On the Contempt of the Irrational is a philosophical treatise by Polystratus, the third scholarch of the Epicurean school in Athens. Preserved in a single, damaged papyrus roll from Herculaneum, the work argues that irrational fears, desires, and beliefs are the primary obstacles to achieving ataraxia, or freedom from disturbance. The treatise systematically critiques irrational fears, particularly the fear of death and divine punishment, by reasserting Epicurean doctrines on the mortality of the soul and the disinterest of the gods. It also examines what it terms empty opinion derived from tradition, contrasting it with knowledge based on sensory evidence, and attacks conventional pursuits of fame, power, and luxury as unnatural desires that generate anxiety. The text further engages in intra-school polemic, likely defending core Epicurean orthodoxy against contemporary dilution or challenge. The work survives exclusively in the carbonized papyrus scroll known as PHerc. 336/1150, which was unrolled and transcribed in the 19th century; its text remains fragmentary due to damage from the eruption of Mount Vesuvius in 79 CE. As one of the few extant works by a direct successor of Epicurus, it provides crucial insight into the doctrinal development and pedagogical methods of the Epicurean school during the 3rd century BCE, illustrating how later scholarchs applied foundational principles to ethical critique.
| fr1 | [ ... ]ειν [ἕ]κ̣α̣στα τούτων, ἀλλ’ οὐ σ̣υνορᾶται ὑπ̣’ [α]ὐτῶν. ἢ οὐδ’ ὑγιεινὰ καὶ νοσ[ε]ρὰ καὶ ἄλλα συμφέρον[τ]α καὶ ἀσύμ– [φορα] ι π̣[ . |
| fr2 | ........... ] προφέ[ρο]ντ̣[ι ..... ]τι ὁ αὐ ⟦ μασ ⟧ ⸏ τὸς ⟦ ο ⟧ λόγ[ος] ἐφαρμόσει. ἔστι γὰρ πάντα ταῦτα, φήσει τις, κἀκείνοις, ἀλλ’ οὐ [ . |
| fr3 | . ] ο υο . θ[ ... οὔτε διὰ ση‐] μείων ε̣υ[ .... οὔ]τε δι’ ἄλλου τρόπο̣υ ἀπὸ τῆς αὐ⸏ τῆς α̣ἰτίας. ** ὅθεν οὐδ’ εὐλαβεῖσθαι πρὸ τοῦ παθεῖν [ἱκανῶς] δύνατα̣[ι, οὔ‐] [τε τὰ παρελθ]όντα μνη[μ]ο̣ν̣ε̣[ύειν] ὥ̣στε μὴ πάλιν περιπ[εί]πτειν, οὔτε τὰ συμ[φ]έροντα πορίζεσθαι ἐφ’ [ὅ]σα μήθ’ αὑτῆι[ . |
| fr4a | ...... ] φ ω̣ν̣ [ ... ] κε[ ............... ] των[ . |
| fr4b | ...... συμφ]ωνοῦντα εὑρεθήσεται, ἀλλ’ ε〈ἰ〉κ[ῆ]ι τοῖς ⟦ ταις ⟧ τυχοῦσιν περιπείπτοντα δι– [————————]ην [————————]ειου [————————]υγε [————————]ο̣ν̣ λα[ . |
| fr5b | ................ ] ει[ ................. ] νω[ .. ]θεν τ α̣ [μ]ηθὲν χε[ῖ‐] ρον ἀπαλλάτ̣[τ]ειν τὰ λοιπὰ [ζ]ῶια μήτε ⟦ οσι ⟧ ὅσιον ἢ ἀνόσιον νομίζοντα [εἶνα]ι μηθὲν μή[τ]’ ἐ[ν]ύ[πνι]α καὶ τέρατα καὶ [τ]ὰ τ[ού]τοις ὁμογενῆ μήτε π [ει]ρώμενα—ἃ οὐ[δ]ὲ ὁ̣ρῶ[σι] τῶι λογισμῶι, δι [ . |
