εἴθε φησὶν ἐγὼ μὴ ὀφθείην ἀδικοῦσα αὐτὸν ὡς ἐκεῖνος ἐμὲ οὐδὲν ἀδικεῖ:
λελείψομαι· ἀντὶ τοῦ ἐνιζανοῦμαι σοί·
εἰ πεύσῃ τὰ σιωπώμενα κακά:
ἀπολῇ φησὶν εἰ ἀναγκάσεις με λέγειν· ἐμοὶ δὲ τοῦτο τὸ σιωπᾶν· καθὸ οὐκ ἔκφορος εἰς πολλοὺς ἡ νόσος ἐμοῦ τὸ τῆς σωφροσύνης ὄνομα μέλλουσα ἐν σωφροσύνῃ τελευτᾶν:
κρύπτεις τὰ χρηστὰ ἐμοῦ παρακαλούσης
σε λέγειν αὐτά:
ὡς φίλοις οὐ … τὴν συμφορὰν …
αἰνιγματικῶς θέλει φράσαι τὸν ἔρωτα:
θησέως γὰρ ἠράσθη ἡ ἀριάδνη ἡ ἀδελφὴ φαίδρας:
συγγόνους κακολογεῖς λοιδορεῖς:
γρ. καὶ ἐκεῖθεν καὶ νεωστὶ δυστυχοῦμεν
κλύεις τῷ ὄντι λ … κασοια
θεὸν γὰρ κυρίως φασὶ τὸν μετὰ τοῦ δυνατοῦ καὶ τὸ προνοητικὸν ἔχοντα:
θρεομένας τὰ δεινὰ λεγούσης
ἀντὶ τοῦ πληρῶσαι παρὰ τὴν νύσσαν· οἱ δὲ πρὶν λῆξιν λαβεῖν σου τὰς προσφιλεῖς φρένας:
ἐν οἷς τρέφονται οἱ βροτοί· ἐπειδὴ ἐν πόνοις διατελοῦμεν καὶ διαντλοῦμεν:
ἀνεναἐμννενανωναεεσεεε, νωνενανεναα ουαγειελε
καὶ κάψατα κ … ουδίαμπου
δυστυχίαν
ἐπῳδαὶ ἐποιδά
ἀντὶ τοῦ οὐδʼ ὅλως
τὴν μὲν ἐπαινεῖ τὴν δὲ θαυμάζει:
οἱ ἡδεῖς
πειρατέον
τὸν ἁπλοῦν τὸν κατʼ εὐθὺ λόγον καὶ ἀληθινόν:
προετρεπόμην
αἰσχρὰ μὲν τὰ λεχθέντα
καλῶς μὲν γὰρ λέγεις καὶ πιθανῶς αἰσχρὰ δέ ἐστι φύσει τὰ λεγόμενα:
ἀναλωθήσομαι ἐμπέσω διαφθαρῶ
εἰ δοκεῖς σωφρονεῖν ὤφειλες με μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἁμαρτάνειν ἐρασθεῖσα· ὅμως κἂν ταύτην τὴν ἥσσονά μοι χάριν δός· τινὲς δὲ οὕτως· εἰ δοκεῖ σοι μὴ πείθεσθαι εἰς τοῦτο· ἐχρῆν μὲν οὖν μὴ σφάλλεσθαι ἀπειθοῦσαν· εἰ δέδοκταί σοι τὸ μὴ πεισθῆναι κἂν δευτέραν καὶ ἥσσονά μοι χάριν δός:
πάντως γὰρ κἀκείνου ἐρῶντος οὐκ ἄν
ἀποτυχοῦσα τῆς κοινωνίας αἰσχυνθείης·
σοφή πανοῦργος
κύριε βοήθει τῷ σῷ ἀχρείῳ δούλῳ λέοντι τῷ δοκειανῷ
… π … τητοῦ … ριπτ
…