---
title: On Signs in the Iliad
title_greek: Περὶ τῶν σημείων τῆς Ἰλιάδος
author: Aristonicus of Alexandria
eul_wid: mia-ab
eul_aid: mia
canonical: "https://eulogikon.org/grc/aristonicus-of-alexandria/signs-iliad"
canonical_json: "https://eulogikon.org/data/works/grc/aristonicus-of-alexandria-signs-iliad-mia-ab.json"
sha256: e1d1b72bb7eb0f79325916bf9250f2254a9e560464625bbf4778e50b792b4c9b
period: Hellenistic
dialect: Technical Koine
domain: Grammar
format: Verse
license: CC0-1.0
---

# On Signs in the Iliad

*Περὶ τῶν σημείων τῆς Ἰλιάδος*

**Author:** Aristonicus of Alexandria

**eul_wid:** `mia-ab` · [HTML page](https://eulogikon.org/grc/aristonicus-of-alexandria/signs-iliad) · [Canonical JSON](https://eulogikon.org/data/works/grc/aristonicus-of-alexandria-signs-iliad-mia-ab.json)

## Text

### book h3-7.1

πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄιδι προίαψεν

### book h3-7.2

ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν,

### book h3-7.3

οἰωνοῖσί τε πᾶσι· Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή,

### book h3-7.4

ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε

### book h3-7.5

Ἀτρείδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

### book 3.1

ὅτι κακῶς τινὲς μεταγράφουσι πολλὰς δ’ ἰφθί‐

### book 3.2

μους κεφαλάς, ἵνα περιφραστικῶς τοὺς ἀνδρείους καὶ

### book 3.3

ἀγαθοὺς λέγῃ ἰφθίμους κεφαλάς. A. Addidi secundum ἰφθί‐

### book 3.4

μους. Id recte scribi Λ 55, hic non, quod opponatur αὐτούς

### book 3.5

(v. 4) v. Λ 55, Η 330. L.

### book 4-5.1

ὅτι Ζηνόδοτος τοὺς δύο ἀθετεῖ· γίνεται δὲ τὸ

### book 4-5.2

προοίμιον κόλον. καὶ πρὸς τὰς ψυχὰς ἀντιδιέσταλκε τὸ αὐ‐

### book 4-5.3

τοὺς δέ, ἐπὶ τῶν σωμάτων. A. Et annotaverat ἑλώρια non

### book 4-5.4

significare cibum, sed rapinam: Ε 684, v. Lehrs. Ar. p. 110.

### book 5.1

Excidit refutatio lectionis Zenodoteae: οἰωνοῖσί τε δαῖτα.

### book 5.2

Ar. p. 95.

### book 5-6.1

Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα:

### book 5-6.2

Ἀρίσταρχος συνάπτει, ἵνα μὴ παροῦσά τις φαίνηται βουλὴ

### book 5-6.3

καθ’ Ἑλλήνων, ἀλλ’ ἀφ’ οὗ χρόνου ἐγένετο ἡ μῆνις, ἵνα

### book 5-6.4

μὴ τὰ παρὰ τοῖς νεωτέροις πλάσματα (Ar. 191) δεξώμεθα. A.

### book 5-6.5.1

Pro παροῦσα malim προοῦσα: nam hac nota cavere voluit, ne

### book 5-6.5.2

quis credat jam ante Achillis iram hoc consilium a Jove captum

### book 5-6.5.3

fuisse. v. Ar. 191.

### book 8.1

τίς τάρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι:

### book 8.2

ὅτι (Pluygers. p. 9) ὁ Ζηνόδοτος σφωϊ γράφει A. cod. σφῶιν.

### book 8.3

Τίς τάρ σφωι scribebat Zenodotus et alii enclitice, et hanc

### book 8.4

ipsam formam de tertia persona (eos) intelligebant. Apollon.

### book 8.5

constr. 167. pronom. 115. Lips.: οἱ περὶ τὸν Σιδώνιον τῇ

### book 8.1

σφωϊ ἀρέσκονται, οὐ καλῶς. ἡ γὰρ σφωϊ δύο πτώσεις ἐπι‐

### book 8.2

δέχεται, ὑμεῖς καὶ ὑμᾶς, ὧν οὐδέτερον ἁρμόττει. τὸ δὲ

### book 8.3

σφωέ μᾶλλον τρίτου ἐστὶ δυικοῦ προσώπου, καὶ σημαίνει τὸ

### book 8.4

αὐτούς. Similiter fere dixerat Aristonicus: v. ad Κ 546. L.

### book 8.10.1

Unum ἁρμόττει offendit: nam quod in omnibus Aristonici scho‐

### book 8.10.2

liis ἁρμόζει legitur, non casu factum crediderim.

### book 11.1

τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα: διὰ τὴν τάξιν

### book 11.2

τοῦ ἄρθρου, τὸν ἀρητῆρα Χρύσην. A. Α 340 Φ 317 ρ 10

### book 11.3

(Q). Apollon. constr. 66, 24.

### book h12-4.1

ὁ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

### book h12-4.2

λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ’ ἀπερείσι’ ἄποινα,

### book h12-4.3

στέμματ’ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος.

### book 12-4.1

ἀστερίσκοι· οὐ καλῶς γὰρ ἐν τοῖς ἑξῆς (372)

### book 12-4.2

μετετέθησαν. A.

### book 14.1

στέμματα: ὅτι ἔθος αὐτῷ πληθυντικῶς ἀντὶ ἑνικοῦ

### book 14.2

λέγειν. A. Sequitur mox (28) στέμμα θεοῖο. L. ἑνικοῦ dedit

### book 14.3

Bekkerus; in cod. ἑνικῶς esse ait Pluygers. p. 11.

### book 20.1

παῖδα δ’ ἐμοὶ λῦσαί τε φίλην τὰ δ’ ἄποινα δέ‐

### book 20.2

χεσθαι. Huc pertinet quod a Villois. et Bekk. ad v. 23 rela‐

### book 20.3

tum est: ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ. A. V. BL 20. Apol‐

### book 20.4

lon. constr. 78, 21 et pag. 14.

### book 23.1

αἰδεῖσθαί τ’ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα.

### book 23.2

Αἰδεῖσθαι idem valet atque ὡς ἱκέτην προσδέχεσθαι: Χ 124.

### book 23.3

Ar. 150.

### book 24.1

ἀλλ’ οὐκ Ἀτρείδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ:

### book 24.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀλλ’ οὐκ Ἀτρείδεω (sc. Ἀτρείδεω

### book 24.3

Ἀγαμέμνονος L.) ὁ δὲ ποιητὴς δοτικὴν ἀντὶ γενικῆς παρα‐

### book 24.4

λαμβάνει. A. Cf. p. 22.

### book 26.1

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω:

### book 26.2

ὅτι (Pluyg. p. 8) ἀντὶ τοῦ κιχείοιμι. A. Cf. p. 10.

### book h29-31.1

τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω· πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν

### book h29-31.2

ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ, ἐν Ἄργεϊ, τήλοθι πάτρης,

### book h29-31.3

ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν.

### book 29-31.1

ἀθετοῦνται, ὅτι ἀναλύουσι τὴν ἐπίτασιν τοῦ

### book 29-31.2

νοῦ καὶ τὴν ἀπειλήν. ἠσμένισε γὰρ καὶ ὁ Χρύσης ὑπηρε‐

### book 29-31.3

τούσης αὐτῆς τῷ βασιλεῖ. ἀπρεπὲς δὲ καὶ τὸ τὸν Ἀγα‐

### book 29-31.4

μέμνονα τοιαῦτα λέγειν. A. ὑπηρετούσης pro εἰπούσης

### book 29-31.5

emendavit Lehrs. Herodian. p. 461.

### book 29.1

πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισι: οὐ τοῦτο λέγει, ὅτι

### book 29.2

γηράσασαν αὐτὴν τότε ἀποδώσει, ἀλλ’ ὅτι πρότερον γηράσει

### book 29.3

ἢ ἐκείνῳ ἀποδοθήσεται. A. Cf. ad Σ 283 Ω 551. L.

### book 32.1

σαώτερος ὥς κε νέηαι: ὅτι τὸ σαώτερος ἀντὶ τοῦ

### book 32.2

ἁπλοῦ. A. Cf. p. 30.

### book 34.1

βῆ δ’ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θα‐

### book 34.2

λάσσης: ὅτι Ζηνόδοτος διὰ τοῦ χ ἀχέων. A.

### book 37.1

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ’, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβη‐

### book 37.2

κας: ὅτι κατὰ μεταφορὰν ἐκ τετραπόδων ὑπερμαχεῖς. A.

### book 37.3

Ε 21, 299 Θ 331 Ν 420 Ξ 477 Ρ 4, 80.

### book 40.1

ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί’ ἔκηα,

### book 40.2

ταύρων ἠδ’ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ.

### book 40.3

τὸ δέ (Pluyg. p. 11): ὅτι περιττὸς ὁ δέ συνήθως αὐτῷ. A.

### book 40.4

Cf. p. 33.

### book 42.1

τίσειαν Δαναοί: ὅτι Ζηνόδοτος τίσαιεν. A. cod.

### book 42.2

τίσειεν.

### book 44.1

βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων: ὅτι ὄρος ὁ

### book 44.2

Ὄλυμπος· τὰ γὰρ κάρηνα ἐπὶ ὄρους. A. Ar. 169.

### book 46.1

ἔκλαγξαν δ’ ἄρ’ οἰστοὶ ἐπ’ ὤμων χωομένοιο,

### book 46.2

αὐτοῦ κινήθεντος· ὁ δ’ ἤιε νυκτὶ ἐοικώς: ὅτι Ζη‐

### book 46.3

νόδοτος ἀμφοτέρους ἠθέτηκεν, οὐ καλῶς. A. Et Zenodotum

### book 46.4

non recte scripsisse νυκτὶ ἐλυσθείς: Μ 463. L.

### book 50.1

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀρ‐

### book 50.2

γούς: ὅτι οὐκ ὀρθῶς τινὲς οὐρῆας τοὺς φύλακας, ἀντιδια‐

### book 50.3

στέλλει γὰρ διὰ τοῦ αὐτοῖσι (51). A. Ψ 111.

### book 51.1

βέλος ἐχεπευκές: ὅτι μεταφορικῶς ἀπὸ τῆς πεύκης.

### book 51.2

A. Pluyg. p. 8, cf. schol. AD ap. Bekk. Fortasse hoc Ari‐

### book 51.3

stonici est.

### book 53.1

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο.

### book 53.2

Fuit annotatio de significatu vocis κῆλα: Λ 584.

### book 56.1

ὁρᾶτο: ὅτι Ζηνόδοτος ὁρῆτο γράφει· ἀγνοεῖ δὲ ὅτι

### book 56.2

Δωρικὸν γίνεται. A. Cf. ad v. 198.

### book 59.1

Ἀτρείδη, νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀίω

### book 59.2

ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν:

### book 59.3

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν τῶν νεωτέρων ἱστορίαν, ὅτι ἐντεῦθεν τὴν

### book 59.4

κατὰ Μυσίαν ἱστορίαν ἔπλασαν. A. Cf. ad 71 et Ar. 101.

### book 59.5.1

In repetito ἱστορίαν offendo; pro altero fortasse fuit ἐφόρμι‐

### book 59.5.2

σιν vel tale quid. Et dixerat πάλιν significare retro non iterum:

### book 59

BL ad h. l. et Λ 326.

### book 60.1

εἴ κεν: ὅτι Ζηνόδοτος οἵ κεν γράφει, οὐ καλῶς·

### book 60.2

καλὴ γὰρ ἡ ἀπόγνωσις τῆς σωτηρίας. A.

### book 62.1

ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα,

### book 62.2

ἢ καὶ ὀνειροπόλον: ἡ διπλῆ, ὅτι μάντις γενικῶς,

### book 62.3

ἱερεὺς δὲ καὶ ὀνειροπόλος εἰδικῶς, εἴδη μάντεων. Ζηνόδο‐

### book 62.4

τος δὲ ἠθέτηκεν αὐτόν (v. 63), μήποτε δὲ ὀνειροκρίτην

### book 62.5.1

ὑπείληφεν, οὐκ ὀρθῶς. A. Cod. οἰωνοπόλος pro ὀνειροπόλος.

### book 62.5.2

Quid significet ὀνειροπόλος, v. ad Ε 149.

### book 65.1

εἴ ταρ ὅ γ’ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται: ὅτι ἐλλείπει ἡ

### book 65.2

περί. A. Cf. p. 26.

### book 68.1

κατ’ ἄρ’ ἕζετο: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐκαθέζετο.

### book 68.2

οὐκ ἐᾷ δὲ ἑλληνίζειν τὸν Ὅμηρον· ὥσπερ γὰρ οὐδὲ λέγει

### book 68.3

ἐκατέβαινεν, οὕτως οὐδὲ ἐκαθέζετο. A. Pro οὐδὲ λέγει in

### book 68.4

cod. esse ait Pluyg. p. 11. οὐδεὶς λέγει: quod si est, falsum est.

### book 68-9.1

ἤτοι ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο, τοῖσι δ’ ἀνέστη

### book 68-9.2

Κάλχας Θεστορίδης: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μάν‐

### book 68-9.3

τις Θεστορίδης. A. Collato Aristonici scholio ad Ω 77 con‐

### book 68-9.4

jici certe poterit, cur Zenodotus hanc lectionem praetulerit.

### book 68-9.5.1

Scilicet Achilles generatim dicit: ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν

### book 68-9.5.2

ἐρείομεν (62), neque Calchantem nominatim appellat. Hinc cen‐

### book 68-9.5.3

suisse videtur Zenodotus, eum qui respondeat, necessario ut

### book 68-9.5.4

vatem esse significandum. Aristarchus contra dixisse videtur,

### book 68-9.5.5

hoc nequaquam esse necessarium et attulit locum illum ex ul‐

### book 68-9.10.1

timo libro, ubi ἐξ ὀνόματος μὴ καλέσαντος τοῦ Διὸς ἡ πρὸς

### book 68-9.10.2

ταῦτα τεταγμένη Ἶρις ὑπακούει.

### book 71.1

καὶ νήεσς’ ἡγήσατ’ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω: ὅτι

### book 71.2

ἀντὶ τοῦ νεῶν. (cf. p. 22). καὶ ὅτι Κάλχας ἡγήσατο τοῖς Ἕλ‐

### book 71.3

λησι καὶ οὐχὶ Τήλεφος, ὥς τινες νεώτεροι (Ar. 190). καὶ τὸ

### book 71.4

εἴσω ἀντὶ τοῦ εἴς. (Ar. 142). A.

### book 73.1

ὅ σφιν εὐφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν:

### book 73.2

ὅτι (Pl. p. 8) Ζηνόδοτος γράφει· ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα

### book 73.3

πτερόεντα προσηύδα. A. μίν pro αὐτούς, quod reiciunt

### book 73.4

Aristarchei: v. ad Κ 127, Apollon. pron. p. 108. L.

### book 80.1

κρείσσων: ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ ν γράφει. τὰ

### book 80.2

δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἔχει ἐπὶ τῆς εὐθείας τὸ ν. A. Cod.

### book 80.3

εὐσύγκριτα pro συγκριτικά. Correxit Bekkerus.

### book 83

σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις: ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 83

φει φράσον. μᾶλλον δὲ τὸ φράσαι ἁρμόζει. A. Ar. 94.

### book 85.1

οἶσθα: ὅτι οἶσθα χωρὶς τοῦ ς. οὕτως γὰρ λέγει

### book 85.2

διὰ παντός· οἶσθα· τίη τοι ταῦτα (Α 365). οἶσθα γέ‐

### book 85.3

ρον (δ 465). A.

### book 86.1

Κάλχαν: ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ ν Κάλχα. τὰ

### book 86.2

δὲ εἰς ας λήγοντα, διὰ τοῦ ντ κλινόμενα ἐπὶ τῆς γενικῆς,

### book 86.3

ἔχει τὴν κλητικὴν εἰς ν, Θόαν, Αἶαν. A. Cf. ad Ν 68, 222.

### book 93.1

οὔ ταρ ὅγ’ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται, οὐδ’ ἑκατόμβης

### book 93.2

ἀλλ’ ἕνεκ’ ἀρητῆρος, ὃν ἠτίμης’ Ἀγαμέμνων.

### book 93.3

εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται: ὅτι ἐλλείπει τὸ περί, καὶ περισσὸν

### book 93.4

τὸ ἐπιμέμφεται. A. Ego suspicabar: καὶ κοινὸν τὸ ἐπιμέμ‐

### book 93.5.1

φεται sc. ἐπὶ τὸν ἑξῆς: v. adn. seq. et ad Λ 56 Φ 479 Ψ 183.

### book 93.5.2

Contraria corruptela est Ι 416 (κοινόν pro περισσόν). Lehrsius

### book 93.5.3

hunc locum ita sanare mavult: καὶ περισσὸν τὸ ἐπί ἐν τῷ

### book 93.5.4

ἐπιμέμφεται, ut Ξ 54 Τ 62. Cf. p. 26.

### book 96.1

τοὔνεκ’ ἄρ’ ἄλγεα ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ’ ἔτι δώ‐

### book 96.2

σει: ἀθετεῖται, ὅτι περισσός· πρόκειται γάρ· ἀλλ’ ἕνεκ’

### book 96.3

ἀρητῆρος, ὃν ἠτίμης’ Ἀγαμέμνων. τὸ δὲ ἐπιμέμφεται

### book 96.4

ἀπὸ κοινοῦ δεῖ λαμβάνειν. ABL. Hoc scholium a Vill. et Bekk.

### book 96.5

injuria ad v. 94 relatum est.

### book 98.1

πρίν γ’ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δομέναι ἑλικώπιδα κούρην

### book 98.2

ἀπριάτην, ἀνάποινον: ὅτι οὐ κατὰ προσηγορίαν τὴν

### book 98.3

ἀπριάτην λέγει, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἀπρατί· καὶ παράλληλον τὸ

### book 98.4

ἀνάποινον· τὸ γὰρ αὐτὸ δι’ ἀμφοτέρων δηλοῦται. A. Ut hic

### book 98.5.1

κατὰ προσηγορίαν, ita Ι 446 κατὰ μεσότητα Λ 186 κα‐

### book 98.5.2

τ’ ἐπίθετον. De παράλληλον cf. ad Ν 276.

### book 100.1

τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν: ὅτι

### book 100.2

Ζηνόδοτος γράφει αἴ κέν μιν. γελοῖον δὲ διστακτικῶς λέ‐

### book 100.3

γειν τὸν μάντιν. ABL.

### book 100.4

πεπίθοιμεν: ὅμοιόν ἐστι τῷ ῥηιδίως πεπιθεῖν (Ι 184).

### book 100.5.1

εἴωθε δὲ τοὺς δευτέρους ἀορίστους ἀναδιπλασιάζειν. A. Cf.

### book 100.5.2

p. 11 not. 1.

### book h103-4.1

ἀχνύμενος· μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι

### book h103-4.2

πίμπλαντ’, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτην.

### book 103.1

τούτῳ τῷ στίχῳ καὶ τῷ πίμπλαντ’ ὄσσε δέ οἱ

### book 103.2

παράκειται ἀστερίσκος, ὅτι ἀμφότεροι εἰς τὴν Ὀδύσσειαν

### book 103.3

(δ 661) μετάκεινται οὐκ ὀρθῶς. A.

### book 105

Κάλχαντα πρώτιστα κακ’ ὀσσόμενος προσ‐

### book 105.1

έειπεν: ὅτι ἀπὸ τῶν ὄσσων κακῶς ὑπιδόμενος, οὐκ ἀπὸ

### book 105.2

τῆς ὄσσης, τῆς φωνῆς, κακολογήσας· οὐ γὰρ χρῆται Ὅμη‐

### book 105.3

ρος τῇ ὄσσῃ ψιλῶς ἐπὶ τῆς φωνῆς, μᾶλλον δὲ ἐπὶ τῆς θείας

### book 105.5

κλῃδόνος. A. Ar. 96.

### book 106.1

μάντι κακῶν, οὐ πώποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας.

### book 106.2

αἰεί τοι τὰ κάκ’ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι:

### book 106.3

ὅτι ἅπαξ εἴρηται τὸ κρήγυον (Ar. 14), καὶ οὐκ ἔστιν ἀληθὲς

### book 106.4

ἀλλ’ ἀγαθόν· ἀντιδιαστέλλει γοῦν ἐπὶ τὸ αἰεί τοι τὰ κάκ’

### book 106.5

ἐστὶ φίλα. A.

### book h109-12.1

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις,

### book h109-12.2

ὡς δὴ τοῦδ’ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει,

### book h109-12.3

οὕνεκ’ ἐγὼ κούρης Χρυσηίδος ἀγλά’ ἄποινα

### book h109-12.4

οὐκ ἔθελον δέξασθαι.

### book 110.1

ἀθετεῖται, ὅτι αἰρομένου τούτου σύντομος γίνεται

### book 110.2

ἡ ἑρμηνεία καὶ οὐδὲν ἐλλιπὲς ἔχουσα. AB.

### book h116-7.1

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δομέναι πάλιν, εἰ τό γ’ ἄμεινον·

### book h116-7.2

βούλομ’ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι.

### book 117.1

ὅτι Ζηνόδοτος αὐτὸν ἠθέτηκεν, ὡς τῆς διανοίας

### book 117.2

εὐήθους οὔσης· οὐ δεῖ δὲ αὐτὸν ἰδίᾳ προφέρεσθαι, ἀλλὰ

### book 117.3

συνάπτειν τοῖς ἄνω· ἐν ἤθει γὰρ λέγεται. A. Sensum esse

### book 117.4

dicit Langius (Gött. Gel. Anz. 1851 p. 940): hunc versum tum

### book 117.5.1

demum recte intelligi, si non separatim sed conjuncte cum

### book 117.5.2

praecedentibus pronuncietur et intelligatur. Quod (si recte in‐

### book 117.5.3

terpretatus sum) haud ita longe distat ab eo, quod proposui in

### book 117.5.4

proll. ad Nicanor. p. 112: Aristarchum cavere voluisse, ne ante

### book 117.5.5

hunc versum majus intervallum a pronunciantibus fieret.

### book 128-9.1

τριπλῇ τετραπλῇ τ’ ἀποτίσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεύς

### book 128-9.2

δῷσι πόλιν Τροΐην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι:

### book 128-9.3

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Τροίην, ὡς ἐπὶ τὴν Ἴλιον βουλόμε‐

### book 128-9.4

νος γενέσθαι τὴν ἀναφοράν, ἀπιθάνως· ἄδηλον γὰρ ἦν εἰ

### book 128-9.5.1

ἑλοῦσιν αὐτήν. ἔστιν οὖν ὁ λόγος περὶ μιᾶς πόλεως τῶν

### book 128-9.5.2

περιοίκων· (v. ad 164) ταύτας γὰρ ἐπόρθει ὁ Ἀχιλλεύς. διὸ

### book 128-9.5.3

καὶ ἐν τρισὶ συλλαβαῖς ἀναγινώσκεται. A. Et εὐτείχεον πό‐

### book 128-9.5.4

λιν non tantum de sola Troja dici: Π 67. L.

### book 131.1

μὴ δ’ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ’ Ἀχιλλεῦ

### book 131.2

κλέπτε νόῳ: ὅτι ἰδίως κέχρηται τῷ πέρ συνδέσμῳ,

### book 131.3

ἀντὶ τοῦ γέ ἢ τοῦ δή. A. Cf. p. 35.

### book 133

ἦ ἐθέλεις ὄφρ’ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ’ αὔτως

### book 133

ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ’ ἀποδοῦναι.

### book 133-4.1

ἀθετοῦνται, ὅτι εὐτελεῖς τῇ συνθέσει καὶ τῇ

### book 133-4.2

διανοίᾳ καὶ μὴ ἁρμόζοντες Ἀγαμέμνονι. A.

### book h135-7.1

ἀλλ’ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί,

### book h135-7.2

ἄρσαντες κατὰ θυμόν, ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

### book h135-7.3

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι—

### book 136

καλῶς ἂν ἔχοι in talibus supplent Aristarehei. Π 559. L.

### book 137.1

ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι: ὅτι περισσεύει ὁ δέ

### book 137.2

(cod. κέ cf. p. 9) σύνδεσμος, καὶ τὸ ῥῆμα ἤλλακται, ἕλωμαι

### book 137.3

ἀντὶ τοῦ ἑλοίμην. οὕτως δὲ γίνεται περισσὸς ὁ ἄξω ἑλών. A.

### book h138-9.1

ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος

### book h138-9.2

ἄξω ἑλών· ὁ δὲ κὲν κεχολώσεται, ὅν κεν ἵκωμαι.

### book 139.1

ἀθετεῖται, ὅτι πλήρης ὁ λόγος, ἀλλαγῆς γενομένης

### book 139.2

τοῦ ῥήματος ἕλωμαι ἀντὶ τοῦ ἑλοίμην. καὶ εὔηθες τὸ προσ‐

### book 139.3

κείμενον ὁ δέ κεν κεχολώσεται· πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλε

### book 139.4

χολοῦσθαι; A. Ar. 360.

### book 141.1

νῦν δ’ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα

### book 141.2

δῖαν: ὅτι τὸ ἐρύσσομεν ἀντὶ τοῦ ἐρύσωμεν· συνέσταλται

### book 141.3

γάρ. A. Cf. p. 13.

### book h142-4.1

ἐν δ’ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐν δ’ ἑκατομβήν

### book h142-4.2

θείομεν, ἂν δ’ αὐτὴν Χρυσηίδα καλλιπάρῃον

### book h142-4.3

βήσομεν.

### book 143.1

ὅτι Ζηνόδοτος αὐτὸν ἠθέτηκεν. ἀναγκαῖος δὲ ὁ

### book 143.2

περὶ τῆς Χρυσηίδος λόγος· ταύτης γὰρ ἕνεκα ἐγένετο καὶ ὁ

### book 143.3

λοιμός. A.

### book 148.1

τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς

### book 148.2

Ἀχιλλεύς: τὸ σημεῖον ὅτι—Quae sequuntur, Aristonici

### book 148.3

non sunt. Sin autem diple punctis notata recte habet, ad Zeno‐

### book 148.4

doti lectionem hoc scholium spectavit. Qui quum Μ 230 pro

### book 148.5.1

τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ muta‐

### book 148.5.2

verit τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα, suspicio erit etiam hunc locum

### book 148.5.3

ab eo aliter scriptum fuisse, ac nunc est.

### book 158.1

ἀλλὰ σοί, ὦ μέγ’ ἀναιδές, ἅμ’ ἑσπόμεθ’, ὄφρα σὺ

### book 158.2

χαίρῃς,

### book 158.3

τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε κυνῶπα,

### book 158.4

πρὸς Τρώων· τῶν οὔ τι μετατρέπῃ οὔτ’ ἀλεγίζεις:

### book 158.5.1

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τιμὴν ἀρνύμενος καὶ τὸν ἑξῆς

### book 158.5.2

ἠθέτηκεν. ἠγνόηκε δὲ ὅτι ἡ τιμὴ νῦν ἀντὶ τῆς τιμωρίας

### book 158.1

κεῖται· καὶ τὸ ἀρνύμενος οὐκ ἔστι λαμβάνων, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ

### book 158.2

εἰσπραττόμενος παρὰ Τρώων. A. Debebat potius: ἀλλὰ τὸ

### book 158.3

ἀρνύμενοι ἀντὶ τοῦ εἰσπραττόμενοι παρὰ Τρώων. De τιμῇ

### book 158.10

idem obs. Ρ 92. Cf. Ar. 153, 365.

### book h163-4.1

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας, ὁππότ’ Ἀχαιοί

### book h163-4.2

Τρώων ἐκπέρσως’ εὐναιόμενον πτολίεθρον.

### book 163.1

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οὐδ’ ὅτ’ Ἀχαιοί. ἠγνόηκε

### book 163.2

δὲ ὅτι ἤλλακται τὸ ἔχω ἀντὶ τοῦ ἔσχον. A. Cf. p. 4.

### book 164.1

ὅτι φανερὸν ἐκ τούτου, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἐπάνω (129)

### book 164.2

περί τινος τῶν περιχώρων ἐστὶ πόλεων ὁ λόγος. καὶ ὅτι ὁ

### book 164.3

χρόνος ἤλλακται, ἐκπέρσωσιν ἀντὶ τοῦ ἐκπέρσουσιν. AL.

### book 164.4

Ultima (quibus non uti debebam Philol. VI p. 677 not.) recte

### book 164.5.1

habere non possunt. Nam eum qui explicuit: si Graeci ex‐

### book 164.5.2

pugnabunt (ἐκπέρσουσι) urbem Trojanorum, de ipsa Troja co‐

### book 164.5.3

gitasse apparet: quod aperte pugnat cum explicatione Aristarchi,

### book 164.5.4

qui hoc de oppido aliquo in agro Trojano sito intellexit, quod

### book 164.5.5

illo tempore jam expugnatum esset; unde praesentia ἔχω et

### book 164.10.1

ἔρχομαι (168) praeteritorum significationem habere voluit. For‐

### book 164.10.2

tasse verba ὅτι ὁ χρόνος ἤλλακται pertinent ad v. 165, ut sit

### book 164.10.3

διέπουσι ἀντὶ τοῦ διεῖπον.