| fr6a | .. ] η δη οὐδ’ ἡμεῖς 𐅻 [ ..... ] βλαπτ[ ..... ] [ .... ]ρωντες [ ...... ] [ ....... ] γ α̣ρ̣ [ ...... ] [ . |
| fr6b | ........... τ]ὰ̣ αὐτὰ [ἐξ ἀν]άγκης ἡ̣μ̣ῖν καὶ ἐ̣κείνοις ἐξακολουθή⸐ σει συμπτώματα. * γελοῖον οὖν τὸ ἐπειδὴ ἐκείνοις ἢ οὐκ ἔστιν σημεῖα καὶ οἰωνοὶ ἢ κληδόνες ἢ κα[λ]ὰ ἢ αἰσχρὰ ἢ ὁτιδήποτε τῶν τοιούτων, ἢ ὄντα ο̣ὐ σ̣υνορᾶται ὑπ’ ἐκείν̣ω̣ν διὰ τὸ μὴ κοινω̣νεῖν̣ λογισμοῦ ἢ μ̣[ὴ οἵ]ο̣υ ἡμεῖς, [διὰ τοῦτο] οὖν μηδ– [ . |
| fr7b | ............. ] ου[ .. ] [ ............. ]ντας ἢ ἄλλως πως διαλεγομένους ταὐτὰ̣ τούτοις καὶ ἡμῖν συμβεβηκέναι, ὥσπερ ἔνιοι ποιοῦσιν—εὐήθεις ὄντες καὶ πρὸς τὴν ἑτέρων μόνον τῶν μὴ δυνησομένων [τὸ ἀκό‐] λουθον συνορ[ᾶν, οὐ πρὸς] τὴν αὑτῶν π[ίστιν ἢ] τῶν ὀρθῶς τι σ[υνορών‐] των τὸν λόγον̣ [μηχα‐] νώμενο[ι. |
| fr8a | ] π̣α[ ..... ] [τ]ὰ τοιαῦτα λέγ[ουσι] [ . |
| fr8b | ............. ]σθαι [ἐκτ]ρεπόμενοι ὡ̣ς, ἂν γενώμεθα φρόνιμοι, οὐ[δ’ ὑ]φ’ ἑνὸς τούτω[ν] ἐνο⸏ χλησομένους ἡμᾶς. ὅτι μὲγ γὰρ φρονήσεως δεῖ ἐπιμέλεσθαι κα[ὶ] ἐὰν [———]ου [———]ια [———]μεν [———]μαι [———]του [———]ω [———]c [ . |
| fr9b | ........... ]ν ἐκ τῆς [ψυχῆς φ]όβον λῦσαι καὶ [τὴ]ν̣ ὑπ[ο]ψίαν, τοῦτο δ’ εἶ[ναι] φρονήσεως ἔργον νο[μί]ζ̣ων [τ]ὸ τὴν μάταιον [τ]α̣ραχὴν καὶ δι’ ἐνυπνίω̣ν̣ καὶ διὰ σημείων καὶ δι[ὰ] τῶν λοιπῶν ἁπλῶς ὅσα κενῶς τα[ρ]άττει ἀφαιρεῖν, ὃ οὐκ ἦν γίνεσθαι ἄνευ τοῦ ἐξετάσαντα γνῶναι, ὅτι τὰ παρέχοντα τ[ὴν τ]αραχήν ⸏ ἐστ[ι] ψευδ[ῆ . |
| col1a | ... ] αὐτ̣ὸ̣ τοῦτο λε[ ......... ]ν̣ φε[ ............... ] [ . |
| col1b | ...... ] ε[ ......... ] [ ...... ] υ [ .......... ] [ . ] ε̣[ .... ] λ [ .......... ] [ . ]νο τυγ[ ............ ] ἀεί, ἀλλὰ μ̣[όνον ὑγ]ιείας ἐπιμελεῖσθ̣αι· ἂγ γὰρ ὑγιαίν[η]ι, οὐ[δ’] ὑφ’ ἑνὸς ἐνοχληθήσε̣ται ὧν νῦν ⸏ ἐνοχλεῖτα̣ι. * καὶ γὰρ ἐγώ ⟦ ι ⟧ , φήσεις, τοῦτ’ οἶδα καὶ τοῦτο βούλομαι καὶ τοῦτ’ οἴομαι δι’ οὗ ἐνεργῶ παρασκευάσασθαι· * σὺ δ’ [ἐξ] οὗ μὲν ἂν συντελε[σ]αίμην αὐτὸ οὐθὲν λέγει̣ς̣, ὅτι δ’, ἐὰν γένωμαι ὑγιής, οὐθενὸς τούτων προςδεήσομ[αι], κα̣[ὶ] τυ̣φ̣λῶι φασι ⸏ πρόδηλον. |
| col2a | δ̣[ι]καίως οὖν πᾶς [τι]ς ἂν [τ]οῦ τοιούτου [κ]αταγελάσειεν ὁρμα[θοῦ] [ .... ] δ̣[ . ]ε[ . ] ν ον καὶ τ[ .. ] ουθε[ . |
| col2b | .. ]νο ι [ .... ]τὸν̣ λόγο[ν οὔ] θ ’ οἱ π̣[ ....... ] οι τούτοις περαίνουσι, ἀλλ’ ὄψει τοὺς̣ τὰ τοιαῦτα διαλεγομένους αὐτοὺς πρῶτον δει[σ]ιδαιμο𐅻 νοῦντας ἐπὶ τῶν ἔργων, κἄν τι θρασυνόμενοι ἀποτολμήσωσιν κα[τὰ] τὸν αὑτῶν λόγον πρᾶξ[α]ι, μεταμελείαις καὶ φό[β]οις συν[ε]χομένους, καθάπερ καὶ τὸν τὸν ὄφιν ἀπο𐅻 κτείναντα ἐν τῶι ἱερῶι ἱστοροῦσιν. |
