eul_wid: lgs-aa
Ὑπόμνημα εἰς τὸν Θεαίτητον τοῦ ΠλάτωνοςCommentary-Plato's Theaetetus
Anonymous Commentary on Plato Commentary Plato's Theaetetus PDF
| 1 [24-49] | [ ........ Πρ]ωταγο[ρ ........... ]χρη [ ...... Πρωτα]γ̣όραν [ .......... ]υ̣ποδη[ματ ........ ]άνει· [ ........... ]δεμεν [ ........... ]τικωι· [ ........... ]ουιε [ ............ ]σων [ ........... ]υγηι [ ..... Πρωτα]γόραι [ ............ ]λοι < [ ........... ]αιξε [ ....... σο]φισταὶ [ ........... ]ηνκα[ .......... ]σεψδο [ ........... ]ενδε [ .......... ]ν̣ιη̣μ̣η [ ........ Πρ]ωταγό[ ........... ]ε̣το ἐ[ ........... ]α̣ιτο [ ........... ]ο̣περ [ ............. ]ως. [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] αὐτῆι. |
| 2 [45] | ἅμα δὲ καὶ Θε̣[όδω‐] ⸏ ρος μὲν ἑταῖρος ἦν τῶι Πρωταγόραι, ὁ δ[ὲ] Θεαίτητος ἐνετύγ̣χανεν τῶι συγγράμματι τῶι Πρωταγ̣ό̣ρ̣ο̣υ̣ τῶι Περὶ ἀληθείας, ἐν̣ ὧ̣ι̣ περὶ ἐπιστήμης λ̣έ̣γει̣. ταῦτα μὲν οὖ[ν] ἀναγκ̣α̣[ῖ]ον ἦν προανακαθήρασθαι. τῶν δὲ Πλα⸏ τωνικ[ῶν] τινες ᾠήθησ̣[αν περ]ὶ̣ κριτηρίου ε[ἶναι τὸν] διάλογον, < ἐ[πεὶ] καὶ πλεονάζει < ἐν τῆι περὶ τούτου σκέψει. τὸ δ’ οὐχ̣ οὕτως ἔ< χει, ἀλλὰ π[ρ]όκειται περὶ ἐπιστήμης εἰπ[ε]ῖν τ[ῆς ἁπλ]ῆ̣ς καὶ ἀσυνθέτου· εἰς τοῦτο δὲ ἀ< ν[α]γκαίως περὶ κριτηρί[ο]υ σκοπεῖ. λέγω δὲ νῦ̣ν̣ κρ[ι]τήριον τὸ [δ]ι’ οὗ κ̣[ρίν]ομεν ὡς ὀρ[γ]άν[ο]υ. [δ]ε̣ῖ γὰρ ἔχειν ὧι κρ̣[ι]νοῦμεν τὰ πράγματα, ε[ἶ]τα ὅταν ἀκ̣ρ̣[ι‐] βὲς ἦι τοῦτο, ἡ τῶν κ̣α̣λ̣ῶ̣ς κριθέντων μό[νι]μος παραδ̣ο̣χὴ [γί‐] [γνετα]ι ἐπισ[τήμη]. ἀλλ̣’ ἔ̣[νιοί] φασιν αὐτὸν π̣ε̣ρ̣ὶ̣ ἐ̣π̣ι̣σ̣τ̣ή̣μ̣η̣σ̣[ < ] προθ̣έ̣μενον ζητ̣[εῖν] ἐν μὲν τῶι Θεαιτήτω[ι] περὶ ἃ οὐκ ἔστιν δει< κνύναι, ἐν δὲ τῶι Σοφιστῆι περὶ ἃ ἔστιν. προσ̣ῆλθον μὲν οὖν ἐγγύς, οὐ μὴν ἔτυχον τἀ< ληθοῦς· οὐ γὰρ ζητεῖ τὴν ὕλην, περ[ὶ] ἣ̣ν̣ σ̣[τρέ‐] φε̣τ̣αι̣ ἡ ἐπιστήμη, ἀλλὰ τίς οὐ̣σ̣[ί]α α[ὐτ]ῆ̣ς̣. [ἕ‐] τερον δέ ἐστιν̣ τ̣ο̣ῦ̣τ̣ο̣ ἐ̣κε̣ί̣ν̣ου, ὡς ἐπὶ τῶν τεχν[ῶ]ν ἄλλο μέν ἐ̣στ̣ι̣ν̣ τὸ [ζη]τεῖν [ἑ]κάστης τὴν [ο]ὐσίαν, ἄλλο δὲ < τὸ τὴν ὕλην, περὶ ἣ̣ν πραγματεύονται. |
| 2 (50) [25] | ἐ< π̣ε̣ὶ̣ [δὲ ἐπι]στήμη ἦν δόξα ὀρθὴ δεθεῖσα αἰτία λογισμοῦ (τότε γὰρ ἴσμεν τὰ πράγματα, < ὅταν μὴ μόνον εἰδῶμεν ὅτι ἔστιν ἀλλὰ καὶ διὰ τί), ἦσαν δὲ οἱ τὰς < αἰσθήσεις ἐκτετει< μηκότες διὰ τὸ ἔχειν α̣ὐ̣τάς τι πληκτικὸν [ἀ]νατιθέντες αὐταῖς καὶ τὴν ἀκρείβειαν, πρῶτον μὲν ταύτην βασανιεῖ τὴν ὑπό< λημψιν, εἶτα μεταβήσ̣εται ἐπὶ δόξαν ὀρ< θήν, μετὰ ταύτην ἐπὶ δ̣όξαν ὀρθὴν μετὰ λόγου, καὶ [ἐ]νθάδε κατ[α]π̣α̣ύ̣σ̣ε̣ι̣ [τὴ]ν ζήτη[σιν· εἰ γὰ]ρ π̣ρ̣οσλάβοι [τὸν] δεσμὸν τῆς αἰτί[ας, γί]νετ̣α̣ι̣ α̣ὐ̣[τ]ῶι τέ< λ̣ε̣ι̣[ο]ς ὁ̣ τῆ[ς] τοιαύτης ἐ̣π̣[ισ]τή[μης λόγ]ος. |
| 3 [10] | τ̣[ὰ] [μὲν̣] οὖν τοι[αῦτ]α κα[ὶ] < [ἐν] τῆι ἐξηγήσει σα[φην]ισθήσεται. φέρ[ε‐] [τ]α̣ι̣ δ̣ὲ̣ καὶ ἄλλο προοίμ̣ι̣ον ὑπόψ[υ]χρον σχεδὸν τῶν ἴσων στίχων. οὗ ἀρχή· ⸏ «ἆρά γε, ὦ παῖ, φέρεις τὸν [π]ε[ρὶ Θε]αιτήτου λόγον;» τὸ δὲ γνήσιόν ἐστιν, ο̣ὗ̣ ἀρχή· « ἄρτ ι , ὦ Τερψίω ν. » ἔοικε δὲ πεποιηκέναι μὲν δραματικὸν τὸν διάλογον τοῦ Σωκράτους προσ[δια]λεγομένου Θεοδώρωι τε καὶ Θεαιτήτωι, εἶτα ἐπεὶ εἶκεν < πολλὰ ἄγκυλα προσέθηκεν τὸ προοίμιον̣, ὡς Εὐκλείδου ἀπομνημονεύοντος < π̣ρὸς Τερψίωνα, ὧν ἠ̣κ̣ηκόει̣ Σ̣ω̣κ̣ρ̣ά̣τ̣ους./ ὁ [δ’ Ε]ὐκλείδ̣ης τ̣ῶν ἐλ̣λ[ο]γίμων ἦ̣ν̣ Σωκρατικῶν καὶ ἦρξέν γε τ[ῆ]ς ὀνομα̣σ̣θείσης < Μεγαρικῆς αἱ[ρέ]σεως, ἥτις ὕστερον ἐ̣γ̣έ̣νετο σοφιστικωτέρα· ἐμβρει⸏ θεῖ τοίνυν ἀνδρὶ ἐπεφήμισεν τὸν διάλογον ὄντα καρτερόν· οὐ γὰρ δὴ δι’ ἥν φησιν αἰτί< αν, ἵνα μὴ παραποδίζοι ἐνκείμενα « Καὶ ἐγὼ ἔφη ν , Καὶ ἐγὼ εἶπο ν » καὶ « περὶ τοῦ ἀποκρεινομένου ὅτ [ι ] Συνέφ η » καὶ « Οὐχ [ ὡμ ο ]λόγε ι» . |
| 4 [45] | κέχρηται γ[οῦ]ν ἐπὶ πολλῶν τοιούτῳ χαρα< κτῆρι καὶ οὐκ ἐνοχλ[εῖ] οὐδὲν ἐν ἐκείνοις. πε⸏ ριέχει δὲ τὸ προοίμιον τῶν προσηκόν< των καὶ πρακτῶν ὑπογραφήν, ἃ οἱ Στ̣[ωικ]οὶ καθήκοντα ὀ[νομά‐] ζουσιν. τὰ δὲ τ̣ο̣ι̣α̣[ῦτα] σαφέστατα κεῖτα[ι πα‐] ρὰ τοῖς Σωκρατικ[ο]ῖς καὶ οὐ δεῖτα[ι] ἐξηγή< σεως· Εἶπέ τε ὅτι πᾶ⸐ &l t ; σα ἀνά̣γκη εἴη τοῦτον &l t ; ἐλ̣λό [γ ]ιμον γενέσθαι &l t ; ε [ἴ ]περ̣ εἰς ἡλ [ι ]κίαν̣ [ἔ ]λ&l t ; θο ι . Εἰ εὐφυὴς ὁ Θεαίτητος, ποία ἀνάγκη ἐλλόγιμον αὐτὸν γενέσθα̣ι ἐλθόντα εἰς ἡλ̣ι< κία̣ν πρόσθε[ν] μὴ ν[ο‐] σήσαντα μηδὲ ἀσκοληθέντα μηδὲ δι’ ἄλλην ὁμοίαν αἰτίαν ἐμποδισθέντα; τὰ γὰρ τοιαῦτα κατὰ τὸ εἰκὸς λέγεται, οὐχὶ δὲ κατὰ τὸ ἀναγκαῖον, ἐπεὶ ταῖς εὐφυε̣ίαις οὐ πρόσεστιν τὸ βέβαιον, ἀλλὰ τὸ ὡς κατὰ τὸ πλεῖστον. ἀλλὰ ὅταν γέ τις σχε< δὸν πάσας ἔχηι τὰς εὐφυείας, ὥσπερ ὁ Θεαί< τητος, καὶ οὐ μόνον γε ταύ̣τας, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀσκή̣σ̣εις αὐτῶν καὶ ὁ τοιοῦτο̣ς γίνεται ἐλλόγιμο[ς], ἐὰν [μ]ή τι κω< λύσηι π̣[αρ]ὰ [τ]ὴν ἔξωθεν αἰτίαν. |
| 5 [45] | Εἰ μὲν τῶν ⸐ &l t ; ἐν Κυρήνηι μᾶλλον ἐ&l t ; κηδόμη ν , ὦ Θεόδωρ ε , &l t ; τὰ ἐκεῖ ἄν σε̣ καὶ περὶ &l t ; ἐκείνων ἀνηρώτω ν , &l t ; εἴ τινες αὐτόθ̣ι περὶ γε&l t ; ωμετρίαν ἤ τινα ἄλ&l t ; λην φιλοσοφίαν εἰσὶν &l t ; τῶν νέων ἐ̣π̣ιμέλει&l t ; αν ποιούμεν̣ο ι , νῦν δέ &l t ; ( ἧττον γὰρ ἑκείνους ἢ &l t ; τούσδε φιλ ῶ) . Κήδεται ⸏ μὲν καὶ Κυρηναίων, < κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ λόγον καὶ ὡντινωνοῦν ἀνθρώπων· ᾠκειώμεθα γὰρ τοῖς ὁμοειδέσι· μᾶλλον μέντοι ὠικείωται το̣[ῖς ἑα]υ̣τ̣οῦ̣· πολίται[ς· ἐπιτείνε‐] ται γὰρ καὶ ἀ[νίετ]α[ι] ἡ οἰκείωσις· ὅ̣[σοι το]ί̣ν̣υ̣ν̣ ⸏ ἀπὸ τῆς οἰκε[ι]ώσεως εἰσάγουσι τὴν δι[κ]αι[ο‐] σύνην, εἰ μὲν λέγου< σιν ἴσην αὑτοῦ τε π̣ρὸς α̣ὑτὸν καὶ πρ̣ὸ̣ς̣ [τὸν ἔ‐] [σ]χατον Μυσῶν, τεθέντος μὲν τούτου σώζεται ἡ δικαιοσ[ύ]νη, οὐ συγχωρεῖται [δ]ὲ [εἶ‐] ν̣αι ἴσην· π̣αρὰ γὰ[ρ τὴν] ἐνάργειάν ἐστιν [κ]α[ὶ] < τὴν συναίσθησιν. ἡ < μὲν γὰρ πρὸς ἑαυτὸν οἰκείωσις, φυσικ̣ή ἐστιν καὶ ἄλογος, ἡ δὲ πρὸς τοὺς πλησίον φυσικὴ μὲν καὶ αὐτή, οὐ μέντοι ἄνευ λόγου. ἐὰν γοῦν καταγνῶμεν πονηρ̣ίαν τινῶν, οὐ μόνον ψέγομεν αὐτούς, ἀλλὰ κ̣αὶ ἀλλοτριούμεθα < π̣ρὸς αὐτούς, αὐτοὶ δὲ ἁμαρτάνοντες οὐκ ἀποδέκονται μὲν τ̣ὰ̣ [μ]α̣χ̣όμενα, οὐ δύναντ[αι δ]ὲ μεισῆσαι αὑτούς. |
| 6 [45] | ⸏ οὐ̣κ̣ ἔστιν τοίνυν ἴση ἡ ο[ἰ]κ̣ε[ί]ωσις πρὸς ἑαυτ̣ὸ̣ν [καὶ π]ρὸς ὁντινοῦ̣ν, ὅπου μηδὲ πρὸς τὰ̣ [ἑ]α̣υ̣τ̣ῶ̣ν μέρη ἐπ’ ἴσ̣η̣[ς̣] ᾠκε̣[ι]ώ̣μεθα. οὐ̣ γὰρ ὁ̣μ̣οίως ἔ̣χ̣ομεν πρὸς ὀφ[θα]λμ̣[ὸ]ν̣ κα̣[ὶ] δάκτυλον, ἵνα μ̣ὴ̣ λέγω πρὸς ὄνυ̣χας [κ]α̣ὶ̣ τρίχας, ἐπεὶ οὐδὲ πρὸ̣ς̣ τὴν ἀποβολὴν αὐτῶν ὁμοίως < ἠλλοτριώμ[εθ]α, ἀλλὰ μᾶλλον κ[αὶ ἧτ]τον. < ⸏ εἰ δὲ καὶ α̣[ὐτ]οὶ φήσουσ̣ι̣ ἐπιτεί[ν]ε̣σθα[ι] τὴν οἰκε̣ί̣ω[σιν, ἔσ]τ̣αι μὲν < φιλανθρ̣[ωπί]α, ἐλέγξουσι δὲ τ[ούτους α]ἱ περιστάσει̣ς̣ [ ..... ]ν, ὅ< που ἀνά̣ν̣[κη μό]νο̣ν < σώζεσθαι τὸν̣ ἕτ̣ερον αὐτῶν· κἂν μὴ γένωνται δὲ περιστάσεις, ἀλλ’ α̣ὐ̣τοί γε οὕτως διάκ[εινται] ὡ̣ς ἐλεγχθησόμενοι. ὅθεν καὶ ἐρω[τ]ῶσιν οἱ ἐξ Ἀκαδημε̣[ίας ο]ὕ[τ]ω[ς]· ἐπ’ ἴση[ς] ο̣ὐ̣ [σώζεται] κ̣ατὰ τ[οὺς] Ἐπι̣κ̣ο̣[υρείο]υς ἡ δικαιοσύνη κ̣α[ὶ] κ̣α⸏ τὰ τοὺς Στωικού[ς]. ἀ̣λλὰ μὴν κατὰ τοὺς Ἐπικουρείους οὐ σώζεται ἡ δικαιοσύνη, ὡς ὁμολογοῦσι, πρὸς οὓς ὁ̣ λ̣όγος, οὐδὲ κατὰ τοὺς Στωικοὺς ἄρα. διὰ τί < γ̣ὰ̣ρ̣ ο̣ὐ̣ σώζεται κατὰ τ̣ο̣ὺ̣ς̣ Ἐ̣πικουρείους, < ε̣ἴ̣ τ̣ι̣ς̣ αὐτῶν πυνθάν[οιτ]ο, φήσουσι, ὅτι οὐκ ἀπολείπουσι οἰ< κείωσιν π̣ρὸς τοὺς πλησίον. |
| 7 [45] | ἐὰν οὖν ἀπο̣λείπη̣τε ὑμεῖς ἀνομοίαν, ἆρά γε οὐχ ὁρᾶτε, ὅτι τοῦτο τὸ πλεῖον ἀναγκάσει ποτὲ μὴ ὁμοίως στοχά< ζεσθαι τοῦ τε ἑαυτῶν λυσιτελοῦς καὶ τοῦ τ̣ῶν πλ̣ησ̣[ί]ο̣ν, ἐ̣[ξα]ρκεῖ δὲ κ̣αὶ ἐπὶ τ̣έ̣[χ]ν̣ης καὶ ἐπὶ ἀρετῆς παραβαθεὶς κἂν εἷς ἀριθμὸς ἑκάτερον α[ὐ]τῶν ἀφανίσαι· ὅθ̣ε̣ν οὐκ ἀ⸏ πὸ τῆς οἰκει̣ώσεως εἰσάγει ὁ Πλάτων τὴν δι[κα]ι̣οσύν̣ην, ἀλλὰ ἀπ̣ὸ̣ τῆς π̣ρ̣[ὸ]ς τὸ̣ν̣ θ̣ε̣ὸν ὁμοιό̣[τητο]ς̣ δείξ̣ομεν. τ̣ὴ̣[ν δὲ] ο̣ἰ̣κ̣ε̣ί̣ωσιν τα[ύτη]ν 〈τὴν〉 π[ο]λυθρύλητον οὐ μό[νο]ν̣ ὁ Σωκράτης ε[ἰ]σ[άγ]ε̣ι, ἀλλὰ καὶ οἱ παρὰ τῶι Π̣λ̣ά̣τωνι̣ σοφιστ[αί.] ⸏ [α]ὐ̣τῆς δὲ̣ δ̣[ὴ] τῆς οἰκειώ[σ]εω[ς] ἡ μέν̣ [ἐστι]ν̣ κ̣η̣δεμ̣ον̣ι̣κὴ [ ....... ]σ[ ...... ] [ .... ]του̣ς̣ [ ........ ] [ ... ]ω̣ς̣ ἀ̣ντι̣[ .. ]εν̣σ̣ο̣ι̣ [ ............. ] α̣ἱ̣ρο̣[ύ]μεθα ἑαυτοῖς τἀγ[αθὰ οὐ]κ̣ α̣ὐ̣[τ ...... ] κ̣[ ..... ]κ̣η̣δ̣ό̣μ̣ε̣ν̣ο̣ι̣, ἀ[λ]λὰ βουλόμενοι < αὐτὰ γενέσθαι ἡμῖν, δηλοῖ, ὅτι ἡ πρὸς ἑαυτὸν καὶ τοὺς ὁμοειδεῖς οὐκ ἔστι̣ν αἱρετική· οὐδεὶς γὰρ αἱρεῖται ἑαυτόν, ἀλλὰ ἑαυτὸν < μὲν εἶναι, τἀγαθὸν δὲ ἑαυτῷ εἶναι, κήδεται δὲ ἑαυτοῦ καὶ τῶν πλησίον. |
| 8 [5] | διὰ τοῦτο ἔφη· Εἰ μὲν τῶν ἐν Κυρήνηι μᾶλλον ἐκηδόμην δηλῶν ὅτι ἡ τοιαύτη οἰκείωσίς < ἐστιν κη̣δ̣εμονική. Καὶ μᾶλ [λ ]ον ἐπιθυ&l t ; μῶ εἰδένα [ ι τ ί ]νες ἡμῖν τῶν [ νέ ω ]ν̣ ἐπ̣ί̣δοξοι γίνεσθαι ἐπιεικεῖ ς . « Κ̣α̣ί ̣ » (περὶ τῶν ⸏ ἐνθάδ[ε] ν̣[έ]ω̣ν̣ ε̣ἶ̣π̣ε̣, 〈οὐ〉 περὶ τῶν ἐ[ν Κ]υ̣ρήνῃ) « μᾶλλον ἐ̣π [ ι θ ]υμῶ εἰδέναι τ [ί ]νες ὑποφαίνουσι ἐλπίδας τοῦ γε< νέσθαι μ[έ]τ̣ριοι.» Ταῦ⸏ &l t ; τα δὴ αὐ [ τός τε σ ]κο&l t ; &l t ; πῶ κα θ ’ ὅ [ σον δ ]ύ̣ν̣α̣&l t ; μαι καὶ το [ ὺς ἄλλο υ ]ς &l t ; ἐρωτῶ οἷ [ ς ἂν ὁρῶ τοὺ ς ] &l t ; νέους ἐθέ̣λ̣ον [ τα ς ] &l t ; συγγίγνεσθα ι . Ἐν̣ [τοῖ]ς ⸏ ἐρωτ̣ικοῖ̣ς̣ λέγ̣εται̣, ὅτι τοῦ σπουδαίου [ἐ‐] στὶν τὸ γ[ν]ῶν̣αι τ̣ὸ̣ν̣ ἀξιέρ[αστ]ον. ζητεῖται οὖν, π̣ῶ̣ς̣ [ὁ Θ]ε[αί‐] τητος ἔλ̣[αθεν αὐτὸν] ὢν ε[ὐ]φυ[ής. ἀποκρι‐] τέο̣[ν τ]ο̣ίνυ̣ν, ὅ̣[τι] οὐδὲ οὗτος αὐτὸν̣ ἔ̣λ̣[α‐] < θεν· οὐ πάντα̣ς γὰρ < τοὺς καλοὺς δι’ ἑαυτοῦ εὑρίσκει, ἀλλ’ ἔ̣στιν οὓς καὶ δι’ ἄλλων̣. καὶ τοῦτο ἐδήλωσεν, ὅτι « Αὐτός τε σκοπε[ῖ] κα θ ’ ὅ&l t ; σον ἐνδέχεται καὶ &l t ; τοὺς ἄλλους ἐρωτᾶι, < οἷς ὁρᾷ συμβάλλον< τας τοὺς νέου ς. » καὶ γὰρ τὸ τοῖσδε ἢ τοῖσδε συνε[ῖ]ναι μηνύει τοὺς εὐφυε[ῖ]ς. Νῦν δέ ⸏ &l t ; ( καὶ μή μοι ἄχθο υ ) οὐ&l t ; κ ἔστ [ ι ν ] καλό ς , προσ&l t ; έο [ι ]κε δ [ ὲ σ ]οὶ τήν τε &l t ; σε [ ι μ ]ότη̣τα καὶ τὸ ἔ&l t ; ξω̣ τῶν ὀμμάτω ν · &l t ; ἧττ [ο ]ν δὲ ἢ σὺ ταῦ τ ’ ἔ&l t ; χε ι . |
| 9 [40] | Ὁ Θεόδωρος τὸν ⸏ καλ̣[ὸ]ν κατὰ τὰ ὑπ̣ὸ̣ < τῶ[ν] πολλῶν νομιζόμενα τὸν ἐκ τῆς μορφῆς τοιοῦτον, ὁμ̣ο̣ί̣ω̣ς̣ δὲ [ἐ]κ [τ]ῶν αὐτῶ[ν κ]αὶ τ̣ὸ̣ν α̣[ἰ]σχρόν, φησ̣ί̣ν̣ τε τὸν [Θ]εαίτητον̣ ἐο[ι]κέναι τῶι Σωκράτει [κ]ατά τε < τὴν σειμό̣τ̣η̣τα κ̣α̣ὶ τὸ ἔξω ἔχειν̣ τὰ [ὄ]μμα[τα], ο̣ὐ μέν[τοι] ἐπ’ ἴσης [τῶ]ι Σωκ[ράτ]ε̣ι̣· ὁ δὲ [Σω]κράτ[ης μᾶλ‐] λον̣ ο̣[ἶ]δ̣ε̣ καλὸ[ν τὸν] καλῶ̣[ς] λέγοντα, τ̣[οῦ‐] τ’ ἔστι[ν] τὸ[ν] φρόν[ιμον], ὡς π̣ρ̣ο̣ελ̣[θ]ὼ̣ν̣ ἐ̣ρ̣εῖ. < ⸏ [ &l t; ]Τὸ γ [ ὰ ρ ] εὐ [ μα θ ]ῆ̣ ὄ [ ν τ ]α [ &l t; ]ὡς ἄ [ λ λ ]ωι χ [ αλεπ ὸ ]ν [ &l t; ]πρᾶον [α ]ὖ ε [ ἶναι δ ]ια[ &l t; ]φερόν [τ ]ως κ [ αὶ ἐπ ὶ ] [ &l t; ]τούτ [ οι ς ] ἀ̣νδ̣ [ρ ]ε̣ῖο̣ν [ &l t; ]πα ρ ’ ὁντινο [ ῦ ν ] ἐγὼ &l t ; μὲν οὔ τ ’ ἂν ὠιόμην P &l t ; γενέσθαι ο [ὔ ]τε ὁρῶ γιγνόμενο ν . τὸ εὐμα⸏ θὲς κατὰ τὸ λογιστι< κὸν τῆς ψυχῆς, τὸ πρᾶον [κ]α̣ὶ̣ ἀνδρεῖον κατὰ τὸ [θυ]μοειδές. δοκεῖ δ[ὲ] τὰ̣ τοιαῦτα παραποδίζειν ἀλλήλοις ἐπί γε τῶν εὐφυ̣ειῶν· ο̣ὐ̣ γ̣ὰρ ὥσπε̣ρ̣ ἐπὶ τῶν τ̣ε̣λείων [ἀ‐] ρετῶν ο̣ὕτω̣ς̣ καὶ ἐπὶ τῶν εὐφυειῶν̣ ἐ̣ξ ἀνάγκης πάν̣[τ’ ἀ]κολουθεῖ, ἀλλὰ τὰ πολλὰ καὶ ἐναντιοῦνται ἀλλήλαις. |
