The Iatrika (Medical Works) attributed to a "Londoner on Medicine" is an anonymous Greek medical treatise preserved solely in a single late Byzantine manuscript, British Library MS Burney 86. The epithet "Londoner" derives from the manuscript's modern provenance and does not refer to a known author. The text comprises 55 short, eclectic passages offering definitions, physiological explanations, and therapeutic advice, compiled from earlier authorities such as Galen and Orthasius. Its content includes definitions of medicine and disease, explanations of humoral physiology and pathology, discussions on the causes of disease including fever, and practical treatments for ailments like gout and kidney stones. The work survives in full within a manuscript that also contains texts by later Byzantine medical figures like John Aktouarios, indicating its scholarly context. While it remains unpublished in a modern critical edition and its direct influence is undocumented, the treatise is a significant specimen of Byzantine medical compilation, illustrating the practical transmission and condensation of Galenic and post-Galenic knowledge for use as a handbook or reference.
| 1 (t) | ANONONYMI LONDINENSIS IATRICA [ ...... ]νοντας ἐν τῶι τοῦ π[ ......... ] [ ...... ]ν πρὸς τ(ῶν) ἀρχαίων κ[ ..... ]με[ ...... ]σιν καὶ ἐπίτασιν καὶ ἄνεσιν ἀνα [ ...... ]ένην. μάλιστα γ(ὰρ) συμφερόμε[θα καὶ α]ὐτοὶ τοῖς ἀρχαίοις. καὶ τί μέν (ἐστιν) διά[θεσις κ]αὶ ποίαν κομίζομ(εν) ἐν τῶι ὅρωι, [ἀπεδεί]ξαμ(εν)· διάθεσισ δυνάμεως ἡσδήπο[τε, εἴτε τ]ῆς ζωτικῆς εἴτε τῆς σωμα[τικῆς εἴ]τε τῆς ἐν τοῖς σώμασι [ἐνούσης] ψυχικῆς, κατὰ κείνησιν [ἢ σχέσιν], κατὰ κείνησιν 〈μὲν〉 πάντα τὰ [ἐν ἡμῖν] κεινήματα πάθη κατὰ [κείνησ]ίν (ἐστιν), κατὰ σχέσιν δὲ παράλυ[σις, λήθ]αργος, κάρος, τὰ τούτοις ἐγγύς. [τούτ(ων) δ]ὲ κειμέν(ων) δεῖ γινώσκειν ὡσ τῶν παθῶν τὰ [μ(έν) φ(ασιν) (εἶναι) ψυ]χικά, τὰ δὲ σωματικά, σω[ματικὰ] λαμβάνοντες τὰ περὶ τὴν [ζωτικ]ὴν δύναμιν λαμβανόμενα, [τάς τε ἄ]λλας δυνάμεις ἀντιδιαστέ〈λ〉[λοντες κ]αὶ τὴν ζωτικὴν δύναμιν [τῆι ψυ]χῆι. ψυχὴ δὲ λέγεται τριχῶς· [ἥ τε] τῶι ὅλωι σώματι παρεσπαρμένη καὶ τὸ μόριον τὸ λογιστικὸν [κ]αὶ ἔτι ἡ ἐντρέχεια. * καὶ τῆς μ(ὲν) ἐντρε[χ]είας ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐ χρῄζομεν, [τ]ῶν δὲ ἄλλων δύο σημαινομένων, [κα]ὶ μᾶλλον τοῦ λογιστικοῦ. περὶ γ(ὰρ) τοῦ[το] τ[ὰ] πρ[οηγ]ούμενα πάθη συνίσ[τατα]ι 〈καὶ τὰ〉 κατ’ ἐπακολούθημα. * πάθη δέ (ἐστιν) [τάδε] προηγούμενα κατὰ κείνησιν· [δ]εισιδαιμονία, λύπη, φόβος, φιλαργυρία· ταῦτα γ(ὰρ) ἐν κεινήσει· * κάρος δὲ καὶ λήθαργος ἐν σχέσει. ** σωματικὰ δὲ [π]υρετός—προηγούμενον μ(ὲν) πάθος (ἐστὶν) [τ]οῦ σώματος, κατ’ ἐπακολούθημα ⟦ ι ⟧ δὲ [τ]ῆς ψυχῆς—, μανία ὁμοίως· καὶ ταῦτα ἐν κινήσει τὰ πάθη. ** ἐν σχέσ[ει] δὲ παράλυσις, κάρος, τὰ παραπλή[σι]α· οὕτω μ(ὲν) δὴ χρηστέον τῶι ὅρωι [ἐπὶ] [ἁπάν]τω[ν]. * τῶν δὲ παθῶν [τὰ μὲν ψυ‐] [χικά, τ]ὰ δὲ σωματικά. χρὴ δὲ [εἰδέναι] [ὅτι τὰ μὲ]ν σωματικὰ πάθη ἀ[ ..... ] [ ....... ]να καὶ περὶ τὴν ζ[ωτικὴν] [ ....... ]ασται. ὡς ὁμοίως δ[ὲ .... ] [ . |
| 2 | . ] περι[ ...... ] τοῖς σώμασιν, ὥστε [ .. ] ἰδίας [ ..... ]άσθαι ταῦτα τήν τε [ζω]τικ[ὴν καὶ] τὴν ἐν τοῖ〈σ〉 σώμασιν [οὖσαν] ψυχι[κήν. ψυ]χικὸν δ’ (εἶναι) πάθος τὸ τ[οιο]ῦτο· διάθεσιν ψυχῆς [κα]τὰ κείνη σι[ν] ἢ σχέσιν· καὶ γὰρ ἡ ψυχὴ δύναμίς (ἐστιν). λέ[γ]εται δὲ ψυχ[ὴ] τριχῶς· ἥ τε ὅλη κα[ὶ] τὸ μέρο[ς τὸ λογιστικὸν] καὶ αὐτὴ ἡ ἐν[τ]ρέχεια. [ἀλλ’ ἐπὶ ἐκεῖνα ἴωμ(εν)] νῦν· ὅταν γ(ὰρ) λέ[γ]ωμεν συ[νίσ]τασθαι [κ(ατὰ)] τὴν ψυχὴν πά[θ]η, περὶ τ[ὴν] ὅλην λέ[γομ](εν) καὶ περὶ τὸ [μ]έρος αὐτ[ῆ]ς τὸ λογισ[τι]κόν. * τ(ῶν) τε ψυχ[ικ]ῶν παθ[ῶ]ν ἃ μ(έν) (ἐστιν) [κ(ατὰ) φ]ύσιν, ἃ δὲ παρὰ φ[ύ]σιν. παρ[ὰ] φύσιν μ(ὲν) [δι]αθετικὸν ψυχῆς κατὰ κείνησιν [ἢ σ]χέσιν παρὰ φύσιν, κατὰ φ[ύ]σιν δὲ δια[θε]τικὸν ψυχῆς κ[α]τὰ κείνησιν ἢ σ[χέ]σιν κ(ατὰ) φ〈ύ〉σιν. αὕτη [μ]ὲν ἡ τε[χ]νολογία [τ(ῶν) ἀ]ρχαίων (ἐστίν), οἷς καὶ ἡμ〈ε〉ῖς ἑπόμεθα. κ(ατα)[ ... ]ουσιν (γὰρ) καὶ με[τ]ριοπαθ〈ε〉ίας περὶ τ[ὸν] σοφόν. καί φ(ασιν) τὰς μ[ε]τριοπαθ〈ε〉ίας νε[ῦρα] (εἶναι) τῶν πράξεων. [οἱ] δὲ νεώτεροι, [τοῦ]τ’ (ἔστιν) οἱ Στωικοί, κατὰ φύσ[ιν] πάθος οὐδὲν κ(ατα)[λεί]πουσιν ψυχῆς. [ταύτηι] γ(άρ) φ(ασιν) ἐνφ[έρ]εσθαι τὸ παρὰ φύ[σι]ν ἐκ τῆς πάθ[ους φ]ωνῆς· ἧι καὶ τὸ π[ά]θος ἀ[π]έδοσαν· [π]άθος (ἐστὶν) ὁρμὴ πλ[εο]νάζουσα, τῆς ὁρ[μ]ῆς αὐτοῖς ἐξακ[ουο]μένης οὐχὶ ἀν[τὶ] τῆς ὑπερτάσεω[ς], ἀλ(λὰ) ἀντὶ τοῦ ἀπ〈ε〉ιθὲς εἶναι τῶι αἱ ροῦντι [λό]γωι. ἀλ(λὰ) το[ῦ]το [το]ῖς ν(εωτέροις) μελήσει. ἡμῖν δὲ [λ]εκτέον κ(ατὰ) φύσιν πάθη περὶ τὴν ψυχ[ὴ]ν μνήμην, διαλογισμόν, τὰ ὅμοι[α]. * παρὰ φύσιν δὲ ἀμνημοσύ νην, ἀλο[γ]ίαν, τὰ ἐοικότ[α]. ** τ(ῶν) τε παθῶν [τ(ῶν)] περὶ [τ]ὴν ψυχὴν [δ]ύο (ἐστὶν) τὰ γενικώ[τ]ατα κ(ατὰ) τοὺς ἀρχ[αίο]υς· ἡδονή τε γ(ὰρ) [κ]αὶ ὄχ[λ]ησις, τὰ δ[ὲ] μετα ξὺ κ(ατ’) ἐπ[ί]μειξ[ι]ν γί(νεται) τ(ῶν) εἰρ[η]μένων. κατὰ δὲ τοὺς Στω[ι]κοὺς τέ[σσ]αρά (ἐστιν) τὰ γενικώτατα [τῆ]ς ψυχῆς [πά]θη· ἡδονὴ γ(ὰρ) καὶ ἐπιθυ[μί]α, φόβος [τε] καὶ λύπη. καὶ ἡδονὴ μ(ὲν) κ[αὶ ἐ]πιθυμί[α κα]θ’ ὡς ἂν ἀ[γ]αθοῦ φαντα[σίαν] γί(νονται), ὧν [ἡ μ(ὲν) ἡδ]ονὴ γ[ί(νεται) κ](αθ’) ὡς ἂν ἀ[γαθοῦ] παρουσίαν, ἐ[φ’ ὧι] οἷόν τε ἥδ[εσθαι· εἴδη δὲ αὐτῆς τέρ‐] [ψις,] χάρι[ς, τὰ παραπλήσια· ἡ δὲ ἐπιθυ‐] [μία] κ(αθ’) ὡς [ἂν ἀγαθοῦ γί(νεται) προσδοκίαν]· [ἐπιθυμοῦμεν γ(ὰρ) πάντες προσδοκῶντες] τἀγαθόν. |
| 3 | * ἥ τε λύπη καὶ 〈ὁ〉 φόβος κ(αθ’) ὡς ἂν κακοῦ φαντασίαν γί(νονται), ὧν ὁ μ(ὲν) φόβος 〈καθ’〉 ὡς ἂν κακοῦ προσδοκίαν γί(νεται)· φοβούμεθα γὰρ προσδοκῶντες τὸ κακόν. * ἡ δὲ λύπη κ(αθ’) ὡς ἂν κακοῦ παρουσίαν· λυπούμεθα γ(ὰρ) ἐπὶ τοῖς παροῦσι κακοῖς. καὶ ταῦ τα μ(ὲν) οὕτως. ** πάθος δὲ λεκτέον ⟦ (ειναι) σωματικον ⟧ (εἶναι) σωματικὸν διάθεσιν σώματος κατὰ κείνησιν ἢ σχέσιν. ** τῶν δὲ σωματικῶν παθῶν ἃ μ(έν) (ἐστιν) τεταγμένα, ἃ δὲ ἄτακτα. καὶ ἄτακτα μ(έν) (ἐστιν) πάθη τὰ ἄλλοτε ἄλλως λυόμενα, οἷον ποτὲ μ(ὲν) κ[ατ’ ὀλ]ίγον, ποτὲ δὲ ἁθρόως. * τῶν δὲ τεταγμέν[(ων)] παθῶν ἃ μ(ὲν) ἰδίως λέγεται πάθη, ἃ δὲ νοσήματα. * καὶ ἰδίως πάθη ἐστὶν τεταγμένα τὰ κατ’ ὀλίγον λυόμενα. τῶν δὲ νοσημάτ(ων) ἃ μ(έν) (ἐστιν) ἰδίως νοσήματα, ἃ δὲ ἀρρωστήματα. καὶ νοσήματα μ(έν) (ἐστιν) τὰ ἐμμόνους τὰς κ(ατα)σκευὰς ἔχοντα περὶ τὰ σώματα ὑποληπτούς τε χρόνους φερόμενα τῆς λύσεως κατ’ ἐλάχιστο(ν). καὶ γὰρ νοσήματα εἴρηται ⟦ αποτου ⟧ ἀπὸ τοῦ ἐννενεοσσευκέναι περὶ τὰ σώματα, ᾗ καὶ διοίσει τὸ τεταγμένον πάθος τοῦ νοσήματο(ς), καθὸ τὸ μ(ὲν) πάθος κατ’ ὀλίγον τὴν λύσιν λαμβάνει, τὸ δὲ νόσημα κατ’ ἐλάχιστον. τὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) ὀλίγον ἐκ πολλῶν ἐλαχίστων συνέστηκεν· * τὸ δὲ ἐλάχιστον μέρος οὐκ ἔχει, [ὥ]στε νόσημα [οὐ τεταγ]μένον. ἀρρώστημα δὲ τὸ σὺν τῶι κ(ατα)σκευὴν ἔχειν περὶ τὰ σώματα ἔτι καὶ παρειρῆσθαι τὴν ῥῶσιν τ(ῶν) σωμάτ(ων)· ἀπὸ τούτου γὰρ καὶ εἴρηται ἀρρώστημα. ** διαφέρει δὲ νόσημα νόσου καὶ ἀρρώστημα ἀρρωστίας. * νόσημα μ(ὲν) γ(άρ) (ἐστιν) ἔμμονος κατασκευὴ περὶ μέρος τι τοῦ σώματος χρόνους ὑποληπτοὺς τῆς λύσεως ἔχουσα. * νόσος δὲ ἔμμονος κατασκευὴ περὶ ὅλον τὸ σῶμα τῆς λύσεω(ς) ὑποληπτοὺς ἔχουσα χρόνους. * λέγεταί τε νόσος διχῶς, κοινῶς τε καὶ ἰδίως· κοινῶς μ(ὲν) πᾶν παρὰ φύσιν πάθος, καθ’ ὃ σημαινόμενον καὶ ὁ πυρετὸς λέγοιτ’ ἂν νόσος. * ἰδίως δὲ ἔμμ[ο]νος κ(ατα)σκευὴ περὶ τὰ σώματα τῆς λύσ[εως] ὑποληπτοὺς ἔχουσα χρόνο[υς. * ἀρ‐] [ρ]ώ[στημ]ά τε ὡς ὁμο[ί]ως λέ[γεται] κοινῶς τε καὶ ἰδ[ί]ως· κοινῶς μ(ὲν) πάλιν πᾶν παρὰ φύσιν πάθος, καθ’ ὃ σημαινόμενον ὁ πυ[ρεταίνω]ν ἀρρωστεῖν κληθήσεται. |
| 4 | ** ἰδίως [δὲ] κατασκευὴ περὶ τὰ σώματα, ἥτις τῆς λύσεως ὑποληπτοὺς ἔχει χρόνους [σὺν] τῶι παρῃρῆσθαι τὴν ῥῶ σιν τ(ῶν) σωμ[άτων]. * εἰρῆσθαι δὲ τ[ὸ] πάθος συμβέβηκε[ν] ἀπ[ὸ τοῦ] παρακολουθοῦντος [ἢ] ἀπὸ τόπου. ἀπὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) παρα[κο]λου[θ]οῦντος πάθ[ους] εἰρῆ[σθ]αι τὸν π[υρε]τὸν ἀπὸ τοῦ πυρῶδ[ε]ς (εἶναι) τὸ ἑπόμεν[ο(ν) καὶ] παράλυσιν τὸ ἑπόμενον ἐν παραλύσ[ει·] ἀπὸ γ(ὰρ) τοῦ λελύσθαι τὸν τόνον. ἀπὸ τόπου δὲ τὴν ὀνομασίαν [ἔ]σχεν φρενεῖτις· τὸ γ(ὰρ) πάθος περὶ τὰς φρένας συνίσταται, οὐχὶ τὸ διάφραγμα, [το]ῦτ’ (ἔστιν) τὸ λογιστικὸν μέρος ⸐ τῆς ψυχῆς. ****** [ ..... ] λο .. ος νόσοι. Περὶ τοῦ προκειμένου δεῖ προλαβεῖν, ὡς κοινότερον τοῖς ὀνόμασι π(ροσ)χρώμεθ(α) νόσους ἢ πάθη λέγοντες· τὰς γὰρ τούτ(ων) διαφορὰς γινώσκομ(έν) τε καὶ ὑπεμνήσαμ(εν) ἐν τοῖς προγεγραμμέ νοις· * στάσις δὲ περὶ τοῦ ἐκκειμένου. οἱ μ(ὲν) γ(ὰρ) εἶπον γί(νεσθαι) νόσους παρὰ τὰ περισσώμα τα τὰ γινόμενα ἀπὸ τῆς τροφῆς, οἱ δὲ παρὰ τὰ στοιχεῖα. καὶ οἱ μ(ὲν) ἀρχὴν καὶ ὕλην ὑποθέμενοι τὰ περισσώματα τ(ῶν) νόσων λόγους κομίζουσι τοιούτους. * Εὐρ[υ]φῶν [γ(άρ)]τοι ὁ Κνίδιοσ οἴεται τὰς νόσους ἀποτελεῖ[σθ]αι τρόπωι τοιούτωι· ‘ὅταν ἡ κοιλία, φ(ησίν), τὴν ληφθεῖσαν τροφὴν μὴ ἐκπέμπῃ, ἀπογεννᾶται περισσώματα, ἃ δὴ ἀνενεχθέντ α ὡς τοὺς κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τόπους ἀποτελεῖ τὰ[ς νόσ]ους· ὅταν μ(έν)τοι γε λεπτὴ καὶ καθαρ[ὰ] ὑ(πάρχῃ) ἡ κοιλία, δεόντως γίνεται ἡ πέψις· [ὅτ]αν δὲ μὴ ᾖ τοιαύτη, ⸐ συ[μβα]ίνει τὰ προκείμενα γί(νεσθαι)‘. * Ἡρόδικος δὲ ὁ Κν[ίδ]ι[ος] λ[έγ]ων περὶ τῆς τ(ῶν) νόσων αἰ(τίας) καὶ αὐτὸς κατ[ὰ] μ(έν) [τι σ]υναγορεύει τῶι Εὐρυφῶντι, κ(ατὰ) δέ τι διαφέρει· καθ’ ὃ μ(ὲν) γ(ὰρ) καὶ αὐτὸς τὰ περισσώματα αἴτια λέγει τῆς νόσου (εἶναι), συμφέρεται· καθ’ ὃ δέ φ(ησιν) μὴ διὰ 〈τὸ〉 τὴν κοιλίαν καθαρὰν εἶναι ἢ λεπτ[ήν], διαλλάσσει χρώμενος αἰ(τίᾳ) τοιαύτῃ· ὅταν γ(ὰρ) ἀκεινη〈τή〉σαντες οἱ ἄνθρωποι προσενέγκωνται τροφήν, συμβαίνει ταύτην μὴ διοικεῖσθαι, ἀλ(λὰ) λιτὴν καὶ ἀκατέργαστον παρακειμένην εἰς περισσώματα ἀναλύεσθαι. |
| 5 | * ἐγ μ(έν)τοι γε τῶν περισσωμάτ(ων) ἀποτελεῖσθαι δισσὰς ὑγρότητας, μίαν μ(ὲν) ὀξεῖαν, τὴν δὲ ἑτέραν πικράν, καὶ παρὰ τὴν ἑκατέρας ἐπικράτειαν διάφορα γ(ίνεσθαι) τὰ πάθη. λέγει δὲ ὡς παρ〈ὰ〉 τὴν τούτ(ων) ἐπίτασιν ἢ ἄνεσιν διάφορα ἀπογενν[ᾶ]σθαι τὰ πάθη, οἷόν τι λέγω, ἐὰν ἀνειμένη μᾶλλον ᾖ ἡ ὀξεῖα καὶ μὴ ἄκρατος, ἀναλόγως δὲ καὶ ἡ πικρὰ μὴ ἄγαν ᾖ πικρά, ἀλ(λὰ) ἐλασσ〈όν〉ως ἔχῃ, ἢ ἐπιτεταμέναι ὦσιν, διάφορα γενήσ〈εσ〉θ(αι) καὶ τὰ πάθη κατὰ τὰς τ(ῶν) ὑγροτήτ(ων) κράσ〈ε〉ις. καὶ παρὰ τοὺς τόπους δὲ διάφορα ἔσται τὰ πάθη· ἐὰν μ(ὲν) λόγου εἵνεκα ἐπὶ κεφαλὴν οἰσθῇ ἡ πικρὰ ὑγρότης, τἀτὸ γενήσεται πάθος, * ἐὰν δὲ νῦν μ(ὲν) ἡ πικρὰ ⟦ τ̇η̇ς̇ ⟧ εἰς τὴν κεφαλ(ὴν) ἐνεχθῇ, νῦν δὲ ἡ ὀξεῖα, γεν[ή]σεται διαλλάσσοντα τὰ πάθη. * ἀλ(λὰ) γ(ὰρ) καὶ παρ’ αὐτοὺς τοὺσ τόπους γενήσεται διαλλάσσοντα τὰ πάθη, ὅταν διάφοροι ὦσιν, ἐφ’ οὓς ἡ ἐπιφορά· παρὰ γ(ὰρ) τὸ ἐπὶ κεφαλὴν ἢ ἐπὶ ἧπαρ ἢ σπλῆνα φέρεσθαι τὰς ὑγρότητας διαφέροντα ἀποτελεσθήσεται τὰ πάθη. ⸐ καὶ ἐν τούτοις ἡ τοῦ Ἡροδίκου δόξα. Ἱπποκράτης δέ φ(ησιν) αἰ(τίας) (εἶναι) τῆς νόσου τὰς φύσας, καθὼς διείληφεν περὶ αὐτοῦ Ἀριστοτέλης. * ὁ γὰρ Ἱπποκράτης λέγει τὰς νόσους ἀποτελεῖσθαι κ(ατὰ) λ(όγον) τοιοῦτον· ἢ παρὰ τὸ πλῆθος τῶν προσφερομέν(ων) ἢ παρὰ τὴν ποικιλίαν ἢ παρὰ τὸ ἰσχυρὰ καὶ δυσκατέργαστα (εἶναι) τὰ προσφερόμενα συμβαίνει περισσώματα ἀπογεννᾶσθα[ι, καὶ ὅ]ταν μὲν πλείονα ᾖ τὰ [προσενεχθ]έντα, κατακρατ[ο]υμέν[η ἡ ἐνεργο]ῦ[σ]α τὴν πέψιν θερμότης π(ρὸς) πολλῶν [ὄ]ντ(ων) προσαρμάτων οὐκ ἐνεργεῖ τὴν πέ[ψ]ιν· ἀπ[ὸ] δὲ τοῦ ταύτην παραποδίζεσθαι πε[ρ]ισσώματα γί(νεται). |