| col3a | συνκυρήσαντος γὰρ αὐτῶι ἀλλοτρ[ί]ου τινὸς ⟦ αυτων ⟧ μετὰ ταῦτα ἀφειλα̣ξό𐅻 [με]νόν φασ̣[ι]ν ἀν[α]θεῖν̣αι [χρ]υσο[ῦ]ν ὄ[φ]ιν κα̣ὶ θυηπ̣ο[λεῖ]ν̣ [ ............ ἀληθεί‐] [α]c ἦν ἰδιο[ . |
| col3b | ...... αὕ]τη γὰρ πανταχόθεν αὑτ[ῆ]ι συμφωνοῦσα̣ καὶ οὐθαμ[ῆ]ι ἀντιμαρτ[υ]ροῦσα, ὥσπερ τὸ ψεῦδος, ἀσάλευτον ποιεῖ περὶ ἑκάστου τὴν πίστιν. * διὸ πᾶν ὃ̣ ἄν τις περὶ τῶν̣ τ̣οιούτων λέγη〈ι〉 μὴ ἐνδεικνύμενος περὶ 𐅻 τ̣οῦ πότερον δυνατὸν ἢ̣ οὐ δυνατὸν ὑπάρχειν ἐν τῆι φύσει τὰς τοιαύτας δυνάμεις οἷαι παραδέδονται, ἢ καὶ τὸν θεὸν συντελεῖν ταῦτα κατὰ βούλησιν, λύει. |
| col4a | ἤ[το]ι γὰρ ἀνάγκη ἐν αὐτοῖς τοῖς πράγμασιν τὰς τούτων ἁ[μα]ρτίας ὑπάρχειν φύσ[ει .. ]ρ̣[ . ] ε φ̣[ . ] λλ [ .... ‵ των̣ ′ .. ] [ . |
| col4b | ....... ] κα[ ....... ] [ ........ ] π̣ε[ ....... ] [ . ]ω̣η̣[ ... ]πτ[ . ] τ [ . ]δ̣ε̣ι̣κ [ . ]ν̣ι[ .. π]αρὰ τὴν ἐξ ἐκεί[ν]ων [αἰτ]ίαν καὶ βούλησιν συντελεῖσθαι, ἢ τὰ μὲν οὕτωι τὰ δ’ οὕτωι. περὶ τούτων οὖν ἐπι𐅻 σκεπτέον οὐ συλλογισμοὺc ἢ ἐπαγωγὰς πε[ρ]αίνοντας οὐδὲ ῥησικοποῦντας οὐδ’ ἄλλως πως ο[ . |
| col5a | .. ]ε̣γ[ ..... ]θεν π[ . ] δ [ .... ]υτ[ .. ἀλ]λὰ φυσιο̣λ[ογ]οῦντας [καὶ] τὰς αἰτία[ς] π̣ά̣[ν]τω[ν θεωρ]οῦντας [καὶ ἐξ]ετάξ[οντα]ς, πότερον̣ εἶναι τ[αῦτα] δυνατὸν ἢ̣ οὐ[ ........ τ]ο̣ύτο̣υ οὔ[τ] ε τ α̣ c [ ... ]ν[ .. ]θ̣εια[ . ]υ[ . ] π[ ... ]ουc λ ι c [ .. ]ιαμ ε [ .. ] οc [ ... ] κο[ ..... ] τ α ι [ ... ] [ ... ] δυναται c [ . ]λ̣λα κ[ ... ] δό[ξ]αν φ[ ........... ] [ .. ]ναι ὅ ἐστ[ι ..... σύμ‐] [φ]ωνον[ ............ ] [ . |
| col5b | ............. ]cει [ ................ ]ι [ ....... ]εγ ε c [ ... ]ης [ ....... ]στερε[ .. ] σ̣υν[ιδεῖ]ν μηδὲν μήτε πε[ρὶ] τ̣ῆς τούτου φύσεως [κ]α̣ὶ βουλήσεως ἐξετά[σα]ν̣τας μήτε περὶ τῆς ἡμετέρας. φυσιολογήσαντας δ’ ὀρθῶς περὶ πάντων τούτων μόνως ἔστι [τ]ὴν ἀλήθειαν σ̣υνιδεῖν. καὶ γὰρ τὰ δυνατ̣ὰ καὶ ἀδύνατα, εἴτε κατὰ οὐσίαν ε[ἴτε κα]τὰ δ̣[ύν]αμιν ἢ [ἐ‐] [νέ]ργειαν [ἡν]τιναοῦν, οὕτ̣ως μόνως ἔστιν ⟦ κα ⟧ κατ[α]νοῆσαι καὶ τὰ μέχρ[ι π]οσοῦ δυνατὰ ἢ μὴ [δυ]ν̣ατὰ ὑ[πά]ρχειν ἢ ποιεῖ[ν] τ̣ι ἢ μ[ὴ πο]ιεῖν καὶ τὰ ψευ[δῆ τῶν] κατὰ τοὺς μύθ[ους ἢ τὰ]ς τῶν πολλ[ῶν] δό̣ξ̣[ας παραδ]ε̣δομένων ἢ καὶ [κε]ν[ῶς κ]α̣τὰ ὁνδήπο[τε] π̣[αρ]α̣δεδομ̣[ένων . |
| col6a | .......... ] [ . |
| col6b | .... ]ς θ [ ....... ] θι [ .. ]δ[ . ] πολ[ ..... ]νο̣ 𐅻 [ .. ] ν γ[ . ]ν[ ...... ]cικα π[ά]ντα φόβ̣[ο]ν ἢ̣ π̣ᾶσαν ὑποψίαν μ[ά]τ̣α[ι]ον ἀφαιρεῖ· * ὡσαύτω̣[ς δ]ὲ καὶ τὰ λοιπὰ ψυχῆς πά̣θη πάνθ’ ὅσα παρὰ κενὰς καὶ ψευδεῖς δόξας ἐγγ[ί]νεται· καὶ μόνη τὸν ἐλεύθερον βίον παρασκευάζει ⟦ αζει ⟧ θαρρησάσης τ̣ῆς διαν̣οίας ἐκ πάντων τῶν αἰτίων ὅσα ταραχὴν ἐπιφέρει κ[εν]ῶς κα̣ὶ πάσης ἀγνοίας τε καὶ ἀπάτης καὶ ψευδοδοξία[ς] ἀπολυθ[είσ]ης, ὅπερ ἦν [τ]έλος [τ]οῦ [ἀρί]σ̣του βίου. |