| 10 [40] | διὰ τοῦτο καί φησιν ὁ Θεόδωρος· < οὔτε ὠιόμην γενέ&l t ; σθαι οὔτε ὁρῶ γιγνόμενο ν . οὐκ εἰ ἀνέλπιστον δ’ αὐτῶι καὶ οὐχ [ὁ‐] ρᾷ γιγνόμενον, εὐ[θέ‐] ως καὶ ἀδύνατον. τῶι γοῦν Θεαιτήτωι μα[ρ‐] τυρεῖ ὡς ἔχοντι ταῦτα. ⸏ &l t ; Ἀλ λ ’ οἵτε ὀξεῖς ὥ [ σπε ρ ] &l t ; οὗτος καὶ ἀγχίνοι [ κα ὶ ] &l t ; μνήμονες ὡς τὰ &l t ; πολλὰ καὶ πρὸς [τ ]ὰς &l t ; ὀργὰς ὀξύρρο [ πο ί ] εἰσι ν , &l t ; καὶ ᾄττοντες φέροντα [ι ] [ &l t; ]ὥσπερ τὰ ἀνε [ρ ]μάτι[ &l t; ]στα πλοῖ α , καὶ μαν [ ικώ ] &l t ; τεροι ἢ ἀνδρειό [τ ]ε̣ρ̣ο̣ι̣ &l t ; φύοντα ι . Ὀξύτης κ[αὶ] ⸏ ἀγχίνο̣[ι]α̣ καὶ τὸ μνη̣μονικ[ὸ]ν εὐφύεια̣ι̣ < τοῦ λογιστ̣[ι]κ̣οῦ, κα[ὶ] ὀξύ̣[τ]η̣ς μ̣[ὲ]ν κατ’ ἀ̣γ̣χ̣ί̣ν[ο]ι̣αν̣ [κ]ατὰ τὸ ῥαιδ̣[ίως] νο̣εῖ[ν καὶ] ἐν̣τ̣ρέχ[ειν], τὸ̣ δ̣ὲ̣ μ̣[νη‐] μονικ̣[ὸ]ν̣ κατὰ τὸ [κρ]α̣τ̣ε̣ῖ̣ν τῶν νοηθ̣[έν‐] [τ]ων. οἱ τοιοῦτ̣ο̣ι̣ ο̣ὖ̣ν̣ ὡς ἐ̣π̣ί̣παν εὐκε[ί]νητ̣ο̣ι̣ εἰσιν καὶ σ̣εσ̣οβημέ̣νως ὁρμῶσιν < ὥσπερ φέρεται τὰ ἀνερμάτιστα πλο[ῖ]α κούφως μὲν διὰ τὸ μὴ γεγομῶσθαι, εἰκῆι̣ δ̣ὲ̣ δι̣ὰ τὸ μὴ ἔχειν ἕρμα. καὶ οἱ τοιοῦτοι οὖν τῶν νέων̣ μαν[ικώ‐] τεροι ἤ̣π̣ερ ἀνδρειότεροι φύονται. τὸ γὰρ ἀνδρεῖον οὐκ ἔμπληκτον, ἀλλὰ στάσιμον. |
| 11 [5] | ⸏ &l t ; Οἵ τε αὖ ἐμβρειθέστε&l t ; &l t ; ροι νωθροί πως ἀπαν&l t ; τῶσιν πρὸς τὰς μαθή&l t ; σεις καὶ λήθης γέμον&l t ; τε ς . Οἱ δὲ βαρύτεροι οὐκ ἔχοντες τὸ ὀξὺ ἀμβλύτεροί εἰσιν ἐν τῶι̣ μανθάνειν καὶ ἐπιλήσμονες γίνονται. ⸏ κατὰ μὲν οὖν τοὺς παλαιούς, ἐπεὶ πολλαὶ αἱ ἀρεταὶ καὶ κατὰ ⟦ εκαστα ⟧ ἑκάστην μία εὐφύεια, ζητηθήσεται, εἰ ἀντακολουθοῦσι ἀλλήλαις αἱ εὐφύειαι· κ[αὶ] ὁ/μολογεῖται τὸ μὴ π[άν‐] τως. οὐ μέντοι ἀδύν[α‐] τον τὸν μίαν ἔχον[τ]α καὶ τὰς ἄλλας ἔχειν. κ̣α̣τὰ δὲ τοὺς Στωϊκοὺς οὐδὲ ζητεῖται τοῦτ[ο,] μίαν γε ὑποβάλλον̣τας εὐφύειαν̣ π̣ά̣σ̣[αις] ταῖς ἀρεταῖ[ς]. εἰκάζ[ου‐] σι γ[ὰ]ρ τὸ ἡγε̣[μ]ον̣[ικ]ὸ̣ν κ̣η̣ρῶι εὐπλ̣[άστω]ι πε⸏ φυκότ[ι, ὃ π]ά̣ν[τα δ]έ̣χεσθαι ο̣[ ....... ]α̣. ὅθεν ουδ[ ...... ]α ἐρωτᾷ Ἀρ̣[ίστων] ὁ̣ Χ̣ε̣ῖ̣ος· εἰ μία ἐ̣[στὶν εὐφ]ύεια, μία ἔ̣[στι]ν κ̣α̣[ὶ] ἀρ̣ετή· ἀλλ[ὰ μ]ὴ̣ν μία ἔστ̣ιν εὐφύεια (ὡς ὁμολογοῦσι, πρὸς οὓς ὁ λόγος)· μία ἄρα ἔστιν ἀρετή. Ὁ δὲ οὕτως λείως ⸏ &l t ; τε καὶ ἀπταίστως καὶ &l t ; ἀνυσίμως ἔρχεται &l t ; &l t ; ἐπὶ τὰς μαθήσεις τε &l t ; καὶ ζητήσεις μετὰ &l t ; πολλῆς πραιότη̣τος &l t ; οἷον ἐλαίου ῥεῦ̣μα ἀ̣&l t ; ψοφητεὶ ῥέοντο ς . Οἷ⸏ < ον δεῖ εἶναι ἐν ταῖ̣ς̣ ζητήσεσι καὶ μαθήσεσι ὑπογρ[ά]φει, ὅτι δεῖ λείως προϊέναι, τοῦ̣τ’ ἔστιν μ̣ὴ̣ διαπηδῶντα, ἀ [ π τ ]αίστως μὴ < πρ[οσ]κρ̣ο̣ύοντα, ἀ [ν ]υ&l t ; σί [ μ ω ]ς̣ δέ, ἵνα καὶ π̣ροκ[όπ]τῃ. |
| 12 [45] | δεῖ δὲ προσ< εῖναι κ[αὶ] τὴν πραό< τητα καὶ μὴ ἀγριαί< νειν, ὥσπερ καὶ τὸ ἔλαιον ῥ̣ε̣ῖ̣ ἀψοφητε ί . &l t ; ⸏ &l t ; Ὥστε θαυμάσαι τὸ &l t ; τηλικοῦτον ὄντα οὕ&l t ; τως τα [ῦ ]τα διαπράττε&l t ; σθα ι . Τὸ τηλικοῦτον ⸏ ἀντὶ̣ το̣ῦ̣ νέον ὄντα. θαυμασ̣τὸν οὖν, εἰ καὶ ἐν τ̣ού[τ]ωι τῆς ἡλικίας ἐμμ̣ελῶς ζητεῖ. ⸏ &l t ; Εὐαγ [ γ ε ]λεῖ ς . Ὑφ’ ἓν ἀνα⸏ γνωστέον· ἐξακούεται δέ [«κ]αλὰ ἀγγέλ< λεις». Θεαίτητο ς , ὦ Σ̣ώ̣ [κ ]ρατ̣ε ς , τό γε ὄ [ νο ] [ μ α] . Τοῦ [μ]ὲν ὀνόμα[τος τοῦ πατρ]ὸς οὐκ [ἐ‐] [μνήσθη Θε]όδωρος̣, ἴ̣[σως ὅτι Θ]εαίτη[τος ἐ‐] [ξ ὀλίγου ἐ]φοίτα̣ [ .... ] [ &l t ; Τὴν μέ ν ] τοι οὐ [ σίαν [ &l t ; δοκοῦσ ί ] μοι ἐ̣π̣ [ ίτρο ] [ &l t ; ποί τιν ε ]ς διεφ [ θαρ ] [ &l t ; κένα ι . ἀ λ ] λ ’ ὅμ [ ως κα ὶ ] [ &l t ; π ]ρὸ [ ς τὴ ν ] τ [ ῶν χρη ] [ &l t ; μ ]άτω [ ν ἐ ]λευ̣θ̣ε̣ρ [ι ]ό̣τ̣ [ η ] [ &l t ; τ ]α θα [ υ μ ]α̣στ̣ό ς , ὦ Σώ[ &l t; ]κ [ρ ]ατε [ς . Γ ]εννικὸν λέ[ &l t ; γ ]ε̣ις τ [ ὸν ἄ ]νδ̣ρ α . Ἐπί< τηδε[ς ἐ]μ̣ν̣ήσθη τοῦ πατρὸ[ς] κ̣α̣ὶ̣ τῆς διαφθορᾶς̣ τ̣ῶν χρημάτων τῆς ὑπὸ τῶν ἐπ[ι]τρό[π]ων, ἵνα δείξ[ας τὸ] ἐλευθέριον ε̣[ ... ]νσ̣η[ . ]ως [γ]εννικόν. |
| 13 [5] | ἐν γὰ[ρ] τοῖς μάλιστα καὶ τοῦτο σκ̣οπεῖ, εἰ ἐλευθέριός ἐστιν ὁ νέος ἢ οὔ, ὡς τῆς ἀνελευθεριότητος ἱκανῆς οὔσης λυμήνασθα[ι] π̣ᾶν. ὅθεν κἀν τῆι Π̣ολι̣[τ]εία̣[ι, σκ]οπῶν τοὺς̣ εὐ̣φ[υ]εῖς κ[αὶ] μή, φησί̣ν̣· [ἀ]λ̣[λ]ὰ μή σε [λά]θηι ἀνε[λευ]θ̣εριότης προσο[ῦ]σα. < ⸏ &l t ; Εἰ μὲν ἄρα ἡμᾶ̣ [ς ] τοῦ &l t ; σώ̣μ̣ατός τι ὁμοίους &l t ; φ̣η̣σ̣ὶν εἶναι ἐπαι&l t ; &l t ; [ ν ῶ ]ν ἢ ψέγων̣ οὐ &l t ; [π ]ά̣νυ αὐτῶι ἄξ [ι ]ον &l t ; τ̣ [ ὸν ν ]ο̣ῦν προ [ σ έ ]χει ν . ⸏ Ἔλ[εγεν] ὁ Θεόδω̣[ρ]ος τ[ὸ]ν Θ̣[ε]α̣[ί]τητο[ν τ]ῶι Σω[κρά]τει ἐο̣[ι]κέ̣ναι κατ̣ά τε τὴν σει̣μότ[ητ]α καὶ τὸ ἔ̣ξω̣ τῶν ὀμ[μάτ]ων. κατὰ [τ]οῦτ’ οὖ̣[ν φ]η̣σ̣ι̣ν̣ αὐ[τ]ὸν εἶν̣[αι ...... ]ιστ̣[ . ] δ[ ............. ] η̣[ .............. ] τελ[ ............. ] προ[ ............. ] το[ ............. ] [ ............... ] [ ............... ] θ̣[ ............ ]ιο < μ̣[ .......... ]ν[ .. ]α < β̣[ .... Τί δ ’ ε ἰ ] π̣ο̣ [ τ έ ]ρου ⸏ &l t ; τ̣ [ὴ ]ν [ ψυ χ ]ὴν [ ἐπαι ] &l t ; ν̣ [ο ]ῖ [ πρὸ ς ] ἀ̣ρ̣ε̣ [ τ ή ]ν̣ &l t ; &l t ; τε [κ ]αὶ [ σοφί α ] ν ; ἆ̣ρ ̣ ’ οὐκ ἄ&l t ; ξ̣ι̣ο̣ν̣ [ τῶ ι ] μ̣ὲν ἀκού&l t ; σαν̣ [ τι πρ ο ]θυμ̣ [ε ]ῖσθα [ι ] [ &l t; ]ἀνα [σ ]κέ [ψ ]ασθ [ α ι ] τ̣ὸ̣ν̣ [ &l t; ]ἐπαιν̣εθέ̣ντ [α , τ ]ῶ̣ι δ̣ [ὲ ] προθύμ [ω ]ς ἑ [ αυ τ ]ὸ̣ν̣ ἐπιδεικ [ ν ύ ]ν [ α ι ; Ὡ]μο̣⸏ λογήθη α[ὐτῷ τα]ῦτα ἕκα[σ]τον [ἱ]κανὸν εἶναι ἀποφ̣αίνεσθαι, ἅπερ κα[ὶ] ἔ̣μ̣πειρός ἐστιν, < τὸν̣ δὲ̣ Θεόδωρον < ἐν τοῖς μαθήμασι εἶναι ἱκ̣ανώτατον. |
| 14 [45] | ἐπεὶ οὖ[ν] ὁ τοιοῦτος ἐπ̣[αι‐] νε[ῖ τ]ὴν ψυχήν τ[ι]νος, οὐκ̣ [ἂ]ν διαψευσθείη̣. διὰ τ̣οῦτο ἄξ [ι ]ον σπουδάσα̣ι̣ τῶ [ ι μ ὲ ]ν̣ ἀκούσαν [ τ ι ] σκέ̣ψασθαι τὸν ἐπαινεθέν̣τ̣α ἆρά γε τοιο[ῦ]τ̣ός ἐ̣σ̣τιν ἢ οὔ, τῶι [ δ ὲ ] ἐ[παιν]εθέντι π̣ [ ρ ο ]θ̣ύ̣μ̣ [ω ]ς παρέχ[εσθαι] α̣ὑ̣τ̣[ὸν] ἐ̣ξ̣ε̣τασθησ̣[όμε]ν̣ο̣ν̣. Ἀ [λ ]λὰ ⸏ &l t ; μὴ [ ἀν α ]δύου [ τὰ ὡ ]μο&l t ; λογη [μ ]έ̣να [ σκη π ]τό&l t ; μεν̣ [ ο ς ] π̣αίζ [ο ]ν̣τ̣α λέ&l t ; γειν [ τ ό ]νδ ε . [Ἐ]πεὶ ὡ< ⸏ μολό̣[γ]η̣σεν̣ ὅ[τι] ἐπεὶ πε[ .. ]δευτ̣[ ... ] οδ[ . ] [ .... ]παιν[ ....... ] [ ..... ]ψυ[χ ....... ] [ ... ]σ̣ω̣στ̣[ ........ ] [ ... ]ω̣[ . ]ειτα̣[ ...... ] [ .. ]νο̣[ .. ]εα̣υ̣[τ ..... ] [ ...... ]ε[ ........ ] [ ............... ] [ ............... ] [ ... ἄ]λ̣λ̣ο̣ι̣ς̣ [ ...... ] [ .. ] καὶ ὅρα [ μὴ παί ] [ζ ]ων ἔλεγ [ ε ν . διὸ δει‐] κνύει ὁ Σω[κράτης,] ὡς αὐτοῦ ἀ̣[ν]α[δυομ]έ̣ν̣ο̣υ̣ καὶ οὐ[κέ]τ[ι ἐμμ]ένοντ̣ος τ[ο]ῖ̣ς̣ ὡ[μολο‐] γ̣ημέ̣[ν]οις δ̣[ι]ὰ̣ τὸ̣ [μὴ] θ̣[έ]λ̣ειν̣ ἑ̣αυτ[ῶι δε]ικ̣[νύ]ναι. Μανθά [ νει ς ] ⸐ &l t ; π̣ου παρὰ Θεοδώ [ ρο υ ] &l t ; γεωμετρίας ἄττ [α; ] Οὐ[κ] εἶπεν «μανθάν̣[εις] π̣[αρὰ] Θ̣ε̣ω̣δώρου γε̣ω̣μετρίαν,» ἀλλ[ά] τ̣ινα̣ [τ]ῆς γεωμετρία[ς. |
| 15 [45] | ο]ὐ γ[ὰ]ρ < περὶ τῆς συν̣[θ]έ̣[τ]ου ἐπιστήμης [ἐ]στὶν < αὐτῶι ὁ [λ]όγο̣[ς,] ἣν καὶ συσ[τ]η̣μ̣[α]τικ[ή]ν τινε[ς] ὀνομά[ζο]υσιν, ἀλλὰ περὶ τῆ[ς ἁ]πλῆς, οἵα ἐστὶν κα[ὶ ἡ] κ̣α̣τ̣ὰ ἕκαστον θεώ̣[ρ]η̣μ̣α γνῶσις τῶν [κ]ατ[ὰ] γεωμετρία[ν] κ̣αὶ μ̣ουσικήν. ἐκ δὲ τ[ού]των τῶν καθ’ ἕκα[στ]ον < μία τις ἀποτ[ελ]ε̣ῖ̣τ̣[αι] σύνθετος. ἡ̣ τ̣[οί]νυν ⸏ ἁπλῆ προτ̣[έρα ἐστ̣]ὶ̣ν τῆς συνθέτ̣[ου, καὶ] ταύτην αὐτὸ[ς μ]ὲ[ν] ὡρίσατο ἐν [τῶι] Μ̣ένωνι δόξαν̣ [ὀρ]θὴν ⟦ δεορθον ⟧ δεθ̣[εῖσ]αν αἰτίαι λογισμ̣[οῦ]. Ἀριστοτ[έ]λη̣ς̣ [δὲ ὑ]πόλημψι[ν] μ̣ε̣τ̣ὰ̣ [ἀπ]ο< δείξεω̣ς. ζ[ ...... ]ν δὲ εξ̣ω̣[ ........ ]δ̣εξ[ ............. ]λ̣ μ[ ............ ]λ̣ογο[ ............. ] τω̣[ ............ ]η τω̣[ ............ ]ε π̣[ ........ Καὶ γ ]ὰρ ⸏ &l t ; ἐ [ γ ώ , ὦ π ]α̣ῖ ̣ , παρά τε &l t ; τ [ ούτου κ ]αὶ πα ρ ’ ἄλλων̣ &l t ; οὓς ἂν ο̣ἴωμαί τι τού&l t ; των ἐπ [ αΐε ι ]ν ̣ . [Ε]ἰς προτροπὴν τῶν [νέ]ων πρὸς τὸ μὴ̣ ὀκ[ν]εῖν [αὐ]τοὺς μα[νθ]άνειν λ̣έγεται τ[αῦ]τ̣α̣· οὐ γὰρ [α]ἰσχυνθήσονται μαν[θ]άνειν, ὅτε γε καὶ Σω[κ]ράτης τη[λι]κόσδε ὢν ἀόκνω̣[ς] ἐ̣μάνθα< νεν. |
| 16 [45] | Ἆ ρ ’ οὐ τὸ μανθά⸏ &l t ; νειν ἐστὶ τὸ σοφώ&l t ; &l t ; τερον γίγνεσθ [α ]ι̣ πε&l t ; ρὶ ὃ μανθάνει τι ς ; &l t ; &l t ; Πῶς γὰρ ο ὔ ; Σοφίαι δέ &l t ; γ ’ οἶμαι σοφοὶ οἱ σοφο ί . [ &l t; ]Να ί . Τοῦτο δὲ μῶν &l t ; [ &l t; ]διαφέ̣ρει τι ἐπιστή[ &l t; ]μη [ς] ; Τὸ ποῖο ν ; Ἡ σο&l t ; &l t ; φί α . ἢ οὐχ ἅπερ ἐπιστή&l t ; μονε ς , ταῦτα καὶ &l t ; σοφοί ̣ ; Τί μή ν ; Ταὐτὸν &l t ; ἄρα ἐπιστήμη καὶ &l t ; σοφ [ί ] α ; Ὁ λόγος ἠρώ⸏ τηται οὕτως, εἴ τις παραλείποι κατασκευήν τ̣ι̣ν̣ων λημμάτων· ‘ὁ [μ]ανθάνων σοφώ̣τ̣ε̣ρ̣ος γίνετα̣ι, ὁ σοφώτερος γινόμενος σοφίαν ἀναλαμβάνει, ἡ δὲ σοφία ἐ< πιστήμη ἐστίν, ὁ̣ ἄρ̣α μαν̣θάνων ἐπ[ιστή‐] [μ]ην ἀ̣ν̣α̣λαμβάν[ε]ι‘. [ὁ δ]ὲ̣ ἀντ̣ὶ̣ τούτου ἐ[πε‐] [χείρ]ε̣ι̣· ‘ταὐτὸν ἄρα [ἐπι]σ̣τήμ̣η [καὶ σοφ]ία‘, [ὅτι ἰ]σ̣οδυναμ[οῦσι,] [ἔφ]η γὰρ αὐτῶ[ι· ἅ‐] [π ]ερ ἐπιστήμ̣ [ ονε ς ] [ τ α ]ῦτα καὶ σ [ο ]φο̣ί ̣ . [ὁ] [μ]ὲν γὰρ δια[ . ]ο̣[ .... ] ν̣ος λόγος τ[οιοῦτό]ς ἐ̣σ̣τ̣ιν· ὁ μανθ̣άν̣ω̣[ν] σ̣οφώτερος γίνεται· ὁ σοφώτερος γινόμενος σοφίαν ἀναλ̣αμβάνε[ι]· ὁ ἄρα μανθάνων σοφίαν ἀναλ̣αμβ̣ά̣νει. ἐπεὶ δὲ συνεχ̣ω̣ρ̣ήθη τὸ ἅπ̣ερ̣ ἐ[πι]στήμονές [εἰ]σιν̣, ταῦτ’ αὐτοὺς < [καὶ σ]οφούς, δοθήσεται τὸ εἶναι ταὐτὸν ἐπιστήμην καὶ σοφίαν. |
| 17 [45] | ἐκ μὲν γὰρ τοῦ τοὺς αὐτοὺς εἶναι < ἐπιστήμονας καὶ σοφοὺς οὐ συνάγεται τὸ εἶναι ταὐ̣τ̣ὸν ἐπιστήμην καὶ σο̣φ̣ίαν ὥσπερ οὐδ’ ἐκ τοῦ τοὺς αὐ[τ]ο̣ὺ̣ς εἶναι γραμματι̣κ̣οὺς καὶ μουσικοὺς συνάγεται τὸ εἶναι < ταὐτὸν γραμματικὴν κα[ὶ] μ̣ουσικήν, ἐκ δὲ τοῦ οὐκ ἄλλα εἶναι ἐ[πισ]τήμονας ἄλλα [δὲ σ]οφοὺς ἀλλὰ ταὐτ[ά, τ]α̣ὐ̣[τ]όν ἔστ̣α̣ι̣ ἐ̣π̣ι̣σ̣τ̣ή̣μη καὶ σοφία. κ̣α̣[ὶ] γ̣ὰ[ρ] ε̣ἰ̣ τὰ αὐτὰ̣ ἦ̣σαν γ[ρα]μ̣ματικοὶ < ἅπ[ερ] μουσικοί, ταὐτὸ[ν] ἂ̣ν̣ ἦν γραμματικ̣[ὴ κ]αὶ μουσική. παι̣[ . ]η̣[ . ] δ̣’ ἐ̣νθάδε παρεδή[λωσ]εν, ὅτι περὶ τῆ[ς ..... ] ἐπιστήμη[ς ἐστὶν αὐτ]ῶι ὁ λόγος [προσθεὶς τ]ῶι « σοφώτ [ ερον γίγν ε ]σθαι τὸ πε [ ρὶ ὃ μα ν ]θάνει τι ς» · [ Ὁ δὲ ἁμα ρ ]τὼν &l t ; [κ ]α̣ὶ̣ ὃ [ ς ἂν ἀεὶ ἁ ]μαρτά&l t ; νη [ι , καθεδε ῖ ]ται ὥσ&l t ; πε [ ρ φασὶ ν ] ο̣ἱ̣ παῖδες &l t ; οἱ [ σφαιρί ζ ]οντες &l t ; &l t ; ὄν̣ [ ο ς · ὃς δ ’ ἂ ]ν περιγέ&l t ; νη̣ [ ται ἀν α ]μάρτη&l t ; το̣ [ς] , β̣ [ ασιλ ε ]ύσει ἡμῶν &l t ; κα [ὶ ] ἐ̣π̣ [ ιτ ά ]ξει ὅτι ἂν &l t ; βού [λ ]ητ̣ [ α ι ] ἀ̣ποκρείνεσθ̣α̣ι ̣ . [Γέν]ος παιδι⸏ ᾶς· ἐσφ̣[αίρι]ζον γὰρ ἐν τά[ξεσιν], καὶ οἱ μὲν ἀποτυγχ[ά]νοντες ὠνομάζ[ο]ντο ὄνοι, ὁ δὲ τυγχ[ά]νων βασιλεύς, καὶ ο̣ὗ̣[τ]ο̣ς προσέτασσεν τ[ο]ῖ̣ς̣ [ἁ]μαρ< τάνουσιν. |
| 18 [5] | Καὶ φίλους ⸏ &l t ; τε καὶ προσηγόρους &l t ; ἀλλήλοις γίνεσθα ι . ⸏ οὐ γὰρ ἔχθρας, ἀλλὰ φιλίας ὀφείλει εἶναι αἴτιον τὸ διαλέγεσ< θαι. Γενναίως τε καὶ ⸏ &l t ; φιλοδώρω ς , ὦ φίλ ε , &l t ; ἓν αἰτηθεὶς π [ο ]λ̣λὰ &l t ; δίδως καὶ π̣ο̣ι̣κ̣ί̣λα &l t ; ἀν̣τὶ ἁπλο ῦ . Ὁ μὲν ⸏ Σωκράτης ἤρετο, τί ἐστιν ἐπιστή< μη, τοῦτ’ ἔστιν τί ἐστ̣ιν τῆι ἐπισ[τ]ή̣μηι τὸ εἶ̣ναι ἐπιστ̣ή̣μην. ὁ δὲ π̣[ολλ]ὰς κα̣τηριθμή[σ]α̣τ̣[ο] οἷ[ο]ν γε̣ωμετρ[ί]α̣ν̣, μ̣ουσ[ι‐] κήν, ἥμα̣ρ̣τεν̣ [δὲ] οὔτε τὴν̣ οὐσία[ν] ἀποδοὺς τῆς ἐπ[ι]σ̣τ̣[ή‐] μης καὶ πολλὰς κ[α‐] ταριθμησάμε[νος.] [ἡμά]ρ̣[τ]ητο δ’ αὐ[τ]ῶ[ι], εἰ κα̣[ὶ] μίαν ἔταξ̣[εν] ἀντ[ὶ] τ̣οῦ γένου[ς τὸ] ε̣ἶδο[ς] ἀποδούς, δ̣[ιὰ] τ̣ῶ̣ν̣ ὑστέρων τὰ πρότ̣ερα ὁρ̣[ισ]ά[με‐] νος, ὡς εἴ τι̣ν̣ο̣[ς ἐρο‐] μ[έ]νου ‘τί ἐστι̣ [ζῶι‐] ο̣[ν‘, ε]ἴποι ‘ἄνθρ[ω‐] πος ἵπποσ‘, τὰ [μὲν] γὰρ πρότερα τ[ῶ]ν̣ ὑπ’ αὐτὰ κατη̣γ̣ο̣ρεῖται, οὐκέτι δ̣ὲ̣ ἔμ̣παλιν. καὶ τὰ μὲ[ν] γένη μετ[έ]χεται καὶ ἁπλούστερά ἐστι̣ν̣, τὰ δὲ εἴδη μετέχ̣ει καὶ ἔστιν ποικιλώτερα. ὁ γὰρ ἄνθρω< πος καὶ ζῶιόν ἐστιν καὶ πρὸς τούτωι λογικὸν καὶ θνητόν. τὸ μὲν οὖν Πολλὰ δίδως ἐπὶ τῆς ἐξαριθμήσεως τῶν ἐπιστημῶν, τὸ δὲ Ποικίλα ἀντὶ ἁπλοῦ, ὅτι εἴδη ἐξέθετο, ταῦτα δὲ ποικιλώτερα τοῦ γένους. |
| 19 [5] | τὸ δ’ αὐτὸ ἂν εἰρήκει, κ̣αὶ εἰ μίαν μόνην ὠνομάκει ἐπιστήμ̣ην, φέρε γεωμετρίαν. ἁπλοῦν μὲν γὰρ ἡ ἐπιστήμη ὡς ἂν μετεχόμενον καὶ ἀσύνθετον ὡ̣ς π̣ρὸς τὰ ὑπ’ αὐτήν, π̣οικίλον δὲ ἡ γεωμ̣ετρία ὡς μετέχον κ̣αὶ σύνθετον. Ὅταν &l t ; λ̣έγηις σκυτική ν , μή&l t ; τ̣ι ἄλλο φράζεις ἢ &l t ; ἐπιστήμην ὑπο&l t ; &l t ; δημάτων ἐργασία ς ; &l t ; Οὐδέ ν . Τί δ’ ὅταν τε&l t ; κτονική ν , μήτι ἄλ&l t ; λ̣ο ἢ ἐπιστήμην̣ &l t ; τ̣ῆς τῶν ξυλίνων &l t ; σκ̣ευῶν ἐ [ρ ]γασία ς ; Οὐ⸏ &l t ; δὲ τοῦτο ̣ . Ἐ̣ρ̣ο̣μέ̣νο̣υ τί ἐστιν ἐπιστή̣μη ἀποκρινόμ̣ε̣ν̣ος σκυτικὴν οὐδὲν̣ ἄλλο λέγεις ἢ ἐπ̣ιστήμην τῆς τῶν ὑποδημάτων ἐργασίας· ἡ γὰρ σκυτικὴ ἐπιστήμη ἦν ὑποδημάτων ἐργασίας. ὁμοίως δέ, κἂν τεκτονικὴν < εἴπῃς, οὐδὲν ἄλλο̣ λέγεις ἢ ἐπιστήμην τοῦ τὰ ξύλινα σκεύη ἐργάζεσθαι· τοῦτο γὰρ ἴδιον τῆς τεκτονικῆς. παρεκδέδε⸏ κται, φασίν. ἀντιστρέφει μὲν γὰρ ἀλλήλοις /τό τε πρᾶγμα καὶ ὁ ὅρος, οὐ̣ πάντως δὲ ταὐτὸ λέγει τῶι ὀνόματι. |
