The work On Plato by Hermodorus of Ephesus is a lost philosophical biography, surviving only in fragments quoted by later authors. Hermodorus, a member of Plato’s Academy, composed an early and influential account of Plato’s life and teachings that served as a foundational source for subsequent biographers such as Diogenes Laertius. Based on the extant quotations, the treatise provided biographical details including Plato’s travels to Sicily and Italy, his fraught interactions with Dionysius II of Syracuse, and the circumstances of his enslavement in Aegina. It also contained exposition of Platonic doctrines, likely covering metaphysical first principles debated in the early Academy, and included information regarding Plato’s will and the succession of leadership within the school. The work survives exclusively through citations, primarily in Diogenes Laertius’s Life of Plato and Simplicius’s commentary on Aristotle’s Physics, with no independent manuscript tradition. Despite its fragmentary state, Hermodorus’s biography holds significant historical value as a crucial source for understanding the early reception and institutional interpretation of Plato’s philosophy within his own intellectual circle.
| Frag A col X | [ οὐ]κ ἀπει[κότως ἐπι‐] τεμὼ[ν οἷ]ς ἄλλοι συν[ῆιδο]ν ἐ[πι‐] τρέχω τὰ γεγραμμένα περὶ Π[λ]άτωνος ἅπ[α]νθ’ ὑπογράψας ἔχοντα οὕτ[ως·] Πλάτων Σωκράτους γ[ε]γον[ὼς μαθ]ητὴς ἀπο[λ]ειφθεὶς δὲ ὢ[ν ἤ‐] δη ἐτῶν ε[ἰ]κοσιεπτὰ ἀπῆρεν εἰς [Σι‐] κελίαν καὶ Ἰταλίαν εἰς τοὺς Πυθαγ[ορ]είους, οἷς συνγενόμενός τινα χρόνον συνέμειξ[ε τῶι Διο]νυσίωι τῶι πρεσβυτέρωι [λεγομέ]νωι· καὶ τούτου σκαιότερ[ον] αὐτοῦ τὴν παρρησίαν ἐνέγκα[ντ]ος, ὅτι ἐρωτηθεὶς τίς αὐτῶ[ι ἐδό]κ[ει] κλ[ηθ]ῆναι εὐδαιμονέστερ ⟦ π ⟧ ος, εἶπεν· αὐτ[ός,] ὡς [οὐκ ἔσ]τιν ἔ[μ]φ[ρω]ν δυσχερα[ί‐] [ν]ων [ὧ]ι ἐξένω ⟦ ι ⟧ κε, [π]αραδοθείς τ[ι] [σιν] ἐμ[π]όροις ἀπ[ὸ Λα]κεδαίμονο[ς,] [κωλυθεὶς δ’ εἰς] Ἀθή[νας] ἀποικεῖν ἐκη[ρύχθ]η ἐν Αἰγίνηι με[τ’] Ἀθηναίων ἐν Αἰγ[ί]ν[νι ὠι]κηκ[ό‐] [των ἢ ἐ]κπεπ[τ]ωκότων [διὰ τοῦ Πε‐] λ[οπο]ν[νησ]ιακ[ο]ῦ πολέμ[ο]υ. Ἀ[πο‐] π[ραθεὶς δ’ εὐθὺς] ἀπελύθη ὑπ[ὸ Ἀννι‐] κέρι[δός τινος Λ]ιβυκοῦ [ἀν]δ[ρό]ς. [Ἀξι]ώσα[ντος] δ’ ἐκ Δίω[νος ἐπιστολαῖς] τῆι[δε] κληθε[ὶ]ς [ἦλθε] καὶ [δι]ὰ τρ[ιῶν μηνῶν] [Διον]υσί[ωι τῶι] νεωτ[έρῳ σχεδὸν] [π]αρ’ ἑκάσ[την τινὰ σ]υνῆν [ἡμέραν] [ ] ....... ΣΑΠΙ ............ [ ... ]ΓΗΤ . [ . ] ... ΛΑΚΑΙ .. [ ... ] ....... [ .... ] Πλάτ[ω]ν[ ] ........ [ ]ου ἔτους [ὀ]νομα[ζό‐] [μενος Πο]λύ[τι]μος· [μη]ν[ὶ] δ’ ἐπιό[ν‐] [τι ἀνῆλθε]ν πάλιν οἴκαδε. Καί τιν[α] [χρόνον ἐ]ν τοῖς ἑαυτοῦ συνήθεσιν μείνας ὑπὸ Δίωνος παρακληθεὶς ἦλθε πρὸς Διονύσιον κἀκεῖ διαβληθεὶς ὡς συνεργ[εῖν] θέλων Δίωνι τὴν τυρανν[ίδ]α ἀν[αι]ροῦντι ἂν ἀπώλετο, μόνο[ν δ]ὲ δι[ὰ το]ῦ θε[οῦ] καὶ οὐ δι[ὰ το]ῦ ἀδυνα[τ]ῆσ[αι αὐτὸ]ν δεσμ[εύεσ]θαι [πελτά]στην [ἔ]λαθε δια[φυγών ]κε ΓΑ[ Διονύσιον γὰρ ἐρω‐] τῶ[ντα, εἰ ὁμοῦ ἠρ]εμοῖντο, διαγω[γὴν] τίν’ ἐπα[ίροι, Ἀκ]αδήμειαν δ’ ὑπ[ο‐] θέμενο[ν, ἀντερ]ωτῆσαι λέγετ[αι·] τὴν ψ[υχήν; ὁ Πλ]άτων· τὸν δὲ [πρὸς] αὐτὸν [ἀντειπεῖ]ν· ἐφ’ ὃ πάρεστιν ἀ[να‐] γεγρα[φότι τὴν ἀ]πολογίαν. |
| Frag A col Z | Διαλελεγμ[ένος δ’ ἀνέπαυσ]εν τὸν λόγο[ν. Ὁ] δὲ Π[λάτων φεύγων ἐνέτυχ]ε [Δίωνι] τότε [τὸν Ὀλυμπιάσιν ἀγῶνα θεω‐] ροῦντι, παρακαλ[ῶν δ’ ἐκεῖ τοὺς] [ἐ]κ τῆς πανηγύρε[ως φίλους ἤγαγε] πρὸς Δίωνα καὶ τοῦ [πράγματος δι’] [ἔ]ντευξιν [τὸ πα]ράβο[λον ἔδειξεν·] [ἀν]υπερ[βλήτω]ι γὰρ [] ΕΝΙΔ ΑΥΜΟ ΑΛΛΩΙ ΣΟΥΣΑΙ [ ἀ]λλοτρ[ίο]υς [] [ .... πε]ρὶ σοφίαν [] [ ἀλ]λὰ καὶ .... ον[] γέν[ετο τ]ῆς ἀκρα[] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [τ]οῦ δὲ Δίων[ος ἐναντιου‐] μένου τῆι π[αραινέσει] καὶ Διονύσιον μὲν [φυγεῖν] [λέγ]οντος, αὐτὸ[ν δὲ μετ’] [οὐ πο]λὺν χρόνον [στήσα‐] [σθαι] ἐν Σικ[ελίαι βασι‐] λέα . |