| col7a | οἱ [δ’] ἄλλοι λό[γοι π]άντες οὔ̣τε περὶ τῶν [ ........ ]π̣ι̣[ . ] οὔτε πε[ρὶ ........... ] ε ον[ .. ] [ ............. ]βα[ .. ] η̣[ . |
| col7b | ..... ]τ̣[ .......... ] φ[ .... ]θαι ποιοῦσιν, τ[ῆς] δ’ [ἀλη]θ̣είαc καὶ τῆς πρὸ[ς] τὰ αὑτῶν πάθ̣η̣ συμφωνίας μὴ φρον[τ]ίζοντες παρὰ τὸ δοκοῦν αὑτοῖς ἕνεκα τῶν πλησίον εἰρωνεύονται, ἀλλὰ παρ[ρησίαι ἀ]κολούθ[ω]ι τε κ̣[ἀλη‐] θεῖ φιλοσοφίαι χρωμέ̣[νο]υς περὶ ἑκάστων λαλεῖν ἀνυ[πέρβλη]τ[ον] τὸ τῆς̣ ἀληθινῆ[ς] φιλο[σο]φία[ς] ἔργον εὐθὺ[ς] [ἐ] πι τε[λο]ῦ[ν]τας [καὶ] συν[ε]ιδ̣ότας α[ὑτ]οῖς. |
| col8a | [διαγνώ‐] [σ]ει δὲ μᾶλ[λ]ο̣ν τὸ λεγόμενον ἀ[ληθ]ὲ̣ς ὂν τὰ̣ ὑπὸ τῶ̣ν λοιπῶν φ[ι]λοσό[φω]ν λεγόμενα ἐξ̣ετάζ[ων ...... ] [ ......... ]ο[ ....... ] [ ..... ]ν[ ............ ] [ . |
| col8b | ......... ]ης [ ...... ] [ .... ] c [ ... ]ως̣ ἐψηλ̣[αφ .. ] [ .... ]ειν μη̣θ[ὲ]ν α[ .... ] [ ..... ]δειν [ἡ ἐ]ν τοῖς οὖσιν ἀλήθεια καὶ ὁ βίος α̣ὐ⸏ τὸς χρῆται, ἐφήψαντο. ἤδη [δ]ὲ ἐν αὐταῖς ταῖς φ̣ωναῖς τοὺς μὲν διὰ συλλογισμῶν καὶ ἀξιωμάτων ἕκαστα περαίνοντας, οἷς οὐδ’ [α]ὐτοὶ ἐπὶ 𐅻 [τοῦ βί]ου χρῶνται οὐδ’ ἀκολουθοῦσιν, * τοὺς δὲ ἕνεκα τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀ̣ρ̣εσκείας ἢ ἀπάτης πρὸς τ̣ὴν ἑαυτο[ῖ]ς παραυτίκα ἐπίνευσι[ν] καὶ ψυχαγωγίαν τῶν πολλῶ̣ν μηχανωμένους παντοδαπήν τινα λαλιὰν οὐθὲν οὔτ’ αὐτοῖς οὔτ̣ε το̣ῖς ἀκ̣ού̣[ο]υσιν εἰς ἐ[πα]νό̣ρ[θω]σιν καὶ τὸ βέλ[τιο]ν ζ[ῆν σ]υ[ντ]είνου[σαν . |
| col9a | ....... ]α̣[ ... ]α [ . |
| col9b | ............ ]ων[ . ] [ ............ ] αἱρο[ύ‐] [μενοι ἢ φεύ]γοντες κα̣[ὶ] [ ........ ]ἐν τῶι βίωι 𐅻 δι̣ώ̣κω[με]ν̣ συμφώνω[ς] [ ... ] ἡ̣ φύ̣σ̣ι̣ς ἡμῶν αὐτ[ὴ] [ζη]τεῖ [τ]έ[λο]ς· τεχνίου̣ γ[ὰρ] χώραν ἄνευ τούτων ἤδη τὰ λοιπὰ ἔχει, ταῦτα [μ]ὴν πρὸς ἡμᾶς καὶ τ[ὸ] βέλτιον ἀληθινῶς ζῆν, ἐξ ὧν ἀπολυόμενοι τῶν κατὰ διάνοιαν παθῶν ε[ἰ]ς εὐ̣δίαν καὶ διαγωγὴν ἄλυπον καὶ οἰκείαν ἐρχόμεθα· ὃ γίνετ̣αι μόνως ἐκ τῆς ὀρθῆς ὥσπερ εἴρηται φυσιολογίας θεωρ̣ησάντων τὴν τῶν [ὄν]των̣ φύσιν ὡς ἔχει κα[ὶ] τὴ̣[ν] ἐν̣ ταύτ[η]ι δύνα[μ]ιν τῶν οἰκείων τε κα[ὶ] ἀλλ[οτρί]ων παρα[κ]ολου̣θησάντων καὶ ποι [ . |
| col10a | ........ ]η οὐ φυσικαι[ . ] [ .......... ]ν̣τ[ ....... ] [ . |
| col10b | .......... ]ατε[ .... ] [ ........ ]η[ ... ] φων[ .. ] [ ...... ] παρα c αι παν̣τ̣[ . ] [ ...... ]ονται καὶ σπο[υ‐] [δαῖ]α̣ι̣ π̣ράξεις πολλά[κις ἀ]λ̣υ[σ]ιτελεῖς, καὶ ἐν [το]ῖς ἐπάνωι εἰρημένοις πολλὰ θρασυνομένων ἢ [κ]ενῶς πάλιν δεισιδαι[μο]νο̣ύν̣των τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐν ἄλλοις τῶν κατ̣ὰ τὸν βίον πραττομένων πολλὰ κ̣αὶ̣ παντοδαπὰ̣ ἁμαρ[τα‐] νόντων, οὐδ̣εὶς τοῦτο ὑποδ̣είκν[υ]σιν. |