| 20 [5] | εἰ γὰρ ἔρο̣ιτό̣ τις ‘τί ἐστιν ἄνθ̣ρ̣ωποσ‘, < ὁ δὲ εἴ[ποι] ‘ζῶιον < λογικὸ[ν] θ̣νητόν‘, τῶι τ̣[ὸ] ζῶιο̣ν [λ]ογικὸν [θ]νητὸν ἄνθρωπον εἶναι οὐ φή̣[σ]ομεν ὅτ̣ι ἐρωτηθείς ‘τί ἐστιν ἄνθρωποσ‘ ἀπεκρίθη ‘ἄν̣θρ̣ω̣π̣οσ‘. κ̣ἂ̣ν γὰρ ἐπερω̣[τ]ή< [σ]ῃς τινά ‘τίνο[ς] ἦν Ἀ̣χιλλεὺς [υ]ἱ̣ό̣σ‘, ὁ δὲ εἴπ̣ῃ ‘Πηλέω̣ς υἱός Ἀχι[λλε]ὺς ἦν‘, φήσομεν [ὅτι ἐ]περω̣[τ]ηθεὶς < [‘τίν]ος ἦν [υ]ἱ̣ὸς Ἀχιλ[λ]ε[ύσ‘], ἀ̣πεκρίθη ‘Ἀχιλ[λ]ε[ύ]σ‘; τοῦτο γὰρ ἄλλως σ̣υ̣μ̣β̣έβη̣κεν· φημὶ το[ί]ν̣υ̣ν̣ ὅτι οὐ πρὸς τ̣ο̣ῦ̣τ̣ο̣ [τείν]ει αὐτῶι [ὁ λό]γ̣ο̣ς̣, ἀ[λ]λ̣ὰ παρί< στ̣η̣σι̣[ν ὅ]τ̣ι οὐ πρὸς ἔπο̣ς̣ ἀ[πε]κρείνατο. ἐ̣[πε]ρω[τη]θεὶς γὰρ [ ..... ] τ[οῦ] πράγμα[το]ς, τ̣ο̣ῦ̣τ̣[ο] δὲ κατὰ τὸ τί [ἐσ]τ̣ι̣ν̣ λαμβάνεται, < αὐτὸς κατὰ τὸ πρός τι ἀπεκρίθη· τὸ γὰρ τῶν̣δ̣ε̣ εἶναι τῶν πρός̣ τί̣ ἐστιν. ἔτι καὶ θεώ̣ρ̣η̣μα διαλεκτικὸν ὑπογράφει, ὅτι οὐ δε̣[ῖ] δ̣[ι]ὰ̣ τ̣ῶν ὑστέρων ὁ̣[ρ]ίζεσθαι τὰ πρότερα, ὡς εἰ διὰ τῶν περιεχομένων ἀποδώ̣σε[ι], αὐτὸ δι’ ἑαυτοῦ ὁ[ρι]ε̣ῖ̣ται· ὡς εἴ τις ἐρομένου τί ἐστιν ἄνθρωπος εἴποι ‘Σωκράτησ‘, α[ὐ]τὸ δι’ ἑαυτοῦ ὡρίσατο· ὁ γὰρ < Σωκράτης ἄνθρωπός ἐστιν. |
| 21 [20] | οὕτως < καὶ εἴ τις ἐρομένου ‘τί ἐστιν ἐπιστήμη‘ εἴποι ‘σκυτική‘, διὰ τῶν ὕστερον̣ ὡ[ρ]ίσατο· ἡ γὰρ ἐπιστήμ̣η τῆς τῶν ὑπ̣ο̣δ̣η̣μάτων ἐργασίας ἐπι< στήμη ἐστίν. Οὐ [κ ]οῦν ⸏ &l t ; ἐν ἀμφοῖ ν , οὗ ἑκατέ&l t ; ρα ἐπιστ̣ήμ η , τοῦ&l t ; &l t ; το ὁρίζ̣ει ς ; Οὐ[κο]ῦ̣ν ἐν ἑκατ̣έραι τ[ῆι] τε σκυτικῆ̣ι κ̣[α]ὶ̣ τῆ̣ι̣ τεκτονικῆι, ο̣ὗ̣ ἑκατ[έ‐] ρα ἐστὶν ἐπισ[τή‐] μη λέγων οὐ κ[οινο‐] ποιεῖς ἢ λέγει[ς], ὅ[τι] ἡ ἐπιστήμη ἐ̣π̣ι̣στήμη ἐστ̣ίν̣; Τὸ δ [έ ] ⸏ &l t ; γε ἐρωτηθὲν [ὦ ] Θ [ ε ] &l t ; αίτητε οὐ τοῦτο ἦ̣ ν , &l t ; τίνων ἡ ἐπιστ [ ή ] &l t ; μη ⟦ μη ⟧ ο̣ὐ̣δὲ ὁπ [ό ]σαι &l t ; τινέ ς · [ οὐ γ ὰ ]ρ ἀρι&l t ; &l t ; θμῆσαι α̣ὐ̣τὰς βου̣&l t ; λόμενοι ἠρόμ [ ε θ ]α ̣ , &l t ; [ἀ ]λλὰ γνῶναι [ ἐ π ]ι&l t ; στήμην αὐτὸ ὅτ [ι ] &l t ; &l t ; πο τ ’ ἐστί ν . Ἐπε[ρ]ω̣⸏ τηθείς ‘τί ἐστιν̣ ἐπιστήμη‘ ἀντὶ τοῦ 〈τί ἐστιν τὸ〉 τίνων ἐστὶν ἀπέδωκεν· αἱ γὰρ ἐν εἴδει ἐπιστῆμαι τινῶν εἰσιν ὡς γεωμετρία, σκυτική, ἀλλὰ καὶ μιᾶς ἐρωτηθεὶς τὸν λόγον πολλὰς ἐξηριθμήσατο ὡς γεωμετρίαν, σκυτικήν, τὰς ἄλλας. Οἷον περὶ ⸏ &l t ; πηλο ῦ , ὅτιπο τ ’ ἐστί ν , &l t ; εἰ ἀ̣π̣ο̣κ̣ρ̣ειναίμεθα̣ &l t ; αὐτῶι πηλὸς ὁ τῶν &l t ; χ̣υ̣τ̣ρέ̣ων καὶ πη̣λ̣ [ ὸ ς ] &l t ; ὁ τ̣ῶ̣ν ἰπνοπλαθῶν &l t ; κα [ὶ ] πηλὸς ὁ τῶν π̣λιν&l t ; θο [υ ]λκῶ ν , οὐκ ἂν γε[ &l t; ]λο [ ῖ ο ]ι̣ εἶμε ν ; Τῆι μ̣ε⸏ τ̣α̣λ̣ή̣ψει κέχρητ̣αι ἀναγκαιοτάτηι ο̣ὔσηι δ̣ιὰ τοῦ σαφηνίζ̣ειν πρὸς τὸ ἐλέγ[ξ]αι τὰ ἡμαρτημέ[ν]α, ὡς ἐπὶ τοῦ πηλοῦ ἐ̣ρωτηθείς, τί ἐστιν, ἁμ̣α̣ρτάνει λέγων τ̣[ὸ]ν τῶν πλινθουλ[κ]ῶ̣ν̣, τὸν τῶν ἰπνο[πλ]α̣θῶν· οὔτε γὰρ [τὴ]ν̣ οὐσίαν αὐτοῦ ἀ[π]ο̣δίδωσι καὶ πολ[λο]ὺ̣ς ἐξαριθμεῖται π̣η̣λοὺς καί τινας [δ]ὲ τοὺς χρωμένους < αὐτοῖς. |
| 22 [10] | Ἢ οἴει τίς τι &l t ; συνίησί τινος ὄνο&l t ; μα ὃ μὴ οἶδεν ὅτι ἐ&l t ; σ [τ ]ί ν ; Τὸ ἑξῆς ἐν τῆι ⸏ λ̣[έ]ξ̣ει· οἴει, συνίησίν τ̣ί̣ς τινος ὄνομα ὃ μ̣ὴ̣ οἶδεν ὅτι ἐστίν; ἐὰν γὰρ ἀγνοῇ τὸ < πρᾶγμα, οὐδὲ τὸ̣ τοῦ π̣ρ̣άγματος ὄνομα εἴσεται τῶι τὸ ὄνομα σημεῖον εἶναί τιν̣ο̣ς. ὁ τοίνυν τὸ πρᾶ[γ]μα ἀγνοῶν οὐδὲ [τὸ] σημεῖον αὐτοῦ γν̣ώσεται. Ἐπίκου⸏ [ρ]ος τὰ ὀνόματά φησ[ι]ν σαφέστερα εἶναι τ̣ῶν ὅρων, καὶ μέντοι καὶ γελοῖον εἶ< ν̣α̣ι̣, εἴ τις ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ‘Χαῖρε Σώκρατεσ‘ λέγοι ‘Χαῖρε ζῶιο̣ν λο[γ]ικὸν θνητόν̣‘. ἀλλὰ οἱ ὅροι οὔτε πρὸς τὸ ἀσπάζεσθαι οὔτ[ε] ὡς τῶν ὀνομάτων συντομ[ώ]τεροι παραλαμβάν̣ονται, ἀλλὰ πρὸς τ[ὸ ἀ]ναπλῶσ̣αι τὰς κο[ινὰ]ς ἐν< νοία̣ς· το[ῦτο] δ̣’ οὐκ ἐνγίνε̣ται ἄ[νε]υ τοῦ λαβεῖ̣[ν] τὸ γέ̣ν̣ο̣ς̣ ἕκασ̣τ̣ον̣ καὶ τὰ̣ς διαφο< [ρ]ά[ς. |
| 23 [10] | ] Σκυτικὴν ἄρα &l t ; οὐ [σ ]υ̣ν̣ίησιν ὃς ἂν ἐ[ &l t; ]π [ ισ τ ]ήμην ἀγνο ῇ . ⸏ Ο[ὐ] τ̣οῦτ̣ό̣ φησιν, ὅτι ἄ[νευ] τοῦ̣ ἐπιστήμην εἰ[δέ]ναι ὅτ̣[ι] ἐστίν < 〈οὐκ ἔστιν〉 σκ[υ]τ̣ικὴν ἐπ[ίσ]τασθ̣α̣[ι, ἀ]λλ̣[ὰ] ὅτι [ἐὰν] θῇ [τις] τ̣ὴ̣ν̣ σ̣κυ̣[τικ]ὴν ἐ[πιστή]μ̣η̣ν̣ [εἶναι] ἀγν[οῶν], τί ἐ[στι]ν̣ ἐ̣π̣ιστ[ήμη], οὐδὲ τ̣ὴν σκυτ̣ι̣κ̣ὴ[ν] νοήσει, κα̣θ’ ὃ λέγε[τ]αι ἐπιστήμ̣η. [ < ] Γ̣ε̣λ̣οί [α ] ἄ̣ρα̣ [ἡ ] ἀπόκρι[ &l t; ]σις [ τῶ ι ] ἐ [ ρω τ ]η̣θέν[ &l t; ]τι ἐ̣ [ π ι ]σ̣ [ τήμη τ ]ί ἐστιν [ &l t; ]ὅταν̣ ἀπ [ οκρείν η ]ται &l t ; τέχνης [ τι ν ]ὸς ὄνο&l t ; μ α . τινὸς [ γ ὰ ]ρ ἐπι̣στή&l t ; μ [ ην ἀ ]π [ οκρ ί ]νεται &l t ; οὐ̣ [ το ῦ ]τ ̣ ’ ἐ̣ρ̣ω̣ [τ ]η̣θεί ς . ⸏ Ἁμ[α]ρτάνε[ι] ὅστις ἐπερ[ω]τηθ[εὶ]ς ‘τί ἐστιν ⟦ το ⟧ τ[έ]χ̣ν̣η‘ [τ]έχνης τ[ινὸ]ς [λέγε]ι̣ ὄνομα, φέ̣ρε γε[ωμε]τρίας. αἱ γὰρ τοια̣ῦ̣[τ]αι τ̣έχ̣ναι τινῶ[ν] ε[ἰ]σ̣ι̣ν̣ ἃ μεταχ[ε]ι[ρίζο]νται. οὐ τοῦτο δ̣[ὲ ἐπ]ηρωτήθη, τίνω̣[ν] ἐστίν, ἀλλὰ τί ἐστ̣[ι]ν. Ἔπειτά γέ &l t ; που ἐξὸ [ν ] φα̣ύλως &l t ; &l t ; καὶ βραχ̣έ [ω ]ς ἀ̣ποκρεί&l t ; νεσθαι π [ ερι έ ]ρχε̣ται &l t ; ἀπέρα [τ ]ον [ ὁ δ ]ό̣ν ̣ . Φαύλως μὲ[ν] ἁπλῶ[ς], β̣ραχέως δ[έ], ὅ[τι] οἱ ὅ̣ροι συντο[μ]ώ̣τ̣ε̣ρ̣ο[ί] εἰσιν ἢ εἴ τις [τ]ὰ̣ ὑ̣[φ]ε̣[σ]τῶτα εἴδη π̣ειρ̣[ῶιτ]ο ἐξαριθ[μ]εῖσθα̣[ι], ἀ̣πέρατον δ̣ὲ ὁδ [ ό ν , ὅ]τ̣ι τὰ καθ’ ἕκ̣α[σ]το̣[ν] τ̣[ρ]όπον τινὰ ἄπ[ει]ρ̣ά < ἐστιν. |
| 24 [45] | Οἷον κα̣ [ὶ ] ἐ̣ν ⸏ τῆι τοῦ πηλοῦ [ ἐ ρ ]ω̣&l t ; τήσει φαῦλόν [ πο υ ] &l t ; καὶ ἁπλοῦν̣ [ εἰπε ῖ ]ν &l t ; ὅτι γῆ ὑγρῶι [ φυρ α ]θ [ εῖ ] &l t ; σα πηλὸς ἂν̣ ε̣ἴ̣η ̣ , τ̣ὸ̣ &l t ; δ ’ ὅτου χαίρε̣ιν̣ ἐ̣ᾶν ̣ . Ὡς καὶ πρὸ̣[ς] τ̣ὸ̣ν̣ ἐ< ρόμενον ‘τ[ί ἐ]σ[τ]ιν πηλόσ‘ ῥάιδ[ιο]ν [κ]αὶ ἁπλοῦν εἰπε̣ [ῖ ]ν ̣ , [ ὅτ ι ] γῆ ὑγρῶι φυρ [ αθεῖ ] σ α · οὐ γὰρ μό[νον ὕ]δατι, ἀλλὰ καὶ ο[ἴ]ν̣[ω]ι̣ καὶ ἑτέροις τισί. [ἐ]ξ[αρ]κ̣ε[ῖ] οὖν οὕτως ὁρίζ[εσ]θ̣αι γῆ ὑγρῶι φυρα[θεῖ]σα, τίνος δέ ἐστιν [ο]ὐκ̣έτι δεῖ προστιθέν̣αι οἷον πλινθουλκ̣οῦ, ἰπνοπλάθου. μέμφε⸏ ται τοῖς τοιούτοις ὅροις Ἀριστοτέλης, < ὡς τῶι τῆς χιόνο̣[ς], ὅτι ὕδωρ πεπηγός, καὶ τῶι τοῦ πηλοῦ, ὅτι γῆ ὑγρῶι πεφυραμένη, καὶ τῶι τοῦ̣ οἴνου, ὅτι ὕδωρ σεση̣πός, ὡς Ἐμπεδοκλῆς «σαπὲν ἐν ξύλωι ὕδωρ». ‘οὔτε γὰρ ἡ χιών, φησίν, ὕδωρ οὔθ’ ὁ πηλὸς γῆ οὐδὲ μὴν ὁ οἶνος ἔτι ὕδωρ.‘ ‘οὐ γὰρ ἀποδεκ̣τ̣έον, φησίν, καθ’ ὧν μὴ ἀληθεύεται τὸ γένος, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσων κα̣θηγορεῖται ἀληθ̣ῶ̣ς < [τὸ ἀ]ποδοθὲν γένος. |
| 25 [45] | ‘ [ἔστ]ω ἐπὶ τοῦ οἴνου < [μὴ] ἀληθεύεσθαι τὸ γ̣έ̣ν̣ο̣ς̣, ὅτι ὕδωρ ἐστίν. φήσει γάρ τις· κἂν δοθῆι, ὅτ[ι π]ρότερον ἦν [ὕ]δωρ, [ἀ]λλὰ νῦν γε < [οὐ]κέ[τι] ἐστίν, ἀμέλει [δὲ μετα]βάλλει πάλιν [εἰ]ς ὕ̣δ[ωρ]· πῶς ἐπὶ τοῦ π̣η̣[λοῦ ο]ὐκ ἐροῦμεν, ὅτι γ[ῆ ἐ]στιν τοιοῦτό τι ὑπ̣[ὸ ὑ]γροῦ πεπονθυῖ[α;] μ[έ]νει γὰρ ἔτι γῆ, ὅθεν κ̣α̣ὶ̣ ἀναξηρανθέντο[ς] τοῦ ὑγροῦ πάλ[ι]ν [ἔ]σ[τα]ι γῆ. ἔδει δ’ αὐ[τό]ν̣, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ [π]ν̣ε[ύμα]τ̣ος ἐνδοιά[σας, εἰ] δέοι φάναι ὅτι [ἐστὶ]ν ἀὴρ κεινούμε[νος ἐ]πήνεγκεν· < [‘εἰ] δ̣’ ἄ[ρ]α̣ καὶ ἐπὶ τούτου δ[εῖ] σ̣υγχωρεῖν, ὅτ̣ι ἀήρ ἐστιν κει< νούμενοσ‘, οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ πηλοῦ· κατὰ [γὰ]ρ τὸ ὅμοιον ἀπε[δό]θ̣ησαν οἱ ὅροι. < [ &l t ; Περ ὶ ] δ̣υ̣ν̣άμεών τι [ &l t; ]ἡμεῖν Θεόδωρος [ &l t ; ὅ ]δε ἔγραφεν τῆς [ &l t ; τ ]ε τρίποδος πέρι [ &l t ; κ ]αὶ π̣εντέποδος ἀ&l t ; &l t ; ποφαίνω ν , ὅτι μή&l t ; [κ ]ει οὐ σύμμετροι &l t ; &l t ; τῆι ποδιεία ι . Ἐπὶ ⸏ κ̣εφαλαίων τὰ λεγόμενά ἐστιν ταῦτα. Θεόδωρος ἐκτάξας τετράγωνον ποδὸς ἑνὸς ἐδείκ̣νυεν το̣ῖς̣ περὶ Θεαίτητον, ὅτι τούτωι τῶι τετραγώνωι ἀσύμμετρόν ἐστιν τὸ τρίπουν τετρ̣άγωνον καὶ πεντ̣[ά]πουν κα̣τὰ τὰς πλευ[ρά]ς, ἀ[φ’] ὧν ἕκαστον ἐ̣γέ[νετ]ο. |
| 26 [5] | καὶ [ἐξαρι]θμούμενος τὰ ἀσ[ύμμ]ε< τρα [τ]ετράγ[ωνα προ‐] ῆλ[θε]ν μέχ[ρι το]ῦ ἑ⸏ πτ[ακ]α̣ιδεκ[ά]π̣ο[δο]ς. ἐπ̣[εὶ τ]ο̣ίνυν ἄπε[ιρ]α̣ ἦν̣ [τὰ] τοιαῦ[τ]α τ[ετρ]άγω[να, ἐ]πε[ι]ρά̣θ̣η̣[σαν] οἱ π̣[ερὶ] τὸν Θεαί[τη‐] τον̣ [κ]α̣θολ̣ικῶ[ι τινι] περ̣[ιλα]βεῖ̣[ν], ὥσ[τε ἑ‐] νὶ [ὀνό]μα[τ]ι ὑποτ̣άξα[ι. ἦλ]θ̣[ον] ο̣ὖ̣ν ἐπ̣ὶ τ̣ὸ[ν ἀριθμ]ὸν διὰ τὸ [ . ]κ[ ...... ]ο̣ν τῶι π̣ά̣ν̣τ̣α̣[ς] τοὺς ἀρι< [θμ]ο[ὺ]ς σ̣υ̣μ̣μ[έτ]ρους [εἶ]ν̣α[ι] πρ̣[ὸς] ἀ̣λλή[λους] [ ..... ]υ τ̣[οί]ν̣υν η[ ... ] [ .... ἰ]σάκις ἴσ̣ον τ[ .. ] [ ........ ]ν̣ [π]ροσ[ .. ] [ ............... ] [ ........... ]νπ̣[ .. ] μ̣[ ..... ]ει[ .... ]ετε[ . ] β[ .. ]ε̣[ .. ]δ̣[ .... ] τετράγων[α. ὅ]σα ο[ὖ]ν εὕρισκο[ν ἔ]χ̣ον̣τα ἀρι< θμὸ[ν προ]μ̣[ή]κη̣, [ὡ]ς̣ τὸ τρ̣[ί]που̣[ν καὶ πεν‐] τέπ[ο]υ̣ν κ̣[αὶ] ἑ̣ξ̣[ά‐] π[ο]υ̣ν̣ (ὁ̣ γὰρ τρία [καὶ] π̣έ̣ν̣τ̣ε καὶ ἓξ ἀριθ̣[μ]ο̣ὶ προμήκεις̣ εἰσίν), τὰ δὴ τοιαῦτ[α χ]ω̣ρ̣[ία δυ‐] νάμεις ἐ[κάλ]εσα̣ν̣. τούτων [δὲ] τ̣ὰ μ̣[ὲ]ν̣ ἐπ̣ίπεδα̣ σ̣[ύμμετρα] π̣[ρ]ὸς τὸ π̣[οδιεῖον] ἐπ̣[ί]πεδο̣[ν], α[ἱ δὲ π]λευραὶ ἀσύμμ̣ετρ̣οι [πρ]ὸ̣ς τὴ̣ν̣ τοῦ ποδιε̣ίου < τε[τ]ραγώνου [π]λ̣ευράν. ὅσα δὲ εἶ[χε]ν < ⸏ τετραγώνου[ς ἀρι‐] θμοὺς ὡς τὸν̣ τέ[σ‐] σαρα καὶ ἐννέ̣α κ̣αὶ ἑκκαίδεκα, τ[αῦτ]α̣ ὠνόμασαν μ̣ή̣[κ]η̣. οὐ γὰρ μόνον τ̣ὰ̣ ἐ[πί‐] πεδα πρός τε ἄλλη̣λα καὶ πρὸς τὸ π[ο]δι[ε]ῖ̣ον σύμμετρά ἐστιν, ἀλλὰ καὶ αἱ πλευρα[ὶ] κ̣αὶ πρὸς ἀλλήλας καὶ < πρὸς τὴν τοῦ ποδ̣ιείου πλευρὰν τῶι ἔχειν λόγον ὃν ἀριθμὸς < πρὸς ἀριθμόν. |
| 27 [45] | ἐπεὶ ⸏ τοίνυν πᾶς ἀριθμὸς παντὶ ἀριθμῷ σύμμε̣τρός ἐστιν διὰ τὸ ἔ< χειν ἐλάχιστον κο[ι‐] νὸν μέτρον τὴν μ[ο‐] νάδα, διὰ τοῦτο ὥσπερ μονάδα ἐξέθ[ε‐] το ὁ ⟦ δε ⟧ Θεόδωρο̣[ς] ⟦ προσ ⟧ τὸ ποδιεῖον τετράγωνον, ἵνα τούτωι̣ μ̣ε̣τ̣ρ̣ῆται τὰ τετράγωνα τὰ ἔχοντα τὰς πλευρὰς συμμέτρους καὶ τὰ μή· ἀνὰ λόγον δὲ τοῖς ἐπιπέδοις προῄει αὐτοῖς ἡ σκέψις καὶ περὶ < τῶν στερεῶν. κε< ⸏ φαλαιωδῶς μὲν ταῦτα· σκοπῶμεν δὲ < νῦν ἕκαστον αὐτῶν. οἱ παλαιοὶ τὰ τετράγωνα δυνάμεις ὠνόμαζον· ἡ γὰρ δύνα< μίς τινός ἐστιν δύναμις· δύναται δὲ τὸ ἐπίπεδον τετράγωνον γραμμή, ἀφ’ ἧς ἐγένετο· ὥρισται γὰρ τῆς πεπερασμένης τὸ μέγεθος, κἂν νοήσῃ τις ἐπ’ ἴσον < αὐτὴν χωροῦσαν < ἑαυτῆι ποιήσει τετράγωνον ὑπὸ ἴσων πλευρῶν περιεχόμενον. εἰ δὲ ἐπὶ ἔλαττον ἢ ἐπὶ τὸ πλεῖον (ἑκάτερον δὲ τούτων ἐπ’ ἄπε[ι]ρον ἔστιν̣ λαμ̣βάνειν̣), π̣οιήσει προμήκη [χω]ρία. |
| 28 [45] | ὅθεν ὁ μὲν [εἰ]δὼς τε[τ]ρ̣αγώνου [π]λευρ[ὰ]ν οἶδεν κ[αὶ τ]ὸ ἀ̣πὸ τ̣αύτης, ὁ [δὲ εἰ]δὼ[ς παρ‐] α[λ]ληλ[ογρά]μ̣μου < τὴν ἑ[τέ]ρ̣α̣ν̣ τῶν πλευρ[ῶ]ν, οὐ[κ] οἶδ[ε]ν καὶ [τὴ]ν ἑτέραν, ἐὰν [μὴ] καὶ τὸ ἐμ[β]αδὸν [αὐ]τοῦ ἐπισ[τ]ῆται. [τό]τε γὰρ σκοπεῖ, τίς [ἐ]π[ὶ τ]ὴν ἐκ̣τε̣θεῖσαν [γε]νομ[ένη] τ̣[ό]δε [τὸ] ἐμβ[αδὸ]ν [γ]εννᾶι. ὁ̣ το[ί]νυν̣ [Θεόδ]ωρος [τ]ετ̣[ρ]άγω̣[νον] ἐκθεὶς [οὗ] ἡ [πλευρὰ] π̣οδός, [τὸ δ’ ἐ]μβ̣[αδὸν π]οδός (ἅ[πα]ξ γὰρ [ἓν] ἕ[ν), ἐ]πε[δείκν]υεν ὅ̣τ̣ι̣ τ[ὸ] τ̣ετ̣ρ̣[άγ]ωνον, οὗ τὸ ἐπίπ̣[εδ]ον τ̣ρίπουν ἐστίν [κ]α̣ὶ̣ [π]άλ[ι]ν τὸ πεντέ< [πουν ἢ τὰ τοιάδ]ε τὰ μὲν ἐ[πί]πεδα [ἔχ]ει πρός τε̣ ἄλλ[ηλα] κα[ὶ] πρὸς τὸ ποδια[ῖ]ον σ[ύ]μ̣μετρα, τὰς δὲ πλ[ευ]ρὰς [πρός] τ[ε ἀλ]λή[λα]ς καὶ [πρὸς] τὴν π̣οδ̣ι̣αίαν ἀ[σύ]μ̣μ̣[έ]τρους· οὐδὲ̣ < [γὰρ ἔστ]ι̣ν̣ κοινὸν < μ̣[έτρον,] ὃ με̣τ̣ρ̣ή̣σει [αὐτάς· ἔ]σ̣τιν δ̣ὲ̣ καὶ τ̣ὸ δ̣[ίπο]υ̣ν τετ̣ρ̣ά< γων[ο]ν ἀσύμ̣μ̣ετρον τῶι [πο]διείω̣ι̣ κ̣α̣τ̣ὰ̣ τὴν [πλ]ευράν, [ἀλ]λὰ παρῆ[λθ]εν, φασίν, < αὐτό, δ̣ι̣ό̣[τ]ι ἐν τῶι Μένωνι ἔδε[ι]ξεν, ὅτι τὸ ἀπ[ὸ τ]ῆ̣ς̣ δι̣α̣γωνίου τε[τ]ρ̣[ά]γ̣ω̣ν̣ο̣ν διπλάσ̣[ι]ό̣[ν ἐ]σ̣τ̣ιν̣ τοῦ ἀπὸ τῆ̣ς̣ [πλ]ευ[ρ]ᾶς τετραγώνου. |
