eul_wid: nam-ab
On DemosthenesΠερὶ Δημοσθένους
Didymus Chalcenterus On Demosthenes PDF
_On Demosthenes_ is a scholarly commentary on the speeches of the Athenian orator Demosthenes, authored by the Alexandrian grammarian Didymus Chalcenterus in the first century BCE. The work provides detailed exegesis of Demosthenes' political orations, with particular focus on the series known as the Philippics, which opposed the expansionist policies of King Philip II of Macedon. Didymus systematically clarifies the historical events, individuals, and diplomatic treaties referenced in the speeches, while also analyzing the orator's rhetorical strategies and noting textual variants from different manuscript traditions.
The treatise survives only in fragmentary form, most notably on a papyrus discovered in Egypt. This surviving portion illustrates Didymus's methodological approach: he presents a lemma, or quoted passage, from Demosthenes and then appends his own extensive explanatory notes. Modern scholarship interprets the work as a comprehensive, didactic resource, likely employed by students, professional rhetoricians, and scholars to navigate the intricate historical and legal context of Demosthenic oratory. It represents a high point of Hellenistic scholarship, synthesizing and critically evaluating the contributions of earlier commentators to produce an authoritative reference. The preservation of this papyrus offers a rare and valuable glimpse into the practical philological techniques of ancient scholars and their dedicated work in preserving and interpreting classical texts.
| t [1] | ΔΙΔΥΜΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΚΩΝ Θ — ΙΒ . |
| 1 (a) [45] | .. [ 10 ] ... τ̣ύ̣ρ̣αν̣νο̣ς̣ εγε[ 6 ] [ 12 ]ν .... μ .... σ̣ιν κ(αὶ) ... κ̣ .. [ 6 ] [ 15 ] . αν .... Ἐρετρίας .. [ 6 ] [ 10 ] ... [ ... ] ..... ους στρατείας . [ 6 ] [ 22 ] .... τ̣ε .. [ 6 ] [ 24 ] .... σ̣υμμαχ̣ι̣κ̣ὰ [ὑπὲρ Κτησι]φ̣ῶντος [ .. ] . [ . ] ... [ ... ]οι λογο . [ 6 ] [ 7 Φι]λίππου δ(ια) ..... «Κ(αὶ) πρ ⸤ ῶτον μ(ὲν) ⸥ τ̣ὴ̣ν̣ ε̣ἰ̣ς̣ 〈Πελοπόννησον πρεσβείαν ἔγραψα, ὅτε πρῶτον ἐκεῖνος εἰσ〉 ⸤ Πελοπόννη ⸥ σον ⸤ π ⸥ αρε ⸤ δ ⸥ ύετο, ⸤ εἶ ⸥ τα τὴν ⸤ εἰς Εὔβ ⸥ οιαν, ⸤ ἡ ⸥ ν ⸤ ίκ’ Εὐβ ⸥ οί ⸤ ας ἥ ⸥ πτετ’, εἶτα τὴν εἰς Ὠρε ⸤ ὸ ⸥ ν ⸤ ἔξ ⸥ οδον, ⸤ οὐκέτι ⸥ π ⸤ ρεσβεί ⸥ αν, κ(αὶ) τὴν εἰς ⸤ Ἐρ ⸥ έτριαν, ⸤ ἐπειδὴ κε ⸥ ῖ⸤ νο ⸥ ς ⸤ τυράνν ⸥ ους ἐν ταύταις τα ⸤ ῖσ ⸥ π ⸤ ό ⸥ λ̣ε̣σ̣ι̣ κ ⸤ ατέ ⸥ σ ⸤ τ ⸥ η̣σ̣ε̣ν̣.» [οἷς] κ(αὶ) [τὰ παρὰ Φιλο]χόρωι μαρτυρεῖ· περὶ μ(ὲν) γ(ὰρ) τῆς π̣ρ̣ὸ̣ς̣ [Ὠρεὸν ἐξελθ]ο̣ύ̣σ̣ης βοηθείας προθεὶς ἄρχοντα Σωσ[ι]γέ[νη φησὶ ταῦ]τα· «Κ(αὶ) σ(υμ)μαχίαν Ἀθηναῖοι πρὸς Χαλκιδεῖς ἐποι[ήσαντο κ(αὶ)] ἠλευθέρωσαν [Ὠ]ρείτας μ(ετὰ) Χαλκιδέων μηνὸς [Σκιροφο]ρ̣ιῶνος, Κηφισοφῶντος στρατηγοῦ[ντο]ς, κ(αὶ) Φι[λιστίδ]ης ὁ τύραννος ἐτελεύτησε.» περὶ δ(ὲ) τ(ῆς) εἰς Ἐρέτριαν [πάλιν ὁ αὐ]τὸς προθεὶς ἄρχοντα Νικόμαχόν φησιν οὕ(τως)· «Ἐπὶ τού[του οἱ Ἀθ]ηναῖοι διέβησαν εἰς Ἐρέτριαν, Φωκίωνος στρατη[γο(ῦν)τος, κ(αὶ)] κατάξοντες τὸν δῆμον ἐπολιόρκο(υν) Κλείταρχον, [ὃς πρό]τερον μ(ὲν) ἀντιστασιώτης ἦν Πλουτάρχου κ(αὶ) δ[ι]ε[πολι]τεύετο πρὸς αὐτόν, ἐκείνου δ’ (ἐ)κπεσόντος ἐτυράν[νησε· τ]ότε δ’ ἐκπολιορκήσαντες αὐτὸν Ἀθηναῖοι τῶι δή[μωι] τὴν πόλιν ἀπέδωκαν.» Ι » ⸤ Κ(αὶ) σπου ⸥ δαῖα νομίζ(ων), ὦ (ἄνδρες) Ἀθ(ηναῖοι), περὶ ὧν β ⸤ ο ⸥ υλ ⸤ ε ⸥ ύεσθε, κ(αὶ) ἀναγ⸤ καῖα τῆι ⸥ πόλει, πειράσομαι π(ερὶ) αὐτ(ῶν) εἰπεῖ ⸤ ν ἃ ⸥ νομίζω σ(υμ)φέ⸤ ρειν. ⸥ » [τοὺς κ]αιρ[οὺ]ς τοῦ λόγου τάχ’ ἄν τ[ις σ]υ̣ν̣[ίδοι ἐξ ὧν Φι‐] [λόχορος προθεὶς ἄρ]χοντα Νικόμαχ[ον 12 ] [ 15 ]η[ 4 ] . ην προ[ 14 ] [ 20 ]οι γεγρα[ 12 ] [ 24 ] .. [ 14 ] 34—36 integri perierunt [ 18 ] . η . [ 18 ] [ 20 ] . σ[ ... ]ε̣[ 14 ] [ 16 ] . νενων[ 18 ] [ 16 ] . νωνειτ̣[ 16 ] [ 14 ] ... ησθε . [ 18 ] [ 16 ]π̣οιησα . [ 16 ] [ 12 ] .... ιερωμεν̣[ 14 ] [ 14 ] . σκουσα[ 14 ] [ 4 ]μετ[ 8 ]ραιαν[ 14 ] [ 4 ] .. ς οὐ βου[λόμ(εν)]ος οὐδὲ[ 12 Φι‐] [λιστίδου μ(ὲν) τοῦ] Ὠρείτου ἐπὶ Σω[σιγένους ἀποθα‐] [νόντος Κλειτάρ]χ̣ου δ(ὲ) τοῦ Ἐρετριέ[ως ἐπὶ Νικομ]άχο[υ] [ἐκπεσόντος.] κ(αὶ) ταῦτα πιστώ[σεται Φιλόχ]ο̣ρος [ὡς σ(υμ)βεβηκότ’] ἐπὶ [τ]έλει τ(ῆς) Νικ[ομάχου ἀρχῆ]ς, ἃ ο̣[ὔπω] [γενόμ(εν)’ οἶδ’ ὁ λ]όγ̣ος. |
| 1 (50) [1] | οὐκο(ῦν) ὅτι μ[(ὲν) πρότερον γέγ]ρ̣απτ[αι] [τ(ῆς) προρηθεί]σ̣η̣ς̣ ἀρχῆς ὁ λό[γος, μὴ ὅτι μετ]ὰ̣ Νικ[ό‐] [μαχον, ἤδη ἱ]κανῶς ἑώρατα[ι. ὁ δ’ αὐτὸς] προθε[ὶς] [Θεόφραστον τὸν μ(ετὰ)] Νικόμα[χον 10 δ]ε̣ιξειν̣ [ 14 ] ὑ[π]ὲρ τῆς πρὸς Φίλιππον [εἰρήνης] τ̣ο̣ὺ̣[ς ὅρκους] κ(αὶ) ἡ περὶ τῶν σ(υν)θ[η]κ(ῶν) στή[λη τῶν περὶ τῆς εἰ]ρ̣ήν(ης) ἐπὶ Θεοφράστου ἄρχο[ντ]ος ε[ 14 ]η̣νεσ̣ατ[ . ]τ̣ε̣ .. υθε[ 3 ]ωτ. [ 6 ]ν̣ . [ 6 ] . τε πάντηι τε κ(αὶ) πάντ[ω]ς πρ[ . ] [ 14 ] .. αι· σαφὴς δ(ὲ) μάρτυς, [ὡ]ς ἐγὼ ἀ[ποδείξω], Δημοσθέ[ν]ης ταυτὶ λέγων· «Τ ⸤ αῦ ⸥ τα νῦν ⸤ ἕκαστον εἰ ⸥ δότα ⸤ κ(αὶ) γ ⸥ ιγνώσκον ⸤ τ ⸥ α παρ’ αὑτῶ ⸤ ι δ ⸥ εῖ μὰ ⸤ Δί’ οὐ γράψαι κε ⸥ λεύ ⸤ ει ⸥ ν πόλεμον τὸν τὰ βέ ⸤ λ ⸥ τιστ’ ⸤ ἐπὶ πᾶσι δικαίοι ⸥ ς σ(υμ)βουλεύοντα· τοῦτο μ(ὲν) γ(άρ) ⸤ (ἐστι) λ ⸥ αβεῖν ⸤ ὅτωι πολεμή ⸥ σετε βουλομ(έν)ων, οὐχ ἃ τῆι πόλει ⸤ σ ⸥ (υμ)φέρε ⸤ ι ⸥ ⸤ πράττειν. ⸥ » οὐ γ(ὰρ) ἂν δήπου ταῦτ’ ἔλεγε[ν], εἰ λελυκ[ό‐] [τες τὴν εἰ]ρήν(ην) ἐτύγχανον Ἀθην[αῖο]ι. ὅτι μ(ὲν) [ο(ὖν)] [ἐπὶ Θεοφράστο]υ τοῦ μ(ετὰ) Νικόμαχον ἄ[ρ]ξαντος [αἱ σ(υν)θῆκαι ἐλύ]θησαν, ἀρκέσει Φιλ[ό]χορος ἐκ[φανῶς διὰ τῆς] ἕκτης γράφ(ων) οὕ(τως)· «Ὁ δ(ὲ) δῆμος ἀκού⸤ σας τῆς ἐπιστολῆς, ⸥ Δημοσθένους π(αρα)καλέσαντο ⸤ σ ⸥ ⸤ αὐτὸν πρὸς τὸν π ⸥ όλεμον κ(αὶ) ψήφισμα γράψαν⸤ τος, ἐχειροτόνησ ⸥ αν τὴν μ(ὲν) στήλ(ην) καθελ ⸤ εῖν ⸥ ⸤ τὴν περὶ τῆς π ⸥ ρὸς Φίλιππον ⸤ ε ⸥ ἰρήν(ης) κ ⸤ (αὶ) συ ⸥ μμαχ ⸤ ί ⸥ ας σταθεῖσαν, ναῦ ⸤ σ ⸥ δ(ὲ) πληροῦν κ(αὶ) ἐνερ⸏ γε ⸤ ῖ ⸥ ν τὰ ⸤ το ⸥ ῦ π ⸤ ολέ ⸥ μου. |