### book 167.1

σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ’ ὀλίγον τε φί‐

### book 167.2

λον τε

### book 167.3

ἔρχομ’ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων:

### book 167.4

ὅτι δύναται ὑφ’ ἓν κεκάμω, δύναται (ins. δὲ) καὶ χωρὶς κε

### book 167.5.1

κάμω· (p. 11) καὶ ὅτι ἤλλακται ὁ χρόνος, ἔρχομαι ἀντὶ τοῦ

### book 167.5.2

ἠρχόμην (p. 4) A.

### book 170.1

οὐδέ ς’ ὀίω

### book 170.2

ἐνθάδ’ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν:

### book 170.3

ὅτι ἡ πτῶσις ἐνήλλακται· ἀντὶ γὰρ γενικῆς κέχρηται ὀνο‐

### book 170.4

μαστικῇ· ἀντὶ τοῦ οὐχ ὑπονοῶ δέ σε ἐμοῦ ὄντος ἀτίμου

### book 170.5

πλουτήσειν. A. σε ἐμοῦ scripsi pro σου. Cf. p. 19.

### book 175.1

πάρ’ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι,

### book 175.2

οἵ κέ με τιμήσουσιν: ὅτι περισσὸς ὁ κέ σύν‐

### book 175.3

δεσμος, ἢ τὸ τιμήσουσιν ἀντὶ τοῦ τιμήσειαν. A. Ἤ pro καί

### book 175.4

corr. L. Cf. p. 11.

### book 176.1

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων:

### book 176.2

ὅτι συγκριτικῷ (immo ὑπερθετικῷ) ἀντὶ ἁπλοῦ ἐχρήσατο. A.

### book 176.3

Cf. p. 31.

### book 177.1

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι

### book 177.2

τε: ὀβελὸς σὺν ἀστερίσκῳ ὅτι ἐνταῦθα οὐκ ὀρθῶς κεῖται, ἐν

### book 177.3

δὲ τῇ Διομήδους ἀριστείᾳ (891). A. Cod.: ἀστερίσκος, ὅτι

### book 177.4

ἐνταῦθα ὀρθῶς κεῖται, ἐν δὲ τῇ Ὀδυσσείᾳ οὐ. In Odyssea

### book 177.5

nec hic versus legitur, nec similis.

### book 184.1

πέμψω, ἐγὼ δέ κ’ ἄγω Βρισηίδα καλλιπάρῃον:

### book 184.2

ὅτι τὸ ἄγω ἀντὶ τοῦ ἄγοιμι. A. Cf. p. 9.

### book h189-92.1

διάνδιχα μερμήριξεν,

### book h189-92.2

ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ

### book h189-92.3

τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὁ δ’ Ἀτρείδην ἐναρίζοι,

### book h189-92.4

ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

### book 189.1

διάνδιχα: ὅτι δύο ἐμερίμνησεν οὐκ ἐναντία ἀλλήλοις, ὅπερ

### book 189.2

ἐκλαβών τις προσέθηκεν ἦε χόλον παύσειεν. A.

### book 192

ὅτι ἐκλύεται τὰ τῆς ὀργῆς· διὸ ἀθετεῖται. A.

### book h193-6.1

ἕως ὁ ταῦθ’ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

### book h193-6.2

ἕλκετο δ’ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ’ Ἀθήνη

### book h193-6.3

οὐρανόθεν· πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη

### book h193-6.4

ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε.

### book 194.1

ἦλθε δ’ Ἀθήνη: ὅτι (Pluyg. 8) περισσὸς ὁ δέ σύνδεσμος. A.

### book 194.2

Cf. p. 33.

### book 195-6.1

ὀβελὸς σὺν ἀστερίσκῳ (sc. ad utrumque), ὅτι

### book 195-6.2

οὐκ ὀρθῶς ἐκ τοῦ ποιητικοῦ προσώπου λέγονται. A. V. ad

### book 195-6.3

208 sq. Scripsi λέγονται pro λέγεται. Τὸ ποιητικὸν πρόσω‐

### book 195-6.4

πον est ὁ ποιητής.

### book 197.1

ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλείωνα: ὅτι οὕτως λέ‐

### book 197.2

γει τὸν Πηλείωνα τῆς κόμης εἷλεν, οὐχὶ τοῦ Πηλείωνος τὴν

### book 197.3

κόμην. ἀγνοήσαντες δέ τινες γράφουσι ξανθὴν δὲ κόμην

### book 197.4

(cod. ξανθῆς δὲ κόμης) ἕλε Πηλείωνος. A. Cf. p. 21 not. 1.

### book 198.1

ὁρᾶτο: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὁρῆτο· τοῦτο δὲ Δώ‐

### book 198.2

ριον. A. v. ad 56.

### book 203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ: ὅτι χωρὶς τοῦ ς τὸ ἴδῃ. A. Cf. p. 2.

### book 204.1

ἀλλ’ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀίω: ὅτι

### book 204.2

Ζηνόδοτος γράφει τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται. τοῦτο

### book 204.3

δὲ τῇ Ἀθηνᾷ ἁρμόζει μᾶλλον διαβεβαιοῦν. A.

### book h207-9.1

ἦλθον ἐγὼ παύσασα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι

### book h207-9.2

οὐρανόθεν· πρὸ δέ μ’ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη

### book h207-9.3

ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε.

### book 208-9

ὅτι ἀμφοτέρους Ζηνόδοτος ἠθέτηκεν. οἰκείως

### book 208-9

δὲ μᾶλλον κεῖνται εἰς προτροπὴν τοῦ Ἀχιλλέως (v. ad 195 sq.). A.

### book 212.1

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται:

### book 212.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τετελέσθαι ὀίω. τοῦτο δὲ Ἀχιλλεῖ

### book 212.3

ἥρμοζεν (v. ad 204). A.

### book 216.1

χρὴ μὲν σφωίτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι:

### book 216.2

ὅτι πρὸς δύο ἀμείβεται· τὸ γὰρ σφωίτερόν ἐστι δυικόν. κα‐

### book 216.3

κῶς ἄρα ἀθετεῖ Ζηνόδοτος τὸν πρὸ δέ μ’ ἧκε θεὰ λευκώ‐

### book 216.4

λενος Ἥρη καὶ τὸν ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κη‐

### book 216.5.1

δομένη τε (208 sq). A. Scilicet Zenodotus σφωίτερον acce‐

### book 216.5.2

pit pro plurali. L.

### book 218.1

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται, μάλα τ’ ἔκλυον αὐ‐

### book 218.2

τοῦ: πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι οὐ κλύουσιν εἶπεν ἢ ἀκούσονται.

### book 218.3

A. Cf. p. 6.

### book 220.1

ἦ, καὶ ἐπ’ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν,

### book 220.2

ἂψ δ’ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐδ’ ἀπίθησεν:

### book 220.3

ὅτι (Pl. p. 9) Ζηνόδοτος μεταγράφει ὣς εἰπὼν πάλιν ὦσε

### book 220.4

μέγα ξίφος οὐδ’ ἀπίθησε καὶ τοὺς δύο ἕνα ἐποίησεν. A.

### book 222.1

ἡ δ’ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει

### book 222.2

δώματ’ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλ‐

### book 222.3

λους. Hunc versum ab Aristarcheis obelo notatum puto: v.

### book 222.4

ad 424. Sed Schol. AV quod Ar. p. 363 inter Aristarchea re‐

### book 222.5.1

latum est (quo ut Aristarcheo usus est Hauptius Zus. zu Lach‐

### book 222.5.2

manns Betr. über die Ilias p. 99) nunc ab Aristarcho abjudi‐

### book 222.5.3

candum esse censemus. Nam vix μετὰ δαίμονας ἄλλους ex‐

### book 222.5.4

plicare potuit: εἰς τὸν τῶν δαιμόνων τόπον. L. Contra Ari‐

### book 222.5.5

stonici esse videtur, quod in cod. A. esse dicit Pluygers. p. 9:

### book 222.10

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπί sc. τὸ μετά. v. Did. ad 423.

### book 225.1

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ’ ἔχων, κραδίην δ’

### book 225.2

ἐλάφοιο: ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον τὸν τόπον ἠθέτηκεν, ἕως

### book 225.3

τοῦ ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον (234). A.

### book 232.1

ἦ γὰρ ἂν Ἀτρείδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο: ὅτι

### book 232.2

τὸ εὐκτικὸν ἀντὶ παρεληλυθότος ὁριστικοῦ τοῦ ἐλωβήσω πα‐

### book 232.3

ρείληπται, ὡς καὶ νύ κεν ἐνθ’ ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν

### book 232.4

Αἰνείας (Ε 311). A. Ipsa verba Aristonici haec non sunt

### book 232.5.1

(v. p. 7), sed idem observavit. L. Ut patet ex ejus adnota‐

### book 232.5.2

tione ad Β 242.

### book 244.1

ὅτ’ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας. Notaverat

### book 244.2

Aristonicus (ut ad Α 412): ὅτι τὸ δεν παρέλκει. Cf. quae

### book 244

sunt in A. L.

### book 249.1

μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή: ὅτι (Pl. 8) Ζηνό‐

### book 249.2

δοτος χωρὶς τοῦ ν γράφει γλυκίω. τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ

### book 249.3

ἔχει τὸ ν. A.

### book 249.4

γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων

### book 251.1

ἐφθίαθ’, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ’ ἐγέ‐

### book 251.2

νοντο: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει αἵ οἱ. A. Cf. p. 32.

### book 260.1

ἤδη γάρ ποτ’ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέπερ ἡμῖν

### book 260.2

ἀνδράσιν ὡμίλησα: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἠέπερ

### book 260.3

ὑμῖν ἀντὶ τοῦ ἡμῖν. ἐφύβριστος δὲ ὁ λόγος. διὰ δὲ τοῦ

### book 260.4

ἡμῖν καὶ ἑαυτὸν συγκαταριθμεῖ καὶ πάντας τοὺς καθ’ αὑτόν. A.

### book 262.1

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐδὲ ἴδωμαι:

### book 262.2

ὅτι παραλέλειπται ἡ μή ἀπαγόρευσις. ἔστι γὰρ οὐδὲ μὴ

### book 262.3

ἴδωμαι ὅμοιον τῷ πληθὺν δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι

### book 262.4

οὐδ’ ὀνομήνω (Β 488). A. Cf. p. 33.

### book 270.1

τηλόθεν ἐξ ἀπίης: ὅτι παραλλήλως τηλόθεν ἐξ

### book 270.2

ἀπίης. οἱ δὲ νεώτεροι ἐξεδέξαντο τὴν Πελοπόννησον. A. Ar.

### book 270.3

233 et de παραλλήλως ad Ν 276.

### book 271.1

κατ’ ἔμ’ αὐτόν: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κατ’ ἐμωυ‐

### book 271.2

τόν. τὸ δὲ πλῆρες ἐμὲ αὐτόν. A.

### book 272

μαχέοιτο: ὅτι ἀντὶ τοῦ μάχοιτο. A. Cf. ad 344.

### book 275.1

μήτε σὺ τόνδ’ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο

### book 275.2

κουρήν: ὅτι ἀρχαικῶς (Cf. p. 1) τὸν δ’ ἀφαιροῦ, οὐχὶ τοῦδε

### book 275.3

(p. 21). A.

### book 276.1

μήτε σὺ Πηλειδἤθελ’ ἐριζέμεναι: ὅτι ἐγκε‐

### book 276.2

κλιμένως ἀναγνωστέον, ἵνα διαλύηται εἰς τὸ ἔθελε. A. Cf.

### book 276.3

Λ 217.

### book 290.1

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,

### book 290.2

τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι:

### book 290.3

ὅτι συνήθως ἑαυτῷ προθέουσιν τὰ ὀνείδη. A. Sc. ut neutrum

### book 290.4

plurale cum verbo plurali conjunctum sit. Cf. p. 15.

### book h295-6.1

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ’ ἐπιτέλλεο· μὴ γὰρ ἔμοιγε

### book h295-6.2

σήμαιν’· οὐ γὰρ ἔγωγ’ ἔτι σοι πείσεσθαι ὀίω.

### book 295.1

κοινὸν τὸ ἐπιτέλλεο, καὶ ὁ γάρ περισσὸς ὁ ἑξῆς·

### book 295.2

διὸ ἀθετεῖται. A. Haec ita fere scripta fuerunt: κοινὸν τὸ

### book 295.3

ἐπιτέλλεο καὶ ἐπὶ τὸ μὴ γὰρ ἔμοιγε· περισσὸς οὖν ὁ ἑξῆς·

### book 295.4

διὸ ἀθετεῖται. Cf. ad 443.

### book 299

ἐπεί μ’ ἀφελέσθε γε δόντες: ὅτι Ζηνόδοτος

### book 299.1

γράφει ἐπεί ῥ’ ἐθέλεις ἀφελέσθαι. ὀργῇ δὲ κοινωνεῖ εἰς

### book 299.2

ἅπαντας, τὸν αἴτιον τῆς ἀφαιρέσεως ἀγνοῶν (i. e. rationem

### book 299.3

non habens). A. ὀργῇ pro ἔργῳ et τὸν αἴτιον pro τὴν αἰτίαν L.

### book 299.5.1

Lobeck Aglaoph. p. 18 not. docuit κοινωνεῖν dici pro κοινοῦν. L.

### book 299.5.2

Nihilominus scribendum puto κοινοποεῖ, quo verbo utitur Δ 343

### book 299.5.3

Λ 659. Ceterum ante τὸν αἴτιον ὡς vel ὡσεί inserendum

### book 299.5.4

erit. Et dixerat h. l. de conjunctione verbi ἀφαιρεῖσθαι cum

### book 299.5.5

accusativo personae: Ε 156 Π 59. Cf. p. 21.

### book 300.1

τῶν δ’ ἄλλων ἅ μοί ἐστι. Reliqua sorte, Brisei‐

### book 300.2

dem παρ’ Ἀγαμέμνονος ἐξαίρετον accepit: Ι 367.

### book 307.1

ἤιε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν: ὅτι

### book 307.2

εἰπὼν τὸ πατρωνυμικὸν παρέλιπε τὸ κύριον. A. Sc. nunc

### book 307.3

primum Patrocli fit mentio. v. Haupt Zus. zu Lachm. p. 99 et

### book 307.4

contra Naegelsbach Anm. z. Ilias, ed. 2. p. 78.

### book 320.1

Εὐρυβάτην: ὅτι καὶ ἕτερος Εὐρυβάτης, Ὀδυσ‐

### book 320.2

σέως κῆρυξ (Β 184). ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸν Πυλαιμένην

### book 320.3

(Ν 658). A. Cf. Ι 170.

### book 323.1

χειρὸς ἑλόντε ἀγέμεν: ὅτι χειρὸς ἑλόντε ἀγέ‐

### book 323.2

μεν Ἀρίσταρχος (cod. ἄγειν Ἀριστόνικος v. qu. ep. 49), ἵνα

### book 323.3

τὸ δυικὸν εὔδηλον ᾖ· ἀμφίβολον γὰρ ἔσται, ἐὰν κατὰ συνα‐

### book 323.4

λοιφὴν ἀναγινώσκωμεν. A. Ita scripsimus et Aristonico tri‐

### book 323.5.1

buimus, quum non appareat, utrum id quod Pluygers. p. 7 „le‐

### book 323.5.2

gendum esse“ dicit (οὕτως χ. ἑ. ἀγέμεν Ἀρίσταρχος κτλ.) in

### book 323.5.3

codice scriptum sit an ab ipso conjectum.

### book 324.1

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλω‐

### book 324.2

μαι: πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ἕλωμαι ἀντὶ τοῦ [ἑλοῦμαι ἢ]

### book 324.3

ἑλοίμην. A. (Pluyg. p. 7). Verba uncinis inclusa in cod.

### book 324.4

deesse dicit Pl. p. 10, et desunt apud Vill.: sed quin ab Aristo‐

### book 324.5

nico posita fuerint minime dubito. Cf. p. 9.

### book 330.1

οὐδ’ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς:

### book 330.2

ὅτι ἐκ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἀκουστέον· οὐκ ἐγήθησεν

### book 330.3

ἀλλ’ ἐλυπήθη. A. Ar. 14.

### book 336.1

ὃ σφῶι προΐει: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 336.2

σὺν τῷ ν, ὃ σφῶιν. τοῦτο δὲ σημαίνει ὑμῶν ἢ ὑμῖν, ὧν

### book 336.3

οὐδὲν ἁρμόζει τῷ λόγῳ, ἀλλὰ τὸ ὑμᾶς. A.

### book 340.1

καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 340.2

τὸ ἄρθρον μετάκειται. ἔδει δὲ πρὸς τοῦ ἀπηνέος βασιλῆος

### book 340.3

(Bekk. καὶ παρὰ τοῦ βασιλῆος). καὶ ἄνω (11) κατὰ τὸ οὕ‐

### book 340

νεκα τὸν Χρύσην ἠτίμας’ (ita pro ἠτίμασεν) ἀρητῆρα.

### book 340.5.1

A. Quod Bekk. dedit, propius ad verum accedere videtur,

### book 340.5.2

quam quod Vill.

### book 344.1

μαχέοιντο. Notaverat formam sine dubio Aristo‐

### book 344.2

nicus: v. ad 272. L.

### book 351.1

χεῖρας ὀρεγνύς: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χεῖρας

### book 351.2

ἀναπτάς. A.

### book 364.1

ὅτι τὸ βαρυστενάχων κατὰ βαρεῖαν τάσιν. A.

### book 364.2

Pluyg. p. 5. Cf. Ar. p. 315.

### book 365.1

οἶσθα· τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ’ ἀγορεύω:

### book 365.2

ὅτι παλιλλογεῖν παρῄτηται (cf. ad Π 747, Ar. p. 358). ἀλ‐

### book 365.3

λότριοι ἄρα οἱ ἐπιφερόμενοι στίχοι εἴκοσι ἑπτά. A. Cf. Σ 444.

### book 365.4

Et dixerat fortasse de οἶσθα sine ς finali scribendo: v. 85. De

### book 365.5

versibus 372—75 v. ad 12—14.

### book 393.1

ἀλλὰ σύ, εἰ δύνασαί γε, περίσχεο παιδὸς

### book 393.2

ἑῆος: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἑοῖο. A. qu. ep. 66.

### book 396.1

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν

### book 396.2

ἄκουσα: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τούτου τοῦ στίχου ἕως τοῦ τὸν

### book 396.3

καὶ ὑπέδδεισαν (406) Ζηνόδοτος ἀθετεῖ. A. Cf. ad 504

### book 396.4

et Ar. 353.

### book 399.1

ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον

### book 399.2

ἄλλοι. Fuit Aristonici nota, Olympios intelligi non posse Ti‐

### book 399.3

tanes: Ξ 279 (Ο 225). Unde apparet, qui Titanes intelligerent,

### book 399.4

jam ante Aristarchum fuisse. L.

### book 400.1

Ἥρη τ’ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη.

### book 400.2

Παλλὰς Ἀθήνη: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Φοῖβος Ἀπόλ‐

### book 400.3

λων. ἀφαιρεῖται δὲ τὸ πιθανόν· ἐπίτηδες γὰρ τοὺς τοῖς

### book 400.4

Ἕλλησι βοηθοῦντας θεοὺς ἠχθρευκέναι Διί φησιν, ἵνα μᾶλ‐

### book 400.5

λον ἀκούοιτο Θέτις. BL?

### book 402.1

μακρὸν Ὄλυμπον: ὅτι μακρὸν τὸν Ὄλυμπον

### book 402.2

ὡς ὄρος· τὸν δὲ οὐρανὸν εὐρύν. A. Ar. 168.

### book 404.1

Αἰγαίων’· ὁ γὰρ αὖτε βίῃ οὗ πατρὸς ἀμεί‐

### book 404.2

νων: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὁ γὰρ αὖτε βίῃ πολὺ φέρ‐

### book 404.3

τατος ἁπάντων (puto ἄλλων L. Etiam Eustath. 124, 40:

### book 404.4

φέρτερος ἁπάντων) ὅπποσσοι ναίους’ ὑπὸ Τάρταρον

### book 404.5.1

εὐρώεντα. οὐκ ἔστι δὲ τῶν Τιτάνων ὁ Αἰγεύς, ἀλλ’ ἐνά‐

### book 404.5.2

λιος δαίμων· οὕτως γὰρ καὶ ἡ σύγκρισις λαμβανομένη πρὸς

### book 404.5.3

τὸν Ποσειδῶνα λόγον ἕξει. A. Ar. 183.

### book 405.1

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων:

### book 405.2

ὅτι ἐντεῦθεν ἐπὶ τοῦ Ἄρεως λέγεται οὐκ ὀρθῶς πὰρ δὲ

### book 405.3

Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων (Ε 906). A.

### book 412.1

ὅτ’ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν: ὅτι τὸ δεν

### book 412.2

παρέλκει. AL.

### book 420.1

εἶμ’ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον: ὅτι

### book 420.2

ὄρος ὁ Ὄλυμπος. A. Pl. p. 9.

### book 420.3

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ’ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας

### book 424.1

χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ’ ἅμα πάντες

### book 424.2

ἕπονται: ἰστέον δὲ ὅτι τινὲς γράφουσι μετὰ δαίμονας ἄλ‐

### book 424.3

λους· διὸ ἀθετεῖται. A. Mihi haec sic fere scripta esse videntur:

### book 424.4

ὅτι τινὲς γράφουσι μετὰ δαῖτα· διὸ ἡ διπλῆ. καὶ ὅτι μά‐

### book 424.5.1

χεται τὸ μετὰ δαίμονος ἄλλους (vs. 222): διὸ ἀθετεῖται (v.

### book 424.5.2

ad vs. 222). In textu Hom. Villois. appositus ad hunc versum

### book 424.5.3

424 obelus errore irrepsisse putandus est. L.

### book 429.1

χωόμενον κατὰ θυμὸν εὐζώνοιο γυναικός:

### book 429.2

ὅτι ἐλλείπει ἡ περί· ἔστι γὰρ περὶ γυναικός. A. Cf. p. 26.

### book 434.1

ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες:

### book 434.2

Ἀρίσταρχος ἀφέντες, Ζηνόδοτος ὑφέντες. A. Ita Bekk. et

### book 434.3

Vill. Duo ultima verba si desunt in cod. (quod affirmat Pluyg.

### book 434.4

p. 10), assumenda sunt ex BL. Ceterum hoc ex Didymo et

### book 434.5

Aristonico coaluit.

### book h443-4.1

παῖδά τε σοι ἀγέμεν, Φοίβῳ δ’ ἱερὴν ἑκατόμβην

### book h443-4.2

ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν, ὄφρ’ ἱλασόμεσθα ἄνακτα.

### book 443.1

ὅτι τὸ ἀγέμεν κοινόν, ὥστε γίνεσθαι τὸν ἑξῆς πε‐

### book 443.2

ρισσόν· διὸ καὶ ἀθετεῖται. A. v. Φ 479 et Ar. p. 359

### book 444

ὅτι περισσός. A. Pl. p. 8.

### book 446.1

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὁ δ’ ἐδέξατο χαίρων

### book 446.2

παῖδα φίλην. τοὶ δ’ ὦκα θεῷ κλειτὴν ἑκατόμβην

### book 446.3

ἑξείης ἔστησαν ἐύδμητον περὶ βωμόν.

### book 446.4

ὅτι Ζηνόδοτος οὕτως συντετμημένως· ὣς εἰπών· (εἶπεν Duen‐

### book 446.5.1

tzer p. 152) τοὶ δ’ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην Ἑξείης

### book 446.5.2

ἔστησαν. τὴν δὲ ἀναγκαιοτάτην Χρυσηΐδα περιεῖλεν. A.

### book h454-5.1

ἠμὲν δή ποτ’ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο,

### book h454-5.2

τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ’ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν.

### book 454.1

ὅτι κατὰ τὴν Πατρόκλου ἔξοδον (Π 237) οὐκ ὀρ‐

### book 454.2

θῶς λέγεται, ἐντεῦθεν μεταχθείς. οὐ γὰρ εἰκότως Ἀχιλ‐

### book 454.3

λεὺς ἐπιχαίρει τῇ ἥττῃ τῶν Ἑλλήνων. ὁ δὲ Χρύσης βάρ‐

### book 454

βαρος καὶ μισέλλην. AL. Sic βάρβαροι ad Β 122. L.

### book 459.1

αὖ ἔρυσαν notatum fuit significare εἰς τοὐπίσω εἷλ‐

### book 459.2

κον: Μ 261. L. Diplen in textu esse dicit Pluyg. p. 9; sed

### book 459.3

schol. ad γ 453 quod ineditum esse credit, jam edidit Cramer:

### book 459.4

ex Harl. An. Paris. 3, 436.

### book 461.1

δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ’ αὐτῶν δ’ ὠμοθέ‐

### book 461.2

τησαν: ἀπὸ τῶν ὠμῶν ἱερείων ἀπαρξάμενοι ἔκοψαν μι‐

### book 461.3

κρὸν ἀπὸ παντὸς μέλους, καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὰ μηρία, ὡς

### book 461.4

δοκεῖν ὅλα τὰ μέλη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι· διὸ ἡ διπλῆ. A.

### book 467.1

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε

### book 467.2

δαῖτα: ὅτι πόνον τὸ ἐπὶ τῆς ἱερουργίας ἔργον· οὐδέποτε δὲ

### book 467.3

τὴν ἀλγηδόνα πόνον εἴρηκεν. A. Pl. p. 8. Ar. p. 86.

### book h472-4.1

οἱ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο

### book h472-4.2

καλὸν ἀείδοντες παιήονα, κοῦροι Ἀχαιῶν,

### book h472-4.3

μέλποντες ἑκάεργον· ὁ δὲ φρένα τέρπετ’ ἀκούων.

### book 472.1

πανημέριοι: ὅτι οὐ δι’ ὅλης φησὶ τῆς ἡμέρας,

### book 472.2

ἀλλὰ τοῦ λείποντος τῆς ἡμέρας· καὶ γὰρ τὸ μὲν πεπλεύ‐

### book 472.3

κασι, τὸ δὲ λεῖπον εὐωχήθησαν. A. Cf. Α 601 Β 385.

### book 473.1

ὅτι παιήονα οὐ τὸν Ἀπόλλωνα, ἀλλὰ τὸν ἐπὶ κα‐

### book 473.2

ταλύσει λοιμοῦ ὕμνον (Ar. 181). καὶ τὸ καλόν ἀντὶ τοῦ

### book 473.3

καλῶς. A. (Cf. p. 29).

### book 474.1

ἀθετεῖται, ὅτι νομίσας τις τὸν Ἀπόλλωνα Παιήονα

### book 474.2

εἰρῆσθαι, προσέθηκεν αὐτόν. καὶ γίνεται δισσολογία· προεί‐

### book 474.3

ρηται γάρ οἱ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο.

### book 474.4

A. Accessit quod μέλπειν apud Homerum non est cantare

### book 474.5.1

sed ludere, maxime saltare. Hoc certe statuit Aristarchus. Nam

### book 474.5.2

Aristonici est scholium Q. ad δ 19 μολπῆς: ὅτι οὐ τὴν ᾠδὴν

### book 474.5.3

ἀλλὰ τὴν παιγνίαν λέγει οὕτω πρὸς τὸ μέλποντες Ἑκά‐

### book 474.5.4

εργον· καὶ γὰρ κυνῶν μέλπηθρα (Ν 233) φησί. Cf. Pa‐

### book 474.5.5

lat. ad ζ 101. Praeter hunc locum Α 474 omnes loci Home‐

### book 474.10.1

rici qui μέλπειν et μολπή habent, hanc significationem aut

### book 474.10.2

admittunt aut requirunt: Η 241 Ν 637 Π 182 Σ 572 α 152

### book 474.10.3

ζ 101 φ 430 ψ 145, exceptis duobus Σ 604 (qui iterum po‐

### book 474.10.4

situs ab Aristarcho δ 19) et ν 27. Ille hodie sic legitur:

### book 474.10.5

Τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός

### book 474.15.1

φορμίζων· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτούς

### book 474.15.2

μολπῆς ἐξάρχοντος ἐδίνευον κατὰ μέσσους.

### book 474.15.3

At Aristarchus (Athen. 181 C) τοῦ κρητικοῦ χοροῦ τὸν ᾠδὸν

### book 474.1

ἐξεῖλεν, ἐπιτεμὼν τὰ ποιήματα τὸν τρόπον τοῦτον:

### book 474.2

τερπόμενοι· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτούς

### book 474.20.1

μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.

### book 474.20.2

Quin idem fecerit in quarto Odysseae non dubito. Wolfium

### book 474.20.3

(Proll. p. CCLXIII. not. 49) errasse apparet. Restat alter lo‐

### book 474.20.4

cus ν 27:

### book 474.20.5

τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός

### book 474.25.1

Δημόδοκος λαοῖσι τετιμένος. αὐτὰρ Ὀδυσσεύς—

### book 474.25.2

Quo quid fecerit nescimus. An legit ἐδαίνυτο pro ἐμέλπετο?

### book h477-8.1

ἦμος δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος ἠώς,

### book h477-8.2

καὶ τότ’ ἔπειτ’ ἀνάγοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν

### book h477-8.3

Ἀχαιῶν.

### book 477.1

ὅτι τῇ ἑξῆς ἐκ τῆς Χρύσης κατέρχονται. ἡ δὲ ἀνα‐

### book 477.2

φορὰ τῆς σημειώσεως πρὸς τὸν τῶν ἡμερῶν ἀριθμόν. A.

