--- title: On Signs in the Odyssey title_greek: Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας author: Aristonicus of Alexandria eul_wid: mia-aa eul_aid: mia canonical: "https://eulogikon.org/works/aristonicus-alexandria-signs-odyssey-mia-aa" period: Hellenistic dialect: Technical Koine domain: Grammar format: Verse license: "https://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/" --- # On Signs in the Odyssey *Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας* **Author:** Aristonicus of Alexandria **eul_wid:** `mia-aa` · [HTML page](https://eulogikon.org/works/aristonicus-alexandria-signs-odyssey-mia-aa) ## Text ### book 2.1 ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν. ### book 2.2 Ex F. Ar. ad Φ. 550. Β. 278. Ο. 56 et scholio ad nostrum ### book 2.3 locum in Ε. apparet, diplam fuisse πρὸς τοὺς χωρίζοντας, qui ### book 2.4 Ulixem solum in Odyssea πτολίπορθον dici, in Iliade etiam ### book 2.5.1 alios opposuerunt. Lehrsius ad F. Ar. Φ. 550 quid ab Ari‐ ### book 2.5.2 starcho iis responsum sit coniecit. Ulixem sic nominari κατ’ ### book 2.5.3 ἐξοχήν, quod Troiam ipsam everterit, semel etiam in Achille, ### book 2.5.4 qui duodecim urbes in agro Troiano sitas (I. 328) deleverit, ### book 2.5.5 hoc epitheto Homerum uti. Praeterea Epimerism. Cram. an. ### book 2.10.1 Ox. 1, 161 demonstratur, Aristarchum diplam apposuisse propter ### book 2.10.2 vocabuli ἐπεί significationem non tantum quod, sed etiam post‐ ### book 2.10.3 quam. cf. L. Ar. 151. Eust. 1382, 28. Sengebusch 6. ### book 3.1 πολλῶν δ’ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω. ### book 3.2 ) Ζηνόδοτος νόμον ἔγνω φησίν. ἄμεινον δὲ τὸ νόον ... ### book 3.3 δι’ ὧν Ὀδυσσεὺς αὐτὸς εἰσάγεται λέγων (ζ 121) „ἠὲ φιλόξει‐ ### book 3.4 νοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής.“ MT. ### book 3.5 Post νόον lacunam indicavit Friedlaenderus in recensione ### book 3.1 Dindorfii schol. Graec. (Fleckeisenii Annal. tom. 77 p. 3) et sic ### book 3.2 explevit: καὶ διασαφεῖται τὸ ἐνταῦθα κεφαλαιωδῶς λεγόμενον. ### book 3.3 Homerus non novit vocabulum νόμος, quod primum legitur in ### book 3.4 hymno ad Apollinem Delium v. 20. Itaque ad ρ 487, ubi εὐ‐ ### book 3.10.1 νομίην legitur, ab εὖ νέμεσθαι derivatum esse aristarchus do‐ ### book 3.10.2 cuit, cf. schol. ibid., certe ut Zenodoti lectionem refutaret, „prae ### book 3.10.3 egregio νόον malam illam et falsam etiamsi decies νόμος apud ### book 3.10.4 Homerum legeretur.“ L. Ar. 348. Ad illum locum ab Aristo‐ ### book 3.10.5 nico citatum ζ 121 addi possunt etiam ν 202. θ 576. Ceterum ### book 3.15.1 et Prellerus (ad α 3 p. 10) et Sengebuschius (l. c. p. 7) erra‐ ### book 3.15.2 verunt in cod. Hamburgensi T. pro νόμον Zenodoti νόον le‐ ### book 3.15.3 gentes, haud dubie quod Ven. M. non inspexerunt. Prellerus ### book 3.15.4 Ζηνόδοτος νόον ἔγνω φησὶ ἄμεινον legit, sequentia non potuit ### book 3.15.5 extricare, Sengebuschius νόου ἔγνω Zenodotum scripsisse con‐ ### book 3.20.1 iecit et sic Aristonici scholion liberius supplevit. Nauckius ### book 3.20.2 Zenodoti lectionem νομόν fuisse contendit. ### book 7.1 αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο. ### book 7.2 Citatur hic versus ab Aristonico ad Κ. 205, unde verisi‐ ### book 7.3 mile est, etiam hic notasse eum: ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες τὰ τοι‐ ### book 7.4 αῦτα ἐκφέρει ἑῷ αὐτοῦ, ἐμὸν αὐτοῦ, αὐτῶν σφετέρῃσιν. cf. ### book 7.5.1 β. 45. δ. 118. Vides etiam Aristarchum legisse αὐτῶν pro αὐτοί, ### book 7.5.2 quod J. La Roche in ed. Odysseae Lips. 1867 in textum re‐ ### book 7.5.3 cepit. Aristarchi lectionem Eustathius habet 1383, 34. Apol‐ ### book 7.5.4 lonius agnoscit de pron. p. 79. 131, de constr. p. 62. cf. Lehrs, ### book 7.5.5 quaestiones epicae p. 114 seq. Alteram lectionem αὐτοὶ γὰρ ### book 7.10.1 σφετέρῃσιν Sengebuschius retulit ad Zenodotum, qui in pro‐ ### book 7.10.2 nominibus explicandis et diiudicandis longissime aberraverit ab ### book 7.10.3 Aristarcho. Versus 7 praeterea legitur Δ. 409, quem Aristarchus ### book 7.10.4 ibi expunxit cum duobus praecedentibus, unde sequitur, ut nostro ### book 7.10.5 loco fuerit asteriscus, cuius vestigium et Δ. 409 et hic evanuit. ### book 7.15 Omisit La Roche asteriscum notare in adnotatione sua critica. ### book 11 ἔνθα cf. ad α 18. ### book 16.1 ἀλλ’ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν ### book 16.2 τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι ### book 16.3 εἰς Ἰθάκην, οὐδ’ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων ### book 16 καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι. θεοὶ δ’ ἐλέαιρον. ### book 16.5.1 ) ὑπερβατόν H. recte adnotavit, sed quae sequuntur cor‐ ### book 16.5.2 rupta videntur esse et detorta. Apparet ex Ar. ad Π. 46. ### book 16.5.3 Aristarchum „οὐδ’ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων καὶ μετὰ οἷσι ### book 16.5.4 φίλοισι“ διὰ μέσου, quod nos dicimus in parenthesi, legisse. ### book 16.5.5 cf. ad Β. 745. ### book 18.1 ἔνθα. ### book 18.2 ) τότε HV. χρονικὸν ἐπίῤῥημα καὶ ἐν τόπῳ V. ### book 18.3 Hoc ex Aristarchea explicatione fluxisse cum Sengebuschio ### book 18.4 puto, cf. documenta eius l. c. p. 12 et 14. ### book 21.1 ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι. ### book 21.2 Fuit diple ὅτι ἀντίθεος οὐχ ὁ τοῖς θεοῖς ἐναντιούμενος, ### book 21.3 ἀλλ’ ὁ ἀντὶ θεοῦ ὢν, ὁ ἰσόθεος. cf. Apoll. l. h. 31, 13. L. ### book 21.4 Ar. 114. ### book 22.1 ἀλλ’ ὁ μὲν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθ’ ἐόντας, ### book 22.2 Αἰθίοπας τοὶ διχθὰ δεδαίαται, ἔσχατοι ἀνδρῶν, ### book 22.3 οἱ μὲν δυσομένου Ὑπερίονος, οἱ δ’ ἀνιόντος. ### book 22.4 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἡ μετὰ [ἀντὶ τοῦ πρὸς] πρὸς τοὺς ### book 22.5.1 Αἰθίοπας H. ### book 22.5.2 cf. Ε. 264. Lehrs, qu. ep. 88. F. Ar. p. 27 Didym. ad ### book 22.5.3 Α. 423, ubi item Aristarchus μετ’ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας ex‐ ### book 22.5.4 plicavit ἐπ’ ἀμύμονας, ὅ ἐστι πρὸς ἀμώμους. ### book 22.5.5 Collatis Aristonici scholiis ad Ζ. 154. Η. 138. Μ. 96. Eust. ### book 22.10.1 1385, 31 coniici certe poterit notam fuisse πρὸς τὴν ἐπανά‐ ### book 22.10.2 ληψιν τοῦ ὀνόματος· καὶ ὅτι ἐν Ἰλιάδι συνεχῶς ταῖς ἐπανα‐ ### book 22.10.3 λήψεσι κέχρηται, ἐν δὲ Ὀδυσσείᾳ ἅπαξ ἐνταῦθα μόνον. Ad ### book 22.10.4 Ζ. 154 est in Aristonico: ἐν δὲ Ὀδυσσείᾳ ἅπαξ κατ’ ἀρχὰς ### book 22.10.5 „Αἰθίοπες τοὶ διχθά.“ Num sic Ar. legit Αἰθίοπες?—aliis ### book 22.15.1 locis, ubi ἐπανάληψις notatur, semper eadem forma eodem casu ### book 22.15.2 repetitur cf. ad Ζ. 154. Η. 138. Μ. 96. Υ. 372. Ψ. 642. Quid ### book 22.15.3 de bipartitis Aethiopibus Aristarchus iudicaverit, non duas esse ### book 22.15.4 Aethiopias, spatio interposito discretas, sed divisam unam in ### book 22.15.5 partes duas continuas, fuse Strabo I, 1 p. 30 sq. ex Apollo‐ ### book 22.20 doro nobis servavit. cf. L. Ar. 249. Sengebusch. p. 18. Eust. ### book 22 1386, 14. ### book 28,n1.1 τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε. ### book 28,n1.2 ἐν τούτοις δὲ τοῖς θεοῖς V. fluxit fortasse ex Ar. cf. ad Μ. 211. ### book 28,n1.3 Ω. 306. F. Ar. p. 25. ### book 29,n2.1 μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Αἰγίσθοιο. ### book 29,n2.2 ἢ τοῦ καλοῦ πρὸ τοῦ μοιχεῦσαι, ἢ τοῦ κατὰ γένος ἀγαθοῦ. HPV. ### book 29,n2.3 Prior scholii pars idem explicat, quod Apoll. l. h. 25, 12: ἀμύ‐ ### book 29,n2.4 μων ἀμώμητος. ὅταν δὲ εἴπῃ, „μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμο‐ ### book 29,n2.5.1 νος Αἰγίσθοιο“ οὐ τοῦ καθόλου ἀμωμήτου, ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἔργου ### book 29,n2.5.2 τῆς μοιχείας· πρότερον γοῦν ἐπιφέρει „φρεσὶ γὰρ κέχρητ’ ἀγαθῇσι.“ ### book 29,n2.5.3 (γ 266). Lacunam ante πρότερον indicavit Sengebuschius l. c. p. 21 ### book 29,n2.5.4 (ante eum iam Villoisonus in ed. Apollonii), comparavisse Apollonium ### book 29,n2.5.5 epitheton δῖα Κλυταιμνήστρη γ 266. Ex Didymo ad Α. 423 scimus, ### book 29,n2.10.1 Aristarchum ἀμύμων interpretatum esse ἄμωμος, quod habet Apol‐ ### book 29,n2.10.2 lonius, cuius tota explicatio, quae Aristonicum redolet, fortasse ex hoc ### book 29,n2.10.3 manavit. (cf. L. Ar. p. 199: φαεινὴν οὐ τὴν τότε λαμπρὰν, ἀλλὰ τὴν ### book 29,n2.10.4 φύσει λαμπρὰν, ad ζ 26. 58. 74. Φ 218. Fr. ad Γ 352). ### book 33.1 οἱ δὲ καὶ αὐτοί ### book 33.2 σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγε’ ἔχουσιν. ### book 33.3 ) σημειοῦται Ἀρίσταρχος λέγων τὸν καὶ σύνδεσμον περιτ‐ ### book 33.4 τεύειν. H. M. Q. ### book 33.5.1 Aristonici verba habet V.: οἱ δὲ περισσὸν τὸν καὶ σύν‐ ### book 33.5.2 δεσμον. cf. θ 154. κ 471. λ 453. ρ 216. F. Ar. p. 34. Cete‐ ### book 33.5.3 rum non est scholion ad v. 35, quo conjunctionem καί in „ὡς ### book 33.5.4 καὶ νῦν Αἴγισθοσ“ esse superfluam notatur. Quod Friedlaen‐ ### book 33.5.5 derus et Sengebuschius, quorum ille Aristarchum, qui καί in ### book 33.10.1 v. 35 superfluum esse iudicaverit, erravisse demonstrat (p. 34), ### book 33.10.2 hic Aristarchum defendit (p. 25), in Q. legerunt, pertinet ad ### book 33.10.3 v. 33: οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ cf. lemma apud Dindorfium. ### book 36.1 Ἑρμείαν πέμψαντες. ### book 36.2 Fuit διπλῆ περιεστιγμένη, quod Zenodotus et Aristopha‐ ### book 36.3 nes πέμψαντε δυϊκῶς scripserunt, interpretantes ἡμεῖς: ἐγὼ ### book 36.4 καὶ οἱ ἄλλοι θεοί. v. Duentzerum de Zenodoti studiis Home‐ ### book 36.5.1 ricis p. 68. Friedlaenderus Ar. p. 15 exempla collegit, ubi ### book 36.5.2 Zenodotus quamquam de pluribus sermo est duales aut posuit ### book 36.5.3 aut retinuit. Saepissime ab Aristarcho vituperatur, ὅτι συγχεῖ‐ ### book 36.5.4 ται τὸ δυϊκόν. cf. schol. in HMQ. ### book 39.1 μήτ’ αὐτὸν κτείνειν μήτε μνάασθαι ἄκοιτιν· ### book 39.2 ἐκ γὰρ Ὀρέσταο τίσις ἔσσεται Ἀτρείδαο ### book 39.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ διηγηματικοῦ μετῆλθεν ### book 39.4 ἐπὶ τὸ μιμητικὸν, διὸ καὶ ἐπιφέρει „ὣς ἔφαθ’ Ἑρμείασ“ (42). ### book 39.5.1 τὸ δὲ Ἀτρείδαο οὐ κατὰ τοῦ Ὀρέστου, ἀλλὰ κατὰ τοῦ Ἀγα‐ ### book 39.5.2 μέμνονος τέτακται. H. ### book 39.5.3 cf. F. Ar. p. 16, Eust. 1388, 23. ### book 45.1 ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων. ### book 45.2 Huic versui fuit appictus asteriscus, cf. ad Θ 31. Legitur ### book 45.3 idem versus ω 473. La Roche asteriscum non notavit. ### book 56.1 αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν ### book 56.2 Fuit diple ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ τὸ λόγοις ### book 56.3 καὶ ἅπαξ ἐν τῇ Ἰλιάδι. (Ο. 393 ubi v. Ar.) ### book 65.1 πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην. ### book 65.2 Fuit diple ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ὁ Ζεὺς θεῖον τὸν Ὀδυσσέα ### book 65.3 εἴρηκεν. cf. ad Ο. 15, ubi est dipla etiam propter hunc locum. ### book 66.1 ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δ’ ἱρὰ θεοῖσιν. ### book 66.2 Nota fuit ὅτι οὕτως εἶπε θεοῖσι καὶ οὐχ ἡμῖν, ὡς οὐκ ὢν ### book 66.3 καὶ αὐτὸς θεός· καὶ ἐν Ἰλιάδι (Υ. 299) „δῶρα θεοῖσι δίδωσι.“ ### book 66.4 cf. Ar. ad Υ. 299 ubi nostrum locum in eadem interpretatione ### book 66.5 citavit. ### book 72,n3.1 Φόρκυνος θυγάτηρ, ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδοντος, ### book 72,n3.2 ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι Ποσειδάωνι μιγεῖσα. ### book 72,n3.3 βασιλεύοντος. συνήθως γὰρ καὶ τοὺς ὑπάρχους βασιλεῖς ἔλε‐ ### book 72,n3.4 γον. PV. ### book 72,n3.5.1 Observatio est Aristarchi et facta propter Aristophanis lectionem, ### book 72,n3.5.2 quae ad ν. 96 commemoratur. Aristophanes, qui haesitasse videtur, ### book 72,n3.5.3 quod Phorcys ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδων appellatus esset, distinxit post ### book 72,n3.5.4 θυγάτηρ et μέδοντος cum σπέσσι coniunxit ad Neptunum referens, ### book 72,n3.5.5 ita ut hic, non Phorcys maris rex esset. Quod si fecit, certe pro ### book 72,n3.10.1 μέδοντος μέδοντι legit—corr. Nauckius, Aristophanis fragmenta ### book 72,n3.10.2 p. 52—nam ἔγραφεν in schol. ad ν 96 indicium est Dindorfio, Aristo‐ ### book 72,n3.10.3 phanem non interpunctionem tantum, sed etiam scripturam mutasse. ### book 72,n3.10.4 At cum Aristonicus nunquam lectionum, sed atheteseon modo Aristo‐ ### book 72,n3.10.5 phanis rationem habuerit, putem scholion fluxisse ex Nicanore, qui ### book 72,n3.15.1 ad Aristophanis distinctionem etiam ad Ε 638 respicit, id quod Nauck‐ ### book 72,n3.15.2 ium fefellit, quum contendat unum tantum prostare testimonium de ### book 72,n3.15.3 Aristophanis interpunctione ad α 72. ### book 93.1 πέμψω δ’ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα ### book 93.2 ) τινὲς „πέμψω δ’ ἐς Κρήτην τε.“ καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἀλλα‐ ### book 93.3 χοῦ (284) „πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ .. κεῖθεν δὲ Κρήτηνδε ### book 93.4 (codd. δ’ ἐς Κρήτην, corr. Buttmannus) παρ’ Ἰδομενῆα ἄνακτα· ### book 93.5.1 ὃ γὰρ δεύτατος ἦλθεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.“ HMQ. Sic Ze‐ ### book 93.5.2 nodotum legisse ex schol. ad γ 313 apparet, cf. Duentzerum ### book 93.5.3 l. c. 104 p. Fuit igitur Aristarchi diple periestigmene. cf. β 359. ### book 93.5.4 δ 702, ubi sunt Ar. verba: ὅτι οὐδὲ ἐνταῦθα μνήμη τίς ἐστι ### book 93.5.5 τῆς Κρήτης. Zenodoti lectionem vituperat Eust. 1394, 43. ### book h97-101.1 ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ’ ὑγρήν ### book h97-101.2 ἠδ’ ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο, ### book h97-101.3 εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος, ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ ### book h97-101.4 βριθὺ μέγα στιβαρὸν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ### book h97-101.5 ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη. ### book 97-8.1 ) προηθετοῦντο κατ’ ἔνια τῶν ἀντιγράφων οἱ ### book 97-8.2 στίχοι, κατὰ δὲ τὴν Μασσαλιωτικὴν οὐδ’ ἦσαν. καὶ ταῖς ἀλη‐ ### book 97-8.3 θείαις μᾶλλον ἁρμόσει ἐπὶ Ἑρμοῦ· ἴδιον γὰρ αὐτοῦ τοιούτοις ### book 97-8.4 ὑποδήμασι κεχρῆσθαι. καὶ ἡ τοῦ δόρατος ἀνάληψις πρὸς οὐδὲν ### book 97-8.5 ἀναγκαῖον. MT. ### book 99-101.1 *) ἀθετοῦνται μετὰ ἀστερίσκων, ὅτι ἐν τῇ Ε τῆς ### book 99-101.2 Ἰλιάδος καλῶς (746) MV. ### book 99-101.3 Scholion in MT ex Didymo et Aristonico manasse videtur; ### book 99-101.4 versibus 97—98 obelos apposuisse cum asteriscis Aristarchum ### book 99-101.5 apparet ex Ar. ad Ω 341 et ε 43, ubi ὀρθῶς κεῖνται. ### book 110.1 κήρυκες δ’ αὐτοῖσι καὶ ὀτρηροὶ θεράποντες ### book 110.2 οἱ μὲν ἄρ’ οἶνον ἔμισγον .. ### book 110.3 οἱ δὲ .. νίζον. ### book 110.4 Fuit diple πρὸς τὴν τῶν πτώσεων ἐναλλαγήν, nominativus ### book 110.5 pro genetivo cf. Eust. 1398, 15. Ar. ad Γ. 211. Κ. 224. μ. 73. ### book 115.1 ὀσσόμενος πατέρ’ ἐσθλὸν ἐνὶ φρεσίν. ### book 115.2 ) τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποβλέπων S. ἀνειδωλοποιούμενος καὶ ### book 115.3 φανταζόμενος, προσδοκῶν· ἢ τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποβλέπων V. ### book 115.4 Frustula ex Aristarchi observatione derivata cf. L. Ar. 87: ### book 115.5.1 „significat et oculis videre et per translationem animo videre.“ ### book 115.5.2 Eust. 1398, 28. ### book 124.1 δείπνου πασσάμενος. ### book 124.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι δείπνου] τοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἀρίστου V. ### book 124.3 cf. L. Ar. 127. β. 20. δ. 61. 429. π. 2. Eust. 1399, 19. ### book 134.1 μὴ ξεῖνος ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷ ### book 134.2 δείπνῳ ἁδήσειεν ὑπερφιάλοισι μετελθών. ### book 134.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὑπερφιάλοισι νῦν μὲν ἐπὶ ψόγου, τοῖς] ### book 134.4 ὑπερσπόνδοις E. [ἐν ἄλλοις δὲ ἐν τάξει ἐγκωμίου.] ### book 134.5 cf. ad Ο. 94. ι. 106. φ. 289. L. Ar. 146. Apoll. l. h. 158, 30. ### book 136.1 ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος. ### book 136.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ λέβητος] τοῦ καθ’ ἡμᾶς χερνίβου. V. ### book 136.3 cf. ad Ω. 304. γ. 440. ο. 135. Apoll. l. h. 107, 33. ### book 141,n4.1 Ex Eust. 1402, 21: σημείωσαι δὲ καὶ ὅτι τὸ „δαι‐ ### book 141,n4.2 τρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρασ“ διαγράφεσθαι ἱστορεῖ ### book 141,n4.3 Ἀθήναιος (V 20. p. 193) ἐπειδὴ ἀπαρκεῖν δοκεῖ τὸ πρὸ αὐτοῦ δίστιχον. ### book 149.1 ὀνείατα. ### book 149.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ ὀνείατα δηλοῖ τὰ ὄνησιν ἐμποιοῦντα, ### book 149.3 [οὐ πάντως ὡς οἱ γλωσσογράφοι] τὰ ἐδέσματα EPV. ### book 149.4 cf. ad Ω. 367. De glossographis v. L. Ar. p. 36 seq. ### book 152.1 μολπή τ’ ὀρχηστύς τε. ### book 152.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἡ μολπὴ] ἡ μετ’ ᾠδῆς παιδιά. V. ### book 152.3 cf. L. Ar. 140. F. Ar. ad A. 474. δ. 19. ζ. 101. Eust. ### book 152.4 1403, 56. ### book 157.1 ἵνα μὴ πευθοίαθ’ οἱ ἄλλοι. ### book 157.2 Sic legit Zenodotus cf. ad δ. 70. Aristarchus, qui articulis ### book 157.3 Homerum plerumque non uti observaverat, sine articulo: πευ‐ ### book 157.4 θοίατο ἄλλοι. Fuit igitur diple periestigmene. (ρ. 592.) ### book 171.1 ὁπποίης δ’ ἐπὶ νηὸς ἀφίκεο· πῶς δέ σε ναῦται ### book 171.2 ἤγαγον εἰς Ἰθάκην; τίνες ἔμμεναι εὐχετόωντο; ### book 171.3 οὐ μὲν γὰρ τί σε πεζὸν ὀίομαι ἐνθάδ’ ἱκέσθαι. ### book 171.4 ) οἰκειότερον ταῦτα ὑπὸ Εὐμαίου ἂν λέγοιντο. διὸ ἔν ### book 171.5.1 τισιν οὐκ ἐφέροντο. HM. ### book 171.5.2 Obelos cum asteriscis appictos fuisse ab Aristarcho apparet ### book 171.5.3 ex schol. ad ξ. 188 et π. 57, ubi ὀρθῶς κεῖνται. ### book 172.1 εὐχετόωντο. ### book 172.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εὐχετόωντο ἀντὶ τοῦ] ἐκαυχῶντο. V. ### book 172.3 Notavit Ar. εὔχεσθαι verbum et gloriari et vulgari signi‐ ### book 172.4 ficatione Κ. 461. Φ. 183. 501. cf. L. Ar. 147. Eust. 1407, 56. ### book 182.1 νῦν δ’ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον ἠδ’ ἑτάροισιν. ### book 182.2 ) ἤτοι οὕτως ὡς ὁρᾷς, ὡς ἰδιώτης, οὐχ ὡς ἐπέβαλε βασι‐ ### book 182.3 λεῖ. MQ. τὸ δὲ ὧδε οὐδέποτε παρὰ τῷ ποιητῇ τοπικῶς, ἀλλ’ ### book 182.4 ἀντὶ τοῦ οὕτως. EMQV. ### book 182.5.1 cf. L. Ar. 71. γ 125. β 111. ε 341. ζ 218. ρ 447. Eust. ### book 182.5.2 1408, 42. ### book 185.1 νηῦς δέ μοι ἥδ’ ἕστηκεν ἐπ’ ἀγροῦ νόσφι πόληος ### book 185.2 ἐν λιμένι Ῥείθρῳ, ὑπὸ Νηίῳ ὑλήεντι. ### book 185.3 προηθετοῦντο ὑπὸ Ἀριστοφάνους· κατ’ ἔνια δὲ τῶν ἀντι‐ ### book 185.4 γράφων οὐδ’ ἐφέροντο. HMQR. ### book 185.5.1 Scholion Didymi est, neque dubito, quin Aristarchus quo‐ ### book 185.5.2 que hos versus expunxerit, qui Aristophanem in versibus eii‐ ### book 185.5.3 ciendis saepissime secutus est; Aristonicus adnotavit semel et ### book 185.5.4 vicies, cf. locos collatos apud Friedlaenderum in indice aucto‐ ### book 185.5.5 rum, et amat verbum προαθετεῖν. cf. Ψ 824. Ω. 6. 614. β. 322. ### book 185.10.1 Versus 185—186 non exstitisse in Zenodoti exemplari coniecit ### book 185.10.2 Nauckius l. c. p. 27. Cf. Nitzschium, Anmerkungen zur Odyssee ### book 185.10.3 p. 37. Ex schol. ad v. 186 sequitur, ut Aristarchus adnota‐ ### book 185.10.4 verit: Νήϊον παρακεῖσθαι τῷ Ῥείθρῳ, ἀφ’ οὗ ἐξῆπτον τὰ ### book 185.10.5 πρυμνήσια. ### book 193.1 ἀλωῆς οἰνοπέδοιο. ### book 193.2 ) ἀλωὴν καὶ τὴν πολύδενδρον γῆν φησιν, „ἔνθα δέ οἱ ### book 193.3 πολύκαρπος ἀλωή.“ (η 122) καὶ τὴν ἀμπελόφυτον „σταφυ‐ ### book 193.4 λῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωήν“ (Σ 561) ὁμοίως καὶ τὴν σιτο‐ ### book 193.5.1 φόρον γῆν. Q. Notatum fuit vocabulum ἀλωήν significare hoc ### book 193.5.2 loco hortum vinearium, nam adiecit οἰνοπέδοιο cf. Ar. ad Φ 36. ### book 209.1 ἐπεὶ θαμὰ τοῖον ἐμισγόμεθα. ### book 209.2 ) τὸ „τοῖον ἐμισγόμεθα“ ἀντὶ τοῦ τοίως ὡς νῦν. HMQ. ### book 209.3 Frustula videntur esse adnotationis neutrum τοῖον pro ad‐ ### book 209.4 verbio positum esse. cf. F. Ar. p. 29 et ad β 45. 257. γ 496. ### book 209.5 δ 112. ζ 163. θ 38. κ 409. 573. μ 379. ξ 174. π 255. ψ 225. ### book 232.1 μέλλεν μέν ποτε οἶκος .. ἔμμεναι. ### book 232.2 ) αὕτη ἡ λέξις οὐδέποτε κεῖται παρὰ τῷ ποιητῇ ὡς ἐν ### book 232.3 τῇ συνηθείᾳ χρονικῶς, ἀλλ’ ἑκάστοτε ἀντὶ τοῦ ἐῴκει EHQV. ### book 232.4 cf. θ 378. ζ 165. ς 138. L. Ar. 121. ### book 246.1 Σάμη. ### book 246.2 ) τὴν Σάμον Σάμην εἶπε. BV. ### book 246.3 Certe ex Ar. fluxit, qui contra Zenodotum ubique Σάμην ### book 246.4 legentem observavit, ὅτι κατὰ τὸ ἀρσενικὸν ἐνίοτε ἐκφέρεται ### book 246.5.1 τὰ εἰς η λήγοντα. Hic notata erat feminina forma in η. cf. ### book 246.5.2 ad Β 634. Φ 232. Π 203. L. Ar. 233. δ 671. 845. ι 24. ο 29. ### book 246.5.3 ἕσπερος et ἑσπέρα α 422. δ 786. κοῖτος et κοίτη γ 334. η 137. ### book 251.1 τάχα δή με διαῤῥαίσουσι καὶ αὐτόν. ### book 251.2 ) αὕτη ἡ λέξις οὐ τίθεται παρὰ τῷ ποιητῇ διστακτικῶς ### book 251.3 ὡς ἐν τῇ συνηθείᾳ, ἀλλ’ ἑκάστοτε ἀντὶ τοῦ ταχέως. VT. ### book 251.4 cf. L. Ar. 92. β 89. ### book 259.1 ἐξ Ἐφύρης. ### book 259.2 B et E conservaverunt Aristarchi observationem, duplicem ### book 259.1 Ephyram esse apud Homerum, unam Thesprotiae, alteram Co‐ ### book 259.2 rinthum cf. L. Ar. 231. Sed non consentiunt, utram poeta ### book 259.5.1 nostro loco nominaverit. Recentiores interpretantur Thespro‐ ### book 259.5.2 tiae urbem cf. Nitzschium l. c. p. 46. ### book 261.1 φάρμακον ἀνδροφόνον διζήμενος, ὄφρα οἱ εἴη ### book 261.2 ἰοὺς χρίεσθαι. ### book 261.3 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος [γράφει] ὄφρα ### book 261.4 δαείῃ. ἐλέγχεται δὲ ἐκ τοῦ ἑπομένου (264). „ἀλλὰ πατήρ οἱ ### book 261.5.1 δῶκεν“. οὐ γὰρ ἕπεται τὸ διδάσκειν τῷ δοῦναι, ἀλλ’ ἡ χρῆσις ### book 261.5.2 τῇ δόσει παρέπεται. HMT. ### book 273.1 μάρτυροι. ### book 273.2 Fuit diple periestigmene contra Zenodotum, qui legit μάρ‐ ### book 273.3 τυρες cf. ad B 302. Ξ 274. ξ 394. π 423. ### book 276.1 ἔεδνα. ### book 276.2 Aristarchi interpretationem vocabuli habent cod. EQV quo‐ ### book 276.3 rum V. Aristonici verba paene integra conservavit: δῶρα τὰ ### book 276.4 διδόμενα ὑπὸ τοῦ γαμοῦντος τῇ γαμουμένῃ. cf. ad Π 178. ### book 276.5 Apoll. l. h. 62, 16. β 53. ### book 277.1 ἂψ ἴτω ἐς μέγαρον πατρὸς μέγα δυναμένοιο, ### book 277.2 οἱ δὲ γάμον τεύξουσι καὶ ἀρτυνέουσιν ἔεδνα. ### book 277.3 ) συνεκδοχικῶς. E. Fuit dipla Aristarchi πρὸς τὸ σχῆμα, ### book 277.4 ὅτι πρὸς τὸ νοητόν. cf. F. Ar. p. 16. β 195, ubi scholion di‐ ### book 277.5 sertius est. ### book 282.1 ἢ ὄσσαν ἀκούσῃς. ### book 282.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὄσσαν τὴν ἐκ θεῶν κληδόνα V. Non vo‐ ### book 282.3 cem significat simpliciter ut apud alios poetas. L. Ar. 87. cf. ### book 282.4 β 216. ω 413. ### book 284.1 πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ καὶ εἴρεο Νέστορα δῖον ### book 284.2 κεῖθεν δὲ Σπάρτηνδε. ### book 284.3 Appicta fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ### book 284.4 Κρήτην pro Σπάρτην cf. ad α 93. γ 313. ### book 291 σῆμά τε οἱ χεῦαι καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερεΐξαι. ### book 291.1 In H. varia lectio χεῦαι (sic cum Dindorfio legendum) et ### book 291.2 κτερεΐξαι commemoratur et additur, καὶ ἄλλως τὸ ἀπαρέμφα‐ ### book 291.3 τον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ. Hanc lectionem fuisse putem ### book 291.5.1 Aristarchi, qui infinitivum pro imperativo quasi Homerici ser‐ ### book 291.5.2 monis proprium praeoptavit, cf. F. Ar. p. 14 et ad β 305. δ 416. ### book 291.5.3 419. ε 30. 341. 349. ζ 258. 261. 298. η 222. μ 47. ξ 396. ### book 291.5.4 ο 277. ς 106. ### book 291.5.5 ἐπεὶ ἔκτανε πατροφονῆα, ### book 300.1 Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα. ### book 300.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸν Κλυταιμνήστρας ### book 300.3 ὑπὸ τοῦ παιδὸς μόρον EHMS. cf. L. Ar. 182 (ubi corr. pro ### book 300.4 γ 303. 309—10) γ 309/10. λ. 409. ### book 301.1 καὶ σὺ, φίλος, —μάλα γάρ ς’ ὁρόω καλόν τε ### book 301.2 μέγαν τε— ### book 301.3 ἄλκιμος ἔσς’, ἵνα τίς σε καὶ ὀψιγόνων εὖ εἴπῃ. ### book 301.4 Versibus 301 et 302 asteriscos appictos fuisse certum est ### book 301.5 ex schol. ad γ 199/200, ubi damnati sunt. ### book 320.1 ὄρνις δ’ ὣς ἀνοπαῖα διέπτατο. ### book 320.2 Scholia ad hunc versum et Aristarchi et Herodiani et— ### book 320.3 ut Lehrsius p. 3 Ar. iure coniecit—Aristonici interpretationes ### book 320.4 vocabuli ἀνοπαῖα habent inter se discrepantes: ὁ μὲν Ἀρίσταρ‐ ### book 320.5.1 χος ἀνόπαια προπαροξυτόνως ἀναγινώσκει, ὄνομα ὄρνιθος λέ‐ ### book 320.5.2 γων, ὡς „φήνῃ εἰδομένη“ (γ 372). ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἀνοπαῖα ### book 320.5.3 ἀντὶ τοῦ ἀοράτως, ἵν’ ᾖ οὐδέτερον πληθυντικόν, ὡς τὸ „πυκνὰ ### book 320.5.4 μάλα στενάχων“ (Σ 318). διὸ καὶ προπερισπαστέον φησίν. ### book 320.5.5 οἱ δὲ ἀνὰ ὀπὴν, ἣ καὶ καπνοδόχος καλεῖται. EHQR. ### book 320.10.1 Aristonici tertia explanatio fuit, ut apparet ex Orion. p. 119: ### book 320.10.2 ὀπὴ τόπος τετρημένος, ἀφ’ οὗ τις δύναται ὀπήσασθαι καὶ ### book 320.10.3 περιβλέψασθαι. οὕτως Ἀριστόνικος ἐν τοῖς σημείοις τοῦ ποιη‐ ### book 320.10.4 τοῦ. cf. Apoll. 36, 30. Eust. 1419, 22. Herodianus saepius ab ### book 320.10.5 Aristarcho dissentit, cf. Α 136. Γ 128. 198 (ubi Aristonicum ### book 320.15.1 quoque in accentu ponendo Aristarchum non secutum esse com‐ ### book 320.15.2 memoratur) Ε 656 et aliis locis. Item Didymus Β 258. 415. ### book 320.15.3 435. Γ. 392. Η 32. 449 etc. At dubito, num ex Aristonici libro ### book 320.1 de Aristarchi signis, in quo „quasi exuens personam suam“ ### book 320.2 magistri modo causas, argumenta, observationes congessit, illam ### book 320.20.1 interpretationem Orion hauserit. Mihi videtur ille Aristoniceo‐ ### book 320.20.2 rum librorum inscriptiones commutasse et excerpsisse hoc ex ### book 320.20.3 commentariis homericis, in quibus Aristonicus ab Aristarcho ### book 320.20.4 dissentit. Ἀριστονίκου εἰς Ὀδύσσειαν (sic legendum cum ### book 320.20.5 Beccardo) ὑπομνήματα diserte commemorantur Etym. Gud. ### book 320.25 p. 334, 12. ### book 335.1 ἀμφίπολος δ’ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη. ### book 335.2 Fuit diple ὅτι τὸ „ἀμφίπολος δ’ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε ### book 335.3 παρέστη“ οὐ μία ἐπὶ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν, ἀλλ’ ἑκατέρωθεν ### book 335.4 μία. cf. Ar. ad Λ 699, ubi sic explanavit hunc locum. ### book 337.1 Φήμιε, πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια ᾔδης. ### book 337.2 ) ἔθος Ὁμηρικὸν ἀπὸ τοῦ γὰρ ἄρχεσθαι MS. cf. ad δ 722. ### book 337.3 κ 174. 501. ### book 337.4 ) οἶδας: τῷ οἶδας οὐκ ἐχρήσατο ὁ ποιητής. Ζηνόδοτος ### book 337.5.1 γράφει ᾔδεις, Ἀρίσταρχος δὲ οὐ δυσχεραίνει τῇ γραφῇ. ἐν ### book 337.5.2 οὐδετέρᾳ γὰρ τῶν ποιήσεων (corr. Dindorfius pro cod. ἐν οὐδενὶ ### book 337.5.3 γὰρ) ἐχρήσατο τῷ οἶδας. διὸ καὶ σημειωτέον τὸν στίχον. HM. ### book 337.5.4 L. Ar. 360. ### book 337.5.5 De posteriore οἶδας formae usu cf. Lobeckium ad Phryn. ### book 337.10.1 p. 236. Ex Ar. ad Α 85 apparet, Aristarchum formam οἶσθα ### book 337.10.2 solam agnovisse contra Zenodotum, qui οἶσθας legit. (Eust. ### book 337.10.3 ad ο 20. 1773, 27). Sed etiam ᾔδεις, si Zenodoti scripturam ### book 337.10.4 Aristarchus non improbavit, corrigendum est in ᾔδης, nam hanc ### book 337.10.5 unam imperfecti formam admisit. cf. Kayserum in philol. ### book 337.15.1 XVII, p. 714. Restituit Aristonici scholion La Roche: σημει‐ ### book 337.15.2 ωτέον τὸν στίχον. ἐν οὐδενὶ γὰρ τῶν ποιήσεων (Dindorfii cor‐ ### book 337.15.3 recturam neglexit) ἐχρήσατο τῷ οἶδας· Ζηνόδοτος ... γραφῇ. ### book 344.1 καθ’ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος. ### book 344.2 ) Ἑλλάδα τὴν Θεσσαλίαν φησί EM. cf. L. Ar. 227. Ι 395. ### book 344.3 δ 726. ### book 344.4 Frustula sunt notae Aristarchi, qui versum pro spurio ha‐ ### book 344.5.1 buit, quod Ἑλλὰς non Thessaliam, sed totam Graeciam signi‐ ### book 344.5.2 ficare hoc loco videtur. Hanc ob caussam δ 726 expunctum ### book 344.5.3 est, haud dubie etiam δ 816, ubi idem legitur. ### book 356.1 ἀλλ’ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ ς’ αὐτῆς ἔργα κόμιζε ### book 356.2 ἱστόν τ’ ἠλακάτην τε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε ### book 356.3 ἔργον ἐποίχεσθαι· μῦθος δ’ ἄνδρεσσι μελήσει ### book 356.4 πᾶσι, μάλιστα δ’ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστ’ ἐνὶ ### book 356.5.1 οἴκῳ. ### book 356.5.2 *) ἀθετοῦνται ἐνταῦθα· ἐπὶ δὲ τοῦ Ἕκτορος [πρὸς Ἀνδρο‐ ### book 356.5.3 μάχην] καλῶς ἐν τῇ ζ (490) τῆς Ἰλιάδος [καὶ ἐν τῇ] τοξείᾳ τῶν ### book 356.5.4 μνηστήρων (φ 350) ins. ex QR] HM. cf. ad Ζ 490. φ 350. ### book 396.1 τῶν κέν τις τόδ’ ἔχῃσιν. ### book 396.2 Fuit diple, quod coniunctivus pro optativo positus est cf. ad ### book 396.3 Φ 126: τὸ γὰρ „ὅς κε φάγῃσι“ ὃς φάγοι ἄν· καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ ### book 396.4 „τῶν κέν τις τόδ’ ἔχῃσιν.“ cf. F. Ar. p. 9. δ 692. ζ 37. ρ 385. ### book 404.1 Ἰθάκης ἔτι ναιεταώσης. ### book 404.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ναιεταώσης] ἐνεργητικὸν ἀντὶ παθη‐ ### book 404.3 τικοῦ, ᾠκισμένης οὔσης. B. ### book 404.4 cf. F. Ar. p. 2/3. B 626. Ζ 370. β 102. δ 47. 322. η 33. κ 238. ### book 413.1 πατρὸς ἐμοῖο. ### book 413.2 ) ἀγνοοῦντές τινες „ἐμεῖο“ γράφουσιν. ὁμοίως ἐν Ἰλιάδι ### book 413.3 „μνῆσαι πατρὸς σεῖο“ (ω 486) δέον κτητικῶς. HMS. Intelli‐ ### book 413.4 gendus est Zenodotus cf. ad Ω 486. Ξ 118. ζ 256. Fuit igitur ### book 413.5.1 Aristarchi diple periestigmene. Cur La Roche hanc lectionem ### book 413.5.2 ad Zenodotum referre dubitaverit nescio. ### book 422.1 μένον δ’ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν. ### book 422.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὕτως εἶπε τὴν ἑσπέραν EQS. ### book 422.3 cf. Ar. ad Π 203, 206. Φ 232. Apoll. l. h. 77, 26. α 246. ### book 422 et locos ibi collatos. ### book 424,n5.1 δὴ τότε κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος. ### book 424,n5.2 ἔνιοι „δὴ τότε κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.“ μετα‐ ### book 424,n5.3 ποιηθῆναι δέ φασιν ὑπὸ Ἀριστοφάνους τὸν στίχον· ἐν δὲ τῇ Ἀρ‐ ### book 424,n5.4 γολικῇ προστέθειται. EHMQR. ### book 424,n5.5.1 cf. Nauckium p. 57: „videtur igitur Aristophanes flagitasse, ### book 424,n5.5.2 ut proci, antequam somno se darent, domum abirent, nec defuerunt ### book 424,n5.5.3 critici aut veteres aut recentes desiderio aequo et modesto.“ —Ari‐ ### book 424,n5.5.4 starchum hoc probasse apparet ex Ar. ad Α 605. Ψ 58. β 397. Ad ### book 424,n5.5.5 v. 433. cf. Ar. ad Ε 70. ### book 444.1 ὁδὸν τὴν πέφραδ’ Ἀθήνη. ### book 444.2 ) ἐσήμανεν αὐτῷ S. ### book 444.3 Fluxit ex Ar., qui observavit, verbum φράζειν nunquam ### book 444 esse dicere, sed indicare. cf. L. Ar. 84. ### book 5.1 βῆ δ’ ἴμεν ... ### book 5.2 αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεν. ### book 5.3 ) ὁ δέ ποτὲ μὲν παραπληρωματικὸς, ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἀντὶ ### book 5.4 τοῦ γὰρ αἰτιολογικῶς λαμβάνεται. MS. ### book 5.5.1 Fluxit ex Aristonico cf. F. Ar. p. 33 et 35. β 6. η 47. θ 363. ### book 5.5.2 λ 350. ξ 87. ο 81. ς 234. ρ 261. τ 46. υ 66. φ 1. 29. ### book 7.1 κηρύσσειν ἀγορήνδε καρηκομόωντας Ἀχαιούς. ### book 7.2 οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ’ ἠγείροντο μάλ’ ὦκα. ### book 7.3 ) οὐδὲν μὲν ἀντιπράττουσιν οἱ στίχοι πρὸς τὴν παροῦ‐ ### book 7.4 σαν ὑπόθεσιν, οἰκειότεροι δὲ μᾶλλόν εἰσιν ἐν Ἰλιάδι (Β 50— ### book 7.5.1 52) MQS. ### book 7.5.2 Aristarchus his versibus obelos cum asteriscis appinxisse ### book 7.5.3 videtur, sed in Iliade Β 50 asterisci desunt. cf. L. Ar. p. 342, ### book 7.5.4 IV de versibus bis vel saepius repetitis. ### book 11,n1.1 v. ἅμα τῷ γε κύνες .. ἕποντο. ### book 11,n1.2 τοῦτό τινες σημειοῦνται πρὸς τὸν ἄγροικον τῶν παλαιῶν βίον. ### book 11,n1.3 EMQ. Fortasse in numero horum Aristarchus fuit, qui de cultu et ### book 11,n1.4 victu heroum permulta adnotavit. cf. L. Ar. 193. Eust. 1430, 51. ### book 14.1 εἶξαν δὲ γέροντες. ### book 14.2 ) γέροντας νῦν τοὺς πρεσβυτέρους ἀκουστέον. EHMQ. — ### book 14 non ut saepe principes cf. Ar. ad Ι 36. ### book 19.1 Ἄντιφος αἰχμητής· τὸν δ’ ἄγριος ἔκτανε Κύκλωψ ### book 19.2 ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ, πύματον δ’ ὁπλίσσατο δόρπον. ### book 19.3 ) ἀθετοῦνται οἱ δύο στίχοι καὶ ὀβελίζονται. Vind. 56 ### book 19.4 (non legitur hoc scholion apud Dindorf. cf. La Roche p. 22). ### book 19.5.1 *) δόρπον τὸ καθ’ ἡμᾶς δεῖπνον. τρισὶ δὲ τροφαῖς ### book 19.5.2 ἐχρῶντο. καὶ τὴν μὲν πρώτην ἐκάλουν ἄριστον, ἣν ἐλάμβανον ### book 19.5.3 πρωΐας σχεδὸν ἔτι σκοτίας οὔσης. τὴν δὲ δευτέραν δεῖπνον, ### book 19.5.4 τὸ καθ’ ἡμᾶς λεγόμενον ἄριστον. τὴν δὲ τρίτην δόρπον, τὸ ### book 19.5.5 καθ’ ἡμᾶς λεγόμενον δεῖπνον. EHMTV. Sic observavit Ari‐ ### book 19.10 starchus cf. L. Ar. 127. α 124. δ 61. π 2. Eust. 1432, 2. ### book 24.1 τοῦ ὅγε δακρυχέων. ### book 24.2 Aristarchus praepositionem περί omissam esse notavit, non ### book 24.3 ὑπέρ ut schol. in M, in genetivis, qui pendent a verbis simili ### book 24.4 significatione positis cf. Ar. ad Π 17. Χ 170 ὀλοφύρεαι Ἀρ‐ ### book 24.5.1 γείων et Ἕκτορος, ἀκαχήμενος υἷος Ω 550, ἀχνύμενος ἑταίρου ### book 24.5.2 Ο 651. Corruptum Aristonici scholion sic fere restituendum ### book 24.5.3 est: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ περί, περὶ τοῦ δακρυχέων. ### book 37.1 στῆ δὲ μέσῃ ἀγορῇ· σκῆπτρον δὲ οἱ ἔμβαλε χειρί ### book 37.2 κῆρυξ ... ### book 37.3 *) ὅτι δι’ ἑκατέρας τῆς ποιήσεως Ὁμηρικὸν ὂν τὸ ἔθος ### book 37.4 τετήρηται. H. S. cf. ad Σ 505. Ψ 568. ### book 39,n2.1 γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν. ### book 39,n2.2 πρὸς ἐκεῖνον τὸν λόγον ἀποτεινόμενος. τὸ γὰρ καθάπτομαι ἐπὶ ### book 39,n2.3 δύο λαμβάνεται, ἐπὶ καλοῦ τε καὶ κακοῦ, ἐπὶ καλοῦ μὲν ἀντὶ τοῦ ### book 39,n2.4 πρὸς σέ ποιοῦμαι τὸν λόγον. ἐπὶ κακοῦ δὲ ἀντὶ τοῦ ὑβριστικῶς ### book 39,n2.5.1 διατίθεμαι, ὅπερ γενικῇ συντάσσεται. Β. ### book 39,n2.5.2 Fortasse adnotavit Aristarchus verbum καθάπτεσθαι mediae esse ### book 39,n2.5.3 significationis, ut in multis aliis fecit vocabulis cf. L. Ar. p. 146 sq. ### book 39,n2.5.4 Zenodotus hoc non intellexit, nam κ 70. pro μαλακοῖσι καθαπτόμε‐ ### book 39,n2.5.5 νος legit ἀμειβόμενος. Certe etiam hoc loco sic emendavit et ω 393. ### book 39,n2.10 Eust. 1432, 46. Duentzer 133. ### book 41.1 ὃς λαὸν ἤγειρα· μάλιστα δέ μ’ ἄλγος ἱκάνει. ### book 41.2 ) Ζηνόδοτος γράφει ἤγειρε. ἐλέγχεται δὲ διὰ τοῦ „μά‐ ### book 41.1 λιστα δ’ ἐμὲ·“ ἐχρῆν γὰρ εἶναι αὐτόν HMS. Corrigendum est ### book 41.2 quod Dindorf. p. 79 not. 2 adnotavit; non prima tantum verba, ### book 41.5 sed totum scholion habet S. cf. praef. p. XL. ### book 42.1 οὔτε τιν’ ἀγγελίην στρατοῦ ἔκλυον. ### book 42.2 ) γελοίως γράφει Ζηνόδοτος ἤϊον, ἀπὸ τοῦ ἀΐειν, ὅ ἐστιν ### book 42.3 ἀκούειν. HM. ### book 42.4 Duentzerus, qui cum Porsono substantivum ἠΐονα legit ### book 42.5.1 (p. 110) non dubitat, quin haec lectio genuina fuerit, quae vul‐ ### book 42.5.2 gari ἀγγελίην cedere iussa est. Dindorfius illud ἤϊον scholia‐ ### book 42.5.3 stam ridiculum vocare putat, quod verbi ἀΐειν imperfectum ἤϊον ### book 42.5.4 inauditum sit. Nam ἤϊον, ubi apud epicos legatur, esse ab verbo ### book 42.5.5 εἶμι. Similibus locis Π 13. α 408. β 30 scholia non adiecta ### book 42.10.1 sunt, ita ut ex his reliquiis quae Aristarchi fuerit sententia ne‐ ### book 42.10.2 quaquam appareat. ### book 42bis.1 (τηρητέον) *) ὅτι πρὸς τὸ πρῶτον τῇ τάξει πρῶτον ### book 42bis.2 ἀπήντηκεν (cod. ἀπήντησεν), ὅπερ σπανίως ποιεῖ. M. cf. ad ### book 42bis.3 Ζ 219, ubi verba non tam integra sunt. Multis aliis locis diplae ### book 42bis.4 sunt ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκε. cf. L. Ar. 11, ### book 42bis.5 in Odyssea γ 467. ο 6. ### book 45.1 ἀλλ’ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος, ὅ μοι κακὸν ἔμπεσεν ### book 45.2 οἴκῳ ### book 45.3 δοιά· ### book 45.4 Excidit nota ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες ἐμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει cf. ### book 45.5.1 ad Κ 205. α 7. ### book 45.5.2 ) Ἀρίσταρχος τὸ δοιά ἀντὶ τοῦ διχῶς ἀκούει EH. cf. F. ### book 45.5.3 Ar. 29. α 209 et locos ibi collatos. Aristophanes κακὰ legit, ### book 45.5.4 Aristarchus κακόν. ### book 53.1 ὥς κ’ αὐτὸς (Icarius) ἐεδνώσαιτο θύγατρα. ### book 53.2 ) κυρίως μὲν ἕδνα ἐστὶ τὰ διδόμενα ὑπὸ τοῦ γαμοῦντος ### book 53.3 τῇ γαμουμένῃ· νῦν δὲ καταχρηστικῶς κεῖται ἡ λέξις ἀντὶ τοῦ ### book 53.4 χρήματα ἐπιδοίη. HPQSV. cf. α 276. Ν 382. ### book 55.1 οἱ δ’ εἰς ἡμετέρου πωλεύμενοι ... ### book 55.2 *) [ἡ διπλῆ, ὅτι] ἀντὶ τοῦ εἰς ἡμέτερον Ἀττικῶς [ἐξενή‐ ### book 55.1 νοχεν], ὡς „ἀλλ’ ἄγ’, ὀΐστευσον Μενελάου“ (Δ 100) ἀντὶ τοῦ ### book 55.2 [ἐπὶ τὸν] Μενέλαον. Μ. Aristarchum legisse εἰς ἡμετέρου ap‐ ### book 55.5.1 paret ex Didymo ad η 301. cf. Ε 249. 700. δ 634. Pertinet ### book 55.5.2 haec adnotatio ad quaestionem de patria Homeri, quem Athe‐ ### book 55.5.3 niensem fuisse putavit. cf. F. Ar. p. 1 et 21. ### book 61.1 λευγαλέοι. ### book 61.2 Huius vocabuli interpretatio est ad Φ 281: ἡ διπλῆ, ὅτι ### book 61.3 ἐκ τούτου οἱ νεώτεροι ἐξεδέξαντο λευγαλέον τὸν δίυγρον. ἔστι ### book 61.4 δὲ κατὰ κοινωνίαν στοιχείων λευγαλέον ὀλέθριον, παρὰ τὸν ### book 61.5 λοιγόν. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ—β 61—„λευγαλέοι τ’ ἐσόμεσθα“. ### book 67.1 ἀγασσάμενοι κακὰ ἔργα. ### book 67.2 Aristarchus ad Ρ 71 et Η 41 ἀγασσάμενοι notavit, quod ### book 67.3 non modo invidere, sed etiam admirari significet. Hanc obser‐ ### book 67.4 vationem habent codd. BES. quorum E. ἐκπλαγέντες, S. θαυ‐ ### book 67.5 μάσαντες et νεμεσήσαντες explanant. ### book 68.1 λίσσομαι ἠμὲν Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἠδὲ Θέμιστος, ### book 68.2 ἥ τ’ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει. ### book 68.3 (παρατηρητέον δὲ) *) ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι παρὰ Διὸς ἔχει ### book 68.4 γέρας τοῦτο Θέμις. HMQ. cf. Ar. ad Υ 4. Glossa cod. S. ### book 68.5.1 διαλύει καὶ συνίστασθαι ποιεῖ fortasse ex Aristonico fluxit. ### book 68.5.2 cf. β 91. δ 105. ν 380. Ε 37. Ι 554. Θ 328. ### book 81.1 δάκρυ ἀναπρήσας. ### book 81.2 ) Ζηνόδοτος γράφων „δάκρυα θερμὰ χέων“ ἐκλέλυκε τὴν ### book 81.3 μεγαλειότητα τοῦ στίχου. HMQR. ### book 89.1 ἤδη γὰρ τρίτον ἐστὶν ἔτος, τάχα δ’ εἶσι τέταρτον. ### book 89.2 *) ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἑξῆς δοκοῦν ἀσυμφώνως λέγεσθαι ### book 89.3 „ὡς τρίετες μὲν ἔληθε δόλῳ, ἀλλ’ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτοσ“ ### book 89.4 (106). διὸ καί τινες μετεποίησαν „ὡς δίετες μὲν ἔληθε δόλῳ· ### book 89.5.1 ἀλλ’ ὅτε δὴ τρίτον ἦλθεν ἔτοσ“· οὐδὲν δὲ ἐναντίον ἔχει τὰ ### book 89.5.2 ἔπη· τὸ γὰρ τάχα ἀντὶ τοῦ ταχέως, τὸ δὲ εἶσιν ἀντὶ τοῦ δίεισι ### book 89.5.3 καὶ τὸ τέταρτον. HM. ### book 89.5.4 M. habet in alio scholio διελεύσεται pro δίεισι ut ν 377; ### book 89.5.5 ad v. 107 fere idem est scholion, sed pro δίεισι διέρχεται. ### book 89.10 cf. L. A. 93. ### book 91.1 πάντας μέν ῥ’ ἔλπει. ### book 91.2 *) [ἡ διπλῆ, ὅτι ἔλπει ἀντὶ τοῦ] ἐλπίζειν ποιεῖ. S. cf. β 69. ### book 91.3 Ar. ad Ι 554, ubi noster locus sic explanatur. ### book 94.1 στησαμένη μέγαν ἱστόν. ### book 94.2 ) οὐ ποιητικῶς κόσμου χάριν προσέῤῥιπται τὸ μέγαν, ἀλλὰ ### book 94.3 πρὸς τὸ πολυχρόνιον τῆς τοῦ ἔργου κατασκευῆς. HMQS. Certe ### book 94.4 est Aristarcheum cf. ad Σ 416, ubi hic versus citatur. „Hoc ### book 94.5.1 adnotare ideo non superfluum duxit, quia epithetorum signifi‐ ### book 94.5.2 cationem nonnunquam delitescere identidem observaverat.