eul_wid: phs-ad

Inscription of Canopus
Ἐπιγραφή τοῦ Κανώπου

Ptolemy of Alexandria Inscription of Canopus PDF

The Inscription of Canopus is an astronomical treatise by the Greco-Roman scholar Claudius Ptolemy, composed around 146–147 CE. It is distinct from the earlier Canopus Decree of 238 BCE, a priestly document concerning calendar reform. Ptolemy's work was reportedly inscribed on a stone stele and presented a foundational set of early astronomical parameters. These parameters, organized in seven passages, included fundamental data such as the length of the solar year, the obliquity of the ecliptic, and the mean motions of the moon and planets.

The treatise does not survive in its original monumental form but is known through later manuscript copies, including a Greek version and an Arabic translation. The numerical values recorded in these copies differ in several respects from those established in Ptolemy's mature and definitive work, the Almagest. This variance provides scholars with crucial evidence for tracing the development of Ptolemy's astronomical theories and computational methods prior to his synthesis of the geocentric system. The deliberate act of inscribing the work on a public monument indicates it was intended as an authoritative, published statement of his early findings. Modern scholarship regards the inscription as a key document for understanding the evolution of Ptolemaic astronomy, situating it within the long historical endeavor to harmonize calendar systems with observed celestial cycles.

