατηγοῖς τεταγμένοι Mvc 2 εἰσομένα ς : γνωριοῦσας. |
| 6 42 2 | καὶ εἴρητο αὐταῖ ς : ὥριστο ταῖς ναυσί. αὐταῖς προαπαντᾶ ν : τοῖς προπεμφθεῖσι τῷ στόλῳ δή. ἐπιστάμενο ι : τοὺς φίλους. τριήρεσι μὲν ταῖς πάσαις . |
| 6 43 1 [5] | .. : τριήρεις ταχεῖαι, τριήρεις στρατιώτιδες, πεντηκόντεροι, ἱππαγωγοί, πλοῖα, ὁλκάδες BFMvc 2 ταχεῖα ι : πρὸς ναυμαχίαν ἐπιτήδειοι vc 2 στρατιώτιδε ς : στρατιώτας τοὺς πεζομαχήσοντας ἄγουσαι vc 2 τὸ δὲ ἄλλο ναυτικό ν : ἤγουν αἱ ἄλλαι νῆες αἱ ἔχουσαι τοὺς ναύτας. ξυνδιέβαλλ ε : συνδιεπεραιώθη. |
| 6 44 2 | ὡς ἕκαστοι ηὐπόρησα ν : ὡς ἕκαστοι ἔτυχον εὐπλοῆσαι Mvc 2 παρεκομίζοντ ο : ἤγουν παραπλέοντες ἐκομίζοντο. καὶ ἐνταῦθ α : ἤγουν ἐν τῷ Ῥηγίῳ. |
| 6 44 3 [5] | παρεῖχο ν : οἱ Ῥηγῖνοι δηλονότι. ἀνελκύσαντε ς : ἤγουν ἐκ τῆς θαλάσσης εἰς τὴν ξηράν. οὐδὲ με θ ’ ἑτέρω ν : οὔτε μετὰ τῶν Ἀθηναίων οὔτε μετὰ τῶν Συρακουσίων. ἐπὶ τούτοι ς : μετὰ ταῦτα. |
| 6 45 1 [5] | παρεσκευάζοντο ... : καὶ πᾶσιν ἐδόκει παρασκευάζεσθαι, οὐδενὸς ἀντιλέγοντος Mvc 2 ἔνθα μέ ν : εἴς τινας. φύλακα ς : τοὺς διαφυλάξοντας τὰς φιλίας πόλεις Mv καὶ ἐς τὰ περίπλοι α : τὰ ἐν τῇ χώρᾳ φρούρια τῶν περιπόλων Mvc 2 ʃ ἃ περιπλέοντες εἰσῆγον εἰς αὐτὰ φρουρούς. ὡς ἐπὶ ταχεῖ πολέμ ῳ : ὡς ἐν συντόμῳ ἐσομένῳ Mvc 2 ἀντεκεκρούκε ι : παρὰ γνώμην ἀπηντήκει, ἀποβεβήκει Mvc 2 καὶ εἰκὸς ἦ ν : συστρατεύειν δηλονότι τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 6 46 2 [5] | προσδεχομέν ῳ : καθὼς προσεδέχετο, κατὰ τὴν αὐτοῦ ὑπόληψιν. τοῖν δὲ ἑτέροι ν : Ἀλκιβιάδῃ καὶ Λαμάχῳ BFMc 2 ἐξετεχνήσαντ ο : μετεχειρίσαντο. |
| 6 46 3 [5] | ἐπέδειξα ν : ὑπ’ ὄψιν ἔθηκαν. ἀ π ’ ὀλίγης δυνάμεως ... : ὀλίγα τῇ δυνάμει ὄντα μεγάλην φαντασίαν παρεῖχε Mvc 2 ξενίσει ς : φιλοφρονήσεις. τῶν τριηριτῶ ν : τῶν ἐν ταῖς τριήρεσιν ἀφικομένων Mvc 2 αἰτησάμενο ι : χρησάμενοι. τὸ δὲ αἰτήσαντες ἀντὶ τοῦ λαβόντες ἄνευ τοῦ μέλλειν ἀποδώσειν Mvc 2 διεθρόησα ν : εἰπόντες διετάραξαν. |
| 6 47 1 [5] | ἐ φ ’ ὅπε ρ : διό. παραμείναντα ς : τοὺς Ἀθηναίους. αὐτοῖ ς : τοῖς Ἐγεσταίοις. δ ι ’ ὀλίγου ... : διὰ ταχέων καὶ ἄνευ τοῦ προσδοκῆσαι Mvc 2 καὶ τῇ πόλει δαπανῶντας ... : ὑπερβατόν, καὶ μὴ δαπανῶντας τὰ οἰκεῖα κινδυνεύειν τῇ πόλει Mvc 2 ʃ ἤγουν κίνδυνον προξενεῖν τῇ πόλει. ἐπικηρυκεύεσθα ι : τὸ διὰ κήρυκος σπένδεσθαι Patm. |
| 6 48 1 | καὶ στρατιὰν ἔχωσ ι : ἀπὸ τούτων τῶν πόλεων. ἐν πόρ ῳ : περαιώσει. προσαγαγομένου ς : χειρωσαμένους. εἰδότας με θ ’ ὧν τις ... : εἰδότας τίνας ἔχουσι συμμάχους Mvc 2 τὸ γὰρ πρῶτον πᾶν στράτευμ α : τὴν πρώτην προσβολὴν τοῦ στρατεύματος. |
| 6 49 2 [5] | τῇ γνώμ ῃ : ἀντὶ τοῦ βουλῇ. σφᾶ ς : τοὺς Ἀθηναίους. αὐτοὺς ἐκφοβῆσα ι : τοὺς Συρακουσίους δηλονότι τοὺς Ἀθηναίους. τῷ αὐτίκα κινδύνῳ τῆς μάχη ς : ἀπὸ κοινοῦ, τὸ ἐκφοβῆσαι αὐτοὺς τῷ προσδοκῆσαι αὐτίκα ἐν κινδύνῳ διαμαχήσεσθαι Mvc 2 μὴ ἥξει ν : ἡ μή ἀπόφασις περιττή Mvc 2 καὶ ἐσκομιζομένων . |
| 6 49 3 [5] | .. : καὶ τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν εἰς τὴν πόλιν μεταφερόντων τῶν Συρακουσίων οὐκ ἀπορήσειν τοὺς Ἀθηναίους χρημάτων, ἂν κρατοῦντες τῶν Συρακουσίων προσκαθέζωνται τῇ πόλει Mvc 2 ʃ φευγόντων αὐτῶν τῶν Συρακουσίων ἐς τὴν πόλιν. ἐκείνοις οὐ ξυμμαχήσει ν : τοῖς Συρακουσίοις Mvc 2 καὶ οὐ διαμελλήσειν καὶ οὐ διστάσειν καραδοκοῦντας πότεροι κρατήσουσιν Mvc 2 ἐπαναχωρήσαντας καὶ ἐφορμηθέντα ς : ἐν τῷ ἐπαναχωρεῖν, ἐν τῷ ἐφορμᾶσθαι. |
| 6 49 4 | οὔτε πλοῦν πολὺν οὔτε ὁδό ν : οὔτε κατὰ γῆν οὔτε διὰ θαλάσσης πολὺ ἀπέχοντα Mvc 2 ἐς Νάξο ν : τὴν Σικελικήν. |
| 6 50 3 | βουλόμενο ι : φρονοῦντες. ἐπικαίρω ς : συντόμως, τεταγμένως. τὰς ἄλλα ς : οὐ μόνον τὰς ἑξήκοντα, ἀλλὰ καὶ τὰς ἄλλας παραλαβόντες Mvc ʃ πλὴν τῶν δέκα. |
| 6 50 5 | ἐς τὸν μέγαν λιμέν α : τῶν Συρακουσῶν δηλονότι. καθειλκυσμένο ν : ἕτοιμον εἰς τὴν θάλασσαν. πολεμητέα ἦ ν : πολεμεῖν δυνατὸν ἔσοιτο GMvc 2 καὶ ἐκκλησίας γενομένη ς : τῶν Καταναίων δηλονότι. |
| 6 51 1 | τῶν ἐν τῇ πόλε ι : τῶν Καταναίων. κακῶ ς : ἀτέχνως, σαθρῶς. ἠγόραζο ν : ἀντὶ τοῦ διέτριβον ἐν ἀγορᾷ Mvc 2 πληροῦσι ναυτικό ν : ναῦς ναυτῶν πληροῦσιν. |
| 6 52 1 | ἐς τὸν αἰγιαλό ν : τῶν Καμαριναίων. τὰ ὅρκια εἶνα ι : τοῖς Καμαριναίοις. ἄπρακτοι δὲ γενόμενο ι : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 6 52 2 [5] | τῶν ψιλῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. καὶ καταλαμβάνουσ ι : ἐντεῦθεν τὰ κατὰ τὸν Ἀλκιβιάδην BCF καὶ οὐ δοκιμάζοντες τοὺς μηνυτά ς : οὐ διακρίνοντες, φησί, τοὺς μηνυτὰς πότερον ψεύδονται ἢ ἀληθεύουσιν, ἀλλ’ ὁμοίως πᾶσι πιστεύοντες, διὰ τὸ προσέχειν τοῖς πονηροῖς μηνυταῖς ἐνίους τῶν πολιτῶν χρηστοὺς ὄντας κατέδουν Mvc 2 διὰ πο ν . |
| 6 53 2 [10] | ἀνθ ρ . πίστι ν : πιστεύοντες πονηροῖς ἀνθρώποις μηνυταῖς. χρησιμώτερον ἡγούμενοι εἶναι ... : κρεῖσσον ἡγούμενοι βασανίσαι μᾶλλον τῶν χρηστῶν τινα καὶ ἐξευρεῖν τὴν ἀλήθειαν ἢ διὰ τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς μηνυταῖς τοὺς ἐν αἰτίᾳ γενομένους ἀπολῦσαι ἀνεξετάστως Mvc 2 ἐπιστάμενος γὰρ ὁ δῆμος ἀκο ῇ : γνῶσιν ἔχοντες ἐξ ἀκοῆς. |
| 6 53 3 | τελευτῶσα ν : ἐν τοῖς τελευταίοις χρόνοις Mvc 2 οὐ δ ’ ὑ φ ’ ἑαυτῶ ν : οὔτε ὑπὸ Ἀθηναίων κοινῇ οὔτε ὑπὸ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος Mvc 2 δ ι ’ ἐρωτικὴν ξυντυχία ν : ἔρωτος σύμβασιν. |
| 6 54 1 | ἐπεχειρήθ η : ἐτολμήθη. ἐπὶ πλέον διηγησάμενο ς : μακροτέρᾳ διηγήσει χρησάμενος. ὥρᾳ ἡλικίας λαμπρο ῦ : ἐπιφανεστάτου ἐν τῇ ἀκμῇ Mvc 2 μέσο ς : οὔτε ἐπιφανὴς οὔτε ἄδοξος Mvc 2 πειραθεί ς : ἐρωτικὴν πεῖραν δεξάμενος. |
| 6 54 3 [5] | τοῦ Πεισιστράτο υ : υἱοῦ δηλονότι. καὶ οὐ πεισθεί ς : αὐτῷ ἐρῶντι δηλονότι. καταγορεύει τῷ Ἀριστογείτον ι : μηνύει τῷ ἐραστῇ αὑτοῦ. ἐρωτικῶς περιαλγήσα ς : περιπαθὴς γεγονὼς ἐπὶ τῷ ἔρωτι. αὐτό ν : τὸν Ἁρμόδιον. ὡς ἀπὸ τῆς ὑπαρχούσης ἀξιώσεω ς : ὡς κατὰ τὴν ὑπάρχουσαν αὐτῷ δύναμιν· ἦν γὰρ μέσος πολίτης Mv ἐν τόπῳ δέ τινι ἀφανεῖ . |
| 6 54 4 | .. : ἐμηχανᾶτο κρύφα προπηλακίσαι τὸν Ἁρμόδιον ὡς δι’ ἄλλην τινὰ αἰτίαν καὶ οὐ διὰ τὸ μὴ τυχεῖν αὐτοῦ Mvc 2 ἀνεπιφθόνω ς : οὐ μεμπτῶς. |
| 6 54 5 | κατεστήσατ ο : εὐτάκτησεν. ἐπὶ πλεῖστο ν : χρόνον δηλονότι. ἀρετὴ ν : δικαιοσύνην. εἰκοστή ν : μοῖραν. πρασσόμενο ι : ἀπαιτοῦντες. διέφερο ν : διήνυον. τὰ δὲ ἄλλ α : κατά. |
| 6 54 6 [5] | τοῖς πρὶν κειμένοις νόμοις ἐχρῆτ ο : πυλιτευομένοις. ἐπεμέλοντ ο : προενοοῦντο οἱ περὶ Πεισίστρατον ὥστε αἰεί τινα ἐξ αὐτῶν ἄρχειν Mvc 2 Πεισίστρατο ς : ἦρξε δὴ ἐνιαυσίαν ἀρχήν. ἐν Πυθίο υ : τῷ τόπῳ. προσοικοδομήσα ς : ἐπαυξήσας. |
| 6 55 1 | πρεσβύτατο ς : πρῶτος τῶν ἄλλων υἱῶν τοῦ Πεισιστράτου. αὐτῷ τούτ ῳ : τῷ ῥηθησομένῳ. αὐτ ῷ : τῷ Ἱππίᾳ. διὰ τὸ πρεσβεύει ν : διὰ τὸ τῶν ἐξ αὐτοῦ πρεσβύτατος εἶναι Mvc 2 καθίστατ ο : λείπει, τὰ τῆς ἀρχῆς πράγματα Mvc 2 ἀλλὰ διὰ τὸ πρότερον . |
| 6 55 3 [5] | .. : ἀλλὰ διὰ τὸ ἐκ μακροῦ χρόνου τοῖς μὲν πολίταις σύνηθες ἐμπεποιηκέναι τοῦ φοβεῖσθαι αὐτόν, τοῖς δορυφόροις δὲ τοῦ φυλάττειν ἐπιμελῶς, ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος ἀσφαλῶς ἐκράτει Mvc 2 ἐπικούρου ς : φύλακας. καὶ οὐχ ὡς ἀδελφὸς ... : οὐχ, ὡς νεώτερος ὤν, ἐν ἀπορίᾳ ἐγένετο τοῦ πῶς δεῖ καταστήσασθαι τὴν ἀρχήν Mvc 2 ἐν ᾧ οὐ πρότερον ... : διὰ τὸ μὴ πρότερον ἄρχειν μεμελετηκέναι Mvc 2 τῇ δυστυχίᾳ ὀνομασθέντ α : διὰ τὴν συμπεσοῦσαν αὐτῷ δυστυχίαν ὀνομασθέντα, ὀνομαστὸν γενόμενον, ὑποληφθῆναι ὅτι ἐτυράννησεν Mvc 2 ἀπαρνηθέντα . |
| 6 56 1 | .. : ἀρνησάμενον ὁμιλῆσαι τῷ πειρῶντι vc 2 ἐπαγγείλαντε ς : προστάξαντες Gvc 2 ἐν πομπῇ τιν ι : ἐν πανηγύρει. τὴν ἀρχή ν : τοὺς ἄρχοντας. παρωξύνετ ο : ἐθυμοῦτο. |
| 6 56 2 | τὰ πρὸς τοὺς δορυφόρου ς : ἤγουν εἰς τά. καὶ τοὺς μὴ προειδότα ς : τὴν ἐπιβουλὴν δηλονότι. |
| 6 57 1 | ἔξω ἐν τῷ Κεραμεικ ῷ : ἔξω τῆς πόλεως. οἰκείω ς : φιλικῶς. |
| 6 57 3 | τὸν λυπήσαντα οὖ ν : τὸν Ἵππαρχον BF οὐ ῥᾳδίως διετέθ η : ἤτοι χαλεπῶς διετέθη, ἢ οὐ ῥᾳδίως οὐδὲ εὐκόλως ἀνῃρέθη Mvc 2 ʃ ἤγουν οὐ διάθεσιν τιμωριῶν ἐλάμβανεν ῥᾳδίαν ἐνεγκεῖν. |
| 6 58 1 [5] | ἀγγελθέντος δὲ ... : ἡ διάνοια· Ἱππίας, ἀγγελθέντος αὐτῷ τοῦ πράγματος, ἐβάδισεν οὐκ ἐπὶ τὸν γενόμενον φόνον, ἀλλ’ ἐπὶ τοὺς ὁπλίτας οὔπω αἰσθανομένους. πρότερον ἢ αἰσθέσθα ι : οὔπω ᾐσθημένων τὰ περὶ τὸν Ἵππαρχον τῶν τὴν πομπὴν πεμπόντων ὁπλιτῶν διὰ τὸ ἄπωθεν εἶναι Mvc 2 ἀδήλως τῇ ὄψει πλασάμενο ς : ὑποκρινάμενος φαιδρὸς εἶναι τῷ προσώπῳ GMvc 2 ʃ ἤγουν ἀσύγχυτον τὴν ἑαυτοῦ ὄψιν τηρήσας καὶ μὴ ὑπεμφαίνουσαν τεκμήριον τοῦ πάθους. ὑπολαβεῖ ν : ὑφαρπάσαι Mvc 2 ἐξελέγετ ο : κατ’ ἐκλογὴν ἐλάμβανεν. |
| 6 59 1 | ἐκ τοῦ παραχρῆμα περιδεοῦ ς : ἐκ τοῦ εὐθέως φόβου ʃ καὶ τὸ φοβηθέντας αὐτοὺς ὡς μεμηνυμένους ἀλογίστῳ τόλμῃ ἐπὶ τὸν Ἵππαρχον χωρῆσαι Mvc 2 διὰ φόβου. |
| 6 59 2 | . ὤ ν : ἤγουν φοβούμενος. εἴ ποθεν ... : εἴ ποθεν αὐτῷ ἀσφάλεια γένοιτο ἐάσαντι τὴν τυραννίδα Mvc 2 ἀριστεύσαντο ς : ἤγουν ἀρίστου γενομένου. |
| 6 59 3 | Ἱππίο υ : θυγατέρα. ἀτασθαλίη ν : αὐθάδειαν, ἀλαζονείαν. ἔτ ι : ἤγουν μετὰ τὸν φόνον τοῦ Ἱππάρχου. |
| 6 59 4 [5] | Ἀλκμεωνιδῶ ν : πολλοὶ μέγα γράφουσι, πλὴν κακῶς τόδε· ἐκ ῥήματος γὰρ οὐδὲ τῶν πατρωνύμων e 8 ὑπόσπονδο ς : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. ὡς βασιλέα Δαρεῖο ν : ὡς Ἱππίας Ἀθηναίων τύραννος πρὸς Δαρεῖον ἀπέδρα BFMc 2 ὑπόπτη ς : σημείωσαι ὑπόπτης B ʃ τοὺς ἵππους φασὶ τοὺς ταρασσομένους ὑπόπτας λέγεσθαι Mvc 2 καὶ οὐκ ἐν παύλῃ ἐφαίνετ ο : καὶ οὐδεμία ἦν ἀπόπαυσις τοῦ συλλαμβάνειν τοὺς ἄνδρας καὶ ζήτησιν ποιεῖσθαι τῶν γενομένων Mvc 2 λέγων δ έ : ὁ συνδεσμώτης. |
| 6 60 3 | αὐτό ν : τὸν κατειπόντα Mvc 2 ἄδειαν ποιησάμενον σῶσα ι : ἐν ἀδείᾳ γενόμενον σῶσαι Mvc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ τολμήσαντα. ἐπανεῖπο ν : εἶπον. |
| 6 60 4 | ʃ τουτέστιν ὑπέσχοντο καὶ ἐκήρυξαν Mvc 2 ὠφέλητ ο : οὐ γὰρ ὑπώπτευον ἔτι ἀλλήλους Mvc 2 χαλεπῶ ς : κατὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου. |
| 6 61 2 [5] | καὶ κατέδαρθο ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡ πόλις Mvc 2 διὰ ταῦτ α : διὰ τὰ κατηγορημένα τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ διὰ τοὺς ξένους αὐτοῦ τοὺς ἐν Ἄργει, ὑποπτευθέντας ἐπιτίθεσθαι τοῖς Ἀργείοις, οἱ Ἀθηναῖοι παρέδωκαν τῷ δήμῳ τῶν Ἀργείων τοὺς ὁμήρους τοὺς ἐν ταῖς νήσοις ἀποκειμένους ὡς οἰκείους ὄντας τῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου ξένων Mvc 2 εἴρητο δὲ προειπεῖν αὐτ ῷ : εἰρήκεσαν δὲ ὥστε προειπεῖν αὐτῷ Mvc 2 ἀκολουθεῖ ν : τοῖς ἐκ τῆς Σαλαμινίας ναός. |
| 6 61 5 [10] | τό τε πρὸς τοὺς ἐν τῇ Σικελίᾳ ... : τὸ τότε οὐκ ἔστι χρονικόν, ἀλλ’ ἀνέστραπται οὕτω, θεραπεύοντές τε τὸ πρὸς τοὺς ἐν Σικελίᾳ στρατιώτας τε σφετέρους καὶ πολεμίους μὴ θορυβεῖν, ὥστε μηδένα θόρυβον συλληφθέντος τοῦ Ἀλκιβιάδου μήτε ἀπὸ τῶν Ἀττικῶν στρατιωτῶν ἀγανακτούντων γενέσθαι μήτε ἀπὸ τῶν πολεμίων καταφρονησάντων Mvc 2 παραμεῖνα ι : ἐν Σικελίᾳ. δ ι ’ ἐκείνου νομίζοντε ς : σημείωσαι τοῦ φεύγοντος BF τὸ ἐπὶ διαβολῇ . |
| 6 61 6 | .. : προδιαβεβλημένοι ἐπὶ δίκην καταπλεῦσαι Mvc 2 σημείωσαι ἐρήμῃ δίκῃ BF ʃ ὅθεν ἡ παροιμία c τὸ μέρος τὸ . |
| 6 62 2 | . . κόλπο ν : τὰ δυτικώτατα αὐτῆς BCFM οὐκ ἐδέχοντ ο : οἱ Ἱμεραῖοι. παρεγένοντο γά ρ : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 6 62 3 [15] | αὐτῶ ν : τῶν Ἐγεσταίων. καὶ εἰ ξυνοικήσοντε ς : οἷον εἰ γαμηθησόμενοι· τὸ δὲ εἰ ἀντὶ τοῦ πότερον κεῖται Mvc 2 οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίω ν : οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων προσελαυνόντων τῶν Συρακουσίων καὶ ἐνυβριζόντων ἀγανακτοῦντες, βουλόμενοί τε τοὺς Συρακουσίους ποιῆσαι προελθεῖν πόρρω τῆς πόλεως πανδημεί, ἅμα τε καὶ αὐτοὶ στρατόπεδον ἐπιτήδειον καθ’ ἡσυχίαν καταλαβεῖν Mvc 2 εἰδότες οὐκ ἂν ὁμοίως δυνηθέντε ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ στρατόπεδον καταλαβεῖν· εἰδότες ὅτι οὐχ ὁμοίως δυνήσονται στρατόπεδον καταλαβεῖν ἐπιτήδειον Mvc 2 ʃ οὐχ ὁμοίως οἱ Ἀθηναῖοι καθ’ ἡσυχίαν ᾤοντο στρατόπεδον δυνήσεσθαι καταλαβεῖν, οὔτ’ εἰ κατὰ θάλασσαν φανερῶς καὶ προῃσθημένων τῶν Συρακουσίων ἐπιπλέοιεν (χαλεπὴν γὰρ ἔσεσθαι τὴν ἀπόβασιν ἀντιταχθησομένων τῶν ἐναντίων καὶ οὐκ ἀπαρασκεύων ὄντων) οὔτ’ εἰ κατὰ γῆν ἐπίοιεν ἐκ τοῦ φανεροῦ (καὶ γὰρ καὶ οὕτως ἐδόκουν βλαβήσεσθαι)· διὰ ταῦτα δὴ ἀπάτῃ ἐβούλοντο χρήσασθαι καὶ παρασχεῖν δόκησιν τοῖς Συρακουσίοις ὡς κατὰ γῆν ἰόντες, ὅπως ἐπεξελθόντες ἐκεῖνοι πανδημεὶ παρατάξωνται Mvc 2 τοὺς γὰρ ἂν ψιλοὺς . |
| 6 64 1 [20] | .. : τούς τε ψιλοὺς τῶν Ἀθηναίων καὶ τὸν ἄλλον ὄχλον τὸν ἑπόμενον ᾤοντο βλαβήσεσθαι Mvc 2 σφῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. ὑπὸ τῶν ἱππέω ν : τῶν Συρακουσίων. αὐτού ς : τοὺς στρατηγούς. οἳ ξυνείποντ ο : τοῖς Ἀθηναίοις. τοιόνδε τι οὖ ν : τὸ ἑξῆς, ἃ γιγνώσκοντες οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων, καὶ βουλόμενοι, καὶ τὰ λοιπά, τοιόνδε τι μηχανῶνται. πρὸς ἃ ἐβούλοντ ο : πρὸς τὸ καταλαβεῖν τὸ στρατόπεδον Mvc 2 σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 6 64 2 | τῇ δοκήσει ... : δοκοῦντα οὐχ ἧττον εἶναι φίλον ἐκείνοις ἤπερ κατὰ ἀλήθειαν τοῖς Ἀθηναίοις ἦν φίλος Mvc 2 ἀπὸ τῶν ὅπλω ν : ἤγουν χωρὶς ὅπλω ν . |
| 6 64 3 | ἐκεῖνο ι : οἱ Συρακούσιοι. καὶ ἡτοιμάσθαι ἤδ η : καὶ ἑτοίμους εἶναι τοὺς ἄνδρας, παρ’ ὧν αὐτὸς ἥκει Mvc 2 εἶναι ἐν διανοί ᾳ : διανοεῖσθαι Mvc 2 ἐς τὸ κατὰ τὸ Ὀλυμπιεῖο ν : τόπον ἐπιτήδειον ἐνστρατοπεδεύσασθαι, λιμένα μέγαν δή. |
| 6 65 3 [5] | ἄνηκτα ι : ἀνέπλευσεν. ἀποστρέψαντε ς : πρὸς τὰς Συρακούσας κινηθέντες. ἀποτρεπόμενο ι : ὀπίσω ἐπανερχόμενοι. αὐτοῖ ς : τοῖς Συρακουσίοις GMvc 2 ἐπιτήδειο ν : ἁρμόδιον ἐνστρατοπεδεύσασθαι. |
| 6 66 2 [5] | ἔρυμά τε ᾗ ἐφοδότατον ἦν τοῖς πολεμίοι ς : ἐφοδώτατον, τὸ ἐπίβουλον καὶ ἔφοδον εὐχερῶς δεχόμενον Patm. ʃ προσβῆναι δυνατόν GMvc 2 ʃ εὐπρόσιτον. λίθοις λογάδην καὶ ξύλοι ς : ὅτι λογάδας ἐν τῇ τετάρτῃ [c. 4, 2; 31, 2] λέγει λίθους τοὺς ἐπιλέκτους, καὶ οὐ τοὺς ἐπιτυχόντας, δῆλον ἐντεῦθεν Mvc 2 ὤρθωσα ν : χαλεπῶς ἐποίησαν ὀρθόν. ἐκ μὲν τῆς πόλεω ς : τῶν Συρακουσίων. |
| 6 67 1 [5] | τὸ δὲ ἥμισυ ἐπὶ ταῖς εὐναῖς ἐν πλαισί ῳ : πλαίσιον, τὸ τετράγωνον τῆς τάξεως σχῆμα Patm. ʃ ἐν τετραγώνῳ σχήματι Mv ʃ τετραγώνῳ παρασεσαλευμένῳ G ʃ γρ. καὶ ἐν πλαισίῳ ἤτοι τετρ. σχ. c 2 τῶν ἐπιτάκτω ν : τῶν ὄπισθεν ἐπιτεταγμένων παρὰ ταῖς εὐναῖς GMvc 2 αὐτοῖ ς : τοῖς Συρακουσίοις. |
| 6 68 1 | πολλῇ μὲν παραινέσει ... : δημηγορία Νικίου ABCFM ἀπολέκτου ς : ἐξῃρημένους. |
| 6 68 2 [5] | ὑπερφρονοῦσ ι : ἤγουν περιφρονοῦσι, παρ’ οὐδὲν ἄγουσι. διὰ τὸ τὴν ἐπιστήμην τῆς τόλμης ἥσσω ἔχει ν : ἤτοι διὰ τὸ τόλμαν μὲν ἔχειν αὐτούς, ἐπιστήμην δὲ οὔ, ἢ διὰ τὸ ἥττονα εἶναι τὴν ἐκείνων ἐπιστήμην τῆς ἡμετέρας τόλμης Mvc 2 παραστήτ ω : δεδόχθω. |
| 6 68 3 | ἐξ ἧ ς : ἤτοι λείπει τὸ ἐξ ἧς ὁρμωμένους, ἢ τὸ ἐξ ἧς ἀντὶ τοῦ ἐν ᾗ Mvc 2 ἀξίας: ἤτοι δόξης c 2 καὶ τὴν παροῦσαν ἀνάγκην καὶ ἀπορία ν : τὸ ἐν ἀλλοδαπῇ τε εἶναι καὶ πόρρω τῆς πατρίδος Mvc 2 ἐπῆγε τὸ στρατόπεδο ν : κατὰ τῶν πολεμίων δηλονότι. |
| 6 69 1 [10] | ἐπεληλύθεσα ν : εἰς τὴν πόλιν δή. οἱ δ έ : αὐτοὶ δὲ οἱ ἐπεληλυθότες εἰς τὴν πόλιν. ὑστέριζο ν : ἤγουν ὕστερον ἤρχοντο. ἐλλιπεῖ ς : ἤγουν ἥττους τῶν Ἀθηναίων. ἀνδρείᾳ οὐχ ἥσσου ς : ἀνδρίαν νῦν λέγει τὸ θάρσος. θαρσαλέως μὲν οὖν, φησίν, οὐχ ἧσσον τῶν Ἀθηναίων ἐχώρουν εἰς τὴν μάχην, τῇ δὲ ἐπιστήμῃ λειπόμενοι, καὶ τῇ προθυμίᾳ ἄκοντες ἡττῶντο Mvc 2 ἐς ὅσο ν : μέχρις οὗ. ἐπιστήμ η : πολεμική. ἀντέχο ι : ἀντιπίπτοι. τῷ ἐλλείποντ ι : τῇ ἐλλείψει. αὐτῆ ς : τῆς ἐπιστήμης G οἵ τε λιθοβόλοι καὶ σφενδονῆτα ι : λιθοβόλοι οἱ τοῖς λίθοις μόνοις πρὸς τὸν πόλεμον χρώμενοι Patm. |
| 6 69 2 [5] | σφάγια προύφερο ν : ἔμπροσθεν τῆς στρατιᾶς ἐσφαγιάζοντο Mvc 2 τὰ νομιζόμεν α : τὰ κατ’ ἔθος νόμιμον γενόμενα. ξύνοδον ἐπώτρυνο ν : παρώρμων πρὸς τὸ ξυμμῖξαι Mvc 2 περί τε τῆς ἀλλοτρίας οἰκείαν σχεῖν . |
| 6 69 3 [10] | .. : ὥστε κτήσασθαι τὴν ἀλλοτρίαν καὶ διὰ τοῦ ἡττηθῆναι μὴ κακῶσαι τὴν πατρίδα Mvc 2 ʃ ἡ διάνοια· περὶ τῆς ἀλλοτρίας μαχούμενοι ὥστε αὐτοὺς τὴν ἀλλοτρίαν ποιήσειν οἰκείαν. ἐκείνοι ς : τοῖς Ἀθηναίοις. μέγιστον μὲν περὶ τῆς αὐτίκα ... : μάλιστα μὲν διὰ τὴν ἰδίαν σωτηρίαν προθύμως ἐμάχοντο, ἥτις ἦν ἀνέλπιστος αὐτοῖς, εἰ μὴ κρατοῖεν Mvc 2 ἔπειτα δὲ ἐν παρέργῳ ... : οἱ ὑπήκοοι πρότερον μὲν διὰ τὴν αὐτῶν σωτηρίαν προθύμως ἐμάχοντο, αὖθις δέ, εἰ καὶ ἄλλο τι, καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα ὅπως, συγκαταστρεψαμένων αὐτῶν τὴν Σικελίαν, οἱ Ἀθηναῖοι πραότερον τῶν συναγωνισαμένων ἄρχοιεν· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ῥᾳδίως ὑπακούσονται Mvc 2 εἴ τι ἄλλ ο : δι’ ἄλλο τι. γενομένης δ ’ ἐν χερσὶ τῆς μάχη ς : ἤτοι συνελθόντων ἐγγὺς καὶ ἐκ χειρὸς μαχομένων μετὰ τὸ παύσασθαι τοὺς λιθοβόλους καὶ τοὺς σφενδονήτας. |
| 6 70 1 [5] | ἤ, ὥς τινες, ἀρξαμένης δὲ τῆς μάχης Mvc 2 ἀντεῖχο ν : ὑπέμενον BF τοῖς μέ ν : τοῖς Συρακουσίοις BCF ξυνεπιλαβέσθα ι : αἴτιον φόβου γενέσθαι Mc 2 τοῖς δ ’ ἐμπειροτέροι ς : τοῖς Ἀθηναίοις BCF ὥρᾳ ἔτους περαίνεσθα ι : κατὰ καιρὸν γενέσθαι Mc 2 τοὺς δὲ ἀνθεστῶτας .. . παρέχει ν : ἐκπλαγῆναι δὲ μᾶλλον ὑπὸ τῶν ἀνθεστώτων μὴ νικωμένων Mvc 2 καὶ ἀήσσητο ι : οὐ τὸ σύνολον, ἀλλὰ τότε οὐχ ἡττημένοι Mvc 2 αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. |
| 6 70 3 | ἐπακολουθήσαντε ς : οὐχ οἱ ἱππεῖς, ἀλλ’ οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ἀπέθανον δὲ αὐτῶ ν : τῶν Συρακουσίων CFM ἀπέθανον δὲ αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων BCFM διαχειμάσοντε ς : ἐν Νάξῳ καὶ Κατάνῃ B καὶ παρελθὼν αὐτοῖς . |
| 6 72 2 | .. : παραίνεσις Ἑρμοκράτους BCFM οὐ μέντοι τοσοῦτόν γε . |
| 6 72 3 | .. : οὐχ οὕτως ἡττηθῆναι, ὡς ἄν τις ᾤετο Mvc 2 τοῖς πρώτοις .. . ἐμπειρί ᾳ : τοῖς ἐμπειρίαν ἔχουσι καὶ γυμνασίαν περὶ τὸ μάχεσθαι GMvc 2 παρασκευάσωσ ι : ἤγουν παιδεύσωσιν εἰς παρασκευήν. |
| 6 72 4 [5] | τὴν μέ ν : τὴν εὐταξίαν. τὴν δ ’ εὐψυχία ν : τὴν ἀνδρίαν. ὅμοιον δὲ τοῦτο τῷ ἐν τῷ προοιμίῳ [I 18, 3] „μετὰ κινδύνων τὰς μελέτας ποιούμενοι“ Mvc 2 μετὰ τοῦ πιστοῦ τῆς ἐπιστήμη ς : μετὰ τοῦ πεποιθέναι τῇ ἐπιστήμῃ Mvc 2 ὅπῃ ἂν ἐπίστωντα ι : ὅπῃ ἂν ἄγειν ἡγῶται συμφέρειν Mvc 2 στέγεσθα ι : ἀντὶ τοῦ σιωπᾶσθαι vc 2 καὶ ἐς τὴν Κόρινθο ν : πρεσβεία Συρακοσίων πρός τε Κορινθίους καὶ Λακεδαιμονίους BC ὠφελία ν : ἤγουν συμμαχίαν. |
| 6 74 1 [5] | ἃ μὲν ἐπράσσετ ο : τὰ τῆς προδοσίας δηλονότι. Ἀλκιβιάδης γὰρ ... : περὶ Ἀλκιβιάδου τοῦ διώκοντος BCF ξυνειδὼς τὸ μέλλο ν : εἰδὼς τὸ μέλλον ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἔσεσθαι GMvc 2 τούς τε ἄνδρα ς : τοὺς ὑπόπτους ὡς προδιδόντας GMvc 2 ἐπεκράτου ν : βουλευομένων τῶν Μεσσηνίων ἐπεκράτουν οἱ μὴ βουλόμενοι δέχεσθαι τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 ταῦτ α : τὰ τῶν Συρακουσίων. ἐπιτήδει α : τρόφιμα. |
| 6 74 2 [10] | καὶ προυχώρει οὐδέ ν : οὐδὲν ἠνύετο ὑπ’ αὐτῶν. ὅρα καὶ σταυρώματα περὶ τὸ στρατόπεδον ποιησάμενο ι : ὅρα, οἱ περιπεφραγμένοι τόποι, καὶ οἷον ὅροις τισὶ διειλημμένοι, καὶ εἰς ἀπόθεσίν τινος πεποιημένοι· καὶ ἴσως ἐστὶ τὰ νῦν ἐν τῇ συνηθείᾳ λεγόμενα ὅρια Patm. ʃ ὅρια περὶ τὸ στρατόπεδον ποιησάμενοι. οἱ μὲν τὰ νεώρια ἤκουσαν, ἀκολουθήσαντες Ὁμήρῳ [Β 153] εἰπόντι· οὐρούς τ’ ἐξεκάθαιρον· οἱ δ’ ἀποθήκας Mvc 2 δ ι ’ ἐλάσσονο ς : διὰ ταπεινοτέρου τόπου. |
| 6 75 1 | εὐαποτείχιστοι ὦσι ν : εὐκόλως ἀποτειχισθῶσι, ἵνα μὴ ἐκ τῆς πόλεως ἐξέλθοιεν. ἐπὶ Λάχητο ς : ἀντὶ τοῦ ἄρχοντος Λάχητος. |
| 6 75 3 | προσχωρῶσι δ ’ αὐτοῖ ς : οἱ Καμαριναῖοι τοῖς Ἀθηναίοις GMvc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ μή BF οὐ τὴν παροῦσαν . |