| 2 (a) [19] | » ἔνιοι δ[(έ) φασι τὸν λόγον ἐπὶ Σω‐] σιγένους συντετάχθαι·[ 15 ] τον[ 7 ]ου [ . ]ειδ .. τ[ 15 ] μαλ[ 7 ] ν̣η[ 4 ]μ[ 15 ] [ 3 ] . [ 5 ]ρ̣εις κ(αὶ) ημ .. [ 12 ] [ 10 ]ειδιο[ . ] .. η . [ 12 ] [ 10 ] . τα περὶ αυτο[ 15 ] [ 10 ]ν ὅτι πολιορ[κ 12 ] [ 10 ] . κ(αὶ) εἰς̣ [Μ]α̣κ̣εδ̣[ον 10 ] [ 12 ] .. ιδ .. κη[ 15 ] [ 10 ] .. [ . ] . στρατου[ 12 ] [ 10 ]τερωι κ(αὶ) τ(ῆς) γενο[μένης 10 ] [ 7 μνη]μ̣ονεύει λόγωι· κ(αὶ) . [ 10 ] [ 10 ]ειν τοῦ ἀνειλ̣[ 14 ] [ 10 ]γέγονε τ[ 18 ] ανα[ 14 ] .. [ 16 ] ⸏ φων[ 14 ] . ν . [ 16 ] ἀθροισαν[τ 3 ]λ̣[ .. ] ... [ 18 ] ροδησειτω[ 4 ]ηρ[ 20 ] αταις ... Σκυθῶν με̣ . [ 20 ] βοηθησαντ[ .. ] ἐπανῆγε π̣[ 12 πε‐] ⸏ ρὶ τὸ Βυζά[ντ]ιον· κ(αὶ) περὶ μ(ὲν) [ 15 ] σειν[ 6 ] . νω· συμβου[ 15 ] σ̣[ 6 ]ς αὐτοῖς πολ[ 15 ] [ 8 ]μ(ὲν) κινδ[υ]νευον[ 15 ] [ 8 ]αζομ(έν)ους τὰ σ(υν) . [ 12 ] [ 6 ] βασιλέα τὸν μέγ[αν 10 ] [ 8 ]ε . [ . ]ντας ἃ σύνη[θες ἦν αὐτοῖς λέγειν] [ 6 ] .. [ 3 κ]οινὸς ἐχ[θρὸς 10 ] [ 10 Ἑλ]λάδα [ 14 ] 32—54 perierunt [ 35 ]μου [ 35 ]ασιν [ 8 ]του[ 20 ] .. [ 10 ] . αστα[ 18 ] [ 12 ] . εο .. [ 16 ] [ 14 ]ψ̣[ .. ]ωι[ 14 ] 61—63 perierunt [ 12 ]τινο[ 16 ]σ̣εκ̣ [ 8 ]ων ἐγν[ 20 ] [ 8 ]Μακεδ . [ 20 ] [ 8 ]ετασς . [ 20 ] [ 9 ]ο̣(υν)τεσ[ 20 ] [ 8 ]μ .... [ 20 ] [ 7 ] ὑπὲρ τουτ[ 20 ] [ 7 ]περ . [ 20 ] [ 7 ] κ(αὶ) διὰ το[ύ]του [ 16 ] [ 7 ]σ̣το[ν] αὐτὸν . [ 14 ] [ 7 ]υ̣ντο Ἑλλη[ν 14 ] [ 7 τ]ῆι ἕκτηι [ 14 ] [ 7 ] . ουμ(εν)ω[ 18 ] επ[ 3 ] .. [ . ]αφεινα[ι 18 ] νο[ 5 ]ε̣γ̣γ̣ ... [ 18 ] 1—18 perierunt integri cum titulo [ 16 ] . |
| 3 (1-18) [45] | ν . [ 16 ] [ 8 ] . [ 8 ] . ιασ[ 16 ] [ 8 ]μ̣[ 8 ]αστ .. [ 16 ] [ 8 ]αυτ̣[ 5 ] ..... [ 16 ] [ 6 ]περ ..... [ . ] . [ 20 ] [ 6 ]λ̣λον .. μ̣(εν) μ̣ο̣ .. [ 14 ] [ 6 ]ο̣τ[ . ] . σ̣νικο . [ 14 ] [ 8 ] μ(ὲν) τὸν ε̣σ̣τ̣[ 20 ] [ 8 ]μ̣[ .. ]εκ .. [ 20 ] [ 4 ] . [ 4 ] . [ 5 ]ακ[ 18 ] [ 6 ] ... [ 6 ]ε . [ 18 ] [ 12 ] .. λ .. [ 20 ] [ 8 ]αι[ 22 ] [ 8 ] γ(ὰρ) [ . ] ..... [ 16 ] [ 8 ]ο . [ 22 ] [ 8 ]α̣ι̣[ .. ] .. [ 20 ] [ 6 ] ἵνα μὴ ν[ 26 ] [ 3 ] ἀρκέσει δε . [ ... ]ρ̣[ 18 ] [ 3 ] .. ιε[ . ] . [ 6 ]υα[ 18 ] [ 3 ]ιδος . [ 8 ]αβ . [ 18 ] [ . ] . [ . ] ἐπολιορκ[ ... ]ε̣πι̣[ 18 ] [ 4 ]α .. [ ... ]σταλ . φε . [ 16 ] [ 4 ]αγ̣γ̣[ ... ]τ[ ... ] .. πολ[ 16 ] [ 5 ] . κ(αὶ) παρὰ τῶν [ 20 ] [ 4 ] ... πρόφασιν [ 20 ] [ 8 ]ται[ . ]ε[ 20 ] . [ 7 ] .... [ 20 ] [ .. ] ..... [ .. ] . ε . [ 22 ] [ . ] . εθωτο . [ 24 ] [ .. ] . μ(ὲν) [ο]ὖν .. [ 24 ] [ 5 ]εν[ 24 ] [ 6 ]αι[ 24 ] [ 6 ] . |
| 3 (50) [1] | τη . [ 24 ] [ 3 ]τ̣αθη . [ 24 ] [ 3 ] δ(ιὰ) προ[ 24 ] [ . ]απαντα[ 24 ] [ .. ]ο(υν)[ .. ]μ . [ 24 ] παρα ... νε . [ 24 ] τους . α ... [ 26 ] τὴν τ(ῆς) [ 28 ] ς οὕ(τως) [ 28 ] τα[ . ]τ ... [ 24 ] ν . [ 30 ] θ̣[ 30 ] [τῶν] Ἀμφικτυόνων κ(αὶ) μ(ετα)σχὼν τ(ῆς) [Ἀμφικ]τυο[νε]ίας, [κ(αὶ) τὸ] ψήφισμα τόδ(ε)· «[Ἔ]δοξε τοῖς Ἀμφικτύοσιν. |
| 4 (a) [5] | ἐπει[δὴ] Μεγαλοπολῖται κ(αὶ) Μεσσήνιοι ἠξίωσαν ε[ὐε]ρ[γέτ]αι [τ]οῦ θεοῦ κ(αὶ) τῶν Ἀμφικτυόν(ων) ἀ(να)γραφῆνα[ι] κ(αὶ) [(εἶναι) δοκ]ε̣ῖ̣ν̣ Ἀμφικτύονες, ἀποκρίνασθαι αὐτοῖς [ὅτι] περὶ μ(ὲν) τῆς Ἀμφικτυονείας ἐπανενεγ[κόντες] εἰς τ(ὰς) πόλεις ἕκαστοι βουλεύσονται κ(αὶ) εἰ[ς] [τὴν ἐρ]χομ(έν)ην πυλαίαν ἀποκρινοῦνται [αὐτ]οῖς ὑπὲρ τούτων· εὐεργέτας δ(ὲ) τοῦ θεοῦ κ(αὶ) [τ]ῶν Ἀμφικτυόν(ων) δ(ε)δόχθα̣ι̣ 〈εἶναι〉 α̣ὐ̣τούς· ἀποκρίνασθαι δὲ [ 5 ] .. οις ὅ̣τ̣ι̣ [δο]κεῖ τοῖς Ἀμφικτύοσιν ἀ[ναγραφῆ]ναι αὐτοὺς εὐε[ργ]έτας τοῦ θεοῦ κ(αὶ) [τ]ῶν [Ἀμπικ]τυόν(ων) καθάπερ [αἰτ]οῦνται.» κ(αὶ) . [ 5 ] .. [ 8 ]τα· Ἀριστοτ[έλης ἐν] τῆι τρίτη[ι τῶν Νομί‐] [μων, ἣ π(ερὶ) τὰ] τ(ῶν) Σκυθῶν ἔ[θη ἐ]στί, φη[σ]ὶ[ 6 ] [ 5 ]τ̣ο̣[ .. ]ρον μεικρα[ . ] .. [ . ] . δε . [ 4 ] . [ .. ] [ 6 ]τ̣ου προσαγορ[ε]υθῆναι [ὑπὸ τ]ῶν βαρ[βάρων ... ] .. δ .... ν τῆς δρασ̣[ 8 ]α̣σαρι [ 6 ] ... ν δ(ια)θ[ ... ]ελλ̣[ 9 ]ουσευ [ 7 ]ηνη . [ 18 ]ασπαι [ 6 ]ευ . [ 20 ]δ̣επι [ 8 ]σ̣σ̣[ 20 ]ου κ(αὶ) [ 8 ] .. [ 20 ] . [ . ]ο. [ 32 ]δ̣ε̣ [ 32 ]ρμο [ 32 ] .. ευ [ 32 ] . [ . ] . μ(ετα) [ 32 ] μ(ὲν) αυ– 30—46 perierunt [ 12 ] .... [ 3 ] .. εληφθ[ 8 ] [ 15 ]ο̣φυ .. ν ἐξαπατ[ηθεὶς ὑπὸ] [Μέντορος τοῦ Ῥ]ο̣δ̣ί̣ου κ(αὶ) π̣(ρὸς) βασιλ[έα 4 ] 50—58 oblitterati [ ] ...... ἐπεὶ δ’ εἰς [μεγίστην διαφ]ο̣ρὰν ἥκουσιν οἱ τὰ περὶ τὸν [Ἑρμίαν π(αρα)δεδω]κότες, τῆς φιληκοίας ἕ[νεκα τῶν κ(αὶ) νῦν π]ολυπραγμονούντ(ων) τὰ τοιαῦ[τα ἐπὶ πλέον] δ̣[ο]κῶ μοι περὶ τούτων [εἰ]πεῖν. αὐ[τίκα γὰρ οἱ μ(ὲν) ἐ]πὶ τῶι βελτίστωι μνημο̣νεύου[σι τἀνδρός,] οἱ δ(ὲ) πάλιν ἐπὶ τῶι φαυλοτάτωι· [ἐν οἷς ἅλλοι τ]ε κ(αὶ) Θεόπομπος ἐν τῆι ἕ̣κ̣τ̣ηι [κ(αὶ) τετταρ]ακοστῆι τῶν Περὶ [Φίλι]ππον· [οὑτωσὶ γ(ὰρ) γράφει·] «Ὥρμησε δ(ὲ) Ἑ[ρ]μ[ία]ς ἐπὶ [ταύτην τ(ὴν)] ὁδόν, εὐνοῦχος ὢν [κ(αὶ) Β]ί̣θυ̣νος το [ 4 ] ... ρ̣α τρίτον δε .... [ . ] . ασ[ .. ]ομ(εν)ος [ 4 ]ωνος· κ̣[ατ]έλαβε μ̣(ετ’) Ε̣ὐ̣β̣[ούλου Ἀ]σσὸν τὸν ἐκειν[ 5 ] Ἀταρνέα κ(αὶ) τὸ χωρίον τὸ πλησίον· ἁπάν[τ(ων) γ(ὰρ) οὗτος ὠμό]τατα κ(αὶ) κακουργότατα κ(αὶ) τοῖς [πολίταις κ(αὶ) τοῖς] ἄλλοις διετέλεσε προσφερό[μενος πᾶσι, τὸν μ(ὲν) γ]ὰρ φαρμάκοις τὸν δ(ὲ) β[ρό]χ[ωι διεχρήσατο. |
