eul_wid: mbw-ac

Lesbonax of Mytilene Statesman in Greek

The Statesman by the Imperial-period sophist Lesbonax of Mytilene is known only from two brief fragments preserved in the technical works of later authors. The rhetorician Apsines of Gadara cites one fragment as an example of a rhetorical figure, while the lexicographer Harpocration quotes another to gloss a specific word. These citations indicate the original work was a political speech or treatise, but its full scope, structure, and argument cannot be reconstructed from the extant evidence. The content of the fragments is incidental to their illustrative purpose in the citing sources; one demonstrates a rhetorical technique and the other clarifies lexical meaning, with no sustained political or philosophical themes recoverable. The work is lost and survives exclusively through these indirect quotations. It is not listed among the author's works in the Byzantine encyclopedia known as the Suda, suggesting it was either lost early or perhaps subsumed within a larger collection, and it possesses no independent manuscript tradition. The significance of the Statesman was confined to later technical scholarship, where it served rhetoricians and lexicographers as a model of Attic Greek prose and a source for rhetorical examples. This utility reflects its role within the Imperial and Byzantine traditions of advanced rhetorical education and philological study.

1 Εἰ μὲν ἑώρων τοὺς ὑμῖν συμβουλεύοντας, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ βέλτιστα βουλευομένους τῇ πόλει καὶ περὶ ὧν παρεληλύθασιν ἐροῦντες, ὀρθῶς παρ’ αὑτοῖς ἐγνωκότας συμβουλεύειν, ὑποσιωπήσ〈ασ〉 ἂν τὴν ἐμὴν κατεῖχον γνώμην· νῦν δὲ ὁρῶν τούς τε τῇ Θηβαίων πόλει προστιθεμένους παρὰ τὴν αὑτῶν γνώμην τὰ βέλτιστα γράφοντας, ὑμᾶς τε περὶ τῶν τῇ πόλει συμφερόντων οὐκ ἐπιχειροῦντας λέγειν, παρελήλυθα διδάξων περί τε τοῦ παρόντος ὑμῖν πολέμου καὶ τῶν ἐν ὑμῖν ἀεὶ λέγειν εἰωθότων ὡς 〈οὐ〉 χρὴ τούτων ἕκαστα πράττειν.
5 Εἰ μὲν γὰρ δὴ καὶ πρότερον πρὸς τὴν ἡμετέραν πόλιν ὑπῆρχον Θηβαῖοι μὴ δυσμενῶς διακείμενοι—καίτοι πρὸς τοὺς προγόνους ἡμῶν πολλὰ καὶ δεινὰ καὶ μεγάλα πεπραγμένοι καὶ διὰ παντὸς τοῦ χρόνου πολέμιοι καθεστῶτες ἡμῖν—, παριδὼν ἂν τὰ νῦν αὐτοῖς ἡμαρτημένα περὶ ἑτέ ρων ἂν τοὺς λόγους ἐποιούμην. νῦν δὲ τίς οὐκ οἶδεν ὅτι πρῶτον μὲν ἡμῖν μετὰ τῶν Λακεδαιμονίων καὶ τῶν ἄλλων Πελοποννησίων ἐπιβουλεύσαντες ἀναστάτους ἡμᾶς ἐπεχείρησαν ποιεῖν, εἰ μὴ διὰ τύχην αὐτοῖς ἡ ῥώμη καὶ τὰ βουλεύματα διεφθάρη; δεύτερον δὲ μετὰ τοῦ βαρβάρου γενόμενοι καὶ σύμμαχοι κείνῳ καταστάντες, ὅτ’ ἦλθεν ἀνυποστάτῳ δυνάμει καὶ τὰ σώματα καὶ τὴν χώραν ἡμῶν διαφθερῶν, ἐναντίοι παραταξάμενοι τοῖς ἡμετέροις φρονήμασιν, ὑπ’ ὀλίγων πολλοὶ μάχῃ κρατηθέντες ἔφυγον· μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν μετὰ τῶν ἡμε τέρων ἐχθρῶν γενόμενοι τὴν χώραν ἡμῶν ἔτεμον τὴν πολλάκις τούτους σώσασαν καὶ τὴν πόλιν ἕτοιμοι κατασκάπτειν ἦσαν, ἣν πολλάκις αὐτοὶ θεραπεύσαντες σωτηρίας ἔτυχον. διὰ παντὸς δὲ χρόνου τοτὲ μὲν μετὰ Λακεδαιμονίων ἡμῖν ἐπιβουλεύοντες, ἄλλοτε δὲ τοὺς ἡμετέρους συμμάχους ἀφιστάντες, αἰεὶ δὲ αὐτοὶ καθ’ ἑαυτοὺς πολεμικῶς καὶ δυσμενῶς ἔχοντες πρὸς ἡμᾶς διατελοῦσι· νῦν δὲ τὸ τελευταῖον Πλαταιεῖς ἀναστάτους πεποιήκασιν, ἡμετέρους μὲν ὄντας συμμάχους, εὐμενῶς δὲ ἀεὶ πρὸς τήνδε τὴν πόλιν διακειμένους, μόνους δὲ μεθ’ ἡμῶν ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας πρὸς τὸν βάρβαρον διαγωνισαμένους καὶ τρόπαιον στήσαντας. ὑπὲρ ὧν εἰκὸς ὑμᾶς ὀργισθέντας πανδημεὶ μετὰ τῶν ὅπλων ἐξιέναι καὶ τὴν αὐτὴν Θηβαίοις ἐπιτιθέναι τιμωρίαν, ἥνπερ οὗτοι τοῖς ὑμετέροις συμμάχοις ἐτόλμησαν. ἀξιῶ μὲν οὖν καὶ τοὺς ἀποτρέποντας ὑμᾶς τὴν αὐτὴν ἐμοὶ γνώμην ἔχειν καὶ μὴ πείθειν, ὡς οὐ πολεμητέον ἐστὶ Θηβαίοις· εἰ δὲ μή, διδασκόν των, ὡς οὐδὲν εἰς ὑμᾶς ἐξημαρτήκασιν ...