“ Di‐ ### book 94.5.3 serte hac de re Friedlaender ad Γ 352. ### book 102.1 πολλὰ κτεατίσσας. ### book 102.2 Fuit διπλῆ, ὅτι ἰδίως καὶ παρὰ τὴν ἡμετέραν συνήθειαν ### book 102.3 κτεατίσσας κατὰ τὸ ἐνεργητικὸν ἀντὶ τοῦ κτησάμενος· καὶ ἐν ### book 102.4 Ἰλιάδι (Π 57) „κτεάτισσα πόλιν“ ἀντὶ τοῦ ἐκτησάμην. cf. ad ### book 102.5 Π 57. α 404. ### book 103.1 ἡμῖν δ’ αὖτ’ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ. ### book 103.2 ) ἀγήνωρ [νῦν] ὁ ἄγαν ἀνδρεῖος S. alibi ἐπὶ ψόγου ὁ ### book 103.3 ἄγαν ὑβριστικὸς καὶ διὰ τῆς ἀνδρείας ὑπερπεπτωκὼς εἰς ὕβριν. ### book 103.4 cf. ad Ι 699. L. Ar. 146. ### book 107.1 ἀλλ’ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος. ### book 107.2 ) πῶς οὖν ἄνωθεν ἔλεγεν „τάχα δ’ εἶσι τέταρτον“; ταῦτα ### book 107.3 δὲ πρὸς τὰ μικρῷ πρόσθεν εἰρημένα περὶ τῆς ἀσυμφωνίας. ### book 107.4 εἶπε γὰρ ἔμπροσθεν „ἤδη γὰρ τρίτον ἐστίν“. διὸ καί τινες μετε‐ ### book 107.5.1 ποίησαν „ὡς δίετες μὲν ἔληθε δόλῳ· ἀλλ’ ὅτε δὴ τρίτον ἦλθεν ### book 107.5.2 ἔτος.“ οὐδὲν δὲ ἐναντίον ἔχει τὰ ἔπη· τὸ γὰρ τάχα ἐκεῖ ἐντὶ ### book 107.5.3 τοῦ ταχέως, τὸ δὲ εἶσιν ἀντὶ τοῦ διέρχεται καὶ τὸ τέταρτον. ### book 107.5.4 EMQ. cf. ad v. 89, sed nostro in scholio Aristonici verba non ### book 107.5.5 tam integra sunt. ### book 111.1 σοὶ δ’ ὧδε μνηστῆρες ὑποκρίνονται. ### book 111.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ ὧδε ἀντὶ τοῦ οὕτως· τὸ δὲ ὑποκρίνον‐ ### book 111.3 ται ἀντὶ τοῦ ἀποκρίνονται B. cf. de ὧδε pro οὕτως α 182 et ### book 111.4 locos ibi collatos. L. Ar. p. 70. De praepositione permutata ### book 111.5 vide Lehrs. quaest. ep. p. 89. F. Ar. 27. M. 228. Η 407. Eust. ### book 111 1437, 31. ### book 134,n3.1 κακὸν δέ με πόλλ’ ἀποτίνειν ### book 134,n3.2 Ἰκαρίῳ, αἴ κ’ αὐτὸς ἑκὼν ἀπὸ μητέρα πέμψω· ### book 134,n3.3 ἐκ γὰρ τοῦ πατρὸς κακὰ πείσομαι, ... ### book 134,n3.4 τινὲς δὲ, ἐκ γὰρ τοῦ πατρὸς, τοῦ αὐτῆς πατρός· καὶ στίζουσι ### book 134,n3.5.1 τῷ Ἰκαρίῳ BEHQ. Sic interpretatum esse Aristarchum putaverim ### book 134,n3.5.2 collatis scholiis ad Ι 133. Β 576. β 206. F. Ar. 30. ### book 137.1 νέμεσις δέ μοι ἐξ ἀνθρώπων ### book 137.2 ἔσσεται. ὣς οὐ τοῦτον ἐγώ ποτε μῦθον ἐνίψω. ### book 137.3 ἀθετεῖται μὲν ὑπὸ Ἀριστάρχου, στικτέον δὲ ὅμως μετὰ τὸ ### book 137.4 ἔσσεται, ἵνα τὸ ὣς κέηται ἀντὶ τοῦ οὕτως. HM. ### book 137.5.1 Aristonici et Nicanoris scholia coniunxit scholiasta cf. F. ### book 137.5.2 Nican. p. 114. L. Ar. 344. Aristonici verba sunt in MV ad ### book 137.5.3 versum 134: περισσὸς γάρ ἐστι πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδοσιν. ### book 146,n4.1 τῷ δ’ αἰετὼ εὐρύοπα Ζεύς ... ### book 146,n4.2 τινὲς τὸ τῷ περισπῶσιν ἐπὶ τοῦ Τηλεμάχου ἀκούοντες. HQS. ### book 146,n4.3 Certe fuit Ar. scholion ὅτι τὸ τω οὐκ ἔστιν ἄρθρον, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ### book 146,n4.4 τούτῳ παρείληπται ἐν τάξει ἀντωνυμίας. cf. F. Ar p. 30. ### book 152.1 ὄσσοντο δ’ ὄλεθρον. ### book 152.2 ) προεμαντεύοντο, προεδήλουν αὐτοῖς ἀπώλειαν. S. ### book 152.3 cf. ad α 115. L. Ar. 88. cf. B ad Α 105. ### book 154.1 δεξιὼ ἤϊξαν. ### book 154.2 ) ἀνατολικοί. δεξιὰ γὰρ τὰ ἀνατολικὰ λέγει ὁ Ὅμηρος. ### book 154.3 „εἴτ’ ἐπιδέξι’ ἴωσι πρὸς ἠώ τ’ ἠέλιόν τε, εἴτ’ ἐπ’ ἀριστερὰ ### book 154.4 ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.“ (M 239). EQS. ### book 154.5 Observatio est Aristarchi cf. Aristonicum ad Μ 239. ### book 156.1 ἅ περ τελέεσθαι ἔμελλον. ### book 156.2 ) ἔμελλον διὰ τοῦ ο· τοῦτο γὰρ Ὁμήρῳ σύνηθες. HMS. ### book 156.3 scilicet ut neutrum plurale cum verbo plurali coniungat cf. F. ### book 156.4 Ar. p. 15 et permultos locos ici collatos. Certe adnotavit etiam ### book 156.5 καὶ ὅτι τὸ ἔμελλον ἀντὶ τοῦ ἐῴκεσαν. cf. ad Β 36 et α 232. ### book 156 ζ 165. ς 19. 138. ### book 180.1 ταῦτα δ’ ἐγὼ σέο πολλὸν ἀμείνων μαντεύεσθαι. ### book 180.2 ) γράφεται ἀμείνω χωρὶς τοῦ ν. H. ### book 180.3 Sic scripsit Zenodotus cf. ad Α 80. 249. Γ 71. Η 114. ### book 180.4 Fuit igitur Aristonici διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς ### book 180.5.1 τοῦ ν ἀμείνω γράφει. τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἔχει ἐπὶ τῆς ### book 180.5.2 εὐθείας τὸ ν. ### book 182.1 ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπ’ αὐγὰς ἠελίοιο ### book 182.2 φοιτῶς’, οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι· ### book 182.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ (δέ) τε σύνδεσμος περιττός. HMS. cf. ### book 182.4 F. Ar. p. 34. ### book 195.1 μητέρ’ ἑὴν ἐς πατρὸς ἀνωγέτω ἀπονέεσθαι· ### book 195.2 οἱ δὲ γάμον τεύξουσι. ### book 195.3 ) ἡδέως τῷ σχήματι ἐχρήσατο· εἰπὼν γὰρ „ἐς πατρόσ“ ### book 195.4 μετέβη εἰς πληθυντικὸν „οἱ δὲ γάμον τεύξουσι“, δηλονότι πα‐ ### book 195.5.1 τὴρ καὶ ἀδελφοί· τινὲς δὲ λαμβάνουσι τὸ „οἱ δὲ γάμον τεύξ‐ ### book 195.5.2 ουσι“, δηλονότι οἱ μνηστῆρες. Sic recte restituit Buttmann. EQ. ### book 195.5.3 Fuit Ar. διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι πρὸς τὸ νοητόν. cf. ### book 195.5.4 α 277. F. Ar. p. 16. ### book 205.1 ἡμεῖς δ’ αὖ ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα ### book 205.2 εἵνεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν. ### book 205.3 ) ὁ Ἀρίσταρχος λείπειν φησὶ τὸ ἄρθρον, ἵν’ ᾖ „εἵνεκα ### book 205.4 τῆς ταύτης ἀρετῆς.“ Ἰακὸν δὲ τὸ ἔθος εἶναι. Ἀριστοφάνης ### book 205.5.1 δὲ ὑπώπτευε τὸν στίχον, νεωτερικὸν λέγων ὄνομα τὸ τῆς ἀρε‐ ### book 205.5.2 τῆς. HMQR—verba ὁ Ἀριστοφάνης—ἀρετῆς habet etiam ### book 205.5.3 S. —πιθανὸν δὲ συναθετεῖν αὐτῷ καὶ τὸν πρὸ αὐτοῦ καὶ τὸν ### book 205.5.4 μετ’ αὐτόν. ### book 205.5.5 Scholion ex Didymo fluxisse videtur, sed Aristonicum quo‐ ### book 205.10.1 que verba fecisse de articulo omisso apparet ex Τ 105, ubi ### book 205.10.2 noster locus in simili interpretatione citatur, cf. β 134. F. Ar. ### book 205.10.3 30. V ad Ι 133. ### book 214.1 εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα. ### book 214.2 Fuit διπλῆ περιεστιγμένη propter Zenodoti lectionem Κρή‐ ### book 214.3 την pro Σπάρτην cf. α 93. β 359. γ 313. δ 702. ### book 214.4 ) Πύλον ἠμαθόεντα: ὡς τὸ „ὀλοόεντος ἐχίδνησ“ ἀντὶ ### book 214.5.1 τοῦ ὀλοοέσσης. e. ### book 214.5.2 Scholion ex Aristonico fluxisse videtur, qui commutationes ### book 214.5.3 generum observans adnotare solebat, substantivis feminini ge‐ ### book 214.5.4 neris adiici saepe adiectiva masculina. cf. F. Ar. p. 31. δ 442: ### book 214.5.5 ὀλοώτατος ὀδμή. δ 709: πουλὺν ἐπ’ ὑγρήν. ε 422: κλυτὸς ### book 214.10.1 Ἀμφιτρίτη. ε 467: θῆλυς ἐέρση. ζ 122: θῆλυς αὐτή. ζ 271: ### book 214.10.2 τῷδε ἐνὶ χώρᾳ. ο 161: ἀργὴν χῆνα. τ 38: κίονες ἔχοντες. ### book 214.10.3 τ 131: ὑλήεντι Ζακύνθῳ. ### book 216.1 ἢ ὄσσαν ἀκούσω. ### book 216.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ὄσσαν] θείαν φήμην [λέγει] S. cf. L. Ar. ### book 216.3 87. α 282. ### book 257.1 λῦσεν δ’ ἀγορὴν αἰψηρήν. ### book 257.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι οὐ κατ’ ἐπίθετον τὸ αἰψηρὴν, ἀλλ’] ἀντὶ ### book 257.3 τοῦ αἰψηρῶς, (codd. ταχέως glossa est) ὡς τὸ „τότε μοι χάνοι ### book 257.4 εὐρεῖα χθών.“ (Δ 182) ἀντὶ τοῦ εὐρέως. HMS. cf. F. A. 29. ### book 257.5 α 209 et locos ibi collatos. Apoll. l. h. 17, 20 habet: ὅταν ### book 257.1 δὲ λέγῃ· „λῦσαν (codd. λῦσεν. Arist. fortasse legit λῦσαν cf. ### book 257.2 W. C. Kayser de versibus aliquot Hom. Od. disp. II, p. 14. ### book 257.3 La Roche p. 33) δ’ ἀγορὴν αἰψηρὴν“ ὁ Ἀρίσταρχος ἀντὶ τοῦ ### book 257.4 αἰψηρῶς ἀκούει. Eust. 1444, 13. BV ad Δ 182. ### book 300.1 αἶγας ἀνιεμένους. ### book 300.2 ) σημαίνει ἐκδέροντας (ἀναδέροντας Ar. ad Χ 80) „κόλ‐ ### book 300.3 πον ἀνιεμένη, ἑτέρῃφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε.“ ER. ### book 300.4 Citatur noster versus ad Χ 80, ubi sic Ar. ἀνιεμένους in‐ ### book 300.5 terpretatur. ### book 305.1 ἀλλά μοι ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν ὡς τὸ πάρος περ. ### book 305.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ] ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ. ### book 305.3 BMS. cf. F. Ar. 14. α 291 et locos ibi collatos. ### book 316.1 πειρήσω ὥς κ’ ὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω, ### book 316.2 ἠὲ Πύλονδ’ ἐλθὼν ἢ αὐτοῦ τῷδ’ ἐνὶ δήμῳ. ### book 316.3 Ex Ar. ad 325 apparet, versibus 316—317 obelos appictos ### book 316.4 fuisse ab Aristarcho. ### book 322.1 ῥεῖα· μνηστῆρες δὲ δόμον κάτα δαῖτα πένοντο. ### book 322.2 *) (ὁ στίχος οὗτος) ἀθετεῖται ὡς περιττός. προηθετεῖτο ### book 322.3 δὲ καὶ παρ’ Ἀριστοφάνει. (cod. προηθέτει δὲ καὶ Ἀριστο‐ ### book 322.4 φάνης (MQR. L. A. 343. VIII. ### book 325.1 ἦ μάλα Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μερμηρίζει, ### book 325.2 ἤ τινας ἐκ Πύλου ἄξει ἀμύντορας ἠμαθόεντος, ### book 325.3 ἢ ὅ γε καὶ Σπάρτηθεν, ... ### book 325.4 ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει. ### book 325.5.1 ) βεβαιωτικὰ ταῦτα τὰ ἔπη τοῦ μὴ εἰρῆσθαι ὑπὸ Τηλε‐ ### book 325.5.2 μάχου τοὺς προηθετημένους στίχους (316. 317) „πειρήσω ὡς ### book 325.5.3 κ’ ὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω ἠὲ Πύλονδ’ ἐλθὼν ἢ αὐτοῦ τῷδ’ ### book 325.5.4 ἐνὶ δήμῳ.“ ἀποροῦντες γὰρ λέγουσιν „ἦ μάλα Τηλέμαχοσ“, ### book 325.5.5 οὐκ ἂν ἀπορήσαντες οἱ [εἰ?] προακηκοότες. EM. cf. ad v. 316. ### book 326.1 Πύλου ἠμαθόεντος. ### book 326.2 ) ἄμαθον ἔχοντος. ἰστέον ὅτι ἄμαθος ἡ ἐν τῷ πεδίῳ ### book 326.3 κόνις, ψάμαθος δὲ ἡ περὶ θάλασσαν. BE. Sic distinxit Ar. ### book 326.4 ψάμαθος et ἄμαθος cf. L. Ar. 123. ### book 328.1 ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει. ### book 328.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὴν ἐν Θεσπρωτίᾳ [Ἐφύραν λέγει], οὐχ, ### book 328.3 ὡς ἔνιοι, τὴν Κόρινθον. M. cf. L. Ar. 231. α 259. ### book 334.1 οὕτω κεν καὶ μᾶλλον ὀφέλλειεν πίνον ἄμμιν· ### book 334.2 ) σημείωσαι ὅτι πόνον τὴν ἐνέργειαν καὶ κακοπάθειαν ### book 334.3 λέγει ὁ ποιητὴς, οὐδέποτε δὲ τὴν ἀλγηδόνα. MQ. cf. L. Ar. 73. ### book 334.4 δ 624. ι 250. Aristonici ἔργον pro ἐνέργειαν καὶ κακοπάθειαν ### book 334.5 habet E: τὸ περὶ τὴν μνηστείαν ἔργον πόνον λέγει. ### book 359.1 εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον. ### book 359.2 *) ὅτι οὐδὲ ἐνταῦθα μνήμη τίς ἐστι τῆς Κρήτης, HMS. ### book 359.3 Respicit ad Zenodoti lectionem Κρήτην pro Σπάρτην cf. α 93. ### book 359.4 γ 313. δ 702. ### book 386.1 Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱόν. ### book 386.2 ) πεποίηκεν πλαστὰ ὀνόματα S. cf. Aristonici verba hac ### book 386.3 de re ad δ 630 Ε 60. Ι 137 ubi est διπλῆ ὅτι ὀνοματοθετικὸς ### book 386.4 ὁ ποιητής, καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ παραπλησίως ποιεῖ. ### book 397.1 οἱ δ’ εὕδειν ὤρνυντο κατὰ πτόλιν. ### book 397.2 *) ὅτι οὐκ ἐν τῇ Ὀδυσσέως οἰκίᾳ ἐκοιμῶντο. RT. De re ### book 397.3 cf. α 424. ### book 404.1 ἀλλ’ ἴομεν, μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο. ### book 404.2 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος εὐήθως ἀθετεῖ ### book 404.3 αὐτόν HMQ. ### book 417.1 νηῒ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ κατ’ ἄρ’ ἕζετο. ### book 417.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ νεὼς πρύμνῃ· καὶ ἐν Ἰλιάδι ### book 417.3 „νηῒ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνοσ“ (Κ 570) V. ### book 417.4 cf. Ar. ad Κ 570. F. Ar. p. 22. ### book 434 παννυχίη μέν ῥ’ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον. ### book 434 Hunc versum expunxit Aristarchus cf. schol. in BMV. ad Ω 8. ### book 1,n1.1 ἠέλιος δ’ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην ### book 1,n1.2 λίμνην ὁ ποιητὴς πᾶν ὕδωρ φησὶ, νῦν δὲ τὸν ὠκεανόν. BEPQS. ### book 1,n1.3 Hoc fortasse Aristarcheum est et observatum, quod abhorret a ### book 1,n1.4 poetae consuetudine, qui dicere solet τὸν ἥλιον εἰς Ὠκεανὸν δύνοντα καὶ ### book 1,n1.5.1 ἐξ Ὠκεανοῦ ἀνέχοντα. cf. L. Ar. 175. Apoll. l. h. 108, 28. Ad Φ 246 ### book 1,n1.5.2 Ariston. habet: διὸ καὶ τὸν Ὠκεανὸν λίμνην καλεῖ. ### book 10 ἰδ’ ἱστία νηὸς ἐΐσης ### book 11.1 στεῖλαν ἀείραντες. ### book 11.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem cf. ### book 11.3 schol. in HMQRT: οἱ περὶ Ζηνόδοτον (i. e. Zenodotus ipse, cf. ### book 11.4 Lehrs qu. ep. not. p. 28) σεῖσαν ἀείραντες. τότε δὲ σείουσιν, ### book 11.5 ὅτε θέλουσι χαλάσαι τὸ ἄρμενον. ### book 14.1 Τηλέμαχ’, οὐ μέν σε χρὴ ἔτ’ αἰδοῦς. ### book 14.2 ) οὐ χρεία σοι τῆς αἰδοῦς. Ἀττικῶς. EHMQ. Correxi ### book 14.3 Dindorfii σε in σοι, quod habent EQ et Dindorfius in textum ### book 14.4 recipere debebat, comparatis scholiis ad δ 312. 634 et Ar. ad ### book 14.5.1 Λ 606. M habet in textu σε et supra scriptum σοι. cf. Eust. ### book 14.5.2 1455, 3: ἐν τούτοις δὲ τὸ „οὐ μέν σε χρὴ ἔτι αἰδοῦσ“ ἀντί‐ ### book 14.5.3 πτωσίς ἐστιν ἀρχαϊκὴ συνήθης, ἀντὶ τοῦ οὐ μήν σοι χρεία ### book 14.5.4 αἰδοῦς. ### book 27.1 αἰδὼς δ’ αὖ νέον ἄνδρα γεραίτερον ἐξερέεσθαι ### book 27.2 ) αἰδὼς δ’ αὖ νέῳ ἀνδρὶ οὕτω γράφουσιν οἱ κατὰ ### book 27.1 Ῥιανόν. HM. ### book 27.2 E Didymo manavit, sed Aristonicus quoque rem tetigisse ### book 27.5 videtur cf. ad Ο. 119. ### book 50.1 τοὔνεκα σοὶ προτέρῳ δώσω χρύσειον ἄλεισον. ### book 50.2 ἐχρῆν ὀρθοτονεῖν τὴν σοί. Ζηνόδοτος δὲ τοὔνεκά τοι ### book 50.3 γράφει, [ἀγ]νοῶν ὅτι ἐπὶ τῆς διαστολῆς [οὐ] παραλαμβάνεται ### book 50.4 ἡ τοι. HMQ. Corr. Duentzer p. 58. Prior scholii pars certe ### book 50.5.1 Herodiani est, qui ad Α 294 promisit, se de σοι et τοι voca‐ ### book 50.5.2 bulorum discrimine accuratius quaesiturum esse nostro loco. ### book 50.5.3 Fortasse etiam altera pars ex eo fluxit, sed non dubito, quin ### book 50.5.4 Aristonicus quoque de Zenodoti lectione verba fecerit. ### book 69.1 νῦν δὴ κάλλιόν ἐστι μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι ### book 69.2 ξείνους ### book 69.3 Quod M habet ad v. 69 ὅτι ἐννέα (?) ἡμέρας ἐφιλοξένουν ### book 69.4 καὶ οὕτως ἠρώτων, contortum videtur esse ex Ar. adnotatione, ### book 69.5.1 quae ad Ζ 176 legitur: ὅτι ἔθος ἦν παρὰ τοῖς παλαιοῖς ξε‐ ### book 69.5.2 νίζειν πρότερον, εἶτα πυνθάνεσθαι, τίνος ἕνεκεν παραγεγόνα‐ ### book 69.5.3 σιν οἱ ξένοι. ### book 71.1 ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθ’ ὑγρὰ κέλευθα; ### book 71.2 ἦ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε, ### book 71.3 οἷά τε ληϊστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα; τοί τ’ ἀλόωνται ### book 71.4 ψυχὰς παρθέμενοι, κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες. ### book 71.5.1 ) τοὺς μετ’ αὐτὸν τρεῖς στίχους ὁ μὲν Ἀριστοφάνης ἐν‐ ### book 71.5.2 θάδε σημειοῦται τοῖς ἀστερίσκοις, ὅτε δὲ ὑπὸ τοῦ Κύκλωπος ### book 71.5.3 λέγονται, καὶ ὀβελίσκους τοῖς ἀστερίσκοις παρατίθησιν, ὡς ### book 71.5.4 ἐντεῦθεν μετενηνεγμένων τῶν στίχων. πόθεν γὰρ τῷ Κύκλωπι ### book 71.5.5 λῃστῶν ἔννοια ᾖ στωμυλλομένῳ φάναι „οἵ τ’ ἀλόωνται ψυχὰς ### book 71.10.1 παρθέμενοι κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες;“ ὁ δὲ Ἀρίσταρχος ### book 71.10.2 οἰκειότερον αὐτοὶς τετάχθαι ἐν τῷ λόγῳ τοῦ Κύκλωπός φη‐ ### book 71.10.3 σιν. οὐδὲ γὰρ νῦν οἱ περὶ Τηλέμαχον λῃστρικόν τι ἐμφαίνουσι. ### book 71.10.4 δοτέον δὲ, φησὶ, τῷ ποιητῇ τὰ τοιαῦτα. καὶ γὰρ ναῦν αὐτὸν ### book 71.10.5 παράγει εἰδότα, „ἀλλά μοι εἴφ’ ὅπη ἔσχες ἰὼν εὐεργέα νῆα“ ### book 71.15.1 (ι, 279), καὶ συνίησιν Ἑλληνίδα φωνήν. καθάπτεται δὲ καὶ ### book 71.15.2 Θουκυδίδου Ἀρίσταρχος λέγοντος ὡς οὐκ αἰσχρὸν ἡγοῦντο τὸ ### book 71.15.3 ληΐζεσθαι οἱ παλαιοὶ, ἐν οἷς φησιν „οὕς μοι ληΐσσατο δῖος ### book 71.1 Ὀδυσσεύσ“ (α 398). ὁμωνυμίᾳ γὰρ ἠπάτηται, πολλάκις τῆς ### book 71.2 ληΐδος ἐπὶ τῆς λαφυραγωγίας τασσομένης· παρὸ καὶ τὴν Ἀθη‐ ### book 71.20.1 νᾶν ληΐτιδα προσαγορεύει (Κ 460). ὅτι γὰρ αἰσχρὸν ἡγοῦντο ### book 71.20.2 τὸ λῃστεύειν δῆλον ἐξ ὧν οὐδέποτε ἐπὶ Ἀχιλλέως οὐδὲ ἐπὶ ### book 71.20.3 Αἴαντος, καίτοι γε ἰσχυρῶν ὄντων, ἐχρήσατο τῷ ὀνόματι ὁ ### book 71.20.4 ποιητής. ἄλλως τε κἀκ τῶν συμφραζομένων δηλοῖ τὴν τοῦ ### book 71.20.5 πράγματος μοχθηρίαν· ἀντιτάσσεται γὰρ τῷ „ἤ τι κατὰ πρῆξιν“ ### book 71.25.1 τὸ „ἢ μαψιδίωσ“. HMQR. ### book 71.25.2 cf. L. Ar. 197. Eust. 1458, 2 et 1627, 25. Aristarchi athe‐ ### book 71.25.3 tesin commemorat etiam grammaticus in excerptis, quae codici ### book 71.25.4 Marciano A. Iliadis praefixa sunt, ubi de Aristarchi obelis agi‐ ### book 71.25.5 tur. Bekk. praef. ad schol. in Hom. Il. I, p. III. ### book 82.1 πρῆξις δ’ ἥδ’ ἰδίη, οὐ δήμιος, ἣν ἀγορεύω. ### book 82.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ ἐνεστὼς ἀντὶ τοῦ μέλλοντος ἀγορεύσω. M. ### book 82.3 cf. F. Ar. 6. γ 396. δ 485. ζ 174. φ 97. μ 383. ρ 418. ### book 86.1 ἄλλους μὲν γὰρ πάντας, ὅσοι Τρωσὶν πολέμιζον, ### book 86.2 πευθόμεθ’ ... ### book 86.3 ) οἴδαμεν· οὐ γάρ ἐστιν ἀντὶ τοῦ ἐρωτῶμεν HM. Ar. ### book 86.4 observavit, verbum πυνθάνεσθαι significare audire, non explo‐ ### book 86.5.1 rare cf. L. Ar. 148. Certe scholion nostrum ex Aristonico ### book 86.5.2 fluxit, cuius verba sic fere restituenda sunt: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ### book 86.5.3 πυθέσθαι ἀντὶ τοῦ ἀκοῦσαι τίθησιν. Quod Dindorfius ex T. ### book 86.5.4 tradidit p. 745: οἴδαμεν, οὐ γὰρ νῦν ἀντὶ τοῦ ἐρωτῶμεν ad ### book 86.5.5 hunc versum pertinet, non ad v. 84. ### book 92,n2.1 τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνομαι. ### book 92,n2.2 ἢ ἅπτομαι τῶν τῶν γονάτων μετὰ ἱκετείας E. Emanavit for‐ ### book 92,n2.3 tasse ex Ar., qui ad Χ 123 adnotavit ὅτι τὸ ἵκωμαι ἀντὶ ἱκε‐ ### book 92,n2.4 τεύσω cf. δ 322. ζ 176. Apoll. l. h. 90, 33. Eust. 1458, 42. ### book 109.1 ἔνθα μὲν Αἴας κεῖται ἀρήϊος, ἔνθα δ’ Ἀχιλλεύς. ### book 109.2 *) πρόδηλον ἐντεῦθεν ὅτι ὅπου ἐτελεύτησαν, ἐκεῖ ἐθά‐ ### book 109.3 πτοντο, καὶ οὐκ ὀστέα παισὶν ἕκαστος ἤγετο. [διὸ ἡ διπλῆ]. ### book 109.4 EMQ. ### book 109.5.1 Relatio est ad Η 334, ubi v. 334—5 damnati sunt, quod ### book 109.5.2 Nestor mortuos cremari vult, ut ossa liberis in patriam refe‐ ### book 109.5.3 rantur. L. Ar. 197. ### book 117.1 πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο. ### book 117.2 ) πρὶν ἀκούσαις· ὁμοία δὲ ἡ φράσις ἐκείνῃ „πρίν μιν ### book 117.3 καὶ γῆρας ἔπεισι“ (Α 29). M. cf. Σ 283. δ 254. Frustula sunt ### book 117.4 scholii Aristonici, quod sic fere supplendum est: ἡ διπλῆ, ὅτι ### book 117.5.1 τοιοῦτόν ἐστι τὸ λεγόμενον πρότερον ἵκοιο σὴν πατρίδα γαῖαν ### book 117.5.2 ἢ ἐξερέοις· καὶ οὐκ ἔστιν ἐλλιπὴς ὁ λόγος ὥσπερ οὐδ’ ἐπ’ ### book 117.5.3 ἐκείνου „τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω, πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν.“ ### book 117.5.4 Certe adiunxit: καὶ ὅτι ἐλλείπει ἡ εἰς, ἵν’ ᾖ εἰς πατρίδα γαῖαν. ### book 121.1 ἔνθ’ οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην ### book 121.2 ἤθελ’ ### book 121.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἤθελε] ἀντὶ τοῦ ἠδύνατο· [καὶ ἐν Ἰλιάδι] ### book 121.4 „οὐδ’ ἔθελε προρέειν“ (Φ 366) BQET. ### book 121.5.1 cf. Ar. ad Φ 366, ubi noster versus citatur. L. Ar. 148. ### book 121.5.2 Apoll. l. h. 86, 33. θ 223. λ 105. ο 317. ### book 125.1 οὐδέ κε φαίης ### book 125.2 ἄνδρα νεώτερον ὧδε ἐοικότα μυθήσασθαι. ### book 125.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ συγκριτικὸν ἀντὶ [τοῦ] ἁπλοῦ. ET. ### book 125.4 cf. F. Ar. 30. γ 362. η 159. ### book 125.5.1 ) ὧδε: ἀεὶ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ τὸ ὧδε ἀντὶ τοῦ κατὰ τοῦ‐ ### book 125.5.2 τον τὸν τρόπον. BT. ### book 125.5.3 cf. L. Ar. 72, α 182 et locos ibi collatos. ### book 184.1 φίλε τέκνον. ### book 184.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως φίλε τέκνον] ἀντὶ τοῦ φίλον τέκνον. ### book 184.3 BT. ### book 184.4 cf. Χ 84. F. Ar. 32. ### book 188.1 Μυρμιδόνας ἐγχεσιμώρους. ### book 188.2 Quomodo Ar. vocabulum ἐγχεσιμώρους interpretatus sit, ### book 188.3 Apoll. l. h. 91, 75 et schol. ad ξ 29 tradiderunt, fortasse ex ### book 188.4 Aristonico: ἰόμωροι ὁ μὲν Ἀρίσταρχος οἱ τοὺς ὀξεῖς ἰοὺς ἔχον‐ ### book 188.5 τες, καὶ τὸ ὑλακόμωροι παραπλησίως καὶ τὸ ἐγχεσίμωροι. ### book 195.1 ἐπισμυγερῶς. ### book 195.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] περισσὴ ἡ ἐπὶ, ὡς ἐν τῷ βοῶν ἐπιβου‐ ### book 195.3 κόλος. BEHQ. ### book 195.4 Commemoratur vocabulum ἐπισμυγερῶς ab Herodiano ad ### book 195.5.1 Ε 178, ubi Aristarchus superfluam esse praepositionem ἐπὶ do‐ ### book 195.5.2 cuisse dicitur. Sed Aristonicum quoque hac de re egisse ap‐ ### book 195.5.3 paret ex schol. ad Ζ 19. cf. L. Ar. 109. γ 422. δ 386. 672. ### book 195.5.4 ν 222. 405. ### book 199.1 καὶ σύ, φίλος, —μάλα γάρ ς’ ὁρόω καλόν τε ### book 199.2 μέγαν τε— ### book 199.3 ἄλκιμος ἔσς’ ἵνα τίς σε καὶ ὀψιγόνων εὖ εἴπῃ. ### book 199.4 ) καὶ παρὰ Ἀριστοφάνει προηθετοῦντο οὗτοι οἱ δύο στί‐ ### book 199.5.1 χοι· ἐκ γὰρ τοῦ λόγου τῆς Ἀθηνᾶς (α 301) μετήχθησαν ἐν‐ ### book 199.5.2 θάδε. HMQ. (μετηνέχθησαν Cobetus). καὶ addidit Dind. ex M. ### book 199.5.3 Aristonici verba sic fere restituenda sunt: ἀθετοῦνται οὗτοι οἱ ### book 199.5.4 δύο στίχοι μετὰ ἀστερίσκων ὅτι οὐ δεόντως ἐκ τοῦ λόγου τῆς ### book 199.5.5 Ἀθηνᾶς μετάκεινται ἐνθάδε. προηθετοῦντο κ.τ.λ. ### book 199.10 ἀλλ’ οὔ μοι τοιοῦτον ἐπέκλωσαν θεοὶ ὄλβον ### book 209.1 πατρί τ’ ἐμῷ καὶ ἐμοί· νῦν δὲ χρὴ τετλάμεν ἔμπης. ### book 209.2 *) περιττός (209)· ἀρκεῖ γὰρ ὁ πρὸ αὐτοῦ· [διὸ καὶ ἀθε‐ ### book 209.3 τεῖται] H. cf. L. Ar. 343, VIII. ### book 216.1 τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέ ποτέ σφι βίας ἀποτίσεται ἐλθών, ### book 216.2 ἢ ὅ γε μοῦνος ἐὼν ... ### book 216.3 Fuit diple periestigmene propter lectionem Zenodoti, quam ### book 216.4 commemorat schol. HEQ. Ζηνόδοτος γράφει ἀποτίσεαι, καὶ ### book 216.5 τὸ ἑξῆς ἢ σύγε μοῦνος. cf. Ar. ad v. 231. ### book 219,n3.1 περικήδετο. ### book 219,n3.2 ὑφ’ ἓν τὸ περικήδετο ἀντὶ τοῦ ὑπερεκήδετο· οὕτως Ἀρίσταρ‐ ### book 219,n3.3 χος .. HM. cf. β 111 ὑποκρίνονται pro ἀποκρίνονται, L. qu. ep. 87 ### book 219,n3.4 F. Ar. 28, sed censet, hoc pro certo testimonio esse non posse. ### book 228.1 οὐκ ἂν ἔμοιγε ### book 228.2 ἐλπομένῳ τὰ γένοιτ’, οὐδ’ εἰ θεοὶ ὣς ἐθέλοιεν ### book 228.1 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὑπερβολικῶς τοῦτο εἴρηκεν ἐν ἤθει· ὅπερ ### book 228.2 οὐ συνεὶς ὁ Ζηνόδοτος γράφει „εἰ μὴ θεοὶ ὣς ἐθέλοιεν“. ### book 228.5 HMQRT. ### book 230.1 Τηλέμαχε, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων; ### book 230.2 ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι. ### book 230.3 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus v. 230 mutavit ### book 230.4 propter metrum et sequentem expunxit cf. HM: οὗτος ὁ στίχος ### book 230.5.1 λαγαρός ἐστι. διὸ Ζηνόδοτος ἴσως μετέγραφε „Τηλέμαχ’ ὑψα‐ ### book 230.5.2 γόρη μέγα νήπιε, ποῖον ἔειπες;“ τὸν δὲ δεύτερον περιήγει τε‐ ### book 230.5.3 λέως διὰ τὸ μαχόμενον αὐτῷ „εἰ μὴ θεοὶ ὣς ἐθέλοιεν.“ (228). ### book 230.5.4 cf. Eust. 1464, 62 qui quid sit στίχος λαγαρός explanat. ### book 231.1 *) σημείωσαι τὸν στίχον, ὅτι καὶ ἀνωτέρω οὐ περὶ ### book 231.2 Τηλεμάχου, ἀλλὰ περὶ Ὀδυσσέως εἴρηται, τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέ ### book 231.3 ποτέ σφι βίας ἀποτίσεται ἐλθών; (216) HMQ. ### book 231.4 Pertinet ad refutationem lectionis Zenodoti cf. ad v. 216. ### book 232-8.1 „βουλοίμην δ’ ἂν ἔγωγε καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας ### book 232-8.2 οἴκαδέ τ’ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι ### book 232-8.3 ἢ ἐλθὼν ἀπολέσθαι ἐφέστιος, ὡς Ἀγαμέμνων ### book 232-8.4 ὤλεθ’ ὑπ’ Αἰγίσθοιο δόλῳ καὶ ἧς ἀλόχοιο. ### book 232-8.5.1 ἀλλ’ ἤτοι θάνατον μὲν ὁμοίιον οὐδὲ θεοί περ ### book 232-8.5.2 καὶ φίλῳ ἀνδρὶ δύνανται ἀλαλκέμεν, ὁππότε κεν δή ### book 232-8.5.3 μοῖρ’ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο.“ ### book 232-8.5.4 *) ἀθετοῦνται στίχοι ἑπτὰ ἀπὸ τοῦ „βουλοίμην δ’ ἂν ἔγωγε“ ### book 232-8.5.5 μέχρι τοῦ „μοῖρ’ ὀλοὴ·“ οἱ μὲν πρῶτοι τέσσαρες ὡς οὐκ ἀκολού‐ ### book 232-8.10.1 θως τοῖς προκειμένοις ἐπενεχθέντες, οἱ δὲ ἑξῆς τρεῖς διὰ τὸ ### book 232-8.10.2 ἀσύμφωνον. ἐναντίοι γάρ εἰσι τῷ „ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ ### book 232-8.10.3 τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι. EHMQR. Obeli sunt appicti in M. ### book 241.1 κείνῳ δ’ οὐκέτι νόστος ἐτήτυμος, ἀλλά οἱ ἤδη ### book 241.2 φράσσαντ’ ἀθάνατοι θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν. ### book 241.3 ) ὀβελίζονται δύο. τί γὰρ ὄφελος λέγεσθαι, τῆς Ἀθηνᾶς ### book 241.4 εἰπούσης „ποῖόν σε ἔπος φύγεν; ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων.“ ἄλλως ### book 241.5 τε, εἰ οὕτως πέπεισται, τί ζητεῖ περὶ τῶν νόστων; HMQR. ### book 244.1 Νέστορ’ ἐπεὶ περίοιδε δίκας ἠδὲ φρόνιν ἄλλων. ### book 244.2 τρὶς γὰρ δὴ μίν φασιν ἀνάξασθαι γένε’ ἀνδρῶν, ### book 244.1 ὥς τέ μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται εἰσοράασθαι. ### book 244.2 *) ἀθετοῦνται οἱ τρεῖς στίχοι οὗτοι ὡς περιττοί. HM. ### book 244.5 Versibus obelos apposuit in M. manus recentior. ### book 255.1 ἤτοι μὲν τάδε καὐτὸς ὀίεαι. ### book 255.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ πλῆρές ἐστι τῆς συναλοιφῆς κε [αὐτός· ### book 255.3 Ὁμηρικὸν δὲ τὸν κέ περιττὸν εἶναι.] τὸ δὲ ὅμοιον ἐν Ἰλιάδι ### book 255.4 „ἔπειτα δὲ καὐτὸς οἰήσεαι“. HM. (Ζ 260). ### book 255.5.1 Corr. quod cod. habent κέν ἀντὶ τοῦ δή. cf. ad Ζ 260. ### book 255.5.2 Υ 311. F. Ar. p. 8. ### book 258.1 τῷ κέ οἱ οὐδὲ θανόντι χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν. ### book 258.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι οὐ πᾶσαν γῆν οὕτως λέγει, ἀλλὰ] τὴν ἐπι‐ ### book 258.3 χεομένην τοῖς νεκροῖς γῆν T. (Dind. p. 749) cf. Ζ 464. Ξ 114. ### book 258.4 Ψ 256. L. Ar. 102. ### book 266.1 δῖα Κλυταιμνήστρη. ### book 266.2 Dipla fuisse videtur ὅτι ἀκαίρως τὸ δῖα. cf. Ar. ad Ζ 160 ### book 266.3 et schol. in cod. A. ibidem. ### book 272.1 τὴν δ’ ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν. ### book 272.2 ) ἐθέλων Ὅμηρος τρισυλλάβως H. ### book 272.3 cf. Η 111. ο 316. ubi edi solet ὅττι θέλοιεν Ar. legit ὅττ’ ### book 272.4 ἐθέλοιεν. Eust. 1467, 28. ### book 276.1 ἡμεῖς μὲν γὰρ ἅμα πλέομεν Τροίηθεν ἰόντες. ### book 276.2 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος [γράφει] ἀνα‐ ### book 276.3 πλέομεν, κακῶς· Ὅμηρος γὰρ τὸν εἰς Τροίαν πλοῦν ἀνάπλουν ### book 276.4 φησίν M. ### book 276.5.1 cf. L. Ar. 111. Ceterum idem in schol. ad γ 296 observat ### book 276.5.2 Porphyrius. ### book 287.1 Μαλειάων ὄρος αἰπύ. ### book 287.2 *) ὅτι ὡς Κρητάων (ξ 199) καὶ Μαλειάων [νῦν μὲν πλη‐ ### book 287.3 θυντικῶς εἴρηται, ἀλλαχοῦ δὲ ἑνικῶς] ὡς „Κρήτη τις γαῖά ἐστι“ ### book 287.4 (τ 172) καὶ „περιγνάμπτοντα Μάλειαν“ (ι 80) HMQ. ### book 287.5.1 Pertinet ad id, quod saepius Ar. adnotavit, nonnulla sub‐ ### book 287.5.2 stantiva nunc in singulari, nunc in forma plurali apud Homerum ### book 287.5.3 legi. cf. L. Ar. 236. δ 514. η 80. θ 16. ι 80. ξ 199. ο 296. ### book 287 Eust. 1468, 12. ### book 296.1 ἐς Φαιστόν, μικρὸς δὲ λίθος μέγα κῦμ’ ἀποέργει. ### book 296.2 Fuit diple periestigmene contra Zenodotum, qui legit: Μα‐ ### book 296.3 λέου δὲ λίθος. cf. schol. EMQV et Eust. 1469, 18. ### book 305.1 δέδμητο δὲ λαὸς ὑπ’ αὐτῷ. ### book 305.2 Ἀρίσταρχος δέδμηντο, ὡς „ἡ πληθὺς ἀπονέοντο“ (Ο 305) ### book 305.3 HMQR. ### book 305.4 Scholion Didymi videtur esse, sed certe ad hanc lectionem ### book 305.5.1 apposuit Ar. διπλῆν πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι πληθυντικῶς ἀπήν‐ ### book 305.5.2 τηκεν. cf. F. Ar. p. 16. ### book 306.1 ἤλυθε δῖος Ὀρέστης ### book 306.2 ἂψ ἀπ’ Ἀθηνάων, κατὰ δ’ ἔκτανε πατροφονῆα, ### book 306.3 Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα. ### book 306.4 ἤτοι ὁ τὸν κτείνας δαίνυ τάφον Ἀργείοισιν ### book 306.5 μητρός τε στυγερῆς καὶ ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο. ### book 307.1 Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἂψ ### book 307.2 ἀπὸ Φωκήων. Ar. ἂψ ἀπ’ Ἀθηναίης. ### book 309-10.1 *)ὁ Ἀρίσταρχός φησι, ὅτι διὰ τούτων παρυπο‐ ### book 309-10.2 φαίνεται ὅτι συναπώλετο Αἰγίσθῳ ἡ Κλυταιμνήστρα· τὸ δὲ ### book 309-10.3 εἰ καὶ ὑπὸ Ὀρέστου, ἄδηλον εἶναι. οὐδὲ γὰρ τὰ περὶ τὴν Ἐρι‐ ### book 309-10.4 φύλην εἰδέναι αὐτὸν MQRT. ### book 309-10.5.1 cf. L. Ar. 182, α 300. λ 409. V. ad Ι 456. ### book 309-10.5.2 ) 309. τάφος ὁ ἐπιτάφιος δεῖπνος EB. ### book 309-10.5.3 Fluxit ex Ar. cf. Ψ 29. δ 547. ### book 313.1 καὶ σύ, φίλος, μὴ δηθὰ δόμων ἀπὸ τῆλ’ ἀλάλησο. ### book 313.2 ) οὗτος ὁ τόπος ἀνέπεισε Ζηνόδοτον ἐν τοῖς περὶ τῆς ### book 313.3 ἀποδημίας Τηλεμάχου διόλου τὴν Κρήτην ἔναντι τῆς Σπάρ‐ ### book 313.4 της ποιεῖν· οἴεται γὰρ ἐκ τούτων τῶν λόγων κατὰ τὸ σιωπώ‐ ### book 313.5.1 μενον ἀκηκοέναι τὸν Νέστορα παρὰ τοῦ Τηλεμάχου ὅτι καὶ ### book 313.5.2 ἀλλαχόσε περὶ τοῦ πατρὸς πευσόμενος παρεσκεύαστο πλεῖν. ### book 313.5.3 διὸ καὶ ἐν τῇ αʹ ῥαψωδίᾳ (93) ἔγραψε „πέμψω δ’ ἐς Κρήτην ### book 313.5.4 τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα“ καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἀλλαχοῦ „πρῶτα ### book 313.5.5 μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ, κεῖθεν δ’ ἐς Κρήτην τε παρ’ Ἰδομενῆα ### book 313.10 ἄνακτα, ὃς γὰρ δεύτατος ἦλθεν Ἀχαίων χαλκοχιτώνων.“ (α 284) ### book 313 HMQR. cf. α 93. β 359. δ 702. ### book 317.1 ἀλλ’ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα. ### book 317.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ εἰς Μενέλαον (δὲ) ἀντὶ τοῦ πρὸς Με‐ ### book 317.3 νέλαον, ὡς „εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον“ M. cf. L. qu. ep. 87. ### book 317.4 Fr. Ar. 27. Η 312. Χ 492. Ψ 36. ### book 317,n4.1 ἀλλ’ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα ### book 317,n4.2 σημείωσαι ὅτι τὸ κέλομαι καὶ τὸ ἄνωγα λαμβάνονται ἐπὶ τοῦ παραι‐ ### book 317,n4.3 νεῖν καὶ συμβουλεύειν E. ### book 317,n4.4 Fortasse fluxit ex Ar., qui in vocabulis idem fere significantibus ### book 317,n4.5.1 adnotavit: ὅτι παραλλήλως τὸ κέλομαι καὶ ἄνωγα· ἰσοδυναμοῦσι γὰρ ### book 317,n4.5.2 αἱ λέξεις. Commemorat nostro loco παραλληλίαν ταυτολογικὴν Eust. ### book 317,n4.5.3 1470, 15. cf. ad Α 99, 270. Β 8. Γ 181, 205. Ν 276. Ξ 206 etc. δ 685. ### book 317,n5.1 ὅθεν τέ περ οὐδ’ οἰωνοί ‖ αὐτόετες οἰχνεῦσιν. ### book 317,n5.2 ὑπερβολικῶς τοῦτό φησιν· ἐπάγει οὖν „πεμπταῖοι δ’ Αἴγυπτον“ ### book 317,n5.3 (ξ 257) HM. ### book 317,n5.4 Talia inter se discrepantia Ar. notare solebat et fortasse scholion ### book 317,n5.5 emanavit ex Aristonico. cf. Eust. 1470, 18. ### book 334.1 σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα· τοῖο γὰρ ὥρη. ### book 334.2 ἤδη γὰρ φάος οἴχεθ’ ὑπὸ ζόφον. ### book 334.3 *) 334. [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀρσενικῶς εἶπε τὴν κοίτην Q. cf. ### book 334.4 ad α 246 et locos ibi collatos. ### book 334.5.1 *) 335. [ἡ διπλῆ ὅτι ἐξ ἡρωϊκοῦ προσώπου εἴρηται]· ὁ ### book 334.5.2 δὲ ποιητὴς εἰς ὠκεανὸν τὴν δύσιν καὶ ἐξ ὠκεανοῦ τὴν ἀνα‐ ### book 334.5.3 τολήν φησι γίνεσθαι. MQRT. cf. L. Ar. 175. μ 3. γ 1. Cor‐ ### book 334.5.4 rexi initium pro cod. ἡρωϊκὸν πρόσωπόν ἐστι τὸ λέγον. ### book 334.5.5 ) Ζηνόδοτος ᾤχετο H. pro οἴχεται. ### book 345,n6.1 καθαπτόμενος ἐπέεσσι. σημείωσαι τὸ καθα‐ ### book 345,n6.2 πτόμενος ἐπὶ καλοῦ. E. cf. β 39. ### book 349.1 ᾧ οὔτε χλαῖναι καὶ ῥήγεα πόλλ’ ἐνὶ οἴκῳ. ### book 349.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus scripsit: „ᾧ οὔπερ ### book 349.3 χλαῖναι καὶ κτήματα πόλλ’ ἐνὶ οἶκῳ„ ἀκαίρως MT. Aristarchus ### book 349.4 legit ᾧ οὔτι, αἱ φαυλότεραι ᾧ οὔτε cf. Didymum ad hunc ver‐ ### book 349.5 sum in M. ### book 362.1 οἶος γὰρ μετὰ τοῖσι γεραίτερος εὔχομαι εἶναι. ### book 362.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ τοῦ γεραιός· κακῶς δὲ ### book 362.3 Ζηνόδοτος γεραίτατος (cod. γεραίτερος) γράφει. M. ### book 362.4 cf. F. Ar. p. 30. γ 125. η 159. ### book 368.1 ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα. ### book 368.2 Diple periestigmene propter Zenodoti scripturam ἐπεὶ τὰ ### book 368.3 σὰ γούναθ’ ἱκάνει. cf. in HQN. ### book 378.1 ἀλλὰ Διὸς θυγάτηρ, ἀγελείη τριτογένεια. ### book 378.2 Zenodotus pro ἀγελείη dedit κυδίστη, quam ob rem fuit ### book 378.3 diple periestigmene cf. schol. in HM. Eust. 1473, 18. ἀγελείη ### book 378.4 legitur in codd. ABDEHIKLMNP: κυδίστη in EQV. cf. La ### book 378.5 Roche. ### book 380.1 ἀλλὰ ἄνασς’, ἵληθι, δίδωθι δέ μοι κλέος ἐσθλόν. ### book 380.2 ) Ζηνόδοτος ἀλλὰ ἄνασς’ ἐλέαιρε HM. pro ἵληθι legit. ### book 396.1 οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν. ### book 396.2 ) κοιμηθησόμενοι· ἐνεστὼς δὲ ἀντὶ μέλλοντος. κείω γὰρ ### book 396.3 τὸν μέλλοντα οὐκ ἔχει, ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ὅμοια, καὶ χρῆται ### book 396.4 τῷ ἐνεστῶτι ἀντὶ μέλλοντος. E. ### book 396.5 Fluxit ex Ar. cf. F. Ar. p. 6. γ 82 et locos ibi collatos. ### book 399.1 ὑπ’ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ. ### book 399.2 Quod afferunt BEQV de vocabulo αἴθουσα ex Ar. fluxisse ### book 399.3 videtur, qui sic interpretatur Υ 11: αἱ αἴθουσαι οὐκ εἰσὶ θρόνοι ### book 399.4 ἢ καθέδραι, ἀλλὰ στοαὶ καὶ στυλωταὶ ἕδραι ἢ τόποι ὑφ’ ἡλίου ### book 399.5 καταλαμπόμενοι. ### book 400 et 401.1 πὰρ δ’ ἄρ’ ἐυμμελίην Πεισίστρατον, ὄρχα‐ ### book 400 et 401.2 μον ἀνδρῶν, ### book 400 et 401.3 ὃς οἱ ἔτ’ ἠίθεος παίδων ἦν ἐν μεγάροισιν. ### book 400 et 401.4 Hos versus Zenodotus expunxit cf. schol. HMQR. ### book 402.1 αὐτὸς δ’ αὖτε καθεῦδε. ### book 402.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem: αὐτὸς ### book 402.3 δ’ αὖτ’ ἐκάθευδε cf. in H, ubi Zenodotus quidem non nomi‐ ### book 402.4 natur, sed ex adnotationibus Ar. ad Α 68. 611. Ο 716 scimus, ### book 402.5.1 illum ante praepositionem augmentum ponere amavisse, quod ### book 402.5.2 Aristarchus omisit, ὅτι οὐκ ἐᾷ ἑλληνίζειν τὸν Ὅμηρον. cf. ### book 402.5.3 ζ 1. δ 304. ### book 422.1 ἐλάσῃ δὲ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ. ### book 422.2 *) ὅτι τὸ βοῶν παρέλκει καὶ μετὰ τῆς προθέσεως εἴρηται ### book 422.3 ἐπιβουκόλος. H. ### book 422.4 cf. L. Ar. 109. γ 195 et exempla quae ibi collegi. Eust. ### book 422.5 1475, 11. ### book 425.1 χρυσοχόον Λαέρκεα. ### book 425.2 ) τινὲς τὸ λαέρκεά φησιν ὄνομα κύριον, τινὲς δὲ ἐπίθε‐ ### book 425.3 τον παρὰ τὸ ἐπαρκεῖν τοῖς λαοῖς E. Ex schol. ad Π 197 ### book 425.4 Aristarchum Λαέρκεα nomen proprium existimavisse constat. ### book 425.5.1 Praeterea certe fuit nota de homonymia. cf. ibid. ### book 425.5.2 Quod fuse legitur in EMQ ad v. 440 de vocabulis χέρνιβα ### book 425.5.3 et λέβης fluxit fortasse ex Ar., qui ad Ω 304 sic interpretatus ### book 425.5.4 est: λέβητα τὸ ἀγγεῖον τὸ ὑποδεχόμενον τὸ ὕδωρ, τὸ παρ’ ἡμῖν ### book 425.5.5 λεγόμενον χέρνιβον (sic etiam EMQ), τὸ δὲ κατὰ τῶν χειρῶν ### book 425.10 διδόμενον ὕδωρ χέρνιβα. cf. α 136. ### book 444.1 Περσεὺς δ’ ἀμνίον εἶχε. ### book 444.2 Notata fuit Zenodoti lectio δάμνιον pro ἄμνιον, ἅπαξ εἰρη‐ ### book 444.3 μένον cf. M.: ἄμνιον ἀγγεῖον εἰς ὃ τὸ αἷμα τοῦ ἱερείου ἐδέ‐ ### book 444.4 χοντο. Ζηνόδοτος δὲ ἐν ταῖς ἀπὸ τοῦ δ γλώσσαις τίθησι τὴν ### book 444.5.1 λέξιν. ἅπαξ δὲ ἐνταῦθα παρ’ Ὁμήρῳ ἡ λέξις M. cf. Apoll. ### book 444.5.2 l. h. 25, 26. ### book 445,n7.1 χέρνιβά τ’ οὐλοχύτας τε κατήρχετο. ### book 445,n7.2 ἀντὶ τοῦ χερνίβων καὶ οὐλοχυτῶν πρῶτος ἦρχε. EHMQP. Fluxit ### book 445,n7.3 fortasse ex Ar. ### book 449.1 τένοντας. ### book 449.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] πάντα τὰ διατεταμένα νεῦρα τένοντας ### book 449.3 καλεῖ ὁ Ὅμηρος. EQM. cf. ad Υ 478. Χ 396. ### book 453 οἱ μὲν ἔπειτ’ ἀνελόντες ἀπὸ χθονὸς. ### book 453.1 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ ἀνελόντες δηλοῖ τὸ ἄνω ἑλόντες· ἐκ ### book 453.2 τούτου δὲ τὸ αὖ ἐρύσαντες δηλοῦται. BHMQ. cf. ad Μ 261. ### book 453.3 Θ 325. ### book 456.1 ἄφαρ δ’ ἐκ μηρία τάμνον ### book 456.2 πάντα κατὰ μοῖραν. ### book 456.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πάντα ἀντὶ τοῦ ὅλα,] ὅλα διεμέλισαν τὰ ### book 456.4 μηρία, ὡς τὸ „πᾶσαι δ’ ὠΐγνυντο πύλαι“ (B 809) HM. ### book 456.5 cf. L. Ar. 126. Eust. 1476, 65. ### book 458.1 δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ’ αὐτῶν δ’ ὠμοθέτησαν. ### book 458.2 Quod legitur in E ad v. 470 referendum est ad nostrum ### book 458.3 locum et fluxit ex Aristonico, cuius insunt verba, quae ex Α 461 ### book 458.4 hic possui: ἀπὸ τῶν ὠμῶν ἱερείων ἀπαρξάμενοι ἔκοψαν μικρὸν ### book 458.5.1 ἀπὸ παντὸς μέλους καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ μηρία, ὡς δοκεῖν ### book 458.5.2 ὅλα τὰ μέλη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι· διὸ ἡ διπλῆ. ### book 464.1 τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη. ### book 464.2 *) ὅτι ὑπὸ παρθένων ἔθος ἦν τοὺς ἥρωας λούεσθαι· πρὸς ### book 464.3 τὰ περὶ Ἥβης· λούει γὰρ καὶ αὐτὴ τὸν Ἄρεα ὡς παρθένος. ### book 464.4 πῶς οὖν διὰ τῶν ἀθετουμένων Ἡρακλεῖ συνοικεῖ; HMQ. ### book 464.5 cf. ad Ε 905. ζ 221. 601. L. Ar. 185. ### book 467.1 ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα ### book 467.2 ἔκ ῥ’ ἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος. ### book 467.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ δεύτερον πρῶτον εἶπεν, ὡς τὸ „οὐδ’ ### book 467.4 ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ’ ἄποινα“. (Α 95) HM. ### book 475.1 παῖδες ἐμοί, ἄγε ... ζεύξαθ’ .. ### book 475.2 ) σημείωσαι τὸ ἄγε πληθυντικὸν πρὸς τὸ ζεύξατε E. ### book 475.3 cf. θ 11. ### book 486.1 οἱ δὲ πανημέριοι σεῖον ζυγόν. ### book 486.