| col11a | τ[ῆς] δ̣’ ἡδον[ῆ]ς ἐχόμενοι ἡμῖν αὐτ[οῖ]ς εὐθὺς μ̣αρτυρήσομε̣ν, ὅτι ῥᾶιον ἀ̣παλλάττομεν ἐν οἷς πρότερον ὠδ̣[υνώ]μεθα. ἀλλ’ εἰς ἄλλ[ας] μᾶλλον τὰς δριμύτη̣τας̣ ἐζήτουν κατατί[θεσθαι ἢ] τὰς ὑπ̣ὸ τῶ̣[ν] [ . |
| col11b | ........ ]τη̣ [ ...... ] [ ........ ] με[ ....... ] [ ...... ]ρουσι [ ...... ] [ .... ]cτιν των [ ..... ] [ ... τ]ῶ[ι] βίωι δι η̣[ . ]ον[ .. ] [ .... ]οις ἐνεχόμενο̣[ι] [τὴν ψ]υχὴν κακο[ ..... ] μου καθάπερ λέ[γ .... ] τῶν ψευδῶν [δ]οξῶ̣[ν] καὶ τῆc τούτων̣ ε̣[ἰ]σβολῆc, ἀφ’ ἧ[ς] ὁ χειμών̣, [ἐ]ν τῶι β[ί]ωι τ̣ὴν σπουδὴ̣ν ἀληθινῶς κατατιθέμ̣ενοι, οἱ δὲ καὶ ἐγχειρή[σ]αντές τι περὶ τ[ο]ύτων λέγ[ε]ιν ἄχρι τῆς [π]ρὸς̣ τὸν πλησί[ο]ν̣ δοξο̣[κ]οπίας, οὐχ ἕ𐅻 νε̣[κα τ]ῆς α̣ὑτῶν ἀταρ̣αξ̣[ίας] τοὺς λ̣όγους ἐπο̣ιοῦ[ν]το, ὡς δηλοῦσιν οἵ τε προειρημένοι καὶ ἡ τῶν ἀπαθεῖς καὶ κυνικοὺς αὑτοὺς προσαγορευσάντ[ω]ν αἵρεσις, καὶ τὰ λεγόμενα καὶ πραττόμενα ὑπ’ αὐτ[ῶ]ν καὶ [ . |
| col12a | .. ]ν [ ........ ] υ πο̣[ ..... ] [ . |
| col12b | ........... οὔτε κα‐] [λὸν οὔτε αἰσχρ]ὸν̣ οὔτε̣ [ἄλλο ἁπ]λ̣ῶ[ς τῶ]ν τοιού[των] ο̣ὐ̣θὲν [φ]α̣σκόντων [εἶναι, ἐ]πει[δ]ὴ̣ οὐχ ὥσπε[ρ] [λ]ίθ[ος κ]αὶ χ[ρ]υ[σ]ὸς καὶ τὰ [ὅ]μο[ια] τούτοις, ὦν φα𐅻 μ̣εν φύσει, ο̣ὐ̣ νόμωι ἕ[κ]αστον ὑπάρχειν, οὕτω [κ]αὶ ταῦτα π[ᾶ]σιν τὰ αὐτά ἐστιν, ἀλλ’ ἄλλοις ἄλλα. [ο]ὐθὲν γὰρ τούτων εἶναι κατ’ ἀλήθειαν· * δεῖν γάρ, εἴπερ ἦν, ὥ̣σπ[ερ] ὁ κατ’ ἀλήθ[ε]ιαν χαλκὸ[ς ἢ χ]ρ̣υσὸς πᾶς καὶ παντα[χοῦ] ὁμοίως ἐ[σ]τὶν καὶ ο̣ὐ̣ τ[ῶι]δε 𐅻 μέν ἐστιν χαλκός, 〈τ〉ῶιδε ⸏ δ’ οὔ, * οὐδ’ ἐμ μὲν 〈τ〉ούτωι τῶι ἔθνει ἐστίν, [ἐ]ν̣ δ̣[ὲ τοῖς] λοιποῖς οὐκέτι [ἀλλὰ παν‐] ταχοῦ ὁμοίως, ο̣ὕ[τω κ]α̣ὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ α[ἰσχρά, ε]ἴπερ κατ’ ἀλήθ[ειαν ἦν], οὐ τῶ〈ι〉δε μὲν δι [ώ] κ ε̣[σθαι] 𐅻 τῶι[δε δ’] οὐκέ[τι] ω̣[ . |
| col13a | .. ]ο [ . |
| col13b | ... ] ὑ̣π̣άρχειν [ἡδὺ καὶ] ἀ̣ηδές· [εἰ δ’] ἔστ̣ιν οὔτε το[ῖς] ζώιοις [οὔ]τε τοῖς ἀν̣θρώποις π̣ᾶσιν ταὐ̣τὰ 〈τὰ〉 [κ]αλὰ οὐδὲ τὰ αἰ̣σχρὰ οὐδὲ τ̣ὰ ὅμοια τ[ού]τ̣οις, ψευδῶς ἤδη ἄλλ[ου]ς̣ ἄλ̣[λα] νομί𐅻 ζειν τῶ̣ν ἀνθρώπων. οὐθεν[ὶ] δὲ δεῖν τούτων προσέ[χ]ειν. ἐγ γὰρ τῶν τοιούτ̣ων καὶ τῶν τού[τ]οις παραπλησίων λόγων ε[ὑρ]εθήσονται θρασυνό[με]ν̣οί ⟦ ο ⟧ τινες καὶ τὰ παρὰ τοῖς [ἀνθ]ρώποις νομιζόμε̣𐅻 ν[α ὑ]περορῶντες κ[αὶ ὑ‐] π[ερ]βαίνοντες πολ[λά‐] κις, ἐφ’ οἷς τὸν ἄξιον μ[ι]σ[θὸ]ν ὡς ἀληθῶς, καθάπερ [κ]α[ὶ ἐ]πάνωι ἔλεγον, κομίζονται, καὶ ὑπ’ ἀνθρώπων ἐν ὑποψίαι γινό[μ]ενοι καὶ κ[ατὰ] τὰς ἀρχαία[ς] [πόλεις ἐκπ]είπτ[ο]ν[τες] [ . |