### book 477.3

Cf. ad 493 et maxime ad Β 48. L. Delevi ἀπό ante σημειώ‐

### book 477.4

σεως. Sensus est: diplen spectare ad numerum dierum, ad

### book 477.5.1

quem Aristarchum diligenter attendisse scimus: nihil ultra. Quo‐

### book 477.5.2

modo Lachmannus Zenodoti negligentiam in hoc scholio ab

### book 477.5.3

Aristarcho notatam invenire potuerit (Betr. ?ub. die Ilias p. 93),

### book 477.5.4

non intelligo. Quod praeterea sumsit, scholia ad v. 490 Ari‐

### book 477.5.5

starcho vel Aristarcheis tribuenda esse, id non magis con‐

### book 477.10

cedi potest.

### book 488.1

αὐτὰρ ὁ μήνιε: ὅτι Ζηνόδοτος ἠθέτηκεν ἕως τοῦ

### book 488.2

αὖθι μένων (492). τὸν δὲ οὔτε ποτ’ ἐς πόλεμον (491)

### book 488.3

οὐδὲ ἔγραφεν. A.

### book 493.1

ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ’ ἠώς:

### book 493.2

ἐκ τούτου λέγει τοῦ χρόνου, τοῦ τῆς μήνιδος. BL. Certe

### book 493.3

ἐκ τοῖο hoc modo explicatum esse ab Aristarcho apparet ex

### book 493.4

sch. Β 48.

### book 497.1

ἠερίη δ’ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν

### book 497.2

τε: ὅτι οὕτως εἴρηκεν, οὐχ ὡς τοῦ Ὀλύμπου ἐπ’ οὐρανοῦ

### book 497.3

ὄντος, ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ αἱ κορυφαὶ τοῦ ὄρους ὑπὲρ τὰ νέφη

### book 497.4

εἰσίν· ὁ δὲ ὑπὲρ τὰ νέφη τόπος οὐρανὸς καλεῖται ὁμωνύ‐

### book 497.5.1

μως τῷ στερεμνίῳ. καὶ ἀλλαχοῦ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐν Ὀλύμπῳ

### book 497.5.2

γεγονέναι αὐτὴν λέγει. A. καὶ ἀλλαχοῦ pro ἀλλὰ καί. L.

### book 497.5.3

Ar. p. 171.

### book 497.5.4

Ζεῦ πάτερ, εἴ ποτε δή σε μετ’ ἀθανάτοισιν

### book 497.5.5

ὄνησα

### book 504.1

ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ: ὅτι εἰ μὴ προιστορήσαμεν τὰ

### book 504.2

περὶ τῶν δεσμῶν, ἐφ’ ὧν ἡ Θέτις ἐβοήθησεν αὐτῷ, ἐζητοῦ‐

### book 504.3

μεν ἂν τί αὐτὸν ὤνησεν. A. Puto προιστόρησεν: nam ubi‐

### book 504.4

que quod sciam ἱστορεῖν et composita apud Aristonicum nar‐

### book 504.5.1

randi significationem habent: παριστορεῖν Β 612, 745 προσ‐

### book 504.5.2

ιστορεῖν Θ 371.

### book 523.1

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω:

### book 523.2

ὅτι περισσὸς ὁ κέ. A. Pluyg. p. 9. Cf. p. 9.

### book 528.1

ἦ, καὶ κυανέῃσιν: Fuit adnotatio de ἦ ἐπὶ προει‐

### book 528.2

ρημένοις tantum posito: Τ 114.

### book 530.1

κρατός: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κρητός· οὐκ ἔστι

### book 530.2

δὲ Ἰακόν· ἂψ Ὀδυσεὺς κατὰ κρᾶτα καλυψάμενος

### book 530.3

(θ 92). AL.

### book 559

πολέας: Ζηνόδοτος πολῦς (cod. πολεῖς). L. v. Β 4. L.

### book 564.1

εἰ δ’ οὕτω τοῦτ’ ἔστιν, ἐμοὶ μέλλει φίλον

### book 564.2

εἶναι: ὅτι τὸ μέλλει οὐκ ἔστι χρονικόν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἔοι‐

### book 564.3

κεν. A. Ar. 125.

### book 566.1

μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν, ὅσοι θεοί εἰς’ ἐν

### book 566.2

Ὀλύμπῳ

### book 566.3

ἄσσον ἰόνθ’, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω:

### book 566.4

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἄσσον ἰόντε. οὐκ ἔστι δέ, ἀλλ’

### book 566.5.1

ἀντὶ τοῦ ἰόντος (sc. τὸ πλῆρες ἰόντα v. qu. ep. 48. Cf. p. 20.)

### book 566.5.2

συγχεῖ δὲ καὶ τὸ δυικόν. A. τὸ δυικόν, quod pro τὸ Δίος

### book 566.5.3

proposuit Bekkerus, in cod. esse affirmat Pluygers. p. 11.

### book 572.1

μητρὶ φίλῃ ἐπιῆρα φέρων: ὅτι ἐπιῆρα τὴν μετὰ

### book 572.2

χάριτος ἐπικουρίαν, οἱ δὲ νεώτεροι ἀντὶ συνδέσμου αἰτιώ‐

### book 572.3

δους χρῶνται, ἀντὶ τοῦ χάριν. A. Cf. Apollon. lex. L.

### book 578.1

πατρὶ φίλῳ ἐπιῆρα φέρειν Διί: πρὸς τὸ αὐτό.

### book 578.2

A. Pluyg. p. 8.

### book 591.1

ῥῖψε ποδὸς τεταγών, ἀπὸ βηλοῦ θεσπε‐

### book 591.2

σίοιο: ὅτι ἀπὸ δυοῖν τόποιν συμπεπλήρωκε τὸν μῦθον. νῦν

### book 591.3

μὲν γὰρ, ὅτι ἐῤῥίφη, κατὰ δὲ τὴν ὑπόμνησιν τῶν τῆς Ἥρας

### book 591.4

δεσμῶν (Ο 21) καὶ τὸν καιρὸν καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐῤῥίφη. A.

### book 593.1

κάππεσον ἐν Λήμνῳ: πρὸς τὰ περὶ Ὄλυμπον·

### book 593.2

παράκειται γὰρ ἡ Λῆμνος τῇ Θράκῃ. A. Ar. 170.

### book 596.1

παιδὸς ἐδέξατο: ὅτι λείπει ἡ παρά πρόθεσις,

### book 596.2

ἵν’ ᾖ παρὰ παιδός. A. Cf. p. 26.

### book 599

ἄσβεστος videtur notatum fuisse: Π 123.

### book 600

ποιπνύοντα notatum fuit: Ξ 155. Cf. Ar. 109.

### book 601.1

πρόπαν ἦμαρ: τὸ ὑπόλοιπον πάσης τῆς ἡμέρας.

### book 601.2

BLV. Fluxit ex Aristonico: Β 385. L.

### book 605.1

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο,

### book 605.2

οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος: ὅτι

### book 605.3

οἱ θεοὶ καὶ οἱ ἄνθρωποι κατὰ τὸν ποιητὴν ἀναλύουσιν οἴ‐

### book 605.4

καδε καὶ κοιμῶνται. A. Et hic locus et Ψ 58 notati esse vi‐

### book 605.5.1

dentur, quia faciunt ad defendendam tralaticiam scripturam

### book 605.5.2

α 424 δὴ τότε κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, a non‐

### book 605.5.3

nullis ita mutatam: δὴ τότε κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον

### book 605.5.4

ἕλοντο. Sed ex his minutis reliquiis nequaquam liquido appa‐

### book 605.5.5

ret, quae Aristarchi fuerit sententia.

### book 609.1

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος: ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς

### book 609.2

τοῦ ν, πρὸς ὃ λέχος, οὐ νοῶν ὅτι κοινόν ἐστι τὸ ὅν ἀρ‐

### book 609.3

σενικοῦ καὶ οὐδετέρου. A. Cf. Apollon. pron. 140. L.

### book 611.1

ἔνθα καθεῦδ’ ἀναβάς: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 611.2

ἐνθ’ ἐκάθευδ’ ἀναβάς. A.

### book 1.1

ἄλλοι μέν ῥα θεοί: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὦλλοι.

### book 1.2

ὁ δὲ ποιητὴς ἀσυνάρθρως ἐκφέρει. A. Ar. p. 377.

### book 2.1

Δία δ’ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος: ὅτι τὸ νήδυμος

### book 2.2

μετὰ τοῦ ν, καὶ οὐχὶ ἥδυμος, ὡς ἔνιοι παρὰ τὸ ἡδύς, ὡς

### book 2.3

δῆλον ἐκ τοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς (Ξ 253). οἱ δὲ μεθ’

### book 2.4

Ὅμηρον καὶ χωρὶς τοῦ ν λέγουσι· καὶ Ἀντίμαχος ἐπεί ῥά

### book 2.5.1

οἱ ἥδυμος ἐλθών καὶ Σιμωνίδης οὗτος δέ τοι ἥδυμον

### book 2.5.2

(ita cod. Pluyg. p. 11. potius ἅδυμον Bergk. fr. 79 L.) ὕπνον

### book 2.5.3

ἔχων. A. Κ 187 Π 454 L. Fortasse etiam sequentia Ari‐

### book 2.5.4

stonici sunt: ἴσως οὖν ἐνόμισαν ἀπὸ τοῦ ἡδύς εἶναι παρα‐

### book 2.5.5

γωγὸν τὸ ἥδυμος, ὡς ἔτυμος ἐτήτυμος. ὁ δὲ ποιητὴς ἐπὶ

### book 2.10

τοῦ ἀνεκδύτου τίθησι τὴν λέξιν.

### book 4

πολέας: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει πολῦς. A. v. Α 559.

### book 6.1

οὖλον ὄνειρον: ὅτι οὐ τὸν μαλακὸν ἀλλὰ τὸν ὀλέ‐

### book 6.2

θριον· πέμπεται γὰρ ἐπ’ ἀπάτῃ καὶ κακῷ. A. ἀπάτῃ pro

### book 6.3

ἀπίστῳ. L. Herod. p. 459.

### book 8

βάσκ’ ἴθι: ὅτι παραλλήλως βάσκε καὶ ἴθι· ἰσοδυνα‐

### book 8

μοῦσι γὰρ αἱ λέξεις. A. Cf. ad Ν 276.

### book 10.1

πάντα μάλ’ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν: ὅτι ἀπα‐

### book 10.2

ρεμφάτῳ χρῆται ἀντὶ προστακτικοῦ ἀγορευέμεν ἀντὶ τοῦ

### book 10.3

ἀγόρευε. A. Pluygers p. 8. Cf. p. 14.

### book 11.1

θωρῆξαί ἑ κέλευε καρηκομόωντας Ἀχαιούς

### book 11.2

πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν:

### book 11.3

ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ ς ἕλοι. ἀπέστροφε (cod. εφε) δὲ

### book 11.4

τὸν λόγον σχηματίσας, ὡς ἂν αὐτὸς ὁ ὄνειρος εἴποι πρὸς

### book 11.5

τὸν Ἀγαμέμνονα. A. Cf. p. 17.

### book 21.1

Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ’ Ἀγα‐

### book 21.2

μέμνων: τῶν ἐντίμων, ἐν οἷς καὶ Διομήδης καὶ Αἴαντες.

### book 21.3

A. Ar. 122.

### book 21.4

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,

### book 27.1

ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ’ ἐλεαί‐

### book 27.2

ρει: ἀστερίσκος σὺν ὀβελίσκῳ, ὅτι τοῦτο ὀρθῶς πρὸς

### book 27.3

Πρίαμον Ἶρις λέγει (Ω 174): ἐπεὶ καὶ τίνος χάριν ἐλεεῖν

### book 27.4

αὐτὸν μέλλει; A.

### book 36.1

τὰ φρονέοντ’ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ’ οὐ τελέεσθαι

### book 36.2

ἔμελλον: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα ὅτι ἔμελλον· ἡμεῖς δὲ

### book 36.3

ἐροῦμεν ἔμελλεν ἑνικῶς. (V. p. 15). καὶ ὅτι τὸ ἔμελλον ἀντὶ

### book 36.4

τοῦ ἐῴκεσαν (Ar. 125). A.

### book 41.1

θείη δέ μιν ἀμφέχυτ’ ὀμφή: ὅτι ὀμφὴ ἡ θεία

### book 41.2

κλῃδών, οὐ πᾶσα φήμη· διὸ καὶ ὁ Ζεὺς πανομφαῖος, ὁ κλῃ‐

### book 41.3

δόνιος (Ar. 97). A.

### book 45.1

ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόη‐

### book 45.2

λον: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ Ἀγαμέμνονος ξίφος νῦν μὲν ἀργυ‐

### book 45.3

ρόηλον, ἐν ἄλλοις δὲ (Λ 29) χρυσόηλον. καὶ Εὐριπίδης

### book 45.4

σφυρῶν (cod. ον) σιδηρᾶ κέντρα εἰπών, ἐν ἄλλοις φησὶ

### book 45.5.1

χρυσοδέτοις περόναις (Phoen. 26—812). τὰ τοιαῦτα δὲ

### book 45.5.2

κυρίως οὐ λέγεται, ἀλλὰ κατ’ ἐπιφοράν ἐστι ποιητικῆς ἀρε‐

### book 45.5.3

σκείας. ὥσπερ δὲ τὰ περὶ τὸν θώρακα καὶ τὴν ἀσπίδα δια‐

### book 45.5.4

φορώτερον φράζει (illo sc. loco, ubi v. ad 30), οὕτω καὶ τὸ ξίφος

### book 45.5.5

κοσμεῖ. A. „Hinc discant Wolfiani“ (Ar. 363) et Lachmanniani.

### book 48.1

Ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμ‐

### book 48.2

πον: πρὸς τὸν τῶν ἡμερῶν ἀριθμόν, ὅτι τρίτη καὶ εἰκοστή·

### book 48.3

δέκα μὲν μέχρι τῆς μήνιδος, δώδεκα τῶν θεῶν ἐν Αἰθιο‐

### book 48.4

πίᾳ ὄντων. ἡ δὲ ἀνατολὴ αὕτη τρίτη καὶ εἰκοστή ἐστιν. A.

### book 48.5

Hinc apparet quomodo intellexerit Α 424 χθιζὸς ἔβη κατὰ

### book 48.1

δαῖτα—δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται. Quod quum ipsa

### book 48.2

contentionis die Thetis dicat, qui est decimus, illa Jovis mi‐

### book 48.3

gratio incidit in nonum. Ab hoc si duodecimum numeres, quod

### book 48.4

fecit Zenodotus, dies reditus erit vicesimus vel vicesimus pri‐

### book 48.10.1

mus, is qui hoc versu (48) illucescere dicitur vicesimus primus

### book 48.10.2

vel secundus. Quem quum Aristarchus vicesimum tertium di‐

### book 48.10.3

cat, apparet ab ipsa contentionis die eum numerasse, unde

### book 48.10.4

ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ’ ἠώς Α 493 expli‐

### book 48.10.5

care debuit: ἐκ τοῦ τῆς μήνιδος χρόνου.

### book 48.15

καὶ ὅτι ὄρος ὁ Ὄλυμπος· διὸ καὶ μακρός. A. Pl. 11.

### book 49.1

Ζηνὶ φόως ἐρέουσα: ὅτι μεταφορικῶς τὸ ἐρέουσα

### book 49.2

ἀντὶ τοῦ σημαίνουσα. A.

### book 55.1

τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἠρτύνετο

### book 55.2

βουλήν: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ἤγερθεν

### book 55.3

ὁμηγερέες τ’ ἐγένοντο, τοῖσι δ’ ἀνιστάμενος μετέφη

### book 55.4

κρείων Ἀγαμέμνων. ἀπίθανον δὲ ἐν ἑπτά (cf. ad Δ

### book 55.5

343. L.) ὀρθὸν δημηγορεῖν. A. Cf. ad 76.

### book 56.1

θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος: ὅτι Ζη‐

### book 56.2

νόδοτος γράφει θεῖόν μοι ἐνύπνιον· οὐ λέγει δὲ ὡς ἡμεῖς,

### book 56.3

ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ κατὰ τοὺς ὕπνους, ἐνυπνίως. ὁ δὲ ἀστερί‐

### book 56.4

σκος, ὅτι ἐν τῇ Ξ τῆς Ὀδυσσείας (495) κακῶς φέρεται. A.

### book 60-70.1

ὅτι Ζηνόδοτος συντέτμηκεν, οὕτως εἰπών

### book 60-70.2

ἀνώγει σε πατὴρ ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων Τρωσὶ

### book 60-70.3

μαχήσασθαι προτὶ Ἴλιον· ὣς ὁ μὲν εἰπών Ὤιχετ’

### book 60-70.4

ἀποπτάμενος. τὰ δὲ ἀπαγγελτικὰ ἐξ ἀνάγκης δὶς καὶ

### book 60-70.5.1

τρὶς ἀναπολεῖται ταῖς αὐταῖς λέξεσι. καὶ οὐ δυσωπητέον·

### book 60-70.5.2

ἀναγκαῖον γὰρ καὶ τοῖς συγκεκλημένοις βουλευταῖς διηγή‐

### book 60-70.5.3

σασθαι. A. Ar. 357.

### book 64.1

ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ’ ἐλεαίρει:

### book 64.2

ἀστερίσκος σὺν ὀβελίσκῳ, ὅτι ὑπὸ τῆς Ἴριδος πρὸς Πρίαμον

### book 64.3

δεόντως λέγεται (Ω 174). A.

### book 70.1

σῇσιν ἔχε φρεσίν: ὅτι οὐ λέγει μηδενὶ εἴπῃς, ἀλλ’

### book 70.2

οἷον φύλαξον ταῖς φρεσὶ καὶ διαμνημόνευσον. A. Puto quae‐

### book 70.3

stionem excitatam fuisse, cur quum sibi imperatum dicat ut sua

### book 70.4

mente servet, enuntiet. L.

### book 72.1

ἀλλ’ ἄγετ’ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν:

### book 72.2

ὅτι συνεσταλμένως θωρήξομεν ἀντὶ τοῦ θωρήξωμεν. A.

### book 72.3

Cf. p. 13.

### book h76-83.1

ἤτοι ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο, τοῖσι δ’ ἀνέστη

### book h76-83.2

Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος·

### book h76-83.3

ὅ σφιν ἐυφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

### book h76-83.4

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,

### book h76-83.5.1

εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπεν,

### book h76-83.5.2

ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

### book h76-83.5.3

νῦν δ’ ἴδεν, ὃς μέγ’ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

### book h76-83.5.4

ἀλλ’ ἄγετ’ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν.

### book 76.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ „ἀλλ’ ἄγετ’ αἴ κέν πωσ“ (83) ἀθε‐

### book 76.2

τοῦνται στίχοι ὀκτώ, καὶ (del. Pluyg. p. 10) ὅτι οὐκ ὀρθοῦ

### book 76.3

εἰρηκότος τοῦ Ἀγαμέμνονος λέγει „ἤτοι ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’

### book 76.4

ἄρ’ ἕζετο“, καὶ ὅτι ἱστάμενον ποιεῖ λέγοντα (sc. τὸν

### book 76.5.1

Νέστορα), καὶ ὅτι οὐδὲν περισσὸν λέγει ὁ Νέστωρ ἀλλὰ καὶ

### book 76.5.2

εὔηθες τὸ εἰπεῖν „εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος

### book 76.5.3

ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν·“ οὐ γὰρ κατὰ διαφορὰν οἱ δυ‐

### book 76.5.4

νατώτεροι ἀληθεῖς ὀνείρους ὁρῶσιν. (Versum 81 ex Ω 222

### book 76.5.5

huc male translatum esse: quod excidisse patet ex adn. ad eum

### book 76.10.1

locum). αἰρομένων δὲ αὐτῶν ὀρθῶς ἐπὶ τοῦ Ἀγαμέμνονος

### book 76.10.2

ἐπενεχθήσεται „πείθοντό τε ποιμένι λαῶν“ (85)· μὴ παρόν‐

### book 76.10.3

τος γὰρ τοῦ Ἀγαμέμνονος τὸν Νέστορα λέγει ποιμένα λαῶν

### book 76.10.4

(Ψ 411, ο 151). πῶς δὲ καὶ ὁ Νέστωρ λύει τὴν βου‐

### book 76.10.5

λὴν ἀπιών; ἄτοπον γὰρ τούτῳ ἕπεσθαι τοὺς ἄλλους. A.

### book 76.15

Quae insignitis litteris sunt a Lehrsio sunt: Herodian. 457.

### book 89.1

βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ’ ἄνθεσιν εἰαρινοῖ‐

### book 89.2

σιν: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπ’ ἄνθη εἰαρινά, ὡς ἐν τῇ Δ (351) ἦλθε

### book 89.3

δ’ ἐπὶ Κρήτεσσιν ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τοὺς Κρῆτας. A. Cf. p. 23.

### book 93.1

ὄσσα: ὅτι ὄσσα ἡ θεία κλῃδών, οἱ δὲ νεώτεροι

### book 93.2

ψιλῶς ἐπὶ πάσης φωνῆς. A. Ar. 96.

### book 99.1

σπουδῇ δ’ ἕζετο λαός: ὅτι σπουδῇ λέγει οὐχ οἷον

### book 99.2

ἐν τάχει, ἀλλὰ μόγις καὶ δυσχερῶς, ὡς τὸ ὣς ἄρ’ ἄτερ

### book 99.3

σπουδῆς τάνυσεν μέγα τόξον Ὀδυσσεύς (φ 409). A.

### book 99.4

Δ 232 Ar. 122.

### book 107.1

αὖταρ ὁ αὖτε Θυέστ’ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φο‐

### book 107.2

ρῆναι: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ γινώσκει τὴν ἔχθραν Ἀτρέως καὶ Θυέ‐

### book 107.3

στου, ἀλλὰ συμφωνοῦντας αὐτοὺς συνίστησιν. αὐτῷ γοῦν

### book 107.4

παραδίδωσι τὸ σκῆπτρον οὐ τοῖς υἱοῖς ὁ Ἀτρεύς, καὶ ὁ Θυέ‐

### book 107.5.1

στης οὐ τῷ υἱῷ αὑτοῦ Αἰγισθεῖ καταλείπει τὸ σκῆπτρον ἀλλ’

### book 107.5.2

Ἀγαμέμνονι. (Ar. 182). καὶ ὅτι κλητικὴ ἀντὶ τῆς ὀρθῆς

### book 107

Θυέστα ἀντὶ τοῦ Θυέστης. (Cf. p. 18). A. οὐ τοῖς υἱοῖς pro ἤ L.

### book 109.1

ἔπε’ Ἀργείοισι μέτ’ ηὔδα: ὅτι τὸ ἑξῆς ἐστὶ μετ’

### book 109.2

Ἀργείοισιν ἔπεα ηὔδα. A. Recepimus dubitanter, nam diple

### book 109.3

versui appicta etiam ad aliam observationem spectare potuit, et

### book 109.4

forma epica ἔπεα suspiciosa est. Cf. Herodian. ad Α 269 Δ 94

### book 109.5

et Ariston. ad Ρ 240.

### book 110.1

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοί: ὅτι πρὸς πάντας ἀπο‐

### book 110.2

τεινόμενος τὸν λόγον ἥρωας λέγει. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς

### book 110.3

Ἴστρον λέγοντα μόνους τοὺς βασιλεῖς ἥρωας λέγεσθαι. A.

### book 110.4

Cf. ad Ι 17 et Ar. 108.

### book 111.1

Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ:

### book 111.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Ζεύς με μέγας Κρονίδης· καὶ ὅτι

### book 111.3

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ’ ἐστί (119) οὕτως

### book 111.4

συντέμνει· ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοί, θεράποντες Ἄρηος·

### book 111.5.1

λώβη γὰρ τάδε γ’ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι,

### book 111.5.2

μὰψ οὕτως. A. De lectione Aristarchea (μέγας non μέγα)

### book 111.5.3

cf. schol. Did. et Ar. p. 32.

### book 112.1

σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κα‐

### book 112.2

τένευσεν. Hic recte scribi πρὶν μέν, contra in repetitione

### book 112.3

hujus loci τότε μέν: Ι 19.

### book 115.1

δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι: ὅτι κατὰ συστολὴν Ὁμη‐

### book 115.2

ρικὸν (cod. –ην) τὰ τοιαῦτα ἐκφέρειν (cod. ει), δυσκλέα καὶ

### book 115.3

ἀγακλέα, Ἰωνικῶς. οἱ δὲ Ἀττικοὶ ἐκτείνουσιν. A. Emend. L.

### book 115.4

Cf. Κ 281.

### book 116.1

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέι φίλον εἶναι:

### book 116.2

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ μέλλει, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔοικεν (Ar. 125): ὁ

### book 116.3

δὲ ἀστερίσκος ὅτι εἰς τὰς Λιτὰς (Ι 23) οὐκ ὀρθῶς μετάκειν‐

### book 116.4

ται οἱ γʹ (hic et duo sequentes) A. οἱ γʹ pro δίς vel δέ L.

### book 119.1

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ’ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυ‐

### book 119.2

θέσθαι: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ πυθέσθαι ἀντὶ τοῦ ἀκοῦσαι τί‐

### book 119.3

θησιν („sc. non explorare“ Ar. 151). A.

### book 122.1

μάχεσθαι Ἀνδράσι παυροτέροισι: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 122.2

ἥσσονες κατὰ τὸν ἀριθμὸν οἱ βάρβαροι (cf. 130). A.

### book h123-5.1

εἴπερ γάρ κ’ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε

### book h123-5.2

ὅρκια πιστὰ ταμόντες, ἀριθμηθήμεναι ἄμφω,

### book h123-5.3

Τρῶες μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν—

### book 123

ὅτι περισσὸς ὁ κέ σύνδεσμος. A. Cf. p. 12.

### book 124.1

ἀθετεῖται· οὐ γὰρ ἐπ’ ἀληθείας (cf. ad Χ 351)

### book 124.2

λέγεται, ἀλλ’ ὑπερβολικῶς τὰ τῶν δεκάδων· πρὸς τί οὖν

### book 124.3

ὅρκια; A.

### book 125.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ λέξασθαι νῦν οὔτε ἐπὶ τοῦ κοιμη‐

### book 125.2

θῆναι οὔτε ἐπὶ τοῦ καταριθμηθῆναι κεῖται, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ

### book 125.3

συλλεγῆναι καὶ ἀθροισθῆναι ἐν τῷ αὐτῷ (Ar. 150): καὶ ὅτι

### book 125.4

ἐφέστιοι ὅσοι ἑστίας τουτέστιν οἰκίας αὐτόθι διανέμουσιν. A.

### book 125.5.1

Cf. ἱστίαν νέμειν Sch. B Ι 63. Ceterum apparet hoc expli‐

### book 125.5.2

care Τρῶες, non Τρῶας, quod est in nostris edd. Et in hoc

### book 125.5.3

conspirant Aristonicus et Didymus, dissentiunt in explicatione.

### book 125.5.4

Putabimus Aristarchum non omni tempore eodem modo locum

### book 125.5.5

explicuisse. Didymi adnotationis pars superest. L.

### book h130-3.1

Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν. ἀλλ’ ἐπίκουροι

### book h130-3.2

πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν,

### book h130-3.3

οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶς’ ἐθέλοντα

### book h130-3.4

Ἰλίου ἐκπέρσαι εὐναιόμενον πτολίεθρον.

### book 130-3.1

ἕως τοῦ Ἰλίου ἐκπέρσαι ἀθετοῦνται στίχοι

### book 130-3.2

τέτταρες, ὅτι καθόλου πάντας τοὺς βαρβάρους σὺν τοῖς ἐπι‐

### book 130-3.3

κούροις ἥσσονας τῶν Ἑλλήνων διὰ παντός φησιν εἶναι. A.

### book 130-3.4

Cf. Θ 56.

### book 135.1

δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται: ὅτι

### book 135.2

κατὰ τὸν αὐτὸν στίχον καὶ ἑαυτῷ καὶ ἡμῖν συνήθως ἐξενή‐

### book 135.3

νοχε τὸ λέλυνται καὶ σέσηπε. A. Cf. p. 15.

### book h142-3.1

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινεν

### book h142-3.2

πᾶσι μετὰ πληθύν, ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν.

### book 143.1

ἀθετεῖται ὅτι κενῶς ἐπεξηγεῖται· τὸ γὰρ νοούμενον

### book 143.2

τὸ αὐτό. A.

### book 144.1

ὡς κύματα: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει φὴ κύματα.

### book 144.2

οὐδέποτε δὲ Ὅμηρος τὸ φή ἀντὶ τοῦ ὡς τέταχεν. A. De φή

### book 144.3

cf. Ξ 499 Jo. Alex. 31. L.

### book 144.4

ὡς δ’ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήιον ἐλθών,

### book 148.1

λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ’ ἠμύει ἀσταχύεσσιν:

### book 148.2

ἡ διπλῆ ὅτι χωρὶς προθέσεως εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ ἐπικαταιγί‐

### book 148.3

ζων· αἰγίδας γὰρ ἔλεγον ἃς ἡμεῖς καταιγίδας (cf. ad Ρ 594 et

### book 148.4

p. 27). καὶ ὅτι πτῶσις ἤλλακται· ἐπί τ’ ἠμύει ἀσταχύεσσιν,

### book 148.5

ἀντὶ τοῦ ἐπιμύει δὲ τοὺς ἀστάχυας, οἷον ἐπικλίνει (cf. p. 23). A.