| 5 [45] | κ(αὶ) τ(ῆς)] χώρ(ας) ἧς Χῖοι κ(αὶ) Μιτυληνα[ῖοι ἠμφεσβήτουν ἐπ]ε̣ὶ̣ καθίστασαν ἐκε̣ῖν[ο]ν π̣[ροστάτην, πολλὰ μ](ετὰ) τῶν ἀμίσθων στρατευμάτ(ων) π̣[αρώινησε] κ(αὶ) προεπηλάκισε πλείστους Ἰώνω[ν· ἀργυρώ]νητος γ(ὰρ) ὢν κ(αὶ) καθεζόμ(εν)ος ἐπὶ τρά[πεζαν] ἀργυραμοιβικήν, κ(αὶ) συγκει[μένων Χίοις σ]υμφορῶν, οὐχ ἡσυχίαν ἦ[γεν 7 ] . [ . ] . [ .. ]. ἅμα [τ]ῶ̣ι̣ πρέπον[τι 10 ]δ[ 4 ]σ[ .. ] . ε· πολλῶν δὲ [ 3 ] .. [ 7 ] . ν[ ... ]πεχ[ 4 ] . ε π(αρ)’ ἐνί[ο]υ̣ς δ(ὲ) συνε̣[ 5 ]γ̣ας τὰς ὑπαρ[χο]ύσ(ας) πολιτείας κ(ατα)λ̣[ῦσαι.] οὐ μὴν ἀθῶιός γε διέφυγεν οὐδ(ὲ) κ(ατὰ) [πάντ’ ἔλ]α̣θ̣[ε]ν ἀσεβῆ κ(αὶ) πονηρὸν αὑτὸν π(αρα)σχ[ών, ἀλ]λὰ ἀνάσπαστ[ο]ς ὡς βασ[ι‐] λέα γενόμ(εν)ο[ς πολ]λ̣ὰ̣ς̣ τῶι σώ[μ]ατι λύμ[ας ὑ‐] πομείνας ἀ(να)[σταυρω]θεὶ[ς] τ̣ὸ̣[ν βί]ον [ἐτελε]ύ⸏ τησεν.» ὁ δ’ α[ὐτὸς ἐν τῆι πρ]ὸς Φί[λιππον ἐπισ]τολῆι κ(αὶ) ἣν π[αρεσκεύαστο π]αρ[ὰ τοῖς] Ἕλλησι ⸏ δόξαν ἱστορε[ῖ· «Εὐνοῦχος μ(ὲν) γ(ὰρ) ἦν, ὡσαύ]τ̣ως δὲ χαρίεις κ(αὶ) φιλ[όκαλ]ος γε[γον]ώς, κ(αὶ) [βάρβ]αρος μ(ὲν) ὢν μ(ετὰ) τῶν Π[λατω]νείων [φ]ιλο[σο]φεῖ, δοῦλος δ(ὲ) γενόμ(εν)ος ἀ[δ]ηφάγοις ζεύγεσιν ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἀγωνίζεται. σκοπέλους δὲ κ(αὶ) μικρ[ὰ χωρία] κεκτημ(έν)ος, ἔτυ[χε] μ(ὲν) τῆς [ .. ]ε̣υε . [ ... , τὴν] δ(ὲ) πόλιν τ(ὴν) Ἠλείων ἐπ[αγγέλλ]ειν [πρὸς αὐτὸν τὴν] ἐκεχειρία[ν] ἔ[π]εισ[εν ... ]. [ 10 ἐκ]είνου γ̣(ὰρ) ἑορτά̣ζ̣[οντος 6] [ 16 ]ων . δ(ε) . [ 10 ] [ 16 ]δ(ια) λογ .. λ[ 10 ] [ 17 ] . ο[ .. ] . μ(εν)[ 10 ] 35—43 integri perierunt [ 30 ] .. [ 30 ] .. γ(ὰρ) [ 30 ] . μ(ετα) [ 28 ] ... λ̣λ̣ο [ 24 ] ... ς̣ [ 24 ] κ(αὶ) μ̣ε̣τ̣ ... η [ 24 ] . |
| 5 (50) [5] | .... ησεν [ 20 ] . κα[ ... ]εω[ .. ]η̣κοτα τ(ὴν) Πλάτ[ωνος 8 ] ... [ . ]ε̣ι̣ς̣ τ(ὴν) πέριξ ἐστρατήγ̣ε̣ι̣, [π(αρ)εκάλεσεν ἐξ Ἀθηνῶν Κόρισ]κ[ον] κ(αὶ) Ἔραστον κ(αὶ) Ἀριστοτ[έλην σ(υμ)βιωσομ(έν)ους,] διὸ κ(αὶ) πάντ[ες οὗ]τοι π(αρ)[εγένοντο εἰς Ἀσσό]ν, ὕστε⸏ ρον [δ’ ἄλλων] ἡκό[ντων, χωρίον τ]ι ἔδωκεν ⸏ αὐτ[οῖς δ]ωρεά[ν. Εὐβούλου δ’ ἀποθάνοντος,] ἐς δ(ὲ) τ(ὴν) τυραν[νίδ]α με̣θ̣ε̣στη[κώς, εἶχε] π̣ρ̣[αο]τέραν δυναστείαν. διὸ κ(αὶ) πάσ[ης τῆς σύ]νε[γγ]υς ἐπῆρξεν ἕως Ἀσσοῦ, ὅτε δ̣[ὴ πάνθ’ ὑπερ]θεὶς τοῖς εἰρημ(έν)οις φιλοσόφοις ἀ[πήιει εἰς] τὴν Ἀσσίων πόλιν. μάλιστα δ’ αὐτῶ[ν ἀποδεξ]άμ(εν)ος Ἀρι⸏ στοτέλην οἰκειότατα [διέκειτο πρ]ὸς τοῦτον.» ἀλλὰ γ(ὰρ) κ(αὶ) Καλλισθέν[ης σύγγραμμά] τι συντάξας περὶ αὐτοῦ π[ολλά τε λέγει ἄλ]λα κ(αὶ) [ταυ‐] ⸏ τί· «Οὐ μόνον τοι[οῦτος ἦν ἕκας ὢν ἔτι] κινδύνων, ἀλλὰ κ(αὶ) πλησίον κ[αταστὰς ἔθ’ ὅ]μοιος ὢν διετέλει, κ(αὶ) μεγ̣ί̣[στην τότε πίστι]ν ἔδωκε τῆς ἀρετῆς ἐν αὐτ[ῶι τῶι δεινοτάτ]ωι. οἱ μ(ὲν) γ(ὰρ) βάρβαροι θεωρο(ῦν)τ[ες ἐθαύμαζον αὐτοῦ] τ̣ὴ̣ν̣ ἀνδρείαν. ὁ γ[ο(ῦν)] βασιλ[εὺς οὐδὲν π(ερὶ) αὐτοῦ πυνθ]α̣νόμ(εν)ος ἕτερον ἀλλ’ ἢ τοὺς αὐτο(ὺς) λόγο(υς) ἀκούων, ἀγασθεὶς τὴν ἀνδρείαν κ(αὶ) τ(ὴν) βεβαιότητα τῶν τρόπ(ων), διενοήθη μ(ὲν) αὐτὸν ὅλως ἀφεῖναι νομίζων [γ]ενόμ(εν)ον αὑτῶι φίλον πάντων ἔσεσθαι χρησιμώτατον· ἀντιπιπτόντων δ(ὲ) Βαγώου κ(αὶ) Μέντορος, διὰ τὸ φθονεῖν κ(αὶ) φοβεῖσθαι μὴ πρωτ̣ε̣ύ̣σ̣ηι μᾶλλον ὧδ’ αὐτῶν ἀφεθείς, ταύτην μ(ὲν) πάλι〈ν〉 μετεβάλετο τ[ὴ]ν γνώμην, †δικασωνδ(ε) τῶν γιγνομ(έν)ων παρ[ . |
| 6 (a) [55] | .. ]ωι† κακοπαθιῶν ἄμοιρον αὐτὸν ἐποίησε δ[ιὰ τὴν] ἀρετ(ήν)· ἡ μ(ὲν) ο(ὖν) τοιαύτη μετριότης ὑπῆρ[ξε παρ]ὰ τῶν ἐχθρῶν παραδοξ[οτά]τ̣[η κ(αὶ)] π̣[ολὺ παρὰ τ]ὸν τῶν βαρβάρων τρό[πον, ὁ δ’ ἤδη] τελ[ευτᾶ]ν μέλλ[ω]ν, φιλι. [ 8 ]ον [ἐπικαλ]εσάμ(εν)ος ἄλλ[ο] μ(ὲν) [οὐδὲν εἶπεν, ἐπ]έσκ[ηψε δ’ α]ὐτῶι πρὸ[ς] τοὺ[ς φ]ί[λους κ(αὶ) τοὺς ἑ]ταίρο(υς) [ἐπι]στέλλειν, ὡς οὐδ[ὲ]ν ἀ̣[(νά)ξιο]ν ε̣[ἴ]η φιλοσοφία[ς οὐδ’ ἄ]σχημον δ(ια)πεπρα⸏ γμ[(έν)]ος.» κ(αὶ) ἡ κηδεία δ(ὲ) ἡ πρ[ὸς] τὸν Ἀριστοτέλη κ[(αὶ)] ὁ γραφεὶς ἐπ’ αὐτῶ[ι Παι]ὰν μαρτυρεῖν αὐτ[ο]ῦ τῆι ἀρετῆι δόξε[ιεν ἄν], κοὐκ ἄν [ἔ]χ̣[ο]ι φαύλως αὐτὸν ἀναγρά[ψαι δι]ὰ τὸ μὴ πολλοῖς ⸏ πρὸ χειρὸς (εἶναι), ἔχοντα [ο]ὕ(τως)· ⸤ Ἀρετ ⸥ ὰ πολ ⸤ ύμ ⸥ οχθε γένει βροτείωι, θήραμα ⸤ κάλλι ⸥ στον βίῳ, σᾶς πέρι, πάρθενε, μορφᾶς κ(αὶ) θα ⸤ νεῖ ⸥ ν ζηλωτ ⸤ ὸ ⸥ ς ἐν Ἑλλάδι πότμος κ(αὶ) πόνους τλ ⸤ ῆ ⸥ ναι μαλεροὺς ἀκάμαντας. τοῖον ἐπὶ φρέν ⸤ α ⸥ βάλλεις καρπὸν ἰσαθάνατον χρυσοῦ τε κρείσσω κ(αὶ) γονέων μαλα ⸤ κ ⸥ αυγήτοιό θ’ ὕπνου. σοῦ δ’ ἕνεχ’ οὐκ Διὸς Ἡρακ ⸤ λῆ ⸥ ς Λήδας τε κ ⸤ ό ⸥ ρ ⸤ οι ⸥ πόλλ’ ἀνέτλασαν ἔργοις, ⸤ σὰν ἀγρ ⸥ εύοντε ⸤ ς δύνα ⸥ μιν, σοῖς τε πόθοις ⸤ Ἀχιλεὺ ⸥ ς ⸤ Αἴ ⸥ ας τ’ Ἀί ⸤ δαο δόμ ⸥ ους ἦλθον· σᾶς δ’ ⸤ ἕνεκε ⸥ ν φιλ ⸤ ίου ⸥ μ ⸤ ορφᾶσ ⸥ Ἀτ ⸤ α ⸥ ρνέος ἔντροφος ⸤ ἁλί ⸥ ου χήρω ⸤ σεν αὐγάς. ⸥ ⸤ τοι ⸥ γ(ὰρ) ἀοίδιμον ἔργοις ⸤ ἀθά ⸥ να ⸤ τ ⸥ όν τέ μι ⸤ ν αὐξήσουσι Μο ⸥ ῦσαι, Μναμοσύ⸤ νας θ ⸥ ύγατρες, Δ ⸤ ιὸς ξενίου σέ ⸥ βας αὔξουσαι φι⸤ λίας τ ⸥ ε γέρας β ⸤ εβαίου. ⸥ [καὶ μνημεῖον δὲ λέγε‐] [ται] Ἀριστοτέ[λης αὐτῶι ἐν Δελφοῖς ἀνα‐] θ[εῖ]ναι, ὃ δὴ κ[εῖται 12 καὶ αὐ‐] τ[ὸ]ς ἐγγέγ[ραφε τὸ τοιόνδε·] ⸤ Τόνδε ποτ’ οὐχ ὁ⸥ σίως παραβ ⸤ ὰς μακάρων θέμιν ἁγνήν ⸥ ⸤ ἔ ⸥ κτεινεν ⸤ Π ⸥ ε ⸤ ρσῶν τοξοφόρων βασιλεύς, ⸥ ⸤ οὐ φα ⸥ νερᾶς ⸤ λόγ ⸥ χη ⸤ ς φονίοις ἐν ἀγῶσι κρατήσας, ⸥ ⸏ ἀλ ⸤ λ’ ἀνδρ ⸥ ὸς π ⸤ ίστει χρησάμενος δολίου. ⸥ [πρὸς ὅν] φησι Βρ[ύ]ων [ἐν τῶι Περὶ Θεοκρίτου ἐπίγραμ‐] μά τι Θεόκριτον [τὸν Χῖον τοιόνδε ἀντιποιῆ‐] ⸏ σαι· Ἑρμίο ⸤ υ ⸥ εὐ ⸤ νούχου τ ⸥ ε κ(αὶ) Ε ⸤ ὐβούλου τόδε ⸥ δούλου σ̣ῆμα κ ⸤ ενὸν ⸥ κενό ⸤ φρων θῆκεν Ἀριστο⸥ τέλης· ὃς ⸤ γα ⸥ στρὸς τιμ ⸤ ῶ ⸥ ν ἄνομ ⸤ ον φύσιν εἵλετο ναί⸥ ειν ἀντ’ ⸤ Ἀ ⸥ καδημείας βορβ ⸤ όρου ἐν ⸥ πρ ⸤ οχοαῖς. ⸥ ἀλλὰ γ(ὰρ) [ἔ]τι διαλλάττουσι κ(αὶ) π[(ερὶ) τ(ὴν) σύλ]ληψιν αὐτ̣ο̣ῦ̣ κ(αὶ) τὸν θάνατον· Ἕρμι[ππος] γ(ὰρ) ἐν τῶι Περὶ Ἀριστοτέλους Β ἐν το[ῖς δεσμο]ῖς φη[σι]ν αὐτὸν τελευτῆσαι· οἱ δ’ ὑπ[ὸ βασιλ]έως βασα[νισ]θέντα ἀ(να)σταυρωθῆνα[ι, καθ]άπερ προέκκειται· ο[ἱ δ](ὲ) αὐτὸν ἔ[σχ]α̣τ̣[α παθεῖ]ν μη[δ]ὲν [τῶ]ν Φιλίππωι συνεγνωσμ(έν)ων [ὁμ]ολο[γ]ήσαντα, καθάπερ ὁ Καλλισθέν[η]ς. |
