eul_wid: qhw-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335421

On Incredible Things or Herpyllis by Antonius Diogenes the Erotic Writer

On Incredible Things or Herpyllis is Antonius Diogenes’s twenty-four-book διήγημα τὰ ὑπὲρ Θούλην ἄπιστα. The books are lost.

Photius’s Bibliotheca is the Greek host; papyrus scraps remain. Deinias and Dercyllis; Thule; a nested manuscript-frame. The name Antonius Diogenes is the heading. It is summary and fragment, not the twenty-four books.

col1 [] . πιθ[ .. ]αν []ησονοστα []ν θάτερον []λλ ... ης []ατωνε .. []αν ... σεν []θερα[π]είας []ορ . μενη [] ... []πε .. []γων []υ[λ]λίδ . [τ]ης πολλῆς []ναι[ .. ]ανει []εις . [ .. ]ατε []πλο[ι]ον ὑπε[]εις ν[ . ]φητ[ . ] [αν ἑορταζο‐] []ροντας []υς εἶπεν ε[]νωμαξον []ωνηνη [] . θις ἐγγυ[ἄ]λλο ἐκτὸς []σοφος [] ..... [] .. εις και [] .. ελω []βάντες [] . ρ . θυ ε[ .[30]
col2 . ] ἐποχαῖς παραλίαις δ[ . ]ξ .... παρεκάλουν, δυσώρου τῆς καταστάσ[εως οὔσης] καὶ γὰρ ἐλάνθα[ν]εν ἐν ἐπισημασία[ις] ν[ ...... ] καθεστῶσα, μένειν αὐτόθι τὴν ἐπ[ιοῦσαν] ἡμέ[ρ]αν, ἐπιδοῦναί τ’ ε[ἰς] εὐφροσύνην· [ ..... ]στατος δὲ εἰς κατοχὴν ἀπ[ο]δημίας οἰωνὸ[ς] ἀν[δρὸς εὐ]φροσύνου μετά[κ]λησις· κἀγὼ μὲν [ἐβ]ου[λόμη]ν μένειν· τῶν δὲ κυβερνητῶν στασι[αζόντων, ὁ μὲν ἡ]μέτερος ἠπείγετο πλεῖν, [ὁ δὲ τῆς μεγάλης νεὼς] συνετεκμαίρετο χειμῶνα πλεῖσ[τον καὶ ἴσ]ως ἀνίκητον. ἔδοξεν οὖν πλεῖν· ἀσπασάμεν[οι] τοίνυν ἀλλήλ[ο]υς καὶ θρῆνον ἀλκυόνειον ἐγεί[ροντ]ες, εἰς τὴν ο[ἰ]κε[ί]αν ἑκάτερος ἐμβάντε[ς] ναῦν ὠ[λο]φυρόμεθα, [σκ]οποῦντες ἀλλήλους φι[λή]ματά τε ταῖς χερσὶ β[άλλο]ντες. ἡ μὲν οὖν με[γ]άλη ναῦς βραδύτερόν τι ἐ[ξ]ωπλίζετο, τάχιον δ’ ἡμεῖς ἐξ[επ]λεύσαμεν. ἡλίου δ’ ὑπὸ μὲν τὸν ἔκπλ[ου]ν φ[α]νέν[τος, αὐτίκα] δὲ ζοφεραῖς ἐγκρυβέντος νεφέλ[αι]ς, α[ἰ]φνίδιον κο[ῖ]λόν τε καὶ βραχὺ βροντήσα[ν]τος, ἡμεῖς μὲν οὐκέτ’ ἀναστρέψαι μετανοοῦντες ἐδυνάμεθα, πυκνὸν γὰρ εἵπετο πνεῦμ[α] κατόπιν· ἡ δὲ τῆς .. [ . ] . υλλίδος ἄκατος οὐκέτ’ ἀνήχθη, κατέστη δ’ ἀπὸ τοῦ τείχους ἀνακαλουμέν[η]. πρὸς βραχὺ δ’ ὁρῶντέ[ς σ]φας ἀφηρπαζόμεθα, πνεῦμα γὰρ ἄθρουν ἐγκ[ατέ]ρρηξεν ἀπηλιωτικὸν ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀκρωτ[ηρίου] καὶ τὴν μὲν κεραίαν οὐκ ἦν παραβαλεῖν, ἐ[ναντ]ίαν γὰρ οὐκ ἴσχυε φέρειν ἡ πορθμὶς τὴν [θάλα]τταν· ...... δὲ τὸ κέρας οὔριον ἔχοντες τ[ετα]μένοις τοῖς ἀκατίοις τοῦ προκειμένου μὲν . [ .. ] . τομεν δρόμου, παρὰ [δὲ] τὸν Λακτῆρα, χαλεπώ[τατον] ἀκρωτήριον, κατὰ τὸ Κρητικὸν ἐσυρόμ[ε]θα πέλαγος, οὐδὲ τὴν Νίσυρον καθορᾶν ἔτι [δυν]άμενοι διὰ τὴν συννέφειαν· ἧς ἐφιέμε[νοι] ....... βλέπειν ἀπετύχομεν. μετὰ [δὲ] νοσώδει παραδόντες πελάγει τῶν μὲν ε[ἰ]ς [σωτ]ηρίαν οὐδ[ὲ]ν παρὸν ἑωρῶμεν, ὀλέθρου [δ’ οὐ] [προ]σδοκία μόνον ἀλλὰ καὶ πόθος ἦν ἅπασιν. [ἤδη] γὰρ θ[ά]λαττα ἄγαν ἐκ πολλοῦ διαστήματος συρ[ομ]ένη, πυκνῷ μὲν οὐκ [ἐτ]ραχύνετ[ο π]νεύματι, κοιλα[ι]νομένη δ’ εἰς ἄπειρον ἐξ ἴσου [ὄρεσ]ιν ἐκορυφοῦτο, μέλαινά τ’ ἦν ὑπὸ ζόφου τοῦ περ[ιέχ]οντος ἐσκιασμένη· τὸ πνεῦμα τ’ ἐ〈σ〉 στάσιν οὐ [ .. πο]λεμίαν, γνοφ[ο]ειδῆ δέ, κυκλόθεν ἀδοκήτοις ἐ[ρρί]πιζον ἀῆται πνοιαῖς, οἱ μὲν ψιλοὺς πνεύματ[ος] πρηστῆρας, οἱ δ’ ὄμβρους καθιέντες. ἅπας δ[ὲ κ]όσμος ἐν κύκλῳ περιεβροντᾶτο, πυκναὶ δὲ ἀν[τ]ήστραπτον ἀλλήλαις ἀπ’ οὐρανοῦ λαμπάδες, ἀγχο[ . ] δὲ πολλάκις ἑωρ[ώ]με[ν] οὐρανόθεν πῦρ ἀπ[οτ]οξευόμ[ε]νον· ἦν δ’ ἄδηλ[ο]ν εἴτε νὺξ εἴθ’ ἡμέρα καθειστή[κ]ει σκότους ὁμοι[ό]τητι· συνεπληρούμεθα [δ’ ὑ]πὸ τῆ[ς τ]ῶν κυμάτων ἐπιβολῆς καὶ τῆς τῶν γνόφων ἐ[πομ]βρίας· ἦν δ’ οὔτε γῆν [ἰ]δεῖν οὔτε οὐρανόν· πεπυ[κασ]μένη δὲ νυκτ[ὶ .[45]
col2 (50) .... ] συνείχετο, καὶ ποτὲ μ[ὲ]ν κατόπιν ἡ μεγ[άλη πνοὴ] ἐφίστατ[ο, π]οτὲ δ’ ἐν[ηρεί]δετο κῦμα· πολλά[κις δὲ κα]ὶ τῆς κεραίας ἐβάλλον[το] πυρσοὶ βραχεῖς [μέρος] ἐς ἑκάτερον. εἴτ’ ἀσ[τρ’, ὡς] ἔφασκον οἱ να[ῦται Διοσ]κόρων προσωνυμίαν [βο]ῶντες, εἴτ’ ἀστρ[οειδεῖς σ]πινθῆρες ὑπὸ τοῦ πνεύματος ῥιπιζό[μενοι, τὸ σα]φὲς μὲν ἀδύνατον εἰπ[εῖ]ν· προσεκύνου[ν δὲ καὶ] προσεύχοντο πάντες.[60]