eul_wid: fnw-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Fragments on Achilles and Thetis by Astydamas the Younger

The Fragments on Achilles and Thetis comprises a collection of thirty-five brief passages attributed to the lost tragedies of the fourth-century BCE Athenian dramatist Astydamas the Younger. Preserved not as a continuous text but as isolated quotations in the works of later grammarians and commentators, these fragments exist because their unusual linguistic features attracted scholarly attention. Written in Attic Greek verse, the excerpts collectively suggest a dramatic treatment of the myth surrounding the hero Achilles and his divine mother, Thetis. The surviving lines, though disjointed, hint at the possible dramatization of well-known episodes from the epic cycle. These may have included Thetis's efforts to save her son from death at Troy, perhaps by concealing him on the island of Scyros, or scenes depicting prophetic foreknowledge of his death at Troy. Astydamas the Younger was a prominent figure in the later period of Athenian tragedy, known for its theatrical sophistication. While the complete structure and plot of his play or plays on this subject remain irrecoverable, the fragments point to thematic concerns with divine intervention, maternal grief, and the inescapable nature of heroic doom. His work represents a single, now-shadowy link in the enduring tradition of reinterpreting the Achilles myth for the Athenian stage.

ΑΘΑΜΑΣ
ΑΙΑΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ
ΑΛΚΜΕΩΝ
οὐ τοῦ δοκεῖν μοι, τῆς δʼ ἀληθείας μέλει
ΑΛΚΜΗΝΗ
ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΑΧΙΛΛΕΥΣ
ΒΕΛΛΕΡΟΦΟΝΤΗΣ
ΕΚΤΩΡ
... [ ].ων κλυει̣[
[ ]πυρούμενον
[ ].......θ̣ι̣ο̣ν̣
[ ]ξ̣ωκ̣α.[.]λ̣ασε[.]δ......ν̣
×–⏑–×–⏑]..ποιοῦνται μέτα
... [....].δα̣[
[ ]α̣ς̣[
[ ]αδ.[.].[...].επ[... .].ω.[
[ ]ησμος̣ [... .].ας[...]..[.]θ̣ι̣γ̣ω̣
ΧΟΡΟΥ ΜΕΛΟΣ
Λυ̣κ̣ί̣η̣[ς ...] Φοῖβε, τίνα κλύω τὸν α̣[
ὁ θυηπόλος [..] μάντις Ἕλενος ε..αχε̣[.]π.[
.ο̣ι̣[..]ανοι.[...]λ̣ʼ ἐσιδὼν φόβον ἔχω τι[
πρᾶ̣ξ̣ι̣ς τ̣ί̣ς̣ ἦ̣ν̣ χερὸς ὅτʼ ἄλλον ἔνοικον [
**
...
[ .]...εδι[ ].[
×–]ν Ἀχιλλέα π̣. … ω̣μεν[
×– .] Ἀτρειδ … ματ[
[ ..]π̣εύειν̣ .[...].[....] δόρυ[
[ ...].ν ὅπλων ἐστερημενο.[⏑–
[ ...]τ̣ο̣υ ποντίαν ἥκειν Θ[έτιν
[ .....].. κα̣λ̣λ̣ίονʼ Ἡφα̣ί̣[στου πάρα
[ ..]η̣.[..]π̣ι̣ τ̣ω̣ι̣.[
[ ....] πάρεστι μ.[
[ .....].ν.[
[ .......].[
...
...
μήτε σ̣κι̣[
ἀλλʼ εἰ δεδ[
μενει̣[
⸏ἡμεῖς δ[
ὦ φῶς α̣[
μηθ̣.[
⸏ου[
... ἄνδρες πρ … σα
ταῦτʼ ἀγγελῶν σοῖς οὐ καθʼ ἡδονὴν δόμοις
ἥκω· σὺ δʼ, ὦναξ, τῆς ἐκεῖ φρουρᾶς
φρόντιζʼ, ὅπως σοι καιρίως ε
… χώρει πρὸς οἴκους ὅπλα τʼ ἐ
καὶ τὴν Ἀχιλλέως δοριάλωτον ἀσπίδα.