| 6 | ὅταν δὲ ποικίλα ᾖ τὰ π(ροσ)ενεχθέντα, στασιάζει ἐν τῆι κοιλίᾳ πρὸς ἑαυτά, καὶ κατὰ τὸν στασιασμὸν μεταβολὴ εἰς περισσώματα. ὅταν μέντοι γε ἐλάχιστα καὶ δυσκατέργαστα ᾖ, οὕτως παραποδισμὸς γί(νεται) τῆς πέψεω(ς) διὰ τὴν δυσκατεργασίαν καὶ οὕτως μεταβολὴ εἰς περισσώματα· ἐγ δὲ τῶν περισσωμάτ(ων) ἀναφέρονται φῦσαι· αἱ δὲ ἀν[ε]νεχθεῖσαι ἐπιφέρουσι τὰς νόσους. ταῦτα δὲ ἔφησεν ἁνὴρ κει[ν]ηθεὶς δόγματι τοιούτῳ· τὸ γ(ὰρ) πνεῦμ(α) ἀναγκαιότατον καὶ κυριώτατον ἀπολείπει τ(ῶν) ἐν ἡμῖν, ἐπειδή γε παρὰ τὴν τούτου εὔροιαν ὑγίεια γί(νεται), παρὰ δὲ τὴν δύσροιαν νόσοι. δίκην τε ἐπέχειν ἡμᾶς φυτῶν· ὡς γὰρ ἐκεῖνα π(ροσ)ερρίζωται τῆι γῆι, οὕτως κ[αὶ αὐ]τοὶ π(ροσ)ερριζώμεθα πρὸς τὸν ἀέρα κατά τε τὰς ῥῖνας καὶ κατὰ τὰ ὅλα σώματα. ἐοικέναι μέν γε φυτοῖς ἐκείνοις, 〈οἳ〉 στρατιῶται καλοῦνται. ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοι προσερριζωμένοι τῶι ὑγρῶι μεταφέρονται νῦν μ(ὲν) ἐπὶ τοῦτο τὸ ὑγρόν, νῦν δὲ ἐπὶ τοῦτο, οὕτως καὶ αὐτοὶ οἱονεὶ φυτὰ ὄντες προσερριζώμεθα π(ρὸς) τὸν ἀέρα καὶ ἐν κεινήσει ἐσμ(ὲν) μεταχωροῦντες νῦν μὲν ἐπὶ τάδε, αὖθις δὲ ἐπ’ ἄλλην. εἰ δὲ ταῦτα, φανερὸν ὡς κυριώτατόν (ἐστιν) τὸ πνεῦμα. τούτ(ων) ἐκκειμέν(ων), ὅταν γέν(ηται) περισσώμα〈τα〉, ἀπὸ τούτων γί(νονται) φῦσαι, αἳ δὴ ἀναθυμ(ιαθεῖσαι) τὰς νόσους ἀποτελοῦσι· παρά τε τὴν διαφορὰν τ(ῶν) [φ]υσῶν ἀποτελοῦνται αἱ νόσοι ⟦ ς̇α̇ι̇ ⟧ . ἐὰν μ(ὲν) γὰρ πολλαὶ ὦσι, νοσάζουσιν, ἐὰν δὲ ἐλάχισται, πάλι νόσους ἐπιφέρουσι· παρά τε τὴν μεταβολὴν τῶν φυσῶ(ν) γίνονται αἱ νόσοι· διχῶς δὲ μεταβάλλουσιν ἢ ἐπὶ τὸ ὑπέρμετρον θερμὸν ἢ ἐπὶ τὸ ὑπ[έ]ρμετρον ψυχρόν. καὶ ὁποίως ἂν γ[έ]νηται ἡ μεταβολή, νόσους ἀποτελεῖ. [καὶ ὡ]ς μ(ὲν) ὁ Ἀριστοτέλης οἴεται περὶ Ἱπ[ποκράτο]υς, ταῦτα. ** ὡς δὲ αὐτὸς Ἱπποκράτης λέγει, γί(νεσθαι) τὰς νόσους [π(αρὰ) τὰς διαφορὰς τ(ῶν) ἐν τῇ συστά]σει φύσεων ἀνθ[ρωπ– . |
| 7 | ..................... λέ‐] γει δι[ .......................... ] ἢ ὑπ[ .......................... ] χολῆς καὶ φλέγμα[τος ................. ] ταῦτα ἐπὶ δὴ γινομένοις [ ............... ] καὶ ⟦ ς̇υ̇ν̇ ⟧ οὖσι συν[ίστ]ασθ[αι .......... ] τοῦ παρόντος φλέγματος [ ............... ] ων ε ἶ ναι ἐν ἡμῖν κ(ατὰ) φύσιν τὸ αἷμα [ ........ ] τῶν [ἰα]τρῶν· παρὰ φύσιν τε τὴν εἰς [ ........ ] ὅτι αὗται μ(ὲν) ἐν [ἡμ]ῖν γί(νονται) αἱ νόσοι [διὰ τῆς] φλεγμασίας. τάδε γ(ὰρ) ἐκτὸς [ ........... ] πόνων ὑπερμέτρ[ων], κ(ατα)ψύξεως, [θερμότητος.] παρά τε τὴν τῆς χολῆς καὶ τοῦ φ[λέγματος] κατάψυξιν ἢ θερμ[ό]τη[τ]α π[ερ]ιγί(νεσθαι) [τὰς νό‐] σους. ** ἀλ(λὰ) γ(ὰρ) ἔτι φ(ησὶν) Ἱπποκράτης [γί(νεσθαι) τὰς] νόσους ἢ ἀπὸ τοῦ πνεύματος ἢ [ἀπὸ τ(ῶν) διαι‐] τημάτ(ων), καὶ τούτ[ων τὴν] ὑποτύ[πωσιν δοκεῖ ο(ὕτως)] ἐκτίθεσθαι· ὅταν μ(ὲν) γ(άρ), φ(ησίν), ὑπὸ [τῆς] αὐτῆς νόσου πολλοὶ ἁλίσκωνται [ἅμα, τὰς] αἰτίας ἀναθέσθαι [δεῖ] τῶι ἀέρι· παρὰ [γ(ὰρ)] τοῦτ[ο]ν γί(νεται) ἡ αὐτὴ νόσος. ** ὅταν [μ(έν)τοι π]ολλὰ εἴδη καὶ ποικίλα γί(νηται) νόσων, [αἴ(τια), φ(ησίν), λεκ‐] τέον τὰ διαιτήματα, οὐχ ὑγιῶ[ς ποι‐] ούμενος τὴν ἐπιχείρησιν. ἐν[ίοτε γ(ὰρ)] τὸ αὐτὸ αἴ(τιον) πολλῶν καὶ ποικίλ[ων] νοσημάτ(ων) γίνεται· κ(ατα)σκευαστικὸν [γ(άρ)‐] τοι πλῆθος καὶ πυρετοῦ καὶ πλευ[ρίτι‐] δος καὶ ἐπιληψίας (ἐστίν), ὅπ[ε]ρ κ(ατὰ) σύσ[τασιν] τῶν σωμάτων ἀναδεχομέν(ων) τ[ίκτει] καὶ τὰς νόσους. οὐ γὰρ δὴ πάντ(ων) [σωμάτ(ων)], ἐπεὶ ἕν (ἐστιν) αἴ(τιον), ἤδη μία καὶ νόσο〈σ〉 φέρ[εται], ἀλλ’, [ὥ]σπερ εἴπομεν, πολλὰ καὶ ποικίλ[α εἴδη]. καὶ [τἄ]μπαλιν (ἔστιν) ὅτε ὑπὸ διαφερό[ντ(ων) αἰ(τίων)] τἀτὰ γί(νεται) πάθη. καὶ γ(ὰρ) διὰ πλῆθος ἡ [κοιλία] ῥεῖ, ἔτ[ι] καὶ διὰ δριμύτητα, εἰ χ[ολ]ὴ [π(αρα)ρρεῖ]. ἐξ ὧν φανερόν, ὡς ψεύδε[ται πε]ρὶ [τούτ(ων) ἁνήρ], ὡς προϊόντος ἐπιδείξομ(εν) τοῦ λό(γου). ** [ἐκεῖνο] μέντοι γε ῥητέον, διότ[ι ἄλ]λως [Ἀριστο‐] τέλης περὶ τοῦ Ἱπποκράτους λέγε[ι καὶ] ⸐ ἄλλως αὐτός φ(ησιν) γί(νεσθαι) τὰς [νό]σο[υς. ** οἷς ἑπό‐] μενος ὁ 〈Ἀ〉βυδηνὸς Ἀλκαμέν[ης] λέγει γί(νεσθαι) τὰς νόσους, ὥς φ(ησιν) π[ερὶ] αὐτοῦ Ἀριστοτέλης, διὰ τὰ π[ερισσώ‐] ματα τὰ ἀπὸ τῆς τρο[φῆ]ς [κατασκευα‐] ζόμενα· αἴ(τια) γ(ὰρ) ταῦτα τ(ῶν) νό[σων (εἶναι). |
| 8 | κ(ατὰ)] τοῦτο μ(έν)τοι γε διάφορος φαί[νεται π‐] ρὸς τὸν Εὐρυφῶντα, καθ’ ὅσον κ[ατά τι] μὲν [τ]ὴν κεφαλὴν εἶπεν ἐπι[κου‐] ρικὴν γί(νεσθαι) τ(ῶν) περιττωμάτ(ων), ἁ[πλῶς] δὲ ὁ Ἀλκαμένης εἶπεν· ‘ἀνατρ[έχοντα] [μ]ὲν ὡς τὴν κεφαλὴν τὰ περισ[σώμα‐] τα γί(νεται) ἐπιχορηγούμενα πρὸς τῆ[ς κε‐] φαλῆς καὶ ἐπιπεμπόμενα τῶι ὅλῳ ⸐ σώματι τὰς νόσους ἐμποιεῖ.‘ ** ὁ δὲ Μεταποντῖνος Τιμόθεος, καθώς φησιν περὶ αὐτοῦ ὁ αὐτὸς φιλόσοφος, λέγει ἀποτελεῖσθαι τὰς νόσους τρόπωι τούτωι· ὅταν μ(ὲν) γὰρ ἡ κεφαλὴ ὑγιὴς ᾖ καὶ ⟦ [καθ] αρα ⟧ καθαρά, καὶ ἡ τροφὴ ἀπ’ αὐτῆς προστίθεται τῶι ὅλωι σώματι ⟦ κ̇α̇ι̇ ο̇ ⟧ ὑγιαίνει τὸ ζῶιον· * ὅταν δὲ μὴ ὑγιὴς ᾖ, νόσους ἐπιφέρει τῶι τὰς διεξόδους ἀποφράσσεσθαι· ‘ὅταν γάρ, φ(ησίν), αὗται ἀποφρα[γ]ῶσιν, ἀνατρέχον τὸ περίσσωμα ὡς τοὺς κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τόπους τ[έω]ς τῶι μὴ ἔχειν διέξοδον ἐνμένει, ἐ[ν]μεῖναν δὲ μεταβάλλει εἰς ἁλμυρὸν καὶ δριμὺ ὑγρόν, καὶ εἶτα πλείονα [ἐν]μεῖναν χρόνον καὶ ῥῆξιν ἐργασάμενον φέρεται εἰς ὁτιοῦν μέρος κ[αὶ] παρὰ [τὰς το]ύτου διαφορὰς διαφόρους [τὰς] νόσους ἐπιφέρει. * (ἔστι) δ’ ὅτε, φ(ησίν), καὶ [ἁθρό]ως οἰσθὲν ἐπὶ τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν—λάρυγξ δὲ αὕτη—πνιγμοὺς [ἐπ]ιφ[έρει] καὶ συντόμους ἐξαγωγὰς [ ..... ]νην.‘ * νοσεῖν δέ φ(ησιν) τὴν κεφαλὴν [ἢ] δι’ ὑπερβολὴ〈ν〉 κ(ατα)ψύξεως ἢ δι’ ὑπερ⸐ β[ολ]ὴν θερμότητος ἢ διὰ πληγήν. ** Ἀ[ . ]ας δ[ὲ] ἰ[δίω]ς οἴεται γί(νεσθαι) τὰς νόσους διὰ τὰς τοῦ ἐνκεφάλου καθάρσ〈ε〉ις. [καθαίρεσ]θαι δὲ τὸν ἐγκέφαλον διὰ μυ[κτή]ρων, ὤτων, ὀφθαλμῶν, σ[τ]όματος, κ(ατά) [τ]ε τὰς διαφορὰς το[ῦ π] λήθουσ τ(ῶν) καθά[ρσ]εων ὑγίειαν γί(νεσθαι) ἢ νόσον. ὅταν μ(ὲν) γ(ὰρ) κ(ατ’) ἐλάχιστον γένηται ἡ κάθαρσις, ὑ[γι]αίνει τὸ ζῶιον, * ὅταν δὲ ὑπερ[κό]ρως, νοσεῖ. λέγει δὲ διὰ ταύτας τ[ὰ]ς καθάρσεις γί(νεσθαι) πέντε κα[τ]άρρους [desunt duo fere versus] [ . |
| 9 | .. ] ιτωι μη [ ..................... ] [κ(ατά)ρ]ρους. ** [ ................... ] [Ἡρ]ακλεόδω[ρος [ .................... ] [ .. ]ενομεν [ ....................... ] [τ]ὴν αὐτ[ὴν ....................... ] [ . ] δύο εἰπον[ ...................... ] [ ... ]ς παρα[ ...................... ] [ .. ]εν ὅταν [ ...................... ] [τ]ὸ σῶμα ὑγ[ιαίνει (?) ................. ] τως νόσοι [ ........................ ] ται τὰ σώμα[τα ..................... ] ρα[ . ]προσενεχ[θέντα (?) ................ ] πλ[ή]θη, ἀλ(λὰ) αἷσ περ [ ............... ] καὶ τὰς νόσ[ους .................. δυσ‐] κρ[ό]τως ἐχ[ ....................... ] μετρίαν νόσο[ν ...................... ] ⸐ καὶ κατάψυξιν [ ...................... ] Ἡρόδικος δὲ [ὁ Σηλυμβριανὸς οἴεται] τὰς νόσους [γί(νεσθαι) ἀπὸ τῆς διαίτης· ταύ‐] την δὲ (εἶναι) κατ[ὰ φύσιν, ὅταν πόνοι προσῶσιν] καὶ ἄλγη δ’ ὅσα [δεῖ, καὶ οὕτως πέψιν μὲν] ἔχῃ ἡ τροφή, ἐπί[δοσιν δὲ ἀεὶ λαμβάνῃ] τὰ σώματα ἀν[αδιδομ(έν)ης τῆς τροφῆς κατὰ] φύσιν. οἴεται γ[(ὰρ)] τὴ[ν μ(ὲν) ὑγίειαν γί(νεσθαι) κατὰ] φύσιν ἐχόν[τ(ων)] τ(ῶν) σω[μάτ(ων) περὶ τὴν δίαιταν, τὴν δὲ] νόσον π[α]ρὰ φύσι[ν ἐχόντ(ων) αὐτ(ῶν). τοῖς μ(έν)τοι] παρὰ φύσ[ι]ν διατεθεῖ[σιν πονεῖν π(ροσ)τάσσει] ἡ ἰατρικὴ παραγομέ[νη καὶ ο(ὕτως) εἰς τὸ κατὰ] φύσιν ἄγει ταῦτα, ὡ[ς αὐτός φ(ησιν). * λέγουσιν] δὲ τὸν ἄνδρα τὴν ἰα[τρικὴν ἔντεχνον] ἀγωγὴν εἰς τὸ κ(ατὰ) φύσιν [καλέσαι. * καὶ ταῦτα μ(ὲν)] οὕτως, [ἐ]κεῖνο δὲ ὅτ[ι ἀπ’ ἐναντί(ων) τῆς τε] θερμότητος καὶ ὑ[γρότητος τ(ῶν) σωμάτων)] ⸐ συνίστανται νόσοι, [διατεθρύληται. ** ] ὁ δὲ Αἰγύπτιος Νινύ[ας ἰδίως λέγει τὰ μ(ὲν)] συνγενικὰ γί(νεσθαι) πάθη, [τὰ δὲ ἀλλότρια * ] καὶ τὰ μ(ὲν) συνγενικὰ [ἔμφυτα τοῖς σώμασιν] εἶναι. * ὑπὸ δὲ ἄλ(λης) αἰ[(τίας) συνίστασθαι] τὰς νόσους τρόπωι τ[οιούτωι· ὅταν γὰρ] ἡ τροφὴ ληφθεῖσα μὴ [ἀναδοθῇ τῷ σώματι,] ἀλλ’ ἐνμείνῃ, ἡ θερμ[ότης ἡ ἐν] ἡμῖν [οὖσα περισσώματα] ἐξ αὐτῆς ἀπογεννᾶι [ ................ ] [desunt versus fere sex et viginti] [ . |
| 10 | ......................... ]ινος [ .......................... ]νόσους [ .......................... ] μ(ὲν) εἶναι [ .......................... ]επι[ . ]ν [ .......................... ]μιον [ .......................... ]αμα [ .......................... ]ενον [ .......................... ]απαρα [ .......................... ]μὴ διὰ [ .......................... ]ἀλγηδό ν [ ......................... ]μενος [ ............................. ] [ ....................... δύνα]μιν [ .......................... ]ε [ .......................... ]ιον [ .......................... ]σκευ[ .......................... ]αμεν δὲ [ .......................... ] ψυχ[ .. ] [desunt versus circa sex] [ . |
| 11 | ..................... ]ν καὶ [ὑγίε]ιαν [ ..................... ἁ]λμυρὰν δὲ [ ...................... ]εμενοσ[ .. ] [ ...................... ] * καὶ [ .... ] [ ...................... ]φις [ .................... τοὺ]ς νεφροὺς [ ...................... ] τὴν θερμ(ὴν) [ ...................... ]ιον μέγα [ ...................... ] ἡ δὲ πυρρὰ [ ...................... ] καὶ πρασο[ειδὴς ............... ]ατος τὸ αἷμα [ .................. ]αίτατον [ ............ ]μα το[ .... ]ον ἡ δὲ μέλαι[να ......... ]ντ(ων) [ .... ]μέν(ων) ὑποστάσε[ων ......... ] αἷμα [ .... ] τόπον ἔχει [ ...... ]ε[ ... ]ς ** Ἵππ[ων δ]ὲ ὁ Κρ[ο]τωνιάτης οἴεται ἐν ἡμῖν οἰκείαν (εἶναι) ὑγρότητα, κα[θ’ ἣ]ν καὶ αἰσθανόμεθα καὶ ⟦ υγιαι[νο(μεν) ⟧ ἧι ζ]ῶμ(εν)· ὅταν μ(ὲν) οὖν οἰκείως ἔχῃ [ἡ] τοιαύτη ὑγρότης, ὑγιαίνει τὸ ζῶιον, ὅταν δὲ ἀναξηρανθῇ, ἀναισθητεῖ τε τὸ ζῶιον καὶ ἀποθνήσκει. διὰ δὴ τοῦτ ο οἱ γ[έροντ]ες ξηροὶ καὶ ἀναίσθητοι, ὅτι χωρὶς ὑγρότητος· ἀναλόγως δὴ τὰ πέλματα ἀναίσθητα, ὅτι ἄμοιρα ὑγρότητος. καὶ ταῦτα μὲν ἄχρι τούτου φ(ησίν). * ἐν ἄλλωι δὲ βυβλίῳ αὑτὸς ἀνὴρ λέγει τὴν κατωνομασ[μένη]ν ὑ[γρότητα] μεταβάλλειν δι’ ὑ[περβο]λὴν θερμότητος καὶ δι’ ὑπερβολὴν ψυχρότητος καὶ ο(ὕτως) νόσους ἐπιφέρειν. * μεταβάλλ[ειν δέ] φ(ησιν) αὐτὴν ἢ ἐπὶ τ[ὸ] πλεῖον ὑγρὸν ἢ ἐπὶ τὸ ξηρότερον ἢ ἐπὶ τὸ παχυμερέστερον ἢ ἐπὶ τὸ λεπτομερέστερον ἢ εἰς [ἕτ]ερα. καὶ τὸ [αἴ(τιον) ] οὕτως νοσολ(ογεῖ), τὰς δὲ νόσους τὰς γινομένας ⸐ οὐχ ὑπ[α]γορεύει. ** Θρασύμαχ[ο]ς δὲ ὁ Σαρδιανὸς αἰ(τίαν) ἀπολεί〈πει〉 τ(ῶν) νόσων τὸ αἷμα· κ(ατὰ) δὲ τὴ[ν τούτου] μετα[βολὴ]ν ἀποτελεῖσθαι τὰς [νόσους. |
| 12 | με] ταβάλλειν δὲ ἢ δι’ ὑπερβολὴν καταψύ[ξ]εως ἢ δ[ι’ ὑπερβολ]ὴν θερμότητος. * τὴν δὲ μεταβολὴν τοῦ αἵματος γί(νεσθαι) ἢ εἰς φλέγμα ἢ χολὴν ἢ [σε]σηπός. * καὶ τὸ μὲν αἷμα ἁπ[λοῦν, τὴν] δὲ χολὴ〈ν〉 καὶ τὸ φλέγμα καὶ τὸ σε[σ]ηπὸς ποικίλα ὄντα ποικίλας καὶ διαφόρους ἐπιφέρειν ⸐ νόσους. ** πάντα [δὲ ὁμοίω]ς φ(ησὶν) Δέξιππος ὁ Κῶιοσ , 〈ὃσ〉 οἴεται συν[ίστασθαι] τὰς νόσους ἀπὸ τ(ῶν) τῆς τροφῆς [περ]ιττωμάτ(ων), τοῦτ’ (ἔστιν) ἀπό τε χολῆς καὶ φλέγματος δυ(νάμεων) γι(νομένων) περ[ὶ] μέρος [καὶ] περὶ ὅλον , κεινουμέν(ων) τούτ(ων) μὴ ἐξ ἑαυτ(ῶν), ἀλλὰ παρὰ τὰς [πολλ] ὰσ 〈καὶ〉 ἀκαίρους τῆς τροφῆς δόσεις. νοσοπ〈οι〉εῖν δὲ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ πλῆθος καὶ παρὰ τὸν τόπον καὶ εἶδος, μεταβάλλειν δὲ οἴεται καὶ δι’ ὑπερβολὴν πάντ(ων)· καὶ γ(ὰρ) θερμότητος κ[αὶ ψύξ]εως ἢ τοιούτ(ων) παραπλ[η]σίων· καὶ περὶ μ(ὲν) τούτου φαίνεται παρα[πλη]σίως τοῖς πρ[ότερον αἰτιολογ]ῶν. * περιττό⟦ το ⟧ τερος δὲ α[ὐ]τ(ῶν) φαίνετ[αι] κ(ατὰ) τοῦτο· λέγει γ(ὰρ) τηκομένης τῆς χολῆς καὶ τοῦ φλέγματος καὶ ὑγροτέρων γι(νομένων) ἀποτελεῖσθαι ἰχῶρας καὶ ἱδρῶτας· σηπομένων δὲ αὐτ(ῶν) καὶ παχυνομέν(ων) ἐπιφέρειν ἦχον, μύξας, λήμας· ἀναξηράνσει δὲ [σ]τερεῶν ἀποτελεσθ(έντων) π[ιμελὴν καὶ σάρκας γί(νεσθαι)] ἐξ αὐτ(ῶν) λέγει [ ............ κ]αὶ αἷμα π[ ............... ] λεγόμενα χολὴν [ ...... ] φλέγματος ἐπι μειχθ(έντος) τῶι αἵ[μα]τι [ ... ]μα [ ... τ]ὸ [φ]λέγμα [ ....... ]νθέντος δὲ αὐτοῦ λευκὸν [φλέγμα γί(νεται)], μελανθέντος δὲ καὶ μεταβ[ληθέντος] μέλαινα χολή. καὶ ἡ μὲν ⸐ τοῦ Κώιου δόξα τοιαύτη ⟦ ι ⟧ . ** Φασίλας δὲ ὁ Τενέδιος λέγει συνίστασθαι τὰς νόσους ἢ παρὰ τὴν ἀποφορὰν τῶν ἐν ἡμῖν ὑγροτήτ(ων) καὶ προστιθεμέν(ων) ἀνοικείοις τόποις ἢ ἀπὸ τ(ῶν) ἀποχωρ〈ημάτων〉 αὐτ(ῶν)· εἶναι γ(άρ) φ(ησιν) ἐν ἡμῖν κατὰ φύσιν ὑγρότητ[α]ς καὶ τὰς μ(ὲν) ⟦ τὰσ ⟧ ὑγρότητας οὐ κατονομάζει τ[ . |
