eul_wid: mwq-ac
Pastoral Dialogue on the SeasonsἈποσπάσματα
Bion of Smyrna Pastoral Dialogue on the Seasons PDF
| book 1.1 | [ln_1]Ἀμφασία τὸν |
| book 1.2 | Φοῖβον ἕλεν τόσον ἄλγος ἔχοντα. δίζετο φάρμακα πάντα |
| book 1.3 | σοφὰν δ’ ἐπεμαίετο τέχναν, χρῖεν δ’ ἀμβροσίᾳ καὶ νέκταρι, χρῖεν ἅπασαν ὠτειλάν· μοιραῖα δ’ ἀναλθέα |
| book 1.4 | τραύματα πάντα. |
| book 2.1 | [spk_κλεοδαμος]ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ[ln_1]Εἴαρος, ὦ Μύρσων, ἢ χείματος ἢ φθινοπώρω ἢ θέρεος τί τοι ἁδύ; τί δὲ πλέον εὔχεαι ἐλθεῖν; ἦ θέρος, ἁνίκα πάντα |
| book 2.2 | τελείεται ὅσσα μογεῦμες, ἢ γλυκερὸν |
| book 2.3 | φθινόπωρον, ὅκ’ ἀνδράσι λιμὸς ἐλαφρά,[ln_5]ἢ καὶ χεῖμα δύσεργον—ἐπεὶ καὶ χείματι |
| book 2.4 | πολλοί θαλπόμενοι θέλγονται ἀεργίᾳ τε καὶ ὄκνῳ— ἤ τοι καλὸν ἔαρ |
| book 2.5 | πλέον εὔαδεν; εἰπὲ τί τοι |
| book 2.6 | φρήν αἱρεῖται, λαλέειν γὰρ ἐπέτραπεν ἁ σχολὰ ἄμμιν. |
| book 2.1 | [ln_spkr2][spk_μυρσων]ΜΥΡΣΩΝ[ln_9]κρίνειν οὐκ ἐπέοικε θεήια ἔργα βροτοῖσι,[ln_10]πάντα γὰρ ἱερὰ ταῦτα καὶ ἁδέα· σεῦ δὲ ἕκατι ἐξερέω, Κλεόδαμε, τό μοι πέλεν ἅδιον ἄλλων. οὐκ ἐθέλω θέρος ἦμεν, ἐπεὶ τόκα μ’ ἅλιος ὀπτῇ· οὐκ ἐθέλω |
| book 2.2 | φθινόπωρον, ἐπεὶ νόσον ὥρια τίκτει. οὖλον |
| book 2.3 | χεῖμα φέρει νιφετόν, κρυμὼς δὲ φοβεῦμαι.[ln_15]εἶαρ ἐμοὶ τριπόθητον ὅλῳ λυκάβαντι |
| book 2.4 | παρείη, ἁνίκα μήτε κρύος μήθ’ ἅλιος ἄμμε βαρύνει. εἴαρι πάντα κύει, πάντ’ εἴαρος ἁδέα βλαστεῖ, χἀ νὺξ ἀνθρώποισιν ἴσα καὶ ὁμοίιος ἀώς. |
| book 3.1 | Μοίσας Ἔρως καλέοι, Μοῖσαι τὸν Ἔρωτα φέροιεν. μολπὰν |
| book 3.2 | ταὶ Μοῖσαί μοι ἀεὶ ποθέοντι διδοῖεν, τὰν γλυκερὰν μολπάν, τᾶς φάρμακον ἅδιον οὐδέν. |
| book 4 | Ἐκ θαμινᾶς ῥαθάμιγγος, ὅπως λόγος, αἰὲς ἰοίσας χἀ λίθος ἐς ῥωχμὸν κοιλαίνεται. |
| book 5.1 | Οὐ καλόν, ὦ φίλε, πάντα λόγον |
| book 5.2 | ποτὶ τέκτονα |
| book 5.3 | φοιτῆν, μηδ’ ἐπὶ πάντ’ ἄλλω |
| book 5.4 | χρέος ἰσχέμεν· ἀλλὰ καὶ αὐτός |
| book 5.5 | τεχνᾶσθαι σύριγγα, πέλει δέ τοι εὐμαρὲς ἔργον. |
| book 6.1 | Μηδὲ λίπῃς μ’ ἀγέραστον, †ἐπὴν χὠ Φοῖβος ἀείδειν μισθὸν ἔδωκε†. τιμὰ δὲ τὰ πράγματα κρέσσονα |
| book 6.2 | ποιεῖ. |
| book 7.1 | Οὐκ οἶδ’, οὐδ’ ἐπέοικεν ἃ μὴ μάθομες |
| book 7.2 | πονέεσθαι. |
| book 8.1 | Εἴ μευ καλὰ πέλει τὰ μελύδρια, καὶ τάδε μῶνα κῦδος ἐμοὶ θήσοντι τά μοι πάρος ὤπασε Μοῖσα· εἰ δ’ οὐχ ἁδέα |