| 6 76 1 | .. : δημηγορία Ἑρμοκράτους τοῦ Συρακουσίου BCEFM τοὺς μέλλοντας ἀ π ’ αὐτῶν λόγου ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δείσαντες· ἵνα ᾖ, δείσαντες τὴν τῶν Ἀθηναίων περὶ τοὺς λόγους δεινότητα Mvc 2 τὰς μὲν ἐκεῖ πόλει ς : τὰς περὶ τὰς Ἀθήνας. |
| 6 76 3 | τῇ δὲ αὐτῇ ἰδέ ᾳ : τρόπῳ, διανοίᾳ. καὶ ὅσοι ἀπὸ σφῶν ἦσα ν : καὶ ὅσοι ἄποικοι ἦσαν αὐτῶν Mvc 2 εὐπρεπ ῆ : πιθανήν. οἱ μὲν σφίσιν . |
| 6 76 4 [5] | . . καταδουλώσεω ς : Ἀθηναῖοι δὲ περὶ τοῦ ἑαυτοῖς. ἀλλὰ μὴ τῷ Μήδῳ καταδουλωθῆναι τοὺς Ἕλληνας Mvc 2 οἱ δ ’ ἐπὶ δεσπότου μεταβολ ῇ : οἱ δὲ ἄλλοι Ἕλληνες ὑπὲρ τοῦ ἀλλάξαι δεσπότην Mvc 2 κακοξυνετωτέρου δ έ : πανουργοτέρου δέ GMvc 2 ἀμύνοντε ς : ἡμεῖς οἱ Σικελιῶται BF ξυστραφέντε ς : ἤγουν συνταχθέντες. |
| 6 77 1 | ταύτ ῃ : τῷ κατὰ πόλεις δηλονότι ληφθῆναι ἰδίᾳ ἕκαστοι c 2 τοῦ ἄπωθεν ξυνοίκο υ : τοῦ συνοικοῦντος μὲν Ἕλληνος 〈ἐν〉 τῇ Σικελίᾳ, πολὺ δὲ διεστῶτος Mvc 2 πρὸ δὲ αὐτοῦ . |
| 6 77 2 | .. : ὑπὲρ αὑτοῦ δὲ ἕκαστος ἡγεῖται τὸν ἰδίᾳ κακῶς πάσχοντα δυστυχεῖν Mv ὑπέρ γε τῆς ἐμῆ ς : χώρας G ἐμο ῦ : τοῦ Συρακουσίου δηλονότι. |
| 6 78 1 | βεβαιώσασθα ι : βεβαιότατα σχεῖν ἢ περιποιήσασθαι v εἴ τέ τις φθονεῖ μὲν . |
| 6 78 2 [25] | .. : εἴ τις ὁμοῦ μὲν φθονεῖ τοῖς Συρακουσίοις, ὁμοῦ δὲ δέδοικεν αὐτῶν τὸ μέγεθος (φοβεροὶ γὰρ ἅμα καὶ ἐπίφθονοι καθεστᾶσιν οἱ μείζους) καὶ διὰ τοῦτο βούλεται μὲν κακωθῆναι τοὺς Συρακουσίους, ὑπὲρ τοῦ σωφρονεστέρους γενέσθαι καὶ μὴ φορτικοὺς τοῖς ἀστυγείτοσι, σωθῆναι μέντοι γε ὅμως διὰ τὴν ἰδίαν ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ μονωθεὶς αὐτῶν καὶ αὐτὸς καταδουλωθῇ, οὗτος ἴστω οὐ δυνατῶν ἀνθρώποις ὀρεγόμενος. δοκεῖ δέ πως ἀκαταλλήλως ἀπηντηκέναι πρὸς τὴν πρόθεσιν. προειπὼν γὰρ ὅτι εἴ τις ἢ φθονεῖ ἢ φοβεῖται καὶ βούλεται (ὁ φθονῶν) κακωθῆναι τοὺς Συρακουσίους, ὤφειλεν ἐπενεγκεῖν ὅτι ἄρα ὁ φοβούμενος αὐτοὺς πολὺ μᾶλλον ἀπολέσαι σπουδάσει. ὁ δὲ αὐτὸ τοὐναντίον εἰρηκέναι δοκεῖ, ὅτι ὁ φοβούμενος βούλεται περιγενέσθαι τοὺς Συρακουσίους. οὐ μήν ἐστιν ἀκατάλληλον· οὐ γὰρ ἄλλου μέν φησιν ὀρέγεσθαι τοὺς φθονοῦντας, ἄλλου δὲ τοὺς φοβουμένους, ἀλλ’ ἑνὸς ἀμφοτέρους, τοῦ κακωθῆναι δηλονότι τοὺς Συρακουσίους· τοῦ μέντοι περιγενέσθαι αὐτοὺς ἐφίεσθαι οὐ τοὺς φοβουμένους, ἀλλὰ τοὺς προνοουμένους τῆς αὑτῶν ἀσφαλείας. μᾶλλον οὖν περιαιρετέον τὸν μέν σύνδεσμον ἐκ τοῦ „κακωθῆναι μέν, ἵνα σωφρονισθῶμεν“ Mvc 2 φθονεῖ .. . φοβεῖτα ι : ὅτι τὸ φοβερὸν εἶναι καὶ τὸ φθονεῖσθαι, ὡς καὶ Σοφοκλῆς [Ai. 157]· πρὸς γὰρ τὸν ἔχοντα ὁ φθόνος ἕρπει BCFM ἵνα σωφρονισθῶμε ν : ταπεινωθῶμεν. περιγενέσθαι δ έ : τοὺς Συρακουσίους περιγενέσθαι τῷ πολέμῳ, ἵνα καθυπέρτεροι γένωνται τῶν Ἀθηναίων BCFM οὐ γὰρ οἷόν τε ἅμα ... : οὐ γὰρ οἷόν τε τυχεῖν πάντων ὧν ἐπιθυμεῖ ὁ Σικελιώτης, κακωθῆναι μὲν τοὺς Συρακουσίους, περιγενέσθαι δὲ ὅμως Mvc 2 τῆς τύχη ς : ἤγουν τῆς ἐκβάσεως τῶν πραγμάτων. καὶ εἰ γνώμῃ ἁμάρτο ι : καὶ εἰ ὧν ἐπιθυμεῖ τούτων διαμάρτοι δυστυχήσας, βουληθείη ἄν ποτε τοῖς νῦν ἡμετέροις ἀγαθοῖς φθονῆσαι αὐτόν, ἐπὶ ταῖς ἰδίαις συμφοραῖς ὀλοφυρόμενος Mvc 2 ἀδύνατον δὲ . |
| 6 78 3 [15] | .. : βουλήσεται μὲν ἴσως, οὐ δυνήσεται δὲ τοῖς ἐμοῖς ἀγαθοῖς τότε φθονῆσαι, ὁ μὴ θελήσας τοὺς αὐτοὺς ἐμοὶ κινδύνους ἐπανελέσθαι. τὸ δὲ „οὐ περὶ τῶν ὀνομάτων, ἀλλὰ περὶ τῶν ἔργων“ διὰ μέσου κεῖται, ὡς ἄξιον ὂν ἀναδέχεσθαι κινδύνους οὐ πρὸς τὰ ὀνόματα ἀποβλέποντας, ἀλλὰ πρὸς τὰ ἔργα. τίνα δὲ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ἔργα, ἑξῆς ἐπιφέρει Mvc 2 λόγῳ μὲν γὰρ ... : τοῦτο ἐξήγησίς ἐστι τοῦ προτέρου. ὁ μὲν γὰρ πρὸς τὰ ὀνόματα ἀποβλέπων οἰήσεται σώζειν συμμαχῶν τὴν ἡμετέραν δύναμιν, τουτέστιν ἡμᾶς· ὁ δὲ πρὸς τὰ ἔργα ἀφορῶν τῆς ἑαυτοῦ προνοεῖσθαι σωτηρίας ἡγήσεται. ἀσφαλέστερον δὲ εἶπε τὸ σωτηρίαν σώζοι Mvc 2 καὶ τὰ δεύτερα κινδυνεύσοντα ς : ἀντὶ τοῦ καὶ μεθ’ ἡμᾶς εὐθὺς κινδυνεύσοντας Mvc 2 αὐτοὺς δ έ : ἤγουν ὑμᾶς. |
| 6 78 4 [10] | ἰόντα ς : ὥσπερ ἂν εἰς τὴν Καμαριναίαν Mvc 2 δεόμενοι ἂν ἐπεκα λ. : ἐδεῖσθε ἂν ἡμῶν συμμάχων Mvc 2 ταῦτα ἐκ τοῦ ὁμοίο υ : τὸ ἑξῆς· ταῦτα ἐκ τοῦ ὁμοίου φαίνεσθαι παρακελευομένους Mvc 2 ʃ λέγει δὲ ὅτι οὕτω παρακελεύεσθαι αὐτοῖς μὴ μαλακίζεσθαι, ὥσπερ ἂν ἡμῖν παρεκελεύσασθε, εἰ ἐφ’ ὑμᾶς ὥρμησαν οἱ Ἀθηναῖοι vc 2 ἐπὶ ταῦτ α : τὰ εἰρημένα, τουτέστι τῷ λόγῳ μὲν βοηθεῖν καὶ συμμαχεῖν τοῖς Συρακουσίοις, ἔργῳ δὲ ἑαυτῷ, εἴπερ ἐκ διαδοχῆς ὁ κίνδυνος εἰς πάντας BCFMv δειλίᾳ δὲ ἴσως . |
| 6 79 1 [5] | .. : δειλίᾳ δὲ προβλήματι χρήσεσθε τῷ δικαίῳ δῆθεν ὡς ἀξιοῦντες ὁμοίως ἡμῖν τε καὶ Ἀθηναίοις προσφέρεσθαι Mvc 2 ἐπὶ τοῖς φίλοι ς : ἤγουν κατὰ τῶν φίλων c 2 τῶν δὲ ἐχθρῶν ... : κατὰ δὲ τῶν ἐπιστρατευσάντων ὑμῖν ἐχθρῶν Mvc 2 ὑ π ’ ἄλλω ν : λείπει τὸ ἐπιόντων ἀδικῶνται Mvc 2 ξυγκατοικίζει ν : ἤγουν τοῖς Ἀθηναίοις. τὸ ἔργον τοῦ καλοῦ δι κ. |
| 6 79 2 [10] | : ἔργον μὲν τὴν τῶν Ἀθηναίων εἰς Σικελίαν ἄφιξιν λέγει ἢ τὴν πρόφασιν τῆς ἀφίξεως, καλὸν δὲ δικαίωμα τὸ φάσκειν διὰ τὸ συγγενὲς τοῖς Χαλκιδεῦσι βοηθεῖν Mvc 2 ἀλόγως σωφρονοῦσι ν : ἀντὶ τοῦ παρὰ λόγον. ἡ δὲ διάνοια· δεινὸν ἂν εἴη, εἰ Ῥηγῖνοι μέν, καίτοι Χαλκιδεῖς ὄντες, τὴν παρουσίαν τῶν Ἀθηναίων εὔλογον δοκοῦσαν, ὡς ἂν ἐπὶ βοήθειαν τῶν συγγενῶν ἥκουσαν, ὅμως ὑποπτεύοντες οὐ προσέθεντο αὐτοῖς, παρὰ τὸ φαινόμενον εὔλογον ἰδιοπραγοῦντες, ὑμεῖς δὲ διὰ πρόφασιν πιθανὴν Ἀθηναίους μὲν βούλεσθε ὠφελεῖν, τοὺς δὲ συγγενεῖς μετὰ τῶν ἐχθίστων διαφθεῖραι Mvc 2 τοὺς μὲν φύσει πολεμίου ς : ἤγουν τοὺς Ἀθηναίους. ξυστῶμε ν : ἤγουν εἰς τὸ αὐτὸ ἔλθωμεν. |
| 6 79 3 [5] | οὗτοι σπεύδουσ ι : οὗτοι οἱ Ἀθηναῖοι BCFM ʃ Ὅμηρος [Α 255·] ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος BCFM πρὸς ἡμᾶς μόνου ς : ἐπὶ μόνους ἡμᾶς Mvc 2 περιγενόμενο ι : ἡμῶν δηλονότι. τὰ πολέμι α : κατὰ τὰ πολέμια. |
| 6 80 1 [5] | καὶ μὴ ἐκείνην τὴν προμηθίαν ... : τὸ ἑξῆς, τὸ μηδετέροις βοηθεῖν BCF ʃ ὡς ἀμφοτέρων οὖσι φίλοις 〈μὴ〉 δοκείτω προμηθὲς εἶναι, ὡς ὑμῖν μὲν ἀσφαλοῦς ὄντος τοῦδε, ἡμῖν δὲ δικαίου φανησομένου Mvc 2 βοηθεῖ ν : ὑμᾶς δηλονότι. οὐ γὰρ ἔργῳ ἴσον . |
| 6 80 2 [10] | .. : ὅτι τὸ ἴσον ἐπὶ τοῦ δικαίου πρόσθεν ἐτέτακτο, δῆλον ἐντεῦθεν. οὐ γάρ, ὥσπερ λεγόμενον, φησί, δικαιοφανές ἐστιν, οὕτω καὶ ταῖς ἀληθείαις δίκαιον τυγχάνει Mvc 2 εἰ γὰρ δ ι ’ ὑμᾶς μὴ ξυμμαχήσαντας ... : εἰ γὰρ διὰ τὸ ὑμᾶς μηδετέροις συμμαχεῖν ἡμεῖς μὲν κακῶς πεισόμεθα, Ἀθηναῖοι δὲ κρατήσουσι, τί ἄλλο ἢ ἐκποδὼν ἀμφοτέροις στάντες ἡμῖν μὲν ὑπὲρ σωτηρίας ἀγωνιζομένοις οὐκ ἀμυνεῖτε, ἐκείνους δὲ οὐ κωλύσετε τῆς πλεονεξίας; Mvc 2 ὅτε παθώ ν : ἤγουν ὁ Συρακούσιος. καὶ ὁ κρατῶ ν : ἤγουν ὁ Ἀθηναῖος. τοῖς μὲ ν : τοῖς Συρακουσίοις BCF τοὺς δ έ : τοὺς Ἀθηναίους BCF τήν τε κοινὴν ὠφελία ν : ἤτοι τὴν ὁμοφροσύνην κοινὴν ὠφέλειαν εἶπεν ἢ τὴν ἐλευθερίαν τῶν Σικελιωτῶν Mvc 2 φίλους δὴ ὄντα ς : προφασιζομένους εἶναι φίλους Mvc 2 οὐδὲν ἔργον εἶνα ι : οὐ χαλεπὸν εἶναι Mvc 2 δεόμεθα δὲ . |
| 6 80 3 [5] | .. : τὸ μὲν „δεόμεθα δὲ καὶ μαρτυρόμεθα ἅμα, εἰ μὴ πείσομεν“ ἀνέστραπται. οὕτω γὰρ ἦν τὸ ἑξῆς· εἰ μὴ πείσομεν, ἅμα δεόμεθα καὶ μαρτυρόμεθα. προσαποδέδοται πρὸς μὲν τὸ δεόμεθα, ὅτι ἐπιβουλευόμεθα ὑπὸ Ἰώνων, πρὸς δὲ τὸ μαρτυρόμεθα τὸ προδιδόμεθα ὑφ’ ὑμῶν Mvc 2 τῷ δ ’ αὐτῶν ὀνόματι τιμηθήσοντα ι : τιμῆς δὲ καὶ δόξης αὐτοὶ μόνοι τεύξονται, ὅτι Ἀθηναῖοι Σικελίας ἐκράτησαν μόνοι Mvc 2 καὶ τῆς νίκης οὐκ ἄλλον τινὰ ἆθλον . |
| 6 80 4 [5] | .. : τὸ ἆθλον αὐτοῖς καὶ οἷον ἐπινίκιον οὐδὲν ἄλλο ἢ ὑμεῖς γενήσεσθε δουλωθέντες οἱ τῆς νίκης αἴτιοι Mvc 2 τῆς αἰτίας τῶν κινδύνω ν : αἴτιοι τοῦ κινδυνεῦσαι γεγονότες Mvc 2 σκοπεῖτε οὖν καὶ αἱρεῖσθε ἤδη . |
| 6 80 5 [5] | .. : σκεψάμενοι οὖν ἕλεσθε ἢ εὐθὺς δουλεύειν τοῖς Ἀθηναίοις χωρὶς κινδύνων ἢ μεθ’ ἡμῶν στάντες καὶ κρατήσαντες μήτε ὑπ’ ἐκείνων ἀτίμως δουλωθῆναι τήν τε πρὸς ἡμᾶς ἔχθραν ἐκφυγεῖν μὴ ἂν μικρὰν γενομένην, εἰ Ἀθηναίοις συμμαχήσετε Mvc 2 τοὺς δ έ : τοὺς Ἀθηναίους BFc 2 μὴ ἂν βραχεῖα ν : ἀλλὰ μεγάλην δηλονότι BFc 2 ʃ ἤγουν ὀλιγοχρόνιον. ἀφικόμεθα μὲν . |
| 6 82 1 | .. : δημηγορία Εὐφήμου στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων BCEFM ἐπὶ ... ἀνανεώσει: ὑπὲρ τοῦ ἀναμνῆσαι περὶ τῆς πρότερον γεγενημένης ξυμμαχίας Mvc 2 περὶ τῆς ἀρχῆ ς : περὶ τῆς ἡγεμονίας Mvc 2 τὸ μὲν οὖν μέγιστον . |
| 6 82 2 [10] | .. : κατὰ τὸ μέγιστον ὑποστίξαι χρή, ἵνα τὸ μέγιστον ἀντὶ τοῦ κεφάλαιον ληφθῇ, οὔσης τῆς διανοίας τοιαύτης· κεφάλαιον μὲν δὴ μετὰ τὸν Συρακούσιον αὐτὸν μαρτυρῆσαι. ἔνιοι δέ, μεταγράψαντες τὸ μαρτυρίαν, μαρτύριον ἀνέγνωσαν καὶ συνῆψαν, τὸ μὲν οὖν μέγιστον μαρτύριον αὐτὸς εἶπε Mvc 2 καὶ πλείοσιν οὖσ ι : ἤτοι ἡμῶν Ἰώνων ἢ ὑμῶν τῶν Σικελιωτῶν, ὃ καὶ μᾶλλον. δῆλον δὲ ἐκ τοῦ ἐπιφερομένου, τοῦ „καὶ παροικοῦσιν“· πλείοσι γὰρ οὖσιν ὑμῶν καὶ γειτνιῶσιν ἡμῖν Mvc 2 οὐδὲν προσῆκον μᾶλλόν τ ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐσκεψάμεθα. |
| 6 82 3 [10] | τὸ δὲ 〈ἢ〉 καὶ ἡμᾶς ἀντὶ τοῦ ἤπερ καὶ ἡμᾶς Mvc 2 ἐν τῷ παρόντ ι : ἐν τῷ τότε δηλονότι. αὐτοὶ δ έ : ἡμεῖς BFc 2 τῶν ὑπὸ βασιλεῖ ... : ὑπερβατόν. τὸ δὲ ἑξῆς, αὐτοὶ δὲ οἰκοῦμεν, ἡγεμόνες καταστάντες τῶν ὑπὸ βασιλεῖ πρότερον ὄντων. λείπει τὸ Ἑλλήνων Mvc 2 πρότερον ὄντω ν : τῶν Ἰώνων καὶ νησιωτῶν BFc 2 ἐς τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖ ν : ἀντὶ τοῦ ὡς ἀληθῶς εἰπεῖν Mvc 2 οὓς ξυγγενεῖς φασιν ... : ὧν ξυγγενῶν ὄντων φασὶ δεσπόζειν ἡμᾶς Συρακόσιοι Mvc 2 καὶ διότι . |
| 6 83 1 | . . ἡμᾶς ἔβλαπτο ν : καὶ διότι οἱ Ἴωνες τῷ Μήδῳ ἑτοίμως ναῦς τε καὶ προθυμίαν ἀπροφάσιστον παρασχόντες ἔβλαπτον ἡμᾶς Mvc 2 οὗτο ι : οἱ νησιῶται BCF καὶ οὐκ ἄλλῳ ἑπόμεθ α : ὡς ὑποχείριοι δηλονότι. |
| 6 83 2 [10] | τῇ τῶνδ ε : ἤτοι τῶν Πελοποννησίων ἢ τῶν Ἰώνων τῶν ὑπὸ βασιλεῖ πρότερον ὄντων, ὃ καὶ μᾶλλον. τὸ δὲ „ἢ τῶν ξυμπάντων“ ἤπερ τῶν συμπάντων Ἑλλήνων. ἐκινδυνεύομεν δέ, φησίν, ἐν τοῖς Μηδικοῖς 〈οὐ〉 μᾶλλον ὑπὲρ τῆς τῶν Ἰώνων ἐλευθερίας ἢ περὶ τῆς ἡμετέρας τε καὶ τῆς τῶν συμπάντων Ἑλλήνων Mvc 2 ὁρῶμεν καὶ ὑμῖν ... : τὸ ἀποφαίνομεν δέ, ἀπὸ κοινοῦ, ἄνω κείμενον ἀκουστέον. καὶ νῦν τῆς ἡμετέρας ἀσφαλείας ἕνεκα καὶ ἐνθάδε παρόντες καὶ ὑμῖν ταῦτα ξυμφέροντα ἀποφαίνομεν. ἀποφαίνομεν δέ, φησίν, ἡμῖν τε ἀσφαλῆ ὄντα καὶ ὑμῖν συμφέροντα. ταῦτα δέ ἐστιν ἃ διαβολῇ καθ’ ἡμῶν λέγουσι Συρακούσιοι Mvc 2 οἵδ ε : οἱ Συρακούσιοι BCF ὑμεῖ ς : οἱ Καμαριναῖοι CF ἐπὶ τὸ φοβερώτερον ὑπονοεῖτ ε : ὑμεῖς δὲ ὑποπτεύοντες ἐκφοβεῖσθε. |
| 6 83 3 [5] | ἴσμεν γὰρ ὅτι οἱ φοβερόν τι ὑποπτεύοντες, κἂν ἐν τῷ παρόντι ὑπὸ τῶν τερπνῶν λόγων ψυχαγωγηθῶσιν, ὅμως ὕστερον ἀκριβῶς ἐξετάζουσι καὶ ἀναλογίζονται ἕκαστα ὑπὲρ τοῦ τὰ συμφέροντα πράξειν Mvc 2 ὑπονοεῖτ ε : ἤγουν δειλιᾶτε ἐξ ὑπονοίας. τήν τε γὰρ ἐκε ῖ : τὴν ἐν πατρίδι. |
| 6 83 4 [5] | διὰ τὸ αὐτὸ ... : διὰ τὸ αὐτὸ δέος ἥκειν, ὅπως μετὰ τῶν φίλων τὰ ἐνθάδε ἀσφαλῶς καταστησώμεθα. δέος δὲ λέγει τὸ περὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας. ταύτης γὰρ ὀρεγόμενοι ὥρμησαν ἐπὶ τὸ ἄρχειν Mvc 2 τοῦτ ο : ὑμᾶς ἀπόντας καταδουλωθῆναι. καὶ δοκεῖ τὸ ἐπιφερόμενον τούτῳ μᾶλλον συνᾴδειν Mvc 2 οὐδὲν προσῆκο ν : ἤγουν οὐδεμιᾶς συγγενείας οὔσης. |
| 6 84 1 [5] | σῳζομένων ὑμῶν ... : σωζομένων ὑμῶν καὶ ἐν δυνάμει ὄντων, ὥστε ἀντέχειν δύνασθαι Συρακουσίοις, ἧττον ἂν ἡμεῖς βλαπτοίμεθα· οὐ γὰρ πέμψουσιν οἱ Συρακούσιοι Λακεδαιμονίοις δύναμιν ἐνταῦθα πολεμούμενοι. διὸ καὶ χρὴ καθ’ ὑπερβατὸν οὕτως ἀκοῦσαι, ἧττον ἂν ἡμεῖς βλαπτοίμεθα τούτων πεμψάντων τινὰ δύναμιν Πελοποννησίοις. τουτέστιν, οὐ πεμψάντων οὐκ ἂν βλαπτοίμεθα Mvc 2 μὴ ὑπηκόους ὥσπερ τοὺς ξυγγενεῖς . |
| 6 84 2 [5] | .. : μὴ οὕτως ὑπηκόους αὐτοὺς γενέσθαι, ὥσπερ οἱ συγγενεῖς αὐτῶν ὑπακούουσιν Εὐβοεῖς. ὕποπτος γὰρ ὢν ὁ Ἀθηναῖος ἐπὶ τῷ τοὺς Λεοντίνους ἐπαγγέλλεσθαι κατοικίζειν φησίν, ὅτι οὐχ ὁμοίως αὐτοὺς κατοικιοῦμεν τοῖς ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῦσιν, ἀλλ’ ὡς ἐλευθέρους καὶ δυνατωτάτους Mvc 2 δυνατωτάτου ς : ἤγουν ἐλευθερωτάτους. ἵνα ἐκ τῆς σφετέρας ... : ἵνα ἐκ τῆς σφετέρας ὅμοροι ὄντες τοῖσδε λυπηροὶ ὦσιν ὑπὲρ ἡμῶν Mvc 2 τὰ μὲν γὰρ ἐκεῖ . |
| 6 84 3 [5] | .. : τοῦ Ἑρμοκράτους τοὺς Ἀθηναίους διαβάλλοντος ὡς οὐχ ὑγιῶς τοὺς μὲν ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς καταδεδουλωμένους, τοῖς δὲ ἐν Σικελίᾳ ἐπαγγελλομένους ἐλευθερίαν, ὁ Ἀθηναῖος οὐκ ἀρνούμενος, ἀλλ’ ὁμολογῶν τεχνικῶς διαλύει τὸ ἐπιχείρημα Mvc 2 καὶ αὐτοὶ ἀρκοῦμεν ... : πρὸς μὲν γὰρ τὸν ἐκεῖ πόλεμον, φησί, αὐτοί τε ἀρκοῦμεν, καὶ οἱ ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς οὕτως ἡμῖν δεδουλωμένοι, ὥστε δύναμιν μὲν καὶ παρασκευὴν οὐκ ἔχειν δι’ ἧς ἐπιθήσονται ἡμῖν, χρήματα δὲ ἔχοντες εἰσφέρειν εἰς τὸν πρὸς Πελοποννησίους πόλεμον. οἱ δὲ ἐνθάδε ἐλεύθεροί τε καὶ αὐτόνομοι ὄντες καὶ δύναμιν ἔχοντες μάλιστα ἡμῖν εἰσιν ὠφέλιμοι vc 2 καὶ ὁ Χαλκιδεὺ ς : ὁ ἐν Εὐβοίᾳ δηλονότι. ἀπαράσκευος ὤ ν : γεγυμνωμένος πολεμικῆς παρασκευῆς. οὐδὲν ἄλογον ὅ τι ξυμφέρο ν : οὐκ ἔστιν ἄλογον τὸ ἐπὶ τῷ ξυμφέροντι πραττόμενον Mvc 2 οὐ δ ’ οἰκεῖον ὅ τι μὴ πιστό ν : οὐδὲ φίλος τις οὐδὲ ἐπιτήδειος, ἂν μὴ πιστὸς ᾖ Mvc 2 πρὸς ἕκαστ α : καὶ ἐχθρὸν δὲ καὶ φίλον δεῖ ἑκάστῳ ἐν καιρῷ γίγνεσθαι, ἁρμοττόμενον τοῖς παροῦσι πράγμασι Mvc 2 καὶ γὰρ τοὺς ἐκεῖ ξυμμάχου ς : ἀντὶ τοῦ, καὶ γὰρ τῶν ἐκεῖ συμμάχων Mvc 2 τοὺς δὲ πολλοὺς χρημάτων β . |
| 6 85 2 | φ. : τοὺς δὲ πολλοὺς χρήματα πρασσόμενοι ἄκοντας Mvc 2 κα ί , ὃ λέγομε ν , ἐς Συρακοσίους δέο ς : ὃ λέγομεν δέος ἡμῖν εἶναι διὰ Συρακουσίους, πρὸς τὸ ἡμῖν λυσιτελοῦν καθίσταται Mvc 2 καὶ βούλονται ἐπὶ τῷ ἡμετέρῳ ξυστήσαντες . |
| 6 85 3 [10] | .. : καὶ βούλονται ὑπόπτους ἡμᾶς ποιήσαντες ἡμῖν καὶ διαβαλόντες ὑφ’ αὑτοῖς ποιήσασθαι τὴν Σικελίαν, ἤτοι βίᾳ κρατήσαντες ὑμῶν ἢ μόνους ἀπολαβόντες, ἡμῶν ἀπράκτων ἀπελθόντων GMvc 2 ἀνάγκη δ έ : ἀνάγκη τὸ ἄρξαι τοὺς Συρακουσίους τῆς ὅλης Σικελίας BCFG οὔτε γὰρ ἡμῖν ... : οὔτε γὰρ ἡμεῖς ἔτι τοσαύτην συνάγειν ἀθρόαν δύναμιν καὶ μεταχειρίσασθαι δυνησόμεθα οἵ τε Συρακούσιοι οὐκ ἂν εἶεν ἀσθενεῖς ὡς πρὸς ὑμᾶς, ἡμῶν μὴ συμμαχούντων ὑμῖν Mvc 2 προσείοντε ς : προσποιοῦντες, ἐπανατεινόμενοι Mvc 2 ὑποπτεύεσθα ι : ἤγουν οὐδὲ δίκαιον ὑποπτεύεσθαι, ὅτι καταδουλώσαιμεν. |
| 6 86 3 [10] | κατεργασαίμεθ α : καταδουλώσαιμεν ὑμᾶς BCFGM καὶ ἀπορίᾳ φυλακῆς ... : καὶ οὐ δυνάμενοι φυλάττειν πόλεις μεγάλας καὶ παρασκευὴν ἠπειρωτικὴν παρεσκευασμένας, τουτέστι ἱππεῦσι καὶ πεζῷ ἰσχυούσας, αὐτοὶ ναυτικοὶ ὄντες Mvc 2 οἵδε δ έ : οἱ Συρακούσιοι BCF οὐ στρατοπέδῳ ... : Συρακούσιοι δὲ ἐφεδρεύοντες ὑμῖν (τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐποικοῦντες) οὐκ ἐπὶ στρατοπέδου, ἀλλὰ πόλεως μείζονος τοῦ ἡμετέρου στρατοπέδου Mvc 2 καὶ ὅταν καιρὸν λάβωσι ν : καὶ λαβόμενοι καιροῦ οὐκ ἀνήσουσιν, ἀλλ’ ἐπιθήσονται ὑμῖν Mvc 2 ἀντιπαρακαλοῦμε ν : ἤγουν εἰς ἐναντίαν παράκλησιν κινοῦμεν. |
| 6 86 5 [10] | τὴν ὑπάρχουσα ν : σωτηρίαν δηλονότι BFGMc 2 νομίσαιτε ... : νομίσαι τε, φησί, Συρακουσίοις μὲν τὸ ἐφ’ ὑμᾶς στρατεύειν ἐν ἑτοίμῳ εἶναι καὶ χωρὶς συμμάχων (πλήθει γάρ εἰσι πολλοί), ὑμῖν δὲ οὐ πολλάκις ἔσεσθαι μετὰ τοσῆσδε παρασκευῆς ἀντιτάξασθαι πρὸς αὐτούς, ὅση ἐστὶν ἡ ἡμετέρα, ἣν δύναμιν, ἴστε, εἰ ὑποπτεύσαντες ἄπρακτον ἐάσετε ἀπελθεῖν, εἴτε καὶ περιόψεσθε νικηθεῖσαν, ἐθελήσαιτε ἄν ποτε καταδουλωθέντες, ὅτε οὐδὲν ὄφελός ἐστι βοηθείας, πολλοστημόριον τῆς ἡμετέρας δυνάμεως ἐλθεῖν ὑμῖν σύμμαχον Mvc 2 τοσῆσδε ἐπικουρία ς : τῆς ἡμῶν, ἣν ἔχομεν BFMc 2 ἥ ν : τὴν σωτηρίαν FMc 2 πολλοστημόριο ν : τὸ ὀλιγοστὸν μέρος Patm. ἐλευθεροῦν δὲ . |
| 6 87 1 | . . πολλὰ δ ’ ἀναγκάζεσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαμέν Bfc 2 ʃ πολλαχοῦ δὲ στρατεύομεν, κἀκεῖ καὶ ἐπὶ Σικελίαν, διὰ τὸ καὶ πολλοὺς φοβεῖσθαι Mvc 2 ἥκει ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαμέν BF μή θ ’ ὡς σωφρονισταὶ . |
| 6 87 3 [5] | .. : ὑπερβατόν. ʃ μήτε, ὃ χαλεπὸν ἤδη, ὡς σωφρονισταὶ ἀποτρέπειν πειρᾶσθε. χαλεπὸν δὲ ἤδη τὸ ἀποτρέψαι ἡμᾶς Mvc 2 πολυπραγμοσύνη ς : πολυπραγμονεῖν λέγει τὸ πολλοῖς ἐπιχειρεῖν καὶ πολλαχοῦ. ἐκ δὲ τῆς πολυπραγμοσύνης καὶ τοῦ τρόπου ἡμῶν ὅ τι ἂν ὑμῖν συμφέρῃ, τούτῳ τῷ μέρει χρήσασθε Mvc 2 μὴ πάντας ἐν ἴσῳ βλάπτειν αὐτ ά : μὴ πάντας ὁμοίως βλάπτεσθαι ὑπὸ τῆς ἡμετέρας πολυπραγμοσύνης καὶ τοῦ τρόπου Mvc 2 ἐν παντὶ γὰρ πᾶς χωρίῳ . |
| 6 87 4 [10] | .. : ἐν πάσῃ γὰρ γῇ, καὶ ἧς οὐκ ἄρχομεν, οἵ τε ἐπιβουλεύοντες τοῖς πέλας καὶ οἱ φοβούμενοι ἐκείνους, διὰ τὸ ἀμφότεροι προσδέχεσθαι τὴν ἡμετέραν διὰ τάχους παρουσίαν, οἵ τε ἐπιβουλεύοντες διὰ τὸν ἀφ’ ἡμῶν φόβον σωφρονέστεροι γίγνονται καὶ οἱ ἐπιβουλευόμενοι σώζονται χωρὶς πόνου Mvc 2 ἀλ λ ’ ἐξισώσαντε ς : ἀλλ’ ἐξισωθέντες καὶ ὁμοιωθέντες τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις τοῖς οὐ μόνον φυλάττεσθαι τοὺς ἀδικοῦντας, ἀλλὰ καὶ ἀντεπιβουλεύειν τοῖς προεπιβουλεύουσιν εἰθισμένοις, καὶ αὐτοὶ πρὸς τοὺς Συρακουσίους μεθ’ ἡμῶν στάντες τοῦ αὐτοῦ μεταλάβετε, τουτέστιν ἀντεπιβουλεύσατε αὐτοῖς Mvc 2 ἐπεπόνθεσαν τοιόνδ ε : ἤγουν κατὰ ψυχὴν διετέθησαν. |
| 6 88 1 | πλὴν κα θ ’ ὅσον ... : πλὴν εἰ καταδουλοῖντο οἱ Ἀθηναῖοι τὴν Σικελίαν Mvc 2 ἐπικρατέστερο ι : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. ἴσ α : ἐπ’ ἴσης Mv καὶ οἱ μὲν πρὸς τὰ πεδία . |
| 6 88 4 | .. : οὐ τῶν Συρακουσίων ἀφειστήκεσαν· ἀλλ’ οἱ ἐν τοῖς πεδίοις οἰκοῦντες ἀφειστήκεσαν, καὶ οὐ προσεχώρουν τοῖς Ἀθηναίοις Mvc 2 πλή ν : εἰ μή g φρουρούς τ ’ ἐσπεμπόντων . |
| 6 88 5 | .. : ὡς τῶν Ἀθηναίων τοὺς Συρακουσίους φρουροὺς κωλυόντων βοηθεῖν ταῖς πόλεσιν Mvc 2 πλινθεῖα καὶ σίδηρον ἡτοιμάζοντ ο : πλινθεῖα, τὰ ἐν τύποις ξύλα, οἷς τὰς πλίνθους κατεσκεύαζον Patm. |
| 6 88 7 | οἱ δ ’ ἐς τὴν Κόρινθον ... : περὶ τῶν πρέσβεων τῶν Συρακουσίων πρὸς Κόρινθον καὶ Λακεδαιμονίους BCFM ἐπιβουλευόμεν α : ἀντὶ τοῦ ἐπικίνδυνα ἐξ ἐπιβουλῆς. σαφέστερο ν : ἐπιφανέστερον Mvc 2 ἀναγκαῖον . |
| 6 89 1 [5] | .. : δημηγορία Ἀλκιβιάδου εἰς Λακεδαιμονίους ABCEFM τῷ ὑπόπτῳ μο υ : ἤτοι διὰ τὸ ὑποπτεύειν με GMvc 2 ʃ τῇ κατ’ ἐμαυτοῦ ὑποψίᾳ. εἴ τις καὶ τότε ἐν τῷ πάσχει ν : εἴ τις πάσχων τότε οὐκ εἰκότα, τουτέστι κακῶς, ὠργίζετό μοι, νῦν τὸ ἀληθὲς σκοπῶν μεταπειθέσθω Mvc 2 τῷ δήμῳ προσεκείμη ν : τὰ τοῦ δήμου μᾶλλον ἐφρόνουν Mvc 2 ʃ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 6 89 3 | Verba incerta: διὰ τὴν τοῦ ἀκροῶ σύνταξιν· σημείωσαι C καὶ ὅπερ ἐδέξατό τι ς : καὶ ὅπερ ἐδέξατό τις σχῆμα, τουτέστιν ἥντινα πολιτείαν παρέλαβεν Mvc 2 ἐπεὶ δημοκρατίαν γε . |
| 6 89 6 [5] | .. : ἐπεὶ οἵ γε φρόνιμοι ἴσασιν, ὁποῖόν τί ἐστι δημοκρατία (τουτέστιν ὡς πονηρόν), καὶ αὐτὸς ἂν ἐγὼ οὐδενὸς ἧττον λοιδορήσαιμι αὐτήν, ὅσῳ καὶ μέγιστα ὑπ’ αὐτῆς ἠδίκημαι Mvc 2 περὶ ὁμολογουμένης ἀνοία ς : ὁμολογουμένην ἄνοιαν τὴν δημοκρατίαν λέγει Mvc 2 καὶ τῆς Καρχηδονίων ἀρχῆς . |
| 6 90 2 | .. : τούς τε ὑπηκόους τῶν Καρχηδονίων καὶ αὐτούς, εἰ δυναίμεθα, καταστρεψόμενοι Mvc 2 ἀποπειράσοντε ς : ἤγουν ἀποπειρασόμενοι. ἐντειχισάμενο ι : περιτειχίσαντες, ἢ φρούρια ἐν· τῇ χώρᾳ αὐτῶν ἐπιτειχίσαντες· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 ὥστε εὐπορώτερον γίγνεσθαι . |
| 6 90 4 | .. : ὥστε εὐπορώτερον ἂν εἴη σίτου καὶ χρημάτων Mvc 2 καὶ ὅσοι ὑπόλοιποι στρατηγο ί : οἱ περὶ τὸν Νικίαν BCF ʃ καὶ ὅσοι στρατηγοὶ ἐν Σικελίᾳ Ἀθηναίων εἰσίν, ἂν δυνηθῶσιν, ὥσπερ εἶπον, πράξουσιν Mvc 2 οὐ περιέστα ι : οὐ σωθήσεται. |
| 6 91 4 | τούς τε παρόντα ς : εἰς Σικελίαν δηλονότι. προσίασι ν : ἀντὶ τοῦ προσελεύσονται. ἐνθάδ ε : ἤγουν ἐν Πελοποννήσῳ. |