### book h156-7.1

εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν.

### book h156-7.2

ὦ πόποι κτλ.

### book 156-69.1

ὅτι Ζηνόδοτος οὕτως ἐπισυντέτμηκεν εἰ μὴ

### book 156-69.2

Ἀθηναίη λαοσσόος ἦλθ’ ἀπ’ Ὀλύμπου. εὗρεν ἔπειτ’

### book 156-69.3

Ὀδυσῆα, καθόλου τὸν τῆς Ἥρας λόγον περιγράψας, Ὁμη‐

### book 156-69.4

ρικῶς ἔχοντα· καὶ γὰρ καὶ τῆς ξιφουλκίας αὕτη ἀφίστησιν,

### book 156-69.5.1

ἡ δὲ Ἀθηνᾶ ὑπηρετεῖ (Α 208), κατὰ διαφορὰν τῆς ἀξίας

### book 156-69.5.2

τηρουμένης τῶν προσώπων. A.

### book h160-2.1

κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν

### book h160-2.2

Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν

### book h160-2.3

ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο, φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης.

### book 160.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο (162)

### book 160.2

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς, καὶ ἀστερίσκοι παράκεινται, ὅτι

### book 160.3

οἰκειότερον ἐν τῷ τῆς Ἀθηνᾶς λόγῳ ἑξῆς εἰσὶ τεταγμένοι

### book 160.4

(176), νῦν δὲ ἀνοικειότερον λέγονται A. ἀνοικειότερον L.

### book 160.5

pro κοινότερον (Vill.) vel κωμικώτερον (Bekk.) Herodian. 459.

### book 161.1

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Ἀργείην θ’ Ἑλένην σὺν

### book 161.2

τῷ συνδέσμῳ, ὥστε εἶναι χωρὶς καύχημα, καὶ σὺν τούτῳ

### book 161.3

τὴν Ἑλένην. οὐ λέγει δὲ οὕτως, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν Ἑλένην

### book 161.4

καύχημα. A.

### book 164.1

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκα‐

### book 164.2

στον: ἀθετεῖται καὶ ἀστερίσκος παράκειται, ὅτι καὶ οὗτος

### book 164.3

πρὸς Ἀθηνᾶς οἰκείως πρὸς Ὀδυσσέα λέγεται (180), καὶ ψεῦ‐

### book 164.4

δος περιέχει νῦν· οὐ γὰρ ἡ Ἀθηνᾶ παρίσταται ἑκάστῳ,

### book 164.5

ἀλλ’ ὁ Ὀδυσσεύς. A.

### book 176-8.1

ἀστερίσκος, ὅτι ἐνταῦθα τάξιν ἐπέχου‐

### book 176-8.2

σιν. A. (160—62).

### book 180

ἀστερίσκος, ὅτι ἐνταῦθα οἰκείως τέτακται. A. (164).

### book 184.1

κῆρυξ Εὐρυβάτης: ἡ διπλῆ, ὅτι καὶ ἕτερος Εὐ‐

### book 184.2

ρυβάτης ὁμώνυμος (Α 320 Ι 170). A.

### book 186.1

δέξατό οἱ σκῆπτρον: ἡ διπλῆ ὅτι ἀρχαικώτερον

### book 186.2

δέξατο αὐτῷ τὸ σκῆπτρον ἀντὶ τοῦ παρ’ αὐτοῦ. A. Cf. p. 25.

### book 187

σὺν τῷ ἔβη: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει σὺν τῷ βάς. A.

### book h188-9.1

ὅν τινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα κιχείη,

### book h188-9.2

τὸν δ’ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς.

### book 188.1

πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἑξῆς τὸ ἀντίσιγμα (v. ad 192

### book 188.2

et 203). A.

### book 189.1

ὅτι οὐκ ἐγκλιτέον τὸν δέ σύνδεσμον, ὡς ἄν τις εἴ‐

### book 189.2

ποι ὑφ’ ἓν τόνδε· χρῆται γὰρ ὁ ποιητὴς συνήθως αὐτῷ πε‐

### book 189.3

ρισσῷ. ABL. Recinunt ex his et Herodianus et Aristonicus. L.

### book 189

Similis dubitatio, quid utrique tribuendum sit est Ι 509, de

### book 189.5.1

quo vide Lehrs. in Herodiano. Ut hic ἐγκλιτέον, ita ἐγκεκλι‐

### book 189.5.2

μένως ἀναγνωστέον Α 277, ἐγκλιτέον τὴν ἀνάγνωσιν Λ 217,

### book 189.5.3

Ι 509 συνεγκλίνειν.

### book 192.1

οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ’ οἷος νόος Ἀτρείωνος:

### book 192.2

τὸ ἀντίσιγμα ὅτι ὑπὸ τοῦτον ἔδει τετάχθαι τοὺς ἑξῆς παρεστι‐

### book 192.3

γμένους τρεῖς στίχους (203—5): εἰσὶ γὰρ πρὸς βασιλεῖς ἁρ‐

### book 192.4

μόζοντες, οὐ πρὸς δημότας· οὐ μέν πως πάντες βασι‐

### book 192.5.1

λεύσομεν ἐνθάδ’ Ἀχαιοί, οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη

### book 192.5.2

καὶ τὰ ἑξῆς. A et L omittens τὸ ἀντίσιγμα.

### book h193-7.1

νῦν μὲν πειρᾶται, τάχα δ’ ἴψεται υἷας Ἀχαιῶν.

### book h193-7.2

ἐν βουλῇ δ’ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπεν.

### book h193-7.3

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν.

### book h193-7.4

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέος βασιλῆος,

### book h193-7.5

τιμὴ δ’ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

### book 193.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ τιμὴ δ’ ἐκ Διός ἐστι (197)

### book 193.2

ἀθετοῦνται στίχοι εʹ, ὅτι ἀπεοικότες οἱ λόγοι καὶ μὴ προ‐

### book 193.3

τρεπτικοὶ εἰς καταστολήν. A.

### book 196.1

ὅτι Ζηνόδοτος (Pluygers. p. 10) γράφει διοτρεφέων

### book 196.2

βασιλήων· ἐπὶ δὲ τὸν Ἀγαμέμνονα ἀναφέρεται ὁ λόγος·

### book 196.3

διό φησι φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς. A. Videtur igitur ἕ

### book 196.4

Zenodotus pro plurali accepisse. L.

### book h203-5.1

οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδ’ Ἀχαιοί,

### book h203-5.2

οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷς κοίρανος ἔστω,

### book h203-5.3

εἷς βασιλεύς, ᾧ ἔδωκε Κρόνου παῖς ἀγκυλομήτεω.

### book 203.1

τούτῳ καὶ τοῖς μετ’ αὐτὸν δίο ἡ στιγμὴ παράκει‐

### book 203.2

ται. A. (v. ad 192). Antisigmata et puncta versibus Θ 535‐

### book 203.3

541 addita significant, aut eos retinendos esse quibus haec aut

### book 203.4

eos quibus illa sint appicta.

### book 217

φολκός: ἡ διπλῆ, ὅτι ἅπαξ εἴρηται. A. Ar. 14.

### book h220-3.1

ἔχθιστος δ’ Ἀχιλῆι μάλιστ’ ἦν ἠδ’ Ὀδυσῆι·

### book h220-3.2

τοὺς γὰρ νεικείεσκε. τότ’ αὖτ’ Ἀγαμέμνονι δίῳ

### book h220-3.3

ὀξέα κεκληγὼς λέγ’ ὀνείδεα. τῷ δ’ ἄρ’ Ἀχαιοί

### book h220-3.4

ἐκπάγλως κοτέοντο, νεμέσσηθέν τ’ ἐνὶ θυμῷ.

### book 220.1

ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον καὶ τοὺς μετ’ αὐτὸν τρεῖς ἠθέ‐

### book 220.2

τηκεν. πρὸς ὑπόθεσιν δέ τινα λέγονται· ἐπίτηδες γὰρ τού‐

### book 220.3

των τῶν ἀγαθῶν ἐπεσβόλον παραγήοχεν. A. παραγήοχεν

### book 220.4

etiam Z 338. Ejicienda forlasse verba τῶν ἀγαθῶν, quae sic

### book 220.5

certe nude posita ut nunc sunt, vix videntur ferri posse. L.

### book h226-8.1

πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες

### book h226-8.2

εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοί

### book h226-8.3

πρωτίστῳ δίδομεν, εὖτ’ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.

### book 226.1

πολλαὶ δὲ γυναῖκες· ὅτι Ζηνόδοτος γράφει πλεῖαι

### book 226.2

δὲ γυναικῶν καὶ τοὺς ἑξῆς δύο ἠθέτηκεν, ἐν οἷς μάλιστα

### book 226.3

ὁ Θερσίτης γελοιοποιός. A.

### book 227.1

ὅτι τοῦτον καὶ τὸν ἑξῆς Ζηνόδοτος ἠθέτηκεν. ἡ

### book 227.2

δὲ αἰτία προείρηται. A. Ar. p. 354.

### book 229.1

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει:

### book 229.2

ὅτι περισσὸς ὁ κέ (cod. καί). A. Pluygers. 8. Cf. p. 11.

### book 231.1

ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν—

### book 231.2

υἷας Ἀχαιῶν (234): ὅτι Ζηνόδοτος τοὺς τέσσαρας ἠθέτη‐

### book 231.3

κεν, ἐν οἷς πάλιν ἐστὶ τὰ γελοιότατα. A. Ar. 354.

### book 238.1

ἠὲ καὶ οὐκί: ὅτι τὴν ἀπόφασιν διὰ τοῦ κ, οὐ διὰ

### book 238.2

τοῦ χ. A. Β 300, 349 Κ 445.

### book 239.1

ἕο μέγ’ ἀμείνονα φῶτα: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη,

### book 239.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἑοῦ. τοῦτο δὲ σύναρθρον καὶ οὐχ

### book 239.3

ἁρμόζον τῷ λόγῳ. A. σύναρθρον pro ἀσυν. Bekk.

### book 242.1

ἦ γὰρ ἂν Ἀτρείδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο:

### book 242.2

πρὸς τὸ σχῆμα, ἀντὶ τοῦ ἐλωβήσω ἄν. A. Cf. p. 7.

### book 247.1

ἴσχεο, μηδ’ ἔθελ’ οἶος: ὅτι ἔθελε κατὰ συναλοι‐

### book 247.2

φήν. A. Pluyg. 8.

### book h252-6.1

οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,

### book h252-6.2

ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.

### book h252-6.3

τῷ νυν Ἀτρείδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν

### book h252-6.4

ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν

### book h252-6.5

ἥρωες Δαναοί· σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις.

### book 252.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ἥρωες Δαναοί (256) ἀθε‐

### book 252.2

τοῦνται στίχοι εʹ, ὅτι πεζότεροι τῇ συνθέσει, καὶ τὸ ἧσαι οὐ

### book 252.3

κυρίως ἐστὶ δέξασθαι· οὐ γὰρ κάθηται· οὐδ’ ὡς ὁ Διομήδης

### book 252.4

λέγει τέττα, σιωπῇ ἧσο (Δ 412) ἀντὶ τοῦ ἡσύχαζε. A.

### book 258.1

εἴ κ’ ἔτι ς’ ἀφραίνοντα κιχήσομαι, ὥς νύ περ

### book 258.2

ὧδε: ὅτι περισσὸς ὁ κέ. A. Cf. p. 12.

### book 260.1

μηδ’ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην:

### book 260.2

ἡ διπλῆ ὅτι προδιασυνίστησι τὰ κατὰ τὴν Ὀδύσσειαν μέλ‐

### book 260.3

λοντα λόγου τυχεῖν πλειόνος. AB. Cf. Β 278 Δ 354. ὅτι

### book 260

προδιασυνίστησι scr. L. pro πρὸς διασύγκρισιν.

### book 264.1

πεπληγώς: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ πλήσσων τὸ

### book 264.2

παθητικὸν παρείληφεν. A. Cf. p. 3.

### book 269.1

ἀλγήσας δ’ ἀχρεῖον ἰδών, ἀπομόρξατο δάκρυ:

### book 269.2

ὅτι Φιλητᾶς τὸ ἰδών περισπᾷ, οἷον τῶν ὀφθαλμῶν, ἰδεῶν.

### book 269.3

οὐδέποτε δὲ Ὅμηρος ἰδέας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν. ἔστιν

### book 269.4

οὖν τὸ ἀχρεῖον ἰδών ἐντελῶς σχηματίσας. A. Nam ἰδῶν es‐

### book 269.5

set non ἐντελῶς ἐσχηματισμένον, sed κατὰ πάθος L. Cf. Ar. 55.

### book 276.1

οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγή‐

### book 276.2

νωρ: ὅτι τὸ πάλιν εἰς τοὐπίσω, τὸ δὲ αὖτις χρονικόν, ἐξ

### book 276.3

ὑστέρου. A. Pluyg. 8. Ar. 100.

### book 278.1

ὣς φάσαν ἡ πληθύς· ἀνὰ δ’ ὁ πτολίπορθος

### book 278.2

Ὀδυσσεύς: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι πρὸς τὸ νοητόν·

### book 278.3

τὸ γὰρ ἔννοιαν ἔχον τοῦ πλήθους ὄνομα πρὸς τὸ (ins. L.)

### book 278.4

πληθυντικὸν ἐπισυνέζευξε (cf. Α 363) τὸ φάσαν· [ᾧ εἴη ἂν

### book 278.5.1

ὅμοιον δερκόμενοι πᾶς δῆμος—errror pro ἀγρόμενοι

### book 278.5.2

Υ 166 L.] (cf. p. 16): καὶ πρὸς τὸ πτολίπορθον, ὅτι διὰ τῆς

### book 278.5.3

Ὀδυσσείας δέδεικται τὰ κατὰ τὸν δούρειον ἵππον. A. Hoc

### book 278.5.4

extremum pertinet ad Homeri morem notatum v. 260, in Iliade

### book 278.5.5

quae in Odyssea latius exponantur, levi significatione occupasse.

### book 278.10.1

Ulixem autem πτολίπορθον dictum vult propter ejus operam

### book 278.10.2

in Troja per equum diruenda (ἐπεὶ Τροίης πτολίεθρον ἔπερ‐

### book 278.10.3

σεν) cf. ad Φ 550. L. Verba πρὸς τὸ σχῆμα in codd. LV ab

### book 278.10.4

hoc versu ad sequentem aberraverunt.

### book 284.1

Ἀτρείδη, νῦν γάρ σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοί:

### book 284.2

ὅτι αὕτη ἡ γραφὴ ἡ διὰ τοῦ γάρ μετὰ τῆς (μετὰ τήν?)

### book 284.3

προσηγορίας, καὶ λόγον ἔχει, ἔθος δὲ αὐτῷ ἀπὸ τοῦ γάρ ἄρ‐

### book 284.4

χεσθαι· ὦ γύναι, οὐ γὰρ ὀίω ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς

### book 284.5.1

(ς 259). (Ar. p. 9). A. τόν ante λόγον del. L. Pro ὦ γύναι,

### book 284.5.2

οὐ γάρ cod. ὦ πόποι, ἦ γάρ.

### book 286.1

οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέ‐

### book 286.2

σταν: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν τοῦ χρόνου, ὅτι ἀντὶ

### book 286.3

τοῦ ἐκτελέσουσιν. A. Cf. p. 6.

### book 291.1

ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι:

### book 291.2

ἡ διπλῆ πρὸς τὸν πόνον, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔργον· οὐδέποτε γὰρ

### book 291.3

οὕτως εἶπε τὴν ἀλγηδόνα. A. Ar. 88.

### book 296-7.1

τῷ οὐ νεμεσίζομ’ Ἀχαιούς

### book 296-7.2

ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν· ἀλλὰ καὶ ἔμπης:

### book 296-7.1

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀσχαλάαν μίμνοντ’ ἐπὶ νήεσσι

### book 296-7.2

(cod. ἀσχαλάαν μιμνόντεσσι, corr. Bekk.), τὰ πληθυντικὰ

### book 296-7.5

δυικῶς ἐκφέρων. περιττεύει δὲ ὁ καὶ σύνδεσμος (cf. p. 34). A.

### book 299.1

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ’ ἐπὶ χρόνον: ὅτι Ζη‐

### book 299.2

νόδοτος γράφει ἔτι χρόνον, ἀπιθάνως. ἔμφασις γὰρ (Ar.

### book 299.3

74) γίνεται πολλοῦ χρόνου διὰ τοῦ ἔτι. A. Ar. 378.

### book 300.1

οὐκί: ἡ διπλῆ, ὅτι διὰ τοῦ κ γραπτέον, οὐ διὰ

### book 300.2

τοῦ χ. A. Cf. 238.

### book 302.1

μάρτυροι: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μάρτυρες. ὁ δ’

### book 302.2

Ὅμηρος οὕτως ἐσχημάτικεν· Ζεὺς δ’ ἀμμ’ (cod. ἅμ) ἐπι‐

### book 302.3

μάρτυρος ἔστω (Η 76). A.

### book 314.1

ἔνθ’ ὅ γε τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας:

### book 314.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τιτίζοντας. εὐτελὴς δὲ ἡ λέξις·

### book 314.3

κατὰ φύσιν γὰρ φθεγγόμενοι οἱ νεοσσοὶ τιτίζουσιν, οἱ δὲ

### book 314.4

κατεσθιόμενοι τρίζουσιν. A. Aut in εὐτελής aliquid vitii est

### book 314.5.1

aut post ἡ λέξις addendum καὶ ἀνοίκειος ἐνταῦθα. Ceterum

### book 314.5.2

cf. Ar. 378.

### book h317-9.1

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκν’ ἔφαγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν,

### book h317-9.2

τὸν μὲν ἀΐζηλον θῆκεν θεός, ὅς περ ἔφηνεν.

### book h317-9.3

λᾶαν γάρ μιν ἔθηκε Κρόνου παῖς ἀγκυλομήτεω.

### book 318.1

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀρίδηλον καὶ τὸν ἐχόμενον

### book 318.2

προσέθηκεν. ἔδει δὲ ἀΐζηλον. τὸ γὰρ ἀρίδηλον ἄγαν ἐμ‐

### book 318.3

φανές, ὅπερ ἀπίθανον. μάχεται οὖν ὁ ἐχόμενος. ὃν γὰρ

### book 318.4

ἀναπλάσῃ, τοῦτον οὐκ ἀναιρεῖ. λέγει μέντοι γε ὅτι ὁ φήνας

### book 318.5.1

αὐτὸν θεὸς καὶ ἄδηλον ἐποίησεν. A. Verba ἔδει δὲ ἀΐζηλον

### book 318.5.2

et μάχεται οὖν ὁ ἐχόμενος ins. L.; idem pro ὃ γὰρ ἐὰν πλάσῃ,

### book 318.5.3

τοῦτο ἀναιρεῖ scripsit ὃν γὰρ ἀναπλάσῃ, τοῦτον οὐκ ἀναιρεῖ,

### book 318.5.4

et totum locum explicuit Herodian. p. 456 his verbis: Hoc di‐

### book 318.5.5

cit: narrationis tenor haudquaquam verisimile facit, de dra‐

### book 318.10.1

conte, quem antea subito Deum in lucem prodidisse dixerat

### book 318.10.2

(309), nunc in fine dicere poetam: postquam autem peregerat

### book 318.10.3

ad quod proditus erat, Deus qui eum prodiderat valde eum con‐

### book 318.10.4

spicuum fecit: sed contra eo nos duci ut dixerit: postquam

### book 318.10.5

autem quasi partes suas peregerat, Deus qui eum prodiderat,

### book 318.15.1

idem delevit. Verior itaque altera lectio ἀίζηλον. Hoc si ita

### book 318.15.2

est, subsequens versus stare non potest: nam quem de integro

### book 318.15.3

fingit, eum non delet. Certe quidem (μέντοι γε v. ad. v. 528)

### book 318.15.4

dicit (sc. id sensus recti docet): Deus, qui eum prodidit, idem

### book 318

nunc eum ex hominum oculis delevit.

### book 318.20.1

Non dubitandum quin Aristarchea lectio ἀΐζηλον fuerit,

### book 318.20.2

quam in suis exemplaribus habuit Apollonius lex. Homerici

### book 318.20.3

auctor p. 16 Be., cujus vocabuli memoriam praeterea servarunt

### book 318.20.4

Hesychius et Etymologus, hic ex hoc loco, Hesychius, apud

### book 318.20.5

quem nominativus est ἀίζηλος ἄδηλος, ex alio. Cf. Buttm.

### book 318.25

lex. I, 252.

### book 319

ἀθετεῖται· προείρηται γὰρ ἡ αἰτία. A.

### book 320.1

ἡμεῖς δ’ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη:

### book 320.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐξεπληττόμεθα. A. Ar. 149.

### book 328.1

ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ’ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι:

### book 328.2

ὅτι τὸν τοῦ Κάλχαντος λόγον μεταλαβὼν ἐποίησεν ἐπὶ τῆς

### book 328.3

Αὐλίδος, αὐτὸς ὢν ἐπὶ τῆς Τροίας. διὸ κέχρηται τῷ αὖθι

### book 328.4

τοπικῷ ἀντὶ τοῦ αὐτόθι ὅπου νῦν ἐσμέν. A. Hoc vult: Si

### book 328.5.1

orationem Calchantis immutatam transtulisset (qui sc. dixerat

### book 328.5.2

κεῖθι) fecisset eum de bello in Aulide gerendo loquentem, quum

### book 328.5.3

ipse in agro Trojano sit. Unde illud κεῖθι in αὖθι mutavit.

### book 328.5.4

ἐποίησεν est ἐποίησεν ἂν: eodem modo ἄν omittitur ad Α 29—

### book 328.5.5

31, Ρ 153. L. —Equidem verba ἐποίησεν ἐπὶ τῆς Αὐλίδος

### book 328.10

non pro sanis habeo.

### book 341.1

σπονδαί τ’ ἄκρητοι: ἡ διπλῆ ὅτι ὅταν λέγῃ ἐν

### book 341.2

ἄλλοις κρητῆρι δὲ οἶνον ἔμισγον (Γ 269), οὐ σημαίνει

### book 341.3

τὸ ὕδατι κίρνασθαι, ἀλλ’ ὅτι τὸν τῶν Τρώων καὶ τῶν

### book 341.4

Ἀχαιῶν οἶνον ἔμισγον. (Ar. 199). ABL. Sed L. ab initio ση‐

### book 341.5.1

μείωσαι ὅτι, nec ἡ διπλῆ erit in B, quod de similibus locis

### book 341.5.2

valebit. L.

### book 347.1

νόσφιν βουλεύωσι—ἄνυσις δ’ οὐκ ἔσσεται αὐ‐

### book 347.2

τῶν: ὅτι βουλεύωσι αἱ Ἀριστάρχου. A. cod. βουλεύωσιν. V.

### book 347.3

qu. ep. 49. Nisi potius Didymi est.

### book 349

οὐκί: ὅτι διὰ τοῦ κ καὶ οὐ διὰ τοῦ χ A. Cf. ad 238.

### book 350.1

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρο‐

### book 350.2

νίωνα—

### book 353.1

ἀστράπτων ἐπιδέξι’, ἐναίσιμα σήματα φαί‐

### book 353.2

νων: ὅτι ἀκαταλλήλως εἴρηται· ἔδει γὰρ ἀστράπτοντα καὶ

### book 353.3

φαίνοντα. ὡς καὶ Εὐριπίδης ἐν Παλαμήδει Λάιε, πάλαι

### book 353.4

δή ς’ ἐξερωτῆσαι θέλων σχολή μ’ ἀπεῖργε. BL. Cf. p. 19.

### book 356.1

τίσασθαι δ’ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς

### book 356.2

τε: ἡ διπλῆ πρὸς τοὺς χωρίζοντας· ἔφασαν γὰρ τὸν μὲν

### book 356.1

τῆς Ἰλιάδος ποιητὴν δυσανασχετοῦσαν συνιστάνειν καὶ στέ‐

### book 356.2

νουσαν διὰ τὸ βίᾳ ἀπῆχθαι ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου, τὸν δὲ

### book 356.5.1

τῆς Ὀδυσσείας ἑκοῦσαν, οὐ νοοῦντες ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπ’ αὐ‐

### book 356.5.2

τῆς ὁ λόγος, ἀλλ’ ἔξωθεν πρόθεσιν τὴν περί δεῖ λαβεῖν, ἵν’

### book 356.5.3

ᾖ περὶ Ἑλένης. A. Cf. p. 26.

### book 385.1

ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ’ Ἄρηι:

### book 385.2

ὅτι προεληλυθυίας λέγει τῆς ἡμέρας ἤδη τὸ πανημέριοι ἐπὶ

### book 385.3

τοῦ ἀπολείποντος αὐτοῦ (αὐτῆς?) μέρους, καὶ οὐ πάντως

### book 385.4

τὸ ἀπ’ ἀνατολῆς μέχρι δύσεως λέγει πρόπαν ἦμαρ (cf. Α 601).

### book 385.5

A. προεληλυθυίας scr. L. pro παρελ.

### book 389.1

ἀσπίδος ἀμφιβρότης: ὅτι περιφερεῖς καὶ ἀνδρο‐

### book 389.2

μήκεις αἱ ἀσπίδες. A. Ar. 194.

### book 389.3

τὸν δ’ οὔ ποτε κύματα λείπει

### book 397.1

παντοίων ἀνέμων, ὅτ’ ἂν ἔνθ’ ἢ ἔνθα γένων‐

### book 397.2

ται: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ γραπτέον, ὥς τινες, γένηται· ὁμηρικώ‐

### book 397.3

τερον γὰρ οὕτως λέγειν, γένωνται τὰ κύματα, ὡς σπάρτα

### book 397.4

λέλυνται. A. Cf. p. 15.

### book 412.1

Ζεῦ κύδιστε, μέγιστε, κελαινεφές, αἰθέρι

### book 412.2

ναίων: ὅτι ἔν τισι γέγραπται Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν με‐

### book 412.3

δέων. οὐχ ἁρμόζει δὲ τὸν ἐγχώριον Δία προσκαλεῖσθαι ἐπὶ

### book 412.4

τῆς πορθήσεως, ἀλλὰ βέλτιον κοινοτέραν (sc. πρόσκλησιν). A.

### book 417.1

Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι

### book 417.2

χαλκῷ ῥωγάλεον: ὅτι οὕτως εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ

### book 417.3

χαλκῷ ῥηγέντα, καὶ ἐκ παρεπομένου ἐν μέρει τὸ ἀνελεῖν. A.

### book 417.4

Pro ἐν μέρει quod sensum non habet, scribendum videtur ση‐

### book 417.5.1

μαίνει. Cf. Ι 546. Multa significantur ἐκ παρεπομένου vel

### book 417.5.2

ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος i. e. rerum vel actionum acciden‐

### book 417.5.3

tibus positis ipsae res vel actiones indicantur. Ut si πυρῆς

### book 417.5.4

ἐπέβησε dicitur pro ἀνεῖλεν, δουπῆσαι significat bello perire.

### book 417.5.5

V. Δ 213 Ν 426 Ξ 214 Π 142, 822 Υ 388 Ψ 679. Plenius

### book 417.10.1

hoc dicitur Q γ 486: ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος τὸ προη‐

### book 417.10.2

γούμενον. Cf. scholl. ad ζ 83 μ 172 ν 78 ο 184. L. ad Ν

### book 417.10.3

426: ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος τὸ προηγούμενον.

### book 422.1

αὖ ἔρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδει‐

### book 422.2

ραν: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ αὖ ἔρυσαν ἀντὶ τοῦ εἰς τοὐπίσω ἀνέ‐

### book 422.3

κλασαν, ὃ ποιοῦσιν οἱ σφάζοντες. A. Ar. 198.

### book 424

δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ’ αὐτῶν δ’ ὠμοθέτη‐

### book 424.1

σαν: πρὸς τὸ ὠμοθέτησαν, ὅτι ἐστὶν ἀπὸ τῶν μελῶν τῶν

### book 424.2

ὠμῶν ἀπάρξασθαι καὶ εἰς τὸν ἐπίπλουν ἐνθέντας ἱερεῦ‐

### book 424.3

σαι. A. Ar. 198.

### book 435.1

μηκέτι νῦν δήθ’ αὖθι λεγώμεθα: ὅτι (Plug.

### book 435.2

p. 8) Ζηνόδοτος γράφει ταῦτα λεγώμεθα. ὁ δὲ Ὅμηρος

### book 435.3

εἴωθε λέγειν, ὅταν πολλὰ προειρημένα ᾖ, ὡς ἐπ’ Αἰνείου καὶ

### book 435.4

Ἀχιλλέως ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα (Υ 244). A.

### book 435.5.1

Hic autem quum ante Nestorem nemo dixerit, poni non potest.

### book 435.5.2

Aristarchus explicuit συναθροιζώμεθα, v. Did.

### book 438.1

λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας:

### book 438.2

ἀντὶ τοῦ ἀγειρέτωσαν. A. Cf. Θ 517, 521 Ι 67.

### book 440.1

ἴομεν, ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα:

### book 440.2

ἀντὶ τοῦ ἐγείρωμεν. A. Cf. p. 13.