| 13 | ........................... ] ο[ ............................ ] αἷμα[ .......................... ] κατὰ τὰ [ ........................ ] ἀποχω[ρημα ...................... ] τόπ[ ........................... ] η[ ............................ ] ται ἢ ὅτα[ν ...................... ] ⸐ ἅπασαι. * [ ....................... ] φησὶ συν[ίστασθαι τὰς νόσους ἐκ τοῦ] φλέγμα[τ]ο[ς ...................... ] λαμβάνει [ ........................ ] ἐξ ἑαυτ(ῶν)· εἰ δὲ ἐπὶ [ ................. ] αὕτη γὰρ ἐπιμείνα[σα ............. ] ται δια[τι] θεισῶ(ν) [τὸ ὅ]λον [σ]ῶμα ⟦ θαισαπ ⟧ λέγει ηγετοι [ .. τ]όποις [ .... ] προειρημένα μὴ καθ’ [ἑα]υτά, μετὰ δὲ καὶ τῆς τοῦ σώματος δ[ια]θέσεως· ὡσ[ . ]ε ἐὰν γ(ὰρ) ἔχηι ὑπὸ νόσο[υ τὸ] ζῶιον ηελ[ .... ]ν εὐκρότως μ(ὲν) γ(ὰρ) αὐτοῦ [δια]κειμένου ⸐ ὑγίεια γί(νεται), δυσκρότως δ[ὲ ν]όσος. Αἰγίμιος δὲ ὁ Ἠλεῖος οἴε[ται] γί[νεσθαι] τὰς νόσους ἢ διὰ πλῆθος τῶν περισσω[μά]τ(ων) ἢ διὰ τρ[ο]φ(ήν). γινόμενον δὲ τὸ πλῆθο[ς .. ] ⟦ και ⟧ νοσοπ[ο]ιεῖν [μ]ὴ ἅπαξ, ἀλ(λὰ) καὶ πλεονά[κι]ς. * συνίστασθ(αι) [δ]έ φ(ησιν) τὸ πλῆθος τ(ῶν) περισσωμάτ(ων) τρόπωι το]ιούτωι· * σύντηξις γίνεται ἀπὸ τῶν σωμάτ(ων), ἥτις ἀποκρίνεται τῇ μ(ὲν) κατὰ τὸ λόγ ῳ θεωρητόν, τῆι δὲ καὶ κατὰ τὸ αἰσθητόν, — διὰ [δ]ὲ κοιλίας, οὔρων, ὤτων, μυ[κτήρων,] [σ]τόματος—, τ(ῶν) ἄλλων ἀποκρίσεων γ[ι(νομένων)] κατὰ λόγον. εἰ μὴ γ(ὰρ) αὖ σύντηξις ἐγί[νετο] ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτ(ων), εἰς ἄπειρον ἂν μετ’ [ὀλίγον] εὔξετο τὰ ἡμέτερα σώματα· * καὶ δ[εόν‐] τως· προσθέσεως γ(ὰρ) γινομέν[ης], μηκέτι δὲ ἀποφορᾶς, εὔλογον ἦ[ν] αὔ[ξη]σι ν γί(νεσθαι) ἐπὶ πλεῖον. * ἐπ〈ε〉ὶ δὲ οὐ μόνον πρόσθε[σ]ις γί(νεται) τοῖς σώμασιν, ἀλ(λὰ) πρὸς λόγον τῆς π(ροσ)θέσεως καὶ ἀποφορὰ διὰ τ(ῶν) κατωνομασμέν(ων) ἀποκρίσεων, ταύτῃ ἐπ’ ἐλάχιστον ἡ αὔξ〈ησ〉ις τ(ῶν) σωμάτ(ων). ** φησὶν δὲ τρέ[φ]εσθ(αι) τὰ σώματα ὑπὸ τῆς νεαρᾶς καὶ ἀπέπτου τροφῆς, γενηθείσης δὲ τῆς [πέ‐] ψεως καὶ ἀναδόσεως κενοῦσθ[αι τὰ] ἀγγεῖα καὶ τὰς διεξόδους. ** τὸ δ[ὲ] πλῆθος συνίστασθαι εἰσφερομέ[νης] ἑτέρας τροφῆς, πρὶν τὴν πρώτ[ην] πέψεως τυχεῖν. ** ὅταν γ(ὰρ) πρό[τερ]ο ν [ . |
| 14 | .. τ]ὴν τρ[οφ]ὴν π[ ............... ] [ ........................... ] [καὶ ὅσοι μὲν οὖν τὰς νόσους γί(νεσθαι) λέγουσ]ιν [διὰ τὸ] πλῆθος, [μάλιστα] ἀπὸ τ(ῶν) [περισσω]μάτ[(ων)] αἰτιολογοῦντες, [σχεδὸν] εἴρηνται. ** ἴδωμεν δὲ καὶ τ[οὺς ἀπὸ τῶν περισσω]μάτ(ων) καὶ δια[κρίσεων αἰτιολογ]οῦντας τὰς νόσ[ους κα]ὶ τοὺς ἀπὸ τῆς τ(ῶν) στοιχείων συσ[τάσε]ως οἰομένους συνεστ〈άν〉αι τὰ ἡμέ[τερ]α σώματα. καὶ πρῶτον ἀπὸ Πλά[των]ος. οὗτος γ(άρ) φησιν τὰ ἡμέτερα [σώματα συνίστασθαι ἐκ τῶν] τεσσά[ρω]ν στοιχείων, ὅτι καὶ τὰ ἐν [κό]σμωι γί(νεται) [ἀνὰ λό(γον)]. διαφέρειν δὲ ταῦτα· σύνφθ[αρσιν, μ]ῖξιν, διάκρασιν. * καὶ σύνφθαρσι[ν μ(ὲν)] καὶ σύνχυσιν, ὅταν σώματα διὰ ἑαυ[τῶν ὅλω]ν ἥ[κ]οντα μίαν ὑπεράν ω ἀποτελέσῃ ποιότητα, ὡς ἐπὶ τῆς τετραφαρμάκου. * μῖξις δέ (ἐστιν), ⟦ οταν ⟧ ὅταν σώματά τινα ἑαυτοῖς κ(ατὰ) παράθεσιν παρακέ(ηται) καὶ μὴ δι’ ἑαυτῶν ἥκῃ, ὡς σωρὸς πυροῦ, κριθῆς. * δ[ιάκρ]ασις δέ (ἐστιν), ὅταν σώματά τινα ἐπὶ [ἓν σ]υνελθόντα ἀλλήλοις παρακ[έη]ται, ὡς ἐπὶ τοῦ οἰνομέλιτος βλέπομ[εν. ἀπὸ] τοιγ(άρ) τοι τῆς τούτ(ων) διαφορᾶς φησιν ὁ Πλάτων τὰ ἡμέτερα σώματα ἐκ τ(ῶν) τεσσάρων στοιχείων συνεστάναι κατὰ σύν[φθαρσι]ν. ταύτῃ δὲ μὴ φαίνεσθ(αι) καθ’ ἓ(ν) ἐν ἡμῖν πῦ[ρ ἢ] ἀέρα ἢ γῆν ἢ ὑγρὸν τῶι κατὰ σύνφθαρσιν αὐτῶν τὰ ζῶι α ἀπο [τελεῖσθαι] ⟦ //////////// ⟧ ** ἀλλὰ γὰρ λέγει ἁνὴρ καί τινα τ(ῶν) ἐν ἡμῖν μερ(ῶν) διαφόρου τε[τ]ευ[χ]έν[αι κ]ράσεως ἐκ τ(ῶν) στοιχείων. οὐ γ(ὰρ) ὡσαύ[τ]ως κέκραται κεφαλὴ ἢ χείρ, ἀλλὰ [ἄλ]λως μ(ὲν) κεφαλή, ἄλλως δὲ θώρα[ξ, ἐ]πεὶ κοινῶς ἕκαστον τ(ῶν) ἡμετέρων [σωμά]των διαφόρου κράσεω(ς) τετύχηκε[ν, ὅθεν] καὶ αὐτὰ διάφορα ἑαυτ(ῶν) . * ἔτι γε μήν φ(ησιν) ὡς ὁ μυελὸ(ς) συνέστηκεν [ἐ]κ τῶν τεσσάρων στοιχ[ε]ίων καὶ κύρ[ιος] εὐθύς (ἐστι) τ(ῶν) ἐν ἡμῖν ἁπάντ(ων), χρώμενος πιθανότητι λόγων τοιαύτῃ· ἀνῆφθαι γ(ὰρ) ἐκ τοῦ μυελοῦ τὴν ψυχὴν τὴν τὸ ὅλον σῶμα διοικ(οῦσαν) [evanidi versus tres] κυριώτ[ατ– . |
| 15 | ..................... ] καὶ μὴν τ[ ....................... ] καὶ [ ......................... ] ὑστ[ .......................... ] καὶ ἀνι[ ........................ ] χοις [ . ]να[ ...................... ] καὶ ἅμα [ ....................... ] δ[ . ]ν τοῖς [ ...................... ] [ ..... ]το[ ..................... ] [ ........................... ] ἀεὶ τὰ βόει[α .................... ] λέγει δευ[τερ– .................... ] χει[ .... ]αι[ .................... ] στοιχείων ἐχ[ ..................... ] συνεστηκ[ ....................... ] κοιλ ⟦ ε ⟧ ιῶν κα[ .................... ] ἐκκειμέν[ων. * διαι[ρῶν δὲ τὸν μυελὸν εἰς] μέρη τινὰ κα[τὰ ἕκαστον] μέρος [δ]ιάφορον σχῆμα ἀπο[δίδωσιν· τὸ] γ(ὰρ) ἐνκεφάλου σχῆμα λεγό[μ(εν)όν φησιν] (εἶναι) καὶ περιφερὲς καὶ κεκυ[κλωμ(έν)ον, * ] τοῦ δὲ λοιποῦ μυελοῦ ὁ ν[ωτιαῖος περι]έχουσι ὀστέοις καταλείπ[εται στέγειν.] αὐτῆς ⟦ τε τησ ⟧ τε τῆς [ψυχῆς γ μέρη] (εἶναι) λέγων τὸ μ(ὲν) λογιστικὸν [ὡς ὀχυρωτάτωι] τῶι ἐν[κε‐] φάλωι ἀπολείπε[ι, τὸ μ(έν)τοι ἄλογ]ον μέρο[ς] αὐτῆς ἐν τῶι ⟦ ///// ⟧ ν[ωτιαίωι μυ]ελῶι. συ[ν‐] εστάναι δέ φ(ησιν) τὰ [ὀστέα μίξει γ]ῆς τε καθ(αρᾶς) καὶ μυελοῦ, ἐναλ[λαγῆναι δὲ τ]οῦ πυρός τε αὐτὰ ἐνπήξει [καὶ τετ]ηκότος. ** τὴν] δὲ σάρκα συνεστά[να]ι ἔκ τε γῆ[ς καὶ ὕδα]τος καὶ πυρὸς καὶ ζύμης τιν[ὸς ἐχούσης] ὑ γρότητα ἁλμυράν τε καὶ δριμ[εῖαν. ** ] παρεσπάρθαι δ’ ἐν τῆι σαρκὶ καὶ ὑγροτ[έραν τι]νὰ θερμότητα πεποιημένην. * τ[ὸ ὑγρὸ]ν δὲ ἐν ταῖς ὑπερβαλλούσαις ἐν [καύσεσι] τη ⟦ ι ⟧ κόμε[ν]ον ψύχειν [τὴν θερμασίαν, ἐν] ταῖς δὲ ὑπερβ[αλ]λούσαις ψύξ[εσιν ἐν]αντιοῦσθαι καὶ [θερμ]ὸν παρέχ[εσθαι] τὸ σῶμα. * τὰς [δὲ] πλείστας [σάρκα]ς (εἶναι) περὶ τὰ ἀψυχ[ότ]ερα τ(ῶν) ὀστῶν· [περὶ] μηροὺ[ς] γὰρ καὶ κνήμ[ας] καὶ γλουτοὺ[ς πο]λλὰς σάρκας ὑπάρ[χει]ν, ἐπειδήπ[ερ αὐτ(ῶν)] τὰ ὀστέα ἀψυχ[ότ]ερά (ἐστιν), ** περ[ὶ δὲ τήν] κεφαλὴν ὀλί[γ]ας, * περὶ [δὲ] γ[λῶσσαν] ποι[εῖ]ται αὐτῆς ὀστέα τἀψυχότερα [μεστά. |
| 16 | * ] ἀμέλει ἀρ[γεῖν φ(ησιν) τὰ παχέα·] λέγεσθαι γ(άρ)· ‘παχεῖα γαστὴρ [λεπτὸν] οὐ [τ]ίκτει νόο[ν.‘ ** ] τά τε ὀστέα φ(ησὶν) [πεπηγέ]ναι [ἀ]ποστηρί[γμα]τ[ο]ς χάριν. ἄρθρα δὲ α[ὐ]τοῖς πεποι[ῆ]σθαι π(ρὸς) τὰς συστολὰς καὶ [κ]άμψεις. * νεῦρα δὲ τούτοις ἔξωθεν [ .. ] τὴν σκληρότητα τ(ῶν) ὀστ(ῶν) διὰ τὰς κ(ατὰ) πρ[ο]αίρεσιν κειν[ή]σεις. * σάρκας δὲ διὰ προβολὴν ψύχους τε καὶ θάλπους. * τά τε νεῦρα συνεστάναι ἐξ σαρκὸς ἀζύμου καὶ ὀστέων κ(ατά) τινα ἰδίαν κρᾶσιν. ** ὧδε καὶ φλέβας· * παρα[σκευάζ]ει δύο, τὴν μ(ὲν) εἰς δ[ε]ξιὰ τὴν [δὲ] εἰς εὐώνυμα, ὧν τῆς μ(ὲν) δεξιᾶς τὰς ἀποσχίδας κ(ατα)πλέκε[ι]ν τὰ εὐώνυμα μέρη, * τῆς δὲ εὐωνύμ[ου] τὰ δεξιά. κοιλίας τε δύο ὑπάρχειν, ὧν τ[ὴ]ν μ(ὲν) ἄνω, τὴν δὲ κάτω· καὶ τὴν κάτω ὑποκεῖσθ(αι) πρὸς ὑποδοχὴν τ(ῶν) περιττωμάτ(ων). περὶ ταύτηι δὲ γενέσθαι μακ[ρ]όν τε καὶ εἱλιγμένον ἔντερον, ἵνα μὴ 〈ἡ〉 λαμβ(ανομένη) τροφὴ ῥαιδίως κ(ατα)φέρηται, ἀλ(λὰ) ὑπομένῃ ποσοὺς χρόνους. * ὡς γ(ὰρ) τ(ῶν) κα[τ’ ε]ὐθυωρίαν κειμέν(ων) ποταμῶν τὰ ῥεύματά (ἐστιν) [οὐκ] ἀνάσχετα, τ(ῶν) δὲ σκολιῶν ἠπιώτερα διὰ τὸ ἐνκόπτεσθαι, ο(ὕτως) εἰ μ(ὲν) βρα[χὺ] ἐγένετο τὸ ἔντερον τὸ π(ρὸς) τὴν κάτω κοιλίαν καὶ εὐθύ, κἂν ἐφέρετο ῥᾳδίως [ἡ] τροφή. * ἐπεὶ δὲ σκολιόν τέ (ἐστιν) καὶ πο[λύμ]ηκες, ταύτηι ἐπιμένει πολλοὺς χρόνο(υς). [κ]αὶ περὶ μ(ὲν) τοῦ σώματος τοσαῦτα. [λ]έγει δὲ καὶ περὶ τῆς ψυχῆς, ὡς τρι[μ]ερής (ἐστιν), καὶ τὸ μ(έν) τι αὐτῆς (ἐστιν) λογικόν, τὸ δὲ θυμικόν, τὸ δὲ ἐπιθυμητι[κ]όν. καὶ τὸ μ(ὲν) λογικὸν ἀπολείπει περὶ [τ]οὺ σ κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τό πουσ · εὐφυὴς γ(ὰρ) [αὕ]τη γί(νεται) π(ρὸς) παραδοχὴν τοῦ ἡγεμονικ(οῦ)· [τὸ] δὲ θυμικὸν ἔταξεν περὶ τὴν καρδ(ίαν), [οὐ] π[ό]ρρω μ(ὲν) τεταγμένον τοῦ λογικοῦ, [ὑπ]οτεταγμένον δὲ τῶι λογικῶι, [ἵν]α δὴ καὶ ὑπήκο〈ον〉 αὐτῶι γί(νηται). * τὸ μέντοι [ γ ] τὸ ἐπιθυμ〈ητ〉ικὸν ἔταξεν μεταξὺ δια[φρά]γματος καὶ ὀμφαλοῦ. * ἐπέστησεν [δὲ] τὸ ἧπαρ τῆι ἐπιθυμίαι κάτοχον, ἵνα τὰς ἐπιθυμίας τα[πεινοῖ τοῖς εἰδώλοις,] τόν τε πνεύμονα π(ρὸς) τῆι κ[αρδίαι, ἧς ὀξεῖα] ἡ φύσις, μαλακὸν τά[σσει σπόγγον, ἵνα] ἡ καρδία, φ(ησίν), πυκινοκ[είνητος οὖσα ἁλ‐] λομένη μὴ [ῥηγνύηται. |
| 17 | * τὸν δὲ σπλῆνα] λέγει ἐγμαγ[εῖ]ο[ν (εἶναι) ἕτοιμον ἀεὶ π(αρα)κείμ(εν)ον,] ἐπειδήπερ νοσο[ῦντι μὲν τῶι ἥπατι καὶ] αὐτὸς συννο[σεῖ] καὶ [συναύξεται, τῶι δὲ] ὑγιαίνοντι συνυγιαίνει, [ἀεὶ ἄγων αὐτὸ] εἰς τὸ κατὰ φύσιν. καὶ περὶ τῆ[ς ψυχῆς] δὲ ταῦτα. * λέγει δὲ γί(νεσθαι) τὰς νό[σους] τριχῶς, ἢ παρὰ τὰ στοιχεῖα [ἢ παρὰ τὴν] γένεσιν τῶν σωμάτων ἢ παρὰ τ[ὰ τούτ(ων)] περισσώματα. καὶ παρὰ μὲν τὰ στ[οιχεῖα] γίνονται νόσοι , ὅταν ἢ πλείονα γένη [τὸ] εἶδος μεταβάλῃ ἢ ἐν ἀνοικείωι [καθί‐] σῃ· καὶ γ(ὰρ) πλείονα γενόμενα τα[ῦτα] τὰ στοιχεῖα νόσους κ(ατα)σκευάζ[ει διὰ] τὸ πλῆθος· * καὶ μὴ ν καὶ ἐγβάν[τα τοῦ] οἰκείου εἴδους πάλι ἐνποιεῖτ[αι ἑτέροι]ς. ἀλλὰ γ(ὰρ) ὡς ὁμοίως καὶ ἐν ἀνοικ[είοις τό‐] ποις ταχθέντα νόσους ἐπιφέ[ρει πολλὰ]ς τοῦτο τὸ δὴ ἐν ἀνοικείῳ τόπ[ωι γι(νόμενον) εἶδο]ς. καὶ παρὰ μ(ὲν) τὴν τ(ῶν) στοιχείων διά[θεσιν] οὕτως συνίστανται αἱ νόσοι. ** π[αρὰ δὲ α]ὖ τὴν γένεσιν τ(ῶν) σωμάτ(ων) γί(νονται) νόσοι τινὲς τοιούτω(ν), οἷον ἡ σὰρξ λαμβάνει τὴν γένεσ[ιν] ἐξ αἵματος πεπηγότος καὶ συνεσ[τα‐] μένου, τὰ δὲ νεῦρα ἀποτελεῖται ἐκ [τῶν] ⟦ ε ⟧ ἰνῶν τοῦ αἵματος. ταύτῃ δὲ ἀναιρ[ε‐] θεισῶν τ(ῶν) τοῦ αἵματος ἰνῶν ἄπη[κτον] διαμένει λοιπὸν τὸ αἷμα, ὃ γί(νεται) ἐν ἐκ[είνηι,] ὅτι ἡ μ(ὲν) σὰρξ ἐξ αἵματος λαμβάνει τὴν γένεσιν, τὰ δὲ νεῦρα ἐκ τ(ῶν) το[ῦ] αἵματος ἰνῶν. ‘ταύτηι δὴ συνέχεται, φησίν, καὶ τρέφεται τὰ σώματα ταῦ[τα] πρὸς τῆς πειμελῆς, τηκομένης αὐτῆς καὶ διὰ τ(ῶν) ἀραιοτήτ(ων) τ(ῶν) ὀστέ[ων] ἐπιχορηγουμένης καὶ τρεφούση[ς] τὰ ὀστέα. ὅταν μ(ὲν) οὖν οὕτως γί(νηται) ἡ τ(ῶν) [σω‐] μάτ(ων) γένεσις, κατὰ φύσιν ἔχει τὸ ζῶιον· ὅταν δὲ μὴ οὕτως γί(νηται), ἀλ(λ’) ἐνηλ〈λ〉αγμέ[νως] ἡ γένεσις, νόσους ἐπιφέρει.‘ καὶ π[ερὶ τὴν] γένεσιν δὲ τ(ῶν) σωμάτων ο(ὕτως). ** παρὰ [δὲ] τὰ περιττώματα συνίστα[νται τριχῶς] αἱ νόσοι, ἢ π[α]ρ[ὰ τὰς] φύσας [τὰς ἐκ τ(ῶν)] περιττωμ[άτ(ων) ἢ παρὰ] χολὴν ἢ φλέγμα· διὰ γὰρ ταῦ[τα τὰ τρία] καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ γί(νονται) νόσοι. |
| 18 | κα[ὶ γ(ὰρ) ἓν μό]νον αὐτ(ῶν) νόσου σ ἐπιφέρει καὶ δύο σ[υνάμφω] συνελθόντα πάλι νόσους κ(ατα)σ[κευάζ]ει. * ὡς ὁμοίως δὲ καὶ διὰ τὰ τρία σ[υγκατ]οισθέντα αἱ νόσοι ἀποτελοῦν[ται. κα]ὶ ἡ μ(ὲν) τοῦ Πλάτωνος ⸐ δόξα πε[ρὶ νόσω]ν ἐν τούτοις. ** Φιλόλαος δὲ ὁ Κρ[ο]τωνιάτης συνεστάναι φ(ησὶν) τὰ ἡμέτερα σώμ[ατα ἐκ] θερμοῦ. ἀμέτ〈οχ〉α γ(ὰρ) αὐτὰ (εἶναι) ψυχροῦ[, ὑπομι]μνήσκων ἀπό τιν(ων) τοιούτ(ων)· τὸ σπέρμ[α (εἶναι) θερ]μόν, κατασκευαστικὸν δὲ τοῦτο τ[οῦ ζώιο]υ· καὶ ὁ τόπος δέ, εἰς ὃν ἡ καταβολ[ή—μήτρα] δὲ αὕτη—(ἐστὶν) θερμοτέρα καὶ ἐοι[κυιᾶ ἐκ]είνωι· τὸ δὲ ἐοικός τινι τἀτὸ δύναται, ὧι ἔοικεν · ἐπεὶ δὲ τὸ κατασκευάζ[ον ἀμέ]τοχ ό ν (ἐστιν) ψυχροῦ καὶ ὁ τόπο σ δέ, ἐν ὧ[ι ἡ κ(ατα)βολ]ή, ἀμέτοχός (ἐστιν) ψυχροῦ, δῆλον [ὅτι καὶ τὸ] κ(ατα)σκευαζόμενον ζῶιον τοιοῦτο[ν γίνε]ται. * εἰς δὲ τούτου τὴν κατασκ[ευὴν ὑ]πομνήσει π(ροσ)χρῆται τοιαύτῃ· με[τὰ γ(ὰρ)] τὴν ἔκτεξιν εὐθέως ⟦ το ⟧ τὸ ζῶιον ἐπισπᾶται τὸ ἐκτὸς πνεῦμα ψυχρὸν ὄν· εἶτα πάλιν καθαπερεὶ χρέος ἐκπέμπει αὐτό. * διὰ τοῦτο δὴ καὶ ὄρεξις τοῦ ἐκτὸς πνεύματος, ἵνα τῆ[ι] ἐπ〈ε〉ισάκτωι τοῦ πνεύματος ὁλκῇ θερμ[ό]τερα ὑπάρχοντα τὰ ἡμέτερα σώματα π(ρὸς) αὐτ(οῦ) καταψύχηται. * καὶ τὴν μ(ὲν) σύστασιν τῶν ἡμετέρων σωμάτ(ων) ἐν τούτοις φ(ησίν). ** λέγει δὲ γί(νεσθαι) τὰς νόσους διά τε χολὴν καὶ αἷμα καὶ φλέγμα, ἀρχὴν δὲ γί(νεσθαι) τῶν νόσων ταῦτα· ἀποτελεῖσθαι δέ φ(ησιν) τὸ μ(ὲν) αἷμα παχὺ μ(ὲν) ἔ σω παραθλιβομένης τῆς σαρκός, * λεπτὸν δὲ γί(νεσθαι) διαιρουμέν(ων) τ(ῶν) ἐν τῆι σαρκὶ ἀγγείων· τὸ δὲ φλέγμα συνίστασθαι ἀπὸ τῶν ὄμβρων φ(ησίν). λέγει δὲ τὴν χολὴν ἰχῶρα εἶναι τῆς σαρκός. * παράδοξόν τε α ὑ τὸς ἀνὴρ ἐπὶ τούτου κεινεῖ· λέγει γ(ὰρ) μηδὲ τετάχθα[ι] ἐπὶ τ[ῶι] ἥπατι χολήν, ἰχῶρα μέντοι τῆς σαρκὸς (εἶναι) τὴν χολήν. * τό τ’ αὖ φλέγμα τ(ῶν) πλείστ(ων) ψυχ〈ρ〉 ὸν ⟦ θερμον ⟧ (εἶναι) λεγόντων αὐτὸς θερμὸν τῆι φύσει ὑπ[ο]τίθεται· ἀπὸ γ(ὰρ) τοῦ φλέγειν φλέγμα εἰρῆσθ(αι)· ταύτηι δὲ καὶ τὰ φλεγμαίνον[τα] μετοχῇ τοῦ φλέγματος φλεγμ[α]ίνει. καὶ ταῦτα μ(ὲν) δὴ ἀρχὰς τ(ῶν) νό[σ]ων ὑπ[ο]τίθεται, * [σ]υνεργὰ δὲ ὑπερβολ[άς] τε θερμασίας, τροφῆς, κ(ατα)ψύ[ξ]εω[ς καὶ] ⸐ [ἐ]νδείας 〈τούτων ἢ〉 τ(ῶν) τού[το]ι[ς π(αρα)πλησίων. |
