eul_wid: iso-ac

Callimachus of Cyrene the Poet and Scholar Minor Epic and Elegiac Poems in Greek

The Minor Epic and Elegiac Poems of Callimachus constitute a significant, though largely fragmentary, portion of the output of this major Hellenistic poet and scholar of the third century BCE. Active at the Library of Alexandria, Callimachus is best known for his six complete Hymns, but his influential aesthetic principles are most fully articulated in his shorter works. The most important of these is the Aetia ("Causes"), a four-book elegiac poem that systematically explored the mythical origins of various religious rites, cultural customs, and local traditions. Other key compositions include the Iambi, a collection of thirteen poems employing invective and moralizing satire, and the Hecale, a short epic that reimagined the myth of Theseus through the lens of a humble, domestic encounter. These works survive only in fragments, recovered principally from papyri discovered at Oxyrhynchus and other Egyptian sites, and have been reconstructed through modern scholarly compilation from these physical remains and quotations in later ancient authors.

Written in refined literary Greek, these poems exemplify Callimachus's learned, allusive, and meticulously concise style. They represent a conscious artistic rejection of the long, continuous narrative of traditional epic in favor of polished, episodic craftsmanship, a principle he famously encapsulated in the dictum "a big book is a big evil." His poetry was crafted for an educated, courtly audience capable of appreciating its deep engagement with obscure mythological lore and literary precedent. The aesthetic ideals and aetiological themes developed in these fragmentary works profoundly shaped the course of later Greek and Roman literature, exerting a direct and substantial influence on major Roman poets including Catullus, Propertius, and Ovid.

383 CARMINA EPICA ET ELEGIACA MINORA ΓΑΛΑΤΕΙΑ ἢ μᾶλλον χρύσειον ἐν ὀφρύσιν ἱερὸν ἰχθύν ἢ πέρκας ὅσα τ’ ἄλλα φέρει βυθὸς ἄσπετος ἅλμης οὓς Βρέννος ἀφ’ ἑσπερίοιο θαλάσσης ἤγαγεν Ἑλλήνων ἐπ’ ἀνάστασιν, ΓΡΑΦΕΙΟΝ εἴλκυσε δὲ δριμύν τε χόλον κυνὸς ὀξύ τε κέντρον σφηκός, ἀπ’ ἀμφοτέρων δ’ ἰὸν ἔχει στόματος [ELEGIA IN VICTORIAM NEMEAEAM ?] Ζηνί τε κα ⸤ ὶ Νεμέῃ τι χαρίσιον ἕδνον ὀφείλω, νύμφα κα[ ἡμ[ε] τ̣ερο . [ ἁρμοῖ γὰρ ⸤ Δαναοῦ γῆς ἄπο βουγενέων (?) εισελενη[ ποιμένα[ Εὐφητηϊάδ̣[ ἔθρεξαν προ[ ἄσθματι χλι[ ⸤ , ἀλλὰ θεόντων ὡς ἀνέμων ⸤ οὐδεὶς εἶδεν ἁματροχιάς. ἠ̣μὲν δ̣ή̣ πο̣[τ καὶ πάρ̣ος Ἀργεί[ καιρωτοὺς τε[ Κολχίδες ἢ Νείλῳ [ λεπταλέους ἔξυσαν̣ . [ εἰδ ⸤ υῖ ⸥ αι φαλιὸν τ ⸤ α ⸥ ῦ ⸤ ρον ἰηλεμίσαι .... ] υκων ὁ̣τ̣ε[ ..... ] . ν κομα[ ] ... [ . ] .. [ . . . . . . .