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος τὸ προηγούμενον ### book 486.3 δεδήλωκεν (cod. ἐδήλωσεν) ἀντὶ τοῦ ὥδευον, (addidi ex MV) ### book 486.4 ὡς ἐπὶ τοῦ „ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ“. (μ 171) MQRT. ### book 486.5 cf. F. Ar. Β 417. δ 580. ζ 83. μ 172. ν 78. ο 184. ### book 489.1 υἱέος Ὀρσιλόχοιο, τὸν Ἀλφειὸς τέκε παῖδα. ### book 489.2 In HMQR notatum est, Zenodotum pro Ὀρσίλοχον hic et ### book 489.3 Ε 549 Ὀρτίλοχον scripsisse, commotum hoc versu. In Il. scholiis ### book 489.4 huius lectionis nullum est vestigium, nisi quod LV ad Ε 542 ### book 489.5.1 habent: ὁ πρόγονος διὰ τοῦ τ, ὁ παῖς διὰ τοῦ ς καὶ ἐν Ὀδυσ‐ ### book 489.5.2 σείᾳ οὖν (φ 16). Ὀρτιλόχοιο habent ABDEGH 1. m. LMQS ### book 489.5.3 Strabo VIII, p. 367; Tzetzes Alleg. 135: Ὀρσιλόχοιο H. ex em. ### book 489.5.4 IN cf. La Roche. ### book 496,n8.1 τοῖον γὰρ ὑπέκφερον ὠκέες ἵπποι. ### book 496,n8.2 ἀντὶ τοῦ τοίως. MPQ. ### book 496,n8 Fortasse fluxit ex Ar. cf. ad α 209. F. Ar. p. 29. ### book 1.1 οἱ δ’ ἷξον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν ### book 1.2 πρὸς δ’ ἄρα δώματ’ ἔλων Μενελάου κυδαλίμοιο. ### book 1.3 Ex scholiis in HQMT apparet, Aristarchi diplam fuisse ὅτι ### book 1.4 ὁμωνύμως τῇ χώρᾳ τὴν Σπάρτην Λακεδαίμονα εἴρηκεν. cf. ### book 1.5.1 ad Φ 544. Et fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectio‐ ### book 1.5.2 nem καιετάεσσαν ἀντὶ τοῦ καλαμινθώδη. cf. HMQR. Sic ### book 1.5.3 etiam Β 581 cf. in D. Eust. 1478, 38. Strabo VIII, p. 367. ### book 3.1 τὸν δ’ εὗρον δαινύντα γάμον. ### book 3.2 ) ὥσπερ ἀλλαχοῦ φησιν Ὅμηρος τάφον τὴν ἐπὶ τεθνεῶτί ### book 3.3 τινι εὐωχίαν, οὕτω καὶ νῦν γάμον τὴν ἐπὶ γάμου δαῖτα M. ### book 3.4 cf. Ψ 29. γ 307. ### book 12.1 ὅς οἱ τηλύγετος γένετο κρατερὸς Μεγαπένθης ### book 12.2 ἐκ δούλης. ### book 12.3 ) τινὲς τὸ δούλης κύριόν φασι διὰ τὸ μηδέποτε οὕτω ### book 12.4 λέγειν τὸν ποιητὴν τὴν θεράπαιναν. διὸ καὶ τὸ „εἰσόκεν ἢ ### book 12.5.1 ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅγε δούλην“ (Γ 409) ἀθετοῦσιν. HMQR. ### book 12.5.2 cf. Eust. 1479, 62. Observatio est recta, apud Homerum ### book 12.5.3 vocabulum δοῦλον nusquam, δούλην uno modo loco Γ 409 reperiri ### book 12.5.4 pro δμὼς, δμωή. At v. 396—418 expunxit Aristarchus. Aristo‐ ### book 12.5.5 nicus quidem alias caussas enumerat, sed facile in tam multis ### book 12.10.1 excidere poterat illa, quod in novo vocabulo δούλη haesitabat, et ### book 12.10.2 verisimile est, ut Friedlaenderus monet, hoc suspicionem auxisse. ### book 12.1 (Nunc iam non Q solum, sed etiam HMRTV testantur). Qua ### book 12.2 ex re coniicere licebit, Aristarchum nostro loco δούλην nomen ### book 12.3 proprium existimavisse. ### book 19.1 δοιὼ δὲ κυβιστῆρε κατ’ αὐτούς ### book 19.2 μολπῆς ἐξάρχοντος ἐδίνευον κατὰ μέσσους. ### book 19.3 *) ὅτι οὐ τὴν ᾠδὴν, ἀλλὰ τὴν παιγνίαν λέγει οὕτω, πρὸς ### book 19.4 τὸ „μέλποντες Ἑκάεργον·“ (Α 474) καὶ γὰρ „κυνῶν μέλπηθρα“ ### book 19.5.1 (Ν 233) φησί. MQ. ### book 19.5.2 cf. F. Ar. ad Α 474. L. Ar. 138. α 152. ζ 101. ### book 29.1 ἦ ἄλλον πέμπωμεν ἱκανέμεν, ὅς κε φιλήσῃ. ### book 29.2 *) ὅτι ἐπὶ τοῦ ξενίζειν τὸ φιλεῖν τίθησι· παρέλκει δὲ ὁ ### book 29.3 κέ M. καὶ ὅτι λείπει ἡ εἰς, ἵν’ ᾖ εἰς ἄλλον. addidi ex B. ### book 29.4 cf. L. Ar. 147. F. Ar. p. 11 et 26. ### book 36.1 ἐς δ’ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι. ### book 36.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προτέρω] τοπικῶς ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμ‐ ### book 36.3 προσθεν BQF. ### book 36.4 cf. Κ 469. ε 417. ι 62. L. Ar. 151. ### book 47.1 ὁρώμενοι. ### book 47.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ] ὁρῶντες, τὸ παθητικὸν ἀντὶ τοῦ ### book 47.3 ἐνεργητικοῦ. BE. ### book 47.4 cf. F. Ar. 2. δ 322. η 33. κ 238. α 404. β 102. ### book 61,n1.1 δείπνου πασσαμένω. ### book 61,n1.2 τοῖς ὁδοιπορήσασι δείπνου δηλονότι γενομένου· αὐτὸς γὰρ ἑξῆς φησι ### book 61,n1.3 „δόρπου δ’ ἐξαῦτις μνησώμεθα“ (213) καὶ „οὐ γὰρ ἔγωγε τέρπομ’ ### book 61,n1.4 ὀδυρόμενος μεταδόρπιοσ“ (194) HMQ. ### book 61,n1.5.1 Sic fortasse interpretatus est Ar. locum, qui videtur repugnare ### book 61,n1.5.2 observationi eius, nunquam de coena vespertina apud Homerum aliud ### book 61,n1.5.3 nomen dici quam δόρπον. Accuratissime hac de re egit Lehrsius p. 129. ### book 61,n1.5.4 cf. α 124 et locos ibi collatos. ### book 62.1 ἀνδρῶν· οὐ γὰρ σφῷν γε γένος ἀπόλωλε τοκήων, ### book 62.2 ἀλλ’ ἀνδρῶν γένος ἐστὲ διοτρεφέων βασιλήων ### book 62.3 σκηπτούχων, ἐπεὶ οὔ κε κακοὶ τοιούσδε τέκοιεν. ### book 62.4 ) προηθετοῦντο καὶ παρὰ Ζηνοδότῳ καὶ παρὰ Ἀριστο‐ ### book 62.5 φάνει· τό τε γὰρ σφῶϊν οὐχ Ὁμηρικῶς μονοσυλλάβως ἐξηνέχθη ### book 62.1 ὅ τε ἔπαινος τῶν νέων οὐκ ἀναγκαῖος HM. ### book 62.2 Aristonici scholion sic fere restituendum est: ἀθετοῦνται ### book 62.3 οἱ στίχοι, ὅτι τὸ σφῶν οὐχ Ὁμηρικῶς μονοσυλλάβως ἐξενή‐ ### book 62.4 νεκται· πρὸς γὰρ αὐτοὺς, οὐ περὶ αὐτῶν ἐστιν ὁ λόγος· καὶ ### book 62.10.1 ὅτι ὁ ἔπαινος τῶν νέων οὐκ ἀναγκαῖος· προηθετοῦντο κ.τ.λ. ### book 62.10.2 Aristarchum σφῶν legisse apparet ex HM: ἐπίτηδες δὲ ### book 62.10.3 Ἀρίσταρχος ἀθετουμένων τῶν στίχων καὶ ἄνευ τοῦ ι εἴασε τὴν ### book 62.10.4 γραφὴν, ἵνα καὶ τοῦτο πρὸς τὴν ἀθέτησιν λαμβάνῃ. cf. Apoll. ### book 62.10.5 περὶ ἀντωνυμιῶν p. 370. ### book 70.1 πευθοίαθ’ οἱ ἄλλοι. ### book 70.2 Diple periestigmene contra Zenodotum, sic enim legit, Ar. ### book 70.3 sine articulo πευθοίατο ἄλλοι. ### book 70.4 cf. α 157. ρ 592. ### book 99.1 ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο. ### book 99.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι Ἄργος ἱππόβοτον] τὴν Πελοπόννησον ### book 99.3 [λέγει]. E. ### book 99.4 Observatum est propter discrimen inter Argos Peloponnesi ### book 99.5.1 factum et Argos Thessaliae, quam Ἄργος Πελασγικὸν nominat. ### book 99.5.2 cf. L. Ar. 227. ### book 105.1 ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν. ### book 105.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀπεχθαίρει ἀντὶ τοῦ] ἀπεχθαίρειν ποιεῖ, ### book 105.3 ὡς „πάντας μέν ῥ’ ἔλπει“ (ν 380) HMQ. cf. β 68, 91. ### book 112.1 Τηλέμαχός θ’, ὃν ἔλειπε νέον γεγαῶτ’ ἐνὶ οἴκῳ. ### book 112.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει νέον κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ κατὰ ### book 112.3 μεσότητα ἀντὶ τοῦ] νεωστὶ γεγονότα, ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι (Ι 446) ### book 112.4 „νέον ἡβώοντα“ τουτέστι νεωστὶ ἡβῶντα. MQ. ### book 112.5 cf. F. Ar. 29, α 209 et locos, quos ibi contuli. ### book 118.1 ἠέ μιν αὐτὸν πατρὸς ἐάσειε μνησθῆναι. ### book 118.2 ) σημειοῦνταί τινες, ὅτι παραλλήλως ἔταξε μίν καὶ αὐ‐ ### book 118.3 τόν HM. ### book 118 cf. ad γ 317. δ 244. ### book 123,n2.1 τῇ δ’ ἄρ’ ἅμ’ Ἀδρήστη κλισίην εὔτυκτον ἔθηκεν, ### book 123,n2.2 Ἀλκίππη .. Φυλὼ, ... Ἀλκάνδρη ... ### book 123,n2.3 σημειωτέον καὶ τὰ περὶ τῶν θεραπαινῶν. ἄλλαι μὲν γὰρ ἐν Ἰλιάδι, ### book 123,n2.4 ἄλλαι δὲ νῦν· οὐ γὰρ εὐπρεπὲς τὰς μετεχούσας τοῦ ἁμαρτήματος ### book 123,n2.5.1 ἐπιτρέπειν συνεῖναι τῇ γυναικί. MQR. ### book 123,n2.5.2 Respicit scholion ad Γ 144 ubi Αἴθρη et Κλυμένη Helenam pro‐ ### book 123,n2.5.3 sequuntur. Talia chorizontes opponere solebant, quos Ar. saepius re‐ ### book 123,n2.5.4 futavit. Fortasse etiam nostrum scholium ex Ar. adnotatione manavit. ### book 123,n2.5.5 Ar. legit ἅμ’ Ἀδρήστη, alii ἅμα δρήστη. ### book 123.1 κλισίην. ### book 123.2 Diple fuisse videtur, quod nunc κλισίην, v. 136 contra κλι‐ ### book 123.3 σμὸν Helenae sellam dixerit. cf. schol. in HM: κλισίην ὃν ἀλ‐ ### book 123.4 λαχοῦ δι’ ἑτέρων κλισμὸν ὀνομάζει et ad v. 136 Dind. praef. ### book 123.5 LII: ἣν ἄνω (123) κλισίην εἶπε, τοῦτον νῦν κλισμὸν καλεῖ. H. ### book 134.1 νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον. ### book 134.2 ) σημειοῦνταί τινες, ὅτι τὸ εἰς τὴν νῆσιν εὔθετον μήρυμα ### book 134.3 ἐρίου νῆμα εἶπεν HM. ### book 134.4 cf. F. Ar. Θ 221. ### book 139.1 οἵ τινες οἵδε ### book 139.2 ἀνδρῶν εὐχετόωνται ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ; ### book 139.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εὐχετόωνται ἀντὶ τοῦ] καυχῶνται V. ### book 139.4 (cod. habet imperfectum) cf. L. Ar. 147. ξ 468. Certe addidit: ### book 139.5 καὶ ὅτι ἐλλείπει ἡ εἰς, ἵν’ ᾖ εἰς ἡμέτερον δῶ. cf. F. Ar. p. 26. ### book 158.1 ἀλλὰ σαόφρων ἐστί, νεμεσσᾶται δ’ ἐνὶ θυμῷ ### book 158.2 ὧδ’ ἐλθὼν τὸ πρῶτον ἐπεσβολίας ἀναφαίνειν ### book 158.3 ἄντα σέθεν, τοῦ νῶϊ θεοῦ ὣς τερπόμεθ’ αὐδῇ. ### book 158.4 *) ἀθετοῦνται στίχοι γ’ ὡς περιττοὶ καὶ ὑπὸ νέου παν‐ ### book 158.5.1 τάπασι λέγεσθαι ἀπρεπεῖς· καὶ τὸ νεμεσσᾶται ἀντὶ τοῦ αἰ‐ ### book 158.5.2 δεῖται οὐχ Ὁμηρικῶς. καὶ αἱ ἐπεσβολίαι δὲ γέλοιαι. ὅθεν ### book 158.5.3 Ζηνόδοτος μεταποιεῖ „ἐπιστομίας ἀναφαίνειν“. ἄλλως τε οὐδὲ ### book 158.5.4 συμβουλευσόμενος τῷ Μενελάῳ πάρεστιν, ἀλλ’ „εἴ τινα οἱ κληη‐ ### book 158.5.5 δόνα πατρὸς ἐνίσποι (317) HMQR. ### book 158.10.1 Perturbatum sententiarum ordinem sic fere restituendum ### book 158.10.2 puto. Pro cod. στίχοι εʹ recte Dindorfius mutavit γʹ, nam tot ### book 158.10.3 modo abesse possunt. Ceterum etiam Didymus tres, non quinque ### book 158 versus expunctos esse tradidit. cf. in H. ### book 162.1 ἐέλδετο γάρ σε ἰδέσθαι. ### book 162.2 ) Ζηνόδοτος „ὀΐετο“ κακῶς. H. ### book 192.1 οἷσιν ἐνὶ μεγάροισι, καὶ ἀλλήλους ἐρέοιμεν. ### book 192.2 Aristarchus expunxit. Cf. in H. Ἀρίσταρχος ἀθετεῖ. ### book 206.1 τοίου γὰρ καὶ πατρὸς. ### book 206.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τοίου] ἀντὶ τοῦ τοιούτου, οὐχ, ὡς οἱ ### book 206.3 γλωσσογράφοι, πάντως ἀγαθοῦ. H. cf. Ar. ad Ω 164. Eust. ### book 206.4 1492, 9. De glossographis vide L. Ar. 36. cf. B ad Η 231. ### book 228.1 Πολύδαμνα. ### book 228.2 ) κύριον ὄνομα ἡ Πολύδαμνα κατὰ Ἀρίσταρχον. Q. ### book 231.1 Παιήονός εἰσι γενέθλης. ### book 231.2 ) Παιήων ἰατρὸς θεῶν, οὐχ ὁ αὐτὸς τῷ Ἀπόλλωνι, ἀλλὰ ### book 231.3 κεχωρισμένος· παρὰ μέντοι τοῖς νεωτέροις ὁ αὐτὸς νομίζεται ### book 231.4 εἶναι. καὶ Ἡσίοδος δὲ μάρτυς ἐστὶ τοῦ ἑτέρου εἶναι τὸν Παιή‐ ### book 231.5.1 ονα τοῦ Ἀπόλλωνος, λέγων „εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ὑπὲκ θα‐ ### book 231.5.2 νάτοιο σαώσαι ἢ καὶ Παιήων, ὃς ἁπάντων φάρμακα οἶδεν.“ ### book 231.5.3 MTV. ### book 231.5.4 cf. L. Ar. 179. Quod in BHQ Aristarchum legisse tradi‐ ### book 231.5.5 tum est: ἰητρὸς δὲ ἕκαστος, ἐπεί σφισι δῶκεν Ἀπόλλων ἰᾶσθαι· ### book 231.10.1 καὶ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης, huic observationi repugnat ### book 231.10.2 omnique fide destitutum est. Monet Lehrsius l. c. Tamen La ### book 231.10.3 Roche p. 73 lectionem ut Aristarcheam adnotavit. Ex schol. ### book 231.10.4 in V. ad Ο 262 sequitur, Zenodotum Mallotem Paeeonem falso ### book 231.10.5 pro Apolline accepisse. cf. etiam Eust. 1014, 60. ### book 240.1 πάντα μὲν οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι ... ### book 240.2 ὅσσοι Ὀδυσσῆος ... εἰσιν ἄεθλοι. ### book 240.3 ) ἰδίως τὸ πάντα ἐπήνεγκε τῷ ὅσσοι τὸ γένος ἀλλάξας. Q. ### book 240.4 Fuisse videtur Ar. διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα. cf. F. Ar. 32. ### book 240.5 λ 517. θ 214. μ 75. κ 212. ρ 266. ### book 244.1 αὐτόν μιν πληγῇσιν .. δαμάσσας. ### book 244.2 ) δύο ἰσοδυναμοῦσαι ἀντωνυμίαι ἀντὶ τῆς μιᾶς παραλαμ‐ ### book 244 βάνονται VT. cf. ad δ 118. ### book 248.1 δέκτῃ, ὃς οὐδὲν τοῖος ἔην ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν. ### book 248.2 ) ὁ κυκλικὸς τὸ Δέκτῃ ὀνοματικῶς ἀκούει, παρ’ οὗ φησι ### book 248.3 τὸν Ὀδυσσέα τὰ ῥάκη λαβόντα μετημφιάσθαι. ὃς οὐκ ἦν ἐν ### book 248.4 ταῖς ναυσὶ τοιοῦτος οἷος Ὀδυσσεὺς ἀχρεῖος. Ἀρίσταρχος δὲ ### book 248.5.1 δέκτῃ μὲν ἐπαίτῃ, τὸ δὲ, „ὃς οὐδὲν τοῖος ἔην“ τῷ ἐναντίῳ τὸ ### book 248.5.2 ἐναντίον, ὃς οὐκ ἦν τοιοῦτος (ὁ Ὀδυσσεὺς) ἀλλ’ ἐνδοξότατος ### book 248.5.3 καὶ μεγαλοπρεπέστατος, (ἴκελος δὲ ἐπαίτῃ) HMQT. ### book 248.5.4 M praeterea habet: τὸ δὲ—δεν παρέλκει, quod item ad ### book 248.5.5 Α 412. 244. Ar. adnotavit. ### book 248.10.1 Aristarchi interpretationem vocabuli δέκτῃ praeterea habent ### book 248.10.2 schol. in E. Apoll. l. h. 57, 16. Eust. 1494, 55. cf. L. Ar. 153. ### book 249.1 οἱ δ’ ἀβάκησαν. ### book 249.2 ) ἡ λέξις τῶν ἅπαξ εἰρημένων ἐστίν V. ### book 249.3 Has Ar. adnotare solebat contra chorizontes, quod Home‐ ### book 249.4 rus et in Iliade et in Odyssea iis usus sit cf. Λ 147. Apoll. ### book 249.5 2, 16 l. h. Eust. 1494, 59. ### book 254.1 μὴ μὲν πρὶν Ὀδυσῆα μετὰ Τρώεσς’ ἀναφῆναι ### book 254.2 πρίν γε τὸν ἐς νῆάς τε θοὰς κλισίας τ’ ἀφικέσθαι. ### book 254.3 Diple fuit propter constructionem adverbii πρίν cf. HMQT: ### book 254.4 ἔστιν ὅμοιον τῷ „τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω, πρίν μιν καὶ γῆρας ### book 254.5.1 ἔπεισιν“ (Α 29) καὶ „οὐδέ ποτ’ ἐκπέρσει, πρίν μιν κύνες ### book 254.5.2 ἀργοὶ ἔδονται“. (Σ 283). cf. ad Σ 283. γ 117. ### book 285-9.1 ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν υἷες Ἀχαιῶν, ### book 285-9.2 Ἄντικλος δὲ σέ γ’ οἶος ἀμείψασθαι ἐπέεσσιν ### book 285-9.3 ἤθελεν· ἀλλ’ Ὀδυσσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζε ### book 285-9.4 νωλεμέως κρατερῇσι, σάωσε δὲ πάντας Ἀχαιούς, ### book 285-9.5.1 τόφρα δ’ ἔχ’, ὄφρα σε νόσφιν ἀπήγαγε Παλλὰς ### book 285-9.5.2 Ἀθήνη. ### book 285-9.5.3 *) Ἀρίσταρχος τοὺς εʹ ἀθετεῖ, ἐπεὶ ἐν Ἰλιάδι οὐ μνημο‐ ### book 285-9.5.4 νεύει Ἀντίκλου ὁ ποιητής HQ. Idem Didymus. ### book 287.1 ἀλλ’ Ὀδυσσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζεν. ### book 287.2 ) ἐπεπίεζε τὴν μάστακα, ὅ ἐστι τὸ στόμα, ἀπὸ τοῦ μα‐ ### book 287.1 σᾶσθαι B. ### book 287.2 Sic interpretatus est Ar. vocabulum ad Ι 324 contra glos‐ ### book 287.5 sographos, qui ἀκρίδα explanabant. ### book 295.1 ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ τερπώμεθα. ### book 295.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] δοτική ἐστιν ἀντὶ γενικῆς H. ### book 295.3 cf. Λ 121. Σ 11. Τ 62. F. Ar. p. 23. ### book 304.1 Ἀτρείδης δὲ καθεῦδε. ### book 304.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem δ’ ἐκα‐ ### book 304.3 θεῦδε. cf. γ 402. ### book 312.1 τίπτε δέ σε χρειὼ δεῦρ’ ἤγαγε; ### book 312.2 *) [ἡ διπλῆ] πρὸς τὴν ἑρμηνείαν, [τίπτε] (τί ποτέ) σε ### book 312.3 χρειὼ ἤγαγε δήμιον ἢ ἴδιον; H. ### book 312.4 cf. γ 14. ### book 317.1 κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις. ### book 317.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περὶ, ἵνα ᾖ, εἰ τινά μοι φήμην ### book 317.3 περὶ τοῦ πατρὸς ἐνίσποις Q. ### book 317.4 cf. F. Ar. 26. ### book 322.1 τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνομαι, αἴ κ’ ἐθέ‐ ### book 322.2 λῃσθα. ### book 322.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἱκάνομαι] ἀντὶ τοῦ ἱκάνω· ἡ δὲ λέξις ### book 322.4 ἀντὶ τοῦ ἱκετεύω. BQ. ### book 322.5 Sic Ar. ad Χ 123. Apoll. l. h. 90, 33. γ 92. ζ 176. ### book 353.1 οἱ δ’ αἰεὶ βούλοντο θεοὶ μεμνῆσθαι ἐφετμέων. ### book 353.2 ) βούλεται μὲν λέγειν θυσιῶν· ἀσαφέστερον δὲ εἴρηται· ### book 353.3 διὸ Ζηνόδοτος ἠθέτει. ποῖαι γὰρ, φησὶν, ἐγένοντο ἐντολαί; ### book 353.4 EHPQ. ### book 353.5.1 Aristonici verba non sunt, nam nunquam Zenodotum ipsum ### book 353.5.2 loquentem induxit, sed certe de illius athetesi dixit. ### book 366.1 Εἰδοθέη· ### book 366.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus pro Εἰδοθέη scripsit ### book 366.3 Εὐρυνόμη cf. in EHQ. ### book 368 αἰεὶ γὰρ περὶ νῆσον ἀλώμενοι ἰχθυάασκον. ### book 368.1 Diple fuit contra chorizontes, qui opponebant, solum in ### book 368.2 Odyssea heroes piscibus vesci, non in Iliade. Contra hos Ari‐ ### book 368.3 starchus recte demonstravit, quaedam heroibus cognita quidem ### book 368.5.1 fuisse, quibus Homerus heroas utentes non faciat. Fortasse hoe ### book 368.5.2 etiam Ar. obtendit, quod Homerus ipse dicit: ἔτειρε δὲ γαστέρα ### book 368.5.3 λιμός et schol. in B affert: ἀλλαχόσε οὐ λέγει ὁ Ὅμηρος ἐσθίειν ### book 368.5.4 τοὺς Ἕλληνας (l. ἥρωας) ἰχθύας· νῦν δέ φησι τούτους ἀγρεύειν ### book 368.5.5 ἰχθύας διὰ τὸ τείρεσθαι ὑπὸ τοῦ λιμοῦ. cf. ad Π 747. ### book 370.1 ἡ δ’ ἐμεῦ ἄγχι στᾶσα ἔπος φάτο, φώνησέν τε. ### book 370.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus legit: ἡ δέ μοι ### book 370.3 ἀντομένη EH. Tunc etiam reliquam versus partem aliter scri‐ ### book 370.4 bere debuit, velut ἔπεα πτερόεντα προσηύδα, vel ἔπεα πτε‐ ### book 370.5 ρόεντ’ ἀγόρευεν, ut monet Duentzerus p. 133. ### book 379.1 ἀλλὰ σύ πέρ μοι εἰπέ. ### book 379.2 ) Ζηνόδοτος ἔειπε κακῶς· τὴν διαφορὰν γὰρ ἠγνόησεν ### book 379.3 H (sc. imperativi, cuius una forma est εἰπέ, et indicativi, cuius ### book 379.4 duplex, εἶπε et ἔειπε cf. δ 468. Eust. 1499, 50. 1410, 61. ### book 386.1 Ποσειδάωνος ὑποδμώς (Proteus). ### book 386.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] παρέλκει ἡ ὑπό EQ. ### book 386.3 cf. ad Ζ 19, uti hic versus citatur in eadem interpretatione ### book 386.4 vocabuli ὑφηνίοχος. L. Ar. 108. γ 195. 422. δ 672. ### book 388.1 λελαβέσθαι. ### book 388.2 *) [ἡ διπλῆ πρὸς τὸν] ἀναδιπλασιασμὸν, ὡς τετυπέσθαι. E. ### book 388.3 Notare solebat Ar. eas formas, quae reduplicatione ponun‐ ### book 388.4 tur. cf. F. Ar. 11 et usus est substantivo ἀναδιπλασιασμόν ### book 388.5 ad Ζ. 50. ### book 402.1 μελαίνῃ φρικὶ καλυφθείς. ### book 402.2 ) τῇ ἐπιγενομένῃ μελανίᾳ πόντῳ (corr. Lehrs Ar. p. 89 ### book 402.3 pro ἐν τῷ) ἐκ τῆς ἐπιπολαίου κινήσεως τῶν ὑδάτων V. Idem ### book 402.4 EH. qui addunt: κατὰ τὰς ἀρχὰς τῶν ἀνέμων τοῦ πνεῖν. Ex ### book 402.5.1 Ar. fluxit cf. ad Φ 126. L. Ar. 89. Alii interpretati sunt ψύχος. ### book 402.5.2 Apoll. l. h. 165, 16. ### book 413.1 λέξεται ἐν μέσσῃσι. ### book 413.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ λέξεται] ἀντὶ τοῦ κοιμηθήσεται, ἀπὸ ### book 413.1 τοῦ λέχους BQ. ### book 413.2 cf. L. Ar. 147. δ 451. ### book 416.1 αὖθι δ’ ἔχειν. ### book 416.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀπαρεμφάτῳ χρῆται ἀντὶ προστακτικοῖ, ### book 416.3 ἔχειν] ἀντὶ τοῦ ἔχετε. PQ. ### book 416.4 cf. F. Ar. 14. α 291 et locos ibi collatos. ### book 419.1 ἐχέμεν. ### book 419.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] πάλιν ἀντὶ τοῦ ἔχετε Q. ### book 419.3 cf. ad v. 416. ### book 423,n3.1 εἴρεσθαι, ὡς φθείρεσθαι. ἔστι γὰρ ἐνεστῶτος καὶ ### book 423,n3.2 παρατατικοῦ P. ### book 423,n3.3 Fluxit fortasse ex Ar. altera pars, cf. F. Ar. p. 4. θ 290. ι 297. ### book 429.1 δόρπον θ’ ὁπλισάμεσθ’, ἐπί τ’ ἤλυθεν ἀμβροσίη ### book 429.2 νύξ. ### book 429.3 In H hoc est scholion: ἄριστον. τοῦ Ἀριστάρχου· σημει‐ ### book 429.4 οῦνται τινές, ὅτι δόρπον τὸ δεῖπνον. Hoc nunquam Aristarchus ### book 429.5.1 docuit. Sed Zenodotus δεῖπνον et δόρπον promiscue posuit ### book 429.5.2 cf. Λ 86, 730. Fortasse etiam nostro loco, cui Λ 730 similli‐ ### book 429.5.3 mus est, pro recto δόρπον falsum δεῖπνον legit, et scholiasta ### book 429.5.4 contorsit Aristonici verba, quae sic fere restituenda sunt: ἡ ### book 429.5.5 διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει δεῖπνον· δόρπον ### book 429.10.1 δὲ λέγει τὴν ἑσπερίνην τροφήν· εὐθέως γὰρ κατακοιμῶνται. ### book 429.10.2 Eust. 1503, 53: καὶ ὅρα, ὡς διασαφεῖται κἀνταῦθα ὁ δόρπος ### book 429.10.3 ἐν τῷ „ἐπῆλθεν ἀμβροσία νύξ“. τὸ γὰρ τηνικαῦτα ἔμβρωμα ### book 429.10.4 δόρπος λέγεται. cf. L. A. 127. α 124 et exempla ibid. ### book 442.1 ὀλοώτατος ὀδμή. ### book 442.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὀλοωτάτη ὀλοώτατος εἴρηκεν] ### book 442.3 ὅμοιον τῷ „κλυτὸς Ἀμφιτρίτη (ε 422) καὶ θεσμὸς ἀϋτμή“ καὶ ### book 442.4 „κλυτὸς Ἱπποδάμεια“ (Β 742) P. cf. F. Ar. 31. β 214 et locos, ### book 442.5 quos ibi contuli. ### book 451.1 λέκτο δ’ ἀριθμόν. ### book 451.2 ἐν δ’ ἡμέας πρώτους λέγε κήτεσιν, οὐδέ τι θυμῷ ### book 451.1 ὠίσθη δόλον εἶναι· ἔπειτα δὲ λέκτο καὶ αὐτός. ### book 451.2 *) ὅτι τῇ αὐτῇ λέξει παραλλήλως οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ση‐ ### book 451.5.1 μαινομένου κέχρηται. PQ. ### book 451.5.2 cf. L. Ar. 147. De παραλλήλως vocabuli usu cf. Fried‐ ### book 451.5.3 laenderum ad Ν 276. δ 413. ### book 468.1 ἀλλὰ σύ πέρ μοι εἰπέ. ### book 468.2 γράφεται ἔειπε sc. Zenodotus cf. 379 propter quod διπλῆ ### book 468.3 περιεστιγμένη. Eust. 1410, 61. ### book 477.1 πρίν γ’ ὅτ’ ἂν Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο. ### book 477.2 *) ὅτι τὸν Νεῖλον Αἴγυπτον ὀνομάζει, ὁ δὲ Ἡσίοδος ὡς ### book 477.3 ὢν νεώτερος Νεῖλον αὐτὸν οἶδεν ἤδη καλούμενον. HMPQT. ### book 477.4 De aetate Hesiodi, Homero posterioris, etiam ad Κ 431 ### book 477.5.1 dictum est. cf. Lehrs, emend. schol. Hom. p. 454 Herod. et ### book 477.5.2 Ar. 232. Μ 22. ### book 477.5.3 Fuit praeterea diple periestigmene propter Zenodoti lectio‐ ### book 477.5.4 nem διειπετέος ce. in EHQ. B ad Ρ 263. ### book 485.1 ταῦτα μὲν οὕτω δὴ τελέω, γέρον, ὡς σὺ κελεύεις. ### book 485.2 *) [ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν τοῦ χρόνου, ὅτι ἀντὶ τοῦ] ### book 485.3 τελέσω, ἐνεστὼς ἀντὶ μέλλοντος E. ### book 485.4 cf. F. Ar. 6. Β 286. Ι 156. γ 82 et exempla ibid. ### book 498.1 Αἴας μὲν μετὰ νηυσὶ δάμη δολιχηρέτμοισι. ### book 498.2 Versum Zenodotus expunxisse videtur cf. in H: Ζηνόδοτος ### book 498.3 τοῦτον περιγράφει (corr. Dindorf., cod. ὃς γράφει. Duentzer: ### book 498.4 οὐ γράφει p. 13) ἀναγκαῖον δὲ καὶ αὐτὸν εἶναι διὰ τὸ λέγειν ### book 498.5.1 ὕστερον (551) Μενέλαον „σὺ δὲ τρίτον ἄνδρ’ ὀνόμαζε“. La ### book 498.5.2 Roche ex hoc scholio corrupto colligere non potest, Zenodo‐ ### book 498.5.3 tum hunc versum expunxisse, nisi forte pro ὃς γράφει cum ### book 498.5.4 Duentzero οὐ γράφει scribis, vel cum Dindorfio περιγράφει, ### book 498.5.5 quibus non assentitur: nam si ita scriptum fuisset, verba se‐ ### book 498.10.1 quentia ἀναγκαῖον δὲ εἶναι non cohaererent cum antecedentibus. ### book 498.10.2 Accedit quod hic versus amoveri non potest, nam ad eum re‐ ### book 498.10.3 feruntur quae Menelaus infra dicit: σὺ δὲ τρίτον ἄνδρ’ ὀνόμαζε, ### book 498.10.4 quod Zenodotum fugere potuisse non credit. ### book 514 Μαλειάων. ### book 514.1 *) [ἡ διπλῆ ὅτι νῦν μὲν πληθυντικῶς εἴρηκεν Μαλειάων] ### book 514.2 ἀλλαχοῦ δὲ ἑνικῶς „περιγνάμπτοντα Μάλειαν“ (ι 80) P. cf. γ ### book 514.3 287 et locos ibi collatos. ### book 522.1 πατρίδος αἴης. ### book 522.2 ) σημειοῦνταί τινες, ὅτι ἐπὶ τῆς ὅλης χώρας νῦν τέθεικε ### book 522.3 τὴν πατρίδα, οὐκ ἐπὶ τῆς πόλεως PQ. cf. Eust. 1507, 45. ### book 547.1 τάφου ἀντιβολήσαις. ### book 547.2 ) τοῦ δείπνου τοῦ ἐν τῇ ταφῇ. BT. cf. γ 307. ### book 553.1 ἠὲ θανών. ἐθέλω δὲ καὶ ἀχνυμενός περ ἀκοῦσαι. ### book 553.2 ἐν ἁπάσαις ἠθετεῖτο· τοῦ γὰρ Πρωτέως εἰπόντος „δύο ### book 553.3 μοῦνοι ἀπόλοντο“ (496) γελοίως τρίτον ζητεῖ ἀπολόμενον. HPQ. ### book 553.4 Didymi et Aristonici verba scholiasta coniunxisse videtur. ### book 556.1 τὸν δὲ ἴδον ἐν νήσῳ θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντα. ### book 556.2 ) δῆλον κἀκ τούτου ὅτι ἐξῴκισται [ἐξωκεάνισται Heckerus] ### book 556.3 ἡ νῆσος· ἐπεὶ τί ἐκώλυε τὸν Μενέλαον οὕτως ἔχοντα περὶ τὸν ### book 556.4 Ὀδυσσέα ὡς καὶ πόλιν ὅλην χαρίσασθαι ἐθέλειν ναῦν πέμψαι ### book 556.5.1 καὶ σῶσαι τὸν φίλον; BPQT. ### book 556.5.2 Eust. 1508, 60: ἐνταῦθα δέ τινες ἐκτοπισμὸν σημειοῦνται ### book 556.5.3 τῆς κατὰ τὴν Καλυψὼ νήσου. cf. L. Ar. 247. ε 55. 100. 277. ### book 556.5.4 ζ 8. 204. η 321. κ 1. 190. υ 383. ### book 580.1 ἑξῆς δ’ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρέτμοις. ### book 580.2 ) σημειοῦνταί τινες, ὅτι ὁμοίως ἐκείνῳ εἴρηται „ἑζόμενοι ### book 580.3 λεύκαινον ὕδωρ“ (μ 172) P. ### book 580.4 cf. F. Ar. Β 417. γ 486 et exempla ibid. ### book 590.1 τρεῖς ἵππους καὶ δίφρον ἐΰξοον. ### book 590.2 *) ὅτι οὐκ ἂν, εἰ τέθριππα ᾔδεσαν, τρεῖς ἵππους ἐδίδου ### book 590.3 τῷ Τηλεμάχῳ. νῦν δὲ ξυνωρίδα δίδωσι καὶ παρήορον, ὡς καὶ ### book 590.4 ἐν Ἰλιάδι χρώμενοι. BPQT. cf. L. Ar. 195. ### book 602.1 ἵππους δ’ εἰς Ἰθάκην οὐκ ἄξομαι, ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ ### book 602.2 ἐνθάδε λείψω ἄγαλμα. ### book 602.3 *) ὅτι τοὺς ἵππους ἄγαλμα εἴρηκεν [καὶ] ἐν Ἰλιάδι (δ 144) ### book 602.4 „βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα“. ὥσπερ δὲ ὁ Τηλέμαχος ἐνθάδε ### book 602.5.1 παραιτεῖται τοὺς ἵππους, οὕτως καὶ Ὀδυσσεὺς τοὺς ἐκ τῆς ### book 602.5.2 κατασκοπῆς ἵππους Διομήδει παραχωρεῖ. [ὁ αὐτὸς ἄρα ποιη‐ ### book 602.5.3 τής.] PQ. Huc referendum est quod legitur in MQ ad γ 274: ### book 602.5.4 ἄγαλμα λέγει ὁ ποιητὴς πᾶν ἐφ’ ᾧ τις ἀγάλλεται, καὶ οὐ τὸ ### book 602.5.5 ξόανον et ad γ 438 in E: ἡμεῖς μὲν ἄγαλμα τὸ ξόανον, Ὅμη‐ ### book 602.10.1 ρος δὲ πᾶν δῶρον, ὃ βλέπει τις καὶ χαίρει καὶ ἐφ’ ᾧ ἀγάλ‐ ### book 602.10.2 λεται, ἄγαλμά φησιν. ### book 602.10.3 cf. schol. in D ad Δ 144. Apoll. l. h. 6, 30. ### book 613.1 δώρων δ’, ὅσς’ ἐν ἐμῷ οἴκῳ κειμήλια κεῖται. ### book 613.2 ) σημειοῦνται ὡς ἀκατάλληλοι P. ### book 613.3 Fortasse notaverat Ar., hoc loco Homerum praeter consue‐ ### book 613.4 tudinem κεῖται verbi singularem cum plurali neutrius ὅσσα κει‐ ### book 613.5 μήλια construxisse. cf. Ν 28. ### book 619.1 τεῒν δ’ ἐθέλω τόδ’ ὀπάσσαι. ### book 619.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τεῒν] ἀντὶ τοῦ σοί Δωρικῶς P. cf. ### book 619.3 Λ 201. Certe adiunxit: καὶ ὅτι τὸ ἐθέλω ἀεὶ ἀπὸ τοῦ ε ἄρ‐ ### book 619.4 χεται. cf. Η 111. ### book 624.1 περὶ δεῖπνον πένοντο. ### book 624.2 ) σημειοῦνταί τινες ἀντὶ τοῦ ἐνήργουν HP. ### book 624.3 cf. L. Ar. 73. β 334. ι 250. ### book 630.1 τοῖς δ’ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων. ### book 630.2 *) ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι ἡ αὐτὴ εὐστοχία τῆς τῶν ὀνομάτων ### book 630.3 θέσεως. P. ### book 630.4 cf. Ε 60. Ι 137. β 386. ### book 634.1 ἐμὲ δὲ χρεὼ γίγνεται αὐτῆς. ### book 634.2 ) Ἀττικῶς ἀντὶ τοῦ ἐμοί BP. ### book 634.3 cf. F. Ar. 1. 23. γ 14. ### book 644,n5.1 θῆτές τε δμῶές τε. ### book 644,n5.2 σημειοῦνταί τινες, ὅτι διέστειλε τοὺς θῆτας ἀπὸ τῶν δμώων. ### book 644,n5.3 θῆτες γὰρ λέγονται οἱ ἐλεύθεροι μὲν, μισθῷ δὲ δουλεύοντες, δμῶες ### book 644,n5.4 δὲ αὐτοὶ οἱ δοῦλοι, παρὰ τὸ δεδμῆσθαι, ὅ ἐστιν ὑποτετάχθαι. BEPQ. ### book 644,n5.5 cf. ξ 112. Eust. 1246, 11 ubi Aristophanis esse hanc interpretatio‐ ### book 644,n5 nem dicit. Apollo et Neptunus θητεύουσι μισθῷ ἐπὶ ῥητῷ Φ 444. ### book 646.1 ἤ σε βίῃ ἀπηΰρα νῆα μέλαιναν. ### book 646.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἤλλακται πτῶσις σὲ ἀπηύρα νῆα ἀντὶ τοῦ ### book 646.3 σοῦ] ὁμοίως τῷ „ἐπεί μ’ ἀφέλεσθέ γε δόντεσ“ (Α 299) P. ### book 646.4 cf. F. Ar. p. 21. ### book 661-2.1 ἀχνύμενος· μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέ‐ ### book 661-2.2 λαιναι ### book 661-2.3 πίμπλαντ’, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην. ### book 661-2.4 ) ἐκ τῆς Ἰλιάδος (Α 103) μετηνέχθησαν οὐ δεόντως οἱ ### book 661-2.5.1 στίχοι HQ. ### book 661-2.5.2 Fuerunt obeli cum asteriscis cf. ad Α 103. ### book 671.1 Σάμοιό τε παιπαλοέσσης. ### book 671.2 *) ὅτι τὴν Σάμην Σάμον εἶπεν BET. ### book 671.3 cf. L. Ar. 233 cf. α 246 et exempla ibid. ### book 672.1 ἐπισμυγερῶς. ### book 672.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] παρέλκει (δὲ) ἡ ἐπί BET. cf. γ 195. ### book 672.3 422. δ 386. L. Ar. 109. ### book 678.1 αὐλῆς ἐκτὸς ἐών. ### book 678.2 ) σημειοῦνταί τινες πρὸς τὸ περὶ τῆς Ὀδυσσέως οἰκή‐ ### book 678.3 σεως P. ### book 685.1 ὕστατα καὶ πύματα νῦν ἐνθάδε δειπνήσειαν. ### book 685.2 *) ὅτι τὰ ἰσοδυναμοῦντα παράλληλα τέθεικεν, ὕστατα καὶ ### book 685.3 πύματα P. cf. γ 317. ### book 692.1 ἄλλον κ’ ἐχθαίρῃσι βροτῶν, ἄλλον κε φιλοίη. ### book 692.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ ἐχθαίρῃσιν ἀντὶ τοῦ ἐχθαίροι ὡς (cod. ### book 692.3 καὶ) τὸ „ἰχθὺς, ὅς κε φάγῃσι“ (Φ 127) ἀντὶ τοῦ φάγοι. BEPQ. ### book 692.4 Restitui, quod P. habet ἐχθαίροι et φάγοι, ut in omnibus ### book 692.5.1 codicibus BEPQ. Dindorfius rectum male correxit. Videat F. ### book 692.5.2 Ar. p. 9: „in nostris scholiis fere ubique coniunctivus pro op‐ ### book 692.5.3 tativo esse dicitur.“ Ceterum schol. citatum Φ 127 habet: ἀντὶ ### book 692.5.4 τοῦ ὃς φάγοι ἂν, quod inspicere debebat. ### book 702.1 ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδ’ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν. ### book 702.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὐδὲ ἐνταῦθα ἡ Κρήτη οὐδὲ Ἰδομενεὺς ### book 702.1 ὀνομάζεται HP. ### book 702.2 Diple est contra Zenodotum cf. α 93. β 359. γ 313. ### book 709.1 πουλὺν ἐφ’ ὑγρήν. ### book 709.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐν σχήματι εἴρηται, ὡς θέρμος ἀϋτμή P. ### book 709.3 cf. F. Ar. 31. β 214 et exempla ibid. ### book 714.1 ὄφρα πύθηται πατρὸς ἑοῦ. ### book 714.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περί. HT. ### book 714.3 cf. F. Ar. 26. ### book 722.1 κλῦτε φίλαι· πέρι γάρ μοι .. ### book 722.2 *) ὅτι ἐν ἀρχῇ λόγου ὁ γάρ, ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι (Η 328) ### book 722.3 „πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι“ H. cf. Η 328. ### book 726.1 ἐσθλὸν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθ’ Ἑλλάδα καὶ μέσον ### book 726.2 Ἄργος. ### book 726.3 *) περιττὸς ὁ στίχος· καὶ γὰρ προεῖπεν „ἢ πρὶν μὲν πό‐ ### book 726.4 σιν ἐσθλόν“ (724) καὶ οὐκ οἶδεν ὁ Ὅμηρος τὴν καθ’ ἡμᾶς ### book 726.5.1 Ἑλλάδα, ἀλλὰ τὴν Θεσσαλικὴν οὕτω λέγει καὶ Ἕλληνας τοὺς ### book 726.5.2 ἐκεῖθεν. HQ. cf. L. Ar. 227. F. Ar. Ι 395. α 344. δ 816. ### book 771.1 ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται. ### book 771.2 *) ὅτι φόνος τῷ υἱῷ αὐτῆς ηὐτρέπισται· ἡ γὰρ οἱ ἀντὶ ### book 771.3 γενικῆς ἐστι. H. cf. Fr. 22. ### book 783.1 πάντα κατὰ μοῖραν· ἀνά θ’ ἱστία λευκὰ πέτασσαν. ### book 783.2 ) περιττὸς δοκεῖ οὗτος ὁ στίχος M. ### book 783.3 Non legit Eust. cf. 1517, 44, omiserunt ADEGHL. ### book 786.1 ἕσπερον. ### book 786.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀρσενικῶς] τὴν ἑσπέραν ἕσπερον εἶπεν. ### book 786.3 HGl. cf. ad α 422 et exempla ibid. ### book 793.1 ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος. ### book 793.2 Ex schol. in E apparet, fuisse diplam Ar. de vocabulo νή‐ ### book 793.3 δυμος, pro quo nonnulli ἥδυμος legerunt, litteram ν ut ἐφελ‐ ### book 793.4 κυστικὸν ad ἐπήλυθε trahentes. cf. ad Β 2. Κ 187. Π 54. ### book 794.1 λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα. ### book 794.2 *) ὅτι οὕτως λέγει τὰς συναφὰς τῶν μελῶν, οὐ τὰ μέλη. ### book 794 (οὐκ οὖν ἂν εἴποι μηρὸν ἢ χεῖρα ἅψεα.) PQH. ### book 797.1 Ἰφθίμῃ κούρῃ. ### book 797.2 ) ἀμφιβάλλει Ἀρίσταρχος, πότερον ἐπίθετον τὸ ἰφθίμη, ### book 797.3 ἢ κύριον. P. ### book 816.1 ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθ’ Ἑλλάδα καὶ μέσον ### book 816.2 Ἄργος. ### book 816.3 Certe obelo notavit Ar. cf. δ 726. Ι 395. ### book 836.1 οὐ μέντοι κεῖνόν γε διηνεκέως ἀγορεύσω. ### book 836.2 *) [ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα] ἀντὶ τοῦ τὰ περὶ ἐκείνου ### book 836.3 BEQPT. cf. F. Ar. 25. ### book 845.1 Σάμοιό τ’ παιπαλοέσσης. ### book 845.2 *) ὅτι τὴν Σάμην Σάμον λέγει H. ### book 845 cf. δ 671. ### book 7.1 Ζεῦ πάτερ ἠδ’ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες. ### book 7.2 ) ἐκ τῆς ἐν Ἰλιάδι Νέστορος εὐχῆς μετατέθειται P. ### book 7.3 Nestoris εὐχή est Ο 370 seq., sed ibi hic versus non legi‐ ### book 7.4 tur. Num Ar. alium textum ac nos hoc loco habuit? ### book 13.1 ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρ’ ἄλγεα πάσχων. ### book 13.2 *) οἰκειότερον ἐν Ἰλιάδι—Β 721—κεῖται περὶ Φιλο‐ ### book 13.3 κτήτου. νῦν δὲ ἔδει τετιημένος ἦτορ εἶναι H. ### book 27.1 παλιμπετὲς ἀπονέωνται. ### book 27.2 ) εἰς τοὐπίσω στρεφόμενοι P. ### book 27.3 Hoc scholion inserui propter rectam vocabuli πάλιν inter‐ ### book 27.4 pretationem, quae est Ar. cf. L. Ar. 91. ### book 30.1 νύμφῃ εὐπλοκάμῳ εἰπεῖν. ### book 30.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀπαρέμφατόν ἐστιν ἀντὶ προστακτικοῦ, ### book 30.3 τοῦ εἰπέ PT. ### book 30.4 cf. F. Ar. 14. α 291 et exempla ibid. ### book 39.1 πόλλ’, ὃς ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατ’ Ὀδυσσεύς, ### book 39.2 εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν. ### book 39.3 ) Τροίης δισυλλάβως, ἵνα τὴν χώραν ἀκούσωμεν P. ### book 39.4 cf. λ 510. Α 129. Alii: Τροίης ἀπὸ ληίδος. Fluxisse vi‐ ### book 39.5.1 detur ex Ar., qui Α 129 observavit, Troiam urbem apud Ho‐ ### book 39.5.2 merum δισυλλάβως legi Τροίην, adiectivum contra Τροΐην τρι‐ ### book 39 συλλάβως de urbe aliqua Troiana. ### book 44-46.1 αὐτίκ’ ἔπειθ’ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ### book 44-46.2 ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ’ ὑγρὴν ### book 44-46.3 ἠδ’ ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῆς ἀνέμοιο. ### book 44-46.4 *) [τούτοις τοῖς στίχοις παράκεινται ἀστερίσκοι ὅτι] μετά‐ ### book 44-46.5.1 κεινται οὐ δεόντως ἐντεῦθεν εἰς τὰ περὶ τῆς Ἀθηνᾶς ἐν αʹ ### book 44-46.5.2 λεγόμενα· (96—98) καὶ εἰς τὰ περὶ Ἑρμοῦ, ἡνίκα ἀπ’ Ὀλύμ‐ ### book 44-46.5.3 που εἰς τὴν Τροίαν κάτεισιν (Ω 341/2) HPQ. ### book 50.1 Πιερίην δ’ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ. ### book 50.2 ) ἀναγκαῖον τὸ ἔπος, ὅτι ὄρος Ὄλυμπος θεῶν οἰκητήριον ### book 50.3 κατὰ τὸν ποιητήν. HP. ### book 50.4 cf. F. Ar. Ξ 226. L. Ar. 166. ad v. 55. ### book 50.5.1 Pieriam enim, Olympi cacumen, transcendunt dii apud Ho‐ ### book 50.5.2 merum, iter facientes ex Olympo in terram. ### book 54,n1.1 τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς. ### book 54,n1.2 προσέθηκέ τις οὐ δεόντως τὸν στίχον. HPQ. Eust. 1522, 62: ### book 54,n1.3 παρένθετον οἴονταί τινες (an Ar.?) τὸν στίχον καὶ ὀβελίζουσιν ἤτοι ### book 54,n1.4 ἀθετοῦσιν. ### book 55.1 ἀλλ’ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθ’ ἐοῦσαν. ### book 55.2 *)[ἡ διπλῆ] πρὸς τὰ περὶ τῆς πλάνης, ὅτι πόῤῥω που ἐν ### book 55.3 ἐκτετοπισμένοις τόποις ἀορίστοις. φησὶ γοῦν τηλόθι που τὴν ### book 55.4 νῆσον εἶναι. καὶ πρὸς τὰ περὶ Ὀλύμπου σεσημείωται· εἰ γὰρ ### book 55.5.1 μὴ ἀπὸ Μακεδονίας ὁ θεὸς ἐξορμᾷ, ἀλλ’ ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ, ### book 55.5.2 οὐκ ἂν πολλὴν ἐπῆλθεν, ἕως εἰς τὴν νῆσον παραγένηται, ἀλλ’ ### book 55.5.3 εὐθὺς βουληθεὶς κατὰ κάθετον γενόμενος PQ. —„ut Minerva ### book 55.5.4 Τ 530“. L. —cf. L. Ar. 166. 247. δ 556 et locos ibi collatos. ### book 69.1 ἡμερὶς ἡβώωσα. ### book 69.2 Notatum fuit vocabulum ἡμερίς ἅπαξ εἰρημένον v. schol. ### book 69.3 EPQ: τὴν ἄμπελον εἶπεν· ἅπαξ δὲ ἐνταῦθα τὸ ὄνομα. Eust. ### book 69.4 1524, 25 habet: ἐν δὲ ὑπομνήμασι παλαιοῖς τοῖς εἰς τὸ Ξ τῆς ### book 69.5.1 Ἰλιάδος (an Ar.?) εἶδος λεπτοφλοίου δρυὸς ἡ ἡμερὶς λέγεται. ### book 69.5.2 Apoll. l. h. 84, 1 ut in scholio nostro interpretatur. ### book 84.1 πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων. ### book 84.2 *) ὁ στίχος οὗτος περιττός· ὁ γὰρ προκείμενος ἀρκεῖ. HP. ### book 84.3 cf. ad v. 158 et PQ ad v. 82. ### book 97-98.1 εἰρωτᾷς μ’ ἐλθόντα θεὰ θέον· αὐτὰρ ἐγώ τοι ### book 97-98.2 νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω· κέλεαι γάρ. ### book 97-98.3 *) [ἀθετοῦνται οἱ στίχοι ὅτι] εὐτελεῖς κατὰ τὴν σύνθεσιν ### book 97-98.4 καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν HP. ### book 97-98.5.1 Porsonus, Buttmannus, Dindorfius hoc scholion, quod in P ### book 97-98.5.2 scriptum est interiore margine incipiens ob angustiam a v. 96 ### book 97-98.5.3 et desinens proxime ante 98, pertinere ad v. 94. 95. coniece‐ ### book 97-98.5.4 runt. Ego retinui scholii locum secutus Eust. 1525, 31: εἴπο‐ ### book 97-98.5.5 μεν δὲ ἀφελῶς, ἀκολούθως τοῖς παλαιοῖς, οἵ φασιν ὅτι εὐτελεῖς ### book 97-98.10.1 οἱ δύο στίχοι—97. 98—οὗτοι καὶ κατὰ συνθήκην καὶ κατὰ ### book 97-98.10.2 διάνοιαν. ### book 100.1 τίς δ’ ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ ### book 100.2 ἄσπετον, οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις .. ### book 100.3 *) σαφῶς ἐδήλωσεν Ὅμηρος, ὅτι ἔξω τῆς καθ’ ἡμᾶς θα‐ ### book 100.4 λάσσης ἡ τῆς Καλυψοῦς νῆσος τυγχάνει [διὸ ἡ διπλῆ]. BEPQT. ### book 100.5 cf. L. Ar. 247. Eust. 1525, 64. δ 556 et locos, quos ibi contuli. ### book 105-11.1 φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀιζυρώτατον ἄλλων ### book 105-11.2 τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο ### book 105-11.3 εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν ### book 105-11.4 οἴκαδ’. ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο, ### book 105-11.5.1 ἥ σφιν ἐπῶρς’ ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά. ### book 105-11.5.2 ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι, ### book 105-11.5.3 τὸν δ’ ἄρα δεῦρ’ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε. ### book 105-11.5.4 *) περιττοὶ οἱ στίχοι καὶ πρὸς τὴν ἱστορίαν μαχόμενοι. ### book 105-11.5.5 οὐ γὰρ καθ’ ὃν καιρὸν ὑπὸ τῆς Ἀθηνᾶς ὁ ἄνεμος ἐκινήθη καὶ ### book 105-11.10.1 οἱ ἄλλοι ἀπώλοντο, Ὀδυσσεὺς τῇ νήσῳ προσηνέχθη· οἱ δὲ τε‐ ### book 105-11.10.2 λευταῖοι δύο ἐκ τῶν μετὰ ταῦτά (133—134) εἰσι μετενηνεγ‐ ### book 105-11.10.3 μένοι PQ. ### book 105-11 Numeros 105—111 Maius posuit, Buttmannus probavit. ### book 124-5,n2.1 Ἄρτεμις ἅγνη ### book 124-5,n2.2 οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν. ### book 124-5,n2.3 οὐδέποτε παρ’ Ὁμήρῳ ἡ Ἄρτεμις ἄῤῥενας φονεύει· διό τινες ### book 124-5,n2.4 ἀθετοῦσι τοὺς στίχους HPQ. cf. Eust. 1527, 47. An Aristarchus in ### book 124-5,n2.5 horum numero fuit? ### book 130,n3.1 περὶ τρόπιος βεβαῶτα. ### book 130,n3.2 ὅτι (καὶ) γενικὴ ἀντὶ δοτικῆς, ἀντὶ τοῦ περιβεβηκότα τῇ τρό‐ ### book 130,n3.3 πιδι. BEPQT. ### book 130,n3.4 Fluxit fortasse ex Ar. cf. F. Ar. p. 21. ### book 132.1 Ζεὺς ἔλσας (κεραυνῷ). ### book 132.2 ) Ζηνόδοτος ἐλάσας γράφει. οἱ δὲ (certe Ar.) ἔλσας, ποιη‐ ### book 132.3 τικώτερον γάρ. ἔλσας μὲν τὸ συστρέψας, ἐλάσας δὲ τὸ ἐκ ### book 132.4 χειρὸς πλήξας. HPQ. cf. L. Ar. 65. η 250. ### book 132.5 Versibus 133—134 fuit appictus asteriscus cf. 105—111. ### book 141.1 ἑταῖροι. ### book 141.2 *) ὅτι ἐπὶ τῶν συμπλεόντων τίθησι τὸ (cod. τοὺς) ἑταί‐ ### book 141.3 ρους πολλάκις PQ. L. Ar. 116. ### book 158.1 πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων. ### book 158.2 *) [ὁ ἀστερίσκος ὅτι] ἐντεῦθεν εἰς τὸ ὀλίγον ἀνωτέρω (84) ### book 158.3 μετάκειται ὁ στίχος H. ### book 165.1 αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρόν ### book 165.2 ἐνθήσω, μενοεικέ’, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι. ### book 165.3 *) ὅτι καὶ ἐπὶ δίψης ὁ λιμός P. ### book 188.1 ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσς’ ἂν ἐμοί περ ### book 188.2 αὐτῇ μηδοίμην. ### book 188.