ἕξω γὰρ αὐτὴν τήνδε καὶ
ἀλλʼ ἐκποδών μοι στῆθι, μὴ
ἡμῖν ἅπαντα, καὶ γὰρ εἰς λαγῶ φρένας
ἄγοις ἂν ἄνδρα καὶ τὸν εὐθαρσέστατον,
ἐγώ τʼ ἐμαυτοῦ χειρον
καί πως τέθραυσμαι δ
ἀλλʼ οὐδὲν ἧσσον …
ἐλθὼν δʼ ε
Ἕκτωρ δέξαι κυνῆν μοι πρόσπολʼ εμονδε
μὴ καὶ φοβηθῇ παῖς
... ε … οισονα …
ναειπ …
… αιδομ …
αν … τι
ἀμβὰς κολωνὸν
ως … κα
ὁ μὲν γὰρ Ἕκτωρ
ἐλάμβαν
σείων ἐπʼ αὐτὸν
Ἕκτωρ δὲ πρῶτος
εξα … αγ …
ἔπτηξεν οι
ἄκραν δʼ ὑπὲρ ἴτυν ξυμ
ὡς δʼ εἶδε Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος μάτην πέσον
εἰς γῆν κελαινὸν ἔγχος, ἡδονῆς ὕπο
ἀνηλάλαξεν, καὶ διʼ ὧν δια
οὐδʼ αὐτός, αὐτὰ πρόσθε τ
ἔπαισεν· ἀσπὶς δʼ οὐ διῆκʼ εἴσω,
ἀλλʼ ἴσχεν αὐτοῦ, δεσπότην
τὸν καινὸν οὐ προὔδωκε
… δʼ Ἀχιλλεὺς τουπ
ΕΠΙΓΟΝΟΙ
ΕΡΜΗΣ ΣΑΤΥΡΟΙ
κρατῆρε μὲν πρώτιστον ἀργυρὼ δύο,
φιάλας δὲ πεντήκοντα, δέκα δὲ κυμβία,
ῥέοντα δώδεχʼ, ὧν τὰ μὲν δέκʼ ἀργυρᾶ
ἦν, δύο δὲ χρυσᾶ, γρύψ, τὸ δʼ ἕτερον Πήγασος.
ΗΡΑΚΛΗΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ
ἀλλʼ ὥσπερ δείπνου γλαφυροῦ ποικίλην εὐωχίαν
τὸν ποιητὴν δεῖ παρέχειν τοῖς θεαταῖς τὸν σοφόν,
ἵνʼ ἀπίῃ τις τοῦτο φαγὼν καὶ πιών, ὅπερ λαβών
χαίρει τις, καὶ σκευασία μὴ μίʼ ᾖ τῆς μουσικῆς ...
ΛΥΚΑΩΝ
ΝΑΥΠΛΙΟΣ
ΗΡΑΚΛΗΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ
χαῖρʼ, εἰ τὸ χαίρειν ἔστι που κάτω χθονός.
δοκῶ δʼ· ὅπου γὰρ μὴ ἔστι λυπεῖσθαι βίῳ,
ἔστιν τὸ χαίρειν τῶν κακῶν λελησμένῳ
ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ
ΠΑΡΘΕΝΟΠΑΙΟΣ
ΤΥΡΩ
ΦΟΙΝΙΞ
Διόνυσος
θνητοῖσι τὴν ἀκεσφόρον
λύπης ἔφηνεν οἰνομήτορʼ ἄμπελον
γλώσσης περίπατός ἐστιν ἀδολεσχία
γένους δʼ ἔπαινός ἐστιν ἀσφαλέστατος
κατʼ ἄνδρʼ ἐπαινεῖν, ὅστις ἂν δίκαιος ᾖ
τρόπους τʼ ἄριστος· τοῦτον εὐγενῆ καλεῖν.
ἐν ἑκατόν ἐστιν εὑρεῖν ἄνδρʼ ἕνα,
κεἰ τοῦτον οἱ ζητοῦντες εἰσὶ μυρίοι
ὁ χαλκοῦς ὀδός