| 29 [45] | ο[ἱ] δέ [φασ]ι ⸏ μὴ παρελη[λ]γθ[ένα]ι αὐτὸν τὸ δί̣π̣ο̣[υν.] < καὶ γὰρ εἰ μὴ̣ π̣ε̣[ρι]έ̣χεται ὑπὸ [ἰ]σά[κις] ἴσων, ἀλλ’ ε[ἰς] ἴ[σας] γε διαιρεῖτ[αι] π̣[οδι‐] είας. οἱ δ’ αὐ[τ]οὶ [κατ]ὰ̣ ταὐτὰ προϊ̣[ό]ντ[ες] φήσουσι μηδ̣ὲ̣ [τὴν] ἑξάποδα α[ὐ]τ̣ῶ̣[ι παρε‐] θήσεσθα[ι δύνα‐] μιν· διαιρε[τὴ γὰρ] εἰς ἴσα τρίπ[οδα δύο] ἢ δίποδα τ̣[ρία. δῆ‐] λον δ’ ὅτι κ[αὶ τὴν] ὀκτάποδα π̣α̣[ρελε]ύ̣σεται καὶ τὴν̣ [δεκ]ά̣ποδα καὶ δω̣[δεκά‐] ποδα καὶ τε[σσαρεσ‐] καιδεκάπο[δα καὶ] πεντεκαιδ[ε]κ[άπο‐] δα. καὶ γὰρ το̣ύτω̣[ν] ἑκάστη, εἰ κα̣ὶ μ[ή] ἐστιν ἴση ἰσάκι[ς, ἀ]λλὰ δύναταί γε διαι< ρεῖσθαι εἰς ἴσα. μή̣ποτε δὲ οὐ διὰ τοῦτο, ἀλλὰ διὰ τὸ εὔκολον· ῥάιδι̣ον γ̣ὰ̣ρ̣ τοῦ ἐκτεθέντος δ̣[ι]π̣λάσιον ἀναγράψαι τὸ ἀπὸ τῆς διαγωνίου. ⸏ /ἡ δὲ τρίπους καὶ < πεντάπους καὶ ὅσαι τοιαῦται π[ρ]αγματείαν ἔχουσιν πρὸς τὸ φανῆναι ἀσύμμετροι τῆ[ι] π̣οδιείαι. ἔστιν μ[έ]ν< τοι αὐτὰς ἀνα̣[γ]ρ̣άφειν οὕτως· ἔστω ⸏ τετράγωνον τὸ α β γ πλευρὰν ἔχο̣ν̣ ποδὸς ἑνὸς τὴν α β · δηλονότι τὸ ἀπὸ ταύτης ποδὸς ἔσται ἐνπλατοῦς· ἅπαξ γ̣ὰρ ἓν ἕν. |
| 30 [5] | κα[ὶ] ἐκβεβλή< σθω ἐπ’ εὐθείας τῆς α β [ε]ὐ̣θεῖά τις κα̣ὶ ἀφῃρήσθω [ἀ]π’ αὐτῆς τῆι α β ἴση ἡ [ β ] δ̣ καὶ ἀναγεγράφθω [ἀπ]ὸ τῆς β δ τὸ β γ δ ε τε[τράγ]ωνον· γίνεται δὴ [ἴσο]ν̣ τὸ ἀπὸ τῆς β δ < [τῶι] ἀπὸ τῆς α β · ὅλον δ̣[ὲ] τὸ α ε οὐκέτι τετράγωνον, ἀλλὰ παραλληλόγραμμον. πάλιν ἐκβεβλήσθω ἐπ’ εὐθείας τῆς α δ εὐθεῖά τις καὶ ἀφῃρήσθω τῇ β δ ἴση ἡ [ δ ] ζ καὶ ἀναγεγρά< φ[θω ἀ]π̣ὸ ταύτης τετ̣[ράγ]ωνον τὸ δ ζ ε η . γ[ίνε]τ̣αι δὴ τὸ δ ζ ε η τ[ετρά]γωνον ἴσον [ὁποτε]ρ̣ῳοῦν τῶν < π[ροε]κτεθέντων τε[τρ]α̣γώ̣νων, ὅλον δὲ τ̣ὸ α η χωρίον παρα̣λληλόγραμμον. πά[λ]ιν ἐκβεβλήσθω ἐπ̣’ ε̣[ὐ]θείας τῆς α ζ εὐ[θεῖά τ]ι̣ς καὶ ἀφῃρή[σθω τ]ῇ δ ζ ἴση ἡ ζ θ κ̣[α]ὶ̣ διῃρήσθω ἡ α θ δίχα κατὰ τὸ δ ση< μ̣ε̣ῖον καὶ κέντρῳ μ̣[ὲ]ν τῶι δ , διαστήματι δὲ τῶι δ α ἡμικύκλιον περιγεγράφθω τὸ α κ θ καὶ ἤχθω [π]ρὸς ὀρθὰς τῆι η [ ε ] ἡ ζ κ , καὶ ἐπεζεύχθω ἡ κ δ . ἐπεὶ εὐθεῖα ἡ α θ διῄρηται εἰς μὲν ἴσα κατὰ τὸ δ̣ σημεῖον, εἰς δὲ ἄ[ν]ισα κατὰ τὸ ζ τ̣ὸ̣ ὑπὸ τῶν α ζ ζ θ με̣τὰ τοῦ ἀ̣πὸ [τ]ῆ̣ς μεταξὺ τῶν [τ]ο̣μ̣ῶν τοῦ δ ζ , ἴσον [ἐστ]ὶν τῶι ἀπ[ὸ] τῆς δ θ . ἀλλὰ τῆι δ θ ἴση ἡ [ δ κ ]· τὸ ἄρα ἀπὸ τῆς δ [ κ ἴ]σον ἐστὶν τῶι ὑπὸ [τ]ῶν α ζ ζ θ καὶ τῶι ἀ[π]ὸ τῆς δ ζ . |
| 31 [5] | ἀλλὰ τ̣[ῶι] ἀπὸ τῆς δ κ ἴσα ἐ[στὶ]ν̣ τὰ [ἀπ]ὸ̣ τῶν̣ [ δ ] ζ [ ζ κ · τ]ὰ ἄρα ἀ̣πὸ τῶν [ δ ] ζ [ ζ κ ἴ]σα ἐστ̣ὶν τῶι ὑπὸ [τῶ]ν α ζ ζ θ καὶ τῶι̣ [ἀπὸ τῆς] δ ζ . κοινὸν [ἀφῃρήσ]θω τὸ ἀπὸ τ̣[ῆς δ ζ · λ]ο̣ι̣πὸν [ἄρ]α [τὸ ἀπὸ τ]ῆς ζ κ λο̣ι̣π̣[ῶι τῶι ὑ]πὸ τῶν [ α ζ ζ θ ἴσο]ν ἐ[στί]ν. τὸ δ’ ὑ[πὸ τ]ῶ̣ν̣ [ α ζ ] ζ θ ἐστ[ὶ]ν̣ [τὸ ὑ]π̣ὸ τ̣[ῶ]ν α ζ ζ η · [ἴση γ]ὰ̣ρ ἡ ζ̣ θ τῇ ζ η · [τὸ ἄρα ἀπ]ὸ̣ τ[ῆ]ς ζ κ ἴσ[ον ἐστὶν τῶι] α η πα̣ρ̣[αλλη]λ[ογράμ‐] μωι. ἔ[σ]τ̣[ιν δ]ὴ̣ ἀ[σύμ‐] μετρον τ[ὸ ἀ]π̣[ὸ τῆ]ς ζ κ τῶι α η̣ [π]αρ̣αλ̣ληλογράμ̣[μωι ὃ] π̣[ε‐] ριέχει ἐν ἑ̣α̣υτ̣[ῶι γ ] τετράγων̣α πο[διεῖ‐] < α ἴσ〈α〉 ἀλλήλο[ι]ς. [Omitted graphic marker] ὥσπερ δὲ οἱ περὶ Θεαίτητ̣ο̣ν μετέβησαν ἐ< πὶ τοὺς ἀριθμοὺς ὡς σαφεστέρους, οὕτως < καὶ αὐτοὶ προσχρησόμεθα αὐτοῖς εἰς ἔνδειξιν̣ τοῦ προκειμένου. |
| 32 [5] | πᾶς μὲν οὖν ἀριθμὸς δύναται τετραγωνισθῆναι· ἦν γὰρ τετραγωνισθῆναι τὸ αὐτὸν ἐφ’ ἑαυτὸν γενέσθαι· οὐ μὴν πᾶς ἀριθμός ἐστιν τετράγωνος· ἐκεῖνος γάρ ἐστιν τετράγωνος ὁ ἰσάκις ἴσος. ἡ μὲν οὖν μονάς ἐστιν τετράγωνον, καὶ ὁ τέσσερα· δὶς γὰρ δύο τέσσερα. καὶ ὁ ἐννέα· τρὶς γὰρ τρία ἐννέα. καὶ ὁ ἑκκαίδεκα· τε̣τράκις γὰρ τέσσερα δέ̣κα ἕξ· καὶ ἀεὶ ὁ γειν[ό]μενος ἀπὸ τῶν ἑξῆς ἀριθμῶν οἷον ἀπὸ τοῦ πέντε, ἀπὸ < τοῦ ἕξ, καὶ τοῦτο ἐ< π’ ἄπειρον. οἱ δὴ μεταξὺ τούτων τῶν τετραγώνων πείπτοντες ἀριθμοί εἰσιν προμήκεις· ἀνι[σ]άκις γὰρ ἄνισοι, ὡς ο̣ἱ μεταξὺ τοῦ ἑνὸς κ̣αὶ̣ τ̣ῶν τεσσάρων [ὁ] δύο καὶ ὁ τρία, καὶ ⟦ ο ⟧ μ̣εταξὺ τῶν τεσσάρ̣ων κα〈ὶ〉 ἐννέα ὁ πέντε, ἕξ, ἑπτά, ὀκτώ· μεταξὺ τῶν ἐννέα καὶ ἑκκαίδεκα ὁ δέκα, ἕνδεκα, δώδεκα, δέκα τρία καὶ δέκα τέσ̣σερα καὶ πεντεκα[ί]δεκα. ἀντὶ τοίνυν τ̣ῶν ἀριθμῶν μετάλ̣αβε τὰ τετράγωνα̣, καὶ εὑρ̣ή̣σ̣εις πάντα μ̣ὲν τὰ [ἐ]πίπεδα σύμμετρ[α] ἀλλήλοις καὶ τῇ π[οδι]είαι, τινὰ δὲ αὐτῶ̣[ν] κ̣αὶ τὰς πλευρὰς ἔχ[ο]ντα συμμέτρους π[ρὸς τ]ὴν π̣οδιείαν π[λε]υ̣ράν. |
| 33 [5] | τὰ μὲ[ν ο]ὖν κα̣[τ’ ἄ]μ̣φω̣ σύμμετρα μή [ κ η ] ὠ̣ν̣[ό]μασαν̣, τὰ δὲ [κ]α̣[τ]ὰ μ[ὲ]ν τὰ ἐπίπεδα σ̣ύ̣[μμετρα,] κατὰ δὲ τὰς π̣[λευρὰ]ς̣ ἀσύμμετρ̣α̣ δ̣[υνάμ]εις τῷ κοινῷ π̣ρ̣[οσ]χρησάμε< ν[ο]ι [ὀνόμα]τι. [ἐ]κκείσ̣[θω τ]ο[ίνυ]ν τὰ τετ̣ρά[γων]α̣ τά̣[ξ]ε̣ι ἕκα[στ]ον [ἔχον] ἐν ἑαυτῶι, ὅσων [ἐστὶν τὸ ἐ]π[ί]π̣εδο̣[ν,] τ̣ο̣ῖ̣[ς δὲ κατὰ τὰς πλ]ευρὰ[ς συ]μμέτ[ρ]οις ἐ[πι‐] γε[γρά]φθ[ω ἡ] ἑκάσ̣τ̣η̣ς̣ ποσ̣[ό]τ[ης·] < α β γ α β γ δ ε ϛ ζ η θ ὡς [δὴ μετα]ξ̣[ὺ] τ̣οῦ ἑ< νὸς κ̣αὶ̣ τ̣[ῶν τ]ε[σ]σά̣ρων δύο [προμήκει]ς [εὑρ]έθ̣ησ[αν] ἀρ̣ι̣θ̣[μ]ο̣ί, [οὕτ]ως μετ̣αξὺ τῶν < [τεσσά]ρ̣ων καὶ τῶν [ἐν]ν̣έα τέ[σσ]αρες προμ[ή]κεις [δυά]δι περισσεύοντ̣[ες] τῶν πρὸ ἑαυτῶν̣· [καὶ] π[ά]λιν οἱ [μ]ετα[ξὺ τ]ῶ̣ν̣ ἑξῆς τετραγώ̣[ν]ω̣ν δυάδι περισ[σε]ύ[ουσ]ι τ̣ῶν πρὸ αὐτῶν κ̣α̣ὶ̣ ἀ̣εὶ < προιόντων [κ]ατὰ ἕκαστον διάσ[τ]η̣μα δυὰς προστεθ̣ή̣σεται, ὅσοσπερ ἦν ἀριθμὸς τῶν προμηκῶ̣ν, οἳ μεταξὺ εὑρέθησαν τοῦ τε ἑνὸς κα[ὶ] τ̣οῦ τέσσαρα τετρ̣[αγ]ώ̣νου. ταῦτα μὲν οὖν [π]ροσεπιμεμετρήσθω δ̣[ι]ὰ τὸ γλαφυρόν· ὁ δὲ Θεόδωρος ἐδείκνυεν αὐτοῖς, ὅτι τὸ τρίπουν καὶ πεντέπουν τετράγωνον ἀσύμμετρά ἐστιν κατὰ τὸ μῆκος τῆι πλευρᾶι τοῦ ποδιείου τετραγώ< νου. |
| 34 [10] | Καὶ οὕτως κατὰ μίαν ἑκάστην προαιρούμενος μέχρι τῆς ἑπτακαιδεκάποδο ς , ἐν δὲ ταύτηι πως ἐνέσχετ ο . ⸏ Ὡς περὶ τὴν τρίποδα καὶ πεντάποδα δύναμιν, οὕτως καὶ τὰς ἄλλας δυνάμεις τὰς ὁμοίας ἐκτιθέμενος ἐδείκνυεν, ὅτι τοῖς μὲν ἐπιπέδοις εἰσὶν σύμμετροι, οὐχὶ δὲ καὶ κατὰ τὰς < πλευράς, οἷον τὴν ἑξάποδα, ἑπτάποδα, τὰς ἄλλας τὰς ἑξῆς τὰς μέχρι τῆς ἑπτακαιδεκάποδος ὑπεξηιρημένων τῆς ἐννεάποδος καὶ ἑκκαιδεκάποδος. ζητοῦσιν διὰ ⸏ τί μέχρι τῆς ἑπτακαιδεκάποδος προελθὼν ἔστη. καί τινές φασιν, ὅτι ὁ Θεόδωρος γεωμέτρης ὢν καὶ μουσικὸς ἔμειξεν γεωμετρικὸν καὶ μουσικὸν θεώρημα· γεωμετρικὸν μὲν οὖν τὸ κατὰ τὰς δυνάμεις, μουσικὸν δὲ τὸ τῆς ἑπτακαιδεκάποδος. οὗτος γὰρ ὁ ὅρος ἐν̣[έ‐] χει, ὅτι οὐ διαιρεῖται ὁ τόνος εἰς ἴσα ἡμ[ι]τόνια· ἐπεὶ γὰρ ὁ τόνος ἐστὶν ἐν ἐπογδόω̣ι λόγωι, ἐὰν διπλασιάσῃς τὸν ὀκτὼ κα̣ὶ τὸν ἐννέα, γείνονται ἑκκαίδεκα καὶ ὀ̣κτωκαίδεκα, ὧν [μ]έσ[ος] ἐστ[ὶ]ν ὁ ἑπτακ̣αίδεκα εἰς ἄνισα διαιρῶν τ[ο]ὺς ἄκρους, [ὡ]ς δέδε̣ικτ̣αι ἐν < [τοῖ]ς ε̣ἰς τὸν Τίμαιο̣[ν ὑπ]ο̣μνήμασιν. |
| 35 [45] | ⸏ Ἔ[νιοι δ]ὴ ἀρέσκον< τ[αι τῶ]ι ἐξαρι̣θ̣μ̣ούμ̣[ενο]ν τὰς δυνάμεις ὡς [ἔ]τ̣υχ̣εν στῆναί π̣[ως, ἀ]λλὰ κεινεῖ λεγ̣όμ̣[ε]νον τὸ Πως ἐνέσχ̣ετ ο , ὥστε αἰτίαν [ἐπ]ιζ̣ητεῖν̣ τοῦ [σ]τ̣ῆ̣[ναι]. μ̣ήπ̣ο̣τε ἄμε[ινον] ἦι λέ̣γ̣ειν, ὅτι π̣[ροῆ]λθε̣ν μέχρι τῆ[ς ἑπ]τ̣ακαιδεκά̣ποδο[ς], ἐπειδὴ ὁ ἑκκαίδ̣εκα̣ δηλοῖ, ὅτι μό̣ν̣ο̣ν̣ [τ]ετράγω< νον[, οὗ τ]ὸ [χω]ρ̣ί̣ον ἐ̣στὶν̣ [ἑ]κκα̣[ί]δεκα, < ἴ̣σ̣ην ἔ̣χει τὴν περίμετρον καὶ τὸ ἐμβαδόν, τ[οῦ]το δὲ ἦν, οὗ 〈ἡ〉 πλε̣[υρὰ] τ̣εσσ̣άρω̣ν· τέσ̣[σαρ]ες γὰρ πλευραὶ [ἑκ]ά̣στη τεσσά< ρων̣ [γί]νονται ἑκκαίδεκα̣. [ἀ]λλὰ καὶ τὸ ἀ< πὸ τῶ̣ν τεσσάρων ἑκκαίδε[κ]α· τετράκις γὰρ τέσσαρα δέκα ἕξ. τῶν δὲ ἐντὸς τῆς τετρ[ά]δος τὰ ἐμβαδὰ λ〈ε〉ίπεται τῆς περιμέτρου. ἐὰν γὰρ ᾖ ἡ πλευρὰ δύο, τὸ μὲν̣ ἀπὸ ταύτης γίνετα[ι] τεσσάρων· δὶς γὰρ < δύο τέσσαρα· ἡ δὲ π[ε‐] ρίμετρος ὀκτώ· τετ[ρ]άκις γὰρ τὰ δύο ὀκτώ. |
| 36 [45] | πάλιν ἐὰν ἡ πλευρὰ τριῶν, τὸ μὲν ἀπὸ ταύτης ἐννέα· τρὶς γὰρ τρία ἐννέα. ἡ δὲ περίμετρος πλείων· ἐπεὶ γὰρ < τέσσαρές εἰσιν πλευραί, ὦν ἑκάστη τρ[ι‐] ῶν, συντιθέμεναι αὗται ποιοῦσι τὸν δώδεκα· τετράκι γὰρ τρία δώδεκα. ⸏ μετὰ δὲ τὴν πλευρὰν τὴν τῶν τεσσάρων ἔχει ἔμπαλι· τὸ γὰρ ἐμβαδὸν μεῖζον τῆς περιμέτρου, ὡς ἐὰν ἡ πλευρὰ πέντε, τὸ ἀπὸ ταύτης γίνεται εἴκοσι πέντε· πεντάκι γὰρ πέντε εἴκοσι πέντε. ἡ δὲ περίμετρος < γίνεται εἴκοσι· ἐπεὶ γὰρ τέσσαρές εἰσιν πλευραί, ὧν ἑκά< στη ἐστὶν πέντε, < τετράκι τὰ πέντε εἴκοσι. καὶ λοιπὸν ἀεὶ προιόντι τὸ ἐμβαδὸν μεῖζον τῆς περιμέτρου. ⸏ &l t ; Ἡμῖν οὖν εἰσῆλ&l t ; &l t ; θέ τι τοιοῦτο ν · ἐπει&l t ; δὴ ἄπειροι τὸ πλῆ&l t ; θος αἱ δυνάμεις ἐ&l t ; φαίνοντ ο , πειρα&l t ; &l t ; θῆναι συλλαβεῖν &l t ; εἰς ἕ ν , ὅτωι πάσας &l t ; ταύτας προσαγορεύ&l t ; σομεν τὰς δυνά&l t ; &l t ; μει ς . Ἐπεὶ αἱ γραμμαὶ ἐπιδέχ̣ο̣ν̣ται τὸ ἀόριστον, εἴ τις αὐτὰς ἢ αὔξοι ἢ διαιροῖ, ὁρίζονται δ’ ὑπὸ τῶ̣ν ἀριθμῶν, μετέ̣β[η‐] σαν ἐπ’ αὐτούς. |
| 37 [5] | ὑπο̣γράφει δέ, ὅτι ἐπεὶ̣ τὸ ἄπειρον ἀπερίληπτόν ἐστ̣ιν, καὶ ἀ̣[όρι‐] στ[ος] ἐ̣ν τῶ̣ι τοιούτωι ἡ διάνο[ι]α, δεῖ καθ’ ὅσον̣ ἐνδ[έ]χεται καθολ̣ικῶ[ι] τινι περιλ̣α̣μ̣βάνειν καὶ ὁ[ρίζ]ειν α[ὐ]τ̣ό, ὡς ἀ< [πεί]ρων ὄντων τῶν [καθ’] ἕκαστ̣[ο]ν̣ ἀνθρώ[π]ων ἀποτεμόμε[ν]ος [ὁ] διαλεκτικὸ̣ς [τ]ῶν ἑτερογενῶν [κα]ὶ̣ τ̣ῶν ὁμογε̣νῶν μέν, ο[ὐ] μέντοι ὁμοειδ̣ῶ̣ν̣, τὸ τοι[ο]ῦτον εἶ[δος ἐ]κάλε̣[σ]εν ἄν[θρωπ]ον. ο̣[ὕ]τως οὖν κ̣[αὶ ἐ]νθάδε̣, ἐπεὶ ἄπ̣[ειρ]οι ἐφαίνον̣το α̣[ἱ] κ̣α̣τὰ μήκη δυν̣άμε̣ι̣ς ἐπειράθησαν [οἱ] π̣ε̣ρ̣ὶ̣ Θεα[ί]τητον κ[οιν]ῶ̣ι̣ ὀν[ό]ματι̣ < π[ερι]λ̣α̣[β]εῖν πάσας. ⸏ &l t ; Τὸ̣ν̣ ἀρ̣ι̣θ̣μ̣ὸ̣ν πάν&l t ; τα δίχα διελάβο&l t ; με [ν] · τὸν μὲν δυνά&l t ; μ̣ [ ε ν ]ο̣ν [ἴ ]σον ἰσάκις &l t ; γ [ ίγν ε ]σθαι τῶι τε&l t ; [ τρ α ]γ̣ώνωι τὸ σχῆ&l t ; μ̣α̣ ἀπ̣εικάσαντες &l t ; &l t ; τε [τ ]ράγωνόν τε καὶ &l t ; ἰσόπλευρον προσεί&l t ; πομε [ν] . Ὁ ἀριθμ̣ὸς ⸏ ἄπειρό̣ς ἐστιν κατὰ τὸ αὔξεσθαι· οὐ δ̣ύ̣ναται οὖν τις τὸ ἐπ’ ἄ̣πειρον προϊὸν περιλαβεῖν. πῶς οὖν ε[ἶ]πεν̣ τὸν ἀριθμὸν πάντ α ; τοῦτο γὰρ ἤδη περιειληφό̣τος ἐστὶν τὸν σύμπαντα. το̣ιοῦτο δὴ δεῖ ἐξακούειν, ὅτι, ὃς ἂν ἦι ἀριθμός, ἐκεῖνος ἤτοι τετράγωνός ἐστιν ἢ προμήκης. |
| 38 [5] | ἐδύνατο μὲν οὖν καὶ εἰς ἄρτιον καὶ περιττὸν διελεῖν καὶ πρῶτον καὶ σύνθετον, ἀλλὰ ἐχρήσατο τῷ τ̣ε̣τραγώνω̣ι καὶ προμήκει, ἵνα ἐφαρ̣μ̣όσῃ τοῖς μεγέθεσ̣ι̣ν. τὸν οὖν δυνάμενον ἴσον ἰσάκις γείνεσθαι ἀριθμόν, τοῦτ’ ἔστιν ὅστις ὑπὸ δύο ἴσων ἀριθμῶν περιέχεται οἷον ὁ τέσσερα· οὗτος γὰρ περιέχεται̣ ὑπὸ ἴσων· δὶς γὰρ δύ[ο] τέσσερα· τὸν οὖν τ[οι‐] οῦτον ἀπεικάσαντες τῶι σχήματι τῶι τετραγώνωι ἀπὸ τούτου προσείπομεν καὶ τὸν ἀριθμὸν < τετράγωνον καὶ ἰσόπλευρον· οὐδεὶς γὰρ ἀριθμὸς οὔτε πλευρὰς ἔχει οὔτε γωνίας, καθ’ ὁμοιότητα δὲ τὴν τῶν μεγεθῶν τετράγωνος, τρίγωνος, προμήκης, ἰσόπλευρος ὀνομάζεται. Τὸν ⸏ &l t ; τοίνυν μεταξὺ τού&l t ; του ⟦ του ⟧ , ὧν καὶ τὰ &l t ; &l t ; τρία καὶ τὰ πέντε &l t ; καὶ πᾶς ὁ ἀδύνατος &l t ; ἴσος ἰσάκις γενέ&l t ; &l t ; σθαι ἀλ λ ’ ἢ πλείων &l t ; ἐλαττονάκις ἢ ἐλάτ&l t ; των πλεονάκις γί&l t ; νετα ι , μείζων δὲ &l t ; καὶ η ἐλάττων ἀεὶ &l t ; πλευρὰ̣ αὐτὸν περι&l t ; λαμβάνε ι , τῶι προ̣μή&l t ; κει αὖ σχήματι ἀ [π ]ει&l t ; κάσαντες προμήκη &l t ; ἀριθμὸν ἐκαλ̣έσα&l t ; &l t ; με ν . |