| 6 (50) [1] | ἔτι δ’ οἱ μ(ὲν) ἐν τῆι Αἰολίδι Κατάνηι φα[σὶ]ν αὐτὸν συλληφθῆναι, οἱ δ’ ἑτέρωθι. δόξ[ειε] δ’ ἂν ἐν[τύπως τὰ] περὶ αὐτὸν διατεθεικ[έν]αι Ἀναξιμένης ἐν τῆι ἕκτηι τ(ῶν) Περὶ Φ[ίλιπ]πον ἱ⸐ στοριῶν, οὗ τὴν ἐκλογ(ὴν) παρίημι. ο[ὐ γ(ὰρ) ὄφε]λος. «Ὁ δὴ βάρβαρος, κ(αὶ) κοινὸς κ(αὶ) ἅπασιν ἐχθρός, κ(αὶ) πάν⸏ τα τὰ τοιαῦτα.» ταῦτα ἰδίαι προσιστ[ορεῖ ὡ]ς παρ’ ἕκαστα τῶν Ἀθηναίων τ[ὰ τοιάδ]ε [κα‐] ⸐ τὰ τοῦ βαρβάρου λεγόντων. «Ἐγὼ γ(ὰρ) ⸤ ὅτ ⸥ αν τ ⸤ ι⸥ νὰ ἴδω τὸν μ(ὲν) ἐν Σούσοις κ(αὶ) Ἐγβατάνοις ⸤ δεδοι ⸥ κότα κ(αὶ) κακόνουν (εἶναι) τῆι πόλει φάσκοντα, ⸤ ὃσ ⸥ κ(αὶ) π ⸤ ρ ⸥ ότερον σ(υν)επηνώρθωσε τὰ τ(ῆς) πόλεως πρ ⸤ άγμ ⸥ α ⸤ τα ⸥ κ(αὶ) ν(ῦν) ἐπηγγέλλετο, εἰ δ(ὲ) μὴ δ(έ)χεσθε ὑμ ⸤ εῖς ἀλλ’ ⸥ ἀ⸤ π ⸥ εψηφίζεσθε οὐ τά γ’ ἐκείνου αἴτι ⸤ α, ὑ ⸥ π ⸤ ὲ ⸥ ρ δ(ὲ) τ ⸤ ο ⸥ ῦ ἐν ταῖς θύραις ἐγγὺς οὑ(τωσ)ὶ ἐν μέση ⸤ ι ⸥ τῆι Ἑλλά⸤ δ ⸥ ι αὐξομ(έν)ου ληιστοῦ τ(ῶν) Ἑλλήν(ων) ἄλλο τι λέγοντα, θαυμάζω, κ(αὶ) δ(έ)δοικα τοῦτον, ὅστις ἂν ἦι ποτε, ἔγωγε, ⸏ ἐπειδὴ οὐχ οὗτος Φίλιππον. |
| 7 (a) [45] | » ὑπερβάτωι τῆι φράσει κέχρηται ἣν καταστατέον οὕ(τως)· ἐγὼ γὰρ ὅταν τιν’ ἴδω τὸν μ(ὲν) ἐν Σούσοις κ(αὶ) ἐν Ἐκβατάνοις δ(ε)δοικότα, ὑπὲρ δ(ὲ) τοῦ ἐπὶ ταῖς θύραις ἐγγὺς οὑτωσὶ ἐν μέσηι τῆι Ἑλλάδι αὐξανομ(έν)ου ληιστοῦ τῶν Ἑλλήν(ων) μηδὲ λέγοντα, θαυμάζω κ(αὶ) δέ⸏ δοικα τοῦτον, ὅστις ἂν ἦι ποτ’, ἔγωγε. φησὶ δ(ὲ) τὸν βασιλέα κ(αὶ) πρότερον μ(έν) ποτ’ ἐπανορθῶσαι τὰ τ(ῆς) πόλεως πράγματα κ(αὶ) νῦν ἐξ ὑπογύο[υ] αὐτὸν μ(ὲν) φιλοτιμηθῆναι περὶ αὐ[τήν], ἀποψηφίσασθαι δ(ὲ) τὴν πόλιν τὰ διδόμ(εν)α. [τὴν πρ]οτέραν μ(ὲν) ο(ὖν) ἐπανόρθωσιν ἔνιοί φασιν α[ὐτὸν λ]έγειν τὴν ἐπ’ Ἀντιαλκ[ίδου τοῦ Λ]άκ[ωνος] καταβᾶσαν ε[ἰρήν]ην, οὐ[κ ὀρθῶς ὅσα γο(ῦν)] ἐμοὶ δ[οκεῖ·] ταύτην γ(ὰρ) οὐ μ[όνον οὐκ ἐδέξαντο] Ἀθ[η]ν[αῖοι], ἀλλὰ κ(αὶ) πᾶν τοὐν[αντίον τὰ διδόμ(εν)’] αὐτοῖς ἀ[πε]ώσαντο, παρ’ ὃν τ̣[ρόπον Φιλό]χορος ἀφη[γεῖ]ται αὐτοῖς ὀνόμασι, πρ[οθ]εὶς ἄρχοντα Φιλο[κλέ]α Ἀναφλύ⸏ [σ]τιον· «Κ(αὶ) τὴν εἰρήν(ην) τὴν ἐπ’ Ἀντ[ια]λκίδου κατέπ[ε]μψεν ὁ βασιλεύς, ἣν Ἀθηναῖοι ο[ὐκ] ἐδ(έ)ξαντο δ[ι]ότι ἐγέγ[ρ]απτο ἐν αὐτῆι τοὺ[ς τ(ὴν) Ἀσ]ίαν οἰκοῦντ[ας] Ἕλληνας ἐν βασιλέως οἴκ[ωι π]άντας (εἶναι) συννενεμημ(έν)ους. ἀλλὰ κ(αὶ) τοὺ[ς πρέσ]βεις το(ὺς) ἐν Λακεδαίμονι συγχωρήσα[ντας] ἐφυγάδευσαν Καλλιστράτου γράψαντος [οὐ]δ’ ὑπομείναντας τὴν κρίσιν, Ἐπικράτην Κ[η]φισιέα, Ἀνδοκ[ί]δην Κυδαθηναιέα, Κρατῖνον Σφήττιον, Εὐ⸏ βουλίδην Ἐλευσίνιον.» οὐκοῦν ὅτι μ(ὲν) οὐκ εἰκός (ἐστι) [τ]ὸν [Δ]ημοσθένη ταύτης αὐτοὺς ὑπομιμνή[σκ]ειν τῆς εἰρήν(ης) ἑόραται, ἑ[τ]έρας δ(έ) τινος εὐ[εργ]εσίας κ(αὶ) [τάχ’ ἂν τ(ῆς)] περὶ Κό[νων]α τὸν Τιμοθέ[ου, δ(ιὰ) τὸ] τοῦ[τον] τ[αῖς ἐ]κ Φαρ[ναβά]ζου παρασκευ[αῖς] χρησάμ(εν)[ο]ν ἐν τ[ῆι π]ερὶ Κν[ί]δον ναυμαχίαι [Λα]κεδαιμονίους ἀ[νὰ] κράτ[ος νι]κῆσαι. καὶ [ταῦ]τα π[ιστ]ώσεται Φι[λόχορος, προθεὶ]ς γ(ὰρ) ἄρχον[τα Σ]ου[νιάδ]ην Ἀχαρνέ[α ἐν τῆι Ε οὕτως γ]ράφε[ι·] «Κ[ό‐] [νων μ(ὲν) ἀπὸ Κύ]πρου μ(ετὰ) π[ολλῶν νεῶν πλεύσας] [τὸν δ(ὲ) τῆς Φρ]υγίας σα[τράπην Φαρνάβαζον 7 ] [ 8 ]τὸ ναυτ[ικόν. 18 ] [ 5 ]δ̣ουκ̣επλευσεν[ 18 ] [ 5 ] Μ τριήρων [ 18 ] [ 4 ] . κ̣όλπ̣ο̣υ̣· σ̣[ 18 ] [ 4 ]ων προσήγα[γεν ἐκ τῆς Συ]ρίας [ 7 ] [ 3 ]α̣ς τὴ̣ν παραλ̣[ 10 ] .. [ 7 ] α[γ]αγὼν δ(ὲ) τὰς ναῦς [τ(ὰς) π(αρὰ) βασι]λέ[ως περὶ Λ]ώρυμ[α] [τῆς] Χερ[ρο]νήσου κ(αὶ) [ἐν]τ̣ε̣[ῦ]θεν̣ [ .. ] .. [ ... ] ἐπιπεσὼ[ν 4 ] τῶι τῶ[ν Λ]ακεδαι[μονίω]ν να[υ]άρχωι [εἰς] Φ̣ύ̣σ̣κ̣ο̣ν κ[(ατ)ενεχθέ]ντι, κ(αὶ) [ναυ]μαχ[ί]ας γεν[ο‐] μ(έν)ης ἐνίκ[ησε κ(αὶ) π]εντήκοντα τριήρεις [αἰ‐] χμαλώτους ἔ̣[λα]β̣ε κ(αὶ) Πείσανδρος ἐτελεύ⸏ τησεν. |
| 7 (50) [1] | » ἀπὸ δ(ὲ) ταύτης τ(ῆς) ναυμαχίας ὁ Κόνων κ(αὶ) τὰ [μακρὰ τ]είχη τοῖς Ἀθηναίοι[ς] ἀνέστησε[ν], ἀ̣κ̣ό̣ν̣των Λακεδαιμονίων, καθάπερ π̣ά̣λ̣ιν ὁ αὐτὸς σ(υγ)γραφεὺς ἱστο[ρ]εῖ· λόγον δ[έ] τινα κ(αὶ) πάνυ πιθανὸν ἔχειν οἶμαι ταύ[τ]ης μνημονεύειν τὸν ῥήτορα τῆς περ[ὶ] τὴν πόλιν τοῦ βασιλέως φιλοτιμίας. κ(αὶ) γ(ὰρ) δὴ τὸ φάναι «Κ(αὶ) πρότερον συνεπηνώρθωσε τὰ τ(ῆς) πόλεως πράγματα» συνω̣δόν πώς (ἐστι) τῶι δοκεῖν τῆι Φαρναβάζου π(αρα)σκευῆι τὸν Κόνωνα συγχρησάμ(εν)ον Λακεδαιμονίους κ(ατα)ναυμαχῆσαι. δύναιτο δ’ ἂν κ(αὶ) ἑτέρας ἀπὸ βασιλέως εἰρήνης, ἣν ἀσμ(έν)ως προσήκαντο οἱ Ἀθηναῖοι, μνημονεύειν τὰ νῦν ὁ Δημοσθένης, περὶ ἧς πάλιν ὁ Φιλόχορος διείλεκται ὅτι π(αρα)πλήσιον αὐτὴν τῆι τοῦ Λάκωνος Ἀνταλκίδου προσήκαντο, ἀπειρηκότες ταῖς ξενοτροφία[ι]ς κ(αὶ) ἐκ πάνυ πολλοῦ τοῦ πολέμου τετρυμένοι, ὅτε κ(αὶ) τὸν τῆς Εἰρήν(ης) βωμὸν ἱδρύσαντο. πολλὰς δ’ ἂν κ(αὶ) ἄλλας τις ἔχοι παρα[δ]ε[ι‐] κνύναι τοῦ βασιλέως εἰς τὴν πόλιν εὐεργεσίας, [ο]ἷ(ον) τὴν ὑπὸ Καλλίου τοῦ Ἱππονίκου πρ[υ]τανευθεῖσαν εἰρήνην, κ(αὶ) χρημάτ[ω]ν ἐπιδόσεις ἰδίαι κ(αὶ) κοινῆι τῆι πόλει, ὧν τάχ’ ἂν αὐτοὺς ὁ Δημοσθένης ὡς ἐν κεφαλαίωι τὰ νῦν ὑπομιμνήσκοι. |