| col14b | ..... ] δε[ ......... ] [ . ]αι των πα̣ρ̣α λ [ ...... ] [ὑ]π̣αρχόντω̣ν, ἀλλὰ παρ[α]βιασάμενοι ἐπὶ ποσὸ[ν] τ[ὸ] ἐκ τῶν προειρημέ[νω]ν λόγων ἐν τοῖς συμβ[α]ίνουσιν κατὰ τὴν ἐπ[ι‐] κ[ρ]άτειαν πάλιν ἐκεῖνοι στ̣ροβοῦνται. * ἢ δοκεῖ κ [ .. ] τ[ι]ς ἄν σοι ἐκ [τ]ῶν προειρη̣μένων λόγων οὐ κα[ὶ] π̣αθεῖν, ὃ λ̣έγομεν, ἀλλὰ μᾶλλον π[ε]ιθὼ λαβεῖν, ὡς ψευδῶς νομίζεται τὰ καλὰ κ[α]ὶ αἰσχρὰ καὶ ὅσα νομίζε[ταί] πο𐅻 τ’ ἄλλα̣, ἐπειδὴ ο[ὐ]χ ὥσπερ χρυσὸς καὶ τὰ το[ι]αῦτα 𐅻 ⸏ πανταχοῦ ἐστιν ταὐτά· ἐμποδὼν γὰρ ἑκάστωι δήπου συνορᾶν, ὡς οὐδὲ μεῖζον καὶ ἔλαττο[ν] τὸ αὐτὸ πανταχοῦ [κ]αὶ πρὸς πάντα τὰ μεγέ[θ]η ὁρᾶ̣τα[ι] [ . |
| col15a | .. ] ὡ̣σαύ[τως . ] η δ υ [ .. ] [ .......... ]τωι ω̣[ . ] [ . |
| col15b | ]εν λ [ ............ ] [ . ]οντ[ ......... ]ιν c ὡσαύτως [δὲ καὶ ἐ]π̣ὶ τ̣ῶν̣ βαρυτέρων καὶ κ̣ουφοτέρων συμβέβη̣κεν καὶ ἐπὶ τῶν λοι[π]ῶν δ’ ἁπλῶ[ς] δυνάμεων τὸν αὐτὸν τρόπο̣ν ἔχει. * οὔτε γὰρ ὑγιεινὰ ταὐτὰ πᾶσιν ὑπάρχει οὔτε θρεπτικὰ ἢ φθαρτικὰ οὔτε τὰ τούτοις ἐναντία, ἀλλὰ ταὐτὰ τοὺς μὲν ὑγιάζει καὶ τρέφει, τοὺς δέ [τι τῶν ἐ]ναν⸏ τίων διατίθησιν· * ὥστε ἢ καὶ ταῦτα πάντα φατέον ⟦ λ ⟧ ψευδῆ εἶναι, ἃ περιφανῶς ἕκ̣αστος θεωρεῖ ὅ̣〈τι〉 ἐργάζεται, * ἢ μὴ βουλόμενον ἀναισχυντεῖν καὶ μάχεσθαι τοῖς φανεροῖς οὐδὲ τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρὰ ἀρτέον ὡ̣ς ψευ̣δῶς νομιζόμενα̣, ὅτι ο̣ὐ̣ πᾶσι ταὐτά ἐστιν ὥσπερ λίθος ἢ χρυ̣[σὸ]ς̣ ἢ̣ [ . |
| col16a | .. ]ο̣ [ . |
| col16b | ... ]τα [ .......... ] [ .. τ]ὰ πρό[ς τ]ι κατηγ[ορού‐] μενα οὐ τ[ὴ]ν αὐτὴν̣[ χ]ώραν ἔχει τοῖς κατὰ τ[ὴ]ν ἰδίαν φύσιν λεγ[ο]μ̣ένοις [κ]αὶ μὴ πρό[ς] τι, οὐδὲ τὰ μὲν ἀληθῶ̣ς ὑπάρχει τὰ δ’ οὔ. * ὥστε τὸ ἀξιοῦν ταὐτὰ τούτοις συμβεβηκένα ⟦ ε ⟧ ι [ε]ὔηθες, ἢ τὰ μὲν εἶναι τὰ δὲ μή. καὶ οὐθὲν δια[φ]έρει ἀπὸ τῶνδε τάδε ἀνασκευάζειν ἢ ἀπὸ τῶνδε τάδε· * ἀλ[ . |
| col17a | ...... εὐή]θης ὁ νομίζ̣ων δεῖν̣, ἐπειδ̣ὴ τὸ μεῖζ̣ον καὶ βαρύτ̣ερον ἢ λ̣ευκό̣τερον καὶ γ̣λυκύτε̣ρον̣ τινὸς 〈μέν〉 ἐστ[ι] μ̣εῖζον τιν̣ὸς δὲ ἔ̣[λ]αττον καὶ βαρύτερον καὶ ἐπὶ τ̣ῶν λοιπῶν ὡσαύτως, καθ’ αὑτὸ δὲ τού̣τω[ν] ο̣ὐθὲν πέπονθεν ὅπ[ε]ρ π[ρὸ]ς ἄλλο, * οὕτω καὶ τὸν [λ]ίθο̣[ν] κα̣[ὶ] τὸν χρυσὸν κα̣ὶ τὰ τ[οι]αῦτα δεῖν, ε̣ἴπ̣[ερ κατ’ ἀλή]θειαν [ἦν], [ .............. ]επ̣η̣[ . ] κ[ . |
| col17b | ............. λί‐] θο[ν] καὶ πρ[ὸς μέν τι‐] να χ̣ρυσὸν π̣ρὸς δ’ ἄλλον τι[ν]ὰ τὴν ἐναντίαν φύ̣⸏ σιν ἔχειν̣· * ἐπεὶ δ’ οὐκ ἔχει οὕτως, ψευδῶς ἤδη φάσκων ταῦτα̣ νο̣μ̣ίζεσθα[ι] οὐκ [ὄ]ντα. * [τ]ί γὰρ διαφέρει τὰ τοιαῦτ’ ἀξιοῦν ἢ τὰ καλ[ὰ] καὶ αἰσχρά, ἐ̣πε̣ιδὴ ο[ὐ] πᾶσ[ι] καὶ πανταχοῦ τὰ αὐτά ἐ[σ]τιν, ψευδῶς αὐτὰ φάσκειν οὐκ ὄντα κατ’ ἀλή̣θειαν; * τῶν γὰρ πρός τι, φή̣[σ]ει τις, ὦ ἄνθρωπε, ἐστὶν ταῦτα, οὐ̣ τῶν καθ’ αὑτά, ὥσπερ ἃ σὺ προφέρεις. |
