eul_wid: lky-aa
Fragments on Fugitives and ThievesἈποσπάσματα περὶ Δραπέτων καὶ Κλεπτῶν
Timaeus the Astronomer Fragments on Fugitives and Thieves PDF
The Fragments on Fugitives and Thieves is a lost treatise attributed to Timaeus the Astronomer, a writer of the Hellenistic or Roman Imperial period. Known only by its title from later Byzantine bibliographies and lexica, the work is classified within the domain of applied science. Its subject indicates a specialized application of catarchic astrology, a branch concerned with electing auspicious moments for initiating specific actions. In this case, the treatise would have provided astrological rules and astronomical calculations for determining the most favorable times to pursue fugitives or to attempt the recovery of stolen property. The work’s transmission is limited to its mention as a title in later sources; no direct quotations or manuscript fragments survive. Its recorded existence, however, signifies the extent to which technical astronomy and astrological doctrine were employed in antiquity to address practical societal and legal concerns, reflecting a broader tradition of Hellenistic scientific literature aimed at mundane problem-solving.
| 1.97.(1t) | ιηʹ. Τιμαίου Πραξίδου περὶ δραπετῶν καὶ κλεπτῶν. Ὁ τοῦ Διὸς ἀστὴρ ἐάν τε μετὰ Σελήνης, ἐάν τε ἐν τῷ ὡροσκόπῳ, ἐάν τε ἐν τῷ μεσουρανήματι γένηται, ὁ δεδραπετευκὼς ἀργυρούμενα ἢ ἐνηργυρωμένα σκεύη βεβάστακε, καὶ ὅπου θέλῃ πορεύσεται· ἐὰν καὶ μετὰ Ἡλίου ὑπάρχων, πολλῷ πλείονα βεβάστακε· ἐὰν δὲ Ἀφροδίτη καὶ Ἥλιος τοῖς αὐτοῖς τόποις γένωνται, εἰκονίσματα ἁγίων καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ χαλκώματα βεβάστακεν· ἐὰν δὲ Ζεὺς καὶ Ἑρμῆς ἐπιθεωρήσωσι, ἱκανῶς ἐμπεφορτισμένος ἀπελεύσεται καὶ συντόμως συλληφθήσεται· ἐπιθεωρούντων δὲ Ἡλίου καὶ Ἑρμοῦ, εἰς γʹ ἢ ιαʹ ἡμέρας κρατηθήσεται, μηνυθεὶς ὑπὸ τῶν ἰδόντων· Κρόνου ἐπὶ τοῦ μεσουρανήματος ἢ τοῦ ὑπογείου κέντρου ἢ ὑπεργείου, ἐπ’ αὐτοφώρῳ παραδοθήσεται ὁ κλέπτης· οὗτοι μέντοι καὶ σώματι κεκακωμένῳ ἐν ὑποταγῇ πάντοτε γεγονότες ἔσονται καὶ ὑπὸ γυναικῶν μηνυθήσονται. |