| 6 91 5 [5] | φανερώτερον ἐκπολεμεῖ ν : ἤτοι φανερῶς πολεμεῖν τοῖς Ἀθηναίοις ἢ ἐπιφανῶς καὶ μεγάλως Mvc 2 ἵνα Συρακόσιοί τε νομίζοντες ὑμᾶς ... : ἵνα Συρακούσιοί τε, εἰδότες οὐκ ἀμελοῦντας ὑμᾶς αὐτῶν, μὴ προσχωρήσωσιν Ἀθηναίοις, καὶ Ἀθηναῖοι, Δεκελείας ἐπιτειχισθείσης κακούμενοι, μὴ πέμπωσι βοήθειαν εἰς Σικελίαν Mvc 2 Δεκέλεια ν : ἀπέχει ἡ Δεκέλεια σταδίους τῆς Ἀθηνῶν πόλεως εἴκοσι καὶ ἑκατόν, παραπλήσιον δὲ καὶ οὐ πολλῷ πλέον καὶ ἀπὸ τῆς Βοιωτίας Patm. |
| 6 91 6 | οὐ διαπεπειρᾶσθα ι : πεῖραν οὐκ εἰληφέναι Mvc 2 τὰ μέγιστα κεφαλαιώσ ω : κεφαλαιώσω, τὸ κεφαλαίως καὶ οἷον συντόμως περιλαβεῖν Patm. |
| 6 91 7 [15] | ἡ χώρ α : τῶν Ἀθηναίων. καὶ ὅσα ἀπὸ γῆς καὶ δικαστηρίω ν : ἐζήτηται πῶς Δεκελείας ἐπιτειχιζομένης ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι τῆς ἀπὸ τῶν δικαστηρίων προσόδου στερήσεσθαι. φαμὲν οὖν ὡς ἦν τις πρόσοδος ἀπὸ τῶν δικαστηρίων, οἷα ἡ ἀπὸ τῶν γραφῶν δωροδοκίας, ὕβρεως, συκοφαντίας, μοιχείας, ψευδογραφίας, παραπρεσβείας, λειποστρατίου. οὐ γὰρ πάσαις ἀτιμία προσετιμᾶτο ἢ θάνατος, ἀλλὰ πολλαῖς καὶ χρημάτων εἴσπραξις· ὁ γὰρ νικηθεὶς ἐζημιοῦτο. ταύτης οὖν τῆς πάσης προσόδου στερήσεσθαι ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι πολεμίων αὐτοῖς ἱδρυμένων ἐν τῇ χώρᾳ καὶ σχολὴν οὐ παρεχόντων δικάζεσθαι. καὶ γὰρ τὰ ἐκ τῶν τοιούτων ἀφορμῶν χρήματα τῇ πόλει ἐδίδοτο Mvc 2 διαφορουμένη ς : τουτέστι πεμπομένης, διηνεκῶς φερομένης Mvc 2 ἐγκρατῶς ἐπέρχομα ι : ἀντὶ τοῦ καρτερῶς Mvc 2 οὐδὲ ὑποπτεύεσθαί μου ἐς τὴν φυγαδικὴν . |
| 6 92 2 | .. : σημείωσαι φυγαδικήν AB ʃ οὐκ ἄξιον ὑποπτεύεσθαί μου τὸν λόγον διὰ τὸ προθυμηθῆναί με φεύγειν Mvc 2 καὶ οὐ τῆς ὑμετέρας . |
| 6 92 3 [5] | .. : οὐκ εἰμὶ φυγὰς τῆς ὑμετέρας ὠφελείας, τουτέστιν οὐ φεύγω τὸ ὠφελεῖν ὑμᾶς Mvc 2 καὶ πολεμιώτεροι ... : οὐχ οὕτως ὑμᾶς ἡγοῦμαι πολεμίους ὡς Ἀθηναίους. ὑμεῖς μὲν γάρ, εἴ τι ἐβλάψατε, ἐχθροὶ ὄντες ἐλυπήσατε οἱ δὲ Ἀθηναῖοι φίλον ὄντα κατηνάγκασαν ἐχθρὸν γενέσθαι Mvc 2 τό τε φιλόπολι ... : φιλόπολις, φησίν, οὐ νῦν εἰμι, ἡνίκα ἀδικοῦμαι, ἀλλὰ τότε, ὅτε ἀσφαλῶς ἐπολιτευόμην Mvc 2 αὐτού ς : ὑμᾶς ABc 2 ἐκε ῖ : ἐν Σικελίᾳ δηλονότι. |
| 6 93 1 | περιορώμενο ι : περιορῶντες, καταφρονοῦντες. τῇ ἐπιτειχίσει τῆς Δεκελείας . |
| 6 93 2 | .. : ἀντὶ τοῦ, σκοπὸς ἦν αὐτοῖς καὶ διάνοια ἐπιτείχισμα ποιῆσαι ἐν τῇ Δεκελείᾳ. τιμωρία ν : βοήθειαν. με τ ’ ἐκείνω ν : ἤγουν τῶν Συρακουσίων. ὁ δ έ : ὁ Γύλιππος ABCFM ἅμα δὲ τῷ ἦρι . |
| 6 94 1 | .. : ἀρχὴ τοῦ ιηʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCF τούς τε ἀγρού ς : τῶν Μεγαρέων δηλονότι. |
| 6 94 2 | τὸν σῖτο ν : ἤγουν τὸν στάχυν. ἐπισιτισάμενο ι : ἤγουν ἐφόδια λαβόντες. |
| 6 94 3 | προσαγαγόμενο ι : ἤγουν λαβόντες, ἐφελκυσάμενοι. οἱ δ ’ ἐξέπεσον Ἀθήναζ ε : ἐξελθόντες ἔφυγον εἰς τὰς Ἀθήνας. |
| 6 96 1 [5] | σφᾶ ς : τοὺς Συρακουσίους. τὰς προσβάσει ς : ἤγουν ἐφόδους. ἐξήρτηται γά ρ : μὴ ἐπὶ τοῦ ἐξῆρθαι καὶ μεμετεωρίσθαι ἀκουέσθω, οὔσης τῆς διανοίας τοιᾶσδε· τὸ γὰρ ἄλλο χωρίον πλὴν τῶν προσβάσεων ἅπαν ὑψηλόν ἐστι καὶ κρημνῶδες, καὶ ἐπικέκλιται πρὸς τὴν πόλιν, ὥστε καταφανὲς ἔσωθεν εἶναι Mvc 2 διὰ τὸ ἐπιπολῆ ς : ἡ ἐτυμολογία τῶν Ἐπιπολῶν BF λογάδας τῶν ὁπλιτῶν ἐξέκριναν πρότερο ν : ἐκκρίνειν, τὸ ἀφορίζειν καὶ ἐπιλέγεσθαι Patm. |
| 6 96 3 | ʃ ἐκκρίτους καὶ ἐκλεκτοὺς ἐποιήσαντο Mvc 2 ταχὺ ξυνεστῶτες παραγίγνωντα ι : ταχὺ παραγίγνωνται διὰ τὸ συνεστάναι Mvc 2 τῷ Λαβδάλ ῳ : Λάβδαλον τόπος ἐν Σικελίᾳ Patm. |
| 6 98 2 | ἵναπερ καθεζόμενο ι : ὅπου πολιορκοῦντες. τὸν κύκλο ν : ἤτοι τὸν περὶ τὸ Λάβδαλον ἢ τὸν περὶ τὸ τεῖχος τῶν Συρακουσίων, ᾧ ἀπετείχιζον αὐτούς· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 καὶ ἀποσκίδνασθαι μακροτέρα ν : καὶ κακοῦν αὐτῶν τὴν χώραν διὰ τὸ πορρωτέρω προϊέναι GMvc 2 φυλὴ μί α : ἀντὶ τοῦ ἓν τάγμα ἀπὸ φυλῆς μιᾶς. |
| 6 99 1 [5] | οἱ μέ ν : τὸ ἑξῆς, οἱ μὲν τῶν Ἀθηναίων. ᾗπερ βραχύτατον ... : καθ’ ὃ ἔμελλε βραχύτατον ἔσεσθαι τὸ διατείχισμα Mvc 2 ἐκ τοῦ μεγάλου λιμένος ... : ἐπὶ χερρονήσου ἡ πόλις τῶν Συρακουσίων κεῖται, γινομένου τινὸς ἰσθμοειδοῦς τῇ μὲν ὑπὸ τοῦ μεγάλου λιμένος, τῇ δὲ ὑπὸ τῆς ἐπὶ θάτερα θαλάττης Mvc 2 ὑποτειχίζειν δὲ ἄμεινον ἐδόκει εἶναι . |
| 6 99 2 [20] | .. : οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ἐβούλοντο ἐκ θαλάττης εἰς θάλατταν τεῖχος οἰκοδομησάμενοι Συρακουσίους εἶρξαι τῆς ἔξω γῆς, κατακλείσαντες εἰς τὴν χερρόνησον. οἱ δὲ Συρακούσιοι ὄρθιον τεῖχος διὰ μέσου τοῦ ἰσθμώδους ὑπετείχιζον κώλυμα ἐσόμενον τοῖς Ἀθηναίοις τοῦ δύνασθαι διατειχίσαι. καὶ ἐνόμιζον, εἰ φθάσαιεν παρατειχίσαντες αὐτοί, ἀποκλεῖσαι ἂν ἐκείνους τοῦ ἔτι διατειχίσαι δύνασθαι. εἰ γὰρ δὴ καὶ κωλύειν αὐτοὺς ὑποτειχίζοντας οἱ Ἀθηναῖοι ἐθέλοιεν, μέρει μὲν ἄν τινι τῆς αὑτῶν στρατιᾶς ἀντιτάξασθαι τοῖς ἐπιοῦσι τῶν Ἀθηναίων, οἱ λοιποὶ δὲ ἐν τούτῳ προαποσταυρώσειν τὰ βάσιμα τοῖς Ἀθηναίοις. ἐφόδους γὰρ τὰ βάσιμα λέγει· ὀλίγα δὲ τὰ ἐπιβαθῆναι δυνάμενα διὰ τὸ τελματῶδες εἶναι τὸ χωρίον GMvc 2 ἐπιβοηθοῖε ν : οἱ Ἀθηναῖοι. αὐτού ς : τοὺς Συρακουσίους. προκαταλαμβάνοντε ς : οἱ Συρακούσιοι. τὰς ἐφόδου ς : τὰ βάσιμα· ὀλίγα δὲ ταῦτα διὰ τὸ τελματῶδες εἶναι τὸ χωρίον G ἐκείνους δὲ ἂν ... : ἡ διάνοια, τοὺς μὲν Συρακουσίους μέρος ἀντιπέμπειν τῆς στρατιᾶς καὶ συνεχῶς τειχίζειν, τοὺς δὲ Ἀθηναίους ἅπαντας πρὸς αὐτοὺς τοὺς Συρακουσίους τρέπεσθαι καὶ οὕτω παύεσθαι τοῦ τειχίζειν. φοβούμενοι μὴ σφίσι . |
| 6 100 1 [5] | .. : κατὰ τὴν λεγομένην ἀνάληψιν τὸ „φοβούμενοι οἱ Ἀθηναῖοι“ εἴρηται. τὸ δὲ „σφίσι δίχα γιγνομένοισ“ [μὴ] τῶν μὲν τειχιζόντων, τῶν δὲ μαχομένων Mvc 2 περιτείχισιν ἐπειγόμενο ι : σπεύδοντες αὐτοὶ διατειχίσαι Mvc 2 ὑπονομηδό ν : διὰ ὑπονόμων καὶ σωλήνων Mvc 2 τριακοσίους μὲν αὑτῶν λόγαδα ς : σφῶν M πρὸς τὴν πόλι ν : πρὸς τὴν τῶν Συρακουσίων Mvc 2 βίᾳ ἐξεκρούσθησαν πάλι ν : ἀμφίβολον, πότερον βίᾳ ἐσῆλθον ἢ βίᾳ ἐξεκρούσθησαν Mvc 2 ἡ πᾶσα στρατι ά : τῶν Ἀθηναίων. |
| 6 100 3 | διεφόρησα ν : διεκόμισαν. καὶ ᾗπερ αὐτοῖς βραχύτατον . |
| 6 101 1 | .. : καθ’ ὃ μέρος βραχύτατον ἔμελλε τὸ διατείχισμα ἔσεσθαι Mvc 2 οἱ δ’ : οἱ Ἀθηναῖοι. ᾗ πηλῶδες ἦν καὶ στεριφώτατο ν : καθὸ τὸ ἕλος οὐχ ὑδατῶδες ἦν, ἀλλὰ πηλῶδες καὶ στερεόν GMvc 2 ἀποθνῄσκε ι : Λαμάχου τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων ἀναίρεσις ABFMc 2 οἱ ἄνωθε ν : οἱ Συρακούσιοι FMc 2 περιεωρῶντ ο : ἤγουν κατεφρόνουν. |
| 6 103 4 | κύρωσι ς : βεβαίωσις τῆς φιλιώσεως. ἐκεῖνο ν : τὸν Νικίαν ABFMc 2 ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐψευσμένα ι : ψευδεῖς μέν, σύμφωνοι δέ Mvc 2 περιποιῆσα ι : σῶσαι. |
| 6 104 1 | Ἰόνιο ν : Ἰώνιον μὲν Ἀττικῶς μέγα γράφε· ἄλλως δὲ μικρὸν οὐχ ἁμαρτήσεις γράφων e 8 πρεσβευσάμενο ς : πρεσβεὺς ὢν αὐτός. |
| 6 104 2 [5] | κατὰ βορέαν ἑστηκώ ς : οὐχ ὁ κόλπος, ἀλλ’ ὁ ἄνεμος. τὸ δὲ ἑστηκώς ἤτοι στάσιμος ὢν καὶ διηνεκής, ὡς καὶ στάσιν ἀνέμου λέγομεν, ἢ κατ’ αὐτὸν βορρᾶν Mvc 2 ʃ ἤγουν κατὰ τὸ πρόσωπον τοῦ βορέου. προσμίσγε ι : ἐλλιμενίζει. ἐπεσκεύαζε ν : ἤγουν ἀνεκαίνιζεν. ὑπερεῖδ ε : κατεφρόνησε Mvc 2 ὅσον σχόντας μόνο ν : μέχρις οὗ ψαύσωσι μόνον τῆς Λακωνικῆς. |
| 6 105 2 [5] | τὸ ἐλάχιστο ν : ἐπ’ ἐλάχιστον Mvc 2 ἀρχόντω ν : τουτέστι στρατηγῶν F ἀποβάντε ς : ἤγουν οἱ Ἀθηναῖοι. εὐπροφάσιστο ν : εὐάφορμον. ὁ δὲ Γύλιππο ς : ἐνταῦθα ἡ τῶν Συρακουσίων ἄρχεται νίκη καὶ τῶν Ἀθηναίων ἦττα· ὧν οἱ μὲν εἰς ἔσχατον ἀπορίας ἧκον, οἱ Συρακούσιοι, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι νικῶντες ἐγένοντο καὶ ἐλπίδας εἶχον δι’ ὀλίγου Συρακουσῶν περιγενέσθαι· ἀλλὰ τοῖς μὲν Συρακουσίοις ἐκ τῶν ἀπόρων ἐγένετο εὐπορία, τοῖς δ’ Ἀθηναίοις ἐξ εὐπραξίας ἡ δυσπραγία. |
| 7 1 1 [10] | ὅθεν οὐ δεῖ μήτε ἀπελπίζειν ἐν ἀπορίαις μήτε θαρρεῖν ἐν ταῖς εὐτυχίαις, πρὸς ταῦτα ὁρῶντας. διακινδυνεύσωσιν ἐσπλεῦσα ι : πειραθῶσι διὰ κινδύνου εἰσπλεῦσαι. αὐτούς τε ἐκείνου ς : τοὺς Ἱμεραίους δηλονότι. ἔδοξεν αὐτοῖ ς : καλὸν ἐφάνη. |
| 7 1 2 [5] | οὔπω παρουσῶν ... : ἤτοι οὔπω οὐσῶν ἐν τῷ Ῥηγίῳ ἢ οὔπω παρουσῶν εἰς τὸ Ῥήγιον Mvc 2 ἃς ὁ Νικίας ὅμω ς , πυνθανόμενος ... : τὸ ὅμως διὰ τοῦτο πρόσκειται, ὅτι ἐν τῇ ἕκτῃ [104, 3] ὀλιγωρεῖν ἔφη τὸν Νικίαν τῆς φυλακῆς τοῦ κατάπλου Πελοποννησίων Mvc 2 Λοκροῖ ς : μηδεὶς Λοκροὺς δόξειας Ἀττικῶς μέγα e 8 φθάσαντε ς : προλαβόντες. ἐν Ἱμέρ ᾳ : ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ λιμένι τῆς Ἱμέρας. |
| 7 1 3 | ἔς τι χωρίο ν : ὡρισμένον δηλονότι. αὐτού ς : τοὺς Συρακουσίους. |
| 7 2 3 | ἐγγύ ς : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. ᾐσθάνοντ ο : ἀντὶ τοῦ ἤκουν. κατὰ βραχύ τ ι : βαρυτόνως τινὲς ἀναγιγνώσκουσιν, ἵνα μὴ τὸ ὀλίγον, ἀλλὰ τὸ πηλῶδες ἀκούηται Mvc 2 τῷ δὲ ἄλλῳ τοῦ κύκλο υ : κατὰ δὲ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ τείχους τῶν Συρακουσίων. |
| 7 2 4 [5] | κύκλον γὰρ τὸ τεῖχος τῶν Συρακουσίων λέγει Mvc 2 παραβεβλημένο ι : ἤγουν παρερριμμένοι πρὸς οἰκοδομίαν. τῷ πλέον ι : τῷ πλέονι μέρει τοῦ κύκλου Mvc 2 ὁ δ έ : ὁ Γύλιππος. |
| 7 3 1 | θέμενο ς : ἀποθέμενος. τῷ λιμέν ι : τῷ μεγάλῳ. |
| 7 4 1 | καὶ μετὰ ταῦτα ἐτείχιζον οἱ Συ ρ. : ἐν τῇ ἕκτῃ [99] δεδήλωται ἡμῖν, τίνα τρόπον ὑπετείχιζον οἱ Συρακούσιοι περιτειχιζόντων τῶν Ἀθηναίων Mvc 2 ἀναβεβήκεσα ν : ἀνακεχωρήκεσαν Mvc 2 ταύτῃ ἐφύλασσο ν : ταύτῃ ὁμοίως, οὕτως, τοῦτον τὸν τρόπον· ταυτι (?) ταῦτα ἢ τούτῳ τῷ τρόπῳ F ἔξ ω : τοῦ τείχους. |
| 7 4 4 [5] | δι’ ἐλάσσονος: διαστήματος. πρὸς τῷ λιμέν ι : λιμένα μὲν τῶν Συρακουσίων [πλησίον] τὸν μέγαν λέγει· τειχισθέντος δὲ τοῦ Πλημμυρίου τὴν ἐφόρμησιν αὐτόθεν δι’ ὀλίγου χωρίου ἔσεσθαι Mvc 2 ἐκ μυχο ῦ : ἔντοσθεν. ἐπαγωγά ς : ἐπαγωγός, ἐφελκυστικός· ἐπαγωγή, συμφορά, αἰχμαλωσία, ζημία, ἤτοι τὸ ὁπωσοῦν ἐπαγόμενον κακόν· ἐπαγωγά, ἀπατητικά F ἤν τι ναυτικῷ κινῶντα ι : ἐὰν κατὰ θάλασσαν παρακινῶσιν οἱ Συρακούσιοι Mvc 2 ἀνελπιστότερα ὄντ α : τοῦ δύνασθαι νικῆσαι Mvc 2 τῶν πληρωμάτω ν : ἤγουν τῶν νηῶν. |
| 7 4 6 | φρυγανισμό ν : ξυλισμόν. προσβολή ν : εἴσοδον. |
| 7 4 7 | ναυλοχεῖ ν : ἐπιβουλεύειν. τῆς ἐφόδο υ : ἐπιθέσεως τῆς πολεμικῆς. |
| 7 5 2 | ʃ ἔφοδος, ἐπιδρομή, ἐπιβουλὴ ἢ μηχανή F ὡς τῇ μὲν παρασκευῇ οὐκ ἔ λ . |
| 7 5 4 [5] | ἕξοντα ς : ἀμφίβολον, πότερον οὐκ ἔλαττον νῦν παρασκευάσασθαι ἤπερ ἐν τῇ προτέρᾳ μάχῃ, ἢ οὐκ ἔλαττον τῶν Ἀθηναίων παρασκευάσασθαι· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 τῇ δὲ γνώμ ῃ : τῷ σκοπῷ. ξυγκλύδω ν : συλλέκτων F ʃ ἤγουν χυδαίων. ἐκεῖνο ι : οἱ περὶ τὸν Γύλιππον. |
| 7 6 1 [10] | σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις. ἤδη γὰρ καὶ ὅσον οὐ ... : τὸ τεῖχος τὸ ὑπὸ τῶν Συρακουσίων ὑποτειχιζόμενον ἐπὶ κωλύσει τοῦ τῶν Ἀθηναίων διατειχίσματος ἤδη ἐγγὺς ἦν παρεληλυθέναι καὶ ὑπερβεβληκέναι τὸ τέλος τοῦ τῶν Ἀθηναίων διατειχίσματος Mvc 2 εἰ προέλθο ι : τοῦ τῶν Συρακουσίων ὑποτειχίσματος μὴ παραλλάξαντος τῇ οἰκοδομήσει οὐδὲν ἔτι ὄφελος ἦν τοῦ τῶν Ἀθηναίων διατειχίσματος· οἱ γὰρ Συρακούσιοι ἐν ἀσφαλεῖ ἔμελλον ἔσεσθαι μετὰ ταῦτα, εἴτε μάχοιντο καὶ νικῷεν τοὺς Ἀθηναίους εἴτε καὶ ἡσυχάζοιεν ἐπιόντων αὐτῶν Mvc 2 ἐποίει αὐτοῖ ς : τοῖς Συρακουσίοις G ὅπερ κα τ ’ αὐτοὺς ἦ ν : ἤγουν τοὺς ἱππεῖς τῶν Συρακουσίων. |
| 7 6 3 | κατηράχθ η : μετὰ ἀραγμοῦ καὶ σφοδρότητος ἐνέπεσεν. αὐτο ί : οἱ Συρακούσιοι· ὑ π ’ αὐτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων· ἐκείνου ς : τοὺς Ἀθηναίους ABCFMv ναυτικὸν ἐπλήρου ν : ἤγουν ναῦς ἐπλήρουν ναυτῶν. |
| 7 7 4 | ἀνεπειρῶντ ο : ἀπεπειρῶντο καὶ ἐμελέτων GMvc 2 καὶ ἐς τἆλλ α : τὰ κατὰ τὴν χέρσον. καὶ τὴν σφετέραν ἀπορία ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐπιδοδοῦσαν Mvc 2 τὴν αὐτο ῦ : Νικίου. |
| 7 8 1 | ἐν τῷ ἀγγέλ ῳ : ἐν τῇ ἀγγελίᾳ. καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο φέροντες . |
| 7 8 3 | .. : τὸ ἑξῆς, καὶ οἱ μέν, οὓς ἀπέστειλεν, ᾤχοντο φέροντες τὰ γράμματα ABCF ὁ δέ ... : ἡ διάνοια· ἐπιμέλειαν εἶχε τοῦ φυλάττεσθαι μᾶλλον ἢ τοῦ κινδυνεύεσθαι ἑκουσίως. ὁ δὲ γραμματεύ ς : οὐ κυρίως γραμματέα λέγει τὸν ἀρχὴν ἔχοντα, ἀλλ’ ὑπηρέτην τὸν εἰωθότα ἐν τῷ κοινῷ τὰ τοῦ δήμου γράμματα ἀναγιγνώσκειν. |
| 7 10 1 | τοῦτο δὲ οὐκ ἔντιμον ἦν Mvc 2 τὰ μὲν πρότερον . |
| 7 11 1 | .. : πρὸς τοὺς ἐν Ἀθήναις Νικίου ἐπιστολή ABCEFM οὐχ ἧσσο ν : ἢ πρότερον δηλονότι. ἐ φ ’ οὕ ς : καθ’ ὧν. |
| 7 11 2 [5] | ἔστιν ὧ ν : ἤγουν καὶ ἀπὸ τινῶν. βιασθέντες ἀνεχωρήσαμε ν : σεμνῶς πάνυ τὸ „βιασθέντες ἀνεχωρήσαμεν“ ἐπικρύπτει τοὺς ἀναιρεθέντας, ἵνα ἡ αἰτουμένη ἀποσταλῇ βοήθεια. τοῦ περιτειχισμο ῦ : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. |
| 7 11 3 [5] | δυναίμε θ ’ ἄ ν : δυνησόμεθα e 10 ἀπανηλωκυίας .. . ὁπλιτικο ῦ : τῶν γὰρ ὁπλιτῶν τινες πρὸς τὸ φυλάττειν ἦσαν τὰ τείχη Mvc 2 τὸ παρατείχισμα τοῦτ ο : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. πολιορκεῖν δοκοῦντας . |
| 7 11 4 [10] | .. : τὸ πολιορκεῖσθαι μᾶλλον ἢ πολιορκεῖν, δηλωτικὸν καὶ τῆς ἥττης καὶ παρορμητικὸν τοῦ πεμφθῆναι βοήθειαν δι’ ἧς σωθήσονται· τὸ δὲ ἀποστεῖλαι πρὸς Πελοπόννησον ἕνεκεν στρατιᾶς τοὺς ἐναντίους, καὶ τὸ τὸν Γύλιππον τὰς πόλεις ἀναπείθειν αὐτοῖς συμπολεμεῖν, τοῦ καὶ αὐτοὺς πλείστην στρατιὰν πεζήν τε καὶ ναυτικὴν τὴν ταχίστην ἐξαποστεῖλαι. κατὰ γῆν τοῦτο πάσχει ν : ἐν τῷ κατὰ γῆν μέρει ἡττᾶσθαι· ἐπεὶ ἔν γε τῷ κατὰ θάλατταν ἐπεκράτουν οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ἐπὶ πολ ύ : διάστημα δηλονότι. ἐ π ’ ἄλλην στρατιά ν : ἤγουν δι’ ἄλλην. |
| 7 12 3 [5] | τῶν πληρωμάτω ν : τῶν ναυτῶν. διάβροχο ι : σεσηπυῖαι. ʃ Ὅμηρος [Β 135]· καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν, καὶ σπάρτα λέλυνται ABCFM θαλασσεύουσα ι : ἤγουν ἐν θαλάττῃ οὖσαι. διαψῦξα ι : διακαθᾶραι. |
| 7 12 5 [5] | ἐ π ’ ἐκείνοι ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰσί Mvc 2 καὶ ἁρπαγὴν μακρά ν : καὶ διὰ τὸ ἐπὶ πολλοῦ διαστήματος ἐφ’ ἁρπαγὴν ἐξιέναι Mvc 2 οἱ δὲ θεράποντε ς : ἑαυτῶν δηλονότι G αὐτομολοῦσ ι : ἑκουσίως ἀποφεύγουσιν F οἱ ξένο ι : οἱ φίλοι e 10 κατὰ τὰς πόλει ς : τῶν Σικελῶν δηλονότι. |
| 7 13 1 [5] | ἀνθεστῶτ α : ἐναντίως ἑστῶτα e 10 πολλὴ δ ’ ἡ Σικελί α : ἤγουν εὐρύχωρος. Ὑκκαρικ ά : ἀπὸ Ὑκκάρων πόλεως Σικελῶν, 〈ὧν〉 μέμνηται ἐν τῇ ἕκτῃ [62, 3] ABCFGM τὴν ἀκρίβειαν τοῦ ναυτικοῦ ἀφῄρηντα ι : ἐλυμήναντο τὸ ἀκριβὲς τῆς ναυτικῆς δυνάμεως Mvc 2 βραχεῖα ἀκμὴ πληρώματο ς : οὐ πολλῷ χρόνῳ ἀκμάζει ἡ ναυτικὴ δύναμις Mvc 2 τούτων δὲ πάντων ἀπορώτατο ν : μείζονα πάντων τῶν εἰρημένων ἀπορίαν ἔχει τὸ μὴ δύνασθαι ἐμὲ κωλύειν τὰ ἁμαρτήματα Mvc 2 ἄρξα ι : ἀντὶ τοῦ ἀρχθῆναι Mvc 2 παθητικοῦ ἐνεργητικὸν εἴληπται τὸ ἄρξαι ʃ ὥστε τινὰ αὐτῶν G ἐπιπληρωσόμεθα τὰς ναῦ ς : τὰ πληρώματα ἀναπληρώσομεν Mvc 2 διαπολεμήσεται αὐτοῖ ς : κατεργασθήσεται αὐτοῖς Mvc 2 ʃ διαπολεμήσεται ὁ πόλεμος ABF ἀσφαλέστερον ἡγησάμη ν : συμφέρον κατὰ τὴν βούλησιν. |
| 7 15 1 [5] | ἐ φ ’ ἃ μὲν ἤλθομε ν : ὧν ἕνεκα ἤλθομεν Mvc 2 ἅπασα ξυνίστατα ι : ἤγουν συνάγεται, εἰς ὁμόνοιαν ἔρχεται. μηδὲ τοῖς παροῦσιν ἀνταρκούντω ν : μηδὲ πρὸς τοὺς ἐνθάδε πολεμίους ἀντέχειν δυναμένων Mvc 2 ἀξιῶ δ’ ὑμῶν ξυγγνώμης τυγχάνειν: ἀντὶ τοῦ ἄξιος δέ εἰμι συγγνώμης ἐπιτυχεῖν Mvc 2 τὰ μὲν λήσουσιν ὑμᾶ ς : ἀκόλουθον ἦν τῷ προκειμένῳ, τῷ „δι’ ὀλίγου ποριουμένων“, τὸ τὰ μὲν λησομένων ὑμᾶς, τὰ δὲ φθησομένων Mvc 2 ἐρρώμη ν : ὑγιῶς εἶχον e 10 φθήσοντα ι : ἤγουν μέλλουσι προλαβεῖν. |
| 7 16 1 | παρέλυσαν τῆς ἀρχῆ ς : ἤγουν ἐξέβαλον. τῶν αὐτο ῦ : τῶν στρατιωτῶν αὐτοῦ, ἤγουν ἀπὸ τοῦ Νικίου. αὐτόθε ν : ἀπὸ τῶν ξυμμάχων. |
| 7 17 3 | ἐπέρρωντ ο : διηγέρθησαν. καὶ τὰς ὁλκάδας αὐτῶν . |
| 7 17 4 [5] | .. : ὅπως τὰς ὁλκάδας τῶν Κορινθίων μὴ κωλύοιεν πλεῖν οἱ Ἀθηναῖοι ὁρμώμενοι ἐκ Ναυπάκτου Mvc 2 ἧσσο ν : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως. πρὸς .. . φυλακὴν ποιούμενο ι : Ἀθηναῖοι δηλονότι τρέποντες τὴν φυλακὴν πρὸς τὴν ἀντίταξιν αὐτῶν τῶν Κορινθίων. προυδέδοκτ ο : προεκεκύρωτο. |
| 7 18 1 | ἐναγόντω ν : ἐμβιβαζόντων καὶ κινούντων εἰς τοῦτο. ἐσβολῆς γενομένη ς : τῶν Λακεδαιμονίων ἐς τὴν Ἀττικήν. διακωλυθ ῇ : ἡ βοήθεια δηλονότι. εὐκαθαιρετωτέρου ς : εὐχειροτέρους. |
| 7 18 2 [5] | ἐν σπονδαῖ ς : ἀντὶ τοῦ οὐσῶν σπονδῶν. εἰρημένο ν : ἤγουν τεταγμένου καὶ κεκυρωμένου ὄντος. ὅπλα μὴ ἐπιφέρει ν : περὶ παραβάσεως A προκαλουμένω ν : κινούντων. διὰ τοῦτ ο : διὰ τὸ παρασπονδῆσαι. ἑτοίμαζο ν : ἐς τὴν μάχην τε καὶ ἑτοίμαζον γράφειν τῆς Ἀττικῆς οὐκ ἔστιν, ἀλλ’ Ἰωνίδος e 8 Θουκυδίδη ς : πᾶς τὸν Διὸς Κόρινθον ἐνταυθοὶ βλέπε e 8 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου ἦρο ς : ἀρχὴ τοῦ ιθʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM ἐπιφανέ ς : καταφανές Mc 2 〈σημείωσαι〉 νεοδαμωδῶν A ἀνθώρμου ν : ἀντηύλισαν. |
| 7 20 1 | εἴρητ ο : ὥριστο. ἐκ καταλόγο υ : ἐκ τῶν αὐτοχθόνων. |
| 7 20 2 | ξυμπορίσαντε ς : λαβόντες. αὐτ ῷ : τῷ Δημοσθένει. παραλαβεῖ ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ περιέμεινεν Mvc 2 ἀ π ’ αὐτο ῦ : τοῦ ναυμαχεῖν. |
| 7 21 3 [10] | μὴ ἀθυμεῖν ἐπιχειρήσει ν : ὑπὲρ τοῦ μὴ ὀκνεῖν ἐπιχειρῆσαι τοῖς Ἀθηναίοις κατὰ θάλασσαν, ἢ ὑπὲρ τοῦ μὴ δεδιέναι Mvc 2 ὑπὸ Μήδω ν : τῶν μετὰ Ξέρξου ABCF καὶ πρὸς ἄνδρας τολμηροὺς ... : ἤγουν καὶ τοῖς οὕτω τολμηροῖς ὡς εἰσὶν Ἀθηναῖοι, τοὺς ἀντιτολμῶντας φοβερωτάτους φανήσεσθαι Mvc 2 ᾧ γὰρ ἐκεῖνοι ... : ᾧπερ γὰρ ἐκεῖνοι φοβοῦσι τοὺς πέλας, τουτέστι διὰ θράσος καὶ οὐχὶ διὰ δυνάμεως ὑπεροχήν, τούτῳ ἂν καὶ ὑπὸ Συρακουσίων ἐκφοβήσεσθαι τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 ὑποσχεῖ ν : ὑπολαβεῖν, ἀπαιτηθῆναι, ἢ ὑποβάλλειν F εὖ εἰδέναι ἔφη . |
| 7 21 4 [5] | .. : εἰδέναι φησὶν ὅτι οἱ Συρακούσιοι τολμήσαντες ἀντιστῆναι πρὸς τὸ τῶν Ἀθηναίων ναυτικὸν μᾶλλον αὐτοὺς τῷ ἀπροσδοκήτῳ καταπλήξαντες βλάψουσιν ἤπερ ἐκείνους οἱ Ἀθηναῖοι διὰ τῆς ἰδίας ἐμπειρίας εἰς τὴν πεῖραν τοῦ ναυτικοῦ Mvc 2 ὁ δὲ Γύλιππος . |
| 7 22 1 | .. : πρώτη ναυμαχία Ἀθηναίων καὶ Συρακουσίων καὶ νίκη Ἀθηναίων ABFc 2 ἐκ τοῦ ἐλάσσονο ς : λιμένος δηλονότι. πρὸς τὰς ἐντὸς προσμεῖξα ι : ταῖς ἰδίαις ταῖς ἐντὸς τοῦ μεγάλου λιμένος συμμῖξαι Mvc 2 ἀντιπληρώσαντε ς : εἰς ἀντιπαράταξιν τῶν Συρακουσίων. |
| 7 22 2 | οἱ μέ ν : οἱ Συρακούσιοι Mvc 2 ἐν τούτῳ δ έ : τῷ καιρῷ δηλονότι. |
| 7 23 1 | ἐν τῷ Π λ. : ἤγουν ἐν τῷ φρουρίῳ τῷ ἐν τῷ Πλημμυρίῳ. τὴν γνώμην προσεχόντω ν : τὸν νοῦν. ʃ τὴν ναυμαχίαν θεωρούντων. πρῶτο ν : ἤγουν κατὰ τὴν πρώτην εἰσβολήν. ἐς τὸ στρατόπεδο ν : τὸ ἑαυτῶν δηλονότι. |
| 7 23 2 [5] | ἐπεδιώκοντ ο : οἱ ἐκ τοῦ πρώτου τείχους ἁλόντος διαφυγόντες ABCFM νικώμενο ι : τῇ ναυμαχίᾳ. οἱ ἐξ αὐτῶ ν : οἱ ἐκ τῶν τειχῶν τῶν Ἀθηναίων ABCFM τῶν ἐπὶ τῷ Πλημμυρίῳ Mvc 2 βιασάμενα ι : νικήσασαι. |
| 7 23 3 | καὶ παραχθεῖσα ι : ἤγουν ἀπὸ ταραχῆς περιπίπτουσαι ἀλλήλαις. ἔτρεψα ν : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι G οὕτως ἐπεπράγεσα ν : οὕτως ἐδυστύχησαν. |
| 7 24 3 | αἱ ἐσκομιδα ί : αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν ἐπιτηδείων. τὸν ἐκεῖ πόλεμο ν : τὸν ἐν Πελοποννήσῳ. |
| 7 25 1 | ἐποτρύνωσ ι : ἐπισπεύσωσι. γέμοντα χρημάτω ν : καὶ ἐπὶ τῶν τυχόντων πραγμάτων τὰ χρήματα λαμβάνεται, καὶ οὐχ, ὥσπερ νῦν ἀδοκίμως, ἐπὶ χρυσοῦ καὶ πολυτίμων εἰδῶν. Καυλωνιάτιδ ι : γῇ. |
| 7 25 2 | ἑτοῖμα ἦ ν : πρὸς τὸ ναυπηγεῖν δηλονότι. φυλάξαντες δ ’ αὐτού ς : τηρήσαντες καιρὸν εἰς τὸ ἐπιθέσθαι αὐτοῖς. |
| 7 25 5 | 〈σημείωσαι〉 νεωσοίκων A προσαγαγόντε ς : τοῖς σταυρώμασι δηλονότι. |
| 7 25 6 [10] | ναῦν μυριοφόρο ν : μεγάλην, δυναμένην δέξασθαι μυρίον φόρτον. παραφράγματ α : οἱ δρύφακτοι Patm. ὤνευο ν : ἐκίνουν, περιῆγον B ʃ ὄνος ἐστὶ μηχανὴ περιαγωγῆς, ᾗ οἱ χρώμενοι ὀνεύειν λέγονται GMvc 2 ʃ ὄνος ἐστὶ μηχανὴ ἐπ’ ἄκρων τῶν ἀκατίων πηγνυμένη, ἀφ’ ἧς περιβάλλοντες βρόχοις τοὺς σταυροὺς ῥᾳδίως ἐκ τοῦ βυθοῦ ἀνέσπων ἔστι γὰρ ἡ μηχανὴ ἐπὶ τοσοῦτον βιαιοτάτη, ὥστε καὶ σαγήνην βαρεῖαν ὑπὸ δύο ἀνδρῶν ἀπόνως ἕλκεσθαι. καλοῦσι δὲ τὴν μηχανὴν οἱ τοὺς χαμαιλίχοντας ἕλκοντες ἁλιεῖς ἠλακάτην. ἐρρωμενέστερον δὲ πρὸς τὴν ἀνέλκυσιν καθίσταται, ὅταν καὶ δίκρουν ξύλον πρὸ αὐτῆς τεθείη· ἐπ’ εὐθείας γὰρ ἡ ἀντίσπασις τῶν ἀνελκομένων γίνεται. ἡ κρύφιο ς : σταύρωσις δηλονότι. |