| 39 [45] | Ἐ[δ]είκνυμεν ⸏ ὅτι οἱ με̣ταξὺ τῶν < τετρα[γ]ώ̣νων̣ ἀριθμῶν [προ]μή̣κ̣εις εἰσίν. τοῦτ̣ο οὖν̣ φησίν, ὅτι οἱ < μετα [ξ ]ὺ̣ τούτου ⟦ του ⟧ , τοῦτ’ [ἔσ]τιν τοῦ ἑνὸς [κ]αὶ τεσσ̣άρ̣ων (οὗτος [δὲ] τετ[ρ]ά̣[γω]νός ἐστιν [π]λευρὰν [ἔ]χων ῥη[τ]ὴ̣ν τὴν̣ [δ]ύο), οἱ τοί[ν]υν μετ[α]ξ̣ὺ̣ τῶν τε[τ]ρα̣γώνων ἀριθμῶν, [οἷ]ός̣ ἐστιν ὁ τρία καὶ ὁ̣ πέντ̣ε, πρ̣ομήκεις ε̣ἰ̣σίν· ἀδύνατοι γὰρ ἴσ̣ο̣[ι ἰ ]σάκις [ γ ε ]νέσθα ι . [καὶ] πά̣ν[τε]ς οἱ τούτοις [ὅμο]ιο[ι πρ]ο̣μ̣ήκεις· ὑ[πὸ γ]ὰρ ἀν̣[ί]σω̣ν πλευ[ρῶ]ν π̣ε̣ρι̣έχονται· [ἀλ]λὰ ἕκασ̣το[ς] αὐτῶν γ[ί]νεται ἢ̣ ἐλαττονάκ̣ [ι ]ς πλείων ὡς ὁ ἕξ (δ[ὶ]ς γὰρ τρί[α] ἕξ, ἀλλὰ ὁ δὶς [ἐλαττονάκι]ς ἐστίν, [μείζ]ω̣ν̣ [δὲ] ὁ τρία) ἢ < πλεονάκ̣ις̣ ἐλάττων ὡ̣[ς] τρὶς τὰ δύο γίνεται ὁ α̣[ὐ]τ̣ὸ[ς] ἕξ. ἀλλὰ νῦν [πλε]ονάκις· [ὁ] γὰρ τρία [ἐπὶ] τὸν δύο μείζων [ p ἐπ]ὶ ἐλάττονα. πάντως ο[ὖ]ν τὸν τοιοῦτον [ ἀε ὶ ] μείζων καὶ ἐλάτ[ τ ω ]ν̣ π̣λευρὰ περιλαμ[β ]ά̣ν̣ε̣ [ι ] διὰ τὸ ἀνίσους εἶνα[ι] τ̣ὰς περιεχούσας πλευ̣[ρά]ς. τοὺς τοιούτους οὖν ἀ̣ριθμοὺς τοὺς ἀεὶ ὑπὸ μειζόνων καὶ ἐλασ̣[σ]όνων περιεχομένους πλευρῶν ἀπεικάσαντες τοῖς προμήκεσι σχήμασι προμήκεις ἀριθμοὺς ἐκαλέσαμε ν . |
| 40 [5] | &l t ; Ὅσαι μὲν γραμμαὶ τὸν &l t ; ἰσόπλευρον καὶ ἐπί&l t ; πεδον ἀριθμὸν τε&l t ; τραγωνίζουσι ν , μῆ&l t ; κος ὡρίσμεθ α . ⸏ Ἡ γραμμὴ προτέρα ἐστὶν τῆς πλευρᾶς. < ἡ μὲν γὰρ γραμμὴ καθ’ αὑτήν, ἡ δὲ πλευρὰ τῶν πρός τι· ἡ γὰρ < πλευρά τινός ἐστιν πλευρά. ἀπὸ τοῦ ἀ̣ρ̣χικωτέρου τοίνυν ὠνόμασεν. ὅσαι οὖν < γραμμαὶ τὸν ἐξ αὐ/τῶν γενόμενον ἀριθμὸν ἰσόπλευρον καὶ ἐπίπεδον τετραγωνίζουσι ν . Δύναται γὰρ ἰσόπλευρο[ς] μὲν εἶναι, οὐ μὴν̣ [ἐ‐] πίπεδος, εἰ γραμμικῶς λαμβάνοι̣το. δ̣ύ̣ν̣αται δὲ τὸ ἰσόπ[λευ‐] ρον εἶναι καὶ ἐπί̣π̣ε̣δον καὶ οὐδέπω τετράγωνον ὡς τὰ ἐπίπεδα ἰσόπλευρα τρίγωνα. ὅταν δὴ τούτοις προστεθῆι τὸ ἴσας ἔχειν τέσσα̣ρας γωνίας καὶ τέσσαρας πλευρὰς ἑκάστην ἑκάστῃ, τότε δὴ γίνεται τετράγ̣ω̣ν̣ον. ἐὰν δὲ καὶ ἐπ̣ῇ̣ ἀριθμὸ̣ς ταῖς πλευραῖς καὶ τῶι ἐμβαδῷ, γ̣ί̣νεται ῥητὰ καὶ τὸ τοιοῦτον τετράγωνον μῆκος ὡρισάμεθ α . ⸏ &l t ; Ὅσαι δὲ τὸν ἑτερομή&l t ; κ η , δυνάμει ς , ὡς μή̣&l t ; κει μὲν οὐ ⟦ δυναμεισ ⟧ &l t ; συμμέτρους ἐκείναι ς , &l t ; τοῖς δὲ ἐπιπέδοις ἃ &l t ; δύναντα ι . Ἄνω εἰ⸏ πὼν «ἰσόπλευρον καὶ ἐπίπεδον ἀριθμὸν τετράγωνον» ἐδή< λωσεν, ὅτι τὰ τοιαῦτα τ̣ε̣τράγωνα καὶ τὰς πλευ̣ρὰς κα̣ὶ̣ τὰ ἐ̣πίπεδα ἔχει σύμμε< τρα [π]ρὸ̣ς̣ τ̣ὸ̣ ποδιεῖο̣ν τ̣ε̣τ̣ράγωνον. |
| 41 [5] | ἐνθάδ[ε μ]έντοι οὐκ ἐ< μν[ήσθ]η τ[οῦ] ἰσοπλεύρου, [ἀ]λ̣λά φησιν· ὅσαι δὲ γ[ρ]αμμαὶ τὸν ἑ< τερ̣[ο]μήκη ὠνομάσα[μ]εν δυνάμεις. τὰ γ[ὰ]ρ ἀπὸ τῶν τοιού[τ]ων [τε]τ̣ρ̣ά̣γωνα τὰ μ̣ὲν [ἐπί]π̣ε̣δα ἔχει σ̣ύμ[μετρ]α, οὐκέτι δὲ καὶ τὰς̣ [πλε]υράς. ⸐ [ &l t; ]Καὶ περ [ ὶ τ ]ὰ στερεὰ ἄλλο [ &l t; ]τ̣ο̣ι̣οῦτο ν . Ὑπὲρ τοῦ μὴ ἐκ̣τ̣ε[ίν]ε̣ιν, εἰ ὥσπερ ἐ[π]ὶ τῶν τετραγώ[ν]ων δ[ι]ε̣ξ̣ῄει, ὅτι τὰ [μ]ὲν α[ὐτ]ῶ̣ν κατ’ ἄμ[φ]ω σύ[μ]μ̣ετρά ἐστιν [τ]ῶι π[οδ]ι̣ε̣[ί]ωι τετρα[γ]ώ̣νω[ι, τὰ] δὲ κατὰ τὸ ἐ[π]ίπ[εδο]ν μόνον, < κ̣αὶ με̣[τ]α̣βα[ί]νειν ἐπὶ τὸν ἀ̣ρ̣ιθμόν, διὰ τοῦτο σ[υν]τεμὼν εἶπ̣ε̣ν· κα [ὶ ] περὶ τὰ στε[ ρεὰ ἄλλο τ ο ]ιοῦτ ο . ὁ γὰρ [ν]ο̣ή̣[σ]α̣[ς τ]ὰ ἐπὶ τῶν ἐπιπέδων νοήσει [κ]αὶ τὰ ἐπὶ τῶν στε[ρ]ε̣[ῶ]ν. ἑνὸς γὰρ δεῖ, [τ]ο̣ῦ̣ [π]ροσθ̣εῖναι πλευ[ρ]ὰν μίαν, καὶ τἆλλα [ὅ]μοια ἔσται λαμβα[ν]όμενα ἀνὰ λόγον. ⸏ [ὡς τ]οίνυν τῶν τετ̣ρ̣[αγώ]νων σχημάτ̣ω̣ν̣ ἃ μὲν ἦν σύμμε̣τ̣[ρ]α τῆι ποδιείαι δυνάμει καὶ μήκει καὶ [πλ]άτει, καὶ ταῦτα μή̣[κη] ὠ̣νόμασαν, ἃ δὲ πλάτει μὲν οὐκέτι δ̣ὲ κ̣α̣ὶ̣ [τ]ῇ πλευρᾶι, καὶ̣ ταῦ̣[τα] δυνάμεις [ἐ]κάλεσαν τῶι κοινῶ̣ι̣ προσχρησάμενοι ὀνόματι, οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν στερεῶν ἦλθον ἐπὶ τὰ κυ̣β̣ι̣κ̣ὰ σχήματα καὶ ἐτίθεσαν κύβον, οὗ αἱ τρεῖς πλευραὶ ἑκάστη ποδός, καὶ γενόμεναι ἐπ’ ἀλλήλας ποιοῦσι ἕνα̣ στερεὸν πόδα. |
| 42 [45] | καὶ προ̣αιροῦντες κύβον δύο ποδῶν καὶ ἄλλον τριῶν εἶτα τεσσάρων εὕρισκον αὐτὸ μὲν τὸ στερεὸν πρὸς τὸ στερεὸν σύμμετρον· ἔχει γὰρ λόγον, ὃν ἀριθμὸς πρὸς ἀριθμόν· τὰς δὲ πλευρὰς ἀσυμμέτρο[υς,] ἄλλους δὲ κύβους, ὧν τὰ στερεὰ αἵ τε πλευραὶ σύμμετροι ἦ[σ]αν πρὸς τὸν ποδιαῖο̣[ν] κύβον ὡς τὸν ὀκτώ̣· τούτου γὰρ πλευρὰ ἑκάστη δύο· δὶς γὰρ δ[ύ]ο τέσσερα, δὶς τέσσ[ερα ὀ‐] κτώ· καὶ τὸν εἴκο̣σ̣[ι] ἑπτά· τρὶς γὰρ τρία ἐννέα, τρὶς ἐννέα εἴκοσι ἑπτά. μετέβησαν οὖν καὶ ἐπὶ τούτων ἐπὶ τοὺς ἀριθμούς, ἵνα περιορί< σωσι καθολικῶι τινι, καὶ ὥσπερ τοὺς ἐπιπέδους τοὺς ἰσάκις ἴσου̣ς̣ ἀπείκαζον τῶι τετ[ρ]αγώνωι σχήματι κα̣ὶ̣ ὠνόμαζον τετραγ̣ώ̣νους, τοὺς δὲ ἀνισάκις ἀνίσους προμήκεις, οὕτως κἀνθάδε τοὺς στερεοὺς τοὺς ἰσάκις ἴσους ἰσάκις κύβους, τοὺς δὲ ἀνισάκις ἀνίσους ἰσάκις προμήκ[η] στερεά. ἐπεὶ δὲ τῶν κύβων εἰσίν τινες καὶ κατὰ 〈τὰ〉 στερεὰ καὶ κατὰ τὰς πλευρὰς σύμμετροι, τούτους δ’, εἴπερ ἄρα, μήκη ὠνόμαζον, τοὺς δὲ κατὰ μὲν τὰ στερεὰ συμμέτρους, κατὰ δὲ τὰς πλευρὰς ἀσυμμέτρου̣ς, τούτους δὲ κατὰ τὸ ὅμοιον τοῖς πρόσθεν [δ]υ̣ν̣ά̣μεις στερ̣ε̣άς. |
| 43 [15] | ὡ[ς] δ’ ἐπὶ τῶν ἐπ̣ι̣π̣έ̣δ̣ω̣ν̣ ἀριθμῶν ἦ̣[σα]ν ἀδύνατοί τινες [ἴ]σ̣οι ἰσάκις γείνεσθα[ι, ἀ]λλ’ ἢ π̣λείων ἐλα[τ]τ̣ονά̣κ̣ις ἢ ἐλά̣ττω[ν] πλεονάκις ἦν ἀρι[θ]μός, οὕτως καὶ ἐ[πὶ] τ̣ῶν στερεῶν. οἱ μ̣[ὲν] οὖν ἀ̣ν̣ισάκις ἄν[ισοι] ἀνισάκις σφηνίσ[κοι κα]λοῦνται. (οὗτο̣[ι γὰρ π]άσας τὰς πλ̣[ευρὰς] ἔχουσιν ἀνίσους), οἱ [δέ εἰ]σιν ἰσάκις ἴσοι̣ ἀ̣ν̣ι̣σάκις. τῶν δὴ [ἰσ]άκ̣ις̣ ἴσων ἀνισάκις [οἱ] μ̣ὲ̣ν̣ ἐ[λασ]σονάκις πλιν̣θίδες καλοῦνται, ὡ̣ς τρὶ̣ς̣ τ[ρ]ία ἐννέα, < δ̣ὶς ἐνν[έ]α δέκα ὀκτώ· [ἐ]λ̣ά̣τ̣[τω]ν γὰρ ἡ τοῦ ὕ[ψ]ο̣υ̣[ς πλ]ε[υρ]ὰ τῶν λοιπῶν· [οἱ] δ[ὲ] πλεονάκις δοκ[ίδ]ες, ὡς δὶς δύο τέσ[σαρ]α, τ[ρὶ]ς τέσσαρα δώδεκα. [Omitted graphic marker] ὡς δὲ ἐν τοῖς τ̣ετραγώνοις ὁ ἑκκαίδεκα ἀριθμὸς ἦν ὁ α̣ὐτ[ὸ]ς̣ τῆς τε περιμέτρου, οὗ πλευρὰ τέσσερα, καὶ τοῦ ἐμβαδοῦ, καὶ μέσος ἐδείκνυτο τῆς τε ὑπερβολῆς καὶ τῆς ἐλλείψεως τῆς πρὸς ἄλληλα τῶν τε πλευρῶν τῶν τε περιμέτρων, οὕτως καὶ ὁ ἓξ κυβισθεὶς ποιε[ῖ] τὸν διακόσια δέκα ἓξ ἰσάζοντα τὸν ἀρι̣θ̣μ̣ὸ̣ν τοῦ [σ]τ̣ερεοῦ τῶι ἀριθμῶι τῆς περιμέτρου. |
| 44 [45] | οἱ δ[ὲ] ἐντὸς καὶ ἐπέκεινα ἢ ὑπερβάλλουσι ἢ ἐλλείπουσι. καὶ ἐπὶ τῶν στε[ρ]εῶν τοίνυν ὅσαι [μὲν] γραμμαὶ κυβικὸ[ν] ἀριθμὸν εἰς κυβ[ι‐] κὸν σχῆμα ἀνάγ[ου‐] σι, τοὺς μὲν το̣[ύτων] κύβους μήκη ὠ[νό‐] μαζον, ἐπεὶ κα̣ὶ κατὰ μήκη εἰσὶν σύμμετροι, ἢ ἄλλο τι ἀνὰ λόγον· ὅσαι δὲ μὴ κυβικὸν ἀριθμὸν ἀνάγουσιν εἰς σχῆμα κυβι< κὸν δυνάμεις ὠνόμαζον ἢ ἄλλο τι ἀνὰ λόγον διὰ τὸ ἀσυμμέτρους μὲν εἶναι τοῖς μήκεσι, τοῖς δὲ ἀπ’ αὐτῶν γενομένοις < συμμέτρους. ⸏ &l t ; Ἄριστά γ ’ ἀνθρώπων &l t ; ὦ παῖδε ς . ⸏ Διὰ τοῦ προστεθεικέναι τὸ ἄριστά γ ’ ἀνθρώπων δη̣λοῖ̣, ὅτι σφόδρα ἀρέσκεται, ἔθ̣ηκεν δὲ αὐ̣τὰ καὶ ἐπῄνεσεν διδάσκων, πῶς ζητητέον. |
| 44 (50) [20] | πρῶ̣τον μὲν οὖν ἀπὸ τῶν ἀσαφεσ̣τ̣έρων̣ ἐ̣π̣ὶ̣ τὰ σαφέ̣σ̣τερα δε̣ῖ̣ μ̣εταβαίνειν ὡς ἀπὸ τῶν μεγεθῶν μετέβησαν ἐπὶ τοὺς ἀριθμούς· δ̣ε[ύτ]ερον δ’ ἐπὶ τὰ κ̣α̣[θ]ολικώτερα· ἐ̣π̣ι̣σ̣[τ]η̣μ̣ονικώτερ[ο]ν γὰρ τῶν καθ’ ἕκασ[τ]ον τ̣ὸ πᾶσι τοῖς ὁμο̣[ίοις] ἐ̣φ[αρ]μ̣όζον, ὡς [ὑ]π̣ὸ̣ ἑ̣νὸ̣ς μὲν ὅρου̣ π̣εριέχεται τὰ τε[τ]ρ̣άγωνα τὰ μήκ[η, ὑ]π̣ὸ δὲ ἑνὸς τὰ τε[τρ]άγωνα̣ αἱ δυνάμε̣ι̣[ς·] τρ̣ί̣τον δὲ εὐ< [χ]ρη[στότ]ερον γίνεται τ̣[ὸ ληφ]θ̣έν, ἐὰν κα[ὶ ἄλλοις] ὁμοειδέσι ἡ ἀ[γωγ]ὴ ἐφαρμόζῃ, [καθά]περ καὶ ἐνθάδ̣ε̣ τ[ῆι αὐ]τ̣ῆ̣[ι] ἐχρήσαν[τ]ο ἐφ̣[ό]δω̣ι τῆι τῶν [ἀ]ρ̣ιθμ̣ῶν ἐπὶ τῶν [ἐ]πιπέδ̣[ω]ν μεγεθῶν [κ]α[ὶ] τ̣[ῶν σ]τε̣ρ̣εῶν. |
| 45 [45] | < [ὡς οὖν ἔθο]ς̣ ἦν τοῖς π̣αλα[ιοῖς δι]δάσκειν, καὶ ε̣[ἴ π]ω̣[ς] οἱ νεώτερ̣οι [τὸ α]ὐ̣τὸ̣ τοῦτο, οὕτως μ̣[ε]τάβα̣ινε ἐπὶ τὸ καθ̣ο̣λ̣ικώτερον θε̣ώρη̣μ̣α διατεῖνον ἐ̣π̣ὶ̣ πάν̣τα τὰ ὅ̣μοια· [εἴσῃ γὰρ εὔ]χρηστον [ὄν. ἐρρέτ]ωσαν οὖν ο̣ἱ̣ ὑ̣π̣ὸ̣ ἀγ̣νοίας παλαι[ᾶς ἀγ]ωγῆς ἀπειροκα[λίαν] ἢ φιλοτιμίαν [ἢ ἄ]λ̣λο τι τοιοῦτο προσ[άπ]τ̣οντ[ες] τῶι Πλά[ < τω]ν̣ι. [Κ ]αὶ μή ν , ὦ [ &l t ; Σ ώ ]κ̣ρατε̣ ς , ὅ γ̣ε ἐρω[ &l t ; τᾷ ς ] π̣ερὶ ἐπι̣στήμης [ &l t ; οὐκ ἂ ν ] δυναίμην ἀ[ &l t ; π ο ]κ̣ρ [ί ]νασθαι ὥσπερ [ &l t ; περὶ τ ο ]ῦ μήκους τε [ &l t; ]κ̣ [ α ὶ ] τ̣ῆς δυνάμεω ς . < Ὡς̣ ἑ̣νὶ μὲν εἴδει πε[ρ]ιλα̣βόντες τὰ ὅμο̣ια τετράγωνα μήκη ἐκαλέσαμεν ἄλλῳ δὲ δυνάμεις, < οὕτως οὐ δύναμαι περὶ ἐ̣πισ̣τήμης < χωρίσας αὐτὴν τῶν ἄλλων ἀποκρ̣ίν[α‐] < σθαι περὶ αὐ̣τ̣ῆ̣ς. |
| 46 [5] | ⸏ Ἀλλὰ τὴν ἐπιστήμη ν , ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγο ν , σμεικρόν τι οἴει εἶναι ἐξευρεῖν καὶ οὐ τῶν πάντηι ἄκρω ν ; Ἐν τοῖς πρόσ⸏ θεν, ἡνίκα προὐκαλεῖτο αὐτοὺς εἰς < κοινολογίαν, ἔφασκεν, ὅτι καὶ αὐτὸς πειρᾶται μανθάνειν καὶ πρὸς μὲν τἆλλα πρ̣ά̣ως ἔχει, ἓν δὲ μεικρὸν ἀπορεῖ περὶ ἐπιστήμης ὅτι πότ’ ἐστίν. τοῦ[τ]ο̣ τοίνυν ἐπανορθ[οῦ‐] ται, ὅτι οὐκ ἔστιν̣ μεικρὸν εὑρεῖν, ἀλλὰ τῶν ἄκρω[ν. ὅ‐] τι δὲ οὐκ ἔστιν τ[ὸ τυ‐] χόν, δῆλον ἐκ τοῦ δεῖν διαλαβεῖν περί τε οὐσίας αὐτῆς, καὶ εἰ διαφέρει τέχνης καὶ εἰ ἐγγείνεται καὶ τοῖς μὴ σπουδαίοις καὶ περὶ τῆς ὑπ̣ο̣βεβλημέν̣ης αὐ̣τῆι ὕλης τί̣ ἐστιν. ⸏ &l t ; Πειρῶ με̣ι̣μούμε&l t ; νος τὴν π [ε ]ρὶ τῶν &l t ; δυνάμεων ἀπόκρι&l t ; σι ν , ὥσπερ τ̣αύτα̣ς &l t ; πολλὰς οὔσας ἑνὶ εἴ&l t ; δει περιέλαβε ς , οὕ&l t ; τως καὶ τὰς πολλὰς &l t ; ἐπιστήμας ἑνὶ λό&l t ; ⸏ &l t ; γωι προσειπεῖ ν . Αἱ γὰρ φυσικαὶ ἔννοιαι δέονται διαρθρώσεως, πρὸ δὲ τούτου ἐπιβάλλουσι μὲν < τοῖς πράγμασι τῶι ἔχειν αὐτῶν ἴχνη, οὐ μὴν τρανῶς. διὰ τ̣ο̣ῦ̣τ[ο] ο̣ὔτε ὁ̣ Θ[εα]ίτητ̣ος ἱ̣κ̣α̣νῶ̣[ς] ε[ἶ]χεν λέγε̣ι̣ν̣ πε[ρ]ὶ̣ ἐπ̣[ι]στήμ[ης οὔ]τε ἄ̣λ̣λ̣ου̣ οὕ< τ̣ω[ς ἀ]κ̣οῦσαι [ῥ]άιδιον ἦ[ν], ὡς διε̣[κ]ελεύετο [Σω]κ̣ρ[άτ]η̣ς̣. |
| 47 [5] | Οὐ &l t ; μ̣ὲν̣ δ̣ὴ [α ]ὖ̣ ο̣ὐ̣δ̣ὲ ἀ̣παλ&l t ; λαγῆ̣ναι τοῦ μέλει ν . &l t ; Ὠ [ δ ί ]νεις γά ρ , ὦ φί&l t ; λε [ Θ ε ]αίτητε̣ δ̣ [ι ]ὰ τὸ &l t ; μὴ [κ ]ενό ς , ἀλ λ ’ ἐγκύ[ &l t; ]μ̣ων̣ ε [ἶ ]να ι . Κα̣ίτοι μὴ ἐ[πιτ]υ̣γ̣χ̣[άν]ων ὁ̣ Θ[εαίτητο]ς ο[ὐ]κ ἀφί[σ]τατ̣[αι τοῦ] σ̣κ̣οπ̣εῖν π̣ερ̣ὶ [τῆς] ἐπ̣[ισ]τ̣ή< [μ]η̣ς, [τί π]ότ’ ἐ[στ]ίν. [ἦ]ν̣ γ̣ὰ̣ρ̣ π̣λ̣ή̣ρ̣η̣ς ὡς < [ἂ]ν ε[ὐ]φ̣υὴς τῶν κοι[ν]ῶν ἐν̣ν̣οιῶ̣ν κα̣ὶ̣ [ἐ]κε̣ί[νει κ]α̣[ὶ̣] τὰς σφό̣[δρα ἐπικεκα]λυμμέ[ < ν]α̣ς. Ἆρα κ [α ]ὶ̣ ὅ̣τι ἐπι[ &l t ; τ ]ηδ [ ε ύ ]ω̣ τ̣ὴν αὐτὴν [ &l t ; τ έ ]χ [ ν η ]ν̣ ἀκ̣ήκοα ς ; < Ἆρ’ οὖν ᾔσθου, ὅτι καὶ < αὐ̣τ̣ὸς τὴ̣ν̣ αὐτὴν τέ< χ̣ν̣ην ἔχω τῆ[ι] μη[τρί, ὅτι μα]ιεύομαι. < [ἐξ ἐκείν]ης ἔλ̣ε̣γεν ἑα[υτὸ]ν̣ μαιευ[τι]κ̣όν, [ὅτι ἡ] διδασκα[λ]ία α̣ὐ[τοῦ τ]οιαύτη ἦν· [εἰδ]ὼ̣ς μ[ὲ]ν γὰρ ἀπε[τί̣θ]ετο [κ]αὶ ε̣ἶ̣χεν [ .. ]ματα, ἐ̣ν δ̣ὲ τῶι [διδά]σκειν α̣ὐ̣τοὺς [παρ]εσκε̣ύα̣ζεν < [τοὺς] μ̣α̣ν̣θάνοντας [λέγει]ν περὶ τῶν π̣[ραγ]μάτων ἀνα< πτ̣ύ[σ]σων αὐτῶν τὰς φυσ[ι]κὰς ἐννοίας καὶ διαρ[θρ]ῶν καὶ τοῦτο ἀκόλ̣ο̣[υ]θον τῶι δόγμα[τι] τ̣ῶι τὰς λεγομένας [μ]αθήσεις ἀναμνήσεις ε[ἶ]ν̣α̣[ι̣] κ̣[αὶ] πᾶσαν ἀνθρώπου ψυχὴν τεθεᾶσθαι τὰ ὄντα καὶ δεῖν αὐτῆι οὐκ ἐνθέσεως μαθημάτων, ἀλλὰ ἀνα< μνήσεως. |
| 48 [45] | περὶ δὲ τούτου τοῦ δόγματος ῥηθήσεται ἐν τοῖς εἰς τὰ Περὶ ψυχῆς ὑπο< μνήμασι. ⸏ &l t ; Μὴ μέντοι μου κατεί&l t ; πῃς πρὸς τοὺς ἄλλ [ο ]υ ς . ⸏ τοῦτο δὲ ἵνα μὴ ο̣[ἱ] μ̣ὲν̣ καταφρονήσωσ̣ι̣ ὡς οὐδενὸς ἀξίου, οἱ δ[ὲ] πάνυ θαυμάσωσιν̣ καὶ μὴ προσίωσ̣ι δ̣[ε‐] ⸏ διότες ἐλέγχ̣εσθ̣αι. &l t ; Οἱ δὲ ἅτε οὐκ εἰδότες &l t ; τοῦτο μὲν οὐ λέγουσ [ι ] &l t ; περί μο υ , ὅτι δὲ ἀτ [ ο ] &l t ; πώτατός εἰμι καὶ π̣ο̣ιῶ &l t ; τοὺς ἀνθρώπους ἀπορεῖ ν . Οἱ δὲ ἀγνο< ⸏ οῦντες, ὅτι μαιευτι< κός εἰμι, φασίν με εἶναι ἀτοπώτατον παρασκευάζοντα τοὺς ἄλλους ἀπορεῖν. πάσχουσι δὲ τοῦτο οἱ προ̣σιόντες διὰ τὸ ἀναγκάζεσθαι αὐτοὶ λέγειν περὶ τῶν ἰδίων ἐννοιῶν. οὐδεμία αὐ&l t ; τῶν ἔτι αὐτὴ κυισκομένη τε καὶ τίκτουσα ἄλλας μαιεύετα ι . ⸏ Αἱ μαῖαι, μέχρι δύνανται κυίσκεσθαι καὶ τίκτειν, οὐ μαιεύονται, ἀλλ’ ὅταν παραλλάξωσι τὸν τοιοῦτον χρόνον. &l t ; ὅτι ἄλοχος οὖσα τὴν &l t ; λοχείαν εἴληχε ν . ⸏ Κατὰ μὲν τῆς γαμετῆς τὸ ἄλοχος ἀντὶ τ̣οῦ ὁμόλοχος ἣ κο[ι]νω̣ν̣οῦσα το̣ῦ̣ λέχου̣ς· τὸ γὰρ α ἀντὶ τοῦ ὁμοῦ ὡς καὶ ἀκόλ̣ο̣υ̣θο[ς]. |