### book 448.1

τῆς (αἰγίδος) ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέ‐

### book 448.2

θονται· Ζηνόδοτος γράφει παρατατικῶς ἠερέθοντο, ὅπερ

### book 448.3

οὐχ ἁρμόζει ἐπὶ ἀθανάτων. A. Ar. 379. Ceterum erravit

### book 448.4

Aristarchus: v. Philol. VI, 675.

### book h453-4.1

τοῖσι δ’ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ’ ἠὲ νέεσθαι

### book h453-4.2

ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

### book 453sq.1

ὅτι πρὸ τῆς Ἀγαμέμνονος ἀριστείας (Λ 13) οὐκ

### book 453sq.2

ὀρθῶς φέρονται. A.

### book 458.1

αἴγλη παμφανόωσα δι’ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκεν:

### book 458.2

ὅτι καθ’ Ὅμηρον πρῶτος ἀπὸ γῆς ἐστιν ὁ ἀήρ, εἶτα μετὰ

### book 458.3

τὰ νέφη ὁ αἰθήρ, ὃν καὶ ὁμωνύμως τῷ στερεμνίῳ οὐρανὸν

### book 458.4

καλεῖ. (Ar. 167). A.

### book 484.1

ἔσπετε νῦν μοι μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχου‐

### book 484.2

σαι: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Ὀλυμπιάδες βαθύκολποι.

### book 484.3

οὐδέποτε δὲ τὰς Ἑλληνίδας γυναῖκας βαθυκόλπους εἴρηκεν,

### book 484.4

ὥστε οὐδὲ τὰς Μούσας (v. Ω 215 Ar. 115). ABL.

### book 485.1

ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε, πάρεστέ τε, ἴστε τε

### book 485.2

πάντα: ὅτι τινὲς γράφουσι παρῆστε, οἷον κατ’ ἐκεῖνον τὸν

### book 485.3

χρόνον. βέλτιον δὲ καθολικῶς ἐπὶ πάντων. A.

### book 488.1

πληθὺν δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ’ ὀνο‐

### book 488.2

μήνω: ἤτοι ὅτι περισσὸς ὁ ἄν ἢ μυθήσομαι εἴρηκεν ἀντὶ

### book 488.3

τοῦ μυθησαίμην. A. Cod. ἤτοι ὅτι περισσόν, εἰ κτλ. V. p. 9.

### book 488.4

Additum praeterea fuit, ad οὐδ’ ὀνομήνω supplendam esse par‐

### book 488.5.1

ticulam μή: Α 262, aut etiam hunc conjunctivum esse pro

### book 488.5.2

optativo: Ε 215. Non mutavi ἤτοι ὅτι in ὅτι ἤτοι: v. Δ 176.

### book 489.1

οὐδ’ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στό‐

### book 489.2

ματ’ εἶεν: ὅτι ἡ ἰδιότης τῆς ὑπερβολῆς Ὁμηρική. καὶ ἐν

### book 489.3

Ὀδυσσείᾳ οὐδ’ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν

### book 489.4

(μ 78): ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τοὺς περιγράφοντας τούτους

### book 489.5

τοὺς στίχους. A.

### book 493.1

νῆάς τε προπάσας: ὅτι περισσὴ ἡ πρό πρόθεσις.

### book 493.2

AD. V. p. 27.

### book 500.1

οἵ τ’ Ἐλεῶν’ εἶχον ἠδ’ Ὕλην: ὅτι νῦν ἐκτεταμέ‐

### book 500.2

νως Ὕλην εἴρηκεν, ἐν ἄλλοις δὲ συνεσταλμένως Ὕλῃ ἔνι

### book 500.3

οἰκία ναίων (Η 221). νῦν δὲ καλοῦνται Ὕλαι πληθυν‐

### book 500.4

τικῶς. (Ar. 241). A.

### book 502.1

Θίσβην: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Μέσσην. ἔστι δὲ

### book 502.2

ἡ Μέσση τῆς Λακωνικῆς, ἣν ἐν ἄλλοις Μεσσήνην καλεῖ. A.

### book 502.3

Cf. 582.

### book 507.1

οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον: ὅτι Ζηνό‐

### book 507.2

δοτος γράφει Ἄσκρην ἔχον (Η 9). οὐ δύναται δὲ πολυ‐

### book 507.3

στάφυλος ἡ Ἄσκρη λέγεσθαι· ἀξιοπιστότερος γάρ ἐστιν Ἡσίο‐

### book 507.4

δος λέγων Ἄσκρῃ χεῖμα κακῇ, θέρει ἀργαλέῃ (Ε. 638).

### book 507.5

A. Ar. 234.

### book 511.1

Ὀρχομενὸν Μινύειον: ἡ διπλῆ, ὅτι καὶ ἕτερος

### book 511.2

Ὀρχομενός ἐστιν Ἀρκαδικός. ἀλλ’ ὁ μὲν Βοιωτιακὸς Μι‐

### book 511.3

νύειος καλεῖται, ὁ δὲ Ἀρκαδικὸς πολύμηλος (605): καὶ τοῖς

### book 511.4

ἐπιθέτοις διαστέλλεται ἡ ὁμωνυμία. A.

### book 517.1

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρ‐

### book 517.2

χον: ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ἕτερος Σχεδίος ἐστὶ Φωκεύς, τῶν ἐπὶ

### book 517.3

μέρους ἡγεμών (cf. Υ 84), καὶ ἀμφότεροι ὑφ’ Ἕκτορος ἀναι‐

### book 517.4

ροῦνται. ἔνθ’ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Ἀρχὸν Φωκήων

### book 517.5.1

(Ο 515). ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰ Πυλαιμένους. A. De Epi‐

### book 517.5.2

stropho homonymo Β 856.

### book 519.1

Κυπάρισσον: ὁμωνύμως τῷ δένδρῳ ἀνεγνώσθη. A.

### book 519.2

V. Lobeck. proll. path. p. 64, qui suspicatur fuisse, qui Κυ‐

### book 519.3

πάρισσαν vellent. Ab Aristonico haec fluxisse suspiceris propter

### book 519.4

notam ad v. 532. L.

### book 520.1

καὶ Πανοπῆα: ὅτι (Pluyg. p. 8) Ζηνόδοτος γράφει

### book 520.2

καὶ Πανοπτέων (Duentzer conj. ἠδὲ Πανοπτέων), ἄμετρον

### book 520.3

ποιῶν τὸν στίχον καὶ οὐ καθ’ Ὅμηρον σχηματίζων τὸ ὄνομα.

### book 520.4

ἔστι γὰρ Πανοπεύς, ὡς Ἀχιλλεύς· ὃς ἐν κλειτῷ Πανο‐

### book 520.5

πῆι (Ρ 307). A. Eustathius hinc ipsa verba referens Zeno‐

### book 520

doto tribuit Πανόπεων ὡς Μενέλεων. L.

### book 527.1

Λοκρῶν δ’ ἡγεμόνευεν Ὀιλῆος ταχὺς Αἴας:

### book 527.2

ἡ διπλῆ, ὅτι τινὲς τῶν νεωτέρων ἀνέγνωσαν χωρὶς τὸ ο, ὡς

### book 527.3

ἄρθρου ὄντος, εἶτα Ἰλῆος. Ὁ δὲ Ὅμηρος σὺν τῷ ο λέγει

### book 527.4

τὸν Ὀιλῆα. (Ar. 180). A.

### book 528.1

μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας:

### book 528.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος ἠθέτηκεν αὐτόν.

### book 528.3

ἀναγκαῖος δέ ἐστι· προδιασυνίστησι γὰρ, ὅτι ἥττων ἐστὶ κατὰ

### book 528.4

τὸ μέγεθος τοῦ Τελαμωνίου. ἐκεῖνον μέντοι γε μέγαν (Π

### book 528.5

358 Ρ 115) λέγει. A.

### book h529-30.1

ἀλλὰ πολὺ μείων, ὀλίγος μὲν ἔην, λινοθώρηξ,

### book h529-30.2

ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς.

### book 529-30.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι ὅτι προείρηκε μείων

### book 529-30.2

οὔτι τόσος γε καὶ πρὸς οὐδὲν διλογεῖ ἀλλὰ πολὺ μείων.

### book 529-30.3

καὶ οὐδὲ πολὺ λείπεται τοῦ ἑτέρου. κακῶς δὲ καὶ τὸ λινο‐

### book 529-30.4

θώρηξ· οἱ γὰρ Ἕλληνες οὐκ ἐχρῶντο λινοῖς θώραξι· διὰ

### book 529-30.5.1

παντὸς γὰρ χαλκοχίτωνας αὐτοὺς λέγει. (cf. ad Ν 372, Ar.

### book 529-30.5.2

194). καὶ Ἕλληνας οὐδέποτε εἴρηκεν, ἀλλ’ Ἀργείους ἢ Δα‐

### book 529-30.5.3

ναούς· καὶ οὐδὲ Ἑλλάδα τὴν οἰκουμένην ὑπὸ Ἑλλήνων, ἀλλὰ

### book 529-30.5.4

μίαν πόλιν Θεσσαλίας, ἧς τοὺς οἰκήτορας Ἕλληνας λέγει·

### book 529-30.5.5

Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί

### book 529-30.10

(648). Cf. ad Ι 395. Ar. 233. A.

### book 532.1

Βῆσσαν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος

### book 532.2

γράφει Βῆσαν ἐν τῷ ἑνὶ ς, διὰ τὸ βήσσας λέγεσθαι τῶν

### book 532.3

ὀρῶν τοὺς καθύγρους τόπους. ἔστι μέντοι προσηγορικά, ἅ

### book 532.4

τινων κύρια γίνεται, οἷον κυπάρισσος καὶ πόλεως ὄνομα

### book 532.5

(519). A.

### book h552-5.1

υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς.

### book h552-5.2

τῷ δ’ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ’ ἀνήρ,

### book h552-5.3

κοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας.

### book h552-5.4

Νέστωρ οἶος ἔριζεν· ὁ γὰρ προγενέστερος ἦεν.

### book 553.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος ἀπὸ τού‐

### book 553.2

του τρεῖς στίχους ἠθέτηκεν, μήποτε διότι (διότι pro δέ Bekk.)

### book 553.3

διὰ τῶν ἐπὶ μέρους οὐδέποτε αὐτὸν διατάσσοντα συνέστη‐

### book 553.4

σεν. πολλὰ μέντοι Ὅμηρος κεφαλαιωδῶς συνίστησιν, αὐτὰ

### book 553.5.1

τὰ ἔργα παραλιπών, ὡς τὴν Μαχάονος ἀριστείαν· παῦσεν

### book 553.5.2

ἀριστεύοντα μάχας (Λ 506). A.

### book h557-8

Αἴας δ’ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας.

### book h557-8

στῆσε δ’ ἄγων, ἵν’ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες

### book 558.1

Notatum fuit ἀθετεῖσθαι hunc versum, quod ordo

### book 558.2

navium non is fuerit, ut Athenienses prope Ajacem steterint:

### book 558.3

Γ 230 Δ 251. Ar. 230. L.

### book 570.1

ἀφνειόν τε Κόρινθον: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τοῦ ἰδίου

### book 570.2

προσώπου Κόρινθον· ὅταν δὲ ἡρωικῷ προσώπῳ περιτιθῇ τὸν

### book 570.3

λόγον, Ἔφυραν λέγει· ἔστι πόλις Ἐφύρη (Ζ 152). 2ar. 237. A.

### book 571.1

Ἀραιθυρέην: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνό‐

### book 571.2

δοτος γράφει Παραιθυρέην. οὐκ ἐπίσταται δὲ ταύτην τὴν

### book 571.3

πόλιν οὕτως ὀνομαζομένην. A. Fortasse οὐκ ἐπίσταται δὲ

### book 571.4

οὐδεὶς ταύτην τὴν πόλιν vel τινα πόλιν κτλ. Aut οὐκ ἐπί‐

### book 571.5

σταται δὲ (Zenodot.) τὴν Φλιοῦντα πάλαι οὕτως ὀνομαζομένην.

### book 576.1

τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων:

### book 576.2

ὅτι τὸ τῶν οὐχ ὡς ἄρθρον παρείληπται, ἀλλ’ ἀντὶ ἀντωνυ‐

### book 576.3

μίας τῆς τούτων, καὶ παραλέλειπται ἡ ἔκ πρόθεσις, ἵν’ ᾖ,

### book 576.4

ἐκ τούτων τῶν πόλεων ἑκατὸν νηῶν ἦρχεν. A. V. p. 25 et 30.

### book h579-80.1

κυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσιν,

### book h579-80.2

(Agamemnon)

### book h579-80.3

οὕνεκ’ ἄριστος ἔην, πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.

### book 579-80.1

ὅτι Ζηνόδοτος ἀμφοτέρους ἠθέτηκεν, ἐπεὶ διὰ

### book 579-80.2

τῶν ἑξῆς (768) ἄριστος ὁ Αἴας λέγεται. ἐν διαφόροις δὲ

### book 579-80.3

πράγμασίν εἰσιν οὗτοι ἄριστοι, ὁ μὲν πλούτῳ καὶ εὐγενείᾳ,

### book 579-80.4

ὁ δὲ τῇ κατὰ πόλεμον ἀρετῇ. A.

### book 582.1

Μέσσην: ὅτι Μέσσην τὴν ἐπὶ τῆς Λακωνικῆς Μεσ‐

### book 582.2

σήνην λέγει, συγκόψας τοὔνομα (v. 502). A. Ar. 241.

### book 592.1

Θρύον: ἡ διπλῆ, ὅτι Θρύον εἶπε τὴν ἐν ἄλλοις

### book 592.2

Θρυόεσσαν ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις (Λ 710). A. Ar. 241.

### book 596.1

Οἰχαλίηθεν: ὅτι Θεσσαλίας ἡ Οἰχαλία καθ’ Ὅμη‐

### book 596.2

ρον· οἱ δὲ νεώτεροι ἐπ’ Εὐβοίας πεποιήκασιν (v. 730). A.

### book 596.3

Ar. 185.

### book 597.1

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν: ὅτι τὸ στεῦτο

### book 597.2

κατὰ διάνοιαν ὡρίζετο, οὐκ ἐπὶ τῆς τῶν ποδῶν στάσεως, ὡς

### book 597.3

ἐν τοῖς κατὰ τὴν νεκυίαν ἠθετημένοις στεῦτο δὲ διψάων

### book 597.4

(λ 583. Ar. 106). καὶ ὅτι εἴπερ ἂν αὐταί ἀντὶ τοῦ εἰ καὶ

### book 597.5

αὐταί. (cf. ad Γ 25). A.

### book 599.1

αἱ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 599.2

πηρόν οὐ τυφλόν, ὡς ἀπεδέξαντο οἱ νεώτεροι, ἀλλὰ τῆς

### book 599.3

ᾠδῆς πηρόν· τί γὰρ ἦν αὐτῷ βλαβερὸν κιθαρῳδῷ ὄντι, εἰ

### book 599

τῶν ὀφθαλμῶν ἐστερήθη; μᾶλλον γὰρ προσεκτικὸς ἂν ἐγέ‐

### book 599.5.1

νετο τῇ φωνασκίᾳ. τόν γε δή τοι Δημόδοκον ἡ Μοῦσα

### book 599.5.2

ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε, δίδου δ’ ἡδεῖαν ἀοιδήν (θ 64).

### book 599.5.3

A. ὡς ante ἀπεδέξαντο ins. L. quae emendatio facilior ea,

### book 599.5.4

quam dedit in Aristarcho p. 190.

### book 605.1

οἱ Φένεόν τ’ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πο‐

### book 605.2

λύμηλον: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν τοῦ Ὀρχομενοῦ,

### book 605.3

ὅτι τῷ ἐπιθέτῳ διέσταλκεν. A. Cf. 511.

### book h612-4.1

αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

### book h612-4.2

νῆας ἐυσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντον,

### book h612-4.3

Ἀτρείδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.

### book 612.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ Ἀτρείδης ἐπεὶ οὔ σφι

### book 612.2

(614) Ζηνόδοτος ἠθέτηκε τρεῖς στίχους. ἀναγκαῖοι δέ εἰσιν·

### book 612.3

παριστόρηται γὰρ δι’ αὐτῶν ὅτι παρέσχεν αὐτοῖς ναῦς ὁ

### book 612.4

Ἀγαμέμνων. A.

### book h616-7.1

ὅσσον ἐφ’ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσα

### book h616-7.2

πέτρη τ’ Ὠλενίη καὶ Ἀλίσιον ἐντὸς ἐέργει.

### book 616.1

(Ὑρμίνη): ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος σὺν τῷ ι γράφει.

### book 616.2

γίνεται δὲ ἀκατάλληλος ὁ λόγος. A.

### book h620-1.1

τῶν μὲν ἄρ’ Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος ἡγησάσθην,

### book h620-1.2

υἷες ὁ μὲν Κτεάτου ὁ δ’ ἄρ’ Εὐρύτου, Ἀκτορίωνε.

### book 621.1

ἡ διπλῆ ὅτι παρὰ τὸ εἰθισμένον πρὸς τὸ πρότε‐

### book 621.2

ρον ἀπήντηκεν· ἔστι γὰρ ὁ προκατειρημένος Ἀμφίμαχος

### book 621.3

Κτεάτου υἱός, ὁ δὲ Θάλπιος Εὐρύτου. καὶ ὅτι οὕτως εἴ‐

### book 621.4

ρηκεν Ἀκτορίωνε, δέον Ἀκτοριώνων (Cf. p. 19). A.

### book 625.1

οἱ δ’ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ’ ἱεράων:

### book 625.2

ἡ διπλῆ ὅτι οὐχ ὡς κεχωρισμένου Δουλιχίου τῶν Ἐχινάδων

### book 625.3

οὕτως εἴρηκεν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἐκ Δουλιχίου καὶ τῶν ἄλλων

### book 625.4

Ἐχινάδων. καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἐχῖνα εἴρηκεν Ἐχινάων. (Ar.

### book 625.5

236). A. Lobeck proll. path. 221 vult Ἐχῖναι.

### book 626.1

νήσων, αἳ ναίουσι: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οἳ

### book 626.2

ναίουσι, ἐπὶ τῶν ἀνδρῶν. οὐ νοεῖ δὲ ὅτι ἀντὶ τοῦ ναίον‐

### book 626.3

ται. A. Cf. p. 3.

### book 627.1

τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος Ἄρηι,

### book 627.2

Φυλείδης, ὃν τίκτε διίφιλος ἱππότα Φυλεύς,

### book 627.3

ὅς ποτε Δουλίχιον δ’ ἀπενάσσατο: ἡ διπλῆ πρὸς

### book 627.4

τὴν ἀμφιβολίαν, πότερον ὁ Μέγης ἀπῴκησεν ἢ ὁ Φυλεύς,

### book 627.5.1

ὃ καὶ ὁμηρικώτερον· Ὅμηρος γὰρ ἀεὶ πρὸς τὸ δεύτερον πρό‐

### book 627.5.2

τερον ἀπαντᾷ (Ar. 13). A. ἀεί non semper significat, v. modo

### book 627.5.3

ad 620, sed plerumque, ut haud raro apud grammaticos. L.

### book 634.1

ἠδ’ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο: ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 634.2

φει ἠδ’ οἱ’ Σάμην (nonne addendum ἐνέμοντο? L.), καὶ

### book 634.3

ἄμετρον ποιῶν, καὶ ἀγνοῶν ὅτι κατὰ τὸ ἀρσενικὸν ἐνίοτε

### book 634.4

ἐκφέρεται τὰ εἰς η (cod. ος) λήγοντα· μεσσηγὺς Τενέδοιο

### book 634.5.1

Σάμοιό τε· (error pro μεσσηγὺς Ἰθάκης τε Σάμοιό τε

### book 634.5.2

δ 845, ortus ex confusione cum Ν 33 μεσσηγὺς Τενέδοιο

### book 634.5.3

καὶ Ἴμβρου) οὐ γὰρ εἶπε Σάμης τε. (Ar. 238). A. Cf. Φ 232

### book 634.5.4

(δείλη δείελος) et scholl. ad Ε 397 (πύλη πύλος).

### book h641-2.1

οὐ γὰρ ἔτ’ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν,

### book h641-2.2

οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος.

### book 641.1

ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον καὶ τὸν ἑξῆς ἠθέτηκεν, ἴσως

### book 641.2

ὑποπτεύσας τὸν Μελέαγρον κεχωρίσθαι τῶν Οἰνέως παιδῶν

### book 641.3

(quod intellexerunt οἱ νεώτεροι: Herod. π. σχημ. Waltz Rhe‐

### book 641.4

tores 8, 605). εἴρηται δὲ ἐξ ὀνόματος κατ’ ἐξοχήν, καθάπερ

### book 641.5.1

ἐπὶ τοῦ Ζεὺς δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα (Ν 1).

### book 641.5.2

καὶ γὰρ ὁ Ἕκτωρ Τρὼς ἦν. A.

### book 649.1

ἄλλοι θ’ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέ‐

### book 649.2

μοντο: ἡ διπλῆ πρὸς τοὺς χωρίζοντας, ὅτι νῦν μὲν ἑκατόμ‐

### book 649.3

πολιν τὴν Κρήτην, ἐν Ὀδυσσείᾳ δὲ ἐνενηκοντάπολιν. ἤτοι

### book 649.4

οὖν ἑκατόμπολιν ἀντὶ τοῦ πολύπολιν· ἢ ἐπὶ τὸν συνεγγὺς

### book 649.5.1

καὶ ἀπαρτίζοντα ἀριθμὸν κατενήνεκται νῦν, ἐν Ὀδυσσείᾳ

### book 649.5.2

δὲ τὸ ἀκριβὲς ἐξενήνοχεν, ὡς παρὰ Σοφοκλεῖ. A. Quod nunc

### book 649.5.3

excidit de Sophocle, puto fuisse δυοδεκάμηνον χρόνον, quem

### book 649.5.4

Herculem abesse dicit chorus in Trachiniis v. 648, quum alibi

### book 649.5.5

(v. 44, 164) accuratius quindecim menses dicantur. Similiter pror‐

### book 649.10

sus ex tragico exemplum contulerat Aristarchus supra ad v. 45. L.

### book 654.1

Ῥοδίων ἀγερώχων. Sine dubio etiam hic notatum

### book 654.2

fuit, hoc adjectivum non Rhodiorum tantum epithetum esse:

### book 654.3

Κ 430. Ejus scholii reliquiae exstare videntur in BL.: ἄγαν

### book 654.4

γέρας ἐχόντων, ἐντίμων, cf. Γ 36.

### book 658.1

βίῃ Ἡρακληείῃ: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζη‐

### book 658.2

νόδοτος γράφει Ἡρακλείῃ (i. e. Ἡρακλεΐῃ L.), καὶ ἄμετρον

### book 658.3

ποιῶν καὶ οὐχ Ὁμηρικὸν τὸ σχῆμα· ἀπὸ γὰρ τοῦ Ἡρακλῆος

### book 658.4

Ἡρακληείῃ ἐκπίπτει. A. (v. ad Ε 638).

### book 659

τὴν ἄγετ’ ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἀπὸ Σελλήεν‐

### book 659.1

τος: ἡ διπλῆ, ὅτι ἡ Ἐφύρη αὕτη ἑτέρα ἐστὶ τῆς Κορίνθου,

### book 659.2

τῆς Θεσπρωτίας οὖσα (Ar. 236): καὶ ὅτι σὺν τῷ ς Σελλήεντα

### book 659.3

τὸν ποταμὸν λέγει, ἀφ’ οὗ τὸ παροικοῦν ἔθνος Σελλοὺς κα‐

### book 659.5

λεῖ. οἱ δὲ νεώτεροι Ἑλλοὺς λέγουσι πλανηθέντες (Ar. 239). A.

### book 667.1

αὖταρ ὅ γ’ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος, ἄλγεα

### book 667.2

πάσχων: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει αἶψα δ’ ὅ γ’ ἐς Ῥόδον.

### book 667.3

οὐ δύναται δὲ ταχέως ἐληλυθέναι ἐπὶ τὴν Ῥόδον ὁ πρό‐

### book 667.4

τερον μὲν ναῦς πεπηχώς, εἶτα ἀλώμενος καὶ οὐκ εὐθυ‐

### book 667.5

πλοήσας. A.

### book h668-9.1

τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδ’ ἐφίληθεν

### book h668-9.2

ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει.

### book 668.1

σεσημείωται πρὸς τὸν ἑξῆς ἀθετούμενον· οὐ γὰρ

### book 668.2

νοήσας τις, ὅτι τὸ σημαινόμενον τοιοῦτόν ἐστι, καίπερ οὐκ

### book 668.3

ἐπὶ τῆς αὐτῆς οἰκοῦντες πόλεως ἀλλὰ τριχῇ διασπαρέντες,

### book 668.4

ἐφιλήθησαν ὑπὸ ἀλλήλων καὶ οὐ διήχθρευσαν, ἐζήτησεν ὑπὸ

### book 668.5.1

τίνος ἐφιλήθησαν· διὸ προσέθηκε τὸν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι

### book 668.5.2

καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει. A. Ar. 350.

### book 669

ἀθετεῖται. ἡ δὲ αἰτία προείρηται (668). A.

### book 670.1

καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρο‐

### book 670.2

νίων: ἡ διπλῆ, ὅτι Πίνδαρος (Ol. 7, 50) κυρίως δέδεκται

### book 670.3

χρυσὸν ὗσαι τὸν Δία, Ὁμήρου μεταφορᾷ κεχρημένου διὰ

### book 670.4

τοῦ κατέχευε πρὸς ἔμφασιν τοῦ πλούτου. A. Ar. 188.

### book h673-5.1

Νιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθεν

### book h673-5.2

τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ’ ἀμύμονα Πηλείωνα.

### book h673-5.3

ἀλλ’ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.

### book 673-5.1

τρισὶ στίχοις παράκεινται διπλαῖ περιε‐

### book 673-5.2

στιγμέναι, ὅτι ἐκ τῶν τριῶν τοὺς δύο ἠθέτηκε Ζηνόδοτος,

### book 673-5.3

τὸν δὲ μέσον οὐδὲ ἔγραφεν, τοῦ Ὁμήρου φιλοτιμουμένου

### book 673-5.4

ἐν πᾶσι τὸν Ἀχιλλέα προτεροῦντα παραστῆσαι (Pluyg. p. 11.

### book 673-5.5

Bekk. ed. Vill. στῆσαι). A.

### book 681.1

νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος

### book 681.2

ἔναιον: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος μετέγραφεν οὕτως οἳ δ’

### book 681.3

Ἄργος τ’ εἶχον τὸ Πελασγικόν, οὖθαρ ἀρούρης, τοῦ

### book 681.4

Ὁμήρου φιλοτέχνως ὥσπερ προοιμιαζομένου διὰ τὸ μετα‐

### book 681.5.1

βαίνειν ἀπὸ τῶν νήσων καὶ τῆς Πελοποννήσου ἐπὶ τὰ κατὰ

### book 681.5.2

Θεσσαλίαν, οὐκ ὄντα συναφῆ τοῖς προειρημένοις. A.

### book 684.1

Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ

### book 684.2

Ἀχαιοί: ἡ διπλῆ, ὅτι μόνους τοὺς ὑπ’ Ἀχιλλεῖ τεταγμέ‐

### book 684

νους Ἕλληνας καλεῖ. A. Cf. ad 529, Ar. 233.

### book h686-7.1

ἀλλ’ οἵ γ’ οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·

### book h686-7.2

οὐ γὰρ ἔην κτλ.

### book 686.1

ὅτι Ζηνόδοτος ἀθετεῖ ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ τῆς ὅ

### book 686.2

γε κεῖτ’ ἀχέων (694) στίχους ἐννέα. ἀναγκαῖοι δέ εἰσιν·

### book 686.3

δι’ αὐτῶν γὰρ δηλοῦται ὅτι ἐφ’ ἑαυτῶν ἔμενον οἱ Μυρ‐

### book 686.4

μιδόνες. A.

### book 689.1

κούρης χωόμενος Βρισηίδος ἠυκόμοιο: ἡ

### book 689.2

διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ περί πρόθεσις. A. Cf. p. 26.

### book 690.1

τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας:

### book 690.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τὴν ἐν Λυρ‐

### book 690.3

νησσῷ. οὐκ ἔλαβε δὲ αὐτὴν ἐν Λυρνησσῷ ἀλλὰ πρότερον

### book 690.4

κατάξας τῷ Ἀγαμέμνονι ἐξαίρετον ἔλαβεν αὐτὴν γέρας. A.

### book 692

Annotatum fuit tres Epistrophos esse: 856.

### book 694.1

τῆς ὅ γε κεῖτ’ ἀχέων, τάχα δ’ ἀνστήσεσθαι

### book 694.2

ἔμελλεν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 694.3

ἀνατάσασθαι (Vill. ἀναστ.) ἔμελλεν, διὰ τοῦ καταπροηγουμέ‐

### book 694.4

νως λόγον αἰολίζοντος, ἀλλ’ οὐχὶ σπανίως δι’ εὐφωνίαν.