| book 8.2 | ταῦτα, τί μοι |
| book 8.3 | πολὺ πλείονα μοχθεῖν; εἰ μὲν γὰρ βιότω διπλόον |
| book 8.4 | χρόνον ἄμμιν ἔδωκεν[ln_5]ἢ Κρονίδας ἢ Μοῖρα |
| book 8.5 | πολύτροπος, ὥστ’ ἀνύεσθαι τὸν μὲν ἐς εὐφροσύναν καὶ χάρματα τὸν δ’ ἐπὶ μόχθῳ, ἦν τάχα μοχθήσαντι |
| book 8.6 | ποθ’ ὕστερον ἐσθλὰ δέχεσθαι. εἰ δὲ θεοὶ κατένευσαν ἕνα |
| book 8.7 | χρόνον ἐς βίον ἐλθεῖν ἀνθρώποις, καὶ τόνδε βραχὺν καὶ μείονα πάντων, |
| book 8.1 | [ln_10]ἐς πόσον, ἆ δειλοί, καμάτως κεἰς ἔργα |
| book 8.2 | πονεῦμες, ψυχὰν δ’ ἄχρι τίνος |
| book 8.3 | ποτὶ κέρδεα καὶ ποτὶ τέχνας βάλλομες ἱμείροντες ἀεὶ πολὺ πλείονος ὄλβω; λαθόμεθ’ ἦ ἄρα πάντες ὅτι θνατοὶ γενόμεσθα, χὠς βραχὺν ἐκ Μοίρας λάχομες |
| book 8.4 | χρόνον; |
| book 9.1 | Ταὶ Μοῖσαι τὸν Ἔρωτα τὸν ἄγριον οὐ φοβέονται ἐκ θυμῶ δὲ φιλεῦντι καὶ ἐκ |
| book 9.2 | ποδὸς αὐτῷ ἕπονται. κἢν μὲν ἄρα |
| book 9.3 | ψυχάν |
| book 9.4 | τις ἔχων ἀνέραστον ἀείδῃ, τῆνον ὑπεκφεύγοντι καὶ οὐκ ἐθέλοντι διδάσκειν·[ln_5]ἢν δὲ νόον |
| book 9.5 | τις Ἔρωτι δονεύμενος ἁδὺ μελίσδῃ, ἐς τῆνον μάλα πᾶσαι ἐπειγόμεναι |
| book 9.6 | προρέοντι. μάρτυς ἐγὼν ὅτι μῦθος ὅδ’ ἔπλετο πᾶσιν ἀλαθής· ἢν μὲν γὰρ βροτὸν ἄλλον ἢ ἀθανάτων |
| book 9.7 | τινὰ μέλπω, βαμβαίνει μοι γλῶσσα καὶ ὡς πάρος οὐκέτ’ ἀείδει· |
| book 9.1 | [ln_10]ἢν δ’ αὖτ’ ἐς τὸν Ἔρωτα καὶ ἐς Λυκίδαν |
| book 9.2 | τι μελίσδω, καὶ τόκα μοι |
| book 9.3 | χαίροισα διὰ στόματος ῥέει αὐδά. |
| book 10.1 | Ἁ μεγάλα μοι Κύπρις ἔθ’ ὑπνώοντι |
| book 10.2 | παρέστα νηπίαχον τὸν Ἔρωτα καλᾶς ἐκ |
| book 10.3 | χειρὸς ἄγοισα ἐς |
| book 10.4 | χθόνα νευστάζοντα, τόσον δέ μοι ἔφρασε μῦθον· ‘μέλπειν μοι, φίλε βοῦτα, λαβὼν τὸν Ἔρωτα δίδασκε‘.[ln_5]ὣς λέγε· χἂ μὲν ἀπῆλθεν, ἐγὼ δ’ ὅσα βουκολίασδον, νήπιος ὡς ἐθέλοντα μαθεῖν, τὸν Ἔρωτα δίδασκον, ὡς εὗρεν |
| book 10.5 | πλαγίαυλον ὁ Πάν, ὡς αὐλὸν Ἀθάνα, ὡς χέλυν Ἑρμάων, κίθαριν ὡς ἁδὺς Ἀπόλλων. ταῦτά νιν ἐξεδίδασκον· ὃ δ’ οὐκ ἐμπάζετο μύθων,[ln_10]ἀλλά μοι αὐτὸς ἄειδεν ἐρωτύλα, καί με δίδασκε θνατῶν ἀθανάτων |
| book 10.6 | τε πόθως καὶ ματέρος ἔργα. κἠγὼν ἐκλαθόμαν μὲν ὅσων τὸν Ἔρωτα δίδασκον, ὅσσα δ’ Ἔρως με δίδαξεν ἐρωτύλα πάντα διδάχθην. |
| book 11.1 | Ἕσπερε, τᾶς ἐρατᾶς |
| book 11.2 | χρύσεον φάος Ἀφρογενείας, Ἕσπερε, κυανέας ἱερόν, φίλε, νυκτὸς ἄγαλμα, τόσσον ἀφαυρότερος μήνας ὅσον ἔξοχος ἄστρων, χαῖρε, φίλος, καί μοι |