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ περ παρέλκει PQ. ### book 188.4 cf. F. Ar. 34. ρ 47. ### book 202.1 τοῖς (Odysseus et Calypso) ἄρα μύθων ἦρχε. ### book 202.2 *) ὅτι ἑνὸς πρὸς ἕνα διαλεγομένου φησὶ „τοῖς ἄρα μύθων ### book 202.3 ἦρχεν“ P. cf. Ρ 628. Φ 287. η 47. ### book 205.1 σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης. ### book 205.2 ) τὸ ἔμπης, ὃ καὶ ἔμπα λέγεται, ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ ὅμως ### book 205.1 σημαίνει, ποτὲ δὲ ὁμοίως καὶ ἐπίσης, ὡς τὸ „ἔμπης εἰς γαῖάν ### book 205.2 τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ ἀυτμή“ (Ξ 174). MS Barnes. cf. L. Ar. ### book 205.5 142 Apoll. l. h. 67, 24. ς 354. τ 37. BL ad Ξ 1. ### book 240.1 περίκηλα. ### book 240.2 ) Ἀρίσταρχος ὥσπερ ξηρὰ ἐκδεχόμενος, τὰ περικεκαυ‐ ### book 240.3 μένα ὑπὸ ἡλίου P. ### book 240.4 Chrysippus περὶ κῆλα. ### book 244.1 εἴκοσι δ’ ἔκβαλε πάντα. ### book 244.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] παρέλκει τὸ πάντα, ὡς ἐν τῷ „τριχθὰ δὲ ### book 244.3 πάντα δέδασται“ (Ο 189) PQ. ### book 244.4 cf. ad Ο 189. Σ 373. Ω 232. θ 258. ### book 247.1 τέτρηνεν δ’ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν ### book 247.2 γόμφοισιν δ’ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονιῇσιν ἄρασσεν. ### book 247.3 ) Ἀριστοφάνης τὸ αὐτὸ ᾤετο περιέχειν ἄμφω. διὸ τῷ ### book 247.4 μὲν σίγμα, τῷ δὲ ἀντίσιγμα ἐπιτίθησιν BPQ. Vind. ὁ δὲ Ἀρί‐ ### book 247.5.1 σταρχός φησι διὰ τοῦ πρώτου τὸ μὲν τέλειον τῆς ἁρμογῆς μὴ ### book 247.5.2 εἶναι, ἀλλ’, ὡς ἄν τις εἴποι, ἁρμόζοντα κατεσκεύασε, καὶ πρὸς ### book 247.5.3 ἄλληλα συγκαταγαγὼν ἐσκέψατο εἰ ἁρμόζει ἀλλήλοις· τῷ δὲ ### book 247.5.4 ἑξῆς συνέκλεισε καὶ κατεγόμφωσε. διὰ γὰρ τοῦ ἄρασσε τὸ ### book 247.5.5 τέλος τῆς ἁρμογῆς παρέστησε BHMPQT. cf. L. Ar. 342. ### book 252.1 ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι. ### book 252.2 Quod habent cod. BEHQV ad interpretationem vocabuli ### book 252.3 σταμίνες: τοῖς ὀρθοῖς ξύλοις, οἷς τὰ πηδάλια πήσσεται Ari‐ ### book 252.4 starchi est cf. Etym. M. 724. Nitzsch: Anmerkungen zur Odys‐ ### book 252.5 see II, 39. Eust. 1533, 27. ### book 273-5.1 ἄρκτον θ’, ἣν καὶ ἅμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ### book 273-5.2 ἥ τ’ αὐτοῦ στρέφεται καί τ’ Ὠρίωνα δοκεύει. ### book 273-5.3 *) ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι (Σ 487—89) τὰ αὐτὰ περὶ τῆς Ἄρκτου ### book 273-5.4 καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων φησίν. P. ### book 277.1 ποντοπορευέμεναι ἐπ’ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα. ### book 277.2 *) [ἡ διπλῆ] πρὸς τὸ περὶ τῆς πλάνης, ὅτι ὡς ἀπὸ τῶν ### book 277.3 περὶ τὸ Ἀτλαντικὸν πέλαγος φέρεται ἐπ’ ἀνατολάς H. ### book 277 cf. L. Ar. 244. δ 556 et exempla ibid. Eust. 1536, 5. ### book 281.1 εἴσατο δ’ ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ. ### book 281.2 Fuit interpretatio vocabuli ῥινόν, pro quo scholiastae in ### book 281.3 PQT Aristarchum legisse ἐρινόν dicunt: ὁ Ἀρίσταρχος ἐρινὸν ### book 281.4 αὐτὴν τὴν συκῆν κατὰ μεταβολὴν γένους, ὡς ὁ δίφρος τὸ δί‐ ### book 281.5.1 φρον. Sed huic lectioni ἐρινόν repugnat Aristonicus, qui Θ 532: ### book 281.5.2 εἴσατο δ’ ὡς ὅτε ῥινεός, Μ 118 et Ν 45 autem ῥινόν legit. ### book 281.5.3 Iam vides etiam in Venet. A variam fuisse lectionem. Eust. ### book 281.5.4 1536, 13 habet: Ἀρίσταρχος δὲ ἐρινὸν γράφει αὐτὴν τὴν συ‐ ### book 281.5.5 κῆν, ἵνα φαίνηται τηλόθεν ἡ νῆσος, ὡσεὶ καὶ τοιαύτη τις συκῆ. ### book 281.10.1 εἴσατο. Ar. notavit Θ 552, Μ 118, Ν 45 ὅτι πολλὰ σημαί‐ ### book 281.10.2 νει et nostro loco quidem ἀντὶ τοῦ ἐφάνη. Similia habent schol. ### book 281.10.3 EPQT. ### book 294,n4.1 ὀρώρει δ’ οὐρανόθεν νύξ. ### book 294,n4.2 οὐκ εἶπε ὀρώρει Ὀλυμπόθεν HT. ### book 294,n4.3 Fluxit fortasse ex Ar. adnotatione pertinente πρὸς τὰ περὶ Ὀλύμ‐ ### book 294,n4.4 που cf. L. Ar. 166—ι 69. ### book 310.1 ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα ### book 310.2 Τρῶες ἐπέῤῥιψαν περὶ Πηλείωνι θανόντι. ### book 310.3 Quod legitur in BPQ recentiorum est, qui fingunt, Achilli ### book 310.4 necati corpus ab Ajace ex proelio ablatum esse Ulixe tegente. ### book 310.5.1 Quod illi finxerunt ad similitudinem Iliadis Ρ 719. Ar. contra ### book 310.5.2 hos observavit, Homerum, si de Achilli caede cecinisset, vix ita ### book 310.5.3 instituisse. cf. L. Ar. 175. ### book 312.1 λευγαλέῳ θανάτῳ. ### book 312.2 *) ὅτι λευγαλέον θάνατον οἱ γλωσσογράφοι ἀποδεδώκασι ### book 312.3 τὸν ἐν ὑγρῷ, ἐκ τε τούτων καὶ ἐκ τῶν ὑπ’ Ἀχιλλέως ἐν τῇ ### book 312.4 πρὸς τὸν ποταμὸν μάχῃ λεγομένων. ἄμεινον δὲ ὀλέθριον, παρὰ ### book 312.5.1 τὸν λοιγόν Q. ### book 312.5.2 cf. L. Ar. 106. β 61. Ap. l. h. 107, 23. ### book 337.1 αἰθυίῃ δ’ εἰκυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης. ### book 337.2 ) οὐκ ἐφέρετο ἐν τοῖς πλείοσι. Ἀρίσταρχος δὲ περὶ μὲν ### book 337.1 τῆς ἀθετήσεως διστάζει, γράφει δὲ διὰ τοῦ υ ὑπεδύσατο, ἐν ### book 337.2 δέ τισιν ἀνεδύσατο· ἔοικε δὲ ὁ στίχος ἐκ τῶν ὕστερον (352) ### book 337.5.1 εἰρημένων ὑπό τινος παρεμβεβλῆσθαι „αὐτὴ δ’ ἂψ ἐς πόντον ### book 337.5.2 ἐδύσατο κυμαίνοντα αἰθυίῃ εἰκυῖα“. HPQ. Fluxit ex Didymo ### book 337.5.3 et Aristonico, cuius verba in altera scholii parte ἔοικε—εἰκυῖα ### book 337.5.4 servata videntur esse. cf. L. Ar. 347. ### book 341.1 οὐ μὲν δή σε καθαφθίσει, μάλα περ μενεαίνων· ### book 341.2 ἀλλὰ μάλ’ ὧδ’ ἔρξαι. ### book 341.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μενεαίνων ἀντὶ τοῦ] προθυμούμενος· ### book 341.4 σημαίνει γὰρ ἑκάτερον ἡ λέξις· τὸ δὲ ὧδ’ ἔρξαι ἀντὶ τοῦ οὕ‐ ### book 341.5.1 τως ἔρδε, (H) ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ V. ### book 341.5.2 cf. Π 491. Apoll. l. h. 111, 9. ### book 346.1 τόδε κρήδεμνον τανύσσαι. ### book 346.2 ) τὸ τανύσσαι ἀπαρέμφατον διὰ τὸ βαλέειν P. ### book 346.3 cf. Herodianum ad Ο 159. ### book 349.1 ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον. ### book 349.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] πάλιν τοῖς ἀπαρεμφάτοις ἀντὶ προστακτι‐ ### book 349.3 κῶν χρῆται. HPQ. ### book 371.1 κέληθ’ ὡς ἵππον ἐλαύνων. ### book 371.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οἶδε μὲν ὁ ποιητὴς τὸν κέλητα, οὐκ εἰσ‐ ### book 371.3 άγει δὲ τοὺς ἥρωας αὐτῷ χρωμένους, εἰ μὴ ἐξ ἀνάγκης ἐν ### book 371.4 τῇ Δολωνείᾳ τὸν Διομήδην PQT. ### book 371.5 cf. Ο 679. Eust. 1539, 31. ### book 391.1 καὶ τότ’ ἔπειτ’ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο· ἡ δὲ ### book 391.2 γαλήνη. ### book 391.3 ) Ἀρίσταρχος ἡ δὲ, ἄρθρον δεχόμενος τὸ η· οἱ δὲ ἀντὶ ### book 391.4 τοῦ καὶ H. ### book 391.5.1 Scholion Didymi est, sed certe Ar. posuit diplam ὅτι ἐξ ### book 391.5.2 ἐπαναλήψεως τὰ ἄρθρα λαμβάνει. cf. ad Ο 127 et Herod. ibid. ### book 400.1 ἀλλ’ ὅτε τόσσον ἀπῆν, ὅσσον τε γέγωνε βοήσας. ### book 400.2 ) τὸ (δὲ) ἐγεγώνει ἀντὶ τοῦ εἰς ἀκοὰς ἐγένετο βοήσας ### book 400.3 τις B. ὥστε ἐξακουστὸν γενέσθαι βοήσαντά τινα EV. ### book 400.4 Fluxisse videtur ex Ar., qui ad Θ 223 diplam posuit πρὸς ### book 400.5 τὸ γεγωνέμεν, ὅτι οὐ ψιλῶς ἐστι φωνεῖν, ἀλλ’ ἀκουστὸν φθέγ‐ ### book 400 γεσθαι cf. ρ 161. L. Ar. 100. ### book 417.1 εἰ δέ κ’ ἔτι προτέρω παρανήξομαι. ### book 417.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προτέρω] ἀντὶ τοῦ εἴ που ἔμπροσθεν· ### book 417.3 καὶ περισσὸς ὁ κέ. PT. ### book 417.4 cf. Κ 469. δ 36. F. Ar. p. 8. ### book 422.1 κλυτὸς Ἀμφιτρίτη. ### book 422.2 *) ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὡς τὸ „κλυτὸς Ἱπποδάμεια“ ### book 422.3 ἀντὶ τοῦ κλυτή. καὶ ὅτι ἐν θαλάττῃ ὢν λέγει ἐξ ἁλός. HPQE. ### book 422.4 cf. δ 442. ### book 429.1 παλιρρόθιον. ### book 429.2 ) παλινόρμητον, εἰς τοὐπίσω φερόμενον V. cf. L. Ar. ### book 429.3 91. cf. ε 27. ν 5. ### book 453.1 τὸν δ’ ἐσάωσεν ‖ ἐς ποταμοῦ προχοάς. ### book 453.2 *) ἀντὶ ἀντωνυμίας τὸ ὄνομα· οὐ γὰρ εἶπεν εἰς τὰς ἑαυ‐ ### book 453.3 τοῦ προχοάς· ἡ διπλῆ οὖν παράκειται πρὸς τὸ τῆς ἑρμηνείας ### book 453.4 ἴδιον. BEPQ. cf. BL ad Ξ 454. ### book 459.1 κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο. ### book 459.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus legit ἀπὸ ἑοῦ cf. ### book 459.3 HP ubi sic corrigendum est. cf. ad Β 239. Τ 384. Υ 261 η 217. ### book 467.1 μή μ’ ἄμυδις στίβη τε κακὴ καὶ θῆλυς ἐέρση. ### book 467.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὐκ εἶπε θήλεια, ἀλλὰ θῆλυς ἀρσενικῶς, ### book 467.3 ὡς ποιητικώτερον BQ. cf. ad ν 422. ### book 477.1 ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας ὁ μὲν φυλίης, ὁ δ’ ἐλαίης. ### book 477.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] πλεονάζει ἡ ἐξ πρόθεσις. P. cf. F. Ar. ### book 477.3 27. Θ 19. ### book 477.4 ) τὸ σχῆμα ἀντίπτωσις, ἵν’ ᾖ, τὸν μὲν φυλίης, τὸν δ’ ### book 477.5.1 ἐλαίης. ἢ στικτέον μετὰ τὸ πεφυῶτας, ἵνα ἐν τοῖς ἑξῆς λείπῃ ### book 477.5.2 τὸ ἦν ῥῆμα, ὁ μὲν φυλίης ἦν, ὁ δὲ ἐλαίης PQ. ### book 477.5.3 Fluxisse potest ex Aristonico aut ex Nicanore, ad quem ### book 477.5.4 alteram scholii partem malim referre. cf. Eust. 1547 et scholia ### book 477 ad Ε 245. ### book 1.1 ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε. ### book 1.2 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος [γράφει] ἐκά‐ ### book 1.3 θευδε HP (cod. καθεῦδε, sed corrigendum est). cf. ad γ 402. ### book 1.4 Α 68. 611. Ο 716. Duentzer 60. ### book 8.1 εἷσεν δὲ Σχερίῃ. ### book 8.2 *) ὅτι Σχερία ὠνομάσθη ἡ τῶν Φαιάκων γῆ καὶ οὐ Κέρ‐ ### book 8.3 κυρα, καὶ ὅτι ἔξω τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης. EPQ. cf. L. Ar. ### book 8.4 244. ζ 204. ### book 26.1 εἵματα μέν τοι κεῖται ἀκηδέα σιγαλόεντα. ### book 26.2 ) τὰ φύσει λαμπρὰ (suppl. οὐ τὰ τότε λαμπρά). E. cf. ### book 26.3 L. Ar. 199. Apoll. l. h. 161, 20. ζ 58. 74. ### book 26.4 Adnotare solebat Ar. haec epitheta apud Homerum nomi‐ ### book 26.5.1 nibus quasi propria et ita firmiter adhaerentia, ut ne tum qui‐ ### book 26.5.2 dem divelli possint, si significatio eorum ab aliquo loco vel ### book 26.5.3 tempore aliena sit. cf. Fr. ad Γ 352 et exempla ibid. ### book 33.1 ὄφρα τάχιστα ‖ ἐντύνεαι. ### book 33.2 ) ἀντὶ ὑποτακτικοῦ τοῦ ἐντύνηαι, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ „ἐπεὶ ### book 33.3 ἄρ’ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων“ (Ι 409) καὶ „ὄφρα καὶ ἄλ‐ ### book 33.4 λος πτωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν“ (ξ 400) P. ### book 33.5.1 Verba non sunt Ar., nam nunquam his modorum nomini‐ ### book 33.5.2 bus: ὁριστικὴ, ὑποτακτικὴ, εὐκτική usus est, cf. F. Ar. p. 7, ### book 33.5.3 sed observationem Ar. esse puto. v. ζ 259. ### book 37.1 ἐφοπλίσαι, ἥ κεν ἄγῃσιν. ### book 37.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἄγῃσιν] ἀντὶ τοῦ ἄγοι P. ### book 37.3 cf. F. Ar. 9. α 396. δ 692. ρ 385. ### book 38.1 ζῶστρά τε καὶ πέπλους. ### book 38.2 Notatum fuit vocabulum ζῶστρα ἅπαξ εἰρημένον. cf. schol. ### book 38.3 PQT. ### book 42.1 Οὐλυμπὸν δ’, ὅθι φασὶ θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ. ### book 42.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] εἰ μὲν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὸ ὅθι φασὶ, ### book 42.3 νῦν (cod. Vind. 133 habet: νοεῖν, quod Karajan l. c. p. 299 ### book 42.4 praefert) οὐκ ἔχει καλῶς. οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τούτου διστάζει [διστά‐ ### book 42.5.1 σειεν ἄν L.] ὁ ποιητὴς λέγων, ὅθι φασίν· εἰ δὲ πρὸς τὸ κα‐ ### book 42.5.2 λούμενον οὕτως ὄρος, καλόν. EQ. cf. L. Ar. 166. ### book 44.1 οὔτε χιὼν ἐπιπίλναται. ### book 44.2 ) ἀχιόνιστον μὲν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἀνωτέρω μερῶν λέγει, ### book 44.3 ἀγάννιφον δὲ ἀπὸ τῶν κατωτέρω, τὸν μετὰ τὰ νέφη τόπον. ### book 44.4 BHPQT. ### book 44.5.1 Sic explicuisse Aristarchum Lehrsio non dubium est. cf. ### book 44.5.2 Ar. p. 165. ADL ad Α 420. ### book 45.1 πέπταται ἀνέφελος. ### book 45.2 ) νεφελῶν χωρίς· ἡ γὰρ κορυφὴ ἡ τοῦ Ὀλύμπου ἐπου‐ ### book 45.3 ράνιος καλεῖται. ὁ δὲ οὐρανὸς ὑφ’ Ὁμήρου ἀπὸ τῶν νεφελῶν ### book 45.4 ἑὼς τοῦ κατηστερισμένου τόπου συνωνύμως αὐτῷ τῷ κατη‐ ### book 45.5.1 στερισμένῳ καλεῖται. EPQV. ### book 45.5.2 cf. L. Ar. 166. Α 497. ### book 50.1 βῆ δ’ ἴμεναι διὰ δώμαθ’. ### book 50.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ διὰ δώματα] ἀντὶ τοῦ διὰ δωμάτων. H. ### book 50.3 cf. F. Ar. 21. Editiones habent κατὰ δώμαθ’, quod est in ### book 50.4 domo. ABDFHIKLM διὰ, ex ras. NPS, κατὰ CGQRV. ### book 52.1 ἡ μὲν ἐπ’ ἐσχάρῃ. ### book 52.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τῆς παρὰ, ἵν’ ᾖ] παρὰ τῇ ἐσχάρᾳ V. ### book 52.3 cf. Ζ 92. ζ 305. η 153. ### book 54,n1.1 ἐρχομένῳ ξύμβλητο μετὰ κλειτοὺς βασιλῆας. ### book 54,n1.2 Notata fuisse videtur praepositio μετὰ pro πρὸς cf. schol. QT: ### book 54,n1.3 ἐρχομένῳ πρὸς τοὺς κλειτοὺς βασιλῆας. E habet: τὸ μετὰ ἀντὶ τοῦ ### book 54,n1.4 εἰς, quod, si ex Ar. fluxit, corrigendum est in πρός v. L. qu. ep. p. 88. ### book 54,n1.5.1 Et adiunxit fortasse ὅτι βασιλεῖς καὶ τοὺς κατὰ μέρος ἄρχοντας λέγει. ### book 54,n1.5.2 cf. θ 49. 390. ### book 57.1 πάππα φίλ’. ### book 57.2 ) πάτερ. ψελλιζομένη ἐστί τις φωνή, προσφώνησις φιλο‐ ### book 57.3 φρονητικὴ νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον. EP. cf. Δ 411. Ι 607. ### book 57.4 L. Ar. 152. ### book 58.1 ἵνα κλυτὰ εἵματ’ ἄγωμαι. ### book 58.2 ) οὐ τὰ τότε, ἀλλὰ τὰ φύσει. ὡς ἐπὶ τοῦ „φαεινὴν ἀμφὶ ### book 58.3 σελήνην“ (Θ 551) οὐ τὴν τότε, ἀλλὰ τὴν φύσει. καὶ ἐπὶ τοῦ ### book 58.4 „πλήθει δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥεέθρα“ (Φ 218). E. ### book 58.5 cf. ζ 26. 74. Fuit Ar. διπλῆ ὅτι ἄκαιρον τὸ ἐπίθετον. ### book 60,n2.1 καὶ δέ σοι αὐτῷ ἔοικε .. ἐόντα ### book 60,n2.2 ... εἵματ’ ἔχοντα ### book 60,n2.3 σοὶ ἐόντα, ἀντίπτωσις h. Fluxit fortasse ex Ar. cf. Eust. 1551, 60. ### book 74.1 ἐσθῆτα φαεινήν. ### book 74.2 ) οὐ τὴν τότε οὖσαν φαεινήν· ῥερύπωται γάρ· ἀλλὰ τὴν ### book 74.3 φύσει καθαράν. EHPV. cf. ζ 58. 26. Φ 218. ### book 76.1 μήτηρ δ’ ἐν κίστῃ. ### book 76.2 ) ἅπαξ ἐνταῦθα ἡ κίστη. PQV. Apoll. l. h. 99, 24. ### book 83.1 αἱ δ’ ἄμοτον τανύοντο. ### book 83.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος [τὸ] ἔτρεχον, ### book 83.3 ὡς ἐκεῖ „οἱ δὲ πανημέριοι σεῖον ζυγόν“ (γ 486) BP. ### book 83.4 cf. γ 486 et locos ibi collatos. ### book 86.1 ἔνθ’ ἤτοι πλυνοὶ ἦσαν ἐπηετανοί, πολὺ δ’ ὕδωρ ### book 86.2 καλὸν ὑπεκπρορέει. ### book 86.3 *) σημειωτέον τὴν ἐναλλαγὴν τῶν χρόνων, οὗ μὲν ἦσαν, ### book 86.4 οὗ δὲ ῥέει. πρὸς ὃ ἡ διπλῆ. P. ### book 98 εἵματα δ’ ἠελίοιο μένον τερσήμεναι αὐγῇ. ### book 98.1 *) ὅτι καὶ [ἐν Ἰλιάδι?] τὰ τοιαῦτα τηρεῖ, τὸ μὲν γὰρ ἐν ### book 98.2 ἡλίῳ ξηρᾶναι τερσῆναι λέγει, τὸ δὲ ἐν ἀνέμῳ ψῦξαι „τοὶ δ’ ### book 98.3 ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων“ (Λ 621) P. ### book 98.5 cf. ad Λ 621. L. Ar. 127. ### book 101.1 τῇσι δὲ Ναυσικάα λευκώλενος ἤρχετο μολπῆς. ### book 101.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] μεταβαλὼν (vel potius μεταλαβὼν L.) τὸ ### book 101.3 „σφαίρῃ ταὶ δ’ ἄρ’ ἔπαιζον“ (100) εἶπε „τῇσι δὲ Ναυσικάα ### book 101.4 λευκώλενος ἤρχετο μολπῆσ“, πᾶσαν παιδίαν μολπὴν λέγων. ### book 101.5.1 οἱ δὲ νεώτεροι τὴν ᾠδήν. ὅτι δὲ οὐκ ᾖδεν ἡ Ναυσικάα, ἀλλ’ ### book 101.5.2 ἐσφαίριζε, δηλοῖ τὸ „σφαῖραν ἔπειτ’ ἔῤῥιψε μετ’ ἀμφίπολον ### book 101.5.3 βασίλεια“ (115). BEHPQ. ### book 101.5.4 cf. L. Ar. 138. F. Ar. Α 474. α 152. δ 19. ### book 108.1 ῥεῖα τ’ ἀριγνώτη πέλεται. ### book 108.2 Ex Ar. ad Π 123 apparet, hic notatam fuisse formam femi‐ ### book 108.3 ninam ἀριγνώτη pro ἀρίγνωτος, quod in recentiore sermone hoc ### book 108.4 adiectivum generis communis esse solet, ut ἀσβέστη pro ἄσβε‐ ### book 108.5 στος. cf. F. Ar. 31. ### book 122.1 θῆλυς ἀυτή. ### book 122.2 ) οὐκ εἶπε θήλεια P. Vind. 133. cf. Karajan l. c. 296. p. ### book 122.3 F. Ar. 31, β 214 et exempla ibidem. ### book 137.1 σμερδαλέος δ’ αὐτῇσι φάνη. ### book 137.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus legit ἀργαλέος, ### book 137.3 κακῶς cf. HP., alii λευγαλέος κακῶς. ### book 144.1 λίσσοιτ’, εἰ δείξειε πόλιν καὶ εἵματα δοίη. ### book 144.2 ) περιττὸς ὁ στίχος· οὐ γὰρ περὶ τῆς διανοίας αὐτῆς ### book 144.3 διστάζει, ἀλλὰ πῶς παρακαλέσει, πλησίον σταίη ἢ ἀφεστηκὼς ### book 144.4 αὐτῆς. καὶ Ἀθηνοκλῆς δὲ ὑπώπτευσε τὸν στίχον HP. ### book 144.5.1 Athenocles ἐν τῷ περὶ Ὁμήρου a Didymo ad Ζ 71 citatur ### book 144.5.2 cf. A. Γ 368. Eust. 1555, 58. ### book 163.1 νέον ἀνερχόμενον. ### book 163.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ νέον ἀνερχόμενον ἀντὶ τοῦ] νεωστὶ ### book 163.3 ἀνερχόμενον [ὡς τὸ „νέον ἡβώωντα“ Ι 446) BPQ. cf. α 209 et ### book 163.4 exempla ibidem. ### book 165.1 ᾗ δὴ ἔμελλεν ἐμοὶ κακὰ κήδε’ ἔσεσθαι. ### book 165.2 *) ὅτι οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸ μέλλεν. Ἀττικῶν γάρ ἐστι ### book 165.3 τῶν μεταγενεστέρων. P. cf. L. Ar. 121. α 232 et locos ibi ### book 165.4 collatos. ### book 167.1 ἐκ δόρυ γαίης. ### book 167.2 ) σημείωσαι ὅτι καὶ τὸ δένδρον δόρυ καλεῖ E. cf. Apoll. ### book 167.3 l. h. 60, 7. ### book 168.1 ὡς σέ, γύναι, ἄγαμαί τε τέθηπά τε. ### book 168.2 ) σημειοῦνταί τινες, ὅτι τὸ μὲν ἄγαμαι ἀντὶ τοῦ θαυμάζω, ### book 168.3 τὸ δὲ τέθηπα ἀντὶ τοῦ ἐκπέπληγμαι PQV. ### book 168.4 cf. L. Ar. 147. Apoll. 150, 28. β 67. θ 565. ψ 64. 211. ### book 174.1 τελέουσιν πάροιθεν. ### book 174.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τελέουσι ἀντὶ τοῦ] τελέσουσιν BPT. ### book 174.3 cf. F. Ar. 6. γ 82 et exempla ibid. ### book 176.1 σὲ ... ἐς πρώτην ἱκόμην. ### book 176.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἱκόμην ἀντὶ τοῦ] ἱκέτευσα V. ### book 176.3 cf. Χ 123. Apoll. l. h. 90, 33. γ 92. ### book 201.1 οὐκ ἔσθ’ οὗτος ἀνὴρ διερὸς βροτός. ### book 201.2 ) ὁ ζῶν H. Sic Aristarchum interpretatum esse apparet ### book 201.3 ex scholio Didymi ad h. v. cf. L. Ar. 47. ι 43, ubi accuratius ### book 201.4 hac de re agam. ### book 204.1 οἰκέομεν δ’ ἀπάνευθε πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ. ### book 204.2 *) ὅτι σαφῶς ἐνταῦθα ἐκτετοπισμένην που καὶ ἐσχάτην ### book 204.3 τὴν τῶν Φαιάκων χώραν ὑφίσταται, οὐ τὴν Κέρκυραν T. cf. ### book 204.4 L. Ar. 248, ζ 8. ### book 218.1 στῆθ’ οὕτω ἀπόπροθεν. ### book 218.2 ) δεικτικῶς, οὕτως ὡς ἔχετε· ὡς κἀν τῷ Ἥφαιστε, πρό‐ ### book 218.3 μολ’ ὧδε (Σ 392) PMT. ### book 218.4 cf. ad Σ 392, ubi citatur noster versus in interpretatione ### book 218.5 illius πρόμολ’ ὧδε. ### book 221.1 ἄντην δ’ οὐκ ἂν ἔγωγε λοέσσομαι. ### book 221.2 ) ἢ περιττεύει τὸ ἄν, ἢ τὸ λοέσσομαι ἀντὶ τοῦ λοεσσαί‐ ### book 221.1 μην τέτακται P. cf. F. Ar. 8. ### book 221.2 De virginum officio heroes lavandi certe fuit adnotatio Ari‐ ### book 221.5.1 starchi, quod hic locus observationi eius repugnare videtur. cf. ### book 221.5.2 schol. in QT. ταῦτα μάχονται τῷ ὑπὸ παρθένων ποιεῖν λου‐ ### book 221.5.3 όμενον. λύοιτο δ’ ἂν τῇ λέξει, προσέθηκε γὰρ „μετελθών“ ### book 221.5.4 οἷον ξένος ὤν. τάχα δ’ οὐδ’ ὅλως παρθένοι λούουσι. λέγεται ### book 221.5.5 γὰρ „τὸν δ’ ἐπεὶ οὖν δμῶαι λοῦσαν“, ἀλλ’ οὐχὶ κοῦραι· καὶ ### book 221.10.1 περὶ τῆς Ἥβης γὰρ ἀμφισβητεῖται εἰ παρθένος ἦν· καὶ ἡ ### book 221.10.2 Ἑλένη λούοιτ’ ἂν Ὀδυσσέα. ### book 222.1 κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισι μετελθών. ### book 222.2 ) ἀντὶ τοῦ ἐπελθών V. L. qu. ep. p. 88. θ 47. ### book 224.1 χρόα νίζετο ἅλμην. ### book 224.2 *) [ἡ διπλῆ] πρὸς τὴν φράσιν τὸν χρόα τὴν ἅλμην ἀπε‐ ### book 224.3 νίζετο. Q. ### book 224.4 cf. F. Ar. 20. Eust. 1560, 49. ### book 244-5.1 αἲ γὰρ ἐμοὶ τοιόσδε πόσις κεκλημένος εἴη ### book 244-5.2 ἐνθάδε ναιετάων, καί οἱ ἅδοι αὐτόθι μίμνειν. ### book 244-5.3 ) ἄμφω μὲν ἀθετεῖ Ἀρίσταρχος, διστάζει δὲ περὶ τοῦ ### book 244-5.4 πρώτου, ἐπεὶ καὶ Ἀλκμὰν αὐτὸν μετέλαβε (corr. L. „transtulit ### book 244-5.5.1 ad sua“ pro cod. μετέβαλε) παρθένους λεγούσας εἰσάγων „Ζεῦ ### book 244-5.5.2 πάτερ, αἲ γὰρ ἐμὸς πόσις εἴη“. HQ. ### book 244-5.5.3 cf. L. Ar. 340. η 311. Versus 245 asterisco notatus est in ### book 244-5.5.4 D. cf. La Roche p. 134. ### book 256.1 πατρὸς ἐμοῦ πρὸς δῶμα. ### book 256.2 *) ὅτι ἐν πᾶσι φέρεται ἐμοῦ, ἀλλ’ οὐκ ἐμεῦ. ὅμως ἐπί ### book 256.3 τινων (M. Schmidt fortasse ἐπιτιμῶν!) ὁ Ζηνόδοτος ἐπὶ τὸ ### book 256.4 χεῖρον μετατίθησι. HQE. cf. Ξ 118, Ω 486, α 413. ### book 258.1 ἀλλὰ μάλ’ ὧδ’ ἔρδειν, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπι‐ ### book 258.2 νύσσειν. ### book 258.3 *) ὅτι ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ τοῦ ἔρδε· τὸ δὲ οὐκ ἀπι‐ ### book 258.4 νύσσειν οὐκ ἀπίνυτος εἶναι, ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι (Ο 10) „κῆρ ### book 258.5.1 ἀπινύσσων“ τὸ κῆρ ἀπίνυτος ὤν. QT. ### book 258.5.2 cf. F. Ar. 14. α 291. Ο 10. ### book 259.1 ὄφρ’ ἂν μέν κ’ ἀγροὺς ἴομεν. ### book 259.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ ἴομεν ἀντὶ τοῦ ἴωμεν· [συνέσταλται ### book 259.3 γάρ.] H. cf. F. Ar. 13. ζ 33. ### book 261.1 καρπαλίμως ἔρχεσθαι. ### book 261.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ τέ‐ ### book 261.3 θεικεν. H. cf. ζ 258. ### book 275-88.1 καί νύ τις ὧδ’ εἴπῃσι κακώτερος ἀντι‐ ### book 275-88.2 βολήσας· ### book 275-88.3 τίς δ’ ὅδε Ναυσικάᾳ ἕπεται καλός τε μέγας τε ### book 275-88.4 ξεῖνος; ποῦ δέ μιν εὗρε; πόσις νύ οἱ ἔσσεται αὐτῇ. ### book 275-88.5.1 ἦ τινά που πλαγχθέντα κομίσσατο ἧς ἀπὸ νηὸς ### book 275-88.5.2 ἀνδρῶν τηλεδαπῶν, ἐπεὶ οὔ τινες ἐγγύθεν εἰσίν. ### book 275-88.5.3 ἤ τίς οἱ εὐξαμένη πολυάρητος θεὸς ἦλθεν ### book 275-88.5.4 οὐρανόθεν καταβάς, ἕξει δέ μιν ἤματα πάντα. ### book 275-88.5.5 βέλτερον, εἰ καὐτή περ ἐποιχομένη πόσιν εὗρεν ### book 275-88.10.1 ἄλλοθεν· ἦ γὰρ τούσδε γ’ ἀτιμάζει κατὰ δῆμον ### book 275-88.10.2 Φαίηκας, τοί μιν μνῶνται πολέες τε καὶ ἐσθλοί. ### book 275-88.10.3 ὣς ἐρέουσιν, ἐμοὶ δέ κ’ ὀνείδεα ταῦτα γένοιτο. ### book 275-88.10.4 καὶ δ’ ἄλλῃ νεμεσῶ, ἥ τις τοιαῦτά γε ῥέζοι, ### book 275-88.10.5 ἥ τ’ ἀέκητι φίλων πατρὸς καὶ μητρὸς ἐόντων ### book 275-88.15.1 ἀνδράσι μίσγηται πρίν γ’ ἀμφάδιον γάμον ἐλθεῖν. ### book 275-88.15.2 *) ἀθετοῦνται στίχοι ιδʹ ἕως „ἀνδράσι μίσγηται“ ὡς ἀνοί‐ ### book 275-88.15.3 κειοι τῷ ὑποκειμένῳ προσώπῳ. —εἴρηται οὖν τοῦτο διὰ τῶν ### book 275-88.15.4 πρὸ αὐτῶν βʹ στίχων, τῶν „ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα“. HQ. ### book 290.1 πατρὸς ἐμοῖο. ### book 290.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἐμεῖο ### book 290.3 cf. schol. HQ. ζ 256. ### book 293.1 τέμενος τεθαλυῖα τ’ ἀλωή. ### book 293.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τέμενος λέγεται ἡ ἀποτετμημένη γῆ EV. ### book 293.3 cf. Σ 550. Ζ 194. L. Ar. 150. ### book 293.4 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀλωὴ λέγεται [ἡ] δενδροφόρος γῆ. QV. ### book 293.5 cf. Φ 36. η 122. ### book 298.1 ἴμεν ἐς πόλιν, ἠδ’ ἐρέεσθαι. ### book 298.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἴμεν] ἀντὶ τοῦ ἴθι [καὶ τὸ] ἐρέεσθαι ### book 298 ἀντὶ τοῦ ἐρώτησον HV. cf. F. Ar. 14. α 291. ### book 302.1 δώματα Φαιήκων .. ### book 302.2 ... ἀλλ’ ὁπότ’ ἄν σε δόμοι κεκύθωσι καὶ αὐλή· ### book 302.3 ) κεκύθωσιν ὅμοιον τῷ λελάχωσιν. προειπὼν δὲ δώματα ### book 302.4 ἐπήνεγκε δόμος, πρὸς ὃ ἡ διπλῆ. Q. cf. F. Ar. p. 11 not. ### book 305.1 ἡ δ’ ἧσται ἐπ’ ἐσχάρῃ. ### book 305.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐπ’ ἐσχάρῃ] ἀντὶ τοῦ παρὰ (sic scri‐ ### book 305.3 bendum) ἐσχάρῃ. H. cf. Ζ 15. ζ 52. L. qu. ep. p. 87. ### book 318 εὖ δὲ πλίσσοντο πόδεσσιν. ### book 318 Notatum fuit vocabulum πλίσσοντο ἅπαξ λεγόμενον. v. HPQ. ### book 8.1 γρηῢς Ἀπειραίη. ### book 8.2 *) ὅτι συνέστειλεν Ἰακῶς καὶ ἑξῆς „τήν ποτ’ Ἀπείρηθεν“ ### book 13.1 ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει. ### book 13.2 Fuit diple periestigmene quod Zenodotus hunc versum ex‐ ### book 13.3 punxit v. HP: ἀθετεῖ Ζηνόδοτος· ἤδη γὰρ εἶπε „δαῖε δέ οἱ ### book 13.4 πῦρ“ (7). ### book 13.5.1 *) [ἡ διπλῆ] διὰ τὴν διαφορὰν τοῦ εἴσω πρὸς τὸ ἔνδον. ### book 13.5.2 HP. cf. L. Ar. 134. ### book 13.5.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι δόρπον λέγει τὴν] ἑσπερίνην τροφήν. δεῖ ### book 13.5.4 γὰρ νοεῖν, ὅτι ἑσπέρας εἰσῆλθεν ἡ Ναυσικάα HPT. cf. L. ### book 13.5.5 Ar. 127. α 124. β 20. δ 61. π 2. ### book 15.1 πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέους’ Ὀδυσῆι. ### book 15.2 *) ὅτι τῷ Ὀδυσσεῖ περιέθηκε σκότος, οὐ τοῖς Φαίαξιν, ### book 15.3 ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς Ζηνόδοτος PQT. v. ad v. 41 et 140. For‐ ### book 15.4 tasse adnotavit etiam: ὅτι ἀέρα τὴν σκοτίαν καλεῖ. cf. schol. ### book 15.5 in Ε 14, Ρ 644. 649. L. Ar. 102. ### book 24.1 καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος. ### book 24.2 ) Ἀρίσταρχος μὲν ἀντὶ τοῦ ταλαίπωρος, τινὲς δὲ ἀντὶ τοῦ ### book 24.3 ξένος καὶ πόρρωθεν πεπερακὼς, ἢ μακρόθεν ἀφιγμένος PV. ### book 24.4 cf. Apoll. l. h. 149, 1. ### book 25.1 τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης. ### book 25.2 *) ὅτι [ἀπίαν λέγει] τὴν πολὺ ἀφεστῶσαν γῆν, οὐ τὴν Πε‐ ### book 25.3 λοπόννησον, ὡς (οἴονται) οἱ νεώτεροι. EMPT. L. Ar. 227. ### book 33.1 οὐδ’ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσι. ### book 33.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ παθητικὸν ἀντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ. τὸ ### book 33.3 δὲ φιλέουσι μετὰ στοργῆς ξενίζουσι. BPT. cf. F. Ar. 2. δ 47. ### book 33.4 322. κ 238. L. Ar. 147. δ 29. ### book 36.1 τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα. ### book 36.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐντεῦθεν τὸ παροιμιῶδες „διέπτατο δ’ ### book 36.3 ὥστε νόημα“ BET [ἔκ τε τούτων καὶ τῶν κατὰ τὴν Ἰλίαδα „ὡς ### book 36.4 δ’ ὅτ’ ἂν ἀίξῃ νόος ἀνέροσ“ (Ο 80) συγκεῖται, οὐκ ὂν παρ’ ### book 36.5 οὐδενὶ ποιητῇ]. cf. Ar. ad Ο 80. ### book 40.1 ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας. ### book 40.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ δι’ αὐτῶν PV. cf. F. Ar. 21. ### book 41.1 ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν κατέχευε. ### book 41.2 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος ἥ σφισιν ἀχλὺν ### book 41.3 γράφει, οὐκ εὖ. ἐν γὰρ τοῖς ἑξῆς (143) φησιν „καὶ τότε δή ### book 41.4 ῥ’ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ“. HP. cf. v. 15. ### book 47.1 τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε. ### book 47.2 *) ὅτι δύο ὄντων „τοῖσι“ εἶπε· καὶ περισσὸς ὁ δέ P. cf. ### book 47.3 ε 202. Ρ 628. Φ 287. ### book 49.1 δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας. ### book 49.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] βασιλεῖς [καὶ] τοὺς κατὰ μέρος ἄρχοντάς ### book 49.3 φησιν. BPQT. cf. L. Ar. 115. ### book 59,n1.1 ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν. ### book 59,n1.2 ὡς ἔθνους τινὸς τῶν γιγάντων μέμνηται γενναίου καὶ ὑπερη‐ ### book 59,n1.3 φάνου. τὰ δὲ παρὰ τοῖς νεωτέροις οὐκ οἶδεν, οὔδ’ ὡς ἦσαν ἐκ‐ ### book 59,n1.4 τράπελοί τινες καὶ ὀφιόποδες, οἵους αὐτοὺς ἀναζωγραφοῦσιν, οὔτε ### book 59,n1.5.1 ὡς Φλέγραν ᾤκησαν, οὔτε ὅτι θεοῖς ἐμαχέσαντο PQ. Fluxit fortasse ### book 59,n1.5.2 ex Ar. ### book 65.1 νύμφων ἐν μεγάρῳ. ### book 65.2 Notatum fuit vocabulum νύμφων ἅπαξ εἰρημένον nostro ### book 65.3 loco et Ψ 223. cf. schol. BEPQT quod errat contendens, non ### book 65.4 legi nisi in hoc Odysseae versu vocabulum. ### book 79-80.1 πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρα‐ ### book 79-80.2 τεινήν, ### book 79-80.3 ἵκετο δ’ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην. ### book 79-80.4 *) ὅτι ἑνικῶς τὰς Ἀθήνας H. cf. γ 287. A ad Β 498. ### book 79-80.5.1 In HP praeterea legitur: ὑποπτεύεται ὁ τόπος, ὡς καὶ ### book 79-80.5.2 Χαῖρίς φησιν ἐν Διορθωτικοῖς, quod ex Didymo manasse vi‐ ### book 79-80.5.3 detur, qui citat hunc grammaticum ad Β 865. Ζ 71. Ι 605. An ### book 79-80.5.4 suspectus fuit locus, quod Minerva non rediit in Olympum ut ### book 79-80.5.5 ζ 42? ### book 103.1 πεντήκοντα δέ οἱ δμῳαὶ ### book 103.2 αἱ μὲν ἀλετρεύουσι, αἱ δὲ ἵστους ὑφῶσι. ### book 103.3 Ex schol. PQ sequitur, ut fuerit Ar. diple πρὸς τὸ σχῆμα, ### book 103.4 ὅτι ἀντὶ τοῦ δμωῶν αἱ μὲν .. αἱ δέ. cf. F. Ar. p. 19. ### book 104.1 ἀλετρεύουσι. ### book 104.2 *) [ὅτι ἤλλακται ὁ χρόνος ἀλετρεύουσι] ἀντὶ τοῦ ἠλέτρευον. ### book 104.3 HP. cf. F. Ar. 4. Κ 364 ubi noster locus sic explanatur. ### book 107.1 καιροσέων δ’ ὀθονέων. ### book 107.2 *) ὅτι καὶ ἐπὶ ἐρίων ὀθόναι λέγεται (cod. λέγονται) BHMPT. ### book 122.1 ἀλωή. ### book 122.2 ) ἀλωὴ νῦν ἡ ἀμπελόφυτος γῆ. ἐῤῥίζωται δέ, πεφύτευ‐ ### book 122.3 ται. B. Alibi ἡ δενδροφόρος γῆ. cf. Φ 36. ζ 293. ### book 126.1 ἕτεραι δ’ ὑποπερκάζουσιν. ### book 126.2 *) [ἡ διπλῆ] πρὸς τὸ ἕτερον, ὅτι ἐπὶ δύο. ἐπὶ δὲ τοῦ ### book 126.3 τρίτου ἄλλας (125) P. cf. Ι 313. Μ 93. ### book 132.1 τοῖ’ ἄρ’ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα ### book 132.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τοῦ οὐδετέρου τὸ πληθυντικόν] τοῖα ### book 132.1 (cod. τόσα] ἔσαν, ὡς „σπάρτα λέλυνται“ (Β 135) H. ### book 132.2 Observatum est, quod neutrum plurale cum verbo plurali ### book 132.5 coniunctum est. cf. F. Ar. 15. ### book 137.1 σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργειφόντῃ, ### book 137.2 ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου. ### book 137.3 *) ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἔθος. καὶ ὅτι κοίτου ἀρσενικῶς φησι. ### book 137.4 P. cf. γ 334. ### book 139.1 βῆ διὰ δῶμα. ### book 139.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ] διὰ τοῦ δώματος P. cf. F. Ar. ### book 139.3 21 et ad v. 40. ### book 140.1 πολλὴν ἠέρ’ ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη. ### book 140.2 *) ὅτι τῷ Ὀδυσσεῖ περιέχεεν, οὐ τοῖς Φαίαξιν, ὡς Ζηνό‐ ### book 140.3 δοτος. HP. cf. v. 41. 15. ### book 153.1 ἕζετ’ ἐπ’ ἐσχάρῃ. ### book 153.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ παρ’ ἐσχάρῃ. PT. cf. ζ 305. 52. ### book 155,n2.1 ἥρως Ἐχένηος. ### book 155,n2.2 ὁ ποιητὴς πλάττει τοῦτο τὸ ὄνομα· ἀπὸ γὰρ τοῦ ἔχειν τὴν νῆα ### book 155,n2.3 ἐκάλεσε τοῦτον Ἐχένηον E. Fluxit fortasse ex Ar. cf. β 386. γ 425. δ 630. ### book 155,n2.4 Eust. 1575, 61: ὅτι τὰ πλείω τῶν Φαιακικῶν ὀνομάτων ναυτικὰ ἔκ τε ### book 155,n2.5 νεῶν καὶ θαλάσσης εἰλημμένα. ### book 159.1 Ἀλκίνο’, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον, οὐδὲ ἔοικεν. ### book 159.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ οὐ κάλλιον] ἀντὶ τοῦ οὐ καλόν. PQ. ### book 159.3 cf. F. Ar. 30. γ 125. 362. Eust. 1575, 64. ### book 174.1 παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν. ### book 174.2 *) ἀθετεῖται τὸ ἔπος ὡς ἀσύμφωνον τῇ τοῦ Ὁμήρου συν‐ ### book 174.3 ηθείᾳ. οὐ γὰρ ποιεῖ τὰς τραπέζας ἀφαιρουμένας παρόντων ### book 174.4 τῶν δαιτυμόνων, ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀπαλλαγήν. HPQT. ### book 174.5 cf. schol. in V ad Ω 476 et Ar. ad Δ 262 ubi ἡ διπλῆ ### book 174.1 ὅτι διὰ παντὸς αἱ τράπεζαι παρέκειντο. Phaeaces nondum cubi‐ ### book 174.2 tum iverunt, itaque Laodamas, cuius sellam Ulixes occupavit, ### book 174.3 mensam habet. ### book 196.1 πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι. ### book 196.2 ) ἀντὶ τοῦ πρὶν αὐτόν. ὡς περὶ ἑτέρου λέγει P. ### book 197,n3.1 πείσεται ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε. ### book 197,n3.2 γενικόν ἐστι τὸ αἶσα, εἶτα εἰδικὸν τὸ κλῶθες, ὡς „ἀλλ’ ἄγε δή ### book 197,n3.3 τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον“ (Α 62). τὸ μὲν ### book 197,n3.4 γὰρ γενικὸν, τὰ δὲ εἰδικά. BPQT. cf. Α 62 ubi sic interpretatus est ### book 197,n3.5 Aristarchus, et fortasse etiam hoc ex adnotatione eius manavit ### book 217.1 ἥ τ’ ἐκέλευσε ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ. ### book 217.2 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος ἑοῦ (cod. male ### book 217.3 ἕο) γράφει ἀντὶ τοῦ ἑαυτῆς. [τοῦτο δὲ σύναρθρον καὶ οὐχ ἁρ‐ ### book 217.4 μόζον τῷ λόγῳ]. HP. ### book 217.5 cf. Β 239. Υ 261. Ω 293. ### book 222.1 ὑμεῖς δ’ ὀτρύνεσθαι. ### book 222.2 *) ὅτι ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ, ὅπερ ἀγνοῶν Ζη‐ ### book 222.3 νόδοτος γράφει ὀτρύνεσθε HP. cf. Γ 458. ### book 238.1 τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν; τίς τοι τάδε εἵματ’ ἔδωκεν; ### book 238.2 *) ὅτι πρὸς τὸ τελευταῖον ἀποκρίνεται μόνον „τίς τοι τάδε ### book 238.3 εἵματ’ ἔδωκεν. P. ### book 250.1 ἀργῆτι κεραυνῷ ‖ Ζεὺς ἔλσας ### book 250.2 γράφεται ἐλάσας P. ### book 250.3 Hanc Zenodoti lectionem fuisse et ab Ar. vituperatam esse ### book 250.4 apparet ex schol. ad ε 132. cf. L. Ar. 65. ### book 251-8.1 ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ### book 251-8.2 ἑταῖροι, ### book 251-8.3 αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης ### book 251-8.4 ἐννῆμαρ φερόμην· δεκάτῃ δέ με νυκτὶ μελαίνῃ ### book 251-8.5.1 νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ ### book 251-8.5.2 ναίει εὐπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ με λαβοῦσα ### book 251-8.5.3 ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκεν ### book 251-8.5.4 θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήρων ἤματα πάντα. ### book 251-8.5.5 ἀλλ’ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν. ### book 251-8.10.1 ἀθετοῦνται στίχοι ηʹ. ὕστερον γὰρ ταῦτα λέγεται· εἰ δὲ ### book 251-8.10.2 προείρητο, οὐκ ἂν ἐπαλιλλόγει. HP. cf. L. Ar. 438. ### book 251-8.10.3 In M. obeli appicti sunt. Ad v. 251 ἀπέφθιθεν legitur in ### book 251-8.10.4 HP. ὡς κόσμηθεν, quod est lectio Aristarchi, cf. Ariston. ad ### book 251-8.10.5 Π 354: ὅτι οὕτως δεῖ γράφειν διέτμαγεν ὡς κόσμηθεν, ἵν’ ᾖ ### book 251-8.15.1 διετμάγησαν παθητικῶς. τὸ γὰρ διέτμαγον ἐνεργητικόν ἐστιν. ### book 251-8.15.2 cf. etiam schol. ad Π 507. ### book 289.1 δύσετό τ’ ἠέλιος. ### book 289.2 ) Ἀρίσταρχος γράφει δείλετο, ὅ ἐστιν εἰς δείλην ἐκλίνετο. ### book 289.3 πρὸ δυσμῶν γάρ, φησὶ, συνέτυχε τῇ Ναυσικάᾳ ὁ Ὀδυσσεύς HP. ### book 289.4 cf. Eust. 1580, 17. ### book 293.1 ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο. ### book 293.2 ) οὕτως Ὁμηρικὸν τὸ τῆς ἑρμηνείας. ἀντὶ γὰρ τοῦ ἔλ‐ ### book 293.3 ποιτο H. cf. F. Ar. 8. ### book 301.1 ἦγεν ἐς ἡμέτερον. ### book 301.2 ) οὕτως ἡμετέρου. Ἀττικὸν δὲ τὸ σχῆμα ὡς ἐς διδα‐ ### book 301.3 σκάλου HP. ### book 301.4 Fluxisse videtur ex Didymo et Aristonico cf. ad β 55. ### book 311-6.1 αἲ γὰρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ ### book 311-6.2 Ἄπολλον, ### book 311-6.3 τοῖος ἐών, οἷός ἐσσι, τά τε φρονέων, ἅ τ’ ἐγώ περ, ### book 311-6.4 παῖδα τ’ ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι ### book 311-6.5.1 αὖθι μένων· οἶκον δέ κ’ ἐγὼ καὶ κτήματα δοίην, ### book 311-6.5.2 εἴ κ’ ἐθέλων γε μένοις· ἀέκοντα δέ ς’ οὔτις ἐρύξει ### book 311-6.5.3 Φαιήκων. μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο. ### book 311-6.5.4 ) τοὺς ἓξ Ἀρίσταρχος διστάζει Ὁμήρου εἶναι. εἰ δὲ καὶ ### book 311-6.5.5 Ὁμηρικοὶ (h. e. etiamsi nihil continent quod a consuetudine ### book 311-6.10.1 sermonis et antiquitatis Homericae abhorreat L. Ar. 339) εἰκό‐ ### book 311-6.10.2 τως αὐτοὺς περιαιρεθῆναί φησι. πῶς γὰρ ἀγνοῶν τὸν ἄνδρα ### book 311-6.10.3 μνηστεύεται αὐτῷ τὴν θυγατέρα καὶ οὐ προτρεπόμενος, ἀλλὰ ### book 311-6.10.4 λιπαρῶν; P. ### book 321.1 εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἐστ’ Εὐβοίης ### book 321.2 ) ἐκτετόπισται τὰ τῆς πλάνης. τῆς γὰρ Σχερίας πόῤῥω ### book 321.3 φησὶ τὴν Εὔβοιαν. ἴδιον τοῦτο τῶν ἀπείρων τῆς Ἑλλάδος. P. ### book 321 cf. L. Ar. 244. d 556 et locos ibi collatos. ### book 4.1 τοῖσιν δ’ ἡγεμόνευε. ### book 4.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ τοῖσιν ἀντὶ γενικῆς H. cf. F. Ar. p. 22. ### book 11.1 δεῦτ’ ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες. ### book 11.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἰδίως ἐξενήνοχε. τὸ γὰρ δεῦτε πληθυν‐ ### book 11.3 τικῶς φήσας τὸ ἄγε ἑνικῶς εἶπε. E. cf. γ 475. ### book 12.1 ὄφρα ξείνοιο πύθησθε. ### book 12.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐλλείπει ἡ περὶ, ἵνα ᾖ περὶ τοῦ ξείνου ### book 12.3 T. cf. F. Ar. p. 26. ### book 16.1 ἀγοραί τε καὶ ἕδραι. ### book 16.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ ἑνικοῦ τοῦ ἀγορά· προεῖπε γοῦν εἰς ### book 16.3 ἀγορὴν ἰέναι (5) καὶ „ἐνθάδε τέ σφ’ ἀγορὴ καλὸν Ποσιδήϊον ### book 16.4 ἀμφίσ“ (ζ 266). H. cf. γ 287 et exempla ibidem. ### book 17.1 θηήσαντο ἰδόντες. ### book 17.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] σαφῶς νῦν τὸ ἐθηήσαντο ἀντὶ τοῦ ἐθαύ‐ ### book 17.3 μασαν· ἐπιφέρει γοῦν ἰδόντες. Q. ### book 22.1 δεινός τ’ αἰδοῖός τε, καὶ ἐκτελέσειεν ἀέθλους ### book 22.2 πολλούς, τοὺς Φαίηκες ἐπειρήσαντ’ Ὀδυσῆος. ### book 22.3 Nota fuit de Zenodoti athetesi versuum 22—23, qui in eo ### book 22.4 offendit, quod Ulixes unum modo certamen disci apud Phaea‐ ### book 22.5.1 ces inierit, non multa. Crates ἀέθλους mire intellixit τοὺς κατὰ ### book 22.5.2 Ἰθάκην πόνους cf. schol. in HQV. πληθυντικῶς εἶπε τὸν τοῦ ### book 22.1 δίσκου ἆθλον· Κράτης δὲ τοὺς κατὰ Ἰθάκην ἤκουσε πόνους ### book 22.2 QV. ἀθετεῖ Ζηνόδοτος· οὐ γὰρ πολλοὺς ἐτέλεσεν ἐν Φαιακίᾳ, ### book 22.3 ἀλλ’ ἐδίσκευσε μόνον (186) HQ. cf. Eust. ad h. v. Duentzer p. 91. ### book 29.1 ἠὲ πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων. ### book 29.2 ) οὐ προσέθηκεν ἄρκτον καὶ μεσημβρίαν (ut Crates vult ### book 29.3 cf. ad β 1) ὅτι ἁπλούστερον οἱ ἀρχαῖοι διῄρουν τὸν κόσμον, ### book 29.4 εἴς τε ἀνατολὴν καὶ δύσιν T. ### book 29.5.1 Fluxit ex Ar. qui ad Μ 239 posuit diplam, ὅτι δύο διαστά‐ ### book 29.5.2 σεις οἶδεν Ὅμηρος κοσμικὰς ἀνατολὴν καὶ δύσιν. cf. L. A. 174. ### book 38.1 θοὴν ἀλεγύνετε δαῖτα. ### book 38.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ θοὴν] ἀντὶ τοῦ θοῶς, ὡς „λῦσεν ἀγο‐ ### book 38.3 ρὴν αἰψήρην“ (β 257) HQ. [καὶ ὅτι] ἐκ τοῦ περὶ αὐτῶν εἰς τὸν ### book 38.4 πρὸς αὐτοὺς λόγον μετῆλθεν H. ### book 38.5 cf. β 257. F. Ar. 30 et 16. ### book 47.1 κῆρυξ δὲ μετ’ ᾤχετο θεῖον ἀοιδόν. ### book 47.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἡ μετὰ ἀντὶ τῆς ἐπί· ᾤχετο ἐπὶ τὸν θεῖον ### book 47.3 ἀοιδόν Q. cf. Α 222. ζ 222. ### book 75.1 νεῖκος Ὀδυσσῆος καὶ Πηλείδεω Ἀχιλῆος. ### book 75.2 De Ar. adnotatione ad contentionem Ulixem inter et Achil‐ ### book 75.3 lem exortam cf. Ι 347. L. Ar. 176. ### book 81-2.1 χρησόμενος· τότε γάρ ῥα κυλίνδετο πήματος ### book 81-2.2 ἀρχὴ ### book 81-2.3 Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς. ### book 81-2.4 ) ἐν ἐνίαις τῶν ἐκδόσεων οὐκ ἐφέροντο. διὸ ἀθετοῦν‐ ### book 81-2.5.1 ται H. ### book 81-2.5.2 Verba composita esse videntur ex Didymo et Aristonico. ### book 81-2.5.3 cf. Nitzsch, Anmerkungen zur Odyssee II, 178. ### book 122.1 ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο. ### book 122.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἐλ]λείπει ἡ διά, [ἵν’ ᾖ διὰ πεδίου] Q. cf. ### book 122.3 F. Ar. 26. ### book 142.1 αὐτὸς νῦν προκάλεσσαι ἰὼν καὶ πέφραδε μῦθον. ### book 142.2 Hunc versum Ar. non legit cf. H: οὔτε Ἀρίσταρχος οὔτε ### book 142 Ἀριστοφάνης οὔτε Ζηνόδοτος ἐπίστανται τοῦτον τὸν στίχον. ### book 153.1 Λαοδάμα, τί με ταῦτα κελεύετε; ### book 153.2 ) ἀπὸ ἑνικοῦ εἰς πληθυντικὸν μετέβη E. Ad tales nume‐ ### book 153.3 rorum permutationes Ar. attendere solebat. cf. F. Ar. p. 15 sq. ### book 154.1 κήδεά μοι καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶν ἤ περ ἄεθλοι. ### book 154.