| 49 [45] | ἐπὶ δὲ τῆς Ἀρτέ̣μιδος̣ τὸ [ἄ]λοχος ἀντ[ὶ] τοῦ ἐστ̣ε[ρ]η̣μένη λ̣ό̣χο[υ· τὸ] γὰρ α ἐνθάδε στερη[τ]ικὸν ὥσπερ < καὶ ἐ[πὶ] τ̣ῆ̣ς ἀγάμο̣υ. ⸏ &l t ; Στε [ ρίφ α ]ις μὲν ο̣ὖ̣ν̣ ἄρα &l t ; οὐκ [ ἔ δ ]ωκε μαιε [ύ ]εσ&l t ; [ θ α ]ι ̣ , ὅτι̣ ἡ̣ ἀ̣ν̣θρωπ [ί ]νη [ &l t ; φύσ ι ]ς ἀ [ σθε ν ]εστέρα ἢ [ &l t ; λ α ]β̣ε̣ [ῖ ]ν̣ [ τέχ ν ]ην ὧν [ &l t ; ἂν ᾖ ἄπειρ ο ] ς . [Στερίφα]ις καὶ στεί[ραις οὐκ ἔδ]ωκε μαιεύ[εσθαι διὰ τὸ] μὴ κεκυ[ηκέναι] μηδὲ τεκεῖν· [ὁ γὰρ ἄνθ]ρωπος οὐ δύ< [ναται .. ]υ̣[ . ]σ̣σθαι ἐν < [ ....... ]ν̣ην, ἐν οἷς [ ......... ] προῆ[κ]ται ι̣[ ..... ]ι̣α τέ< χ̣ν̣ης. ⸏ &l t ; [ οὐ κ ]οῦ [ ν κ ]αὶ τό̣δε εἰ&l t ; &l t ; κός τε κα [ὶ ] ἀναγκαῖον &l t ; τὰς̣ κυού [ σ α ]ς καὶ μὴ &l t ; γ [ι ]γ̣ν̣ώσκ [ε ]σ̣θ̣αι μᾶλ&l t ; &l t ; λ̣ [ ον ὑ ]π̣ὸ̣ τ̣ῶ̣ν μαιῶ ν ; ⸏ Ε̣[ἰσί τινες] αἳ μὴ κυοῦσι, [ἀλλ’ ἐοί]κ̣α̣σι ταῖς ἐγκύμ̣ο̣σ̣ι, ὡς ὅσαι ὑποβ[άλλε]σθαι βουλόμεν̣[αι ἐσθ]ί̣ουσι κ̣αὶ πεί[νουσι] τὰ δι[οι]δ̣οῦντα [τὰς γ]αστέ̣ρ̣α̣ς. τὰς οὖν [κυούσ]ας κα̣ὶ̣ μὴ δια[γιγνώσ]κ̣ουσι αἱ μαῖαι. ⸏ &l t ; [ Καὶ μ ὴ ]ν καὶ διδοῦσαί &l t ; [ γε φαρμ ά ]κια αἱ μαῖαι &l t ; [ καὶ ἐπα ί ]δουσαι γεί&l t ; &l t ; ν [ο ]ντ [α ]ι ἐγείρειν τε &l t ; τὰς ὠδεῖνας καὶ μαλ&l t ; θακωτέρα ς , ἐὰν βού&l t ; λωντα ι , ποιεῖ ν . ⸏ Ὅταν μὲν ἐπισπεύδωσι τὰς ὠδεῖνας, < ἐγείρουσι δ̣ιδοῦσαι φαρμάκια τὰ συνταχύνοντα, [ὅ]τ̣[α]ν δὲ παρηγορῶσι τ̣ο̣ὺ̣ς̣ [πό‐] νους, παύουσι τὰ̣[ς ὠ‐] δεῖνας πρότερ[ον. |
| 50 [45] | ] ⸏ &l t ; Καὶ ἐὰν νέον ὂν̣ [ δό ] &l t ; ξηι ἀμβλίσκειν̣ [ ἀμ ] &l t ; βλίσκουσι ν ; ⸏ Τὸ νέον ἀντὶ τοῦ̣ [μὴ] τέλειον. τὸ τοιοῦ̣τ[ο] οὖν ἐὰν δοκῆι ἐκ̣[τι‐] τρώσκειν, παρα[σκευ‐] άζουσι τοῦτο. ⸏ &l t ; Ὅτι καὶ προμνήστρ̣ι̣&l t ; αί εἰσιν δεινόταται &l t ; ὡς πάσσοφοι οὖσ̣ [α ]ι &l t ; περὶ τοῦ γνῶνα ι , ποί&l t ; αν χρὴ ποίῳ ἀνδρ̣ [ὶ ] &l t ; συνοῦσαν ὡς ἀρίσ̣ [ του ς ] &l t ; παῖδας τίκτει ν . ⸏ Ὡς προσῆκον [τ]α̣ῖ̣[ς] μαίαις ἔργον τὸ̣ π̣ρ̣[ο‐] μνᾶσθαι κατ’ ἀλλήλους καὶ συναρμόζ̣[ειν] φησὶν ὅτι δεινότατ[αί] εἰσιν συνορᾶν, π[ο‐] ταπὴν δεῖ ποταπῷ̣ συνοικοῦσαν ἀρί< στους παῖδας τίκτει[ν.] παραδηλοῖ ὅτι οἱ γάμοι παιδοποιίας χ[ά‐] ριν οἱ κατὰ φύσιν, καὶ τούτων δὲ κρεί̣τ̣τ̣ο̣υς οἱ χάριν τοῦ̣ ἀρίστ̣ο̣υ〈σ〉 γεννᾶν. Εἰς γυνα̣ῖκα ⸏ &l t ; δ έ , ὦ φίλ ε , ἄλλην̣ μὲν &l t ; οἴει τοῦ τοιούτο υ , ἄλ&l t ; λην δὲ συγκομι̣δ̣ῆ̣ς ̣ ; ⸏ Τῆς αὐτῆς ἀπέφηνεν τέχνης, τῆς γεωργικῆς, τὸ εἰδέναι τοὺς καρποὺς συλλέγειν καὶ ἐπίστασθαι, ποίαι γῆι ἁρμόζει < ποῖα σπέρματα. κατὰ ταὐτὰ τοίνυν ἡ αὐτὴ ἔσται τέχνη ἡ σκεψομένη περὶ τῶν εἰς γυναῖκα σπερμάτων ποῖ’ ἁρμόττει καὶ περὶ τῆς [τ]ούτων μαιεύσεως. |
| 51 [45] | αὕτη γὰρ ἀναλογε[ῖ] τῆι συγ̣[κ]ομιδῆι, οὐκ ἔστι̣ν δ̣ὲ ὅμοιον· ο[ὐ] γ̣ὰρ ψει̣[λ]ῶς ὕλης λόγο[ν] ἐπέ̣[χ]ει ἡ γ[υν]ὴ [ο]ὐ̣δὲ ὁ̣ ἀνὴρ τοῦ σπέ[ρμ]ατος, ἀλλὰ ἕκα[στ]ος αὐτῶν ἔ̣μ̣ψυχ̣[ός ἐ]στιν, ὥ̣[σ‐] τ[ε φι]λ̣ο[λό]γ̣ο̣υ ἐστὶν τ̣ὸ̣ [ἁρμ]όζ[ειν] τ̣οὺς κ̣[αλλ]ί̣[στους], ο̣ὐ τῆς μ̣[αίας ....... ]μηα ρ̣[ ......... ]ας ἔ̣λεγ̣ε̣[ ......... ]ν̣μ̣ας̣ τ̣[ ....... ] α[ .... ] < ψ[ ..... Ο ὐ ] γ̣ὰρ̣ π̣ρ̣ [ όσ ] ⸐ &l t ; ε [ στιν γυναιξὶν ἐνίο ] [ &l t; ]τ̣ [ ε μὲν εἴδωλα τί ] &l t ; κ̣ [ τει ν , ἔστιν δ ’ ὅτ ε ] &l t ; ἀλ̣η̣ [ θ ι ]νά [ , τοῦτ ο ] δὲ &l t ; μὴ [ῥ ]άιδι [ο ]ν [ε ]ἶναι &l t ; &l t ; δ [ ια γ ]νῶνα ι. ] εἰ γὰρ &l t ; &l t ; προσῆ ν , μ [έ ]γ̣ιστόν̣ &l t ; τε κ [α ]ὶ κάλλ [ ι σ ]τον ἔρ&l t ; γον [ἂ ]ν̣ ἦ̣ν̣ τ̣α̣ῖ̣ς μα̣ί&l t ; αις [ τὸ κρίν ε ]ι̣ν τἀ&l t ; ληθ̣ [ ές τε κα ὶ ] μ ή . Αἱ ⸏ γυναῖκ̣[ε]ς̣ ὁτὲ μὲν εἴδω[λα τί]κτουσιν, ὅτα[ν τέρα]τα τίκτωσι [ἢ ὑπη]ν̣έ̣μ̣[ι]α, ὁτὲ δ[ὲ ἀλη]θ̣ῆ, ὅ̣[τα]ν κατὰ [φύσι]ν̣. οὐ τοῦτο ο̣ὖν φη[σίν,] ὅ̣[τι] οὐ πρόσεσ̣τιν τ̣α̣ῖ̣ς γ̣υναιξὶ τὸ πο[τ]ὲ μ̣[ὲν] εἴδωλα < αὐ[τὰς] τ̣[ί]κτειν, ποτὲ δὲ ἀληθι̣νά· ψεῦδος γὰρ τοῦτο. ἀλλὰ ἂν ὑπερβιβάσηις, ἔσται σαφές· ‘ οὐ γὰρ πρόσεστιν ταῖς γυναιξὶ τὸ μὴ ῥάιδιον εἶναι διαγνῶναι ὁτὲ μὲν εἴδωλα τίκτε ι , ἔ̣σ̣τ̣ι̣ν &l t ; δ ’ ὅτε ἀληθιν ά . εἰ γὰρ προσῆν ‘ . |
| 52 [45] | τί δέ, εἰ προσῆν τὸ μὴ ῥάιδιον εἶναι διαγεινώσκειν, πότε μὲν εἴδωλα τίκτουσιν, πότε δὲ ἀληθινά; κάλλιστον ἂν ἦν αὐτῶν ἔργον, εἰ διέκρινον τὸ ἀληθὲς καὶ μή. νῦν δ’ οὐ< κ ἔστι δύσκολος ἡ τῶν τοιούτων διάγνωσις. ⸏ &l t ; Μέγιστον δὲ τοῦ τ ’ ἔνι &l t ; τῆι ἡμετέραι τέχνηι &l t ; βασανίζειν δυνα&l t ; &l t ; τὸν εἶναι παντὶ τρό&l t ; πω ι , πότερον εἴδω&l t ; λον καὶ ψεῦδος ἀπο̣&l t ; τίκτει τοῦ νέου ἡ διά̣&l t ; νοια ἢ γόνιμόν τε &l t ; καὶ ἀληθέ ς . ⸏ Ἐδήλωσεν ὅτι οὐ τοῦτο ἔλεγεν ἄνω, ὅτι < οὐ πρόσεστιν ταῖς γυναιξὶν τὸ ὁτὲ μὲν εἴδωλα τίκτειν, ὁτὲ δὲ ἀληθινά, ἀλλὰ ὅτι οὕτως ἀκουστέον, < ὡς ἐξηγησάμεθα. κατὰ τοῦτο οὖν πρεσβεύει τὴν ἑαυτοῦ μαιευτικὴν μᾶλλον τῆς τῶν γυναικῶν, ὅτι παρ’ ἐκείναις μὲν οὐκ ἔστιν̣ δύσκολον διαγνῶναι τὸ τεχθέν, 〈εἰ〉 εἴδωλόν ἐστιν ἢ ἀ< ληθές· τὰς δὲ τῶν νέων διανοίας οὐ ῥάιδιον διαγνῶναι πότερα ψευδεῖς ἔχουσι δόξας ἢ ἀληθε[ῖ]ς. ἐπιζητήσει< εν ἄν τις, εἰ δύναται εἴ[δ]ωλον εἶναι ἢ ψε̣ῦ̣δος, ὃ ἐννοεῖ ὁστισοῦν, καθ’ οὕς γε αι μαθήσεις ἀ̣να< μνήσεις εἰσίν. |
| 53 [45] | ἀλλ’ ε̣ἰ̣ μὲν ἐλέγετο, [ὅτ]ι ὁ< μοίως ἠπίστ[αν]τ̣ο [αἱ] ψυχαὶ καὶ π̣άλ[α]ι̣ καὶ ἐνσωμ[α]τ̣ωθ̣εῖσαι, καν ημ̣[ ...... ] ἡ ἀπορία κ̣[ ....... ] τος λό̣[γος] ε̣[ἰ]ς̣ τ̣[ὸ περὶ] τῶν μ̣[αθή]σ̣ε̣[ων εἰ‐] ρήσε[ται .. ]μ̣ε[ .... ] τ[ . ]ν [ .......... ]α [ . ]νη[ .......... ]ε [ .............. ]ε̣ [ . ]ον [ ........... ]ε̣ι̣ [ .. ]ε[ ........... ] [ . ]ωστ[ ........... ] [ .. ]σκ[ ........... ] [ .. ]η[ ............ ] [ . ]ρ̣αιμ̣[ .......... ] [ .. ]β̣ραδ[έ]ων τ[ ..... ] [ . ]οντα [ .. ]ς σώμ̣ατ̣α̣ καὶ αἱ μὲ̣ν̣ εἰς [τοι]ά̣δε, αἱ δὲ εἰς τοι̣άδε, κ[α]ὶ αἱ μὲν ἐν τ̣[οι]ούτ̣οι[ς] ἔ< θεσι, αἱ δ̣[ὲ ἐν τοιο]ύ< τοις, πά̣[λιν δὲ αἱ] μ̣ὲν θᾶττον, α̣[ἱ δὲ] β̣ρ̣ά< δειον ἀν̣[αμι]μνήσκοντα[ι. ἔνια]ι̣ δὲ καὶ παντ[ελῶς ἐ]π̣ι̣τ̣ε̣θολωμ̣[έν]α̣ι̣ ο̣ὐδ̣’ [ἐπί‐] σ̣[τ]αντ[αι οὐδ’] ἕν[, ἀλλὰ] κεῖντ̣[αι εἰκ]ῆ· διὸ ψευδο̣[λογ]οῦσ[ι]ν. ⸏ &l t ; Ἄγονό [ς ] ε [ ἰμι σ ]ο̣φ̣ία ς . Οὐχ ἁπλ̣ῶ[ς· φή]σ̣ει < γοῦν προε[λ]θ̣ών, < ὅτι ἐστὶν μὲν σοφός, οὐ πάνυ δέ, ἀ̣λλ’ ⟦ σ ⟧ ‵ σ̣υ̣ ′γονος εἰμι τῆ̣ς ἐν ἄ̣λλωι σοφίας· οὐ γὰρ < αὐτὸς διδάσκει, ἀλλὰ τὰς τῶν νέων ἐννοίας διαρ̣θρο̣ῖ, ὡς καὶ αἱ μαῖαι τὰ < τῶν ἄλλων μαιεύονται. |
| 54 [5] | καὶ ὥσπερ ἐκεῖναι πάλαι τίκτουσαι, ὅταν μαιεύωνται, οὐκέτι τίκτουσιν, οὕτως καὶ ὁ Σωκράτης καθ’ αὑτὸν μὲν καὶ ἐκύει καὶ ἔτικτεν, μαιευόμενος δὲ τὰς δόξας < τῶν νέων ὡς πρὸς ἐκείνους ἄγονος < ἦν. ⸏ &l t ; Καὶ ὅπερ ἤδη πολλοί &l t ; μοι ὠνείδισα ν , ὡς &l t ; τοὺς μὲν ἄλλους ἐ&l t ; ρωτ ῶ , αὐτὸς δὲ οὐ&l t ; δὲν ἀποφαίνομαι &l t ; περὶ οὐδενὸς διὰ &l t ; τὸ μηδὲν ἔχειν σο&l t ; [ φ ό ] ν , ἀληθὲς ὀνει&l t ; &l t ; δίζουσι ν . ⸏ Ὅταν ἐρωτῶ τινας, οὐδὲν ἀποφαίνομαι, ἀλλ’ αὐτῶν ἐκ̣είνων ἀκούω· γείνεται δὲ τοῦτο, διότι οὐδὲν ἔχω σο< φ̣ὸ̣ν ὡς πρὸς τοιαύτην διδασκαλίαν. ἢ εἰ̣ ἁπλῶς ἀκου< σ̣τέον τὸ μηδὲν ἔχειν σοφό ν , οὐκ ἔσται ταύτην τὴν σοφίαν σοφός, ἣν ἀνατίθησιν θεῷ, ἢ ἣν οἱ ἄλλοι τοῖς σοφισταῖς. ἐκ τοιούτων λέξεών τινες οἴονται Ἀκαδημαϊκὸν τὸν Πλά< τωνα ὡς οὐδὲν δογματίζοντα. δείξει μὲν οὖν ὁ λόγος καὶ τοὺς ἄλλους Ἀκαδημαϊκοὺς ὑπεξῃρημένων πάνυ ὀλί< γω̣[ν καὶ] δογματίζοντας κ̣αὶ̣ μίαν οὖσαν Ἀκαδήμειαν κατὰ τὸ κἀ̣[κ]είνους τὰ κυριώ̣τ̣α̣τα τῶν δογμάτω̣ν ταὐτὰ ἔ< χε̣[ι]ν τ̣ῶ̣ι Πλάτων[ι. |
| 55 [45] | ] ἤδη μ̣[έ]ντοι τὸν̣ Πλάτωνα ἔχειν̣ δόγματ̣α κα̣ὶ ἀπ̣[ο‐] φαίνεσθαι πε̣π[ο]ι̣θότως πάρ[εστι] ἐξ α[ὐ]τοῦ λα̣[μβάν]ε̣ι[ν.] ⸏ &l t ; Τὸ δ̣ὲ α̣ [ἴ ]τ̣ι̣ [ ον τούτο υ ] &l t ; τόδ̣ [ε · μ ]α̣ιε [ ύεσθαί μ ε ] &l t ; ὁ θε [ ὸς ἀ ]να [ γκάζε ι, ] &l t ; γεν̣ [ ν ᾶ ]ν̣ δ [ ὲ ἀπεκώ ] &l t ; λ̣υ̣ [ σε ν. ] Ἐδή[λωσ]εν [διὰ τί ἐνί‐] ο̣τ̣έ φησι τοῦ [γεννᾶν] [ἀποκωλυ]όμ[ενον τὸν] [φιλόσο]φο[ν, ἐπει‐] δ̣[ὰ]ν τ̣[οῖ]ς̣ νέο[ις] διαλέγητ̣α[ι]· τότ[ε γ]ὰ̣ρ τὰ[ς] ἐκείνων δό̣ξ[ας] ἀπ̣[ο‐] κρ̣είνει. αἴτιος̣ [δ]ὲ το̣ύ̣του ὁ θεὸς πα[ρασ]κευάσας μὴ μαν[θάν]ε[ιν] τὰς ψυχάς, ἀ̣[λλὰ ἀνα‐] μιμνήσκεσ̣θ̣[αι. εἰ] γὰρ ἐγέννα ἐ̣ν [αὐτῷ,] οὐκέτι ἂν τό[τε ἦν] < ἀνάμνησι[ς. ⸏ &l t ; Εἰμὶ δὴ οὖν α [ ὐτὸς μὲ ν ] &l t ; οὐ πάν [υ ] τι [σ ]οφό ς . ⸏ Νῦν περὶ ἑαυ̣[τοῦ λέ‐] γει, εἰ καθ’ ἑα[υτοῦ .. ] τα[ .. ]ι̣ το κα[ ....... ] τῶ[ι] μ̣αιεύε[σθαι .. ] διὰ τ[ο]ῦτο ε[ ...... ] τος ἐνθάδε [ ...... ] οὐ κατηγορ̣ε̣ῖ ἑ̣α̣[υτ]οῦ̣ τὸ μὴ εἶναι ἑαυτ̣[ὸ]ν σοφόν, ἀλλὰ τὸ μὴ πάνυ τι σοφόν. Ο [ὐ ]δέ ⸏ τί μοί ἐστιν εὕρημα τοιοῦτο γεγονὸς &l t ; τῆς ἐμῆς ψυχῆς ἔκ[γ ]ον̣ον ̣ . |
| 56 [45] | ⸏ Εὕρ̣η̣μ̣α καὶ ἔγγονον οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ ὅ< τ̣αν̣ ἄλλους μαιεύη[τ]αι̣. καὶ ὅτι εἰς τοῦτο ἀνοιστέον, δηλοῖ < τὰ ἐπιφερόμενα, ὅτι οἱ αὐτῶι συγγει< νόμενοι παρ’ αὐτοῦ ο̣ὐ̣δ̣ὲν ἔμαθον. ⸏ [ &l t ; Ἀ ]λ̣ λ ’ αὐτοὶ πα ρ ’ αὑτῶ ν , &l t ; &l t ; [ π ο ]λλὰ καὶ καλὰ εὑρόν[ &l t; ]τ [ έ ς ] τ̣ε καὶ τεκόντε ς . ⸏ Καὶ πῶς ἔτι ἀναμιμνήσκ[ο]νται αἱ ψυχαί, εἴ γε ἢ μανθάνουσιν ἢ εὑρίσκουσιν; λέγονται μὲν εὑρίσκειν καὶ οἱ ἀπολέσαντές τε καὶ ὕστερον λαβόντες αὐτό. ἤδη μέντοι οὐκ ἀεὶ χρῆται τῶι τῆς ἀναμνήσεως ὀνόματι, ἀλλὰ ὅταν προηγουμένως περὶ τούτου σκοπῇ. ἐδήλωσεν δὲ ἐν τῶι Μένωνι εἰπών· «Διαφερέτω < δὲ μηδέν, εἴτε διδακτὸν εἴτε ἀναμνηστὸν αὐτὸ λέγομεν.» ⸏ Τῆς μέντοι μαιείας ὁ θεὸς καὶ ἐγὼ αἴτιο ς . ⸏ Οὐ γὰρ ἱκαναὶ αἱ ἔννοιαι ἀποφῆναι σοφόν, ἂν μὴ ἦι ὁ̣ προσδιαρθρώσων. ⸏ Ἐνίοις μὲν τὸ γιγνό&l t ; μενόν μοι δαιμόνι&l t ; ον ἀποκωλύει συνεῖ&l t ; να ι , ἐνίοις δ ’ ἐ ᾷ . ⸏ Τὸ ἐᾷ ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐ< ναντιοῦται, ἐπεὶ οὐκέτι ἂν ἦν τὸ Σωκράτους δαιμόνιον ἀποτρεπτικὸν αἰεί, ἐπιτρέπον ποτὲ συνεῖναι. < ⸏ Ταύτην τε τὴν ὠδεῖνα ἐγείρειν τε καὶ ἀ&l t ; ποπαύειν ἡ ἐμὴ τέχνη δύνατα ι . |
| 57 [5] | ⸏ < Τὴν ἐκ τῆ̣ς̣ ἀ̣π̣ο̣ρ̣ίας < ὠδε[ῖ]να [ἡ ἐμ]ὴ̣ τέ< < χνη ἐγείρε[ι] μέν, < < ὅταν μὴ ἁ̣π̣λῶς < < πυνθάνητ[αι, παύει] < δέ, ὅταν [βο]ηθῇ παρέχουσα ἀφο[ρ]μὰς καὶ ὁδηγοῦσ̣α̣ τ[ὸν] προσδιαλεγόμεν̣[ον.] ⸏ &l t ; Ἐνίοις δ έ , ὦ Θεαίτη&l t ; τ ε , οἳ ἄν μοι μ̣ὴ δό&l t ; ξωσί πως ἐγκύμονες εἶνα̣ι ̣ . ⸏ Καὶ μὴν [ἐ]ν τῶι Συ̣[μ‐] πο[σί]ωι φη̣σίν, [ὅ]τ[ι] ‘κυ[οῦ]σι π[άντε]ς ἄ[ν‐] θρω̣ποι κ̣[αὶ κα]τὰ [ψυ‐] χὴν κα[ὶ κατὰ σῶμα]‘ κα[ὶ ἀ]κό̣[λουθο]ν τ[οῦ‐] το [τὸ κῦμα ψυχ]ῆ̣ς̣ τ̣[ὴν] ἀνάμ̣ν̣η̣[σιν] ε̣ἶν[αι.] πῶς ο̣ὖ̣ν̣ [ἐνθά]δ[ε] φησ[ίν, διότι] αὐτ[ῶι] δοκε[ῖ τινας εἶ]ναι [ἀ‐] κύμον̣α̣ς̣; [ἐπὶ το]ύτου ⸏ τοίνυν ἀκουστέο[ν] ‘ἐπὶ τοῦδε τοῦ βίου‘. οὐδὲ γάρ, εἰ ἐνῆν ποτε, κατὰ πᾶσαν ἐνσωμάτωσιν δύν[αν‐] ται ἔχειν αὐτὰ πρόχειρα· ὅθεν οὐδὲ μ[ά‐] την προέταξε τοῦ ‘ ἐγκύμονεσ ‘ τὸ ‘ πωσ ‘ , ἀλλὰ ἵνα ἐξακούη̣ται ‘τ̣ρόπον τινὰ‘ < εἶνα[ι] ἐγκύμονα[ς] κατὰ τὸ πρόχειρο[ν.] ἐν δὲ τῶι καθόλο[υ] λόγωι ε[ἶν]α̣ι τοια[ύ‐] τας ἀνάγκη. ⸏ Ὧν πολλοὺς μὲν δὴ ἐξέδωκα Πρ̣ [ ο ] δίκ ῳ , πολλοὺς δὲ̣ ἄλλοις σοφοῖς τε κα [ὶ ] θεσπεσίοις ἀνδράσ ι . [Ὁ] γὰρ φιλόσοφος ⸏ συνκάθη̣τ̣α̣ι μὲν < τ[οῖς] ἀξίοις, τοὺς δὲ μ[ὴ τοιο]ύ[του]ς κατὰ τὸ̣ [φιλ̣ά]ν[θ]ρ̣ωπον ζ[εύξ]ε̣ι τοῖς καταλλή[λοι]ς. |