| 8 (a) [45] | κ(αὶ) περὶ μ(ὲν) τῆ[ς] πρότερον ἐπανορθώσεως τῆι πόλει πρα[γ]μάτων ἀρκεῖν οἶμαι κ(αὶ) ταῦτα, τὴν δ’ ἐξ [ὑ]πο[γ]ύου, περὶ ἧς φησι· «Κ(αὶ) ν(ῦν) ἐπηγγέλλετο, εἰ δὲ μὴ ἐδ(έ)χεσθε ὑμεῖς ἀλλ’ ἀπεψηφίζεσθε, οὐ τά γ’ ἐκείνου αἴτια,» ἑξῆς ἀφηγητέον· πρὸ τοίν(υν) ἐτῶν πέντε τοῦδε, τοῦ Φιλίππου ἐπὶ ἄρχοντος Λυκίσκου Ἀθήναζε περὶ εἰρήνης πέμψαντος, βασιλέως πρέσβ[ει]ς συμπροσήκαντο οἱ Ἀθηναῖοι, ἀλλὰ ὑπε[ρο]πτικώτερον ἢ ἐχρῆν διελ[έ]χθησαν αὐτο[ῖ]ς. εἰρηνεύσειν γὰρ πρὸς α[ὐτὸν ἔφασ]αν, ἐὰν μ[ὴ] ἐπὶ τὰς Ἑλλην[ίδας] ἴηι [πόλεις. ἀφηγο](ῦν)ται τ[αῦτ]α Ἀνδροτίων, ὃς κ(αὶ) τ̣[ότ’ εἶπε, κ(αὶ) Ἀνα]ξιμ(έν)ης· ε[ἴ]η δ’ ἂν ἄμεινον [τὰ τοῦ Φι]λοχόρου παραγράψαι. προθεὶς γ(ὰρ) οὗ[τος ἄ]ρχοντα Λυκίσκ[ον] ὑποτί⸏ θησιν· «Ἐπὶ τούτου βασιλέως πέμ[ψ]αντος Ἀθή[να]ζε πρέσβεις κἀξιο(ῦν)τος τὴν [φι]λίαν [δ(ια)μένει]ν ἑαυτῶι τ(ὴν) πατρώιαν, ἀπε[κρί]νατο [τοῖς π]ρέσβεσιν Ἀθήνησι διαμε[νεῖν] βασιλε[ῖ τὴν φιλ]ίαν, ἐὰν μὴ βασιλεὺς ἐπ[ὶ τὰς] Ἑλληνίδ(ας) ἴηι πόλεις.» σαφῶς ἐν τούτοις τὰ [μ(ὲν) ἀ]πὸ τοῦ βασιλέως καταπεμπόμ(εν)α εἰρηναῖα ἦν κ(αὶ) φιλάνθρωπα, τὰ δ’ ἀπὸ τοῦ δήμου πᾶν τοὐναντίον βαρύτερα κ(αὶ) ἀπηνῆ. στοχάσαιτο δ’ ἄν τις τ(ὴν) τοῦ βα[σ]ιλέως πρὸς τὸν Ἀθηναίων δῆμον φιλοτιμ[ία]ν γεγονέναι διὰ τὴν κατὰ τοῦ Μα[κ]εδό[νο]ς ὑπόν[οι]αν, πρὸς ὃν ἐξοίσειν ἔμελ[λε πόλεμο]ν δ(ιὰ) τὸ [πυθέσθ]αι παρ’ Ἑ[ρ]μ[ί]ου τοῦ Ἀ[ταρνέ]ως τὴν [τ]οῦ πρ[ὸς] αὐτὸν [π]ολ[έ]μου π(αρα)⸐ [σκευήν]. «(Ἔστι) τοίν ⸤ υ ⸥ ν τι πρ ⸤ ᾶγμ ⸥ α κ(αὶ) ἄ ⸤ λ ⸥ λ ⸤ ο, ὃ λ ⸥ υμαίν ⸤ εται τὴν πό ⸥ λιν ὑπὸ βλασφημ ⸤ ί ⸥ ας ἀ ⸤ δίκου ⸥ κ(αὶ) λό⸤ γων οὐ πρ ⸥ οση ⸤ κό ⸥ ντων δ(ια)β ⸤ ε ⸥ βλη ⸤ μ(έν) ον, εἶτα τοῖ ⸥ ς̣ ⸤ μηδὲν τῶν δικαίων ⸥ ἐν τῆι πο ⸤ λ ⸥ ιτ ⸤ είαι βουλομέ⸥ ⸤ νοις ποιεῖν πρόφασι ⸥ ν π(αρ)έχε ⸤ ι· κ(αὶ) ⸥ πά ⸤ ντων, ὅς’ ἐκ⸥ ⸤ λείπει, δέον παρά ⸥ του γ ⸤ ίγνεσθαι, ἐπὶ τοῦθ’ ⸥ ⸤ εὑρήσετε τ ⸥ ὴν αἰτ ⸤ ί ⸥ αν ἀν ⸤ α ⸥ φε ⸤ ρομένην. ⸥ » [ ... ] [ ... τὸ θεωρι]κὸν αἰνίτ[τ]ε[τ]αι τ[ 8 ] [ 10 ] προτ̣ερ̣[ 5 ]χε[ 8 ] [ 10 ] . μ(εν)ο̣[ . ]ν[ .. ]. μ(ὲν) γ(ὰρ) . [ 8 ] . [ 8 ]φ[ .. ] . πως ουκεδ[ . ]κι[ 5 ] .. [ . ] .. [ . ] .. [βλ]ασφημεῖν φησι τοὺ[ς .... ]ετης ⸐ τι .. [ ... ]π̣οιοῦντας. «Ἦν ποτ’ οὐ π ⸤ άλαι παρ’ ⸥ ὑ̣μῖν ⸤ ὅ ⸥ τ’ οὐ π ⸤ ρ ⸥ ο ⸤ σ ⸥ ή ⸤ ιει τ ⸥ ῆ̣ι̣ π̣όλει τάλαντ ⸤ α ὑπ ⸥ ὲρ τριάκοντα κ(αὶ) ἑκατόν· κ(αὶ) οὐδείς (ἐστι) τῶ ⸤ ν τρ ⸥ ιηραρχεῖν δυναμ(έν)ων οὐδὲ ⸤ τῶ ⸥ ν εἰσφέρε ⸤ ι ⸥ ν ὅστις οὐκ ἠξίου τὰ καθήκ ⸤ ον ⸥ τα ἐφ’ ἑαυτὸν ποιεῖν, ὅ⸏ τι χρήματ’ οὐ ⸤ πε ⸥ ριῆν.» εἴη ἂν οὗτος ὁ κ(αι)ρὸς ἐν ὧι περὶ Αἰγὸς ποταμοὺς ἡττηθέντες ἐταπεινώθησαν κ(αὶ) εἰς βραχὺ ὁ δῆμος συνεστάλη τῶν ἐ̣ξ̣ω̣[τ]ι̣κῶν προ[σό]δων περικοπεισῶν· σαφὲς δ(ὲ) τοῦτο ποιήσει. |
| 8 (50) [15] | ⸐ Spatium fere decem versuum vacat. » ⸤ Μ ⸥ ετὰ ταῦτα ἡ τύχη, καλῶς ποιοῦσα, πολλὰ πεπ ⸤ ο ⸥ ίηκε τὰ κοινά, κ(αὶ) τετρακόσια ἀντὶ τῶν ἑκατὸν ταλάντων προσέρχεται, οὐδενὸς οὐδὲν ζημιουμένου τῶν τὰς οὐσίας ἐχόντων.» πε[ρὶ] τοῦ τετρακόσια τάλαντα πρόσοδον ἔχειν τοὺς Ἀθηναίο(υς) κατὰ τοὺς Φιλίππου χρόνους κ(αὶ) Θεόπομπος ἐν τῆι ἑβδόμηι [κ(αὶ) εἰ]κοστῆι τῶν Περὶ Φίλιππον ἐπιμαρτυρεῖ, ἐν οἷς Ἀριστ[ο]φῶν ὁ δημαγωγὸς αὐτῶι πα⸏ ρ[ά]γε̣τ̣α̣ι̣ λ̣έγ[ω]ν ταῦτα· «Ἐνθυμεῖσθε δ’ ὡς πάντων ἂν ποιήσαιμ(εν) ἀνανδρότατον εἰ τὴν εἰρήν(ην) δ(ε)ξαίμεθα π(αρα)χωρήσαντες Ἀμφιπόλεως, μεγίστην μ(ὲν) πόλιν τῶν Ἑλληνίδ(ων) οἰκο(ῦν)τες, πλείστους δ(ὲ) συμμάχο(υς) ἔχοντες, τριακοσίας δὲ τριήρεις κεκτημ(έν)οι κ(αὶ) σχεδὸν τετρακοσί[ω]ν ταλάντων προσόδους λαμβάνοντες, ὧν ὑπαρχόντ(ων) τίς οὐκ ἂν ἡμῖν ἐπιτιμήσειεν εἰ τ(ὴν) Μακεδόνων δύναμιν φοβηθέντες συγ⸐ χωρήσαιμέν τι παρὰ τὸ δίκ(αι)ον;» «Ἀλλὰ ποῦ σ(υν)τρίβεται τὸ πρᾶγμα κ(αὶ) ποῦ δυσχεραίνεται; ὅταν τὸ ἀπὸ τῶν κοιν(ῶν) ἔθος ἐπὶ τὰ ἴδια διαβιβάζοντας ὁρῶσί τινας, κ(αὶ) μέγαν μ(ὲν) ὄντα π(αρ’) ὑμῖν εὐθέως τὸν λέγοντα, ἀθάνατο ⸤ ν δ’ ⸥ ἕνεκ’ ἀσφαλείας, ἑτέραν δ(ὲ) τὴν κρύβδην ψῆ ⸤ φον τοῦ φα ⸥ νερῶ ⸤ ς θ ⸥ ορύβου. |
| 9 (a) [60] | τ ⸤ α ⸥ ῦτ’ ἀπ ⸤ ισ ⸥ τίαν, τα ⸤ ῦτ’ ὀργὴν ἔχ ⸥ ει.» ἄξι[ον] διαπορήσειν τίνα [ποτὲ οἱ δημαγ]ωγοὶ πρ[άτ]τοντές σφισιν μ(ὲν) α[ὐτοῖς ὠφελί]αν κ(ατ)εσκεύαζον ἐκ τοῦ πλήθους, τ[ὸ δ(ὲ) τῆς] π[ό]λεως συμφέρον ἠφάνιζον. κ(αὶ) (ἔστιν) ὅσα δ[οκ]εῖν ὃ βούλεται λέγ[ει]ν τοιοῦτο· [ὅ]σα κοίν’, ἅπερ ἦν ὄντως τοῦ [δ]ήμου, κ[οι]ν[ὰ] ταῦτ’ οὐκ ἠξίουν διανέμ[εσθ]αι· ἀλ[λ’ ἐπε]μ[η]χανῶντο κ(αὶ) τῶν οὐ δικ(αί)ω[ν ἰδί]ας [τ]ρ[οφ]ά[ς], οὐ[σί]αν δημοσίαν αἰτιώμ(εν)οι [κατ]έχειν τοὺ[ς] ε[ὐ]πόρους ἢ μὴ δικ(αί)ως τὰ κοιν[ὰ] διοικεῖν ἢ ἄ[λ]λον τινὰ τρόπον ἀδικεῖν, ἐμβαλόντες δ’ ἂν εἰς ἀγῶνας κ(αὶ) γραφὰς δημοσίας οὓς αὐτοῖς δόξειεν εἰς ἐκκλησίαν κ(αὶ) τὸ δικαστήριον ἦγον. ὁ δ(ὲ) δῆμος ἐπὶ ταῖς αἰτίαις φανερῶς μ(ὲν) ἐθορύβει κ(αὶ) δεινὰ πάσχειν ἐβόα τ[ο]ὺς εὐπόρ[ο(υς)], κρύφα δ(ὲ) κατεψηφίζετο κ(αὶ) π[ο]λλῶν ἐ[τί]μα χρ[ημάτω]ν. ταῦτα δ(ὲ) ἐγίγνετο .. [ .. ] . τ̣ο̣[ῖ]ς̣ [ .... ]ουμ(έν)οις τὰ [π]ολιτε[ύ]ματα ταῦτα πολλὴ[ν] ἀσφάλειαν π(αρ)εῖχε [κ(αὶ)] με[γάλ]ας δυναστείας ... α̣τα τ(ῶν) π̣ ... σ̣ι ωνε̣[ 6 ] . υτ[ .. ]η̣ τὸ μέρος οἴεται [ ... ] .... [ 8 πολιτ]εύματο[ς ἐ]πανο[ρθω‐] . [ 15 ]δ’ ὡς εἶχε κατα[ ... ] » ⸤ Καίτοι λοιδορίασ ⸥ χωρίς, εἴ τις ἔροιτ’, ⸤ εἰπέ ⸥ ⸤ μοι, τί δὴ γιγνώ ⸥ σκ ⸤ ων ⸥ ἀκριβῶς, Ἀριστό ⸤ μηδες, ⸥ ⸤ οὐδεὶς γὰρ τὰ τ ⸥ οιαῦτα ἀγνοεῖ, τὸν μ(ὲν) ⸤ τῶν ἰδι⸥ ⸤ ωτῶν βίον ἀσφ ⸥ αλ ⸤ ῆ κ(αὶ) ἀ ⸥ π ⸤ ρ ⸥ άγμονα κ(αὶ) ἀκίνδυν ⸤ ον ⸥ ⸤ ὄντα, ⸥ τ ⸤ ὸν δ(ὲ) τῶ ⸥ ν πολιτευομ(έν)ων ⸤ φιλαί⸥ ⸤ τιον κ(αὶ) σφ ⸥ αλ ⸤ ερόν. ⸥ » δύο Ἀριστομήδε[ι]ς (εἰσίν), [ἕ‐] [τερος μ(ὲν)] ὁ Φε[ρ]αῖος ὁ συμπολεμῶν τοῖς [βα‐] σιλ[έ]ως στρατηγοῖς Φιλίππωι, περ[ὶ οὗ] ἄλ[λοι] τε κ(αὶ) αὐτὸς [ὁ] Φ[ίλ]ιππος ἐν τῆι πρὸ[ς Ἀ]θη[ν]αίους ἐπιστολῆι διείλεκται κ(αὶ) Θεό[πομπος] ἐν τῆ[ι] Η καὶ Μ τῶν Περὶ Φίλιππον, τῶ[ι] Ἀλεξάνδρωι δὲ περὶ Κιλικίαν ἀντιταξάμ(εν)ος σὺν Δαρείωι εἰς Κύπρον διέδρα, καθά φησιν Ἀναξιμ(έν)ης ἐν τῆι Θ τῶν Περὶ Ἀλέξανδρον· ἕτερος δ(έ), πρὸς ὃν ν(ῦν) ὁ Δημοσθένης διέξεισιν, Ἀθηναῖος ὁ Χαλκοῦς λεγόμ(εν)ος, περὶ οὗ ἄλλοι τε κ(αὶ) Δείναρχος ἐν τῆι Δοκίμου Ἀπολογίαι ὑπὲρ τοῦ ἵπ⸏ που φησὶν οὕ(τως)· «Ἐπεὶ δ’ ὑπ’ Ἀριστομήδους τοῦ Χαλκοῦ κ(αὶ) Χαιρεστράτου τοῦ ἑαυτοῦ θείου προήχθης οὐ δίκ(αι)α ποιῶν ἐγκαλεῖν ἐμοί, τηνικαῦτα δ(ὲ) κ(αὶ) τῶι μ(ὲν) δίκην ἔρημον ἀπεγράψατο κατ’ ἐμοῦ ἀποδημοῦντος κ(αὶ) ταῦ⸏ τ’ ἐν Θετταλίαι. |