| 1.98 | ἐὰν δὲ Ἀφροδίτη κατ’ ἀκτινοβολίαν ἴδῃ τὴν Σελήνην ἢ διὰ τοῦ μεσουρανήματος, ἐλευθέρα γυνὴ συγγνοῦσα τὴν φυγὴν μηνύσει· ἐὰν δὲ Ἄρης τοῖς αὐτοῖς τόποις τύχῃ, ταὐτὰ ποιήσει ἃ καὶ ὁ Κρόνος, ἐκ περισσοῦ οὐλὰς καὶ πληγὰς καὶ τραύματα λήψεται εἰς τὴν ὄψιν καὶ εἰς τὰ σκέλη. τετράποδα δὲ ζῴδια ἐὰν ὡροσκοπήσῃ ἢ μεσουρανήσῃ, ἢ τὴν Σελήνην σχῇ δίχα τινὸς τῶν εʹ ἀστέρων, ἐν ὁδῷ εὑρεθήσεται· ἐὰν δὲ ἐπιθεωρήσῃ, ὑπὸ γείτονος ἤ τινος τῶν συνεστίων ὑπονενόθευται· ἐὰν δὲ Ἀφροδίτη ἢ Ζεὺς ἢ Ἥλιος, συγγενής τις ἢ υἱὸς ἢ πατὴρ ἢ ἀδελφὸς συνέγνω καὶ ἐλευθέρωσεν· ἐὰν δὲ ᾖ ὁ Ζεὺς ἢ ἐν Κριῷ ἢ ἐν Ταύρῳ ἢ ἐν Διδύμοις ἢ Καρκίνῳ ἢ Λέοντι ἢ Παρθένῳ ἢ Σκορπίῳ 〈ἢ〉 Ἰχθύσι, ὁ φεύγων ἐν ἱεροῖς εὑρεθήσεται τόποις, καὶ μάλιστα ἐὰν Ἀφροδίτη ἐπιθεωρήσῃ, ἐν τοῖς ἱεροῖς τόποις κρατηθέντες παραδοθήσονται· Κρόνος μετὰ Σελήνης ἐὰν γένηται, ἐν τόπῳ καθύγρῳ ἀποληφθήσεται· Κρόνος καὶ Ζεὺς ἐὰν μετὰ Σελήνης γένωνται, ἐν καθύγρῳ τόπῳ εὑρεθήσεται· Κρόνου μεσουρανοῦντος, εἰς φυλακὴν καὶ δεσμὰ παραδοθήσεται μετὰ ἡμέρας κεʹ ἢ ξγʹ· Ζεὺς ἐπὶ τοῦ ὡροσκόπου ἢ τοῦ μεσουρανήματος ἢ μετὰ τῆς Σελήνης ἐὰν γένηται, ἄργυρον ἀποίσει μεθ’ ἑαυτοῦ οὐκ ὀλίγον, καὶ ἄλλον τινὰ ὑπονοθεύσει καὶ κρατηθήσεται ἐντὸς ἡμερῶν πθʹ ἢ ροʹ καὶ ὁ κύριος αὐτῶν δι’ ἐκεῖνον ὠφέλειάν τινα ἕξει. τὸ αὐτὸ ποιήσει καὶ Ἀφροδίτη· τὸ δὲ πλεῖον, λέγε αὐτὸν ἀσελγῆ, † ῥωμενοκοπον, κατάλιχνον, ἄσωτον. ἐὰν δὲ Ἑρμῆς ἐπίδῃ, κακότροπον, δόλιον, ἐνεδρευτὸν λέγε τὸν δραπέτην· ἐὰν δὲ μετὰ Σελήνης Ἑρμῆς ἐπὶ τοῦ μεσουρανήματος γένηται, μόνον αὐτὸν ἀποκεχωρηκέναι δηλοῖ· Ἑρμῆς ἐπὶ τοῦ ὡροσκόπου ἢ τοῦ μεσουρανήματος μετὰ Ἀφροδίτης ἐὰν γένηται, ἀνὴρ καὶ γυνὴ ὁμόσε πεφεύγασιν· ἐὰν δὲ μετὰ Κρόνου ἐπὶ τὸν ὡροσκόπον ἢ τὸ μεσουράνημα γένηται, δύο πεφεύγασιν· Ἀφροδίτη, λέγε νεώτερον, ἀπὸ μʹ ἕως νʹ, ἐὰν μετὰ Ἄρεως ἐπὶ τοῦ ὡροσκόπου ἢ τοῦ μεσουρανήματος γένηται, ἀνὴρ ἢ γυνὴ [καὶ] πεφεύγασιν. Κρόνος, Ἑρμῆς, Σελήνη ἐπὶ τοῦ ὡροσκόπου ἢ τοῦ μεσουρανήματος ἐὰν γένωνται, εὐνοῦχον τὸν δραπέτην λέγε· Ἄρης, Ἑρμῆς, Ἥλιος ἐν τῷ μεσουρανήματι ἢ ἐν τῷ ὡροσκόπῳ ἐὰν γένωνται, ἑρμαφροδίτην τὸν δραπέτην λέγε. Κρόνος καὶ Ἄρης ἐὰν ἐπὶ τοῦ ὡροσκόπου γενεθῶσιν, εἰς ἀλλότριον ἐξουσίαν ὁ φυγὼν ἑαυτὸν δώσει. Ὅ τι δ’ ἂν ᾖ κεκλοφώς, ἀπὸ τοῦ ὡροσκόπου γνώσει, ἐπειδάν τινες ἐπῶσι〈ν〉 αὐτῷ ἀστέρες ἢ ποῦ τὸ ἴδιον ἡ Σελήνη ἐπιβάλλῃ δωδεκατημόριον. |