| 7 25 7 | ἕρμ α : φαράγγην. τούτου ς : τοὺς κρυφίους σταυρούς. ἐσταύρωσα ν : τοὺς σταυροὺς κατέπηξαν. ὅτι ἐν ἐλπίσιν εἰσ ί : τοῦ κρείττονες ἔσεσθαι. |
| 7 25 9 | ξυμβοηθεῖ ν : βοήθειαν πέμπειν. προσδοκίμων ὄντω ν : θαρρούντων ἄλλῃ στρατιᾷ, ἐλευσομένῃ δηλονότι. τὸ παρὸν στράτευμ α : τὸ τῶν Ἀθηναίων στρατόπεδον GMvc 2 ξυνελέγ η : συνηθροίσθη. |
| 7 26 1 | ἄρα ς : τὰ ἱστία δηλονότι. ξυμμίσγε ι : ἑνοῦται. παραλαβόντε ς : ἀντὶ τοῦ ἀναλαβόντες. ʃ ὁ μὲν ὁπλίτης ὡς μὴ ἐρέσσων παραλαμβάνεται, ὁ δὲ ναύτης ὡς κοινωνὸς τῆς εἰρεσίας λαμβάνεται. τῆς λιμηρᾶ ς : ἤγουν τῆς καταξήρου, τῆς ἐνδεοῦς. |
| 7 26 2 | αὐτόσε αὐτομολῶσ ι : ἤγουν εἰς τὸ ἰσθμῶδες χωρίον φεύγωσιν. ξυγκατέλαβ ε : συμπεριέγραψε τὸ μέγεθος, καὶ μικρὰν ἀνάτασιν ἐκ τῆς οἰκοδομίας προσδέδωκεν. |
| 7 26 3 | ἐξετείχισ ε : εἰς τέλος ἤγαγε. τοῦ Διακοῦ γένου ς : Δῖοι Θρᾳκῶν γένος, ὡς αὐτὸς ἐν τῇ δευτέρᾳ [96, 2] λέγει GMvc 2 οὓς ἔδε ι : χρεία ἦν, ὡρισμένον ἦν. |
| 7 27 2 | ὡς ὕστερον ἧκο ν : μετὰ τὸ ἀποπλεῦσαι δηλονότι τὸν Δημοσθένην. πολυτελέ ς : δαπανηρόν, πολλὰ τελοῦν GMvc 2 πολυδάπανον. ἐξ οὗ καὶ πολυτελὲς δεῖπνον. ὑπὸ πάσης τῆς στρατιᾶ ς : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι. |
| 7 27 3 | ὕστερον δ έ : μετὰ τὸ τειχισθῆναι. τῆς γῆ ς : τῆς Ἀττικῆς. |
| 7 27 4 | ξυνεχῶς ἐπικαθημένω ν : ἀδιαστάτως ἐπικαθημένων τῶν Λακεδαιμονίων. τῆς ἴση ς : τῆς τεταγμένης λέγει GMvc 2 ἐκ παρέργο υ : ἀντὶ τοῦ ἀμελῶς, ματαίως. τῆς τε γὰρ χώρας ἁπάση ς : τῆς καρπίμου. |
| 7 27 5 [5] | ηὐτομολήκεσα ν : ἀπ’ Ἀθηναίων A ʃ ἀντὶ τοῦ ηὐτομόλησαν c 2 πρόβατ α : τὰ τῶν Ἀθηναίων BFMc 2 ὑποζύγι α : βόες. 〈σημείωσαι〉 ὁσήμεραι A καταδρομὰς ποιουμένω ν : τῶν Ἀθηναίων ἱππέων Mc 2 ἀποκρότ ῳ : καταξήρῳ, ξηρᾷ. πολυτελή ς : πολυδάπανος. |
| 7 28 1 [5] | ἐπακτῶ ν : εἰσαγωγίμων ἐξ ἀλλοδαπῆς. ἀντὶ τοῦ πόλις εἶνα ι : κἀγώ σε θρηνῶ καὶ κατοικτείρω, πόλις· καὶ γὰρ πατρὶς πέφυκας τῆς ἐμῆς φύτλης F τὴν δὲ νύκτα καὶ ξύμπαντε ς : οὐ κατὰ διαδοχήν ὥσπερ ἡμέρας, ἀλλὰ πάντες Mvc 2 δύο πολέμου ς : τόν τε Πελοπονησιακὸν καὶ τὸν Σικελικόν ABCFM ἀντιπολιορκεῖ ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἠπίστησεν ἄν τις ἀκούσας Mvc 2 οὐδέν α : οὐδέτερον ἔστιν οἶμαι τοῦτο αἰτιατικὴ τῶν πληθυντικῶν G ʃ τὸ ἑξῆς, πόλιν Συρακούσας αὐτὴν κατὰ αὑτὴν οὐδενὸς ἐλάσσονα τῶν Ἀθηναίων. |
| 7 28 3 [10] | τὸν παράλογο ν : παρὰ λόγον καὶ παρ’ ἐλπίδα τῶν Ἑλλήνων ἥ τε δύναμις τῶν Ἀθηναίων ἀντεῖχε καὶ ἡ τόλμα Mvc 2 ʃ τὸ παράδοξον. μετὰ τὴν πρώτην ἐσβολή ν : ᾗ εἰσέβαλεν ὁ Ἀρχίδαμος εἰς τὴν Ἀττικήν, ἄρτι πρώτως κινηθέντος τοῦ πολέμου. τὴν ἄνοιαν διὰ τούτων τῶν ἀνακινησάντων τὸν πόλεμον αἰτιᾶται καὶ ὥσπερ ἐποδύρεται τὴν πατρίδα. τοῦ πρότερον ὑπάρχοντο ς : ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Πελοποννησίων ἐπαγομένου Mvc 2 προσπιπτόντω ν : συμβαινόντων. |
| 7 28 4 [5] | ἀδύνατοι ἐγένοντο τοῖς χρήμασ ι : ἀντὶ τοῦ ἐπέλιπεν αὐτοὺς Mvc 2 ʃ ἤγουν ἐνδεεῖς χρημάτων ἐγίνοντο. τὴν εἰκοστή ν : εἰκοστὸν μέρος πάντων τῶν ἑαυτοῖς προσιόντων. ὑπ ό : κατά. τοὺς οὖν Θρᾷκα ς : τοὺς κατὰ τὸν ἀπόπλουν τοῦ Δημοσθένους ἐλθόντας. |
| 7 29 1 [5] | τοὺς τῷ Δη μ . ὑστερήσαντα ς : ἀντὶ τοῦ ὕστερον τοῦ Δημοσθένους ἐλθόντας καὶ μὴ φθάσαντας τὸν Δημοσθένην ABCFM ὑστερήσαντα ς : καθυστερίζειν Ἀττικὸς σύμπας γράφει e 8 ἀ π ’ αὐτῶ ν : ἀντὶ τοῦ δι’ αὐτῶν. ἀπεβίβασε ν : ἤγουν ἀποβῆναι ἐποίησεν. |
| 7 29 3 [5] | μάλιστ α : ἀντὶ τοῦ κατὰ ἀκρίβειαν. ἅμα δὲ τῇ ἡμέρ ᾳ : τὸ κατὰ Μυκαλησσὸν γεγονὸς πάθος ὑπὸ τῶν Θρᾳκῶν ABFMc 2 τῇ πόλει προσέκειτ ο : πλησιάσας ἐπέκειτο. αἱρε ῖ : πορθεῖ. ἐπιπεσώ ν : ἐπιθέμενος. καὶ ἀπροσδοκήτοι ς : τὸ ἑξῆς, καὶ ἀπροσδοκήτοις, τοῦ τείχους ἀσθενοῦς ὄντος ABF πυλῶ ν : τινων Mvc 2 ἐπόρθου ν : ἔκαιον. |
| 7 29 4 [5] | ὁμοῖα τοῖς μάλιστα τοῦ βαρβαρικο ῦ : 〈σημείωσαι〉 ὅτι μιαιφονώτατοι πάντων οἱ Θρᾷκες ABFMc 2 ʃ περὶ τῆς ὠμότητος τῶν Θρᾳκῶν B ʃ ἤγουν ὁμοίως ἔχει τοῖς βαρβαρικωτάτοις. ἐν ᾧ ἂν θαρσήσ ῃ : ἤτοι ἐν ᾧ ἂν πράγματι, ἢ ἐν ᾧ ἀντὶ τοῦ ἐξ οὗ Mvc 2 αὐτόθ ι : ἐν τῇ πόλει. |
| 7 30 1 | ὥρμε ι : ἤγουν ἐν ὅρμῳ καὶ λιμένι ἦσαν. τοὺς πλείστου ς : ἀμφίβολον, πότερον οἱ πολλοὶ νεῖν οὐκ ἠπίσταντο ἢ οἱ πολλοὶ ἀνῃρέθησαν Mvc 2 νεῖ ν : κολυμβᾶν ABFc 2 τοῦ ζεύγματο ς : τῆς γεφύρας. |
| 7 30 2 [5] | ἀπὸ τοῦ αἰγιαλοῦ ἔφη ὁρμίσαι τὰ πλοῖα. οὐκ ἀτόπω ς : οὐκ ἀκόσμως. ἐπιχωρί ῳ : ἰδίᾳ, συνήθει. φυλακή ν : ἄμυναν. μέρος τι ἀπανηλώθ η : ἤτοι παῖδες μὲν πολλοί, τῶν ἀνδρῶν δὲ μέρος τι, ἢ τὸ μέρος τι ἀντὶ τοῦ τὸ μέρος Mvc 2 πάθει χρησαμένων . |
| 7 30 4 [5] | .. : ἄξιον ὀλοφυρμοῦ τὸ κατὰ τοὺς Μυκαλησσίους ἐγένετο, οὐδενὸς ἄλλου πάθους ἧττον τῶν κατὰ τὸν πόλεμον γενομένων. τὸ δὲ ὡς ἐπὶ μεγέθει ἤτοι πόλεως ἢ ὡς ἐπὶ μεγέθει πάθους Mvc 2 ʃ τῶν Μυκαλησσίων δηλονότι. αὐτο ί : ἤγουν οἱ Ἀκαρνᾶνες. |
| 7 31 3 | περὶ ταῦτ α : ἤγουν περὶ τὸ συλλέγειν δύναμιν. τὰ χρήματα ἄγων τῇ στρατι ᾷ : ἤγουν τὰ πρὸς τροφὴν χρήσιμα καὶ τὰ λοιπὰ τὰ συντείνοντα αὐτοῖς. τά τε ἄλλ α : ὅσα εἶδε δηλονότι. ἀνθορμοῦσα ι : ἐναντίαι οὖσαι ἐπὶ τοῦ ὅρμου. |
| 7 31 4 [5] | πέμπει ν : εἰς Ναύπακτον. αὐτού ς : ἤγουν τοὺς Κερκυραίους. ὡς οὐχ ἱκανὰς οὔσας ( εἶναι B): τοῦτο κρεῖττον καὶ σαφές B ἀποτραπόμενο ς : τὸ μὲν ἀποτραπόμενος καθ’ ὑπερβατὸν τῷ ὁ μὲν Εὐρυμέδων, ἐς τὴν Κέρκυραν ἀποτραπόμενος· τὸ δὲ ὥσπερ καὶ ᾑρέθη καὶ αὐτὸ καθ’ ὑπερβατὸν τῷ ξυνῆρχε γὰρ ἤδη Δημοσθένει Mvc 2 ʃ ὑποστρέψας ἐκ τῆς Σικελίας G ξυστραφέντε ς : συναχθέντες. |
| 7 33 1 | περὶ τὰς αὐτά ς : ἤγουν κατὰ τὰς αὐτάς. αὐτοῖ ς : τοῖς Συρακουσίοις. ναυτικόν τε ἐς πέντε ναῦ ς : ἤγουν λαὸν πέντε νεῶν. σχεδὸν γάρ τι . |
| 7 33 2 | .. : 〈σημείωσαι〉 ὅτι πλὴν Ἀκραγαντίνων πᾶσα ἡ Σικελία τοῖς Ἀθηναίοις ἐπέθεντο ABFMc 2 ἐπιχειρεῖ ν : μάχεσθαι. |
| 7 33 3 | τὸν Ἰόνιο ν : ἐπ’ ἄκραν Ἰαπυγίαν εἰς τὸ τέλος τοῦ Ἰονίου, ἐφ’ οὗ οἱ Ἰάπυγες οἰκοῦσι. αὐτόθε ν : ἤγουν ἐκ τῆς Ἰαπυγίας. |
| 7 33 5 | κατὰ τὸ ξυμμαχικό ν : συμφώνημα δηλονότι. ἤγουν καθὼς ἀποτείνει ἡ συμμαχία. καὶ προσπληρώσαντε ς : ἀντὶ τοῦ καὶ προσέτι ἄλλας πληρώσαντες Mvc 2 ἀνεχούσαι ς : ὑψηλαῖς, ἀνεχούσαις ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ ἀέρος. |
| 7 34 4 | καιρό ς : πολέμου δηλονότι. χρόνον ἀντεῖχον πολὺν ἀλλήλοι ς : ἤγουν κατὰ χρόνον τινὰ ἰσοπαλεῖς ἦσαν ἐναντιούμενοι καὶ χεῖρας ἀλλήλοις ἀνταίροντες. ἄπλοι ἐγένοντ ο : ἀχρεῖοι πρὸς πλεῦσιν. |
| 7 34 5 [5] | ἄχρηστοι ἐποιήθησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων. ἐμβαλλόμενα ι : ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν πολεμίων νεῶν τυπτόμεναι Mvc 2 ἀναρραγεῖσα ι : ἀντὶ τοῦ τρωθεῖσαι· ἐτρώθησαν δὲ ὑπὸ τῶν ἐπωτίδων Mv τὰς παρεξειρεσία ς : παρεξειρεσία ἐστὶ τὸ κατὰ τὴν πρῴραν πρὸ τῶν κωπῶν, ὡς ἂν εἴποι τις τὸ πάρεξ τῆς εἰρεσίας ABCFGM τὰς ἐπωτίδα ς : ἐπωτίδες εἰσὶ τὰ ἑκατέρωθεν τῆς πρῴρας ἐξέχοντα ξύλα ABCFGM ἀντίπαλ α : ἰσοστάσια. |
| 7 34 6 | διὰ τὴν τῶν Κορινθίων ... : διὰ τὸ μὴ ἐπανάγεσθαι αὐτοῖς τοὺς Κορινθίους GMvc 2 οὐκέτι ἐπαναγωγή ν : ἤγουν δευτέραν ἀνάπλευσιν. νικᾶ ν : ἐνόμιζον. |
| 7 35 1 | ἐξετάσαντε ς : ἀκριβῶς ἀριθμήσαντες. εἶνα ι : ἐξεῖναι. |
| 7 36 1 [10] | πλέον ἐνεῖδο ν : ὡς εἶδον πλέον τι σχήσοντες, τουτέστι πλεονεκτήσοντες Mc 2 ʃ ἤτοι νικήσοντες. σχήσοντε ς : σχήσει, καθέξει· σχήσουσι, κωλύσουσι· σχήσεσθαι, κατασχεθήσεσθαι· σχήσεται, ἐπισχεθήσεται F στεριφωτέρα ς : στερεωτέρας Gc 2 τὰς ἐπωτίδα ς : τὰ [ἐφ’] ἑκατέρωθεν τῆς νηὸς πρὸς τῇ πρύμνῃ ἐξέχοντα. ἀντερείσματα καθ’ ἑκάστην ἐπωτίδα δύο, ἀπὸ τοῦ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς μέρους, τοῦ τε πρὸς τὸ τεῖχος τῆς νηὸς καὶ τοῦ πρὸς τὸ πέλαγος. τὸ μὲν οὖν κάτω μέρος τῶν ἀντερεισμάτων ἔστησαν ἐπὶ τοῦ τείχους τῆς νηός, τὸ δὲ ἄνω ἐγόμφωσαν εἰς τὰς ἐπωτίδας. καὶ ἀντηρίδα ς : ἀντηρίδες, αἱ σιδηραῖ φασκίαι Patm. πρῴραθεν ἐπεσκευασμένο ι : τὰ κατὰ τὰς πρῴρας ἐπισκευάσαντες Gvc 2 πρὸς τὰς τῶν Ἀθηναίων ναῦ ς : πρὸς τὰς τῶν Ἀθηναίων ναῦς οὐκ ἔλασσον σχήσειν. |
| 7 36 3 [5] | λεπτ ά : ἤγουν ἀσθενῆ. διὰ τὸ μὴ ἀντιπρῴροις μᾶλλον ... : οἱ Ἀθηναῖοι ἐν ταῖς ναυμαχίαις οὐκ ἀντίπρῳροι ἐνέβαλλον ταῖς ἐναντίαις ναυσί, ἀλλὰ κατὰ τὰ πλάγια ἐκπεριπλέοντες Mvc 2 ἐμβολαῖ ς : ὁρμαῖς F ἐν πολλ ῷ : διαστήματι δηλονότι. πρὸς ἑαυτῶ ν : λυσιτελῆ αὐτοῖς δή. ἔσεσθα ι : ἐνόμισαν ἀπὸ κοινοῦ. τοῖς ἐμβόλοι ς : ἔμβολον χάλκωμα ὡραῖον, περιτιθέμενον κατὰ πρῴραν 〈ταῖσ〉 ναυσὶν F σφῶ ν : τῶν Συρακουσίων. |
| 7 36 4 [10] | αὐτο ί : οἱ Συρακούσιοι. οὐ δώσειν ... : οὐ παρέξειν αὐταῖς διέκπλουν Mvc 2 ʃ ἑρμηνεία τοῦ διεκπλεῖν καὶ περιπλεῖν· τὸ μὲν γὰρ περιπλεῖν ἐν τῇ εὐρυχωρίᾳ καθίστασθαι, οἷον χορευούσης καὶ ἀναστρεφομένης ἐφ’ ὅπερ βούλεται τῆς νεώς (καὶ ἡ περί πρόθεσις τοῦτο δηλοῖ, τὸ κύκλῳ περιθέειν)· τὸ δὲ διεκπλεῖν τὸ τεμόντα τὴν τάξιν τῶν ἐναντίων εἰς τοὐπίσω γενέσθαι. τὸ δὲ τὴν στενοχωρίαν κωλύσει ν : ὑπὸ τῆς στενοχωρίας κωλυθήσεσθαι τοὺς Ἀθηναίους τοῦ περιπλεῖν. περιττὴ δὲ πρὸς τὸ μὴ περιπλεῖν ἡ μία ἀπόφασις Mvc 2 ἀνάκρουσι ν : ἀνάκρουσις ἐν ναυμαχίαις ἐλέγετο ἐπὶ τοῦ πρύμναν κρούειν F αὐτού ς : τοὺς Ἀθηναίους. |
| 7 36 6 [5] | ἤν πῃ βιάζωντα ι : ἀντὶ τοῦ ἡνίκα ἡττῶνται Mvc 2 ʃ τοὺς Συρακουσίους. οὐκ οὔσης αὐτοῖ ς : προεῖπεν ὅτι ὀλίγου μέρους ἐν τῷ λιμένι ἐκράτουν οἱ Ἀθηναῖοι, οὓς ἐς τὴν εὐρυχωρίαν οὐ δυνήσεσθαι περιπλεῦσαι τῶν Συρακουσίων κρατούντων Mvc 2 ἐπεχείρου ν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι σὺν τῷ πεζῷ. |
| 7 37 2 | τὸν ἐκ τῆς πόλεω ς : τῶν Συρακουσίων. καὶ ἡ γυμνητεία τῶν Σ. : γυμνητεία, τὰ τῶν γυμνῶν καὶ οἱονεὶ ψιλῶν παρόσον γυμνοὶ ὅπλων τυγχάνουσιν Patm. οἱ δ έ : οἱ Ἀθηναῖοι B ἀντανῆγο ν : δευτέρα ναυμαχία Ἀθηναίων καὶ Συρακουσίων ABFMc 2 ʃ Ἀθηναίων νῆες οε ʹ · Συρακουσίων πʹ AM ἄξιόν τι λόγου παραλαβεῖ ν : ἤγουν κτήσασθαί τι ἀξιόλογον. |
| 7 38 2 | ἀντίπαλ α : ἰσοστάσια. ἐπισκευάζει ν : ἀνανεοῦν. ἐπεπονήκε ι : ἤγουν ἐπεπόνθει κατεαγυῖα. ʃ ἐσείσθη. ἀντὶ λιμένο ς : ἵνα ᾖ αὐτοῖς ὥσπερ λιμήν. κλῃστο ῦ : ἤγουν περιειργμένου. διαλειπούσα ς : ἤγουν διισταμένας. |
| 7 39 1 | τῇ δ ’ ὑστεραί ᾳ : ἤγουν τῇ μετὰ τὴν προειρημένην ἡμέρᾳ. τῆς μὲν ὥρα ς : ἤγουν τῆς ὀφειλομένης ὥρας τοῦ πολέμου. πειρώμενοι ἀλλήλω ν : ἤγουν πλησιάζοντες ἀλλήλοις διὰ τῆς πλεύσεως. |
| 7 39 2 | πρὶν δὴ ... : περὶ τοῦ Ἀρίστωνος τοῦ Κορινθίου κυβερνήτου καὶ τῆς συμβουλῆς αὐτοῦ ABFMc 2 καὶ οἱ Συρακόσιο ι : σημείωσαι τοῦ θεολόγου B πρύμναν κρουσάμενο ι : στραφέντες ἀπὸ τῆς ναυμαχίας. |
| 7 40 3 | οἱ δ έ : οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 χρόνον μέν τιν α : μέχρι τινός. |
| 7 40 4 | διαμέλλοντα ς : βραδύνοντας. δεξάμενοι . |
| 7 40 5 [5] | .. : τρίτη ναυμαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων ABFMc 2 ʃ τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. αὐτοῖ ς : ἀντὶ τοῦ αὐτῶν. καὶ ἔς τε τοὺς ταρσοὺς ὑποπίπτοντε ς : ἀντὶ τοῦ καὶ ὑποδυόμενοι ὑπὸ τοὺς ταρσούς Mvc 2 κατὰ κράτο ς : οὐχὶ κατὰ κράτος ἐναυμάχησαν, ἀλλὰ κατὰ κράτος ἐνίκησαν Mv ἔπειτα αὐτοὺς αἱ κεραῖαι . |
| 7 41 1 [5] | .. : ἐκ τῶν κεραιῶν δελφῖνες ἦσαν ἠρτημένοι μολίβδινοι ὥστε ἐμβάλλεσθαι ταῖς προσπλεούσαις πολεμίαις ναυσίν, οἳ ἐμπίπτοντες αὐταῖς διέκοπτον τοὔδαφος αὐτῶν καὶ κατέδυον Gvc 2 ὁρῶντε ς : σημείωσαι τὴν σύνταξιν Mc 2 ʃ τὸ ὁρῶντες ἐσχημάτισται, συνταττόμενον πρὸς τὸ τοῖς Συρακουσίοις καὶ ξυμμάχοις, ὁρῶσιν Mv ὑπερώφθ η : ἤγουν κατεφρονήθη. |
| 7 42 3 [5] | ἔφθασε ν : προέλαβεν. στρατι ᾷ : ἤγουν μετὰ πλήθους στρατιωτῶν. ἱκανοὶ γὰρ αὐτοὶ ... : ἱκανοὶ γὰρ οἱ Συρακούσιοι νομίζοντες εἶναι πρὸς τὸ ἀντισχεῖν Ἀθηναίοις κατ’ ἰδίαν, ἅμα τε ἂν ἔγνωσαν ὅτι ἥττους εἰσὶ καὶ ἐν τούτῳ ἀπετειχίσθησαν Mvc 2 ἅμα τ ’ ἂν ἔμαθον ... : σημείωσαι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κώλου δὶς καὶ τρὶς τὸ ἄν· τοῦτο καὶ Σοφοκλῆς 〈ἐν〉 Αἴαντι [155 sq.] B τῇ πρώτῃ ἡμέρ ᾳ : τῆς ἀφίξεως αὐτοῦ δηλονότι. ὅ τι τάχο ς : ἤγουν τάχιστα. τὸ παρατείχισμ α : τὸ ὀρθὸν διατείχισμα Mvc 2 ἐκώλυσαν περιτειχίσαι σφᾶ ς : οἱ Συρακούσιοι δηλονότι τοὺς Συρακουσίους. |
| 7 42 4 [5] | τοῦ ἐν αὐταῖς στρατοπέδο υ : εἰ κρατήσειε δηλονότι. αὐτ ὸ : τὸ παρατείχισμα Mvc 2 ληφθέ ν : ἔσεσθαι. σφᾶ ς : τοὺς Ἀθηναίους. ἠπείγετο ἐπιθέσθα ι : ἀντὶ τοῦ ἠπείγετο ἀποπειρᾶσθαι Mvc 2 ʃ ἤγουν ἐγχειρῆσαι. καὶ ο ἱ : αὐτῷ. ξυντομωτάτην ἡγεῖτο διαπο λ. : ἤγουν ἡγεῖτο εὐχερὲς ἀθρήσειν τὸ τέλος τοῦ πολέμου. κατορθώσα ς : ἤγουν τροπαιουχήσας. |
| 7 42 5 | τὴν στρατιά ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἄλλω ς : ἤγουν ἀπράκτως. ἔτεμνο ν : ἤγουν ἐδενδροτόμουν. |
| 7 42 6 | ἐπεκράτου ν : τῆς χώρας. ἀπεκρούοντ ο : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι. |
| 7 43 1 | διατρίβει ν : ἀργεῖν. λαθεῖ ν : τοὺς Συρακουσίους δηλονότι. |
| 7 43 2 [5] | προσελθόντα ς : τοὺς Ἀθηναίους. λιθολόγου ς : λιθοδόμους GMvc 2 (γρ.) παρασκευή ν : ὅπλισιν. ἀπὸ πρώτου ὕπνο υ : νυκτομαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων BFMc 2 ἐν τοῖς τείχεσ ι : τοῖς ἑαυτῶν δηλονότι. πρὸς αὐταῖ ς : ταῖς Ἐπιπολαῖς. |
| 7 43 5 [5] | ὅπως τῇ παρούσῃ ὁρμῇ ... : ὅπως μηδὲ ὑστερήσωσι τοῦ διαπερᾶναι ὧν ἕνεκα ἦλθον. τὸ γὰρ „μὴ βραδεῖς γένωνται“ ἀντὶ τοῦ μὴ ὑστερήσωσι κεῖται Mvc 2 τοῦ περαίνεσθα ι : ἤγουν τῆς τελειώσεως. ἀπὸ τῆς πρώτη ς : ὁρμῆς δηλονότι. ʃ πόλεως. καὶ ἀδοκήτο υ : ἤγουν αἰφνιδίου. |
| 7 43 6 | καὶ βιασθέντε ς : οἱ Συρακούσιοι δηλονότι. τοῦ μήτω μεμαχημένο υ : τειχίσματος. |
| 7 43 7 | ξυστραφῶσι ν : οἱ Συρακούσιοι δηλονότι. ἐς φυγὴν κατέστησα ν : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. οὐ δ ’ ἀ φ ’ ἑτέρω ν : οὔτε ἀπὸ Ἀθηναίων οὔτε ἀπὸ Συρακουσίων καὶ τῶν ἑκατέροις συμμάχων ABFMc 2 ʃ τῶν πολεμούντων. |
| 7 44 1 [5] | ἡ διάνοια· οὐδὲ αὐτοὶ οἱ πολεμοῦντες ἐξηγήσαντο. ὅτῳ τρόπῳ ἕκαστα ξυνηνέχθ η : ἤγουν λεπτομερῶς, κατὰ ἀκρίβειαν. ἐφόδ ῳ : ὁρμῇ. |
| 7 44 3 [5] | καὶ χαλεπὰ ἦν ὑπὸ τῆς βοῆς διαγνῶνα ι : διὰ τὴν βοὴν οὐ ῥᾴδιον ἦν αὐτὰ γνῶναι Mvc 2 τῶν ἤδη πάλιν φευγόντω ν : τῶν εἰς τοὐπίσω φευγόντων Mvc 2 ʃ ἤγουν τραπέντων. τοῦ ξυνθήματο ς : γνωρίσματος, συμφωνίας. τὸ δ ’ ἐκείνω ν : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. |
| 7 44 5 [5] | ὥσ τ’ , εἰ μὲν ἐντύχοιέν τισι ... : τὸ ἑξῆς, ὥστε, εἰ μέν τισιν ἐντύχοιεν τῶν πολεμίων κρείσσους ὄντες, διέφευγον αὐτοὺς οἱ πολέμιοι Mvc 2 ὑποκρίνοιντ ο : τὸ ξύνθημα. — παιωνισμό ς : τὸν παιονισμὸν βουλγαρισμὸν εἰ γράφεις, γράφειν μικρὸν γίνωσκε, μηδαμῶς μέγα e 8 ἀπὸ γὰρ ἀμφοτέρω ν : τῶν δύο στρατευμάτων. |
| 7 44 6 [5] | ἀπορίαν παρεῖχε ν : τοῖς δυσὶ στρατεύμασιν. οἵ τε πολέμιοι ὁμοίω ς : ἀπὸ κοινοῦ τό, ὁπότε παιωνίσειαν, φόβον παρεῖχον Mvc 2 πολλὰ τοῦ στρατοπέδο υ : λείπει τὸ μέρη FMc 2 φίλοι τε φίλοις καὶ πολῖται πολίταις . |
| 7 44 7 | .. : τὸ ἑξῆς, φίλιοί τε φιλίοις καὶ πολῖται πολίταις οὐ μόνον εἰς χεῖρας ἀλλήλοις ἐλθόντες ἀπελύοντο, ἀλλὰ καὶ εἰς φόβον καθίστασαν Mvc 2 διωκόμενο ι : ὑπὸ τῶν Συρακουσίων. |
| 7 44 8 | τῆς ἀπὸ τῶν Ἐπιπολῶν ... : τῆς ἀπὸ τῶν Ἐπιπολῶν ὀπίσω ἀναχωρήσεως Mvc 2 οἱ δὲ ὕστερον ἥκοντε ς : τὸ σχῆμα Ἀττικόν, ἀντὶ τοῦ, τῶν δὲ ὑστέρων ἡκόντων GMvc 2 ἀντέστησα ν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. |
| 7 45 2 | οἱ μὲν ἀπώλλυντ ο : ἀπὸ τῆς κρημνίσεως δηλονότι. ὡ ς : καθώς. |
| 7 46 1 | Ἀκράγαντ α : τὸν Ἀκράγαντα ἀρσενικῶς ABF οὐ κατορθοῦντε ς : ἀντὶ τοῦ ἡττώμενοι Mvc 2 τά τε ἄλλα . |
| 7 47 1 | .. : καὶ ὅτι τὰ ἄλλα αὐτοῖς πάντα οὐδεμίαν ἐλπίδα νίκης παρεῖχεν Mvc 2 ἀλ λ ’ ἅπερ καὶ διανοηθεὶς . |
| 7 47 3 [5] | .. : διενοήθη μὴ διατρίβειν, ἀλλ’ ἀπάγειν τὴν στρατιάν GMvc 2 καὶ τοῦ στρατεύματος ... : τὸ ἑξῆς, ἕως ἔτι οἷόν τε τοῦ πολεμίου στρατεύματος κρατεῖν. ἔμπροσθεν μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν Συρακουσίων οἱ περὶ τὸν Νικίαν ἐν τῷ λιμένι κατεκέκλειντο κρατούμενοι, διὰ δὲ τὰς ἐπελθούσας μετὰ τοῦ Δημοσθένους ναῦς οἷοί τε ἦσαν κρατεῖν Mvc 2 τῇ πόλε ι : τῶν Ἀθηναίων. |
| 7 47 4 | τοὺς .. . ἐπιτειχίζοντα ς : τοὺς Λακεδαιμονίους G Συρακουσίου ς : πρὸς δή. προσκαθῆσθα ι : τοῖς Συρακουσίοις δηλονότι. πόνηρ α : ἀσθενῆ G ʃ ἐπισφαλῆ, ἐπικίνδυνα. |
| 7 48 1 | καταγγέλτου ς : δήλους διὰ μηνυμάτων. λαθεῖν γὰρ ἄν ... : μετὰ γὰρ πολλῶν βουλόμενοι οὐ δυνήσεσθε λαθεῖν ἐπιχειροῦντες ἀποπλεῦσαι Mvc 2 τό δ ’ ἔτι . |
| 7 48 2 [5] | .. : τὸ ἑξῆς, τόδε ἐλπίδας τε ἔτι παρεῖχε τὰ τῶν πολεμίων πονηρότερα ἔσεσθαι τῶν σφετέρων. ἀ φ ’ ὧ ν : τῶν πολεμίων. βουλόμενον τοῖς Ἀθηναίοις τὰ πράγματα ἐνδοῦνα ι : ἤγουν βουλόμενον κυρίους γενέσθαι τοὺς Ἀθηναίους τῶν κατὰ τὰς Συρακούσας πραγμάτων. ἐπεκηρυκεύετ ο : διὰ κηρύκων ἐμήνυε. ἀντὶ τοῦ, κήρυξ ἐπέμπετο πρὸς αὐτόν, τὸν Νικίαν, παρὰ τοῦ μέρους τῶν Συρακουσίων τοῦ βουλομένου τὰ πράγματα ἐνδοῦναι τοῖς Ἀθηναίοις. καὶ διασκοπῶν ἀνεῖχ ε : διστάζων, εἴτε χρὴ μένειν, εἴτε ἀπιέναι, οὐδεμιᾷ προσετίθετο γνώμῃ. |
| 7 48 3 | τοῦτο γάρ ἐστι τὸ διασκοπῶν ἀνεῖχε Mvc 2 ἀπάξει ν : ἀπὸ τῶν Συρακουσῶν δηλονότι. εὖ λέγω ν : ἤγουν πιθανῶς λέγων. ἐκεῖσ ε : ἤγουν ἐς τὰ Ἀθήνας. |
| 7 48 4 | οὔκουν βούλεσθαι ... : οὐ βούλεσθαι ἔφη ὁ Νικίας ὑπὸ Ἀθηναίων ἀπολέσθαι μόνος αὐτὸς ἀδίκως, ἀλλά, εἰ δεῖ πάντως ἀπολέσθαι, ὑπὸ τῶν πολεμίων τοῦτο παθεῖν Mvc 2 ἐν περιπολίοι ς : ἐν τοῖς περὶ τὴν πόλιν τειχίσμασι καὶ οἰκοδομαῖς f ʃ ἐν περιδρόμοις ʃ περιτειχίσμασι, πολιχνίοις. |
| 7 48 5 [5] | σημείωσαι βόσκοντας AB τῆς νῦν παρασκευῆ ς : τῆς πολεμικῆς οἰκονομίας. ἐπικουρικὰ μᾶλλον ... : μισθοφόρων τοῖς Συρακουσίοις ὄντων καὶ οὐχὶ δι’ ἀνάγκην στρατευομένων πολιτῶν ὥσπερ Ἀθηναίων Mvc 2 τρίβειν οὖν ἔφη χρῆνα ι : ἀντὶ τοῦ διατρίβειν καὶ παρέλκειν Mvc 2 καὶ μὴ χρήμασιν . |
| 7 48 6 | .. : καὶ μὴ νομίζειν διὰ χρημάτων ἔνδειαν ἡττᾶσθαι Mvc 2 θαρσήσε ι : θαρσήσας νῦν δηλονότι μᾶλλον ἢ πρότερον κρατηθεὶς καὶ νικηθείς. |
| 7 49 2 | τὰ τῶν πολεμίω ν : ἤγουν τοὺς πολεμίους. στενοχωρί ᾳ : ἡ στενοχωρία G τά τε ... : ἤγουν τῇ ἐμπειρίᾳ αὐτῶν χρήσεσθαι δυνήσονται. ἐν τούτ ῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. |
| 7 50 1 [5] | ἡ τοῖς Συρακοσίοις στάσι ς : ἀντὶ τοῦ, ἡ στάσις, διὰ Συρακουσίους κινουμένη, εἰς φιλίαν ἐξῆλθε. ὅθεν .. . ἀπέχε ι : ὅθεν ἐλάχιστον πρὸς Σικελίαν διάστημα· δυεῖν γὰρ ἡμερῶν καὶ νυκτὸς ἀπέχει πλοῦς Mv ʃ ἀπὸ Καρχηδόνος ἐς Σελινοῦντα πλοῦς δύο ἡμερῶν καὶ νυκτός ABCF αὐτοῖ ς : ἤγουν τοῖς Συρακουσίοις. |
| 7 50 3 | τοῖς πᾶσ ι : κατὰ πάντα. ἀλ λ ’ ἤ : παρ’ ὅ. ἑτοῖμα ἦν ἀποπλεῖ ν : ἕτοιμα ἦν τὰ κατὰ τὸν ἀπόπλουν. |
| 7 50 4 [5] | ἐνθύμιον ποιούμενο ι : ἤτοι δεισιδαιμονήσαντες ἢ ἐκλογισάμενοι Mvc 2 ʃ κατὰ νοῦν σχόντες τὸ τῆς σελήνης. θειασμ ῷ : εὐχῇ καὶ μαντείᾳ v καὶ τῷ τοιούτῳ προσκείμενο ς : τῷ τοιούτῳ εἴδει τοῦ θειασμοῦ προσέχων, τῷ παραφυλάττειν τὰς ἐκλείψεις καὶ τὰ οὐράνια Mvc 2 οὐ δ ’ ἂν ... : τὸ ἑξῆς, οὐδ’ ἂν διαβουλεύσασθαι, ὅπως ἂν κινηθείη πρότερον, τουτέστι πρὶν τρὶς ἐννέα ἡμέρας κτλ. μὴ ἀνιέναι τὰ τῶν Ἀθηναίω ν : ἀντὶ τοῦ τοὺς Ἀθηναίους φεύγειν δηλονότι. |
| 7 51 1 | σφῶ ν : τῶν Συρακουσίων. χαλεπωτέρους προσπολεμεῖ ν : δυσεπιχειρήτους. ἐπλήρου ν : ἀνδρῶν δηλονότι. |