| 9 (50) [b] | » κ(αὶ) οἱ κωμικοὶ δ’ αὐτοῦ μνημονεύουσι, καθάπερ Φιλήμων μ(ὲν) ἐν Λιθ[ο]γλύφωι· Πρὸς τῶι μυροπωλίωι γὰρ ἀνθρώπων τινῶν ἤκουσα Χαλκοῦν περιπατεῖν κλέπτην τινά· ἄπειρος ὢν δὲ τοῦ λεγομ(έν)ου πράγματο[ς] Ἀριστομήδην ἠρόμην παριόνθ’ ὁρῶν. ὁ δ’ ἐνήλατ’ εὐθύς μοι παραστὰς τῶι σκ[έ]λει παίει τε λὰξ πύξ, ὥστε μ’ ἐκθανεῖν· ἐπεὶ μόλις γε φεύγων ἐξέπεσον ⸏ ἄλληι λά[θρ]α. Τιμοκλῆς δ’ ἐν Ἥρωσιν· Ἑρμῆς δ’ ὁ Μαίας ταῦτα συνδιακονεῖ ἂν ᾖ πρόθυμος· κ(ατα)βέβηκεν ἄσμ(εν)ος χαριζόμ(εν)ός γ’ Ἀριστομήδηι τῶι καλῶι, ἵνα μηκέτ’ αὐτὸν ὁ Σάτυρος κλέπτην λέγηι. |
| 10 [55] | κ(αὶ) ἐν Ἰκαρίοις· Μαρσύαν δ(ὲ) τὸν φ[ί]λαυλον Αὐτοκλέα δ(ε)δαρμ(έν)[ο]ν γυμνὸν ἑστάναι καμίνωι προσπεπατταλευμ(έν)ον, Τηρέα τ’ Ἀριστομήδην. —διὰ τί Τηρέα λέγεις; —διότι τηρ[ε]ῖν δεῖ π(αρ)όντος τοῦδε τὰ σκεύη σφόδρα. εἰ δ(ὲ) μή, Πρόκνη γενήσῃ, κνώμενος τὸ κρανίον ἃν ἀπολέσηις. —ψυχρόν. —ἀλλὰ πρὸς θεῶν ἐπί[σ]χετε μηδὲ συρίξητε. [Ι]Α «Ὅτι μ(έν), ὦ (ἄνδρες) Ἀθ(ηναῖοι), Φίλιππος οὐκ ἐποιήσατο τ(ὴν) εἰρή ⸤ ν(ην) ⸥ πρὸς ἡμ ⸤ ᾶσ ⸥ , ἀλλ’ ἀνεβάλετο τὸν πόλεμον, π ⸤ ᾶ⸥ ⸏ σιν ὑμ ⸤ ῖν φα ⸥ ν̣ ⸤ ερὸ ⸥ ν γέγονεν.» οἱ χρόνοι το[ῦ] λόγου σ[α]φεῖς τέλεόν (εἰσιν). τέως μ(ὲν) γ(ὰρ) ἦσαν οἱ [λό‐] γοι τῶι Δημοσθένει ὑπὲρ τοῦ τὸν Φίλιππον ἐ(πι)βουλεύειν δ(ια)νοεῖσθαι τοῖς Ἕλλησι παρακινο(ῦν)τα τὴν ε[ἰρ]ήν(ην) κ(αὶ) τοὺς ὅρκο(υς) π(αρα)βαίνο[ν‐] τα· νυνὶ δ(ὲ) λαμπρῶς ἤδη συνερρωγότο[ς] τοῦ πολέμου [γε]ννικώτερόν φησιν [ὁρᾶν] τί πο[ι]ήσωσιν αὐτῶι ἄντικρυς ἀπαγγε[ί‐] λαντ[ι] διὰ τῆς [ἐπισ]τολ(ῆς) τὸν π[ρὸς] αὐτ[ο]ὺς πό⸏ λεμον. ἐπὶ γο(ῦν) τ̣έ̣λ̣ει τῆς [ἐ(πι)]στολ[ῆς] φησι· «Πρ[ο‐] υπαρχόντων ο(ὖν) ὑμῶν κ(αὶ) διὰ τὴν [ἐμὴ]ν εὐλάβειαν μᾶλ[λον] ἐ[π]ικειμ(έν)ων κ(αὶ) διὰ τέλους ὡς μάλιστα [δύν]ασθ[ε] πρα[γ]ματευομ(έν)ων ὅ̣π̣ω̣[ς] [ἕ]λ[οι]τ̣’ [ἂν] ἐμὲ πο[λέ]μ̣[ωι τὸ]ν πρότερον ὑ[μᾶς] [εὐεργετήσαντα, ἐγὼ ὑμᾶς μ](ετὰ) τοῦ δικαίου ἀμ[υ‐] [νοῦμαι πάσηι μηχανῆι] ἀντιπ(αρα)ταττόμ(εν)ο[ς.]» [ἄρχεται] δ[ὲ τ]ῆς συμβουλ(ῆς) κατὰ τ[άδε·] » ⸤ Ὅτι μέν, ⸥ ὦ (ἄνδρες) Ἀ ⸤ θ(ηναῖοι) , Φί ⸥ λιππος οὐκ ἐποιήσατο τ(ὴν) εἰρή ⸤ ν(ην) ⸥ ⸤ πρὸς ἡμᾶς, ⸥ ἀλλ’ ἀ ⸤ νεβά ⸥ λετο τὸν πόλεμον, πᾶσιν ἡ⸤ μ ⸥ ῖ ⸤ ν φα ⸥ ν ⸤ ε ⸥ ρὸν γέγ ⸤ ονεν. ⸥ » ἐξήφθη δ’ ὁ π[ρὸ]ς [τὸν] Μακεδόνα πόλεμος Ἀθηναί(ων). [π(αρ)ώξυ‐] [νε γ(ὰρ) τ]ἆλλα μ(έν), ὅσα Φίλιππος εἰρήνην [πρ]ο̣σ̣ποιού[μ(εν)ο]ς ἄγειν ἐπλημμέλει, το[ὺς] Ἀθηναίο(υς), μάλιστα δ’ ἡ ἐπὶ τὸ Βυξά[ν]τιον κ(αὶ) Πέρινθον αὐτοῦ στρατεία. τὰς 〈δὲ〉 πόλεις ἐφιλοτιμεῖτο παραστήσασθαι δυοῖν ἕνεκα, τοῦ τε ἀφελέσθαι τὴν σιτοπομπίαν τῶν Ἀθηναί(ων) κ(αὶ) ἵνα μὴ πόλεις ἔχωσιν ἐπιθαλαττίους ναυτικῶι προὔχοντες ὁρμητήρια κ(αὶ) καταφυγὰς τοῦ πρὸς αὐτὸν πολέμου, ὅτε δὴ κ(αὶ) [τὸ] π(αρα)νομώτατον ἔργον διεπράξατο τὰ ἐφ’ Ἱερῶι πλοῖα τῶν ἐμπόρ(ων) καταγαγών, ὡς μ(ὲν) ὁ Φιλόχορος Λ πρὸς τοῖς διακ[οσ]ίοις, ὡς δ’ ὁ Θεόπομπος ΡΠ , ἀφ’ ὧν ἑπτακόσια τάλαντα ἤθροισε· ταῦτα δὴ [πέρ]υσι διαπεπρᾶχθαι ἐπὶ Θεοφράστου [τ]οῦ μετὰ Νικόμαχον ἄρχοντος, καθά[π]ερ ἄ[λ]λοι τε κ(αὶ) Φιλόχορος οὑτωσί φη⸏ [σιν·] «Κ(αὶ) Χάρης μ(ὲν) ἀπῆρεν εἰς τὸν σύλλογ[ον] τῶν βασιλικ(ῶν) στρατηγῶν καταλιπὼν ἐφ’ Ἱερῶι ναῦς, ὅπως ἂν τὰ πλοῖα τὰ ἐκ τοῦ Πόντου συναγάγωσι. |
| 10 (50) [1] | Φίλιππος δ’ α[ἰ]σθόμ(εν)ος οὐ παρόντα τὸν Χάρητα τὸ μ(ὲν) [π]ρῶτον ἐπειρᾶτο πέμψας 〈 〉 τὰς ναῦς τὰ [π]λοῖα κ(ατα)γαγεῖν· οὐ δυνάμ(εν)ος δ(ὲ) βιάσα[σ]θαι, στρατιώτας διεβίβασεν εἰς τὸ πέραν ἐ[φ’] Ἱερὸν κ(αὶ) τῶν πλοίων ἐκυρίευσεν. |
| 11 (a) [45] | ἦν δ’ οὐκ ἐλάττω τὰ πάντα διακοσίων κ(αὶ) τριάκοντα. κ(αὶ) ἐπικρίνων τὰ πολέμια διέλυε κ(αὶ) τοῖς ξύλοις ἐχρῆτο πρὸς τὰ μηχανώματα, κ(αὶ) σίτου κ(αὶ) βυρσῶν κ(αὶ) χρημάτων πολ⸏ λῶν ἐγκρατὴς ἐγένετο.» χρόνοι μ(ὲν) δὴ τῆς συμβουλ(ῆς) κ(αὶ) πέρας τῶν Φιλιππικῶν τοῦτ’ ἂν εἴη. ὑποτοπήσειε δ’ ἄν τις οὐκ ἀπὸ σκοποῦ συμπεφορῆσθαι τὸ λογίδιον ἔκ τινων Δημοσθένους πραγματ〈ει〉ῶ̣ν ἐπισυντεθέν. κ(αὶ) (εἰσὶν) οἵ φασιν Ἀναξιμ(έν)ους (εἶναι) τοῦ Λαμψακηνοῦ τὴν συμβουλήν, τ̣ὴ̣ν̣ δὴ̣ ἐν τῆι ἑβδόμηι τῶ[ν Φιλιππ]ικ(ῶν), ἣν ὀλίγου δεῖν γρ[ά]μμασιν α[ὐτοῖς ἐ]ντετ[ά‐] χθαι. ἔνια δ(ὲ) τ̣(ῶν) ὀ̣ν̣ο̣μ̣[ά]τ̣(ων) φο̣[ρτι]κ̣ωτέρως ἡρμήνευσαν, καθά[π]ερ τὸ ὀρρωδεῖν ἥκιστα Δημο[σθε]νικ[ὸν] ὂν κ(αὶ) εἴ τινα ἄλ[λα] ⸐ ὅμοια τούτω[ι]· «Ὅτι δ(ὲ) χρῆ μήτε ὀρρωδεῖν ἡμᾶς τ(ὴν) ἐκείνου ⸤ δ ⸥ ύναμιν μήτε ἀγεννῶς ⸤ ἀν ⸥ τιταχθ ⸤ ῆ ⸥ ναι πρὸς αὐτόν.» ὀρρωδεῖν δεδο[ι]κέν[αι (ἐστίν), ἀπὸ] δ(ὲ) τοῦ συμβεβηκότος τοῖς δ(ε)δι[ό]σι [π]εποίηται· τοὔνομα γ(ὰρ) περὶ τὸν ὄρρον 〈ἰδίειν〉, ὡς ἴδεδροι. Ὅμηρος· «Ἴδιον ὡς ἐνόησα, δ(ε)δάκρυνται δ(έ) μοι ὄσς.» κ(αὶ) ὁ κωμικὸς Ἀριστοφάνης ἐν Βατράχοις ἐπὶ τοῦ κατεπτηκότ[ο]ς Διονύσου· «Χὠ πρωκτὸς ⸐ ἰδίει πάλαι.» « ⸤ Ὑ ⸥ ποπτεύεται δ’ ὑπὸ τ(ῶν) Θηβαίων Ν ⸤ ί ⸥ κ(αι)αν μ(ὲν) φρούραι κ(ατ)έχων, εἰς δ(ὲ) ⸏ τὴν Ἀμφικτυο ⸤ νία ⸥ ν εἰσδεδυ[κώ]ς.» Νίκαια ἐπιθαλάσσι̣ό̣[ς (ἐστι)] πόλις Θερμ[ο]πυλῶν ἀπέχουσα σταδίους Κ , περὶ ἧς Τιμοσθέν[η]ς