### book 694.5.1

οὐδὲ οἱ Αἰολεῖς δὲ οὕτω λέγουσιν. A. In ἀνατάσασθαι prae‐

### book 694.5.2

ter ἀστήσεσθαι a Bekkero propositum etiam ἄνευ τοῦ ν de‐

### book 694.5.3

litescere videtur. Reliqua manent in insolubilibus, nisi quod

### book 694.5.4

in fine fuisse videtur: ἀλλ’ οὐχὶ Ὅμηρος, εἰ μὴ σπανίως κτλ. L.

### book 694.5.5

Πύρασον ἀνθεμόεντα

### book 696.1

Δήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων:

### book 696.2

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ τὸν Πύρασον λέγει Δήμητρος τέμενος, ἀλλὰ

### book 696.3

πόλις ἐστὶ Δημήτριον καλουμένη. A. Ar. 235 et cf. schol.

### book 696.4

Nicanoris.

### book 697.1

ἀγχίαλόν τ’ Ἀντρῶνα: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη,

### book 697.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀγχιάλην τ’ Ἀντρῶνα. καὶ εἰ

### book 697.3

θηλυκῶς δὲ λέγεται ἡ Ἀντρών, κοινόν ἐστι τὸ ὄνομα, ὁ

### book 697.4

ἀγχίαλος καὶ ἡ ἀγχίαλος. A.

### book 701.1

τὸν δ’ ἔκτανε Δάρδανος ἀνήρ (Protesilaum).

### book 701.2

Notatum erat ab Aristarcho: omnium minime Hectorem intelligi

### book 701.3

posse, ut reperitur in fabulis recentiorum, quia apud Homerum

### book 701.4

Dardani a Trojanis diversi: 819 Υ 215. Ar. 235. L.

### book 718.1

τῶν δὲ Φιλοκτήτης ἦρχεν, τόξων εὖ εἰδώς:

### book 718.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τῶν αὖ

### book 718.3

ἡγεμόνευε Φιλοκτήτης ἀγὸς ἀνδρῶν, ὁ δὲ ποιητὴς

### book 718

προδιασυνίστησιν ἐν τῷ καταλόγῳ τὴν [περὶ] ἑκάστου ἀρετήν. A.

### book h721-2.1

ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέρ’ ἄλγεα πάσχων,

### book h721-2.2

Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν.

### book 721.1

Ad hunc fuit asteriscus. Harl. (Cram.) ad ε 13: οἰ‐

### book 721.2

κειότερον ἐν Ἰλιάδι κεῖται περὶ Φιλοκτήτου.

### book 722.1

ὅτι ἐν Λήμνῳ ἔμενε καταλελειμμένος ὁ Φιλοκτήτης·

### book 722.2

οἱ δὲ νεώτεροι ἐν νησιδίῳ ἐρήμῳ. A. Ar. 188.

### book h724-5.1

ἔνθ’ ὅ γε κεῖτ’ ἀχέων· τάχα δὲ μνήσεσθαι ἔμελλον

### book h724-5.2

Ἀργεῖοι παρὰ νηυσὶ Φιλοκτήταο ἄνακτος.

### book 724.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον καὶ τὸν

### book 724.2

ἑξῆς ἠθέτηκεν. ἀναγκαῖον δέ ἐστι γνῶναι ὅτι ὕστερον ἀνε‐

### book 724.3

κομίσθη ἐκ Λήμνου ὁ Φιλοκτήτης. A.

### book 726.1

οὐδὲ μὲν οὐδ’ οἱ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν

### book 726.2

ἀρχόν·

### book 726.3

ἀλλὰ Μέδων κόσμησεν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι

### book 726.4

Ζηνόδοτος γράφει τοὺς δὲ Μέδων κόσμησεν, ἵνα συν‐

### book 726.5.1

δήσῃ τὴν φράσιν, ἠθετηκὼς τοὺς προειρημένους στίχους. A.

### book 726.5.2

Videtur igitur Zenodotus etiam v. 726 ejecisse.

### book 730.1

οἵ τ’ ἔχον Οἰχαλίην, πόλιν Εὐρύτου Οἰχα‐

### book 730.2

λιῆος: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ τῆς Εὐβοίας ἡ Οἰχαλία καθ’ Ὅμη‐

### book 730.3

ρον, ὡς παρὰ τοῖς νεωτέροις, ἀλλὰ τῆς Θεσσαλίας (v. 596,

### book 730.4

Ar. 185). A.

### book h740-5.1

τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης,

### book h740-5.2

υἱὸς Πειριθόοιο, τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς—

### book h740-5.3

τόν ῥ’ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια

### book h740-5.4

ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας,

### book h740-5.5.1

τοὺς δ’ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν—

### book h740-5.5.2

οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος.

### book 741.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τὸν ἀθάνατον

### book 741.2

τέκετο Ζεύς· ὅπερ ψεῦδος (v. ad Φ 2). A.

### book 742.1

κλυτὸς Ἱπποδάμεια: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ κλυτή

### book 742.2

κλυτός εἶπεν. A. Cf. p. 31.

### book 745.1

ἡ διπλῆ, ὅτι διὰ μέσου τὰ περὶ τοὺς Κενταύρους

### book 745.2

παριστόρηται, τὸ δὲ ἑξῆς ἐστὶ τοῦ λόγου, τῶν αὖθ’ ἡγεμό‐

### book 745.3

νευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεον‐

### book 745.4

τεύς, ὄζος Ἄρηος. A.

### book 745.5

αὐτῶν ἠδ’ ἵππων, οἳ ἅμ’ Ἀτρείδῃσιν ἕποντο.

### book 763

ἵπποι μὲν μέγ’ ἄριστοι ἔσαν Φηρητιάδαο: ὅτι

### book 763

πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκεν. A. Pluygers p. 8.

### book 767.1

ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας:

### book 767.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὴν ἐν πολέμῳ φυγὴν φόβον Ἄρεως εἴρηκεν·

### book 767.3

ἀρετὴ γὰρ ἵππων οὐ μόνον διώκειν, ἀλλὰ καὶ ὅτε δέοι ἀτα‐

### book 767.4

ράχως φεύγειν, διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι (Ε 223 ubi v.

### book 767.5

et Θ 107). A. Ar. 89.

### book h791-5.1

εἴσατο δὲ (Iris) φθογγὴν υἷι Πριάμοιο Πολίτῃ,

### book h791-5.2

ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε, ποδωκείῃσι πεποιθώς,

### book h791-5.3

τύμβῳ ἐπ’ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος,

### book h791-5.4

δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί.

### book h791-5.5

τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις.

### book 791.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ τῷ μιν ἐεισαμένη (795) ἀθε‐

### book 791.2

τοῦνται στίχοι πέντε. εἰ γὰρ ἕνεκα τοῦ προαπαγγεῖλαι, ὅτι

### book 791.3

παραγίνονται οἱ Ἕλληνες, ἤρκει ὁ Πολίτης, εἴπερ ὅλως

### book 791.4

ἐπετήρει· εἰ δὲ ἕνεκα τοῦ προτρέψασθαι μὴ τολμῶντας

### book 791.5.1

προελθεῖν, ἔδει αὐτοπρόσωπον παρεῖναι. ἔθος τέ ἐστι τοῖς

### book 791.5.2

μεταμορφουμένοις θεοῖς κατὰ τὴν ἄφοδον ἀπολιπεῖν τεκμή‐

### book 791.5.3

ριον εἰς ἐπίγνωσιν. οἵ τε λόγοι οὐχ οὕτως εἰσὶν ἐσχημα‐

### book 791.5.4

τισμένοι τοῦ Πολίτου ὡς πρὸς πατέρα, ἀλλ’ εἰσὶν ἐπιτετα‐

### book 791.5.5

μένοι καὶ ἐπιπληκτικοί. καὶ τὸ Ἕκτορ, σοὶ δὲ μάλιστ’

### book 791.10.1

ἐπιτέλλομαι Πολίτῃ ἀνοίκειον· μᾶλλον δὲ Ἴριδι ἁρμόζει

### book 791.10.2

ἐπιτάσσειν. A. v. 807.

### book 802.1

Ἕκτορ, σοὶ δὲ μάλιστ’ ἐπιτέλλομαι ὧδέ γε

### book 802.2

ῥέξαι: ὅτι περισσεύει ὁ δέ σύνδεσμος. A. Cf. p. 33.

### book 807.1

ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’ οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίη‐

### book 807.2

σεν: ἡ διπλῆ ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ πλανῆσαν τὸν τὰ ἐπάνω

### book 807.3

(791) διασκευάσαντα (Ar. 350). οὐ κεῖται δὲ συνήθως ἡμῖν

### book 807.4

τὸ ἠγνοίησεν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀπίθησεν. A.

### book 809.1

πᾶσαι δ’ ὠίγνυντο πύλαι: ἡ διπλῆ ὅτι ἔμφασιν

### book 809.2

ἔχει (Ar. 74) πολλῶν πυλῶν, μία δέ ἐστι· καὶ ἔστι τὸ πᾶσαι

### book 809.3

ἀντὶ τοῦ ὅλαι. A. Cf. Μ 175, Ψ 135, Ar. 131.

### book 819.1

Δαρδανίων αὖτ’ ἦρχεν ἐὺς παῖς Ἀγχίσαο: ἡ

### book 819.2

διπλῆ ὅτι τῶν Δαρδάνων ἦρχεν Αἰνείας, καὶ αὐτὸς ὢν Δάρ‐

### book 819.3

δανος. πρὸς τὸ τὸν δ’ ἔκτανε Δάρδανος ἀνήρ (701). A.

### book 820.1

τὸν ὑπ’ Ἀγχίσῃ τέκε δι’ Ἀφροδίτη: ὅτι πε‐

### book 820.2

ριττεύει ἡ ὑπό. A. Pluyg. p. 8. —? —Cf. p. 23. not. 2

### book 820.3

et p. 27.

### book 827

Πάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδω‐

### book 827.1

κεν: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ τὸ τόξον λέγει ἀλλὰ τὴν τοξικὴν

### book 827.2

ἐμπειρίαν· τὸ γοῦν τόξον αὐτῷ ὁ κεραοξόος κατασκευάζει

### book 827.3

(Δ 110). A. Cf. Ο 441.

### book 830.1

καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξ: ὅτι καὶ ἕτερος Ἄμ‐

### book 830.2

φιος Περκώσιος Ἐλάτου υἱός (Ε 612). A.

### book 837.1

τῶν αὖθ’ Ὑρτακίδης ἦρχ’ Ἄσιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,

### book 837.2

Ἄσιος Ὑρτακίδης: ἡ διπλῆ, ὅτι ὁ Ἄσιος οὗτος ὁμώ‐

### book 837.3

νυμός ἐστι τῷ Ἑκάβης ἀδελφῷ (Π 719). ἐσημειοῦτο δὲ ὁ

### book 837.4

Ἀρίσταρχος τὰς ὁμωνυμίας πρὸς τὰ Πυλαιμένους (Ar. 8). καὶ

### book 837.5

πρὸς τὴν ἐπανάληψιν, ὅτι πλεονάζει ἐν Ἰλιάδι (Ar. 363). A.

### book 839.1

ποταμοῦ ἀπὸ Σελλήεντος: ὅτι Σελλήεις πο‐

### book 839.2

ταμός ἐστιν Ἀσίας, ὁμώνυμος τῷ Θεσπρωτικῷ (ita L. pro

### book 839.3

τῇ Θεσπρωτίᾳ). A. Cf. Ο 531.

### book 844.1

αὐτὰρ Θρήικας ἦγ’ Ἀκάμας καὶ Πείρως ἥρως.

### book 844.2

Aristarchum Πείρως scripsisse apparet ex adn. ad Υ 484.

### book 846.1

Εὔφημος δ’ ἀρχὸς Κικόνων ἦν αἰχμητάων.

### book 846.2

Sed praeter hunc etiam Mentes Ciconum dux est: Ρ 73.

### book h851-2.1

Παφλαγόνων δ’ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ

### book h851-2.2

ἐξ Ἐνετῶν.

### book 851.1

ἡ διπλῆ, ὅτι οὗτός ἐστι Πυλαιμένης περὶ οὗ πολ‐

### book 851.2

λοὶ τῶν ἀρχαίων ἐζητήκασιν (Ε 576 Ν 643). A.

### book 852.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐξ

### book 852.2

Ἐνετῆς. A.

### book 856.1

αὐτὰρ Ἁλιζώνων Ὁδίος καὶ Ἐπίστροφος

### book 856.2

ἦρχον: ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ἕτερός ἐστιν Ὁδίος ὁμώνυμος (Ι 170),

### book 856.3

καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν Ἐπίστροφος. A. Immo: καὶ παρὰ

### book 856.4

τοῖς Ἕλλησιν ἕτερος Ἐπίστροφος (517) καὶ τρίτος παρὰ τοῖς

### book 856.5

βαρβάροις, Εὐήνου υἱός (692).

### book 858.1

Μυσῶν δὲ Χρόμις ἦρχε καὶ Ἔννομος οἰωνι‐

### book 858.2

στής: ὅτι νῦν μὲν Χρόμιν, ἐν ἄλλοις δὲ λέγει Χρόμιον

### book 858.3

τὸν αὐτόν (Ρ 218). A. Et Ennomus ex homonymis Λ 422. L.

### book 860.1

ἀλλ’ ἐδάμη (Ennomus) ὑπὸ χερσὶ ποδωκέος Αἰακίδαο

### book 860.2

ἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράιζε καὶ ἄλλους:

### book 860.3

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, ὅτι κατὰ τὴν παραποταμίαν μάχην

### book 860.4

(Φ) οὐχ εὑρίσκεται ἐπ’ ὀνόματι πίπτων. εἴωθε δὲ ὁ ποιη‐

### book 860.5.1

τὴς τοὺς ἡγεμόνων θανάτους διαδήλως λέγειν. ἐὰν δὲ μὴ

### book 860.5.2

ὁρισθῇ ὁ τόπος καὶ ὁ καιρός, δύναται ὁ ἕτερος μένειν. A.

### book 862

Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοει‐

### book 862.1

δής: ἡ διπλῆ, ὅτι οἱ νεώτεροι τὴν Τροίαν καὶ τὴν Φρυγίαν

### book 862.2

τὴν αὐτὴν λέγουσιν, ὁ δὲ Ὅμηρος οὐχ οὕτως· Αἰσχύλος δὲ

### book 862.3

συνέχεεν (cf. Γ 184). A. Ar. 238.

### book 867.1

Νάστης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων:

### book 867.2

ἡ διπλῆ ὅτι Θουκυδίδης (αʹ, γʹ) λέγει τὴν ὀνομασίαν τῶν

### book 867.3

βαρβάρων νεωτερικὴν εἶναι. ἐλέγχεται δὲ ἐντεῦθεν. (?) A.

### book 867.4

Ar. 233.

### book 871.1

Νάστης τ’ Ἀμφίμαχός τε Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα,

### book 871.2

ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δ’ ἴεν ἠύτε κούρη:

### book 871.3

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τοῦ Ἀμφιμάχου ἐστὶ τὸ ὃς καὶ χρυσὸν

### book 871.4

ἔχων, ὁ δὲ Σιμωνίδης ἐπὶ τοῦ Νάστου λέγει. καὶ ὅτι οὐ

### book 871.5.1

λέγει ὅπλα αὐτὸν ἔχειν χρυσᾶ, ὡς καὶ πάλιν ὁ Σιμωνίδης

### book 871.5.2

ἐξέλαβεν, ἀλλὰ κόσμον χρυσοῦν· λέγει γὰρ ἠύτε κούρη.

### book 871.5.3

ἐνεπλέκοντο γὰρ χρυσὸν οἱ βάρβαροι· πλοχμοί θ’ οἳ χρυσῷ

### book 871.5.4

καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο (Ρ 52). A.

### book h3.1

ἠύτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό,

### book h3.2

αἵ τ’ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον

### book h3.3

ὄμβρον.

### book 3.1

οὐρανόθι πρό: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ ὑπὸ τὰ νέφη

### book 3.2

τόπῳ. διὸ καὶ τὰς τοῦ Ὀλύμπου κορυφὰς ἐπουρανίους νοη‐

### book 3.3

τέον. A. Cf. Ar. 167.

### book 4.1

ἡ διπλῆ, ὅτι χειμῶνα οὐ τὴν χειμερινὴν κατάστασιν

### book 4.2

λέγει, ἀλλὰ τὸν χειμερινὸν τόπον τῆς Θράκης· οὐ γὰρ ἐν‐

### book 4.3

στάντος χειμῶνος, τότε (i. e. tum demum) ἀπαίρουσιν, ἀλλὰ

### book 4.4

προσδοκίας οὔσης. A.

### book h10-1.1

εὖτ’ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην,

### book h10-1.2

ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς

### book h10-1.3

ἀμείνω.

### book 10.1

ὅτι τὸ εὖτε οὐκ ἔστι χρονικὸν ἀλλ’ ὁμοιωματικόν,

### book 10.2

ἀναλογοῦν τῷ ἠύτε. A.

### book 11.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τινὲς γράφουσι σὺν τῷ ν ἀμείνων.

### book 11.2

εἰ δὲ κατ’ αἰτιατικήν ἐστι, χωρὶς τοῦ ν γράφεται· ἀνάλογον

### book 11.3

γάρ ἐστι τὸ (τῷ? Ο 718) ἀμείνονα. ἄλλοι δὲ γράφουσιν ἀντὶ

### book 11

τοῦ νυκτὸς ἀμείνω—A. —an πολλὸν ἀμείνω? L.

### book 13.1

κονίσαλος ὤρνυτ’ ἀελλής: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει

### book 13.2

ὑπὸ ποδῶν ἀέλλης, ἀλλὰ κονίσαλος ἀελλής, ἀελλώδης. A.

### book h18-20.1

καὶ ξίφος· αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ

### book h18-20.2

πάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους

### book h18-20.3

ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι.

### book 18.1

Excidisse videtur adnotatio de duobus jaculis quibus

### book 18.2

Paris armatus est: Λ 43.

### book 19-20.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι· ὁ γὰρ παρδαλέην ἀνει‐

### book 19-20.2

ληφὼς καὶ τοξικὴν στολὴν ἔχων οὐκ ἂν προκαλοῖτο εἰς μο‐

### book 19-20.3

νομαχίαν, ἀλλ’ ὕστερον ἐπὶ τοῦτο ἔρχεται ὀνειδισθεὶς ὑφ’

### book 19-20.4

Ἕκτορος. ἄτοπον δὲ καὶ τὸ ἅμα πάντας προκαλεῖσθαι. A.

### book h25-6.1

πεινάων· (leo) μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴπερ ἂν

### book h25-6.2

αὐτόν

### book h25-6.3

σεύωνται ταχέες τε κύνες, θαλεροί τ’ αἰζηοί.

### book 25.1

ὅτι τὸ εἴπερ ἂν αὐτόν ἀντὶ τοῦ εἰ καὶ αὐτόν,

### book 25.2

ὡς ὅταν λέγῃ εἴπερ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν (Β 598)

### book 25.3

ἀντὶ τοῦ εἰ καὶ αὐταί. Cf. p. 12, 1. Καὶ ὅτι ὁ τέ σύν‐

### book 25.4

δεσμος περισσεύει (p. 34). A. Cod. θέλοιεν pro ἀείδοιεν.

### book 27.1

ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα

### book 27.2

ὀφθαλμοῖσιν ἰδών· φάτο γὰρ τίσεσθαι ἀλείτην:

### book 27.3

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀλείτας, τὰς

### book 27.4

ἁμαρτίας ἐκλαμβάνων. κρεῖττον δὲ αὐτὸν τὸν Ἀλέξανδρον

### book 27.5

λέγεσθαι ἀλείτην. A.

### book 31.1

κατεπλήγη φίλον ἦτορ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 31.2

κατεπλάγη. A.

### book 36.1

Τρώων ἀγερώχων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀγερώχους τοὺς

### book 36.2

Τρῶας, οὐ μόνον τοὺς Ῥοδίους (Β 654), ὥς τινες ᾠήθησαν,

### book 36.3

διὰ τὸ ἀγείρειν τὴν ὀχήν, τουτέστι τὴν τροφήν· ὁ γὰρ Ὅμη‐

### book 36.4

ρος ἀγερώχους τοὺς ἄγαν γεραόχους καὶ σεμνοὺς λέγει. B.

### book 44.1

φάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι: ἡ διπλῆ,

### book 44.2

ὅτι κατὰ συγκοπὴν τὸν πρόμαχον εἴρηκεν, οὐχ ὡς οἱ γλωσ‐

### book 44.3

σογράφοι (Ar. 45) τὸν βασιλέα. A. Ar. 109.

### book 48.1

γυναῖκ’ εὐειδέ’ ἀνῆγες· ἡ διπλῆ ὅτι ἀναγωγὴν

### book 48.2

λέγει τὸν ἐκ Πελοποννήσου εἰς Τροίαν πλοῦν· ἔστι γὰρ

### book 48.3

ὑψηλότερα τὰ πρὸς ἄρκτους. A. ἄρκτους pro αὐτούς L. (cl.

### book 48.4

Ι 337) Herod. p. 460.

### book 49.1

ἐξ ἀπίης γαίης: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπίαν τὴν πολὺ ἀφεστῶ‐

### book 49.2

σαν, οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι τὴν Πελοπόννησον. φησὶ γοῦν ἐξ

### book 49.3

ἀπίης γαίης δεκάτῳ ἐνιαυτῷ (π 18). AV. Ar. 233.

### book 52.1

ἀρηίφιλον Μενέλαον. Notaverat epithetum ἀρηί‐

### book 52.2

φιλος Menelao a poeta constanter dari. Si igitur Apollon in Phae‐

### book 52.3

nopis persona (Ρ 588) eum μαλθακὸν αἰχμητήν appellet, ab hoc

### book 52.4

nequaquam exprimi poetae sententiam de Menelai moribus et indole.

### book 54.1

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶρ’ Ἀφρο‐

### book 54.2

δίτης: ἡ διπλῆ, ὅτι τινὲς μὴ εὑρίσκοντες κατὰ τὴν ποίη‐

### book 54.3

σιν τὸν Ἀλέξανδρον κιθαρίζοντα, μετέγραψαν κίδαρις·

### book 54.4

τοῦτο δὲ πίλου γένος εἶναι λέγουσιν. πολλὰ δέ ἐστιν ἅπαξ

### book 54.5

λεγόμενα παρὰ τῷ ποιητῇ. A.

### book 56.1

ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες: ἡ διπλῆ πε‐

### book 56.2

ριεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐλεήμονες. οὐκ ἐλεοῦσι

### book 56.3

δὲ αὐτόν, ἀλλὰ μισοῦσιν· οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γ’ ἐκεύ‐

### book 56.4

θανον· ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο (453). διὰ

### book 56.5.1

δὲ τὸν Πρίαμον καὶ τὸν Ἕκτορα εὐλαβοῦνται αὐτῷ ἀντι‐

### book 56.5.2

πράσσειν (Cf. ad Η 390). A.

### book 65.1

οὔ τοι ἀπόβλητ’ ἐστὶ θεῶν ἐρικύδεα δῶρα,

### book 65.2

ὅσσα κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δ’ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο:

### book 65.3

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ζητούμενον, πῶς, εἰ οὐκ ἔστιν ἀπόβλητα,

### book 65.4

ἑκὼν οὐκ ἄν τις ἕλοιτο. A. „Sine dubio de significatione vo‐

### book 65.5

cabuli ἑκών exposuerat.“ Ar. 212.

### book 71.1

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένη‐

### book 71.2

ται: διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χωρὶς τοῦ ν

### book 71.3

κρείσσω. τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς ἔχει τὸ ν. A.

### book 73.1

οἱ δ’ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες

### book 73.2

ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη,

### book 73.3

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ναίοιμεν. γελοῖος δέ ἐστιν ἑαυτὸν

### book 73.4

καταριθμῶν τοῖς ὕστερον οἰκήσουσι τὴν Τροίαν, ἀδηλότητος

### book 73.5

οὔσης εἰ νικήσει (Cf. 257). A.

### book 80.1

ἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τ’ ἔβαλλον: ἡ

### book 80.2

διπλῆ ὅτι Ὅμηρος τὸ βάλλειν ἐπὶ τοῦ τιτρώσκειν τίθησι·

### book 80.3

νῦν δὲ ἔμφασιν ἔχει. A. De hoc loco fusius dictum Ar. p. 74 sq.

### book 82.1

ἴσχεσθ’ Ἀργεῖοι, μὴ βάλλετε: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 82.2

βάλλετε ἀντὶ τοῦ τιτρώσκετε. A.

### book 83.1

στεῦται γάρ τι ἔπος ἐρέειν κορυθαίολος Ἕ‐

### book 83.2

κτωρ: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ στεῦται ἀντὶ τοῦ κατὰ διάνοιαν ὁρί‐

### book 83

ζεται. A. Ar. 106.

### book 92.1

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται:

### book 92.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χωρὶς τοῦ ν

### book 92.3

κρείσσω. τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς τὸ ν

### book 92.4

προσλαμβάνει. A.

### book 98.1

φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη

### book 98.2

Ἀργείους καὶ Τρῶας: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζη‐

### book 98.3

νόδοτος γράφει Ἀργεῖοι καὶ Τρῶες, ὡς ἀποστροφῆς τοῦ

### book 98.4

λόγου γεγονυίας πρὸς αὐτούς. ἔστι δὲ διακρινθῆναι διχῶς

### book 98.5.1

χωρισθῆναι, ὁ δὲ Ζηνόδοτος συνήθως ἡμῖν τέταχεν („puto

### book 98.5.2

pro judicium subire“ Ar. 151). A.

### book 100.1

εἵνεκ’ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ’ ἀρ‐

### book 100.2

χῆς: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἕνεκ’

### book 100.3

ἄτης. ἔσται δὲ ἀπολογούμενος Μενέλαος, ὅτι ἄτῃ περιέ‐

### book 100.4

πεσεν ὁ Ἀλέξανδρος. διὰ μέντοι τοῦ ἕνεκ’ ἀρχῆς ἐνδείκνυ‐

### book 100.5

ται ὅτι προκατῆρξεν. A.

### book 103.1

οἴσετε δ’ ἄρνα: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ οἴσετε, ὅτι οὐ

### book 103.2

μέλλοντός ἐστι χρόνου ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ φέρετε, ἀπὸ τοῦ οἶσε,

### book 103.3

ὅ ἐστι φέρε. A. Cf. Ο 718 Χ 481 et p. 6.

### book 105.1

ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἄξετε

### book 105.2

οὐ τὸν μέλλοντα σημαίνει, ἀλλ’ ἴσον τῷ ἄγετε. A. Cf. p. 6.

### book h108-10.1

αἰεὶ δ’ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·

### book h108-10.2

οἷς δ’ ὁ γέρων μετέῃσιν, ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω

### book h108-10.3

λεύσσει, ὅπως ὄχ’ ἄριστα μετ’ ἀμφοτέροισι

### book h108-10.4

γένηται.

### book 108.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ λεύσσει ὅπως (110) ἀθε‐

### book 108.2

τοῦνται στίχοι τρεῖς, ὅτι ἀπολογία ἐστὶν αὕτη ὑπὲρ τῶν

### book 108.3

παραβάντων Πριαμιδῶν. εἰ γὰρ κατὰ κοινοῦ αἱ φρένες τῶν

### book 108.4

νέων κρέμανται, οὐδὲν ξένον ἁμάρτημα πεποιήκασιν. A.

### book 108.5.1

Et accessit significatio vocis ὁπλότερος non Homerica de qua v.

### book 108.5.2

Δ 324 Ξ 267, Ar. 183. L.

### book 122.1

εἰδομένη γαλόῳ: ἡ διπλῆ διὰ τὸ γαλόῳ A. For‐

### book 122.2

tasse propter diaeresin (cf. Γ 273). Idem cod. haec habet:

### book 122.3

γάλως, ὅ ἐστιν ἀνδραδέλφη, ὡς Ἄθως· καὶ διαίρεσις γαλόω

### book 122.4

ὡς Ἀθόω δ’ ἐπὶ πόντῳ (Ξ 229). A.

### book 124.1

Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην:

### book 124.2

ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ· φησὶ γοῦν Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην

### book 124.3

Κασάνδραν (Ν 365). V. Fluxisse videtur ex Aristonico. Cf. p. 31.

### book 126.1

δίπλακα πορφυρέην: ἡ διπλῆ, ὅτι παραλέλει‐

### book 126.2

πται τὸ κύριον, ἡ χλαῖνα. λέγει δὲ δίπλακα χλαῖναν, ἥν

### book 126.3

ἐστι διπλῆν ἀμφιέσασθαι. A. Verba, si quis forte aliquid

### book 126.4

dubitet, confirmantur ab Eustathio hinc referente. Ψ 293 ser‐

### book 126.5.1

vatum ad δίπλακι δημῷ in V: ὅτι ἀρσενικῶς. Certe vix

### book 126.5.2

dubito Aristonico fere sic annotatum fuisse: ὅτι νῦν ἀρσενι‐

### book 126.5.3

κῶς, πρὸς τὸ δίπλακα, πορφυρέην: quo confirmatum est,

### book 126.5.4

δίπλαξ adjectivum esse, et ubi de palla dictum, παραλελεῖφθαι

### book 126.5.5

τὸ κύριον, τὴν χλαῖναν. Nec χλαῖναν Διπλῆν ἐκταδίην

### book 126.10

Κ 134 praetermissum fuerit. L.