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] περιττὸς ὁ καί H. cf. F. Ar. 34. cf. α 33. ### book 154.3 κ 471. λ 452. ρ 216. ### book 163.1 φόρτου τε μνήμων. ### book 163.2 ) τοῦτό τινες σημειοῦνται πρὸς τὸ ἀγνοεῖν γράμματα τοὺς ### book 163.3 ἥρωας· τῇ γὰρ μνήμῃ φασὶ τὰ ἐγκείμενα κατέχειν διὰ τὸ ἀπεί‐ ### book 163.4 ρως ἔχειν γραμμάτων. ὅθεν καὶ τοὺς Φοίνικας ἐμπόρους ὑπὸ ### book 163.5.1 τῆς χρείας αὐτῆς ἐπὶ τὴν τῶν γραμμάτων εὕρεσιν ἐλθεῖν EQ. ### book 163.5.2 cf. L. Ar. 95. ### book 186.1 ἦ ῥα. ### book 186.2 Certe adnotatum fuit, vocabulum ἦ poni tantum post ora‐ ### book 186.3 tionem peractam, vid. schol. in E, quod legitur etiam ad Ε 533 ### book 186.4 et Porphyrii est, qui idem docuit atque Aristarchus, sed plures ### book 186.5.1 exquirit vocabulorum ἦ et φῆ differentias. cf. L. Ar. 95. F. ### book 186.5.2 Ar. Α 528. Υ 114. ### book 186,n1.1 καὶ αὐτῷ φάρει ἀναίξας λάβε δίσκον. ### book 186,n1.2 σὺν τῷ ἱματίῳ, ὡς εἶχεν V. σὺν αὐτῷ τῷ φάρει B. Fortasse Ar. ### book 186,n1.3 adnotavit, praepositionem σὺν omissam esse. cf. F. Ar. p. 25. ### book 189.1 τόν ῥα περιστρέψας ἧκε. ### book 189.2 *) [ἡ διπλῆ] ὅτι ὁ δίσκος ἐκ μέσου σχοῖνον εἶχεν EV. ### book 192.1 λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς. ὁ δ’ ὑπέρπτατο σήματα πάντων. ### book 192.2 Fuit asteriscus cf. ad Ψ 843, nostro loco εὐλόγως ἔστιν ### book 192.3 „ὑπέρβαλε σήματα πάντων“, πλείονες γὰρ δισκεύουσιν. ### book 214.1 πάντα γὰρ οὐ κακός εἰμι μετ’ ἀνδράσιν ὅσσοι ### book 214.2 ἄεθλοι ### book 214.3 ) σημειωτέον, ὅτι τῷ ἆθλα οὐδετέρῳ ἀρσενικὸν ἐπήγαγε ### book 214 τὸ ὅσσοι HQ. cf. δ 240. ### book 223.1 ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω. ### book 223.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ οὐ δυνήσομαι, ὡς τὸ „οὐδ’ ἔθελε ### book 223.3 προρέειν“ (Φ 366). QT. cf. Φ 366. γ 121. L. Ar. 148. ### book 224.1 οὐδ’ Εὐρύτῳ Οἰχαλιῆι. ### book 224.2 ) ἡ Οἰχαλία πόλις Θεσσαλίας QV. ### book 224.3 Ex Ar. fluxit, qui ad Β 596 et 730 adnotavit, Eurytum ### book 224.4 regem esse Oechaliae, quae Thessaliae sit, non Euboeae ut apud ### book 224.5 recentiores. cf. L. Ar. 184. ### book 246.1 οὐ γὰρ πυγμάχοι εἰμέν. ### book 246.2 Fuit diple contra chorizontes, ὅτι προτάσσει τὴν πυγμὴν ### book 246.3 ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι „οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι οὐδὲ παλαίσεισ“. ### book 246.4 cf. ad Ψ 621. ### book 251.1 ἀλλ’ ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι, ### book 251.2 παίσατε .. ### book 251.3 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem παί‐ ### book 251.4 σατον pro παίσατε, cf. in HQ. Ζηνόδοτος παίσατον εἶπεν, οὐ ### book 251.5.1 κακῶς. Aut delendum est οὐ, aut κακῶς in καλῶς mutandum ### book 251.5.2 est, ut sit οὐ καλῶς. Nam persaepe ob dualem cum plurali con‐ ### book 251.5.3 fusum Zenodotus vituperatur, cf. exempla a Friedlaendero col‐ ### book 251.5.4 lata Ar. p. 15. Nitzsch l. c. p. 204. ### book 258.1 αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν. ### book 258.2 ) οἱ μὲν τὸ πάντες κατὰ παρολκήν φασι κεῖσθαι, ὡς καὶ ### book 258.3 ἀλλαχοῦ τὸ „δέκα πάντα τάλαντα“ (Τ 247) καὶ τὸ „οἱ δ’ ἐννέα ### book 258.4 πάντες ἀνέσταν“ (Η 161) E. ### book 258.5.1 Sic interpretatus est Ar. cf. ad v. c. Η 161. Σ 373. Ω ### book 258.5.2 232. ε 244. ### book 260.1 λείηναν δὲ χορόν. ### book 260.2 ) τὸ χωρίον, ἐν ᾧ ἔμελλον ὀρχεῖσθαι, χορόν ἐκάλεσεν BE. ### book 260.3 cf. ad Σ 590, ubi adiungitur: οὐ τὸ σύστημα τῶν χορευόντων. ### book 264.1 πέπληγον. ### book 264.2 Ar. de hac forma observationem v. apud Eust. 1596, 6: ### book 264.3 Ἀριστόνικος οὐ Σικελικὰ (sic enim Eust. esse vult et Ἰώνων) ### book 264 ταῦτα, ἀλλὰ ἀναδιπλώσεις Ἰακὰς βούλεται εἶναι κατὰ τὸ κε‐ ### book 264.5.1 κάμω καὶ λελάβω. Fuit igitur Ar. diple πρὸς τὸν ἀναδιπλα‐ ### book 264.5.2 σιασμόν. cf. δ 388. ### book 264.5.3 Demodoci cantum de Martis cum Venere amoribus in offen‐ ### book 264.5.4 sionem veterum grammaticorum incurrisse constat ex schol. ad ### book 264.5.5 Arist. Pac. 778: σημειοῦται ταῦτα ὁ Μόχθος (i. e. Apio, quem ### book 264.10.1 hoc cognomine appellatum esse prodidit Suidas) πρὸς τοὺς ἀθε‐ ### book 264.10.2 τοῦντας τὴν ἐν Ὀδυσσείᾳ Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης μοιχείαν. ### book 264.10.3 Scholiasta in HQT dicit: ἀλλ’ οὐχ Ὁμήρου τὸ ἔγκλημα. Quo ### book 264.10.4 magis dolemus, quod quid Ar. hac de re statuerit nobis non ### book 264.10.5 servatum est. Hoc unum ex scholiis ad Iliadem extricamus, ### book 264.15.1 Aristarchum non haesitasse ut chorizontes, quod nostro loco ### book 264.15.2 Venus Vulcani uxor est, cf. ad Φ 416: λέγειν δὲ δεῖ, ὅτι οὐχ ### book 264.15.3 οἱ αὐτοὶ χρόνοι ἦσαν τῆς συμβιώσεως. ### book 271.1 ἥλιος. ### book 271.2 ) ἅπαξ εἴρηται ἥλιος· ἠέλιος γὰρ ἀεί φησιν Ἰακῶς, τὸ ### book 271.3 η εἰς ηε. H. ### book 274.1 βῆ ῥ’ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα. ### book 274.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸν Ἥφαιστον ἐργα‐ ### book 274.3 ζόμενον ἢ ἐν Λιπάρᾳ τῆς Σικελίας τῶν Αἰολίδων νήσων, ἢ ### book 274.4 ἐν Λήμνῳ, ἀλλ’ ἐν Ὀλύμπῳ· καὶ γὰρ καὶ τὴν ἀσπιδοποιΐαν ### book 274.5.1 ἐκεῖ λέγει γεγενῆσθαι. Q. ### book 274.5.2 cf. Σ 369. L. Ar. 185. ### book 277.1 ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἑρμῖσιν. ### book 277.2 ) τοῖς κλινοποδίοις· ἑρμὶς ὁ τῆς κλίνης ποῦς BQV. Sic ### book 277.3 Ar. cf. Apoll. l. h. 77, 5: ὁ δὲ Ἀρίσταρχός φησιν, ἑρμῖνας ### book 277.4 ἐκάλουν τοὺς πόδας τῶν κλινῶν, οὗτοι δὲ ἦσαν σφηνοειδεῖς ### book 277.5 τῇ κατασκευῇ· τῶν ἅπαξ εἰρημένων. ### book 283.1 εἴσατ’ ἴμεν. ### book 283.2 ) ὥρμησεν ἀπίεναι Q. L. Ar. 148. ε 281. ### book 289.1 ἐρχομένη κατ’ ἄρ’ ἕζεθ’ .. ### book 289.2 ) ἀντὶ τοῦ ἀορίστου· τὸ γὰρ ἐρχομένη (corr. Friedlaender, ### book 289.3 codd. ἐχόμενον) ἐνεστῶτος καὶ παρατατικοῦ P. cf. F. Ar. 4. ### book 289 ι 297. ### book 294.1 οἴχεται ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους. ### book 294.2 ) Σίντιες ἐκαλοῦντο οἱ Λήμνιοι EQ. Sic Ar. cf. Apoll. ### book 294.3 l. h. 141, 25. L. Ar. 234. ### book 309 De Ar. interpretatione vocabuli ἀίδηλος cf. ad χ 165. ### book 312.1 ἀλλὰ τοκῆε δύω. ### book 312.2 ) Ἡσίοδος ἐκ μόνης τῆς Ἥρας γενέσθαι τὸν Ἥφαιστον. ### book 312.3 κἀκεῖνο δ’ ἱκανὸν „τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστοσ“ ### book 312.4 (Ξ 338). T. sc. ut Hesiodus refutetur, nam Jovis et Junonis fi‐ ### book 312.5.1 lius est apud Homerum cf. ad Ξ 335 ubi noster locus citatur. ### book 312.5.2 L. Ar. 185. ### book 333-42,n2.1 ἐν ἐνίοις ἀντιγράφοις οἱ δέκα στίχοι οὐ φέρονται ### book 333-42,n2.2 διὰ τὸ ἀπρέπειαν ἐμφαίνειν. νεωτερικὸν γὰρ τὸ φρόνημα H. ### book 333-42,n2.3 In Vind. 56: ἐν ἐνίοις ἀθετοῦνται, cf. la Roche p. 169. Preller ### book 333-42,n2.4 in adnot. apud Dindorfium p. 386. Nitzsch ad v. 262 seq. ### book 363.1 ἡ δ’ ἄρα Κύπρον ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη ### book 363.2 ἐς Πάφον· ἔνθα δέ οἱ τέμενος. ### book 363.3 ) πόλις Κύπρου· ἀπὸ γενικοῦ εἰς τὸ εἰδικόν· ὁ δὲ ἀντὶ ### book 363.4 τοῦ γάρ, ἔνθα γάρ οἱ H. Similis locus, quem Eust. 1600, 50 ### book 363.5.1 citat ad nostrum versum, est Θ 47: Ἴδην δ’ ἵκανεν Γάργαρον, ### book 363.5.2 ad quem v. Ar. cf. η 197. ι 39. 184. De commutatione voca‐ ### book 363.5.3 bulorum δέ et γάρ F. Ar. 35, β 6 et locos ibid. collatos. Quod ### book 363.5.4 habet T ad v. 364: καὶ δύο γενέσεις Χαρίτων est Aristarcheum. ### book 363.5.5 cf. L. Ar. 180. ### book 383.1 ἠμὲν ἀπείλησας .. ### book 383.2 ) ἐπηγγείλω· „οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι“ (Ψ 863) H. Fru‐ ### book 383.3 stula sunt Ar. notae, qui ad locum citatum ἠπείλησεν ἀντὶ τοῦ ### book 383.4 ηὔξατο esse dicit. cf. Ι 682. Eust. pro ἐκαυχήσω. ### book 390.1 δώδεκα γὰρ βασιλῆες ἀριπρεπέες κατὰ δῆμον· ### book 390.2 Ex Ar. ad Ψ 84 apparet, hic diplam fuisse, ὅτι βασιλεῖς ### book 390.3 καὶ τοὺς κατὰ μέρος ἄρχοντας λέγει. cf. L. Ar. 115. α 72. ### book 390.4 η 49. ξ 336. ### book 452 θερμὰ λοέτρ’, ἐπεὶ οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν, ### book 452.1 ἐπεὶ δὴ λίπε δῶμα Καλυψοῦς. ### book 452.2 De dipla ab Ar. adpicta propter ἐπεί vocabuli significatio‐ ### book 452.3 nem, non tantum quod, sed etiam postquam cf. ad α 2. ### book 477.1 κῆρυξ, τῆ δὴ, τοῦτο πόρε κρέας. ### book 477.2 ) τὸ τῆ ῥῆμα προστακτικόν ἐστι παρὰ ποιηταῖς εἰρημέ‐ ### book 477.3 νον χρόνου ἐνεστῶτος καὶ παρατατικοῦ BQ. Est ἀντὶ τοῦ ### book 477.4 λάβε cf. ad ι 347. Ξ 219. ### book 483.1 ἥρῳ Δημοδόκῳ. ### book 483.2 Fuit diple, ὅτι δισυλλάβως καὶ ἐν Ἰλιάδι ἥρῳ cf. ad Η 453, ### book 483.3 ubi etiam noster locus notatur. ### book 507.1 ἠὲ διαπλῆξαι κοῖλον δόρυ νηλέι χαλκῷ. ### book 507.2 ) Ἀρίσταρχος διαπλῆξαι, ὡς ἀλλαχοῦ „τὰς μὲν ἔπειτα ### book 507.3 διαπλήσσοντες Ἀχαιοί“ (Ψ 120). Eust. 1608, 16. διατμῆξαι, quod ### book 507.4 habent ACDEFGHIKLMPQSV, Zenodoto videtur deberi, cf. ### book 507.5 schol. Σ 34. ### book 529.1 εἴρερον εἰσανάγουσι. ### book 529.2 Notatum fuit vocabulum εἴρερον ἅπαξ εἰρημένον cf. in ET. ### book 529.3 Apoll. l. h. 64, 13. ### book 546.1 ἀντὶ κασιγνήτου ξεῖνος. ### book 546.2 Fuit diple ὅτι τὸ ἀντὶ κασιγνήτου ἀντὶ τοῦ ἴσος κασιγνήτῳ ### book 546.3 cf. ad Φ 75, ubi noster versus sic explanatur ab Ar. L. Ar. 114. ### book 557.1 οὐ γὰρ Φαιήκεσσι κυβερνητῆρες ἔασιν. ### book 557.2 ) τοῦτο φανερὸν ὅτι ἐκτετόπισται ἡ πλάνη. διὸ μὴ χρῄ‐ ### book 557.3 ζειν τὰς ναῦς τῶν κυβερνητῶν, ἀλλ’ αὐτὰς τὸν πλοῦν ἐπί‐ ### book 557.4 στασθαι T. ### book 557.5 cf. ad δ 556 et locos ibid. collatos. ### book 564-71.1 ἀλλὰ τόδ’ ὥς ποτε πατρὸς ἐγὼν εἰπόντος ### book 564-71.2 ἄκουσα ### book 564-71.3 Ναυσιθόου, ὃς ἔφασκε Ποσειδάων’ ἀγάσασθαι ### book 564-71.4 ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων. ### book 564-71.5.1 φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν εὐεργέα νῆα ### book 564-71.5.2 ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ ### book 564-71.5.3 ῥαισέμεναι, μέγα δ’ ἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν· ### book 564-71.1 ὣς ἀγόρευ’ ὁ γέρων· τὰ δέ κεν θεὸς ἢ τελέσειεν. ### book 564-71.2 *) ἀθετοῦνται· οἰκειότερον γὰρ ἐν τοῖς ἑξῆς, (ν 172 seq.) ### book 564-71.10.1 ὅταν ἴδωσι τὴν ναῦν ἀπολελιθωμένην ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνος ### book 564-71.10.2 [ὥστε ἀναμιμνήσκονται inserendum esse putat Friedlaenderus ### book 564-71.10.3 in Fleckeisenii Annal. tom. LXXVII p. 5] ἐκ τοῦ ἀποτελέσμα‐ ### book 564-71.10.4 τος, ὥσπερ ὁ Κύκλωψ ὑπὸ τοῦ .... ἀναμιμνήσκεται καὶ ἡ ### book 564-71.10.5 Κίρκη „ἦ σύ γ’ Ὀδυσσεύς ἐσσι“ (κ 330). καὶ ἐνταῦθα δὲ πα‐ ### book 564-71.15.1 λιλλογοῦνται (sc. οἱ στίχοι). εἰ δὲ ἔμαθε Ὀδυσσεὺς τὸν χρη‐ ### book 564-71.15.2 σμὸν, οὐκ ἂν αὐτοῖς ἐμήνυσε τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ, οὐδὲ Ἀλκίνοος ### book 564-71.15.3 ἔπεμψεν αὐτὸν ὑπερβολῇ φιλοξενίας T. cf. ad ν 173. Obelos ### book 564-71.15.4 cum asteriscis his versibus appictos fuisse—sunt in M. cf. ### book 564-71.15.5 La Roche p. 179—commemorat Eust. 1610, 46 et 1737, 59 ### book 564-71.20 easdem fere caussas afferens. ### book 565.1 ὃς ἔφασκε Ποσειδάων’ ἀγάσασθαι ‖ ἡμῖν. ### book 565.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀγάσασθαι νῦν] ἀντὶ τοῦ φθονῆσαι ### book 565.3 B. cf. ν 173. L. Ar. 147. ### book 581.1 ἦ τίς τοι καὶ πηὸς ἀπέφθιτο. ### book 581.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] σαφῶς ἐκ τούτου δηλοῦται ὅτι πηὸς [ὁ] (οὐ ### book 581.3 cod.) κατ’ ἐπιγαμίαν (cod. ἐπωνυμίαν, sed correxi secutus Apoll. ### book 581.4 l. h. 131, 22) οἰκεῖος (ἢ) [οὐχ ὁ] φίλος ἢ (corr. Friedlaenderus ### book 581.5.1 in Fleckeisenii annal. l. c. pro cod. ἀλλ’) ἑταῖρος, ὡς οἱ πολ‐ ### book 581.5.2 λοὶ τῶν γλωσσογράφων· ἐπιφέρει γοῦν ἀντιδιαστέλλων (584) ### book 581.5.3 „ἢ πού τις καὶ ἑταῖρος ἀνήρ“ ὁρισμὸν ποιῶν. T. cf. Eust. ### book 581 ad h. v. ### book 19.1 ὃς πᾶσι δόλοισιν ‖ ἀνθρώποισι μέλω. ### book 19.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] παρεῖται ἡ διὰ καὶ ἡ δοτικὴ ἀντὶ αἰτια‐ ### book 19.3 τικῆς κεῖται· διὰ δόλους γὰρ μέλω· ὅμοιόν ἐστι τῷ „σοὶ πάν‐ ### book 19.4 τες μαχόμεθα“ (Ε 875) τουτέστι διὰ σέ BHQ. ### book 19.5 cf. F. Ar. 25. E 875. τ 378. ### book 21.1 ναιετάω δ’ Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ’ ὄρος αὐτῇ. ### book 21.2 ) σύνηθες αὐτῷ τὰ ὄρη χωρίζειν τῆς γῆς. προεῖπε γὰρ ### book 21.3 τὴν Ἰθάκην καὶ ἐπήγαγε περὶ τοῦ ὄρους H. ### book 21.4 cf. ad Ο 193 ubi citatur hic versus, et notatus fuit propter ### book 21.5.1 Olympum montem cf. L. Ar. 166 „ne quis intelligat Olympum ### book 21.5.2 extra terram poni“. ### book 24.1 Σάμη. ### book 24.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὴν Σάμην ἐν ἄλλοις Σάμον λέγει· „οἵ τε ### book 24.3 Ζάκυνθον ἔχον ἠδ’ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο“ (Β 634) HQ. ### book 24.4 cf. Ar. ad Β 634. L. Ar. 233. α 246. ### book 33-5.1 ἀλλ’ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ### book 33-5.2 ἔπειθον. ### book 33-5.3 ὣς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων ### book 33-5 γίγνεται, εἴ περ καί τις ἀπόπροθε πίονα οἶκον. ### book 33-5.5.1 Versus 33—35 obelis notati in Q. —Sengebuschius l. c. ### book 33-5.5.2 p. 13 athetesin a versu 29 ad versum 36 patuisse putat, ita ut ### book 33-5.5.3 versui 28 subiungatur v. 37. Itaque α 14—15 asteriscis nota‐ ### book 33-5.5.4 tos fuisse contendit. cf. Nitzsch l. c. III, 12. La Roche obe‐ ### book 33-5.5.5 los ad v. 34—36 pertinere censet. ### book 39.1 Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν ### book 39.2 Ἰσμάρῳ. ### book 39.3 ) ἡ μὲν χώρα Κικονία—ἔστι δ’ αὐτὴ τῆς Θράκης— ### book 39.4 ἡ δὲ πόλις Ἴσμαρος. τῷ γὰρ γενικῷ τὸ εἰδικὸν ἐπήγαγεν, ὡς τὸ ### book 39.5.1 „ἡ δ’ ἄρα Κύπρον ἵκανεν, εἰς Πάφον“ (θ 262). πορθεῖ δὲ τοὺς ### book 39.5.2 Κίκονας, ὅτι συνεμάχησαν τοῖς Τρωσί (Β 846). BQ. cf. ad θ 362. ### book 42.1 δασσάμεθ’, ὡς μὴ τίς μοι ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης. ### book 42.2 Versus 42 asteriscum habuit, οὐκ ὀρθῶς Λ 705 ubi v. Ar. ### book 42.3 La Roche asteriscum non notavit. ### book 43.1 διερῷ ποδὶ φευγέμεν ἡμέας. ### book 43.2 Quod habet schol. in PQV: οἱ δὲ τῷ ζῶντι Aristarcheum ### book 43.3 est. cf. ad ζ 201. L. Ar. 47. Sed Aristarchum in etymologia ### book 43.4 lapsum esse demonstrat Lehrsius, qui „fugaci pede“ interpre‐ ### book 43.5.1 tatur, cuius interpretationis vestigium in eodem scholio est: οἱ ### book 43.5.2 δὲ διερῷ τῷ ὀξεῖ καὶ ταχεῖ. cf. Curtius, Grundzüge der Ety‐ ### book 43.5.3 mologie p. 212. ### book 48.1 οἵ σφιν γείτονες ἦσαν. ### book 48.2 ) ἐπισημαίνονται ἐν Ἰλιάδι γείτονα μὴ ὠνομάσθαι, ἐν δὲ ### book 48.3 Ὀδυσσείᾳ νῦν δὲ κἀκεῖ (Dind. ex Eust. vult: ἐνταῦθα κεῖται καὶ) ### book 48.4 „ὣς οἱ μὲν δαίνυντο γείτονες ἠδὲ ἔται Μενελάου“ H. (δ 15) ### book 48.5 Etiam ε 489 γείτονες legitur. ### book 59.1 Κίκονες κλῖναν δαμάσαντες Ἀχαιούς. ### book 59.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ κλῖναν] ἀντὶ τοῦ κλιθῆναι ἠνάγκασαν. ### book 59.3 T. cf. Ε 37. ### book 62.1 ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν. ### book 62.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προτέρω] ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν. ### book 62.3 καὶ ἑξῆς ὁμοίως „οὐδ’ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον“ (64) H. ### book 62 cf. Ar. ad Κ 469. δ 36. ε 417. ### book 68.1 νηυσὶ δ’ ἐπῶρς’ ἄνεμον Βορέην ... ### book 68.2 λαίλαπι θεσπεσίῃ. ### book 68.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐλλείπει ἡ σύν πρόθεσις, σὺν λαίλαπι T. ### book 68.4 cf. F. Ar. 25. Μ 207. ### book 69,n2.1 ὀρώρει δ’ οὐρανόθεν νύξ. ### book 69,n2.2 νύκτα οὐδέποτε ἐξ Ὀλύμπου ἐρεῖ γεγονέναι ὁ ποιητής. H. cf. ε 294. ### book 69,n2.3 Fortasse pertinet ad discrimen inter Olympum et Uranum factum; ### book 69,n2.4 hic est omnis regio, quae nubes excedit, inde ad nubes et terram ve‐ ### book 69,n2.5 nit nox, non ab monte in Macedonia sito Olympo. ### book 80.1 περιγνάμπτοντα Μάλειαν. ### book 80.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] νῦν ἑνικῶς Μάλειαν, ἑτέρωθι δὲ πλη‐ ### book 80.3 θυντικῶς „ἀλλ’ ὅτε δή ῥα ἔμελλε Μαλειάων ὄρος αἰπὺ ἵξε‐ ### book 80.4 σθαι“ BEQ. cf. ad. δ 514. γ 287. ### book 106.1 Κυκλώπων δ’ ἐς γαῖαν ὑπερφιάλων ἀθεμίστων. ### book 106.2 ) ἢ τῶν μεγαλοφυῶν τῷ σώματι—τῶν δισήμων γὰρ ἡ ### book 106.3 λέξις—(de quibus v. L. Ar. 146) ἀθεμίστων δὲ τῶν νόμοις ### book 106.4 μὴ χρωμένων (cf. Ar. ad Π 387). φησὶ γὰρ „θεμιστεύει δὲ ### book 106.5.1 ἕκαστος παίδων ἠδ’ ἀλόχων“ (114). εἰ γὰρ ἦν ἀθεμίστων ἀντὶ ### book 106.5.2 τοῦ ἀδίκων, πῶς λέγει „οἵ ῥα θεοῖσι πεποιθότεσ“; (107) εἰ ### book 106.5.3 δ’ εἴπῃ τις, καὶ πῶς ὁ Πολύφημός φησιν „οὐ Κύκλωπες Διὸς ### book 106.5.4 αἰγιόχου ἀλέγουσι“, (275) σκοπείτω τὸ πρόσωπον, ὅτι Πολυ‐ ### book 106.5.5 φήμου ἐστὶ τοῦ ὠμοφάγου καὶ θηριώδους. καὶ Ἡσίοδος— ### book 106.10.1 Op. 277—„ἰχθύσι μὲν καὶ θηρσὶ καὶ οἰωνοῖσι πετεινοῖς ### book 106.10.2 ἔσθειν ἀλλήλους, ἐπεὶ οὐ δίκη ἐστὶν ἐν αὐτοῖς, ἀνθρώποισι ### book 106.10.3 δ’ ἔδωκε δίκην“. ὥστε Πολύφημον μόνον λέγει ὑπερήφανον ### book 106.10.4 καὶ ἄδικον, τοὺς δὲ λοιποὺς πάντας Κύκλωπας εὐσεβεῖς καὶ ### book 106.10.5 δικαίους καὶ πεποιθότας τοῖς θεοῖς, ὅθεν καὶ ἀνῆκεν αὐτοῖς ### book 106.15.1 αὐτομάτως ἡ γῆ τοὺς καρπούς H. ### book 106.15.2 Sic fere etiam alii codd. TV ex parte BQ ad v. 112 cf. ### book 106.15.3 praeterea ad v. 225. 275. 508. Hanc Ar. sententiam fuisse ap‐ ### book 106.15.4 paret ex Apoll. l. h. 12, 20 et 158, 30. Eust. 1617, 20. Totus ### book 106.15.5 locus fuit τῶν προβλημάτων v. Apoll. l. c. ### book 112.1 τοῖσιν δ’ οὔτ’ ἀγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέμιστες ### book 112.2 ) ἀθεμίστους λέγει οὐχ ὡς ἀδίκους, ἀλλ’ ὡς μὴ θέμιδος ### book 112.3 ἤτοι νόμου χρῄζοντας εἰς εὕρεσιν τοῦ καλοῦ. ἦσαν γὰρ ἀγα‐ ### book 112.4 θοί Q. ### book 116.1 νῆσος ἔπειτα λάχεια. ### book 116.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem, quam ### book 116.3 servavit HQ: Ζηνόδοτος τὴν βραχεῖαν, γράφων διὰ τοῦ ε, ἐλά‐ ### book 116.4 χεια. cf. Eust. 1619, 31. Apoll. l. h. 107, 12 De ἐλάχεια ### book 116.5.1 vocabulo omnia incerta sunt praeter accentum, cf. L. qu. ep. ### book 116.5.2 p. 175. Dindorfius vulgatam lectionem Aristarcho probatam ### book 116.5.3 fuisse putat. cf. ad κ 509. ### book 144.1 ἀὴρ γὰρ παρὰ νηυσὶ βαθεῖ’ ἦν, οὐδὲ σελήνη. ### book 144.2 ) ἀορασία ἢ ἀχλύς H. Certe diple fuit ὅτι ἀέρα τὴν σκο‐ ### book 144.3 τίαν καλεῖ. cf. Ρ 644. 649. Apoll. l. h. 12, 10. Herod. ad Τ 87. ### book 154.1 ὦρσαν δὲ νύμφαι ‖ αἶγας ὀρεσκῴους ἵνα δειπνή‐ ### book 154.2 σειαν ἑταῖροι. ### book 154.3 ) ὅμοιόν ἐστι τῷ „οὐδ’ ἄρ’ ἀπ’ ἀσφάραγον μελίη τάμε“ ### book 154.4 (Χ 329) τὰ γὰρ συμβεβηκότα ὡς αἴτια λαμβάνει H. cf. Ar. ad ### book 154.5 X 329, quem versum expunxit. ### book 167,n3.1 καπνόν τ’ αὐτῶν τε φθογγὴν οἰῶν τε καὶ αἰγῶν ### book 167,n3.2 σπονδεῖος ὅλος ὁ στίχος E. ### book 167,n3.3 Hoc qui scripsit τε post οἰῶν omittere debebat. Tales versus ex ### book 167,n3.4 meris spondeis compositos notare solebat Ar. cf. ο 334. φ 15. χ 175. ### book 167,n3.5 192. Λ 130. An Ar. fuit haec lectio? ### book 177.1 ὡς εἰπὼν ἀνὰ νηὸς ἔβην. ### book 177.2 ) ἰδίως εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἀνὰ τὴν ναῦν ἔβη H. ### book 177.3 Sic in praepositione ἐπὶ ad Ε 249. 700. genetivus pro ac‐ ### book 177.4 cusativo Ἀττικῶς notatus est. cf. Eust. 1621, 13. ### book 184.1 μῆλ’, ὄιές τε καὶ αἶγες. ### book 184.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] προτάξας τὸ γένος ἐπήνεγκε τὸ εἶδος V. ### book 184.3 Ad Κ 485 enim adnotavit, ὅτι μῆλα οἱ νεώτεροι πάντα ### book 184.4 τὰ τετράποδα, Ὅμηρος δὲ αἶγας καὶ οἴας· Et ex nostro loco hanc ### book 184.5 interpretationem fecit Ar. cf. ad Ζ 43. ### book 198.1 (Vinum) ὅν μοι ἔδωκε Μάρων ‖ ἱρεὺς Ἀπόλλωνος. ### book 198.2 ) ταῦτα σημειοῦνταί τινες πρὸς τὸ μὴ παραδιδόναι Ὅμη‐ ### book 198.3 ρον Διόνυσον οἴνου εὑρέτην, τὸν δὲ Μάρωνα οὐ Διονύσου, ἀλλ’ ### book 198.4 Ἀπόλλωνος ἱερέα, δι’ ὅλης τῆς ποιήσεως οἴνου μνημονεύων· ### book 198.5.1 ἡ δ’ ἀπότασις πρὸς Ἡσίοδον λέγοντα τὸν Μάρωνα εἶναι Οἰνο‐ ### book 198.5.2 πίωνος τοῦ Διονύσου HQ. ### book 198.5.3 cf. L. Ar. 182, ubi monet, scholii testimonium nec integrum ### book 198.5.4 fortasse esse et an Aristonici sit non carere dubio. Nitzsch III, 42. ### book 222.1 χωρὶς δ’ αὖθ’ ἕρσαι. ### book 222.2 Etym. M. 377, 38: ἕρσαι αἱ ἐν ἔαρι γεννηθεῖσαι ἢ αἱ ### book 222.3 ἁπαλαὶ καὶ τελείως νέαι, μεταφορικῶς ὡς Ἀριστόνικος ἐν ση‐ ### book 222.4 μείοις. Similia habent Q. ad v. 221 et V. Eust. 1625, 30. ### book 225.1 ) ἐκ τούτων ἡ δικαιοσύνη τῶν Κυκλώπων δήλη, ἐκ ### book 225.2 τοῦ ἀμελῶς εὑρεθῆναι τὸ σπήλαιον πλῆρες ὂν τυρῶν τε καὶ ### book 225.3 θρεμμάτων. ᾔδει γὰρ ὁ Κύκλωψ ὅτι οὐδεὶς ὑφαιρήσεται τῶν ### book 225.4 ἐπιχωρίων T. cf. ad v. 106. ### book 231.1 ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν ἠδὲ καὶ αὐτοί ### book 231.2 τυρῶν αἰνύμενοι φάγομεν. ### book 231.3 ) ἐθύσαμεν ἀπὸ τῶν τυρῶν. παλαιὸν γὰρ ἔθος τὸ τῶν ### book 231.4 ἀπαρχῶν θύειν. „ὁ δ’ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάσ“. H. ### book 231.5.1 Ad Ι 219 Ar. adnotavit, verbum θύειν nusquam apud Ho‐ ### book 231.5.2 merum dici de immolanda hostia sed de offerendis ἀπαρχαί, ### book 231.5.3 et θυηλάς esse ἀπαρχάς cf. L. Ar. 82. Hoc certe ad nostrum ### book 231.5.4 etiam versum observatum fuit contra Philoxenum, qui falso ac‐ ### book 231.5.5 cepit τὸ „ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν“ παρὰ τῷ ποιητῇ ### book 231.10 εἴρησθαι ἐπὶ τῶν ἀρνῶν. ### book 243.1 τόσσην ἠλίβατον πέτρην ἐπέθηκε θύρῃσιν. ### book 243.2 Ex Eust. 1626, 54: ὅτι τὴν τοῦ σπηλαίου εἴσοδον ἤτοι τὸ ### book 243.3 περὶ αὐτὴν διάστημα θύραν ὁ ποιητής ἐνταῦθα λέγει, καθά ### book 243.4 που καὶ ἐν Ἰλιάδι πύλας τὸν τόπον περὶ ὃν αἱ πύλαι, quod ### book 243.5 L. Ar. 156 Aristarcho attribuit cf. ad ν 370. ### book 250 πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα. ### book 250.1 ) πονηθεὶς τὰ αὑτοῦ ἔργα, ὅ ἐστι περιγενόμενος, τοῦτο ### book 250.2 γὰρ ὁ πόνος παρὰ τῷ ποιητῇ T. cf. L. Ar. 73. schol. E ad ### book 250.3 v. 247: ἐνήργησεν. β 334. δ 624. ### book 252-5.1 ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθ’ ὑγρὰ ### book 252-5.2 κέλευθα; ### book 252-5.3 ἦ τι κατὰ πρῆξιν, ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε ### book 252-5.4 οἷά τε ληιστῆρες ὑπὲρ ἅλα, τοί τ’ ἀλόωνται ### book 252-5.5.1 ψυχὰς παρθέμενοι, κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες; ### book 252-5.5.2 Versibus appicti fuerunt asterisci, cf. ad γ 71. Aristopha‐ ### book 252-5.5.3 nes obelos cum asteriscis adposuit. cf. Eust. 1627, 33 qui de ### book 252-5.5.4 asteriscorum significatione et forma hoc loco diserte exponit. ### book 261.1 ἄλλην ὁδὸν, ἄλλα κέλευθα ‖ ἤλθομεν. ### book 261.2 ) ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό· τὰ γὰρ δύο ἓν σημαίνουσιν Q. ### book 261.3 cf. γ 317. ### book 266.1 ἡμεῖς δ’ αὖτε κιχανόμενοι τὰ σὰ γοῦνα ### book 266.2 ἱκόμεθ’, εἴ .. ### book 266.3 ) ἱκέται ἐσμὲν παρὰ τὰ σὰ γούνατα παραγενόμενοι Q. ### book 266.4 cf. etiam T. γ 92. Χ 123. ### book 275.1 οὐ γὰρ Κύκλωπες Διὸς αἰγιόχου ἀλέγουσιν. ### book 275.2 ) τὸ ἴδιον ἁμάρτημα ἑαυτοῦ ὁ Πολύφημος κοινὸν ποιεῖται· ### book 275.3 ὅτι γὰρ οἱ ἄλλοι Κύκλωπες οὐκ ἦσαν ἄθεοι, φησὶ „νοῦσον δ’ ### book 275.4 οὔπως ἐστὶ Διὸς μεγάλου ἀλεύασθαι“ (411) HQ. Idem in V. ### book 275.5 cf. ad v. 106. ### book 297.1 ἐμπλήσατο νηδύν ### book 297.2 ἀνδρόμεα κρέ’ ἔδων καὶ ἐπ’ ἄκρητον γάλα πίνων. ### book 297.3 ) εἰς ἔμφασιν τοῖς παρατατικοῖς κέχρηται ἀδιαλείπτως ### book 297.4 ἐσθίοντος καὶ πίνοντος· καὶ τὸ „ἀνδρόμεα“ μεῖζον τοῦ ἀνθρώ‐ ### book 297.5.1 πεια. καὶ τὸ „κεῖτο“ ἐμφαντικῶς. οὐ γὰρ ἂν ἐκ προνοίας ### book 297.5.2 ἀνεκλίθη, ἀλλὰ κατηναγκασμένην ἀνατροπὴν σημαίνει τὸ ῥῆμα. ### book 297.5.3 Q. De priore scholii parte cf. F. Ar. 4. θ 289. ### book 347.1 Κύκλωψ, τῆ, πίε οἶνον. ### book 347.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τῆ] ἀντὶ τοῦ λάβε. P. ### book 347.3 cf. θ 477. Ar. ad Ξ 219. ### book 374.1 ὁ δ’ ἐρεύγετο οἰνοβαρείων. ### book 374.2 Fuit diple, quod dixit ὡς περὶ ἑτέρου. cf. Ar. ad Π 106 ### book 374.3 ubi citatur hic versus in eadem adnotatione. ### book 398,n4.1 χερσὶν ἀλύων. ### book 398,n4.2 νῦν ἀντὶ τοῦ ἀδημονεῖν, ἐν δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα ἀντὶ τοῦ χαίρειν, ὡς ### book 398,n4.3 τὸ „ἢ ἀλύεις ὅτι Ἶρον ἐνίκησασ“ (ς 333). μέση γὰρ ἡ λέξις B. ### book 398,n4.4 cf. Eust. 1636, 22. ς 333. Fluxit fortasse ex Ar. ### book 473.1 ὅσσον τε γέγωνε βοήσας. ### book 473.2 ) ὅσον ἐξακούεται φωνὴ ἀνδρός. cf. L. Ar. 100. ### book 483.1 τυτθόν, ἐδεύησεν δ’ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι. ### book 483.2 ) οὗτος ὁ στίχος συντάσσεται ἀπὸ τοῦ στίχου τοῦ ἀρχο‐ ### book 483.3 μένου „πλημμυρίσ“ (486) M. cf. Eust. 1640, 33: διὸ ἐν μὲν ### book 483.4 τοῖς πρώτοις στίχοις τὸ „τυτθὸν ἐδεύησεν οἰήιον ἄκρον ἱκέ‐ ### book 483.5.1 σθαι“ ἀστέρα ἔχει μετὰ ὀβέλου· ὡς ἄριστον μὲν ἔπος ὂν ἐκεῖ‐ ### book 483.5.2 θεν δὲ ὀβελιζόμενον. ἐν δὲ τοῖς δευτέροις στίχοις ἀστέρα ### book 483.5.3 μόνον ἔχει ὡς ἐκεῖ ἄριστα κείμενον. ### book 495.1 βαλὼν βέλος (i. e. κορυφὴν ὄρεος μεγάλοιο). ### book 495.2 ) βλῆμα· νῦν γὰρ τὸν βληθέντα λίθον λέγει V. cf. Μ ### book 495.3 458. L. Ar. 56. ### book 508.1 ἔσκε τις ἐνθάδε μάντις. ### book 508.2 ) ἐκ τούτου νοητέον ὅτι δεισιδαίμονες οἱ Κύκλωπες, ὅτι ### book 508.3 ὑπήκουον βουλήμασι θεῶν, καὶ οὐκ ἀπέκτεινον τοὺς προλέγον‐ ### book 508.4 τας αὐτοῖς τινα παρὰ θεῶν ἐσόμενα Q. L. Ar. 182. cf. v. 106. ### book 540.1 τυτθόν, ἐδεύησεν δ’ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι. ### book 540.2 Versus asterisco notatus erat cf. ad v. 483 et schol. in ### book 540 HMQV. ### book 1.1 Αἰολίην δ’ ἐς νῆσον ἀφικόμεθ’. ### book 1.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὐ τὰς Αἰόλου νήσους νῦν λεγομένας, ### book 1.3 ἀλλά τινα ἄλλην ἐκτετοπισμένην νῆσον λέγει. BQV. ### book 1.4 cf. δ 556. Eust. 1644, 39. ### book 3.1 πλωτῇ ἐνὶ νήσῳ. ### book 3.2 ) ὁ (δὲ) Ἀρίσταρχος πλωτῇ ἀντὶ τοῦ φορητῇ, οἷον περι‐ ### book 3.3 φερομένη, ὡς ποτὲ μὲν ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ### book 3.4 ἀριστεροῖς ὁρᾶσθαι, οἷον δή τι καὶ περὶ τὴν Δῆλον ἱστορεῖ ### book 3.5.1 Πίνδαρος λέγων οὕτως „ἦν γὰρ τὸ πάροιθε φορητὰ κυμάτεσσι ### book 3.5.2 Δᾶλος παντοδαπῶν τ’ ἀνέμων ῥιπαῖσ“ (fragm. 58) HMQTV. ### book 3.5.3 Q praeterea habet: οἰκειότερον γάρ φησι μὴ ἐῤῥιζῶσθαι τῶν ### book 3.5.4 ἀνέμων νῆσον. Eust. idem. cf. Apoll. l. h. 132, 18. L. Ar. 151. ### book 15.1 καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα, ### book 15.2 Ἴλιον Ἀργείων τε νέας καὶ νόστον Ἀχαιῶν. ### book 15.3 ) περὶ τῆς Ἰλίου, περὶ τῶν νεῶν τῶν Ἀργείων, περὶ τοῦ ### book 15.4 νόστου τῶν Ἀχαιῶν BH. ### book 15.5.1 Accusativum pro περὶ cum genetivo positum esse statuit ### book 15.5.2 Ar. etiam ad Ρ 54. δ 836. F. Ar. 25. ### book 20.1 κατέδησε κέλευθα. ### book 20.2 ) Ἰωνικῶς τὰς κελεύθους κέλευθα εἶπε H. ### book 41.1 πολλὰ μὲν ἐκ Τροίης ἄγεται κειμήλια καλά ### book 41.2 ληίδος. ### book 41.1 *) ὅτι διῃρημένως ἀναγνωστέον. βούλεται γὰρ λέγειν Τρωϊ‐ ### book 41.2 κῆς (cod. ἐρωτικῆς, Buttm. et Dind. στρατιωτικῆς) λείας, ὡς ### book 41.5.1 ὅτε „οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε πάσης Τρωϊάδοσ“ ### book 41.5.2 (ν 262) Q. cf. Α 129. ε 39, λ 510. ### book 41.5.3 Praeterea fuit diple periestigmene, quod Zenodotus in v. 41 ### book 41.5.4 ἐκτελέοντες dedit pro ἐκτελέσαντες. cf. in H. ### book 55,n1.1 αὖτις ἐπ’ Αἰολίην νῆσον .. ### book 55,n1.2 ἔνθα δ’ ἐπ’ ἠπείρου βῆμεν ### book 55,n1.3 ὅτι τὴν νῆσον ἤπειρον εἶπε κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ ὑγροῦ, ὡς εἰ ἔλε‐ ### book 55,n1.4 γεν ἐπὶ τὴν γῆν ἔβημεν BQT. Est fortasse Ar. ### book 70.1 ὡς ἐφάμην μαλακοῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσιν. ### book 70.2 Diple periestigmene contra Zenodotum fuit, qui non intel‐ ### book 70.3 ligens verbum καθάπτεσθαι mediae esse significationis, pro ### book 70.4 καθαπτόμενος dedit ἀμειβόμενος, quod praefert schol. in H. ### book 70.5.1 Ζηνόδοτος „μαλακοῖσιν ἀμειβόμενοσ“ γράφει. καὶ ἔστι χαριε‐ ### book 70.5.2 στάτη ἡ γραφή· οὐ καθάπτεται γὰρ αὐτὸν, ἀλλ’ ἱκετεύει. cf. ### book 70.5.3 ad β 39. γ 345 not. 6. ### book 91.1 ἔνθ’ οἵ γ’ εἴσω πάντες ἔχον νέας. ### book 91.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ εἰσεῖχον, ὡς μὴ συγχεῖσθαι τὸ ### book 91.3 ἔνδον· τὸ δὲ ἔχον ἀντὶ τοῦ ἤλαυνον H. cf. L. Ar. 134. η 13. ### book 110.1 ὅς τις τῶν δ’ εἴη βασιλεύς, καὶ τοῖσιν ἀνάσσοι. ### book 110.2 τὸ οἷσιν Ἀρίσταρχος διὰ τοῦ τ, καὶ τοῖσιν ἀνάσσοι, ἀντὶ ### book 110.3 τοῦ τίνων H. Coaluerunt Didymi et Aristonici verba. cf. F. ### book 110.4 Ar. 23. ### book 113.1 κατὰ δ’ ἔστυγον αὐτὴν. ### book 113.2 ) ἐφοβήθησαν, ἐξεπλάγησαν. Notatum est verbum στυ‐ ### book 113.3 γεῖν propter duplicem significationem timere et abhorrere cf. ### book 113.4 Ο 183. L. Ar. 147. ### book 124.1 ἰχθῦς δ’ ὣς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα φέροντο. ### book 124.2 ) δῆλον ἐκ τούτου ὅτι ᾔδεσαν ἰχθύων τροφήν T. cf. ad ### book 124.3 β 368. Π 747. ### book 150.1 διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην. ### book 150.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἐνήλλακται] διὰ δρυμῶν πυκνῶν ### book 150.3 καὶ τῆς ὕλης Q. F. Ar. 21. ### book 152.1 ἐπεὶ ἴδον αἴθοπα καπνόν. ### book 152.2 ) Ἀρίσταρχος τὸν ἐκ τοῦ αἴθεσθαι, ὅ ἐστι καίεσθαι, ἀνα‐ ### book 152.3 διδόμενον HQ. L. Ar. 151. Eust. αἴθοψ δὲ καπνὸς ὁ ἐκ τοῦ ### book 152.4 αἴθεσθαί τινα ὕλην ἀναδιδόμενος. ### book 160.1 δὴ γάρ μιν. ### book 160.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus legit δὴν γάρ μιν H. ### book 161.1 κατ’ ἄκνηστιν μέσα νῶτα. ### book 161.2 ) καταχρηστικῶς φησιν ὁ Ἀρίσταρχος ἐπὶ τῶν θηρίων ### book 161.3 εἶναι τὴν ἄκνηστιν. οὐ γὰρ αὐτὴν μόνην ἀδυνατοῦσι κνήσα‐ ### book 161.4 σθαι, ἀλλὰ καὶ τὴν ὀσφῦν καὶ τὸν τράχηλον. δεῖ γινώσκειν ### book 161.5.1 ὅτι αὐτὸς ἐπεξηγεῖται τί ἐστιν ἄκνηστις διὰ τοῦ εἰπεῖν μέσα ### book 161.5.2 νῶτα, ἤτοι ἡ ῥάχις, ἢ τὰ μέσα τῶν τετραπόδων, παρὰ τὸ μὴ ### book 161.5.3 δύνασθαι κνήσασθαι HQ. ### book 169.1 βῆν δὲ καταλοφάδειαν φέρων. ### book 169.2 Ad Κ 573 Ar. vocabulum καταλοφάδεια interpretatus est: ### book 169.3 καταλοφάδειαν (sic) ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸν τένοντα. L. Ar. 150. ### book 173.1 ὦ φίλοι, οὐ γάρ πω. ### book 173.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀπὸ τοῦ γὰρ ἤρξατο HQ. cf. Ρ 220. α 337. ### book 173.3 δ 722. κ 501. ### book 189.1 κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι. ### book 189.2 Versum 189 Callistratus a grammatico quodam, qui nullam ### book 189.3 illius Homeri consuetudinis ἀπὸ τοῦ γὰρ ἄρχεσθαι cognitionem ### book 189.4 habuerit, insertum esse dicit cf. in H. Καλλίστρατός φησιν ὡς ### book 189.5.1 ὑπό τινος ὁ στίχος προτέτακται ἀγνοοῦντος τὸ Ὁμηρικὸν ἔθος, ### book 189.5.2 ὡς θέλει ἄρχεσθαι ἀπὸ τοῦ γάρ. Aristarchus versum non le‐ ### book 189.5.3 gisse videtur, nam Ρ 220 diplam posuit propter hunc Homeri ### book 189.5.4 usum et citavit v. 190 ob eandem causam. ### book 190.1 ὦ φίλοι, οὐ γάρ τ’ ἴδμεν ὅπῃ ζόφος οὐδ’ ὅπῃ ἠώς, ### book 190.2 οὐδ’ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶς’ ὑπὸ γαῖαν, ### book 190.3 οὐδ’ ὅπῃ ἀννεῖται. ### book 190.4 ) ἐκ τούτων ἐκτετοπισμένη φαίνεται ἡ πλάνη τοῦ Ὀδυσ‐ ### book 190.5.1 σέως BQT. cf. L. Ar. 247. δ 556. ### book 190.5.2 Refutatio fuit Cratetis, qui quatuor coeli regiones Homero ### book 190.5.3 notas fuisse ex hoc loco contendit. Aristarchus recte eum duas ### book 190.5.4 modo orientem et occasum novisse docuit. cf. schol. ad β 1. ### book 190.5.5 ἠὼς σημαίνει καὶ τὴν ἡλίου πάροδον, καὶ τὸν τόπον ὅθεν ἀνα‐ ### book 190.10.1 τέλλει ὁ ἥλιος κατὰ Ἀρίσταρχον· Sequuntur vs. 190—92. νῦν ### book 190.10.2 γὰρ, καθά φησιν ὁ Κράτης, τῶν τεσσάρων τοῦ κόσμου μέμνη‐ ### book 190.10.3 ται μερῶν, ἄρκτου, μεσημβρίας, ἀνατολῆς καὶ δύσεως κ.τ.λ. ### book 190.10.4 L. Ar. 174. ### book 193.1 —ἐγὼ δ’ οὐκ ὀίομαι εἶναι. — ### book 193.2 ) τοῦτο εἶναι διὰ μέσου φησὶν Ἀρίσταρχος ὡς ἂν ἀπαλ‐ ### book 193.3 γήσαντος τοῦ Ὀδυσσέως ἰδίᾳ ἀναπεφωνῆσθαι HQ. cf. Π 46. ### book 193.4 α 18. ### book 210 εὗρον δ’ ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης. ### book 212.1 ἀμφὶ δέ μιν ... ### book 212.2 ) ἀπὸ τοῦ πληθυντικοῦ τοῦ δώματα (210) πρὸς ἑνικὸν ### book 212.3 τὸ δῶμα ὑπήντησεν, ὡς τὸ „ἐξ ἑτέρων ἕτερ’ ἐστίν“ (ρ 266). ### book 212.4 εἶτα ἐπιφέρει „οὐκ ἄν τίς μιν ἀνήρ“ Q. cf. F. Ar. 32. ### book 238.1 ῥάβδῳ πεπληγυῖα. ### book 238.2 Fuit diple ὅτι παθητικῶς πεπληγυῖα ἀντὶ τοῦ πλήσσουσα. ### book 238.3 cf. ad Ο 730 ubi hic versus sic explanatur. Perfectum secun‐ ### book 238.4 dum enim non ad activum sed ad medium (Ar. παθητικὸν) per‐ ### book 238.5 tinere veteres statuerunt. cf. F. Ar. 3. ### book 239.1 καὶ δέμας. ### book 239.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus legit καὶ πόδας cf. H. ### book 240.1 αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος ὡς τὸ πάρος περ. ### book 240.2 *) [ἡ διπλῆ] πρὸς τὴν ἑξῆς ἀθέτησιν (329), ὅτι τὸ σῶμα ### book 240.3 μόνον ἠλλοιοῦτο, ἡ δὲ ψυχὴ ἔμενεν ἀμετάβλητος. πῶς οὖν ἂν ### book 240.4 λέγοι „σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν“ (329), ### book 240.5 ὡς καὶ τοῦ νοῦ ἠλλοιωμένου; HQT. ### book 242.1 πάρ ῥ’ ἄκυλον βάλανόν τ’ ἔβαλεν καρπόν τε ### book 242.2 κρανείης. ### book 242.3 Versum Aristarchus non legit cf. HQV. Ἀρίσταρχος οὐκ ### book 242.4 οἶδε τὸν στίχον. ὁ δὲ Καλλίστρατος ἀντ’ αὐτοῦ γράφει „παν‐ ### book 242.5 τοίης ὕλης ἐτίθει μελιηδέα καρπόν“. ### book 268.1 οὔτε τιν’ ἄλλον ‖ ἄξεις σῶν ἑτάρων. ### book 268.2 ) Ἀρίσταρχος ἀντὶ τοῦ σῶον H. ### book 271,n2.1 τῷδ’ ἐνὶ χώρῳ. ### book 271,n2.2 ὡς τὸ „κλυτὸς Ἱπποδάμεια“ μετεσχηματισμένον B. ### book 271,n2.3 Hoc qui scripsit χώρῳ pro χώρᾳ legit. Exemplo allato Ar. ex‐ ### book 271,n2.4 plicare solebat, substantivis feminini generis adiici saepe adiectiva ### book 271,n2.5 masculina cf. F. Ar. p. 31 et exempla ad β 214 collata. ### book 307.1 Ἑρμείας μὲν ἔπειτ’ ἀπέβη. ### book 307.2 Notatum fuit vocabulum ἔπειτα ἀντὶ χρονικοῦ, ἀντὶ τοῦ ### book 307.3 μετὰ ταῦτα, cf. Ι 169 ubi sic explanatur noster versus. ### book 320.1 ἔρχεο νῦν συφεόνδε, μετ’ ἄλλων λέξο ἑταίρων. ### book 320.2 ) οὕτως Ἀρίσταρχος δισυλλάβως τὸ λέξο· ἄδηλον δὲ πό‐ ### book 320.3 τερον κοιμῶ ἢ συναριθμοῦ H. ### book 320.4 E Didymo et Aristonico manasse videtur. cf. L. Ar. 147. ### book 328.1 ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων. ### book 328.2 ) διαβῇ, παρέλθῃ. τὰ φάρμακα δηλονότι, ὡς τὸ „δοῦρα ### book 328.3 σέσηπεν“ (Β 135) Q. ### book 328.4 Diple fuit, quod praeter consuetudinem verbi formam sin‐ ### book 328.5.1 gularem construxit Homerus cum plurali neutrius φάρμακα (cf. ### book 328.5.2 F. Ar. 15) et quod in verbo ἀμείψεται vocalis η correpta est (cf. ### book 328.5.3 F. Ar. p. 13). ### book 329.1 σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν. ### book 329.2 ὁ Σιδώνιός φησιν ἀθετεῖσθαι τὸν στίχον H. Ab Aristarcho ### book 329.3 expunctum esse versum manifestum est ex Ar. ad v. 240. De ### book 329.4 Dionysio Sidonio ab Aristonico commemorato cf. ad Μ 36. ### book 329.5 Τ 365. ### book 351.1 οἵ τ’ εἰς ἅλαδε προρέουσιν. ### book 351.2 ) οἵ τε ἅλαδε, οὕτω γράφει Ζηνόδοτος (corr. Duentzer ### book 351.3 p. 83, cod. οἵτ’ εἰς ἅλαδε lemma, et οὔτε γρ. Ζ.), Ἀρίσταρχος ### book 351.4 δὲ οἳ εἰς ἅλαδε. περισσὴ δέ ἐστιν ἡ εἰς HQ. (Buttmanni con‐ ### book 351.5.1 iectura acutissima pro codd. εἰς ἅλα· δεύτερον). Didymi et ### book 351.5.2 Aristonici verba coaluerunt, de praepositione εἰς superflua cf. ### book 351 F. Ar. p. 27 et 28. ### book 354.1 ἡ δὲ ἑτέρη. ### book 354.2 *) ὅτι τὸ ἑτέρη ὑγιῶς ἐπὶ τῆς δευτέρας H. cf. Ι 313. ### book 354.3 Μ 93. ### book 409.1 οἴκτρ’ ὀλοφυρομένους. ### book 409.2 ) οἰκτρῶς καὶ ἐλεεινῶς ὀδυρομένους H. cf. F. Ar. 29. ### book 409.3 α 209 et exempla ibid. ### book 440.1 ἀποπλήξας κεφαλήν. ### book 440.2 ἀντὶ τοῦ ἀποκόψας ex Ψ 120 hic posui, ubi Ar. sic inter‐ ### book 440.3 pretatur hunc locum. Altera lectio erat ἀποτμήξας, quam Ze‐ ### book 440.4 nodoti esse colligam ex schol. Σ 34. cf. Eust. 1664, 31. L. Ar. ### book 440.5 13. Λ 146. Did. ### book 471.1 καὶ τότε μ’ ἐκκαλέσαντες. ### book 471.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ καὶ περισσός BQ. cf. F. Ar. 34. α 33. ### book 495.1 τοὶ δὲ σκιαὶ ἀίσσουσιν. ### book 495.2 ) ἀντὶ τοῦ αἱ ψυχαί· ὁ μέντοι ποιητὴς πρὸς τοὺς ἄλλους ### book 495.3 νεκροὺς ποιεῖται τὴν σύγκρισιν ἐν τῷ „οἱ δὲ ἄλλοι νεκροὶ ὡς ### book 495.4 σκιαὶ ἀίσσουσιν“ BQT. cf. F. Ar. p. 30. ### book 501.1 ὦ Κίρκη, τίς γάρ. ### book 501.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀπὸ τοῦ γὰρ ἤρξατο H. cf. α 337 et ### book 501.3 exempla ibid. ### book 509.1 ἐνθ’ ἀκτή τε λάχεια. ### book 509.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus scripsit ἐλάχεια ### book 509.3 cf. BHQT: βαθεῖα, εὔγεως, εὔσκαφος. οὐ δεῖ δὲ γράφειν ἐλάχεια ### book 509.4 (sic Zenod. cf. ι 116), οὐ γὰρ εἰκὸς ἐλάχιστον ἀκούειν τῆς Περ‐ ### book 509.5.1 σεφόνης τὸ τέμενος. οὐκ ἄτοπον δὲ περὶ τὴν ἀκτὴν εἶναι ### book 509.5.2 ἄλσος. πολλὰ γὰρ εὕροι τις ἂν ἄλση ἐπιθαλάσσια. ### book 510.1 ἰτέαι ὠλεσίκαρποι. ### book 510.2 ) σημείωσαι ὅτι ἄκαρπα φυτὰ εἶπεν εἶναι ἐν τῷ ἄλσει ### book 510.3 τῆς Περσεφόνης, διὰ τὸ νεκροῖς προσήκειν BQ. ### book 513.1 ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσιν ### book 513.2 Κωκυτός τε ### book 513.1 ) τὸ ἑξῆς, ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε καὶ ### book 513.2 Κωκυτὸς ῥέουσι· τὸ δὲ σχῆμα καλεῖται προδιεζευγμένον, ὅταν ### book 513.5.1 τὸ μεταξὺ δύο ὀνομάτων ἑνικῶν πληθυντικὸν τεθῇ ῥῆμα· τοῦτο ### book 513.5.2 καλεῖται Ἀλκμανικὸν οὐχ ὅτι Ἀλκμὰν πρῶτος αὐτῷ ἐχρήσατο, ### book 513.5.3 ἀλλ’ ὅτι πολύ ἐστι παρ’ αὐτῷ, οἷον „Κάστωρ ὠκέων πώλων ### book 513.5.4 ἐλατῆρες καὶ Πολυδεύκησ“. ὅμοιον δέ ἐστι τὸ σχῆμα „εἰ δέ ### book 513.5.5 κ’ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων“ (Ψ 138) καὶ „ἔνθα ### book 513.10 ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδροσ“ (Ε 774) HQ. cf. ### book 513 Ar. ad Ψ 138, ubi citatur noster versus, et Ε 774. ### book 7.1 ἴκμενον οὖρον ἵει .. ἐσθλὸν ἑταῖρον. ### book 7.