| book 11.3 | ποτὶ ποιμένα κῶμον ἄγοντι[ln_5]ἀντὶ σελαναίας τὺ δίδου φάος, ὥνεκα τήνα σάμερον ἀρχομένα τάχιον δύεν. οὐκ ἐπὶ φωράν ἔρχομαι οὐδ’ ἵνα νυκτὸς ὁδοιπορέοντας ἐνοχλέω, ἀλλ’ ἐράω· καλὸν δέ γ’ ἐρασσαμένῳ συναρέσθαι. |
| book 12.1 | Ὄλβιοι 〈οἱ〉 φιλέοντες ἐπὴν ἴσον ἀντεράωνται. ὄλβιος ἦν Θησεὺς τῶ Πειριθόω |
| book 12.2 | παρεόντος, εἰ καὶ ἀμειλίκτοιο κατήλυθεν εἰς Ἀΐδαο· ὄλβιος ἦν |
| book 12.3 | χαλεποῖσιν ἐν Ἀξείνοισιν Ὀρέστας[ln_5]ὥνεκά οἱ ξυνὰς |
| book 12.4 | Πυλάδας ᾅρητο κελεύθως· ἦν μάκαρ Αἰακίδας ἑτάρω ζώοντος Ἀχιλλεύς· ὄλβιος ἦν θνᾴσκων ὅ οἱ οὐ μόρον αἰνὸν ἄμυνεν. |
| book 13.1 | Ἰξευτὰς ἔτι κῶρος ἐν ἄλσεϊ δενδράεντι ὄρνεα θηρεύων τὸν ἀπότροπον εἶδεν Ἔρωτα ἑσδόμενον πύξοιο |
| book 13.2 | ποτὶ κλάδον· ὡς δὲ νόησε, χαίρων ὥνεκα δὴ μέγα |
| book 13.3 | φαίνετο τὤρνεον αὐτῷ,[ln_5]τὼς καλάμως ἅμα πάντας ἐπ’ ἀλλάλοισι |
| book 13.4 | συνάπτων τᾷ καὶ τᾷ τὸν Ἔρωτα μετάλμενον ἀμφεδόκευε. χὠ παῖς, ἀσχαλάων ὅκα οἱ τέλος οὐδὲν ἀπάντη, τὼς καλάμως ῥίψας |
| book 13.5 | ποτ’ ἀροτρέα |
| book 13.6 | πρέσβυν ἵκανεν ὅς νιν τάνδε τέχναν ἐδιδάξατο, καὶ λέγεν αὐτῷ[ln_10]καί οἱ δεῖξεν Ἔρωτα καθήμενον. αὐτὰρ ὁ πρέσβυς μειδιάων κίνησε κάρη καὶ ἀμείβετο |
| book 13.7 | παῖδα· ‘φείδεο τᾶς θήρας, μηδ’ ἐς τόδε τὤρνεον ἔρχευ. φεῦγε μακράν· κακόν ἐντι τὸ θηρίον. ὄλβιος ἔσσῃ εἰσόκε μή νιν ἕλῃς· ἢν δ’ ἀνέρος ἐς μέτρον ἔλθῃς[ln_15]οὗτος ὁ νῦν |
| book 13.8 | φεύγων καὶ ἀπάλμενος αὐτὸς ἀφ’ αὑτῶ ἐλθὼν ἐξαπίνας κεφαλὰν ἔπι |
| book 13.9 | σεῖο καθιξεῖ‘. |
| book 14.1 | Ἅμερε Κυπρογένεια, Διὸς τέκος ἠὲ θαλάσσας, τίπτε τόσον θνατοῖσι καὶ ἀθανάτοισι |
| book 14.2 | χαλέπτεις; τυτθὸν ἔφαν. τί νυ τόσσον ἀπήχθεο καὶ τεῒν αὐτᾷ ταλίκον ὡς πάντεσσι κακὸν τὸν Ἔρωτα |
| book 14.3 | τεκέσθαι,[ln_5]ἄγριον, ἄστοργον, μορφᾷ νόον οὐδὲν ὁμοῖον; ἐς τί δέ νιν |
| book 14.4 | πτανὸν καὶ ἑκαβόλον ὤπασας ἦμεν ὡς μὴ πικρὸν ἐόντα δυναίμεθα τῆνον ἀλύξαι; |
| book 15 | Μορφὰ θηλυτέραισι πέλει καλόν, ἀνέρι δ’ ἀλκά. |
| book 16.1 | Αὐτὰρ ἐγὼν βασεῦμαι ἐμὰν ὁδὸν ἐς τὸ κάταντες τῆνο |
| book 16.2 | ποτὶ ψάμαθόν |
| book 16.3 | τε καὶ ἀιόνα |
| book 16.4 | ψιθυρίσδων, λισσόμενος Γαλάτειαν ἀπηνέα· τὰς δὲ γλυκείας ἐλπίδας ὑστατίω μέχρι γήραος οὐκ ἀπολειψῶ. |
| book 17 | Πάντα θεῶ γ’ ἐθέλοντος ἀνύσιμα· πάντα βροτοῖσιν ἐκ μακάρων ῥάιστα καὶ οὐκ ἀτέλεστα γένοιτο. |