### book 138.1

τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις: ἡ

### book 138.2

διπλῆ, ὅτι περισσὸς ὁ κέ (cf. p. 33), καὶ ὅτι πτῶσις ἐνήλ‐

### book 138.3

λακται, ἀντὶ τοῦ τοῦ δὲ νικήσαντος (cf. p. 22). A.

### book 138.4

143 οὐκ οἴη· ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ’ ἕποντο,

### book 138.5

Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ Κλυμένη τε βοῶπις.

### book 144.1

Αἴθρη: εἰ μὲν τὴν Θησέως λέγει μητέρα, ἀθετη‐

### book 144.2

τέον· ἀπίθανον γάρ ἐστιν Ἑλένης ἀμφίπολον εἶναι τὴν οὕ‐

### book 144.3

τως ὑπεραρχαίαν, ἣν οὐκ ἐκποιεῖ ζῇν διὰ τὸ μῆκος τοῦ

### book 144.4

χρόνου. εἰ δὲ ὁμωνυμία ἐστί, καθάπερ καὶ ἐπὶ πλειόνων,

### book 144.5.1

δύναται μένειν· καὶ γὰρ ἄλλοι εἰσὶν ὁμώνυμοί τινες κατὰ

### book 144.5.2

τὰ Ἰλιακά, Ἄδραστος, Τεύθρας, Οἰνόμαος. A. H. e. ho‐

### book 144.5.3

monymi cum claris quibusdam regibus: v. ad Ε 148. Ceterum

### book 144.5.4

non dubito, quin pars Aristonici notae interciderit, in qua

### book 144.5.5

dictum fuerit, probabiliorem tamen esse athetesin. Primum enim

### book 144.10.1

tanto magis mirandam esse hanc homonymiam, quae duplex sit

### book 144.10.2

in patre et filia: et hoc quidem ex conjectura dico: dein acce‐

### book 144.10.3

dere ad haec adjectivum βοῶπις, quod de herdina praeter

### book 144.10.4

hunc versum semel tantum inveniatur Η 9. Ad eum enim ver‐

### book 144.10.5

sum Aristonicus: ὅτι ἐνθάδε μόνον ἐφ’ ἡρωίνης τὸ ἐπίθετον,

### book 144.15.1

καὶ ἐν τῷ ἀθετουμένῳ (Γ 144). Unde primum apparet, hic

### book 144.15.2

etiam de βοῶπις monitum fuisse, et inventum esse in eo mo‐

### book 144.15.3

mentum suspicionis, deinde brevitatis causa recte potuisse Ari‐

### book 144.15.4

stonicum τὸν ἀθετούμενον dicere, si hic additum fuerit, veri‐

### book 144.15.5

similius ἀθετεῖσθαι: ut nunc est, non potuisse. L. Cf. Ar. 362.

### book 152.1

δενδρέῳ: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 152.2

φει δένδρει. ὁ μὲν οὖν λέγων δένδρος ὡς κάλλος ἐρεῖ δέν‐

### book 152.3

δρει ὡς κάλλει, ὁ δὲ δένδρον ὡς βάθρον ἐρεῖ δένδρῳ ὡς

### book 152.4

βάθρῳ. Ὅμηρος δὲ λέγων δένδρεον ὑψιπέτηλον (Ν 437)

### book 152.5

ὡς χάλκεον, ἐρεῖ καὶ δενδρέῳ ὡς χαλκέῳ. A.

### book 155.1

οἱ δ’ ὡς οὖν εἴδονθ’ Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν,

### book 155.2

ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ’ ἀγόρευον:

### book 155.3

Ζηνόδοτος γράφει ὦκα. εἴτε δὲ ἐπὶ τῆς Ἑλένης ἐστίν, ὅτι ὦκα

### book 155.4

ἐπορεύετο, ἀπρεπὲς ἔσται· εἴτε ἐπὶ τῶν δημογερόντων, ὅτι ὦκα

### book 155.5

διελέγοντο, ἀνάρμοστον· βραδυλόγοι γάρ εἰσιν οἱ γέροντες. A.

### book 163.1

ὄφρα ἴδῃ πρότερόν τε πόσιν—ἴδῃ: ἡ διπλῆ

### book 163.2

ὅτι χωρὶς τοῦ ς γράφειν ὁμηρικώτερον. A. Cf. p. 2.

### book 184.1

ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν: ἡ

### book 184.2

διπλῆ, ὅτι διαφέρει ἡ Φρυγία τῆς Τροίας καθ’ Ὅμηρον, οἱ

### book 184.3

δὲ νεώτεροι συγχέουσιν (Ar. p. 238). καὶ ὅτι τὸ ἤδη παρεί‐

### book 184.4

ληπται ἀντὶ χρονικοῦ τοῦ ποτέ· διὸ καὶ παραλλήλως λέγεται

### book 184.5

τὸ ἤδη τῷ ποτέ· ἤδη γὰρ καὶ δεῦρό ποτ’ ἤλυθεν (205). A.

### book 205.1

ἤδη γὰρ καὶ δεῦρό ποτ’ ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεύς:

### book 205.2

ἡ διπλῆ, ὅτι παραλλήλως τὸ ἤδη (cod. δή) τῷ ποτέ (Cf. 184). A.

### book 205.3

V. ad Ν 276.

### book 206.1

σεῦ ἕνεκ’ ἀγγελίης: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 206.2

φει σῆς ἕνεκ’ ἀγγελίης. οὐ λέγει δὲ συνήθως ἡμῖν, τῆς

### book 206.3

σῆς ἀγγελίας χάριν, ἀλλ’ ἀγγελίης ἀντὶ τοῦ ἄγγελος. A. Cf.

### book 206.4

Δ 384, Apoll. lex. 7, 12. Voss. h. Cereris 440.

### book 207.1

τοὺς δ’ ἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φί‐

### book 207.2

λησα: ἡ διπλῆ ὅτι παραλλήλως ἐξείνισα καὶ ἐφίλησα· τὸ γὰρ

### book 207.3

φιλεῖν ἐνίοτε ἀντὶ τοῦ ξενίζειν τίθησιν. A. Ar. 150 et cf. ad Ν 276.

### book 211.1

ἄμφω δ’ ἑζομένω, γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσ‐

### book 211.2

σεύς: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος σὺν τῷ ν γρά‐

### book 211.3

φει ἑζομένων. τὸ δὲ ἄμφω δύο πτώσεις ἐπιδέχεται (cod.

### book 211.4

ἔχει, v. ad Α 8), ἀμφότεροι ἢ ἀμφοτέρους. καὶ νῦν λέγει

### book 211.5.1

ἀμφότεροι δὲ καθήμενοι, κατ’ ἐναλλαγὴν πτώσεως, ἀντὶ

### book 211.5.2

τοῦ καθημένων δὲ ἀμφοτέρων, καὶ ἔστι σύνηθες, ὡς ἐπ’

### book 211.5.3

ἐκείνου σὺν δὲ δύ’ ἐρχομένω (Κ 224): οἱ δὲ δύο σκόπε‐

### book 211.5.4

λοι, ὁ μέν (μ 73), ἀντὶ τοῦ τῶν δύο σκοπέλων. AV. Cf. p. 19.

### book 219.1

ἀλλ’ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀστεμ‐

### book 219.2

φές, ὅτι τὸ ἀμετακίνητον. ὁ γὰρ Ἀνακρέων σὺ γὰρ ἦς

### book 219.3

ἔμοιγ’ ἀστεμφής. A.

### book 220.1

φαίης κε ζάκοτόν τέ τιν’ ἔμμεναι: ὅτι τὸ φαίης

### book 220.2

τὴν φαντασίαν ἔχει (Λ 699 Ο 544) ὡς πρὸς τὴν Ἑλένην

### book 220.3

λεγόμενον· κατὰ μέντοι γε Ὁμηρικὴν συνήθειαν ἐκληπτέον

### book 220.4

ἐν ἴσῳ τῷ ἔφη τις ἄν, ὡς ἔχει τὸ ἔνθ’ οὐκ ἂν βρίζοντα

### book 220.5

ἴδοις (Δ 223) ἀντὶ τοῦ ἴδοι τις. ἄν. A. Cf. p. 8.

### book 224.1

οὐ τότε γ’ ὧδ’ Ὀδυσῆος ἀγάσσαμεθ’ εἶδος

### book 224.2

ἰδόντες: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σιωπώμενον, ὅτι συνυπακοῦσαι

### book 224.3

δεῖ τὸ οὐ τότε οὕτως ἐθαυμάσαμεν τὸ εἶδος ἰδόντες, ὡς τὴν

### book 224.4

κατὰ λόγον δύναμιν. A.

### book 224.5

οὗτος δ’ Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν.

### book 230.1

Ἰδομενεὺς δ’ ἑτέρωθεν: ἡ διπλῆ, ὅτι πλησίον

### book 230.2

ὁ Ἰδομενεὺς Αἴαντος τοῦ Τελαμωνίου ἐτάσσετο καὶ (ins. L.)

### book 230.3

κατὰ τὴν ἐπιπώλησιν (Δ 251, 273) συμφώνως. παραιτητέον

### book 230.4

ἄρα ἐκεῖνον τὸν στίχον τὸν ἐν τῷ καταλόγῳ (Β 558) ὑπὸ

### book 230.5.1

τινῶν γραφόμενον στῆσε δ’ ἄγων ἵν’ Ἀθηναίων ἵσταντο

### book 230.5.2

φάλαγγες· οὐ γὰρ ἦσαν πλησίον Αἴαντος Ἀθηναῖοι (Δ 326).

### book 230.5.3

A. Ar. 230.

### book 243.1

ὣς φάτο, τοὺς δ’ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα

### book 243.2

ἐν Λακεδαίμονι αὖθι, φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ: ὅτι

### book 243.3

Ζηνόδοτος γράφει ἑῇ ἐν πατρίδι (Apollon. constr. 157, 18;

### book 243.4

pron. 60). εἴτε δὲ ἐπὶ τῶν Διοσκούρων ἔσται τὸ ἑῇ, ἑνικὸν

### book 243.5.1

οὐχ ἁρμόσει· εἴτε δὲ ἐπὶ τῆς Ἑλένης, ἔκθεσμόν ἐστι τὸ οὕτω

### book 243.5.2

λέγειν, τοὺς δ’ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα ἐν τῇ ἑαυτῆς

### book 243.5.3

πατρίδι. A.

### book 256.1

οἱ δ’ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες

### book 256.2

ναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα: ἀστερίσκος, ὅτι νῦν

### book 256.3

ὀρθῶς ἐν τῷ τοῦ κήρυκος λόγῳ γράφεται ναίοιμεν, ἐν δὲ

### book 256.4

τοῖς ἐπάνω, ὅτε Ἀλέξανδρος λέγει (74) οὐκέτι. A.

### book 261.1

ἂν δ’ ἄρ’ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δ’ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

### book 261.2

πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ: ἡ διπλῆ, ὅτι δύο ἐπεδέχοντο οἱ

### book 261.3

δίφροι· διὸ νῦν Πρίαμος ἡνιοχεῖ παραιβατοῦντος τοῦ Ἀν‐

### book 261.4

τήνορος. καὶ ὅτι οἱ ἥρωες πάντες ἔμπειροι καὶ αὐτουργοί·

### book 261.5

διὸ καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς ναυπηγεῖ καὶ κυβερνᾷ. A.

### book 263.1

τὼ δὲ διὰ Σκαιῶν πεδίον δ’ ἔχον: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 263.2

παραλέλοιπε τὸ πυλῶν, καὶ ὅτι ἀδιαιρέτως ἐξενήνοχεν· εἴ‐

### book 263.3

θισται γὰρ λέγειν Σκαιάων (Χ 6). A.

### book 269.1

ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον

### book 269.2

μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευον:

### book 269.3

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐχ ὕδατι ἔμισγον τὸν οἶνον, ἀλλὰ τὸν τῶν

### book 269.4

Τρώων καὶ Ἀχαιῶν· διὸ καὶ ἐν ἄλλοις σπονδαί τ’ ἄκρη‐

### book 269.5

τοι (Β 341). A. Ar. 199.

### book 271

μάχαιραν: ἡ διπλῆ, ὅτι τὴν παραξιφίδα μάχαιραν

### book 271.1

καλεῖ· διὸ καὶ λέγει αὐτὴν παρηρτῆσθαι τῷ κουλεῷ τοῦ ξί‐

### book 271.2

φους. τὸ δὲ πολεμιστήριον ἄορ, ξίφος, φάσγανον· [καλοῦ‐

### book 271.3

σιν] συνώνυμα γάρ. A. Ita nunc L., non ut Ar. 98.

### book 273.1

ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι

### book 273.2

Ζηνόδοτος γράφει ἀρνέων ἐκ κεφαλέων. ἀπὸ δὲ τῶν

### book 273.3

κατὰ τὴν ὀρθὴν ληγόντων εἰς ες οὐ γίνονται τοιαῦται διαι‐

### book 273.4

ρέσεις, ἀλλ’ ἀπὸ τῶν εἰς αι· εἰ δὲ ἄρνες, ἀρνῶν. ἀπὸ δὲ

### book 273.5.1

τοῦ κεφαλαί κατὰ λόγον κεφαλέων. A. Alii Zenodotum ἀρ‐

### book 273.5.2

νέων pro ἀρνείων accepisse putabant: Epimerism. p. 239. L.

### book 276.1

Ἴδηθεν μεδέων: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ Ἴδης

### book 276.2

μεδέων. A. Cf. p. 27.

### book 277.1

ἠέλιός θ’ ὃς πάντ’ ἐφορᾷς: ἡ διπλῆ περιεστι‐

### book 277.2

γμένη, ὅτι ἥλιος ἀντὶ τοῦ ἥλιε, ὡς κἀκεῖ δὸς φίλος (ρ 415),

### book 277.3

καὶ ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ (Φ 106) (et φίλος ὦ Με‐

### book 277.4

νέλαε Δ 189 L. cf. p. 18). καὶ πρὸς τὴν ἀθέτησιν τῶν ἐν

### book 277.5.1

Ὀδυσσείᾳ ὠκέα δ’ ἠελίῳ ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθεν

### book 277.5.2

(μ 374) περὶ τῆς ἀπωλείας τῶν βοῶν τῷ πάντας ἐφορῶντι. A.

### book 277.5.3

καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας

### book 279.1

ἀνθρώπους τίνυσθον: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη

### book 279.2

πρὸς Ζηνόδοτον, ὅτι ἐκ τοῦ δυικῶς γράφεσθαι τὸ τίνυσθον

### book 279.3

ἐλέγχεται, ὅτι ἐπὶ Περσεφόνης καὶ Πλούτωνός ἐστιν ὁ λό‐

### book 279.4

γος, οὐκ ἐπὶ τῶν νεκρῶν. A. Cf. p. 15.

### book 280.1

μάρτυροί ἐστε: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζη‐

### book 280.2

νόδοτος γράφει μάρτυρες. Ὅμηρος δὲ μάρτυρος κατὰ τὸ

### book 280.3

ἑνικὸν λέγει· Ζεὺς δ’ ἄμμ’ (cod. ἅμ’) ἐπιμάρτυρος

### book 280.4

ἔστω (Η 76), οὗ πληθυντικὸν ἔσται τὸ μάρτυροι. A.

### book 286.1

τιμὴν δ’ Ἀργείοις ἀποτινέμεν: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 286.2

τιμὴν τὸ ἐπιτίμιον λέγει, ὃ πολλάκις λέγει ποινήν. A. Ar. 152 sq.

### book 297.1

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ὧδε οὐ‐

### book 297.2

δέποτε τοπικῶς, καθάπερ ἡμεῖς, λέγει, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ οὕτως

### book 297.3

τοῦτο παραλαμβάνει. A. Ar. 84.

### book 305.1

Ἴλιον ἠνεμόεσσαν: ὅτι θηλυκῶς ἀεὶ τὴν Ἴλιον

### book 305.2

λέγει. A.

### book 306.1

οὔ πω τλήσομ’ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι:

### book 306.2

παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. A. Cf. p. 2.

### book 306.3

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν

### book 306.4

οἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος· ἥρμοσε δ’ αὐτῷ.

### book 306.5

ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον

### book 335

χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε.

### book 334-5.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος ἀμ‐

### book 334-5.2

φοτέρους ἠθέτηκε, καὶ μετὰ τὸν οἷο κασιγνήτοιο ὑπο‐

### book 334-5.3

τάσσει κρατὶ δ’ ἐπ’ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθη‐

### book 334-5.4

κεν Ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν

### book 334-5.5.1

ἔνευεν· Εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν

### book 334-5.5.2

ἀρήρει· Ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετ’ ἀσπίδα θυσ‐

### book 334-5.5.3

σανόεσσαν. ὥστε ἐναντίως τῷ Ὁμηρικῷ ὁπλισμῷ (Λ 30,

### book 334-5.5.4

32 Ο 480) ἔχειν· πρὸ τῆς ἀσπίδος γὰρ φανήσεται ἀναλαμ‐

### book 334-5.5.5

βάνων τὴν περικεφαλαίαν, καὶ ξίφος μὴ ἔχων. A. Verba ὅ

### book 334-5.10

οἱ—θυσσαν., quae sunt apud Villois., exciderunt apud Bekk.

### book 339.1

ὣς δ’ αὔτως Μενέλαος ἀρήιος ἔντε’ ἔδυνεν:

### book 339.2

ὅτι οὗτος ξίφος ἔχει (v. 361): εἰ δὲ ὡσαύτως τῷ Ἀλεξάνδρῳ

### book 339.3

καθώπλισται, πάντως κἀκεῖνος εἶχε ξίφος. ἡ δὲ ἀναφορὰ

### book 339.4

πρὸς Ζηνόδοτον (334). A. Ar. 194.

### book h351-2.1

Ζεῦ ἄνα, δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκ’ ἔοργεν

### book h351-2.2

δῖον Ἀλέξανδρον, καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμῆναι.

### book 352.1

ἀθετεῖται, ὅτι οὐκ ἀναγκαίως ἐπιλέγεται· καὶ γὰρ

### book 352.2

ὁ καιρὸς τὸ σύντομον ἔχειν θέλει. καὶ δῖον ἀκαίρως ὁ Με‐

### book 352.3

νέλαος τὸν ἐχθρὸν λέγει. A. Etiam Ψ 581 ἀθετεῖται, ὅτι

### book 352.4

ἀκαίρως λέγει διοτρεφές, ὀργιζόμενος αὐτῷ. Sed quod epi‐

### book 352.5.1

thetum non apte positum esse videbatur, id solum nec hic nec

### book 352.5.2

illic satis fuisset ad suspicionem firmandam. Nequaquam enim

### book 352.5.3

fugerat Aristarchum, esse quaedam epitheta apud Homerum

### book 352.5.4

nominibus quasi propria et ita firmiter adhaerentia, ut ne tum

### book 352.5.5

quidem divelli possint, si significatio eorum ab aliquo loco vel

### book 352.10.1

tempore aliena sit. Veluti aquae Scamandri amoenae dicuntur

### book 352.10.2

quamvis sanguine suffusae, vestes fulgentes quamvis ita sor‐

### book 352.10.3

didae ut lavari debeant: v. ad Φ 218. Cf. ad Ζ 160 (δι’

### book 352.10.4

Ἄντεια) Η 75 (ubi Hector se ipse divinum appellat) Ψ 304

### book 352.10.5

(ubi pigri Nestoris equi ὠκύποδες audiunt). Ne vs. Λ 432

### book 352.15.1

quidem obelo notatus, quamquam alterum ejus dimidium incon‐

### book 352.15.2

cinne adsutum est.

### book 354.1

ξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα πα‐

### book 354.2

ράσχῃ: ὅτι σαφῶς νῦν φιλότητα τὴν ξενίαν εἴρηκεν. BDL.

### book 361.1

Ἀτρείδης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 361.2

ξίφος ἔχει, πρὸς Ζηνόδοτον (334). A. Ar. 195.

### book 364.1

οὐρανὸν εὐρύν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζη‐

### book 364.2

νόδοτος γράφει αἰπύν. αἰπὺ δὲ ὄρος ἂν λέγοιτο, ὁ δὲ οὐ‐

### book 364.3

ρανὸς εὐρύς· παρήκει γὰρ τῇ γῇ. A. Ar. 168 not.

### book 367.1

ἐκ δέ μοι ἔγχος

### book 367.2

ἠίχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδ’ ἔβαλόν μιν: ὅτι

### book 367.3

σαφῶς τὸ οὐδ’ ἔβαλόν μιν σημαίνει ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἐπάταξα

### book 367.4

αὐτόν. A. Ar. 72 et 65 not.

### book 371.1

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμάς: ὅτι πολύκεστος

### book 371.2

ὁ πολυκέντητος· ἐκ δὲ τούτου ὁ ποικίλος δηλοῦται διὰ τὰς

### book 371.3

ῥαφάς. καὶ ὁ τῆς Ἀφροδίτης κεστὸς ἀπὸ τούτου· τῇ νῦν

### book 371.4

τοῦτον ἱμάντα—Ποικίλον (Ξ 219). ὁ δὲ Καλλίμαχος

### book 371.5.1

ὡς ὄνομα κύριον τοῦ ἱμάντος τὸν κεστὸν ἐκδέχεται. A.

### book 371.5.2

αὐτὰρ ὁ ἂψ ἐπόρουσε, κατακτάμεναι μενεαίνων

### book 380.1

ἔγχεϊ χαλκείῳ: ζητεῖται ποίῳ ἔγχει; ὃ γὰρ εἶχεν,

### book 380.2

ἐξηκόντισεν· διὸ ἡ διπλῆ. λεκτέον οὖν, ὅτι ἐπώρουσεν ἐφ’

### book 380.3

ὃ ἐξηκόντισεν ἔγχος ἐνεχόμενον τῇ ἀσπίδι καὶ τῷ θώρακι

### book 380.4

τοῦ Ἀλεξάνδρου, ἵνα τοῦτο ἐκσπάσας ἀνέλοι αὐτόν. οὕτως

### book 380.5.1

οὖν ληπτέον τὸ ἑξῆς, ἐπόρουσε ἔγχεϊ χαλκείῳ, εἶτα χωρὶς

### book 380.5.2

κατακτάμεναι μενεαίνων. A. Ar. 212.

### book 391.1

δινωτοῖσι λέχεσσιν: ὅτι δεινωτὰ λέχη λέγει ἤτοι

### book 391.2

διὰ τὸ τετορνεῦσθαι τοὺς πόδας, ἢ διὰ τὴν ἔντασιν τῶν

### book 391.3

ἱμάντων· πρώτῃ γὰρ ἐχρῶντο τῇ διὰ τῶν ἱμάντων πλοκῇ.

### book 391.4

A. In πρώτῃ aliquid vitii esse videtur. L.

### book 392.1

οὐδέ κε φαίης

### book 392.2

ἀνδρὶ μαχησάμενον τόν γ’ ἐλθεῖν: ὅτι ὡς πρός

### book 392.3

τινα λέγει μὴ ὑποκειμένου προσώπου, ἀντὶ τοῦ φαίη τις ἄν.

### book 392.4

A. Cf. p. 8.

### book h395-8.1

ὣς φάτο, τῇ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινεν.

### book h395-8.2

καί ῥ’ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρήν

### book h395-8.3

στήθεά τ’ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα,

### book h395-8.4

θάμβησέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα κτλ.

### book 395.1

ὅτι οὐ δεῖ ἀκούειν ἐκ τοῦ θυμὸν ὄρινεν ἐθύ‐

### book 395.2

μωσεν, ἀλλὰ τὸ παρώρμησεν· δεξάμενος δέ τις τὸ πρότερον

### book 395.3

τοὺς ἑξῆς ἐνδιασκευάζει (Ar. 350; de signif. cf. ad Δ 208):

### book 395.4

διὸ ἀθετοῦνται ἀπὸ τοῦ καί ῥ’ ὡς οὖν ἐνόησε ἕως τοῦ

### book 395.5.1

ὣς ἔφατ’· ἔδδεισεν δ’ Ἑλένη (418) στίχοι κγʹ. πῶς γὰρ

### book 395.5.2

ἡ γραίᾳ παλαιγενεῖ εἰκασμένη περικαλλέα δειρὴν εἶχε καὶ

### book 395.5.3

ὄμματα μαρμαίροντα καὶ στήθεα ἱμερόεντα; καὶ βλάσφημα

### book 395.1

καὶ παρὰ τὸ πρόσωπόν ἐστι τὰ λεγόμενα ἧσο παρ’ αὐτὸν

### book 395.2

ἰοῦσα, θεῶν δ’ ἀπόεικε κελεύθου (ita Aristarch., cod.

### book 395.10.1

ἀπόειπε κελεύθους), μηδ’ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν. καὶ εὐτελὴς

### book 395.10.2

κατὰ τὴν διάνοιαν μή μ’ ἔρεθε σχετλίη. αἰρομένων δὲ

### book 395.10.3

αὐτῶν, καὶ τῆς συνεπείας γινομένης οὕτως· ὣς φάτο, τῇ

### book 395.10.4

δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε· Βῆ δὲ κατασχο‐

### book 395.10.5

μένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ Σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς

### book 395.15.1

λάθεν, ἦρχε δὲ δαίμων—A. —Add. καλῶς ἔχει, vel tale

### book 395.15.2

quid. L. Et si fides sch. Q. δ 12 et Eustath. (1479, 63), vox

### book 395.15.3

δούλη (409) suspicionem auxit. Καί ante παρὰ τὸ πρόσω‐

### book 395.15.4

πεν inserui.

### book h423-6.1

ἡ δ’ εἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν.

### book h423-6.2

τῇ δ’ ἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη

### book h423-6.3

ἀντί’ Ἀλεξάνδροιο θεὰ κατέθηκε φέρουσα·

### book h423-6.4

ἔνθα καθῖζ’ Ἑλένη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο.

### book 423.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ἔνθα καθῖζ’ Ἑλένη (426)

### book 423.2

στίχοις τέσσαρσι παράκεινται διπλαῖ περιεστιγμέναι, ὅτι

### book 423.3

Ζηνόδοτος μετετίθει τὴν συνέπειαν οὕτως ἀμφίπολοι μὲν

### book 423.4

ἔπειτα θοῶς ἐπὶ ἔργα τράποντο, Αὐτὴ δ’ ἀντίον

### book 423.5.1

ἷζεν Ἀλεξάνδροιο ἄνακτος, Ὄσσε πάλιν κλίνασα,

### book 423.5.2

πόσιν δ’ ἠνίπαπε μύθῳ· ἀπρεπὲς γὰρ αὐτῷ ἐφαίνετο τὸ

### book 423.5.3

τῇ Ἑλένῃ τὴν Ἀφροδίτην δίφρον βαστάζειν. ἐπιλέλησται

### book 423.5.4

δὲ ὅτι γραῒ εἴκασται καὶ ταύτῃ τῇ μορφῇ τὰ προσήκοντα

### book 423.5.5

πράσσει. A. Ar. 353. De hac ordinatione verborum τῇ μορφῇ

### book 423.10.1

τὰ προσήκοντα si quis dubitet, conferat: τὰ ἐμπεπηγότα δό‐

### book 423.10.2

ρατα τῇ ἀσπίδι vel ταῖς ἀσπίσιν (ad Λ 571 Ν 148), τὸν

### book 423.10.3

παρακολουθοῦντα ψόφον ἐκ τῶν ὅπλων (Π 822), τὸ πα‐

### book 423.10.4

ρηγμένον πρόσωπον κατὰ τὴν ποίησιν (Λ 747).

### book h432-6.1

ἀλλ’ ἴθι νῦν προκάλεσσαι ἀρηίφιλον Μενέλαον

### book h432-6.2

ἐξαῦτις μαχέσασθαι ἐναντίον. ἀλλά ς’ ἔγωγε

### book h432-6.3

παύεσθαι κέλομαι, μηδὲ ξανθῷ Μενελάῳ

### book h432-6.4

ἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι

### book h432-6.5

ἀφραδέως, μήπως τάχ’ ὑπ’ αὐτοῦ δουρὶ δαμείῃς.

### book 432.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ἀφραδέως (436) ἀθετοῦνται

### book 432.2

στίχοι πέντε, ὅτι πεζότεροί εἰσι καὶ τοῖς νοήμασι ψυχροὶ

### book 432.3

καὶ ἀκατάλληλοι. ἅμα μὲν γὰρ λέγει ἀλλ’ ἴθι προκάλεσ‐

### book 432.4

σαι καὶ κατὰ τὸ συνεχὲς ἐπιφέρει ἀλλά ς’ ἔγωγε παύεσθαι

### book 432.5

(ita Aristarch. cod. παύσασθαι) κέλομαι, ὡς φροντιζούσης. A.

### book 445.1

νήσῳ δ’ ἐν κρανάῃ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ·

### book 445.2

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἐν Σπάρτῃ ἐμίγη τῇ Ἑλένῃ, ἵνα μὴ περι‐

### book 445.3

φανὴς γένηται· καὶ ὅτι ἄδηλον πότερον ὄνομα κύριόν ἐστιν,

### book 445.4

ἀπὸ τοῦ κρανθῆναι ἐπ’ αὐτῆς πρῶτον τὸν γάμον καὶ τε‐

### book 445.5.1

λειωθῆναι τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ τῆς Ἑλένης, ἢ ἐπιθετικῶς

### book 445.5.2

τὴν τραχεῖαν· τινὲς γὰρ τὴν λεγομένην Ἑλένην πρὸς τῇ

### book 445.5.3

Ἀττικῇ εἶναι ἀπὸ τῆς Ἑλένης, ὅτι ταύτῃ πρώτῃ ἐπέβη.