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἑταῖρον οὐ φίλον λέγει, ἀλλὰ] νῦν τὸν ### book 7.3 συνεργόν V. ### book 7.4 cf. ad Ν 456, ubi diple etiam propter nostrum locum. L. ### book 7.5 Ar. 116. ### book 11.1 ποντοπορούσης. ### book 11.2 ) δῆλός ἐστιν ὁ ποιητὴς διὰ τὸ ποντοπορούσης Ὠκεανὸν ### book 11.3 καλῶν τὴν ἔξω θάλασσαν. ἀλλαχοῦ δὲ ποταμὸν τὸν Ὠκεανὸν ### book 11.4 καλεῖ διὰ τὸ ῥοῶδες BQ. cf. L. Ar. 174. Eust. 1670, 33. ### book 26.1 χοὴν χεόμην. ### book 26.2 Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem χεάμην fuit ### book 26.3 cf. H. ### book 38-43.1 ψυχαὶ ὑπὲξ Ἐρέβευς νεκύων κατατεθνηώτων ### book 38-43.2 νύμφαι τ’ ἠίθεοί τε πολύτλητοί τε γέροντες, ### book 38-43.3 παρθενικαί τ’ ἀταλαὶ νεοπενθέα θυμὸν ἔχουσαι· ### book 38-43.4 πολλοὶ δ’ οὐτάμενοι χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν, ### book 38-43.5.1 ἄνδρες ἀρηίφατοι βεβροτωμένα τεύχε’ ἔχοντες. ### book 38-43.5.2 οἳ πολλοὶ περὶ βόθρον ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος ### book 38-43.5.3 θεσπεσίῃ ἰαχῇ. ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει. ### book 38-43.5.4 *) οἱ [ἕξ] καὶ παρὰ Ζηνοδότῳ καὶ Ἀριστοφάνει [προ] ἠθε‐ ### book 38-43.5.5 τοῦντο ὡς ἀσύμφωνοι πρὸς τὰ ἑξῆς. οὐ γὰρ μεμιγμέναι παρα‐ ### book 38-43.10 γίνονται αἱ ψυχαί. νῦν δὲ ὁμοῦ νύμφαι, ἠίθεοι, γέροντες, παρ‐ ### book 38-43.1 θένοι. καὶ ἄλλως οὐδὲ τὰ τραύματα ἐπὶ τῶν εἰδώλων ὁρᾶται, ### book 38-43.2 ὅθεν ἐρωτᾷ „τίς νύ σε κὴρ ἐδάμασσε; (398) τὸν Ἀγαμέμνονα ### book 38-43.3 HQ. ### book 38-43.4 Numerum expunctorum versuum posui ex schol. in V. M. ### book 38-43.15.1 Vind. 56. 133 (cf. La Roche). Sic etiam Eust. 1672, 34. Obe‐ ### book 38-43.15.2 lis notati sunt versus in CG. ### book 52-4.1 οὐ γάρ πω ἐτέθαπτο ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης· ### book 52-4.2 σῶμα γὰρ ἐν Κίρκης μεγάρῳ κατελείπομεν ἡμεῖς ### book 52-4.3 ἄκλαυτον καὶ ἄθαπτον, ἐπεὶ πόνος ἄλλος ἔπειγε. ### book 52-4.4 Versus expunxit Callistratus cf. in HQ: εἰ ἀποφαίνεται νῦν ### book 52-4.5.1 περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ, πῶς ἑξῆς διστάζων φησὶ „πῶς ἦλθες ### book 52-4.5.2 ὑπὸ ζόφον;“ διὸ ὁ Καλλίστρατος ἀθετεῖ. La Roche p. 235 ### book 52-4.5.3 Aristarchum etiam hos versus damnasse colligit ex Aristonici ### book 52-4.5.4 adnotatione ad Ψ 73. Sed hoc est notatum propter extremam ### book 52-4.5.5 Od., ubi statim nondum sepulti ad inferos perveniunt cf. L. Ar. ### book 52-4.10.1 174. Aristarchus si in athetesi hac caussa movebatur, non hos ### book 52-4.10.2 duos modo versus, sed totum locum 52—83 damnare debebat, ### book 52-4.10.3 quia Elpenor nondum sepultus tamen apud inferos est et ab ### book 52-4.10.4 Ulixe exsequias petit. Quid Aristarchus de hoc loco statuerit, ### book 52-4.10.5 non est servatum, sed hoc est certum, illum v. 52—54 non ex‐ ### book 52-4.15 punxisse propter eam caussam, quam La Roche affert. ### book 66,n1.1 νῦν δέ σε τῶν ὄπιθεν γουνάζομαι, οὐ παρεόντων, ### book 66,n1.2 πρός τ’ ἀλόχου καὶ πατρός. ### book 66,n1.3 λείπει ἡ πρός, ἵν’ ᾖ πρὸς τῶν οὐ παρεόντων νῦν, ἀλλὰ κατα‐ ### book 66,n1.4 λειφθέντων εἰς τὴν ἡμῶν οἰκίαν HQ. Quod de praepositione omissa ### book 66,n1.5 dicitur, fluxit fortasse ex Ar. ### book 84.1 ψυχὴ μητρὸς κατατεθνηυίης. ### book 84.2 *) ὅτι πρὸς τὸ ἐκ τῆς περιφράσεως νοούμενον ἀπήντησε. ### book 84.3 ψυχὴ γὰρ μητρὸς κατατεθνηκυίας ἐστὶν ἡ Ἀντίκλεια BQ. ### book 90.1 ψυχὴ Θηβαίου Τειρεσίαο. ### book 90.2 *) ὅτι πάλιν πρὸς τὸ ἐκ τῆς περιφράσεως νοητὸν ἀπήν‐ ### book 90.3 τησε. ψυχὴ γὰρ Θηβαίου Τειρεσίου ἐστὶν ὁ Τειρεσίας. διὸ ### book 90 ἐπήνεγκεν ἔχων, οὐκ ἔχουσα HQ. ### book 93.1 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus dedit τίπτ’ ### book 93.2 αὔτως pro τίπτ’ αὖτ’ ὦ cf. H. ### book 105.1 αἴ κ’ ἐθέλῃς σὸν θυμὸν ἐρυκακέειν. ### book 105.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ αἴ κ’ ἐθέλῃς ἀντὶ τοῦ] ἐὰν δύνῃ V. ### book 105.3 cf. Φ 366. L. Ar. 148. γ 121. θ 223. ο 317. ### book 107.1 ἰοειδέα πόντον. ### book 107.2 Ar. interpretatio vocabuli ἰοειδέα est ad Ψ 850 ἀντὶ τοῦ ### book 107.3 μέλανα πόντον. ### book 115.1 δήεις δ’ ἐν πήματα οἴκῳ, ### book 115.2 ἄνδρας ὑπερφιάλους, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν. ### book 115.3 *) ὅτι οὐκ ἐνήλλακται ὁ χρόνος ὡς τὸ „σύν τε μεγάλῳ ### book 115.4 ἀπέτισαν“ (Δ 161, ubi Zenodotus τίσουσιν scripsit). οὐ γὰρ ### book 115.5.1 ἦσαν οἱ μνηστῆρες συνηγμένοι εἰς τὸν οἶκον Ὀδυσσέως H. ### book 115.5.2 Aristophanes legit κατέδοιεν cf. ad β 313. ### book 125.1 Diple fuit πρὸς τὸ σχῆμα „οὐδ’ εὐήρε’ ἐρετμά, τά τε ### book 125.2 πτέρα νηυσὶ πέλονται“, πέλονται ἀντὶ τοῦ πέλεται cf. ad Κ 351 ### book 125.3 ubi noster versus notatur, η 132. κ 328. ### book 134.1 θάνατος δέ τοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ. ### book 134.2 ) ἔξω τῆς ἁλός· οὐ γὰρ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὰ κατὰ τὸν Τη‐ ### book 134.3 λέγονον· καὶ τὰ κατὰ τὸ κέντρον τῆς τρυγόνος Q. ### book 134.4 cf. ad Λ 163 ubi eadem est interpretatio. F. Ar. p. 28. ### book 134.5 Ψ 281. ### book 157-9.1 μέσσῳ γὰρ μεγάλοι ποταμοὶ καὶ δεινὰ ### book 157-9.2 ῥέεθρα, ### book 157-9.3 Ὠκεανὸς μὲν πρῶτα, τὸν οὔ πως ἔστι περῆσαι ### book 157-9.4 πεζὸν ἐόντ’, ἢν μή τις ἔχῃ εὐεργέα νῆα. ### book 157-9.5.1 ) ἀθετοῦνται τρεῖς H. Caussas affert MV Vind. 56 sed ### book 157-9.5.2 valde mutilatas: τὸ γὰρ ἑξῆς, μέσον Ὠκεανός. γέλοιον δὲ καὶ ### book 157-9.5.3 πεζὸν ἐόντα. Obeli sunt in G, cf. La Roche p. 240. Nitzsch ### book 157-9.5.4 III, 214. ### book 161-2.1 νηί τε καὶ ἑτάροισι πολὺν χρόνον; οὐδέ πω ### book 161-2.2 ἦλθες ### book 161-2.3 εἰς Ἰθάκην, οὐδ’ εἶδες ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκα; ### book 161-2 Nota fuit de Aristophanis athetesi versuum 161—62 cf. H. ### book 185.1 Τηλέμαχος τεμένεα νέμεται. ### book 185.2 ) σεσημείωται τὸ ὄνομα ἀδιαιρέτως ἐξηνεχθέν HQ. cf. ### book 185.3 ad Β 423 BL. Legit igitur Ar. τεμένη et fallitur H: Ἀρίσταρ‐ ### book 185.4 χος τεμένεα. ### book 191.1 ἐν κόνι ἄγχι πυρός, κακὰ δὲ χροὶ εἵματα εἷται· ### book 191.2 *) ὅτι τὴν ἀπὸ τῆς ἐσχάρας σποδὸν κόνιν εἴρηκεν H. cf. ### book 191.3 ad Σ 23. ### book 191.4 Praeterea Zenodoti lectio ἧσται notata fuit. cf. H. ### book 202.1 ἀλλά με σός τε πόθος σά τε μήδεα, φαίδιμ’ ### book 202.2 Ὀδυσσεῦ, ### book 202.3 σή τ’ ἀγανοφροσύνη μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα. ### book 202.4 *) ὅτι οὐχ ὡς οἱ νεώτεροί φασιν, αὐτὴν ἀπάγξασθαι παρὸ ### book 202.5.1 Ναυπλίου πεπυσμένην τὴν Ὀδυσσέως τελευτήν. οἳ διεσφάλη‐ ### book 202.5.2 σαν ὑπὸ τοῦ λεγομένου παρὰ τοῦ συβώτου ὡς „ἀπώλετο λευ‐ ### book 202.5.3 γαλέῳ θανάτῳ, ὡς μὴ θάνοι ὅστις ἔμοιγε ἐνθάδε ναιετάων ### book 202.5.4 φίλος εἴη καὶ φίλα ἔρδοι“ (ο 359). διαρρήδην γὰρ νῦν ὁμο‐ ### book 202.5.5 λογεῖ τεθνηκέναι ἕνεκα τοῦ ποθεῖν τὸν Ὀδυσσέα HQ. cf. V ### book 202.10 ad 197. ### book 236.1 *) ὅτι οὐχ ὑποτίθεται ἀσεβῆ τὸν Σαλμωνέα, ὡς οἱ ### book 236.2 νεώτεροι. οὐ γὰρ εὐπατέρειαν ἂν τὴν Τυρὼ εἶπεν οὐδὲ ἀμύ‐ ### book 236.3 μονος πατρός QT. ### book 239.1 (Enipeus) ὃς πολὺ κάλλιστος ποταμῶν. ### book 239.2 *) ἐναντίον εἶναι δοκεῖ τοῦτο τῷ „Ἀξίου, οὗ κάλλιστον ### book 239.3 ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν“ (Φ 158). εἰ γὰρ κάλλιστος οὗτος πάν‐ ### book 239.4 των, οὐκ ἄρα ἐκεῖνος. λύεται δὲ κατὰ λέξιν. τὸ γὰρ κάλλιστον ### book 239.5.1 οὐχ ἓν λέγεται, ἀλλὰ πλείω. δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς ποτὲ μὲν ### book 239.5.2 λέγων „Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην“, (Ζ 252) ### book 239.5.3 ποτὲ δὲ „ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασάν‐ ### book 239.5.4 δρην“ (Ν 365). καὶ μὴν καὶ ἀμφότεραι τοῦ Πριάμου θυγα‐ ### book 239.5.5 τέρες, καὶ ἐὰν ἡ μία θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη, οὐκ ἄρα τις ἄλλη, ### book 239.10.1 ἀλλ’ ὅμως καὶ ἐπὶ τῶν δύο τοῦτό φησι HQT, cf. Ν 365. ### book 239.10.2 F. Ar. 31. ### book 245 λῦσε δὲ παρθενίην ζώνην, κατὰ δ’ ὕπνον ἔχευεν. ### book 245.1 *) ἀθετεῖται. πρὸς τί γὰρ τῇ ἐρώσῃ καὶ ἑκουσίως βου‐ ### book 245.2 λομένῃ μιγῆναι κατέχευεν ὕπνον; Ζηνόδοτος δὲ ἀγνοεῖ τὸν ### book 245.3 στίχον H. ### book 249.1 τέξεις ἀγλαὰ τέκνα. ### book 249.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus κακῶς τέξεαι cf. H. ### book 249.3 Media enim forma Homerus de patre aut de ambobus parenti‐ ### book 249.4 bus utitur. L. Ar. 155. ### book 258.1 τοὺς δ’ ἑτέρους Κρηθῆι τέκεν. ### book 258.2 ) καλῶς τοὺς ἑτέρους· δύο γὰρ ἦσαν γένη παίδων, τὸ μὲν ### book 258.3 ἐκ Ποσειδῶνος, τὸ δὲ ἐκ Κρηθέως Q. cf. κ 354. ### book 260,n2.1 Ἀντιόπην ἴδον, Ἀσωποῖο θύγατρα. ### book 260,n2.2 ὁ μὲν ποιητὴς Ἀσωποῦ, οἱ δὲ τραγικοὶ Νυκτέως MH. Fluxit ### book 260,n2.3 fortasse ex Ar. ### book 263,n3.1 οἳ πρῶτοι Θήβης ἕδος ἔκτισαν (Amphion et Zethus) ### book 263,n3.2 ὅτι οἱ περὶ Ἀμφίονα ἐτείχισαν τὰς Θήβας διὰ τὸ δεδοικέναι τοὺς ### book 263,n3.3 Φλεγύας. μετὰ δὲ τελευτὴν αὐτῶν κατασκαφείσης τῆς πόλεως ὑπὸ ### book 263,n3.4 Εὐρυμάχου τοῦ Φλεγυῶν βασιλέως, Κάδμος ὕστερον ἐλθὼν ἀνέκτισε ### book 263,n3.5.1 τὴν Θήβην Q. Fortasse fluxit ex Ar., qui aetate posteriorum poeta‐ ### book 263,n3.5.2 rum fabulas ab Homero discrepantes notare solebat. ### book 271,n4.1 μητέρα τ’ Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην, ### book 271,n4.2 παρὰ τοῖς τραγικοῖς Ἰοκάστην V. ### book 271,n4.3 Fluxit fortasse ex Ar. cf. ad 263 not. 3. ### book 275.1 (Oedipus) ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα ### book 275.2 πάσχων ### book 275.3 Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς. ### book 275.4 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀγνοεῖ τὴν τύφλωσιν καὶ τὴν φυγὴν Οἰ‐ ### book 275.5.1 δίποδος. καὶ ἐν Ἰλιάδι (Ψ 678) γράφει αὐτὸν ἐν Θήβῃ τετε‐ ### book 275.5.2 λευτηκέναι· „Μηκιστέως υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε ### book 275.5.3 Θήβασδε ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο“. BHQ. ### book 275 cf. ad Ψ 678. L. Ar. 186. ### book 286.1 ἥ δὲ Πύλου βασίλευε, τέκεν δέ οἱ ἀγλαὰ τέκνα, ### book 286.2 Νέστορά τε Χρομίον τε Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον. ### book 286.3 ) ἐναντία φαίνεται ταῦτα τῷ „δώδεκα γὰρ υἷες ἦμεν“ ### book 286.4 (Λ 692). τρεῖς γὰρ εἴρηνται νῦν. λύοιτο δ’ ἂν ἐκ τῆς λέξεως· ### book 286.5.1 ἐνταῦθα γὰρ ἐκ τῆς Χλωρίδος τρεῖς γενέσθαι τῷ Νηλεῖ φησι. ### book 286.5.2 τί οὖν ἐκώλυε καὶ ἐξ ἑτέρων ἔχειν τοὺς λοιπούς; H. ### book 286.5.3 Fuit diple πρὸς τοὺς χωρίζοντας cf. ad Λ 692. ### book 300.1 ἥ ῥ’ ὑπὸ Τυνδαρέῳ κρατερόφρονε γείνατο παῖδε. ### book 300.2 *) ὅτι οὐ παραδίδωσιν ἐκ Διὸς Κάστορα καὶ Πολυδεύκην, ### book 300.3 ἀλλ’ ἐστὶ νεωτερικὰ ταῦτα H. ### book 315-6.1 Ὄσσαν ἐπ’ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ### book 315-6.2 ἐπ’ Ὄσσῃ ### book 315-6.3 Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵν’ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη. ### book 315-6.4 *) ἀθετοῦνται ὡς ἀδύνατοι V. cf. L. Ar. 171. Eust. ### book 315-6.5 1687, 28. ### book 326.1 Notatum fuit Homero ignotum esse Eriphylam per fi‐ ### book 326.2 lium interiisse cf. L. Ar. 184. γ 309—10. ο 248. ### book 350.1 ξεῖνος δὲ τλήτω. ### book 350.2 ) ὁ δὲ παραπληρωματικῶς κεῖται οὐδὲν σημαίνων HQ. ### book 350.3 cf. F. Ar. 33. β 6 et exempla ibid. ### book 353.1 μάλιστα δ’ ἐμοί. τοῦ γὰρ κράτος. ### book 353.2 ) δεικτικῶς ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ οὗτινος ἰσχύς ἐστιν ἐν τῷ δήμῳ ### book 353.3 BQ. cf. F. Ar. p. 30. ### book 364.1 οἷά τε πολλούς. ### book 364.2 Diple periestigmene fuit contra Zenodotum, cf. Didymum: ### book 364.3 πολλούς· οὕτως Ζηνόδοτος· ὁ δὲ Ἀρίσταρχος πολλούς. Zeno‐ ### book 364.4 dotum πολλά scripsisse monet La Roche, aliter Duentzer, l. c. ### book 364.5.1 p. 73, qui πολλά Aristarcho, πολλούς Zenodoto tribuit. Verba ### book 364.5.2 Didymi, quae prima specie non sibi constare videntur, olim in ### book 364.5.3 codice scripta fuisse existimat, cuius in textu πολλά ferebatur. ### book 379.1 ὥρη μὲν πολέων μύθων, ὥρη δὲ καὶ ὕπνου. ### book 379.2 ) ὁ μὲν Ἀρίσταρχος ἐν τῷ καθόλου, ὁ δὲ Σιδώνιος ἐλ‐ ### book 379.3 λειπτικῶς· ὥρη μὲν πολέων μύθων παύσασθαι, ὥρη δὲ ὕπνου ### book 379 μνήσασθαι HT. ### book 399-403.1 Fuit nota de Aristophanis athetesi versuum 399 ### book 399-403.2 —403 cf. in H: οἱ ἠὲ (i. e. versus ab ἠὲ incipientes et qui ab ### book 399-403.3 iis pendent, sc. 399—403 Porson.) ἀθετοῦνται ὑπὸ Ἀριστοφά‐ ### book 399-403.4 νους ὡς ἀπὸ τῶν εἰρησομένων (406—8) μετενεχθέντες. ### book 410.1 (Aegisthus) ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ οἰκόνδε ### book 410.2 καλέσσας ‖ δειπνίσσας. ### book 410.3 *) ὅτι τῇ ἐπιβουλῇ κἀκείνη συνέγνω· τὸν γὰρ χιτῶνα καὶ ### book 410.4 τὸν πέλεκυν Ὅμηρος οὐκ οἶδεν Q. Praeterea notata erat forma ### book 410.5 verbi ἔκτα cf. ad Ο 432. ### book 428,n5.1 ἥ τις δὴ τοιαῦτα μετὰ φρεσὶν ἔργα βάληται. ### book 428,n5.2 ἐν πολλοῖς οὐ φέρεται ὡς ἐκλύων τὸν θυμὸν, οὐ γὰρ ὅτι πρὸς ### book 428,n5.3 θεραπείαν Ἀρήτης ὁ Ὀδυσσεύς· οὐ γὰρ ἀναγκαῖον τῷ ὑποκρινομένῳ ### book 428,n5.4 τὸ πρόσωπον Ἀγαμέμνονος περιίστασθαί τι εἰπεῖν H. ### book 430.1 κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον. ### book 430.2 *) ὅτι κουρίδιον αὐτόν φησιν. ἔνιοι γὰρ γεγαμῆσθαι τὴν ### book 430.3 Κλυταιμνήστραν Ταντάλῳ, ὡς Εὐριπίδης (Iphig. Aul. 1149) εἰσάγει ### book 430.4 αὐτὴν λέγουσαν „ἔγημας ἄκουσάν με κἄλαβες βίᾳ τὸν πρόσθεν ### book 430.5 ἄνδρα Τάνταλον κατακτανών“ Q. cf. Η 392. Eust. 1693, 10. ### book 435-42.1 ὣς ἔφατ’· αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσ‐ ### book 435-42.2 έειπον· ### book 435-42.3 ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ γόνον Ἀτρέος εὐρύοπα Ζεὺς ### book 435-42.4 ἐκπάγλως ἤχθηρε γυναικείας διὰ βουλάς ### book 435-42.5.1 ἐξ ἀρχῆς· Ἑλένης μὲν ἀπωλόμεθ’ εἵνεκα πολλοί, ### book 435-42.5.2 σοὶ δὲ Κλυταιμνήστρα δόλον ἤρτυε τηλόθ’ ἐόντι. ### book 435-42.5.3 ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μ’ αὐτίκ’ ἀμειβόμενος προσέειπε· ### book 435-42.5.4 τῶ νῦν μή ποτε καὶ σὺ γυναικί περ ἤπιος εἶναι ### book 435-42.5.5 μήθ’ οἱ μῦθον ἅπαντα πιφαυσκέμεν, ὅν κ’ εὖ εἰδῇς. ### book 435-42.10.1 Obeli sunt appicti in M, et ex cod. H sequitur, Aristo‐ ### book 435-42.10.2 phanem eos expunxisse. Dindorfius solos versus 435—40 pro ### book 435-42.10.3 spuriis habet. Num Aristarchus Aristophanem secutus sit, non ### book 435-42.10.4 manifestum est. ### book 453.1 πάρος δέ με πέφνε καὶ αὐτόν. ### book 453.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] περιττὸς ὁ καί H. cf. α 33 et exempla ### book 453.3 ibid. ### book 454-6,n6.1 ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ’ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι ### book 454-6,n6.2 κρύβδην, μηδ’ ἀναφανδά, φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν ### book 454-6,n6.3 νῆα κατισχέμεναι· ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν. ### book 454-6,n6.4 οὐδὲ οὗτοι ἐφέροντο ἐν τοῖς πλείστοις ὡς μαχόμενοι τοῖς προ‐ ### book 454-6,n6.5.1 κειμένοις H. Vind. 133. ### book 454-6,n6.5.2 Annotatio loco alieno posita spectat ad v. 454—56. Sic Bekkerus, ### book 454-6,n6.5.3 qui eos in textum non recepit. ### book 461.1 οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀρέστης. ### book 461.2 *) ἀθετεῖται διὰ τὸ εὔηθες. εἰ γὰρ ἐπέπειστο ὅτι οὔπω ### book 461.3 τέθνηκε, πρός τί ἐρωτᾷ „ἤ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε; H. ### book 461.4 Hic posui, non ut Dindorf. ad v. 458. ### book 496.1 ἀν’ Ἑλλάδα τε Φθίην τε. ### book 496.2 ) σημείωσαι μόνην τὴν Θετταλίαν (cod. Φθίαν) Ἑλλάδα ### book 496.3 λέγειν τὸν Ὅμηρον καὶ Ἕλληνας μόνους τοὺς ἐνοικοῦντας αὐτῇ. ### book 496.4 τοὺς δὲ ἐν ἄλλοις τόποις οἰκοῦντας Ἀργείους κικλήσκει καὶ ### book 496.5 Ἀχαιούς B. cf. L. Ar. 227. α 344. δ 726. ο 80. ### book 498.1 οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγός. ### book 498.2 Diple periestigmene fuit propter Zenodoti lectionem: εἰ ### book 498.3 γὰρ ἐγών. cf. H. Vind. 133. ### book 501.1 εἰ τοῖος δέ. ### book 501.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ γὰρ, εἰ τοῖος γάρ H. cf. ### book 501.3 F. Ar. 35. β 6. ### book 510.1 ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς. ### book 510.2 ) τρισυλλάβως τὸ Τροΐην, ὡς καὶ Ἀρίσταρχός φησι. Vind. ### book 510.3 133. cf. Α 129. ε 39. ### book 517 πάντας δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι ### book 517.1 ὅσσον λαὸν ἔπεφνεν. ### book 517.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀπέδωκε πάντας, ### book 517.3 ὅσσον λαόν H. ### book 517.5.1 Constructio quae dicitur ad sensum saepius notatur cf. F. ### book 517.5.2 Ar. p. 32. ### book 521.1 πολλοὶ δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι ‖ κήτειοι κτείνοντο. ### book 521.2 ) κήτειοι τοὺς μεγάλους ἀκουστέον παρὰ τὸ κῆτος, ὡς ### book 521.3 καὶ Ἀρίσταρχος BHQ. Eust. 1697, 19. 26. ### book 521.4 Lehrsius Ar. p. 153 testimonio diffidit, non quia putat ety‐ ### book 521.5.1 mologiae rationem Aristarchi esse non posse, sed quod parum ### book 521.5.2 elegans ἑταῖροι μεγάλοι κτείνοντο ἀμφ’ αὐτόν. ### book 525.1 ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδ’ ἐπιθεῖναι. ### book 525.2 ) περιγραπτέον ὡς ἀπρεπῆ. θυρωροῦ γὰρ ἔγρον H. Ἀρί‐ ### book 525.3 σταρχος οὐκ οἶδε τὸν στίχον, ἔνια δὲ τῶν ὑπομνημάτων H. ### book 525.4 ἔνια Porsonus pro ἐνί, post quod lacunam indicavit La Roche. ### book 547.1 παῖδες δὲ Τρώων δίκασαν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη. ### book 547.2 ἀθετεῖ Ἀρίσταρχος H. cf. Nitzsch III, 300. ### book 547.3 ) Νοθεύεται μέχρι τοῦ „ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖθις ἔδυ δό‐ ### book 547.4 μον Ἄιδος εἴσω“ (627). καίτοι οὐκ ὄντες ἀγενεῖς περὶ τὴν ### book 547.5.1 φράσιν. ὑπὲρ δὲ τῆς ἀθετήσεως αὐτῶν λέγεται τοιάδε· (H) ### book 547.5.2 πῶς οἶδε τούτους ἢ τοὺς λοιποὺς ἔσω τῶν Ἅιδου πυλῶν ὄντας ### book 547.5.3 καὶ τῶν ποταμῶν; HT. cf. schol. Pind. Ol. 1, 97, ubi Ari‐ ### book 547.5.4 starchi athetesis huius loci commemoratur. ### book 547.5.5 De atheteseos initio plane non liquet. Buttmannus posuit ### book 547.10.1 numeros 568—627. Sed monet Lehrsius Ar. p. 156 nihil im‐ ### book 547.10.2 pedire, quo minus etiam v. 565—567 inter spurios referantur, in ### book 547.10.3 quibus ὅμως v. 565 offensioni sit. ### book 570.1 (Μίνωνα) ἥμενον· οἱ δέ μιν ἀμφὶ δίκας εἴροντο ### book 570.2 ἄνακτα ### book 570.3 ἥμενοι ἑσταότες. ### book 570.4 ) οὐκ ἄρα ὑπεξῆλθεν ὁ Μίνως ἵνα συνοφθῇ. ἄλογον γὰρ ### book 570.5 τὸ καὶ σὺν δικαζομένοις καὶ αὐτῷ δίφρῳ ἐξελθεῖν HQT. ### book 573.1 (Ὠρίωνα) .. τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οἰνοπόλοι‐ ### book 573.2 σιν ὄρεσσι. ### book 573.3 ) οὐδὲ ἐπὶ τούτου τετήρηται τὸ σύμφωνον. ἄλογον γὰρ ### book 573.4 τὸ ἐν Ἅιδου κυνηγετεῖν· πῶς τε ἅμα τῇ τῶν θηρῶν ἀγέλῃ ### book 573.5 προῆλθε, καὶ διὰ τί; HT. ### book 577.1 (Τιτυὸν) κείμενον ἐν δαπέδῳ· ὃ δ’ ἐπ’ ἐννέα κεῖτο ### book 577.2 πέλεθρα. ### book 577.3 ) καταγέλαστα καὶ ταῦτα, εἰ κατεστρωμένος ἐν τῷ δαπέδῳ ### book 577.4 προῆλθεν ἐπὶ τὸ σφάγιον· αὐτὸς γὰρ ὁ Ὀδυσσεὺς οὐκ ἠδύνατο ### book 577.5 διαβῆναι ἐπὶ τὸ ἔρεβος QT. ### book 579.1 δέρτρον ἔσω δύνοντες. ### book 579.2 ) Ἀρίσταρχος τὸ δέρμα καὶ πάντα τὸν χρῶτα τὸν πρὸ ### book 579.3 τοῦ ἥπατος. Etym. M. 257, 30. ### book 580.1 Λητὼ γὰρ ἕλκησε. ### book 580.2 ) πόθεν ᾔδει τῶν κολάσεων τὰς αἰτίας; οὐ γὰρ ἤκουσεν. ### book 580.3 (εἰ μὴ φησί τις εἶναι τοῦτο κατὰ τὴν Ἑλλάδα φήμην) H. ### book 581.1 διὰ καλλιχόρου Πανοπῆος. ### book 581.2 *) ὅτι κατὰ τὸ ἀρσενικὸν ἐσχημάτισται ὁ Πανοπεὺς, ὡς ### book 581.3 βασιλεὺς καὶ βασιλῆος H. cf. ad Β 520, observatum propter ### book 581.4 Zenodoti lectionem Πανοπτέων. ### book 584.1 στεῦτο δὲ διψάων. ### book 584.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ στεῦτο] νῦν ἀντὶ τοῦ ἵστατο ἐπὶ τῶν ### book 584.3 ποδῶν. κέχρηται δὲ τῇ λέξει ὁ διασκευαστὴς παρὰ τὴν τοῦ ### book 584.4 ποιητοῦ συνήθειαν V et partim B. ### book 584.5.1 Ar. enim observavit hoc verbum in animum inducere, nun‐ ### book 584.5.2 quam stare significare (cf. L. Ar. 98) et hoc quidem respiciens ### book 584.5.3 ad nostrum locum cf. ad Σ 191. Φ 455 ubi est diple πρὸς τὰ ### book 584.5.4 ἐν τῇ νεκυίᾳ ἀθετούμενα. De diasceuasta vide L. Ar. 334. ### book 588 (Τάνταλος) ἀμφὶ δὲ ποσσὶ ‖ γαῖα μέλαινα φάνεσκε, ### book 588.1 καταζήνασκε δὲ δαίμων. ‖ δένδρεα δ’ ὑψιπέτηλα ### book 588.2 κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν. ### book 588.3 ) οὐδὲ οὗτος (Tantalus) δύναται σὺν λίμνῃ καὶ δένδροις ### book 588.5.1 ἐξεληλυθέναι ἐπὶ τὸ σφάγιον, ἢ πῶς ἔξωθεν τὰ ἔσω ἐθεώ‐ ### book 588.5.2 ρει; H. ### book 593.1 καὶ μὴν Σίσυφον εἰσεῖδον. ### book 593.2 ) πῶς δύναται σὺν τῷ λίθῳ καὶ τῇ ἀκρωρείᾳ ἐφ’ ᾗ ἀνε‐ ### book 593.3 κύλιε τὸν λίθον, ἥκειν ἐπὶ τὸ σφάγια; πῶς τε κολάζεται ὁ ἐν ### book 593.4 Ἰλιάδι (Ζ 153) κέρδιστος ὢν καὶ συνετώτατος; QT. ### book 593.5 Cf. de Sisypho Ar. adnotationem ad Ζ 153. L. Ar. 117. ### book 601.1 τὸν δὲ μετ’ εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην. ### book 601.2 ) καὶ τοῦτο νεωτερικόν· οὐ γὰρ οἶδε τὸν Ἡρακλέα ἀπη‐ ### book 601.3 θανατισμένον, οὐδὲ τὴν Ἥβην γεγαμημένην, ἀλλὰ πάρθενον. ### book 601.4 διὸ καὶ παρθενικὰ ἔργα ἀποτελεῖ· οἰνοχοεῖ γὰρ καὶ λούει HQT. ### book 601.5.1 Athetesin demonstrat etiam Ar. ad Ε 905. Δ 2. Σ 117. ### book 601.5.2 γ 464. ### book 602.1 βίην Ἡρακληείην ‖ εἴδωλον· αὐτὸς δὲ μετ’ ἀθα‐ ### book 602.2 νάτοισιν θεοῖσιν ### book 602.3 τέρπεται ἐν θαλίῃ καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην, ### book 602.4 παῖδα Διὸς μεγάλοιο καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου. ### book 602.5.1 *) ὅτι εἰς τρία διαιρεῖ, εἰς εἴδωλον, σῶμα, ψυχήν· τοῦτο ### book 602.5.2 δὲ οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής BQ. ### book 602.5.3 *) ὅτι αὐτοὺς τὰ σώματα αὐτῶν φησιν Ὅμηρος, οὐκ ἂν ### book 602.5.4 δέοι σώματος ἐν θεοῖς H. cf. ad Α 4. In cod. G v. 602—4 ### book 602.5.5 obelis notati sunt et in Vind. 56 legitur ad v. 602—3: οὗτοι ### book 602.10.1 ἀθετοῦνται καὶ λέγονται Ὀνομακρίτου εἶναι. cf. La Roche p. ### book 602.10.2 260. Ad v. 604 H habet: τοῦτο ὑπὸ Ὀνομακρίτου ἐμπεποι‐ ### book 602.10.3 ῆσθαί φασιν. ἠθέτηται δέ. Hoc certe coniungendum est, ita ### book 602.10.4 ut v. 602—604, qui obelis notati sunt in G, expungantur, quia ### book 602.10.5 omnes tres ab Onomacrito inserti sunt, non v. 604 solus, qui ### book 602.15.1 legitur etiam Hes. Theog. 902 neque in omnibus libris fere‐ ### book 602.15.2 batur (cf. schol. ad λ 385, solam memorans athetesin v. 602 ### book 602.15.3 et 603, neque habent H. et duo Vindob.). Nam intelligi non ### book 602.1 potest, cur illum unum versum 604 Onomacritus intulerit, ut ### book 602.2 monet Nitzschius III, 316, cuius coniectura scholio in Vind. 56 ### book 602.20.1 probatur. cf. L. Ar. 333 et 445 et scholion sequens (616), quod ### book 602.20.2 discrepantiam inter illum insertum locum 602—4 et v. 616 ### book 602.20.3 recte commemorat. ### book 616.1 καί μ’ ὀλοφυρόμενος. ### book 616.2 ) ἐλέγχεται ἐκ τούτων τὰ προκείμενα περὶ τοῦ Ἡρα‐ ### book 616.3 κλέους εἰδώλου „αὐτὸς γὰρ μετ’ ἀθανάτοισι θεοῖσι“. πῶς ### book 616 οὖν ὀλοφύρεται ὡς ἐν δεινοῖς ὤν; HQT. ### book 2.1 λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο ### book 2.2 νηῦς, ἀπὸ δ’ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο. ### book 2.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] δι’ ὅλου θάλασσαν ἀπὸ Ὠκεανοῦ διαστέλ‐ ### book 2.4 λει ὁ ποιητής BQ. cf. L. Ar. 174. ### book 3.1 νῆσόν τ’ Αἰαίην, ὅθι τ’ ἠοῦς ἠριγενείης ### book 3.2 οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ ἠελίοιο. ### book 3.3 ) ἢ ὡς ἐπὶ τὰ ἀνατολικὰ μέρη τῆς νήσου προσορμισάν‐ ### book 3.4 των, ἢ ὅτι ἐξ Ἅιδου ἐλθόντες πρώτην αὐτὴν φωτεινὴν ἐθεά‐ ### book 3.5.1 σαντο. ἔνιοι δὲ βιαιότερον ὑπερβάτως κολλῶντες τὸ Ὠκεανοῖο ### book 3.5.2 τῷ „ὅθι τ’ ἠοῦς ἠριγενείησ“, οὗ, φασὶν, οἰκεῖ ἡ ἡμέρα· ἐξ αὐτοῦ ### book 3.5.3 γὰρ ἀνατέλλει καὶ εἰς αὐτὸν δύνει. οὐ μόνον δέ ἐστι βίαιον, ### book 3.5.4 ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῷ ποιητῇ· οὐ γὰρ παραδίδωσιν ὁ Ὅμηρος ### book 3.5.5 τοὺς ἥρωας ἐπισταμένους ὅτι ἐξ Ὠκεανοῦ αἱ ἀνατολαὶ τοῦ ἡλίου, ### book 3.10.1 ἀλλ’ αὐτὸς ἐκ τοῦ ἰδίου προσώπου τὸ τοιοῦτον παρέδωκεν. ### book 3.10.2 „ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας ἐξ ἀκαλαῤῥεί‐ ### book 3.10.3 ταο βαθυῤῥόου Ὠκεανοῖο“ (Η 421): καὶ „ἐν δ’ ἔπες’ Ὠκεανῷ ### book 3.10.4 φάος ἠελίοιο“ (Θ 485). οἱ δὲ ἥρωες ἄλλως λέγουσιν. „οὐδ’ ### book 3.10.5 ὅπη ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶς’ ὑπὸ γαῖαν“ (Κ 191) Q. ### book 15.1 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ εὐῆρες ἐρετμόν. ### book 15.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus legit: ἀκροτάτῳ τύμβῳ ### book 15.3 ἵνα σῆμα πέλοιτο H. ### book 27.1 ἀλγήσετε. ### book 27.2 *) ὅτι συνέσταλκεν ἀντὶ τοῦ ἀλγήσητε H. ### book 27 cf. ζ 33. 259. F. Ar. 13. ### book 39.1 Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι. ### book 39.2 ) κατὰ Ὅμηρον δύο· Σειρήνοιν γὰρ λέγει V. Ὅμηρος οὔτε ### book 39.3 γένος αὐτῶν παρίστησιν οὔτε πτερωτὰς αὐτάς φησιν εἶναι HQT. ### book 39.4 cf. L. Ar. 189. v. 47. 185. ### book 43.1 οἴκαδε νοστήσαντι. ### book 43.2 ) ὁ μὲν Ἀριστοφάνης φησὶ κατατηκομένους τῇ ᾠδῇ καὶ ### book 43.3 αἰφνιδίως ἐκλείποντας ἀπολέσθαι, ὁ δὲ Ἀρίσταρχος διὰ τὴν τῶν ### book 43.4 ἀναγκαίων σπάνιν Q. [ἣν πάσχουσι προστετηκότες ἐπὶ μακρὸν ### book 43.5 τῇ ᾠδῇ]. ex Eust. 1707, 51 addidi. ### book 47.1 ἐπὶ δ’ οὔατ’ ἀλεῖψαι ἑταίρων. ### book 47.2 ) [πρὸ] περισπωμένως, ἵν’ ᾖ ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προσ‐ ### book 47.3 τακτικοῦ, τοῦ ἄλειψον H. ### book 47.4 ) οὐκ ἄρα ἐπτέρωνται, ἐπεὶ καὶ προσεπέτοντο τοῖς παρα‐ ### book 47.5 πλέουσιν H. cf. v. 39. ### book 52.1 ἀκούῃς Σειρήνοιιν. ### book 52.2 *) ὅτι δύο καθ’ Ὅμηρον αἱ Σειρῆνες, οὐ τρεῖς Q. cf. ad ### book 52.3 v. 39. 185. Ν 66. L. Ar. 189. ### book 53-4.1 εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς, ### book 53-4.2 οἳ δέ ς’ ἔτι πλεονέσσι τότ’ ἐν δεσμοῖσι διδέντων. ### book 53-4.3 Fuit nota de Aristophanis athetesi horum versuum cf. H: ### book 53-4.4 ἀθετεῖ Ἀριστοφάνης· πρός τί γὰρ ἅπαξ δεδεμένον πάλιν δῆσαι ### book 53-4.5.1 κελεύει; cf. ad v. 163—64. Non liquet, num Aristarchus secutus ### book 53-4.5.2 sit Aristophanem. ### book 61,n1.1 Πλαγκτάς. ### book 61,n1.2 Πλαγκτὰς διὰ τὸ προσπλήσσεσθαι αὐταῖς τὰ κύματα· οἱ δὲ ### book 61,n1.3 νεώτεροι πλανηθέντες, Πλαγκτὰς ἤκουσαν παρὰ τὸ πλάζεσθαι εἰς ### book 61,n1.4 ὕψος καὶ βάθος H. Fortasse est Ar. interpretatio, cf. Nitzsch III, 373. ### book 73.1 οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει ### book 73.2 ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκεν ### book 73.3 κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτ’ ἐρωεῖ. ### book 73.4 Fuit diple πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν πτώσεως „οἱ δὲ δύο σκό‐ ### book 73.5 πελοι ὁ μὲν“ ἀντὶ τοῦ τῶν δύο σκοπέλων. cf. ad Γ 211, ubi ### book 73 nostrum locum sic interpretatus est Ar. F. Ar. 19. ### book 75.1 Ἀρίσταρχος οὐ λέγει πρὸς τὸ νέφος τὴν ἀπότασιν εἶναι, ### book 75.2 ἀλλά φησιν ὅτι τοῦτο οὐδέποτε λήγει, τὸ κεκαλύφθαι τὸν σκό‐ ### book 75.3 πελον τῷ νέφει HQ. cf. ad Η 238. F. Ar. 32. ### book 78.1 οὐδ’ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν. ### book 78.2 *) ὅτι ὁμοία ἡ προφορὰ τῆς ὑπερβολῆς τῷ „οὐδ’ εἴ μοι ### book 78.3 δέκα μὲν γλῶσσαι“ (Β 489) HQ. cf. ad Β 489 ubi noster locus ### book 78.4 memoratur. ### book 85.1 δεινὸν λελακυῖα. ### book 85.2 ) Ἰακῶς συνεστάλη H. cf. Ι 378. η 8. ### book 86-8.1 τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς ### book 86-8.2 γίγνεται, αὐτὴ δ’ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν ### book 86-8.3 γηθήσειεν ἰδών, οὐδ’ εἰ θεὸς ἀντιάσειε. ### book 86-8.4 *) ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς· πῶς γὰρ ἡ δεινὸν λελακυῖα ### book 86-8.5.1 δύναται νεογνοῦ σκυλακίου φωνὴν ἔχειν; HQ. cf. L. Ar. 189. ### book 86-8.5.2 Nitzsch III, 381. ### book 89.1 τῆς ἤτοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι. ### book 89.2 ) Ἀρίσταρχος ἀκώλους· τοὺς γὰρ Ἴωνας λέγειν φασὶ τὴν ### book 89.3 κωλῆν ὥρην καὶ ὡραίαν· οὐκ ἔχοντας οὖν ὀστᾶ ἀκώλους καὶ ### book 89.4 ἀνάρθρους λέγεσθαι· ὑποκεῖσθαι γάρ φησι τῇ Σκύλλῃ πε‐ ### book 89.5.1 τραῖόν τι θηρίον προσπεφυκὸς τῷ σκοπέλῳ καὶ κοχλιῶδες πό‐ ### book 89.5.2 δας τε ἔχον πλεκτανώδεις, ὥστε λέγειν οὕτως τὸν ποιητὴν ### book 89.5.3 Σκύλλην πετραίην (231). κατὰ δὲ τὴν ἄνωθεν φαντασίαν τῇ ### book 89.5.4 Ὕδρᾳ προσεοικέναι καὶ τοὺς αὐχένας αὐτῆς ἰσομεγέθεις εἶναι ### book 89.5.5 τῷ σκοπέλῳ. καθιεῖσαν δὲ τὴν Σκύλλαν τὰς κεφαλὰς οὕτως ### book 89.10.1 ἀνασπᾶν τοὺς ἁρπαζομένους. „φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ φῶτα ### book 89.10.2 ἁρπάζουσα“. (99) ὡς ἂν οὖν ὀλισθηρῶν ὄντων τῶν ποδῶν καὶ ### book 89.10.3 οὐκ ἐχόντων ἀντίληψιν, ἀώρους ἄν τις δέξαιτο τοὺς ἀκώλους. ### book 89.10.4 HQ. cf. L. Ar. 189. cf. 124—126. ### book 92.1 πυκνοὶ καὶ θαμέες. ### book 92.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐκ παραλλήλου ἔταξε τὰς λέξεις ἰσοδυνα‐ ### book 92.3 μούσας V. ### book 92.4 cf. ad Π 636, ubi noster versus citatur in simili interpre‐ ### book 92.5 tatione. ### book 124-6.1 ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ ### book 124-6.2 Κράταιιν, ### book 124-6.3 μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν. ### book 124-6.4 ἥ μιν ἔπειτ’ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι. ### book 124-6.5.1 *) ἀθετοῦνται γʹ, ὅτι διὰ τούτων σημαίνει μὴ εἶναι τὴν ### book 124-6.5.2 Σκύλλαν σύμφυτον τῇ πέτρᾳ H. cf. ad 89. L. Ar. 189. ### book 156.1 ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν. ### book 156.2 ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν. ### book 156.3 ) ἐν ἀμφοτέροις πλεονάζει ὁ κέν, ἢ ἑλώμεθα τὸν θάνα‐ ### book 156.4 τον, ἢ τὰ πρὸς σωτηρίαν παρασκευασώμεθα H. cf. F. Ar. p. 8. ### book 163-4.1 versus expunxit Aristophanes cf. H: καὶ ἐνταῦθα ### book 163-4.2 οἱ δύο ὀβελίζονται ὡς ἀδικώτατοι v. ad 53—54. ### book 172.1 ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ. ### book 172.2 ) ἔτυπτον· ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος BQV. cf. Fried‐ ### book 172.3 laenderum ad Ar. Β 417.486 et exempla ibidem. ### book 184.1 δεῦρ’ ἄγ’ ἰών, πολύαιν’ Ὀδυσεῦ. ### book 184.2 Ar. interpretationem vocabuli πολύαινε habet Apoll. l. h. ### book 184.3 133, 14: Ἀρίσταρχος πολλοῦ ἐπαίνου ἄξιε· οἱ δὲ πολύμυθε. ### book 185.1 ἵνα νωιτέρην ὄπ’ ἀκούσῃς. ### book 185.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] δύο φαίνονται καὶ ἐντεῦθεν H. cf. L. ### book 185.3 Ar. 189 ad v. 52. ### book 209.1 οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἔπι κακόν. ### book 209.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἔχει, ### book 209.3 alii ἕπει, alii ἔπι. ### book 243.1 ψάμμῳ κυανέῃ. ### book 243.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ κυανιζομένῃ, ὡς „φοίνικι φαει‐ ### book 243.3 νόσ“ (Ο 538) Q. cf. ad Ο 538. ### book 250,n2.1 ἐξονομακλήδην, τότε γ’ ὕστατον, ἀχνύμενοι κῆρ. ### book 250,n2.2 Καλλίστρατος ὑπονοεῖ τὸν στίχον, λέγων ἐκλύεσθαι τὸ τάχος τῆς ### book 250,n2.3 ἁρπαγῆς H. ### book 253.1 ἐς πόντον προίησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο. ### book 253.2 ) κέρας Ἀρίσταρχος τὸ κεράτινον σύριγγον, ὃ ἐπιτιθέασι ### book 253.3 πρὸς τὸ μὴ ἐσθίεσθαι ὑπὸ τοῦ ἰχθύος τὴν ὁρμιάν. ἔνιοι δὲ ### book 253.4 τὴν τρίχα Q. ### book 253.5 cf. ad Ω 81. L. Ar. 152. Apoll. l. h. 52, 18. ### book 279.1 σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ. ### book 279.2 ) καρτερικὸς, ἀνένδοτος. καὶ ἐν Ἰλιάδι (Κ 164) „σχέτλιός ### book 279.3 ἐσσι, σὺ μὲν πόνου οὔποτε λήγεισ“ BQ. cf. ad Κ 164, ubi Ar. ### book 279.4 σεπτικῶς interpretatur. ### book 281.1 ὅς ῥ’ ἑτάρους καμάτῳ ἀδδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ. ### book 281.2 ) ἀηδισθέντας καμάτῳ καὶ ἀγρυπνίᾳ· „μὴ τοὶ μὲν κα‐ ### book 281.3 μάτῳ ἀδδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ“ (Κ 98). ἀγρυπνίᾳ κατ’ ἀντί‐ ### book 281.4 φρασιν, ὡς τὸ „ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀρημένοσ“ (ζ 2) ὁ γὰρ ὕπνος ### book 281.5.1 οὐ βλάπτει BQ. cf. Ar. ad Κ 98, observatum contra Zenodoti ### book 281.5.2 lectionem. ### book 284.1 ἀλλ’ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας. ### book 284.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus legit: ἀλλ’ οὕ‐ ### book 284.3 τως· καί ἐστιν ἠθικόν H. Sic legit etiam Σ 584, ubi vitupe‐ ### book 284.4 ratur ab Ar. οὐ νοήσας ὅτι τὸ αὔτως ἐστὶ κενῶς καὶ πρὸς ### book 284.5 οὐδέν. ### book 286.1 ἐκ νυκτῶν δ’ ἄνεμοι χαλεποί. ### book 286.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ νυκτῶν ἐστιν] μετὰ τὰς νύκτας, ὅ ἐστιν ### book 286.3 ὄρθρου, ὡς τὸ „πίομεν ἐκ βοτάνησ“ (Ν 493) ἀντὶ τοῦ μετὰ ### book 286.4 τὴν βοτάνην BQ. ### book 286.5.1 Sic Ar. ad Ν 493. Nostrum scholium apud Dindorfium ad ### book 286.5.2 v. 284 legitur, sed puto hic ponendum esse. ### book 290.1 θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων. ### book 290.2 ) Ζηνόδοτος γράφει „φίλων ἀέκητι ἑταίρων“ H. ### book 297.1 ἧ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα. ### book 297.2 *) [ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος [γράφει] βιά‐ ### book 297.3 ζεσθ’ οἶον ἐόντα, οὐ νοήσας ὅτι ποιητικῶς ἐσχημάτισται H. ### book 297.4 Vind. 133. ### book 374-90 ) ἐναντίον τοῦτο τῷ „Ἠέλιος δ’ ὃς πάντ’ ### book 374-90.1 ἐφορᾷς καὶ πάντ’ ἐπακούεισ“ (Γ 277). ἀφ’ ἑαυτοῦ γὰρ ἐχρῆν ### book 374-90.2 ἐγνωκέναι τὸν πάντα ἐφορῶντα. Hanc ob causam Aristarchus ### book 374-90.3 locum nostrum damnavit cf. Ar. ad Γ 277, ubi est διπλῆ πρὸς ### book 374-90.5.1 τὴν ἀθέτησιν τῶν ἐν Ὀδυσσείᾳ „ὠκέα δ’ ἠελίῳ ὑπερίονι ἄγ‐ ### book 374-90.5.2 γελος ἦλθεν“. In M. versibus 375—389 obeli appicti sunt et ### book 374-90.5.3 videtur Ar. hos omnes expunxisse. Fortasse haesitavit quoque, ### book 374-90.5.4 quod Ulixes mentiri videtur—cf. schol. ad ε 79 in QP: ### book 374-90.5.5 ψεύδεται Ὀδυσσεὺς ὅταν λέγῃ „ταῦτα δ’ ἐγὼν ἤκουσα Κα‐ ### book 374-90.10.1 λυψοῦς ἠυκόμοιο· ἡ δ’ ἔφη Ἑρμείαο διάκτορος αὐτὴ ἀκοῦσαι“ ### book 374-90.10.2 (μ 389). οὐδέπω γὰρ αὐτὸν ἑωράκει. —dicens a Calypso ### book 374-90.10.3 nympha se hoc audivisse, cui Mercurius narravisset. At Mer‐ ### book 374-90.10.4 curius, ubi ad nympham venit, hac de re verba non fecit, neque ### book 374-90.10.5 antea deam vidit. ### book 379.1 οἵ μοι βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον. ### book 379.2 ) βιαστικῶς, ἄγαν βιαίως BQ. cf. F. Ar. p. 29 α 209 et ### book 379.3 locos ibi collatos. ### book 383.1 δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω. ### book 383.2 ) τὸ φαείνω ἐνεστῶτός ἐστιν ἀντὶ τοῦ μέλλοντος H. ### book 388.1 τυτθὰ βαλών. ### book 388.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus dedit: τριχθὰ βαλών. ### book 388.3 Vind. 133. ### book 417.1 εἰ δὲ θεείου πλῆτο. ### book 417.2 ) θείου. καταστρέφει δὲ εἰς τὸ πυρὸς κεραυνίου V. cf. ### book 417.3 Friedlaenderum ad Ar. Π 163. Apoll. l. h. 86, 19. ### book 422 Zenodotus pro Ar. ἄραξε legit ἔαξεν. cf. Did. in H. ### book 423.1 ἐπίτονος βέβλητο. ### book 423.2 Notatus fuit versus propter metrum initii, cf. ad X 379: ### book 423.3 τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐσημειοῦντο πρὸς κρίσιν ποιημάτων, ὅτι σπα‐ ### book 423.4 νίως Ὅμηρος κακομέτρους ποιεῖ. ### book 439-41.1 ὄψ’. ἦμος δ’ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ### book 439-41.2 ἀνέστη. ### book 439-41.3 κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν, ### book 439-41.4 τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη. ### book 439-41.5.1 ) ἐν πολλοῖς ἐδιστάχθησαν οἱ στίχοι διὰ τὸ „τρὶς μὲν ### book 439-41.5.2 γάρ τ’ ἀνίησιν ἐπ’ ἤματι“ (105) καὶ ἐδείχθη ἑαυτῷ τὰ ἐναν‐ ### book 439-41.5.3 τία λέγων ὁ ποιητής· νῦν γὰρ ἅπαξ μόνον καὶ ἀναβάλλει καὶ ### book 439-41.5.4 ἀναῤῥοφεῖ HQ. ### book 439-41.5.5 Fluxisse videtur ex Didymo et Aristonico. Callistratus, qui ### book 439-41.10.1 hos versus retinuit, v. 105 expunxit, quod repugnare videtur iis ### book 439-41.10.2 qui nunc leguntur cf. schol. BQ, quod cum La Roche ad v. ### book 439-41.10.3 105 refero, non ut Duentzer ad v. 107. ### book 445-6.1 Σκύλλην δ’ οὐκέτ’ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε ### book 445-6.2 θεῶν τε ### book 445-6.3 εἰσιδέειν· οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον. ### book 445-6.4 ) νοθεύονται δύο· τί γὰρ εἰ εἶδεν ὅπου οὐ δύναται ὁρ‐ ### book 445-6.5.1 μᾶν ἡ Σκύλλα, ἀλλ’ ἐνίδρυται τῷ σπηλαίῳ; ὡς ἐκ τῶν λόγων ### book 445-6.5.2 τῆς Κίρκης ἔστι μαθεῖν· εἰ γὰρ ἐβούλετο διὰ τῆς Χαρύβδεως ### book 445-6.5.3 πλεῖν ὁ Ὀδυσσείς, οὐκ ἂν ἠδικήθη ὑπὸ τῆς Σκύλλης, ὡς ἀνημ‐ ### book 445-6 μένης τῷ σπηλαίῳ QH. Vind. 133. cf. ad v. 89. 124—126. ### book 4,n1.1 ἐπεὶ ἵκευ ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ. ### book 4,n1.2 νῦν κυρίως κεῖται ἡ λέξις. τοιαῦτα γὰρ τὰ τοῦ Ἀλκινόου βασιλέως ### book 4,n1.3 „χάλκεοι μὲν γὰρ τοίχοι ἐληλέδατο“ (η 86) καὶ τὰ ἑξῆς HQ. Alibi ### book 4,n1.4 de Jovis modo domo vocabulum dicitur cf. Α 426. Ε 173. Φ 438. 505. ### book 4,n1.5 Talia adnotare solebat Aristarchus. cf. Eust. 1730, 39. ### book 5.1 τῷ ς’ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γ’ ὀίω. ### book 5.2 ) ὀπισθόρμητον γενόμενον V. ### book 5.3 cf. L. Ar. 91. Hic posui propter rectam vocabuli πάλιν ### book 5.4 interpretationem, quod nusquam rursus significat, sed retro. Ad ### book 5.5.1 Λ 326 Ar. παλινορμένω explanat ἀντὶ τοῦ ὀπίσω ὁρμῶντες ὡς ### book 5.5.2 παλιμπλαγχθέντες. cf. ε 27, 429. ### book 5.5.3 τῷ ς’ οὔτι: ἀντὶ τοῦ διὰ τό σε, ὅ ἐστι διὰ τοῦτό σε H. ### book 5.5.4 Fortasse est Aristarcheum, etiam Ε 875 dativum esse pro διά ### book 5.5.5 cum accusativo statuit. cf. ι 19. ### book 25.1 *) ὅτι οἱ ἑστιώμενοι τοῖς ἑστιῶσι προπίνουσι παρὰ ### book 25.2 τῷ ποιητῇ H. cf. ad υ 57. Ι 224. ### book 35.1 ὣς Ὀδυσῇ ἀσπαστόν. ### book 35.2 ) τὸ πλῆρες Ὀδυσῆι, ὡς „ἥρωι Λαομέδοντι“ (Η 453) H. ### book 35 cf. ad Η 453. θ 483. ### book 39,n2.1 πέμπετέ με σπείσαντες ἀπήμονα, χαίρετε δ’ αὐτοί. ### book 39,n2.2 ὅτι οἱ παλαιοὶ καὶ ἐν τῷ ἀφίστασθαι τὸ χαῖρε ἔλεγον, ὥσπερ ### book 39,n2.3 νῦν τὸ σώζου φαμέν BM. cf. Eust. 1732, 19. Fortasse fluxit ex iis ### book 39,n2.4 Aristarchi observationibus, quas Lehrsius Ar. cap. III p. 193 de cultu ### book 39,n2.5 et victu heroum collegit. ### book 57.1 χαῖρέ μοι ὦ βασίλεια διαμπερές. ### book 57.2 *) ὅτι οἱ ἑστιώμενοι παρ’ Ὁμήρῳ τοῖς ἑστιῶσι προπίνου‐ ### book 57.3 σιν, ὡς Ὀδυσσεὺς Ἀχιλλεῖ καὶ Εὐμαίῳ ὁ αὐτὸς H. cf. ad v. ### book 57.4 25. Ι 224. ### book 78.1 ἀνακλινθέντες ἀνεῤῥίπτουν ἅλα πηδῷ. ### book 78.2 ) ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος· ἀναῤῥίπτεται γὰρ ὑπὸ τῶν ### book 78.3 κοπῶν τὸ ὕδωρ BV. cf. Friedlaenderum ad Β 417. γ 486. ### book 93.1 εὖτ’ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος. ### book 93.2 Adnotatum fuit, nunc Luciferum nominari φαάντατον, in ### book 93.3 Iliade contra Hesperum, neque hoc inter se repugnare cf. ad ### book 93.4 Χ 318. λ 239. Eust. 1734, 33. ### book 93.5 De scholio ad v. 96 in HQ. cf. ad α 72. ### book 109.1 δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν. ### book 109.2 αἱ μὲν πρὸς Βορέαο ... αἱ δὲ .. ### book 109.3 ) πῶς ἐπὶ τῶν δύο θυρῶν ἐν τῷ διαιρεῖν φησιν αἱ μὲν, ### book 109.4 αἱ δὲ; BHQ. Hinc colligi potest, Ar. diplam fuisse, ὅτι πλη‐ ### book 109.5 θυντικῶς τὴν θύραν θύρας λέγει. cf. L. Ar. 124. 