| col18a | ἢ οὐδ’ ἐκεῖ ⟦ νο ⟧ ν’ ἂν φήσει[εν], ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος αὐτοῦ ἄλλα μὲν̣ τῶι νοσοῦντι ἄλλα δὲ τῶι ὑγ[ι‐] αίνοντι συμφέρει καὶ αὐτῶν τούτων̣ π̣άλιν ἄλλα μὲν τῶι ταύτην τὴ[ν] νόσ[ο]ν̣ νοσοῦ̣ντι ἄλλα δὲ τῶι [ταυτ]ηνί, καὶ ἄλλα μὲν τῶι [θερμ]ὴ̣ν ἕ ξ ιν ἔχο[ν‐] τι κ [αὶ φ]λο[γώδη], ἄλλα δὲ τ[ῶι ......... ] καὶ [ . |
| col18b | ......... ]αι εκ [ .. ] γαπ̣[ . ] c ιν ἀξιω̣τ̣έ̣[ον]. τὸν αὐτὸ̣[ν] δὲ τρό̣πο̣ν καὶ ἐπὶ τῶν πράξεων̣· οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα πᾶσιν̣ τα̣ὐτὰ συμφέρ̣ει πράττειν, ἀλλ’ ἄλλοις ἄλλα, [ο]ὐ ψε[υ]δῶς δοξαζόμενα πάν̣τα, ἀλλὰ κατὰ τὴν διαφορὰν καὶ τῆc φύσεω[ς] ἑ̣κ̣ά̣στου καὶ τῶν [σ]υμ̣βεβηκότων. τὸ δὴ πάντα ἀφέν̣τας τὰ τοιαῦτ’ ἐμποδὼν ὄντα πᾶσιν κα[ὶ] χ[ρ]ωμένων οὐ μόνον τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων ἐν τῶι βίωι πᾶσιν τοῖ[ς] τοιούτοις, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἃ προεῖπον διαλεγομένων, ἀφέντ[α]ς ταῦτα πειρᾶσθαι τοὺς πολλοὺς ἐλέγχειν ἐν οἷς οὐθὲν διέπιπτον καὶ ἀξιοῦν πᾶσιν ταὐτὰ εἶναι αἰσχρὰ καὶ κ̣αλά, καὶ ἐπ̣[ει]δ[ὴ] οὐχ ὑπάρχει τοῦτο̣, [ψε]υδῶς ἤδ[η] φάσ[κ]ειν οὐκ ὄ [ντ]α τ ὰ τ[οιαῦτ]α ν[ . |
| col19a | . ] [ ......... ] τ[ ........ ] π[ . |
| col19b | ....... τῶ]ν̣ τοιο̣[ύ‐] τω[ν .... ]ων * κ̣αὶ αὐτοὺς θρα[σύνε]σθαι καὶ ἄλλους παροξ̣ύνε ⟦ ε ⟧ ιν ἐπὶ τὸ μηθὲν ἔτι, [τ]ούτων ἀτό𐅻 πων ν̣ομιζομένων, θαρρο[ῦ]ντας πράττειν κατανόει, τίν’ ὑπερβολὴν ἀνοίας ἔχε[ι]. καὶ πῶς εἰκὸς τοὺς τοιούτους πάντας ἀπ̣αλλάττειν ἐν τῶ[ι] βίω[ι ἤ] τινα πίστιν ἔχειν τῶν πραττομένων π[α]ρ’ αὑτῶν̣; πᾶν γὰρ τὸ τοιοῦτο π α[ῖ‐] γμα τῶν λόγων συνορῶντας μετ[ὰ] τῶν πρ[ο]ειρημένων σπουδαστέον περὶ φυσιολογίαν, ἵν̣α μηθενὶ τῶν προειρημέ⸏ νων ἐνεχώμεθα. |
| col20a | * καὶ γὰρ π̣ε̣ρὶ ἐνυπνίων τε κα̣ὶ τ̣[ῶ]ν̣ ἐπάνω εἰρημέ̣νων̣ ἁπάντων καὶ περὶ ὧν ἐν ἀρχ[ῆι] ἐλ̣έ̣γομεν ὡσ[αύτως ...... ] ε πρα̣ξα[ ............... ] [ . |
| col20b | ... ]νον̣ [ .......... ] θαι κ̣ατὰ τὸν β̣[ί]ον ο [ ... ] ἡμ[ῖ]ν̣ ἔσται μό̣νως, π ῶ[ς] ἡ ἐν̣ τοῖς οὖσιν̣ ἀλήθ̣εια ⸏ ἔχ ε ι, κατανοή̣σασιν̣. αὕτη γὰ̣ρ οὔτε θρ̣α̣σύνεσθαι π̣α̣ρὰ τὸ προσῆκον̣ οὐθὲ̣ν ποιήσει οὔτε κεναῖς δ̣ό̣ξαις ἀνθρώπω̣ν δ̣ουλ[ε]ύοντα πά̣λιν δε[ι‐] σιδαίμ̣ονα κα̣ὶ δοῦλον παντὸς καὶ ἐπτοημένον περὶ ὃ ἂν τ[ύ]χ[η]ι ἐάσει ⟦ εν ⟧ εἶναι οὔτ[ε] ἄλλ[η]ι τ[ι‐] νὶ [κα]κ̣ία[ι ἐ]νεχομένους τοῖς κατὰ [τ]ὰ̣ς ἀβελτέρους δόξας̣ ἀκολουθοῦν[τ]ας πο̣[ι]ήσει γίνεσθαι μετὰ τῆ[ς τῶ]ν πολλῶν ἀνοίας, ἀλλ’ ἀ[θόρ]υβον ἀληθινῶς καὶ ⸏ ἀδ[ε]ῆ̣ ἐ̣μ πᾶσιν εἶναι. |