| 1.99 | Σελήνη ἐὰν ὑπὸ γῆν πέσῃ, δυσχερῶς ἀνευρεθήσεται, καὶ μᾶλλον ἐὰν ἐν Διδύμοις ἢ ἐν Λέοντι ἢ Ζυγῷ ἢ Ἰχθύσιν· Ζεὺς ἐὰν ἐπιθεωρήσῃ, ταχέως εὑρεθήσεται· ἐὰν δὲ Κρόνος ἢ Ἄρης, τὸ ζῆν κινδυνεύσει ἢ ὃ ἕξει μεθ’ ἑαυτοῦ ἀπολέσει, καὶ ἐὰν ἐπὶ τοῦ ὡροσκόπου γένηται, μηνυθεὶς εὑρεθήσεται· ἐὰν δὲ ἐπὶ τοῦ μεσουρανήματος, ἐν ἐπιφανεῖ καὶ πολυοχλουμένῳ τόπῳ εὑρεθήσεται· ἐὰν δὲ ὑπὸ γῆν, δυσχερῶς εὑρεθήσεται ὑπὸ μηνυτοῦ· ὅταν τι μέσον ἄρξηται τῆς ὁδοῦ ὁδεύειν, ἐν ἀρχῇ τῆς ἐξόδου κρατηθήσεται· ὅταν τις 〈εἰσ〉 τὸ δυτικὸν πορευόμενος, καὶ ἅμα ἐν τόπῳ καθύγρῳ κρατηθήσεται· ὅταν τις εἰς ἀρκτικὸν πορευόμενος, δυσχερῶς κρατηθήσεται. ἐάν τις τῶν ἀστέρων ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ ᾖ, ἡ δὲ Σελήνη ἐν τροπικῷ ζῳδίῳ γένηται, φάσκε μὴ δεδραπευκέναι αὐτόν· χρήματα ἐὰν ἀποφέρηται ὁ δραπέτης καὶ Ἄρης ἐπιθεωρήσῃ τὸν ὡροσκόπον ἢ τὴν Σελήνην, δαπανήσει εἰς ἄσωτον τὰ χρήματα· ἐὰν δὲ Ἀφροδίτη μετὰ Ἄρεως γένηται, εἰς ἀσελγείας καὶ ἐπιθυμίας γυναικῶν καὶ τοῦ ** χάριν πέφευγεν· Ζεὺς ἐὰν ἐπίδῃ τὸν ὡροσκόπον, καὶ ὑπὸ Κρόνου θεωρηθῇ, ὅ τί ποτ’ οὖν ἐβάστασεν, ἀπολέσει, αὐτὸς μέντοι γε σωθήσεται. Ποιήσωμεν δὲ καὶ τοιοῦτόν τινα τῆς προγνώσεως τρόπον· Σελήνην ποιήσωμεν τὸν δραπέτην, τὸ δὲ μεσουράνημα τὸν κύριον. ἐὰν οὖν ἐν τῇ καταρχῇ τῆς φυγῆς ἡ Σελήνη φθίνῃ, καὶ μὴ μακρὰν τῆς πανσελήνου τυγχάνῃ, ταχέως ὁ δραπέτης εἰς τὸν οἶκον ἐπανήξει· καὶ τὸν κύριον κατά τινα αἵρεσιν ἢ καθ’ ἑαυτὸν *** καὶ οὕτως αὑτῷ κρυβήσεται τὸ ἁμάρ τημα. ἐὰν δὲ αὔξῃ ἡ Σελήνη, οὐκ ἔξω λήσει 〈ὁ〉 φυγών, καὶ ταχέως εἰς τὴν ἐξουσίαν τοῦ κυρίου ἐλεύσεται· ἐὰν δύνῃ ὁ Ἥλιος καὶ ἀπὸ Κρόνου ἢ Ἄρεως θλίβηται, ὁ κύριος θᾶττον τελευτήσει καὶ ὁ δραπέτης ἀναχθήσεται. ὁμοίως κατανόει καὶ τὸ μεσουράνημα, καὶ ἐὰν οἱ κακοποιοὶ ἐπ’ αὐτῷ τύχωσι, τῷ κυρίῳ πλείονα ζημίαν καὶ βλάβην ζητοῦντι ἐποίσουσιν, ἢ ὠφέλειάν τινα εὑρίσκουσιν. |