156. ### book 128.1 Ζεῦ πάτερ. ### book 128.2 *) ὅτι Ποσειδῶν (ὃς ἦν ἀδελφὸς) πατέρα προσαγορεύει ### book 128.3 τὸν Δία πρὸς τιμήν H. ### book 142.1 πρεσβύτατον καὶ ἄριστον. ### book 142.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὐ καθ’ ἡλικίαν [λέγει], ἀλλὰ τιμιώτατον, ### book 142.3 ὡς Ἥρα „καί με πρεσβυτάτην τέκετο“ (Δ 59) B. ἀλλαχοῦ γὰρ ### book 142.4 λέγει „ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος ἐγεγόνει“ (Ν 355), fortasse adiun‐ ### book 142.5 gendum est ex V. cf. Ar. ad Δ 59. ### book 157.1 ἵνα θαυμάζωσιν ἅπαντες. ### book 157.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ θαυμάζωσιν ἀντὶ τοῦ] ὁρῶντες ἐκπλήτ‐ ### book 157.3 τωνται V. cf. L. Ar. 147. Β 320. Ω 394. ### book 160.1 ἐς Σχερίην, ὅθι Φαίηκες γεγάασιν. ### book 160.2 ) καταχρηστικῶς ἀντὶ τοῦ οἰκοῦσι. ἐκ γὰρ τῆς Ὑπερη‐ ### book 160.3 σίας μετεληλύθασιν BQ. cf. ζ 4. ### book 173-8.1 *) [οἱ ἀστερίσκοι] ὅτι ἐκ τοῦ τόπου τούτου μετά‐ ### book 173-8.2 κεινται εἰς τὰ κατ’ ἀρχὴν πρὸς Ὀδυσσέα ὑπὸ Ἀλκινόου λεγό‐ ### book 173-8.3 μενα· οὐκ ὀρθῶς. εἰ γὰρ ἐμέμνητο τοῦ χρησμοῦ, οὐκ ἂν ἀπε‐ ### book 173-8.4 κομίσθη ὁ Ὀδυσσεύς Q. cf. ad θ 564—71. ### book 173.1 Ποσειδάων’ ἀγάσασθαι. ### book 173.2 Fuit diple ὅτι τὸ ἀγάσασθαι νῦν ἀντὶ τοῦ φθονῆσαι, οὐκ ### book 173.3 ἀντὶ τοῦ θαυμάσαι. cf. schol. V. ἄγαν ὀργισθῆναι et θ 565, ### book 173.4 ubi idem versus et Ar. interpretatio ἀντὶ τοῦ φθονῆσαι in B ### book 173.5 servata est. ### book 174.1 οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων. ### book 174.2 *) ὅτι καὶ τῶν μὴ ἀναξίων ἀπήμονες, μὴ ἐῶντες αὐτοὺς ### book 174.3 πημαίνεσθαι Q. ### book 206.1 ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων ‖ ἐξικόμην. ### book 206.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐξικόμην ἀντὶ τοῦ] ἱκέτευσα V. cf. ad ### book 206.3 Χ 123. γ 92. ### book 207.1 θέσθαι ἐπίσταμαι. ### book 207.2 Fuit diple ὅτι τὸ οὐκ ἐπίσταμαι ἀντὶ τοῦ οὐ δύναμαι cf. ### book 207.3 ad Φ 320, ubi nostrum locum sic interpretatus est Ar. cf. L. ### book 207.4 Ar. 148. ### book 213.1 Ζεύς σφεας τίσαιτο. ### book 213.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem (cf. ### book 213.3 in H): τίσασθαι, quod Dindorfius praef. LXI in τισάσθω mu‐ ### book 213.4 tavit. cf. G. Ribbeckium in Schneidewini Philol. VIII p. 705. ### book 221.1 σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη ### book 221.2 ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα νέῳ ἐπιβώτορι μήλων, ### book 221.3 παναπάλῳ, οἷοί τε ἀνάκτων παῖδες ἔασιν. ### book 221.4 *) ὅτι καὶ οἱ βασιλεῖς ἔνεμον δῆλον δι’ ὧν φησιν Ἀνδρο‐ ### book 221.5.1 μάχη „πάντας γὰρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς βουσὶν ### book 221.5.2 ἐπ’ εἰλιπόδεσσιν“ (Ζ 423) HQ. καὶ Αἰνείας περὶ Ἀχιλλέως ### book 221 „ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσιν“ (Υ 91) H. ### book 222.1 Ἀθήνη ‖ ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα νέῳ ἐπιβώτορι μή‐ ### book 222.2 λων. ### book 222.3 *) ὅτι ὁ ποιητὴς ἄῤῥενας μὲν θεοὺς θηλείαις οὐδέποτε ### book 222.4 εἰκάζει, θηλείας δὲ ἄῤῥεσιν HQ. cf. Dind. praef. LXII. ### book 222.5.1 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] περισσὴ ἡ πρόθεσις, ὡς καὶ ἐν τᾷ (codd. ### book 222.5.2 εἰς τὸ) „βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ“ B. Sic etiam Eust. 1739, ### book 222.5.3 41. cf. L. Ar. 109. γ 195. ### book 320-3.1 ἀλλ’ αἰεὶ φρεσὶν ᾗσιν ἔχων δεδαιγμένον ### book 320-3.2 ἦτορ ### book 320-3.3 ἠλώμην, εἵως με θεοὶ κακότητος ἔλυσαν. ### book 320-3.4 πρίν γ’ ὅτε Φαιήκων ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ ### book 320-3.5.1 θάρσυνάς τ’ ἐπέεσσι καὶ ἐς πόλιν ἤγαγες αὐτή. ### book 320-3.5.2 *) (νοθεύονται) ἀθετοῦνται δ’ στίχοι. ὁ μὲν πρῶτος ὅτι ### book 320-3.5.3 ἀντὶ τοῦ ἐμῇσιν ἔχει τὸ ᾗσιν, ὅπερ ἐστὶ τρίτου προσώπου, ### book 320-3.5.4 τηροῦντος ἀεὶ τοῦ ποιητοῦ τὴν ἐν τούτοις διαφοράν. ὁ δὲ ### book 320-3.5.5 δεύτερος ὅτι Ἀθηνᾶς παρούσης θεοῖς ἀνατίθησι τὴν σωτηρίαν· ### book 320-3.10.1 ὁ δὲ τρίτος καὶ τέταρτος ὅτι οὐκ ἐγίνωσκεν ὡς ἡ φανεῖσα ### book 320-3.10.2 αὐτῷ παρὰ Φαίαξι θεὰ ἦν, ὅτι οὐκ ἐθάρσυνεν, ἀλλὰ τοὐναν‐ ### book 320-3.10.3 τίον „μηδέ τιν’ ἀνθρώπων ποτιόσσεο, οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μαλ’ ### book 320-3.10.4 ἀνθρώπους ἀνέχονται“ (η 31) HQ. Vind. 133. cf. Apoll. de ### book 320-3.10.5 Pron. p. 139: ὑπ’ Ἀριστάρχου ὑπωπτεύετο. ### book 332.1 οὕνεκ’ ἐπητής ἐσσι. ### book 332.2 ) ἐπητὴς ἤγουν λόγιος. καὶ ὡς ὁ λόγιος παρὰ τὸν λό‐ ### book 332.3 γον, οὕτω καὶ ἐπητὴς παρὰ τὸ ἔπος H. Hoc ex Ar. mana‐ ### book 332.4 visse demonstrat Apoll. l. h. p. 71, 34. cf. L. Ar. 152. De ### book 332.5.1 accentu ἐπητής, qui τοῖς παλαιοτέροις placuerit, dixit Eust. ### book 332.5.2 1743, 60 cf. H: Aristarchus et Herodianus ὡς ἀεικής. ### book 333-8.1 ἀσπασίως γάρ κ’ ἄλλος ἀνὴρ ἀλαλήμενος ### book 333-8.2 ἐλθὼν ### book 333-8.3 ἵετ’ ἐνὶ μεγάροις ἰδέειν παῖδάς τ’ ἀλοχόν τε. ### book 333-8.4 σοὶ δ’ οὔ πω φίλον ἐστὶ δαήμεναι οὐδὲ πυθέσθαι, ### book 333-8.5.1 πρίν γ’ ἔτι σῆς ἀλόχου πειρήσεαι, ἥ τέ τοι αὔτως ### book 333-8.5.2 ἧσται ἐνὶ μεγάροισιν, ὀιζυραί δέ οἱ αἰεὶ ### book 333-8.5.3 φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ. ### book 333-8.1 *) ἀθετοῦνται στίχοι ϛʹ ὅτι οὐδὲν εἴληφε παρ’ αὐτοῦ ση‐ ### book 333-8.2 μεῖον τοῦ μήπω βούλεσθαι τὴν γαμετὴν ἰδεῖν· τοὐναντίον γὰρ ### book 333-8.10.1 διὰ τοῦτο αὐτῷ ἐπιφαίνεται, ἵνα κρύψῃ αὐτοῦ τὴν εἴσοδον. ### book 333-8.10.2 διὸ καί φησιν „ἦ μάλα δὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρείδαο φθίσεσθαι ### book 333-8.10.3 κακὸν οἶτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔμελλον, εἰ μή μοι σὺ ἕκαστα θεὰ ### book 333-8.10.4 κατὰ μοῖραν ἔειπεσ“ (383). οὕτως οὖν αὐτὸς ἠπείγετο ἰδεῖν ### book 333-8.10.5 τὴν γαμετήν HQ. ### book 347-8.1 ἀγχόθι δ’ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές. ### book 347-8.2 ἱρὸν νυμφάων, αἳ νηιάδες καλέονται. ### book 347-8.3 Ad hos versus annotat Eust.: οὗτοι οἱ δύο στίχοι ἔν τισι ### book 347-8.4 τῶν ἀντιγράφων οὐ κεῖνται. Fortasse expunxit eos Aristarchus, ### book 347-8.5.1 qui iidem leguntur 103—104 idemque significant quod versus ### book 347-8.5.2 sequentes 349—50. Omittunt Α 1 m. Κ Ν 1 m PS. ### book 370.1 λίθον δ’ ἐπέθηκε θύρῃσιν. ### book 370.2 Ex Eust. 1744, 20 adieci: λέγει θύρας ὡς καὶ προεδη‐ ### book 370.3 λώθη τὴν τοῦ σπηλαίου ὀπήν, quod Lehrsius Aristarcho de‐ ### book 370.4 beri contendit p. 156 cf. ι 243. ### book 377.1 οἳ δή τοι τρίετες μέγαρον κάτα κοιρανέουσιν. ### book 377.2 ) κατὰ τὸν ἀπαρτίζοντα ἀριθμὸν εἶπε τρίετες, ἐπιστάν‐ ### book 377.3 τος ἤδη καὶ τετάρτου· „ἤδη γὰρ τρίτον ἐστὶν ἔτος, τάχα δ’ ### book 377.4 εἶσι τέταρτον“. (β 89) ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ ταχέως διελεύσεται. ### book 377.5.1 καὶ ἀλλαχοῦ „ὡς τρίετες μὲν ἔληθε δόλῳ, ἀλλ’ ὅτε τέτρατον ### book 377.5.2 ἦλθεν ἔτος, καὶ τότε δή τις ἔειπε γυναικῶν“ (β 106). cf. ad ### book 377.5.3 β 89. 107. L. Ar. 93. ### book 380.1 πάντας μέν ῥ’ ἔλπει. ### book 380.2 Notatum fuit verbum ἔλπειν positum esse pro ποιεῖ ἔλ‐ ### book 380.3 πειν cf. δ 105. Θ 328. ### book 389.1 αἴ κέ μοι ὣς μεμαυῖα παρασταίης, γλαυκῶπι, ### book 389.2 καί κε τριηκοσίοισιν ἐγὼν ἄνδρεσσι μαχοίμην. ### book 389.3 ) ὑπονοεῖται ὁ στίχος διὰ τὸ μὴ ἔχειν ὑπερβολήν. ἐν τῇ ### book 389.4 Λ γοῦν τῆς Ἰλιάδος πλείοσι τριακοσίων ἀντέστη καὶ [μὴ] παρ‐ ### book 389.5 ούσης Ἀθηνᾶς H. cf. Eust. 1744, 52. ### book 398-401.1 κάρψω μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, ### book 398-401.2 ξανθὰς δ’ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας, ἀμφὶ δὲ λαῖφος ### book 398-401.3 ἕσσω, ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπος ἔχοντα, ### book 398-401.4 κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέ’ ἐόντε. ### book 398-401.5.1 *) ἀθετοῦνται μετὰ ἀστερίσκων ὡς ἐκ τῶν ἑξῆς μετενη‐ ### book 398-401.5.2 νεγμένοι H. cf. ad v. 430. ### book 405.1 ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος. ### book 405.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] παρέλκει [ἡ πρόθεσις] ὡς [ἐν τῷ] (cod. ### book 405.3 τὸ) βοῶν ἐπιβουκόλος Q. cf. L. Ar. 108. γ 195 et exempla ### book 405.4 ibidem. ### book 430-3 *) [οἱ ἀστερίσκοι] ὅτι ἐντεῦθεν οἱ ἄνω (398— ### book 430-3 401) μετενηνεγμένοι εἰσίν H. ### book 2.1 χῶρον ἀν’ ὑλήεντα δι’ ἄκριας. ### book 2.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ δι’ ἀκρίων B. cf. F. Ar. 21. ### book 8.1 αὐτὸς δείμαθ’ ὕεσσιν. ### book 8.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem: δεί‐ ### book 8.3 ματο οἷος H. ### book 12.1 τὸ μέλαν δρυὸς ἀμφικεάσσας. ### book 12.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος τὸν φλοῦν BHQ. cf. L. Ar. 152. Eust. ### book 12.3 1748, 55. Quod praeterea legitur in BHQ: τὸ δὲ δρυὸς δύνα‐ ### book 12.4 ται νοεῖσθαι καὶ ἐπὶ παντὸς ξύλου idem est ab Ar. ad Λ 86 ### book 12.5 observatum. ### book 18.1 ἀντίθεοι μνηστῆρες. ### book 18.2 In schol. QV hoc legitur: νῦν οἱ ἐναντίοι τοῖς θεοῖς. Sed ### book 18.3 potius ex Aristarchi mente esse puto, quod Eust. habet 1749, 4: ### book 18.4 τὸ ἀντίθεοι μνηστῆρες, εἰ μὲν τοὺς ἀσεβεῖς δηλοῖ, πάνυ σφο‐ ### book 18.5.1 δρῶς ἔχει. ἐπιεικέστερον δὲ αὐτοῦ μετ’ ὀλίγα τὸ „μνηστῆρ‐ ### book 18.5.2 σιν ὑπερφιάλοισιν“ (27). εἰ δὲ τοὺς ἰσοθέους λέγει διά τε ### book 18.5.3 γένος τυχὸν καὶ κάλλος καὶ πλοῦτον καὶ ἀνδρίαν, Ὁμηρικώ‐ ### book 18.5.4 τερόν ἐστι, καθὰ καὶ τὸ θεοειδῆ που εἶπεν τὸν Πάριν. cf. ### book 18.5.5 L. Ar. 114 sub ἀντὶ—εἶναι. ### book 22.1 Nota fuit de Zenodoti athetesi, cf. in H. Vind. 133: ### book 22.2 ὑπωπτεύετο παρὰ Ζηνοδότῳ. Καλλίστρατος ὑπώπτευε τὸν ### book 22.3 στίχον διὰ τὴν ἐξαρίθμησιν τῶν κυνῶν καὶ τὸ ἐπίθετον. Duen‐ ### book 22.4 tzerus p. 192 v. 21 et 22 ab Zenodoto et Callistrato expunctos ### book 22.5 esse contendit, contra quem Dindorfius not. 15, p. 580. ### book 29.1 κύνες ὑλακόμωροι. ### book 29.2 ) ὁ μὲν Ἀρίσταρχος ὀξύφωνοι QV. Sic Eust. qui addit: ### book 29.3 ἐπεὶ καὶ μόρον ἐν ἄλλοις ἐδηλώθη λέγεσθαι τὸ ὀξὺ, ὃ ἐξετάθη ### book 29.4 ἐν τῷ ὑλακόμωροι. cf. Apoll. 91, 25. L. Ar. 152. ### book 50.1 δέρμα ἰονθάδος ἀγρίου αἰγός. ### book 50.2 ) οἱ δὲ τὴν τελείαν B. Restitui quod Buttmannus cor‐ ### book 50.3 rexit et Dindorfius in textum recepit: τελείαν pro ταχεῖαν; nam ### book 50.4 sic Aristarchum interpretatum esse ut B. cod. docet Apoll. l. h. ### book 50.5.1 91, 32: διὰ δὲ τοῦ Ἀριστάρχου ὑπομνήματος ἰονθάδος ἔνιοι ### book 50.5.2 ἀποδιδόασι τελείου. εἴη δ’ ἂν λεγόμενον ἀπὸ τῶν ἰόνθων. ### book 50.5.3 τὰς γὰρ τῶν τριχῶν ῥίζας ἰόνθους λέγει Σοφοκλῆς ἐν Χρύσῃ ### book 50.5.4 „ἐγὼ μέλαιναν ἐξιονθίζω τρίχα“ (corr. Lehrsius Ar. p. 152 pro ### book 50.5.5 μίαν μέν cod.). Huc referendum est, quod legitur in H ad v. ### book 50.10.1 51: οὐκ ἂν νῦν ἔφη δασύ, εἴ γε τὸ ἰονθάδος ἐδήλου τὸ δασέος ### book 50.10.2 (ut voluit Apion cf. Apoll. l. c.). ### book 77.1 θέρμ’ αὐτοῖς ὀβελοῖσιν· ὁ δ’ ἄλφιτα. ### book 77.2 ) ὡς περὶ ἑτέρου· ἔστι δὲ ἐπὶ τοῦ Εὐμαίου. Ὁμηρικὴ ### book 77.3 δὲ ἡ φράσις H. cf. ad v. 447. ### book 87.1 πλησάμενοι δέ τε νῆας ἔβαν. ### book 87.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ δὲ πλεονάζει HQ. cf. F. Ar. 33. β 6. ### book 102,n1.1 βόσκουσι ξεῖνοί τε καὶ αὐτοῦ βώτορες ἄνδρες. ### book 102,n1.2 ὁμοίως τῷ „θῆτές τε δμῶές τε“ (δ 644) H. cf. ad δ 644. ### book 106.1 ζατρεφέων αἰγῶν ὅς τις φαίνηται ἄριστος. ### book 106.2 *) ὅτι ἀρσενικῶς τὸν αἶγά φησιν Q. cf. α 246. ### book 122.1 οὔ τις κεῖνον ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν ### book 122.2 ἀγγέλων πείσειε. ### book 122.3 ) τὸ εὐκτικὸν ἀντὶ ὁριστικοῦ, πείσειε πείσει H. Verba ### book 122.4 non sunt Ar., nam nunquam talibus modorum nominibus εὐκτι‐ ### book 122.5 κὸν, ὁριστικὸν usus est, (cf. F. Ar. p. 7) sed rem puto. ### book 147.1 ἀλλά μιν ἠθεῖον καλέω. ### book 147.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ ἠθεῖε προσφώνησίς ἐστι [σεπτικὴ] νε‐ ### book 147.3 ωτέρου πρὸς μείζονα BQ. cf. ad Κ 37. L. Ar. 151. ### book 159.1 ἱστίη τ’ Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ἣν ἀφικάνω. ### book 159.2 *) [ἀθετεῖται] μετενήνεκται [γὰρ] ἀπὸ τῶν ἑξῆς ἐπὶ τῶν ### book 159.3 πρὸς τὴν Πηνελόπην λόγων (τ 304). οὔπω γὰρ ἀφῖκται εἰς ### book 159.4 τὴν Ὀδυσσέως οἰκίαν Q. ### book 162-4.1 τοῦ μὲν φθίνοντος μηνός, τοῦ δὲ ἱσταμένοιο ### book 162-4.2 οἴκαδε νοστήσει καὶ τίσεται, ὅς τις ἐκείνου ### book 162-4.3 ἐνθάδ’ ἀτιμάζει ἄλοχον καὶ φαίδιμον υἱόν. ### book 162-4.4 ) ὑποπτεύονται οἱ τρεῖς ὡς ἀσύμφωνοι πρὸς τὰ πρὸ ### book 162-4.5.1 αὐτῶν, καὶ ὡς ὕποπτοι καὶ ὡς ἄπιστοι. πόθεν γὰρ ᾔδει εἰ ### book 162-4.5.2 καὶ ἐκ Δωδώνης ὑποστρέφων οὐ πλοίσει; H. ### book 162-4.5.3 Hanc notam in imo paginae versus 125—166 continentis ### book 162-4.5.4 scriptam Buttmannus recte ad 162—64 retulit. Obeli cum aste‐ ### book 162-4.5.5 riscis appicti sunt in M etiam duobus praecedentibus versibus ### book 162-4.10.1 160—61, aptius credo leguntur τ 307. In eodem codice v. ### book 162-4.10.2 174—184 obelis notati sunt, quam ob caussam ex scholiis non ### book 162-4.10.3 liquet. ### book 171.1 ἀλλ’ ἤτοι ὅρκον μὲν ἐάσομεν. ### book 171.2 Diple periestigmene, quod Zenodotus: κεῖνον μὲν scripsit ### book 171.3 cf. H. ### book 174.1 τῶν αὖ παιδὸς ἄλαστον ὀδύρομαι. ### book 174.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περὶ, περὶ παιδὸς (H) [καὶ τὸ ### book 174.3 ἄλαστον] ἀντὶ τοῦ ἀλάστως, ἀνεπιλήστως BV. cf. F. Ar. 26. ### book 174.4 29. α 209. ### book 178.1 τὸν δέ τις ἀθανάτων βλάψε φρένας. ### book 178.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐν σχήματι [εἴρηται] ὡς τὸ „γυναῖκά τε ### book 178.3 θήσατο μαζόν“ (Ω 58) καὶ „οἵ ς’ ὠτειλῆς αἷμ’ ἀπολιχμήσον‐ ### book 178.4 ται“ (Φ 122) H. ### book 178.5.1 cf. F. Ar. 20. Ω 58. Sequitur ex scholio, Aristarchum le‐ ### book 178.5.2 gisse: τὸν δέ τις, non ut codd. recentiores τοῦ. ### book 188-90 *) ἀστερίσκος πρόσκειται ἄχρι στίχων γ’, ὅτι νῦν ### book 188-90.1 ὡς πρὸς ῥάκεσιν ἠμφιεσμένον ὀρθῶς λέγονται· ὡς δὲ πρὸς ### book 188-90.2 τὴν Ἀθηνᾶν ὁμοιωθεῖσαν Μέντῃ καὶ βασιλικὴν ἔχουσαν στο‐ ### book 188-90.3 λὴν οὐ πάνυ HQ. cf. ad α 171. π 57. ### book 199.1 ἐκ μὲν Κρητάων γένος εὔχομαι. ### book 199.2 ) ἀπὸ τοῦ Κρῆται· καὶ τὰς Ἀθήνας γὰρ ποτὲ ἑνικῶς, ### book 199.3 ποτὲ πληθυντικῶς ὀνομάζει HQ. cf. ad γ 287. Eust. 1757, 23. ### book 204,n2.1 Κάστωρ Ὑλακίδης. ### book 204,n2.2 Ad v. 204 H habet: Καλλίστρατος ἐν τῇ ἐκ Μουσείου Κάστρω ### book 204,n2.3 φησὶ γεγράφθαι. Hoc fortasse ex Aristonico fluxisse coniecit Lehrsius ### book 204,n2.4 Ar. p. 25 not. Sed non apparet, quid Callistratus voluerit. Duentzer ### book 204,n2.5 Zenod. 42 aliud nomen, quale Ἄκτωρ est, positum fuisse dixit. ### book 214.1 ἀλλ’ ἔμπης καλάμην γέ ς’ ὀΐομαι εἰσορόωντα ### book 214.2 γιγνώσκειν. ### book 214.3 ) Apoll. l. h. 94, 30: ὁ Ἀρίσταρχός φησι, μεταφορικῶς ### book 214.4 τὴν καλάμην εἴρηκεν. καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀμητοῦ τὸ πλῆθος ### book 214.5.1 ἰδόντα τῆς καλάμης καὶ τὴν εὐγένειαν ἔστιν ἐπιγνῶναι ὅσος ### book 214.5.2 καὶ οἷος ἦν ὁ καρπός. καὶ νῦν οὕτως λέγει, ἀλλ’ ὅμως καὶ ### book 214.5.3 τὸ λείψανόν σε ὁρῶντα τοῦ σώματος ὀίομαι ἐπιγινώσκειν, οἷος ### book 214.5.4 ἤμην ἀκμάζων ἐγὼ καὶ εὐσθενῶν. Similia habent schol. in ### book 214.5.5 BHQV. ### book 231.1 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus καί σφιν, ### book 231.2 quod ad ἄνδρας retulisse videtur, pro καί μοι legit cf. H. ### book 246.1 Αἴγυπτόνδε με θυμὸς ἀνώγει ναυτίλλεσθαι. ### book 246.2 *) ὅτι ὁμωνύμως τὸν ποταμὸν καὶ τὴν χώραν. νῦν δὲ τὴν ### book 246.3 χώραν H. cf. δ 477. ### book 294,n3.1 ἐπήλυθον ὧραι. ### book 294,n3.2 ἡ ἐπὶ ἀντὶ τῆς παρά. παρῆλθον οἱ καιροί, ὅ ἐστιν αἱ τροπαί· ### book 294,n3.3 BHQ. Fluxit fortasse ex Ar. cf. L. qu. ep. 89. ### book 295.1 Diple periestigmene, quod Zenodotus pro ἐέσσατο de‐ ### book 295.2 dit ἐφείσατο v. H. ### book 318.1 αἴθρῳ καὶ καμάτῳ δεδμημένον. ### book 318.2 ) αἴθρῳ ἀρσενικῶς, ὡς „ἐν πύλῳ ἐν νεκύεσσιν“ (Ε 397) ### book 318.1 ἀντὶ τοῦ ἐν πύλῃ B. ### book 318.2 Loco citato (Ε 397) sic interpretatus esse dicitur Aristar‐ ### book 318.5.1 chus in LVD. Alii legerunt pro αἴθρῳ λύθρῳ cf. Etym. M. ### book 318.5.2 33, 40 ubi idem adnotatur ut in B et adiungitur: καὶ τὴν δεί‐ ### book 318.5.3 λην δείελον (Φ 232, ubi v. Aristonicum). Hinc colligi potest, ### book 318.5.4 Aristarchum formam αἶθρον existimavisse metaplasmum illius ### book 318.5.5 αἴθρη, quod legitur Ρ 646. ζ 44. μ 75 Eust. 1760, 32. ### book 321.1 ἐνθ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ πυθόμην. ### book 321.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περί H. cf. F. Ar. 26. ### book 336.1 βασιλῆι Ἀκάστῳ. ### book 336.2 ) πῶς ἐν Ἰλιάδι Μέγητά φησιν εἶναι βασιλέα Δουλιχίου; ### book 336.3 βασιλέας οὖν τοὺς δυνάστας φησί HQ. De hac vocabuli βα‐ ### book 336.4 σιλεύς interpretatione ex Ar. derivata cf. L. Ar. 115. In ca‐ ### book 336.5 talogo navium Β 627 Meges rex Dulichii est. ### book 338,n4.1 ὄφρ’ ἔτι πάγχυ δύης ἐπὶ πῆμα γενοίμην. ### book 338,n4.2 λείπει ἡ ἔξ, ἵν’ ᾖ ἐκ τῆς δύης ἐπὶ βλάβην ἔλθοιμι, ἢ ἐπὶ ταῖς ### book 338,n4.3 συμβεβηκυίαις τιμωρίαις ἄλλην βλάβην ὑπομείναιμι BH. cf. nostrum ### book 338,n4.4 „aus dem Regen unter die Traufe kommen“. Fluxit fortasse ex Ar. ### book 338,n4.5.1 Aristophanes interpretatus est: „δύῃ ἐπὶ πῆμα γένηται“—sic legit ### book 338,n4.5.2 —ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῇ δύῃ cf. H. ### book 359.1 ἀνδρὸς ἐπισταμένου. ### book 359.2 ) Ex Apoll. l. h. 74, 11: ἐπὶ στίχου ἐν τῇ ξʹ Ὀδυσσείας ### book 359.3 ἀνδρὸς ἐπισταμένου Ἀρίσταρχος ἐπιστήμονος. Sic scribendum ### book 359.4 cf. L. Ar. p. 5. ### book 394.1 μάρτυροι ἀμφοτέροισιν θεοί. ### book 394.2 Fuit diple periestigmene ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μάρτυρες· ### book 394.3 ὁ δὲ Ὅμηρος οὕτως ἐσχημάτικεν. cf. α 273. schol. in HQ. ### book 396.1 πέμψαι ‖ Δουλίχιόνδ’ ἰέναι. ### book 396.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πέμψαι] ἀντὶ τοῦ πέμψον B. cf. ad ### book 396.3 α 291. F. Ar. 14. ### book 400 ὄφρα καὶ ἄλλος πτωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν. ### book 400.1 Fuit diple, ὅτι τὸ ἀλεύεται ἀντὶ τοῦ ἀλεύηται· συνέσταλ‐ ### book 400.2 ται γάρ. cf. ad ζ 33 ubi citatur hic locus in eadem adnota‐ ### book 400.3 tione. F. Ar. 13. ### book 446.1 καὶ ἄργματα θῦσε. ### book 446.2 ) τὰς ἀπαρχὰς τῶν μερίδων ἢ τὰ ἀπομερισθέντα τοῖς ### book 446.3 θεοῖς. θῦσε δὲ ἐθυμίασεν· οὐδέποτε γὰρ θῦσαι ἐπὶ τοῦ σφάξαι ### book 446.4 ἱερεῖόν φησι BQ. cf. ad Ι 219 ubi citatur noster versus inhac ### book 446.5 interpretatione. L. Ar. 82. Eust. 1767, 12. ι 231. ### book 447.1 οἶνον Ὀδυσσῆι πτολιπόρθῳ ### book 447.2 ἐν χείρεσσιν ἔθηκεν. ὁ δ’ ἕζετο. ### book 447.3 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] καὶ τοῦτο ἐξ ἐπαναλήψεως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ### book 447.4 Ὀδυσσέως H. cf. ad v. 77. Ε 733. Ο 127. ε 391. ### book 463.1 εὐξάμενός τι ἔπος ἐρέω. ### book 463.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εὐξάμενος ἀντὶ τοῦ] καυχησάμενος BQ. ### book 463.3 L. Ar. 147. cf. 468. ### book 468.1 εἴθ’ ὣς ἡβώοιμι. ### book 468.2 ) ἔνθεν δῆλον ὅτι τὸ εὐξάμενος (463) ἀντὶ τοῦ καυχησά‐ ### book 468.3 μενος HQ. ### book 482.1 ἀλλ’ ἑπόμην σάκος οἶον ἔχων καὶ ζῶμα φαεινόν. ### book 482.2 ) νῦν προφανῶς ζῶμα τὸν χιτῶνά φησιν, ὡς διὰ τῶν ### book 482.3 ἑξῆς δῆλον „παρά μ’ ἤπαφε δαίμων οἰοχίτων’ ἴμεναι· (488) ### book 482.4 τινὲς δὲ ζῶμα φαεινὸν τὸν σιδηροῦν χιτῶνα H. Altera inter‐ ### book 482.5.1 pretatio est Aristarchi cf. L. Ar. 121. Eust. 1770, 35. Apoll. ### book 482.5.2 l. h. 81, 18. ### book 495.1 κλῦτε φίλοι· θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος. ### book 495.2 *) ἀθετεῖται ὡς ἐκ τῆς Ἰλιάδος (Β56) μετενηνεγμένος. ### book 495.3 γελοῖον δὲ εἰπεῖν καὶ τὸν ἐν λόχῳ καθυπνωκέναι H. cf. ad ### book 495.4 Β 56, qui habet asteriscum. Videtur insertus esse versus propter ### book 495.5.1 initium orationis coniunctione γὰρ factum. Sic H: τινὲς φασὶν ### book 495.5.2 ἐνίους ἠγνοηκότας τὸ (ἔθος) τοῦ ποιητοῦ, ὅτι ἔθος ἐστὶν αὐτῷ ### book 495.5.3 ἀπὸ τοῦ γὰρ ἄρχεσθαι, διὰ τοῦτο πεπλακέναι τὸν στίχον. ### book 495.5.4 cf. κ 174. 189. ### book 503-6 ὣς νῦν ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη. ### book 503-6.1 δοίη κέν τις χλαῖναν ἐνὶ σταθμοῖσι συφορβῶν, ### book 503-6.2 ἀμφότερον, φιλότητι καὶ αἰδοῖ φωτὸς ἑῆος. ### book 503-6.3 νῦν δέ μ’ ἀτιμάζουσι κακὰ χροὶ εἵματ’ ἔχοντα. ### book 503-6.5.1 ) καὶ ὁ Ἀθηνοκλῆς προηθέτει. ἀφανίζουσι γὰρ τὸ χω‐ ### book 503-6.5.2 ρίον τοῦ αἰνίγματος διαῤῥήδην αἰτοῦντος. ἄλλως τε καὶ ὁ ### book 503-6.5.3 Εὔμαιος ὕστερον λέγει „αἶνος μέντοι ἀμύμων ὃν κατέλεξασ“ H. ### book 503-6.5.4 Versibus 503—506 quatuor obeli appicti sunt in M, in Q ### book 503-6.5.5 tres modo v. 504—506. De Athenocle cf. ad ζ 144. ### book 553.1 Βορέω ὑπ’ ἰωγῇ. ### book 553.2 ) τῇ σκέπῃ V. ### book 553.3 Sic Aristarchum interpretatum esse ὑπὸ σκέπῃ dicit Apoll. ### book 553 l. h. 93, 28. ### book 1 εὗρε δὲ Τηλέμαχον καὶ Νέστορος ἀγλαὸν υἱὸν ### book 6.1 ἤτοι Νεστορίδην μαλακῷ δεδμημένον ὕπνῳ. ### book 6.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] πρὸς τὸ δεύτερον πρῶτον ἀπήντηκεν (cod. ### book 6.3 ἀπήντησεν) καὶ [κατὰ ἐναλλαγὴν πτώσεως παρείληπται] (cod. ### book 6.4 ἀντίπτωσις) ἀντὶ τοῦ ὑπὸ μαλακοῦ ὕπνου δεδμημένον H. cf. ### book 6.5 L. Ar. 11. F. Ar. 24. ### book 16.1 ἤδη γάρ ῥα πατήρ τε κασίγνητοί τε κέλονται ### book 16.2 Εὐρυμάχῳ γήμασθαι. ### book 16.3 *) ὅτι Ἰθακήσιος ὁ Ἰκάριος, οὐ Σπαρτιάτης, ἀδελφὸς Τυν‐ ### book 16.4 δάρεω H. ### book 16.5 cf. schol. in E ad α 285. HMQ ad β 52, HQT ad δ 1. ### book 19.1 μή νύ τι σεῦ ἀέκητι δόμων ἐκ κτῆμα φέρηται. ### book 19.2 Fuit nota de Aristophanis athetesi cf. in H: ἀθετεῖ Ἀρι‐ ### book 19.3 στοφάνης ἐπὶ σμικρολογίᾳ παντελῶς. Propter eandem caussam ### book 19.4 ceraunio apposito ς 281 sq. damnavit. cf. ad v. 91. ### book 20.1 οἶσθα γὰρ, οἷος θυμός. ### book 20.2 Eust. 1773, 27 Zenodotum nostro loco pro οἶσθα scripsisse ### book 20.3 οἶσθας contendit. cf. α 337. Ar. ad Α 85. ### book 24-6.1 ἀλλὰ σύ γ’ ἐλθὼν αὐτὸς ἐπιτρέψειας ἕκαστα ### book 24-6.2 δμωάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι, ### book 24-6.3 εἰς ὅ κέ τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν. ### book 24-6.4 ἔνιοι τοὺς γʹ νοθεύουσιν, ὅτι μηδὲν τούτων ἐπανελθὼν ### book 24-6.5.1 ποιεῖ H. ### book 24-6.5.2 Dindorfius lemma 19—21 praefixit, sed scholion ad v. 24 ### book 24-6.5.3 —26 pertinere mihi videtur. Sic etiam La Roche II, p. 46. ### book 29.1 ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε. ### book 29.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὴν Σάμην εἴρηκεν Σάμον διὰ τὸ μέτρον ### book 29.3 καὶ τὴν δείλην δείελον (ρ 606) ἐν ἄλλοις V. cf. L. Ar. 233, ### book 29.4 α 246. Φ 232. ### book 31-2,n1.1 Versus 31—32 Dionysius pro spuriis habuit cf. schol. HQ. ### book 31-2,n1.2 Vind. 133. ### book 45.1 λὰξ ποδὶ κινήσας, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν. ### book 45.2 ) νοθεύεται ὡς διαπεπλασμένος ἐξ ἡμιστιχίου τῆς Κ ### book 45.3 Ἰλιάδος (158). ἐκεῖ γὰρ προσηκόντως Νέστωρ κοιμώμενον Διο‐ ### book 45.4 μήδην ἀνίστησι κύψαι (corr. Dind. τύψαι) κατοκνήσας διὰ τὸ ### book 45.5 γῆρας H. Vind. 133. cf. Κ 158, ubi asteriscus. ### book 74.1 χρῆ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. ### book 74.2 ) ἐν πολλοῖς οὐκ ἐφέρετο. καὶ ἔστιν Ἡσιόδειος τῆς φρά‐ ### book 74.3 σεως ὁ χαρακτήρ HQ. Vind. 133. cf. L. Ar. 343. Σ 39. Ω 614. ### book 78-85.1 ἀμφότερον, κῦδός τε καὶ ἀγλαΐη καὶ ὄνειαρ, ### book 78-85.2 δειπνήσαντες ἴμεν πολλὴν ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν. ### book 78-85.3 εἰ δ’ ἐθέλεις τραφθῆναι ἀν’ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος, ### book 78-85.4 ὄφρα τοι αὐτὸς ἕπωμαι, ὑποζεύξω δέ τοι ἵππους, ### book 78-85.5.1 ἄστεα δ’ ἀνθρώπων ἡγήσομαι· οὐδέ τις ἡμέας ### book 78-85.5.2 αὔτως ἀππέμψει, δώσει δέ τι ἕν γε φέρεσθαι, ### book 78-85.5.3 ἠέ τινα τριπόδων εὐχάλκων ἠὲ λεβήτων ### book 78-85.5.4 ἠὲ δύ’ ἡμιόνους ἠὲ χρύσειον ἄλεισον. ### book 78-85.5.5 *) οἱ ηʹ ἠθετοῦντο· συγκέχυται δὲ τὸ δυικὸν τοῦ ἀμφό‐ ### book 78-85.10.1 τερον H. ### book 78-85.10.2 Obeli adscripti sunt in M cf. ad v. 80 et 85. ### book 80.1 εἰ δ’ ἐθέλεις τραφθῆναι ἀν’ Ἑλλάδα καὶ μέσον ### book 80.2 Ἄργος. ### book 80.3 ) ἀτόπως καὶ τὸ „ἀν’ Ἑλλάδα“. μόνην γὰρ τὴν ὑπὸ ### book 80 Ἀχιλλεῖ Ἑλλάδα καλεῖ Ὅμηρος Q. cf. ad δ 726. L. Ar. 228. ### book 81.1 ὄφρα τοι αὐτὸς ἕπωμαι, ὑποζεύξω δέ τοι ἵππους. ### book 81.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ δὲ πλεονάζει H. cf. F. Ar. 33. β 6. ### book 85.1 καὶ ταῦτα ἀπρεπῆ διδάσκεσθαι πρὸς Μενελάου τὸν ### book 85.2 Τηλέμαχον τὸ ἀπαιτεῖν H. cf. ad v. 78. ### book 85.3 Versum 91 ἤ τί μοι ἐκ μεγάρων κειμήλιον ἐσθλὸν ὄληται ### book 85.4 Aristophanes propter eandem caussam ut v. 19 expunxisse vi‐ ### book 85.5 detur, cf. schol. in H. ἔστι σμικρολόγου ὡς Ἀριστοφάνης φησί, ### book 95.1 ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Βοηθοίδης Ἐτεωνεύς, ### book 95.2 ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς, ἐπεὶ οὐ πολὺ ναῖεν ἀπ’ αὐτοῦ. ### book 95.3 ) οὐκ ἀναγκαῖον ἀθετεῖν· οὐ γὰρ δοῦλοι (corr. La Roche ### book 95.4 pro Dind. δῆλοι) οἱ θεράποντες ὥστε ἐν τῇ αὐτῇ οἰκίᾳ οἰκεῖν. ### book 95.5 HQ. ### book 135.1 χέρνιβα δ’ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε. ### book 135.2 ) χερόνιπτρα H. cf. ad Ω 304. α 136. ### book 157.1 Ὀδυσῆ’ ἐνὶ οἴκῳ ‖ εἴποιμ’. ### book 157.2 ) Ὀδυσῆϊ ἐνί. Ἀττικόν ἐστιν, ὡς „ἥρωϊ Λαομέδοντι πο‐ ### book 157.3 λίσσαμεν“ (Η 453) H. cf. Ar. ad Η 453. ν 35. ### book 161.1 ἀργὴν χῆνα. ### book 161.2 *) ὅτι καὶ θηλυκὸν λέγεται H. ### book 161.3 Masculina forma τ 539, 553 legitur. ### book 184.1 σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες. ### book 184.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος τὸ ἔτρεχον B. ### book 184.3 cf. Friedlaenderum ad B 417. γ 486. ### book 224.1 φεύγων ἐξ Ἄργεος. ### book 224.2 ) Ἄργεος οὐ τῆς πόλεως, ἀλλὰ τῆς χώρας B. Fluxit ex ### book 224.3 Ar., qui apud Homerum Peloponnesum Argos nominari obser‐ ### book 224.4 vavit, non urbem ut apud recentiores. cf. L. Ar. 227. ς. 246. ### book 227,n2.1 ἀφνειὸς Πυλίοισι μέγ’ ἔξοχα δώματα ναίων. ### book 227,n2.2 ἡ γραφὴ μετά, ἀντὶ τοῦ ἐν Πυλίοις· μετὰ Πυλίων ναίων ἔξοχα ### book 227,n2.3 δώματα H. Sic Ar. μετὰ ἀντὶ τοῦ ἐν positum esse etiam Γ 460. Ε 834 ### book 227,n2 docuit. Num legit ἀφνειὸς Πυλίοισι μετ’ ἔξοχα ...? ### book 244.1 (253). Ἀμφιάραος. ### book 244.2 Fuit diple periestigmene quod Zenodotus legit διὰ τοῦ η ### book 244.3 (cf. in H) Ἀμφιάρηος, v. ad Α 530, ubi vituperavit eum Ar. ### book 244.4 propter formam Jonicam κρητός pro κρατός. ### book 246.1 ὃν περὶ κῆρι φίλει Ζεύς τ’ αἰγίοχος καὶ Ἀπόλλων ### book 246.2 παντοίην φιλότητ’. οὐδ’ ἵκετο γήραος οὐδόν. ### book 246.3 ) ὁ δὲ παρὰ σύνταξιν κεῖται· λέγει γὰρ ὅτι καίπερ θεο‐ ### book 246.4 φιλὴς ὢν οὐκ ἐγήρασε. τὸ οὖν ἑξῆς „γήραος δὲ οὐδὸν οὐχ ### book 246.5.1 ἵκετο“. ὅμοιον δέ ἐστι τῷ „οὐδ’ Ἀγαμέμνων λῆγ’ ἔριδος τὴν ### book 246.5.2 πρῶτον ἐπηπείλης’ Ἀχιλῆϊ“ (Α 318). τὸ γὰρ ἑξῆς „Ἀγαμέ‐ ### book 246.5.3 μνων δ’ οὐ λῆγ’ ἔριδοσ“ HQ. cf. ad Χ 91. ### book 248.1 τοῦ δ’ υἱεῖς ἐγένοντ’ Ἀλκμαίων Ἀμφίλοχός τε ### book 248.2 *) ὅτι οὐκ οἶδεν Ὅμηρος τὸν Ἀλκμαίονα μητροκτόνον. ### book 248.3 Vind. 133. L. Ar. 184. ### book 251.1 κάλλεος εἵνεκα οἷο, ἵν’ ἀθανάτοισι μετείη. ### book 251.2 Hunc versum expunxit Ar. cf. ad Υ 235, ubi est asteriscus. ### book 277.1 ἀλλά με νηὸς ἔφεσσαι. ### book 277.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἔφεσσαι] ἀντὶ τοῦ ἔφεσον B. cf. F. ### book 277.3 Ar. 14. α 291. ### book 282.1 φωνήσας οἱ ἐδέξατο χάλκεον ἔγχος. ### book 282.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἐλ]λείπει ἡ παρὰ, ἵν’ ᾖ παρ’ αὐτοῦ Q. ### book 282.3 cf. ad Β 186. Fr. Ar. p. 25. ### book 293.1 ἐπαιγίζοντα δι’ αἰθέρος. ### book 293.2 ) Ἀριστοφάνης ἐπαΐσσοντα· αἰγίδας ἔλεγον τὰς ὑφ’ ἡμῶν ### book 293.3 καταιγίδας καὶ σφοδρὰς πνοὰς τῶν θυέλλων Q. Vind. 133. ### book 293.4 Fluxisse videtur ex Didymo et Aristonico, cuius verba ab ### book 293.5.1 αἰγίδας usque ad finem sunt. cf. ad Β 148. Ρ 594. In verbo ### book 293.5.2 ἐπαιγίζοντα κατὰ praepositionem omissam esse notavit Ar. ibid. ### book 296.1 ἡ δὲ Φεὰς ἐπέβαλλεν. ### book 296.2 Diple fuit ὅτι νῦν μὲν Φεὰς πληθυντικῶς εἴρηκεν, ἐν δὲ ### book 296.3 Ἰλιάδι „Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν“ (Η 135) ἑνικῶς. cf. Ar. ad ### book 296.4 Η 135. ### book 312.1 αἴ κέν τις κοτύλην καὶ πύρνον ὀρέξῃ. ### book 312.2 ) ἐκπώματος ἤτοι ποτηρίου εἶδος τοσούτου καὶ μέτρου ### book 312.3 BV. ### book 312.4 Notatum fuit vocabulum κοτύλην significare et poculum et ### book 312.5.1 id quod eo continetur—τὸ μετροῦν καὶ τὸ μετρούμενον— ### book 312.5.2 ut χοῖνιξ. cf. ad Φ 502. Χ 494. Eust. 1782, 55. ### book 317.1 δρώοιμι μετὰ σφίσιν, ὅττ’ ἐθέλοιεν. ### book 317.2 Fuit diple ὅτι τὸ ἐθέλω ἀεὶ ἀπὸ τοῦ ε ἄρχεται; cf. in H: ### book 317.3 τὸ ἐθέλοιεν οὕτως αἱ Ἀριστάρχου, φασὶ, τρισυλλάβως τὸ ἐθέλω. ### book 317.4 F. Ar. ἅσς’ ἐθέλοιεν scripsisse coniecit, collato Α 554, ubi Si‐ ### book 317.5.1 donius ὅττι θέλῃσθα, Aristarchus ἅσς’ ἐθέλῃσθα scripsisse ### book 317.5.2 traduntur. ### book 334.1 σίτου καὶ κρειῶν ἠδ’ οἴνου βεβρίθασιν. ### book 334.2 ) δισυλλάβως μετρητέον καὶ τοῦτον τὸν στίχον. Vind. ### book 334.3 133. Notavit Ar. versus ὁλοσπονδείους cf. ad Λ 130. φ 15. ### book 334.4 χ 175. ### book 397.1 δειπνήσας ἅμ’ ὕεσσιν ἀνακτορίῃσιν ἑπέσθω. ### book 397.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος ταῖς δεσποτικαῖς B. Vind. 133. Apoll. ### book 397.3 l. h. 34, 23. Eust. 1785, 37. ### book 404.1 Ὀρτυγίης καθύπερθεν, ὅθι τροπαὶ ἠελίοιο. ### book 404.2 ) οἷον ὡς πρὸς τὰς τροπὰς ἡλίου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τὰ δυτικὰ ### book 404.3 μέρη ὑπεράνωθεν τῆς Δήλου. οὕτως Ἀρίσταρχος καὶ Ἡρω‐ ### book 404 διανός BHQ. Eust. 1787, 20. ### book 2.1 ἐντύνοντο ἄριστον ἅμ’ ἠοῖ. ### book 2.2 *) ὅτι καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι ἅμα τῇ ἀνατολῇ ἐσθίουσιν. ἅπαξ ### book 2.3 ἐνθάδε τὸ ἄριστον καὶ ἐν Ἰλιάδι H. ### book 2.4 cf. Ω 124. L. Ar. 127. ### book 10.1 ποδῶν δ’ ὑπὸ δοῦπον ἀκούω. ### book 10.2 ) παρέλκει ἡ ὑπὸ B. ### book 18.1 ἐλθόντ’ ἐξ ἀπίης γαίης δεκάτῳ ἐνιαυτῷ. ### book 18.2 Fuit diple ὅτι ἀπίαν τὴν πολὺ ἀφεστῶσαν, οὐχ ὡς οἱ νε‐ ### book 18.3 ώτεροι τὴν Πελοπόννησον λέγει· καὶ ἐξηγητικός ἐστιν ὁ τό‐ ### book 18.4 πος. cf. Ar. ad Γ 49. ### book 31.1 ἔσσεται οὕτως, ἄττα. ### book 31.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἄττα] προσφώνησίς ἐστι νέου πρὸς ### book 31.3 γέροντα Q. cf. ad Ι 607. ### book 57-9.1 *) [οἱ ἀστερίσκοι] ὅτι νῦν ὀρθῶς εἴρηται πῶς ### book 57-9.2 ἀφῖκται πτωχὸς ὤν. κατὰ δὲ τὴν πράτην, ὅτι Μέντῃ εἰκά‐ ### book 57-9.3 ζεται ἡ Ἀθηνᾶ οὐχ ὑγιῶς HQ. cf. ad α 171. ξ 188. ### book 101.1 ἔλθοι ἀλητεύων· ἔτι γὰρ καὶ ἐλπίδος αἶσα. ### book 101.2 ) οὗτος ὁ στίχος ὀβελίζεται καὶ καλῶς M. ἔστι περιτ‐ ### book 101.3 τὸς ὁ στίχος καὶ διαλύων τὸ πᾶν νόημα HM. ### book 101.4 E τ 84 huc translatus videtur esse versus cf. Eust. 1795, ### book 101.5 42. Omittit E. 1795, 28. ### book 104.1 ἐλθὼν ἐς μέγαρον Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος. ### book 104.2 *) καὶ οὗτος ἀθετεῖται. δύο γὰρ μόνα εὔχεται ἢ παῖς ἐξ ### book 104.3 Ὀδυσσέως εἶναι ἢ μόνος αὐτὸς ὁ Ὀδυσσεύς· ἀθετεῖ [καὶ] Ζη‐ ### book 104.4 νόδοτος H. ### book 152-3.1 ἀμφίπολον ταμίην ὀτρυνέμεν ὅττι τάχιστα ### book 152-3.2 κρύβδην· κείνη γάρ κεν ἀπαγγείλειε γέροντι. ### book 152-3.3 ) νοθεύονται, ὅτι μὴ πέμπει Πηνελόπη πρὸς Λαέρτην ### book 152-3.4 (εἰ μὴ ἄρα σιωπωμένως) H. ### book 208.1 ἥτε με τοῖον ἔθηκεν, ὅπως ἐθέλει. ### book 208.2 ) Ἀρίσταρχος ἀντὶ τοῦ τίθησιν τὸ ἔθηκεν ἐξηγεῖται. H. ### book 208.3 unde patet Aristarchum non ἔθελεν sed ἐθέλει scripsisse. cf. ### book 208.4 Ε 729. Π 633. F. Ar. p. 6. ### book 246 )τοὺς μνηστῆράς φησι ρηʹ Ἀρίσταρχος H. ### book 255.1 μὴ πολύπικρα καὶ αἰνὰ βίας ἀποτίσεαι. ### book 255.2 ) σύνθετον τὸ πολύπικρα, καὶ ἔστιν ἀντὶ τοῦ πολυπί‐ ### book 255.3 κρως H. cf. α 209. ### book 265.1 ἀνδράσι τε κρατέουσι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. ### book 265.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ ἄλλων ἀνδρῶν καὶ θεῶν B. cf. ### book 265.3 F. Ar. p. 22. ### book 281-98.1 )νοθεύονται ιηʹ. πόθεν γὰρ ᾔδει τὰ ὅπλα ### book 281-98.2 ἐν τῷ ἀνδρῶνι ἀντικείμενα; οἰκείως δὲ χρήσεται τῷ λόγῳ ὅταν ### book 281-98.3 αὐτὰ θεάσηται. ἀθετεῖ [καὶ] Ζηνόδοτος HQ. Vind. 133. cf. ### book 281-98.4 ad τ 4, ubi asterisci sunt. Eust. 1803, 4 et 1855, 2. ### book 317 Ar. interpretationem νηλείτιδες vocabuli vid. ad τ 498. ### book 326.1 τεύχεα δέ σφ’ ἀπένεικαν. ### book 326.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ αὐτῶν B. cf. F. Ar. 22. ### book 431.1 τοῦ νῦν οἶκον ἄτιμον ἔδεις. ### book 431.2 *) [ὅτι τὸ ἄτιμον] ἀντὶ τοῦ ἀτίμως Q. cf. α 209. Eust. ### book 431 1807, 33. ### book 10.1 τὸν ξεῖνον δύστηνον ἄγ’ ἐς πόλιν. ### book 10.2 *) [ἡ διπλῆ] πρὸς τὴν τοῦ ἄρθρου μετάθεσιν. ὅμοιόν ἐστι ### book 10.3 τῷ „οὔτε τὰ τεύχεα καλά“. (Φ 317) Q. cf. Ar. ad Φ 317. ### book 10.4 Α 11. ### book 12.1 πύρνον καὶ κοτύλην. ### book 12.2 De vocabuli κοτύλη interpretatione cf. ad ο 312 et Χ 494, ### book 12.3 ubi nostrum locum Ar. commemorat. ### book 23.1 αὐτίκ’ ἐπεί κε πυρὸς θερέω ἀλέη τε γένηται. ### book 23.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει τὸ διὰ, διὰ πυρός H. cf. F. Ar. 26. ### book 38.1 ἀμφὶ δὲ παιδὶ φίλῳ βάλε πήχεε. ### book 38.2 ) ἐν ἴσῳ τῷ τὰς χεῖρας περιέβαλεν. Sic Aristarchus teste ### book 38.3 Apoll. l. h. 65, 15. ### book 47.1 φυγόντι περ αἰπὺν ὄλεθρον. ### book 47.2 Superfluam esse particulam περ nostro loco Aristarchus ### book 47.3 contendit ad Φ 185. τὸ περ ἀντὶ τοῦ δή habet H, quas par‐ ### book 47.4 ticulas saepius commutatas esse item docuit, cf. F. Ar. p. 35. ### book 47.5.1 Versum 111 Zenodotus mutavit, cf. H Vind. 133: „ἐνδυκέως ### book 47.5.2 ἐφίλει ὡσεί τε πατὴρ ἑὸν υἷα“. οὕτως Ἀρίσταρχος. ὁ δὲ Ζη‐ ### book 47.5.3 νόδοτος „ἐνδυκέως ἐφίλει ὡσεί τε πατὴρ ἑὸν παῖδα“, quod ### book 47.5.4 Duentzer p. 86 correxit ὃν παῖδα. Dindorfius mavult: ὃν παῖδ’ ### book 47.5.5 ἐφίλησε, collatis Ι 481. π 17. ### book 134.1 ἐξ ἔριδος Φιλομηλείδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς. ### book 134.2 Fuisse videtur Ar. nota de Philomelede, cf. schol. HQV: ### book 134.3 ἄδηλον τίς ὁ Φιλομηλείδης, καὶ εἰ κύριον τὸ ὄνομα. ὁ Φιλο‐ ### book 134.4 μηλείδης ὡς Φιλομήλου υἱός. ὁ γὰρ Πάτροκλος οὐ δύναται ### book 134.5.1 δηλοῦσθαι ὡς Φιλομήλας υἱός, ὅτι τε τὰ ἀπὸ μητέρων οὐ ### book 134.5.2 σχηματίζει ὁ ποιητής, καὶ ὅτι τὸ ἐπιφερόμενον οὐκ οἰκεῖον ### book 134.5.3 ἦν ἐπὶ Πατρόκλου „κὰδ δ’ ἔβαλε κρατερῶς, κεχάροντο δὲ πάν‐ ### book 134.5.4 τες Ἀχαιοί“ (135) καὶ ἐν Ἰλιάδι δὲ λέγει (Ρ 670) „νῦν τις ἐνη‐ ### book 134.5.5 είης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω“. In hoc scholio illud: ### book 134.10.1 ὅτι τὰ ἀπὸ μητέρων οὐ σχηματίζει ὁ ποιητής certe Aristarchi ### book 134.10.2 est, cf. Λ 750. Idem fere ad δ 343 scholion in M habet, ubi ### book 134.10.3 Philomeledes Lesbi rex fuisse dicitur. ### book 160-1.1 οἷον ἐγὼν οἰωνὸν ἐυσσέλμου ἐπὶ νηὸς ### book 160-1.2 ἥμενος ἐφρασάμην καὶ Τηλεμάχῳ ἐγεγώνευν ### book 160-1.3 Versus 160—161 expunxisse videtur Aristarchus, quod The‐ ### book 160-1.4 oclymenus avem non in nave sedens, sed egressus in Ithacam ### book 160-1.5.1 viderat et propter novam vocabuli ἐγεγώνευν significationem, ### book 160-1.5.2 quod est clamare non dicere. Si nostro loco clamare interpre‐ ### book 160-1.5.3 teris, ineptum est nec reliquae narrationi conveniens. Nam ### book 160-1.5.4 ο 529 Theoclymenus clam sociis Telemacho augurium explanat. ### book 160-1.5.5 Alii totum locum 150—165 damnaverunt, quibus versibus in N ### book 160-1.10.1 obeli appicti sunt. Reliquiae Ar. notarum hae sunt in scholiis: ### book 160-1.10.2 160 in H: καὶ μὴν οὐδέπω εἰσελθὼν εἰς τὴν ναῦν θεᾶται τὸν ### book 160-1.10.3 οἰωνόν H. ### book 160-1.10.4 in Q. Vind. 133: ἐν τοῖς χαριεστέροις οὗτοι μόνοι οἱ βʹ ### book 160-1.10.5 ἀθετοῦνται, ἐπεὶ καὶ πρὶν εἰσελθεῖν (sc. ἄστυ) [οὐκ] (corr. L. ### book 160-1.15.1 Ar. p. 100) ἐν τῇ νηῒ τὸν οἰωνὸν εἶδε, καὶ ἐγεγώνευν ἀκαίρως ### book 160-1.15.2 ἐστίν, ἐν δὲ τοῖς κοινοτέροις ἀπὸ τοῦ „ὣς φάτο“ ἕως τοῦ ### book 160-1.15.3 „ἐξ ἐμεῦ“. ### book 181.1 ἵρευον δὲ σύας σιάλους καὶ βοῦν ἀγελαίην. ### book 181.2 ) ἀθετεῖ καὶ Ἀριστοφάνης H. καί indicat hunc versum ### book 181.3 non ab solo Aristophane esse rejectum. Fortasse Aristarchus ### book 181.4 eum secutus est, cf. ad α 185. ### book 196.1 ἐπεὶ ἦ φατ’ ἀρισφαλέ’ ἔμμεναι οὐδόν. ### book 196.2 ) τὸ οὐδὸν ἀντὶ τοῦ τὴν ὁδόν· νῦν δὲ μόνως μετὰ τοῦ ### book 196 υ BV. cf. Apoll. l. h. 123, 34. Eust. 1815, 2. ### book 246.1 αὐτὰρ μῆλα κακοὶ φθείρουσι νομῆες (sc. Melanthii) ### book 246.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ μῆλα νῦν μόνως τὰς αἶγας H. Alibi ### book 246.3 oves et caprae cf. L. Ar. 100. ι 184. ### book 261.1 στήτην ἐρχομένω, περὶ δέ σφεας ἤλυθ’ ἰωή. ### book 261.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ περὶ δὲ] ἀντὶ τοῦ περὶ γάρ σφεας, ἵνα ### book 261.3 τοῦ στῆναι φαίνηται ἡ αἰτία H. cf. F. Ar. p. 35. β 6. ### book 264.1 De hac verborum coniunctione: ἦ μάλα δὴ τάδε δώ‐ ### book 264.2 ματα (264) et: οὐκ ἄν τίς μιν ἀνὴρ ὑπεροπλίσσαιτο (268), ubi ### book 264.3 μίν ad δώματα refertur, v. ad κ 212. Eust. 1819, 34. H habet: ### book 264.4 μίν αὐτὸ τὸ δῶμα. Apoll. l. h. 159, 18. ### book 268.1 ὑπεροπλίσσαιτο. ### book 268.