| 7 51 2 | τῇ μὲν προτέρ ᾳ : καθ’ ἣν δηλονότι ἐκινήθησαν. ἀπολαμβάνουσί τ ε : ἤγουν ἀποκόπτουσί τινας τῶν ὁπλιτῶν τῶν Ἀθηναίων. τῇ δ ’ ὑστεραί ᾳ : ναυμαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων ABFMc 2 τῶν Συρακουσίων οϛʹ· τῶν Ἀθηναίων πϛʹ A πρὸς τὰ τείχ η : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 7 52 1 [5] | τὸν Εὐρυμέδοντα ... : Εὐρυμέδοντος στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων ἀναίρεσις ὑπὸ Συρακουσίων ABFMc 2 τοὺς ἐκβαίνοντα ς : ἀπὸ τῶν νεῶν δηλονότι. |
| 7 53 3 | παρόντο ς : προσγεγενημένου. πάντας ἀπέκτεινα ν : οἱ Συρακούσιοι ἀπέκτειναν δηλονότι ABCF τῶν ὁπλιτῶ ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 7 54 1 | τῶν πεζῶ ν : τῶν Συρακουσίων. πρότερον μὲν γά ρ : περιττὸς ὁ μέν σύνδεσμος Mvc 2 παράλογο ς : παραδοξία. |
| 7 55 2 [10] | οὐ δυνάμενοι ... : οὐ δυνάμενοι αὐτοὺς προσαγαγέσθαι καὶ ὑποχειρίους ποιῆσαι, οὔτε διὰ τοῦ μεταβάλλειν αὐτῶν τὴν πολιτείαν οἷον στάσιν ἐμβαλόντες ἢ ὀλιγαρχίαν παρ’ αὐτοῖς ἐργασάμενοι Mvc 2 ᾧ προσήγοντο ἄ ν : ᾧτινι τῷ πράγματι, τῷ μεταβαλεῖν δηλονότι τὴν πολιτείαν, προσήγοντο ἂν οἱ διάφοροι αὐτοῖς τοῖς Ἀθηναίοις. οὐ δυνάμενοι δὲ οὔτ’ ἐκ μεταβολῆς, ἐπειδὴ ἡ αὐτὴ ἦν ἑκατέρων πολιτεία, οὔτ’ ἐκ παρασκευῆς πολλῷ μείζονος, ὅτι καὶ ἵππους καὶ ναῦς εἶχον ἐκεῖνοι ὁμοίως τοῖς Ἀθηναίοις. τὸ ἑξῆς, οὐ δυνάμενοι ἐπενεγκεῖν τὸ διάφορον αὐτοῖς. πολλῷ κρείσσου ς : λείπει τὸ ὄντες Gvc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ κρείσσονες. πολλῷ δὴ μᾶλλο ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐν παντὶ δὴ ἀθυμίας ἦσαν Mvc 2 καθυπέρτερ α : τῶν Ἀθηναίων. |
| 7 56 2 [5] | φόβο υ : ἀπὸ φ. τῆς δουλείας δή. ἀπολύεσθα ι : ῥύσεσθαι. τὸν ὕστερον ἐ . πόλεμον ἐνεγκεῖ ν : ἤγουν ἀντισχεῖν πρὸς τὸν ὕστερον πόλεμον Mvc 2 ʃ δέξασθαι. αὐτῶ ν : τῆς τε ἐλευθερίας τῶν Ἑλλήνων καὶ τοῦ ἀπαλλαγῆναι φόβου Mvc 2 μέγα μέρος προκόψαντε ς : ἀντὶ τοῦ προκοπὴν μεγάλην τῷ ναυτικῷ στόλῳ παρασχόντες· τουτέστι πολλὰς ναῦς αὐτοῖς παρασχόντες εἰς τὰς ναυμαχίας. |
| 7 56 3 [5] | ἤ, ὥς τινες, ἐπὶ μέγα ἐν τῷ ναυτικῷ προκόψαντες Mvc 2 ἐπὶ μίαν πόλι ν : κατὰ μιᾶς πόλεως τῶν Συρακουσῶν. |
| 7 56 4 [5] | πλήν γε δὴ τοῦ ξύμπαντος ... : πλὴν ὅσα συνῆλθεν ἔθην πρὸς Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους ἐν παντὶ τῷδε τῷ πολέμῳ Mv ʃ ἐξαίρω δὲ λόγου τὰ ἐν παντὶ τῷδε τῷ πολέμῳ ἔθνη πρός τε τὴν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων πόλιν συνελθόντα· τουτέστι, πλεῖστα ἔθνη περὶ Συρακουσῶν μαχόμενα ἦλθε, πλήν γε δὴ οὐ τοσαῦτα ὅσα πρὸς Ἀθηναίους καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους προσενεμήθη Mv λόγο υ : ἀριθμοῦ. τοσοίδε γὰρ ἑκάτεροι . |
| 7 57 1 [20] | .. : ἤγουν πολλοὶ γὰρ ἦσαν συμμαχοῦντες ἑκατέροις τοῖς μέρεσιν. οἵ τε γὰρ Ἀθηναῖοι ἐπὶ Σικελίαν ἐλθόντες ἔσχον πολλούς τινας συμμάχους· οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ οἱ Συρακούσιοι περὶ Σικελίας μαχόμενοι ὡσαύτως ἐπήγοντο τοὺς μετασχήσοντας τοῦ πολέμου καὶ κινδυνεύσοντας ἐπὶ τῷ διασῶσαι τὴν τῶν Συρακουσίων πόλιν, ὥσπερ τοῖς συμμαχοῦσιν Ἀθηναίοις σκοπὸς τὸ συγκτήσασθαι χώραν. ʃ κατάλογος τῶν ἐθνῶν καὶ πόλεων τῶν συμμαχησάντων Ἀθηναίοις κατὰ Συρακουσῶν· Ἀθηναῖοι, Λήμνιοι, Ἴμβριοι, Αἰγινῆται, Ἑστιαιεῖς (οὗτοι πάντες Ἀθηναίων ἄποικοι ἦσαν), Ἐρετριεῖς, Χαλκιδεῖς, Στυρεῖς, Καρύστιοι, Κεῖοι, Ἄνδριοι, Τήιοι, Μιλήσιοι, Σάμιοι, Χῖοι, Μηθυμναῖοι, Τενέδιοι, Αἴνιοι, Πλαταιεῖς, Ῥόδιοι, Κυθήριοι, Κεφαλλῆνες, Ζακύνθιοι, Κερκυραῖοι, Μεσσήνιοι ἐκ Ναυπάκτου, Μεγαρεῖς φυγάδες, Ἀργεῖοι, Μαντινεῖς, Κρῆτες, Αἰτωλοί, Ἀκαρνᾶνες, Θούριοι, Μεταπόντιοι, Νάξιοι, Καταναῖοι, Ἐγεσταῖοι, Τυρσηνοί, Ἰάπυγες ABGMvc 2 τοῖς μέ ν : τοῖς Ἀθηναίοις BCFM τοῖς δ έ : τοῖς Συρακουσίοις BCFM με τ ’ ἀλλήλων στάντε ς : συμμαχήσαντες ἀλλήλοις. ἀλ λ ’ ὡς ἑκάστοις ... : ἀλλ’ ὡς ἑκάστῳ συνέτυχεν ἢ διὰ τὸ ἴδιον συμφέρον 〈ἢ〉 ἐξ ἀνάγκης στρατεύεσθαι Mvc 2 καὶ ἀ π ’ Ἀθηναίω ν : ἄποικοι δηλονότι. |
| 7 57 4 | οὗτο ι : ἤγουν οἱ Καρύστιοι. ναυσ ί : ἤγουν σὺν ναυσί. |
| 7 57 7 [5] | κατὰ δὲ τὸ νησιωτικό ν : ἤγουν νόμιμον, ἔθος. οὐ μόνον Δωριῆ ς : ὄντες δηλονότι. ἀνάγκῃ μὲν ἐκ τοῦ εὐπρεποῦς ... : ἔλεγον ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθεῖν, ἵν’ εὐπρεπὴς ἀπολογισμὸς αὐτοῖς ᾖ· οὐχ ἧσσον δὲ βουλόμενοι ἤπερ ἐξ ἀνάγκης εἵποντο, διὰ τὴν Κορινθίων ἔχθραν Mvc 2 κατὰ ξυμφορὰν ἐμάχοντ ο : ξυμφορὰν ἄρτι τὴν φυγὴν λέγει, ὅτι φυγάδες ὄντες τοῖς ξυγγενέσιν ἐμάχοντο Mvc 2 καὶ τῆς παραυτίκ α : τῆς κατὰ τὸ ἐνεστώς. |
| 7 57 9 [5] | οὐδὲν ἧσσον διὰ κέρδο ς : ἡ παροιμία· πιπράσκει δ’ ὁ κακὸς πάντα πρὸς ἀργύριον. τοῦ Καλλιμάχου [fragm. 419 ed. Schneider] ABFMc 2 μισθῷ καὶ οὗτοι πεισθέντε ς : ἦλθον μετὰ τῶν Ἀθηναίων. ξυγκτίσαντα ς : ἀντὶ τοῦ ξυγκτίσασι GMvc 2 τοιαύται ς : ταῖς μισθοφορικαῖς ABFGMc 2 οἵπερ ἐπηγάγοντ ο : ἐπεσπάσαντο. |
| 7 57 11 | τοὺς Ἀθηναίους. κατὰ διαφορά ν : ἔχθραν. Συρακοσίοις δὲ . |
| 7 58 1 [5] | .. : κατάλογος τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν πόλεων τῶν συμμαχησάντων Συρακουσίοις κατὰ Ἀθηναίων· Συρακόσιοι, Καμαριναῖοι, Γελῷοι, Σελινούντιοι, Ἱμεραῖοι, Σικελοί, Λακεδαιμόνιοι, Κορίνθιοι, Λευκάδιοι, Ἀμπρακιῶται, Ἀρκάδες, Σικυώνιοι, Βοιωτοί ABFGMc 2 ἡσυχαζόντω ν : ἀπὸ τοῦ πολέμου ἀπεχόντων. καὶ οἱ αὐτόνομο ι : δημοκρατούμενοι. |
| 7 58 3 | ὅσοι μὴ ἀφέστασα ν : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. νεοδαμώδει ς : νεοδαμώδης ὁ ἐλεύθερος παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις ABCF κατὰ τὸ ξυγγενέ ς : τῶν Συρακουσίων. κατὰ πάντ α : παντὸς γένους. |
| 7 59 2 | καλὸν ἀγώνισμ α : ἔνδοξον, συμφέρον. σημείωσαι καὶ ὀλίγον οὐδὲν ἐς οὐδὲν ἐπενόουν AB ʃ τὸ ἑξῆς, καὶ ὀλίγον οὐδὲν ἐπενόουν ὡς οὐδέν, τουτέστι τὸ ὀλίγον οὐκ ἐπενόουν οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν τὸ μέγα. |
| 7 60 2 [5] | καὶ ξυνελθόντες οἵ τε στρατηγοὶ ... : νῦν διὰ τὸ ἄπορον καὶ τοὺς ταξιάρχους οἱ στρατηγοὶ συνήγαγον, καθ’ αὑτοὺς πρότερον βουλευόμενοι. ἀπολαβόντε ς : ἰδιώσαντες, ἀποκόψαντες. τοῦτο μέ ν : τὸ διατείχισμα. καὶ ἀπλοώτερα ι : ἀπλοωτέρας οὐ τὰς ἀπλόους παντάπασι λέγει, ἀλλὰ τὰς διὰ πληρωμάτων ἔνδειαν ἀπλόους ἱσταμένας. τοῦτο δὲ καὶ ἡ τοῦ λόγου ἐπαγωγὴ δηλοῖ, „πάντα τινὰ ἐσβιβάζοντες πληρῶσαι“. ἡλικία ς : νεότητος. |
| 7 60 5 [5] | ὁ δὲ Νικία ς : τῷ Νικίᾳ τὴν προτροπὴν τῆς διαλέξεως δίδωσι καὶ ὡς καθ’ ἡλικίαν πρεσβυτέρῳ καὶ ὡς μείζονι στρατηγῷ καὶ ὡς πάλαι τοὺς Συρακουσίους νενικηκότι καὶ ὡς ἐν Πελοποννήσῳ καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς τόποις τοὺς ἐναντίους διαπολεμήσαντι. πολ ύ : λίαν. διακινδυνεύει ν : διὰ κινδύνου ἰέναι. ἄνδρες στρατιῶται . |
| 7 61 1 | .. : δημηγορία Νικίου στρατηγοῦ Ἀθηναίων ABCEFM ἔστι τ ῳ : τινὶ [ἀφ’] ἡμῶν. ἔπειτα διὰ παντὸς . |
| 7 61 2 | .. : ἔπειτα ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ δυσέλπιδές εἰσι καὶ προσδοκῶσιν ὅμοια ταῖς γεγενημέναις συμφοραῖς τὰ μέλλοντα Mvc 2 τῶν ἐν τοῖς πολέμοις παραλόγω ν : Ὅμηρος [Σ 309] ξυνὸς Ἐνυάλιος ABCF καί τε κτανέοντα κατέκτα. |
| 7 61 3 [5] | τὸ τῆς τύχη ς : ἤγουν εὐτυχίας. κἂν με θ ’ ἡμῶν ἐλπίσαντες στῆνα ι : καὶ τὴν τύχην καὶ ἡμῖν συλλήψεσθαι ἐλπίσαντες Mvc 2 ἐν δὲ τῇ ἐνθάδε . |
| 7 62 2 | .. : ἐν δὲ τῇ νῦν κατὰ ἀνάγκην ἀπὸ νεῶν γενησομένῃ πεζομαχίᾳ ἐπιτήδεια ἔσται Mvc 2 ηὕρηται δ ’ ἡμῖν . |
| 7 62 3 [5] | .. : ἀντὶ τοῦ ἐξεύρηται ἡμῖν ἐπιβολὴ χειρῶν σιδηρῶν, αἷς προσιούσας τὰς ναῦς τὰς πολεμίας κρατήσομεν, ὥστε μὴ δύνασθαι ἐξ ἀναχωρήσεως ἐμβάλλειν ἡμῖν Mvc 2 τῶν ἐπωτίδων αὐτοῖ ς : ἀντὶ τοῦ τῶν Συρακουσίων. ἐπιβολα ί : ἤγουν ἀντιλαβαὶ εὕρηνται ἡμῖν. ἄλλως τε καὶ τῆς γῆς . |
| 7 62 4 | .. : διὰ τοῦτο, φησίν, οὐ συμφέρει ἀνακρούεσθαι ἡμῖν, ὅτι ἄρα εἰς πολεμίαν γῆν ὑπὸ τῆς ἀνακρούσεως ἐξενεχθησόμεθα Mvc 2 μὴ ἐξωθεῖσθαι ἐς αὐτή ν : ἤγουν τὴν γῆν G ἀπαράξητ ε : μετὰ βίας ἀποκρίνητε F ʃ εἰς τὴν θάλασσαν καταβάλητε Mvc 2 ʃ ἤγουν μετὰ ἀραγμοῦ καὶ συντριβῆς ἀποστήσητε. |
| 7 63 2 [5] | τῶν ἄνωθεν μᾶλλο ν : τὸ μᾶλλον οὐκ ἔστι συγκριτικόν, ἀλλὰ διασαφητικόν· οὐ γὰρ καὶ οἱ ναῦται τοῦ ἀπαράττειν τοὺς πολεμίους συναίτιοι Mvc 2 καὶ ἐν τῷ αὐτῷ τῷδ ε : ἐν τῷ παραινεῖν GMvc 2 καὶ τὰς ναῦς πλείου ς : ἤτοι τῶν πολεμίων νεῶν ἢ νῦν πλείους ἤπερ πρότερον Mvc 2 τὴν ἡδονὴν ἐνθυμεῖσθα ι : ἐνθυμεῖσθαί τε ἄξιον ὅτι δεῖ διαφυλάξασθαι τὴν ἡδονήν. |
| 7 63 3 [10] | ἡδονὴν δὲ λέγει, ἣν ἐπιφέρει, ἐπὶ τῷ θαυμάζεσθαί τε κατὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ κατὰ τὸ ὠφελεῖσθαι, ἔν τε τῷ μὴ ἀδικεῖσθαι αὐτοὶ καὶ ἐν τῷ φοβεροὶ τοῖς ὑπηκόοις φαίνεσθαι Mvc 2 οἳ τέως Ἀθηναῖοι νομιζόμενο ι : τοὺς μετοίκους λέγει GMvc 2 ὠφελεῖσθα ι : ἤγουν κερδαίνειν. εἴ τε ξυμβήσεταί τι ἄλλ ο : εὐφημότατα ᾐνίξατο τὴν ἧτταν Mvc 2 τούς τε ἐνθάδε πολεμίου ς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὑπομιμνήσκω Mvc 2 ὑπὲρ ἀμφοτέρω ν : ὑπέρ τε τῆς ἐνταῦθα δουλείας ὑμῶν καὶ τῆς ἐκεῖ τῶν ἄλλων Ἀθηναίων Mvc 2 πληροῦ ν : ἀνδρῶν δηλονότι. |
| 7 65 1 [5] | ἡ ἐπιβολ ή : ἡ ἀντίληψις. πρὸς τοῦτ ο : ἤγουν πρὸς τὴν ἀντιλαβὴν τῶν σιδηρῶν χειρῶν. παρεκελεύσαντο ἐκείνοις οἵ τε στρατηγοὶ καὶ Γύλιππο ς : πάντες ὑπὸ θάρσους ἐν τούτοις παρακελεύονται· οἱ στρατηγοὶ τῶν Συρακουσίων ὡς ὑπὲρ αὐτῶν ὄντος τοῦ ἀγῶνος· οἱ τῶν Βοιωτῶν ὡς ἀντιστάντων ἐν τῇ ἐφόδῳ τοῖς Ἀθηναίοις· Κορίνθιοι ὡς ναυτικῇ καὶ πεζῇ δυνάμει βεβοηθηκότες μόνοι τῶν ἀπὸ Πελοποννήσου· Γύλιππος ὡς στρατηγὸς ἐπὶ τούτῳ αὐτῷ παρὰ τῶν Λακεδαιμονίων ἐκπεμφθείς. |
| 7 65 2 | πάντας δὲ εἰκὸς ἡδομένους καὶ ἀνὰ μέρος καὶ ὁμοῦ τὴν διάλεξιν ποιεῖσθαι πρὸς αὐτούς. ὅτι μὲν καλὰ . |
| 7 66 1 | .. : δημηγορία Συρακουσίων καὶ Γυλίππου ABCEFM τὰ προειργασμέν α : ἤγουν ἡ προγεγενημένη νίκη. ἀντελάβεσθ ε : ἀντὶ τοῦ ᾐσθάνεσθε Mvc 2 ἐς τὴν χώραν τήνδ ε : ἤγουν κατὰ τῆσδε τῆς χώρας. |
| 7 66 2 | κατορθώσεια ν : ἤγουν τροπαιουχήσειαν. ἄνδρες γὰρ ἐπειδὰν ὧν ἀξιοῦσι προύχειν κολουσθῶσ ι : κολουσθῶσιν, ἀντὶ τοῦ κωλυθῶσιν, ἀνακοπῶσιν Patm. |
| 7 66 3 [10] | ʃ σημείωσαι κολουσθῶσι F ʃ ὁπόταν γὰρ ἄνδρες ἐλαττωθῶσιν ἐν τούτῳ ἐν ᾧ δοκοῦσιν ὑπερέχειν τῶν πέλας, εἴς τε τὰ λοιπὰ τῷ φρονήματι ταπεινοῦνται μᾶλλον ἤπερ εἰ μηδὲ ὅλως τι κατ’ ἀρχάς Mvc 2 καὶ τῷ πα ρ ’ ἐλπίδα ... : καὶ παρ’ ἐλπίδα σφαλέντες ἐφ’ οἷς μέγα ἐφρόνησαν, αὖθις ἐν τοῖς ἔργοις ἐνδιδόασιν, ταπεινότεροι καὶ χείρους γινόμενοι τῆς ὑπαρχούσης δυνάμεως ἡμῶν Mvc 2 τῆς δοκήσεω ς : τῆς ἀγαθῆς ἐλπίδος. |
| 7 67 1 [20] | διπλασία ἑκάστου ἡ ἐλπί ς : τὸ μὲν διπλασία ἀντὶ τοῦ πολλαπλασία· οὐχ ἑκάστου δὲ ἡ ἐλπὶς διπλασία, ἀλλ’ ἐξ ἑκάστου τῶν εἰρημένων διπλασιάζεται, ἐκ τοῦ καταπεπτωκέναι τοὺς Ἀθηναίους τοῖς φρονήμασι κἀκ τοῦ δόκησιν ἔχειν ὅτι κρείττους ἐσμέν, εἰ τοὺς κρείττους ἐνικήσαμεν Mvc 2 τὰ δὲ τῆς ἀντιμιμήσεως αὐτῶν ... : ἀντιμίμησις, ἀντὶ τοῦ ἀντίθεσις καὶ ἀντισήκωσις Patm. ʃ μιμούμενοι ἡμᾶς οἱ Ἀθηναῖοι πολλοὺς ὁπλίτας ἐπεβίβασαν ἐπὶ τὰ καταστρώματα, ὅπερ ἡμῖν μὲν σύνηθές ἐστι καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀνάρμοστον, ἐκείνοις δὲ ἐναντίον διὰ τὰ ἐπιφερόμενα v χερσαῖο ι : ὡς ἐν τῇ πρώτῃ [c. 7] θαλασσίους εἶπε τοὺς ἐμπειρίαν ἔχοντας τῶν ναυτικῶν, οὕτως ἄρτι χερσαίους οὐ τοὺς ἠπειρώτας, ἀλλὰ τοὺς ἀπείρους θαλάσσης λέγει vc 2 οἳ οὐ δ ’ ὅπως .. . εὑρήσουσ ι : οἳ οὐδὲ καθεζόμενοι τοξεύειν καὶ ἀκοντίζειν δυνήσονται. μίαν δὲ ἀπόφασιν ἡγητέον λείπειν, ἵνα ᾖ τὸ πλῆρες· οἱ δὲ οὐχ εὑρήσουσιν οὐδὲ ὅπως χρὴ τὸ βέλος καθεζομένους ἀφεῖναι vc 2 καὶ ἐν σφίσιν αὐτοῖς ... : τὸ ἑξῆς, καὶ ἐν σφίσιν αὐτοῖς πάντες ταράξονται Fc 2 τὸ δὲ οὐκ ἐν τῷ ἑαυτῶν τρόπῳ κινούμενοι οὐ κατὰ τὸ σύνηθες ἕκαστος ἐπὶ τῶν νεῶν κινούμενοι vc 2 ἐν ὀλίγ ῳ : διαστήματι. |
| 7 67 3 | ῥᾷσται δὲ ἐς τὸ βλάπτεσθα ι : ῥᾳδίως δὲ βλαβήσονται ὑπὸ τῶν ἡμῖν παρεσκευασμένων Mvc 2 οὐ παρασκευῆς πίστει μᾶλλο ν : οὐ τῇ παρασκευῇ πιστεύοντες, ἀλλὰ διακινδυνεῦσαι σπεύδοντες ἐπὶ τῇ τύχῃ τὸ μέλλον ποιοῦνται Mvc 2 ἀποκινδυνεύσε ι : τίνι G καὶ τύχην ἀνδρῶ ν : καὶ πρὸς τύχην ἀνδρῶν πολεμίων ἡμῖν ἡττημένων Mvc 2 νομίσωμεν ἅμα μὲν . |
| 7 68 1 [5] | .. : νομιμώτατόν ἐστιν ὀργῇ προσμῖξαι τοῖς ἐναντίοις· προσῆκον γὰρ τοῖς τιμωρουμένοις τοὺς ἀδίκως ἐπελθόντας παρίστασθαι τοῦτο, καὶ κρίνειν ὅτι δεῖ ἀποπλῆσαι τὸν θυμὸν ἐν τῇ τιμωρίᾳ τοῦ ἀδικήματος Mvc 2 τὸ λεγόμενόν που ἥδιστον εἶνα ι : τὸ ἐχθροὺς τιμωρήσασθαι GMvc 2 ʃ σημείωσαι τοῦ θεολόγου B ἐν ᾧ : ἐν τῷ δουλώσασθαι ἡμᾶς vc 2 τὰ ἀπρεπέστατ α : τοὺς ἀνδραποδισμούς ABCFM τὴν αἰσχίστην ἐπίκλησι ν : τὴν δουλείαν ABFMc 2 καλὸς ὁ ἀγώ ν : ἡ διάνοια· καλὸς ἡμῖν ὁ ἀγών ἐστι· πραξάντων γὰρ ἡμῶν ὅσα βουλόμεθα οὗτοί τε κολασθήσονται καὶ ἡ πᾶσα Σικελία ἐλευθερωθήσεται Mvc 2 τοὺς Ἀθηναίους ᾐσθάνοντ ο : πληροῦντας δηλονότι τὰς ναῦς. |
| 7 69 2 [15] | πάσχουσι ν : οἱ ἄνθρωποι δηλονότι. ἐνδε ᾶ : ἀπλήρωτα. πατρόθεν τε ἐπονομάζω ν : Ὅμηρος [Κ 68]· πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον ABCFM ἀξιῶν τό τε κα θ ’ ἑαυτόν ... : ἀξιῶν μηδένα προδοῦναι τὴν ἰδίαν ἀρετήν Mvc 2 ὧ ν : καὶ ἀξιῶν ἐκείνους ὧν. ὧν ἐπιφανεῖς ἦσα ν : τοῦτο καθ’ ὑπερβατόν· συντακτέον 〈δὲ〉 τῷ πατρόθεν ἐπονομάζων vc 2 καὶ τῆς ἐν αὐτῇ ἀνεπιτάκτου ... : καὶ τῆς ἐν τῇ πατρίδι αὐτεξουσίου βιοτῆς Mvc 2 ἄλλα τε λέγων ... : καθ’ ὑπερβατόν· συντακτέον δὲ τῷ παραπλήσια, ἵνα ᾖ τὸ ἑξῆς· ἄλλα τε λέγων, οἷα ἐν τῷ τοιούτῳ ἤδη τοῦ καιροῦ ὄντες ἄνθρωποι εἴποιεν ἄν, καὶ παραπλήσια. ἡ δὲ διάνοια· ἄλλα τε λέγων, ὅσα ἐν τοιαύτῃ περιστάσει καθεστῶτες ἄνθρωποι λέξαιεν ἄν, καὶ παραπλήσια, ὑπέρ τε τῶν ἄλλων πάντων καὶ γυναικῶν καὶ παίδων καὶ θεῶν, οὐ φυλαττόμενοί τι αὐτῶν εἰπεῖν, μὴ δόξωσι τοῖς ἀκροαταῖς ἀρχαιολογεῖν, ἀλλὰ ὠφέλιμα πρὸς τὴν παροῦσαν περίστασιν νομίζοντες Mvc 2 οὐχ ἱκανὰ μᾶλλον ἢ ἀναγκαῖ α : ἀναγκαῖα μᾶλλον ἤπερ ἱκανά Mvc 2 πρὸς τὸ ζεῦγμα τοῦ λιμένο ς : ὃ ἔζευξαν οἱ Συρακούσιοι ἀποφράττοντες τὸ στόμα τοῦ λιμένος Mvc 2 καὶ τὸν παραλειφθέντα διέκπλου ν : καὶ τοῦτο τὸ μέρος 〈ὃ〉 οὐκ ἔξευκτο, ἀλλ’ ἀνεῴγει, τοῦ στόματος τοῦ λιμένος. |
| 7 69 4 [5] | τουτέστι παρελέλειπτο ὥστε μὴ ἐζεῦχθαι Mvc 2 βιάσασθαι ἐς τὸ ἔξ ω : μετὰ βίας ἐξελθεῖν. ʃ ναυμαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων κατὰ κράτος ABFMec 2 προεξαγαγόμενο ι : πρότερον ἢ Ἀθηναῖοι. |
| 7 70 1 | τοῦ παντό ς : στρατεύματος δηλονότι. σφίσ ι : τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 7 70 2 | τῶν προτέρω ν : ναυμαχιῶν δηλονότι. οἵ τε ἐπιβάται ἐθεράπευον . |
| 7 70 3 [5] | .. : οἱ ἐπιβάται ἐπεμελοῦντο (τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐθεράπευον) καὶ ἠγωνίζοντο ὅπως μὴ λείποιντο τῇ προθυμίᾳ οἱ ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ὄντες τῆς τε τῶν ναυτῶν καὶ κυβερνητῶν τέχνης Mvc 2 ʃ ἐπεμελοῦντο G πρῶτο ς : ἀντὶ τοῦ ἔξοχος vc 2 ἐν ὀλίγ ῳ : διαστήματι δηλονότι. |
| 7 70 4 [5] | αἱ μὲν ἐμβολαὶ .. . ἐγίγνοντ ο : ἔμβολοι, τὰ ἐξέχοντα τῶν νεῶν πρὸς τὴν πρώραν, οἷς ἐνέβαλλον ταῖς τῶν πολεμίων ναυσὶ καὶ κατέδυον· ἠμφίεστο δὲ ταῦτα χαλκῷ ἢ σιδήρῳ, τύπον ἀποτελοῦντα κριῶν ἢ κυνῶν ἢ τοιούτων τινῶν Patm. αἱ δὲ προσβολαί ... : συνεχῶς ἐγίγνοντο αἱ συμπλοκαὶ τῶν νεῶν· αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν φεύγουσαι ἐπεφέροντο ἑτέραις καὶ οὐ συνεπλέκοντο, αἱ δὲ ἑκοντὶ ἐπιπλέουσαι προσέβαλλον Mvc 2 προσφέροιτ ο : ἀντὶ τοῦ προσήλαυνεν. |
| 7 70 5 | ἐ π ’ αὐτή ν : ἤγουν κατ’ αὐτῆς. ξυνηρτῆσθα ι : ἤρτηται, κρέμαται ἢ δέδεται F ʃ συμπεπλέχθαι. |
| 7 70 6 [5] | καὶ τοῖς κυβερνήται ς : τοὺς κυβερνήτας, εἴτε φυλάττεσθαι δέοι εἴτε ἐπιβουλεύειν, μὴ καθ’ ἓν μέρος, οἷον δεξιὸν ἢ ἀριστερόν, τοῦτο ποιεῖν, ἀλλὰ πανταχοῦ Mvc 2 ξυμπιπτουσῶ ν : ἀλλήλαις δηλονότι. καὶ ἀποστέρησιν τῆς ἀκοῆ ς : καὶ μὴ δύνασθαι τῶν κελευσμάτων ἀκούειν Mvc 2 πολλὴ γὰρ δὴ ἡ παρακέλευσις . |
| 7 70 7 [10] | . . τοῖς κελευσταῖ ς : ὑπὸ τῶν κελευστῶν. τὸ δὲ ἐπιβοῶντες, συνταττόμενον τῷ „πολλὴ γὰρ δὴ ἡ παρακέλευσις ἀφ’ ἑκατέρων τοῖς κελευσταῖσ“, ἐσχημάτισται· ἦν γὰρ κατὰ φύσιν τό, πολλὰ γὰρ δὴ οἱ κελευσταὶ ἀλλήλοις παρεκελεύοντο Mvc 2 ʃ πολλὴ ἡ παρακέλευσις τοῖς κελευσταῖς ἐγίνετο ἀντὶ τοῦ, πολλὰ οἱ κελευσταὶ παρεκελεύοντο. σημείωσαι· οὕτω γὰρ συνταχθήσεται τούτοις τὸ ἐπιβοῶντες G τὴν τέχνη ν : τέχνην λέγει τὴν ἰδίαν, τὴν κελευστικήν Mvc 2 αὐτίκ α : παροῦσαν. βιάζεσθαί τε τὸν ἔκπλου ν : μετὰ βίας καὶ ἰσχύος ποιεῖσθαι. ἑκατέρω ν : τῶν Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων. |
| 7 70 8 [5] | οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ... : οἱ τῶν Ἀθηναίων στρατηγοὶ ἐπυνθάνοντο τῶν πρύμναν κρουομένων τριηραρχῶν καὶ οἷον εἰς γῆν ἀποβαίνειν διανοουμένων, εἰ τὴν γῆν τῶν Συρακουσίων, ἥτις ἐστὶ [ἡ] πολεμία, [εἰ] νομίζουσιν οἰκειοτέραν εἶναι τῆς μετὰ πολλοῦ πόνου κεκτημένης θαλάττης, τουτέστιν ἧς ἐγένοντο ἄρχοντες μετὰ πολλῶν πόνων θαλαττοκρατήσαντες Mvc 2 ἰσορρόπο υ : ἰσοπαλοῦς. |
| 7 71 1 [5] | πολὺν τὸν ἀγῶνα καὶ ξύστασιν τῆς γνώμης εἶχ ε : ἀντὶ τοῦ ἰσχυρῶς ἠγωνίων καὶ τὰς διανοίας συνετέταντο Mvc 2 ὁ αὐτόθε ν : ὁ Συρακούσιος στρατός GMvc 2 περὶ τοῦ πλείονος ἤδη καλο ῦ : ὑπὲρ τοῦ νικῆσαι κατὰ κράτος Mvc 2 οἱ ἐπελθόντε ς : οἱ Ἀθηναῖοι Gc 2 πάντων γὰρ δὴ ἀνακειμένων . |
| 7 71 2 [5] | .. : πάσης αὐτοῖς ἐλπίδος ἐν ταῖς ναυσὶν οὔσης Mvc 2 ἐοικώ ς : ὅμοιος. ἀντὶ τοῦ μείζων ἁπάντων τῶν φόβων. διὰ τὸ ἀνώμαλον ... : διὰ τὸ ἐν ταῖς ναυσὶ μόναις πάσας τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀνωμάλως ἐκ τῆς γῆς ἐθεῶντο τὴν ναυμαχίαν Mvc 2 ʃ διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῆς χώρας ἄλλοι ἄλλως ἐθεώρουν τὴν ναυμαχίαν. δ ι ’ ὀλίγου γὰρ οὔσης τῆς θέας . |
| 7 71 3 [15] | .. : σύνεγγυς γὰρ οὔσης τοῖς πεζοῖς τῆς ναυμαχίας εἰς τὸ πάντας ὁρᾶσθαι καὶ ἄλλων ἄλλο ἔργον αὐτῆς θεωρούντων, οἱ μὲν νικῶντας ὁρῶντες τοὺς οἱκείους ἀνεθάρσουν τε διὰ τοῦτο καὶ ἔχαιρον, οἱ δὲ θεώμενοι ἡττωμένους κατ’ ἄλλο μέρος ἐταράττοντο. καὶ ὁρῶντες τὰ γιγνόμενα ἀθυμότεροί τε οἱ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ταπεινότεροι τῶν ἡττωμένων ἐν ταῖς ναυσὶν ἐγίνοντο Mvc 2 ἀνεθάρσησάν τ ε : ἤγουν ἀνέστησαν τὸ φρόνημα. γνώμη ν : θυμόν. ἄλλοι δὲ καὶ πρὸς ἀντίπαλόν τι ... : ἄλλοι δὲ τῶν ἀπὸ τῆς γῆς ἰδόντες ἰσόρροπόν που ναυμαχίαν, διὰ τὸ πάνυ ἀδιάκριτον εἶναι πότεροι νικῶσι, συνεξομοιοῦντες τὰ σώματα τῇ περὶ τῶν γιγνομένων προσδοκίᾳ ἀπένευον τῷ σώματι τῇδε κἀκεῖσε Mvc 2 διὰ τὸ ἀκρίτως ξυνεχὲς τῆς ἁμίλλη ς : γενομένης δηλονότι ἀκρίτως τῆς ἁμίλλης. τοῖ ς : τούτοις. πα ρ ’ ὀλίγο ν : μόνον οὐκ. ἀγχώμαλ α : ἴσα. |
| 7 71 4 | ὀλοφυρμὸς ... : Ὅμηρος [Δ 450]· ἔνθα δ’ ἅμ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν, ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων ABFvc 2 μετέωρο ι : ἤγουν ἐν τῷ πελάγει ὄντες. |
| 7 71 6 [5] | ʃ ἄποροι. κατενεχθέντε ς : ἤγουν πρὸς τὴν γῆν ἐλθόντες. οἰμωγῇ τε καὶ στόν ῳ : Ὅμηρος [Χ 409]· κωκυτῷ τ’ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ ABCFM ἐς φυλακή ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ παρεβοήθουν Mvc 2 ἐν τῷ παραυτίκ α : ἤγουν ἐν τῷ ἐνεστῶτι τότε χρόνῳ. |
| 7 71 7 | καὶ οἱ ἐν τῇ νήσ ῳ : ὑπερβατόν. τὸ ἑξῆς· καὶ οἱ διαβεβηκότες αὐτοῖς προσαπώλλυντο ἐν τῇ νήσῳ ἄνδρες Mvc 2 αἰτῆσαι ἀναίρεσι ν : ἀνάληψιν. |
| 7 72 3 | περίλοιπο ι : Ἀθηναίων νῆες ξʹ, Συρακουσίων νʹ AM ἀποικοδομῆσα ι : ἀποφράξαι διά τινος οἰκοδομῆς. |
| 7 73 1 | ξυνεγίγνωσκο ν : τὰ αὐτὰ ἐγίγνωσκον, τουτέστιν ὁμογνώμονες ἦσαν αὐτῷ Mvc 2 καὶ ἅμα ἑορτῆς οὔση ς : ἤγουν ἀνεσίμου ἡμέρας. ἡνίκα ξυνεσκόταζε ν : ὅτε ἤδη σκοτεινὴ νὺξ ἦν. |
| 7 73 3 | ʃ σημείωσαι φρόνησιν Ἑρμοκράτους ABFMc 2 διάγγελοι τῶν ἔνδοθε ν : μηνυταὶ [καὶ] ἐξαγγέλλοντες τὰ Συρακουσίων Mvc 2 ἐπέσχο ν : τὸ στράτευμα δηλονότι. |