| col21a | * ἐγ γὰρ ταύτη[ς] μόνης τὸ θαρρεῖν βεβαίως καὶ ἀμεταπτώτως γίνεται καὶ καταφρονεῖν πάλιν καὶ γελᾶν ἀλη[θι]νῶς ἐπὶ τοῖς ἀβελτέρως κα[ὶ] κενῶ̣[ς ὑ]πὸ ἀνοήτων λε̣γ̣ο̣[μένοις] ηπα[ ........ ] αν[ . |
| col21b | ..... ]α̣ς π[ ...... ] [ .. ]τας [ ... ]α[ . ] εδων̣ [ ... ] εἰς τὴ̣ν τῶν πολλῶν πάλιν κ̣αὶ ἀνοήτων ἄγνοιαν, ἣν φυγεῖν σεμνὸν 𐅻 καὶ οὐθενὶ συμβλητὸν τῶν λοιπῶν περὶ ἃ σπεύδουσιν ἄνθρωποι. ** οὐθεὶς γὰρ ἂν ἀξίως τῶι λόγωι διεξέλθοι τὰ γινόμενα δ[ι’] αὐτῶν δυσχερῆ τῶι η βίωι, ὡς ἐπ’ αὐτὰ τὰ πάθη καὶ τὰ συμβαίνοντ’ ἐπιστήσας τὴν διάνο[ι]αν κατανοῆσαι ἂν τά τε λ̣οιπὰ καὶ ὡς σχέτλιον μὲν̣ τὸ θρασυνομέν̣ους ἀλόγως τοῖς προειρη̣μένοις περιπείπ̣τειν, * σχέτλιον δὲ καὶ τὸ ταῖς παραδεδομέναις εἰκ̣[ῆ]ι δόξαις δουλεύοντα[ς] ζῆν, πολλαῖς μὲν ἐξ αὐτῶν ταραχαῖς καὶ ἐπιθυμίαις συνεχομένους, πολ[λ]αῖς δὲ καὶ παντοδαπαῖς ἀ̣πὸ τούτων ἐνερ̣γείαις κ̣αὶ πράξ[ε]σιν βλαβεραῖς ἐ[π]ιτιθεμ̣[έ]νους ἀε[ί, καὶ] [πολλῶν μὲν ἀλόγω]ς ὀρ[ε]γμέν[ο]υ̣ς, [δυστυχ]ο̣ῦντ̣α̣ς δὲ καὶ μεταμε̣[λ]ο̣μένους ἐμ πᾶσιν· καὶ πολλ[ὰ]ς καὶ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων ἐπαρτῶντας αὑτ̣ο̣ῖς ὀχλή[σ]εις, ἀφ’ ὧν συμβαίνει διὰ βίου χειμαζομένους ἢ καθεστηκότας γε ἐν ὑποψίαις μηδέποτε τοῦ ζῆν ὄνησιν μηδ’ ἀπόλαυσιν λαβεῖν ἀληθινήν, ἀλλ’ ἐξαχθῆναι πρότερον ἐκ τοῦ ζῆν, πολλὰ ταλαιπωρήσαντας ματ[αί]ως ἐλ̣π̣ίσι κεναῖς μόν̣ον καὶ οὐ̣δέποτε ἐπιμαρτυρουμέναις διὰ τέλ̣ους, καὶ ἐκ τούτων πά[λι]ν ἕτερ[α] προ̣[ς‐] επισωρεύοντας αὑτοῖς κακὰ παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι διαγνῶναι, τί ἡ φύσις ἡμῶν αὐτὴ ζητεῖ τέλος καὶ ἐκ τίνων τοῦτο συμπληροῦσθαι πέφυκεν. |
| col23a | ἡ γὰρ τούτων ἀβλεψία πάν⸏ των [ἀ]ρχηγὸ[ς] κακῶ[ν]. πε[ιρῶ μὲν τοί]νυν τ[ῶν] [εἰρημ]ένω̣ν [συμφορῶ]ν ἔξ[ω σα]υτ[ὸ]ν κ[α]θιστάναι, περὶ π̣[ά]ντων δ’, ὥσπερ προείρηται, σαυτῶι λόγον διδοὺς τὸν εἰς τὸν βίον καὶ τὰ πάθη ἐν̣α̣ρ̣[μ]όττοντα μηθὲν εἰκ[ῆ]ι πράττειν, μηδὲ περὶ ἄλλο̣υ μὲν μηθενός, ἥκιστα δὲ περὶ ὧν εὐθὺς ἐκ παιδίων ἐνωμιλημένας ἔχομεν δόξας. |
| col23b | τὸ γὰρ περὶ τούτων ἀλόγως θρασύνεσθαι τῶν μεγίστων συμφορῶν εὑρήσ[ε]ις [ἀ]ποτελεστ[ικὸν] καθεστηκός, ὥσπερ ἐ[ρ]ρήθη * . |
| col24a | πο̣ίει δὴ ὡς λέγω ⟦ ι ⟧ , ἵνα καὶ περὶ αὐτῶν τῶν νῦν λεγομένων ἐξετάζ[η]ις, πότερον ὀρθῶς λέγεται ἢ οὔ, καὶ οὕτως καταφρον[ῆ]ις αὐτῶν, ἐὰμ μὴ εὑρίσκ[η]ις ὡς ἡμεῖς φαμεν ἔχειν, ἢ ἐπιμαρτυρουμένου σοι τοῦ λόγου ἀεὶ μᾶλλον πιστεύ[η]ις αὐτῶι καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἔργ[ω]ν ἀκ̣[ο‐] 𐅻 [λο]υθεῖν̣ [π]ειρᾶ̣〈ι〉 [ε]ὐθὺς δι[ὰ] [τὸ οὕτω μ]ά[λιστ’ ἂν τὰ] π[άθη κ]αταπ[αύεσθαι] — καὶ σαυτ[ο]ῦ καὶ τῶν ἄλλω̣[ν] ἀνθρώπων, μὴ [λ]όγω〈ι〉 μό̣νον ἀλλ’ ἔργω〈ι〉· τοῦτο γὰ[ρ] ἀ[λ]ηθινῶς ἐστι φιλοσοφία̣[ς] ἔργον. |