| 58 [45] | οὕ̣[τ]ως καὶ < τὸν̣ [Θεάγη] συνέστησεν̣ Π[ροδί]κῳ. εἰπὼν δὲ το̣[ὺς σο]φ̣ιστὰς θεσπεσίο̣[υς κα]ὶ σοφοὺς ἐδ[ήλ]ωσεν̣, ὅτι τῆς το[ιαύτ]ης σ̣οφίας ἄγο[ < νός ἐστιν]. Καὶ οὐκ οἴ[ &l t ; ονται εὐν ο ]ίαι τοῦτο [ &l t ; ποιεῖ ν , π ό ]ρρω ὄντες [ &l t ; τοῦ ε ]ἰ [δ ]έ [ να ι, ] ὅτι οὐ&l t ; [ &l t ; δ ε ]ὶς θεὸς̣ δ̣ [ύ ]σνους [ &l t ; ἀ ν ]θ̣ρώπ [ οι ς, ] οὐ δ ’ ἐγὼ [ &l t ; δυ σ ]νοίαι οὐδὲν τοι[ &l t ; οῦτ ο ] δρ ῶ , ἀ̣λλά μοι [ &l t ; ψεῦδ ό ]ς̣ τε συγχωρῆ[ &l t ; σαι κα ὶ ] ἀληθὲς ἀφα[ &l t ; νίσα ι ] οὐδαμ̣ῶς θέ[ &l t ; μι ς . Οἱ] ἐν ταῖς ζητή[σεσι ε]ὐθυνόμενοι [ὑπὸ ἐ]μοῦ ἀγνοοῦσι, ὅτι [διὰ τ]ὸ̣ εὐνοεῖν αὐ< [τοῖ]ς̣ ἀ̣φαιρῶ αὐτῶν ψ̣ε̣υ̣δοδοξίαν· οὔτε [δ]ὲ θεὸς οὐδεὶς δ̣ύσν[ο]υς ἀνθρώ< π̣ο̣ι̣ς οὐ̣δ’ ἐγὼ ὑπὸ δυ̣σ[ν]ο̣ίας οὐδὲν < το[ι]οῦ̣το δρῶ, ἀλλὰ ὠφελῶ ἀφαιρῶν αὐτῶ[ν] ψευδοδο< ξίαν̣· οὐ γὰρ ἐφεῖταί μοι [οὔτ]ε ψεῦδος συγ[χ]ω̣ρ̣[ῆ]σαι οὔτε ἀληθ̣[ὲς] ἀ[φ]ανίσαι. ὁρᾷς, τ̣[ί] λ[έ]γ̣ει περὶ ἑαυτο̣ῦ, ὅν φασι εἰρω< νεύεσθαι, ὅτι εἰκάζει ἑαυτὸν θεῶι κατ̣ὰ̣ τὸ εὐνοεῖν τοῖς ἀν[θ]ρώποις καὶ τὸ τούτου οὐχ ἧττον, ὅτι ο̣ὔ̣τε ψεῦδος συ̣γ̣χ̣ω[ρ]εῖ οὔτε ἀληθὲς ἀφαν̣ίζει. ἐν ὧι τ[ό] τε τῆς [ἐ]πιστήμης δ̣ηλο̣ῦ̣[τ]αι καὶ τὸ τῆς χρηστό[τ]η̣τος, κ[α]θ’ ἣν < προνοεῖ τῶν σ̣υ[μ]βαλλόντων. |
| 59 [10] | πῶς̣ δ̣ὲ ⸏ λέγει, ὅτι οὔτε ψε[ῦ]δο[ς] ἂν συγχωρήσ̣ει̣[εν] καὶ ⟦ οὐκ ⟧ ἀλ̣ηθὲ[ς] οὐ[κ] ἄ̣[ν] ἀφανίσε̣ιεν, χρώμ̣ενος τούτ̣οις ἐν τ[αῖς] ζ̣η̣τήσεσιν; ἔτι δὲ κ̣[αὶ] ἐ̣[ν] τῆι Πολε̣ιτείαι ἔδ̣[ειξε,] ὅτι τῶι ψεύδει χ̣ρ̣ῶ̣νται οἱ ἄρχοντε̣ς ἐν̣ φ̣αρμάκου ε[ἴ]δε̣ι. λέγω τοίνυν, ὅτι [ἐ]ν ταῖς ζητήσεσι πυνθάνεται καὶ οὐκ ἀποφαίνεται, ὥ[σ‐] τε οὔτε ψεῦδος οὔ[τ’ ἀ‐] ληθὲς τίθησι· τοῖς < μέντοι ἐμπείροις [τῆς] μεθόδου λεληθότ[ως] δεικνύει τὸ ἑαυτῷ̣ [ἀ‐] ρέσκον. τὸ [δ]ὲ ψεύδ[ε‐] σθαι ἁπλῶς μ̣ὲ̣ν̣ ἀ[πο‐] δοκιμάζει, ὅ̣λ̣[ως δ’ οὔ,] ὅτι ἐστίν πο̣[τε ἀναγ‐] καῖον. διὰ τ[οῦτ’ οὐκ εἶ‐] πεν ἀληθὲς κ̣[ρύψαι] ἢ παρελθεῖν, [ὅτι τὸ] τοιοῦτόν ἐστ̣[ιν οὐ] χρήσιμον, ἀ̣[λ]λ’ ἀφανίσα ι , διὰ τού[τ]ου̣ δηλῶν τὴν οὐ κ̣ατὰ̣ καιρὸν οὐδὲ ἐν δέοντι τοῦ ἀληθοῦς ἀπώλει< αν. Δοκεῖ οὖν̣ μ̣οι ὁ ἐ⸐ &l t ; πιστάμενός τι αἰσθά&l t ; νεσθαι τοῦτο ὃ ἐπίστα&l t ; ται κα̣ [ὶ ] ὥ̣στε ν [ῦ ]ν φαί&l t ; νεται οὐ̣κ̣ ἄλλο τί ἐστιν &l t ; ἐπιστήμη ἢ α̣ἴσθη&l t ; σι ς . Ὁ ἐπιστάμενός τι ⸏ αἰσθάνεται τούτου ὃ ἐπίσταται· ε[ἰ] δὲ τὸ̣ αἰσθάνεσθαι ἐ̣π[ίστα‐] σθαι ἦν̣, γίνε[τ]αι ἡ̣ ⸏ ἐπιστήμη αἴ[σ]θησι[ς.] αἴσθησιν νῦν [ο]ὐ τὸ αἰσθητήριον [ἀ]κουστέον, ἀλλὰ ἀντίλημψιν ἡντινοῦν. πῶς ⸏ Θεαίτητος ἄν[ω] ἐπερω[τ]ηθεὶς περὶ ἐπιστήμης, τί ἐστιν, καὶ ε[ἰ‐] πὼν γεωμ[ετρ]ί[αν] κα[ὶ] ἄλλας κα[τα]ρ̣ι̣θ̣μ̣η̣σά̣μενος, νῦν ἐ̣π̣[ὶ τὴ]ν αἴσθησιν κ[αταφεύγε]ι, καὶ ταῦτα γ[ε]ω[μέτρης] ὤν; τῆ̣[ς] τε σ[υ]ν̣[έσεω]ς ἐλε[γ]χ[ού]σης [τὰς αἰσθ]ήσεις [ἁ]π̣τέ̣ο̣ν̣ [ . |
| 60 [5] | ... ] μεν[ . ]νασ̣[ . ]νο̣[ ...... ] απ̣[ .............. ] ν[ .............. ] [ .. ]τ̣ο̣[ ........... ] [ ............ ]ω[ .. ] [ ......... ]ναιση̣[ . ] [ ......... ] καὶ μὴ[ . ] [ ..... ἐπισ]τήμη ἀλ[λὰ αἴσθησι]ς. ἔτι δὲ τοῦ [ ......... ]ε̣υ̣μετ̣[ . ] [ .......... ]αγαρα [ ... Πρωτα]γόρειος [ ......... ]ένου ἐ[ ........ ἐ]πιστή[μη ....... ]ς αἰσθη[σι ....... ]ακει < [ ... πε]ρὶ τ[ὰ ἐ]κείνου [συγγράμ]ματα ὁ Θε[αίτητος] συμβ[α]λὼν [Θεοδώρ]ω̣[ι] τῶι ἐκεί[νου φίλ]ω̣ι· δ[η]λοῖ δὲ [καὶ ἐπ]ε̣ι̣δ̣ὰ[ν] πυθο[μένο]υ Σωκράτους, [εἰ ἐν]έτυχεν τῶι Πε[ρὶ ἀ]ληθ̣ε̣ί̣[α]ς συγ[γράμ]ματι, λέγῃ ὁ < [Θεαίτ]η̣τ̣[ος], ὅ̣τ̣ι̣ ἐντε[τύχηκ]ε[ν] πολλάκις. [τί οὖν θ]αυμαστόν, εἰ [ἐπιστή]μην ἔθετο [ὅπερ αὐ]τ̣ῷ τὲ καὶ < [Θεοδώρωι] ἦ̣ν πα[ρα̣δοθ]ὲ̣ν̣ δ[ιὰ τ]οῦ αἴσθη[σιν ἐπ]ιστήμην εἶ[ < ναι]. Εὖ γ [ε ] καὶ γεν[ &l t ; ναί ω ]ς̣ [ὦ ] πα̣ [ῖ] · χρὴ γὰρ [ &l t ; οὕ τ ]ω [ἀ ]π̣οφαινόμε[ &l t ; νο ν ] λέγει ν . Ἐπεὶ ὁ /Θεαίτητος ἐπερωτηθεὶς περὶ ἐπιστήμης, τί ἐστιν, εἶπεν Καὶ &l t ; ὥς γε νυνὶ φαίνετα ι , ἀποδέχεται Σωκρ̣άτης, ὅτι οὐκ ὀκνεῖ λέγε[ι]ν, ὃ φαίνεται αὐτῶ̣ι καὶ νομίζει εἶ< ναι τὴν ἐπιστήμην. |
| 61 [45] | οὐ̣ γὰρ ἐκ̣ε̣ῖνό φησιν τὸ Πυρρώνειον, ὅτι οὐδὲν καθοριστικῶς ἄν τ[ι]ς δογμα̣τ̣ί̣ζοι, ἀλλά φησιν φαίνεσθαι αὐτῶι. κατὰ γὰρ τὸν ἄνδρα οὔτε ὁ λόγος < κριτήριον οὔτε ἀληθὴς φαντασία οὔτε πιθανὴ οὔτε καταληπτικὴ οὔτε ἄλλο τι τ̣[οιο]ῦ̣τον, ἀλλ’ ὅτι νῦν αὐτῶι φαίνε[τ]α̣ι. εἰ δὲ τ̣οιοῦ̣τόν ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, οὐκ ἀποφα̣ίνεται διὰ τὸ οἴεσθαι̣ ἰσοκρατεῖς εἶναι τοὺς εἰς τὰ ἐναν̣τία λόγους καὶ ἐξομαλίζειν τὰς φαντασίας καὶ μηδεμίαν ἐν αὐταῖς ἀπολείπειν διαφορὰν κατὰ τὸ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος, πιθανὸν ἢ ἀπίθανον, ἐναργὲς ἢ ἀμυδρόν, καταληπτὸν ἢ ἀκατάληπτον, ἀλλὰ πάσας εἶναι ὁμοίας, οὐδὲ τοῦτο δογματί< ζοντος, ὡς ἕπεται τὸ διεξάγειν κατὰ τὴν ἀεὶ προσπίπτουσαν φαντασίαν οὐχ ὡς ἀληθῆ, ἀλλ’ ὅτι νῦν αὐ̣τῶι φαίνε< < ται. Κινδυνεύεις ⸏ &l t ; μέντοι λόγον οὐ φαῦ&l t ; λον εἰρηκέναι περὶ &l t ; ἐπιστήμη ς , ἀλ λ ’ ὃν ⸏ &l t ; ἔλεγεν καὶ Πρωταγό&l t ; ρα ς . |
| 61 (50) [5] | τρόπον δέ τινα &l t ; ἄλλον εἴρηκεν τὰ αὐ&l t ; τὰ ταῦτ α · φησὶν γά [ρ ] &l t ; που ‘ πάντων χρη [ μά ] &l t ; των μ [έ ]τρον ἄνθρ [ ω ] &l t ; πον εἶ [ν ]α ι , τῶν μ̣ [ ὲ ν ] &l t ; ὄντων ὡς ἔστ [ ι ν, ] &l t ; τῶν δὲ μὴ ὄντων [ &l t; ]ὡς οὐκ ἔστι [ν] . |
| 62 [45] | ‘ Κα[ὶ] α̣[ὐ‐] τὸς ἠπίστα[το], ὅτι δ[ια‐] φέρει ἡ Π̣[ρ]ω̣τα̣γόρο[υ] δόξα τῆς Θ[ε]α̣ιτή[του] π̣ερὶ̣ ἐπ[ι]στ[ή]μ̣η̣[ς.] διὰ τοῦτ̣ο̣ [εἶπ]ε̣ [ Κιν ] δυνεύ [ εις λόγον ο ὐ ] φαῦ̣λ̣ [ο ]ν̣ [ εἰρηκένα ι, ] τ̣ρ̣ [ όπον δ ]έ τ [ ινα ἄλλο ν ] ε [ ἴρηκε τ ὰ ] α̣ὐ̣ [ τὰ τ ]αῦτ α . β[ .......... ]ο̣μου [ ............. ]ω̣ν [ ............. ]π̣α [ .............. ]η̣ [ ............. ]εν [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ ............ ]σ[ .. ] δ[ ........... ]σι[ .. ] ἀληθ̣η[ ...... ]νον δι’ οὗ κ̣ρ[ ...... ]η̣σ̣[ι]ν γὰρ εἶν[αι ..... ]ν γνωμ[ ...... ]ης δὲ το με[ ...... ]θ[ . ]σις ἀντὶ τῆ[ς φρο]ν̣ήσεως τασσομ̣[ .... ] ὁ δὲ «νόμος» ἀ[ντὶ τῆς] δόξης πάντ[α ...... ] αυ[ .. ] προ[ ........ ] δ[ι]α τ̣[ . ]ρει[ ..... ]λαμβάνεσθ[αι ....... ]νομενον [ ....... ] κρεινοντ[ ...... ] τη̣θ̣ αεντη[ . ]ν [ ...... ]ς ἕτερον καὶ ν̣[ ... ]μενον κα[ὶ] μ̣[ ..... ]νον καὶ ὑφεστὼ[ς ὡς] δεξιὸς ἀριστεροῦ̣ δεξ[ι]ός, ὡς τὸ ὅμ̣οι̣ον ὁμοίωι ὅμοιον, ὡς τ[ὸ] μ̣έγα < πρὸς τὸ μεικρόν. |
| 63 [5] | ἄλλως δὲ πάντα πρός τί φασι οἱ Πυρρώνειοι, καθ’ ὃ οὐδὲν καθ’ αὑτό ἐστι̣ν, πάντα δὲ P πρὸς ἄλλα [θ]εωρεῖται. οὔτε γὰρ χρῶμα οὔτε σχῆμα οὔτε φωνὰς οὔτε γευστά, οὐκ ὀσφραντά, οὐχ ἁπτά, οὐκ ἄλλο τι αἰσθητὸν ἔχειν ἰδιότητα· οὐκ ἂν γὰρ τὰ αὐτά γε ὄντα διαφόρως ἐκείνει παρὰ τὰ διαστήματα, παρὰ τὰ συνθεωρούμενα αὐτοῖς, ὡς ἀπὸ τῆς < θαλάττης διαφ[ό]ρ̣ως τυπούμεθα παρ̣ὰ̣ τὰς τοῦ ἀέρος καταστά< σεις. ἀλλὰ οὐδὲ τὰ αἰσθητήρια ἔχειν ἰδίαν ὑπόστασιν· οὐκ ἂν γὰρ ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἄλλως ἐκεινεῖτο τὰ ζῶια, ὡς τῇ μὲν θαλίᾳ ἥδονται αἶγες, τῶι δὲ βορβόρωι ὕες, ἑκατέρῳ δὲ τούτων προσκόπτουσιν ἄνθρωποι. ἀπὸ δὲ τῶν αἰσθητῶν μεταβαίνουσιν καὶ ἐπὶ τὸν λόγον, ὡς καὶ τούτου πρός τι ὄντος· ἄλλους γὰρ ἄλλως < συ[γ]κατατίθεσθαι καὶ τοὺς αὐτούς γε < . μετατίθεσθαι καὶ μὴ ἐμμένειν αὐτῶι. Οὐκοῦν οὕτως ⸏ πως λέγει ὡς οἷα μὲν ἕκαστα ἐμοὶ φαίνετα ι , τοιαῦτα μὲν ἔστιν ἐμο ί , οἷα δὲ σο ί , τοιαῦτα δὲ αὖ σο ί · ἄνθρωπος δὲ σύ τε κἀγ ώ ; ⸏ Ἀ̣κ̣ολουθεῖ τῶι πάντα ῥεῖν τὸ μηδὲν εἶ< ναι π[άγι]ον μ[η]δὲ [τ]ὸ αὐτό· ο̣[ὔ]τ̣[ε] γὰρ τὸ κρ[εῖ‐] νόν ἐστιν οὔτε τὸ κρινό[μεν]ο̣ν, ἀλλ’ ὡς ἂν ἄλλω̣[ς] προσπέ̣σηι, τοιαῦτα [νενο]μ̣ίσθαι. |
| 64 [10] | διὰ̣ τοῦ̣τ̣[ο] ο[ἷα] μὲν ἐγὼ̣ ἔ̣παθον, [τοια]ῦτα δ’ ἔ[σ]τιν̣ ἐμοί, οἷα̣ [δ]ὲ σύ, τοια[ῦ‐] τα σοί̣. ⸏ καὶ ο[ὐ] μόνον γ̣[ίνεται] κατὰ̣ [τ]αύτ[ην τὴν ὑ‐] πόθ[ε]σιν ὧ[ν ἂν ἔχῃ πα‐] θῶ̣ν̣ [ἢ ἕ]ξε[ων κριτὴς ὁ] ἄν̣θρ[ωπ]ο̣[ς ἀλλὰ καὶ] μέτρ[ον ἁπάντων .. ] οὖν τ[ ........... ] [ . ]μ̣ε κ[ ........... ] [ ............... ] < [ ....... Ἐπακολου ] &l t ; θή̣ [ σωμεν οὖν αὐτῶ ι. ] &l t ; ἆρ ̣ ’ [ οὐκ ἐνίοτε πνέ ] &l t ; ο̣ν̣ [ τος ἀνέμου το ῦ ] &l t ; α̣ὐ̣ [ τοῦ ὁ μὲν ἡμῶ ν ] &l t ; ῥειγο ῖ , ὁ δ ’ ο ὔ ; κ̣ [ αὶ ὁ μὲ ν ] &l t ; ἠρέ̣μ̣α ̣ , ὁ δὲ σφ [ όδρ α; ] ⸏ Διὰ τοῦ εἰρηκέν[αι Ἐ‐] πακολουθήσω̣ [ μεν οὖ ν ] αὐτῶι δηλοῖ, ὅτ[ι ἐπακο‐] λουθ[εῖ] τῆι τοια[ύ‐] τηι̣ ὑπο̣θ̣έ̣σει τὸ μ[ὴ] εἶναι ἰδιότητ[α ἀνέ‐] μου τινὸς μηδ̣[ὲ τὰ] ὅμοια πάσχε[ιν ὑπὸ] τοῦ αὐτοῦ [π]άντ̣[α. καὶ] προσέθηκεν το [ ῦ αὐ ] το ῦ , ἐπε̣ὶ̣ τῶν ἀ̣[νέ‐] μων ο[ἱ] μ̣έν ε̣ἰ̣σ̣[ι]ν ψυχροί, ο[ἱ] δὲ θε[ρ]μοί, ἵνα μὴ παρὰ τοῦτο δοκῆι συμβαίνειν τὸ τοὺς μὲν ῥειγοῦν, τοὺς δὲ μή. ἀλλά, φέ⸏ ρε, πνέοντος βορέου κα[ὶ] ἐν τῶι αὐτῶι ὄν̣των τόπωι καὶ κατὰ [τὴ]ν αὐ̣τὴν ὥραν (θήσει γὰ̣ρ καὶ ταῦτα ὁ Πρωταγ̣ό̣ρας, ἐπεὶ καὶ τὸ [διάστ]η̣μα καὶ ἡ ὥρα [τοῦ ἔτ]ους, καθ’ ἣν πνεῖ, [πο]λ̣ὺ̣ δ̣ύναται εἰς τὸ [ἀν]ομοίως διαθεῖναι), [δι]ὰ πάντων γε τῶν[δε] ἀνομοίων ὄν[τω̣ν ὁ] μὲν ῥειγοῖ, ὁ [δὲ οὔ, κ]αὶ τῶν ῥειγούντω[ν ὁ] μὲν σφόδρα ῥ[ειτοῖ, ὁ] δὲ ἠρέμα. |
| 65 [45] | ⸏ Πότ̣ [ ε ρ ]ο̣ν̣ οὖν τότε &l t ; αὐτ [ὸ ] ἐ φ ’ ἑαυτοῦ τὸ &l t ; &l t ; πνεῦμα ψυ̣χρὸν &l t ; &l t ; ἢ οὐ ψυχρὸν φήσο&l t ; [ &l t; ]με̣ [ν ; Ἔ]στιν τι τὸ ποι⸏ ῆ̣[σαι, ἔσ]τ̣ιν τι τὸ πά[θ]ε̣ῖ̣ν̣· ε̣ἰ̣ δὲ ὑπεναντί[α ὑπὸ τοῦ] α̣ὐτοῦ πάσ[χ]ο̣υ̣σ̣ι̣, [ὁμ]ολογήσου[σ]ι μὴ εἶναι ὡρισμένην τὴν τοῦ ποιήσ̣α̣ντος ἰδιότητα· οὐκ ἂν γὰρ τὸ αὐτὸ ἐν τῶι αὐτῶι χρόνωι διάφορα [ε]ἰργάζετο πάθη. ὅθ̣εν οἱ Κυρηναϊκοὶ μόνα τὰ πάθη φασὶν καταληπτά, τὰ δὲ ἔξωθεν ἀκατάληπτα. ὅτι μὲν γὰρ καίομαι, φασίν, καταλαμβά< ν̣ω̣, ὅτι δὲ τὸ πῦρ ἐστιν καυστικόν, ἄδηλον· εἰ γὰρ ἦν τοιοῦτο, πάντα ἂν ἐκαίετο ὑ< π’ αὐτοῦ. Ἢ πεισό&l t ; ⸏ &l t ; μεθα τῶι Πρωταγό&l t ; ρ ᾳ , ὅτι τῷ μὲν ῥειγοῦν&l t ; τι ψυχρό ν , τῷ δὲ μὴ &l t ; ο ὔ ; Ἢ πεισθησόμεθα αὐτῶι, ὅτι ὁ αὐτὸς ἄνεμος ψυχρὸς μέν ἐστιν τῶι ῥειγοῦντι, οὐ ψυχρὸς < δὲ̣ τῶι μὴ ῥειγοῦντι; εἰ γὰρ ἦ̣ν̣ ψυχρός, ἐ[ρ]είγου ἂν καὶ οὗτος. |
| 66 [45] | γίνεται οὖ[ν καὶ] ὁ δεξιὸς [ἄλλωι μ]ὲν̣ δεξιός, ἄ̣[λλωι δ]ὲ̣ οὔ. &l t ; Οὐκοῦν κα̣ [ ὶ φαί ν ]ε&l t ; ται ο [ὕ ]τ̣ω̣ς̣ ἑκ [ ατέρω ι; ] &l t ; Να ί . Τὸ δέ γε φ [ αίνετα ι ] &l t ; αἰσθάνετα̣ [ι ; Ἔστι γά ρ. ] &l t ; φαντασία [ ἄ ρ ]α κ̣ [ αὶ αἴ ] &l t ; σθησι̣ς ταὐ̣ [ τ ὸ ]ν [ ἔν τ ε ] &l t ; θερμοῖς κα̣ [ ὶ π ]ᾶ [ σι τοῖ ς ] &l t ; τοιούτοι ς . Ὅ[τ]αν [γὰρ σκο‐] ⸏ πῇς, κατὰ τὸ τρ[ί]τ[ον] σχῆμα ἠρώτ̣[η]τ̣[αι αὐ‐] /τῶι ὁ λόγος· ‘ο̣[ἷ]α̣ [ἑκά‐] στωι φαί[νετα]ι, τ[οι̣αῦ‐] τα καὶ ἔσ[τι]ν α̣ὐτῷ̣‘ [καὶ] ‘οἷα φαίν[ετ]α[ι], τοι̣[αῦ‐] τα καὶ α[ἰ]σ[θάνε]τ̣α̣[ι.‘ ἐ‐] ξ ὧν συν[άγεται· ‘οἷα] ἕκαστος αἰ̣[σθάνεται,] τοιαῦτα κ[αὶ ἔστιν αὐ‐] τῶι‘. ὁ δὲ αἰ[σθόμενος] ἐποίσ̣ε̣[ι] τὸ̣[ν λόγον,] ὅτι αἴσθη[σις κα]ὶ̣ ἐ̣π̣[ι‐] στήμη τα[ὐτό]ν ἐστιν. ⸏ τοῦ δὲ λόγου̣ [τ]ὸ̣ μ̣ὲν πρῶτον λῆμμα < Πρωταγόρα̣ς τίθησιν, ὅτι οἷα ἑκά̣στωι φαίνεται, τοιαῦτα < καὶ ἔστιν, ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνέμου το[ῦ] αὐτοῦ, ὅτι τῶι μὲν ψ̣υχρός, τῶι δὲ οὐ ψυχρός. τὸ δὲ δεύτερον κ̣ατασκευάζει Πλάτων λέγων, ὅτι τὸ φαίνεται αἰσθάνετα̣ί ἐστ[ι]ν· πᾶσαν γὰρ ἀντίλ[ημ‐] ψιν εἴτε δι’ αἰσθητηρίου εἴτε δι’ [ἄλ]λου τινὸς ἐκάλουν [αἴ]σθησιν. Οἷα γὰρ α [ ἰσ θ ]άνε⸏ ται ἕκαστο ς , [ το ι ]α̣ῦτα ⟦ τοιαυτα ⟧ ἑκά̣ [ σ τ ]ωι καὶ κινδυνεύ [ ει ε ἶ ]να ι . ⸏ Πρωταγόρας [μ]ὲν ⟦ ουν ⟧ εἰρήκει· οἷα αἰ[σθ]άνεται ἕκ[αστος, τοι]α[ῦ]τ̣α [καὶ ἔ]στ[ιν αὐτῶι· ὁ] δὲ [Σ]ωκ[ράτης . |