ἐν τῶι Περὶ Λιμ(έν)ων Ε φησὶ τὸν τ̣[ρό‐] [πον] τοῦτον· «Ἐκ [Θερμοπ]υλῶν δ(ὲ) κομισ[θέν‐] [τι πλο]ῦ̣[ν] ὡς̣ [στ]αδί[ων Κ (ἐστὶ) π]όλις Νίκαια, [πεζεύοντι δὲ ὅσον πεν]τήκοντα· ἀπὸ [δὲ] [ταύτης μάλιστ]α σταδίους Ε ἄκρα [κ]ε̣ῖ̣[ται ψα]μμώδης ἐπὶ σταδίους τέττα[ρα]ς [ἔχουσα νηὶ] μακρᾶι ὕφορμον.» κ(αὶ) Φιλόχ[ο‐] [ρο]ς δ’ [ὅτι] Λ̣ο̣[κ]ροῖς Φ[ί]λιππος αὐτὴν ἐκέ[λευ‐] [σε] π[αρὰ] Θη̣βαίων ἀποδοθῆναι· διὰ τῆ[ς] ἕ[κ]της φησ̣ὶ̣ τὸν τρόπον τοῦτον· «Φιλίπ[που] δ(ὲ) [καταλα]βόντος Ἐλάτειαν κ(αὶ) Κυτίν[ιον] κ(αὶ) πρέσβε[ι]ς πέμψαντος εἰς Θήβας Θε[ττα‐] λῶν Α̣ἰ̣ν̣ι̣άνων Αἰτωλῶν Δολόπων Φθιωτῶν κ(αὶ) ἀξιο(ῦν)τος Νίκαιαν Λοκροῖς παραδιδόναι, ἣν παρὰ τὸ δόγμα τὸ τῶν Ἀμφικτυόν(ων) ὑπὸ Φιλίππου φρουρουμ(έν)ην, ὅτ’ ἐκεῖνος ἐν Σκύθαις ἦν, ἐκβαλόντες [τ]οὺς φρούρο(υς) αὐτοὶ κ(ατ)εῖχον οἱ Θηβαῖοι, τούτοις μ(ὲν) ἀπεκρίναντο πρεσβείαν ὑπὲρ ἁπάντων π[ρὸ]ς Φίλιππον διαλεξο⸏ μ(έν)ην 〈πέμψειν〉. |
| 11 (50) [b] | » (εἰσὶν) δ(ὲ) καὶ ἄλλαι Νίκαιαι, περὶ ὧν οὐ⸐ κ οἶμαι ἀ[να]γκ[αῖον] νῦν λέγειν. «Ἔτι δ(ὲ) τῶν πολλ(ῶν) ἐὰν ἁμάρτ ⸤ ηι τις, ζ ⸥ ημίαν κ(ατὰ) τ(ὴν) ἀξ ⸤ ίαν ⸥ εἴληφεν. οἱ δ(ὲ) ὅ ⸤ τ ⸥ αν μ ⸤ ά ⸥ λιστα κατορθ ⸤ ώ ⸥ σ〈ωσ〉ι, τότε μάλιστα σκορακίζονται κ(αὶ) ⸤ πρ ⸥ οπηλακίζονται.» παρὰ τὸ ἐς κόρα[κα]ς πεποίηται τοὔνομα, ὅπερ εἰώθα[μ(εν) κοινῆι] λέγειν κατὰ τῶν μετὰ βλα[σφ]ημ[ί]ας ὁποίποτε ἀπιόντων. μνημονεύει δ’ αὐτῆς Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρ[ν]ισιν· «Ἐς κόρακας ἐλθεῖν κ(αὶ) π(αρ)εσκευ⸤ ασμ(έν) ⸥ ους.» θέλει μ(ὲν) γ(ὰρ) λέγειν εἰς τὰ ὄρνεα, [χα]ριεντίζεται δ(ὲ) εἰς τὴν παροιμίαν, [ἥ]ν φησιν ὁ Δήμων διαδοθῆναι ἐνθένδε γράφ(ων) τὸν τρόπον τοῦτον· «Τοὺς Βοιωτούς φασιν ἀναστάτους ὑπὸ Θραιἰδὲ μὴ νεμομένους Π(ερὶ) τῶν Φιλίππου τραυμάτων. |
| 12 (a) [45] | κῶν γενομ(έν)ους εἰς τὴν τότε μ(ὲν) Αἰολίδα ν(ῦν) δ(ὲ) Θετταλίαν ὀνομαζομ(έν)ην στρατεύσασθαι, κ(αὶ) τοὺς τὴν γῆν νεμομένους ἐξελάσαντας τὴν ἐκείνων κατέχειν χώραν. πολεμο(ύν)των δ(ὲ) πρὸς αὐτοὺς τῶν Αἰολέων κ(αὶ) τοὺς καρποὺς το(ὺς) ἐπετείους αἰεὶ φθειρόντων, πέμψαντες εἰς Δ(ε)λφοὺς ἐπηρώτων πότ〈ερον〉 μένωσιν ἐπὶ ταύτης ἢ ἑτέραν χώραν ζητῶσι. τοῦ δ(ὲ) θεοῦ φήσαντος λευκοὺς κόρακας πρότερον φανεῖσθαι ἢ τοὺς Βοιωτο(ὺς) τῆς γῆς ταύτης ἀποβαλεῖν, θαρρήσαντες ἐπὶ τ[ῶ]ι χρησμῶι τὴν .. [ 4 ]ν̣αγ̣ο̣ρ̣αν ἐντόνως συνῆγον ἣν κ(αὶ) νῦν [ 4 ]ν̣ειν τὸ τῶν Θετταλῶν ἔθνος. [μ]εθ[υσ]θέντ[ων] ο(ὖν) τ(ῶν) νεανίσκων τινὲς ἀ̣[να]θηρ[ε]ύσαντες κόρακας κ(αὶ) τούτους γυ[ψ]ώσαντες ἀφῆκαν πέτεσθαι πρὸς κακίαν μ(ὲν) οὐδ(ε)μίαν, παιγνίας δ(ὲ) κ(αὶ) γέλωτος τοῦτο πράξαντες. περιπεταμ̣έ̣ν̣(ων) δ(ὲ) τ[ὰς πόλε]ις αὐτῶν κ(αὶ) πάντων τὸ γεγονὸς θαυ̣[μα]ζόντ(ων), κ(αὶ) τῶν μ(ὲν) τετελέσθαι τὸν χρησμὸν φασκόντων, ἐγχωρίωι δ(έ) τινι ἰδιώματι λεγόντων «ἄλλο τοιοῦτο,» γενέσθαι 〈 〉 παρὰ τὸν Παγασιτικὸν κόλπον κατώικησαν, ὅθεν φασὶν ἀπ’ ἐκείνου κληθῆναι τοὺς ἐκεῖ Κόρακας. οἱ δ’ Αἰολεῖς τεταραγμ(έν)οις τ[οῖ]ς Βοιωτοῖς ἐπιπεσόντες ἐκείνους μ(ὲν) ἐξήλασαν, τὴν δ(ὲ) χώραν ἀπέλαβον. τοὺς δ’ ἀδικ[ο](ῦν)τάς τι κ(αὶ) φυγῆι ζημι[ο]υμ(έν)ους ἐπὶ πολὺν χ̣ρ̣(όνον) εἰς τοὺς Κόρακας λεγομ(έν)ους ἐκείνους ἀπέστελλον, ὅθ[εν] τ[οῖ]ς ἀποριπτουμ(έν)οις τὸ̣ [ἔπο]ς [τοῦτ’] ἐ̣[σ]κορακί[ζει]ν ἔτι κ(αὶ) ν(ῦν) ἐπιφέρ̣[ε‐] [ται 6 .]» « ⸤ Κἀ ⸥ κεῖ ⸤ νοι ⸥ μ(ὲν) Ἀθηναίοις φό ⸤ ρουσ ⸥ ⸤ ἤνεγκαν, ἡ δ’ ἡμ ⸥ ετέρα πόλις οὐδ(ε)νί ⸤ πω τῶν ἁ⸥ ⸤ π ⸥ άν ⸤ των ⸥ .» ὅτι Μακεδόνες Ἀθηναίοις φόρ̣ο̣υ̣[ς ἐτ]έλουν ἐν τῶι Περὶ τοῦ στεφάνου δ(ε)δη⸐ λώκαμεν. «Ἀλλὰ τὸν μ(ὲν) ἐκ Μακεδονία[ς] ὁ ⸤ ρ ⸥ μώμ(εν) ⸤ ο ⸥ ν οὕ(τως) (εἶναι) φιλ ⸤ ο ⸥ κίνδυνον ὥσθ’ ὑπὲρ τοῦ μ ⸤ εί ⸥ ζω ποιῆσαι τὴν ἀρχὴν κ(ατα)τετρῶσθαι πᾶν τ ⸤ ὸ σῶ ⸥ μα τοῖς πολεμίοις μαχόμ(εν)ον.» περὶ ὧν ἔσχε τραυμάτων ὁ Φίλιππ[ος ε]ἴρηται μ(ὲν) ἡμῖν ἐντελῶς· κ(αὶ) νυνὶ δ’ εἰς βραχὺ ὑπομνηστέον. περὶ μ(ὲν) γ(ὰρ) τὴν Μεθώνης πολιορκίαν τὸν δεξιὸν ὀφθαλμ[ὸ]ν ἐξεκόπη τοξεύματι πληγείς, ἐ[ν] ὧι τὰ μηχανώματα κ(αὶ) τὰς χωστρίδας [λ]εγομ(έν)ας ἐφεώρα, καθάπερ ἐν τῆι Δ τῶν περὶ αὐτὸν ἱστοριῶν ἀφηγεῖται Θεόπομπος, οἷς κ(αὶ) Μαρσύας ὁ Μακεδὼν ὁμολογεῖ. |
| 12 (50) [1] | ὁ δ(ὲ) Δοῦρις, ἔδει γ(ὰρ) αὐτὸν κ(αὶ) ἐνταῦθα τερατ[ε]ύσε[σθαι, Ἀ]στέρα φησὶ (εἶναι) τοὔνομα τοῦ τὸ ἀκ[όντιον καιρίως] ἐπ’ αὐτὸν ἀφέντος, [τ]ῶν [συνεστρα]τευκότων αὐτῶι σχε[δ]ὸν [πάν]των τοξεύμα[τ]ι ⸏ λεγόντων [α]ὐτὸ[ν] τετρῶσθαι. τὰ μ(ὲν) γ(ὰρ) περὶ τῶν α̣ὐ̣λ̣η̣τ(ῶν) ὁμολογεῖται κ(αὶ) παρὰ Μαρσύαι, διότι συντελοῦντι μουσικοὺς ἀγῶνας αὐτῶι μικρὸν ἐπάνω τῆς συμφορ(ᾶς) κ(ατὰ) δαίμονα συνέβη τὸν Κύκλωπα πάντας αὐλῆσαι, Ἀντιγενείδην μ(ὲν) τὸν Φιλοξένου, Χρυσόγονον δ(ὲ) τὸν [Στ]ησιχόρου, Τιμόθεον δ(ὲ) τὸν Οἰνιάδου. τὸν μ(ὲν) ο(ὖν) ὀφθαλμὸν οὕ(τω) φασὶν αὐτὸν ἐκκοπῆναι, τὴν δ(ὲ) κλεῖν τ(ὴν) δ(ε)ξιὰν ἐν Ἰλλυριοῖς λόγχηι τὸν Ἰλλυριὸν Πλευρᾶτον διώκοντα, ὅθ’ ἑκατὸν μ(ὲν) καὶ π[ε]ντήκοντα τῶν ἑταίρ(ων) τραυματίζοντα[ι], τελευτᾶι δ(ὲ) Ἱππόστρατος ὁ Ἀμύντου. |
