--- title: Clouds title_greek: Νεφέλαι author: Aristophanes of Athens eul_wid: daw-an eul_aid: daw canonical: "https://eulogikon.org/grc/aristophanes-of-athens/clouds" canonical_json: "https://eulogikon.org/data/works/grc/aristophanes-of-athens-clouds-daw-an.json" sha256: "1bbdee1c1e74170c6048b551ad700b2a7f36ff340351b33da296f6b0518372d4" period: Classical dialect: Attic Comedy domain: Comedy format: Verse license: CC0-1.0 --- # Clouds *Νεφέλαι* **Author:** Aristophanes of Athens **eul_wid:** `daw-an` · [HTML page](https://eulogikon.org/grc/aristophanes-of-athens/clouds) · [Canonical JSON](https://eulogikon.org/data/works/grc/aristophanes-of-athens-clouds-daw-an.json) ## Text **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1 ἰοὺ ἰού. ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, τὸ χρῆμα τῶν νυκτῶν ὅσον. ἀπέραντον. οὐδέποθ’ ἡμέρα γενήσεται; καὶ μὴν πάλαι γ’ ἀλεκτρυόνος ἤκους’ ἐγώ. ### 5 οἱ δ’ οἰκέται ῥέγκουσιν. ἀλλ’ οὐκ ἂν πρὸ τοῦ. ἀπόλοιο δῆτ’, ὦ πόλεμε, πολλῶν οὕνεκα, ὅτ’ οὐδὲ κολάς’ ἔξεστί μοι τοὺς οἰκέτας. ἀλλ’ οὐδ’ ὁ χρηστὸς οὑτοσὶ νεανίας ἐγείρεται τῆς νυκτός, ἀλλὰ πέρδεται ### 10 ἐν πέντε σισύραις ἐγκεκορδυλημένος. ἀλλ’ εἰ δοκεῖ, ῥέγκωμεν ἐγκεκαλυμμένοι. ἀλλ’ οὐ δύναμαι δείλαιος εὕδειν δακνόμενος ὑπὸ τῆς δαπάνης καὶ τῆς φάτνης καὶ τῶν χρεῶν διὰ τουτονὶ τὸν υἱόν. ὁ δὲ κόμην ἔχων ### 15 ἱππάζεταί τε καὶ ξυνωρικεύεται ὀνειροπολεῖ θ’ ἵππους. ἐγὼ δ’ ἀπόλλυμαι ὁρῶν ἄγουσαν τὴν σελήνην εἰκάδας· οἱ γὰρ τόκοι χωροῦσιν. ἅπτε παῖ λύχνον κἄκφερε τὸ γραμματεῖον, ἵν’ ἀναγνῶ λαβὼν ### 20 ὁπόσοις ὀφείλω καὶ λογίσωμαι τοὺς τόκους. φέρ’ ἴδω, τί ὀφείλω; δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ. ### 20 τοῦ δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ; τί ἐχρησάμην; ὅτ’ ἐπριάμην τὸν κοππατίαν. οἴμοι τάλας, εἴθ’ ἐξεκόπην πρότερον τὸν ὀφθαλμὸν λίθῳ. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 25 Φίλων, ἀδικεῖς. ἔλαυνε τὸν σαυτοῦ δρόμον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 25 τοῦτ’ ἐστὶ τουτὶ τὸ κακὸν ὅ μ’ ἀπολώλεκεν· ὀνειροπολεῖ γὰρ καὶ καθεύδων ἱππικήν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 25 πόσους δρόμους ἐλᾷ τὰ πολεμιστήρια; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 25 ἐμὲ μὲν σὺ πολλοὺς τὸν πατέρ’ ἐλαύνεις δρόμους. ### 30 ἀτὰρ τί χρέος ἔβα με μετὰ τὸν Πασίαν; τρεῖς μναῖ διφρίσκου καὶ τροχοῖν Ἀμεινίᾳ. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 30 ἄπαγε τὸν ἵππον ἐξαλίσας οἴκαδε. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 30 ἀλλ’ ὦ μέλ’ ἐξήλικας ἐμέ γ’ ἐκ τῶν ἐμῶν, ὅτε καὶ δίκας ὤφληκα χἄτεροι τόκου ### 35 ἐνεχυράσεσθαί φασιν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 35 ἐτεόν, ὦ πάτερ, τί δυσκολαίνεις καὶ στρέφει τὴν νύχθ’ ὅλην; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 35 δάκνει μέ τις δήμαρχος ἐκ τῶν στρωμάτων. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 35 ἔασον ὦ δαιμόνιε καταδαρθεῖν τί με. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 35 σὺ δ’ οὖν κάθευδε. τὰ δὲ χρέα ταῦτ’ ἴσθ’ ὅτι ### 40 εἰς τὴν κεφαλὴν ἅπαντα τὴν σὴν τρέψεται. ### 41a φεῦ. ### 41b εἴθ’ ὤφελ’ ἡ προμνήστρι’ ἀπολέσθαι κακῶς ### 42 ἥτις με γῆμ’ ἐπῆρε τὴν σὴν μητέρα. ἐμοὶ γὰρ ἦν ἄγροικος ἥδιστος βίος, εὐρωτιῶν, ἀκόρητος, εἰκῇ κείμενος, ### 45 βρύων μελίτταις καὶ προβάτοις καὶ στεμφύλοις. ἔπειτ’ ἔγημα Μεγακλέους τοῦ Μεγακλέους ἀδελφιδῆν ἄγροικος ὢν ἐξ ἄστεως, σεμνήν, τρυφῶσαν, ἐγκεκοισυρωμένην. ταύτην ὅτ’ ἐγάμουν, συγκατεκλινόμην ἐγὼ ### 45 ὄζων τρυγός, τρασιᾶς, ἐρίων, περιουσίας, ἡ δ’ αὖ μύρου, κρόκου, καταγλωττισμάτων, δαπάνης, λαφυγμοῦ, Κωλιάδος, Γενετυλλίδος. οὐ μὴν ἐρῶ γ’ ὡς ἀργὸς ἦν, ἀλλ’ ἐσπάθα, ἐγὼ δ’ ἂν αὐτῇ θοἰμάτιον δεικνὺς τοδὶ ### 55 πρόφασιν ἔφασκον· ὦ γύναι, λίαν σπαθᾷς. **ΟΙΚΕΤΗΣ** ### 56 ἔλαιον ἡμῖν οὐκ ἔνεστ’ ἐν τῷ λύχνῳ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 56 οἴμοι. τί γάρ μοι τὸν πότην ἧπτες λύχνον; δεῦρ’ ἔλθ’ ἵνα κλάῃς. **ΟΙΚΕΤΗΣ** ### 58 διὰ τί δῆτα κλαύσομαι; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 58 ὅτι τῶν παχειῶν ἐνετίθεις θρυαλλίδων. ### 60 μετὰ ταῦθ’, ὅπως νῷν ἐγένεθ’ υἱὸς οὑτοσί, ἐμοί τε δὴ καὶ τῇ γυναικὶ τἀγαθῇ, περὶ τοὐνόματος δὴ ’ντεῦθεν ἐλοιδορούμεθα. ἡ μὲν γὰρ ἵππον προσετίθει πρὸς τοὔνομα, Ξάνθιππον ἢ Χάριππον ἢ Καλλιππίδην, ### 65 ἐγὼ δὲ τοῦ πάππου ’τιθέμην Φειδωνίδην. τέως μὲν οὖν ἐκρινόμεθ’· εἶτα τῷ χρόνῳ κοινῇ ξυνέβημεν κἀθέμεθα Φειδιππίδην. τοῦτον τὸν υἱὸν λαμβάνους’ ἐκορίζετο· “ὅταν σὺ μέγας ὢν ἅρμ’ ἐλαύνῃς πρὸς πόλιν, ### 70 ὥσπερ Μεγακλέης, ξυστίδ’ ἔχων—” ἐγὼ δ’ ἔφην· “ὅταν μὲν οὖν τὰς αἶγας ἐκ τοῦ φελλέως, ὥσπερ ὁ πατήρ σου, διφθέραν ἐνημμένος—”. ἀλλ’ οὐκ ἐπείθετο τοῖς ἐμοῖς οὐδὲν λόγοις, ἀλλ’ ἵππερόν μου κατέχεεν τῶν χρημάτων. ### 75 νῦν οὖν ὅλην τὴν νύκτα φροντίζων ὁδοῦ μίαν ηὗρον ἀτραπὸν δαιμονίως ὑπερφυᾶ, ἣν ἢν ἀναπείσω τουτονί, σωθήσομαι. ἀλλ’ ἐξεγεῖραι πρῶτον αὐτὸν βούλομαι. πῶς δῆτ’ ἂν ἥδιστ’ αὐτὸν ἐπεγείραιμι; πῶς; ### 80 Φειδιππίδη, Φειδιππίδιον. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 80 τί, ὦ πάτερ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 80 κύσον με καὶ τὴν χεῖρα δὸς τὴν δεξιάν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 80 ἰδού. τί ἐστιν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 82 εἰπέ μοι, φιλεῖς ἐμέ; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 82 νὴ τὸν Ποσειδῶ τουτονὶ τὸν ἵππιον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 82 μή μοι γε τοῦτον μηδαμῶς τὸν ἵππιον· ### 85 οὗτος γὰρ ὁ θεὸς αἴτιός μοι τῶν κακῶν. ἀλλ’ εἴπερ ἐκ τῆς καρδίας μ’ ὄντως φιλεῖς, ὦ παῖ, πιθοῦ. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 87 τί οὖν πίθωμαι δῆτά σοι; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 87 ἔκτρεψον ὡς τάχιστα τοὺς σαυτοῦ τρόπους καὶ μάνθαν’ ἐλθὼν ἃν ἐγὼ παραινέσω. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 90 λέγε δή, τί κελεύεις; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 90 καί τι πείσει; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 90 πείσομαι, νὴ τὸν Διόνυσον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 91 δεῦρό νυν ἀπόβλεπε. ὁρᾷς τὸ θύριον τοῦτο καὶ τοἰκίδιον; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 91 ὁρῶ. τί οὖν τοῦτ’ ἐστὶν ἐτεόν, ὦ πάτερ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 91 ψυχῶν σοφῶν τοῦτ’ ἐστὶ φροντιστήριον. ### 95 ἐνταῦθ’ ἐνοικοῦς’ ἄνδρες οἳ τὸν οὐρανὸν λέγοντες ἀναπείθουσιν ὡς ἔστιν πνιγεύς, κἄστιν περὶ ἡμᾶς οὗτος, ἡμεῖς δ’ ἅνθρακες. οὗτοι διδάσκους’, ἀργύριον ἤν τις διδῷ, λέγοντα νικᾶν καὶ δίκαια κἄδικα. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 95 εἰσὶν δὲ τίνες; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 95 οὐκ οἶδ’ ἀκριβῶς τοὔνομα. μεριμνοφροντισταὶ καλοί τε κἀγαθοί. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 95 αἰβοῖ, πονηροί γ’, οἶδα. τοὺς ἀλαζόνας, τοὺς ὠχριῶντας, τοὺς ἀνυποδήτους λέγεις, ὧν ὁ κακοδαίμων Σωκράτης καὶ Χαιρεφῶν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 105 ἢ ἤ, σιώπα. μηδὲν εἴπῃς νήπιον. ἀλλ’ εἴ τι κήδει τῶν πατρῴων ἀλφίτων, τούτων γενοῦ μοι, σχασάμενος τὴν ἱππικήν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 105 οὐκ ἂν μὰ τὸν Διόνυσον εἰ δοίης γέ μοι τοὺς Φασιανοὺς οὓς τρέφει Λεωγόρας. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 110 ἴθ’, ἀντιβολῶ ς’, ὦ φίλτατ’ ἀνθρώπων ἐμοί, ἐλθὼν διδάσκου. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 111 καὶ τί σοι μαθήσομαι; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 111 εἶναι παρ’ αὐτοῖς φασὶν ἄμφω τὼ λόγω, τὸν κρείττον’, ὅστις ἐστί, καὶ τὸν ἥττονα. τούτοιν τὸν ἕτερον τοῖν λόγοιν, τὸν ἥττονα, ### 115 νικᾶν λέγοντά φασι τἀδικώτερα. ἢν οὖν μάθῃς μοι τὸν ἄδικον τοῦτον λόγον, ἃ νῦν ὀφείλω διὰ σέ, τούτων τῶν χρεῶν οὐκ ἂν ἀποδοίην οὐδ’ ἂν ὀβολὸν οὐδενί. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 115 οὐκ ἂν πιθοίμην· οὐ γὰρ ἂν τλαίην ἰδεῖν ### 120 τοὺς ἱππέας τὸ χρῶμα διακεκναισμένος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 120 οὐκ ἄρα μὰ τὴν Δήμητρα τῶν γ’ ἐμῶν ἔδει οὔτ’ αὐτὸς οὔθ’ ὁ ζύγιος οὔθ’ ὁ σαμφόρας, ### 120 ἀλλ’ ἐξελῶ ς’ εἰς κόρακας ἐκ τῆς οἰκίας. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 120 ἀλλ’ οὐ περιόψεταί μ’ ὁ θεῖος Μεγακλέης ### 125 ἄνιππον. ἀλλ’ εἴσειμι, σοῦ δ’ οὐ φροντιῶ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 125 ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μέντοι πεσών γε κείσομαι, ἀλλ’ εὐξάμενος τοῖσιν θεοῖς διδάξομαι αὐτὸς βαδίζων εἰς τὸ φροντιστήριον. πῶς οὖν γέρων ὢν κἀπιλήσμων καὶ βραδὺς ### 130 λόγων ἀκριβῶν σκινδαλάμους μαθήσομαι; ἰτητέον. τί ταῦτ’ ἔχων στραγγεύομαι ἀλλ’ οὐχὶ κόπτω τὴν θύραν; παῖ, παιδίον. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 133 βάλλ’ εἰς κόρακας. τίς ἐσθ’ ὁ κόψας τὴν θύραν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 133 Φείδωνος υἱὸς Στρεψιάδης Κικυννόθεν. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 135 ἀμαθής γε νὴ Δί’, ὅστις οὑτωσὶ σφόδρα ἀπεριμερίμνως τὴν θύραν λελάκτικας καὶ φροντίδ’ ἐξήμβλωκας ἐξηυρημένην. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 135 σύγγνωθί μοι· τηλοῦ γὰρ οἰκῶν τῶν ἀγρῶν. ἀλλ’ εἰπέ μοι τὸ πρᾶγμα τοὐξημβλωμένον. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 140 ἀλλ’ οὐ θέμις πλὴν τοῖς μαθηταῖσιν λέγειν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 140 λέγε νυν ἐμοὶ θαρρῶν· ἐγὼ γὰρ οὑτοσὶ ἥκω μαθητὴς εἰς τὸ φροντιστήριον. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 140 λέξω, νομίσαι δὲ ταῦτα χρὴ μυστήρια. ### 140 ἀνήρετ’ ἄρτι Χαιρεφῶντα Σωκράτης ### 145 ψύλλαν ὁπόσους ἅλλοιτο τοὺς αὑτῆς πόδας. δακοῦσα γὰρ τοῦ Χαιρεφῶντος τὴν ὀφρῦν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τὴν Σωκράτους ἀφήλατο. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 145 πῶς δῆτα διεμέτρησε; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 148 δεξιώτατα. κηρὸν διατήξας, εἶτα τὴν ψύλλαν λαβὼν ### 148 ἐνέβαψεν εἰς τὸν κηρὸν αὐτῆς τὼ πόδε, κᾆτα ψυχείσῃ περιέφυσαν Περσικαί. ταύτας ὑπολύσας ἀνεμέτρει τὸ χωρίον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 148 ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, τῆς λεπτότητος τῶν φρενῶν. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 148 τί δῆτ’ ἄν, ἕτερον εἰ πύθοιο Σωκράτους ### 155 φρόντισμα; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 155 ποῖον; ἀντιβολῶ, κάτειπέ μοι. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 155 ἀνήρετ’ αὐτὸν Χαιρεφῶν ὁ Σφήττιος ὁπότερα τὴν γνώμην ἔχοι, τὰς ἐμπίδας κατὰ τὸ στόμ’ ᾄδειν ἢ κατὰ τοὐρροπύγιον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 155 τί δῆτ’ ἐκεῖνος εἶπε περὶ τῆς ἐμπίδος; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 160 ἔφασκεν εἶναι τοὔντερον τῆς ἐμπίδος στενόν, διὰ λεπτοῦ δ’ ὄντος αὐτοῦ τὴν πνοὴν ### 160 βίᾳ βαδίζειν εὐθὺ τοὐρροπυγίου· ἔπειτα κοῖλον πρὸς στενῷ προσκείμενον τὸν πρωκτὸν ἠχεῖν ὑπὸ βίας τοῦ πνεύματος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 165 σάλπιγξ ὁ πρωκτός ἐστιν ἄρα τῶν ἐμπίδων. ὦ τρισμακάριος τοῦ διεντερεύματος. ἦ ῥᾳδίως φεύγων ἂν ἀποφύγοι δίκην ὅστις δίοιδε τοὔντερον τῆς ἐμπίδος. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 165 πρῴην δέ γε γνώμην μεγάλην ἀφῃρέθη ### 170 ὑπ’ ἀσκαλαβώτου. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 170 τίνα τρόπον; κάτειπέ μοι. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 170 ζητοῦντος αὐτοῦ τῆς σελήνης τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς περιφοράς, εἶτ’ ἄνω κεχηνότος ἀπὸ τῆς ὀροφῆς νύκτωρ γαλεώτης κατέχεσεν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 170 ἥσθην γαλεώτῃ καταχέσαντι Σωκράτους. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 175 ἐχθὲς δέ γ’ ἡμῖν δεῖπνον οὐκ ἦν ἑσπέρας. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 175 εἶἑν. τί οὖν πρὸς τἄλφιτ’ ἐπαλαμήσατο; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 175 κατὰ τῆς τραπέζης καταπάσας λεπτὴν τέφραν, κάμψας ὀβελίσκον, εἶτα διαβήτην λαβών, ἐκ τῆς παλαίστρας θοἰμάτιον ὑφείλετο. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 180 τί δῆτ’ ἐκεῖνον τὸν Θαλῆν θαυμάζομεν; ἄνοιγ’ ἄνοιγ’ ἁνύσας τὸ φροντιστήριον καὶ δεῖξον ὡς τάχιστά μοι τὸν Σωκράτη. μαθητιῶ γάρ. ἀλλ’ ἄνοιγε τὴν θύραν. ### 180 ὦ Ἡράκλεις, ταυτὶ ποδαπὰ τὰ θηρία; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 185 τί ἐθαύμασας; τῷ σοι δοκοῦσιν εἰκέναι; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 185 τοῖς ἐκ Πύλου ληφθεῖσι, τοῖς Λακωνικοῖς. ἀτὰρ τί ποτ’ εἰς τὴν γῆν βλέπουσιν οὑτοιί; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 185 ζητοῦσιν οὗτοι τὰ κατὰ γῆς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 188 βολβοὺς ἄρα ζητοῦσι. μή νυν τοῦτό γ’ ἔτι φροντίζετε· ### 190 ἐγὼ γὰρ οἶδ’ ἵν’ εἰσὶ μεγάλοι καὶ καλοί. τί γὰρ οἵδε δρῶσιν οἱ σφόδρ’ ἐγκεκυφότες; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 190 οὗτοι δ’ ἐρεβοδιφῶσιν ὑπὸ τὸν Τάρταρον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 190 τί δῆθ’ ὁ πρωκτὸς εἰς τὸν οὐρανὸν βλέπει; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 190 αὐτὸς καθ’ αὑτὸν ἀστρονομεῖν διδάσκεται. ### 195 ἀλλ’ εἴσιθ’, ἵνα μὴ ’κεῖνος ὑμῖν ἐπιτύχῃ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 195 μήπω γε μήπω γ’, ἀλλ’ ἐπιμεινάντων, ἵνα αὐτοῖσι κοινώσω τι πραγμάτιον ἐμόν. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 195 ἀλλ’ οὐχ οἷόν τ’ αὐτοῖσι πρὸς τὸν ἀέρα ἔξω διατρίβειν πολὺν ἄγαν ἐστὶν χρόνον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 195 πρὸς τῶν θεῶν, τί γὰρ τάδ’ ἐστίν; εἰπέ μοι. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 195 ἀστρονομία μὲν αὑτηί. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 201 τουτὶ δὲ τί; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 201 γεωμετρία. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 202 τοῦτ’ οὖν τί ἐστι χρήσιμον; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 202 γῆν ἀναμετρεῖσθαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 203 πότερα τὴν κληρουχικήν; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 203 οὔκ, ἀλλὰ τὴν σύμπασαν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 204 ἀστεῖον λέγεις· ### 205 τὸ γὰρ σόφισμα δημοτικὸν καὶ χρήσιμον. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 205 αὕτη δέ σοι γῆς περίοδος πάσης. ὁρᾷς; αἵδε μὲν Ἀθῆναι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 207 τί σὺ λέγεις; οὐ πείθομαι, ἐπεὶ δικαστὰς οὐχ ὁρῶ καθημένους. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 207 ὡς τοῦτ’ ἀληθῶς Ἀττικὸν τὸ χωρίον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 210 καὶ ποῦ Κικυννῆς εἰσίν, οὑμοὶ δημόται; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 210 ἐνταῦθ’ ἔνεισιν. ἡ δέ γ’ Εὔβοι’, ὡς ὁρᾷς, ἡδὶ παρατέταται μακρὰ πόρρω πάνυ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 210 οἶδ’· ὑπὸ γὰρ ἡμῶν παρετάθη καὶ Περικλέους. ἀλλ’ ἡ Λακεδαίμων ποῦ ’στίν; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 214 ὅπου ’στίν; αὑτηί. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 215 ὡς ἐγγὺς ἡμῶν. τοῦτο μεταφροντίζετε, ταύτην ἀφ’ ἡμῶν ἀπαγαγεῖν πόρρω πάνυ. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 215 ἀλλ’ οὐχ οἷόν τε. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 217 νὴ Δί’, οἰμώξεσθ’ ἄρα. ### 217 φέρε τίς γὰρ οὗτος οὑπὶ τῆς κρεμάθρας ἀνήρ; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 217 αὐτός. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 219 τίς αὐτός; **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 219 Σωκράτης. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 219 ὦ Σωκράτης. ### 220 ἴθ’ οὗτος ἀναβόησον αὐτόν μοι μέγα. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 220 αὐτὸς μὲν οὖν σὺ κάλεσον· οὐ γάρ μοι σχολή. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 220 ὦ Σώκρατες. ὦ Σωκρατίδιον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 223 τί με καλεῖς, ὦ ’φήμερε; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 223 πρῶτον μὲν ὅτι δρᾷς, ἀντιβολῶ, κάτειπέ μοι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 225 ἀεροβατῶ καὶ περιφρονῶ τὸν ἥλιον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 225 ἔπειτ’ ἀπὸ ταρροῦ τοὺς θεοὺς ὑπερφρονεῖς, ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῆς γῆς, εἴπερ; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 227 οὐ γὰρ ἄν ποτε ἐξηῦρον ὀρθῶς τὰ μετέωρα πράγματα εἰ μὴ κρεμάσας τὸ νόημα καὶ τὴν φροντίδα, ### 230 λεπτὴν καταμείξας εἰς τὸν ὅμοιον ἀέρα. εἰ δ’ ὢν χαμαὶ τἄνω κάτωθεν ἐσκόπουν, οὐκ ἄν ποθ’ ηὗρον· οὐ γὰρ ἀλλ’ ἡ γῆ βίᾳ ἕλκει πρὸς αὑτὴν τὴν ἰκμάδα τῆς φροντίδος. ### 230 πάσχει δὲ ταὐτὸ τοῦτο καὶ τὰ κάρδαμα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 235 πῶς φῄς; ἡ φροντὶς ἕλκει τὴν ἰκμάδ’ εἰς τὰ κάρδαμα; ἴθι νυν κατάβηθ’, ὦ Σωκρατίδιον, ὡς ἐμέ, ἵνα με διδάξῃς ὧνπερ ἕνεκ’ ἐλήλυθα. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 235 ἦλθες δὲ κατὰ τί; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 239 βουλόμενος μαθεῖν λέγειν· ### 240 ὑπὸ γὰρ τόκων χρήστων τε δυσκολωτάτων ἄγομαι, φέρομαι, τὰ χρήματ’ ἐνεχυράζομαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 240 πόθεν δ’ ὑπόχρεως σαυτὸν ἔλαθες γενόμενος; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 240 νόσος μ’ ἐπέτριψεν ἱππική, δεινὴ φαγεῖν. ἀλλά με δίδαξον τὸν ἕτερον τοῖν σοῖν λόγοιν, ### 245 τὸν μηδὲν ἀποδιδόντα. μισθὸν δ’ ὅντιν’ ἂν πράττῃ μ’, ὀμοῦμαί σοι καταθήσειν τοὺς θεούς. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 245 ποίους θεοὺς ὀμεῖ σύ; πρῶτον γὰρ θεοὶ ἡμῖν νόμισμ’ οὐκ ἔστι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 248 τῷ γὰρ ὄμνυτε; [ἦ] σιδαρέοισιν, ὥσπερ ἐν Βυζαντίῳ; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 248 βούλει τὰ θεῖα πράγματ’ εἰδέναι σαφῶς ἅττ’ ἐστὶν ὀρθῶς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 251 νὴ Δί’, εἴπερ ἐστί γε. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 251 καὶ συγγενέσθαι ταῖς Νεφέλαισιν εἰς λόγους, ταῖς ἡμετέραισι δαίμοσιν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 253 μάλιστά γε. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 253 κάθιζε τοίνυν ἐπὶ τὸν ἱερὸν σκίμποδα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 255 ἰδού, κάθημαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 255 τουτονὶ τοίνυν λαβὲ τὸν στέφανον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 256 ἐπὶ τί στέφανον; οἴμοι, Σώκρατες, ὥσπερ με τὸν Ἀθάμανθ’ ὅπως μὴ θύσετε. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 256 οὔκ, ἀλλὰ ταῦτα πάντα τοὺς τελουμένους ἡμεῖς ποοῦμεν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 259 εἶτα δὴ τί κερδανῶ; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 260 λέγειν γενήσει τρῖμμα, κρόταλον, παιπάλη. ἀλλ’ ἔχ’ ἀτρεμεί. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 261 μὰ τὸν Δί’ οὐ ψεύσει γέ με· καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 261 εὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν. ὦ δέσποτ’ ἄναξ, ἀμέτρητ’ Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον, ### 265 λαμπρός τ’ Αἰθήρ, σεμναί τε θεαὶ Νεφέλαι βροντησικέραυ‐ ### 265 νοι, ἄρθητε, φάνητ’, ὦ δέσποιναι, τῷ φροντιστῇ μετέωροι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 265 μήπω, μήπω γε, πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ. τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμον’ ### 268 ἔχοντα. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 268 ἔλθετε δῆτ’, ὦ πολυτίμητοι Νεφέλαι, τῷδ’ εἰς ἐπίδειξιν· ### 270 εἴτ’ ἐπ’ Ὀλύμπου κορυφαῖς ἱεραῖς χιονοβλήτοισι κάθησθε, εἴτ’ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἐν κήποις ἱερὸν χορὸν ἵστατε Νύμ‐ ### 271 φαις, εἴτ’ ἄρα Νείλου προχοαῖς ὑδάτων χρυσέαις ἀρύτεσθε ### 272 πρόχοισιν, ἢ Μαιῶτιν λίμνην ἔχετ’ ἢ σκόπελον νιφόεντα Μίμαντος· ὑπακούσατε δεξάμεναι θυσίαν καὶ τοῖς ἱεροῖσι χαρεῖσαι. **ΧΟΡΟΣ** ### 275 ἀέναοι Νεφέλαι, ### 276-277 ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν εὐάγητον ### 278 πατρὸς ἀπ’ Ὠκεανοῦ βαρυαχέος ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς ἔπι ### 280 δενδροκόμους, ἵνα τηλεφανεῖς σκοπιὰς ἀφορώμεθα καρπούς τ’ ἀρδομέναν ἱερὰν χθόνα καὶ ποταμῶν ζαθέων κελαδήματα καὶ πόντον κελάδοντα βαρύβρομον· ### 285-286 ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται ### 287 μαρμαρέαισιν αὐγαῖς. ἀλλ’ ἀποσεισάμεναι νέφος ὄμβριον ἀθανάτας ἰδέας ἐπιδώμεθα ### 290 τηλεσκόπῳ ὄμματι γαῖαν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 290 ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι, φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος. ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 290 καὶ σέβομαί γ’, ὦ πολυτίμητοι, καὶ βούλομαι ἀνταπο‐ ### 293 παρδεῖν πρὸς τὰς βροντάς· οὕτως αὐτὰς τετραμαίνω καὶ πεφόβημαι. ### 295 κεἰ θέμις ἐστίν, νυνί γ’ ἤδη, κεἰ μὴ θέμις ἐστί, χεσείω. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 295 οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι, ἀλλ’ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς. **ΧΟΡΟΣ** ### 297 παρθένοι ὀμβροφόροι, ### 299-300 ἔλθωμεν λιπαρὰν χθόνα Παλλάδος, εὔανδρον γᾶν ### 301 Κέκροπος ὀψόμεναι πολυήρατον· οὗ σέβας ἀρρήτων ἱερῶν, ἵνα μυστοδόκος δόμος ἐν τελεταῖς ἁγίαις ἀναδείκνυται· ### 305 οὐρανίοις τε θεοῖς δωρήματα, ναοί θ’ ὑψερεφεῖς καὶ ἀγάλματα, καὶ πρόσοδοι μακάρων ἱερώταται ### 308-309 εὐστέφανοί τε θεῶν θυσίαι θαλίαι τε ### 310 παντοδαπαῖσιν ὥραις, ἦρί τ’ ἐπερχομένῳ Βρομία χάρις εὐκελάδων τε χορῶν ἐρεθίσματα ### 310 καὶ μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 310 πρὸς τοῦ Διός, ἀντιβολῶ σε, φράσον, τίνες εἴς’, ὦ Σώ‐ ### 314 κρατες, αὗται ### 315 αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 315 ἥκιστ’, ἀλλ’ οὐράνιαι Νεφέλαι, μεγάλαι θεαὶ ἀνδράσιν ### 316 ἀργοῖς, αἵπερ γνώμην καὶ διάλεξιν καὶ νοῦν ἡμῖν παρέχουσιν καὶ τερατείαν καὶ περίλεξιν καὶ κροῦσιν καὶ κατάληψιν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 316 ταῦτ’ ἄρ’ ἀκούσας’ αὐτῶν τὸ φθέγμ’ ἡ ψυχή μου πεπότηται ### 320 καὶ λεπτολογεῖν ἤδη ζητεῖ καὶ περὶ καπνοῦ στενολεσχεῖν καὶ γνωμιδίῳ γνώμην νύξας’ ἑτέρῳ λόγῳ ἀντιλογῆσαι· ὥστ’ εἴ πως ἐστίν, ἰδεῖν αὐτὰς ἤδη φανερῶς ἐπιθυμῶ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 320 βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθ’· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσας ἡσυχῇ αὐτάς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 324 φέρε ποῦ; δεῖξον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 324 χωροῦς’ αὗται πάνυ πολλαὶ ### 325 διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 325 τί τὸ χρῆμα; ὡς οὐ καθορῶ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 326 παρὰ τὴν εἴσοδον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 326 ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 326 νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 326 νὴ Δί’ ἔγωγ’. ὦ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 326 ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδεις οὐδ’ ἐνόμιζες; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 330 μὰ Δί’, ἀλλ’ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν ### 330 εἶναι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 330 οὐ γὰρ μὰ Δί’ οἶσθ’ ὁτιὴ πλείστους αὗται βόσκουσι σοφισ‐ ### 331 τάς, Θουριομάντεις, ἰατροτέχνας, σφραγιδονυχαργοκομήτας· κυκλίων τε χορῶν ᾀσματοκάμπτας, ἄνδρας μετεωροφένα‐ ### 333 κας, οὐδὲν δρῶντας βόσκους’ ἀργούς, ὅτι ταύτας μουσοποοῦσιν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 335 ταῦτ’ ἄρ’ ἐποίουν “ὑγρᾶν Νεφελᾶν στρεπταίγλαν δάϊον ### 335 ὁρμάν”, “πλοκάμους θ’ ἑκατογκεφάλα Τυφῶ” “πρημαινούσας τε ### 336 θυέλλας”, εἶτ’ “ἀερίας διεράς” “γαμψούς τ’ οἰωνοὺς ἀερονηχεῖς” “ὄμβρους θ’ ὑδάτων δροσερᾶν νεφελᾶν”· εἶτ’ ἀντ’ αὐτῶν ### 338 κατέπινον κεστρᾶν τεμάχη μεγαλᾶν ἀγαθᾶν κρέα τ’ ὀρνίθεια κιχηλᾶν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 340 διὰ μέντοι τάσδ’. οὐχὶ δικαίως; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 340 λέξον δή μοι, τί παθοῦσαι, εἴπερ νεφέλαι γ’ εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν; οὐ γὰρ ἐκεῖναί γ’ εἰσὶ τοιαῦται. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 342 φέρε, ποῖαι γάρ τινές εἰσιν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 342 οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν δ’ οὖν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν, κοὐχὶ γυναιξίν, μὰ Δί’, οὐδ’ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 345 ἀπόκριναί νυν ἅττ’ ἂν ἔρωμαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 345 λέγε νυν ταχέως ὅτι βούλει. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 345 ἤδη ποτ’ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 347 νὴ Δί’ ἔγωγ’. εἶτα τί τοῦτο; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 347 γίγνονται πάνθ’ ὅτι βούλονται· κᾆτ’ ἢν μὲν ἴδωσι κομήτην ἄγριόν τινα τῶν λασίων τούτων, οἷόνπερ τὸν Ξενοφάντου, ### 347 σκώπτουσαι τὴν μανίαν αὐτοῦ κενταύροις ᾔκασαν αὑτάς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 347 τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί ### 351 δρῶσιν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 351 ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 351 ταῦτ’ ἄρα, ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ### 353 ἰδοῦσαι, ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτ’ ἐγένοντο. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 355 καὶ νῦν γ’ ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτ’ ἐγένοντο ### 355 γυναῖκες. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 355 χαίρετε τοίνυν, ὦ δέσποιναι· καὶ νῦν, εἴπερ τινὶ κἄλλῳ, ### 355 οὐρανομήκη ῥήξατε κἀμοὶ φωνήν, ὦ παμβασίλειαι. **ΧΟΡΟΣ** ### 355 χαῖρ’, ὦ πρεσβῦτα παλαιογενές, θηρατὰ λόγων φιλομούσων. σύ τε, λεπτοτάτων λήρων ἱερεῦ, φράζε πρὸς ἡμᾶς ὅτι χρῄ‐ ### 359 ζεις· ### 360 οὐ γὰρ ἂν ἄλλῳ γ’ ὑπακούσαιμεν τῶν νῦν μετεωροσοφιστῶν πλὴν ἢ Προδίκῳ, τῷ μὲν σοφίας καὶ γνώμης οὕνεκα, σοὶ δὲ ὅτι βρενθύει τ’ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ’ ἀνέχει κἀφ’ ἡμῖν σεμνοπροσω‐ ### 363 πεῖς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 363 ὦ Γῆ, τοῦ φθέγματος, ὡς ἱερὸν καὶ σεμνὸν καὶ τερατῶδες. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 365 αὗται γάρ τοι μόναι εἰσὶ θεαί, τἄλλα δὲ πάντ’ ἐστὶ φλύαρος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 365 ὁ Ζεὺς δ’ ὑμῖν, φέρε, πρὸς τῆς Γῆς, Οὑλύμπιος οὐ θεός ἐστιν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 365 ποῖος Ζεύς; οὐ μὴ ληρήσεις. οὐδ’ ἐστὶ Ζεύς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 367 τί λέγεις σύ; ἀλλὰ τίς ὕει; τουτὶ γὰρ ἔμοιγ’ ἀπόφηναι πρῶτον ἁπάντων. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 367 αὗται δήπου· μεγάλοις δέ ς’ ἐγὼ σημείοις αὐτὸ διδάξω. ### 370 φέρε, ποῦ γὰρ πώποτ’ ἄνευ νεφελῶν ὕοντ’ ἤδη τεθέασαι; καίτοι χρῆν αἰθρίας ὕειν αὐτόν, ταύτας δ’ ἀποδημεῖν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 370 νὴ τὸν Ἀπόλλω, τοῦτό γε τοι τῷ νυνὶ λόγῳ εὖ προσέφυσας. καίτοι πρότερον τὸν Δί’ ἀληθῶς ᾤμην διὰ κοσκίνου οὐρεῖν. ἀλλ’ ὅστις ὁ βροντῶν ἐστὶ φράσον, τοῦθ’ ὅ με ποιεῖ τετρα‐ ### 374 μαίνειν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 375 αὗται βροντῶσι κυλινδόμεναι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 375 τῷ τρόπῳ, ὦ πάντα σὺ τολμῶν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 375 ὅταν ἐμπλησθῶς’ ὕδατος πολλοῦ κἀναγκασθῶσι φέρεσθαι κατακριμνάμεναι πλήρεις ὄμβρου δι’ ἀνάγκην, εἶτα βαρεῖαι εἰς ἀλλήλας ἐμπίπτουσαι ῥήγνυνται καὶ παταγοῦσιν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 375 ὁ δ’ ἀναγκάζων ἐστὶ τίς αὐτάς—οὐχ ὁ Ζεύς; —ὥστε φέρεσθαι; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 380 ἥκιστ’, ἀλλ’ αἰθέριος δῖνος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 380 Δῖνος; τουτί μ’ ἐλελήθει, ὁ Ζεὺς οὐκ ὤν, ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ Δῖνος νυνὶ βασιλεύων. ἀτὰρ οὐδέν πω περὶ τοῦ πατάγου καὶ τῆς βροντῆς μ’ ἐδί‐ ### 382 δαξας. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 382 οὐκ ἤκουσάς μου τὰς νεφέλας ὕδατος μεστὰς ὅτι φημὶ ἐμπιπτούσας εἰς ἀλλήλας παταγεῖν διὰ τὴν πυκνότητα; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 385 φέρε, τουτὶ τῷ χρὴ πιστεύειν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 385 ἀπὸ σαυτοῦ ’γώ σε διδάξω. ἤδη ζωμοῦ Παναθηναίοις ἐμπλησθεὶς εἶτ’ ἐταράχθης τὴν γαστέρα καὶ κλόνος ἐξαίφνης αὐτὴν διεκορκορύγησεν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 385 νὴ τὸν Ἀπόλλω, καὶ δεινὰ ποεῖ γ’ εὐθύς μοι καὶ τετάρακται, χὤσπερ βροντὴ τὸ ζωμίδιον παταγεῖ καὶ δεινὰ κέκραγεν, ### 390 ἀτρέμας πρῶτον, παππὰξ παππάξ, κἄπειτ’ ἐπάγει παπα‐ ### 390 παππάξ· ### 390 χὤταν χέζω, κομιδῇ βροντᾷ, παπαπαππάξ, ὥσπερ ἐκεῖναι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 390 σκέψαι τοίνυν ἀπὸ γαστριδίου τυννουτουὶ οἷα πέπορδας· τὸν δ’ ἀέρα τόνδ’ ὄντ’ ἀπέραντον πῶς οὐκ εἰκὸς μέγα ### 393 βροντᾶν; ταῦτ’ ἄρα καὶ τὠνόματ’ ἀλλήλοιν, “βροντὴ” καὶ “πορδή”, ### 394 ὁμοίω. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 395 ἀλλ’ ὁ κεραυνὸς πόθεν αὖ φέρεται λάμπων πυρί, τοῦτο ### 395 δίδαξον, καὶ καταφρύγει βάλλων ἡμᾶς, τοὺς δὲ ζῶντας περιφλεύει. τοῦτον γὰρ δὴ φανερῶς ὁ Ζεὺς ἵης’ ἐπὶ τοὺς ἐπιόρκους. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 395 καὶ πῶς, ὦ μῶρε σὺ καὶ Κρονίων ὄζων καὶ βεκκεσέληνε, εἴπερ βάλλει τοὺς ἐπιόρκους, δῆτ’ οὐχὶ Σίμων’ ἐνέπρησεν ### 395 οὐδὲ Κλεώνυμον οὐδὲ Θέωρον; καίτοι σφόδρα γ’ εἴς’ ### 395 ἐπίορκοι. ἀλλὰ τὸν αὑτοῦ γε νεὼν βάλλει καὶ Σούνιον, ἄκρον Ἀθηνέων, καὶ τὰς δρῦς τὰς μεγάλας, τί μαθών; οὐ γὰρ δὴ δρῦς γ’ ἐπι‐ ### 402 ορκεῖ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 402 οὐκ οἶδ’· ἀτὰρ εὖ σὺ λέγειν φαίνει. τί γάρ ἐστιν δῆθ’ ὁ ### 403 κεραυνός; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 403 ὅταν εἰς ταύτας ἄνεμος ξηρὸς μετεωρισθεὶς κατακλεισθῇ, ### 405 ἔνδοθεν αὐτὰς ὥσπερ κύστιν φυσᾷ, κἄπειθ’ ὑπ’ ἀνάγκης ῥήξας αὐτὰς ἔξω φέρεται σοβαρὸς διὰ τὴν πυκνότητα, ### 405 ὑπὸ τοῦ ῥοίβδου καὶ τῆς ῥύμης αὐτὸς ἑαυτὸν κατακάων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 405 νὴ Δί’ ἐγὼ γοῦν ἀτεχνῶς ἔπαθον τουτί ποτε Διασίοισιν. ὀπτῶν γαστέρα τοῖς συγγένεσιν κᾆτ’ οὐκ ἔσχων ἀμελήσας, ### 410 ἡ δ’ ἄρ’ ἐφυσᾶτ’, εἶτ’ ἐξαίφνης διαλακήσασα πρὸς αὐτὼ τὠφθαλμώ μου προσετίλησεν καὶ κατέκαυσεν τὸ πρόσωπον. **ΧΟΡΟΣ** ### 411 ὦ τῆς μεγάλης ἐπιθυμήσας σοφίας ἄνθρωπε παρ’ ἡμῶν, ὡς εὐδαίμων ἐν Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι γενήσει εἰ μνήμων εἶ καὶ φροντιστὴς καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν ### 415 ἐν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ κάμνεις μήθ’ ἑστὼς μήτε βαδίζων μήτε ῥιγῶν ἄχθει λίαν μήτ’ ἀριστᾶν ἐπιθυμεῖς οἴνου τ’ ἀπέχει καὶ γυμνασίων καὶ τῶν ἄλλων ἀνοήτων καὶ βέλτιστον τοῦτο νομίζεις, ὅπερ εἰκὸς δεξιὸν ἄνδρα, νικᾶν πράττων καὶ βουλεύων καὶ τῇ γλώττῃ πολεμίζων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 420 ἀλλ’ εἵνεκα γε ψυχῆς στερρᾶς δυσκολοκοίτου τε μερίμνης καὶ φειδωλοῦ καὶ τρυσιβίου γαστρὸς καὶ θυμβρεπιδείπνου, ἀμέλει, θαρρῶν εἵνεκα τούτων ἐπιχαλκεύειν παρέχοιμ’ ἄν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 420 ἄλλο τι δῆτ’ οὐ νομιεῖς ἤδη θεὸν οὐδένα πλὴν ἅπερ ἡμεῖς, ### 420 τὸ Χάος τουτὶ καὶ τὰς Νεφέλας καὶ τὴν Γλῶτταν, τρία ταυτί; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 425 οὐδ’ ἂν διαλεχθείην γ’ ἀτεχνῶς τοῖς ἄλλοις οὐδ’ ἂν ἀπαν‐ ### 425 τῶν, οὐδ’ ἂν θύσαιμ’ οὐδ’ ἂν σπείσαιμ’ οὐδ’ ἐπιθείην λιβανωτόν. **ΧΟΡΟΣ** ### 425 λέγε νυν ἡμῖν ὅτι σοι δρῶμεν θαρρῶν, ὡς οὐκ ἀτυχήσεις ἡμᾶς τιμῶν καὶ θαυμάζων καὶ ζητῶν δεξιὸς εἶναι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 425 ὦ δέσποιναι, δέομαι τοίνυν ὑμῶν τουτὶ πάνυ μικρόν, ### 430 τῶν Ἑλλήνων εἶναί με λέγειν ἑκατὸν σταδίοισιν ἄριστον. **ΧΟΡΟΣ** ### 430 ἀλλ’ ἔσται σοι τοῦτο παρ’ ἡμῶν, ὥστε τὸ λοιπόν γ’ ἀπὸ ### 431 τουδὶ ἐν τῷ δήμῳ γνώμας οὐδεὶς νικήσει πλείονας ἢ σύ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 431 μή μοι γε λέγειν γνώμας μεγάλας· οὐ γὰρ τούτων ἐπιθυμῶ, ἀλλ’ ὅς’ ἐμαυτῷ στρεψοδικῆσαι καὶ τοὺς χρήστας δι‐ ### 434 ολισθεῖν. **ΧΟΡΟΣ** ### 435 τεύξει τοίνυν ὧν ἱμείρεις· οὐ γὰρ μεγάλων ἐπιθυμεῖς. ἀλλὰ σεαυτὸν παράδος θαρρῶν τοῖς ἡμετέροις προπόλοισιν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 435 δράσω ταῦθ’ ὑμῖν πιστεύσας· ἡ γὰρ ἀνάγκη με πιέζει διὰ τοὺς ἵππους τοὺς κοππατίας καὶ τὸν γάμον ὅς μ’ ἐπέ‐ ### 438 τριψεν. νῦν οὖν [χρήσθων] ἀτεχνῶς ὅτι βούλονται ### 440 τουτὶ τό γ’ ἐμὸν σῶμ’ αὐτοῖσιν παρέχω τύπτειν, πεινῆν, διψῆν, ### 440 αὐχμεῖν, ῥιγῶν, ἀσκὸν δείρειν, εἴπερ τὰ χρέα διαφευξοῦμαι τοῖς τ’ ἀνθρώποις εἶναι δόξω ### 445 θρασύς, εὔγλωττος, τολμηρός, ἴτης, βδελυρός, ψευδῶν συγκολλητής, εὑρησιεπής, περίτριμμα δικῶν, κύρβις, κρόταλον, κίναδος, τρύμη, μάσθλης, εἴρων, γλοιός, ἀλαζών, ### 445 κέντρων, μιαρός, στρόφις, ἀργαλέος, ματιολοιχός. ταῦτ’ εἴ με καλοῦς’ ἁπαντῶντες, δρώντων ἀτεχνῶς ὅτι χρῄζουσιν· κεἰ βούλονται, ### 455 νὴ τὴν Δήμητρ’ ἔκ μου χορδὴν τοῖς φροντισταῖς παραθέντων. **ΧΟΡΟΣ** ### 455 λῆμα μὲν πάρεστι τῷδέ γ’ οὐκ ἄτολμον ἀλλ’ ἕτοιμον. ἴσθι δ’ ὡς ### 460-461 ταῦτα μαθὼν παρ’ ἐμοῦ κλέος οὐρανόμηκες ### 462 ἐν βροτοῖσιν ἕξεις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 462 τί πείσομαι; **ΧΟΡΟΣ** ### 463 τὸν πάντα χρόνον μετ’ ἐμοῦ ζηλωτότατον βίον ἀν‐ ### 465 θρώπων διάξεις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 465 ἆρά γε τοῦτ’ ἄρ’ ἐγώ ποτ’ ὄψομαι; **ΧΟΡΟΣ** ### 467 ὥστε γέ σου πολλοὺς ἐπὶ ταῖσι θύραις ἀεὶ καθῆσθαι, ### 470 βουλομένους ἀνακοινοῦ‐ σθαι τε καὶ εἰς λόγον ἐλθεῖν πράγματα κἀντιγραφὰς πολλῶν ταλάντων, ἄξια σῇ φρενὶ συμ‐ ### 475 βουλευσομένους μετὰ σοῦ. ### 475 ἀλλ’ ἐγχείρει τὸν πρεσβύτην ὅτιπερ μέλλεις προδιδάσκειν καὶ διακίνει τὸν νοῦν αὐτοῦ καὶ τῆς γνώμης ἀποπειρῶ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 477 ἄγε δή, κάτειπέ μοι σὺ τὸν σαυτοῦ τρόπον, ἵν’ αὐτὸν εἰδὼς ὅστις ἐστὶ μηχανὰς ### 480 ἤδη ’πὶ τούτοις πρὸς σὲ καινὰς προσφέρω. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 480 τί δέ; τειχομαχεῖν μοι διανοεῖ, πρὸς τῶν θεῶν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 480 οὔκ, ἀλλὰ βραχέα σου πυθέσθαι βούλομαι, εἰ μνημονικὸς εἶ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 483 δύο τρόπω, νὴ τὸν Δία. ἢν μέν γ’ ὀφείληταί τι μοι, μνήμων πάνυ, ### 485 ἐὰν δ’ ὀφείλω σχέτλιος, ἐπιλήσμων πάνυ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 485 ἔνεστι δῆτά σοι λέγειν ἐν τῇ φύσει; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 485 λέγειν μὲν οὐκ ἔνεστ’, ἀποστερεῖν δ’ ἔνι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 485 πῶς οὖν δυνήσει μανθάνειν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 488 ἀμέλει, καλῶς. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 488 ἄγε νυν ὅπως, ὅταν τι προβάλωμαι σοφὸν ### 490 περὶ τῶν μετεώρων, εὐθέως ὑφαρπάσει. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 490 τί δαί; κυνηδὸν τὴν σοφίαν σιτήσομαι; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 490 ἅνθρωπος ἀμαθὴς οὑτοσὶ καὶ βάρβαρος. δέδοικά ς’, ὦ πρεσβῦτα, μὴ πληγῶν δέει. φέρ’ ἴδω, τί δρᾷς ἤν τις σε τύπτῃ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 494 τύπτομαι, ### 495 κἄπειτ’ ἐπισχὼν ὀλίγον ἐπιμαρτύρομαι· εἶτ’ αὖθις ἀκαρῆ διαλιπὼν δικάζομαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 495 ἴθι νυν κατάθου θοἰμάτιον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 497 ἠδίκηκά τι; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 497 οὔκ, ἀλλὰ γυμνοὺς εἰσιέναι νομίζεται. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 497 ἀλλ’ οὐχὶ φωράσων ἔγωγ’ εἰσέρχομαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 497 κατάθου. τί ληρεῖς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 497 εἰπὲ δή νυν μοι τοδί· ἢν ἐπιμελὴς ὦ καὶ προθύμως μανθάνω, τῷ τῶν μαθητῶν ἐμφερὴς γενήσομαι; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 497 οὐδὲν διοίσεις Χαιρεφῶντος τὴν φύσιν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 497 οἴμοι κακοδαίμων, ἡμιθνὴς γενήσομαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 505 οὐ μὴ λαλήσεις, ἀλλ’ ἀκολουθήσεις ἐμοὶ ἁνύσας τι δευρὶ θᾶττον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 506 εἰς τὼ χεῖρέ νυν δός μοι μελιτοῦτταν πρότερον, ὡς δέδοικ’ ἐγὼ εἴσω καταβαίνων ὥσπερ εἰς Τροφωνίου. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 506 χώρει. τί κυπτάζεις ἔχων περὶ τὴν θύραν; **ΧΟΡΟΣ** ### 510 ἀλλ’ ἴθι χαίρων τῆς ἀνδρείας εἵνεκα ταύτης. ### 511 εὐτυχία γένοιτο τἀν‐ θρώπῳ ὅτι προήκων εἰς βαθὺ τῆς ἡλικίας ### 515 νεωτέροις τὴν φύσιν αὑ‐ τοῦ πράγμασιν χρωτίζεται καὶ σοφίαν ἐπασκεῖ. ### 517 ὦ θεώμενοι, κατερῶ πρὸς ὑμᾶς ἐλευθέρως τἀληθῆ, νὴ τὸν Διόνυσον τὸν ἐκθρέψαντά με. ### 520 οὕτω νικήσαιμί τ’ ἐγὼ καὶ νομιζοίμην σοφὸς ὡς ὑμᾶς ἡγούμενος εἶναι θεατὰς δεξιοὺς καὶ ταύτην σοφώτατ’ ἔχειν τῶν ἐμῶν κωμῳδιῶν πρώτους ἠξίως’ ἀναγεῦς’ ὑμᾶς, ἣ παρέσχε μοι ### 520 ἔργον πλεῖστον· εἶτ’ ἀνεχώρουν ὑπ’ ἀνδρῶν φορτικῶν ### 525 ἡττηθεὶς οὐκ ἄξιος ὤν. ταῦτ’ οὖν ὑμῖν μέμφομαι τοῖς σοφοῖς, ὧν οὕνεκ’ ἐγὼ ταῦτ’ ἐπραγματευόμην. ἀλλ’ οὐδ’ ὣς ὑμῶν ποθ’ ἑκὼν προδώσω τοὺς δεξιούς. ἐξ ὅτου γὰρ ἐνθάδ’ ὑπ’ ἀνδρῶν, οὓς ἡδὺ καὶ λέγειν, ὁ σώφρων τε χὠ καταπύγων ἄριστ’ ἠκουσάτην, ### 530 κἀγώ, παρθένος γὰρ ἔτ’ ἦν κοὐκ ἐξῆν πώ μοι τεκεῖν, ἐξέθηκα, παῖς δ’ ἑτέρα τις λαβοῦς’ ἀνείλετο, ὑμεῖς δ’ ἐξεθρέψατε γενναίως κἀπαιδεύσατε, ἐκ τούτου μοι πιστὰ παρ’ ὑμῶν γνώμης ἔσθ’ ὅρκια. νῦν οὖν Ἠλέκτραν κατ’ ἐκείνην ἥδ’ ἡ κωμῳδία ### 535 ζητοῦς’ ἦλθ’, ἤν που ’πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον. ὡς δὲ σώφρων ἐστὶ φύσει σκέψασθ’, ἥτις πρῶτα μὲν οὐδὲν ἦλθε ῥαψαμένη σκύτινον καθειμένον ἐρυθρὸν ἐξ ἄκρου, παχύ, τοῖς παιδίοις ἵν’ ᾖ γέλως· ### 540 οὐδ’ ἔσκωψεν τοὺς φαλακρούς, οὐδὲ κόρδαχ’ εἵλκυσεν· οὐδὲ πρεσβύτης ὁ λέγων τἄπη τῇ βακτηρίᾳ τύπτει τὸν παρόντ’, ἀφανίζων πονηρὰ σκώμματα· οὐδ’ εἰσῇξε δᾷδας ἔχους’ οὐδ’ “ἰοὺ ἰού” βοᾷ· ἀλλ’ αὑτῇ καὶ τοῖς ἔπεσιν πιστεύους’ ἐλήλυθεν. ### 545 κἀγὼ μὲν τοιοῦτος ἀνὴρ ὢν ποητὴς οὐ κομῶ, οὐδ’ ὑμᾶς ζητῶ ’ξαπατᾶν δὶς καὶ τρὶς ταὔτ’ εἰσάγων, ### 545 ἀλλ’ αἰεὶ καινὰς ἰδέας εἰσφέρων σοφίζομαι οὐδὲν ἀλλήλαισιν ὁμοίας καὶ πάσας δεξιάς· ὃς μέγιστον ὄντα Κλέων’ ἔπαις’ εἰς τὴν γαστέρα ### 545 κοὐκ ἐτόλμης’ αὖθις ἐπεμπηδῆς’ αὐτῷ κειμένῳ. οὗτοι δ’, ὡς ἅπαξ παρέδωκεν λαβὴν Ὑπέρβολος, τοῦτον δείλαιον κολετρῶς’ ἀεὶ καὶ τὴν μητέρα. Εὔπολις μὲν τὸν Μαρικᾶν πρώτιστον παρείλκυσεν ἐκστρέψας τοὺς ἡμετέρους Ἱππέας κακὸς κακῶς, ### 555 προσθεὶς αὐτῷ γραῦν μεθύσην τοῦ κόρδακος οὕνεχ’, ἣν Φρύνιχος πάλαι πεπόηχ’, ἣν τὸ κῆτος ἤσθιεν. εἶθ’ Ἕρμιππος αὖθις ἐποίησεν εἰς Ὑπέρβολον, ἅλλοι τ’ ἤδη πάντες ἐρείδουσιν εἰς Ὑπέρβολον, τὰς εἰκοὺς τῶν ἐγχέλεων τὰς ἐμὰς μιμούμενοι. ### 560 ὅστις οὖν τούτοισι γελᾷ, τοῖς ἐμοῖς μὴ χαιρέτω. ἢν δ’ ἐμοὶ καὶ τοῖσιν ἐμοῖς εὐφραίνησθ’ εὑρήμασιν, εἰς τὰς ὥρας τὰς ἑτέρας εὖ φρονεῖν δοκήσετε. ### 562 ὑψιμέδοντα μὲν θεῶν Ζῆνα τύραννον εἰς χορὸν ### 565 πρῶτα μέγαν κικλήσκω· τόν τε μεγασθενῆ τριαίνης ταμίαν, γῆς τε καὶ ἁλμυρᾶς θαλάσ‐ ### 565 σης ἄγριον μοχλευτήν· καὶ μεγαλώνυμον ἡμέτερον πατέρ’ ### 570 Αἰθέρα σεμνότατον, βιοθρέμμονα πάντων· τόν θ’ ἱππονώμαν, ὃς ὑπερ‐ λάμπροις ἀκτῖσιν κατέχει γῆς πέδον, μέγας ἐν θεοῖς ἐν θνητοῖσί τε δαίμων. ### 575 ὦ σοφώτατοι θεαταί, δεῦρο τὸν νοῦν προσέχετε· ἠδικημέναι γὰρ ὑμῖν μεμφόμεσθ’ ἐναντίον. πλεῖστα γὰρ θεῶν ἁπάντων ὠφελούσαις τὴν πόλιν δαιμόνων ἡμῖν μόναις οὐ θύετ’ οὐδὲ σπένδετε, αἵτινες τηροῦμεν ὑμᾶς. ἢν γὰρ ᾖ τις ἔξοδος ### 580 μηδενὶ ξὺν νῷ, τότ’ ἢ βροντῶμεν ἢ ψακάζομεν. εἶτα τὸν θεοῖσιν ἐχθρὸν βυρσοδέψην Παφλαγόνα ἡνίχ’ ᾑρεῖσθε στρατηγόν, τὰς ὀφρῦς ξυνήγομεν κἀποοῦμεν δεινά, βροντὴ δ’ ἐρράγη δι’ ἀστραπῆς. ἡ σελήνη δ’ ἐξέλειπεν τὰς ὁδούς, ὁ δ’ ἥλιος ### 585 τὴν θρυαλλίδ’ εἰς ἑαυτὸν εὐθέως ξυνελκύσας οὐ φανεῖν ἔφασκεν ὑμῖν εἰ στρατηγήσοι Κλέων. ἀλλ’ ὅμως εἵλεσθε τοῦτον· φασὶ γὰρ δυσβουλίαν τῇδε τῇ πόλει προσεῖναι, ταῦτα μέντοι τοὺς θεούς, ἅττ’ ἂν ὑμεῖς ἐξαμάρτητ’, ἐπὶ τὸ βέλτιον τρέπειν. ### 590 ὡς δὲ καὶ τοῦτο ξυνοίσει, ῥᾳδίως διδάξομεν. ### 590 ἢν Κλέωνα τὸν λάρον δώρων ἑλόντες καὶ κλοπῆς εἶτα φιμώσητε τούτου τῷ ξύλῳ τὸν αὐχένα, αὖθις εἰς τἀρχαῖον ὑμῖν, εἴ τι κἀξημάρτετε, ἐπὶ τὸ βέλτιον τὸ πρᾶγμα τῇ πόλει ξυνοίσεται. ### 595 ἀμφί μοι αὖτε Φοῖβ’ ἄναξ Δήλιε, Κυνθίαν ἔχων ὑψικέρατα πέτραν· ἥ τ’ Ἐφέσου μάκαιρα πάγχρυσον ἔχεις οἶκον, ἐν ᾧ κόραι σε Λυ‐ ### 595 δῶν μεγάλως σέβουσιν· ἥ τ’ ἐπιχώριος ἡμετέρα θεὸς αἰγίδος ἡνίοχος, πολιοῦχος Ἀθάνα· Παρνασσίαν θ’ ὃς κατέχων πέτραν σὺν πεύκαις σελαγεῖ ### 605 Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων κωμαστὴς Διόνυσος. ### 606 ἡνίχ’ ἡμεῖς δεῦρ’ ἀφορμᾶσθαι παρεσκευάσμεθα, ἡ Σελήνη ξυντυχοῦς’ ἡμῖν ἐπέστειλεν φράσαι πρῶτα μὲν χαίρειν Ἀθηναίοισι καὶ τοῖς ξυμμάχοις· ### 610 εἶτα θυμαίνειν ἔφασκε. δεινὰ γὰρ πεπονθέναι ὠφελοῦς’ ὑμᾶς ἅπαντας οὐ λόγοις ἀλλ’ ἐμφανῶς· πρῶτα μὲν τοῦ μηνὸς εἰς δᾷδ’ οὐκ ἔλαττον ἢ δραχμήν, ### 610 ὥστε καὶ λέγειν ἅπαντας ἐξιόντας ἑσπέρας “μὴ πρίῃ, παῖ, δᾷδ’, ἐπειδὴ φῶς Σεληναίης καλόν.” ### 615 ἄλλα τ’ εὖ δρᾶν φησίν, ὑμᾶς δ’ οὐκ ἄγειν τὰς ἡμέρας οὐδὲν ὀρθῶς, ἀλλ’ ἄνω τε καὶ κάτω κυδοιδοπᾶν, ὥστ’ ἀπειλεῖν φησὶν αὐτῇ τοὺς θεοὺς ἑκάστοτε, ἡνίκ’ ἂν ψευσθῶσι δείπνου κἀπίωσιν οἴκαδε τῆς ἑορτῆς μὴ τυχόντες κατὰ λόγον τῶν ἡμερῶν. ### 620 κᾆθ’ ὅταν θύειν δέῃ, στρεβλοῦτε καὶ δικάζετε, πολλάκις δ’ ἡμῶν ἀγόντων τῶν θεῶν ἀπαστίαν, ἡνίκ’ ἂν πενθῶμεν ἢ τὸν Μέμνον’ ἢ Σαρπηδόνα, σπένδεθ’ ὑμεῖς καὶ γελᾶτ’· ἀνθ’ ὧν λαχὼν Ὑπέρβολος τῆτες ἱερομνημονεῖν κἄπειθ’ ὑφ’ ἡμῶν τῶν θεῶν ### 625 τὸν στέφανον ἀφῃρέθη· μᾶλλον γὰρ οὕτως εἴσεται κατὰ σελήνην ὡς ἄγειν χρὴ τοῦ βίου τὰς ἡμέρας. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 626 μὰ τὴν Ἀναπνοήν, μὰ τὸ Χάος, μὰ τὸν Ἀέρα, οὐκ εἶδον οὕτως ἄνδρ’ ἄγροικον οὐδαμοῦ οὐδ’ ἄπορον οὐδὲ σκαιὸν οὐδ’ ἐπιλήσμονα, ### 630 ὅστις σκαλαθυρμάτι’ ἄττα μικρὰ μανθάνων ταῦτ’ ἐπιλέλησται πρὶν μαθεῖν. ὅμως γε μὴν αὐτὸν καλῶ θύραζε δεῦρο πρὸς τὸ φῶς. ποῦ Στρεψιάδης; ἔξει τὸν ἀσκάντην λαβών; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 630 ἀλλ’ οὐκ ἐῶσί μ’ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 635 ἁνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 635 ἰδού. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 635 ἄγε δή, τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτ’ οὐδέν; εἰπέ μοι. πότερον περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 635 περὶ τῶν μέτρων ἔγωγ’· ἔναγχος γάρ ποτε ### 640 ὑπ’ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 640 οὐ τοῦτ’ ἐρωτῶ ς’, ἀλλ’ ὅτι κάλλιστον μέτρον ἡγεῖ, πότερον τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 640 ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιέκτεω. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 640 οὐδὲν λέγεις, ὤνθρωπε. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 644 περίδου νυν ἐμοὶ ### 645 εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιέκτεων. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 645 εἰς κόρακας. ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής. ταχύ γ’ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 645 τί δέ μ’ ὠφελήσους’ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 645 πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ, ### 645 ἐπαΐονθ’ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν ### 645 κατ’ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 645 κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δί’, ἀλλ’ οἶδ’. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 652 εἰπὲ δή. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 652 [τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου;] πρὸ τοῦ μέν, ἔτ’ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 655 ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 655 οὐ γὰρ ᾠζυρὲ τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 656 τί δαί; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 656 ἐκεῖν’ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 656 ἀλλ’ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν, τῶν τετραπόδων ἅττ’ ἐστιν ὀρθῶς ἄρρενα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 660 ἀλλ’ οἶδ’ ἔγωγε τἄρρεν’, εἰ μὴ μαίνομαι· κριός, τράγος, ταῦρος, κύων, ἀλεκτρυών. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 660 ὁρᾷς ἃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 660 πῶς δή, φέρε; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 664 πῶς; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 665 νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 665 ἀλεκτρύαιναν, τὸν δ’ ἕτερον ἀλέκτορα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 665 ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα· ὥστ’ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 670 ἰδοὺ μάλ’ αὖθις, τοῦθ’ ἕτερον. τὴν κάρδοπον ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 671 τῷ τρόπῳ; ἄρρενα καλῶ ’γὼ κάρδοπον; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 672 μάλιστά γε, ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 673 πῶς δή; φράσον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 673 ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 675 ἀλλ’ ὦ ’γάθ’, οὐδ’ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ, ἀλλ’ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γ’ ἀνεμάττετο. ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 677 ὅπως; τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 677 τὴν καρδόπην θήλειαν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 679 ὀρθῶς γὰρ λέγεις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 680 ἐκεῖνο † δ’ ἦν ἄν †· καρδόπη, Κλεωνύμη. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 680 ἔτι δέ γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ, ἅττ’ ἄρρεν’ ἐστίν, ἅττα δ’ αὐτῶν θήλεα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 680 ἀλλ’ οἶδ’ ἔγωγ’ ἃ θήλε’ ἐστίν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 683 εἰπὲ δή. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 683-684 Λύσιλλα, Φίλιννα, Κλειταγόρα, Δημητρία. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 685 ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 685 μυρία. Φιλόξενος, Μελησίας, Ἀμεινίας. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 685 ἀλλ’ ὦ πόνηρε, ταῦτά γ’ ἔστ’ οὐκ ἄρρενα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 685 οὐκ ἄρρεν’ ὑμῖν ἐστίν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 688 οὐδαμῶς γ’, ἐπεὶ πῶς γ’ ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμεινίᾳ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 690 ὅπως ἄν; ὡδί· δεῦρο δεῦρ’, Ἀμεινία. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 690 ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμεινίαν καλεῖς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 690 οὔκουν δικαίως, ἥτις οὐ στρατεύεται; ἀτὰρ τί ταῦθ’ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 690 οὐδὲν μὰ Δί’, ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρί— **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 694 τί δρῶ; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 695 ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 695 μὴ δῆθ’, ἱκετεύω, ’νταῦθά γ’, ἀλλ’ εἴπερ γε χρή, χαμαί μ’ ἔασον αὐτὰ ταῦτ’ ἐκφροντίσαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 695 οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτ’ ἄλλα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 698 κακοδαίμων ἐγώ. ### 698 οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον. **ΧΟΡΟΣ** ### 698 φρόντιζε δὴ καὶ διάθρει πάντα τρόπον τε σαυτὸν ### 702-703 στρόβει πυκνώσας. ταχὺς δ’, ὅταν εἰς ἄπορον ### 704 πέσῃς, ἐπ’ ἄλλο πήδα ### 705 νόημα φρενός· ὕπνος δ’ ἀπέ‐ στω γλυκύθυμος ὀμμάτων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 706 ἀτταταῖ ἀτταταῖ. **ΧΟΡΟΣ** ### 706 τί πάσχεις; τί κάμνεις; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 706 ἀπόλλυμαι δείλαιος. ἐκ τοῦ σκίμποδος ### 710 δάκνουσί μ’ ἐξέρποντες οἱ Κορίνθιοι, καὶ τὰς πλευρὰς δαρδάπτουσιν καὶ τὴν ψυχὴν ἐκπίνουσιν καὶ τοὺς ὄρχεις ἐξέλκουσιν καὶ τὸν πρωκτὸν διορύττουσιν, ### 715 καί μ’ ἀπολοῦσιν. **ΧΟΡΟΣ** ### 715 μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 715 καὶ πῶς; ὅτε μου φροῦδα τὰ χρήματα, φρούδη χροιά, φρούδη ψυχή, φρούδη δ’ ἐμβάς, ### 720 καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τοῖσι κακοῖς φρουρᾶς ᾄδων ### 720 ὀλίγου φροῦδος γεγένημαι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 720 οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 723 ἐγώ; νὴ τὸν Ποσειδῶ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 724 καὶ τί δῆτ’ ἐφρόντισας; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 725 ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μου τι περιλειφθήσεται. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 725 ἀπολεῖ κάκιστ’. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 726 ἀλλ’ ὦ ’γάθ’ ἀπόλωλ’ ἀρτίως. **ΧΟΡΟΣ** ### 726 οὐ μαλθακιστέ’ ἀλλὰ περικαλυπτέα. ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικός κἀπαιόλημ’. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 729 οἴμοι τίς ἂν δῆτ’ ἐπιβάλοι ### 730 ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 730 φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον, ὅτι δρᾷ, τουτονί. οὗτος, καθεύδεις; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 732 μὰ τὸν Ἀπόλλω ’γὼ μὲν οὔ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 732 ἔχεις τι; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 733 μὰ Δί’ οὐ δῆτ’ ἔγωγ’. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 733 οὐδὲν πάνυ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 733 οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 735 οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 735 περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον, ὦ Σώκρατες. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 735 αὐτὸς ὅτι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 735 ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι, περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 740 ἴθι νυν καλύπτου, καὶ σχάσας τὴν φροντίδα λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 742 οἴμοι τάλας. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 742 ἔχ’ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων, ἀφεὶς ἄπελθε, κᾆτα τῇ γνώμῃ πάλιν ### 745 κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 745 ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 746 τί, ὦ γέρον; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 746 ἔχω τόκου γνώμην ἀποστερητικήν. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 746 ἐπίδειξον αὐτήν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 748 εἰπὲ δή νυν μοι— **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 748 τὸ τί; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 748 γυναῖκα φαρμακίδ’ εἰ πριάμενος Θετταλὴν ### 748 καθέλοιμι νύκτωρ τὴν σελήνην, εἶτα δὴ αὐτὴν καθείρξαιμ’ εἰς λοφεῖον στρογγύλον ὥσπερ κάτροπτον, κᾆτα τηροίην ἔχων. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 748 τί δῆτα τοῦτ’ ἂν ὠφελήσειέν ς’; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 753 ὅτι εἰ μηκέτ’ ἀνατέλλοι σελήνη μηδαμοῦ, ### 755 οὐκ ἂν ἀποδοίην τοὺς τόκους. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 755 ὁτιὴ τί δή; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 755 ὁτιὴ κατὰ μῆνα τἀργύριον δανείζεται. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 755 εὖ γ’. ἀλλ’ ἕτερον αὖ σοι προβαλῶ τι δεξιόν. εἴ σοι γράφοιτο πεντετάλαντός τις δίκη, ὅπως ἂν αὐτὴν ἀφανίσειας εἰπέ μοι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 760 ὅπως; ὅπως; οὐκ οἶδ’. ἀτὰρ ζητητέον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 760 μή νυν περὶ σαυτὸν εἶλλε τὴν γνώμην ἀεί, ἀλλ’ ἀποχάλα τὴν φροντίδ’ εἰς τὸν ἀέρα λινόδετον ὥσπερ μηλολόνθην τοῦ ποδός. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 760 ηὕρηκ’ ἀφάνισιν τῆς δίκης σοφωτάτην, ### 765 ὥστ’ αὐτὸν ὁμολογεῖν σέ μοι. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 765 ποίαν τινά; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 765 ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον ταύτην ἑόρακας, τὴν καλήν, τὴν διαφανῆ, ἀφ’ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 768 τὴν ὕαλον λέγεις; ### 768 ἔγωγε. φέρε, τί δῆτ’ ἄν, εἰ ταύτην λαβών, ### 770 ὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς, ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιον ### 770 τὰ γράμματ’ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης; ### 770 σοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 773 οἴμ’, ὡς ἥδομαι ὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 775 ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 775 τὸ τί; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 775 ὅπως ἀποστρέψαις ἂν ἀντιδικῶν δίκην, μέλλων ὀφλήσειν, μὴ παρόντων μαρτύρων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 775 φαυλότατα καὶ ῥᾷστ’. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 778 εἰπὲ δή. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 778 καὶ δὴ λέγω. εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς· ἐνεστώσης δίκης ### 780 πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθ’ ἀπαγξαίμην τρέχων. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 780 οὐδὲν λέγεις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 781 νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγ’, ἐπεὶ οὐδεὶς κατ’ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 781 ὑθλεῖς. ἄπερρ’. οὐκ ἂν διδαξαίμην ς’ ἔτι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 781 ὁτιὴ τί; ναί, πρὸς τῶν θεῶν, ὦ Σώκρατες. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 785 ἀλλ’ εὐθὺς ἐπιλήθει σύ γ’ ἅττ’ ἂν καὶ μάθῃς. ### 785 ἐπεὶ τί νυνὶ πρῶτον ἐδιδάχθης; λέγε. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 785 φέρ’ ἴδω, τί μέντοι πρῶτον ἦν; τί πρῶτον ἦν; τίς ἦν ἐν ᾗ ματτόμεθα μέντοι τἄλφιτα; οἴμοι, τίς ἦν; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 789 οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ, ### 790 ἐπιλησμότατον καὶ σκαιότατον γερόντιον; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 790 οἴμοι. τί οὖν δῆθ’ ὁ κακοδαίμων πείσομαι; ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι μὴ μαθὼν γλωττοστροφεῖν. ἀλλ’ ὦ Νεφέλαι, χρηστόν τι συμβουλεύσατε. **ΧΟΡΟΣ** ### 790 ἡμεῖς μέν, ὦ πρεσβῦτα, συμβουλεύομεν, ### 795 εἴ σοι τις υἱός ἐστιν ἐκτεθραμμένος, πέμπειν ἐκεῖνον ἀντὶ σαυτοῦ μανθάνειν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 795 ἀλλ’ ἔστ’ ἔμοιγ’ υἱὸς καλός τε κἀγαθός· ἀλλ’ οὐκ ἐθέλει γὰρ μανθάνειν, τί ἐγὼ πάθω; **ΧΟΡΟΣ** ### 795 σὺ δ’ ἐπιτρέπεις; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 799 εὐσωματεῖ γὰρ καὶ σφριγᾷ, ### 799 κἄστ’ ἐκ γυναικῶν εὐπτέρων καὶ Κοισύρας. ἀτὰρ μέτειμί γ’ αὐτόν· ἢν δὲ μὴ θέλῃ, οὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐκ ἐξελῶ ’κ τῆς οἰκίας. ἀλλ’ ἐπανάμεινόν μ’ ὀλίγον εἰσελθὼν χρόνον. **ΧΟΡΟΣ** ### 803 ἆρ’ αἰσθάνει πλεῖστα δι’ ἡ‐ ### 805 μᾶς ἀγάθ’ αὐτίχ’ ἕξων μόνας θεῶν; ὡς ἕτοιμος ὅδ’ ἐστὶν ἅπαν‐ τα δρᾶν ὅς’ ἂν κελεύῃς. σὺ δ’ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου ### 805 καὶ φανερῶς ἐπηρμένου ### 810-811 γνοὺς ἀπολάψεις ὅτι πλεῖστον δύνασαι ### 812 ταχέως· φιλεῖ γάρ πως τὰ τοι‐ αῦθ’ ἑτέρᾳ τρέπεσθαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 813 οὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτ’ ἐνταυθοῖ μενεῖς, ### 815 ἀλλ’ ἔσθι’ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 815 ὦ δαιμόνιε, τί χρῆμα πάσχεις, ὦ πάτερ; οὐκ εὖ φρονεῖς, μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 815 ἰδού γ’ ἰδοὺ Δί’ Ὀλύμπιον. τῆς μωρίας· τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 820 τί δὲ τοῦτ’ ἐγέλασας ἐτεόν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 820 ἐνθυμούμενος ὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά. ὅμως γε μὴν πρόσελθ’, ἵν’ εἰδῇς πλείονα, καί σοι φράσω τι πρᾶγμ’ ὃ [σὺ] μαθὼν ἀνὴρ ἔσει. ὅπως δὲ τοῦτο μὴ διδάξεις μηδένα. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 825 ἰδού. τί ἐστιν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 825 ὤμοσας νυνὶ Δία. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 825 ἔγωγ’. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 826 ὁρᾷς οὖν ὡς ἀγαθὸν τὸ μανθάνειν; οὐκ ἔστιν, ὦ Φειδιππίδη, Ζεύς. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 827 ἀλλὰ τίς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 827 Δῖνος βασιλεύει τὸν Δί’ ἐξεληλακώς. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 827 αἰβοῖ· τί ληρεῖς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 829 ἴσθι τοῦθ’ οὕτως ἔχον. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 830 τίς φησι ταῦτα; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 830 Σωκράτης ὁ Μήλιος καὶ Χαιρεφῶν, ὃς οἶδε τὰ ψυλλῶν ἴχνη. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 830 σὺ δ’ εἰς τοσοῦτον τῶν μανιῶν ἐλήλυθας ὥστ’ ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 833 εὐστόμει καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιοὺς ### 835 καὶ νοῦν ἔχοντας, ὧν ὑπὸ τῆς φειδωλίας ἀπεκείρατ’ οὐδεὶς πώποτ’ οὐδ’ ἠλείψατο οὐδ’ εἰς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος· σὺ δὲ ὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον. ἀλλ’ ὡς τάχιστ’ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 840 τί δ’ ἂν παρ’ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 840 ἄληθες; ὅσαπέρ ἐστιν ἀνθρώποις σοφά. γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς. ἀλλ’ ἐπανάμεινόν μ’ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 840 οἴμοι· τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός; ### 845 πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω, ### 845 ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 845 φέρ’ ἴδω, σὺ τοῦτον τίνα νομίζεις; εἰπέ μοι. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 845 ἀλεκτρυόνα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 848 καλῶς γε. ταυτηνὶ δὲ τί; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 848 ἀλεκτρυόν’. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 849 ἄμφω ταὐτό; καταγέλαστος εἶ. ### 849 μή νυν τὸ λοιπόν, ἀλλὰ τήνδε μὲν καλεῖν ἀλεκτρύαιναν, τουτονὶ δ’ ἀλέκτορα. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 849 ἀλεκτρύαιναν; ταῦτ’ ἔμαθες τὰ δεξιὰ εἴσω παρελθὼν ἄρτι παρὰ τοὺς γηγενεῖς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 849 χἄτερά γε πόλλ’· ἀλλ’ ὅτι μάθοιμ’ ἑκάστοτε ### 855 ἐπελανθανόμην ἂν εὐθὺς ὑπὸ πλήθους ἐτῶν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 855 διὰ ταῦτα δὴ καὶ θοἰμάτιον ἀπώλεσας; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 855 ἀλλ’ οὐκ ἀπολώλεκ’, ἀλλὰ καταπεφρόντικα. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 855 τὰς δ’ ἐμβάδας ποῖ τέτροφας, ὦ ’νόητε σύ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 855 ὥσπερ Περικλέης, εἰς τὸ δέον ἀπώλεσα. ### 860 ἀλλ’ ἴθι, βάδιζ’, ἴωμεν. εἶτα τῷ πατρὶ πιθόμενος ἐξάμαρτε. κἀγώ τοι ποτὲ οἶδ’ ἑξέτει σοι τραυλίσαντι πιθόμενος. ὃν πρῶτον ὀβολὸν ἔλαβον ἠλιαστικόν, τούτου ’πριάμην σοι Διασίοις ἁμαξίδα. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 865 ἦ μὴν σὺ τούτοις τῷ χρόνῳ ποτ’ ἀχθέσει. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 865 εὖ γ’ ὅτι ἐπείσθης. ### 866 δεῦρο δεῦρ’ ὦ Σώκρατες, ἔξελθ’· ἄγω γάρ σοι τὸν υἱὸν τουτονὶ ἄκοντ’ ἀναπείσας. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 868 νηπύτιος γάρ ἐστ’ ἔτι καὶ τῶν κρεμαστῶν οὐ τρίβων τῶν ἐνθάδε. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 870 αὐτὸς τρίβων εἴης ἄν, εἰ κρέμαιό γε. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 870 οὐκ εἰς κόρακας; καταρᾷ σὺ τῷ διδασκάλῳ; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 870 ἰδοὺ κρέμαι’· ὡς ἠλίθιον ἐφθέγξατο καὶ τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσιν. πῶς ἂν μάθοι ποθ’ οὗτος ἀπόφευξιν δίκης ### 875 ἢ κλῆσιν ἢ χαύνωσιν ἀναπειστηρίαν; καίτοι ταλάντου τοῦτ’ ἔμαθεν Ὑπέρβολος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 875 ἀμέλει δίδασκε. θυμόσοφός ἐστιν φύσει. εὐθύς γε τοι παιδάριον ὂν τυννουτονὶ ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας ναῦς τ’ ἔγλυφεν ### 880 ἁμαξίδας τε † σκυτίνας ἠργάζετο κἀκ τῶν σιδίων βατράχους ἐποίει, πῶς δοκεῖς; ὅπως δ’ ἐκείνω τὼ λόγω μαθήσεται, ### 880 τὸν κρείττον’, ὅστις ἐστί, καὶ τὸν ἥττονα, ὃς τἄδικα λέγων ἀνατρέπει τὸν κρείττονα· ### 885 ἐὰν δὲ μή, τὸν γοῦν ἄδικον πάσῃ τέχνῃ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 885 αὐτὸς μαθήσεται παρ’ αὐτοῖν τοῖν λόγοιν· ἐγὼ δ’ ἀπέσομαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 887 τοῦτό νυν μέμνης’, ὅπως πρὸς πάντα τὰ δίκαι’ ἀντιλέγειν δυνήσεται. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 889 χώρει δευρί· δεῖξον σαυτὸν ### 890 τοῖσι θεαταῖς καίπερ θρασὺς ὤν. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 891 ἴθ’ ὅποι χρῄζεις· πολὺ γὰρ μᾶλλόν ς’ ἐν τοῖς πολλοῖσι λέγων ἀπολῶ. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 891 ἀπολεῖς σύ; τίς ὤν; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 893 λόγος. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 893 ἥττων γ’ ὤν. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 894a ἀλλά σε νικῶ ### 894b τὸν ἐμοῦ κρείττω φάσκοντ’ εἶναι. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 895 τί σοφὸν ποιῶν; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 895 γνώμας καινὰς ἐξευρίσκων. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 895 ταῦτα γὰρ ἀνθεῖ ### 895 διὰ τουτουσὶ τοὺς ἀνοήτους. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 895 οὔκ, ἀλλὰ σοφούς. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 899 ἀπολῶ σε κακῶς. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 899 εἰπέ, τί ποιῶν; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 899 τὰ δίκαια λέγων. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 899 ἀλλ’ ἀνατρέψω ταῦτ’ ἀντιλέγων· οὐδὲ γὰρ εἶναι πάνυ φημὶ Δίκην. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 899 οὐκ εἶναι φῄς; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 903 φέρε γάρ, ποῦ ’στίν; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 904a παρὰ τοῖσι θεοῖς. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 904b πῶς δῆτα Δίκης οὔσης ὁ Ζεὺς ### 905 οὐκ ἀπόλωλεν τὸν πατέρ’ αὑτοῦ δήσας; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 906 αἰβοῖ, τουτὶ καὶ δὴ. χωρεῖ τὸ κακόν. δότε μοι λεκάνην. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 906 τυφογέρων εἶ κἀνάρμοστος. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 906 καταπύγων εἶ κἀναίσχυντος. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 910 ῥόδα μ’ εἴρηκας. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 910 καὶ βωμολόχος. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 910 κρίνεσι στεφανοῖς. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 911 καὶ πατραλοίας. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 911 χρυσῷ πάττων μ’ οὐ γιγνώσκεις. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 911 οὐ δῆτα πρὸ τοῦ γ’, ἀλλὰ μολύβδῳ. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 911 νῦν δέ γε κόσμος τοῦτ’ ἐστὶν ἐμοί. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 915 θρασὺς εἶ πολλοῦ. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 915 σὺ δέ γ’ ἀρχαῖος. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 915 διὰ σὲ δὲ φοιτᾶν οὐδεὶς ἐθέλει τῶν μειρακίων. καὶ γνωσθήσει ποτ’ Ἀθηναίοις οἷα διδάσκεις τοὺς ἀνοήτους. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 920 αὐχμεῖς αἰσχρῶς. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 920 σὺ δέ γ’ εὖ πράττεις. καίτοι πρότερόν γ’ ἐπτώχευες, Τήλεφος εἶναι Μυσὸς φάσκων ἐκ πηριδίου γνώμας τρώγων Πανδελετείους. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 925 ὤμοι σοφίας— **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 925 ὤμοι μανίας— **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 925 ἧς ἐμνήσθης. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 926 τῆς σῆς πόλεως θ’ ἥτις σε τρέφει λυμαινόμενον τοῖς μειρακίοις. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 926 οὐχὶ διδάξεις τοῦτον Κρόνος ὤν. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 930 εἴπερ γ’ αὐτὸν σωθῆναι χρὴ καὶ μὴ λαλιὰν μόνον ἀσκῆσαι. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 930 δεῦρ’ ἴθι, τοῦτον δ’ ἔα μαίνεσθαι. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 930 κλαύσει, τὴν χεῖρ’ ἢν ἐπιβάλλῃς. **ΧΟΡΟΣ** ### 930 παύσασθε μάχης καὶ λοιδορίας. ### 935 ἀλλ’ ἐπίδειξαι σύ τε τοὺς προτέρους ἅττ’ ἐδίδασκες, ### 937a σύ τε τὴν καινὴν ### 937b παίδευσιν, ὅπως ἂν ἀκούσας σφῷν ### 938 ἀντιλεγόντοιν κρίνας φοιτᾷ. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 938 δρᾶν ταῦτ’ ἐθέλω. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 939 κἄγωγ’ ἐθέλω. **ΧΟΡΟΣ** ### 940 φέρε δή, πότερος λέξει πρότερος; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 940 τούτῳ δώσω· κᾆτ’ ἐκ τούτων ὧν ἂν λέξῃ ῥηματίοισιν καινοῖς αὐτὸν καὶ διανοίαις κατατοξεύσω, ### 945 τὸ τελευταῖον δ’, ἢν ἀναγρύζῃ, τὸ πρόσωπον ἅπαν καὶ τὠφθαλμὼ κεντούμενος ὥσπερ ὑπ’ ἀνθρηνῶν ὑπὸ τῶν γνωμῶν ἀπολεῖται. **ΧΟΡΟΣ** ### 948 νῦν δείξετον τὼ πισύνω ### 948 τοῖς περιδεξίοισιν λόγοισι καὶ φροντίσι καὶ γνωμοτύποις μερίμναις ὁπότερος αὐτοῖν ἀμεί‐ νων λέγων φανήσεται. ### 955 νῦν γὰρ ἅπας ἐνθάδε κίν‐ δυνος ἀνεῖται σοφίας, ἧς πέρι τοῖς ἐμοῖς φίλοις ἐστὶν ἀγὼν μέγιστος. ### 958 ἀλλ’ ὦ πολλοῖς τοὺς πρεσβυτέρους ἤθεσι χρηστοῖς στεφανώ‐ ### 959 σας, ### 960 ῥῆξον φωνὴν ᾗτινι χαίρεις καὶ τὴν σαυτοῦ φύσιν εἰπέ. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 960 λέξω τοίνυν τὴν ἀρχαίαν παιδείαν ὡς διέκειτο, ὅτ’ ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνθουν καὶ σωφροσύνη ’νενόμιστο. πρῶτον μὲν ἔδει παιδὸς φωνὴν γρύξαντος μηδέν’ ἀκοῦσαι· εἶτα βαδίζειν ἐν ταῖσιν ὁδοῖς εὐτάκτως εἰς κιθαριστοῦ ### 965 τοὺς κωμήτας γυμνοὺς ἁθρόους, κεἰ κριμνώδη κατανείφοι. ### 965 εἶτ’ αὖ προμαθεῖν ᾆσμ’ ἐδίδασκεν τὼ μηρὼ μὴ ξυνέχοντας, ἢ “Παλλάδα περσέπολιν δεινάν” ἢ “τηλέπορόν τι ### 967 βόαμα”, ἐντειναμένους τὴν ἁρμονίαν ἣν οἱ πατέρες παρέδωκαν. εἰ δέ τις αὐτῶν βωμολοχεύσαιτ’ ἢ κάμψειέν τινα καμπὴν ### 970 οἵας οἱ νῦν, τὰς κατὰ Φρῦνιν ταύτας τὰς δυσκολοκάμπ‐ τους, ἐπετρίβετο τυπτόμενος πολλὰς ὡς τὰς Μούσας ἀφανίζων. ἐν παιδοτρίβου δὲ καθίζοντας τὸν μηρὸν ἔδει προβαλέσθαι τοὺς παῖδας, ὅπως τοῖς ἔξωθεν μηδὲν δείξειαν ἀπηνές· ### 975 εἶτ’ αὖ πάλιν αὖθις ἀνιστάμενον συμψῆσαι καὶ προνοεῖσθαι εἴδωλον τοῖσιν ἐρασταῖσιν τῆς ἥβης μὴ καταλείπειν. ἠλείψατο δ’ ἂν τοὐμφαλοῦ οὐδεὶς παῖς ὑπένερθεν τότ’ ἄν, ### 977 ὥστε τοῖς αἰδοίοισι δρόσος καὶ χνοῦς ὥσπερ μήλοισιν ἐπήνθει. οὐδ’ ἂν μαλακὴν φυρασάμενος τὴν φωνὴν πρὸς τὸν ἐραστὴν ### 980 αὐτὸς ἑαυτὸν προαγωγεύων τοῖν ὀφθαλμοῖν ἐβάδιζεν. ### 980 οὐδ’ ἀνελέσθαι δειπνοῦντ’ ἐξῆν κεφάλαιον τῆς ῥαφανῖδος, οὐδ’ ἄννηθον τῶν πρεσβυτέρων ἁρπάζειν οὐδὲ σέλινον, οὐδ’ ὀψοφαγεῖν οὐδὲ κιχλίζειν οὐδ’ ἴσχειν τὼ πόδ’ ἐναλλάξ. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 980 ἀρχαῖά γε καὶ Διπολιώδη καὶ τεττίγων ἀνάμεστα ### 985 καὶ Κηκείδου καὶ Βουφονίων. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 985 ἀλλ’ οὖν ταῦτ’ ἐστὶν ἐκεῖνα ἐξ ὧν ἄνδρας Μαραθωνομάχας ἡμὴ παίδευσις ἔθρεψεν. σὺ δὲ τοὺς νῦν εὐθὺς ἐν ἱματίοισι διδάσκεις ἐντετυλίχθαι, ὥστε μ’ ἀπάγχεσθ’ ὅταν ὀρχεῖσθαι Παναθηναίοις δέον ### 988 αὐτοὺς τὴν ἀσπίδα τῆς κωλῆς προέχων ἀμελῇ τις Τριτογενείης. ### 990 πρὸς ταῦτ’, ὦ μειράκιον, θαρρῶν ἐμὲ τὸν κρείττω λόγον ### 990 αἱροῦ. κἀπιστήσει μισεῖν ἀγορὰν καὶ βαλανείων ἀπέχεσθαι, καὶ τοῖς αἰσχροῖς αἰσχύνεσθαι κἂν σκώπτῃ τίς σε φλέγεσθαι, καὶ τῶν θάκων τοῖς πρεσβυτέροις ὑπανίστασθαι προσιοῦσιν, καὶ μὴ περὶ τοὺς σαυτοῦ γονέας σκαιουργεῖν, ἄλλο τε μηδὲν ### 995 αἰσχρὸν ποιεῖν ὅτι τῆς Αἰδοῦς μέλλεις τἄγαλμ’ † ἀναπλή‐ ### 995 σειν †· μηδ’ εἰς ὀρχηστρίδος εἰσᾴττειν, ἵνα μὴ πρὸς ταῦτα κεχηνὼς μήλῳ βληθεὶς ὑπὸ πορνιδίου τῆς εὐκλείας ἀποθραυσθῇς, μηδ’ ἀντειπεῖν τῷ πατρὶ μηδὲν μηδ’ Ἰαπετὸν καλέσαντα μνησικακῆσαι τὴν ἡλικίαν ἐξ ἧς ἐνεοττοτροφήθης. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 995 εἰ ταῦτ’, ὦ μειράκιον, πείσει τούτῳ, νὴ τὸν Διόνυσον τοῖς Ἱπποκράτους υἱέσιν εἴξεις καί σε καλοῦσι βλιτομάμ‐ ### 1001 μαν. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1001 ἀλλ’ οὖν λιπαρός γε καὶ εὐανθὴς ἐν γυμνασίοις διατρίψεις, οὐ στωμύλλων κατὰ τὴν ἀγορὰν τριβολεκτράπελ’, οἷάπερ οἱ ### 1003 νῦν, οὐδ’ ἑλκόμενος περὶ πραγματίου γλισχραντιλογεξεπιτρίπτου, ### 1005 ἀλλ’ εἰς Ἀκαδήμειαν κατιὼν ὑπὸ ταῖς μορίαις ἀποθρέξει στεφανωσάμενος καλάμῳ λευκῷ μετὰ σώφρονος ἡλικιώτου, σμίλακος ὄζων καὶ ἀπραγμοσύνης καὶ λεύκης † φυλλο‐ ### 1007 βολούσης †, ἦρος ἐν ὥρᾳ, χαίρων ὁπόταν πλάτανος πτελέᾳ ψιθυρίζῃ. ### 1007 ἢν ταῦτα ποῇς ἁγὼ φράζω ### 1010 καὶ πρὸς τούτοις προσέχῃς τὸν νοῦν ἕξεις αἰεὶ στῆθος λιπαρόν, χροιὰν λαμπράν, ὤμους μεγάλους, γλῶτταν βαιάν, πυγὴν μεγάλην, πόσθην μικράν· ### 1015 ἢν δ’ ἅπερ οἱ νῦν ἐπιτηδεύῃς, πρῶτα μὲν ἕξεις χροιὰν ὠχράν, ὤμους μικρούς, στῆθος λεπτόν, γλῶτταν μεγάλην, κωλῆν μικράν, ψήφισμα μακρόν, ### 1020 καί ς’ ἀναπείσει τὸ μὲν αἰσχρὸν ἅπαν καλὸν ἡγεῖσθαι, τὸ καλὸν δ’ αἰσχρόν, καὶ πρὸς τούτοις τῆς Ἀντιμάχου καταπυγοσύνης ἀναπλήσει. **ΧΟΡΟΣ** ### 1023 ὦ καλλίπυργον σοφίαν ### 1025 κλεινοτάτην ἐπασκῶν, ὡς ἡδύ σου τοῖσι λόγοις σῶφρον ἔπεστιν ἄνθος. ### 1028-1029 εὐδαίμονες ἄρ’ ἦσαν οἱ ζῶντες τότε. ### 1030-1031 πρὸς τάδε ς’, ὦ κομψοπρεπῆ μοῦσαν ἔχων, ### 1032 δεῖ σε λέγειν τι καινόν, ὡς ### 1032 ηὐδοκίμηκεν ἁνήρ. δεινῶν δέ σοι βουλευμάτων ἔοικε δεῖν πρὸς αὐτόν, ### 1035 εἴπερ τὸν ἄνδρ’ ὑπερβαλεῖ καὶ μὴ γέλωτ’ ὀφλήσεις. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1035 καὶ μὴν πάλαι ’γὼ ’πνιγόμην τὰ σπλάγχνα κἀπεθύμουν ἅπαντα ταῦτ’ ἐναντίαις γνώμαισι συνταράξαι. ἐγὼ γὰρ ἥττων μὲν λόγος δι’ αὐτὸ τοῦτ’ ἐκλήθην ἐν τοῖσι φροντισταῖσιν, ὅτι πρώτιστος ἐπενόησα ### 1040 τοῖσιν νόμοις καὶ ταῖς δίκαις τἀναντί’ ἀντιλέξαι. καὶ τοῦτο πλεῖν ἢ μυρίων ἔστ’ ἄξιον στατήρων, αἱρούμενον τοὺς ἥττονας λόγους ἔπειτα νικᾶν. σκέψαι δὲ τὴν παίδευσιν ᾗ πέποιθεν, ὡς ἐλέγξω, ὅστις σε θερμῷ φησὶ λοῦσθαι πρῶτον οὐκ ἐάσειν. ### 1045 καίτοι τίνα γνώμην ἔχων ψέγεις τὰ θερμὰ λουτρά; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1045 ὁτιὴ κάκιστόν ἐστι καὶ δειλὸν ποεῖ τὸν ἄνδρα. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1045 ἐπίσχες· εὐθὺς γάρ σε μέσον ἔχω λαβὼν ἄφυκτον. καί μοι φράσον· τῶν τοῦ Διὸς παίδων τίν’ ἄνδρ’ ἄριστον ψυχὴν νομίζεις, εἰπέ, καὶ πλείστους πόνους πονῆσαι; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1045 ἐγὼ μὲν οὐδέν’ Ἡρακλέους βελτίον’ ἄνδρα κρίνω. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1045 ποῦ ψυχρὰ δῆτα πώποτ’ εἶδες Ἡράκλεια λουτρά; καίτοι τίς ἀνδρειότερος ἦν; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1052 ταῦτ’ ἐστί, ταῦτ’, ἐκεῖνα ἃ τῶν νεανίσκων ἀεὶ δι’ ἡμέρας λαλούντων πλῆρες τὸ βαλανεῖον ποιεῖ κενὰς δὲ τὰς παλαίστρας. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1055 εἶτ’ ἐν ἀγορᾷ τὴν διατριβὴν ψέγεις, ἐγὼ δ’ ἐπαινῶ. εἰ γὰρ πονηρὸν ἦν, Ὅμηρος οὐδέποτ’ ἂν ἐποίει τὸν Νέστορ’ ἀγορητὴν ἄν, οὐδὲ τοὺς σοφοὺς ἅπαντας. ἄνειμι δῆτ’ ἐντεῦθεν εἰς τὴν γλῶτταν, ἣν ὁδὶ μὲν οὔ φησι χρῆναι τοὺς νέους ἀσκεῖν, ἐγὼ δέ φημι. ### 1060 καὶ σωφρονεῖν αὖ φησὶ χρῆναι, δύο κακὼ μεγίστω. ἐπεὶ σὺ διὰ τὸ σωφρονεῖν τῷ πώποτ’ εἶδες ἤδη ἀγαθόν τι γενόμενον; φράσον, καί μ’ ἐξέλεγξον εἰπών. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1060 πολλοῖς. ὁ γοῦν Πηλεὺς ἔλαβε διὰ τοῦτο τὴν μάχαιραν. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1060 μάχαιραν; ἀστεῖόν γε κέρδος ἔλαβεν ὁ κακοδαίμων. ### 1065 Ὑπέρβολος δ’ οὑκ τῶν λύχνων πλεῖν ἢ τάλαντα πολλὰ εἴληφε διὰ πονηρίαν, ἀλλ’ οὐ μὰ Δί’ οὐ μάχαιραν. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1065 καὶ τὴν Θέτιν γ’ ἔγημε διὰ τὸ σωφρονεῖν ὁ Πηλεύς. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1065 κᾆτ’ ἀπολιποῦσά γ’ αὐτὸν ᾤχετ’· οὐ γὰρ ἦν ὑβριστὴς οὐδ’ ἡδὺς ἐν τοῖς στρώμασιν τὴν νύκτα παννυχίζειν· ### 1070 γυνὴ δὲ σιναμωρουμένη χαίρει. σὺ δ’ εἶ Κρόνιππος. σκέψαι γάρ, ὦ μειράκιον, ἐν τῷ σωφρονεῖν ἅπαντα ἅνεστιν, ἡδονῶν θ’ ὅσων μέλλεις ἀποστερεῖσθαι· παίδων, γυναικῶν, κοττάβων, ὄψων, πότων, καχασμῶν. καίτοι τί σοι ζῆν ἄξιον, τούτων ἐὰν στερηθῇς; ### 1075 εἶἑν. πάρειμ’ ἐντεῦθεν εἰς τὰς τῆς φύσεως ἀνάγκας. ἥμαρτες, ἠράσθης, ἐμοίχευσάς τι, κᾆτ’ ἐλήφθης. ἀπόλωλας· ἀδύνατος γὰρ εἶ λέγειν. ἐμοὶ δ’ ὁμιλῶν ### 1075 χρῶ τῇ φύσει, σκίρτα, γέλα, νόμιζε μηδὲν αἰσχρόν. μοιχὸς γὰρ ἢν τύχῃς ἁλούς, τάδ’ ἀντερεῖς πρὸς αὐτόν, ### 1080 ὡς οὐδὲν ἠδίκηκας· εἶτ’ εἰς τὸν Δί’ ἐπανενεγκεῖν, κἀκεῖνος ὡς ἥττων ἔρωτός ἐστι καὶ γυναικῶν· καίτοι σὺ θνητὸς ὢν θεοῦ πῶς μεῖζον ἂν δύναιο; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1080 τί δ’ ἢν ῥαφανιδωθῇ πιθόμενός σοι τέφρᾳ τε τιλθῇ; ἕξει τινὰ γνώμην λέγειν τὸ μὴ εὐρύπρωκτος εἶναι; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1085 ἢν δ’ εὐρύπρωκτος ᾖ, τί πείσεται κακόν; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1085 τί μὲν οὖν ἂν ἔτι μεῖζον πάθοι τούτου ποτέ; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1085 τί δῆτ’ ἐρεῖς, ἢν τοῦτο νικηθῇς ἐμοῦ; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1085 σιγήσομαι. τί δ’ ἄλλο; **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1088 φέρε δή μοι φράσον, συνηγοροῦσιν ἐκ τίνων; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1090 ἐξ εὐρυπρώκτων. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1090 πείθομαι. τί δαί; τραγῳδοῦς’ ἐκ τίνων; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1090 ἐξ εὐρυπρώκτων. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1092 εὖ λέγεις. δημηγοροῦσι δ’ ἐκ τίνων; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1092 ἐξ εὐρυπρώκτων. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1094 ἆρα δῆτ’ ### 1095 ἔγνωκας ὡς οὐδὲν λέγεις; καὶ τῶν θεατῶν ὁπότεροι πλείους σκόπει. **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1095 καὶ δὴ σκοπῶ. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1097 τί δῆθ’ ὁρᾷς; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1097 πολὺ πλείονας, νὴ τοὺς θεούς, τοὺς εὐρυπρώκτους. τουτονὶ ### 1099 γοῦν οἶδ’ ἐγὼ κἀκεινονὶ ### 1099 καὶ τὸν κομήτην τουτονί. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1099 τί δῆτ’ ἐρεῖς; **Ο ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1099 ἡττήμεθ’. ὦ κινούμενοι, πρὸς τῶν θεῶν δέξασθέ μου θοἰμάτιον, ὡς ἐξαυτομολῶ πρὸς ὑμᾶς. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1105 τί δῆτα; πότερα τοῦτον ἀπάγεσθαι λαβὼν βούλει τὸν υἱόν, ἢ διδάσκω σοι λέγειν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1105 δίδασκε καὶ κόλαζε καὶ μέμνης’ ὅπως εὖ μοι στομώσεις αὐτόν, ἐπὶ μὲν θάτερα οἷον δικιδίοις, τὴν δ’ ἑτέραν αὐτοῦ γνάθον ### 1110 στόμωσον οἵαν εἰς τὰ μείζω πράγματα. **Ο ΗΤΤΩΝ ΛΟΓΟΣ** ### 1110 ἀμέλει, κομιεῖ τοῦτον σοφιστὴν δεξιόν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1110 ὠχρὸν μὲν οὖν οἶμαί γε καὶ κακοδαίμονα. **ΧΟΡΟΣ** ### 1112 χωρεῖτέ νυν. οἶμαι δὲ σοὶ ### 1112 ταῦτα μεταμελήσειν. ### 1115 τοὺς κριτὰς ἃ κερδανοῦσιν, ἤν τι τόνδε τὸν χορὸν ὠφελῶς’ ἐκ τῶν δικαίων, βουλόμεσθ’ ἡμεῖς φράσαι. πρῶτα μὲν γάρ, ἢν νεᾶν βούλησθ’ ἐν ὥρᾳ τοὺς ἀγρούς, ὕσομεν πρώτοισιν ὑμῖν, τοῖσι δ’ ἄλλοις ὕστερον. εἶτα τὸν καρπὸν τεκούσας ἀμπέλους φυλάξομεν, ### 1120 ὥστε μήτ’ αὐχμὸν πιέζειν μήτ’ ἄγαν ἐπομβρίαν. ἢν δ’ ἀτιμάσῃ τις ἡμᾶς θνητὸς ὢν οὔσας θεάς, προσεχέτω τὸν νοῦν πρὸς ἡμῶν οἷα πείσεται κακά, λαμβάνων οὔτ’ οἶνον οὔτ’ ἄλλ’ οὐδὲν ἐκ τοῦ χωρίου. ἡνίκ’ ἂν γὰρ αἵ τ’ ἐλαῖαι βλαστάνως’ αἵ τ’ ἄμπελοι, ### 1125 ἀποκεκόψονται· τοιαύταις σφενδόναις παιήσομεν. ἢν δὲ πλινθεύοντ’ ἴδωμεν, ὕσομεν καὶ τοῦ τέγους τὸν κέραμον αὐτοῦ χαλάζαις στρογγύλαις συντρίψομεν. κἂν γαμῇ ποτ’ αὐτὸς ἢ τῶν ξυγγενῶν ἢ τῶν φίλων, ὕσομεν τὴν νύκτα πᾶσαν, ὥστ’ ἴσως βουλήσεται ### 1130 κἂν ἐν Αἰγύπτῳ τυχεῖν ὢν μᾶλλον ἢ κρῖναι κακῶς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1130 πέμπτη, τετράς, τρίτη· μετὰ ταύτην δευτέρα· εἶθ’ ἣν ἐγὼ μάλιστα πασῶν ἡμερῶν δέδοικα καὶ πέφρικα καὶ βδελύττομαι, εὐθὺς μετὰ ταύτην ἔσθ’ ἕνη τε καὶ νέα. ### 1135 πᾶς γάρ τις ὀμνύς, οἷς ὀφείλων τυγχάνω, θείς μοι πρυτανεῖ’ ἀπολεῖν μέ φησι κἀξολεῖν. ### 1135 κἀμοῦ μέτριά τε καὶ δίκαι’ αἰτουμένου, “ὦ δαιμόνιε, τὸ μέν τι νυνὶ μὴ λάβῃς, τὸ δ’ ἀναβαλοῦ μοι, τὸ δ’ ἄφες”, οὔ φασίν ποτε ### 1140 οὕτως ἀπολήψεσθ’, ἀλλὰ λοιδοροῦσί με ὡς ἄδικός εἰμι, καὶ δικάσεσθαί φασί μοι. νῦν οὖν δικαζέσθων. ὀλίγον γάρ μοι μέλει, εἴπερ μεμάθηκεν εὖ λέγειν Φειδιππίδης. τάχα δ’ εἴσομαι κόψας τὸ φροντιστήριον. ### 1145 παῖ, ἠμί, παῖ, παῖ. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1145 Στρεψιάδην ἀσπάζομαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1145 κἄγωγέ ς’. ἀλλὰ τουτονὶ πρῶτον λαβέ. χρὴ γὰρ ἐπιθαυμάζειν τι τὸν διδάσκαλον. καί μοι τὸν υἱόν, εἰ μεμάθηκε τὸν λόγον ἐκεῖνον, εἴφ’, ὃν ἀρτίως εἰσήγαγες. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1145 μεμάθηκεν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1145 εὖ γ’, ὦ παμβασίλει’ Ἀπαιόλη. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1145 ὥστ’ ἀποφύγοις ἂν ἥντιν’ ἂν βούλῃ δίκην. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1145 κεἰ μάρτυρες παρῆσαν ὅτ’ ἐδανειζόμην; **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1145 πολλῷ γε μᾶλλον, κἂν παρῶσι χίλιοι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1145 βοάσομαι τἄρα τὰν ὑπέρτονον ### 1155 βοάν. ἰώ, κλάετ’ ὦ ’βολοστάται, αὐτοί τε καὶ τἀρχαῖα καὶ τόκοι τόκων. οὐδὲν γὰρ ἄν με φλαῦρον ἐργάσαισθ’ ἔτι, οἷος ἐμοὶ τρέφεται τοῖσδ’ ἐνὶ δώμασι παῖς ### 1160 ἀμφήκει γλώττῃ λάμπων, πρόβολος ἐμός, σωτὴρ δόμοις, ἐχθροῖς βλάβη, λυσανίας πατρῴων μεγάλων κακῶν· ### 1163-1164 ὃν κάλεσον τρέχων ἔνδοθεν ὡς ἐμέ. ### 1165 ὦ τέκνον, ὦ παῖ, ἔξελθ’ οἴκων, ἄϊε σοῦ πατρός. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1165 ὅδ’ ἐκεῖνος ἀνήρ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1165 ὦ φίλος, ὦ φίλος. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1165 ἄπιθι λαβών. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1170 ἰὼ ἰώ, τέκνον. ### 1171a ἰοῦ ἰοῦ. ### 1171b ὡς ἥδομαί σου πρῶτα τὴν χροιὰν ἰδών. ### 1172 νῦν μέν γ’ ἰδεῖν εἶ πρῶτον ἐξαρνητικὸς κἀντιλογικός, καὶ τοῦτο τοὐπιχώριον ἀτεχνῶς ἐπανθεῖ, τὸ “τί λέγεις σύ;” καὶ δοκεῖν ### 1175 ἀδικοῦντ’ ἀδικεῖσθαι, καὶ κακουργοῦντ’, οἶδ’ ὅτι. ἐπὶ τοῦ προσώπου τ’ ἐστὶν Ἀττικὸν βλέπος. νῦν οὖν ὅπως σώσεις μ’, ἐπεὶ κἀπώλεσας. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1175 φοβεῖ δὲ δὴ τί; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1178 τὴν ἕνην τε καὶ νέαν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1178 ἕνη γάρ ἐστι καὶ νέα τις ἡμέρα; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1180 εἰς ἥν γε θήσειν τὰ πρυτανεῖά φασί μοι. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1180 ἀπολοῦς’ ἄρ’ αὔθ’ οἱ θέντες. οὐ γάρ ἐσθ’ ὅπως μί’ ἡμέρα γένοιτ’ ἂν ἡμέραι δύο. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1180 οὐκ ἂν γένοιτο; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1183 πῶς γάρ, εἰ μή περ γ’ ἅμα αὑτὴ γένοιτ’ ἂν γραῦς τε καὶ νέα γυνή. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1185 καὶ μὴν νενόμισταί γ’. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1185 οὐ γὰρ οἶμαι τὸν νόμον ἴσασιν ὀρθῶς ὅτι νοεῖ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1186 νοεῖ δὲ τί; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1186 ὁ Σόλων ὁ παλαιὸς ἦν φιλόδημος τὴν φύσιν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1186 τουτὶ μὲν οὐδέν πω πρὸς ἕνην τε καὶ νέαν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1186 ἐκεῖνος οὖν τὴν κλῆσιν εἰς δύ’ ἡμέρας ### 1190 ἔθηκεν, εἴς γε τὴν ἕνην τε καὶ νέαν, ### 1190 ἵν’ αἱ θέσεις γίγνοιντο τῇ νουμηνίᾳ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1190 ἵνα δὴ τί τὴν ἕνην προσέθηκεν; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1192 ἵν’, ὦ μέλε, παρόντες οἱ φεύγοντες ἡμέρᾳ μιᾷ πρότερον ἀπαλλάττοινθ’ ἑκόντες· εἰ δὲ μή, ### 1195 ἕωθεν ὑπανιῷντο τῇ νουμηνίᾳ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1195 πῶς οὐ δέχονται δῆτα τῇ νουμηνίᾳ ἁρχαὶ τὰ πρυτανεῖ’, ἀλλ’ ἕνῃ τε καὶ νέᾳ; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1195 ὅπερ οἱ προτένθαι γὰρ δοκοῦσί μοι παθεῖν· ὅπως τάχιστα τὰ πρυτανεῖ’ ὑφελοίατο, ### 1195 διὰ τοῦτο προυτένθευσαν ἡμέρᾳ μιᾷ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1195 εὖ γ’. ὦ κακοδαίμονες, τί κάθησθ’ ἀβέλτεροι, ἡμέτερα κέρδη τῶν σοφῶν, ὄντες λίθοι, ἀριθμός, πρόβατ’ ἄλλως, ἀμφορῆς νενησμένοι; ὥστ’ εἰς ἐμαυτὸν καὶ τὸν υἱὸν τουτονὶ ### 1205 ἐπ’ εὐτυχίαισιν ᾀστέον μοὐγκώμιον. “μάκαρ ὦ Στρεψίαδες αὐτός τ’ ἔφυς, ὡς σοφός, χοἶον τὸν υἱὸν τρέφεις”, φήσουσι δή μ’ οἱ φίλοι χοἰ δημόται ### 1210 ζηλοῦντες ἡνίκ’ ἂν σὺ νι‐ κᾷς λέγων τὰς δίκας. ### 1212-1213 ἀλλ’ εἰσάγων σε βούλομαι πρῶτον ἑστιᾶσαι. **ΧΡΗΣΤΗΣ Α** ### 1214 εἶτ’ ἄνδρα τῶν αὑτοῦ τι χρὴ προϊέναι; ### 1215 οὐδέποτέ γ’, ἀλλὰ κρεῖττον εὐθὺς ἦν τότε ἀπερυθριᾶσαι μᾶλλον ἢ σχεῖν πράγματα, ὅτε τῶν ἐμαυτοῦ γ’ ἕνεκα νυνὶ χρημάτων ἕλκω σε κλητεύσοντα, καὶ γενήσομαι ἐχθρὸς ἔτι πρὸς τούτοισιν ἀνδρὶ δημότῃ. ### 1220 ἀτὰρ οὐδέποτέ γε τὴν πατρίδα καταισχυνῶ ζῶν, ἀλλὰ καλοῦμαι Στρεψιάδην— **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1221 τίς οὑτοσί; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1221 —εἰς τὴν ἕνην τε καὶ νέαν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1222 μαρτύρομαι ὅτι εἰς δύ’ εἶπεν ἡμέρας. τοῦ χρήματος; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1222 τῶν δώδεκα μνῶν, ἃς ἔλαβες ὠνούμενος ### 1225 τὸν ψαρὸν ἵππον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1225 ἵππον; οὐκ ἀκούετε; ὃν πάντες ὑμεῖς ἴστε μισοῦνθ’ ἱππικήν. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1225 καὶ νὴ Δί’ ἀποδώσειν γ’ ἐπώμνυς τοὺς θεούς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1225 μὰ τὸν Δί’ οὐ γάρ πω τότ’ ἐξηπίστατο ### 1225 Φειδιππίδης μοι τὸν ἀκατάβλητον λόγον. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1230 νῦν δὲ διὰ τοῦτ’ ἔξαρνος εἶναι διανοεῖ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1230 τί γὰρ ἄλλ’ ἂν ἀπολαύσαιμι τοῦ μαθήματος; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1230 καὶ ταῦτ’ ἐθελήσεις ἀπομόσαι μοι τοὺς θεοὺς ἵν’ ἂν κελεύσω ’γώ σε; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1233 τοὺς ποίους θεούς; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1233 τὸν Δία, τὸν Ἑρμῆν, τὸν Ποσειδῶ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1234 νὴ Δία, ### 1235 κἂν προσκαταθείην γ’, ὥστ’ ὀμόσαι, τριώβολον. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1235 ἀπόλοιο τοίνυν ἕνεκ’ ἀναιδείας ἔτι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1235 ἁλσὶν διασμηχθεὶς ὄναιτ’ ἂν οὑτοσί. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1235 οἴμ’ ὡς καταγελᾷς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1238 ἓξ χοᾶς χωρήσεται. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1238 οὔτοι μὰ τὸν Δία τὸν μέγαν καὶ τοὺς θεοὺς ### 1240 ἐμοῦ καταπροίξει. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1240 θαυμασίως ἥσθην θεοῖς, καὶ Ζεὺς γελοῖος ὀμνύμενος τοῖς εἰδόσιν. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1240 ἦ μὴν σὺ τούτων τῷ χρόνῳ δώσεις δίκην. ἀλλ’ εἴτ’ ἀποδώσεις μοι τὰ χρήματ’ εἴτε μή, ### 1240 ἀπόπεμψον ἀποκρινάμενος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1244 ἔχε νυν ἥσυχος· ### 1245 ἐγὼ γὰρ αὐτίκ’ ἀποκρινοῦμαί σοι σαφῶς. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1245 τί σοι δοκεῖ δράσειν; ἀποδώσειν σοι δοκεῖ; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1245 ποῦ ’σθ’ οὗτος ἁπαιτῶν με τἀργύριον; λέγε, τουτὶ τί ἐστι; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1248 τοῦθ’ ὅτι ἐστί; κάρδοπος. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1248 ἔπειτ’ ἀπαιτεῖς ἀργύριον τοιοῦτος ὤν; ### 1248 οὐκ ἂν ἀποδοίην οὐδ’ ἂν ὀβολὸν οὐδενὶ ὅστις καλέσειε “κάρδοπον” τὴν καρδόπην. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1248 οὐκ ἄρ’ ἀποδώσεις; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1252 οὐχ ὅσον γ’ ἔμ’ εἰδέναι. οὔκουν ἁνύσας τι θᾶττον ἀπολιταργιεῖς ἀπὸ τῆς θύρας; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1254 ἄπειμι· καὶ τοῦτ’ ἴσθ’, ὅτι ### 1255 θήσω πρυτανεῖ’, ἢ μηκέτι ζῴην ἐγώ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1255 προσαποβαλεῖς ἄρ’ αὐτὰ πρὸς ταῖς δώδεκα. καίτοι σε τοῦτό γ’ οὐχὶ βούλομαι παθεῖν ὁτιὴ ’κάλεσας εὐηθικῶς “τὴν κάρδοπον”. **ΧΡΗΣΤΗΣ Β** ### 1259a ἰώ μοι μοι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1259b ἔα· ### 1260 τίς οὑτοσί ποτ’ ἔσθ’ ὁ θρηνῶν; οὔ τι που τῶν Καρκίνου τις δαιμόνων ἐφθέγξατο; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1260 τί δ’, ὅστις εἰμί, τοῦτο βούλεσθ’ εἰδέναι; ἀνὴρ κακοδαίμων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1263 κατὰ σεαυτόν νυν τρέπου. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1263 ὦ σκληρὲ δαῖμον· ὦ τύχαι θραυσάντυγες ### 1265 ἵππων ἐμῶν· ὦ Παλλάς, ὥς μ’ ἀπώλεσας. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1265 τί δαί σε Τλημπόλεμός ποτ’ εἴργασται κακόν; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1265 μὴ σκῶπτέ μ’, ὦ τᾶν, ἀλλά μοι τὰ χρήματα τὸν υἱὸν ἀποδοῦναι κέλευσον ἅλαβεν, ἄλλως τε μέντοι καὶ κακῶς πεπραγότι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1270 τὰ ποῖα ταῦτα χρήμαθ’; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1270 ἁδανείσατο. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1270 κακῶς ἄρ’ ὄντως εἶχες, ὥς γ’ ἐμοὶ δοκεῖς. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1270 ἵππους γ’ ἐλαύνων ἐξέπεσον νὴ τοὺς θεούς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1270 τί δῆτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπ’ ὄνου καταπεσών; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1270 ληρῶ, τὰ χρήματ’ ἀπολαβεῖν εἰ βούλομαι; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1275 οὐκ ἔσθ’ ὅπως σύ γ’ αὐτὸς ὑγιαίνεις. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1275 τί δαί; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1275 τὸν ἐγκέφαλον ὥσπερ σεσεῖσθαί μοι δοκεῖς. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1275 σὺ δὲ νὴ τὸν Ἑρμῆν προσκεκλήσεσθαί γ’ ἐμοί, εἰ μὴ ’ποδώσεις τἀργύριον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1278 κάτειπέ νυν· πότερα νομίζεις καινὸν αἰεὶ τὸν Δία ### 1280 ὕειν ὕδωρ ἑκάστοτ’, ἢ τὸν ἥλιον ἕλκειν κάτωθεν ταὐτὸ τοῦθ’ ὕδωρ πάλιν; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1280 οὐκ οἶδ’ ἔγωγ’ ὁπότερον, οὐδέ μοι μέλει. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1280 πῶς οὖν ἀπολαβεῖν τἀργύριον δίκαιος εἶ, εἰ μηδὲν οἶσθα τῶν μετεώρων πραγμάτων; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1285 ἀλλ’ εἰ † σπανίζεις τἀργυρίου μοι τὸν τόκον ἀπόδοτε †. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1286 τοῦτο δ’ ἔσθ’, ὁ τόκος, τί θηρίον; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1286 τί δ’ ἄλλο γ’ ἢ κατὰ μῆνα καὶ καθ’ ἡμέραν πλέον πλέον τἀργύριον αἰεὶ γίγνεται ὑπορρέοντος τοῦ χρόνου; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1289 καλῶς λέγεις. ### 1290 τί δῆτα; τὴν θάλαττάν ἐσθ’ ὅτι πλείονα νυνὶ νομίζεις ἢ πρὸ τοῦ; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1291 μὰ Δί’, ἀλλ’ ἴσην. οὐ γὰρ δίκαιον πλείον’ εἶναι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1292 κᾆτα πῶς αὕτη μέν, ὦ κακόδαιμον, οὐδὲν γίγνεται ἐπιρρεόντων τῶν ποταμῶν πλείων, σὺ δὲ ### 1295 ζητεῖς ποῆσαι τἀργύριον πλέον τὸ σόν; οὐκ ἀποδιώξει σαυτὸν ἀπὸ τῆς οἰκίας; φέρε μοι τὸ κέντρον. **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1297 ταῦτ’ ἐγὼ μαρτύρομαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1297 ὕπαγε. τί μέλλεις; οὐκ ἐλᾷς, ὦ σαμφόρα; **ΧΡΗΣΤΗΣ** ### 1297 ταῦτ’ οὐχ ὕβρις δῆτ’ ἐστίν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1299 ἄξεις; ἐπιαλῶ ### 1299 κεντῶν ὑπὸ τὸν πρωκτόν σε τὸν σειραφόρον. φεύγεις; ἔμελλόν ς’ ἆρα κινήσειν ἐγὼ αὐτοῖς τροχοῖς τοῖς σοῖσι καὶ ξυνωρίσιν. **ΧΟΡΟΣ** ### 1302 οἷον τὸ πραγμάτων ἐρᾶν φλαύρων· ὁ γὰρ γέρων ὅδ’ ἐρασθεὶς ### 1305 ἀποστερῆσαι βούλεται τὰ χρήμαθ’ ἁδανείσατο. κοὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐ τήμερον λήψεταί τι πρᾶγμ’ ὃ τοῦ‐ τον ποήσει τὸν σοφι‐ ### 1310a στὴν ὧν πανουργεῖν ἤρξατ’ ἐξ‐ ### 1310b αίφνης † τι κακὸν λαβεῖν †. ### 1311 οἶμαι γὰρ αὐτὸν αὐτίχ’ εὑρήσειν ὅπερ πάλαι ποτ’ ἐζήτει, εἶναι τὸν υἱὸν δεινόν οἱ γνώμας ἐναντίας λέγειν ### 1315 τοῖσιν δικαίοις, ὥστε νι‐ κᾶν ἅπαντας, οἵσπερ ἂν ξυγγένηται, κἂν λέγῃ παμπόνηρ’. ἴσως δ’ ἴσως βουλήσεται ### 1320 κἄφωνον αὐτὸν εἶναι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1320 ἰοὺ ἰού. ὦ γείτονες καὶ ξυγγενεῖς καὶ δημόται, ἀμυνάθετέ μοι τυπτομένῳ πάσῃ τέχνῃ. οἴμοι κακοδαίμων τῆς κεφαλῆς καὶ τῆς γνάθου. ### 1325 ὦ μιαρέ, τύπτεις τὸν πατέρα; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1325 φήμ’, ὦ πάτερ. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1325 ὁρᾶθ’ ὁμολογοῦνθ’ ὅτι με τύπτει; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1326 καὶ μάλα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1326 ὦ μιαρὲ καὶ πατραλοῖα καὶ τοιχωρύχε. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1326 αὖθίς με ταὐτὰ ταῦτα καὶ πλείω λέγε. ἆρ’ οἶσθ’ ὅτι χαίρω πόλλ’ ἀκούων καὶ κακά; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1330 ὦ λακκόπρωκτε. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1330 πάττε πολλοῖς τοῖς ῥόδοις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1330 τὸν πατέρα τύπτεις; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1331 κἀποφανῶ γε νὴ Δία ὡς ἐν δίκῃ ς’ ἔτυπτον. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1332 ὦ μιαρώτατε, καὶ πῶς γένοιτ’ ἂν πατέρα τύπτειν ἐν δίκῃ; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1332 ἔγωγ’ ἀποδείξω καί σε νικήσω λέγων. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1335 τουτὶ σὺ νικήσεις; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1335 πολύ γε καὶ ῥᾳδίως. ἑλοῦ δ’ ὁπότερον τοῖν λόγοιν βούλει λέγειν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1335 ποίοιν λόγοιν; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1337 τὸν κρείττον’ ἢ τὸν ἥττονα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1337 ἐδιδαξάμην μέντοι σε νὴ Δί’, ὦ μέλε, τοῖσιν δικαίοις ἀντιλέγειν, εἰ ταῦτά γε ### 1340 μέλλεις ἀναπείσειν, ὡς δίκαιον καὶ καλὸν τὸν πατέρα τύπτεσθ’ ἐστὶν ὑπὸ τῶν υἱέων. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1340 ἀλλ’ οἴομαι μέντοι ς’ ἀναπείσειν, ὥστε γε οὐδ’ αὐτὸς ἀκροασάμενος οὐδὲν ἀντερεῖς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1340 καὶ μὴν ὅτι καὶ λέξεις ἀκοῦσαι βούλομαι. **ΧΟΡΟΣ** ### 1345 σὸν ἔργον, ὦ πρεσβῦτα, φροντίζειν ὅπῃ τὸν ἄνδρα κρατήσεις, ὡς οὗτος, εἰ μή τῳ ’πεποίθειν, οὐκ ἂν ἦν ### 1345 οὕτως ἀκόλαστος. ἀλλ’ ἔσθ’ ὅτῳ θρασύνεται· δῆλόν 〈γε τοι〉 ### 1345 τὸ λῆμα τἀνθρώπου. ### 1345 ἀλλ’ ἐξ ὅτου τὸ πρῶτον ἤρξαθ’ ἡ μάχη γενέσθαι ἤδη λέγειν χρὴ πρὸς χορόν· πάντως δὲ τοῦτο δράσεις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1352 καὶ μὴν ὅθεν γε πρῶτον ἠρξάμεσθα λοιδορεῖσθαι ἐγὼ φράσω. ’πειδὴ γὰρ εἱστιώμεθ’, ὥσπερ ἴστε, ### 1355 πρῶτον μὲν αὐτὸν τὴν λύραν λαβόντ’ ἐγὼ ’κέλευσα ᾆσαι Σιμωνίδου μέλος, τὸν Κριόν, ὡς ἐπέχθη. ὁ δ’ εὐθέως ἀρχαῖον εἶν’ ἔφασκε τὸ κιθαρίζειν ᾄδειν τε πίνονθ’, ὡσπερεὶ κάχρυς γυναῖκ’ ἀλοῦσαν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1355 οὐ γὰρ τότ’ εὐθὺς χρῆν ς’ ἀράττεσθαί τε καὶ πατεῖσθαι, ### 1360 ᾄδειν κελεύονθ’, ὡσπερεὶ τέττιγας ἑστιῶντα; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1360 τοιαῦτα μέντοι καὶ τότ’ ἔλεγεν ἔνδον, οἷάπερ νῦν, καὶ τὸν Σιμωνίδην ἔφασκ’ εἶναι κακὸν ποητήν. κἀγὼ μόλις μέν, ἀλλ’ ὅμως, ἠνεσχόμην τὸ πρῶτον. ἔπειτα δ’ ἐκέλευς’ αὐτὸν ἀλλὰ μυρρίνην λαβόντα ### 1365 τῶν Αἰσχύλου λέξαι τί μοι. κᾆθ’ οὗτος εὐθὺς εἶπεν· “ἐγὼ γὰρ Αἰσχύλον νομίζω πρῶτον ἐν ποηταῖς— ### 1365 ψόφου πλέων, ἀξύστατον, στόμφακα, κρημνοποιόν.” κἀνταῦθα πῶς οἴεσθέ μου τὴν καρδίαν ὀρεχθεῖν; ὅμως δὲ τὸν θυμὸν δακὼν ἔφην· “σὺ δ’ ἀλλὰ τούτων ### 1370 λέξον τι τῶν νεωτέρων, ἅττ’ ἐστὶ τὰ σοφὰ ταῦτα.” ὁ δ’ εὐθὺς ἦγ’ Εὐριπίδου ῥῆσίν τιν’, ὡς ἐκίνει ἁδελφός, ὦ ’λεξίκακε, τὴν ὁμομητρίαν ἀδελφήν. κἀγὼ οὐκέτ’ ἐξηνεσχόμην, ἀλλ’ εὐθέως ἀράττω πολλοῖς κακοῖς καἰσχροῖσι. κᾆτ’ ἐντεῦθεν, οἷον εἰκός, ### 1375 ἔπος πρὸς ἔπος ἠρειδόμεσθ’· εἶθ’ οὗτος ἐπαναπηδᾷ, κἄπειτ’ ἔφλα με κἀσπόδει κἄπνιγε κἀπέτριβεν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1375 οὔκουν δικαίως, ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς, σοφώτατον; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1378 σοφώτατον γ’ ἐκεῖνον, ὦ—τί ς’ εἴπω; ἀλλ’ αὖθις αὖ τυπτήσομαι. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1379 νὴ τὸν Δί’, ἐν δίκῃ γ’ ἄν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1380 καὶ πῶς δικαίως; ὅστις ὦ ’ναίσχυντέ ς’ ἐξέθρεψα αἰσθανόμενός σου πάντα τραυλίζοντος, ὅτι νοοίης. εἰ μέν γε βρῦν εἴποις, ἐγὼ γνοὺς ἂν πιεῖν ἐπέσχον· ### 1380 μαμμᾶν δ’ ἂν αἰτήσαντος, ἧκόν σοι φέρων ἂν ἄρτον· κακκᾶν δ’ ἂν οὐκ ἔφθης φράσας, κἀγὼ λαβὼν θύραζε ### 1385 ἐξέφερον ἂν καὶ προυσχόμην σε. σὺ δέ με νῦν ἀπάγχων, βοῶντα καὶ κεκραγόθ’ ὅτι χεζητιῴην, οὐκ ἔτλης ἔξω ’ξενεγκεῖν, ὦ μιαρέ, θύραζέ μ’, ἀλλὰ πνιγόμενος ### 1390 αὐτοῦ ’πόησα κακκᾶν. **ΧΟΡΟΣ** ### 1390 οἶμαί γε τῶν νεωτέρων τὰς καρδίας πηδᾶν ὅτι λέξει. εἰ γὰρ τοιαῦτά γ’ οὗτος ἐξειργασμένος λαλῶν ἀναπείσει, ### 1395 τὸ δέρμα τῶν γεραιτέρων λάβοιμεν ἂν ἀλλ’ οὐδ’ ἐρεβίνθου. ### 1396 σὸν ἔργον, ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτά, πειθώ τινα ζητεῖν, ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1398 ὡς ἡδὺ καινοῖς πράγμασιν καὶ δεξιοῖς ὁμιλεῖν ### 1398 καὶ τῶν καθεστώτων νόμων ὑπερφρονεῖν δύνασθαι. ἐγὼ γὰρ ὅτε μὲν ἱππικῇ τὸν νοῦν μόνῃ προσεῖχον, οὐδ’ ἂν τρί’ εἰπεῖν ῥήμαθ’ οἷός τ’ ἦν πρὶν ἐξαμαρτεῖν· νυνὶ δ’, ἐπειδή μ’ οὑτοσὶ τούτων ἔπαυσεν αὐτός, γνώμαις δὲ λεπταῖς καὶ λόγοις ξύνειμι καὶ μερίμναις, ### 1405 οἶμαι διδάξειν ὡς δίκαιον τὸν πατέρα κολάζειν. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1405 ἵππευε τοίνυν νὴ Δί’, ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστιν ἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1405 ἐκεῖσε δ’ ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι, καὶ πρῶτ’ ἐρήσομαί σε τουτί· παῖδά μ’ ὄντ’ ἔτυπτες; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1410 ἔγωγέ ς’, εὐνοῶν τε καὶ κηδόμενος. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1410 εἰπὲ δή μοι, οὐ κἀμὲ σοὶ δίκαιόν ἐστιν εὐνοεῖν ὁμοίως τύπτειν τ’, ἐπειδήπερ γε τοῦτ’ ἔστ’ εὐνοεῖν, τὸ τύπτειν; πῶς γὰρ τὸ μὲν σὸν σῶμα χρὴ πληγῶν ἀθῷον εἶναι, τοὐμὸν δὲ μή; καὶ μὴν ἔφυν ἐλεύθερός γε κἀγώ. ### 1415 “κλάουσι παῖδες, πατέρα δ’ οὐ κλάειν δοκεῖς;” φήσεις νομίζεσθαι σὺ παιδὸς τοῦτο τοὔργον εἶναι· ἐγὼ δέ γ’ ἀντείποιμ’ ἂν ὡς δὶς παῖδες οἱ γέροντες. εἰκός τε μᾶλλον τοὺς γέροντας ἢ νέους τι κλάειν, ὅσῳπερ ἐξαμαρτάνειν ἧττον δίκαιον αὐτούς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1420 ἀλλ’ οὐδαμοῦ νομίζεται τὸν πατέρα τοῦτο πάσχειν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1420 οὔκουν ἀνὴρ ὁ τὸν νόμον θεὶς τοῦτον ἦν τὸ πρῶτον, ὥσπερ σὺ κἀγώ, καὶ λέγων ἔπειθε τοὺς παλαιούς; ἧττόν τι δῆτ’ ἔξεστι κἀμοὶ καινὸν αὖ τὸ λοιπὸν θεῖναι νόμον τοῖς υἱέσιν, τοὺς πατέρας ἀντιτύπτειν; ### 1425 ὅσας δὲ πληγὰς εἴχομεν πρὶν τὸν νόμον τεθῆναι, ἀφίεμεν, καὶ δίδομεν αὐτοῖς προῖκα συγκεκόφθαι. σκέψαι δὲ τοὺς ἀλεκτρυόνας καὶ τἄλλα τὰ βοτὰ ταυτί, ὡς τοὺς πατέρας ἀμύνεται· καίτοι τί διαφέρουσιν ἡμῶν ἐκεῖνοι, πλήν γ’ ὅτι ψηφίσματ’ οὐ γράφουσιν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1430 τί δῆτ’, ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ, οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις; **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1430 οὐ ταὐτόν, ὦ τᾶν, ἐστίν, οὐδ’ ἂν Σωκράτει δοκοίη. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1430 πρὸς ταῦτα μὴ τύπτ’· εἰ δὲ μή, σαυτόν ποτ’ αἰτιάσει. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1430 καὶ πῶς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1434 ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμ’ ἐγὼ κολάζειν, ### 1435 σὺ δ’, ἢν γένηταί σοι, τὸν υἱόν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1435 ἢν δὲ μὴ γένηται, μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται, σὺ δ’ ἐγχανὼν τεθνήξεις. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1435 ἐμοὶ μέν, ὦνδρες ἥλικες, δοκεῖ λέγειν δίκαια, κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ· κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστ’, ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1440 σκέψαι δὲ χἀτέραν ἔτι γνώμην. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1440 ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1440 καὶ μὴν ἴσως γ’ οὐκ ἀχθέσει παθὼν ἃ νῦν πέπονθας. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1440 πῶς δή; δίδαξον γὰρ τί μ’ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1440 τὴν μητέρ’ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1443 τί φῄς, τί φῂς σύ; τοῦθ’ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1444 τί δ’ ἢν ἔχων τὸν ἥττω ### 1445 λόγον σε νικήσω λέγων τὴν μητέρ’ ὡς τύπτειν χρεών; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1445 τί δ’ ἄλλο γ’ ἤ, ταῦτ’ ἢν ποῇς, οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸν ἐμβαλεῖν ### 1449-1450 εἰς τὸ βάραθρον μετὰ Σωκράτους ### 1451 καὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω; ταυτὶ δι’ ὑμᾶς, ὦ Νεφέλαι, πέπονθ’ ἐγώ, ὑμῖν ἀναθεὶς ἅπαντα τἀμὰ πράγματα. **ΧΟΡΟΣ** ### 1451 αὐτὸς μὲν οὖν σαυτῷ σὺ τούτων αἴτιος, ### 1455 στρέψας σεαυτὸν εἰς πονηρὰ πράγματα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1455 τί δῆτα ταῦτ’ οὔ μοι τότ’ ἠγορεύετε, ἀλλ’ ἄνδρ’ ἄγροικον καὶ γέροντ’ ἐπήρατε; **ΧΟΡΟΣ** ### 1455 ἡμεῖς ποοῦμεν ταῦθ’ ἑκάστοθ’, ὅντιν’ ἂν γνῶμεν πονηρῶν ὄντ’ ἐραστὴν πραγμάτων, ### 1460 ἕως ἂν αὐτὸν ἐμβάλωμεν εἰς κακόν, ### 1460 ὅπως ἂν εἰδῇ τοὺς θεοὺς δεδοικέναι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1460 ὤμοι, πονηρά γ’, ὦ Νεφέλαι, δίκαια δέ· οὐ γάρ με χρῆν τὰ χρήμαθ’ ἁδανεισάμην ἀποστερεῖν. νῦν οὖν ὅπως, ὦ φίλτατε, ### 1465 τὸν Χαιρεφῶντα τὸν μιαρὸν καὶ Σωκράτη ἀπολεῖς μετ’ ἐμοῦ ’λθών, οἳ σὲ κἄμ’ ἐξηπάτων. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1465 ἀλλ’ οὐκ ἂν ἀδικήσαιμι τοὺς διδασκάλους. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1465 ναὶ ναί, καταιδέσθητι πατρῷον Δία. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1465 ἰδού γε Δία πατρῷον. ὡς ἀρχαῖος εἶ. ### 1470 Ζεὺς γάρ τις ἐστίν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1470 ἐστίν. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1470 οὐκ ἔστ’, οὔκ, ἐπεὶ Δῖνος βασιλεύει, τὸν Δί’ ἐξεληλακώς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1470 οὐκ ἐξελήλακ’, ἀλλ’ ἐγὼ τοῦτ’ ᾠόμην διὰ τουτονὶ τὸν δῖνον. ὤμοι δείλαιος, ὅτε καὶ σὲ χυτρεοῦν ὄντα θεὸν ἡγησάμην. **ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ** ### 1475 ἐνταῦθα σαυτῷ παραφρόνει καὶ φληνάφα. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1475 οἴμοι παρανοίας. ὡς ἐμαινόμην ἄρα ὅτ’ ἐξέβαλον καὶ τοὺς θεοὺς διὰ Σωκράτη. ἀλλ’ ὦ φίλ’ Ἑρμῆ, μηδαμῶς θύμαινέ μοι, μηδέ μ’ ἐπιτρίψῃς, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε ### 1480 ἐμοῦ παρανοήσαντος ἀδολεσχίᾳ. ### 1480 καί μοι γενοῦ ξύμβουλος, εἴτ’ αὐτοὺς γραφὴν διωκάθω γραψάμενος, εἴθ’ ὅτι σοι δοκεῖ. ὀρθῶς παραινεῖς οὐκ ἐῶν δικορραφεῖν ἀλλ’ ὡς τάχιστ’ ἐμπιμπράναι τὴν οἰκίαν ### 1485 τῶν ἀδολεσχῶν. δεῦρο δεῦρ’, ὦ Ξανθία, κλίμακα λαβὼν ἔξελθε καὶ σμινύην φέρων, κἄπειτ’ ἐπαναβὰς ἐπὶ τὸ φροντιστήριον τὸ τέγος κατάσκαπτ’, εἰ φιλεῖς τὸν δεσπότην, ἕως ἂν αὐτοῖς ἐμβάλῃς τὴν οἰκίαν. ### 1490 ἐμοὶ δὲ δᾷδ’ ἐνεγκάτω τις ἡμμένην. κἀγώ τιν’ αὐτῶν τήμερον δοῦναι δίκην ἐμοὶ ποήσω, κεἰ σφόδρ’ εἴς’ ἀλαζόνες. **ΜΑΘΗΤΗΣ Α** ### 1493 ἰοὺ ἰού. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1493 σὸν ἔργον, ὦ δᾷς, ἱέναι πολλὴν φλόγα. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 1495 ἄνθρωπε, τί ποεῖς; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1495 ὅτι ποῶ; τί δ’ ἄλλο γ’ ἢ διαλεπτολογοῦμαι ταῖς δοκοῖς τῆς οἰκίας; **ΜΑΘΗΤΗΣ Β** ### 1497 οἴμοι· τίς ἡμῶν πυρπολεῖ τὴν οἰκίαν; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1497 ἐκεῖνος οὗπερ θοἰμάτιον εἰλήφατε. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 1497 ἀπολεῖς, ἀπολεῖς. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1499 τοῦτ’ αὐτὸ γὰρ καὶ βούλομαι, ### 1499 ἢν ἡ σμινύη μοι μὴ προδῷ τὰς ἐλπίδας ἢ ’γὼ πρότερόν πως ἐκτραχηλισθῶ πεσών. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1499 οὗτος, τί ποιεῖς ἐτεόν, οὑπὶ τοῦ τέγους; **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1499 ἀεροβατῶ καὶ περιφρονῶ τὸν ἥλιον. **ΣΩΚΡΑΤΗΣ** ### 1499 οἴμοι τάλας δείλαιος, ἀποπνιγήσομαι. **ΜΑΘΗΤΗΣ** ### 1505 ἐγὼ δὲ κακοδαίμων γε κατακαυθήσομαι. **ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ** ### 1505 τί γὰρ μαθόντες τοὺς θεοὺς ὑβρίζετε καὶ τῆς σελήνης ἐσκοπεῖσθε τὴν ἕδραν; δίωκε, παῖε, βάλλε, πολλῶν οὕνεκα, μάλιστα δ’ εἰδὼς τοὺς θεοὺς ὡς ἠδίκουν. **ΧΟΡΟΣ** ### 1510-1511 ἡγεῖσθ’ ἔξω· κεχόρευται γὰρ μετρίως τό γε τήμερον ### 1510-1511 ἡμῖν. ## License and provenance This text is licensed CC0 1.0 Universal. The canonical record is the JSON at https://eulogikon.org/data/works/grc/aristophanes-of-athens-clouds-daw-an.json (sha256:1bbdee1c1e74170c6048b551ad700b2a7f36ff340351b33da296f6b0518372d4). Cite as `eul_wid: daw-an`.