| 19 | ** ὁ δὲ] Πόλυβος ἐξ ἑνὸς μ[(ὲν) στοιχείου οὐ λέγει] τὰ ἡμέτερα σ[ώματα συνεστάναι, τὴν δὲ] αὐτὴν φύσιν [ὁμοίως πᾶσιν εἶναι, ἥπερ ἐκ] ψυχροῦ τε καὶ θερμ[οῦ, οὐ χωρὶς ὄντ(ων) τ]ούτ(ων), ἀλλὰ κεκραμέν(ων) αὐ[τ(ῶν), συνέστηκεν· μετα‐] βαλὸν δὲ θάτερον θατ[έρῳ νόσον ἀπο‐] τελεῖν. * δευτέρα[ν δὲ ἀποτελεῖσθαι] τῶν σωμάτ(ων) μετα[βολὴν ἀπὸ αἵματός τε] καὶ φλέγματος καὶ χ[ολῆς ξανθῆς τε] καὶ μελαίνης. ἀπὸ δ[υνάμεως γ(ὰρ) πάντ(ων)] τούτ(ων) ἢ ἑνὸς αὐτ(ῶν) γί(νεσθαι) [ταύτην τὴν] μεταβολήν, ἣ κ(ατὰ) τὸν α[ὐτὸν τόπον γι(νομένης) τῆς] συμμίξεως κ(ατὰ) φύσιν [γ(ίνεται)· ἐὰν δ’ ἐν τῶι] σώματι ⟦ γινεται ⟧ χωρισ[θῇ τι ἀπὸ τ(ῶν) ἄλλ(ων),] νόσους γί(νεσθαι). νοσεῖν δὲ καὶ ἀ[φ’ ὧνπερ ἐχω‐] ρίσθη ⟦ σαν ⟧ τόπων καὶ εἰς [οὕσπερ ἐχώ‐] ⸐ ρησεν. Μενεκράτ[η]ς δὲ ὁ Ζε[ὺς ἐπι‐] κληθεὶς ἐν Ἰατρικῆι δ[ε]ῖξίν [τινα τ(ῶν)] σωμάτ(ων) ἐκτιθέμενος καὶ [μέλλ(ων) αἰτιολ(ογεῖν)] τὰ πάθη, πρότερον περὶ τ(ῶν) πο[ιοτήτων] πολυπραγμον(ῶν) τ(ῶν) σωμάτ(ων), συν[εστάναι] λέγει τὰ σώματα ἐκ τ(ῶν) τεσ[σάρων] στοιχείων, β μ(ὲν) θερμῶν, [ β δὲ ψυχρῶν· καὶ] θερμῶν μ(ὲν) αἵματος 〈καὶ〉 χολῆς, [ψυχρῶν] δὲ πνεύματος καὶ φλέγμα[τος. * καὶ] τούτ(ων) μ(ὲν) δὴ μὴ στασιαζόντ(ων), ἀ[λλ’ εὐκρό‐] τως διακειμέν(ων) ὑγιαίνει〈ν〉 τ[ὸ σῶμα,] δυσκρότως δὲ ἐχόντων νο[σεῖ〈ν〉. τότε] γ(ὰρ) ἐκθεῖ〈ν〉 ἐκ τ(ῶν) ἡμετέρων σω[μάτων φλέ‐] γματα, δοθίονας κ[αὶ τὰ τούτοις ὅμοια.] καὶ κατάρρους δὲ ἐ[κ τῆς ὑπερβολῆς τοῦ] φλέγματος διαφόρ[ους γί(νεσθαι). ..... ] ούμενον γ(άρ), φ(ησίν), ἐν τῶι σώματι [ ....... εἰ‐] σιόντι δὲ φλέγματι τὸ κειθα[ ....... ] νομενεις [ . ] αιπο [ .. ] την κ[ ........... ] ἐμμεῖναν δὲ τοῦτο πυρρὰν [χολὴν] ἀπογεννᾶι. ἐμμείνασα δὲ α[ὕτη] καὶ παλαιωθεῖσα μέλαιναν ἀπογ[εννᾶι] χολήν. * ἢν δὲ καὶ παλαιωθεῖσ[αν] καὶ ὑπέρχολον γενομένην [δέχηταί τι,] ὅπου ἂν τύχῃ, μέρος καὶ κυ[ῇ, οὐδέν φ(ησιν)] ἀγαθὸν ἐργάζεσ[θα]ι· οἰσθεῖσα [μ(ὲν) γὰρ] ἐπὶ ἰσχία ἰσχιαδ[ι]κὴν ἐμποιεῖ, ἐπὶ δὲ τὸν πνεύμονα περι[πνευμονίαν,] ἐπὶ δὲ τὰς πλευρὰς πλευ[ρεῖτιν,] ἐπὶ δὲ τὰ σπλάγχ[να] οἰσθε[ῖσα] καῦσον ἀπεργάζεται· τοια[ῦτα δὲ πολ(λὰ)] ⸐ καὶ διάφορα γί(νεται) πάθη. |
| 20 | ** ὁ δὲ Α[ἰγινήτης] Πέτρων συνεστάναι φ(ησὶν) τὰ ἡ[μέτερα] σώματα ἐκ δισσῶν στοιχείων, ψ[υχροῦ] τε καὶ θερμοῦ, ἐφ’ ἑτέρωι δὲ τού[των] ἀπολείπει τι ἀντίστοιχον, τῶι μ[ὲν] θερμῶι τὸ ξηρόν, τῶι δὲ ψυχρῶι [τὸ ὑγρ(όν).] καὶ ἐγ μ(ὲν) δὴ τούτ(ων) συνεστάναι τὰ σώ[ματ(α).] φησὶν δὲ γί(νεσθαι) τὰς νόσους ἁπ[λῶς] [μὲν] διὰ τὰς περιττώσεις τῆς τρ[οφῆς·] ὅταν, ἃ σύμμετρα, ἡ κοιλία μὴ λ[α‐] [βοῦσ]α, πλείω δέ, μὴ κατεργάσηται αὐτά, συμβαίνει νόσους γί(νεσθαι). ἢ ἀπὸ τ(ῶν) στοιχείων τ(ῶν) προειρημέν(ων), ὅταν ἀνώμαλα ἦι, νόσους ἀπεργάζεται. περὶ δὲ τῆς διαφορᾶς τῆς κατὰ τὰς νό σους οὐδὲν διακριβοῖ. περὶ δὲ τῆς χολῆς ἰδιώτερον παθολογεῖ. φ(ησὶν) γ(ὰρ) αὐτὴν ὑπὸ τ(ῶν) νόσων ⟦ σωμ ατ(ων) ⟧ κ(ατα)σκευάζεσθ(αι). οἱ μ(ὲν) γ(ὰρ) ἄλλοι ἀπὸ τῆς χολῆς λέγουσι γί(νεσθαι) τὰς νόσους, οὗτος δὲ ἀπὸ τ(ῶν) νόσων τὴν χολήν. καὶ σχεδὸν [οὗτος ὡ]ς ὁ Φιλόλαος οἴεται μὴ (εἶναι) ἐν ἡμῖν χολὴ[ν ἢ] ἀ[χρ]είαν. καὶ κ(ατὰ) μ(ὲν) ταῦτα συνηγόρευ⸐ σεν τῶι Φιλολάωι, κ(ατὰ) δὲ τἆλλα αυτονει. Φιλιστίων δ’ οἴεται ἐκ δ ἰδεῶν συνεστάναι ἡμᾶς, τοῦτ’ (ἔστιν) ἐκ δ στοιχείων· πυρός, ἀέρος, ὕδατος, γῆς. (εἶναι) δὲ καὶ ἑκάστου δυ(νάμεις), τοῦ μ(ὲν) πυρὸς τὸ θερμόν, τοῦ δὲ ἀέρος τὸ ψυχρόν, τοῦ δὲ ὕδατος τὸ ὑγρόν, τῆς δὲ γῆς τὸ ξηρόν. ** τὰς δὲ νόσους γί(νεσθαι) πολυτρόπως κατ’ αὐτόν, ὡς δὲ τύπωι καὶ γενικώτερον εἰπεῖν τριχῶς· ἢ γ(ὰρ) παρὰ τὰ στοιχεῖα ἢ παρὰ τὴν τ(ῶν) σωμάτ(ων) διά θεσιν ἢ παρὰ τὰ ἐκτός. * παρὰ μ(ὲν) οὖν τὰ στοιχεῖα, ἐπειδὰν πλεονάσῃ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ὑγρόν, ἢ ἐπειδὰν μεῖον γένηται καὶ ἀ ⟦ υ̇ ⟧ μα υ ρὸν τὸ θερμόν. ** παρὰ δὲ τὰ ἐκτὸς γ · ἢ γ(ὰρ) ὑπὸ τραυμάτ(ων) καὶ ἑλκῶν ἢ ὑπὸ ὑπερβολῆς θάλπους, ψύχους, τ(ῶν) ὁμοίων, ἢ ὑπὸ μεταβολῆς θερμοῦ εἰς ψυχρὸν ἢ ψυχροῦ εἰς θερμὸν ἢ τροφῆς εἰς τὸ ἀνοίκειον καὶ διεφθορός. * παρὰ δὲ τὴν τῶν σωμάτ(ων) διάθεσιν ο(ὕτως)· ‘ὅταν γ(άρ), φ(ησίν), εὐπνοῇ ὅλον τὸ σῶμα καὶ διεξίῃ ἀκωλύτως τὸ πνεῦμα, ὑγίεια γί(νεται)· οὐ γ(ὰρ μό(νον) κ(ατὰ) τὸ στόμα καὶ τοὺς μυκτῆρας ἡ ἀναπνοὴ γί(νεται), ἀλ(λὰ) καὶ καθ’ ὅλον τὸ σῶμα. ὅταν δὲ μὴ εὐπνοῇ τὸ σῶμα, νόσοι γί(νονται), καὶ διαφόρως· καθ’ ὅλον μ(ὲν) γ(ὰρ) τὸ σῶμα τῆς ἀναπνοῆς ἐπεχομένης, νόσος [ . |
| 21 | . ]αθ[ ......................... ] [ ... ]σα[ ................... τ]ὰς γι(νομένας) [ ... ]λλ[ .................. ] κεινεῖσθαι [ ... ]μὴ [ .................. ]εν τὰ ἠρε[μοῦ]ντ[α ................... ]τοντα [ ... ]ντ[ .................... ]η ἐν τοῖς [ .. ]ασ[ .................... ]ειλοντα [ ... ]εν σ[ ................... ]ως νόσοι γί(νονται) [ .. ]εν ταῦτ[α .............. ] * ἡμῖν δὲ [ . ]δηκαιαν [ ........... ἀνθ]ρώπου α καὶ [ ... ]οι[ .............. ]ασεως ταυτη[ . ] δια[ ... ]ηναπ[ ...... ] παθῶν αἰτιο λογίας [ * συ]νέστη[κεν δὲ ὁ] ἄνθρωπος ἐκ [ψυ]χῆς καὶ σώμ[ατος. ὡ]ς [δ’] εἰς τοῦτο ὑπο[τυπώ]σεως οὐ χρε[ία (ἐστίν), περ]ὶ μ(ὲν) ψυχῆς [ἄλλοι]ς ἀ[να]βάλλομα[ι· ἡμῖν δὲ] τοῦ σώμα[τος μ]ελητέον, ἐπεὶ [μάλιστα] περὶ τοῦτο ⸐ [σπου]δάζει ἡ ἰατρικ[ή. ** τοῦ σ]ώματος μ[(ὲν) ο]ὖν τὰ μ(έν) (ἐστιν) ἁπλᾶ μέρη, τὰ δὲ σύνθετα. ἁπλᾶ δὲ καὶ σύνθετα λαμβάνομ(εν) π(ρὸς) αἴσθησιν, καθὼς καὶ Ἡρόφιλος ἐπισημειοῦται λέγων ο(ὕτως)· “λεγέσθω δὲ τὰ φαινόμενα π[ρ]ῶτα, καὶ εἰ μὴ (ἔστιν) πρῶτα.” ὁ μ(ὲν) γὰρ Ἐρασί[στρατ]ος καὶ π[ό]ρρω τοῦ ἰατρικοῦ κανό[νος π]ροῆλθε· ὑπέλαβεν γ(ὰρ) τὰ πρῶτα [σώμα]τα λόγωι θεωρητὰ (εἶναι), ὥστε τὴν [αἰσθητ]ὴν φλέβα συνεστάναι ἐγ λόγωι θ[εωρη]τ(ῶν) σωμάτ(ων), φλεβός, ἀρτηρίας, νεύρο(υ). ἀλλὰ τοῦ[τ]ον παραιτητέον. * ἡμῖν δὲ λεκτέον, ὡς τῶν σωμάτ(ων) τὰ μ(ὲν) (εἶναι) ἁπλᾶ τὰ δὲ [σύ]νθετα, π(ρὸς) αἴσθησιν τούτ(ων) λαμ βα[νο]μέν(ων). ** ἁπλᾶ μ(ὲν) οὖν (ἐστιν) τὰ ὁμοιομερῆ [τὰ] κ(ατὰ) τὰς τομὰς διαιρούμενα εἰς ὅμ[οι]α μέρη ὡς ἐγκέφαλός τε καὶ νεῦρον καὶ ἀρτηρία 〈καὶ〉 φλὲψ καὶ τὰ ὑγρά. ἕκασ[το]ν γ(ὰρ) τούτ(ων) καὶ ὁμοιομερές (ἐστιν) καὶ τ[εμ]νόμενον εἰς ὅμοια χωρίζεται μέ[ρη. ** ] σύνθετα δ’ (ἐστὶν) τὰ ἀν ομοιο μερῆ ἢ τὰ κατὰ [τὰ]ς τομὰς εἰς ἀνόμοια χωριζόμεν[α] μέρη ὡς χείρ, σκέλος, κεφαλή, ἧπα[ρ, πν]εύμων, ἕκαστον τ(ῶν) τοιούτ(ων)· καὶ γὰρ [ἀνο]μοιομερῆ (ἐστιν) καὶ κ(ατὰ) τὰς τομὰς εἰς ἀ[νόμ]οι[α] χωρ[ίζετ]αι μέρη. ** τ(ῶν) δ’ ἁπλ(ῶν) τὰ μ[(έν) (ἐστιν) κεκερματισ]μένα, τὰ δὲ ἡνωμένα. κ[εκερματισμ(έν)α] μ(ὲν) οὖν (ἐστιν) αἷμα, χολή, φλέγμ[α καὶ ὅλ]ως πάντα τὰ ἐν ἡμῖν ὑγρά, ὁ[μοίως φῦσα], πνεῦμα, τὰ τούτοις ἐοικότα, [ἡνωμέν]α δὲ τὰ μὴ τοιαῦτα. ** τ(ῶν) δὲ [ἡνωμέν(ων)] αὐτ(ῶν) τὰ μ(έν) (ἐστιν) διατεταμέ[να, τὰ δὲ] παχέα τε καὶ διεστηριχότα, τὰ [δὲ οὔτε διεσ]τηριχότα οὔτε δια[τεταμέ]να. |
| 21 (50) | ** διατεταμένα μ(ὲν) οὖν ν[εῦρον, ἀδή]ν, ἀρτηρία, φλέψ, τὰ τούτοις ἐγγύς. |
| 22 | ** δ[ιεστηρι]χότα δὲ ὀστέα, χόνδροι, τὰ ὅμοια. * τὰ μεταξὺ δὲ τούτ(ων) ἐνκέφαλος, μυελός, τὰ ἐοικότα· καὶ ἡ μ(ὲν) τοῦ ζώιου σύστασις ὡ[ς ἐν κε]φαλαί[οι]ς τοιαύτη (ἐστίν). ** [ἰδ]ίαι [δ]ὲ π[ερὶ τῆς] οἰκονομίας αὐτῆ[ς νῦν ἀναγκαῖον δοκεῖ] εἰπεῖν· οὕτως γ(ὰρ) ἂν [εἴη σύμμετρον τῶι λό(γῳ·)] ἀπὸ πάσης δὴ τοίνυν [τῆς συστάσεως τ(ῶν)] σωμάτ(ων) συνεχεῖς [μ(ὲν)] ἀπ[οφοραὶ γίνοντα]ι, καὶ ἀπὸ τῆς ἐμψύχου μᾶλλ[ον ἢ ἀ]πὸ τῆς [ἀ]ψύχου διά τε τὴν θερμασί[αν κ]αὶ διὰ τὴν κείνησιν, * ὅτ[ι κ(ατὰ) τὴν διαφο]ρὰν τῶν εἰρημέν(ων) ἀπὸ τῆς [ἐν ἡμῖν θερμα]σίας μᾶλλον ἀποφοραὶ [τ(ῶν) σωμ]άτ[(ων) γί(νονται) ἢ] ἀπὸ τῶν ἐκτός· τὰ γ(ὰρ) ἑψόμενα [καὶ ἁπλῶς θερ‐] μαινόμενα τ(ῶν) ὑδάτ(ων) μικρότερα γί(νεται) [παρ]ὰ τὴν θερμασίαν. [ .... ] τῶι ἄνω π[νέο]υσαν αὐτὴν φύσει συναποφέρειν [ἑαυτῆι] ἀτμοειδῶς πολλὴν ὑγρότη[τα καὶ ἅμα] λεπτυνόμενον ὑπ’ αὐτῆς τὸ [ὑγρ]ὸν ἀτμοειδῶς ἀποφέρεσ[θαι. καὶ οὕτως μ(ὲν)] ἐπὶ τ(ῶν) ἐκτός. διὰ ταὐτὰ [δὲ δοκεῖ γί(νεσθαι) ἡ] ἀποφορὰ π(ρὸς) τῆς θερμασί[ας ἐπὶ τῶν] ἡμετέρων σωμάτ(ων). * ἠτ[μισμ(έν)α γ(ὰρ) .. ] δύναται ἀποφέρειν ταυτ[ . ]τ(ων). καὶ τὰ μ(ὲν) [βαρ]έα καὶ παχέα δυσκόλως διαφορεῖται[, τὰ δὲ] κοῦφα καὶ ἐλαφρὰ εὐχερῶς, ὡς ἂν δὴ τῆς κεινήσεως αἰ(τίας) ὑ(παρχούσης) τῆς ἀποφορᾶς. καὶ γ(ὰρ) τὸ μ(ὲν) κατεραμμένον ἔδαφος οὐ πάνυ πολλὴν ἀποφορὰν ποιεῖται διὰ τὸ βάρος, τὸ δὲ κ(ατά)ξηρον πλείστην διὰ τὴν κουφότητα, ἧι καὶ κονιορτὸς ἀποφέρεται πολύς, ἅτε δὴ τῆς κειν[ή]σεω(ς) παραιτίας τούτ(ων) ὑ(παρχούσης). διὰ τὴν κείνη[σι]ν οὖν ὡς ὁμοίως ἀποφορὰ ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτων γίνεται συνεχής. * τούτων δὴ ο(ὕτως) ἐχόντ(ων) καὶ ἀποφορᾶς συνεχοῦς γινομένης ἀπὸ τῶν ἡμετέρων σωμάτ(ων), εἴπ[ερ] ἀντὶ τ(ῶν) ἀποφερομέν(ων) μὴ ἐγείνετο εἰς τὰ σώματα π(ρόσ)θεσις, κἂν διεφθείρετο ῥαιδίως τὰ σώματα. * ὅθεν ἡ φύσις ἐμηχα[νήσα]το ὀρέξεις τε τοῖς ζώιοις καὶ ὅλην καὶ δυνάμεις, * ὀρέξεις μὲν εἰς τὸ τὴν ὕλην α[ἱ‐] ρεῖσθαι, * ὕλην δὲ εἰς ἀναπλήρωσιν τ(ῶν) ἀποφερομέν(ων), * δυνάμεις μέντοι γε εἰς διοίκησιν τῆς ὕλης· καὶ γ(ὰρ) οὐδὲν ὄφελος ἦν ὀρέξεως, εἰ μὴ ὕλη παρῆ[ν]. οὐδὲ μὴν ὕλης ὄφελος ἦν, εἰ μὴ δυνάμεις παρῆσαν αἱ διοικονομοῦ〈σαι〉. ** ἀλλὰ γ(ὰρ) ὕλ[η]ν ὑπεβάλετο τροφήν τε καὶ πνεῦμα· δύο γ(ὰρ) πρῶτα καὶ κυριώτατά (ἐστιν), οἷς δ[ιοι‐] κεῖται τὸ ζῶιον, ὥς φ(ησιν) ὁ Ἐρασίστρατος. |
| 22 (50) | ἔνιοι δὲ ἐνκαλοῦσιν αὐτῶι καὶ λ[έ‐] γουσιν ἐκεῖνο α · οὐ [μ]όνον δύο εἶ[ναι] [ . |
| 23 | ............................. ] [ .......... κυρι]ώτατα· ὑπερβολὴν γ(ὰρ) οὐ[δετέρου ἡμῖν (εἶναι) ἀνα]γκαίαν. γ · οὐδὲ τούτο[ις πρώτοις διοικο]νομεῖται τὸ ζῶιον, ἀλ(λὰ) αὐτά (ἐστιν) δ[ιοικονομούμε]να ὑπὸ τῶν δυνάμεων. [καὶ ταῦτα μ(ὲν) λέγου]σι π(ρὸς) τὸν Ἐρασίστρατον, [ἃ ὕστερον ἐν οἰκ]είωι τόπωι πρὸς ἡμῶν διαπο[ρηθήσεται. ** ] ἐπεὶ δὲ ὕλην ὑποβέβληται [τ]οι[α]ύ[τ]η[ν αἴ(τια) τιθε]ὶς τροφήν τε καὶ πνεῦμα ἁπάντ[ων, περὶ] τῆς ἑκατέρου διοικήσεως λαλήσ[ομ(εν), καὶ π]ρό[τε]ρον περὶ τῆς τοῦ πνεύματο(ς)· ἕλκετα[ι τ]οιγ(άρ)[τ]οι τὸ πνεῦμα ἔξωθεν ὑπὸ [τοῦ] στό[μα]τος καὶ τ(ῶν) μυκτήρων καὶ δι[ὰ τῆ]ς τρ[αχ]είας ἀρτηρίας φέρεται εἰς πν[εύμ]ον[α κ]αὶ καρδίαν, ἔτι δὲ θώρακα· διηθ[εῖται] δὲ καὶ εἰς κοιλίαν ὀλίγον διὰ τοῦ [στομά]χου καθ’ ἡμᾶς, * οὐ μὴν δὲ κατὰ τὸν Ἐρ[α]σίστρατον. ** ἀπὸ τούτ(ων) δὴ τ(ῶν) τόπων φέρετα[ι εἰ]ς τὰς κ(ατὰ) μέρος ἀρτηρίας. φέρεται δὲ κ[α]ὶ εἰς τὰ κοιλώματα· ὡς ὁμοίως δὲ καὶ ε[ἰς] τὰ καθ’ ὅλον τὸ σῶμα ἀραιώματα, εἶτα διεκθεῖ διὰ τ(ῶν) ἐν τὴν σαρκὶ φυσικῶν ἀραιωμάτων εἰς τὸ ἐκτός. τὸ δὲ πλεῖον ἐκπνεῖται διά τε τοῦ στόματος καὶ τ(ῶν) μυκτήρων. ** καὶ δὴ τοῦ εἰσπν[εο]μένου πλεῖον ἐκπνεῖται διὰ τούτ(ων) τ(ῶν) τόπων, λέγω δὲ διὰ στόματος καὶ μυκτήρων, ὅπερ (ἐστὶν) ἴσως παράδοξον. πῶς γ(ὰρ) οἷόν τ’ (ἐστὶν) πλεῖον ἐκπνεῖσθ(αι), καίτοι γε ἀπὸ τοῦ εἰσπνεομένου ἀναλουμένου τινὸς εἰς τὰ σώματα; ἀλλ’ οὐκ (ἔστιν) παράδοξον· ὃν γ(ὰρ) τρόπον κατατάσσεταί τι εἰς τὰ σώματα ἀπὸ τοῦ εἰσπνεομένου, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῶι πνεύματί τινα π(ροσ)τίθεται ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτ(ων) καὶ πλείονά γε, ἅτινα καὶ πλεῖον ἀποτελεῖ τὸ ἐκπεμπόμενον πνεῦμα. ** ψυχρόν τε ὑπάρχον τὸ πνεῦμ(α) θερμὸν ἐκπέμπεται, ἅτε δὴ φερόμενον διὰ σωμάτ(ων) θερμῶν. ἀμέλει γ(ὰρ) τὴν εἰσπνοὴν γί(νεσθαί) φησιν εἰς τὸ τὸ πλεῖον θερμὸν τ[ὸ] περὶ τὴν καρδίαν κ(ατα)ζβέννυσθαι καὶ μὴ σωματούμενον κ(ατα)φλέγειν τὰ σώ ματα. ** τούς τε ὕπνους, ὥς φησιν ὁ Ἀρισ〈το〉τέλης, ἀποτελεῖσθαι τοῦτον τὸν τρόπον· τῆς γὰρ καρδίας φύσει θερμῆς ὑπαρχούσης καὶ ἐξ αὐτῆς ἀνηρτημένου τοῦ θερμοῦ, τοῦ δ’ ἐνκεφάλου ψυχροῦ, συμβέβηκεν περὶ τῶι ἐνκεφάλωι συνίστασθαι ὑγρότητα τὴν ἀναφερομένην ὑπὸ [τ]ῆς θερμότητος ἀπὸ καρδίας, [ἣ]ν δὴ συνισταμένην κ(ατα)ψύχεσθαι [κ]αὶ ἐκ τοῦ [ . |