| Frag B 1 | .. δὲ Φ[ίλιππος ὁ Μεδ]μα[ῖ‐] ο[ς ὁ ἀσ]τρολόγος [ἐ]ξηγεῖτ’ αὐτῶι γεγονὼς ἀναγραφεὺς τοῦ Πλάτωνος καὶ ἀκουστής, ὅτι γεγηρακὼς ἤδη Πλάτων ξέν[ον] ὑπεδέξ[ατ]ο Χαλδα[ῖο]ν ἐπ[ὶ] [λόγους] τινάς. |
| Frag C Col III (35) | [Εἶτα δὲ] [μικρὸν] ἐπύρεξε[ν, αὐλούμε‐] ν[ο]ς δ’ ὑπὸ Θράιττης ἔγ γε ικ[ον] μέλ[ει] ἔκρουσε δακτύλω[ν] ἐνδιδοὺ[ς] ῥυθμόν. |
| Frag C col V | Αὐτόθι δ’ ὡς πα[ρ]αφρονοίη τε φωνεῖν τὸν Πλάτωνα καὶ ἐπερωτῆσαι· τοῦ δ’ εἰπόντος· «ἐννοεῖς, ὡς πάντηι τὸ βάρβαρον ἀμα[θ]ές, ἅτε γε παρὰ ῥυθμὸν οὕ[τω]ς βάρβαρος φέρουσα τ[ὰς πν]οὰς ἀδυνατεῖ μα[θεῖν]», ἡσθῆναι μεγάλως καὶ ἐν ε[ὐ]δίαι μεγάληι τὸν ἄνδρα [π]οπύζειν, ἐπ[εὶ κ]αὶ ταῦτ’ ἐπὶ νοῦν ἤρχετ’ [α]ὐτῶι καὶ [διε]κράτει. Διαθερμανθέντος δὲ μᾶλλον, ἐκ [δέ] τινος ἐγέρσεως νύκτωρ ψ[υ]χρ[ο‐] τέρου [γε]νομέν[ου], ἐπει[σ‐] ήχθησ[αν π]ίν[ακες ...] [Καὶ τάδ]ε δὲ συνά[γω]ν παρέγραψα· [ἐξ]επεπόητο δέ, φη[σ]ί, καὶ τῶν μαθημάτων ἐπίδοσις πολλὴ κατ’ ἐκεῖνο[ν] τὸν χρόνον, ἀρχιτεκτονοῦντο[ς] μ[ὲ]ν καὶ προβλήματ[α] διδόντος τοῦ Π[λ]άτωνος, ζητούντων δὲ μετὰ σπου[δῆ]ς αὐτὰ τῶν μαθηματικῶν. |
| Frag D col Y | Τοιγὰρ [ταύ]τη[ι τὰ] περὶ μετρολογίαν ἦλθεν [εἰς κορυ]φὴν τότε πρῶτον, καὶ τὰ περὶ [τοὺς ἀρι]θμοὺς προβλήματα, τῶν περὶ Ε[ὔδο]ξον μεταστησάντων τὸν ἀ[φ’ Ἱπ‐] πο[κρ]άτους μερισμόν. Ἔλαβε [δὲ καὶ] ἡ γε[ωμ]ετρία πολλὴν ἐπίδοσιν· ἐγ[ε‐] νήθη γὰρ καὶ ἡ ἀνάλυσις καὶ τὸ περὶ διορισμούς. Ἀλλὰ καὶ ὅλω[ς] τὰ π[ερὶ] [τ]ὴν γεωμετρίαν ἐπὶ πολὺ π[ρο]ῆλ[θεν ἅμ]α ἔν τε [ὀπ]τ[ικ]ῆ(ι) καὶ μη[χ]ανικ[ῆι] [καὶ συν]έ[β]αλ[ε]ν εἰς τὴν ἅπα[σαν πρ]οα[γω]γὴν τῶν το[ιού]τω[ν, ὧν δὴ τὰ ὀ‐] [ν]ήσιμα συχνοὶ [τῶν σπε]ρμολόγων [ἑ‐] αυτῶν ἕνε[κ’ ἠγνόησ]αν, σχεδὸν γὰ[ρ] ἦν φοιτητῶν [πλῆθος]· ἀλλὰ καὶ τῶ[ν] νοητῶν τὸ ἴδ[ιον οὐκ] ἀνέλαβον, [ε]ὐμετα[χείριστον καὶ πρα]γματ[ι‐] κὴν καὶ [ ........ φιλοσοφί]αν [π]ροάγοντ[ες ]ΟΛ . ΒΟ ... ΠΡ ..... ΔΙ .. [ ]ΑΛΛΟ ... ΑΝΘΡΟΠΩ . [ ] . ΛΗΘ .. .. ΟΣΥΝΟΥΕΤΑ[] [ . ] .. ΜΕΔΑΩΝΚΑΙ[ ]ΟΜΙ [ .. ] . ΚΕ .... καὶ π[ρ]ὸς τοῦτο [τὸ ὀνήσι‐] [μο]ν ἀπήρτησαν τῶν ἀναγ[καί]ων· [οἱ γὰ]ρ περὶ τῶν [ὀν]ησίμων [ἄπ]ο[νοι] δικαί[ως εἶ]ναι δοκοῦσιν οἰκότριβες. [Αὐτοὺς] [δ’ εὐθ]υνόμενος ὁ Πλάτων πολλ[οὺς ἔ‐] [τρε]πε, καὶ τῶν ἀπ’ ὀλίγων τοῖς [γ’ ἰ]δίοι[ς οὐ]κ ἀφειδούντων ἀποβιοτευ[όν]των [πολλοῖ]ς θέλων παρεγέν[ετο τρ]οφῆ〈ι〉. [Τοῦ δ’ οὖ]ν ἀνδρὸς ΕΠΑ .. Τ .. Ι[ ]Ι [ ..... ]ΓΑΚΑΙΓΝΕΧΑΚΑΙΒΗΚΕΙΝ . Η .. Σ[] [ .... ] .. ΛΑΒΩΝΕ .. ΝΕΥΑΙΓ .. [ .. ] ... ΓΟΙΤ[] ἐνδε[χ]ομένων [μὲ]ν ἐπανεκαίνισε πάλιν ἅπασαν, τήν τ’ ἐ[λλείπο]υσ[αν δι]ὰ τοῦτ’ ἐν τοῖ[ς λ]όγοις εὐρυθμίαν προσέλαβεν, αὐτὸς δὲ πολλὰ ἐπεισηνέγκατο ἰδ[ιάζω]ν, εἴ γε διὰ παρρη[σίας δεῖ τὰ φα]ινόμενα λέγειν. |
| Frag D col I | Πρ[ῶτος] δὴ τῶν πάντων [ἀνθρ]ώπων οὖτος εὔξησε [φ]ιλοσοφίαν καὶ κατέλυσ[ε]· προ[ετ]ρέψατο μὲγ γὰρ ἀπε[ίρ]ου[ς,] ὡς εἰπεῖν, ἐπ’ αὐτὴν διὰ τῆς ἀναγραφῆς τῶν δ[ιαλό‐] [γω]ν, ἐπιπολ[α]ίως δὲ καὶ [ῥᾶιον] ἐπο[ίησ]ε φιλοσοφεῖν φανερὰν ἐκθέ[ντα]ς δ[ια‐] τρι[βήν]. Φησὶ δ’ ὅτι [τοσού‐] [τοις δὴ] καὶ τῆ[ς γυ]μνα[σίας] [καὶ τ]οῦ φιλ[οσ]οφεῖν ἐνδόσιμον ἔδω[κεν,] ὥστε μήτ[ε με‐] μαθηκότα[ς χρ]ημάτων τε μηδὲν μ[ικρὸ]ν π[ροηιρη]μένους μαθε[ῖν οὐ] μόνον εἰς τὸ τῶν φιλ[οσόφων ἑαυτ]οὺς καταριθμεῖ[σθαι γένος, ἀ]λλὰ καὶ π[] non leguntur uu. 28—33 [ δι‐] ὰ [τὸ εὐπ]ε[ι]θὲς ἐ[λθεῖν·] εἰς ἐκεῖνο[ν γὰ]ρ ἀπ[οτραπ]όμενο[ί] τι[νες] ἱκανὸν ἔχειν πρόβλη[μ]α τῆς ἰδίας ἀμαθίας νομ[ίζ]ουσιν. Μᾶλλον δὲ ἁ[μαρ]τ[άνουσ]ιν μόνοι τὴν τοῦ ἡ[δίστο]υ καὶ σοφωτάτου δια[δόχου ο]ὐ κατανοοῦντες πλ[εονεξία]ν. Ὅπερ γ’ ἀπέ[γραψα ἐκ τῶν αὐ]τοῦ. Κατὰ δὲ [Δικαίαρχον τοῖς] ἄλλοις ἀπ[εδείκνυτο φι]λανθ[ρ]ωπίαν [προγν]οὺς ὅ[τι] πρὸς [ἑαυ‐] τὸν ἕ[ξους’ ἴ]σα. |
| Frag D col II | Τοιαῦτα γεγραφότο[ς Δ]ικαιάρχου ... |