| 7 74 2 | ἀπεφράγνυσα ν : ἀντὶ τοῦ ἔφραττον ABF ἐτάσσοντ ο : παρετάσσοντο, ὡπλίζοντο. ἀναδησάμενο ι : ἤγουν ἐξαρτήσαντες τῶν ἑαυτῶν νεῶν. καὶ ἡ ἀνάστασις ἤδ η : ὁ καὶ σύνδεσμος περιττός Mvc 2 αἰσθέσθα ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀλγεινά Mvc 2 ἀντιβολία ν : παράκλησιν. |
| 7 75 4 [5] | ἀντιβολία, δέησις, ἱκεσία. ʃ ἀντιβολία, δάκρυα καὶ στεναγμός, παρὰ τὸ ἀντιβολῶ ABFMc 2 ἐπιθειασμῶ ν : θειασμὸς εὐχὴ ἢ μαντεία F ʃ θείων ἐπικλήσεων. περὶ τῶν ἐν ἀφανε ῖ : περὶ τῶν μελλόντων δεδιότας Mvc 2 ἀκολούθω ν : ὑπηρετῶν. |
| 7 75 5 | καὶ οἱ πλεῖστοι παραχρῆμ α : ἀντὶ τοῦ καὶ οἱ πλεῖστοι ἐν τῷ τότε παρόντι Mvc 2 ἡ ἄλλ η : ἤτοι τῶν ἄλλων. |
| 7 75 6 [5] | αἰκί α : κάκωσις. καὶ ἡ ἰσομοιρί α : καὶ τὸ κοινωνεῖν πάντας ἐπίσης τῶν κακῶν, καὶ οἷον ἴσου μέρους ἕκαστον αὐτῶν μετέχειν Mvc 2 ἔχουσά τινα ὅμως ... : ἔχουσά τινα κουφισμὸν ἡ ἰσομοιρία τὸ μετὰ πολλῶν ἰσομοιρεῖν τῶν κακῶν Mvc 2 τ ό : εἶναι. τε κα ὶ : ἐδοξάζετο. ἀφῖκτ ο : τὸ στράτευμα δηλονότι. τῷ Ἑλληνικῷ στρατεύματ ι : οὐκ ἀπιθάνως περιαιροῦσι τὸ ἄρθρον ἐκ τοῦ „τῷ Ἑλληνικῷ στρατεύματι ἐγένετο“, ὡς οὐδενὸς Ἑλληνικοῦ στρατεύματος ἐν τοσαύτῃ μεταβολῇ γεγονότος Mvc 2 ναυβατῶ ν : ναύτης ἢ ἐπιβάτης F προσχόντα ς : ἐφιστάντας. |
| 7 76 1 | ἐκ τῶν ὑπαρχόντω ν : ἐκ τῶν δυνατῶν. ὡς ἐπιπλῆστον γεγωνίσκων ὠφελεῖ ν : γεγωνίσκειν, τὸ ἐκτεταμένως καὶ ἐξακούστως βοᾶν Patm. ἔτι καὶ ἐκ τῶν παρόντων . |
| 7 77 1 [10] | .. : δημηγορία Νικίου ABFM ʃ θαυμαστῶς ἐστοχάσατο καὶ τοῦ καιροῦ καὶ τῶν περιεχόντων πραγμάτων ἐν τῇ παρακελεύσει οὐδὲ προοιμιασάμενος Mvc 2 ἀλ λ ’ ὁρᾶτε δὴ ὡς διάκειμαι ... : τὸ μὲν „ἀλλ’ ὁρᾶτε δὴ ὡς διάκειμαι ὑπὸ τῆς νόσου“ διὰ μέσου κεῖται. φησὶ δὲ ὅτι οὐδενὸς ὑμῶν οὔτε σώματι ἰσχυρότερος ὤν (ὁρᾶτε γὰρ ὡς διάκειμαι) οὔτε εὐτυχίᾳ τινὸς ὑστερῶν κατά τε τὸν ἰδιωτικὸν βίον καὶ κατὰ τὴν τῶν κοινῶν προστασίαν νῦν ἐν ἴσῳ κινδύνῳ καθέστηκα ὥσπερ οἱ φαυλότατοι Mvc 2 τοῖς φαυλοτάτοι ς : ἀγεννέσιν, ἤγουν ἀνάνδροις. πολλὰ μὲν ἐς θεοὺς νόμιμα δεδιῄτημα ι : ἀντὶ τοῦ πολλὰ εἰς θεῶν τιμὴν ἐπετήδευσα Mvc 2 ʃ πεπολίτευμαι νομίμως. θρασεῖ α : ἀντὶ τοῦ θαρσαλέα Mvc 2 ʃ ἀνεπαίσχυντος c 2 οὐ κα τ ’ ἀξία ν : ἀλλὰ μειζόνως Mvc 2 ηὐτύχητα ι : ἤγουν μετ’ εὐτυχίας κατώρθωται. |
| 7 77 3 [5] | ἐπίφθονο ι : μεμπτοί. ἀποχρώντω ς : ἱκανά, ἀρκούντως F ἀνθρώπει α : ὅσα προσήκει τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει. |
| 7 77 4 [5] | οἴκτου γὰρ .. . ἢ φθόνο υ : Πινδάρου [Pyth. I 164]· κρείσσων οἰκτιρμοῦ φθόνος f φθόνο υ : μέμψεως. οἷοι ὁπλῖται ... : ὑπήλλακται, ἀντὶ τοῦ τοὺς ὁπλίτας καὶ τοὺς συντεταγμένους χωροῦντας μὴ καταπέπληχθε πάνυ. αὐτό γε μὴν τὸ καταπέπληχθε ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰκός Mvc 2 ἱδρυθέντα ς : ἤγουν οἴκησιν [ἀ]διάδοχον σχόντας. ἐξαναστήσειε ν : μετοικίσειεν. ἐν τῷ ἐχυρ ῷ : ἀσφαλεῖ. |
| 7 77 7 | τό τε ξύμπαν γνῶτ ε : τό τε ξύνολον γνῶτε GMvc 2 ἄνδρες γὰρ πόλις ... : ὡραῖον C ʃ σημείωσαι· Σοφοκλῆς [O. R. 56sq.] οὔτε πύργος οὔτε ναῦς ἔρημος ἀνδρῶν μή c καὶ τρεψάμενο ι : οἱ Ἀθηναῖοι. |
| 7 78 4 | ἄπεδο ν : ὁμαλόν, ὁμόπεδον, ὡς καὶ ἄλοχος ἡ ὁμόλεχος GMvc 2 ἀπετείχιζο ν : σκέψαι πῶς χρῆται τῇ ἀπό. |
| 7 78 5 | ἐπιτατικῶς γάρ ABGMvc 2 ἀποχωρεῖ ν : ἀντὶ τοῦ ἀποσκίδνασθαι ἀπὸ τοῦ στρατεύματος. |
| 7 78 7 | οὐκ ἦν ἐπιτήδειον ἀποχωρεῖν κωλυόντων τῶν ἱππέων Mvc 2 ἄραντε ς : ἀντὶ τοῦ κινηθέντες. |
| 7 79 2 | διικνοῦντο γά ρ : ἀντὶ τοῦ ἐξικνοῦντο βάλλοντες. φιλεῖ γίγνεσθα ι : ἐκ περιουσίας τοῦτο προσέρριπται Mvc 2 τοὐναντίον ἢ οἱ Συρακόσιο ι : ἀντὶ τοῦ ἤπερ Mvc 2 τὸ ἥμισ υ : τοῦ παντός Mvc 2 ἀφικνοῦνται ὅμω ς : ἤγουν οὕτω. |
| 7 80 5 | παρ ά : κατά. καὶ βιασάμενο ι : σὺν βίᾳ ἀπωσάμενοι. |
| 7 81 1 [5] | ᾗ οὐ χαλεπῶς ᾐσθάνοντ ο : ἤτοι τὸ οὐ χαλεπῶς τῷ ἔγνωσαν συντακτέον, ἵνα ᾖ, ῥᾳδίως ἔμαθον αὐτοὺς ᾗ κεχωρήκεσαν· ἢ τῷ κεχωρηκότας, ἵνα σημαίνῃ, ᾗ ἐδόκουν αὐτοῖς εὐκόλως καὶ ῥᾳδίως κεχωρηκέναι οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ὥσπε ρ : ἀντὶ τοῦ ὡς, ἤγουν ἐπεί G δίχα δὴ ὄντα ς : κεχωρισμένους ἀπὸ τῶν μετὰ Νικίου vc 2 καὶ ξυνῆγον ἐς ταὐτ ό : ἀντὶ τοῦ ἐκύκλουν. ʃ ἐς ὀλίγον χωρίον Gvc 2 καὶ πεντήκοντ α : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος Mv ἐν τῷ τοιούτ ῳ : καιρῷ δηλονότι. |
| 7 81 4 | ἀνειληθέντε ς : συστραφέντες. περισταδό ν : 〈παρὰ〉 τὸ περιστῆναι Patm. ξυσταδό ν : ἤγουν ἐκ τοῦ πλησίου. |
| 7 81 5 [5] | καὶ ἅμα φειδώ τέ τις ἐγίγνετ ο : ὡς ἂν φανερᾶς οὔσης τῆς εὐπραγίας οὐκ ἐβούλετο ἀποκινδυνεύειν, ἀλλ’ ἐφείδετο αὐτὸς ἑαυτοῦ ὥστε μὴ προαναλωθῆναι. τουτέστιν, ἐνόμιζον καὶ οὕτω λήψεσθαι τοὺς Ἀθηναίους χωρὶς τοῦ αὐτοὶ προαναλωθῆναι καὶ κινδυνεῦσαι Mvc 2 ταύτῃ τῇ ἰδέ ᾳ : ἤγουν τούτῳ τῷ τρόπῳ. καταδαμάσαθα ι : τὸ κατατρυχῶσαι, καταπονῆσαι Patm. πανταχόθε ν : ἤγουν κύκλωθεν. |
| 7 82 1 | κήρυγμ α : φρόνησις Γυλίππου ABvc 2 ὡς σφᾶ ς : ἤγουν εἰς τοὺς Συρακουσίους. τὸ ἡσυχάζο ν : καθ’ ὃ μάλιστα ἔμελλον τῆς νυκτὸς ἡσυχάζειν οἱ πολέμιοι Mvc 2 κατέθεντ ο : τὰ ὅπλα. |
| 7 83 4 | οὗτοι δὲ διὰ τῶν φυλάκων βιασάμενο ι : ἤγουν διελθόντες τοὺς φύλακας σὺν βίᾳ. ἐ π ’ αὐτ ῷ : ἤγουν παρ’ αὐτῷ. |
| 7 84 3 | σκεύεσι ν : ὅπλοις. ἐμπαλασσόμενοι κατέρρεο ν : ἐμπλεκόμενοι κατέπιπτον Mvc 2 ʃ ἑτοίμως ἔπιπτον. καὶ περιμάχητον ἦν τοῖς πολλοῖ ς : ἤγουν σπουδαιότατον. |
| 7 85 1 | τοῦ δ έ : τοῦ δὲ διαφυγόντος Mv ὅσους μὴ ἀπεκρύψαντ ο : ὅσους οἱ Συρακούσιοι μὴ διέκλεψαν Mvc 2 πλεῖστος γὰρ δὴ φόνος οὗτος . |
| 7 85 4 [5] | .. : ἀντὶ τοῦ πολὺ πλείων τοῦτο ἀκουστέον. οὐδὲ γὰρ ἐγγὺς ἐν τῷ Σικελικῷ πολέμῳ τοσοῦτος ἄλλος φόνος ἐγένετο. ʃ ἐμοὶ δὲ φαίνεται γεγράφθαι, καὶ οὐδενὸς ἐλάσσων τῶν ἐν τῷ Ἑλληνικῷ πολέμῳ ἐγένετο. λέγει γὰρ αὐτὸς ἐπὶ τέλει τῆσδε τῆς ἱστορίας [c. 87, 4] „συνέβη τοῦτο τὸ ἔργον τὸ Ἑλληνικὸν τῶν κατὰ τὸν πόλεμον τόνδε μέγιστον γενέσθαι, δοκεῖ δέ μοι καὶ ὧν Ἑλληνικῶν ἴσμεν“. ἔοικεν οὖν κἀνταῦθα μὴ μόνοις τοῖς Σικελικοῖς, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς Ἑλληνικοῖς ἀντεξετάζειν τὴν συμφοράν Mvc 2 τήρησι ν : ἤγουν φυλακήν. |
| 7 86 2 | Νικίαν δὲ καὶ Δημοσθένη ... : Νικίου καὶ Δημοσθένους τῶν στρατηγῶν τῶν Ἀθηναίων ἀναίρεσις ὑπὸ Συρακουσίων ABMvc 2 τοὺς γὰρ ἐκ τῆς νήσου ἄνδρας . |
| 7 86 3 | .. : τὸ ἑξῆς, προυθυμήθη ὥστε ἀφεθῆναι, πείσας τὰς σπονδὰς τοὺς Ἀθηναίους ποιήσασθαι Mvc 2 νεώτερόν τι ... : τοῦ θεολόγου. σημείωσαι B διὰ τὴν . |
| 7 86 5 [5] | . . ἐπιτήδευσι ν : ἐγκώμιον Νικίου ABCFG ʃ γρ. διὰ τὴν πᾶσαν ἐς ἀρετὴν νενομισμένην ἐπιτήδευσιν. διὰ τὸ πᾶσαν ἀρετὴν νομίμως ἐπιτετηδευκέναι. οὐ γὰρ δή γε νενομισμένην ἀρετὴν τὴν δοκοῦσαν λέγει Mvc 2 χαλεπῶς τοὺς πρώτους χρόνους μετεχείρισα ν : τοὺς πρώτους χρόνους χαλεπῶς περιεῖπον Mvc 2 μετεχείρισα ν : ἤγουν ᾠκονόμησαν. |
| 7 87 1 [5] | πνῖγο ς : τὸ καῦμα Patm. καὶ αἱ νύκτες ἐπιγιγνόμενα ι : ἀντὶ τοῦ, αἱ νύκτες καὶ αἱ ἡμέραι ἀνώμαλον ἐργαζόμεναι τὸ περιέχον νόσων κατῆρχον Mvc 2 πάντα τε ποιούντω ν : διὰ τὸ δύσφημον ἀπεσιώπησεν αὐτὰ ὀνομαστὶ εἰπεῖν· βούλεται δὲ λέγειν τὰ ὑποχωρήματα, ἅπερ οἱ ἰατροὶ σκύβαλα καὶ ἀποπατήματα εἰώθασι καλεῖν BFMc 2 ξυννενημένω ν : ξυσεσωρευμένων G σημείωσαι κοτύλην ὕδατος δύο κοτύλας σίτου M ἁθρόο ι : συχνοί. |
| 7 87 3 | ἀπέδοντ ο : ἐπώλησαν BFMc 2 ἐλήφθησα ν : Ἀθηναῖοι AM σημείωσαι οὐδὲν ὀλίγον ἐς οὐδὲν κακοπαθήσαντες A ʃ ἐν παντὶ πράγματι μεγάλως κακοπαθήσαντες Mvc 2 πανωλεθρί ᾳ : ἀδέσποτον. |
| 7 87 6 [10] | αἱ πρὶν μέγισται φανερῶς εὐπραξίαι, τὰ συνεχῆ τρόπαια καὶ ναυκρατίαι, αἱ τῶν μεγάλων πραγμάτων εὐπραγίαι, ὑφ’ ὧν ἀνηνέχθησαν εἰς ὕψος θράσους Περσοκρατῶν Ἕλληνες οἱ πάλαι γόνοι, πρὸς δυστυχίας τῆς πανωλέθρου χάος ἄρτι κατηνέχθησαν, ἀντιπνευσάσης τῆς εὐτυχίας εἰς μακρὰν ἀτυχίαν. πασσυδε ί : σὺν παντὶ τῷ πλήθει Patm. |
| 8 1 1 | ὁπόσοι τι τότε αὐτοὺς θειάσαντες ἐπήλπισα ν : θεοφορηθέντες ἐν ἐλπίδι ἐποίησαν Mvc 2 ʃ ἤγουν θεῖά τινα ἐπιφθεγξάμενοι εἰς ἐλπίδας ἐνέβαλον. πάντα δὲ πανταχόθε ν : δεινὰ δηλονότι. |
| 8 1 2 | ἐν τῷ κοιν ῷ : ταμιείῳ δηλονότι. σφῶ ν : τῶν Ἀθηναίων. ὡς ἐκ τῶν ὑπαρχόντω ν : τῶν δυνατῶν. |
| 8 1 3 | τῶν τε κατὰ τὴν πόλιν τι ἐς εὐτέλειαν σωφρονίσα ι : τοὺς πολίτας εὐτελέστερον πεῖσαι βιοῦν Mvc 2 ὡς ἄ ν : ἤγουν ἕως ἄν. πρὸς τὸ παραχρῆμα περιδεέ ς : διὰ τὸ ἐν τῷ παραυτίκα περιδεεῖς εἶναι Mvc 2 μηδετέρω ν : ἤγουν Ἀθηναίων καὶ Πελοποννησίων. |
| 8 2 2 [5] | αὐτῶ ν : ἤγουν τῶν Ἀθηναίων. διὰ τὸ ὀργῶντες κρίνειν τὰ πράγματ α : ἤτοι μετὰ πάσης προθυμίας ἤ, ὥς τινες, διὰ τὸ αὐτοὺς ὀργίζεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις Mvc 2 καὶ μη δ ’ ὑπολείπειν λόγον αὐτοῖ ς : μηδενὶ ἐπιτρέπειν λέγειν περὶ αὐτῶν. ἤ, ὡς ἐμοὶ φαίνεται, μὴ ὑπολείπεσθαι μηδεμίαν αἰτίαν τοῦ δυνήσεσθαι ἀντισχεῖν τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 τό γ ’ ἐπιὸν θέρο ς : ἀντὶ τοῦ τῷ ἐπιόντι θέρει Mv ἀπροφασίστω ς : χωρὶς τῆς προφάσεως. |
| 8 3 1 | μεμφομένω ν : τοῖς Λακεδαιμονίοις Mvc 2 ξυστελλόμενο ι : ἀντὶ τοῦ συνάγοντες Mvc 2 ἀμφοτέρω ν : ἤγουν τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων. |
| 8 5 1 | ἢ ὥσπερ ἀρχομένων ἐν κατασκευῇ τοῦ πολέμο υ : ἀντὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ τοῦ πολέμου ἕκαστα ἑτοιμαζόντων Mvc 2 τὴν διάβασι ν : εἰς τὴν Εὔβοιαν δηλονότι. ὑπέσχοντ ο : τοῖς Λεσβίοις δηλονότι. |
| 8 5 3 | ἢ τῶν ἐν τῇ πόλει Λακεδαιμονίω ν : ἀντὶ τοῦ, ἢ οἱ ἐν τῇ πόλει Λακεδαιμόνιοι Mvc 2 δεινό ς : φοβερὸς τοῖς Λεσβίοις Mvc 2 ἔπρασσ ε : συνέπραττε Mvc 2 τῶν κάτ ω : ἐπαρχιῶν. |
| 8 5 5 [5] | πεπραγμένο ς : ἀπῃτημένος GMvc 2 οὐ δυνάμενος πράσσεσθα ι : ἀντὶ τοῦ οὐ δυνάμενος ἐκπράξασθαι αὐτός, βασιλεῖ ὠφείλησε Mvc 2 ʃ ἤγουν ὀφειλέτης ἐγένετο. ἀφεστῶτ α : τοῦ βασιλέως. κοινῇ κατὰ τὸ αὐτ ό : ἤγουν ὁμογνωμονοῦντες. φυγάδες τῆς ἑαυτῶ ν : πατρίδος. |
| 8 6 1 | καὶ αὐτό ς : ἤγουν ὁ Φαρνάβαζος. Ἐνδί ῳ : ὁ Ἔνδιος ἡ εὐθεῖα ABFGMc 2 ἐς τὰ μάλιστ α : ὑπερβαλλόντως. |
| 8 6 3 [5] | ὅθεν καὶ τοὔνομα Λακωνικὸν ... : Ἀλκιβιάδης Λακωνικὸν ἦν ὄνομα, ὃς ἦν πατὴρ τοῦ Ἐνδίου. Κλεινίας δὲ ὁ Ἀθηναῖος τῷ Ἀλκιβιάδῃ ξένος γενόμενος τὸ ὄνομα τῷ ἰδίῳ παιδὶ ἔθετο GMvc 2 τὴν ξενία ν : φιλίαν. Φρῦνι ν : τὸ ἀρσενικὸν Φρύνις, Φρύνιδος. |
| 8 6 4 [5] | Φρύνιν ἰῶτα· τὴν δὴ Φρύνην ἦτά μοι, πόρνην τελοῦσαν, ἧς πολὺ πάλαι κλέος e 8 περίοικο ν : περίοικοί εἰσιν οἱ ὑπήκοοι, γείτονες τῆς Σπάρτης Mvc 2 αὐτοῖς εἰσι ν : τοῖς Χίοις. αὐτοῖς πέμπει ν : τοῖς Χίοις. ἐκε ῖ : ἤγουν ἐν τῇ Χίῳ. ἀ φ ’ ὧ ν : πόλεων ἢ συμμάχων Mvc 2 τούτω ν : τῶν τεσσαράκοντα. |
| 8 7 1 [5] | τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους ... : ἀρχὴ τοῦ εἰκοστοῦ ἔτους τοῦ πολέμου BFMc 2 ἐπειγομένω ν : ἀντὶ τοῦ ἐπειγόντων. ἐς Χίο ν : τὸν Χῖον ἂν γράψειας ὥσπερ ἐκ Χίου, σοφῶς περισπῶν, μηδαμῶς δίσταζέ μοι e 8 ὑπὲρ τοῦ Φαρναβάζο υ : ἀντὶ τοῦ, πρεσβευταὶ τοῦ Φαρναβάζου. |
| 8 8 1 | οὐκ ἐκοινοῦντο ... : οὐ μετέσχον τοῦ στόλου. ἀποστολή ν : ἀπόπλευσιν. ἐ φ ’ ἑαυτῶ ν : ἤγουν καθ’ ἑαυτούς. ξυνελθόντε ς : σολοικοειδές, οὐ σόλοικον τυγχάνει, ἀντὶ ξυνελθόντων δὲ κεῖται ξυμμάχων e 8 Ἀλκαμένη ἄρχοντ α : ἔχοντας. |
| 8 8 2 [5] | ἡμίσεα ς : ἡ ἥμισυς G τὰς ὕστερον διαφερομένα ς : μετὰ τοῦτο παρακομιζομένας GMvc 2 ταύτ ῃ : τῇ θαλάσσῃ δηλονότι. ἀδυνασία ν : σημείωσαι· ἀδυνασία ἅπαξ εἴρηται B πολ ύ : λίαν. καὶ διεκόμισα ν : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος FMc 2 αὐτῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 8 9 1 | ἑτοῖμος ἦ ν : συγγνώμην εἶχεν. σπονδά ς : θυσίας G τὸ πιστὸν ναῦς σφίσι ξυμπέμπει ν : ὑπὲρ τοῦ πιστοὺς μεῖναι αὐτοὺς ἠξίουν οἱ Ἀθηναῖοι ναῦς συμπέμπειν Mvc 2 αἴτιον δ ’ ἐγένετο . |
| 8 9 2 [5] | .. : αἴτιον δ’ ἐγένετο τῆς ἀποστολῆς τῶν νεῶν τὸ τοὺς πολλοὺς μὴ εἰδέναι τὰ πραττόμενα GMvc 2 πρίν τι καὶ ἰσχυρὸν λάβωσ ι : ἀντὶ τοῦ, πρὶν δύναμίν τινα προσλάβωσιν Mvc 2 ἐπηγγέλθησα ν : αἱ σπονδαὶ δηλονότι. |
| 8 10 1 | ἐθεώρου ν : ἔπεμπον θεωρούς Mvc 2 καὶ ἐπειδὴ ἀνεχώρησα ν : οἱ θεωροὶ δηλονότι. οἱ δ έ : οἱ Κορίνθιοι. |
| 8 10 2 | ἐπῆγον ἐς τὸ πέλαγο ς : ὑπεχώρουν, ὅπως εἰς τὸ πέλαγος ἐκείνους προκαλέσωνται GMvc 2 μετέωρο ν : πλέουσαν. |
| 8 10 3 | ὁρμίζουσι ν : ἐν ὅρμῳ ἐποίησαν. καὶ τῶν τε νεῶ ν : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι. |
| 8 11 1 | ἐπέταξα ν : οἱ Ἀθηναῖοι. ἱκανά ς : τὰς αὐτῶν. καὶ ἐπενόησαν μὲν κατακαῦσαι τὰς ναῦ ς : οἱ Πελοποννήσιοι τὰς προτέρας Mvc 2 τῷ πεζ ῷ : διὰ τοῦ πεζοῦ. |
| 8 12 2 | αὐτό ς : ὁ Ἀλκιβιάδης. κοπεῖσα ι : ἐπὶ τοῦ κακοπαθῆσαι καὶ οἱονεὶ κοπιᾶσαι εἴρηται GMvc 2 ἐξάγγελτο ι : ἤγουν δῆλοι. |
| 8 14 1 | ʃ 〈ἡ〉 διάνοια· πάντας τοὺς ἐμπίπτοντας αὐτοῖς συνελάμβανον, ἵνα μὴ ἐπαγγείλωσιν αὐτοὺς ἐπιπλεῦσαι. αὐτού ς : τοὺς ἑαλωκότας. καὶ οἱ μὲν ἀφεστῶτε ς : ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. |
| 8 15 1 [5] | τῆς μεγίστης πόλεω ς : ἤγουν τῆς Χίου. τά τε χίλια τάλαντα ... : ἀντὶ τοῦ τὰς ἐπὶ τοῖς χιλίοις ταλάντοις ἐπικειμένας ζημίας Mvc 2 ʃ 〈ἡ〉 διάνοια· ζημίας ἔλυσαν τὰς ἐπιτεθέντας τοῖς εἰποῦσιν ἢ ἐπιψηφίσασι κινεῖν τὰ χίλια τάλαντα, ἅτινα ἐβούλοντο ἀκίνητα μίμνειν διὰ παντὸς τοῦ πολέμου. ἔλυσα ν : τὸ ἑξῆς, ἔλυσαν ὑπὸ τῆς παρούσης ἐκπλήξεως. ἐπικειμένα ς : ἐπὶ τοῖς χιλίοις ταλάντοις δηλονότι G τῷ Πειραι ῷ : τῆς Κορινθίας. ἐφορμουσῶ ν : πολιορκία τῶν πολεμίων. ἐς τὴν βοήθεια ν : ἀντὶ τοῦ τὴν μάχην. 〈σημείωσαι·〉 Σαμίαν μίαν Mv ἐσηγάγοντ ο : προσεδέξαντο. |
| 8 16 3 | ἐπέσχο ν : ἀπὸ τοῦ τείχους. ὅτι πλείστα ς : ἤγουν λίαν. |
| 8 17 3 | λαθόντες οὖν τὸ πλεῖστον τοῦ πλο ῦ : λάθρα τὸ πολὺ πλεύσαντες ἔφευγον Mvc 2 ἐπὶ τοῖσδε . |
| 8 18 1 | .. : συμμαχία Λακεδαιμονίων καὶ βασιλέως διὰ Τισσαφέρνους αʹ B καὶ Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ ξύμμαχο ι : ἑκάτεροι δηλονότι. ἢν δέ τινες ἀφιστῶντα ι : τὸ „ἢν δέ τινες ἀφιστῶνται“ ἕως τοῦ „καὶ τοῖς ξυμμάχοισ“ ἐν ἄλλοις οὐχ εὑρίσκεται. |
| 8 20 2 | καὶ ἐπικαθελώ ν : ἤγουν ἐκ δευτέρου. τοῖς δυνατοῖ ς : κατὰ τῶν δυνατῶν. |
| 8 21 1 | τοῖς γεωμόροι ς : γεωμόρος ὁ τὴν γῆν μερίζων F καὶ τῶν αὐτόθεν ξυμμάχω ν : ἤγουν τῶν Χίων. |
| 8 22 1 | παρῄε ι : παρῆλθε. Κύμη ς : σημείωσαι· Κύμη πλησίον Φωκαίας ABF αὐτοβοε ί : ἐκ μιᾶς βοῆς. |
| 8 23 3 [5] | κατασχόντες ἐς τὸν λιμέν α : ἐλλιμενίσαντες. ἃ πυνθανόμενο ς : τὸ ἑξῆς· ἃ ὁ Ἀστύοχος τῶν τε Ἐρεσίων καὶ τῶν Χίων νεῶν πυνθανόμενος οὐκέτι ἐπὶ τὴν Μιτυλήνην ὥρμησε. περιέτυχο ν : ἀντὶ τοῦ συνέτυχον Mvc 2 ἀναλαβώ ν : ἀναβιβάσας εἰς τὰς ναῦς. |
| 8 23 6 | ἐξ αὐτῆ ς : τῆς Λέσβου. ἀπόβασιν ποιησάμενο ι : ἀποβάντες τῶν νεῶν. |
| 8 24 1 | μετὰ κράτους τῆς γῆ ς : μετὰ τοῦ κρατεῖν τῆς γῆς. ἐκοσμοῦντ ο : γρ. |
| 8 24 4 | ἐκοσμοῦτο· σημείωσαι δὲ τοῦτο G βεβαίω ς : ὄντως. |
| 8 24 5 [5] | εἰ δέ τι .. . ἐσφάλησα ν : εἴ τι παρὰ λόγον ἐσφάλησαν, μετὰ πολλῶν συνεξήμαρτον. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τὴν ἁμαρτίαν συνέγνωσαν Mvc 2 ξυναιρεθήσεσθα ι : αἱροῦμαι τὸ προκρίνω καὶ τὸ προτιμῶ· ὅθεν καὶ τὸ συναιροῦμαι e 10 εἰργομένοις οὖν αὐτοῖ ς : ἀντὶ τοῦ, ἐν αὐτοῖς εἰργομένοις ἐνεχείρησάν τινες. |
| 8 25 4 | ἑώρω ν : οἱ Μιλήσιοι. τὰ ὅπλα τίθεντα ι : ἤγουν ἀποτίθενται. ὅσον ο ὐ : ἤγουν μετ’ ὀλίγον. |
| 8 26 1 [5] | ἐνάγοντος ξυνεπιλαβέσθα ι : ἤγουν πείθοντος συνεφάψασθαι. ʃ ὥστε καὶ τὴν ὑπολειπομένην δύναμιν τῶν Ἀθηναίων καταλῦσαι Mvc 2 ὡς Ἀστύοχον .. . προσταχθεῖσαι κομίσα ι : προσταχθέντος τῷ Θηραμένει ἀγαγεῖν πρὸς Ἀστύοχον τὰς ναῦς Mvc 2 ʃ προσταχθεῖσαι αἱ νῆες τῷ Θηραμένει ὡς Ἀστύοχον κομίσαι ἀντὶ τοῦ προσταχθὲν Θηραμένει κομίσαι τὰς νῆας ὡς Ἀστύοχον G Φρύνιχο ς : περὶ Φρυνίχου ABFMc 2 ʃ ἐγκώμιον Φρυνίχου AB βουλομένω ν : ἀξιούντων Mv ὑπομείναντα ς : ἀντὶ τοῦ ὑπομεινάντων Mv ἐν ὑστέρ ῳ : καιρῷ ἢ χρόνῳ e 10 ἔσται ἀγωνίσασθα ι : τὸ ἔσται περιττόν. |
| 8 27 2 [5] | τὸ δὲ „οὐδέποτε τῷ αἰσχρῷ ὀνείδει εἴξας ἀλόγως διακινδυνεύσειν“ ἀντὶ τοῦ οὐδέποτε φεύγων ἀδοξίαν ἀλόγως διακιδυνεύσειν Mvc 2 ʃ τὸ ἑξῆς· ὅπου ἔξεστιν ἐν ὑστέρῳ εἰδότας πρὸς ὁπόσας τε ναῦς πολεμίας ἔσται ἀγωνίσασθαι καὶ ὅσαις ταῖς σφετέραις πρὸς αὐτοὺς παρασκευασαμέναις ἱκανῶς καὶ καθ’ ἡσυχίαν, αὐτὸς δηλονότι οὐδέποτε εἴξας τῷ αἰσχρῷ ὀνείδει ἀλόγως κινδυνεύσειν. ξυμβήσεσθα ι : ἤτοι κατὰ γνώμην τῶν πολεμίων ἔστι δὴ συνθήκας ποιεῖν. |
| 8 27 3 [10] | ᾗ μόλις ἐπὶ ταῖς γεγενημέναις ξυμφοραῖς ... : ᾗτινι πόλει διὰ τὰς κατεχούσας συμφορὰς μόλις ἔξεστι μετὰ μεγάλης παρασκευῆς καὶ ἀναγκαζομένῃ προεπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις, οὐχὶ δὲ ἑκουσίως, ταύτῃ πῶς προσήκει μὴ ἀναγκαζομένῃ πρὸς αὐθαιρέτους κινδύνους ἰέναι; Mvc 2 μετὰ βεβαίου παρασκευῆ ς : μετὰ βεβαίας e 10 ʃ ἤγουν ἑτοιμασίας πολεμικῆς ἀσφαλοῦς. κα θ ’ ἑκουσία ν : βούλησιν e 10 ʃ ἑκόντως. ἀνάγκ ῃ : διὰ ἀνάγκην προτερεύουσαν. καὶ πρὸς ὀργὴν τῆς ξυμφορᾶ ς : ὀργιζόμενοι διὰ τὴν συμβᾶσαν αὐτοῖς συμφορὰν περὶ Μίλητον Mvc 2 ἐπικατάγοντα ι : ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους. |
| 8 28 1 | ἐβούλοντ ο : τὸ ἑξῆς, ἐβούλοντο πλεῦσαι πάλιν ἐς Τειχιοῦσσαν. προσδεχομένω ν : προσδοκησάντων. |
| 8 28 3 | προσέταξ ε : ὁ βασιλεὺς δηλονότι. ξυνέταξα ν : ἀντὶ τοῦ, κατέταξαν εἰς τὸ ἴδιον στράτευμα Mv ʃ ἤγουν συνηρίθμησαν. |
| 8 29 1 | δραχμή ν : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ δραχμὴ μείζων τοῦ τριωβόλου AB πάσαις ταῖς ναυσὶ διέδωκ ε : ἀντὶ τοῦ τοῖς ἐν πάσαις ταῖς ναυσί Mvc 2 παραδοῦνα ι : ἕνεκα τοῦ παραδοῦναι. |
| 8 29 2 | μαλακὸς ἦν ... : οὐκ ἐντόνως οὐδὲ σφοδρῶς ἀπῄτει Mvc 2 ʃ ἀργός. παρὰ πέντε ναῦ ς : πλὴν εʹ νεῶν πλεῖν. ὡμολογήθησα ν : συνεφωνήθησαν. διακληρωσάμενο ι : διαμερίσαντες κλήρῳ. |
| 8 31 1 | καταλεγόμενο ς : ἀπαριθμῶν. τούτου μὲν ἐπέσχε ν : ἑαυτὸν δηλονότι, ἀπὸ τοῦ λαμβάνειν ὁμήρους. διὰ τοὺς ἀνέμου ς : ἐναντίους δηλονότι ὄντας. |
| 8 31 4 | ἐσβαλόμενο ι : τειχομαχοῦντες. σφάλμ α : τὴν ἧσσαν λέγει. |
| 8 32 1 | χειμασθεισῶν τῶν νεῶ ν : ἤγουν διασπαρεισῶν ὑπὸ χειμῶνος. αὐτ ῷ : ἤγουν τῷ Ἀστυόχῳ. ἦ μή ν : ὄντως. |
| 8 33 2 | προσβαλώ ν : ἤγουν ἐλλιμενίσας. τῇ στρατι ᾷ : ἤγουν σὺν τῇ στρατιᾷ. ἤτοι πανστρατιᾷ. ἀφειμένο ι : ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων. |
| 8 33 4 | ἀναζητήσαντε ς : βασανίσαντες. ὥσπερ . |
| 8 34 1 | .. : ἀντὶ τοῦ ὡς εἶδον G ʃ ἐπειδή. ὁρμήσασα ι : ἐπὶ τὰ τῶν Χίων. Φοινικοῦντ α : Φοινικοῦς λιμὴν ἐν τῷ Μίμαντι B ξυλλαμβάνει ν : βοηθεῖν. |
| 8 36 1 | ἔφερο ν : ὑπέμειναν. ἐπὶ Θηριμένου ς : ἐνώπιον. |
| 8 37 1 | ξυνθῆκαι ... : συνθῆκαι καὶ σπονδαὶ βʹ πρὸς βασιλέα Δαρεῖον καὶ τοὺς αὐτοῦ παῖδας καὶ Τισσαφέρνην Λακεδαιμονίων καὶ τῶν αὐτοῖς συμμάχων B Λακεδαιμόνιοι ἢ οἱ ξύμμαχο ι : τῶν Λακεδαιμονίων. |
| 8 37 4 | κοιν ῇ : γνώμῃ δηλονότι. κέλητ ι : πλοίῳ κέλοκι. |
| 8 38 3 | κα τ ’ ἀνάγκην ἐς ὀλίγον κατεχομένη ς : ἤτοι ἀναγκαζομένης ὀλιγαρχεῖσθαι ἢ ἐπ’ ὀλίγον πειθομένης καὶ ἀκροωμένης· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 νῆε ς : οὖσαι τοῖς Ἀθηναίοις. |
| 8 38 5 | ἀντανάγοιε ν : αἱ ἐν τῇ Μιλήτῳ δηλονότι νῆες. ἡλίου τροπά ς : τὰς χειμερινὰς δηλονότι ABFMc 2 καὶ εἴρητο αὐτοῖς . |
| 8 39 2 | .. : σημείωσαι τὸ σχῆμα B πρὸς γὰρ τὰς τοῦ Πεδαρίτου ἐπιστολὰ ς : ἀντὶ τοῦ διὰ γὰρ τὰς τοῦ Πεδαρίτου ἐπιστολάς Mvc 2 καὶ πλείω τὸν πλοῦν διὰ φυλακῆς ποιησάμενο ι : καὶ μακρότερον τὸν πλοῦν ποιησάμενοι ὑπὲρ ἀσφαλείας Mvc 2 τοῦ ξυμπαρακομισθῆνα ι : ἵνα συμπαραληφθῶσι παρ’ ἐκείνων. |
| 8 40 2 | καὶ μιᾷ γε πόλει πλὴν Λ . πλεῖστοι γενόμενο ι : πλείονες οἰκέται ἦσαν ἐν Χίῳ ἤπερ ἐν ἄλλῃ τινὶ πόλει πλὴν Λακεδαιμονίων· ἡ δὲ Λακεδαίμων πλείστους εἶχεν οἰκέτας Mvc 2 ἐπιστάμενοι τὴν χώρα ν : ἔμπειροι τῆς χώρας. κωλῦσα ι : κωλύμην ποιεῖν. |