| 23 (50) | ...... ] πάλιν κ(ατα)φέρεσθαι, [μὴ] δυναμένην διὰ [τὸ ψῦχος διαμέ‐] [νειν] ἐν τοῖς τόποις, ἐπὶ τὴν καρδίαν [ . |
| 24 | ............................. ] καὶ τῆι μίξει τὸ θερμόν. [ * ὧ]δε τὸ[ν] ὕπν[ον γί(νεσθαι)], τὴν δὲ ἐγρήγορσιν ἀποτελεῖσθαι ἀν[α]λουμέν[ης] τῆς ὑγρότητος ἁπάσης τῆς περὶ τῶι ἐγκεφ[άλωι], ἔπειτα τοῦ θερμοῦ πάνυ πλεονάζοντ[ος]. κ[αί‐] τοι γε ἑαυτὸν ἐπ[αι]νεῖ ὁ Ἀριστοτέλης, ὅτι παρὰ [τοὺς] ἄλλους καὶ τὸν ὕπνον καὶ τὴν ἐγρήγορσιν αἰτι[ο‐] λογεῖ ἐκείνων αὐτὸν [μό]νον τὸν ὕπνον αἰ[τιο‐] λογούντ(ων), μηκέτι δὲ καὶ τὴν ἐγρήγορσιν. πλὴν περὶ οὗ ὁ λό(γος), τὸ πνεῦμα ψυχρὸν εἰσπνε[ῖται], θερμὸν μ(έν)τοι γε ἐκπνεῖται, ὡς δὴ διὰ θερμῶν χωρίων φερόμενον. * καὶ μὴν ξηρὸν μὲν εἰσπνεῖται, ὑγρὸν δὲ ἐκπνεῖται· καὶ δῆλον· * εἰ γ(άρ) τις περὶ τοῦ στόμ[ατ]ος καὶ τοῦ μυκτῆρος τὴν χεῖρα ἢ μέρος τοῦ ἱματίου προθείη, συνόψεται ἔνικμον [τ]οῦτο, [ὡς] δὴ σὺν τῶι πνεύματι καὶ ὑγρότητος συνεκπεμπομένης. καὶ περὶ μ(ὲν) τῆς το[ῦ π]νεύματος διοι⸐ κήσεως ταῦτα. ** περὶ δὲ τῆς τροφῆς ἀναγκαῖον ὑπομιμνήσκειν μετὰ [ταῦτα · αὕ]τη προσενε[χθε]ῖσα πρώτης κατεργασίας τυγ[χά]νει ἐν στόματι τεμνομένη μ(ὲν) πρὸς τῶν προσθίων ὀδόντων—τομεῖς καλοῦνται—, καταλεαινομένη δὲ πρὸς τ(ῶν) μυλῶν, λοιπὸν κ(ατα)πείνεται διὰ στομάχου καὶ φέρεται εἰς κοιλίαν. κἂν ταύτηι δὲ μεταβάλλει τε καὶ ἀποικει οῦ ται χυλουμένη ἐπὶ τὸ οἰκεῖον. καὶ γὰρ ἀρέσκει ἡμεῖν τὴν τροφὴν ἐν κοιλίαι μεταβάλ λ ειν τε ἐπὶ τὸ οἰκεῖον κἀν ταύτηι δευτέρας κ(ατ)〈ερ‐〉 γασίας τυγχάνειν [κ]αὶ οὐχ ὥσπερ ὁ Ἀσ κ ληπιάδης ὁ οἰνοδώτης καὶ Ἀλέξανδρος ὁ Φιλαλήθειος διέλαβον, ὡσ τέμνε τ αι μόνον καὶ χυλοῦται ἡ τροφὴ ἐν κοιλίᾳ καὶ προδιάθεσίς τις αὐτῆι γί(νεται), ⟦ ουμην ⟧ οὐ μὴν ἀποικείωσις ἐπὶ τὸ οἰκεῖ〈ο〉ν. ** ἡμ〈ε〉ῖς γ(ὰρ) λέγομεν καὶ χυλοῦσθ(αι) τὴν τροφὴν ἐν κοιλίᾳ καὶ κ(ατ)εργασίας τυγχ(άνειν) καὶ μεταβολῆς τῆσ ἐπὶ τὸ οἰκεῖον, ὡς ἂν δὴ διὰ τούτ(ων) καὶ θερμοτέρων παραφερομένην χωρίων· καὶ δεόντως ὥσπερ κἀπὶ τ(ῶν) ὑδάτ(ων)· ταῦτα γὰρ ῥέοντα διά τινων τόπων μεταλα〈μ〉βάνει τῆς ἀπ’ ἐκείν(ων) δυνάμεως καὶ τὴν αὐτὴν κείνοις ἴσχει δύναμιν. ἐὰν γὰρ ὦσιν οἱ τόποι ἀσφαλτώδεις, καὶ τὸ ὕδωρ ἀσφαλτῶδες γί(νεται) κ(ατὰ) τὴν δύναμ(ιν), ἐὰν 〈δὲ〉 θειώδεις, θειώδη μεταβάλλοντα γί(νεται) καὶ τὰ ὕδα(τα). ὡς οὖν ταῦτα μεταβάλλει τὰς δυνάμεις παρὰ τὰς τ(ῶν) τόπ(ων) διαφοράς, ο(ὕτως) ⟦ τ̇ω̇ς̇ ⟧ κἀπὶ τῆς τροφῆς· αὕτη γ(ὰρ) [ ........................ ] θερμοτέρων τόπ[ων . |
| 24 (50) | .................... ] νη ν ἐν κοιλίαι καὶ [ ..................... ]χυς τόποι μὲν ἢ τ[ ...................... ]εται τῶι [ .......................... ]ροι πο λωνον και [ ....................... ] κα[τ]ερ[γασί]ας τυγχάνει. |
| 25 | * ἀναλαμβ[α]νομένη δὲ πρὸς τ(ῶν) ἀγγείων τ(ῶν) ἀπὸ τοῦ με[σ]εντερίου μ(ὲν) ἐκφυόντ(ων), ἐνφυόντων δὲ εἰ[ς] τὴν κοιλίαν προστίθεται τῶι ὅλωι σώματ[ι] * καὶ μὴν ⟦ τητησκατεργασιαστυγχανει /////////////////// ⟧ [καὶ ἀ]τμοειδῶς διὰ τῶν ἀρ[αιω]μάτ(ων) [τῶν] ἐν τῆι κοιλίᾳ ἀναλαμβάνεται ἡ τροφὴ [κ]αὶ ἐξ ὠμῶν γί(νεται) ἡ π(ρόσ)θεσις τῶι ὅλωι σώματι, ὡς ἂν δὴ καὶ ἐξ ὠμῶν γινομένης τῆς ἀναδόσεως. καὶ ἐν τῶι στόματι δὲ ληφθείσης τῆς τροφῆς παρὰ ταῦτα ἀνάδοσ〈ισ〉 γί(νεται) ἀπ’ αὐτῆς, ὡς ἂν δὴ πάλιν 〈καὶ〉 ἐξ ὠμῶν γινομέν(ης) τῆς ἀναδόσεως. ταύτῃ δὴ κα[ὶ] οἱ κ(ατά)ξηρα ἴσχοντες τὰ στόματα διακ[λυσ]άμενοι μαλακώτερα φέρονται, ὡς [ἂν δ]ὴ ἀναδόσ(εως) παραυτὰ γινομένης. * ἀμέ[λει] δὲ τούτῳ τῶι λό(γῳ) καὶ δυσώδη προσφερόμε[νοι δ]ιωθούμεθ(α) αὐτὰ κατὰ τὴν παραυτὰ γεν[ομ]ένην γεῦσιν, καὶ ἐκδ ὧν ἀντιλαμβα[νό]μεθα καὶ αὐτὰ δῆ(λα) . ἐξ ὧν φανερόν, ὡς καὶ ἐξ ὠμῶν γί(νεται) ἡ ἀνάδ(οσις). ἀλλὰ γ(ὰρ) καὶ κατὰ τὴν κ(ατά)ποσιν τὴν διὰ στομάχου τῆς τροφῆς ἀνάδοσις γί(νεται) καὶ π(ρόσ)θεσις τῶι ὅλ ῳ . ἐξ ὧν φανερόν, ὡς καὶ πέψις γίνεται καὶ ἐν κοιλίαι, καὶ ἐξ ὠμῶν δὲ ἡ ἀνάδοσις. [τ]αύτῃ δὴ καὶ τοῦ Ἀσκληπιάδου διοίσομ[(εν)· οὗ]τος γ(ὰρ) ἐξ ὠμῶν αὐτὸ μόνον λέγει γί[(νεσθαι) τὴ]ν ἀνάδ(οσιν), ἡμ〈ε〉ῖς δὲ καὶ ἐξ ὠμῶν μ(ὲν) καὶ ἐκ π[έψε]ως τῆς ἐν κοιλίᾳ γι(νομένης). * καὶ τοῦ Ἐρασι[στρά]του δὲ διοίσομ(εν), καθ’ ὅσ ον κεῖνος μ(ὲν) τὸ ⟦ μ(ὲν) ⟧ αἷ[μα] εἶπεν μόνον (εἶναι) τροφήν, ἡμ〈ε〉ῖς δὲ καὶ [τὸ αἷ]μα μ(ὲν) εἶναι τροφήν, μὴ μόνον δέ, ἀλ(λὰ) [καὶ τὴ]ν ὠμὴν δὲ τροφήν. ** εἶτα τῆς τροφῆς ἡ μ(ὲν) [εὔχ]υμ(ος) καὶ λεπτομερεστέρα αὐτόθεν ἀνα[δίδο]ται τῶι ὅλωι σώματι διαχωροῦ[σα] , ἡ δὲ στερεὰ καὶ τρα[χεῖα] πέσσ[ε]ται ἐν κοιλίαι· πέψις γάρ (ἐστιν) μεταβολὴ κ[ ....... ]ις ἐπὶ τοι .. ι σαι· διαίρεσις γ(άρ). * καὶ οὐ μόνον ἐ[ν κοιλίαι] γί(νεται) ἀνάδοσις, ἀλ(λὰ) πάσης τῆς τροφῆς ἄ[πεπτόν τι λε] ίπεται καὶ φέρετ(αι) εἰς τὰ ἔντερα καὶ ἐν τούτ(οις) ἀναδ(ίδοται) , καὶ ἐν τοῖς ἐντέροι[ς οὐκ αὐ]τοῖς— ἡ γ(ὰρ) μερισθεῖσα εἰς ταῦτα τροφὴ ἀν[αδίδ]οται ἢ διὰ τ(ῶν) περὶ αὐτὰ ἀραιωμάτ(ων) ἢ διὰ [τ(ῶν) ἀγγ]είων τ(ῶν) ἐμφυόντ(ων) εἰς αὐτά—καὶ οὐ πᾶσ[α, ἐλά]χιστον δ[ὲ] ταύτης ἀπολείπεται, ὃ δὴ π(ρὸς) [τῆς ἐ]ν τ ῷ κ[ό]λωι ἰδιότητος ἀποκοπροῦτα[ι. γί(νεται) δὲ] καί τι τοῦ σ[π]έρματος. καὶ γ(ὰρ) τοῦτ ο κατασκευά[ζε]ται π[ρὸ]ς τῆς ἰδιότητος τῆς ἐν τοῖς σ[περμ]ατικ(οῖς) πόροις μεταβαλλούσης τὴν φε[ρομέ]ν(ην) ὡς αὐτοὺς τροφήν. ο(ὕτως) δὴ καὶ τὸ [διαλλ]άττον πρὸς τῆς ἐν ἑκάστῳ ἰδιότη〈το〉ς γί(νεται [ ..... ] [ .. ] τροφή (ἐστιν) ἐν τοῖς ἐντέροις ἐξ ω μεγίσ των οὕτως ἐχόντων ἕτερον κατ[ .... ]ν θ κ[αὶ] ἀπὸ τ(ῶν) ἐντέρων ἀνάληψις γ[ίνετ]αι τῆς τροφῆς. τὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) ἐν τῶι λεπτῶι [ἐν]τέρ ῳ παρακείμενον λεπτότερόν τ’ ἐστ[ὶν] καὶ ὑγρότερον, τὸ δὲ ἐν τῶι ἀπευθυ[σμέ]νωι ξηρότερον καὶ παχύτερον, ὡς ἂν δὴ π[(ρὸς)] τούτ(ων) ἀναδόσεως γεγεν[ημ]ένης. |
| 25 (50) | [αὐ]τὰ [δὲ] τὰ ἀποκρινόμενα περισσώ[ματα] τροφὴ [ἄ]λλ[ων γί(νεται),] τροφὴ δὲ τ(ῶν) ἀλόγων ζῴων. |
| 26 [9b] | * πρὸς τοῦτο τ[ὰ μ(ὲν) πε]ρισσώματα τροφή (ἐστιν) τ(ῶν) ἀλόγων ζώ[ιων, α]ὕτη δὲ πρὸς αὐτ(ῶν) λαμβανομένη με[ταβάλ]λει εἰς τὴν σάρκα. * οὕτω καὶ αὐτ(ῶν) [γί(νεται) τροφή], εἰς μ(έν)τοι γε τὰς τ(ῶ)ν ἀλόγων ζώιων σάρκ[ας π]ροσφερόμενα οἷον [ὀρ]νείθων καὶ τ(ῶν) παρα[πλησ]ίων, καὶ πρὸς τούτ(ων) τρεφόμεθά τε καὶ [αὐξαν]όμεθα. [τῶι δὲ] αὐτῶι λόγωι τρο(φή) ἐστιν [αὖ] τ(ῶν) ἀνθρώπων τὰ περισσώματα. * εἰ δεῖ οὖ[ν τ]ροφὴν (εἶναι) τ(ῶν) ἀνθρώπων τὰ περισσώ(ματα), ἐπειδ[ὴ τὰ] ἄλογα τ(ῶν) ζώιων τρέφεται πρὸς τ(ῶν) περι[σσ]ωμάτ(ων) καὶ αὔξεται, ἡμ〈ε〉ῖς δὲ πρὸς τ[(ῶν) ἀλ]όγων ζώιων, τούτωι τῶι λό(γωι) φησ[ὶν κ]αὶ τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον καὶ τὰ 〈παρα〉πλ[ήσια] τροφὴν (εἶναι), ἐπειδὴ πάντα εἰς πάντα με[ταβάλ]λει. ἄλογον δὲ τοῦτο. * [διὰ] τί γὰρ τὰ θαν(άσιμα) τῶν [ .... ]ν κα[ .. ]ευου[ .. ]επι[ . ] τροφή , εἴπερ οἱ οἴσυπος [ .. ]ουν[ ... ]οι τὸ κώνειον τρέφουσι τοὺς ἀνθρώπους; * πλὴν ταῦτα μ(ὲν) ο(ὕτως). ἐκεῖνο δὲ ῥητέον, ὅτι γί(νεται) καὶ ἐν κοιλίᾳ πέψις καὶ εὐ[χύμω]ν δὲ ἀνά[δοσ]ις, [ * ] ἡ πλε[ί]ω(ν) δὲ ἀνάδοσις ἀπό τε κοιλίας καὶ στομάχου καὶ ἀπὸ τῶν ἐντέρων καὶ τοῦ κόλου—καὶ γί(νεται) ἡ ἀν[ά]δ[ο]σ[ις] διὰ τ(ῶν) ἀραιωμάτ(ων) τ(ῶν) ἀμφ’ αὐτά— καὶ ἀπὸ [τοῦ] στόματος. καὶ οὐ μόνον ἀπὸ τούτ(ων) ἀνάδοσις γί(νεται) καὶ πρόσθεσις, ἀλ(λὰ) καὶ ἀπὸ τ(ῶν) ἐν τοῖς ἀγ[γ]ε[ί]οις παρακειμέν(ων) καὶ ἀπὸ τῆς ἐν ταῖς φλεψὶν παρακειμένης τροφῆς· καὶ ἀπὸ τῆς ἐν ταῖς ἀρτηρίαις ἀνάδο[σ〈ισ〉] γί(νεται) καὶ πρόσθεσις τῷ ὅλῳ σώματι καὶ ἀτμοειδῶς. * ὁ μ(έν)τοι γε Ἐρασίστρατος οὐκ οἴεται ἀνάδοσιν γί(νεσθαι) ἀπὸ τ(ῶν) ἀρτηριῶ(ν). μὴ γ(ὰρ) εἶναι κ(ατὰ) φύσιν ἐν αὐταῖς αἷμα—τοῦτό (ἐστιν) τροφή—, ἀλ(λὰ) πνεῦμα, οὐχ ὑγιῶς ἱστάμενο(ς) λό(γον) , ὡς ἀποδείξομ(εν). εἷς μ(ὲν) γ(άρ) · εἴπερ μὴ παρέκειτο ἐν [ἀ]ρτηρίαις κατὰ φύσιν αἷμα, ἐχρῆν διαι[ρ]ουμέν[(ων)] ἀρτηριῶν αἷμα μὴ ἀποκρίνε(σθαι)· ἀποκρίνεται [μ](έν)τοι, [ὥστε γί(νεται)] τροφὴ ἐν ταύταις. πρ[ὸς ὃν λόγον] ἀπολογοῦνται οἱ Ἐρασιστράτειοι [λέγοντ]ες, διότι διαιρέσεως γεν(ομένης) κατὰ [τὰς ἀρτη]ρίας κενοῦται τὸ αἷμα κἀπορ(εῖ) τῶν [ἐκεῖ φλεβ]ῶν, οὐ μὴν ἐκ τ(ῶν) ἀρτηριῶν. διαφ[έρει δὲ τ]ὸ διά τινος κενοῦσθαι ἢ τὸ ἐκ τού[του καὶ ἐ]πὶ τ(ῶν) ἐκτός. καὶ γ(ὰρ) διὰ τ(ῶν) κρου[νῶν ῥεῖν φ(αμεν)] ὕδωρ, οὐ μὴν ἐκ τ(ῶν) ⟦ ε ⟧ κρουν(ῶν)· οὕτ[ω δὲ καὶ τ(ῶν)] ἀρτηριῶν διαιρεθεισῶν δι’ αὐτ[(ῶν) μ(ὲν) κενο]ῦται τὸ αἷμα, οὐ μὴν ἐξ αὐτῶν· [οὐ γ(ὰρ) (εἶναι) λέγο]υσιν ἐν ταύταις αἷμα. τότε [γ(ὰρ) σ]υν ε στομῶσθαί [τε] τὰς φλέβας εἰς [τὰς] ἀρτηρία(ς) καὶ τὸ ἐνὸν [οὕ]τω ⟦ ι ⟧ μὴ δύνασθαι κενὸν ἁθροῦν ἀπολ〈ε〉ίπεσθαι [τ]όπον μετὰ τὴν π[νεύ]ματος [κέ]νω(σιν). παρεμπείπτειν γὰρ τὸ αἷ[μ]α ἐκ τ(ῶν) φλεβῶν [εἰς] τὰ[ς] ἀρ[τ]ηρία(ς)· διὰ μ[(έν)τοι τ(ῶν)] ἀρτη[ρι]ῶν [ἀ]πορεῖν ἐκ τούτ[(ων) ὡς δι]ὰ κ[αλ]άμ(ων) ἔ[ξ]ω . νωθρ[ὸν δέ] (ἐστιν) λείαν τοῦτο * α μὲν γ(ὰρ) τὰ ἡμέτερα σώμα τα τοῖς ἀσυμπτώτοις ἔοικε [σ] ώμα[σιν] ὡς σίφωσί τε καὶ καλάμοις· ὡς γὰρ ο[ὗ]τοι κ(ατα)χθέντες ἢ τρυπηθέντ[ε] σ οὐκ ἀποκρίνουσι τὸ ἐν αὐ[τ]οῖς περιεχόμενον πνεῦμα οὐδὲ κενοὶ γί(νονται) τούτου, ἀλλ’ ἐμμένον ἔχουσιν ἐν αὑτοῖς, ο(ὕτως) καὶ ἐπὶ τ(ῶν) ἀρτηριῶν διαιρεθεισ(ῶν) οὐ πάντως κενωθήσεται τὰ [ἐντὸς] τοῦ πνεύμ(ατος), ἀλλ’ ἐμμενεῖ ἐν ταῖς ἀρτηρίαις καὶ μετὰ τὴν διαίρεσιν, ὥσπερ κἀπὶ τ(ῶν) ἐκτός· ** β · εἴπερ ὁ κενὸ(ς) ἁθροῦς αἴ(τιος) γί(νεται) τῆς παρεμπτώσεως τοῦ αἵματος ἐκ τῶν φλεβῶν εἰς τὰς ἀρτηρίας, [ἀν]ά[γκη τὸν] αὐτὸν αἴτιον γί(νεσθαι) τῆς κ(ατ) ο χῆς τοῦ πνεύματος, οὕτως τὸ αἴτιον [ . |
| 27 | ........ ] ω θ ἀλ(λὰ) γὰρ οὐ γί(νεται)· ὥστε 〈τὸ〉 αἴτιον π[αρ]ορᾶν δεῖ. ** ναί, φασὶν οἱ Ἐρασιστράτειοι, οὐκ ἔοικε τὰ ἡμέτερα σώματα τοῖς ἀσυμπ[τώ]τοις σώμασιν, ἃ [κυρίως] κατωνόμασται, [ἀλ(λὰ)] ἀσκῶι ἐνπεπληρωμένωι ὑγροῦ καὶ ἐμπεπνευματωμένωι ωσο[ . ]νον, ὃς τρωθεὶς ἀποκρεί[νει] δι’ αὑτοῦ τό τε πνεῦμα καὶ ὑγρόν, ἅ[μα δὲ καὶ] ἐξ [ἑ]αυτοῦ· οὕτως καὶ αἱ ἀρτηρίαι διαιρε[θε]ῖσαι αἷμα, οὐκ ἐξ αὑτ[(ῶν)] δέ· * πρὸς δὲ καὶ τοῦτ’ εἴποιμ(εν), διότι οὐ [το]ῖς οὖσ[ι] συμπτώτοις ἔοικεν τὰ ἡμέτερ[α] σώματα, [ὥ]ς [φ(ασιν) πταίοντ]ες, ἀλλὰ τοῖς ὑ(πάρχουσιν) ἀσυμπτώτοισ[, ὡς ταῦ]τα δῆλα ἐπὶ τ(ῶν) [τ]ελευτ(ῶν)· κατὰ γ(ὰρ) τὰ ὑμέ[νια] εὑρίσκοντα[ι] αἱ ἀρτηρίαι ἀσύμπτωτ[οι], ἀλλ’ ο[ὔ] τοι σύμπτω[τοι] . [εἰ τοι]γ(άρ)τοι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρ[όπον], μοχθηροὶ φαίνονται καὶ κ(ατὰ) ταῦτα οἱ [Ἐρασ]ι[στρ(άτειοι)]. εἶτα φέρε δὲ καὶ οἰκει[οῦν]τες μὴ τοῖς ἀσυμπτώτοις, [ἀλ(λὰ) τοῖς] εὐσυμπτώτοις ὡς ἀσκοῖς, ἵνα [κα]ὶ αὐτοῖς συναγο[ρε]ύ[ω‐] μεν, λέγωμεν, ὡς ἐπὶ τοῦ ἀσκ [οῦ το] ῦ ἐνόν〈τοσ〉 κενω(θέντος) ἐπισ ύμ πτωσις γί(νεται), καὶ οὐχὶ κενὸς ἁθροῦς τόπο[σ] . ἀλ(λὰ) ἐχρῆν καὶ ἐπὶ τῆς [δι]αιρέσεως τ(ῶν) ἀρτηριῶν μετὰ τὴν κέ[ν]ωσιν τοῦ πνεύματος ἐπισυμπείπτειν ταύτας. ἐπισυμπειπτουσῶν [δὲ] αὐτ(ῶν) οὐκ ἂν ἐγίνετο κενὸς ἁθροῦς [ο]ὐ[δὲ παρέμπ]τωσις [α]ἵματος οὐδὲ ἀπόκρισις τού[του οὐ]δέ γε κένωσ[ις]· ὥστε καὶ κατὰ ταῦτα αγαν[ ... ]ις. ** φέρε δὲ μετὰ τὴν [δι]αίρεσι[ν ε]ὐθὺς ἀποκρινο(μένου) τοῦ πνεύμ[ατος εἴπω(μεν) εἰσ]κρίνεσθαι τὸ αἷμα τῶι μ[ὴ τόπον κε]νὸν ἁθροῦν ἀπολ〈ε〉ιφθῆναι[. ἀλ(λὰ) μὴν οὐκ ἐ]χρῆν αἷμα κενοῦσθαι τούτ[ωι τῶι λό(γῳ)], ἀλ(λὰ) τὸ πν[εῦ‐] μα τὸ ἐν τῆ[ι ἡμετέραι] παρακείμενον συγκρίσει λε[ίωσ] συνα[φίεσθαι] τῶι πνεύματι τῶι ἀποκριθέντι. οὐκ ἀποκρίνεται δέ γε τοῦτο καὶ συνπλη[ρ]οῖ τὸν τοῦ κεν[ωθέντος] πνεύματος τόπον [ .................. ......... ] εἶτα κατὰ τοὺς Ἐρασιστρατείους τούσ[δε ὅ‐] τε κενοῦ ται μενον καὶ λ[ ..... ] αἷμ[α ..... ] Ἐρασιστράτειοι [ .. ]ει [ ..... ]αι διαδ[ο]ῦν[αι] τῶν ἐπι[ ....................... ] τοῦ πνεύματος [ . |