| 67 [45] | ..... ]ε̣ [ ............. ]ε̣ι̣ [ ............. ]α̣υ̣ [ ............... ] [ ............. ]εν̣ [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ < ............ Αἴ ] [ &l t ; σθησι ς ] ἄρα το̣ [ ῦ ὄν ] [ &l t ; τος ἀε ί ] ἐστιν κ̣α [ὶ ] [ &l t ; ἀψευδ ὲ ]ς̣ ὡς ἐπιστή[ &l t ; μη οὖσ α . Λ]έγει ὅτι ἔσ[τιν αὐτὸ] καθ’ αὑ[τὸ οὐδέν, ἀ]νασκευ[άζων δὲ Πρ]ω̣ταγό[ραν καὶ προσ]α̣ιτῶν [ .......... ] πάντα [ ..... προσέθ]ηκεν [ .......... ] ἢ̣ οἰό[μενος ..... ] εἰ ἡ [αἴ]σ̣θ̣η̣σ̣[ις] ἐπ̣[ιτ]υγχά[νε]ι τού̣[τωι,] ὃς αὐτὴν [ ......... ] ἐ[π]ιτυγ[χαν ...... ] ἐ̣σ̣τ̣ι̣ν̣ ἀ< [ ... ]λ̣η̣[ . ] γίνεται ἐ[πιστή]μη. τοῦτο δὲ < [ .... συμ]π̣[έ]ρασμα < [ ....... φι]λ̣[ο]λόγου [ ....... ο]ὐδὲ̣ δ̣όξ̣α [ &l t ; Ἐγὼ ἐρ ῶ ] κ̣α̣ὶ μά λ ’ ο̣ὐ [ &l t ; φαῦλον λ ]όγον ὡ [ς ] ἄ&l t ; [ &l t ; ρα ἓν μ ὲ ]ν̣ αὐτὸ κα θ ’ αὑ[ &l t ; τὸ οὐ δ έ ]ν ἐστι ν , οὐ[ &l t ; δὲ ἄν τι π ρ ]οσείποις [ &l t ; ὀρθῶς ο ὐ ] δ ’ ὁποιον[ &l t ; οῦν τ ι . Ο]ὐ̣κ εὐκαταφ[ρόνητό]ν φησιν < τὸ[ν λόγο]ν τὸν περὶ το[ῦ ῥεῖ]ν̣ τὰς οὐσίας < κατ̣[ὰ τὸ] ἔ̣ν̣δ[ο]ξον. < π̣[είθοντ]α̣[ι] γὰρ ταύ̣τη[ι καὶ ἅπαντε]ς ποιηταὶ [καὶ σοφοὶ ο]ἱ̣ π̣λε̣[ῖ‐] στοι. |
| 68 [25] | οὐδὲν οὖν ἔστιν αὐτὸ καθ’ αὑτό, τοῦτ’ ἔστιν ‘οὐδὲν καθ’ αὑτὸ ἔχει τὴν ὑπόστασιν‘, τοῦτ’ ἔστιν ‘οὐδὲν κατὰ ἰδίαν, ἀλλὰ πάντα πρός τι‘. τὴν μὲν οὖν οὐσίαν δηλοῖ εἰπ[ώ]ν· Οὐ δ ’ ἂν τί προσείποι ς . τὸ γὰρ τί ἐμφαίνει οὐσίαν· τὸ δὲ ποσὸν διὰ τοῦ εἰρηκέναι· Ἓν μὲν αὐτὸ κα θ ’ αὑτ ό · τὸ δὲ ποιὸν διὰ τοῦ Ὁποιον&l t ; οῦν τ ι . Ἀλ λ ’ ἐὰν ὡς ⸏ &l t ; μέγα προσαγορεύῃ ς , &l t ; καὶ σμικρὸν φανεῖ&l t ; ται καὶ ἐὰν βαρ ύ , κοῦ&l t ; &l t ; φο ν . Τὸ μέγα καὶ τὸ ⸏ σμικρὸν καὶ βαρὺ < καὶ κοῦφον τῶν πρός τί ἐστιν· κατὰ γὰρ [τὴν] πρὸς ἕτερον σχέσ̣[ιν] θεωρεῖται. οὐδὲν οὖν καθ’ ἑαυτό ἐστιν μέγα· ἦν γὰρ ἂν ἀεὶ μέγα. νῦν δὲ τὸ αὐτὸ μι< κρὸν φαίνεται συμ< βληθὲν ἑαυτοῦ μείζονι· ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ σμικροῦ καὶ βαρέος καὶ κούφου, ὅτι νῦν μὲν τοῖα, νῦν δὲ τοῖα φαίνεται κατὰ τὰς πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο σχέσεις. ⸏ &l t ; Ξύνπαντά τε οὕτως &l t ; ὡς μηδενὸς ὄντος &l t ; μήτε τινὸς μήτε ὁ&l t ; ποιουοῦ ν . Ὥσπερ ⸏ οὐδὲν ἦν μέγα (εὑρίσκετο γὰρ τὸ αὐτὸ μικρόν), οὕτως καὶ τἆλλα πάντα ἐπιδέχεται τὰς ἐναντίας κατηγορίας διὰ τὸ μη< δὲν εἶναι ἕν, τοῦτ’ ἔστιν μὴ ἔχειν ὡρισμένην ποσότητα [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] < σ[ . |
| 69 (1-24) [5] | ............. ] ⸏ [ < ... ]νιτ[ ......... ] < σ̣υμβη̣ . λ̣[ ..... τοι‐] < οῦτο ἀπετ[ ....... ] < ἀμφοῖν [ ......... ] < καὶ αὐτω̣[ ........ ] < νον πάντα [ ....... ] < ται διο[ ......... ] < αὐτὰ ον[ ......... ] < ρευομε̣[ ......... ] στιν̣ δ̣[ ........... ] ⸏ [ . ]ο̣ρ̣[ ............ ] οὔ[τ’] α[ὐ]ξ[άνεται οὔτε] μ[ει]οῦται, ἀ̣[λλὰ ... ] [ . ]αιως [ ......... ] σθαι γὰρ [ ........ ] τὸν αὐτὸ̣[ν ....... ] κην λαμ[βάνειν, ὁ‐] μοίως δὲ κ[αὶ ..... ] ώσεως το[ ........ ] αὐτὸν γίν̣ε̣σ̣[θαι .. ] τονα· ἀντακο[λουθεῖ] γὰρ ταῦτα [ἀλ]λ[ήλοις] αὔξησις, [μ]εί[ωσις ἐπ’] ἰδίως π[οιῶν, ὥστε] [συ]γχωρηθέντος ἑνὸς [τού]τ̣ων καὶ τὰ λοιπὰ [δε]δ̣όσθαι καὶ ἀναιρε[θέ]ν̣τος καὶ τὰ λοιπὰ [ἀν]ῃρῆσθαι. |
| 70 [5] | τὸν δὲ [περ]ὶ τοῦ αὐξομένου [λ]όγον ἐκείνησεν < [μ]ὲν πρῶτος Πυθα[γόρ]ας, ἐκείνησεν < [δὲ] καὶ Πλάτων, ὡς ἐν [τοῖ]ς εἰς τὸ Συμπόσιον [ὑπ]ε̣μνήσαμεν· ἐπι[χει]ροῦσι δὲ εἰς αὐτὸ [καὶ] οἱ ἐξ Ἀκαδημείας μ̣[α]ρτυρόμενοι μέν, ὅτ̣ι ἀρέσκονται τῶι εἶναι αὐξήσεις, διὰ δὲ τὸ τοὺς Στωικοὺς κατασκευάζειν τοῦτο οὐ δεόμενον ἀποδείξεω[ς] διδάσκοντες, ὅτι ἐάν τις τὰ ἐναργῆ θέληι ἀποδεικνύναι, ἕτερος εἰς τὸ ἐναν̣τίον πιθανωτέρων εὐπορήσει λόγων. ⸏ &l t ; Καὶ περὶ τούτου πάν&l t ; τες ἐξαίσιοι οἱ σοφοὶ &l t ; πλὴν Παρμενείδου &l t ; συμφέρεσθον Πρωτα&l t ; γόρας τε καὶ Ἡράκλει&l t ; τος καὶ Ἐμπεδοκλῆ ς . ⸏ Περὶ τοῦ φέρεσθαι < πάντα πάντες σοφοὶ [σ]υμφωνοῦσιν ὑπεξηιρημένου Παρμεν̣είδου· οὗτος γὰρ ἀποβ̣λέψας εἰς τὴν τοῦ εἴδους φύσιν, παρελ< θὼν δὲ τὴν ὕλην < φησίν· «οἶον ἀκείνητόν τε θέλει τῶι παντὶ ὄνομα εἶναι.» πε⸏ ρὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων φυσικῶν ῥάιδιον < λαβεῖν, ὅτι φασὶν φέρεσθαι πάντα, ἀλλὰ κα̣ὶ̣ Ἐμπεδοκλῆς ἀπορροὰς ἀπολείπει καί φη[σιν, ὅτι ἀνι‐] χν[ε]ύου̣[σι αἱ κύνες] «κέρμα̣τ̣[α θηρείων] μελέων»· [ἀδύνατον δὲ] τοῦτό γ’, ὅτ[αν ἦι ἀπο‐] θνή̣[σ]κ̣ον̣[τα ταῦτα. |
| 71 [45] | ] ⸏ &l t ; [ Καὶ τ ῶ ]ν̣ π̣ [ οιητῶ ν ] &l t ; ο [ ἱ ἄκρο ι ] τ̣ῆς [ ποιήσε ] &l t ; ω [ ς ἑ κ ]α̣τέρα [ς , κωμῳ ] &l t ; δ [ ί α ]ς μὲν Ἐπί [ χαρμο ς, ] &l t ; τραγῳδίας δὲ [ Ὅμηρο ς. ] ⸏ Ἐπίχαρμος ὁ [ὁμιλή‐] σας τοῖς Πυθα[γορείοις] ἄλλα τ[έ] τ̣ινα ἐ[πινενόη‐] κεν δ[ειν]ὰ τ[όν τε] [περὶ το]ῦ α̣ὐ̣ξο[μένου] [λόγον] ἐφοδ[εύει ... ] [ .... ] ε̣ρα[ ........ ] /ἄλλω̣ς̣ α̣[ ........ ] ται προσο̣[ ....... ] π̣ες. εἰ οὖν̣ [ ....... ] π[ ... ]ται[ ........ ] λ[ .. ]γ̣ων [ ........ ] οὐσίαι ἄλλ[οτε ἄλλαι] γίνον̣τ̣αι [κατὰ συν‐] εχῆ ῥύσιν. κα[ὶ ἐκω]μῴδησεν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ἀπαιτουμένου συμβολὰς καὶ [ἀρ]νουμένου τοῦ αὐτοῦ εἶναι διὰ τὸ τὰ μὲν προσγεγενῆσθαι, τὰ δὲ ἀπεληλυθέναι, ἐπεὶ δὲ ὁ ἀπαιτῶν ἐτ̣[ύ]π̣τ̣ησεν αὐτὸν καὶ̣ ἐν̣εκαλεῖτ̣ο̣, πάλιν κ[ἀ]κε̣ί̣ν̣ου [φά‐] σκοντο[ς ἕτερ]ο〈ν〉 μὲ[ν] ε[ἶ‐] ναι τὸν τ[ετυ]πτηκότα, ἕτερο[ν δὲ] τὸν ἐγκαλούμενον. Ὅμη⸏ ρον δὲ τρ [α ]γῳδίας εἶπεν ποιη̣τ̣ήν, ἐπεὶ τὸ παλα[ιὸ]ν ἡντινοῦν ποίη̣[σι]ν περιέχουσαν ἡ̣[ρ]ωικὰς πράξεις ὠ̣[νό]μαζον τρα< γῳδ[ίαν]. Τίς οὖν ἂν ⸏ &l t ; ἔτι πρός [ γ ε ] τ̣οσοῦτο &l t ; στρατόπε [ δ ο ]ν καὶ σ̣τ̣ρ̣α̣[ &l t ; τηγὸν Ὅμηρον δύναι ] [ &l t ; το ἀμφισβητήσας μ ὴ ] [ &l t ; καταγέλαστος γενέ ] [ &l t ; σθαι . |
| 72 [45] | .......... ] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ < Τὸ γὰρ θερμόν τε κα ὶ ] [ &l t ; πῦ ρ , ὃ δὴ καὶ τἆλλ α ] [ &l t ; γεννᾶι καὶ ἐπιτρο ] [ &l t ; πεύε ι , αὐτὸ γεννᾶτα ι ] [ &l t ; ἐκ φορᾶς καὶ τρίψε ] [ &l t ; ω ς · τούτω δὲ κινή ] [ &l t ; σει ς . ἢ οὐχ αὗται γε ] [ &l t ; νέσεις πυρό ς; ] Τοῦτ’ ἔστιν· συνέχεται καὶ αὐτὸ γεννᾶται &l t ; ἐκ φορᾶς καὶ τρείψεως. |
| 73 [4] | τὸ τούτω δυικῶς. ⸏ αὗται δέ, ἥ τε φορὰ καὶ ἡ τρῖψις, κεινήσεις, ἡ μὲν φορὰ ὁμολογουμένως, ἀλλὰ καὶ ἡ τριψις, εἰ καὶ μὴ κίνησις, οὐκ ἄνευ̣ γε κεινήσεως. Γενέσεις δὲ ταύτας εἶπεν πυρό ς . καὶ γὰρ ὕλη τρίψαντος αὐτὴν ἀνέμου πῦρ ἐξέλαμ[ψ]εν, καὶ οἱ λίθοι ⟦ και ⟧ τριβόμενοι καὶ κρουόμενοι̣ ἀφιᾶσι πῦρ. κ̣α̣ὶ το̣ῦ Αἰτνα̣ίου δὲ πυρὸς καὶ τῶν λ̣εγομένων Ἡφαιστείων ταύτην οἴ̣[ε]σθαι δεῖν τὴν αἰτία[ν] [τῆ]ς ἐξάψεως, ὅτι ο̣[ . ] [ .. ]ν̣τα αὐ[ ........ ] [ .. ] τῆι̣ τ̣ρ̣[ίψει .... ] [γ]ε̣νόμενα [ ... ] ἐξαψ̣ά̣ντ[ω]ν̣. ὅτ̣[α]ν δὲ λέγ̣ω̣σ̣ι̣ ὑπὸ τοῦ̣ πυρὸς γεννᾶσθαι τὰ ὄντα 〈οὐ〉 [τοῦ] καυστικοῦ λέγου[σι,] ἀλλὰ ὑπὸ τῆς ἐξ αὐτοῦ θερμότητος. ⸏ &l t ; Καὶ μὴν τό γε τῶν ζώι&l t ; ων γένος ἐκ τῶν αὐ&l t ; [τ ]ῶ̣ν τούτων φύετα ι . Κ̣α̣ὶ̣ τὰ ζῶια ἐκ θερμοῦ κ̣[αὶ] πυρὸς γεννᾶται· ο̣ὐ̣ γ̣ὰ̣ρ̣ τ̣ὸ̣ σ̣π̣έ̣ρ̣μ̣[α] ζωιογ̣ο̣νεῖ, ἀλλ’ ἡ ἐν [αὐ]τῷ θερμότης· τὰ γοῦν κα̣τ̣ε̣ψυγμένα σπέρματα οὐκ ἔστιν γόνιμα καὶ τὰ ὑπηνέ̣μια̣ ᾠὰ οὐ δύναται τελε[σ]φο̣ρηθῆναι. Ἡ δ’ ἐν τῆι ⸏ ψυχῆι ἕξις ο [ὐ ]χ̣ ὑ̣π̣ὸ μ̣ [ α ] θήσεως μὲν καὶ μελέτη ς , κινή [σ ]ε̣ [ ων ὄν ] τω ν , κτᾶταί τε μαθ̣ή̣ματα καὶ σώζετα ι . [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 74 (1-3) [32] | . ]ν[ ............ ] δ̣[ .............. ] [ . ]αν[ ........ ἐ]ν τῶι [Σ]υ̣μ[ποσίωι .... ]α̣ι < εἰ̣μη̣[ ......... ]υ̣ς̣ καν̣[ ........... ]ς [ . ]ς Τὸ̣ μ̣ὲ̣ [ ν ἄρα ἀ ]γα[ θὸ ν ] κίνη [ σις κ ]ατά τε [ ψ υ ]χ̣ὴν κ̣ [ αὶ κ α ]τ̣ὰ σῶ[ μ α , τ ]ὸ δὲ τ [ οὐν α ]ντίο ν ; [Ἡ κί]νησι̣ς̣ μ̣ὲν̣ οὖν [τὸ σ]ώματος ἀγαθόν, [καὶ] ψ̣[υ]χ̣ῆ[ς], ἡσυχία [δὲ κ]α̣[κόν, ὃ] πρ[οσ]υπα[κου]σ̣[τ]έ[ον τ]ῷ τ̣ὸ δὲ τ [ὸ ] [ κ α ]κ̣ό̣ ν . Γ[ίν]εται γὰρ [οὕ]τ̣ως π̣λ̣ῆρ̣ες ἀντ[απο]δοθέν· ‘τὸ δ̣ὲ̣ [κακὸν] [τῆ]ς ψυχῆς κ̣[αὶ τοῦ] σ̣ώματος ἡσ[υχία‘.] Κα̣ὶ̣ ἐπὶ̣ τούτοις [ τὸν κο ] [ λ ο ]φῶ̣να ἀνα̣γ [ κάζ ω ] [ π ρ ]οσβιβάζω̣ν̣ [ τὴ ν ] [ χρυ σ ]ῆν σειρ̣ὰ̣ν [ ὡ ς ] [ οὐδὲν ἄ λ ]λο ἢ τ̣ [ ὸν ἥ ] λ̣ [ ιον Ὅ ]μ̣η̣ρος λ̣έ̣ [ γε ι. ] ⸏ Κ̣ [ ολ ο ]φ̣ῶνα μὲν̣ [κα‐] [τὰ τὴν] π̣αροι̣μίαν δ̣[ὴ] πέ[ρας] τῶ̣ν πρ̣[αγ]μάτ[ων]· λέγεται γὰρ ἐν τῆι σ[υνη]θεία[ι] ‘τὸν κολοφ̣[ῶνα] ἐπέθηκεν‘ ἢ κ̣[ατ]ὰ̣ τὸ ἐ̣ν̣ τῶι Πα̣ν̣ι[ωνί]ωι δύο ψήφ̣ου̣ς [θέσθαι Κολ]ο̣φ[ων]ί[ους ............ ] [ ............... ] [ ........... ]του[ς] [ .... ]οι[ . χ ρ ]υ̣σ̣ῆν δὲ [ σειρ ά ]ν φησιν τὴν < [τῶν] ἄστρων προ̣σ̣[εχῆ] τάξιν, ἧς τὸ [μέ‐] [σον γῆ]ν [κ]εῖσθαι. Κ [ α ὶ ] [ δηλοῖ ὅ ]τι ἕως μὲν ἂν [ ἡ περ ι ]φ̣ορὰ ᾖ κεινου̣[ μέν η ] κ̣αὶ ὁ ἥλιο ς , πά̣ν̣[ τα ἔστ ι ] καὶ σώζετα [ι ] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ . |
| 75 (1-31) [45] | ]ην[ ............ ] ἐ̣πι̣[ ............ ] γ[ .............. ] τω̣[ ............. ] εν[ ............. θ̣ι̣ν̣[ ............ ] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] ] &l t ; Κατὰ τὰ ὄμματα πρῶ ] [ &l t ; τον ὃ δὴ καλεῖς χρῶ ] [ &l t ; μα λευκό ν , μὴ εἶνα ι ] [ &l t ; αὐτὸ ἕτερόν τι ἔξ ω ] [ &l t; ]τ̣ῶ [ ν σῶν ὀμμάτων μη ] &l t ; δ ’ [ ἐν τοῖς ὄμμασι μη ] &l t ; δ [ έ τι ν ’ αὐτῶι χώρα ν ] &l t ; [ ἀποτάξηι ς · ἤδη γὰ ρ ] &l t ; ἂν̣ [ εἴη τε ὄν που ἐ ν ] τά̣ [ ξει καὶ μένοι κα ὶ ] [ &l t ; οὐκ ἂν ἐν γενέσε ι ] [ &l t ; γίγνοιτ ο. |
| 76 | ] [ . |
| Fr 1 [45] | .. ]θ̣η̣[ .......... ] [ ... ]τ̣εμτου[ ...... ] [ ... ] τὰ μέρ[η ...... ] [ ... ] καὶ πε[ ....... ] [ ... ]ισθε[ ........ ] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ .. ]κ̣ο̣τ̣ι̣ [ .... γ]ίν[ε‐] σθαι [ ......... ]ακ[ . ] τὰ καλὰ καὶ̣ ὅσα διήλθομεν· ἦν δὲ ταῦτα τὰ αἰσθητὰ καὶ τὰ αἰσ⸏ θανόμ̣[ενα.] Μὴ το̣ [ ί ] &l t ; νυ̣ [ ν ἀπολί π ]ω̣μεν &l t ; ὅσ [ ον ἐλλε ῖ ]πον αὐτο [ῦ. ] &l t ; λε̣ [ ί π ]εται [ δ ὲ ] ἐ̣ [ν ]υ̣π̣ν̣ [ ί ] &l t ; ων τ [ε ] πέρι καὶ νόσω [ν ] &l t ; τῶν τε ἄ̣λ̣λ̣ω̣ν̣ καὶ μ [ α ] &l t ; [ νί α ]ς ὅσα τε παρακ [ ού ] &l t ; [ ει ν ] ἢ παρορᾶν̣ ἤ τ̣ [ ι ἄλ ] &l t ; [ λο πα ρ ]αισθ [ά ]νε̣ [σ ]θα̣ [ι ] &l t ; [ λέ γ ]ετα ι . Ἃ πρότ[ε‐] [ρον] ἔ̣λεγεν, [κα]τεσκε̣[ύ‐] [ασεν] τὴν̣ Π̣ρωταγ̣ό̣[ρου] δόξαν· ἃ δὲ ν̣ῦν [φ]η̣σιν ἐναντία ἐστὶν [π]ρ̣ὸ̣ς ἐκε̣ί̣[ν]ην. πῶς [οὖν] ὥσπερ κατασκευ[ά]ζων εἶπεν· ‘Μὴ παρέλθωμεν, [ὅ]σον λοι̣π[ό]ν‘; ὅτι μ̣[ ... ] κομί̣ζειν ἐ[νστάσ]εις κα̣[ὶ] λ̣ύ̣σ̣ι̣ν̣ κ̣α̣[τασ]κευάζ[ειν] [ .......... ]θω[ ... ] [ . |
| Fr 1 (50) | .............. ] [ . |
| Fr 2 [20] | ......... ]σαιαι [ ......... ο̣]ὐδ̣ε̣ὶ̣ς̣ [ ........... ]δέξ̣η[ται .. ] ε[ἰ αἰσ]θήσε[ται .. ] π̣α̣ρ̣α̣[ισ]θ̣ή̣[σ]ε[ται πε]ρὶ σ̣ημαινομε[ν .... ]τ[ ... ] Οἶσθα γ̣ὰρ [ πο υ , ὅτι ἐν πᾶσ ι ] τού&l t ; [ τοις ὁ μ ]ολ [ ογ ο ]υμέ&l t ; [ νως ἐλέγχε σ ]θ̣αι δο̣[ κε ῖ , ὃ ν ] ἄ̣ρ̣τ̣ [ ι̣ διῇ μ ]εν [ λ ό ]γ̣ο̣ [ν] , ὡ̣ς̣ π̣α̣ [ν ]τ̣ὸς̣ [ μᾶλλο ν ] ἡμ̣ῖν̣ ψευ[ δεῖς αἰ σ ]θ̣ή̣σ̣εις ἐν α [ ὐ ] [ τοῖς γιγν ο ]μένα ς . [ ....... ] ἐνυπνίων [ ....... ]σ̣ιωντων [ ....... ]α̣σην̣ ὅσον [ ..... με]τ̣’ α̣ἰσθήσε[ως γίνε]ται ἡ πρώ̣[τη ..... ]δόξ[α ... ]ε σ̣ιμε̣[ . |
| Fr 3 | .......... ] [ . |
| Fr 4 [30] | ... ]πε[ ......... ] [ .... ] προσφ̣[ ...... ] [ .... ]αταρ̣τ̣[ ...... ] [ .... ]ποιο[ ....... ] [ .... ]ιαυτω̣[ ...... ] [ ..... ]ν κα̣ὶ̣ ἄλ̣λ̣[ω]ν̣ [ .......... ] α̣ὐτῶ̣ν < [ ....... ] πραγμάτων τ̣[ ...... ]νουνει̣[ . ] μο̣ν̣ ρ[ ........... ] ὑπόμ̣ν̣η̣[μ]α̣. ἀλλὰ ἀνα̣γ̣καιότατά τ̣έ [ἐ]στιν̣ < καὶ̣ ἴσω̣ς τα[ύ]τῃ οὐκ ἄκαιρα. δ̣οκεῖ δέ μοι ε̣νε̣[ ... ]ς̣ γενόμενα̣ π̣ρ̣[ὸς τοὺ]ς πλείους τῶ̣[ν Πλ]ατωνικῶ̣[ν, οἵ] φ[α]σιν περὶ κριτη[ρίου] ε[ἶ]να̣[ι τ]ὸν Θεαίτ[ητον] κα̣ὶ̣ [τ]α ε̣ἰ̣ρημεν[α ὑ‐] πομ[ι]μνή[σκε]ι ἡ[μᾶς] του[ ... ] ἐπὶ κεφα[λί‐] ων̣ δ[ιε]λθεῖν πε[ρὶ] [ ...... ]νεσμεν[ .. ] [ ...... ]σοφασαν[ .. ] [ .. κριτ]ήριον ὡς [ .. ] [ ....... ]οι καὶ ἐ[ .. ] [ ...... ]ν δοκεῖ ξ[ .. ] [ .......... ]ρε[ ... ] [ .......... ]στ[ ... ] [ .......... ]ε[ .. ] |