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος ἀποδίδωσι νικήσειεν [τοῖς ὅπλοις ins. ### book 268.3 L. Ar. 154.] καὶ γὰρ οἱ νεώτεροι λέγονται ὁπλότεροι ἀπὸ τοῦ ### book 268.4 νικητικοὶ εἶναι ἐν τοῖς ὅπλοις. Apoll. l. h. 159, 12. Schol. ### book 268.5.1 in V habet: ἤτοι ὑπερηφανήσει, quae interpretatio est Apol‐ ### book 268.5.2 lonii contra Aristarchum, ἢ εὐχερῶς ἐπιβουλεύσει. ### book 277.1 ἐγὼ δ’ εἶμι προπάροιθεν. ### book 277.2 ) πρότερον χρονικῶς, ὅμοιον τῷ „τὸν δ’ Ὀδυσεὺς προ‐ ### book 277.3 πάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξε“ (Κ 476). τοπικῶς δὲ „ἔστι ### book 277.4 δέ τις προπάροιθε πόλιος αἰπεῖα Κολωνή“ (Β 811) H. ### book 277.5 cf. L. Ar. 115. Ar. ad Χ 197. Κ 476. Λ 734. ### book 283.1 οὐ γάρ τι πληγέων ἀδαήμων οὐδὲ βολάων. ### book 283.2 ) λείπει τὸ εἰμί H. cf. Δ 400. Θ 307. ζ 203. ### book 300.1 ἐνίπλειος κυνοραιστέων. ### book 300.2 ) Ἀρίσταρχος τῶν κροτώνων MQ. cf. Apoll. l. h. 105, 15. ### book 300.3 Eust. 1821, 46. Certe etiam vocabulum ἅπαξ εἰρημένον nota‐ ### book 300.4 tum fuit. ### book 317.1 κνώδαλον, ὅττι δίοιτο. ### book 317.2 ) κυρίως μὲν τὸ θαλάσσιον θηρίον, τὸ κῆτος, νῦν δὲ ### book 317.1 θηρίον ὑπὸ κυνῶν ἁλισκόμενον HV. Hoc ex Ar. manasse de‐ ### book 317.2 monstrat schol. Nicandr. Ther. 760: οἱ περὶ Ἀρίσταρχόν φασι ### book 317.5 κυρίως τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ. Ὅμηρος δὲ ἐπὶ τοῦ χερσαίου. ### book 359.1 εὖθ’ ὁ δεδειπνήκει, ὁ δ’ ἐπαύετο θεῖος ἀοιδός. ### book 359.2 Versum 359 Aristarchus expunxisse videtur cf. Ar. ad ### book 359.3 Χ 329. ### book 385.1 ὅ κεν τέρπῃσιν ἀείδων. ### book 385.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ τέρπῃσιν ἀντὶ τοῦ τέρποι (cod. τέρπῃ), ### book 385.3 ὡς τὸ „νῦν δ’ ἂν πολλὰ πάθῃσι“ (Χ 505) B. cf. F. Ar. p. 9. ### book 385.4 α 396. ### book 386.1 οὗτοι γὰρ κλητοί γε βροτῶν. ### book 386.2 Fuit diple ὅτι τοὺς ἀπὸ τοῦ καλεῖσθαι αἱρουμένους. καὶ ### book 386.3 ἐν Ἰλιάδι „ἀλλ’ ἄγετε, κλητοὺς ὀτρύνομεν“ (Ι 165). cf. Ar. ad ### book 386.4 Ι 165, ubi nostrum versum citavit. ### book 415.1 δός, φίλος· οὐ μέν μοι δοκέεις ὁ κάκιστος ### book 415.2 Ἀχαιῶν ### book 415.3 ἔμμεναι, ἀλλ’ ὥριστος. ### book 415.4 Fuit diple ὅτι τὸ φίλος ἀντὶ τοῦ φίλε (cf. ad Γ 277) καὶ ### book 415.5.1 ὅτι ἐκ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ὑπακουστέον (cf. ad Ο 11). ### book 415.5.2 Nunc iam intelliges, quod habet H: περισσὸν τὸ ἀλλ’ ὥριστος. ### book 415.5.3 cf. L. Ar. 12. ### book 418.1 ἐγὼ δὲ κέ σε κλείω κατ’ ἀπείρονα γαῖαν. ### book 418.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ κλείω] ἐνεστῶς ἐστιν ἀντὶ μέλλοντος H. ### book 418.3 cf. F. Ar. 9. γ 82. ### book 443.1 Nota fuisse videtur, nunc Dmetorem Cypri regem esse, ### book 443.2 in Iliade (Λ 20) Cinyram. Scholiasta in HQ hanc discrepan‐ ### book 443.3 tiam solvit dicens, semper complures reges in insula fuisse. cf. ### book 443.4 Eust. 1826, 45. ### book 447 στῆθ’ οὕτως ἐς μέσσον. ### book 447.1 ) μετὰ δείξεως, ὁμοίως τῷ „ἀμφίπολοι στῆθ’ οὕτω ἀπό‐ ### book 447.2 προθεν“ (ζ 218) καὶ τῷ „Ἥφαιστε, πρόμολ’ ὧδε“ (Σ 392) ### book 447.3 οὕτως ὡς ἔχεις σχήματος. ὁ δὲ λόγος ὡς νῦν, ἵστασαι, στῆθι ### book 447.5.1 κατὰ τὴν αὐτὴν στάσιν, μὴ πλησίον τῆς τραπέζης μου H. cf. ### book 447.5.2 Σ 392. ζ 218. ### book 450-2.1 ἑξείης πάντεσσι παρίστασαι· οἱ δὲ διδοῦσι ### book 450-2.2 μαψιδίως, ἐπεὶ οὔ τις ἐπίσχεσις οὐδ’ ἐλεητὺς ### book 450-2.3 ἀλλοτρίων χαρίσασθαι, ἐπεὶ πάρα πολλὰ ἑκάστῳ. ### book 450-2.4 ) τρεῖς νοθεύονται· ἐφ’ οἷς γὰρ Ἀντίνοος ὀνειδισθεὶς ### book 450-2.5 ὤργισται εἰκὸς ἦν ἀχθεσθῆναι καὶ τοὺς λοιπούς H. Vind. 133. ### book 475-80.1 ἀλλ’ εἴ που πτωχῶν γὲ θεοὶ καὶ ἐρινύες εἰσίν, ### book 475-80.2 Ἀντίνοον πρὸ γάμοιο τέλος θανάτοιο κιχείη. ### book 475-80.3 τὸν δ’ αὖτ’ Ἀντίνοος προσέφη, Εὐπείθεος υἱός· ### book 475-80.4 ἔσθι’ ἕκηλος ξεῖνε καθήμενος, ἢ ἄπιθ’ ἄλλῃ, ### book 475-80.5.1 μή σε νέοι διὰ δῶμα ἐρύσσως’, οἷ’ ἀγορεύεις, ### book 475-80.5.2 ἢ ποδὸς ἢ καὶ χειρός, ἀποδρύψωσι δὲ πάντα. ### book 475-80.5.3 ) νοθεύονται ϛʹ. πῶς γὰρ ὁ Ἀντίνοος ἐκαρτέρησεν ἐπὶ ### book 475-80.5.4 ταῖς κατάραις, ὃς ἐπὶ τοῖς ἐλάσσοσιν οὕτως ἠγρίανε; πῶς τε ### book 475-80.5.5 συναλγοῦσιν αὐτῷ οἱ λοιποί, εἰ τοιοῦτος ὢν οὕτω κατηρᾶτο ### book 475-80.10 πικρῶς; HQ. Vind. 133. ### book 487.1 εὐνομίην ἐφορῶντες. ### book 487.2 ) ἅπαξ εἴρηται παρὰ τῷ ποιητῇ H. εὐνεμεσίαν, καθ’ ### book 487.3 ἣν εὖ νεμόμεθα καὶ διατελοῦμεν V. De hac Ar. etymologia ### book 487.4 v. L. Ar. p. 348. ### book 501-4.1 ξεῖνός τις δύστηνος ἀλητεύει κατὰ δῶμα ### book 501-4.2 ἀνέρας αἰτίζων· ἀχρημοσύνη γὰρ ἀνώγει· ### book 501-4.3 ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες ἐνέπλησάν τ’ ἔδοσάν τε, ### book 501-4.4 οὗτος δὲ θρήνυι πρυμνὸν βάλε δεξιὸν ὦμον. ### book 501-4.5.1 ) νοθεύει Ἀρίσταρχος δʹ. πῶς γὰρ ἂν ταῦτα εἰδείη, εἰ ### book 501-4.5.2 μή πως κατὰ τὸ σιωπώμενον; H. Vind. 133. ### book 504 ) οὐκ ἂν οὕτως ἀκριβῶς εἰδείη τὸ βληθὲν μέρος H. ### book 504 cf. Eust. 1830, 9, qui ἀνακεφαλαίωσιν quam dicunt adnotat. ### book 599.1 σὺ δ’ ἔρχεο δειελιήσας. ### book 599.2 ) πρὸς τὴν δειλινὴν ὥραν παραγενόμενος, τουτέστι τὴν ### book 599.3 μεσημβρίαν· ἢ τὴν ἑσπερινὴν διατρίψας. ἔνιοι δὲ τὴν δει‐ ### book 599.4 λινὴν τροφὴν αἰτῶν. καὶ Καλλίμαχός φησι „δείελον αἰτίζου‐ ### book 599.5.1 σιν, ἄγουσι δὲ χεῖρας ἀπ’ ἔργου“, τὴν πρὸς τῇ δειλινῇ τρο‐ ### book 599.5.2 φὴν αἰτοῦντες. οὐ δεόντως. προειρήκαμεν γὰρ ὅτι οἱ ἀρχαῖοι ### book 599.5.3 τρισὶ τροφαῖς ἐχρῶντο V. Idem brevius BH: ἔνιοι τὴν δείλην ### book 599 διατρίψας, οὐ φαγών. cf. L. Ar. 127. ### book 17.1 οὐδὸς δ’ ἀμφοτέρους ὅδε χείσεται. ### book 17.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ χείσεται σημαίνει] χωρήσει· ἔνθεν καὶ ### book 17.3 χειὰ ἡ κατάδυσις τῶν ὄφεων BQV. cf. ad Χ 93. L. Ar. 144. ### book 19.1 ὄλβον δὲ θεοὶ μέλλουσιν ὀπάζειν. ### book 19.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μέλλουσιν ἀντὶ τοῦ] ἐοίκασι QV. cf. ### book 19.3 α 232. L. Ar. 120. ### book 27.1 γρηῒ καμινοῖ ἶσος. ### book 27.2 ) τῇ καμινοκαυστρίᾳ, τῇ φρυττούσῃ τὰς κριθὰς πρὸς τὸ ### book 27.3 ποιῆσαι ἄλευρα. οὕτως Ἀρίσταρχος BHQ. Vind. 133. Item ### book 27.4 Eust. et Apoll. qui interpretantur καμινεύτριαν pro καμινο‐ ### book 27.5 καύστριαν. ### book 43.1 κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες. ### book 43.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀγήνορες] νῦν οἱ ἄγαν ἀνδρεῖοι QV. ### book 43.3 L. Ar. 146. Ι 699. ### book 44.1 γαστέρες αἵδ’ αἰγῶν κέατ’ ἐν πυρί. ### book 44.2 ) ἐν πυρὶ ἀντὶ τοῦ παρὰ πυρί· οὕτως Ἀρίσταρχος. ὁ δὲ ### book 44.3 Ἀριστοφάνης ἐν πυρί, ἐν τῷ καταφωτιζομένῳ τόπῳ, ὡς ἐν ### book 44.4 Ἰλιάδι „αὐτὰρ ὅγε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ“ (Ι 206) ### book 44.5.1 BQ. cf. Ar. ad Ι 206, ubi haec interpretatio ad Aristarchum ### book 44.5.2 refertur, non ad Aristophanem. An scholiasta nomina commu‐ ### book 44.5.3 tavit? cf. ad ψ 89. ### book 56.1 μή τις ἐπ’ Ἴρῳ ἦρα φέρων. ### book 56.2 ) ἐπίηρά ἐστι τὸ ἐντελές, καὶ ἐν Ἰλιάδι „μητρὶ φίλῃ ἐπί‐ ### book 56.3 ηρα“, ὁ μεσολαβήσας τῷ ὀνόματι εἶπεν H. Significat τὴν μετὰ ### book 56.4 χάριτος ἐπικουρίαν, recentiores pro χάριν. cf. Ar. ad Α 572. ### book 56.5 L. Ar. 111. Apoll. l. h. 73, 11. ### book 79.1 βουγάϊε. ### book 79.2 Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus dedit βουγήϊε ### book 79.3 cf. ad Ν 824. ### book 79.4 Versibus 84—85 appicti fuerunt asterisci, cf. ad v. 115—116. ### book 91.1 ἢ ἐλάσει’. ### book 91.2 ) πλήξει βαλών V. cf. ε 132. L. Ar. 65. ### book 95.1 δὴ τότ’ ἀνασχομένω ὁ μὲν ἤλασε .. ### book 95.2 Ἶρος, ὁ δέ. ### book 95.3 *) [ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν πτώσεως.] ἔστι δὲ ἀντὶ ### book 95.4 τοῦ ἀνασχομένων H. cf. F. Ar. 19. ### book 100.1 γέλῳ ἔκθανον. ### book 100.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ] ὑπὸ γέλωτος ἀπέθανον HGl. cf. ### book 100.3 F. Ar. 24. ### book 106.1 κοίρανος εἶναι. ### book 106.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀπαρεμφάτῳ χρῆται ἀντὶ προστακτικοῖ, ### book 106.3 εἶναι] ἀντὶ τοῦ ἔσο Q. ### book 106.4 cf. F. Ar. 14. α 291. ἔσσο legitur apud Homerum α 392. ### book 106.5 γ 200. ### book 115-6.1 ἐν δήμῳ· τάχα γάρ μιν ἀνάξομεν ἠπειρόνδε ### book 115-6.2 εἰς Ἔχετον βασιλῆα, βροτῶν δηλήμονα πάντων. ### book 115-6.3 *) οὗτοι οἱ βʹ ἐκ τῶν ἄνωθεν (84—85) μετήχθησαν· ἐκεῖ ### book 115-6.4 μὲν γὰρ προτρέπων φοβεῖ, ἐνταῦθα δὲ ἀπάνθρωπον τελέως ### book 115-6.5 τὸ ἡμιονήπια (?) τελεῖν. διὸ περιγράφονται H. ### book 117.1 χαῖρεν δὲ κλεηδόνι δῖος Ὀδυσσεύς. ### book 117.2 Fuit diple ὅτι ἐπὶ τῇ φήμῃ οἰωνισάμενος ἔχαιρεν· προ‐ ### book 117.3 είρηκε γὰρ „Ζεύς τοι δοίη ξεῖνε, ὅττι μάλιστ’ ἐθέλεισ“. cf. ### book 117.4 Ar. ad Ξ 223. ### book 128.1 ἐπητῇ δ’ ἀνδρὶ ἔοικας. ### book 128.2 ) δεινῷ εἰπεῖν ἢ λογίῳ παρὰ τὰ ἔπη V. cf. ad ν 332. ### book 130.1 οὐδὲν ἀκιδνότερον. ### book 130.2 Fuit diple periestigmene contra Zenodotum, qui scripsit ### book 130.3 οὐθ’ ἕν cf. Eust. 1841, 22. Ammon. de diff. p. 105 s. v. οὐδέν. ### book 138.1 καὶ γὰρ ἐγώ ποτ’ ἔμελλον ὄλβιος εἶναι. ### book 138.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἔμελλον ἀντὶ τοῦ] ἐῴκειν Q. cf. L. Ar. ### book 138.3 190. α 232. ### book 154.1 δὴ γὰρ κακὸν ὄσσετο θυμός. ### book 154.2 ) προεμηνύετο Q. cf. X 356. Ω 172. Α 105. L. Ar. 87. ### book 192.1 κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα. ### book 192.2 ) νῦν τὰ μύρα V. cf. Ar. ad Ξ 171, ubi est diple ὅτι ### book 192.3 μύρον μὲν οὐκ ὀνομάζει, τεθυμιαμένον δὲ ἔλαιον τὸ μύρον ### book 192.4 λέγει, ὥστε εἰδέναι μὲν τὴν χρῆσιν, τὸ δὲ ὄνομα μή. λέγει ### book 192.5.1 δέ που καὶ (Ψ 186) „ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ“ καὶ (ς 192) ### book 192.5.2 „κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα“ μύρου τι γένος ὀνοματοποιήσας. cf. ### book 192.5.3 L. Ar. 198. 333. Eust. 1843, 8. ### book 197.1 ἡ μὲν ἄρ’ ὧς ἔρξας’ ἀπεβήσετο δῖα θεάων. ### book 197.2 Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem δῖ’ ### book 197.3 Ἀφροδίτη, cf. schol. H Vind. 133 et Duentzer p. 106, qui scho‐ ### book 197.4 lion ad v. 190 refert. ### book 229.1 ἐσθλά τε καὶ τὰ χέρηα· πάρος δ’ ἔτι νήπιος ἦα. ### book 229.2 ) ἠθέτει καὶ Ἀρίσταρχος H. La Roche commutavit Ἀρι‐ ### book 229.3 στοφάνης, nescio quam ob caussam. ### book 234.1 βίῃ δ’ ὅ γε φέρτερος ἦεν. ### book 234.2 [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ H. cf. F. Ar. 35. ### book 246.1 ἀν’ Ἴασον Ἄργος Ἀχαιοί. ### book 246.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι Ἴασον Ἄργος] τὴν Πελοπόννησον [λέγει] ### book 246.3 ἀπὸ Ἰάσου τοῦ τῆς Ἰοῦς· πρὸς τὴν αὐτὴν δὲ καὶ Ἀχαϊκὸν ### book 246.4 Ἄργος φησί, Πελασγικὸν δὲ Ἄργος τὴν Θεσσαλίαν BQ. L ### book 246.5 Ar. 227. ### book 258.1 ἑλὼν ἐμὲ χεῖρα. ### book 258.2 ) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ χεῖρα B. cf. F. Ar. p. 20. ### book 282.1 οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο, θέλγε δὲ θυμόν. ### book 282.2 Fuit nota de Aristophanis athetesi cf. schol. in H: εὐτελὲς ### book 282.3 τοῦτο, διὸ καὶ κεραύνιον παρέθηκεν Ἀριστοφάνης. De cerau‐ ### book 282 nio v. Nauck. Aristoph. p. 18. cf. ad ο 19 et 91. ### book 298.1 ἕρματα τρίγληνα μορόεντα. ### book 298.2 ) τρίκορα κόσμια, ἐνώτια, τριόφθαλμα. τὸ δὲ μορόεντα ### book 298.3 ἀντὶ τοῦ μετὰ πολλοῦ μόρου καὶ κακοπαθείας κατεσκευασμένα. ### book 298.4 BQV. cf. Ar. ad Ξ 183. ### book 330-2.1 θαρσαλέως πολλοῖσι μετ’ ἀνδράσιν, οὐδέ τι ### book 330-2.2 θυμῷ ### book 330-2.3 ταρβεῖς· ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας, ἤ νύ τοι αἰεὶ ### book 330-2.4 τοιοῦτος νόος ἐστίν, ὃ καὶ μεταμώνια βάζεις. ### book 330-2.5.1 *) ἀθετοῦνται τρεῖς ὡς ἐκ τῶν ἑξῆς (390—92) μετατιθέ‐ ### book 330-2.5.2 μενοι· καὶ ὅτι ἐνθάδε μηδὲν ἐθρασύνθη Q. ### book 333,n1.1 ἢ ἀλύεις, ὅτι Ἶρον ἐνίκησας. ### book 333,n1.2 ἀλύεις νῦν ἀντὶ τοῦ χαίρεις, γαυριᾷς Q. Alibi ἐπὶ λύπης cf. ### book 333,n1.3 Ε 352. L. Ω 12. ι 398. Eust. 1636, 22. Est fortasse Ar. ### book 354.1 ἔμπης μοι δοκέει δαΐδων σέλας. ### book 354.2 ) ἀντὶ τοῦ ὁμοίως, ὡς τὸ „ἔμπης εἰς γαῖάν τε καὶ οὐ‐ ### book 354.3 ρανόν“. (Ξ 174) HV. Alibi ἀντὶ τοῦ ὅμως cf. Ω 522. Ξ 174 ### book 354.4 in V. ε 205. L. Ar. 143. ### book 354.5 Versibus 390—92 asterisci appicti fuerunt, cf. ad v. 330—32. ### book 396.1 ὁ δ’ ἄρ’ οἰνοχόον βάλε χεῖρα. ### book 396.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλακται ἀντὶ τοῦ οἰνοχόου βάλε ### book 396.3 χεῖρα] ὅμοιον τῷ „ὁ δ’ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὅρπη‐ ### book 396.4 κασ“ (Φ 38) H. cf. F. Ar. 20. ### book 406.1 δαιμόνιοι, μαίνεσθε. ### book 406.2 ) θαυμάσιοι ἐπὶ κακῷ H. cf. L. Ar. 155. ADL ad B ### book 406.3 190. τ 71. ### book 406,n2.1 καὶ οὐκέτι κεύθετε θύμῳ. ### book 406,n2.2 ἀντὶ τοῦ ὑπὸ θυμοῦ, ὡς „Ἀχιλῆϊ δαμασθείσ“ (Χ 55) BHQ. For‐ ### book 406,n2.3 tasse fluxit ex Ar. cf. F. p. 25. ### book 423.1 κρητῆρα κεράσσατο Μούλιος ἥρως. ### book 423.2 *) ὅτι πάντας ἥρωας ἔλεγον B. ### book 423.3 cf. L. Ar. 101. Observatum est contra Istrum, qui hoc ### book 423 epitheton principibus modo tribuit. ### book 4-13.1 οἱ ἀστερίσκοι, ὅτι ἀναγκαίως ἐνθάδε, ὅτε καὶ ἑώρακε ### book 4-13.2 τὰ ὅπλα HMQ. Vind. 133. ### book 4-13.3 Asterisci appicti sunt in Vind. 133. cf. π 281. Eust. 1853, 10. ### book 28.1 χοίνικος ἅπτηται. ### book 28.2 ) ἀντὶ τοῦ δαπάνης, τροφῆς, τό τε μετροῦν καὶ τὸ με‐ ### book 28.3 τρούμενον. ἅπαξ ἐνταῦθα ἡ φωνή· καὶ οὐ διὰ τοῦτο χωρι‐ ### book 28.4 στέον τῆς Ἰλιάδος τὴν Ὀδύσσειαν· κἀκεῖ γάρ εἰσι τοῦδε εὐτε‐ ### book 28.5.1 λέστερα ὀνόματα „ὅλμον δ’ ὡς ἔσσευε βαλὼν“ (Λ 147) „ἀμφ’ ### book 28.5.2 ἀστραγάλοισι χολωθεὶσ“ (Ψ 88) πτύον HQ. (πτύον (?) sic H. ### book 28.5.3 πτύοντ’ Q. πτύοντα plene legitur Ψ 697. Buttmannus conie‐ ### book 28.5.4 cit πτυόφιν Ν 588). cf. Ar. ad Λ 147. Ψ 88. Eust. 1853, 60. ### book 34.1 χρύσεον λύχνον ἔχουσα. ### book 34.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ λύχνον] ἀπὸ τοῦ λύειν τὸ νύχος. λέγει ### book 34.3 δὲ τὴν δᾷδα κυρίως· τοῦ δὲ παρ’ ἡμῖν καλουμένου λύχνου τοὺς ### book 34.4 ἥρωας χρωμένους ὁ ποιητὴς οὐκ εἰσάγει. οὐδὲ Ἡσίοδος μέ‐ ### book 34.5.1 μνηται HQV. cf. ad Λ 147. Orion. p. 94, 16: λύχνος ὁ λύων ### book 34.5.2 τὸ νύχος, τουτέστι τὸ σκότος. οὕτως Ἀριστόνικος ἐν τῷ περὶ ### book 34.5.3 σημείων τοῦ Ὁμήρου. Etym. M. 565, 37. Eust. 1854, 50. ### book 37.1 ἔμπης μοι τοῖχοι μεγάρων καλαί τε μεσόδμαι. ### book 37.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος τὰ μεσόστυλα. BHQ. ### book 37.3 cf. L. Ar. 151. Eust. 1855, 1. Notatum fuit praeterea vo‐ ### book 37.4 cabulum ἔμπης hoc loco significare ὁμοίως cf. Eust. 1854, 58. ### book 37.5 ε 205. L. Ar. 143. ### book 38.1 κίονες ὑψός’ ἔχοντες. ### book 38.2 *) ὅτι καὶ ἀρσενικῶς ὁ κίων H. ### book 38.3 Forma feminina est α 53. 127. ρ 29. χ 176. 193. ψ 90. ### book 38.4 masculina θ 66. 473. ### book 46.1 ἡ δέ μ’ ὀδυρομένη εἰρήσεται. ### book 46.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ H. cf. F. Ar. p. 35. ### book 46.3 β 6 ### book 69.1 εἶσθα θύραζε. ### book 69.2 Notata fuit forma εἶσθα ἀπὸ τοῦ εἶμι cf. ad Φ 424. Le‐ ### book 69.3 gitur etiam Κ 450. υ 179. ### book 71.1 δαιμονίη. ### book 71.2 ) θαυμασία ἐπὶ κακῷ H. ### book 71.3 cf. L. Ar. 155. ς 406 schol. in ADL ad Β 190. ### book 111.1 εὐδικίας ἀνέχῃσι. ### book 111.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος εὐδικίας ἄνω ἔχῃ. Apoll. l. h. 36, 20. ### book 130-3.1 ὅσσοι γὰρ νήσοισιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι, ### book 130-3.2 Δουλιχίῳ τε Σάμῃ τε καὶ ὑλήεντι Ζακύνθῳ, ### book 130-3.3 οἵ τ’ αὐτὴν Ἰθάκην εὐδείελον ἀμφινέμονται, ### book 130-3.4 οἵ μ’ ἀεκαζομένην μνῶνται, τρύχουσι δὲ οἶκον. ### book 130-3.5.1 ) ἠθέτηνται δʹ H. Cod. λʹ, corr. Porsonus, cuius notam v. ### book 130-3.5.2 apud Dindorfium p. 637. Leguntur iidem versus α 245—248. ### book 130-3.5.3 π 122—25. Eust. 1858, 4. ### book 131.1 ὑλήεντι Ζακύνθῳ. ### book 131.2 *) [ὅτι] ἀρσενικῷ θῆλυ ἐπήγαγεν, ὡς τὸ „κλυτὸς Ἱππο‐ ### book 131.3 δάμεια“ H. cf. F. Ar. p. 31. β 214. ### book 160.1 ἤδη γὰρ ἀνὴρ οἷός τε μάλιστα ‖ οἴκου κήδεσθαι. ### book 160.2 ) δυνατός· καὶ ὁ τε πλεονάζει H, cf. ad Ε 5. Χ 29. 118. ### book 160.3 F. Ar. p. 34. ### book 174.1 (Κρήτη) καὶ ἐννήκοντα πόληες. ### book 174.2 *) [ἡ διπλῆ πρὸς τοὺς χωρίζοντας, ὅτι] ἐν Ἰλιάδι (Β 649) ### book 174.3 ἑκατόμπολιν τὴν Κρήτην λέγει, οὐχ ὡρισμένως ἑκατὸν πόλεις ### book 174.4 ἔχουσαν, ἀλλὰ ἀντὶ τοῦ πολλάς V. cf. Ar. ad Β 649. ### book 204.1 ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα. ### book 204.2 ) τινὲς βούλονται τὸ ἔλεγε σημαίνειν. ἄλλοι δὲ (sc. Ari‐ ### book 204.3 starchus) τὸ ἤϊσκε, τὸ εἴκαζεν, ὁμοίου· τὸ γὰρ ὅλον, πολλὰ ### book 204.4 ψευδῆ λέγων εἴκαζεν, ὥστε ὅμοια εἶναι ἀληθέσιν V. ### book 204.5.1 Observavit enim Ar. verbum ἴσκεν nunquam significare ### book 204.5.2 „inquit“, sed ubique „aequavit“. Ratio habita est huius loci ### book 204.5.3 ab Ar. ad Π 41. χ 31. ### book 229.1 ἀσπαίροντα λάων. ### book 229.2 ) ὁ μὲν Ἀρίσταρχος ἀπολαύων, ἀπολαυστικῶς ἔχων. ὁ ### book 229.3 δὲ Κράτης λάων φησὶν ἀντὶ τοῦ βλέπων· ὅθεν κατὰ στέρησιν ### book 229.4 ἀλαὸς ὁ τυφλός V. ### book 229.5.1 Quae de cognato vocabulo λάρυξ Orion Etym. p. 94 ex‐ ### book 229.5.2 cerpsit ex Aristonico ἐν τῷ περὶ σημείων Ὀδυσσείας: —λάρυξ ### book 229.5.3 ὁ λαιμός· διὰ γὰρ τούτων, τοῦ λαιμοῦ καὶ λάρυγγος, τὴν ἀπό‐ ### book 229.5.4 λαυσιν ἔχομεν τῶν τροφῶν. οὕτως Ἀριστόνικος ἐν τῷ περὶ ### book 229.5.5 σημείων Ὀδυσσείας—ex scholio integriore ad hunc versum ### book 229.10.1 deprompta esse coniecit Lehrsius Ar. p. 3. cf. L. Ar. 151. Apoll. ### book 229.10.2 l. h. 107, 15. Eust. 1863, 42. ### book 229.10.3 Versibus 304—307 appicti fuerunt asterisci cf. ad ξ 159 et ### book 229.10.4 162. In G cod. v. 308 habet obelum. ### book 343.1 οὐδέ τί μοι ποδάνιπτρα ποδῶν ἐπιήρανα θυμῷ ### book 343.2 γίγνεται. ### book 343.3 ) τὰ ἐπικουρητικὰ τῆς ψυχῆς. Sic Aristarchus teste Apoll. ### book 343.4 l. h. 73, 11, qui (contra Eust. 1867, 29) ἐπίηρ’ ἀνὰ θυμῷ legit. ### book 343.5.1 346—48. εἰ μή τις γρῆυς ἔστι παλαιή, κεδνὰ ἰδυῖα, ### book 343.5.2 ἥ τις δὴ τέτληκε τόσα φρεσίν, ὅσα τ’ ἐγώ περ· ### book 343.5.3 τῇ δ’ οὐκ ἂν φθονέοιμι ποδῶν ἅψασθαι ἐμεῖο. ### book 343.5.4 *) ἀθετοῦνται οἱ τρεῖς, πρῶτον μὲν ὅτι αἱρεῖται τὴν δυ‐ ### book 343.5.5 ναμένην ἐπιγνῶναι· εἶτα δὴ καὶ γέλοιον τὸ „ἥτις δὴ τέτληκε“; ### book 343.10.1 τίς γὰρ φθονεῖ τῶν μὴ σπουδαίων; MN. Vind. 56. μή addidit ### book 343.10.2 Barnes. Obeli sunt in G appicti, athetesin τῶν παλαιῶν com‐ ### book 343.10.3 memorat etiam Eust. 1867, 13. ### book 378.1 ἐπεί μοι ὀρώρεται ἔνδοθι θυμός ‖ κήδεσιν. ### book 378.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ διὰ τὰ σὰ κήδεα B. cf. ι 19. ### book 378 Ε 875. F. Ar. p. 25. ### book 393.1 τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι. ### book 393.2 ) τύψας ἐποίησε B. cf. L. Ar. 65. ε 132. η 250. ς 91. ### book 450.1 λικριφὶς ἀίξας. ### book 450.2 Fuit diple ὅτι δὶς κέχρηται τῇ λέξει, νῦν καὶ ἐν Ἰλιάδι ### book 450.3 (Ξ 463). σημαίνει δὲ πλάγιος ὁρμήσας, ἀπὸ τοῦ λέχριος, κατὰ ### book 450.4 κοινωνίαν τῶν συμφώνων. cf. Ar. ad Ξ 450. ### book 498.1 καὶ αἳ νηλείτιδές εἰσι. ### book 498.2 ) Ἀρίσταρχος τοὺς πολυαμαρτήτους, τοῦ νη ἐπιτατικοῦ ### book 498.3 ὄντος B. cf. ad π 317. Apoll. l. h. 116, 37. ### book 518,n1.1 ὡς δ’ ὅτε Πανδαρέου κούρη. ### book 518,n1.2 διαφόρως τοῖς νεωτέροις, οὐχὶ Πανδίονος, εἰ μὴ ἄρα διώνυμος ### book 518,n1.3 ἦν V. Eust. 1874, 59: οὔτε Πρόκνης οὔτε Τειρέως μέμνηται καὶ τὸν ### book 518,n1.4 παρὰ τοῖς νεωτέροις Ἴτυν Ἴτυλον αὐτὸς λέγει. Fluxit fortasse ex Ar. ### book 537.1 καί τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα. ### book 537.2 Notata fuit praepositio ἐπὶ omissa, σφιν pro ἐπ’ αὐτοῖς ### book 537.3 cf. ad Κ 277. F. Ar. 27. ### book 560.1 ἤτοι μὲν ὄνειροι ἀμήχανοι. ### book 560.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ἀμήχανοι ἀντὶ τοῦ] πρὸς οὓς μηχανὴν εὑ‐ ### book 560 ρεῖν οὐκ ἔστιν V. cf. L. Ar. 146. ### book 4.1 Εὐρυνόμη δ’ ἄρ’ ἐπὶ χλαῖναν βάλε κοιμηθέντι. ### book 4.2 ἔνθ’ Ὀδυσεὺς ... κεῖτ’ ἐγρηγορόων. ### book 4.3 Nota fuit, Homerum discrimen facere inter verba κοιμηθῆ‐ ### book 4.4 ναι et ὑπνῶσαι, cf. ad Η 482, ubi est diple etiam propter hunc ### book 4.5 locum L. Ar. 114. ### book 63.1 αὐτίκα νῦν ἢ ἔπειτα. ### book 63.2 Quod legitur in V sic corrigendum esse videtur: τὸ ἔπειτα ### book 63.3 ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα· ἀντιδιέσταλται γοῦν τὸ αὐτίκα. cf. ad ### book 63.4 Ψ 551. L. Ar. 151. ### book 66.1 ὡς δ’ ὅτε Πανδαρέου κούρας ἀνέλοντο θύελλαι. ### book 66.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ δὲ περιττόν H. cf. ad β 6. ### book 104,n1.1 ὕψοθεν ἐκ νεφέων. ### book 104,n1.2 νῦν τὸν τόπον ἔφη Ἀττικῶς ἐν ᾧ εἴωθε συνίστασθαι τὰ νέφη· ### book 104,n1.3 ἐπιφέρει γὰρ ἡ ἀλετρὶς (114) „οὐδέ ποθι νέφος ἐστίν“ VBQ. Fluxit ### book 104,n1.4 fortasse ex Ar. ### book 132.1 ἐμπλήγδην ἕτερόν γε τίει. ### book 132.2 ) ἐν τῷ Υ τῆς Ὀδυσσείας ὑπομνήματι ὁ Ἀρίσταρχος εὐ‐ ### book 132.3 μεταβόλως. Apoll. l. h. 67, 28. L. Ar. 152. ### book 202.1 ἐπὴν δὴ γείνεαι αὐτός. ### book 202.2 ) γεννήσῃς V. ### book 202.1 Sic Ar. interpretatum esse hanc formam apparet ex Ar. ad ### book 202.2 T 26, ubi est diple periestigmene contra Zenodotum, qui legit ### book 202.5 formam διὰ τὸ ι scriptam ἐγγίνωνται. ### book 321.1 Ἀγέλαος. ### book 321.2 Fuit διπλῆ πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν. Agelaum interfecit Hector ### book 321.3 cf. Λ 302, ubi commemoratur hic Agelaus, unus ex procis. ### book 383.1 ἐς Σικελοὺς πέμψωμεν. ### book 383.2 ) ἐγινώσκετο ἄρα τὰ κατὰ τοὺς Σικελούς. οὐκ εἰκὸς οὖν ### book 383 ἐκεῖ τὴν πλάνην γεγονέναι V. cf. Eust. 1896, 45. L. Ar. 244. ### book 1.1 τῇ δ’ ἄρ’ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε. ### book 1.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ PVBQ. cf. ad β 6. ### book 1.3 F. Ar. 35. ### book 13 δῶρα τά οἱ ξεῖνος Λακεδαίμονι δῶκε. ### book 15.1 τῷ δ’ ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλήτην ἀλλήλοιιν ### book 15.2 οἴκῳ ἐν Ὀρσιλόχοιο. ### book 15.3 ) νῦν ἐπὶ τῇ Λακωνικῇ χώρᾳ, ἧς μέρος κατὰ τοὺς ἡρωϊ‐ ### book 15.4 κοὺς χρόνους ἡ Μεσσήνη BQ. cf. ad δ 1. Β 502. 582. L. Ar. ### book 15.5.1 235. Notatus fuit praeterea v. 15 ex meris spondeis composi‐ ### book 15.5.2 tus cf. ad Λ 130. Eust. 1899, 55 et fuit diple periestigmene ### book 15.5.3 contra Zenodotum, quod pro Ὀρσιλόχοιο scripsit Ὀρτιλόχοιο, ### book 15.5.4 v. ad γ 489. ### book 22,n1.1 Ἴφιτος αὖθ’ ἵππους διζήμενος. ### book 22,n1.2 τὸν Ἰόλης ἔρωτα οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής, οὐδὲ ὡς ἀποτυχὼν τοῦ ### book 22,n1.3 ἔρωτος τῆς Ἰόλης ἔκλεψε τὰς ἵππους Εὐρύτου BQ. ### book 22,n1.4 cf. Eust. 1899, 38. Haec et quae in scholio sequenti ad v. 27 le‐ ### book 22,n1.5.1 guntur: οἱ νεώτεροί φασιν ὡς ὅτι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ τείχους κατέβαλεν ### book 22,n1.5.2 B. Eust. 1900, 16. fortasse manaverunt ex Ar. ### book 29.1 ἔπειτα δὲ πέφνε καὶ αὐτόν. ### book 29.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ B. cf. ad φ 1. ### book 54 αἴνυτο τόξον ‖ αὐτῷ γωρυτῷ. ### book 54 Fuit diple ὅτι λείπει ἡ σύν, cf. V ad Ψ 8. F. Ar. 26. ### book 61.1 φέρον ὄγκιον. ### book 61.2 Notatum fuit vocabulum ἅπαξ εἰρημένον, cf. schol. in V: ### book 61.3 ἔστι μὲν τῶν ἅπαξ εἰρημένων ἡ λέξις. σημαίνει δὲ ὄγκιον ἀγ‐ ### book 61.4 γεῖον κιστοειδές, ἐν ᾧ ἔκειντο οἱ ὄγκοι. ὄγκοι δέ εἰσιν οἱ ### book 61.5.1 πώγωνες τῶν ἀκίδων· καὶ ἐν ἄλλοις „ὡς δὲ ἴδεν νευρόν τε ### book 61.5.2 καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντασ“ (Δ 151). cf. Eust. 1899, 1. Apoll. ### book 61.5.3 l. h. 118, 20. ### book 62.1 ἀέθλια τοῖο ἄνακτος. ### book 62.2 De vocabulo τοῖο ἀντὶ τοῦ τοιούτου, οὐχ ὡς οἱ γλωσσο‐ ### book 62.3 γράφοι πάντως ἀγαθοῦ v. ad δ 206. V habet τοῦ ἰδίου. ### book 89.1 ἀλλ’ ἀκέων δαίνυσθε. ### book 89.2 Fuit certe nota de ἀκέων vocabulo. Ad Δ 22 Ar. ut par‐ ### book 89.3 ticipium verbi ἀκέων pro ἀκέουσα usurpatum esse docuit: „οὐ ### book 89.4 γάρ ἐστιν ἀντὶ τοῦ ἡσύχωσ“. An etiam nostro loco pro ἀκέ‐ ### book 89.5.1 οντες positum esse existimavit? ἀκέοντε legitur ξ 195. Alii ### book 89.5.2 mutaverunt „ἀλλὰ καὶ ὣς δαίνυσθε“. ἀσύμφωνα λέγουσι τοῖς ### book 89.5.3 παλαιοῖς. Eust. 1902, 46. ### book 97.1 ἐώλπει ‖ νευρὴν ἐντανύσειν. ### book 97.2 Ar. legit ἐντανύειν et notavit enallagen temporum ἐντανύειν ### book 97.3 pro ἐντανύσειν, cf. ad Χ 67. F. Ar. p. 6. γ 82. ### book 111.1 ἀλλ’ ἄγε μὴ μύνῃσι παρέλκετε. ### book 111.2 Notatum fuit μύνῃσι vocabulum ἅπαξ εἰρημένον cf. BQV: ### book 111.3 προφάσεσιν· ἅπαξ δὲ κεῖται. Apoll. l. h. 114, 13. Eust. ### book 111.4 1904, 25. ### book 146.1 παρὰ κρητῆρα δὲ καλόν ‖ ἷζε μυχοίτατος αἰεί. ### book 146.2 ) Ἀρίσταρχος ἀντὶ τοῦ πρῶτος. „ἔστι πόλις Ἐφύρη μύχῳ ### book 146.3 Ἄργεοσ“ (Ζ 152) πάντῃ (πρώτῃ?) γὰρ ἐπὶ τῷ Ἰσθμῷ ἵδρυται ### book 146.4 ἡ Κόρινθος. Schol. Vind. 133 apud La Roche. ### book 260.1 ἀτὰρ πελέκεάς γε καὶ εἴ κ’ εἰῶμεν ἅπαντας ### book 260.2 ἑστάμεν. ### book 260.3 Fuit diple ὅτι ἔξωθεν προσυπακουστέον τὸ καλῶς ἂν ἔχοι ### book 260.4 καὶ ἐν Ἰλιάδι „ἀλλ’ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθ’ ἑλόντεσ“. (Π 559). ### book 260.5 cf. Ar. ad Π 559. In M. Vind. 133 est: προσληπτέον τὸ οὐδὲν ### book 260 κωλύει. ### book 277.1 Εὐρύμαχον δὲ μάλιστα καὶ Ἀντίνοον θεοειδέα ### book 277.2 λίσσομ’, ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπεν. ### book 277.3 ) ὁ Ἀντίνοος· πρὸς γὰρ τὸ δεύτερον τὸ πρότερον V. cf. ### book 277.4 L. Ar. 11. ### book 289.1 ὑπερφιάλοισι μεθ’ ἡμῖν. ### book 289.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὑπερφιάλοισι] νῦν τοῖς κατ’ ἀρετὴν ### book 289.3 διαφέρουσιν V. cf. ad Ο 94, ubi locum nostrum citat et sic ### book 289.4 interpretatur Ar. ### book 306.1 οὐ γάρ τευ ἐπητύος ἀντιβολήσεις. ### book 306.2 ) Ἀρίσταρχος ἐπητέος (cod. ἐπητέως, corr. Villoisonus) διὰ ### book 306.3 τοῦ ε, καὶ λόγος ὑπόκειται τοιοῦτος· ἐπήτεος οἷον εὐγνώμονος· ### book 306.4 τίθησι δὲ καὶ τὴν λέξιν ἐπίπαν ἐπὶ τοῦ συνετοῦ· „τούνεκ’ ### book 306.5.1 ἐπητής ἐσσι καὶ ἀγχίνοος καὶ ἐχέφρων“ (ν 332) καὶ οὐκ ἐπητύος. ### book 306.5.2 Apoll. l. h. 72, 1. cf. ad ν 332. Eust. 1911, 7. ### book 306.5.3 Versibus 350—353 asterisci fuerunt appicti, quod recte in‐ ### book 306.5.4 serti sunt hic et Ζ 490—493, non autem α 356—359. ### book 407,n2.1 περὶ κόλλοπι χορδήν. ### book 407,n2.2 Vocabulum κόλλοψ interpretatus est Ar. in Odysseae commen‐ ### book 407,n2.3 tario (ἐν ὑπομνήματι Ὀδυσσείας) ὁ ἐκ τῶν αὐχενίων δερμάτων γι‐ ### book 407,n2.4 νόμενος πασσαλίσκος, cf. Etym. Gud. 334, 12, ubi pro ἐν ὑπομνήματι ### book 407,n2.5.1 Ἀνδρονίκου εἰς τὸ δος legendum esse Ἀριστονίκου εἰς Ὀδύσσειαν ### book 407,n2.5.2 vidit Beccardus in diss. de scholiis Homeri. Berol. 1850. 14, 21. ### book 409.1 ὣς ἄρ’ ἄτερ σπουδῆς τάνυσεν. ### book 409.2 Fuit diple ὅτι σπουδὴ οὐχ οἷον ἐν τάχει, ἀλλὰ μόγις καὶ ### book 409 δυσχερῶς, cf. ad Β 99, ubi hunc versum citat Ar. ### book 31-3.1 ἴσκεν ἕκαστος ἀνήρ, ἐπεὶ ἦ φάσαν οὐκ ἐθέλοντα ### book 31-3.2 ἄνδρα κατακτεῖναι· τὸ δὲ νήπιοι οὐκ ἐνόησαν, ### book 31-3.3 ὡς δή σφιν καὶ πᾶσιν ὀλέθρου πείρατ’ ἐφῆπτο. ### book 31-3.4 *) [ἀθετοῦνται οἱ στίχοι ὅτι] οὐδέποτε Ὅμηρος ἐπὶ τοῦ ### book 31-3.5.1 ἔλεγε τὸ ἴσκε, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ὁμοίου· ἠπάτηται οὖν ὁ διασκευ‐ ### book 31-3.5.2 αστὴς ἐκ τοῦ „ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὅμοια“ ### book 31-3.5.3 (τ 203). Vind. 56. ### book 31-3.5.4 Certe Ar. hunc locum obelis notavit, teste Eust. 1917, 56. ### book 31-3.5.5 cf. L. Ar. 97. 335. ### book 49.1 οὗτος γὰρ ἐπίηλεν τάδε ἔργα. ### book 49.2 ) Ἀρίσταρχος ἐπεισέπεμψεν. Apoll. l. h. 73, 10. ### book 84.1 περιῤῥηδὴς δὲ τραπέζῃ κάππεσε. ### book 84.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος στροβηθεὶς περιφερὴς ἔπεσε τῇ τραπέζῃ, ### book 84.3 ὡς περικλασθῆναι περὶ αὐτήν. Apoll. l. h. 130, 9. V habet ### book 84.4 ἢ περιφερής. ### book 89.1 Ὀδυσῆος ἐείσατο κυδαλίμοιο. ### book 89.2 *) [ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα διότι ἐλλείπει ἡ ἐπὶ καὶ πτῶ‐ ### book 89.3 σις ἤλλακται. Ὀδυσῆος ἐείσατο] ὡς ἐπὶ Ὀδυσσέα ὥρμησεν. ### book 89.4 V. cf. F. Ar. 24. ### book 97.1 ἢ ἐλάσειεν φασγάνῳ. ### book 97.2 ) πλατεῖ τῷ ξίφει πλήξειεν V. cf. L. Ar. 65. ε 132. ### book 144-5 ἔνθεν δώδεκα μὲν σάκε’ ἔξελε, τόσσα δὲ δοῦρα ### book 144-5.1 καὶ τόσσας κυνέας, χαλκήρεας ἱπποδασείας. ### book 144-5.2 ) σημείωσαι καὶ ὅτι τὸ περὶ τῶν δώδεκα σακέων καὶ τὸ ### book 144-5.3 ἐφεξῆς Ἀρίσταρχος ἀθετήσας κεχίακεν, ἀδύνατον εἶναι εἰπὼν ### book 144-5.5 τοσαῦτα βαστάσαι ἄνθρωπον. Eust. 1921, 56. ### book 165.1 κεῖνος δ’ αὖτ’ ἀΐδηλος ἀνήρ. ### book 165.2 Ar. interpretatio vocabuli ἀΐδηλος in Etym. M. 41, 36 ser‐ ### book 165.3 vata est: ἀΐδηλος ὁ ὀλοθρευτικός. οὐ γὰρ ἄξιος Ἀριστόνικος ### book 165.4 δηλοῦν λέγων τὸν ἀδηλοποιόν. cf. L. Ar. 3. ### book 173.1 σφῶι δ’ ἀποστρέψαντε. ### book 173.2 ) ὑμεῖς οἱ δύο V. ### book 173.3 cf. ad Μ 366, ubi Zenodotus legit σφῶε et ab Ar. vitu‐ ### book 173.4 peratur. Fortasse nostro etiam loco sic scripsit. ### book 175.1 (192) σειρὴν δὲ πλεκτὴν ἐξ αὐτοῦ πειρήναντε ### book 175.2 Notatus fuit ὁλοσπόνδειος στίχος cf. Λ 130. φ 15. Eust. ### book 175.3 1923, 47. ### book 188.1 ἔρυσάν τέ μιν εἴσω ‖ κουρίξ. ### book 188.2 ) ὁ μὲν Ἀρίσταρχος τῆς κόμης ἐπιλαβόμενοι, ὁ δὲ Κρά‐ ### book 188.3 της κουρίξ τὸ νεανικῶς V. Vind. 56. 133. cf. Eust. 1924, 13. ### book 188.4 L. Ar. 151. Apoll. l. h. 103, 10. ### book 258.1 σταθμὸν ἐϋσταθέος μεγάροιο ‖ βεβλήκειν. ### book 258.2 ) σημειῶδες· ἀεὶ γὰρ τὸ βάλλειν παρ’ Ὁμήρῳ ἐπὶ τοῦ ### book 258.3 τυχεῖν H. cf. L. Ar. 60. ### book 274-6.1 τῶν ἄλλος μὲν σταθμὸν ἐυσταθέος μεγάροιο ### book 274-6.2 βεβλήκειν, ἄλλος δὲ θύρην πυκινῶς ἀραρυῖαν. ### book 274-6.3 ἄλλου δ’ ἐν τοίχῳ μελίη πέσε χαλκοβάρεια. ### book 274-6.4 ) τοὺς τρεῖς στίχους (257—259) καὶ μετ’ ὀλίγα οὕτω τί‐ ### book 274-6.5.1 θησιν δίχα παραποιήσεως. διό τινες ὠβέλισαν ἐκείνους ὡς ### book 274-6.5.2 ταυτολογοῦντας. Eust. 1926, 18. L. Ar. 342. ### book 278.1 βάλε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ λίγδην. ### book 278.2 ) ξεστικῶς. ἅπαξ δὲ ἐνταῦθα καὶ ἅπαξ ἐν Ἰλιάδι (Ρ 599) ### book 278.3 ἐπιλίγδην Q. cf. Ar. ad Ρ 599. ### book 296.1 ἤριπε δὲ πρηνής. ### book 296.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] οὗτος ἐπ’ αὐτὴν πίπτει τὴν πληγήν. V. ### book 296 cf. ad Ε 68. ### book 304.1 ταὶ μέν τ’ ἐν πεδίῳ νέφεα πτώσσουσαι ἵενται. ### book 304.2 ) λείπει ἡ εἰς πρόθεσις, ἵν’ ᾖ εἰς τὰ νέφη. νέφη δὲ ### book 304.3 τὰ λίνα ἤγουν τὰ δίκτυα τὰ ἱστάμενα πρὸς ὀρνίθων ἄγραν. ### book 304.4 Schol. Vind. 56. Eust. 1928, 32. Hesych. III, 151. ### book 325.1 θάνατόν γε δυσηλεγέα προφύγοισθα. ### book 325.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος ὅταν μὲν λέγῃ τὸν θάνατον τοιοῦτον ση‐ ### book 325.3 μαίνει μακροκοίμητον, ὅταν δὲ ἄλλως, καταστρέφει εἰς ταὐτὸν ### book 325.4 τῷ κακοκοίμητον. Apoll. l. h. 61, 1. ### book 330.1 Τερπιάδης δέ τ’ ἀοιδός. ### book 330.2 ) Τέρπιος παῖς ἢ ὁ τέρπων V. cf. ad Ε 60 et Ι 137. ### book 386.1 δικτύῳ ἐξέρυσαν πολυωπῷ. ### book 386.2 ) σημειοῦνται οἱ παλαιοὶ ἅπαξ ἐνταῦθα μνησθῆναι τὸν ### book 386.3 ποιητὴν ἰχθύων θήρας τῆς διὰ δικτύων. τὸ γὰρ ἐν Ἰλιάδι ### book 386.4 „μή πως ὡς ἀψίσι λίνου ἁλόντες πανάγρου“ ἄδηλόν φασι εἴτε ### book 386.5.1 ἰχθύων εἴτε πεζῶν ζώων εἴτε καὶ πτηνῶν ἄγραν δηλοῖ. τὴν ### book 386.5.2 δέ γε δι’ ὁρμιᾶς καὶ ἀγκίστρου θήραν πολλάκις εἶπεν. Eust. ### book 386.5.3 1931, 30. ### book 402.1 αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον. ### book 402.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό H. cf. F. Ar. ad ### book 402.3 Ν 276. ### book 481.1 οἶσε θέειον. ### book 481.2 Diple fuit, quod οἶσε forma futuri significationem non habet, ### book 481.3 sed idem ac praesentis imperativus φέρε valet, cf. ad Ο 718, ### book 481 F. Ar. p. 6. ### book 3.1 πόδες δ’ ὑπερικταίνοντο. ### book 3.2 ) Ἀρίσταρχος ἀνεπάλλοντο καὶ ἐκινοῦντο προθυμουμένης ### book 3.3 αὐτῆς βαδίζειν ταχέως, μὴ δυναμένης δὲ, ἀλλὰ κατὰ βραχὺ διὰ ### book 3.4 τὸ γῆρας. MS. Barnes. Idem Apoll. l. h. 158, 8 ubi additur: ### book 3.5.1 φαίνεται τοίνυν τὸ πλῆρες κατὰ Ἀρίσταρχον ἐρικταίνοντο, καὶ ### book 3.5.2 δῆλα τὰ τῆς ἀναγνώσεως. τῶν ἅπαξ εἰρημένων. cf. Eust. 1936, ### book 3.5.3 10. L. Ar. 311. ### book 7.1 ἦλθ’ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται. ### book 7.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ οἶκον ἱκάνεται] ἀντὶ τοῦ καὶ εἰς οἶκον ### book 7.3 ἱκάνει H. cf. F. Ar. 26. ### book 64.1 ὕβριν ἀγασσάμενος θυμαλγέα. ### book 64.2 ) ὑπερεκπλαγείς H. cf. L. Ar. 147. ### book 76.1 ἑλὼν ἐπὶ μάστακα χερσίν. ### book 76.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μάστακα] νῦν τὸ στόμα, ἐν δὲ τῇ Ἰλι‐ ### book 76.3 άδι (Ι 324) καὶ τὸ μάσημα „μάστακ’ ἐπεί κε λάβῃσ“. HQ. cf. ### book 76.4 ad Ι 324. δ 287. ### book 85.1 κατέβαιν’ ὑπερώϊα. ### book 85.2 ) ὑπερωΐων, ὡς τὸ „διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα“ (Κ ### book 85.3 298). H. cf. ad Κ 298. F. Ar. 20. Eust. 1993, 10. ### book 89.1 ἐν πυρὸς αὐγῇ. ### book 89.2 ) ἐν τῷ πεφωτισμένῳ τόπῳ καὶ πεφλογισμένῳ ἀπὸ τοῦ ### book 89.3 πυρός V. cf. ad Ι 206. ς 44. ### book 91.1 ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι. ### book 91.2 Fuit diple ὅτι ἡ πρὸς ἐλλείπει, ἵν’ ἦ εἴ τι προσείποι cf. ### book 91.3 F. Ar. ad P 237 ubi corr. ψ 191 in ψ 91. ### book 198.1 ἑρμῖν’ ἀσκήσας. ### book 198.2 ) ὁ Ἀρίσταρχός φησιν, ἑρμῖνας ἐκάλουν τοὺς πόδας τῶν ### book 198.3 κλίνων, οὗτοι δὲ ἦσαν σφηνοειδεῖς τῇ κατασκευῇ· τῶν ἅπαξ ### book 198.4 εἰρημένων. Apoll. 77, 5. HQV habent: κλίνης ποδάριον· ἕρμα ### book 198.5 γάρ ἐστι τῆς κλίνης. L. Ar. 152. ### book 211.1 οἱ νῶϊν ἀγάσαντο. ### book 211.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀγάσαντο νῦν ἀντὶ τοῦ] ἐφθόνησαν Q. ### book 211.3 L. Ar. 147. ψ 64. ### book 218-24.1 οὐδέ κεν Ἀργείη Ἑλένη, Διὸς ἐκγεγαυῖα, ### book 218-24.2 ἀνδρὶ παρ’ ἀλλοδάπῳ ἐμίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ, ### book 218-24.3 εἰ ᾔδη, ὅ μιν αὖτις ἀρήιοι υἷες Ἀχαιῶν ### book 218-24.4 ἀξέμεναι οἶκονδε φίλην ἐς πατρίδ’ ἔμελλον. ### book 218-24.5.1 τὴν δ’ ἦ τοι ῥέξαι θεὸς ὤρορεν ἔργον ἀεικές. ### book 218-24.5.2 τὴν δ’ ἄτην οὐ πρόσθεν ἑῷ ἐγκάτθετο θυμῷ, ### book 218-24.5.3 λυγρήν, ἐξ ἧς πρῶτα καὶ ἡμέας ἵκετο πένθος. ### book 218-24.5.4 ἀθετοῦνται οἱ ἑπτὰ στίχοι οὗτοι ὡς σκάζοντες κατὰ τὸν ### book 218-24.5.5 νοῦν. MV. Vind. 133. Eust. 1946, 13. ### book 225.1 ἐπεὶ ἤδη σήματ’ ἀριφραδέα κατέλεξας. ### book 225.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀριφραδέα] ἀντὶ τοῦ ἀριφραδέως H. ### book 225.3 cf. F. Ar. 29. ### book 281.1 θάνατος δέ μοι ἐξ ἁλός. ### book 281.2 ) ἔξω τῆς θαλάσσης. Vind. 133. cf. Λ 113. λ 134. ### book 296.1 ) Ἀρίσταρχος καὶ Ἀριστοφάνης πέρας τῆς Ὀδυσσείας ### book 296.2 τοῦτο ποιοῦνται MV. Vind. 133. Idem HMQ. Eust. 1948, 49. ### book 310-43.1 ) ῥητορικὴν ποιεῖται ἀνακεφαλαίωσιν τῆς ὑπο‐ ### book 310-43.2 θέσεως καὶ ἐπιτομὴν τῆς Ὀδυσσείας· καλῶς οὖν ἠθέτησεν ### book 310-43.3 Ἀρίσταρχος τοὺς τρεῖς καὶ τριάκοντα. Vind. 133. H. ### book 310-43.4 Versus 310—312, 314, 318, 322, 326—330, 333, 338 in M ### book 310-43.5 habent obelos appictos. ### book 1.1 ) Ἀρίσταρχος ἀθετεῖ τὴν νέκυιαν κεφαλαίοις τοῖς συν‐ ### book 1.2 εκτικωτάτοις τοῖσδε. ὅτι οὐκ ἔστι καθ’ Ὅμηρον ψυχοπομπὸς ### book 1.3 ὁ Ἑρμῆς (cf. Ar. ad Χ 362. L. Ar. 185). ἀλλ’ οὐδὲ χθόνιος ### book 1.4 ὁ θεός. Κυλλήνιος δὲ οὐδαμοῦ εἴρηται εἰ μὴ (corr. Spohnius ### book 1.5.1 pro ἢ) ἅπαξ. ἀλλὰ πῶς αἱ ψυχαὶ οὐκ αὐτόμαται κατίασιν, ὡς ### book 1.5.2 ἐν Ἰλιάδι; (cf. ad Χ 362). ἀλλ’ αὖται καὶ ἄταφοι κατίασιν ### book 1.5.3 (cf. ad Ψ 73. L. Ar. 174). ἀλλ’ οὐδὲ ἔοικεν εἰς Ἅιδου λευκὴν ### book 1.5.4 εἶναι πέτραν. ἄκαιρος δὲ καὶ ἡ Ἀχιλλέως καὶ Ἀγαμέμνονος ### book 1.5.5 ὁμιλία. καὶ Ἀγαμέμνων οὐκ ἀγείρει τὴν στρατείαν, ἀλλ’ ὁ ### book 1.10.1 Νέστωρ. πῶς δὲ καὶ τὸ σῶμα διέμεινε τοῦ Ἀχιλλέως ἐπὶ το‐ ### book 1.10.2 σαύτας ἡμέρας; ἀλλὰ καὶ τὸ ἀριθμεῖν τὰς Μούσας οὐχ Ὁμη‐ ### book 1.10.3 ρικόν (cf. L. Ar. 185. Schol. V ad Ω 720). ἄλογον δὲ καὶ ἐπὶ ### book 1.10.4 τῶν νεῶν ὄντων αὐτῶν λέγειν ὅτι δείσαντες τὰς Νηρηίδας ἔφυ‐ ### book 1.10.5 γον ἐπὶ τὰς ναῦς ἀπὸ τοῦ τῶν Μυρμιδόνων ναυστάθμου. πῶς ### book 1.15.1 δὲ καὶ ὁ Ἀμφιμέδων ἐπίσταται τὴν ἐν τοῖς ἀγροῖς ἐπιβου‐ ### book 1.15.2 λήν; MV. ### book 1.15.3 In schol. MV cuique Aristarchearum obiectionum responsio ### book 1.15.4 vel solutio subiieitur brevissimis, quas omisi, cf. Eust. 1957, 16. ### book 13.1 αἶψα δ’ ἵκοντο κατ’ ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ### book 13.2 ἔνθα τε ναίουσι ψυχαί. ### book 13.3 cf. Ar. ad Ψ 73: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκτὸς τοῦ ποταμοῦ ὑποτί‐ ### book 13.4 θεται τὰς τῶν ἀτάφων ψυχὰς καὶ μὴ ταῖς ἐν τῷ ἐρέβει. ἡ ### book 13.5 δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰ ἀθετούμενα ἐν τῇ νεκυίᾳ. vid. Porphyr. ### book 13.1 ad Ψ 71. ### book 13.2 Versus 40 ex Π 776 non recte hic insertus est cf. Ar. ad ### book 13.3 Π 776. ### book 60.1 Μοῦσαι δ’ ἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ. ### book 60.2 cf. schol. Ω 720 in V: ἀθετητέος δὲ ὁ Μουσῶν ἐπ’ Ἀχιλ‐ ### book 60.3 λεῖ θρῆνος. ### book 60.4 Versus 74 asteriscum habuit cf. ad Ψ 92. ### book 119.1 σπουδῇ παρπεπιθόντες Ὀδυσσῆα. ### book 119.2 ) μόγις. V. cf. L. Ar. 116. φ 409. ### book 187.1 σώματ’ ἀκηδέα κεῖται ἐνὶ μεγάροις Ὀδυσῆος. ### book 187.2 ) καὶ πῶς μίγνυνται τοῖς νεκροῖς τοῦ Πατρόκλου λέγον‐ ### book 187.3 τος ἐν Ἰλιάδι (Ψ 73) „οὐδέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ### book 187.4 ἐῶσιν“ H. cf. ad v. 1. Ψ 73. ### book 208.1 περὶ δὲ κλίσιον θέε πάντῃ. ### book 208.2 ) ὁ Ἀρίσταρχος κύκλοθεν τοῦ οἴκου οἷον ἐκ στιβάδων ### book 208.3 ᾠκοδομημένον, πρὸς οὗ καὶ οἱ θρόνοι ἔκειντο, ὥστε οὖν καὶ ### book 208.4 ἐπ’ αὐτῶν καθιζομένους δειπνεῖν καὶ ἐγκοιμᾶσθαι. Apoll. l. ### book 208.5 h. 100, 19. cf. Porphyrium ad Ι 90. ### book 294.1 πολύδωρος Πηνελόπεια. ### book 294.2 ) ἡ πολλοῖς δώροις γαμηθεῖσα V. cf. L. Ar. 197. ### book 402.1 οὖλέ τε καὶ μάλα χαῖρε. ### book 402.2 Notatum fuit οὖλε vocabulum ἅπαξ εἰρημένον. cf. schol. ### book 402.3 H: ὑγίαινε· παρὰ τὸ ὅλην· τῶν ἅπαξ εἰρημένων. Eust. 1965, ### book 402.4 31. Apoll. l. h. 124, 11. ### book 413.1 Ὄσσα δ’ ἄρ’ ἄγγελος ὦκα. ### book 413.2 *) [ἡ διπλῆ ὅτι ὄσσα ἡ] θεία κληδών· οἱ δὲ νεώτεροι ἀντὶ ### book 413.3 τῆς φωνῆς HQ. cf. L. Ar. 87. ### book 425 τοῦ ὅ γε δακρυχέων. ### book 425 *) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περί H. cf. F. Ar. 26. ## License and provenance Eulogikon publishes public-domain Greek texts in cleaned, structured, readable form and makes no copyright claim over that preparation (Public Domain Mark 1.0, https://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/). Cite as `eul_wid: mia-aa`.