| 27 (50) | .. ] πολ[ ......... ] του[ ... ] ⟦ παραδητας ⟧ τοτ[ ........... ]σδε τω[ .. ] πρώ τη ⟦ θη ⟧ κενώσεται [ ................ ] κα τα τοῦ μεταιονᾶι οσ[ ............... κ]ενωθῆναι τὸ ἐν ταῖς ἀρτηρίαις τῶι πολὺ κεχωρίσθαι ταύτας τῆς καρδίας. |
| 28 | καὶ πάλι πρώτη πληρωθήσεται αἵματος πρὸς [τ(ῶν) φλ(εβῶν)] , οὕτως τε πολὺς χρόνος γενήσεται, ὥστε μετὰ τὴν κένωσιν τοῦ πνεύματος ῥυῆναι [τού]τ(ων) τὸ αἷμα. ** καὶ ἐπὶ πᾶσιν, εἴπερ ἡ καρδία πρώτη κενουμένη τοῦ πνεύμ(ατος) πρώτη καὶ πληροῦται κ(ατὰ) τὴν παρέμπτωσιν αἵματος, λέγω ἀναιρεθήσεται τὸ ζῶιον τῶι ἐν ἀνοικείωι γί(νεσθαι) τόπωι τὸ αἷμα καὶ δεσπόζοντι τοῦ ζώιου μ[έρει] . οὐκ ἔχει δὲ ταῦτα τοῦτον τὸν τρόπον. πολλῶν γ(ὰρ) διαιρουμέν(ων) ἀρτηριῶν οὐδ[ὲν ἀπέθανεν] · οὐκ ἄρα ὑγιής (ἐστιν) ἡ τ[(ῶν)]δε τ(ῶν) Ἐρασιστρατείων κεκομψ[ευ]μένη δόξα. ** [τούτ](ων) οὕτως ἐκκειμέν(ων), ὅτι μ[(ὲν)] καὶ δ ιὰ τὰσ ⟦ ιοτ ⟧ ἀρτηρίας (ἐστὶν)] ἀνάδοσις, ὑπεμνήσαμ(εν)· ὅτι δὲ καὶ κ(ατὰ) τὰσ ⟦ αρ ⟧ ἀρτηρίασ ⟦ τηριων ⟧ προαπεδείξαμ(εν). καὶ πλείων γε ἡ ἐν ταῖσ ⟦ αποτ(ων) ⟧ φλε ψὶ ⟦ βων ⟧ ἀνάδοσις ἤπερ ἐν ταῖσ ⟦ αποτ(ων) ⟧ ἀρτηρί[αις] ⟦ ων ⟧ , ὡς ἀποδ〈ε〉ίξομ(εν). α μ(ὲν) γ(ὰρ) ἀξιολογώτεραί εἰσιν αἱ φλέβες τ(ῶν) ἀρτηριῶν· πιθανὸν δὲ ἐν τῶι ἀξ〈ι〉ολογωτέρωι πλείονα γί(νεσθαι) τὴν ἀνάδοσι[ν] παρὰ τὰ ἐλ[άχισ]τα τ[αῦτα]. ἀξιολογώτεραι δέ (εἰσιν) [τ(ῶν) ἀ]ρτηριῶν αἱ φλέβ(ες), ἐν αἷς [εἰκότως πλ]είων γενήσεται ἡ ἀνάδο[σις]. β · καὶ [εἰ ἴσαι] (εἰσὶν) κ(ατὰ) τὸ μέγεθος αἱ ἀρτηρίαι ταῖς φλε[ψ]ίν—φέρε γ(ὰρ) ο(ὕτως) ἔχειν—εἰ δ’ οὖν ἴσ[αι], αἱ μ(ὲν) ἀρτηρίαι μ〈ε〉ίζονες οὖσαι κ(ατὰ) τὴν περιοχὴν αὐτὸ μόνον φανήσονται τῶι τε τετραχίτωνες (εἶναι) καὶ συνεστ〈άν〉αι ἐξ εὐρώστων τ(ῶν) χιτώνων. * αἱ δὲ φλέβες ἀσθενέστεραι ὑ(πάρχουσαι) κατὰ τὴν περιοχὴν τῶι μονοχίτωνες εἶναι ὅμως εὐρυκοιλιώτεραί εἰσιν τ(ῶν) ἀρτηριῶν, εὐρυκοιλιώτεραι δὲ οὖσ[αι] πλείονα ἕξουσιν καὶ τὴν ἀνάδοσιν τὴν εἰς αὐτὰς γι(νομένην). ** τὸ δὲ γ · αἱ μ(ὲν) ἀρτηρίαι πλεῖον ἔχουσι τὸ παρακείμενον ἐν αὐτ(αῖσ) πνεῦμα, [ἐλάχιστον δὲ] τὸ αἷμα, * αἱ δὲ φλέβες πλεῖον [ἔχουσι] τὸ αἷμα, ἐλάχιστον δὲ τὸ πνεῦμ(α). ἀρέ[σκει] γ(ὰρ) ἡμῖν καὶ ἐν ἀρτηρίᾳ καὶ ἐν φλεβὶ κατὰ φύσιν παρακεῖσθαι καὶ αἷμα καὶ πν[εῦμα], [οὕτ]ως δὲ ταῦτα παρακεῖσθαι, κα[θὼς] πρόκειται. * πλὴν ἐπεὶ ἐν μ(ὲν) ἀρτηρίᾳ ⟦ πλειον ⟧ πλεῖον τὸ πνεῦμα, ἐν δὲ φλεβὶ [ἐναντί]ον τοῦτο, πιθανώτερον πλείονα γί(νεσθαι) ἐν φλεβὶ τὴν ἀνάδοσιν ἤπερ ἐν ἀρτ(ηρίᾳ). καὶ διὰ μ(ὲν) τούτ(ων) συνακτέον, ὡς πλείων ⸐ [γί(νεται)] ἡ ἀνάδοσις ἐκ τ(ῶν) φλεβῶ(ν) ἤπερ ἐξ ἀρτηριῶ(ν). ὁ μέντοι γε Ἡρόφιλος ἐναντίως διείληφεν· οἴεται γὰρ πλείονα μ(ὲν) γί(νεσθαι) ἀνάδοσιν ἐν ταῖς ἀρτηρίαις, * ἥσσ[ον]α δὲ ἐν ταῖς φλεψὶ διὰ δύο ταῦτ[α]· α μ(έν), ἐπειδήπερ ἀμφότεραι μ(ὲν) ὀρεκτικ[ῶ]ς ἔχουσι τῆς τροφῆς, ἥ τε φλὲψ κ[α]ὶ ἡ ἀρτηρία, ἐπεὶ δὲ κατ’ ἴσον ὀρέγονται τῆς τροφῆς, κατ’ ἴσον καὶ ἡ ἀνάδοσις ε ἰσ ⟦ ξ ⟧ αὐτ ὰσ ⟦ (ων) ⟧ γενήσεται. |
| 29 | δεύτερον δὲ αἱ μ(ὲν) ἀρτηρίαι, φ(ησίν), συστέλ〈λ〉ονταί τε καὶ διαστέλλονται τόν τε σφυγμὸν ἀποδιδόασιν, αἱ δὲ φλέβες οὔτε συστέλ λ ονται οὔτε διαστέλλονται οὐδὲ σφυγμωδῶς κεινοῦνται. * ἐπεὶ τοιγ(άρ)τοι αἱ μὲν ἀρτηρί(αι) σφυγμωδῶς κεινοῦνται, αἱ δὲ φλέβες οὐ κεινοῦνται [σ]φυγμωδῶς, ταύτῃ ἐπὶ τ(ῶν) ἀρτηριῶν διὰ [τ] ὴν ὦσ[ιν ἐ]κ[εί]ν[η]ν εὔ[λο]γον πλείονα γί(νεσθαι) τὴν ἀνάδοσιν ἤπερ ἐπὶ τ(ῶν) φλεβῶν διὰ τὴν εἰρημένην α(ἰτίαν). ** οὐκ ὀρθ[ῶ]ς δὲ ὁ προκείμενος ἀνὴρ ἐποίησεν. οὐ γ(ὰρ) ἐνόησεν, ὡς εὐρυκοιλιώτεραί (εἰσιν) αἱ φλέβες παρὰ τὰς ἀρτηρίας, εὐρυκοιλιώτεραι δὲ οὖσαι πλείονα δεόντως ἕξουσι καὶ τὴν ἐν αὐταῖ[ς] γινομένην ἀνάδοσιν. καὶ π(ρὸς) μ(ὲν) τὸ α τούτου κεφάλαιον τοῦτο καθήξει λέγειν, πρὸς δὲ τὸ δεύτερον ἐροῦμ(εν), διότι ⟦ ω̇ς̇π̇ε̇ρ̇ ⟧ αἱ ἀρτηρίαι σφυγμωδῶς κεινοῦνται συστε λ 〈λ〉όμεναι καὶ διαστελλόμεναι, ο(ὕτως) δὲ κεινούμεναι ἐκθλείψουσιν εἰς τὸ ἐκτὸς τὴν τρο[φήν]. εἰ δὲ ταῦτα ο(ὕτως) ἔχει, ὁμολογουμένως ἐ[πι]συνάγεται, ὅτι πλείων ἀνάδοσις γί(νεται) τρο[φῆ]ς εἰς τὰς φλέβας ἤπερ εἰς τὰς ἀρτηρίας. * ἀλ(λὰ) [〈ὁμο〉λογου]μένως κ[ἀ]κεῖνο δεῖ ὑπονοῆσαι, ὡς [τροφὴ] παράκειται ἐν ταῖς ἀραιότησι τ(ῶν) φλεβῶν καὶ [τ(ῶν)] ἀρτηριῶν. καὶ κοινῶς ἐν πάσῃ ἀραιότητι τετμημένῃ κατὰ τὸ ἡμέτερον σῶμα [πα]ράκειται τροφή, καὶ ἀνάδοσις γί(νεται) εἰς αὐτὴν ὁμο[λογ]ου[μ(έν)]ως τῶι ὅλωι σώματι, ὥστε καὶ κ(ατὰ) τὰς κοιλότητας τ(ῶν) ἀρτηριῶν καὶ τ(ῶν) φλεβῶν παράκειται τροφὴ καὶ ἀνάδοσις [γί(νεται)] αὐτῆς εἰς αὐτάς. ** καὶ μὴν κἀ[κε]ῖνο δεῖ ὑπολαβ[εῖ]ν, ὡς ἡ τροφὴ π[ᾶσ]α οὐ προσ[τίθε]ται ἀναδιδομένη τῶι ὅλωι σώματι, [ἀ]λλὰ τὸ μ(ὲν) νόστιμον τὸ ἀπ’ αὐτῆς ἀνα[δ]ίδοται καὶ π(ροσ)τίθεται τῶι σώματι, τὸ δὲ ἀλλότ[ρ]ιον καὶ σκυβα[λ]ῶδ[ε]ς χωριζό[μ]ενον εἰς ἔντερα διὰ τ(ῶν) ἀποπάτ(ων) ἀπο[κ]ρίν[εται. εἰ] γάρ τοι πᾶσα ἡ λαμβανομέν(η) τροφ(ὴ) ἀναλαμβαν[ομέν]η π(ροσ)ε[τ]ίθετο, εἶτα [μη]δεμ[ία] ἀπ’ αὐτῆς ἐγίνετο ἀπόκρι[σις, κ]ἂν ἡ[μεῖ]ς ὑ[περ]φυεῖς κ[ατά] τε τὰ μεγέθ(η) [καὶ] τὰς [ῥώ]μας ἐγινόμεθα, ἐπ〈ε〉ὶ [ἀεὶ ἡμῖν] π(ροσ)τίθεται· ἀλλ’ [ἐπ〈ε〉ί]περ ἡ νόσ(τιμος) [ἀεὶ τρ]οφὴ [τῆς] ἀλλοτρίας ἀποκρίνεται [ ......... ], μέτριοι κατὰ σώματά [ἐσμεν] οὕτ[ω]. * τῶν δὲ ὑποδεδειγμέν(ων) [πρῶτόν] (ἐστιν) τ[ὸ περὶ] τοῦ διὰ τῆς κύστεως [ἀποκρ]ινο[μ(έν)ου, πε]ρὶ οὗ [ἰ]δία στάσις γεγένηται [καὶ π]αρὰ τοῖς [ἀρ]χαίοις τ(ῶν) φιλοσόφων. |
| 29 (50) | [οἱ] μ(ὲν) γὰρ εἶπ[ον] ἐν τῶι προσφερομέν ῳ ὑγρῶι ἐνυπάρχειν φ[ύσιν διπλῆν τοιάν‐] δε· καὶ νόστιμον καὶ [φαῦλον ἐν(εῖναι), ὧν τὸ μ](ὲν) νόστιμον ἀναλαμ[βάνεσθαι διὰ τῶν ἀραιω‐] μάτ(ων) καὶ π(ροσ)τίθεσθαι το[ῖς σώμασιν,] τὸ δὲ φαῦλον φέρεσθαι ε[ἰς τὸ κάτω καὶ] διὰ τὰς ἀπουρήσεις ἀποκρ[ίνεσθαι εἰς τὸ] ἐκτ(ός). |
| 30 | οἱ δὲ ἔφασαν πᾶν μ(ὲν) ὑγρ[ὸν ὁμοειδὲς αὐτὸ] ἑαυτῶι (εἶναι), ἤδη δὲ κατὰ [τὴν ἀνάληψιν] αὐτοῦ τὸ μ(ὲν) ἀναδιδ[όμενον προστίθεσθαι] τοῖς σώμασιν, τὸ δὲ μ[ὴ ἀναδιδόμενον εἰς] τοὺς κατὰ τὴν κύστιν [τόπους φέρεσθαι, ὅθεν διὰ] τῆς ἐν τούτοις ἐνυπα[ρχούσησ] δυνά[μεως μεταβαλλόμ(εν)ον] ἀποκρίνεται δριμύ τε [καὶ ἁλμυρὸν γενόμενον]. ταύτῃ γ(ὰρ) τὸ οὖρον ἑλκούσ[ης, δῆλον] ὅτι (ἐστὶν) δριμύ τε καὶ ἁλμυρόν. [ * π(ρὸς) δὲ ἐκεῖ‐] νο ῥητέον, ὅτι ἐπὶ τοῦ πρώτ[ου ἐκκει‐] μένου γίνονται οἱ πλείου[ς τ(ῶν) ἀρχαίω]ν. καὶ εἰς τοῦ το ὑ ποδείγματι χρῶν[ται τῇ θα‐] λάσσῃ καὶ τῶι ἡλίωι· * οὗτος [γ(ὰρ) τῶι ἄναμ‐] μα νοερὸν ἐκ θαλάσ[σης εἶναι ἀπὸ] τοῦ νοστίμου τοῦ κ(ατὰ) τὴν θ[άλασσαν] τρέ[φ]εται, ἀναλαμβάνων μ[ὲν τὸ λεπτόν, τὸ δὲ] ἀργότερον καὶ παχύτερον κ[αὶ ἁλμυρὸν κ(ατα)λεί‐] πων ἐν τῆι θαλάσσῃ. * ἀποφ[έρεται δὲ ὁμοίως] τοῦ π(ροσ)φερομένου ὑγροῦ τὰ τ[ρέφοντα ἡμᾶς]· ἀπὸ γ(ὰρ) τούτου τὸ μ(ὲν) νόστιμον [καὶ λεπτὸν] ἀναδίδοται εἰς τὰ σώμα[τα ἡμῶν, τὸ δὲ] φαυλότερον καὶ ἀργότερον σκ[ὼρ γι(νόμενον) διὰ] τὴν κύστιν εἰς τὸ ἐκτὸς ἀποκρ[ίνεται]. τούτων οὕτως ἐκκειμέν(ων) ἀ[πορούμ(εν)οι μ(ὲν)] οὐκ ἔχομεν παγίως εἰπεῖν πε[ρὶ τοῦ ὑγροῦ] τοῦ ἀποκρινομένου κ(ατὰ) [τὰ] ἀπου[ρήματα, πό‐] τερον τὸ ἀλλότριόν (ἐστιν) τὸ ἀποκρ[ινόμ(εν)ον, ὃ ἐν‐] υ[πῆ]ρχεν τῶι ὑγ[ρ]ῶι καὶ [ὃ φύσει δοκεῖ] ἐνυπάρχειν ἀχρ〈ε〉ῖον ὑγρόν, [ἢ ὃ γι(νόμενον) ἐν τῆι] κύστει μεταβάλλεται [πρὸς τὸ φαῦλον. * ἐ‐] κεῖνο δὲ λέγομεν, ὅτι ἀπὸ τοῦ [π(ροσ)φερομ(έν)ου] ὑγροῦ ἀποκρίνεται κατὰ τὰ σ[ώματα] ὑγρὸν δριμύ τε καὶ ἁλμυρόν. * [καὶ ταῦτα μ(ὲν)] ⸐ περὶ τῆς διοικήσεως τῆς κ(ατὰ) τὴν [κύστιν. * πει‐] ρῶνται δὲ κ(ατα)σκευάζειν, ὅτι ἀπὸ πα[ντὸς τοῦ] σώματος συνεχεῖς γί(νονται) ἀποφοραί, λο[γιζόμενοι] ἀπό τιν(ων) τοιούτ(ων)· καὶ πρῶτον ἀπὸ τ(ῶν) ἀ[ρωμάτων]. ἀρώματα γ(άρ), φασίν, εἰ π[ό]ρρω κέοιτο, [ὀσφραινό‐] μεθα τῶι σώμα〈τα〉 φέρεσθαι ἀπ’ αὐτ[(ῶν) π(ρὸς) ἡμᾶς.] τάχα δὲ πρὸς ταῦτ’ ἐροῦσι ἀπὸ μ(ὲν) τ(ῶν) [ἀρωμάτ(ων)] μὴ γί(νεσθαι) ἀποφορὰν σωμάτ(ων), [δ]ια[τίθεσθ(αι)] δὲ τὸν ἀέρα π(ρὸς) τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων), τρό[πον] δὲ τοῦτον κατὰ τὰς εἰσπνοὰς [αἴσθησιν γί(νεσθαι)] ἡμῖν τ[(ῶν)] ἀπὸ τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων) δια[πνοῶν καὶ μὴ] εἶναι ἀποφοράν. |
| 30 (50) | ** νωθρὸν δὲ λία[ν φαίνεται] τοῦτο· σώματα γ(άρ) (ἐστιν) κατὰ τὸ λόγωι θε[ωρητὸν] τὰ ἀποσπώμενα ἀπὸ τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων). |
| 31 | καὶ τοῦτο δῆλον ἐπὶ τ(ῶν) πεπαλαιωμένων ἀρ ⟦ αι ⟧ ωμάτων· ταῦτα γ(ὰρ) ἀσθενῆ καὶ οὐκ ἐνεργοῦ[σ]αν ἴσχει τὴν δύναμιν διὰ τὸ πολλὴν γεγενῆσθαι ἀπ’ αὐτῶν διὰ τὸν χρόνον ἀποφοράν, ἐξ ὧ[ν] συνάγεται τὸ λεγόμενον. ** καὶ ἀπὸ τ(ῶν) κρεῶν δὲ τἀτὸ ὑπομιμνήσκουσι λέγοντες τὰ μ(ὲν) ἕωλα κουφότερα (εἶναι) καὶ ὀλιγοτροφώτερα, τὰ δὲ πρόσφατα βα〈ρύ〉τερα καὶ πολυτροφώτερα. καὶ τοῦτο δῆλον ἐπὶ τῆς αὐτοψίας· σταθὲν γ(ὰρ) τὸ ἕωλον κρέας καταλήψῃ κουφότερον, τὸ δὲ π(ρόσ)φατον βαρύτερον. τίνος αἰ(τίας) γι(νομένης); δῆλον ὅτι τῶι ἀπὸ μ(ὲν) τ(ῶν) ἑώλων πολλὴν γεγονέναι ἀποφοράν, ἀπὸ δὲ τ(ῶν) π(ροσ)φάτ(ων) ὀλίγον, καὶ μὴ διαφέρειν ἢ κατὰ τὸ αἰσθητὸν ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου ποιεῖσθαι ἀφαίρεσιν ἢ κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητόν. ** καὶ μὴν καὶ ἀπὸ τ(ῶν) ἄρτ(ων) τἀτὸ κ(ατα)σκευάζουσιν· οἱ γ(ὰρ) θερμότεροι βαρύτεροί τε καὶ πολυτροφ[ώ]τεροι, οἱ δὲ ψυχρότεροι κουφότεροι καὶ ὀλιγοτροφώτεροι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν. καὶ ταὐτὰ πιστοῦσιν οἱ ἀλ〈ε〉ῖπται· οὐκ ἄν ποτε γὰρ π(ροσ)έφερον τοῖς ἀθληταῖς θερμούς τε ἄρτους καὶ πρόσφατα κρέα, εἰ μὴ βαρύτερα ἦ〈ν〉 καὶ πολυτροφώτερα, τοὺς δὲ ψυχροτέρους ἄρτους καὶ τὰ ἕωλα τ(ῶν) κρεῶν ἐξέκλεινον, εἰ μὴ ὀλιγότροφα καὶ κοῦφα ὑ(πῆρχεν). ** π(ρὸς) τούτους τοὺς λόγους ἀντιφέρονται οἱ Ἐμ(πειρικοὶ) λέγοντες· ‘οὐκ εἴ τι ἀπό τινος ἀφαιρεῖται, ἐκεῖνο ὀφείλει κοῦφον γί(νεσθαι), οὐδ’ εἴ τί τινι προστίθεται, ἐκεῖνο βαρύτερον γί(νεται), ἀλλ’ (ἔστιν) ὅτε π(ροσ)θέσεως γινομένης τὸ ὑποκείμενον κ(ατα)σκευάζεται κουφό〈τερο〉ν, (ἔστιν) δ’ ὅτε καὶ ἀφαιρέσεως γενομένης τὸ ὑποκείμεν(ον) γί(νεται) βαρύτερον ὡς ἐπὶ τῶν ἀσκῶν καὶ ἐπὶ τ(ῶν) τετελευτηκότ(ων) ζώιων καὶ ἀνθέων.‘ ** καὶ α [μ(ὲν) τ]οῦ ἀσκοῦ ὑπομιμνήσκουσιν· ‘ὁ ἀσκὸς [γενόμ(εν)]ος χωρὶς πνεύματος βαρύτερός (ἐστιν), πληρω(θεὶς) [δὲ πνε]ύματος κουφότερος γί(νεται). καὶ τὰ ζῶια [ἐκ β τ]ούτ(ων) συνέστηκεν, ψυχῆς τε καὶ σώματο(ς), [καὶ ὅτε] μ(ὲν) ἀμφότερα ταῦτα πάρ(εστιν), κουφότ〈ερό〉ν (ἐστιν) [τὸ ζῶ]ιον, ὅτε δὲ ἀφανίζεται ἀπὸ τοῦ σώματο(ς) [ἡ ψυχή,] βαρύτερον γί(νεται) τὸ σῶμα.‘ * ‘καὶ μήν, φ(ασίν), [ὅτι] (ἔστιν) σῶμα ἡ ψυχή, οἱ πλείους τ(ῶν) φιλοσόφων [λέγ]ουσι. καὶ ἀσώματον δὲ αὐτὴν ἀπολεί[πον]τες οὐσίαν ἤ τινα αὐτὴν ἔχειν ἔφ(ασαν), ὡς ἡ θυρὶς ἀφαιρέσει μ〈ε〉 ίζ(ων) γί(νεται), προσθέσει δὲ μικροτέρα . [φα]νερὸν οὖν τοιγ(άρ)τοι ἐκ τ[ού]τ(ων), ὡς κ(ατὰ) ἀφαίρεσι〈ν〉 [γί(νεται)] βαρύτης καὶ κ(ατὰ) π(ρόσ)θεσιν κουφότης, ὡς ὑπε[δε]ίξαμ(εν).‘ ** λείαν δ’ (ἐστὶν) οὗτος ὁ λό(γος) μ[ωρ]ός τε [καὶ ἀπατ]ητικός, ὡς ἀποδείξομεν. [ α ] μ(ὲν) ἀπο[δείξομ(εν) οὕτ]ως· τινὸς γ(ὰρ) ἀφαιρέσ[ει] λέγομ(έν) τινι [π(ρόσ)θεσιν γί(νεσθαι), ἀλ(λὰ)] οὐχὶ τούτου τῆς π(ροσ)θέσεως [ὁ αὐτὸς λόγ]ος· π(ροσ)τίθεμεν γ(ὰρ) τῆι θυρίδι, [ἀφαιροῦμ(εν)] δὲ τοῦ τοίχου. |
| 31 (50) | ** εἶτα καὶ [ἐπὶ] τῆς [ψ]υχ[ῆς διὰ βραχ]έων λέγομεν, ὡς ἡ ψυ[χ]ὴ αἰ(τία) (ἐστὶν) [γι(νομένη) τῆς κουφό]τητος καὶ [ .. ]τικυιασε [ .... ] [ ........ ] τῆς κουφότητος· [ ** ] δι’ ἣν αἰτίαν παρούσης μ(ὲν) τῆς ψυχῆς [κο]ῦφ[ό]ν (ἐστιν) τὸ ζῶιον, ὅτι καὶ πνεῦμ(α) ἡ ψυχή, τὸ δὲ πνεῦμα κοῦφον τὴν φύσιν ⟦ τ̇ο̇π̇ν̇ε̇υ̇μ̇α̇ ⟧ . |