2.150 ΩΣ ΕΝ ΤΗΙ ΕΝ ΚΑΝΩΒΩΙ ΣΤΗΛΗΙ Θεῷ σωτῆρι Κλαύδιος Πτολεμαῖος ἀρχὰς καὶ ὑποθέσεις Μαθημάτων Ἡ μεταξὺ τοῦ ἰσημερινοῦ κύκλου καὶ τοῦ ἡλιακοῦ διὰ τῶν πόλων αὐτῶν περιφέρεια τοιούτων ἐστὶν κγ να κ , οἵων ὁ μέγιστος κύκλος τξ . τὸ ὁμαλὸν νυχθήμερον χρόνων ἐστὶ τξ νθ η ιζ ιγ ιβ λα , οἵων ἡ μία τοῦ τροπικοῦ περιστροφὴ τξ . λόγοι ὑποθέσεως οἵων ἡ ἐκ τοῦ κέντρου τοῦ ἐκκέντρου ξ , ἡ μεταξὺ τῶν κέντρων ἀπλανῶν σφαίρας, ὄψεως καὶ κέντρου ͝ο͝ ͝ο͝ Κρόνου ............. γ κε Διὸς .............. β με .
2.151 Ἄρεως ............. ϛ ............... β λ Ἀφροδίτης ............ α ιε Ἑρμοῦ ............. β λ ☾ ............... ιβ κη αἱ ἐκ τῶν κέντρων τῶν ἐπικύκλων Κρόνου ...... ϛ λ Διὸς ....... ια λ Ἄρεως ....... λθ λ Ἀφροδίτης ..... μγ ι Ἑρμοῦ ....... κβ λ ☾ ......... ϛ κ τοῦ ὁμαλοῦ νυχθημέρου μέσα κινήματα, οἵων ὁ τροπικὸς τξ , ἀπλανῶν σφαίρας ....... ͝ο͝ ͝ο͝ ͝ο͝ ε νε δ ζ Κρόνου ἐπικύκλου ....... ͝ο͝ β ͝ο͝ λγ λα κη να Κρόνου αὐτοῦ ἀστέρος ..... ͝ο͝ νζ ζ μγ μα μγ μ Διὸς ἐπικύκλου ........ ͝ο͝ δ νθ ιδ κϛ μϛ λγ Διὸς αὐτοῦ ἀστέρος ...... ͝ο͝ νδ θ β μϛ κϛ Ἄρεως ἐπικύκλου ....... ͝ο͝ λα κϛ λϛ νγ να λγ Ἄρεως αὐτοῦ ἀστέρος ..... ͝ο͝ κζ μα μ ιθ κ νη .
2.152 αὐτοῦ ........... ͝ο͝ νθ η ιζ ιγ ιβ λα Ἀφροδίτης ἐπικύκλου ..... ͝ο͝ νθ η ιζ ιγ ιβ λα Ἀφροδίτης αὐτοῦ ἀστέρος ... ͝ο͝ λϛ νθ κε νγ ια κη Ἑρμοῦ ἐπικύκλου ....... ͝ο͝ νθ η ιζ ιγ ιβ λα Ἑρμοῦ αὐτοῦ ἀστέρος ..... γ ϛ κδ ϛ νθ λε ν ☾ συνδέσμου εἰς τὰ προηγούμενα ͝ο͝ γ ͝ο͝ μα μη κ να ☾ ἐπικύκλου ......... ιγ ιγ με μ κα να κα ☾ ἐκκέντρου εἰς τὰ προηγούμενα ια θ ζ μβ θ ιη μδ λζ ☾ αὐτοῦ ἀστέρος ....... ιγ ιγ νγ νϛ ιζ να νθ ἐγκλίσεων λόγοι πρὸς τὸ τοῦ διὰ μέσων ἐπίπεδον ἀπλανῶν σφαίρας ....... ͝ο͝ ͝ο͝ Κρόνου ἐκκέντρου ...... ͝ο͝ ͝ο͝ Κρόνου ἐπικύκλου ...... θ ε ͝ο͝ Διὸς ἐκκέντρου ........ α λ ͝ο͝ Διὸς ἐπικύκλου ........ α ͝ο͝ Ἄρεως ἐκκέντρου ....... α ͝ο͝ Ἄρεως ἐπικύκλου ....... β ιε ἐκκέντρου ......... ͝ο͝ ͝ο͝ Ἀφροδίτης ἐκκέντρου ..... ιε Ἀφροδίτης ἐπικύκλου ..... β λ Ἀφροδίτης λοξώσεως ..... β λ Ἑρμοῦ ἐκκέντρου ....... ͝ο͝ μ Ἑρμοῦ ἐπικύκλου ....... ζ ͝ο͝ Ἑρμοῦ λοξώσεως ....... β λ σεληνιακοῦ ἐπιπέδου ..... ε ͝ο͝ .
2.153 ἐποχαὶ ὁμαλαὶ εἰς τὸ αʹ ἔτος τῆς Αὐγούστου βασιλείας Θὼθ αʹ τῆς μεσημβρίας ἐπὶ ἐαρινῆς ἰσημερίας· ἀπλανῶν τοῦ ἐπὶ τῆς καρδίας τοῦ Λέοντος ρκ η Κρόνου ἐπικύκλου ........... οβ ιβ Διὸς ἐπικύκλου ............ η λε Ἄρεως ἐπικύκλου ........... ρπγ νβ ἀπογείου .............. ξε λα Ἀφροδίτης ἐπικύκλου ......... ρνϛ ια Ἑρμοῦ ἐπικύκλου ........... ρνϛ ια ☾ ἐκκέντρου ἀπογείου ......... σνϛ μβ ☾ ἐπικύκλου ............. νε μ ☾ ἀναβιβάζοντος συνδέσμου ....... ριε λα ὁμοίως τῶν ἀπὸ τῶν ἀπογείων Κρόνου ...... πγ λϛ Διὸς ....... ρμζ λϛ Ἄρεως ....... τλβ ιθ ......... ϛ μα Ἀφροδίτης ..... τνθ λδ Ἑρμοῦ ....... σλδ λβ ☾ ......... σμη μ ὁμοίως αἱ διαστάσεις ἀπὸ τοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ Λέοντος Κρόνου ἀπὸ τοῦ ἀπογείου .. ρι λ καὶ ἀναβιβάζοντος .. τνγ λ .
2.153 Διὸς ἀπογείου ....... λη λ καὶ ἀναβιβάζοντος .. τκη λ Ἄρεως ἀπογείου ..... τνγ ͝ο͝ καὶ ἀναβιβάζοντος .. ξγ ͝ο͝ Ἀφροδίτης ἀπογείου ..... ϙβ λ καὶ ἀναβιβάζοντος .. σβ λ Ἑρμοῦ ἀπογείου ...... ξγ λ καὶ ἀναβιβάζοντος .. ρξγ λ φάσεων ἀποστάσεις ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν πόλων καὶ τοῦ ἡλίου γραφομένου κύκλου Κρόνου ... ια ͝ο͝ Διὸς .... ι ͝ο͝ Ἄρεως .... ια λ Ἀφροδίτης .. ε ͝ο͝ Ἑρμοῦ .... ι λ ἐπὶ τῶν ἐν ταῖς συζυγίαις ἡλίου καὶ σελήνης μέσων ἀποστημάτων ἡ μὲν ἑκατέρου τοῦ φωτὸς διάμετρος ἀπολαμβάνει πρὸς τῇ ὄψει γωνίας ὀρθῆς ρξβʹ, ἡ δὲ τοῦ κώνου τῆς σκιᾶς διάμετρος ξεʹ. καί, οἵων ἐστὶν ἡ ἐκ τοῦ κέντρου τῆς γῆς α , τοιούτων ἐστὶ τὸ μὲν τῆς σελήνης ἀπόστημα ξδ , τὸ δὲ τοῦ ἡλίου ψκθ , πρώτων κύβων ἅμα καὶ τετραγώνων ὅροι.
2.155 συστήματος κοσμικοὶ φθόγγοι ἑστῶτες σφαίρας ἀπλανῶν μέση ὑπερβολαίων λϛ Κρόνου νήτη ὑπερβολαίων λβ Διὸς διεζευγμένων κδ Ἄρεως νήτη συνημμένων κα γʹ παραμέση ιη Ἀφροδίτης καὶ Ἑρμοῦ μέση ιϛ ☾ ὑπάτη μέσων ιβ πυρὸς ἀέρος ὑπάτη ὑπάτων θ ὕδατος γῆς προσλαμβανόμενος η περιέχουσιν οἱ ἀριθμοὶ μεσότητας μὲν ἀριθμητικὰς ε , γεωμετρικὰς ϛ , ἁρμονικὰς ε , συμφωνιῶν δὲ ἐν λόγοις ἐπιμορίοις καὶ πολλαπλασίοις διὰ τεσσάρων ἐν ἐπιτρίτοις ε διὰ πέντε ἐν ἡμιολίοις δ διὰ πασῶν ἐν διπλασίοις ε διὰ πέντε καὶ διὰ πασῶν ἐν τριπλασίοις β .
2.155 δὶς διὰ πασῶν ἐν τετραπλασίοις β καὶ ἔτι τόνους ἐν ἐπογδόοις γ ἀνετέθη ἐν Κανώβῳ ιʹ ἔτει Ἀντωνίνου.