384 ΣΩΣΙΒΙΟΥ ΝΙΚΗ Κ̣α̣ὶ̣ [ ] .. [ ]λ̣[ σπεί ⸤ σωμεν ] . ετελειο[ .. σε .. ουπι̣[ ] . τ . νον̣[ ᾧ τὸ μὲν ἐξ Ἐφ ⸤ ύρης ἅρμα ⸥ σελι̣ ⸤ νοφόρον νεῖον ἀπ’ οὖ̣ν̣ ⸤ μέμβλ ⸥ ω̣κ̣εν· ἔτ̣ ⸤ ι χνόον ἄξονος Ἀσβύστης ἵππος ἔναυλον ἔχει. σημερινὸν δ’ ὡσεί περ ἐμὸν περὶ χεῖλος ἀΐσσει τοῦτ’ ἔπος ἡδείῃ λεχθὲν ἐπ’ ἀγγελίῃ· ‘δαῖμον ὃς ἀμφοτέρωθεν ἁλιζώνοιο κάθησαι στείνεος, ἀρχαίοις ὅρκιε Σισυφίδαις, ἐν π[ο] δὶ ληγούσης Πελοπηΐδος ἱερὸν ἰσθμόν, τῇ μὲν Κρωμνίτην τῇ δὲ Λέχαιον, ἔχ ⸤ ων, ἔνθα ποδῶν ἵνα χειρὸς ἵνα κρίσις ὀξέο̣[ς ἵππου ἰθυτάτη, χρυσὸν δ’ εὐδικίη παραθεῖ, χρυσὸν ὃν ἀνθρώποι[σ] ι καλὸν κακὸν ετρα ... υ ... ξ * . . . . . . ] [ ]οιαγ̣ε̣ν̣[ ]ν ξ[ ]ε̣ .. ν̣· [ ] . ο̣θε . [ ] . μ̣’ ἀγων . [ ]λας δ[ . ] .... σε̣ . [ ] . ται ]υ̣σεν, ἐπ’ αὐτίκ[α δ’ ἄλ]λ̣α σέλινα τοῖς ἀπὸ Πειρήνης ἤγαγεν Ἀ̣[ργο]λικά ὄφρα κε Σωσίβιόν τις Ἀλεξάνδρου τε πύθηται γῆν ἐπὶ καὶ ναίων Κίνυφι διστεφέα ἀμφοτέρῳ παρὰ παιδί, κασιγνήτῳ τε Λεάρχου καὶ τὸ Μυριναῖον τῷ γάλα θησαμένῳ, θηλύτατον καὶ Νεῖλο̣[ς ἄ]γ̣ων ἐνιαύσιον ὕδωρ ὧδ’ εἴπ[ῃ]· ‘καλά μοι θρε̣π̣τ̣ὸς ἔτεισε γέρα ... [ ... οὐ] γάρ πώ τις ἐπ[ὶ] πτόλιν ἤγαγ’ ἄεθλον ] . ταφίων τῶνδε πανηγυρίων κ]α̣ὶ πουλύς, ὃν οὐδ’ ὅθεν ο ⸤ ἶ ⸥ δεν ὁδεύω θνητὸ ⸥ ς ἀνήρ, ἑνὶ γοῦν τῷδ’ ἔα λιτότερος κε̣[ίνω]ν οὓς ἀμογητὶ διὰ σφυρὰ λευκὰ γυναικῶν κ[αὶ πα]ῖς ἀβρέκτῳ γούνατι πεζὸς ἔβη * . . . . . . . .
384.(50) — ⸤ καὶ παρ’ Ἀθηναίοις γὰρ ἐπὶ στέγος ἱερὸν ἧνται ⸥ κάλπιδες, οὐ κόσμου σύμβολον, ἀλλὰ πάλης— ἄνδρας ὅτ’ οὐ δείσαντες ἐδώκαμεν ἡδὺ βοῆσαι νηὸν ἔπι Γλαυκῆς κῶμον ἄγοντι χορῷ Ἀρχιλόχου νικαῖον ἐφύμνιον· ἐκ δὲ διαύλου, Λαγείδη, παρὰ σοὶ πρῶτον ἀεθλοφορεῖν ε̣ἱ̣λ̣άμεθα, Πτολεμ[αῖ]ε, τεῇ π[ ... ]ρ ἡνίκ’ ἐλεγχ[ .. ... ]†τετις ελαιη†[ ........... ]ου κονίῃ ...... ]ω̣ βασιλ̣[ ............... ]αχθει[ * . . . . . . . . ἀμφοτέρων ὁ ξεῖνος ἐπήβολος· οὐκέτι γυμνάς παῖδας ἐν Ἡραίῳ στήσομεν Εὐρυνόμης.‘ ὣς φαμένῳ δώσει τις ἀνὴρ ὁμόφωνον ἀοιδήν. τοῦτο μὲν ἐξ ἄλλων ἔκλυον ἱρὸν ἐγώ, κεῖνό γε μὴν ἴδον αὐτός, ὃ πὰρ ποδὶ κάτθετο Νείλ̣ου νειατίῳ, Κασίην εἰς ἐπίκωμος ἅλα· ‘Κυπρόθε Σιδόνιό ⸤ ς μ ⸥ ε κατήγαγεν ἐνθάδε γα ⸤ ῦλ ⸥ ος .. ] . ωε̣κκε̣[ .............. ]ω̣σ̣αθε̣ων [ 23 litt. ]φ̣ν[ * . . . . . . . καὶ τὸν ἐφ’ οὗ νίκαισιν ἀείδομεν, ἄρθμια δήμῳ εἰδότα καὶ μικρῶν οὐκ ἐπιληθόμενον, παύριστον τό κεν ἀνδρὶ παρ’ ἀφνειῷ τις ἴδοιτο ᾧτινι μὴ κρε̣[ί]σσων ᾖ νόος εὐτυχίης· οὔτε τὸν αἰνήσω τόσον ἄξ[ι]ος οὔτε λάθωμαι —δείδια γὰρ δήμου γλῶσσαν ἐπ’ ἀμφοτέροις—, μ . [ .. ]ομενωιδ̣[ . ]π̣ησιν[ . ] . οὐδέπ[οτ’ ἐ]σθλὸν ἔρ̣εξεν ερ̣[ ... ]ψ̣[ε]υ̣δ̣ὴς α̣[ .. ] . καπ[ .......... [ 35 litt. ]ν̣ • . . . . . . .