| 32 | πνευματικὴ δὲ καὶ ἡ ψυχή· τοιαύτη ⟦ ι ⟧ δὲ ὑ(πάρχουσα) εὐλόγωσ παροῦσ[α] μ(ὲν) [κο]ῦφον παρέχει τὸ ζῶιον, ἀποῦσα δὲ βαρύτερον· * ο[ὕτως] γ(ὰρ) ὑπὸ τῆς ψυχ(ῆς) βαστάζεται τὸ ὅλον σῶμ[α] . γί(νεται) [δὲ ... ] λεγειν τοῦτο μ(ὲν) ⟦ αποτ(ων) αλ(ων) ⟧ ἀπὸ τ(ῶν) ἄλλω[ν δυ(νάμεων), α]ὗτα[ι δὲ] ἀπὸ τ(ῶν) κεινήσεων. * κεινεῖται γ(ὰρ) τὸ ὅλον σῶμα τῆς ψυχῆς διὰ τοῦ γεώδους [καὶ ἀερώδο]υς καὶ διαβασταζούσης αὐτά· οὕ[τως ἐκεῖνο τείνεται] ἄνω· γινομένη[ς] γ(ὰρ) αὐτῆς τῆς ψυχῆς γί(νεται)· διὸ δὴ καὶ ῥη[τ]έον, ὅτι 〈οὐχ〉 ὅταν τ[ινὸς γένη]ται π(ρόσ)θεσις, ἐκεῖνο γί(νεται) βαρύτερον, ἀλ(λὰ) [ἐὰν] βαρέος τινός τινι γένηται π(ρόσ)θεσις, ἐκεῖ[νο γί(νεται) βαρύτερο]ν. ἡ δὲ ψυχὴ τοσοῦτον [ἀπ]έχε[ι τοῦ (εἶναι)] βαρεῖα, ὥστε καὶ τὸ φύσει κ(ατα)ρρέπον κ[ου]φίζειν καὶ βαστάζειν. ταύτης οὖν πα[ρ]ούσης δεόντως κοῦφόν (ἐστιν) τὸ ζῶιον. ὅταν μέντοι γε ⟦ αφ ⟧ ἀφανισθῇ ἡ ψυχή, τῶι μηκέτι παρεῖναι τὸ κουφίζον μηδὲ αἰωροῦν λοιπὸν βαρέ ⟦ ι ⟧ α φαίνεται εὐλόγως τὰ νεκρὰ τ[αύτης] αἰ(τίᾳ). καὶ ἐπὶ τ(ῶν) ἀσκῶν δὲ πεπληρωμέν(ων) τοῦ πνεύμ(ατοσ) κουφότης καταλαμβάνεται τῶι τοῦτο κ[οῦφον] ὂν κουφίζειν τὸν ἀσκόν. ὅταν δὲ μὴ [παρῇ] τὸ πνεῦμ(α), βαρὺς γί(νεται) ὁ ἀσκὸς τῶι ἐστερῆσ[θαι] τοῦ κου φίζοντος αἰ(τίου). * ἀ[λ(λὰ)] γὰρ δι[ὰ] ταὐτὸ [γί(νεται) καὶ] τὰ τ(ῶν) θερμῶν ἄρτ(ων)· καὶ ψυχρότεροι μ(ὲν) 〈κουφότεροι〉, [θερ]μότεροι 〈δὲ〉 βαρύτεροί (εἰσιν)· καὶ [βαρύτεροι μ(ὲν) οὗτοι τῶ]ι μηδέπω πολλὴν ἀποφορὰν γεγενῆ[σθαι] ἀπ’ αὐτ(ῶν), οἱ δὲ ψυχροὶ κοῦφοί (εἰσιν) τῶι ὅλης [τῆς ὕλης] ἱκανὴν ἀποφορὰν γεγενῆσθαι. * ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ τούτ(ων) διδάσκουσιν, ὡς γί(νονται) [ὄν]τως ἀποφοραὶ κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητὸν κ[αὶ] α[ ... ] αἰ(τίων) ὑ(παρχόντων)· τὰ γὰρ ὑγρὰ τὰ ἐν ἀγγείοις τισὶν [ὑπομε]ίναντα ποσοὺς χρόνους ἐλάττω ⟦ ι̇ ⟧ καταισθάνεται. καὶ ἀπὸ τ(ῶν) χυλῶν τἀτὸ γί(νεται)· ἐνίοτε γ(ὰρ) ὑπὸ ἡλίου ἢ ἄλλων τιν(ῶν) συνξηρανθέντες ἐπί τινος φαίνονται. τίνος γι(νομένου); τῶι δηλον〈ό〉τι λε[πτὴν ἀπο‐] φορὰν γεγενῆσθαι ἀπ’ αὐτ(ῶν) τοῦ λεπτομ[ερεστέ]ρου, ὑπομονὴν δὲ τοῦ γεωδεστέρου, [ἃ] δὴ [αὐ]τὰ [γί(νεται)] καὶ ἐπὶ τ(ῶν) ἀναπλασσομέν(ων) κολλυρίων. * καὶ ἐπὶ τὰ φυτὰ δὲ μεταβαίνουσιν καὶ λέγουσιν τὰ μ(ὲν) παραυτὰ ἀποτμηθέντα βαρύτερα (εἶναι), τὰ δὲ ποσοὺς ὑπομείναντα χρόνους [κο]υφότερ(α) ὡς ἐπὶ τῆ σ θριδακείνης, ἐπὶ τ(ῶν) ἀνθέων· ταῦ[τ]α γ(ὰρ) πάντα διὰ τὴν ἀποφορὰν ῥυ[σόκ]αρ(φα) κατασκευάζεται. ἐγ δὴ τούτ(ων) καὶ τ(ῶν) τού[τοι]ς παραπλησίων πιστοῦσιν, ὡς ἀποφορὰ γί(νεται) ἀπὸ τοῦ σώματος. ** πρὸς τοῦτον τὸν λό(γον) λέγουσιν· εἰ ἡ ἀποφορὰ αἰ(τία) (ἐστὶν) τῆς ῥυσότητος, ἐχρῆν μὴ μόνον κ(ατὰ) τὴν ἀπότμηξιν ῥυσοῦσθαι τὰ προκείμενα, ἀλ(λά) τι καὶ ἐπὶ τ(ῶν) δενδρ(ῶν)· καὶ γ(ὰρ) καὶ ἀπὸ τοῦ δένδρους ἀπουσία γί(νεται)· [οὐ] γί(νεται) δὲ τοῦτο· οὐκ ἄρα ἡ ἀποφορὰ αἰ(τία) ἐστὶ τῆς ῥυσότητος. |
| 32 (50) | ** συλλέγουσι δὲ οὗτοι τὸ ἀνὰ λόγον· γίν(εται) μ(ὲν) γ(ὰρ) καὶ ἐπὶ τῶν δενδρῶν ἀποφορὰ τ(ῶν) ἀνθέων ⟦ ο̇υ̇ ⟧ π λ είων, ⟦ αλλαδενδρων ⟧ ἐ[πὶ] δὲ τ(ῶν) ἀφειρημέν(ων) οὐ πλείων. |
| 33 | * καὶ ἐπὶ μ(ὲν) ⟦ τ[(ων) ] ε̇π̇ι̇ ⟧ τῶι δένδρει καὶ ἡ κείνησις αὐτὴ ἀναλοῖ πλείω καὶ ἔτι ἡ θερμασί α ἀναλοῖ ἱκανά, * ἐπὶ δὲ τῶν ἀποτετμημέν(ων) καὶ μὴ ὑπὸ φύσεως διοικουμέν(ων) ἐλάσσω τῶι μήτε κείνησιν μήτε θερμότητά τι〈να〉 (εἶναι) ἐπ’ αὐτ(ῶν). τίς οὖν ἡ αἰ(τία), παρ’ ἣν τὰ μ(ὲν) ἀποτμηθέντα ξηραίνεται, τὰ δὲ ἐπὶ τῶι δένδρει οὐ ξηραίνεται; * σαφὴς δὲ αὕτη καὶ φαινομένη· τὰ μ(ὲν) γ(ὰρ) ἐπὶ [τῶι] δένδρει οὐ ξηραίνεται τῶι π(ρὸς) λόγον τῆς ἀποφορᾶς γί(νεσθαι) καὶ τὴν πρόσθεσιν. ** τὰ δὲ ἀποτμηθέντα ξηραίνεται τῶι μηκέτι γί(νεσθαι) ὡς αὐτὰ π(ρόσ)θεσιν, ἐξ ὧν [σαφ]ὲς ὡς καὶ ἀπὸ τ(ῶν) φυτ(ῶν) γί(νεται) ἀποφορά. * καὶ ἐπὶ τ[ὰ] ἄλογα δὲ τ(ῶν) ζώιων καταβαίνουσι . λαμβάνουσιν γ(ὰρ) τοὺς [θηρευ‐] τὰς κύνας, ὡς οὗτοι τῆι ῥινηλασίᾳ συν[θ]ηρεύουσι τὰ θηρία τρόπωι τούτωι· παραγίνονται ἐπὶ τὰς ἀτραπούς, δι’ ὧν κεχώρη[κεν] τὰ θηρία, καὶ τ(ῶν) ἀτραπῶν ὀδμωμέν[(ων)] χωροῦσιν ἐπὶ τὴν θήραν. τίνος αἰ(τίας) γι(νομένης); δῆλον ὅτι τῆς ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων ἀποφορᾶς προσκαθιζούσης π(ρὸς) τὰς ἀτραπούς. ταύτηι δὴ καὶ ἐν τοῖς καταξήροις τόποις θῆραι οὐ γί(νονται), ἐν μέντοι γε τοῖς χαυνοτέροις. καὶ ἡ αἰ(τία) π[ρό‐] κειται, ἐπειδήπερ τὰ ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων σώματα ἀποσκιδνάμενα π(ροσ)πείπτοντα μὲν γῇ ἀποκρότωι καὶ ⟦ μη ⟧ καταξήρωι ⟦ τ̇η̇ ⟧ κατασκ[ίδν]αται, χαυνοτέρᾳ δὲ π(ροσ)πεσόντα καὶ παραδεχομένῃ φυλάσσεται καὶ διαμένει. ταύτῃ δὴ καὶ οἱ θηρ[ευ‐] ταὶ κύνες χωροῦντες καὶ ὀσφρώμενοι τῆς ἀποφορᾶς τῆς ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων τῶι περισώζεσθ(αι) αὐτήν, εἶτα χωρήσαντες καταλαμβάνου σι τὸ θηρίον καὶ αἱροῦσι. * ταύτηι δὴ καὶ ἐπὶ τ(ῶν) ὑετ(ῶν) οὐ γί(νονται) ῥινηλασίαι κατὰ λόγον· ἐξαφανίζων γ(ὰρ) ὁ ὄμ[βροσ] τὰ ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων σκιδνάμενα σώματα κωλυτήριος γί(νεται) τῆς θήρας. καὶ τούτωι μ(ὲν) τῶι τρόπωι γί(νονται) αἱ θῆραι. ** μάλιστα δὲ γί(νονται) καὶ ἐὰν σκύλ ακεσ ⟦ κ̇ε̇ς̇ ⟧ ἕπωνται τοῖς θηρίοις καὶ ἐὰν νέα ᾖ· ἁπαλώτερα γ(ὰρ) ὄντα πλ[εί]ονα τὴν ἀποφορὰν ποιεῖ· οὕτως γε ἡ γῆ πλείονα δεχομένη τὴν ἀποφορὰν ῥᾳδίως σημαίνει τοῖς κυσὶ τὰ θηρία. εἰ δὲ ταῦτα, φανερὸν ὡς γίνονταί τινες ⸐ ἀποφοραὶ καὶ ἀπὸ τ(ῶν) ἀλόγ(ων) ζώιων. ** π(ρὸς) [δὲ] τούτοις καὶ Ἐρασίστρατο[ς] πειρᾶται κ(ατα)σκευάζειν τὸ προ[τε]θέν. εἰ γ(ὰρ) λάβοι τις ζῶιον οἷον ὄρνιθα ἤ τι τῶν παραπλησίων, καταθοῖτο δὲ τοῦτο ἐν λέβητι ἐπί τινας χ[ρόνου]ς μὴ δοὺς τροφήν, ἔπ〈ε〉ιτα [σταθμ]ή[σαιτο] σὺν [τ]οῖς σκυβάλοις τοῖς αἰσθη(τῶς) [κεκ]ενωμένοις, εὑρήσει παρὰ πολὺ ἔλασσον τοῦτο τῶι σταθμῶι τῶι δηλον〈ότι〉 πολλὴν ἀπο φορὰν γεγενῆσθαι κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητόν. |
| 33 (50) | ** ἀλλὰ γ(ὰρ) [καὶ] ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον μεταβαίνοντες [ποιοῦ]νται τὸν λό(γον)· οἵ τε γ(ὰρ) πιόντες ἀρώματα [κ]αὶ οἱ σκορ[δ]οφαγήσαντες ὅμοιον ἔχουσι [τ]ὸ διὰ τ(ῶν) ἱδρώτ(ων) κενούμ ε νον τοῖς π(ροσ)ενηνεγμένοις, ὡς ἂν δὴ ἀποφορᾶς γεγενημέν(ης) κατὰ τὸ λόγωι θεωρητὸν ἀπὸ τ(ῶν) π(ροσ)ενηνεγμέν(ων)· εἰ δὲ ταῦτα ἐν τῆι ἡμετέραι συγκρίσει ὄντα ἀποφέρεται κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητὸν καὶ κατὰ τὸ αἰσθ(ητόν), καὶ ἐκτὸς ὄντα ἡμῶν ἕξει σώματά τινα ἀπορ ρέοντα ἀπ’ αὐτ(ῶν). |
| 34 | ** ὁ δὲ Ἀσκληπιάδης πειρᾶται κατὰ τὸν τόπον καινολογεῖν· τὰ γ[(ὰρ)] ἀρώματά φ(ησιν) καὶ τὰ σκόροδα τὴν ἰδίαν ποιότητα ἀποβάλλειν ἐν τῆι ἡ[με〈τέ〉]ρᾳ συνκρίσει γενόμενα. εἰ γ(ὰρ) συνέσω[ζε]ν ἐν ταῖς ἡμετέραις συγκρίσεσι τὰς ποιότητας, [ἐν]ῆν καὶ ἡμᾶς καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ συναντιλαμβ(άνεσθαι) [ .......... ]υ γ(ὰρ) [ἐπὶ] λ[ε]λυμένης καθ’ ὅλον [ ........... ] τὰ ληφθέντα καὶ ἐξαιματω[θέντα ......... ]θεν μόριον τοῦ σώματος [ .................... ]ρας εἰ τοῦτο [ ................ ] καὶ τοῖς μυκτῆρσι [ ..... ] γί(νεται) ανεν[ ...... ] ἡμῶν, ἐπειδήπερ [ ...... ] ἡ ποιότης [ἐν τοῖς] ἡμετέροις σώμασίν (ἐστιν) [ .................. ] αἰσθανόμεθα γ(ὰρ) [ ..................... ] ὅτι δὲ αἱ ποιότη[τες ............. ] τῶι σώματι δὲ γενη θ( ..... ) [ .......... ἀποφε]ρομένας αἰ(τι ... ) ὑπο [ ............... ]ει * ἴσως δέ τις ἐρεῖ [ ... ] συνδια [ ....... ]ες τ(ῶν) λαμβανομέν(ων) [ .................. τῆ]ς ποιότητος [ .................. ] τῆς ἐν τοῖς σώμασιν ο[ ......... ]μ(έν)αις φ[λεψὶ]ν ἀναλύεται καὶ ἀπόλ⸐ [λυται ............ ] ἐπὶ φανε[ρ]ὰ γένη [ . ]οι τα[ . ]λ[ . ]ι σωμ[ .... ]ται καὶ περισώζεται [ .. ]λα. ** πρ[ὸς μ(έν)τοι] τοῦτον πειρῶνταί τινες [ἀντι]λέγειν, φ[έρεσθαι] μ(ὲν) καὶ ἐπὶ τοὺς μυκτῆρας τὸ ἀ[ναθυμια]τὸν καὶ ἐπὶ τὰ λοιπὰ μέρη [το]ῦ σώματος, [μηδὲν] δὲ ἐπὶ πλεῖον κακοῦν τὴν αἴσθη[σ]ιν καὶ κωλυτήριον γί(νεσθαι) τῆς ἀντι[λήψεω]ς τ(ῶν) ἐδεσθέντ(ων). ** ὃν τρόπον καὶ οἱ βυρσοδέψαι· οὗτοι γ(ὰρ) κεκακωμένην ἴσχοντες τὴν αἴσθησιν οὐδὲν παραποδίζονται κατὰ τὴν ὀδμήν· * τὸν αὐτὸν καὶ ἀ[πὸ] τ(ῶν) ἐδεστῶν κακουμένη αἴσθησις ⟦ ουκαντιλαμ β ⟧ οὐκ ἀντιλαμβάνεται τῆς δυ(νάμεως) τῆς ἀπ’ αὐτ(ῶν). ⸐ οὐ πιθανῶς δὲ οὐδ’ οὗτοι ἐπιχειροῦσιν ⟦ π(ρος) αυτ(ον) ⟧ · ἡμ〈ε〉ῖς δέ φ(αμεν) πρὸς τὸν Ἀσκληπιάδη, διότι ἡ αἴσθησις τ(ῶν) ἐν ἡμῖν οὐκ ἀντιλαμβάνεται δι[ὰ] τὸ μὴ ὑποπείπτειν αὐτῆ[ι] αὐτά. ὃν γ(ὰρ) τρόπ[ον] τὸ πεσ〈σ〉όμ[εν]ον ἐν οἰκείωι τό[πωι] δεῖ (εἶναι), ἵνα πέψῃ, καὶ [ὃν] τρόπον τὸ ἐξαιματούμενον δεῖ ἐν οἰκείῳ τόπωι γενέσθαι εἰς τὸ ἐξαιματωθῆναι, ο(ὕτω) καὶ τὸ ὀδ[μ]ώμενον ἐν οἰ[κείω]ι τόπωι δεῖ (εἶναι) εἰς τὸ [ὀσ]φρηθῆναι. τὰ δὲ ἐν ἡμῖν ὑ(πάρχοντα) μὴ ὑποπεί[πτ]ον〈τα〉 τῆι αἰσθήσει εἰκότως ἐγλανθάνει αὐτήν· δι’ ἣν αἰ(τίαν) τ(ῶν) εὐωδῶν λαμβανομέν(ων) [ἡ αἴσθ]ησις οὐ καταλαμβάνει τὰς τούτ(ων) ποιότητας. |
| 34 (50) | καὶ π(ρὸς) μ(ὲν) τὸν Ἀσκληπιάδη ταῦτα. ** λέγουσι δὲ καὶ ἀποφέρεσθαι ἀπὸ [τ(ῶν)] ἡμ[ετέρων] σωμάτων θερμότητα καὶ ὑγρότ[ητα. |
| 35 | καὶ] ὡς [ἡ μὲν] θερμ[ό]της ἀποφέρεται, ὑπομιμν[ήσκο]υσι [διὰ] τούτ(ων)· τὰ ἱμάτια ψυ〈χρό〉τερα περιβ[αλόμ]εν[οι θ]ερμότερ(α) εὑρίσκομεν, ὡς ἂν δὴ τῆ[ς ἀφ’ ἡμῶν] ἀποφερομένης θερμότητος [ἐγκα]θιζούσης τοῖς περιβολαίοις. ** καὶ [μὴν ὅτι] καὶ ὑγρό[τ]ης ἀποφέρ[(εται)] πιστοῦσι ν ἀπὸ τ(ῶν) ἱματίων· ξηρὰ γ(ὰρ) περ[ιβαλόμ(εν)οι] ταῦτα καταλαμβάνομ(εν) ἔνικμα [γενόμ(εν)α διὰ] τὸ ὑγρόν, ὡς καὶ ὑγρότη[ς ἐγκ]αθ[ίζουσα ἡμῖν ἀπο‐] φέρεται ἀπὸ τ(ῶν) ἡμετέρ(ων) σωμ[άτ(ων). οἱ γὰρ ...... ] κοι π(ρὸς) ὄρθρον διαναστάντες [ ........ ] βαρυνόμενοι τῆς γι(νομένης) [ .. ]σ[ ... ]τυ[ ...... ] ορευγομενοι ταυ[ ................ ] μετὰ τὸ περιπάτωι [ ............... ] τροφῆς τινος γενηθεν[ ... ] δι[ ........ ] πολλῶν διαπεφορημ[(έν).]ι[ ............ ] λόγωι θεωρητοὺς ἀπὸ τ(ῶν) ὑ[ ........... ] καὶ οὐ μόν〈ον〉 δὲ τοῦτο κ(ατα)σκ[ευάζουσ]ιν, [ἀλ(λὰ) ὅτι] ⸐ καὶ διάφοροι ἀποφοραὶ γί(νονται) ἀπὸ [τ(ῶν) σωμάτ(ων)]. καὶ τοῦτο ὑπομιμνήσκου[σιν οἱ] περὶ [Ἀσκληπιάδη] καὶ Ἀλέξανδρον τὸν Φιλαλήθη, [ὅτι τὰ αἰσθη‐] τῶς κενούμενα διάφορά (ἐστιν) [καὶ τὰ κ(ατὰ) τὸ λό(γωι)] θεωρητὸν ἀποφερόμενα οἷα [ ........ ]. ὅτι δὲ τὰ αἰσθητῶς κενού[μ(εν)α διάφορά] τέ (ἐστιν) καὶ ποικίλα, ὡς ἀπ 〈ε〉δεί[ξ]αμεν, [δῆλον· (ἔστι) γ(ὰρ) ξη]ρὰ καὶ ὑγρά. ** καὶ [ἄλλη] (ἐστὶν) [διαφορὰ κ(ατὰ) τοὺς τό]πους· ἃ μ(ὲν) γ(ὰρ) διὰ σιάλων [κενοῦται,] ἃ δ[ὲ διὰ ἀποπάτ](ων), ἃ δὲ διὰ μηνιαί[ων ................ ] ον, ἃ δὲ δι’ ἱδρώτων, πάντα δὲ ἀπ[ὸ δ]ιαφόρων [τόπων]. καὶ ἐφ’ ἑνὸς δὲ τούτ(ων) κατ’ ἰδίαν τα[ὐτὸ ὑπ]ολ[άβο]ις [ἄν]. ἐπὶ γ(ὰρ) τ(ῶν) οὔρ(ων) ἃ μ(έν) (ἐστιν) παχέ ⟦ ι ⟧ α, ἃ δὲ λ[επτὰ] μᾶλ[λον], ἃ δὲ χολώδη καὶ ἃ μ(ὲν) προσδ[εχόμ(εν)α το]ιάσδ[ε ὑποστ]άσ[εις], ἃ δὲ τοιάσδε, ἃ δὲ οὐδ’ ὅλως ὑφισ[τάμ(εν)α, κ]αὶ ἃ μ(ὲν) [ἐπι‐] νέφελά (ἐστιν), ἃ δ’ οὔ. * ὡς ὁμοίως δὲ [καὶ ἐπ]ὶ τ[(ῶν) ξ]ηρῶν. τῶν κενουμ(έν)ων γὰρ αμ[ ....... ] γ(ὰρ) [α]ὐτ(ῶν) αἰσθ(ητῶς) κενούμενα διαφέρον[τά] (ἐστιν) δι[ ..... κ(ατὰ)] τὸ λόγωι θεωρητὸν ἀπενεχθήσε[ται .... ] ἀπενεχθήσεται. ** ἑπομένως [δὲ τούτοι]ς φ[(ασὶν) καὶ τὰ] αἴ(τια) διαφέροντα. καὶ τοῦτο σαφὲς ἐ[πὶ τ(ῶν) τε ὑγρῶν] καὶ ξηρῶν· τοῦτο δ’ ἐπὶ τ(ῶν) ὑγρ[ῶν ....... ] καὶ ποικίλα αὐτῶν, ὅτι καὶ δια[ ..... ]ασ ται καὶ ποικίλα. ** κ[αὶ] μὴν ἀπὸ [ ... ]τ[ ... ]ν ἀποφορὰ γί(νεται) καὶ ἀπὸ γυ[ . ]ρ[ .. ]υ ἀποφέ[ρεται, δι]α[φερόντω]ς δὲ καὶ ἀπὸ νεύρ(ων), ὀστῶν, π(ροσ)αι[ ..... ]ένω[ν]. εἴπερ δὲ καισ[ . ]αι ἀπ’ αὐτ(ῶν) ἀποφο[ραὶ] οὐκ [ ..... ] γί(νονται), ε[ἴπερ] ἡ τροφὴ [αἷμα]. εἰ δὲ τοῦτο [οὕτως ἔ]χει, [καὶ ἀπὸ] μέρους δι[αφέρουσαν] ἀπο[φορὰν .... ]ειν. [ * ἀπ]ὸ παντὸς δὲ μ[έρους γι(νόμεναι)] ἀποφ[ορα]ὶ α[ ... ]ισ[ .... ], ὅπερ (ἐστὶν) ἀδύνατον [ . |
| 35 (50) | ]τον [ ............. ] ἂν γένοιντο. [ ..... ] γ(ὰρ) δυναμ[ .... ](ων) τ( ........ ) τοῦτο κ(ατὰ) τὴν φαντασίαν. ** [ .......... ] περὶ τὸ αἷμα τοι και γενήσονται [ . ]ωσ[ .. ]αι αυ[ .. ] αυτων τῶι καὶ [κ(ατ’)] Ἀλέξανδρ[ον λό(γωι) ἐλέγ]χει [τοῦ]το ὁπωσοῦν. |