| 8 40 3 | διὰ τὴν τότε ἀπειλή ν : ἣν ἠπείλησε τοῖς Χίοις μὴ ἐπιβοηθήσειν αὐτοῖς Mvc 2 νομίσας πάντα ὕστερα εἶναι . |
| 8 41 1 | .. : νομίσας πάντα ἐν δευτέρῳ εἶναι τοῦ παρακομίσαι τὰς ναῦς, ὑπὲρ τοῦ θαλαττοκρατεῖν Mvc 2 τὴν Καῦνο ν : Καῦνον ἐνταῦθα τὴν πρὸς τῇ Λυκίᾳ οὖσαν λέγει B Κῶν τὴν Μεροπίδ α : τὴν Μεροπίδα περιττῶς προσέθηκεν· ἄλλη γὰρ οὐκ ἔστι Κῶς Mvc 2 ἀναγκάζεται ὑπὸ τῶν Κνιδίων παραινούντω ν : ἀντὶ τοῦ πείθεται παραινεσάντων Mvc 2 προσβαλόντε ς : τειχομαχοῦντες. |
| 8 43 2 | ἀμφοτέροι ς : ἤγουν τοῖς Λακεδαιμονίοις καὶ τῷ Τισσαφέρνει. οἱ δ’ : ἤγουν οἱ Λακεδαιμόνιοι. |
| 8 44 2 | Καμίρ ῳ : Κάμιρος Ἡρωδιανὸς καὶ Χοιροβοσκός ABMvc 2 καὶ προσεχώρησ ε : ἤγουν ᾠκειώθη. ἐφάνησα ν : τοῖς πολεμίοις. |
| 8 44 3 | ὑστερίσαντες δὲ οὐ πολλ ῷ : ἤγουν μετ’ ὀλίγον ἐλθόντες. τὸ μὲν παραχρῆμ α : ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸ ἐνεστώς. ἐξέλεξα ν : ἤγουν ἀπῄτησαν. |
| 8 44 4 | ἀνελκύσαντες τὰς ναῦ ς : εἰς τὴν γῆν δηλονότι. ὑποχωρε ῖ : ἤγουν λάθρα ἐχώρησε. |
| 8 45 2 [5] | ξυνέτεμε ν : ἀντὶ τοῦ, εἰς ὀλίγον συνέστειλε. τοῖς ἑαυτῶ ν : ναύταις δηλονότι. ἐκ περιουσία ς : ἤγουν πληθυσμοῦ. χείρ ω : ἤγουν ἄχρηστα ἐς μάχην ἢ ἀσθενῆ. δαπανῶντες .. . ξυμβαίνε ι : περὶ ἀδηφαγίας ABMvc 2 ὥστε δόντα χρήματα αὐτὸν πεῖσα ι : ἔπειθεν ὁ Ἀλκιβιάδης τὸν Τισσαφέρνην δοῦναι χρήματα τοῖς τριηράρχοις τῶν Πελοποννησίων, ἵνα ξυγχωρήσωσιν αὐτῷ ἀντὶ τῆς δραχμῆς τριώβολον τῷ στρατιώτῃ διδόναι Mvc 2 ʃ ἡ σύνταξις οὕτως· ἐδίδασκεν ἔτι Τισσαφέρνην ὥστε δόντα χρήματα αὐτὸν πεῖσαι καὶ τοὺς τριηράρχους καὶ τοὺς στρατηγοὺς τῶν πόλεων, πλὴν τῶν Συρακουσίων, συγχωρῆσαι αὑτῷ ταῦτα. |
| 8 45 6 | τοῖς ἰδίοις .. . εἰκότως φειδόμενο ν : εἰκότως φείδεσθαι διὰ τὸ ἐκ τῶν ἰδίων ἀναλίσκειν Mvc 2 κα θ ’ ἕ ν : μέρος δηλονότι. |
| 8 46 2 | εὐτελέστερ α : ἀντίκειται τῷ πολυτελεῖ τὸ εὐτελέστερα. ἀδαπανώτερα οὖν λέγει GMvc 2 τὸν λόγον τε ξυμφορώτατον καὶ τὸ ἔργον . |
| 8 46 3 [5] | .. : τοὺς Ἀθηναίους καὶ ἀπὸ τῶν ἔργων συμφορωτέρους εἶναι βασιλεῖ καταπολεμοῦντας τὴν Ἑλλάδα Mvc 2 τοὺς μὲν γὰρ ξυγκαταδουλοῦν ἂν ... : τοὺς μὲν γὰρ Ἀθηναίους θαλασσοκρατοῦντας οὐ μόνον ἑαυτοῖς καταδουλοῦν τοὺς Ἕλληνας, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ τοὺς ἐν τῇ βασιλέως οἰκοῦντας Mvc 2 ἢν μή ποτε αὐτοὺς μὴ ἐξέλωσ ι : ἀντὶ τοῦ, καταδουλώσωνται τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 καὶ ἀποτεμόμενο ν : ἀποτεμόμενον μεγίστην μοῖραν τῶν Ἀθηναίων, τουτέστι μεγίστων στερήσαντα αὐτούς Mvc 2 καὶ ἐκ περιόντο ς : ἤγουν ἐκ τοῦ ὑπερβάλλοντος. |
| 8 47 1 [5] | πα ρ ’ ἐκείνοι ς : ἔμπροσθεν ἐκείνων. ἐπιθεραπεύω ν : ἤγουν μετὰ θεραπείας καὶ οἰκονομίας πραγματευόμενος. εἰ μὴ διαφθερεῖ αὐτή ν : ἤ, τὴν εἰς τὴν πατρίδα κάθοδον εἰ μὴ διαφθείρῃ· ἤ, αὐτὴν τὴν πατρίδα εἰ μὴ ἐάσῃ διαφθαρῆναι Mvc 2 πεῖσαι δ ’ ἄ ν : τοὺς Ἀθηναίους. ἐς τοὺς βελτίστους τῶν ἀνθρώπω ν : φρονιμωτάτους. |
| 8 48 1 | τὴν πόλι ν : τὰς Ἀθήνας. καὶ ὑποτείνοντος αὐτο ῦ : ἐλπίδας δηλονότι. κόσμο υ : εὐταξίας. |
| 8 48 4 [5] | σφίσι δὲ περιοπτέον εἶνα ι : αὐτοῖς δὲ περιαθρητέον εἶναι ὅπως μὴ στασιάσωσι GMvc 2 ʃ σκοπητέον. ὁμοίως ἐν τῇ θαλάσσῃ ὄντω ν : ὁμοίως ὥσπερ καὶ Ἀθηναίων κρατούντων τῆς θαλάττης Mvc 2 τάς τε ξυμμαχίδας πόλεις . |
| 8 48 5 [15] | .. : περὶ τῶν ξυμμαχίδων πόλεων, αἷς ὑπέσχοντο ὀλιγαρχίαν οἱ Ἀθηναῖοι ὡς καὶ αὐτοὶ ὀλιγαρχησόμενοι, σαφῶς ἔφη εἰδέναι περὶ τούτων ὁ Φρύνιχος ὅτι οὔτε αἱ ἤδη ἀφεστηκυῖαι προσχωρήσουσιν οὐδὲν μᾶλλον οὔτε αἱ ὑπήκοοι βεβαιότεραι ἔσονται Mvc 2 τούς τε καλοὺς κἀγαθού ς : ὑπερβατόν, τούς τε τοῦ δήμου καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς ὀνομαζομένους· ὁ δὲ νοῦς· οὐκ ἐλάττω παρέχειν πράγματα ἤπερ τὸν δῆμον, ποριστὰς ὄντας καὶ εἰσηγητὰς τῶν κακῶν τῷ δήμῳ, τοὺς ὀνομαζομένους μὲν καλοὺς κἀγαθούς, τῶν δὲ κακῶν πάντων αἰτίους ὄντας τῷ δήμῳ, διὰ τὰ ἴδια κέρδη πράγματα παρέχοντας τοῖς τὴν ὀλιγαρχίαν καθιστᾶσι Mvc 2 καὶ τὸ μὲν ἐ π ’ ἐκείνοις εἶνα ι : τὸ εἶναι περιττόν. λέγει δὲ ὅτι ἤτοι ὅσον ἐπὶ τοῖς ὀλιγαρχικοῖς μᾶλλον ἢ ὅσον ἐπὶ τοῖς καλοῖς κἀγαθοῖς λεγομένοις οἱ ἄλλοι ἂν καὶ ἄκριτοι καὶ πρὸς βίαν ἀποθνήσκοιεν Mvc 2 ἐπισταμένα ς : διδαχθείσας. |
| 8 48 7 | σαφῶς αὐτὸς εἰδέναι ... : καὶ αὐτὸς σαφῶς εἰδέναι ὅτι αἱ πόλεις ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων οὕτω φρονοῦσιν Mvc 2 ὥσπερ καὶ τὸ πρῶτον αὐτοῖς ἐδόκε ι : ἐδόκει γάρ, φησίν, αὐτοῖς καὶ τὸ πρῶτον τὰ παρόντα δέχεσθαι Mvc 2 τοῦ ἐκεῖ δήμο υ : τὸν ἐν ταῖς Ἀθήναις· καὶ γὰρ ὁ ἐπὶ τῶν νεῶν ἐν τῇ Σάμῳ στρατὸς τῶν Ἀθηναίων δῆμος ἦν Mvc 2 ἐνδέξονται αὐτή ν : ἤγουν ἐνδιαθέτως καὶ γνησίως δέξονται. |
| 8 50 1 | δείσας πρὸς τὴν ἐναντίωσιν ... : δείσας μὴ ὑπεναντίως τῇ γνώμῃ αὐτοῦ κατελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης κακώσῃ αὐτόν Mvc 2 καὶ μετὰ τοῦ τῆς πόλεως ἀξυμφόρο υ : εἰ καὶ μετὰ τῆς πόλεως ἀξύμφορος Mvc 2 ʃ ἤγουν εἰ καὶ ἀξύμφορον τοῦτο τῇ ἑαυτῶν πόλει G ἄλλως τε . |
| 8 50 3 [10] | .. : ἄλλως τε οὐδὲ διενοεῖτο τιμωρεῖσθαι, καὶ ταῦτα μηδὲ συμμίσγοντα αὐτῷ Mv ἐς χεῖρα ς : ἤγουν εἰς ὁμιλίαν καὶ δεξίωσιν φιλικήν. προσέθηκέ τ ε , ὡς ἐλέγετ ο : τὸ ἑξῆς, προσέθηκε ἑαυτὸν Τισσαφέρνει G ʃ τὸ „ὡς ἐλέγετο“ κἀνταῦθα πρόσκειται ἐνδεικτικὸν τοῦ περὶ τῶν ἀδήλων μὴ πάνυ διατείνεσθαι. τὸ δὲ προσέθηκεν ἀντὶ τοῦ προσέθετο Mvc 2 ʃ ἡ διάνοια· καὶ Ἀστύοχος ἐνέδωκεν ἑαυτὸν τῷ Τισσαφέρνει τοῖς ἰδίοις κέρδεσιν, ὡς ἐλέγετο, καὶ περὶ τούτου καὶ περὶ τῶν ἄλλων, καὶ διὰ τοῦτο ὠλιγώρει μὴ ἐντελῆ μισθὸν ἐκδοῦναι Τισσαφέρνην τοῖς ναυτικοῖς. ἀνθήπτετ ο : ἀντέσχετο. ὅτι οὐ καλῶς ἐκρύφθ η : ἀλλὰ ἀπεκαλύφθη δηλονότι. |
| 8 50 5 | ᾧ ἂν τρόπ ῳ : ἤγουν ὅπως. ὅσον οὐ παροῦσα ν : ἤγουν μετ’ ὀλίγον ἐλευσομένην. |
| 8 51 1 | ὁρμουσῶ ν : αὐλιζουσῶν. ἐκ τοῦ τοιούτο υ : ἀντὶ τοῦ διὰ τὸ τοιοῦτον. |
| 8 51 2 | λέγει δὲ τὸ μήνυμα τὸ τοῦ Φρυνίχου Mvc 2 μέλλουσ α : τειχισθῆναι. δόξας δὲ ὁ Ἀλκιβιάδης . |
| 8 51 3 [5] | .. : τὰ παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου γράμματα οὐδὲν ἔβλαψε τὸν Φρύνιχον, ἀλλὰ μᾶλλον ὠφέλησεν. ᾠήθησαν γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι τὸν Ἀλκιβιάδην παρὰ μὲν τῶν πολεμίων μεμαθηκέναι ὅτι μέλλουσιν ἐπιθήσεσθαι Σάμῳ, κατεψεῦσθαι δὲ ταῦτα Φρυνίχου διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἔχθραν, ὅτι ἀναπείθει τοὺς πολεμίους ἐπιθέσθαι Φρύνιχος Mvc 2 δεδιότα μὲν τοὺς Πελοποννησίους . |
| 8 52 1 [5] | .. : φησὶν ὅτι ἐδεδίει μὲν ὁ Τισσαφέρνης τὴν ἰσχὺν τῶν Λακεδαιμονίων, ἐβούλετο δὲ ὅμως πεισθῆναι, εἰ δύναιτο, ὑπὸ Ἀλκιβιάδου μεταθέσθαι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 πιστευθῆνα ι : τοῖς Ἀθηναίοις. ἐπηλήθευσε ν : ἀντὶ τοῦ ἀλήθειαν εἶπεν ἐπὶ τὸν τοῦ Ἀλκιβιάδου λόγον. ἀνεκτὸν εἶναι ξυγκεῖσθα ι : ἀντὶ τοῦ ἀνεκτὴν εἶναι συνθήκην Mvc 2 κεφαλαιοῦντες ἐκ πολλῶ ν : ἀντὶ τοῦ ἐκ πολλοῦ ἀποδεικνύντες Mvc 2 ʃ ἤγουν κεφαλαιωδῶς καὶ ξυντετμημένως λέγοντες. |
| 8 53 1 [5] | μάλιστα δὲ ὡς ἐξείη αὐτοῖ ς : ὁ δέ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ δή κεῖται, ὡς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [3, 2] ἐν τῷ „καθ’ ἑκάστους δὲ ἤδη τῇ ὁμιλίᾳ“ Mvc 2 καὶ ἐπιθειαζόντω ν : ἤγουν θεῖά τινα ἐπιβοωμένων. |
| 8 53 2 [5] | πρὸς πολλὴν ἀντιλογίαν καὶ σχετλιασμό ν : πρὸς πολλοὺς ἀντιλέγοντας καὶ σχετλιαζομένους. σχετλιασμό ν : ἤγουν δεινοπάθειαν. οὐκέτι ὄντω ν : χρημάτων δηλονότι. σωφρονέστερο ν : ἤγουν ταπεινότερον. |
| 8 54 1 | χαλεπῶς ... : ἤγουν δυσανασχετῶν ἦν· σκληρὸς ἦν καὶ ἀνένδοτος. τάς τε ξυνωμοσίας αἵπερ ἐτύγχανον . |
| 8 54 4 [5] | .. : ὅσαι ἦσαν ξυνωμοσίαι κατά τε τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν δικῶν ἁπάσας ἐπελθὼν καὶ παρακελευσάμενος Mvc 2 ἁπάσας ἐπελθὼν ... : ὁ Πείσανδρος εἰς πάσας τὰς συνωμοσίας ἐλθὼν παρεκελεύσατο, ὅπως πάντες ἐν αὐταῖς συστραφέντες μιᾷ γνώμῃ καταλύσωσι τὸν δῆμον Mvc 2 ἐπὶ τοῖς παροῦσι ν : κατὰ τῆς παρούσης δημοκρατίας Mvc 2 ἐς δὲ τὴν γῆ ν : δηλονότι τῆς Ῥόδου. |
| 8 55 1 [5] | τοὺς προσβοηθήσαντα ς : τῇ χώρᾳ πορθουμένῃ. εὐφυλακτότερα γὰρ αὐτοῖς ἐγίγνετ ο : παραφυλάττειν γὰρ ἐντεῦθεν μᾶλλον ἐδύναντο τὰς τῶν Πελοποννησίων ναῦς, εἴ που ἀπαίροιεν Mvc 2 διενοοῦντ ο : ἤγουν ἐμελέτων. |
| 8 55 3 | ἐπεκβοηθησάντων δ έ : ἤγουν ἐκδραμόντων εἰς βοήθειαν ἐπὶ τῷ συμβάντι. αὐτόθ ι : ἐν τῇ Χίῳ. |
| 8 56 2 | εἶδο ς : τύπον, μηχανήν. ἐπειδὴ ἑώρα . |
| 8 56 3 | .. : ἐπειδὴ ἑώρα τὸν Τισσαφέρνην, καὶ εἰ τὰ μέγιστα λαμβάνοι, μηδὲ οὕτω ξυμβησόμενον πρὸς τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 ξυμβασείοντ α : ἐφιέμενον ξυμβῆναι. μὴ ἱκανὰ διδόνα ι : τῇ αἰτήσει δηλονότι. ὑπὲρ παρόντος τοῦ Τισσαφέρνου ς : ἔμπροσθεν τοῦ Τισσαφέρνους. |
| 8 56 4 [5] | ὥστε τὸ τῶν Ἀθηναίων ... : ὥστε τοὺς Ἀθηναίους αἰτίους γενέσθαι τοῦ μὴ συμβῆναι καίπερ διδόντας τὰ αἰτούμενα Mvc 2 ἠξίου ν : Ἀλκιβιάδης καὶ Τισσαφέρνης Gf τὰς ἐπικειμένα ς : δηλονότι τῇ Ἰωνίᾳ. ξυνόδ ῳ : συνελεύσει, ὁμιλίᾳ. ἐνταῦθα δὴ οὐκέτ ι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ συγχωρούντων ἀκουστέον GMvc 2 παντάπασιν ἐκπεπολεμῶσθα ι : ἤγουν εἰς τελείαν ἔχθραν ἐλθεῖν τοῖς Πελοποννησίοις. |
| 8 57 1 | κενωθεισῶν τῶν νεῶ ν : ἀπολιπόντων αὐτὰς τῶν στρατιωτῶν διὰ τὸ μὴ λαμβάνειν μισθόν GMvc 2 ἐπανισοῦν τοὺς Ἕλληνα ς : ἀντὶ τοῦ ἴσους αὐτοὺς ποιεῖν GMvc 2 μεταπεμψάμενος οὖ ν : τὸ οὖν ἐκ τοῦ παραλλήλου. |
| 8 58 1 | τρίτῳ καὶ δεκάτῳ ... : τρίται συνθῆκαι Λακεδαιμονίων καὶ τῶν τούτοις συμμάχων πρὸς βασιλέα Δαρεῖον B λάβωσι ν : εἰς τροφὴν δηλονότι τῶν νεῶν καὶ εἰς ἄλλην δαπάνην. |
| 8 58 7 | πρὸς Ἀθηναίους ... : πρὸς Ἀθηναίους ἐὰν ἐθέλωσι διαλλάττεσθαι, ἀμφότεροι διαλλαττέσθωσαν Mvc 2 ὥσπερ εἴρητ ο : ἐν ταῖς σπονδαῖς δηλονότι. |
| 8 60 1 [5] | ἐπιβουλεύοντες ἀπόστασιν τῆς Εὐβοία ς : λαθραίως ποιοῦντες τὸ ἀποστῆναι τὴν Εὔβοιαν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων. ἐπὶ γὰρ τῇ Ἐρετρίᾳ τὸ χωρίον ὄ ν : ἀντὶ τοῦ ἐπικείμενον γὰρ τῇ Ἐρετρίᾳ Mvc 2 ἐπικαλούμενο ι : ἤγουν ἐπὶ βοήθειαν καλοῦντες. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρου ς : ἔτος καʹ FMc 2 πεζ ῇ : ἤγουν διὰ ξηρᾶς. |
| 8 61 1 | ἀποστήσω ν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἔτυχον . |
| 8 61 2 | . . κεκομισμένο ι : ἀντὶ τοῦ ἔλαβον. ἐπιβάτη ς : οὐ τριήραρχος οὐδ’ ἄλλην ἀρχὴν ἔχων Mvc 2 ἐρυμνό ν : ὀχυρόν e 10 ἤδη γὰρ καὶ ὀψὲ ἦ ν : ἤγουν ἑσπέρας ἤδη καταλαβούσης. |
| 8 63 1 | τὴν ναυμαχία ν : τὴν γενομένην δηλονότι περὶ τὴν Χίον. ἐθάρσησε ν : ἤγουν ἀγαθὰς ἔσχεν ἐλπίδας. ἀλλήλοι ς : κατὰ σφᾶς αὐτούς. |
| 8 63 3 | ὑπὸ γὰρ ... : τὸ αἴτιον τῆς ὑποψίας. καίπερ ἐπαναστάντας αὐτοὺ ς : καίπερ ἐπαναστάντων αὐτοῖς τοῖς ὀλιγαρχικοῖς τῶν δημοκρατούντων ὑπὲρ τοῦ μὴ ὀλιγαρχεῖσθαι Mvc 2 ἀνεθήσετα ι : ἀφήσεται. |
| 8 63 4 | τὰ πράγματ α : ἡ ὀλιγαρχία. πράξοντας τἀκε ῖ : ἤγουν καταστήσοντας τὰ ἐν Ἀθήναις. |
| 8 64 1 | εἴρητ ο : προσετέτακτο. αἷς ἂν ἴσχωσι ν : ἀντὶ τοῦ προσορμίσωνται Mvc 2 καθιστάνα ι : ἤγουν νομοθετεῖν. καὶ γὰρ καὶ φυγὴ . |
| 8 64 4 | .. : καὶ γὰρ καὶ φυγάδες αὐτῶν ἦσαν παρὰ Πελοποννησίοις, πεφευγότες ὑπὸ Ἀθηναίων Mvc 2 καὶ αὕτ η : ἤγουν αὐτοὶ οἱ φυγάδες. ναῦ ς : Λακεδαιμονίων. κομίσα ι : εἰς τὴν Λακεδαίμονα δηλονότι. σωφροσύνην γὰρ λαβοῦσαι αἱ πόλεις . |
| 8 64 5 [5] | .. : εὐβουλότεραι γὰρ γενόμεναι ἐχώρησαν ἐπὶ τὴν ἄντικρυς ἐλευθερίαν, τῆς ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ὑπούλου εὐνομίας οὐδὲν φροντίσαντες· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ προτιμήσαντες Mvc 2 ʃ ἄλλως· οὐ προτιμήσαντες, οὐ προτιμοτέραν σχόντες. ἀνεπιτηδείου ς : τῇ ὀλιγαρχίᾳ δηλονότι. |
| 8 65 2 | κρύφ α : κρύβδην ἤτοι λάθρα e 10 λόγος τε ἐκ τοῦ φανεροῦ . |
| 8 65 3 | .. : λόγος τε ἐν τῷ φανερῷ ἐκ παρασκευῆς ἐλέγετο Mvc 2 εὐπρεπὲς πρὸς τοὺς πλείου ς : πιθανὸν πρὸς τοὺς πολλούς. |
| 8 66 1 [5] | εὐπρεπὲς μὲν ἦν πρὸς τοὺς πλείους, ὅμως δὲ ὀλίγοι οἱ μεθιστάντες τά [τε] πράγματα ἔμελλον καὶ ἄρξειν αὐτῶν. βουλὴ ἡ ἀπὸ τοῦ κυάμο υ : κλήρους ἔβαλον κυάμους, καὶ οἱ λαχόντες συνήρχοντο εἰς τὴν βουλήν. ξυνεστῶσ ι : συνωμόταις. ἀλλὰ καὶ οἱ λέγοντες ἐκ τούτων ἦσα ν : ἤγουν οἱ δημηγοροῦντες ἦσαν ἐκ τῶν καταλυσάντων τὴν δημοκρατίαν. προυσκέπτετ ο : πρὶν ἐλθεῖν ἐς τὴν συλλογήν. ἐπιτηδείο υ : ἀντὶ τοῦ εὐπροσώπου GMvc 2 ʃ ἐσκεμμένου. |
| 8 66 2 [10] | δικαίωσι ς : ἀντὶ τοῦ κόλασις ἢ εἰς δίκην ἀπαγωγή GMvc 2 ʃ ἤτοι κρίσις. κέρδος ὁ μὴ πάσχων τι βίαιον ... : ὁ μηδὲν πάσχων βίαιον κέρδος ἡγεῖτο τὸ μηδὲν πάσχειν Mvc 2 καὶ τὸ ξυνεστηκὸς πολὺ πλέον ἡγούμενοι ... : καὶ τοὺς συνεστῶτας κατὰ τοῦ δήμου πλείονας νομίζοντες εἶναι, ἤπερ ὅσοι ἦσαν, τεταπείνωντο ταῖς γνώμαις Mvc 2 διὰ τὸ μέγεθος τῆς πόλεως ... : διὰ τὸ μέγεθος τῆς πόλεως ἠγνόουν τοὺς συνεστῶτας, καὶ οὐκ ἐδύναντο αὐτοὺς ἐξευρεῖν· καὶ διὰ τὸ κρύφα δὲ ἐκείνους πράττειν οὐκ ἐδύναντο εὑρεῖν αὐτούς Mvc 2 κατὰ δὲ ταὐτὸ τοῦτ ο : κατὰ τὸ ἀγνοεῖν τοὺς ἐκ τῆς ὀλιγαρχίας οὐκ ἦν δυνατὸν (τουτέστιν ἀσφαλὲς) ἀγανακτήσαντά τινα τοῖς πραττομένοις ἀπολοφύρασθαι παρὰ τῷ πέλας Mvc 2 ἀλλήλοις γὰρ ἅπαντες . |
| 8 66 5 [10] | .. : τὸ μὲν ἀλλήλοις ἀντὶ τοῦ ἄλλος ἄλλῳ, τὸ δὲ ὡς μετέχοντα ἀντὶ τοῦ ὡς μετέχοντι Mvc 2 καὶ τὸ ἄπιστον οὗτοι ... : καὶ οἱ μὴ δοκοῦντες μὲν ὅλως ὀλιγαρχικοὶ εἶναι, ὄντες δὲ ἐν τῇ συνωμοσίᾳ, μεγάλως ἐποίησαν ἀπιστεῖν αὐτοὺς ἀλλήλοις. ἢ ἀπιστεῖν αὐτοὺς ἐποίησαν ὅτι ἐστὶ συνωμοσία vc 2 ἐς τὴν τῶν ὀλίγων ἀσφάλειαν ὠφέλησα ν : ὠφέλησαν ὥστε ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι, ἀπιστεῖν ὅλως ποιήσαντες τοὺς πολλοὺς ἀλλήλοις. ἐκείνων γὰρ τῶν μὴ ἄν ποτε νομισθέντων ὀλιγαρχίας κοινωνήσειν μετασχόντων τῆς συνωμοσίας οὐδεὶς οὐδενὶ ἔτι ἐπίστευεν Mvc 2 εἶπον γνώμη ν : βουλήν. |
| 8 67 1 | ἄριστ α : ἤγουν ὠφελιμώτατα. ἡ ἡμέρα ἐφῆκ ε : ἀντὶ τοῦ παρῆν ἡ ἡμέρα GMc 2 ἐκ τοῦ αὐτοῦ κόσμο υ : ἐκ τῆς παλαιᾶς καὶ δημοτικῆς καταστάσεως vc 2 ʃ ἤγουν ἐκ τῆς δημοκρατίας. |
| 8 68 1 | Ἀντιφῶ ν : ὁ τοῦ παρόντος συγγραφέως διδάσκαλος. δεινότητο ς : ῥητορείας. πλεῖστα ... : πλεῖστα εἷς ἀνὴρ δυνάμενος ὠφελεῖν ἐν τῷ συμβουλεύειν GMvc 2 ἄριστ α : τὸ ἑξῆς, ἄριστα ἀπολογησάμενος. |
| 8 68 2 | ὑπὲρ αὐτῶν τούτων ... : ὑπὲρ τῆς αἰτίας τῆς τούτων, τουτέστι τῶν κατὰ τὴν ὀλιγαρχίαν, ὡς συγκαταστήσας Mvc 2 εἰδότα αὐτό ν : τὸν Ἀλκιβιάδην Mvc 2 ὑπέστ η : ὑπέσχετο. |
| 8 68 3 | φερεγγυώτατο ς : ἱκανώτατος Mvc 2 χαλεπὸν γὰρ . |
| 8 68 4 | .. : τὸ αἴτιον τοῦ μεγέθους τοῦ ἔργου. δ ’ Ἀθηναῖο ι : τὸ δέ ἀντὶ τοῦ δή ὡς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [3, 2] ἐν τῷ „καθ’ ἑκάστους δὲ ἤδη τῇ ὁμιλίᾳ“ G ἐν τάξε ι : παρατάξει. |
| 8 69 2 | εἴρητο ἡσυχῇ ... : κρύφα εἴρητο παρ’ αὐτοῖς τοῖς ὅπλοις μηδ’ ἐν τῇ εἰθισμένῃ χώρᾳ, ἔνθα ἐφύλαττον, μένειν Mvc 2 εἴ τί που δέοι χειρουργεῖ ν : διαχειρίσασθαί τινα καὶ ἀναιρεῖν Mvc 2 ἀπὸ τοῦ κυάμο υ : τουτέστι διὰ ψηφισμοῦ ᾑρημένοις. |
| 8 69 4 | ἔφερον δὲ αὐτοῖ ς : τοῖς ἀπὸ τοῦ κυάμου βουλευταῖς Mvc 2 σφῶ ν : ἐκ σφῶν. |
| 8 70 1 | ἀπεκλήρωσα ν : ἤγουν διὰ κλήρου ἀποκατέστησαν. πολὺ μεταλλάξαντες τῆς τοῦ δήμου διοικήσεω ς : μεταθέντες τὴν πολιτείαν Mvc 2 ἔνεμο ν : ἐνέμοντο καὶ ἐκαρποῦντο Mvc 2 ʃ διεξῆγον G ὑπεξαιρεθῆνα ι : εἰς τὴν ἀρχήν. |
| 8 71 1 [5] | ἐλπίσας ἢ παραχθέντας ... : ἤλπισε ῥᾳδίως κρατήσειν τῶν Ἀθηναίων τοὺς Πελοποννησίους, καὶ ὡς αὐτοὶ βούλονται οἱ Πελοποννήσιοι· ἴσως δὲ καὶ παραχρῆμα χειρώσεσθαι τὴν πόλιν ἔνδοθέν τε τεθορυβημένην διὰ τὴν στάσιν καὶ ἔξωθεν διὰ τοὺς πολεμίους ἐγγὺς προσελθόντας τῇ πόλει τῶν Ἀθηναίων Mvc 2 καίτοι οὐ πώποτε Ἀθηναίους . |
| 8 72 1 [5] | .. : τοὺς Ἀθηναίους, διὰ τὸ ἀεὶ πρὸς ὑπερορίους πολεμίους πολέμους εἶναι καὶ τοὺς πολλοὺς αὐτῶν ἀποδημεῖν, οὐδεπώποτε οὕτως ἐν μεγάλῳ πράγματι γεγενῆσθαι, ὥστε ἀθρόους πεντακισχιλίους συνελθεῖν σκεψομένους περὶ τῶν κοινῶν. δηλοῦται δὲ ἐντεῦθεν ὅτι οἱ τετρακόσιοι δημοκρατικωτέραν τῆς πρόσθεν ἐπηγγέλλοντο ποιήσειν τὴν πολιτείαν πεντακισχιλίους κοινωνοὺς παραλαβόντες, ὅσοι οὐδεπώποτε πρότερον βουλευσόμενοι συνῆλθον Mvc 2 σφᾶς τε . |
| 8 72 2 | .. : κακοῦ τῆς ὀλιγαρχίας λέγει, φησὶ δὲ ὅτι, μὴ ἀφορμὴν καὶ ἀρχὴν λαβοῦσα ἡ ὀλιγαρχία ἀπὸ τῶν ἐν Σάμῳ καταλύσῃ τοὺς τετρακοσίους Mvc 2 καὶ ὄντες δῆμο ς : καὶ δημοκρατίαν καταστήσαντες vc 2 καὶ ἔμελλον τοῖς ἄλλοις ὡς δήμῳ ὄντι ἐπιθήσεσθα ι : ἔμελλον τοὺς μὴ συνομόσαντας καταλύσειν vc 2 οὐ διὰ δυνάμεως . |
| 8 73 2 [5] | . . φόβο ν : οὐ φοβούμενοι τὴν δύναμιν οὐδὲ τὸ ἀξίωμα αὐτοῦ vc 2 παρὰ σφίσι ν : παρὰ σφίσιν ἦσαν, ὅτι ἐδίδουν αὐτοῖς πίστιν σῶας ἔσεσθαι. τῷ δὲ ὁπλιτεύοντ ι : ἀντὶ τοῦ ὁπλιτικοῦ ἄρχοντι. |
| 8 73 4 [5] | οὐκ ἠξίουν περιιδεῖ ν : οἱ πλείονες ἐδέοντο οὐ περιιδεῖν. ʃ περιφρονῆσαι, παραβλέψαι e 10 αὐτού ς : Θρασύβουλον καὶ Θράσυλλον καὶ τοὺς ἄλλους. σφᾶ ς : τοὺς πλείονας. ἐς τοῦτο ξυνέμεινε ν : ἤτοι μέχρι δεῦρο μεμένηκεν, ἢ ἐν τούτῳ τύχης μεμένηκεν Mvc 2 ἕνα ἕκαστον μετῇσα ν : ἀντὶ τοῦ ἐδέοντο ἑκάστου Mvc 2 ʃ μετήρχοντο μὴ συγχωρεῖν e 10 τοὺς Παράλου ς : τοὺς ἐκ τῆς νεὼς τῆς Παράλου GMvc 2 καὶ μὴ παρούσῃ ἐπικειμένου ς : ἀχθομένους ὀλιγαρχίᾳ, καὶ εἰ μὴ εἶναι τύχοι Mvc 2 ʃ ἐναντιουμένους e 10 αὐτοῖ ς : τοῖς ἐκ τῆς Σάμου δημοκρατικοῖς Mvc 2 ʃ τοῖς Σαμίοις e 10 οἱ τῶν Σαμίων πλείονε ς : οἱ δημοκρατικοί Mvc 2 ἐζημίωσα ν : κατεδίκασαν e 10 ἐς τὴν μετάστασι ν : εἰς τὸ καταλῦσαι τὴν ὀλιγαρχίαν Mvc 2 ἐπὶ τὸ μεῖζον πάντα δεινώσα ς : ἤγουν εἰς τὰ δεινότατα τῷ λόγῳ ἐπάρας. |
| 8 74 3 [5] | λαβόντες εἴρξει ν : τὸ εἴρξειν ἀντὶ τοῦ εἶρξαι κεῖται. τὸ δέ, ἵνα, ἢν μὴ ὑπακούσωσι. τεθνήκωσιν, ἵνα [μὴ] ἂν μὴ ὑπακούσωσιν οἱ ἐν Σάμῳ, ἀποθάνωσιν αὐτῶν οἱ προσήκοντες Mvc 2 τῆς μεταβολῆ ς : τῆς ἀπὸ ὀλιγαρχίας εἰς δημοκρατίαν. |
| 8 76 1 | οἱ μὲν τὴν πόλι ν : ἤγουν οἱ ἐν Σάμῳ τὰς Ἀθήνας. οἱ δ έ : οἱ ἐν Ἀθήναις. ἡ πόλις αὐτῶ ν : ἤγουν αἱ Ἀθῆναι. |
| 8 76 4 [5] | καὶ εἰ ἐκεῖθεν ὡρμῶντ ο : ἤγουν τὸ ἐνδόσιμον ἔχουσιν ἐκεῖθεν, ἤγουν ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν, αἱ πόλεις. ʃ ἐκ τῆς Σάμου GMvc 2 ὡρμῶντ ο : λέγειν δή. οὐκ ἀσθεν ῆ , ἀλ λ ’ ... : ἰσχυρίζει ὅτι οὐκ ἀσθενὴς ἦν ἡ Σάμος, ἥτις μονονουχὶ ἐκράτησε τῆς θαλάσσης πολεμοῦσα πρὸς τοὺς Ἀθηναίους. ἐν τῇ Σάμῳ προκαθημένους . |
| 8 76 5 [10] | .. : ἐγίνετο παραίνεσις ὅτι δεῖ αὐτοὺς ἐν Σάμῳ προκαθημένους πρότερον κρατεῖν τοῦ ἐς τὸν Πειραιᾶ ἔσπλου, καὶ ὅτι νῦν, εἰ μὴ βούλονται ἀποδοῦναι τὴν δημοκρατίαν αὐτοῖς οἱ τετρακόσιοι, ἐν τούτῳ δυνάμεως αὐτοὶ καθεστᾶσιν, ὥστε τοὺς τὴν πόλιν κατέχοντας εἴργειν δύνασθαι τῆς θαλάττης αὐτοὶ μᾶλλον ἤπερ ὑπ’ ἐκείνων εἴργεσθαι Mvc 2 καταστήσοντα ι : οἱ ἐν Ἀθήναις δηλονότι. ʃ τοῦ κρατεῖν τὸν πλοῦν τοῦ Πειραιῶς e 10 αὐτο ί : οἱ Σάμιοι e 10 ἐκείνου ς : τοὺς τετρακοσίους e 10 ἐπορίζοντ ο : αὐτῇ τῇ Σάμῳ e 10 μήτε βούλευμα χρηστόν . |
| 8 76 6 [10] | .. : ἡ διάνοια· περὶ ὀλίγου ποιητέον ὅτι ἡ πόλις αὐτῶν ἀφέστηκεν. ἐπειδὴ ἡ βουλὴ αὐτῆς ἦν κυρία, εἴωθε εἶναι τῶν στρατοπέδων ἡ πόλις. νῦν αὕτη οὐκ ἔστι χρηστή, ἀλλὰ ἐν αὐτοῖς τοῖς στρατοπέδοις ἡμάρτηκε ἐν τῷ καταλύειν τοὺς νόμους, καὶ ὠμῶς ἀναγκάζειν βούλεται τοὺς στρατιώτας πολεμεῖν διὰ τὴν σωτηρίαν αὐτῆς. τοὺς μέ ν : τοὺς τετρακοσίους e 10 προσαναγκάζει ν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ σώζειν Mvc 2 ὥστε οὐδὲ τούτους ... : δυνάμει τοιοῦτόν ἐστιν· οὐ χρὴ τούτους, οἵτινες ἄν τι παρ’ αὑτοῖς χρηστὸν βουλεύσωνται, χείρους ἐκείνων νομίζειν Mvc 2 βουλεύοιε ν : ἔμελλον βουλεύειν e 10 χείρου ς : τοῦ βουλεύματος τοῦ ἐν τῇ πόλει. διεβόω ν : ἤγουν διάτορον ἐβόων. |