385 ἱερά, νῦν δὲ Διοσκουρίδεω γενεή [ELEGIARUM FRAGMENTA INCERTAE SEDIS] ] ... ξῦν λ̣ ... τ̣ ... [ ] . [ . ]τ . . . . . . . .
386 ]η̣ πρὶν ἀναξ . [ ... ] .. ι̣ν̣α̣τ̣ .. [ ]τ̣ρ̣υ̣ .... [ .... ] .. [ . . . . .
387 ] ... κ̣α .. ώ ... έ̣ . [ .... ] ` ̣ . [ . ]άμεναι ] ... μ̣ι̣ς̣ κλεί̣ ... πρὶν̣ ἀ̣σ̣τ̣έ̣[ρι τ]ῷ Βερενίκης ] .... ί̣δ̣α̣ β̣ου[ . ] . μ ´ ̣π[ .. ]ε . [ ... ]ν· ] ... [ . ]τ̣α̣ . α̣ ... [ .... ] . ε̣θ̣ήσειν . . . . . .
388 ]ίδιον πολύπαλτον ὑπὲρ . αλ̣ . α̣σ̣ο̣υ γάμος ητ ... ] . τηικαομην εὐ ... ς̣ ... ε̣ι̣ρ̣ι̣τ̣ι̣α̣ι̣ ] . νη βασιλῆα σ̣ὲ .. π̣ρ̣ . [ . ] . δ̣’ ἀκ̣ρ̣ω[ ...........
388 ] .. π̣ά̣ντων πά[ν]τ̣α τελειότατε ]ου μετ[ .. ] . νο̣υ̣ .. [ ]χι̣σ̣τον . . . . . . . . .. ]μ̣μ̣α μὲν α̣ι̣δ[ . ] . α̣υταπ ... [ .... ]ι̣α τόσσα Μάγαν̣ βασ̣ιλ̣ῆ̣α τ̣ .. ε̣ν̣ λ̣ ...... [ ... ] ... [ τό]σ̣σ̣α τὸν ἐν μη̣ . [ . ] . τ̣ε̣υ . [ ....... ]υνναν̣ ἔτι, Φωκαέων μέχρις̣ κ̣ε μέ̣ν̣ῃ ⸤ μέγας ε ⸥ ἰν ἁλὶ μύδρος, ἄχ]ρι τέκῃ Παλλὰ[ς κᾖ γάμος] Ἀ̣ρ̣[τ]έμιδι, .... ]ς ἀεὶ πανάριστ[α μέ]ν̣ει̣ν̣ α̣[ .... ] Βερενίκῃ . . . . . . . .
389 [ τα̣[ ζ[ . . .
389a ]ουσα κ . [ ]γ̣έπω̣[ . . . .
390 ] .. β̣όες ἔν̣τ̣[ ] ῎ ̣ρ . [ . . . .
391 ]σ̣μεν̣ε̣ ... [ ] . ε̣γ̣ν̣ . [ . . . .
392 [IN ARSINOES NUPTIAS ?] Ἀρσινόης ὦ ξεῖνε γάμον καταβάλλομ’ ἀείδειν