| 13 (a) [45] | τ[ρ]ίτον τραῦμα λ[α]μβάνει κατὰ τὴν εἰς Τριβάλλους ἐμβολήν, τὴν σάρισάν τινος τῶν διωκομ(έν)ων εἰς τὸν δ(ε)ξιὸν αὐτοῦ μηρὸν ὠσαμ(έν)ου κ(αὶ) χωλώσαντος αὐτόν. δόξειε δ’ ἂν περὶ τὰ τραύματα κ(αὶ) τὰς πληγὰς ἀμείνονι τύχηι κεχρῆσθαι τοῦ πατρὸς ὁ Ἀλέξαν[δ]ρος. δέκα γάρ που λαβὼν καιρίους πληγὰς ἄπηρ[ος διέ]μεινε, Φιλ[ί]ππωι δ(ὲ) τὸ [ὅλ]ον σῶμα δι[ελ]ελώβητο. ΙΒ «Πε ⸤ ρὶ μ(ὲν) τ ⸥ οῦ π(αρ)όντος ἀργυρίου κ(αὶ) ὧν τ(ὴν) ἐκκλ ⸤ ησία ⸥ ν ποιεῖτε, ὦ (ἄνδρες) Ἀθ(ηναῖοι), οὐδ(έ)τερόν μοι δο⸏ κεῖ τῶ ⸤ ν ⸥ χαλεπῶν (εἶναι).» κ(αὶ) τοῦτον ἔνιοι τὸν λό[γ]ον εἰς τοὺς Φιλιππικο(ὺς) παρείρουσιν· [ο]ὐκ ὀρθῶς ὅσα γο(ῦν) ἐμοὶ δοκεῖ· μνήμη γ(ὰρ) οὐ̣δ̣’ ἡτισο(ῦν) (ἔστιν) ἐν αὐτῶι Φιλίππου, ἀλλὰ γ(ὰρ) οὐδ(ὲ) Μακεδόνων οὐδ’ ὧν ἐξήι[ρ]ηκε [π]αρὰ τὰς συνθήκ(ας) κ(αὶ) τοὺς ὅρκο(υς) πόλεω[ν], Περίνθ[ου Ὀ]λύνθου Ποτειδαία[ς], π[ερ]ὶ δ(ὲ) [τῆ]ς Ῥοδίων κ(αὶ) Μιτυληναίων ἐλευθερ[ί]ας, ὧν οὐδ(ε)τέρας μετῆν τῶι Μακεδόνι. κ(αὶ) μήποτε μετὰ τὴν πρὸς Φίλιππον εἰρή[ν]ην τοῦτον τὸ[ν] λ[όγο]ν σ̣υ̣ν̣τ̣[έ]τ̣α̣χ̣ε̣[ν ὁ Δ]ημοσθένης, ἐ[ν ὧι τὰ] μ(ὲν) [πρὸ]ς [τ]ο[ὺ]ς Μακεδόν(ας) ἠρέ[μει τοῖς] [Ἀθ]η[ν]α[ί]οις, τὰ δ(ὲ) περὶ τὴν Ἀσ[ίαν ἐπολυ‐] πραγμόνουν. οὑ(τωσ)ὶ γοῦν περὶ τ[ῶν περιστάσε‐] ών φησι τούτων· «Εἰ μ(ὲν) γ(ὰρ) ἡσυχίαν ἔχειν ὑ̣μ̣ ⸤ ῖ ⸥ ν ἀπέχρη κ(αὶ) μηδὲν τῶν Ἑλληνικῶν περιειργάζεσθε ὅπως ἔχει, ἄλλος ⸤ ἂ ⸥ ν ἦν λόγος. ν(ῦν) δ(ὲ) πρωτεύειν ἀξι ⸤ ο ⸥ ῦτε κ(αὶ) ⸤ τ ⸥ ὰ ⸤ δ ⸥ ίκ(αι)α ὁρίζειν τοῖς ἄλλοι ⸤ ς, τ ⸥ ὴν δ(ὲ) τα ⸤ ῦ⸥ τ’ ἐφο ⸤ δεύ ⸥ ουσαν κ(αὶ) φυλάξο ⸤ υ ⸥ σαν δύναμ ⸤ ι ⸥ ν οὔτ̣ε κατεσκεύασθε 〈οὔτε κατασκευάζεσθε〉, ἀλλ’ ἐ(πὶ) πολλ(ῆς) μ(ὲν) ἡσυχίας κ(αὶ) ἐρημίας ὑμῖν ὁ Μιτυληναίων ⸤ δῆ⸥ μος καταλέλυται, ἐπὶ πολ ⸤ λ ⸥ (ῆς) δ’ ἡσ ⸤ υχ ⸥ ί⸏ ας ὁ Ῥοδίων.» χρόνον δ(ὲ) τοῦ λό[γ]ου συν[ί‐] δοι τις ἂν τὸν μετὰ Ἀπολλόδωρον ἄρχοντα Καλλίμαχον. τί δήποθ’; ὅτι μνημονεύει τ(ῶν) πραχθέντ(ων) Ἀθηναίοις πρὸς Μεγαρέας περὶ τῆς ἱερ(ᾶς) Ὀργάδος. γέγονε ταυτὶ κατ’ Ἀπολλόδωρον ἄρχοντα καθάπερ ἱστορεῖ Φιλόχορος οὑτωσὶ ⸏ γράφων· «Ἀθηναῖοι δ(ὲ) πρὸς Μεγαρέας διενεχθέντες ὑπὲρ τοῦ ὁρισμοῦ τῆς ἱερ(ᾶς) [Ὀ]ργάδος ἐπῆλθον εἰς Μέγαρα μ̣ε̣τ̣’ Ἐφιάλτου στρατηγο(ῦν)τος ἐπὶ τῆι χώραι κ(αὶ) ὡρίσαντο τὴν Ὀργάδα τ(ὴν) ἱεράν. |
| 13 (50) [1] | ὁρισταὶ δ’ (ἐ)γένοντο συγχωρησάντων Μεγαρέων Λακρατείδης ὁ ἱ[ε]ροφάντης κ(αὶ) ὁ δαιδοῦχος Ἱεροκ[λ]είδ̣η̣ς, κ(αὶ) τὰς ἐσχατίας τὰς περὶ τὴν Ὀργάδα καθιέρωσαν τοῦ θεοῦ χρήσαντος λῶιον κ(αὶ) ἄμεινον ἀνεῖσι κ(αὶ) μὴ ἐργαζομ(έν)οισι. κ(αὶ) ἀφώρισαν κύκλωι στήλαις κατὰ [ψ]ήφι⸏ σμα Φιλοκράτους.» τούτων ἑοραμ(έν)ων ε̣ἴ̣η̣ ἂν μετὰ τόνδε τὸν ἄρχοντα συντεταγμ(έν)ος ὁ λόγος, διακέλευσιν ἔχων τῶν εἰς τοὺς πολέμο(υς), εἴπερ ἄρα ἔσοιτο π(αρα)σκευάζων. ζητεῖται δ’ ἐν τῶι λόγωι οὐδὲν ὅτι μὴ λόγου τινὸς ἐν τοῖς πρὸ τοῦ ⸐ τέτευχεν. |
| 14 (a) [45] | ὅμως περὶ τ(ῆς) Ὀργάδος εἰς βραχὺ δηλωτέον. λέγεται τοίνυν ὀργὰς κοινότερον μ(ὲν) ἅπαν χωρίον δενδρῶδες οἷ(ον) ἄλσος, πεποιημ(έν)ου τοῦ ὀνόματος παρὰ τὸ ὀργᾶν κ(αί) τινα ὁρμὴν εἰς τὸ βλαστάνειν ἔχειν. οὑ(τωσ)ὶ γ(ὰρ) ἔλεγον ὀργᾶν τὸ πρὸς ὁτιο(ῦν) ὁρμὴν εἰς ἑτοιμότητα ἔχον, καθάπερ κἀν τῶι βίωι φαμ(ὲν) ὀργάσαι τὸν πηλὸν ἐπὶ τοῦ π(αρα)σκευάσαι πρὸς τὰς ἀλοιφάς. Σοφοκλῆς ἐν [Ποιμ]έσιν· «Ἔμισ[γ’], ὅσον δ(ὲ) [π]ηλὸν ὀργάσαι κ[αλό]ν.» κ(αὶ) Αἰσχύ[λ]ος ἐπὶ τῶν πρὸ τῆς Καδμείας νεκρῶν τ[ῶ]ν πρὸς τὴν ταφὴν ἑτοίμως ἐχόντων· «Ὤργα τὸ πρᾶγμα, διεμύδαιν’ ἤδη νέκυς.» τὰς δ’ ὀργάδας ἄλματά τε κ(αὶ) ἄλση προσηγόρευον ἀπὸ τῆς εἰς τὸ μῆκος ἄλσεως· «Ἔνθα Τρώιον ἄλμα κ(αὶ) ἤρια Μουνίππο̣ι̣ο̣.» τοιοῦτόν (ἐστι) κ(αὶ) τὸ παρ’ Ὁμήρῳ λεγόμ(εν)ο[ν· «Ὁ δ’] ἀνέδραμεν ἔρνει ἶσος.» ἐνθένδ(ε) κ(αὶ) ὁ ὅρπηξ παρὰ τὸ ἕρπειν κ(αὶ) αὐτὸς πεποιημ(έν)ος. περὶ μ(ὲν) ο(ὖν) τῆς κοινότερον λεγομ(έν)ης ὀργάδος ταῦτα. λέγεται δ(έ) τις ἰδίως παρὰ Μεγαρεῦσιν Ὀργὰς ὀνομαστικῶς, καθάπερ Ἴδη ἡ τ’ ἐν Ἰλί[ω]ι κ(αὶ) τὸ δενδρῶδες χωρίον, κ(αὶ) πάλιν Αἰγιαλὸς ἥ τε Ἠιὼν κ(αὶ) ἡ οὑτωσὶ λεγομ(έν)η χώρα κ(αὶ) ἡ Ἀκτὴ 〈τῆ〉ς Ἀττικῆς κ(αὶ) τὸ παραθαλασσίδιον ἅπαν χωρίον, κ(αὶ) Ῥίον τὸ μ(ὲν) Μο[λ]ύ[κ]ρειον τὸ δ(ὲ) κοινότερον ἤδη πᾶσα ὄρ̣ο̣υ̣ς̣ κορυφή, κ(αὶ) ἄλλα τούτοις ὅμοια. κ(αὶ) (ἔστιν) ὁ λόγος τὰ νῦν τῶι Δη[μ]οσθένε[ι π]ερὶ τῆς Μεγαρικῆς Ὀργάδ[ος], ἧς κ(αὶ) Καλλίμαχός που μνημονεύων φησ[ί·] «Νισαίης ἀγλῖθες ἀπ’ Ὀργάδος.» διείλεκται δ(ὲ) περὶ ταύτης τ(ῆς) Ὀργάδος κ(αὶ) Ἀνδ[ρ]οτίων ἐν τῆι Ζ τῶν Ἀτθίδ(ων) γράφ(ων) οὕτως· «Ὡρ̣ί̣σαντο δ(ὲ) κ(αὶ) Ἀθην[αῖο]ι πρὸς Μεγαρέας τὴν Ὀργάδα δια 〈 〉 τ[οῖ]ν θεοῖν ὅπως βούλοιντο· συνεχώρησαν γ(ὰρ) οἱ Μεγαρεῖς ὁριστὰς γενέσθαι τὸν ἱεροφάντ(ην) Λακρατείδην κ(αὶ) τὸν δαιδοῦχον Ἱεροκλείδην. κ(αὶ) ὡς οὗτοι ὥρισαν ἐνέμειναν. κ(αὶ) τὰς ἐσχατίας ὅσαι ἦσαν πρὸς τῆι Ὀργάδι καθιέρωσαν, διαμαντευσάμ(εν)οι κ(αὶ) ἀνελόντος τοῦ θεοῦ λῶιον κ(αὶ) ἄμεινον (εἶναι) μὴ ἐργαζομένοις. κ(αὶ) στήλαις ὡρ[ί]σθη κύκλωι λιθίναις Φιλοκρά⸏ τους εἰπόντος.» «Οἷον ἃ πρὸς τοὺς κ(ατα)ράτους Μεγαρεῖς ἐψηφίσασθε ἀποτεμνομ(έν)ους τὴν Ὀργάδα, ἐξιέναι, κωλύειν, μὴ ἐπιτρέπειν. |
| 14 (50) [10] | » καταράτους εἶπε τοὺς Μεγαρέας παρ’ ὅσον δυσνόως εἶχον αὐτοὶ κ(αὶ) Βοιωτοὶ πρὸς Ἀθηναίους, καθάπερ ἐν τῆι κϛ Θεόπομπος ἀπομαρτυρεῖ, ἐν οἷς Φιλοκράτης ὁ δημαγωγὸς αὐ⸏ τοῖς παράγεται λέγων ταῦτα· «Ἐνθυμεῖσθε τοίνυν ὡς οὐδ(ὲ) καιρὸς οὐθείς (ἐστι) φιλονεικεῖν· οὐδ(ὲ) καλῶς ἔχειν 〈δοκεῖ〉 τὰ πράγματα τῆς πόλεως, ἀλλὰ πολλοὶ κ(αὶ) μεγάλοι κίνδυνοι περιεσ[τ]ᾶσιν ἡμᾶς· ἐπιστά[μ]εθα γ(ὰρ) Βοιωτοὺς κ(αὶ) Μεγαρεῖς δυσμ(εν)ῶς ἡμῖν διακειμ(έν)ους, Πελοποννησίων δὲ τοὺς μ(ὲν) Θηβαίοις, τοὺς δ(ὲ) Λακεδαιμονίοις τὸν νοῦν προσέχοντας, Χίους δ(ὲ) κ(αὶ) Ῥοδίους κ(αὶ) τοὺς τούτων συμμάχους πρὸς μ(ὲν) τὴν πόλιν ἐχθρῶς [δ]ιακειμένους, Φ[ι]λίππωι δ[ὲ] περὶ φιλίας διαλεγομένους. |
| 15 [15] | » —ΔΙΔΥΜΟΥ— ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ —ΚΗ— ΦΙΛΙΠΠΙΚΩΝ Γ Θ Πολλῶν, ὦ ἄνδ(ρες) Ἀθ(ηναῖοι̣) Dem. 9 Ι Καὶ σπουδαῖα νομίζων Dem. 10 Ι[Α] [Ὅ]τ[ι] μ(ὲν) ὦ (ἄνδρες) Ἀθ(ηναῖοι) Φ[ί]λιπ(πος) Dem. 11 ΙΒ Περὶ μὲ[ν τ]οῦ π(αρ)όν(τος) Dem. 13 |