| 8 78 1 [5] | τοῦ μέ ν : τοῦ Ἀστυόχου. οὐδέπω ἐν τῷ αὐτῷ εἰσι ν : ἤγουν οὐχ ὁμονοοῦσι. ὄνομα ... : κατὰ τὸ ὄνομα μέν, ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸ ἔργον κινδυνευούσας. διατριβῆνα ι : διαφθαρῆναι. ʃ ἀπολεῖν τὸν χρόνον. κακοῖ τὸ ναυτικό ν : ἤγουν εἰς κακοπάθειαν ἐμβάλλει. ἐνῆγο ν : παρεκίνουν e 10 ἀπὸ ξυνόδο υ : ἤγουν ἀπὸ ὁμονοίας. |
| 8 79 1 | ʃ ξυνελεύσεως e 10 ὁρμοῦσα ι : αὐλίζουσαι. |
| 8 79 2 | πρὸς τὴν Μυκάλη ν : κατὰ τὸ τῆς Μυκάλης μέρος. ναυμαχησείοντα ς : μέλλοντας ναυμαχήσειν ἢ ἐπιθυμοῦντας ναυμαχήσειν e 10 τῇ ὑστεραί ᾳ : ἐσομένη ἡμέρα e 10 κακῶς διδόντο ς : σὺν κακώσει. |
| 8 80 3 [10] | χειμασθεῖσα ι : ἤγουν ταραχθεῖσαι ὑπὸ χειμῶνος. καὶ αἱ μὲν Δήλου ... : ὑπερβατόν. τὸ δὲ ἑξῆς, καὶ αἱ μὲν πλείους Δήλου λαβόμεναι μετὰ Κλεάρχου καὶ ὕστερον πάλιν ἐλθοῦσαι εἰς Μίλητον, αἱ δὲ μετὰ Ἑλίξου τοῦ Μεγαρέως στρατηγοῦ δέκα εἰς τὸν Ἑλλήσποντον διασωθεῖσαι, Βυζάντιον ἀφιστᾶσι Mvc 2 μετὰ Κλεάρχο υ : οὖσαι. ἦρχε ν : τοῦ στόλου τοῦ λοιποῦ δηλονότι. ἀφιστᾶσ ι : ἀφιστάω ἀφιστῶ καὶ ἐκ τούτου ῥῆμα εἰς μι · ἀφίστημι, ἀφίστης, ἀφίστησι, τὸ τρίτον τῶν πληθυντικῶν ἀφιστᾶσι e 10 κατάγει ν : κατέρχεσθαι e 10 καὶ τέλος ἀ π ’ ἐκκλησία ς : ἤτοι ἐν ἐκκλησίᾳ, καὶ οὐκ ἄλλως ἢ ἐν μιᾷ ἐκκλησίᾳ Mvc 2 τήν τε ἰδίαν ξυμφορὰν τῆς φυγῆς ἐπῃτιάσατ ο : ἐπῃτιάσατο τοὺς Ἀθηναίους περὶ τῆς ἰδίας ξυμφορᾶς τῆς κατὰ τὴν φυγήν Mvc 2 ἀνωλοφύρατ ο : ἤγουν τὰ ἑαυτοῦ πάθη μετὰ ὀλοφυρμοῦ διηγήσατο. |
| 8 81 2 [5] | καὶ οἱ ἐν τῇ Σάμ ῳ : ἤγουν οἱ Ἀθηναῖοι. διαβάλλοιντ ο : ὑβρίζοιντο. ἐπικομπῶ ν : ἤγουν κομπωδῶς λέγων. |
| 8 81 3 [5] | ἕως ἄν τι τῶν ἑαυτοῦ λείπητα ι : μέχρις ἂν ἐξαρκῇ τὰ Τισσαφέρνους. τῶν ἑαυτο ῦ : Τισσαφέρνους δηλαδή. ἢν Ἀθηναίοις πιστεύσ ῃ : ἂν Τισσαφέρνης πιστοὺς κρίνῃ τοὺς Ἀθηναίους, οὐκ ἀπορήσειν αὐτοὺς τροφῆς, μέχρις ἂν ἐξαρκῇ τὰ Τισσαφέρνους Mvc 2 ἐξαργυρῶσα ι : ἤγουν ἀργυρίου πωλῆσαι. εἰ σῶς αὐτὸς ... : εἰ ἀνασωθεὶς Ἀλκιβιάδης ὀπίσω ἀνάδοχος γένοιτο Mvc 2 αὐτ ῷ : δι’ αὐτοῦ τοῦ Τισσαφέρνους. ἠλλάξαντ ο : ὠνήσαντο διὰ τὸ αὐτίκα. |
| 8 82 3 | ἐκείνο υ : τοῦ Τισσαφέρνους. τῷ μὲν Τισσαφέρνει .. . ἐκείνοις δ έ : διὰ τοῦ Τισσαφέρνους ... διὰ ἐκείνων προσέτι. διεβέβληντ ο : ἤγουν εἰς διαβολὴν καὶ λοιδορίαν τὴν κατὰ τοῦ Τισσαφέρνους, ἐν διαβολῇ εἶχον. |
| 8 83 2 [15] | ξυνηνέχθη γὰρ αὐτοῖς ... : τῶν Ἀθηναίων ἐπιπλευσάντων τῇ Μιλήτῳ καὶ βουλομένων διαναυμαχεῖν τοῖς Πελοποννησίοις, τῶν δὲ Πελοποννησίων οὐκ ἀντιταχθέντων αὐτοῖς, ἀλλ’ ἀποδειλιασάντων, ὁ Τισσαφέρνης καταφρονήσας αὐτῶν πολὺ ὀκνηρότερον ἤπερ πρότερον παρεῖχεν αὐτοῖς τὸν μισθόν. τοῖς οὖν Πελοποννησίοις, καὶ πρότερον μισοῦσιν αὐτὸν ὡς φθείροντα τὰ πράγματα, συνέβη τότε, διὰ τὸ μὴ προθύμως μισθοδοτεῖν, ἐπιτεῖναι τὸ εἰς αὐτὸν μῖσος Mvc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, συνηνέχθη ἤτοι ἠκολούθησεν αὐτοῖς ἐπιδεδωκέναι καὶ τὸν Τισσαφέρνην πολλῷ ἀρρωστότερον γενόμενον ἐς τὴν μισθοδοσίαν [τὸν ἐπίπλουν] διὰ τὸν ἐπίπλουν τῶν Ἀθηναίων ἐς τὴν Μίλητον, ὡς οὐκ ἠθέλησαν ἀνταγαγόντες ναυμαχῆσαι· καὶ αὖθις συνηνέχθη ἐπιδεδωκέναι τοῦτο δηλονότι τὸ μισεῖσθαι διὰ τὸν Ἀλκιβιάδην ἐς τὸ μισεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν καὶ πρότερον. ἢ ἄλλως καὶ ἄμεινον· συνηνέχθη καὶ τὸν ἐπίπλουν ἐπιδεδωκέναι τὸν Τισσαφέρνην γενόμενον πολλῷ ἀρρωστότερον, καὶ εἰσέτι αὐτὸν ἐπιδεδωκέναι ἐς τὸ μισεῖσθαι αὐτὸν πρότερον καὶ ἑκάτερον ἐς τὴν μισθοφορίαν, δηλονότι διὰ τὸν Ἀλκιβιάδην. καί τινες καὶ τῶν ἄλλων . |
| 8 83 3 [5] | .. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀνελογίζοντο, οὐ μόνοι 〈οἱ〉 στρατιῶται· ἀνελογίζοντο δὲ τὰ ἐπιφερόμενα Mvc 2 ἢ ἀπαλλάξεται ὅθε ν : ἤγουν ἀποστήσεται εἰς τόπον ὅθεν. ʃ ἀποδημήσει G ἐπιφέροντα ὀργά ς : τὸ ἐπιφέρειν ὀργὴν ἐπὶ τοῦ χαρίζεσθαι καὶ συγχωρεῖν ἔταττον οἱ ἀρχαῖοι. μάρτυς Κρατῖνος ἐν Χείρωσι [fr. 230] λέγων „τὴν μουσικὴν ἀκορέστους ἐπιφέρειν ὀργὰς βροτοῖς σώφροσιν“ ἀντὶ τοῦ χαρίζεσθαι τοῖς σώφροσιν Mvc 2 καὶ τῷ γε Δωριε ῖ : τῷ Ἑρμοκράτει. |
| 8 84 2 | καὶ ἐπανήρατο τὴν βακτηρία ν : ἀντὶ τοῦ ἐπανετείνατο ὡς πλήξων Mvc 2 οἷα δ ή : καθάπερ. |
| 8 84 3 | ἐγκραγόντε ς : ἤγουν μετὰ μεγάλης βοῆς ἀπειλήσαντες. κατὰ δὴ τοιαύτην διαφορὰν ὄντων αὐτοῖς τῶν πραγμάτω ν : τῶν Πελοποννησίων ἐν τοιαύτῃ διαφορᾷ πρός τε Τισσαφέρνην καὶ Ἀστύοχον καθεστώτων Mvc 2 δίγλωσσο ν : καὶ τὴν βάρβαρον καὶ τὴν Ἑλλάδα γλῶσσαν ἐπιστάμενον Mvc 2 φυγόντο ς : ἀντὶ τοῦ φυγάδος γενομένου. |
| 8 86 3 | οἰκεῖοι αὐτῶ ν : τῶν στρατιωτῶν. ἀντέχει ν : ἤγουν ἀνθίστασθαι. |
| 8 86 7 | ʃ τοῖς πολεμίοις. περιπλεῖ ν : περιζητεῖν. |
| 8 86 9 | ἀπὸ τῶν τετρακοσίων ... : ἄγοντες πρέσβεις, οἵτινες ἀπὸ τῶν τετρακοσίων ἀπεστάλησαν εἰς Λακεδαίμονα Mvc 2 πρέσβει ς : τοὺς Ἀργείους. ἀττικίζοντ ι : ἤγουν τὰ τῶν Ἀθηναίων φρονοῦντι. |
| 8 87 1 | ὅσ ῳ : καιρῷ e 10 πολλαχῇ εἰκάζετα ι : ἤγουν κατὰ πολλοὺς τρόπους ἐν στοχασμῷ κεῖται. |
| 8 87 3 [5] | οἱ μὲν γά ρ : λέγουσι δηλονότι. οἱ δ έ : εἴκαζον λέγοντες e 10 ἐκχρηματίσαιτ ο : ἀντὶ τοῦ πράξαιτο ἀργύριον Mvc 2 ʃ χρήματα λάβοι. ʃ χρήματα συλλέξῃ ἀφεὶς τοὺς Φοίνικας ἐς τὴν Ἄσπενδον προαγαγών, ἤτοι προενεγκών e 10 ἀνοκωχῆ ς : ἀναπαύσεως e 10 ἐκεῖσ ε : ἤγουν ἐς τὴν Ἄσπενδον. |
| 8 87 4 | διέμελλ ε : ἐβράδυνε e 10 κομίσα ς : τὰς ναῦς. ἀντιπάλω ς : ἤγουν ἰσοπάλως. ἀνθώρμου ν : ἀντέπλεον e 10 ὁ δὲ χάριν ἂν δήπου ἐν τούτῳ μείζω ἔτι ἔσχε ν : ἤτοι χάριν μείζονα παρέσχεν ἂν βασιλεῖ, ἢ χάριτος μείζονος ἠξιώθη Mvc 2 αὐτο ῦ : τοῦ Τισσαφέρνους e 10 ἐλθεῖ ν : αὐτὰς ἐλθεῖν τοῖς Πελοποννησίοις e 10 αὐτό ν : τὸν Τισσαφέρνην e 10 δι’ αὐτὸ σφίσιν ἀναγκάζοιτο προσχωρεῖ ν : ὁ Τισσαφέρνης διὰ τὸ ὑποπτεύεσθαι ὑπὸ τῶν Πελοποννησίων Mvc 2 ὁ μέ ν : ὁ Ἀλκιβιάδης e 10 ὡς κελεύε ι : ὅτι κελεύει ἀντιβαίνειν τοῖς πολεμίοις e 10 κἀκείνοι ς : τοῖς Σαμίοις e 10 τὸ στράτευμ α : τὸ ἐν τῇ Σάμῳ δηλονότι. |
| 8 89 1 [5] | περιέσεσθα ι : περιγενήσεσθαι e 10 ἀπαλλαγέντα ς : ἀπαλλαγέντας ἂν καὶ ἀπαλλαγησομένους e 10 〈 ἐπέρρωσαν 〉: οἱ πεμφθέντες πρέσβεις τῶν τετρακοσίων e 10 ἀδεῶς ( δ έ , ὡ ς) : ἀφόβως e 10 τοῦ ἄγαν ἐς ὀλίγους ἐλθεῖ ν : ἤγουν τῆς ἀκριβοῦς ὀλιγαρχίας. |
| 8 89 2 [10] | ἀλλὰ τοὺς πεντακισχιλίους ... : οὐκ ἀντίκειταί τινι τὸ ἀλλά, ὡς λέγομεν, οὐ τόδε, ἀλλὰ τόδε· ἔστι δὲ παρακελευστικόν, ὡς καὶ παρ’ Ὁμήρῳ [Ν 292]· ἀλλ’ ἄγε, μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα. ἡ δὲ διάνοια· οἱ περὶ τὸν Θηραμένην ἄρχοντες τότε τῆς ὀλιγαρχίας καὶ μετασχόντες αὐτῆς ἐν πρώτοις, ὀρεγόμενοι δὲ δημοκρατίας, ἔλεγον, οὐχ ὅτι ἀπαλλακτικῶς ἔχουσι τῆς ὀλιγαρχίας (ὅπερ ἦν ἀληθές), ἀλλ’ ὅτι φοβοῦνται τοὺς ἐν Σάμῳ καὶ Ἀλκιβιάδην καὶ τοὺς ἀπιόντας εἰς Λακεδαίμονα πρέσβεις, μή τι οὗτοι κακὸν ἐργάσωνται τὴν πόλιν ὀλιγαρχίας γενομένης. ἤδη οὖν ἠξίουν τοὺς πεντακισχιλίους καθιστάναι Mvc 2 πολιτικό ν : ἤγουν δημοκρατικόν. |
| 8 89 3 [5] | αὐθημερό ν : ἤγουν ἐν μιᾷ ἡμέρα. οὐχ ὅπως ... : οὐχ ἵνα ἴσοι ὦσιν e 10 εἶνα ι : ἠξίου εἶναι e 10 ἐκ δὲ δημοκρατίας αἱρέσεως γιγνομένης ... : ἀντὶ τοῦ, ἐν δημοκρατίᾳ δὲ ἄρχοντός τινος αἱρεθέντος ἢ πρωτεύοντός τινος ῥᾳδίως φέρουσιν οἱ μὴ τυχόντες τῶν ὁμοίων· οὐ γὰρ ὁμοίου ἀνδρὸς νομίζουσιν, ἀλλὰ κρείττονος ἐλαττοῦσθαι Mvc 2 ῥᾷο ν : ῥᾴδιον τὸ ἁπλοῦν, ῥᾷον τὸ συγκριτικόν, ῥᾷστον τὸ ὑπερθετικόν e 10 ἐπῇρ ε : παρεκίνησε e 10 τῷ τοιούτῳ εἴδε ι : τῷ τῆς δημοκρατίας δηλονότι. |
| 8 90 1 [5] | ἤγουν καταστάσει. ἀνὴρ ἐν τοῖς μάλιστ α : τοῖς ἰσχυροτάτοις. κατέστησα ν : ὀλιγαρχίαν. σφῶν ter: αὐτῶν e 10 καὶ τὸ ἐν τῇ Ἠετιωνίᾳ καλουμένῃ τεῖχος ἐποιοῦντ ο : Ἠετιωνία, τόπος πλησίον Πειραιέως Patm. αὐτο ῦ : ἤγουν ἐν Ἀθήναις. |
| 8 90 2 | ὅστις καὶ ὁπωσοῦν ἀνεκτό ς : ὅστις τρόπος. τουτέστιν, ᾡτινιοῦν ἀνεκτῷ τρόπῳ Mvc 2 ἦν δὲ τοῦ τείχους ἡ γνώμ η : ἤγουν ὁ σκοπὸς τῆς ἀνοικοδομίας τοῦ τείχους. |
| 8 90 3 [5] | οὐχ ἵνα ... : οὐχ ἵνα μὴ δέξωνται ἐς τὸν Πειραιᾶ τοὺς ὄντας ἐν Ξάμῳ, ἐὰν ἐπιπλέωσι βίᾳ, ἀλλ’ ἵνα τοὺς πολεμίους μᾶλλον δέξωνται ναυσὶ καὶ πεζῷ στρατεύματι, ὅταν βούλωνται e 10 ὥστε καθεζομένων . |
| 8 90 4 | .. : ὥστε τοὺς αὐτόθι φυλάττοντας τοῦ ἐπίπλου κρατεῖν Mvc 2 τούτο υ : τοῦ ἀνῳκοδομημένου δηλονότι. |
| 8 90 5 [5] | ἦρχον ἂν αὐτοὶ ... : ἤμελλον ἄρξειν αὐτοὶ αὐτῆς τῆς στοᾶς e 10 τὸν ὑπάρχοντά τ ε : τὸν ἐν τῇ πόλει. καὶ τὸν ἐπιπλέοντ α : τὸν ἔξωθεν ἐρχόμενον. ἐξαιρεῖσθα ι : ἐκβάλλειν, ἐκκομίζεσθαι. ʃ ἐκκεκομίσθαι e 10 διεθρόε ι : θροῦν ἐποίει διὰ τῆς βοῆς. |
| 8 91 1 | ἤγουν ἐφήμιζεν. οὐδὲν πράξαντες ἀνεχώρησαν τοῖς ξύμπασι ξυμβατικό ν : οὐκ ἴσχυσαν γὰρ πᾶσι Λακεδαιμονίοις συμβῆναι, ἀλλά τισιν αὐτῶν Mvc 2 ἐπικαλουμένω ν : ἐφελκομένων. |
| 8 91 2 | ὁρμοῦσα ι : καθ’ ὑπερβατὸν τοῦτο συντακτέον τῷ, δύο καὶ τεσσαράκοντα νῆες Mvc 2 ʃ πλέουσαι e 10 ἅ ς : ναῦς e 10 φυλάξετα ι : ἤγουν φυλακὴν ἕξει. ἦν δέ τι καὶ τοιοῦτον . |
| 8 91 3 [15] | .. : ἦν δὲ καὶ τῷ ὄντι ἀληθὲς τὸ φοβεῖσθαι τοὺς περὶ Θηραμένην καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἔχοντας τὴν ὀλιγαρχίαν (ἐφοβοῦντο γὰρ μὴ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸ τεῖχος ἕλωσι), καὶ οὐ μόνον ψευδῶς τοῦτο ἐλέγετο καὶ διεβάλλετο. οἱ γὰρ ὀλιγαρχικοὶ μάλιστα μὲν ἐβούλοντο, ἐν ὀλιγαρχίᾳ ὄντες, ἄρχειν καὶ τῶν συμμάχων· εἰ δὲ τοῦτο μὴ δύναιντο, αὐτονομεῖσθαί γε ἐν ὀλιγαρχίᾳ, ἔχοντες τὰ τείχη καὶ τὰς ναῦς· εἰ δὲ καὶ τούτου διαμαρτάνοιεν, μὴ ὑπό γε δημοκρατίας αὖθις γενομένης αὐτοὶ διαφθαρῆναι. δῆμον γὰρ νῦν τὴν δημοκρατίαν λέγει Mvc 2 κατηγορία ν : κατὰ τῶν Σπαρτιατῶν. διαβόλιμον ὄ ν : ἤτοι καὶ οὐκ ἔχοντος τοῦ λόγου διαβολὴν (?), οὐδαμῆ εἶχεν ὁ λόγος διαβόλως (?) e 10 αὐτονομεῖσθα ι : τοῖς ἰδίοις νόμοις χρῆσθαι. καὶ τούτο υ : τοῦ ἔχειν τὰς ναῦς καὶ αὐτονομεῖσθαι e 10 ξυμβῆνα ι : συνελθεῖν e 10 εἰ τοῖς γε ... : ἐὰν τούτου μόνου τύχωσι, τοῦ σώζεσθαι δηλονότι τὰ σώματα, τὰ τῆς πόλεως οὐκ ἂν περὶ πολλοῦ ἐποίησαν. πυλίδας ἔχο ν : μικρὰ θυρίδια ἔχον e 10 φθῆνα ι : προλαβεῖν, προφθάσαι e 10 ἥκω ν : ἐρχόμενος e 10 περιπόλω ν : φυλάκων. |
| 8 92 2 [5] | ὁ δὲ ξυνεργό ς : συναίτιος. κελεύσαντο ς : τὸν φόνον. εἰδεί η : ἐγίνωσκε e 10 καὶ ἐς τοῦ περιπολάρχου καὶ ἄλλοσσε κατοικίας ξυνιόντα ς : περιπόλαρχος, ὁ τῶν περιπόλων ἄρχων Patm. ʃ συνερχομένους e 10 ἀ π ’ αὐτο ῦ : ἤγουν μετὰ τὸν φόνον τοῦ Φρυνίχου. τῶν ἔξωθε ν : τῶν τετρακοσίων δηλονότι. κατεδεδραμήκεσα ν : ἐπόρθησαν e 10 ἐς Αἴγιναν κατακολπίσα ι : κ. |
| 8 92 3 | , τὸ εἰς κόλπον τινὰ ὁρμίσασθαι Patm. ʃ εἰς τὸν τῆς Αἰγίνης κόλπον πλεῦσαι. ταξιαρχῶ ν : ταξίαρχος e 10 τὴν ἑαυτοῦ φυλακὴν ἔχω ν : ἤγουν τοὺς ἑαυτοῦ φύλακας. |
| 8 92 4 | εἶρξα ν : ἐς φυλακὴν ἐσέβαλλον e 10 στῖφο ς : συνεπελάβετο αὐτοῖς τοῖς ὁπλίταις e 10 ταῦτ α : συλλαβεῖν ἐκεῖνον δή. |
| 8 92 6 | πλὴν ὅσοις ... : πλὴν ὅσοι ἐβούλοντο ὀλιγαρχεῖσθαι Mvc 2 ἐκπληκτικό ς : ἤγουν ἔκπληξιν ποιῶν τοῖς ἀκούουσιν. |
| 8 92 8 | ἐφεδρευόντω ν : παρακαθημένων e 10 ὅσον ἀπὸ βοῆς ἕνεκ α : ἀπὸ βοῆς καὶ οὐκ ἀληθῶς Mvc 2 τῷ πλήθε ι : τῷ δημοτικῷ δηλονότι. |
| 8 92 9 | γράφεται, τῷ ἀληθεῖ ἐχαλέπαινον. ὁμόσε τε ἐχώρουν οἱ πλεῖστοι τῷ ἔργ ῳ : ἤγουν ἐβούλοντο συμπλακῆναι τῇ πράξει. |
| 8 92 11 [20] | ἰέναι ἐπὶ τὸ ἔργο ν : ἤγουν ἐπὶ τὸ κατασκάπτειν τὸ τεῖχος. εἰσὶ (?) : γρ. ὦσιν, ὃ καὶ κρεῖττον e 10 ἐπεκρύπτοντο γὰρ ὅμως ... : ὅσοις ἦν βουλομένοις δημοκρατεῖσθαι τὴν πόλιν, οὗτοι δὴ μόνως προσηγόρευον τὴν κατάστασιν, ἣν ἐβούλοντο γενέσθαι, φοβούμενοι τὸ ὄνομα, ἀλλ’ ὑπαλλάττοντες πεντακισχιλίους ἐκάλουν Mvc 2 μὴ ἄντικρυς δῆμο ν : καθ’ ὑπερβατόν, ὅστις βούλεται τὸν δῆμον ἄρχειν, μὴ ἄντικρυς ὀνομάζειν. ἔνιοι δὲ οὕτως ἐδέξαντο· ὅστις αὐτὸς ἐβούλετο ἄρχειν, οὐ δημοκρατίαν τὴν κατάστασιν ὠνόμαζεν, ἀλλὰ πεντακισχιλίους, ὡς καὶ αὐτὸς μεθέξων αὐτῆς Mvc 2 ʃ 〈ἡ〉διάνοια· οὐκ ὀνομαστὶ προσηγόρευον ὅστις βούλεται τὸν δῆμον ἄρχειν, φοβούμενοι μὴ οἱ προσαγορευόμενοι ἀληθῶς ὦσιν ἐκ τῶν βουλομένων δημοκρατεῖσθαι. φοβούμενοι μὴ τῷ ὄντι ὦσ ι : φοβούμενοι μή τις εἰπών, ὅτι ὀρέγεται δημοκρατίας, πρός τινα ὅς ἐστι τῶν πεντακισχιλίων, ἀγνοῶν ὅτι ἐστὶν εἷς ἐκείνων, ἐν κινδύνῳ γένηται Mvc 2 μετόχου ς : κοινωνοὺς τῆς ἀρχῆς. τὸ δ ’ αὖ ἀφανὲς φόβον ἐς ἀλλήλους παρέξει ν : ἀδήλου δὲ ὄντος, ὅτι εἰσὶ πεντακισχίλιοι, φόβον παρασκευάσειν τοῦτο καὶ ὑποψίαν τοῖς Ἀθηναίοις πρὸς ἀλλήλους. ἕκαστος γὰρ τὸν πέλας ᾤετο τῶν πεντακισχιλίων εἶναι Mvc 2 θέμενοι τὰ ὅπλ α : ὁπλισθέντες. |
| 8 93 1 [5] | ἔθεντ ο : ἤγουν ἀπέθεντο. Ἀνακεί ῳ : Διοσκούρων ναῷ· ἄνακες γὰρ οἱ Διόσκουροι. καὶ τοὺς ἄλλους παρακατέχει ν : καὶ τοὺς ἄλλους ἡσυχάζοντας παρακατέχειν εἰς τοὺς πολεμίους Mvc 2 καὶ ἐκ τούτων ἐν μέρε ι : καὶ κατὰ μέρος τῶν πεντακισχιλίων Mvc 2 περὶ τοῦ παντὸς πολιτικο ῦ : περὶ τῆς πάσης πολιτείας Mvc 2 ξυνεχώρησάν τ ε : δέον εἰπεῖν συνεχώρησε τὸ πλῆθος, ἀλλὰ πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀποβλέψας, οὕτως εἴρηκε συνεχώρησαν τὰ πλήθη e 10 ʃ ἤγουν συνέδραμον, ὡμονόησαν. |
| 8 93 3 | ῥητή ν : ὡρισμένην e 10 τάχ α : ἴσως. |
| 8 94 2 | ἀπὸ ξυγκειμένου λόγο υ : ἀπὸ προδοσίας Mvc 2 τῶν Ἀθηναίω ν : ἐκ τῶν Ἀθηναίων v ἀνέχει ν : ἀπέχειν Mvc 2 ἢ ἀπὸ τῶν πολεμίω ν : περιαιρετέον τὸν ἤ σύνδεσμον GMvc 2 καὶ περιβαλοῦσα ι : ἤγουν περικυκλώσασαι. |
| 8 95 2 | καὶ ἀξυγκροτήτοις πληρώμασι ν : ἤγουν ἑτοίμοις ναυσίν. ʃ μὴ ᾑρημένοις ἐπιβάταις. ἀποκεκλῃμένη ς : οὐκ εἰσαγομένων κατὰ θάλατταν τῶν ἐπιτηδείων GMvc 2 θαλάσσης μέτρον ἑξήκοντα σταδίου ς : οἱ ἑξήκοντα στάδιοι πάντες θάλαττά εἰσιν Mvc 2 ἐπισιτιζόμενο ι : ἀντὶ τοῦ λαμβάνοντες. |
| 8 95 4 [5] | ἀπὸ προνοία ς : ἀπὸ γνώμης καὶ παρασκευῆς Mvc 2 σχολῇ πληρουμένω ν : ἤγουν βραδέως πληρουμένων τῶν νεῶν. οὕτως ὅπως τύχοιεν ἀνάγεσθα ι : οὕτως ἀνάγεσθαι ὅπως ἔτυχον ἤτοι ὡς ἔτυχον e 10 περιγίγνοντα ι : περισώζονται. |
| 8 95 7 | καθίσταντ ο : διῴκουν e 10 Ὠρεο ῦ : 〈σημείωσαι〉 τὴν Ὠρεόν v τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν γεγενημέν α : ἤγουν τὸ μήνυμα τῶν ἐν τῇ Εὐβοίᾳ γενομένων. |
| 8 96 2 | ἐσβησομένω ν : ἐπιβατῶν. καὶ δ ι ’ ἐγγυτάτο υ : καὶ ἐγγυτάτω ὄντων τῶν πολεμίων Mvc 2 ὅπερ ἂν . |
| 8 96 4 [5] | .. : σκόπει τὸ ἄν ὡς πλεονάζει τῷ συγγραφεῖ B καὶ διέστησαν ἄ ν : ἤγουν εἰς στάσιν ἐνέβαλον. σφετέροις οἰκείοι ς : χρήμασι. καὶ ἐν τούτῳ Ἑλλήσποντός τε ἂν ἦν αὐτοῖ ς : λείπει ὑπὸ Λακεδαιμονίοις Mvc 2 ξυμφορώτατο ι : συντελέστατοι. |
| 8 96 5 | ἄλλως τε καὶ ναυτικῇ ἀρχ ῇ : ἄλλως τε καὶ ἠπειρῶται ὄντες πρὸς θαλαττοκρατοῦντας Mvc 2 μηδεμι ᾷ : λείπει ἐν. |
| 8 97 2 | ἀνήνεγκε τὴν πόλι ν : ἀντὶ τοῦ ἀνενεγκεῖν ἐποίησεν Mvc 2 ἐπολιόρκουν δ ’ αὐτὸ . |
| 8 98 2 [5] | .. : ὅτι ἐπολιόρκουν οἱ Κορίνθιοι τὴν Οἰνόην παραλαβόντες τοὺς Βοιωτοὺς ἄνευ τῶν ἄλλων συμμάχων δι’ ἰδίαν τινὰ συμφοράν. συμφορὰ δὲ τοῖς Κορινθίοις ἐγένετο περὶ τὴν Οἰνόην, διαφθαρέντων ἀνδρῶν αὐτοῖς ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκ τῆς Οἰνόης ἐξελθόντων. ἀνεχώρουν δὲ ἐκ Δεκελείας πεφρουρηκότες οἱ Κορίνθιοι. τοῖς οὖν τιμωροῖς αὐτῶν πολιορκοῦσι τὴν Δεκέλειαν κοινολογησάμενος ὁ Ἀρίσταρχος προδίδωσι τὴν Οἰνόην Mvc 2 τῶν ὑπὸ Τισσαφέρνους . |
| 8 99 1 [5] | .. : τῶν κελευσθέντων ὑπὸ Τισσαφέρνους, ὅτε αὐτὸς εἰς Ἄσπενδον ἀπῄει [τὰς λοιπὰς πόλεις τῆς ἑαυτοῦ ἀρχῆς ἀποστῆσαι τῶν Ἀθηναίων] Mvc 2 τὰς λοιπὰς ἔτι πόλεις ... : τὰς ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἀρχῇ, ὅσαι ἔτι ἦσαν ὑπὸ Ἀθηναίοις, πρόθυμος ἦν ὁ Φαρνάβαζος ἀποστῆσαι αὐτῶν, ὥσπερ καὶ ὁ Τισσαφέρνης τὰς ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἀρχῇ· ἤλπιζε γὰρ ὁ Φαρνάβαζος τούτου γενομένου πλέον τι σχήσειν αὐτός Mvc 2 αἰσθόμενο ς : ἤγουν μαθών. |
| 8 100 2 | καθέξει ν : ἐνδιατρίψειν Mv ἢν πλείων χρόνος ἐγγίγνητα ι : ἤγουν τῆς ἐν τῇ Χίῳ διατριβῆς τοῦ Μινδάρου. προσεταιριστού ς : εἰς συμμάχους ληφθέντας. |
| 8 100 3 | ἔξ ω : τῆς Μηθύμνης. κομισθέντε ς : ἀχθέντες. ὑστερίσα ς : ὕστερον ἐλθών. |
| 8 100 5 | ἀ φ ’ ὧν .. . παρεσκευάζοντ ο : ἀφ’ ὧν νεῶν τοὺς στρατιώτας παραλαβόντες παρεσκευάζοντο Mvc 2 τεσσαρακοστά ς : ἀρχαῖα νομίσματα ἐπιχώρια Mvc 2 πελάγια ι : ἐς μέσον τοῦ πελάγους. |
| 8 102 1 [5] | ὑπομείξαντε ς : ἐγγίσαντες vc 2 ʃ ὑπεισελθόντες. ἐκπλεῦσαι ἐς τὴν εὐρυχωρία ν : ἀντὶ τοῦ ἐκπλεύσαντες διαφυγεῖν Mvc 2 ἀνακῶς ἕξουσι ν , ἢν ἐκπλέωσι ν : ἀντὶ τοῦ ἐπιμελῶς e 10 ʃ τὸ μὲν ἀνακῶς ἀντὶ τοῦ προνοητικῶς καὶ φυλακτικῶς· ὁ δὲ νοῦς, οἱ Ἀθηναῖοι ἐν ταῖς ἑκκαίδεκα ναυσὶν ἔλαθον τοὺς ἐν Ἀβύδῳ Πελοποννησίους παραφυλάττοντας, καίτοι προειρημένου τοῖς ἐν τῇ Ἀβύδῳ ὑπὸ τοῦ φιλίου ἐπίπλου (τουτέστιν ὑπὸ τοῦ στόλου τοῦ μετὰ Μινδάρου), ὅπως παραφυλάττωσι τοὺς Ἀθηναίους ὑπὲρ τοῦ μὴ λαθεῖν αὐτοὺς ἐκπλεύσαντας GMvc 2 δίωξι ν : φυγήν. |
| 8 102 3 | ἐποκείλασα ν : εἰς γῆν ἐπώσασαν. ψευσθέντες τῶν σκοπῶ ν : ἤτοι διὰ τοὺς σκοπούς, ἢ ψευσθέντων τῶν σκοπῶν καὶ ἁμαρτόντων Mv Θράσυλλο ς : εἶχε. |
| 8 104 4 | ἐπειγομένων δὲ τῶν Πελοποννησίω ν : ἀντὶ τοῦ ἠπείγοντο οἱ Πελοποννήσιοι πρότεροί τε συμμῖξαι Mvc 2 ξυμμεῖξα ι : ἤγουν συμπεσεῖν, συρράξαι. ὑπερεβεβλήκε ι : ὑπερέδραμε. |
| 8 104 5 | κάτοπτ α : τοῖς ἐκεῖ Πελοποννησίοις κατὰ τὸ μέσον. τῷ ἔργῳ πολὺ περισχόντε ς : ὑπερβαλόντες e 10 ʃ ἤγουν περιγενόμενοι, κρείττους γενόμενοι. |
| 8 105 2 | τῶν ἐπικειμένω ν : τῶν ἐπιπλεουσῶν νεῶν Mvc 2 ἀτακτότεροι γενέσθα ι : μὴ ἐπὶ τάξει προϊέναι Mvc 2 τὰς ἐπὶ σφίσι ναῦς ἐπεχούσα ς : τὰς ἐπικειμένας ναῦς Mv ʃ ἤγουν ἐφεδρευούσας. |
| 8 105 3 | ὑπολαβόντε ς : ἤγουν δεξάμενοι. κατὰ βραχ ύ : ἄρτι, πρὸ ὀλίγου γεγενημένα. |
| 8 106 4 | προσαγαγόμενο ι : ἤγουν ἰδιωσάμενοι. προσηγάγοντ ο : ἤγουν ἐδουλώσαντο. |
| 8 107 1 | ἀνέλαβον. τῶν αἰχμαλώτω ν : ἃς αἰχμαλώτους ἀπῆγον Ἀθηναῖοι. |
| 8 107 2 | ἀπέπεμψα ν : οἱ Πελοποννήσιοι δηλονότι. ἐξέπραξ ε : ἀπῄτησεν. |
| 8 108 2 [5] | μεθώπορον (sic E 1): οὐ βάρβαρον πέφυκεν, Ἀττικὸν νόει. ὡς Αἰολεὺς Ἴων γὰρ ἐμμελῶς γράφει, οὕτω δασύνειν Ἀττικὸς φιλεῖ πάλιν τὸ θο μέγα γε (?) καὶ μικρὸν τὸ πο γράφειν. οὐκ Αἰολεύς τις οἶδεν οὐδ’ Ἴων γένει, οὐκ Ἀττικισμός, βαρβαρισμὸς τυγχάνει e 8 ἀναζεύξα ς : ἤγουν ἐπαναστρέψας. |
| 8 108 3 | ἀναλύων. ἤλαυνε ν : ἠπείγετο. παρακομισάμενο ι : παραλαβόμενοι. |
| 8 108 4 [5] | ʃ ἤγουν λεληθότως καὶ ἔξω τῆς προκειμένης ὁδοῦ ἀγαγόντες, δῆλον δὲ τοῦτο διὰ τοῦ εἰρηκέναι, ὅτι διὰ τοῦ ὄρους δηλονότι δι’ ὁδοῦ ἀτρίπτου καὶ ἀσυνήθους. ἐπαγγείλα ς : προστάξας. κατηκόντισε ν : ἤγουν διέσφαξε δι’ ἀκοντίων. ἐπιβάλλοντο ς : ἐπιτιθέντος αὐτοῖς τοῖς Ἀντανδρίοις. |
| 8 109 1 [30] | διαβεβλῆσθαί τ ε : ὑβρισθῆναι. καὶ τὰς διαβολά ς : λείπει τὸ ἀπώσηται vc 2 ἔδει μὲν εἰς γοργύραν, ὦ Θουκυδίδη, τοὺς Ἀττικοὺς ῥῖψαί σε σὺν τῷ βιβλίῳ, οὐκ ὀστρακίζειν Θρᾳκικοῖς σε τοῖς ὅροις. οὐχ ἱστορῶν φαίνῃ γὰρ ἃ προύβη πάλαι, κρύπτων δὲ μᾶλλον ἃ παρῆξεν ὁ χρόνος, τῷ σῷ σκοτεινῷ καὶ ξυλώδει τοῦ λόγου. ἐγὼ γὰρ αὐτός, ὅσπερ ἐγγράφω τάδε, Τζέτζης κατειδὼς ἵστορας πόσας βίβλους πράξεις τε πάσας ἃς τὰ νῦν αὐτὸς γράφεις, ὥσπερ διοβλὴς καὶ κατεβροντημένος τοῖς οἷς ἔγραψας λοξοσυστρόφοις λόγοις μνήμης ἁπασῶν ἐστερήθην ἁθρόως. τί γάρ τις ἄλλος τῶν ἀνιστόρων πάθοι; τῶν ἱστορούντων τεχνικὸν λόγον νόει· σαφὴ μετ’ ὄγκου, πειστικόν, γλυκὺν ἅμα, καὶ γοργόν, οὗ χρή, πὴ δὲ καὶ μῆκος φέρειν e 8 〈Τζέτζου〉· καὶ σὺ δέ, Μαρκελλῖνε, τὰ ψευδῆ γράφεις. Ἀναξαγόραν Εὐριπίδου διδάσκαλον ὄντα παλαιὸν πῶς λέγεις Θουκυδίδου; ὁ τοῦ Λύξου παῖς προχρονώτερος τούτου. οὗ συγγράφοντος παῖς τελῶν Θουκυδίδης ἀκηκοὼς ἔκλαυσε τῶν συγγραμμάτων. ὁ δ’ Ἡρόδοτος φησὶ πατρὶ τῷ τούτου τάδε· ἔνθουν, Ὄλουρε, παῖς ὁ σὸς ψυχὴν ἔχει. ὁ Ἡρόδοτος οὗτος χρόνοις δ’ ἦν ὑστέροις Εὐριπίδου. Εὐριπίδης δὲ Ξερξικοῖς ἦν ἐν χρόνοις. Εὐριπίδου πρῶτος δὲ πῶς Θουκυδίδης, ἔτι τελῶν παῖς συγγραφαῖς ταῖς Ἡροδότου καθυστερούσαις τῶν χρόνων Εὐριπίδου; |