| 36 | ο[ἷον] γ(άρ), φ(ησίν), ἔστι τὸ αἷμα κ(ατὰ) τὴν φαντασίαν, τοιοῦτο καὶ κ(ατὰ) τὴν δύ(ναμίν) (ἐστιν), ἁπλοῦν τι καὶ μονοειδές. νωθρὸν δ’ (ἐστίν) [ .. ]υτα γ(ὰρ) ὀρθῶς ἔχει· καὶ γ(ὰρ) παρὰ τ[ὰς] δυνάμ[εις] (ἐστὶν) διάφορον τὸ αἷμα καὶ παρὰ τὴν κ[(ατ)εργασίαν τῆς] τροφῆς. * ταύτῃ δὴ διάφορον [τὸ ἐπὶ τ(ῶν)] ἀθλ[ητῶν πα]ρὰ τὸ ἐπὶ τ(ῶν) ἰδιωτ(ῶν)· τὸ μ(ὲν) γὰρ λεπτότερόν [(ἐστιν), τὸ δὲ] τῶν ἐναντί[ων] παχύτερον. ἐπεὶ δ’ οὖν διά[φορόν] (ἐστιν) τῶν ἐν ἡμῖν τὸ προκείμενον, διάφοροι γένοιντ’ ἂν καὶ ἀπ’ αὐτοῦ αἱ ἀποφοραί. ** ὅτι δὲ καὶ παρὰ τὴν τῆς τροφῆς κ(ατ)εργασίαν διάφορον ἂν γένοιτο τὸ αἷμα καὶ ἑτεροῖον κατ[ὰ] τὰς δυ(νάμεις), οὐ χρεία πολυλογίας· ἡ γ(ὰρ) τροφὴ ληφθεῖσα πρ[ώ]τ[η]ς κατεργασίας τυ[γχ]άνει ἐν στόματι καὶ διαφόρου γε [ταύτη]ς. εἰ μ(ὲν) γὰρ μ[ .... ] λεαι[ .... ]ηεισδησει μᾶλλ[ον .... ]ψιν τε καὶ [ .. ]ψιν [ .... ]επι[ .... ]ν ἀπολεαιν[ .... ] κακο χ αν κατασκευα[ . ]ει [ .... ] αἷμα καὶ τοὺς χυμοὺς [ ...... ] αιμ δι[ .. ] τοῦ φλέγματος [ .. πε]ριέχειν [ ... τοῖς δ]ὲ Ἐρασιστρ(ατείοις) τἄνπαλιν δοκεῖ [ἄλ]λην ἐκεῖ [γί(νεσθαι) εἰκότ]ως παρὰ τὴν ἐν τῶι στόματι κα[τερ]γασίαν. ** διαφ[όρου γ(ὰρ)] ὑ(παρχούσης) διάφορον κατασκευάζεται τὸ αἷμα κ(ατά) τε δύ(ναμιν) κ[αὶ χρῶμα * ἐ]πεὶ τοιγάρτοι διάφορόν (ἐστιν) [τὸ] αἷμα, διάφοροι καὶ [κατὰ τὸ] λόγωι θεωρητὸν ἀποφοραὶ ἀπ’ αὐτοῦ [γίνοντ]αι. ** κ]αὶ παρὰ τὴν 〈ἐν〉 τῆι κοιλίαι δὲ κατερ[γασίαν διά]φορ[ον ἂ]ν γένοιτο τὸ αἷμα· διὰ δὴ τοῦτο καὶ δ[ιὰ κοιλ]ίαν [κ]ένω[σι]ν ποιῆσαι [ἔ(στιν). * καὶ] ἐπὶ τ(ῶν) ἄλλων [ ..... ]μάτων τοῦτ’ ἄ[ν] τις εἴποι· καὶ γ(ὰρ) παρὰ τὰς δια[γωγὰς] καὶ παρὰ τὰς [φο]ρὰς καὶ κεινήσεις διαφορὰς [τ(ῶν)] ἀποφορ[(ῶν) γί(νεσθαι)]. * καὶ [ἐπὶ] δὲ τ(ῶν) ἄλλων σωμάτ(ων), ἀρτηριῶ(ν) καὶ φλεβ[ῶν καὶ ὑμέν]ων κοινότερον εἰπεῖν διαφορ(ὰν) καταλ(είπουσιν) , [ἣ αἰ(τία) τῆς τού]τ(ων) διαφορᾶς γενήσεται. * ὅτι δὲ [καὶ κατὰ τὰς κ]ει[νήσ]εις διάφο[ρα] γί(νεται) τὰ σώματα, [φανερόν. οἱ] γ(ὰρ) κ[ινη]τικώτερον βιοῦντες [θερμ]ότερα ἔχουσιν τὰ σώματα καὶ διὰ τοῦτο πλείονα τὴ[ν] ἀποφοράν, οἱ δὲ ἰδιῶται τοὐναντίον. ταῦτα γ(ὰρ) παρὰ τὰς ὥρας τἀτὸ κ(ατα)σκευάζο(υσιν) [ .... ]τι[ ... ]ι[ . ]ερεια δι[ὰ] τὴν ὑπέρμετρον θερμασ(ίαν) [ .... ]μεν [ ..... ]ροι πλεῖον κενοις τῶι [λεπτ]υνόμενα τὰ παρακείμενα καὶ ῥευστικ(ὰ) [γιν]όμενα κενοῦσθαι κατά τε τὸ αἰσθητὸ(ν) κ[αὶ κ(ατὰ) τὸ λό(γῳ) θ]εωρ[ητό]ν· ** κ(ατὰ) μ(έν)τοι γε τὸν χ〈ε〉ιμῶ[να ἧσσον. * ἐκ τούτ](ων) τοιγάρτοι φανερόν, ὡς [ ........ ] μ(ὲν) αἱ ἀποφοραὶ κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητόν ⸐ [ ......... ] οῦται. [ὥσ]περ δὲ κ(ατὰ) τὸ λόγω[ι θε]ωρ(ητὸν) κ[αὶ κ(ατὰ) τὸ αἰσθητ]ὸν διάφορα καὶ ποι〈κί〉λα ἀπο[κρίνετα]ι [ἀφ’ ἡμῶν], οὕτ]ως καὶ κατὰ τὸ αἰσθητὸν εἰσκ[ρίνε]ται [διάφορα εἰς ἡμᾶς] καὶ κατὰ τὸ λόγωι θεωρητόν, ἅ[περ] τ[ε]τό[π]ασται καὶ πρ(ότερον), καὶ Ἀσκληπιάδης δι[ά τ]ινος ὑ[π]ομνήσεως τοιαύτης· ἡ φύσις, φ(ησίν), τ[ηρ]η[τι]κὴ κ[α]θέστηκεν τοῦ τε δικαίου καὶ τοῦ ἀ[κο] ⟦ υ ⟧ λούθου. |
| 36 (50) | ἐπεὶ γ(ὰρ) ἀπεκρίνετό τινα κ(ατὰ) τὸ αἰσθητόν, ὡς ἐδείχθη, καὶ κατὰ τὸ λόγωι θεωρητὸν δέ[δοκ]ται καλῶσ , ὡς καὶ τοῦτ[ο] κ(ατ)εσκευάκαμ(εν), τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ κατὰ τὸ λόγωι θεωρητὸν καὶ κατὰ τὸ αἰσθητὸν διάφορα εἰσκριθήσεται εἰς ἡμᾶς. ** καὶ ὅτι μ(ὲν) εἰσκριθήσεταί τινα κατὰ τὸ λόγ ῳ θεωρ(ητόν) [εἰ]ς ἡμ[ᾶ]ς, πρῶτον ἀπὸ τ(ῶν) δυνάμεων τ(ῶν) [κ(ατὰ) τὰ φάρμ]ακα ἔξεστι σκοπεῖν, * καιατῶν ἢ καπν(ῶν) καὶ καταπλασμοῦ, ἃ ἐπιτιθέμενα τῆι ἐπιφανεί[αι ὁ]τὲ 〈μὲ〉ν διαλύει τὰ ὑποκείμενα, ὁτὲ δὲ διαφ[ο]ρεῖ, ἄλλοτε δὲ [ἐπ]ισπᾶται. |
| 37 | τίνος γινομένου; οὐ μό〈νο〉ν τῆς δυνάμεως αἰ(τίας) [ὑ(παρχούσης)] τ(ῶν) φαρμάκ(ων) τῆι ἐπιφανεί[αι] π(ροσ)καθιζ[ούση]ς, ἀλλὰ καὶ εἰς β[άθ]ος ἄχρι τοῦ αἰ(τίας) διοδευούσης διὰ τ(ῶν) λόγωι θεωρητ(ῶν) πόρων τοῦ σώ[ματος. * ἐξ] ὧν [φα]νερόν, ὡς καὶ κατὰ 〈τὸ〉 λόγωι θεωρητὸν εἴσκρισις γί(νεται) εἰς ἡμᾶς. * καὶ μὴν καὶ κ(ατὰ) τὸ αἰσθη[τὸ]ν εἴσκρισις γί(νεται). ὃ γ(ὰρ) [τὸ ἐλ]ατήριον εἰσκρι[νό]μενον εἰς τὸ σῶμα ποιεῖ ⟦ ν ⟧ , τὸ αὐτὸ καὶ ἔξω[θεν] ἐπι〈τι〉θ[έμ]εν[ον ἐ]ργάζ[ετα]ι. καὶ εἰσκρινόμενον μ(ὲν) καὶ ἄνω καὶ κάτω καθαίρει ὑδατώδη τε καὶ χολώδη καὶ πᾶν τὸ παρ’ ἄλ(λων). διὸ καὶ δοκεῖ ἐνεργέστατον παντὸς καθαρτικ(ὸν) (εἶναι) τὸ ἐλατήριον. ἕ[κ]αστον μ(ὲν) γ(ὰρ) [τῶν κ]αθαρτικῶν ἕν τι ἀποτελεῖ ἀ[πο]τετελεσμ[(έν)ον, τοῦ]το δὲ πάντα ὅσα καὶ τἆλλα· κ[αὶ] γ(ὰρ) αλλεισι[ .. ]α[ .. ]ου ληφθὲν οἷον ἡμιωβέλιον. ** ὁ μ[ὲν οὖν] ἑλλέβορος χο[λ]ώδη καθαίρειν· καὶ ὁ μ(ὲν) λευκ[ὸς ἄνω] κεινεῖν, ὁ δὲ μέλας κάτω [καὶ] τὰ σκ[αμ]ώνεια ὑδατώδη καθαίρειν. ἐκ τούτ(ων) τοιγ(άρ)τοι καὶ τ(ῶν) τούτοις παραπλησίων φανερόν, ὡς τὰ μ(ὲν) [ἄ]λλα τὰ προκείμενα ἕν τι δύναται, τὸ δὲ ἐ[λα]τήριον πολλά. ἀλ(λὰ) γ(ὰρ) καὶ ἔξωθεν ἐπιτιθέμενον τἀτὰ δύναται· ἀναληφθέν τε καὶ ἀπὸ ῥιν[(ῶν)] ἢ καὶ ἐπιτεθὲν ἐπὶ τοὺς τ(ῶν) νηπίων [ὀμφα]λοὺς ὁ τὲ μ(ὲν) ἄνω καθαίρει ὁτὲ δὲ κάτω, καὶ ν[ῦν μ(ὲν) χο]λώδη, νῦν δὲ ὑδατώδη. τίνος γι[νομένου; δ]ῆλον ὅτι τῆς δυνάμεως τῆς [κατὰ] ταῦ[τα διι]κνουμένης ἄχρι τ(ῶν) ὑγρῶν τούτ(ων) δ[ιὰ τ(ῶν) λό]γωι θεωρητῶν πόρ[ω]ν. καὶ μὴν καὶ ὁ λευκὸς ἑλλέβορος [ἀ]ποθυμιώμενος γυναιξὶ ἀγωγὸς γί(νεται) τ(ῶν) καταμηνίων διὰ τὴν αὐτὴν αἰ(τίαν). ** εἶ[τα] καὶ οἱ εἰλυ[σπώ]μενοι καὶ κατα ⟦ λ̇ε̇ ⟧ λυ ο μένας ἔχοντε[ς τ]ὰς δυνάμεις ῥώννυνται ταύτας οσ[ .... ] ἄρτ(ων)[ ... ] ὀδμαί * κἀ νταῦ θά φησιν, ὡς λόγος ἔχει, Δημόκριτον [ἀσιτ]ήσαν[τ]α τέσσαρας ἡμέρας πρὸς τῶι ἀνα[ιρ]εῖσθαι γί(νεσθαι) καὶ αὐτὸν παρακλ[η]θέντα π(ρός) τιν(ων) γυναικ(ῶν) ἐπιμεῖναι ἡμέρας [τιν]ὰς [ἐν τῶι βίωι], ἵνα μὴ γένωνται ταύτ[αις δυ]στυχ[ῶς τὰ κα]τὰ κείνους τοὺς χρόν[ου]ς Θε[σμοφόρια λελ]υμένα, φ(ασὶν) αὑτὸν ἀπαλλά[ττειν] κελεῦσαι, κα[θε]ίζειν [δὲ π(ρὸ)ς το]ὺς ἄρτους, καὶ τούτους [κ]ατα[πνεῖν ἀτμὸν] τὸν γι(νόμενον) ⟦ δουδημοκριτο [ . ] ⟧ . καὶ ὁ Δ[ημόκριτος] ἀποσπασάμενος τὸν ἀπὸ τοῦ ἰ[πνοῦ ἀτμὸ]ν ῥώννυταί τε τὰς δυνάμεις [καὶ ἐπιβ]ι[οῖ τὸ] λοιπόν. ἐπ〈ε〉ί τε ὑδάτια ⟦ ν̇ ⟧ καὶ τὴν λε[ιμὸν] κ[ο]ρ[έν]ν[(υσιν)] καὶ οὕτως διεξαρκ[εῖ, δῆλον ἂν εἴ]ποιμ(εν), ὡς καὶ διὰ τ(ῶν) λόγωι θεωρητ(ῶν) [πόρων] ἡ αἴσθησις γίνεται εἰς ἡμᾶς. ** καὶ ἀπὸ τ(ῶν) [ἐπιφαν]ει[ῶ]ν ⟦ ε̇ι̇ς̇ ⟧ τοῖς ἡμετέροις σώμασι π(ροσ)φέρεται τὸ πρ[οστεθέν] ⟦ μ̇ε̇ν̇(ο̇ν̇) ⟧ . |
| 37 (50) | καὶ γάρ, φ(ησίν), τὸ καστόρειον π(ροσ)τιθέμενον τοῖς μυκτῆρσιν ἐνίοτε ῥώννυσι τὰς δυ(νάμεις) διικνουμένης τῆς ἀπὸ τοῦ [κασ]τορείου 〈δ〉υ(νάμεως) διὰ τ(ῶν) λό(γωι) [θεωρητῶν] καὶ ἐντεινούσης. ** τούτωι γέ τοι π(ροσ)βάλλων ὁ Ἀσκληπιάδης κατασκευάζει, ὡς οὐ παρὰ τὸ κατατάσσεσθαι [τὸν] ἀτμὸν ἀπὸ τ(ῶν) ἄρτ(ων) ταῖς δυνάμεσι ῥώνν[υ]νται ταύτας, [ἀλλὰ] παρὰ τὸ διεγείρεσθαι τὴν ψυχήν. [ * ὅνπερ] γὰρ τρόπον τὸ καστόρειον π(ροσ)οισθὲν τοῖς μυκτῆρσι ῥώννυσι τὰς δυ(νάμεις) διεγεῖρον τὴν ψυχὴν καὶ ἐντεῖνον, τὸν αὐτὸν καὶ οἱ ἀτμοὶ γι(νόμενοι) ⟦ κατατασσονται τωι σωματι ⟧ . |
| 38 | ἀλ(λὰ) τοὐναντίον· τὸ μὲν καστόρειον, ὥσπερ εἶπον , ῥώννυσιν τὰς δυ(νάμεις) διεγεῖρον τὴν ψυχ(ήν), οἱ δὲ ἀ[τμο]ὶ οὐ διεγείροντες τὴν ψυχὴν ὠφελοῦσιν, ἀλ(λὰ) π(ροσ)κατα⸐ τασσόμενοι τοῖς σώμασιν. ** γελοῖος δ’ (ἐστὶν) ἁνήρ· οὐ γ(άρ), εἰ ἀμφότερα τὰ βοηθήματα διεγείρει τὰς δυ(νάμεις), ταύτηι κωλυθήσεται τὸ ἕτερον π(ροσ)κατατάσσεσθαι τῶι σώματι. καὶ γ(ὰρ) δὴ ὁ τιλμὸς διεγείρει τὰς δυ(νάμεις) καὶ αἱ πληγαί, ἀλ(λὰ) οὐχ ὁμοίως· διὰ μ(ὲν) γ(ὰρ) τ(ῶν) πληγῶν καὶ τιλμῶν διεγείρονται αἱ δυ(νάμεις) καὶ φυλάσσουσι τὰ ἐν τῶι σώματι καὶ οὐχὶ ἐῶσιν ἀφανίζεσθαι, ἀλλὰ πυκνώσεως γινομένης τηρητικαὶ γίνονται τοῦ τε πνεύματος καὶ τῆς θερμότη〈το〉ς· ὑπὸ δὲ τοῦ καστορείου καὶ τ(ῶν) ὁμοίων ῥωννύμεναι αἱ δυ(νάμεις) ὡς π(ρὸς) τὴν ὀσμὴν τὸ αὐτὸ ἐνεργοῦσι, ** ὑπὸ μέντοι γε τ(ῶν) ἀτμῶν ῥωννύμεναι αἱ δυ(νάμεις) καὶ προστρεφόμεναι προσανακύπτουσιν. * δῆλον τοιγ(άρ)τοι, ὡς ἀπὸ τ(ῶν) ἀτμῶν ῥώννυνται αἱ δυ(νάμεις) ἀφικνουμέν(ων) τ(ῶν) ἀ ⟦ υ ⟧ τμῶν διὰ τ(ῶν) λόγωι θεωρητ(ῶν) πόρων, ἐξ ὧν ὁμολογουμένως κατασκευάζ(ουσιν), ὡς καὶ εἰσκρίνεταί τινα εἰς ἡμᾶς διὰ τ(ῶν) λόγωι ⸐ θεωρητ(ῶν) πόρων τῆς σαρκός. ** ἄλλως τε ζητεῖται, πῶς θερμαίνεται ἡμῶν τὰ σώματα· δῆλον γ(ὰρ) ὡς τῆς θερμασίας εἰσκρινομένης εἰς τὰ ἡμέτερα σώματα κ[αὶ] ἀλεαινομέν(ων) πρὸς αὐτῆς. εἰ δὲ εἰσκρίνεταί τις θερμασία εἰς ἡμᾶς, πῶς δῆτα εἰσκρίνεται; σῶμα γ(ὰρ) αὕτη, σῶμα δὲ διὰ σώματος οὐκ εἰσκρίνεται. οὐκοῦν διά τιν(ων) εὐρυχωριῶν; * εἰ τοῦτο, πόρους τοιγ(άρ)τοι χρῆν ἀπολιπεῖν λόγωι θε〈ω〉ρητούς, δι’ ὧν εἰσκριθήσεται ἡ θερμασία. * ἐχομένω(ς), φ(ησίν) , καὶ ἐπὶ τοῦ χειμῶνος ψυχρότερα ἡμῶν (ἐστιν) τὰ σώματα ⟦ το ⟧ τῶι τὸν ἀέρα ψυχρὸν ὄντα καὶ εἰσιόντα εἰς ἡμᾶς κ(ατα)ψύχειν ἡμᾶς. * ταύτῃ γέ τοι ἐπὶ τούτ(ων) διαπορεῖται, τί δήποτε οἱ ἐκ τ(ῶν) βαλανείων ἐξερχόμενοι καὶ ὑπὸ τῶι ἀέρι γενό(μενοι) εὐθέως κ(ατα)ψύχονται, * οἱ μ(έν)〈τοι〉 γε μετὰ τὸ λουτρὸν περιχεάμενοι ψυχρῶι ἐν τῶι βαλανείωι, εἶτα ἐν τῆι αἰθρίᾳ γενόμενοι ἧττον καταψύχονται. τίνος γενηθέντος; δῆλον ὅτι τῆς μ(ὲν) καταχύσεως τοῦ ψυχροῦ πυκνούσης τὴν ἐπιφάνεια(ν) καὶ κωλυούσης ἀφανίζεσθαι τὸ ἐν ἡμῖν θερμ(όν), τόν τε ἀέρα ψυχρὸν ὄντα μὴ ἐώσης εἰσκρίνεσθαι. διὰ δὴ τοῦτο τὸ αἴ(τιον) μὴ ῥᾳδίως καταψύχεσθαι τοὺς ποταμούς. * ἐπὰν μ(έν)τοι γε τοῦτο μὴ γένηται, ἀλλ’ ἠραιωμένοι χωρήσωσι εἰς τὸν ἀέρα, θᾶττον δέχονται αὐτόν, καὶ ὃς εἰσιὼν εἰς τὰ σώματα ψυχρὸς ὢν κ(ατα)ψύχει αὐτά. εἰ δὲ τοῦτο, φανερόν, ὡς εἰσ κρίνεταί τι ἀπὸ τοῦ ἀέρος εἰς ἡμᾶς. |
| 38 (50) | ** διδάσκουσι δὲ καὶ μετὰ ταῦτα, ὡς εἰσίν τινες λόγωι θεωρητοὶ πόροι ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασιν, ὅπερ δή (ἐστιν) γελοῖον. πρῶτον μ(ὲν) γ(ὰρ) ἐχρῆν τοῦτο κ(ατα)σκευάσαι καὶ τοῦτο προκ(ατα)στησαμένους λοιπὸν διδάσκειν, ὅτι καὶ ἀποκρίνεταί τινα ἀπ’ αὐτῶν διάφορα, ὡς ὁμοίως δὲ καὶ εἰσκρίνεται, ⟦ ουτε ⟧ ὃ [οὐ δοκ]εῖ [γί(νεσθαι)]. τοῦτο α . ἀλ(λὰ) δεύτερον δι’ ἣν αἰ(τίαν) [ .......... ] ἀλλ’ αυτη [ . ] ατιτα [ ...................... ] θαι Ἀλέξανδρος, π(ροσ)χρῶνται. |
| 39 | [καὶ α , φ(ησίν),] ἀποκρίνεταί τινα ἀφ’ ἡμῶν καὶ εἰσκρίνεταί τινα εἰς ἡμᾶς πάντως διά τιν(ων) λόγωι θεωρητ(ῶν) πόρων, ἐπειδήπερ σῶμα διὰ σώματος ο[ὐ λέγ]ουσι διελθεῖν. καὶ ἄλλως φ(ησίν)· ὡς ἡ φύσις τηρεῖ τὸν [νόμ]ον, ἐποί[ησεν] [πά]ντ(ων) ἀποφοράς τινας αἰσθητὰς καὶ λόγωι θε[ωρητάς] [κ]αὶ διαφόρους ἀποφορὰς κ(ατὰ) τὸ αἰσθητὸν καὶ κ(ατὰ) [τὸ] [λ]όγωι θεωρητόν. * ἐπεὶ οὖν κατὰ τὸ αἰσθητὸν [ἐ]ποίησέν τινας πόρους, καὶ κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητὸν [ἐπ]οιήσατο, * ὅτι τρέφεται, (φησίν), πάντα [δι]ὰ [πόρ]ων [το]ῦ σώμ[ατ]ος καὶ [οὐ] λέγουσιν σ[ῶμα διὰ] σώ(ματος) [διελθεῖν], καὶ τὸ χυλ[ω]τὸν καὶ τἆλλα [τοῦ σ]ώμ(ατος) [μέρη γί(νεται)] τῆς τροφῆς διοδευούσ[η]ς [ . ]αι[ .. ] [ .......... ]ος μέρος τοῦ σώματος, [ὡς] τ(ῶν) [λό]γωι θεωρητ(ῶν) πόρων ὄντων ταύτη [ ... ] [ .. ] ὁ Ἐρασίστ[ρα]τος θαυμάζ[ει] ἐπ[ ... ]ι[ ... ]τ(ων) [ .. ]ληται τὰ τηλικαῦτα λ[ .. ]σφε[ . ]αι[ .... ] [κ(ατα)κ]αέντα ὑφ’ ὑάλου καὶ ει[ ....... ] [ .. ]ε κ(ατὰ) τοῦτον ἁπλοῦν αὐ[ ....... ]ειεν [ .. ]ον [ .......... ] τήγανον καὶ [ ..... ]ον δι[α]φοραὶ [ .. ]ς φυσ[ ... ]ς μ(ὲν) ἐχειταιδημε[ ... ]ς α[ὐ]τοῖς λόγ[ω]ι θεωρητοὺς πόρους [ ..... ]εν καὶ ἡ[μ]ῖν. ὡς γὰρ [κ]αὶ μύρμηξ τρέφεται, οὕτως κ[αὶ] ἐλέφα[ς] καὶ αἱ Βακτριαναὶ κ[άμ]ηλ[οι ἂ]ν τ[ρ]αφεῖεν τ[ῶ]ι τὴν φύσιν καὶ ἐπὶ τούτ[ων πάν]των πόρους τινὰς καὶ κ(ατὰ) τὸ αἰσθητὸν καὶ κατὰ τὸ λόγωι θεωρητὸν μεμηχαν[ῆσθ]αι, ἵνα καὶ τὰ ἐλάχιστα τῶν μερῶν ⟦ σωματων ⟧ τρέφη[ται] τῆς τροφῆς διικνουμέν[ης] ἐπ’ αὐτά. [φανερὸ]ν τοιγ(άρ)τοι ἐκ τούτ(ων) καὶ τ(ῶν) τούτοις παραπλησίων, ὡς λόγωι θεωρητοὶ πόροι (εἰσὶν) ἐν ἡμῖν ⸐ καὶ παντὶ ζῴωι. |