### book 445.5.4

A. Ar. 237.

### book 453.1

οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γ’ ἐκεύθανον, εἴ τις

### book 453.2

ἴδοιτο: ὅτι ἀπηλλοτρίωντο τῷ Ἀλεξάνδρῳ οἱ Τρῶες. οὐκ

### book 453.3

ἂν οὖν λέγοι ἐν τοῖς ἐπάνω (56) ὁ Ἕκτωρ ἀλλὰ μάλα Τρῶες

### book 453.4

ἐλεήμονες, ὡς Ζηνόδοτος γράφει, ἀλλὰ δειδήμονες. A.

### book 458.1

ὑμεῖς δ’ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ’ ἅμ’ αὐτῇ

### book 458.2

ἔκδοτε, καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τιν’ ἔοικεν: ἡ

### book 458.3

διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος ἀποτίνετον. συγχεῖται

### book 458.4

δὲ τὸ δυικὸν σχῆμα ἐπὶ πλειόνων τιθέμενον· (cf. p. 15) καὶ

### book 458.5.1

ἠγνόησεν ὅτι συνήθως τῷ ἀπαρεμφάτῳ ἀντὶ τοῦ προστακτι‐

### book 458.5.2

κοῦ χρῆται Ὅμηρος, ἀποτινέμεν ἀντὶ τοῦ ἀποτίνετε (cf.

### book 458.5.3

p. 14). A.

### book 460.1

ἥτε καὶ ἐσσομένοισι μετ’ ἀνθρώποισι πέλη‐

### book 460.2

ται: ὅτι ἡ μετά ἀντὶ τῆς ἔν. A. Pluyg. p. 8. Cf. p. 28.

### book 1.1

οἱ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο

### book 1.2

χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη

### book 1.3

νέκταρ ἐῳνοχόει: ἡ διπλῆ, ὅτι παρθένος ἡ Ἥβη·

### book 1.4

οἰνοχοεῖ γάρ· (Ar. 198) οὐκ ἄρα γεγάμηται ὑφ’ Ἡρακλέους,

### book 1.5.1

ὡς ἐν τοῖς κατὰ (Ar. 22) τὴν νεκυίαν ἠθετημένοις (λ 602).

### book 1.5.2

A. (Ar. 186).

### book 22.1

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπεν: ἡ διπλῆ

### book 22.2

πρὸς τὸ ἀκέων, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀκέουσα ἐξενήνεκται· οὐ γάρ

### book 22.3

ἐστιν ἀντὶ τοῦ ἡσύχως. [ὡς ὁ Ἀριστόνικος ἐν τοῖς σημείοις

### book 22.4

φησίν cf. Ar. p. 2]. A. Cf. p. 31 et de loco ex Apollonio

### book 22.5

negligentissime adscripto Ar. 36.

### book 31.1

δαιμονίη, τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες

### book 31.2

τόσσα κακὰ ῥέζουσιν: ἀντὶ τοῦ ἔρεξαν (cf. p. 4). ἀγνοεῖ

### book 31

δὲ τὴν κρίσιν (Ar. 187). V.

### book 44.1

αἳ γὰρ ὑπ’ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι

### book 44.2

ναιετάουσι πόληες: ἡ διπλῆ ὅτι τῷ ἐνεργητικῷ ἀντὶ

### book 44.3

τοῦ παθητικοῦ κέχρηται, ἀντὶ τοῦ ναιετάονται. A. Cf. p. 3.

### book 46

Ἴλιος ἱρή: ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A. Pluyg. 8.

### book 51.1

ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες

### book 51.2

Ἄργος τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη: ἡ

### book 51.3

διπλῆ ὅτι τούτων τῶν πόλεων ἕνεκα συνεμάχουν τοῖς Ἕλ‐

### book 51.4

λησιν, οὐ διὰ τὸ ἀποκεκρίσθαι ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τὸ κάλλος

### book 51.5.1

αὐτῶν, ὅπερ οὐκ οἶδεν Ὅμηρος. A. Pertinet ad Ω 29, cf.

### book 51.5.2

Ar. 187.

### book h55-6.1

εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι,

### book h55-6.2

οὐκ ἀνύω φθονέους’, ἐπειὴ πολὺ φέρτερός ἐσσι.

### book 55-6.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, ὅτι τὴν χάριν ἀναλύου‐

### book 55-6.2

σιν, εἰ καὶ μὴ προδεηθεὶς δύναται τοῦτ’ ἔχειν. A. i. e. quia

### book 55-6.3

nulla gratia Junoni a Jove deberetur, si Jupiter etiam nullis

### book 55-6.4

precibus adhibitis optatum impetrare posset.

### book 59.1

καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομή‐

### book 59.2

της: ὅτι οὐ καθ’ ἡλικίαν λέγει, ἀλλ’ ἐν τιμῇ. A.

### book 60.1

ἀμφότερον, γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις

### book 60.2

κέκλημαι: ἡ διπλῆ ὅτι γενεῇ ἀντὶ τοῦ γένει· ἐκ Κρό‐

### book 60.3

νου γάρ. A.

### book 64.1

σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι· ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 64.2

τὸ ἐπιτεῖλαι ἀντὶ προστακτικοῦ κεῖται. A. Cf. p. 14. Idem

### book 64.3

praecipit Apollon. 102 A, Et. M. 365, 40.

### book 70.1

αἶψα μάλ’ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ

### book 70.2

Ἀχαιούς,

### book 70.3

πειρᾷν δ’ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιούς

### book 70.4

ἄρξωσι—δηλήσασθαι: ὅτι τὸ μὲν ἐλθέ προστα‐

### book 70.5.1

κτικόν, τὸ δὲ πειρᾶν ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ πείρα προστα‐

### book 70.5.2

κτικοῦ. A. Cf. p. 14.

### book 74.1

βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων ἀίξασα: ἡ

### book 74.2

διπλῆ ὅτι ὡς περὶ ὄρους τοῦ Ὀλύμπου λέγει. A. Ar. 169.

### book h86-9.1

ἡ δ’ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ’ ὅμιλον,

### book h86-9.2

Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ,

### book h86-9.3

Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη, εἴ που ἐφεύροι.

### book h86-9.4

εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.

### book 88

τούτῳ καὶ τῷ ἑξῆς παράκεινται διπλαῖ περιεστι‐

### book 88.1

γμέναι, ὅτι Ζηνόδοτος τούτου μὲν τὸ ἀκροτελεύτιον οὕτως

### book 88.2

γράφει εὗρε δὲ τόνδε, τὸν δὲ δεύτερον οὐδὲ γράφει, δο‐

### book 88.3

κῶν ἀνθρώπινον τὸ ζητεῖν εἶναι· καταλέλοιπε δὲ τὸ διζη‐

### book 88.5.1

μένη. ἀγνοεῖ δὲ ὅτι ὁμοιωθεῖσα Λαοδόκῳ ἀνάγκην εἶχεν

### book 88.5.2

(malim ἔχει v. ad Γ 423) ἀνθρώπινα ἐπιτηδεύειν. A. Ar. 353.

### book 90.1

ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων

### book 90.2

λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο: πρὸς τὸ λαῶν ἀπέδωκεν, ὡς τὸ

### book 90.3

γενεαὶ ἀνθρώπων οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν (Α 251). AL.

### book 100.1

ὀίστευσον Μενελάου: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα,

### book 100.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὸν Μενέλαον. A. Cf. p. 24.

### book 101.1

εὔχεο δ’ Ἀπόλλωνι λυκηγενέι: ὅτι ἀπὸ τῆς

### book 101.2

Τρωικῆς Λυκίας, ἐξ ἧς ἐστὶν ὁ Πάνδαρος. A. Ar. 237.

### book 110.1

καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέ‐

### book 110.2

κτων. Non igitur ab Apolline Pandarus arcum accepit: ad Β 827.

### book 116.1

ἐκ δ’ ἕλετ’ ἰόν

### book 116.2

ἀβλῆτα πτερόεντα, μελαινέων ἕρμ’ ὀδυνάων: ἀθετεῖ‐

### book 116.3

ται (Ar. 10), ὅτι νῦν ἁπλῶς ἄβλητον καὶ μηδέποτε βεβλη‐

### book 116.4

μένον καὶ ἀφειμένον, οὐχ Ὁμηρικῶς· τὸ γὰρ βάλλειν Ὅμη‐

### book 116.5.1

ρος οὐκ ἐπὶ τοῦ ψιλῶς προέσθαι τίθησιν (Ar. 72). καὶ διὰ

### book 116.5.2

τοῦ μελαινέων ἕρμ’ ὀδυνάων οὐχ ὃ θέλει λέγει· ἕρμα

### book 116.5.3

γὰρ καθ’ Ὅμηρον ἔρεισμα καὶ κώλυμα, οὐ γίνεται δὲ ὀδυνῶν

### book 116.5.4

κώλυμα τὸ βέλος. A. Lehrs (Ar. 75 sq.) Aristonicum illud

### book 116.5.5

argumentum de ἀβλής de suo addidisse censet.

### book 122.1

ἕλκε δ’ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια·

### book 122.2

νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.

### book 122.3

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινεν,

### book 122.4

λίγξε βιός.

### book 123.1

ὅτι Ζηνόδοτος πρὸ τούτου τὸν ἑξῆς τέταχεν, οὕ‐

### book 123.2

τως ποιήσας ἕλκε δ’ ὁμοῦ γλυφίδας καὶ νεῦρα βόεια·

### book 123.3

εἶτα αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε,

### book 123.4

Νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον, εἶτα

### book 123.5.1

λίγξε βιός, οὐ νοήσας ὅτι διὰ τῶν παρεπομένων τοῦ ἕλκε

### book 123.5.2

δ’ ὁμοῦ καὶ νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν συνίστησι τὴν

### book 123.5.3

ἔντασιν γεγενημένην, εἶθ’ ἑξῆς λέγει, ἐπειδὴ ἐνετάθη καὶ

### book 123.5.4

κυκλοτερὲς ἐγένετο, ἀπέστειλε τὸ βέλος. A. Et propter σί‐

### book 123.5.5

δηρον, ad refutandam Zenodoti lectionem v. 139.

### book 132.1

αὐτὴ δ’ αὖθ’ ἴθυνεν, ὅθι ζωστῆρος ὄχηες

### book 132.2

χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ: ἡ

### book 132.1

διπλῆ, ὅτι καθ’ ὃν τόπον ἐζώννυντο, διπλοῦς ἦν ὁ θώραξ,

### book 132.2

καθὸ ὑποβέβλητο τῷ στατῷ θώρακι τὸ λεγόμενον ζῶμα,

### book 132.5

καθῆκον μέχρι τῶν γονάτων ἀπὸ τῶν λαγόνων. A. Ar. 126.

### book h135-40.1

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο,

### book h135-40.2

καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο

### book h135-40.3

μίτρης θ’, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροός, ἕρκος ἀκόντων,

### book h135-40.4

ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο· διαπρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς.

### book h135-40.5.1

ἀκρότατον δ’ ἄρ’ οἰστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός·

### book h135-40.5.2

αὐτίκα δ’ ἔῤῥεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.

### book 135.1

πρὸς τὸν ὁπλισμόν· πρῶτος γάρ ἐστι πρὸς τὴν

### book 135.2

ἐπιφάνειαν ὁ ζωστήρ, καὶ κατὰ τοῦ στατοῦ καὶ κατὰ τοῦ

### book 135.3

ζώματος· ἀμφότερα δὲ ταῦτα θώρακα καλεῖ, διόπερ ὅταν

### book 135.4

τοῦ ἑτέρου μνησθῇ, τὸ ἕτερον παραλείπει· ἔνδοθεν δὲ τού‐

### book 135.5.1

των πρὸς τῷ χρωτὶ κατὰ τὰ κοῖλα καὶ τὰς λαγόνας ἡ μίτρα.

### book 135.5.2

A. Cf. ibid.

### book 138.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ζητούμενον ἐπὶ τῆς Ἀχιλλέως

### book 138.2

ἀσπίδος, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ’ ἔσχετο (Υ 272),

### book 138.3

καθὸ ἠμαύρωσε τὴν φορὰν τοῦ δόρατος, ὅμως μέντοι διε‐

### book 138.4

κόπη, καθάπερ νῦν ἐπὶ τῆς μίτρας λέγει. A.

### book 139.1

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χαλκός· ἐπιλέ‐

### book 139.2

λησται δὲ ὅτι ἐν τοῖς ἐπάνω (123) σιδηρᾶν τὴν ἀκίδα τοῦ

### book 139.3

βέλους εἶπεν εἶναι· καὶ ὅτι τὸ ἀκρότατον οὐχ ὑπερθετικόν

### book 139.4

ἐστιν ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἄκρον τὸν χρῶτα. A. Cf. p. 31.

### book 140.1

ἀθετεῖται, ὅτι οὐκ ἂν λέγοι Ὅμηρος ὠτειλὴν τὸ

### book 140.2

ἐκ βολῆς τραῦμα· διαστέλλει γὰρ τὸ οὐτάσαι πρὸς τὸ βα‐

### book 140.3

λεῖν. A. Ar. 70.

### book 141.1

ὡς δ’ ὅτε τίς τ’ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ:

### book 141.2

ἡ διπλῆ, ὅτι τινὲς ἐλεφαντά ὡς βλαβερά προενεγκάμενοι

### book 141.3

τῷ τόνῳ ἀπέδωκαν ἔρια λευκά· δεῖ δὲ κυρίως ἀκούειν τὸν

### book 141.4

ἐλέφαντα. A. προενεγκάμενοι pro διεν. et δεῖ δὲ pro νῦν δέ

### book 141.5

Lehrs. Herod. 460.

### book 149.1

ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταῤῥέον ἐξ ὠτειλῆς:

### book 149.2

ἀθετεῖται πάλιν (140) διὰ τὴν ὠτειλήν. A. Ar. 70.

### book 154.1

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγα‐

### book 154.2

μέμνων

### book 154.3

χειρὸς ἔχων Μενέλαον· ἐπεστενάχοντο δ’ ἑταῖροι:

### book 154.4

ὅτι δεῖ βαρυτονεῖν τὸ στενάχων ὡς ὀρέγων· καὶ γὰρ στενά‐

### book 154.5

χοντο ὡς ὀρέγοντο. A.

### book 157.1

ὥς ς’ ἔβαλον Τρῶες: ὅτι ἐκ βολῆς ἔτρωσαν,

### book 157.2

πρὸς τὸ αὐτίκα δ’ ἔῤῥεεν αἷμα (140). A. Cf. 196.

### book 159.1

σπονδαί τ’ ἄκρητοι: ὅτι εὐκρινὲς γίνεται ἐντεῦ‐

### book 159.2

θεν τὸ κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον (Γ 269). οὐ γὰρ κεκρα‐

### book 159.3

μένον ἔσπενδον. A. Ar. 199.

### book 160.1

εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ’ Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν,

### book 160.2

ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν:

### book 160.3

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τελέσει καὶ σύν τε με‐

### book 160.4

γάλῳ τίσουσιν, ἐπὶ τῶν Τρώων δεχόμενος τὸν λόγον. οὐκ

### book 160.5.1

ἔχει δὲ οὕτως, ἀλλὰ καθολικῶς ἐπὶ τῶν παραβαινόντων τὰ

### book 160.5.2

ὅρκια. A.

### book 164.1

ἔσσεται ἦμαρ ὅτ’ ἄν ποτ’ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρή:

### book 164.2

ἀντὶ τοῦ ἀπολεῖται, πρὸς ὃ ἡ διπλῆ (cf. Θ 373). A. Cf. p. 11.

### book 166.1

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης—

### book 166.2

αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσιν: ὅτι τοῦ

### book 166.3

Διὸς ὅπλον ἡ αἰγίς, πρὸς τοὺς νεωτέρους ποιητάς· καὶ ὅτι

### book 166.4

καταιγίδων καὶ ζοφώδους καταστάσεως παρασκευαστική ἐστιν.

### book 166.5.1

(cf. Ρ 595, Ar. 192). ἐπισσείῃσιν δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπισσείῃ·

### book 166.5.2

πρὸς ὃ ἡ διπλῆ. A.

### book 171.1

καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοί‐

### book 171.2

μην: ἡ διπλῆ, ὅτι Ἄργος τὴν Πελοπόννησον, οὐ τὴν πό‐

### book 171.3

λιν λέγει. A. Ar. 232.

### book 174.1

σέο δ’ ὀστέα πύσει ἄρουρα

### book 174.2

κειμένου ἐν Τροίῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι τῶν ἐπὶ ξένης τε‐

### book 174.3

λευτώντων οὐκ ἀπεκομίζετο τὰ ὀστᾶ εἰς τὰς πατρίδας. οὐκ

### book 174.4

ἄρα Ὁμήρου ἐστὶ ταῦτα ὥς κ’ ὀστέα παισὶν ἕκαστος

### book 174.5

Οἴκαδ’ ἄγῃ, ὅτ’ ἂν αὖτε νεώμεθα (Η 334). A. Ar. 197.

### book 176.1

καί κέ τις ὧδ’ ἐρέει: ἤτοι ὅτι ὁ κέ περισσὸς ἢ

### book 176.2

τὸ ῥῆμα ἐνήλλακται, ἐρέει ἀντὶ τοῦ εἴποι ἄν. A. De ordi‐

### book 176.3

natione verborum cf. ad Β 488, de re p. 9.

### book 182.1

τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 182.2

οὐκ ἔστι καθολικὸν ἐπίθετον τὸ εὐρεῖα, ἀλλ’ ἐν ἴσῳ τῷ εὐ‐

### book 182.3

ρεῖα γενομένη, οἷον εὐρύ μοι χάσμα γῆς γένοιτο. A. Cf.

### book 182.4

Λ 186 et p. 29.

### book 186.1

εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ’ ὑπένερθεν

### book 186.2

ζῶμά τε καὶ μίτρη: ἡ διπλῆ, ὅτι τοῦ ζώματος μνη‐

### book 186.1

σθεὶς παραλέλοιπε τὸν θώρακα, ὥστε ἀπὸ μέρους τὸ ὅλον

### book 186.2

δεδηλῶσθαι. A. Cf. ad 135. „Reliqua pars scholii et corrupta

### book 186.5

et suppositicia est.“ Ar. 126.

### book 189.1

φίλος ὦ Μενέλαε: ἡ ὀρθὴ ἀντὶ τῆς κλητικῆς,

### book 189.2

φίλος ἀντὶ τοῦ φίλε. A. Cf. p. 18.

### book 190.1

ἠδ’ ἐπιθήσει

### book 190.2

φάρμαχ’, ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων: τὸ

### book 190.3

παύσῃσιν ἀντὶ τοῦ παύσειεν ἄν, ὡς τὸ ἰχθὺς ὅς κε φά‐

### book 190.4

γῃσιν (Φ 127), ὅτι καὶ τοῦτο οὕτως λέγει ἀντὶ τοῦ ὃς φά‐

### book 190.5

γοι ἄν. ABL. Cf. p. 10.

### book h193

Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον

### book h195-7.1

ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήιον ἀρχὸν Ἀχαιῶν,

### book h195-7.2

ὅν τις ὀιστεύσας ἔβαλεν, τόξων εὖ εἰδώς,

### book h195-7.3

Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

### book 195.1

ὁ ἀστερίσκος καὶ ὁ ὀβελός, ὅτι νῦν παρέλκει· ὁρᾷ

### book 195.2

γὰρ ὁ κῆρυξ τὴν χρείαν τοῦ Μαχάονος. A. Pertinet simul

### book 195.3

ad vss. 196, 197, et habet his tribus versibus textus obelos

### book 195.4

cum asteriscis appositos. Recte contra habent 205—7.

### book 205.1

(195): ὁ ἀστερίσκος, ὅτι νῦν δεόντως λέγεται πρὸς

### book 205.2

Μαχάονα ὑπὸ τοῦ κήρυκος. (Item duo sequentes: v. ad 195). A.

### book 206.1

(196) ἔβαλεν: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐκ βολῆς ἔτρωσεν,

### book 206.2

πρὸς τὸ αὐτίκα δ’ ἔῤῥεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς

### book 206.3

(140). A. Bekker. hoc ad vs. 196 retulit, v. Pluygers p. 7, 11.

### book 208.1

ὣς φάτο· τῷ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν

### book 208.2

ὄρινεν: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ὄρινεν, ἀντὶ τοῦ κατὰ ψυχὴν

### book 208.3

ἐκίνησεν. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ ὣς φάτο, τῇ δ’ ἄρα θυ‐

### book 208.4

μὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινεν· (Γ 395, cf. Ar. 107 not.) ὅτι

### book 208.5.1

οὐκ ἔστιν ἐθύμωσεν, ὡς ὁ διασκευάσας (Ar. 350) ἐκλαβὼν

### book 208.5.2

ἔταξε τοὺς ἑξῆς εἴκοσι τρεῖς στίχους, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἐκίνησε

### book 208.5.3

καὶ παρώρμησε κατὰ τὸ ἐρωτικόν. A. Deerat τρεῖς post εἴκοσι.

### book 216.1

ζῶμά τε καὶ μίτρην: ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν (187)

### book 216.2

τοῦ ζώματος μνησθεὶς τὸν θώρακα παραλέλοιπεν. A. Ar. 126.

### book 223.1

ἔνθ’ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα

### book 223.2

δῖον: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ πρὸς ὑφεστὸς πρόσωπον, ἀλλ’ ἀντὶ

### book 223.3

τοῦ ἴδοι τις ἄν. A. Cf. p. 8.

### book 226.1

ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα: ἡ διπλῆ,

### book 226.2

ὅτι τὰ ὀχήματα νῦν χωρὶς τῶν ἵππων ἅρματα εἴρηκε. A.

### book 228.1

Εὐρυμέδων: ἡ διπλῆ, ὅτι καὶ Ἀγαμέμνονος

### book 228.2

καὶ Νέστορος ὁμώνυμος ἦν ἡνίοχος Εὐρυμέδων. A. Cf. ad

### book 228.3

Θ 114 Λ 620.

### book 232.1

καί ῥ’ οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 232.2

σπεύδοντας οὐχ οἷον ταχύνοντας, ἀλλ’ ἐνεργοῦντας καὶ κα‐

### book 232.3

κοπαθοῦντας. σπουδῇ δ’ ἕζετο λαός (Β 99) μετὰ πάσης

### book 232.4

κακοπαθείας. A. Ar. 122.

### book 243.1

τίφθ’ οὕτως ἕστητε: ὅτι μετείληπται τὸ α εἰς

### book 243.2

τὸ η ἀντὶ τοῦ ἕστατε. A. Pluyg. 8.

### book 244.1

πολέος πεδίοιο θέουσαι: ἡ διπλῆ διὰ τὸ ἐλ‐

### book 244.2

λείπειν τὴν διά πρόθεσιν, ἵν’ ᾖ διὰ πεδίου. A. Cf. p. 26.

### book 246.1

ὣς ὑμεῖς ἕστητε: ὅτι πάλιν ἀντὶ τοῦ ἕστατε. A.

### book 246.2

Pluyg. 8.

### book h251

ἦλθε δ’ ἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν.

### book 251.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἰδίως εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ Κρῆ‐

### book 251.2

τας. A. Hoc ὡς ἐπί amat Aristonicus: 335, Ε 249, 700.

### book 251.3

Cf. p. 24.

### book h261-3.1

εἴ περ γάρ τ’ ἄλλοι γε καρηκομόωντες Ἀχαιοί

### book h261-3.2

δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεί

### book h261-3.3

ἕστηχ’ ὥσπερ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.

### book 262.1

ἡ διπλῆ, ὅτι διὰ παντὸς αἱ τράπεζαι παρέκειντο,

### book 262.2

καὶ πλήρη τὰ ποτήρια τοῖς ἐν τιμῇ ἔκειτο, τοῖς δὲ ἄλλοις

### book 262.3

πρὸς μέρος ἐνεχεῖτο. A. Ar. 198.

### book 273.1

ἦλθε δ’ ἐπ’ Αἰάντεσσι: ἡ διπλῆ, ὅτι ἡ τάξις

### book 273.2

Ἰδομενέως πλησίον Αἴαντος, πρὸς τοὺς ὑποτάσσοντας τοῖς

### book 273.3

Ἀθηναίοις τὸν Τελαμώνιον (Β 557). A. Ar. 230. Huic ver‐

### book 273.4

sui Pluygers. p. 6. hoc scholium ascriptum esse dioit, quod

### book 273.5.1

Bekkerus ad v. 251 retulit. Ad rem nihil interest, utro

### book 273.5.2

loco ponatur.

### book 277.1

μελάντερον ἠύτε πίσσα: ἡ διπλῆ, ὅτι ἰδίως εἴ‐

### book 277.2

ρηκεν οὔτε μελάντερον πίσσης οὔτε μέλαν ὡς πίσσα, κέ‐

### book 277.3

χρηται δὲ τῷ συγκριτικῷ ἀντὶ ἁπλοῦ. A. Cf. p. 30.

### book 282.1

κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι:

### book 282.2

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἡρώων σάκεσιν. γέγονε

### book 282.3

δὲ ἀντιπαράθεσις τοῦ μέλανος νέφους (277) πρὸς τὸ κυάνεαι. A.

### book 295.1

Χρομίον τε: ἡ διπλῆ, ὅτι τρίτος οὗτος Χρομίος

### book 295.2

Πύλιος, πρὸς τὰ Πυλαιμένους. A.

### book h301-3

τοὺς γὰρ ἀνώγει

### book h301-3.1

σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ.

### book h301-3.2

„μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθώσ“ κτλ.

### book 303.1

ὅτι ἀπέστροφε (cod. εφε) τὸν λόγον διὰ τῶν ἑξῆς,

### book 303.2

σχηματίσας ὡς ἂν αὐτὸς ὁ Νέστωρ εἴποι. A. Cf. p. 17.

### book h306-7.1

ὃς δέ κ’ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ’ ἅρμαθ’ ἵκηται,

### book h306-7.2

ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτως.

### book 307.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σημαινόμενον, ὅτι ἐκ τοῦ ἔγχει

### book 307.2

ὀρεξάσθω ἐστὶν ἔγχει παταξάτω τις αὐτόν, ὥστε παραλείπει

### book 307.3

τὸ τίς καὶ τὸ αὐτόν. καὶ τὸ ἐπιλεγόμενον τοῦτο συνίστη‐

### book 307.4

σιν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω, τὸν ἕνα τεθνάναι ἢ τὴν

### book 307.5.1

ὅλην τάξιν συγχυθῆναι. A. Pro utroque αὐτόν erat αὐτῶν.

### book 307.5.2

„Si quis suum currum relinquens ad alius currum veniat, ferito

### book 307.5.3

eum aliquis.“ Eustath. 475, 40: κατὰ δὲ ἑτέρους ἐκεῖνος ὁ ἕτερος

### book 307.5.4

ὁμοεθνὴς, ὁ τὸ ἅρμα ἔχων, ἔγχος ἐκτείνας, παταξάτω τὸν

### book 307.5.5

τοιοῦτον, ἵνα δηλαδὴ μηδεὶς τὸ ἴδιον ἀφῇ ἅρμα φόβῳ τοῦ

### book 307.10.1

ὑπὸ τοῦ συμφυλέτου τρωθῆναι καὶ πεσεῖν. Quod illi supe‐

### book 307.10.2

riori explicando inservit, nisi quod Eustathius ita, quasi non

### book 307.10.3

τίς, sed οὗτος Aristonicus omissum dixerit. τίς omissum v.

### book 307.10.4

ad Ν 287. L. et cf. p. 7.

### book 315.1

γῆρας—ὁμοίιον: ὅτι οἱ γλωσσογράφοι ὁμοίιον

### book 315.2

τὸ κακόν. A. Ar. 44.

### book 320.1

ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώ‐

### book 320.2

ποισιν: ὁ ἀστερίσκος καὶ ὁ ὀβελός, ὅτι εἰ ἀμφότερα αἱρετὰ

### book 320.3

ἔκρινεν ὁ Νέστωρ, καὶ τὸ γῆρας καὶ τὴν νεότητα, εὐλόγως

### book 320.4

ἂν ἔλεγεν ἅμα πάντα. μετενήνεκται δὲ ἐξ ἄλλου τόπου,

### book 320.5.1

ὅπου φησίν ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀν‐

### book 320.5.2

θρώποισιν: (solo errore u. v. pro eo quod nunc est: δυνή‐

### book 320.5.3

σεαι αὐτὸς ἑλέσθαι L.) ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολε‐

### book 320.5.4

μήια ἔργα ἄλλῳ δ’ ἐν στήθεσσιν (Ν 729). A.

### book 324.1

αἰχμὰς δ’ αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖο

### book 324.2

ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν: ἡ

### book 324.3

διπλῆ, ὅτι παραλλήλως νεώτεροι μὲν ἀντὶ τοῦ νέοι, ὁπλό‐

### book 324.4

τεροι δὲ συγκριτικῶς ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ νεώτεροι. οὐδέποτε γὰρ

### book 324.5.1

ἀντὶ τοῦ νέοι εἴρηκε τὸ ὁπλότεροι· τὸ δὲ νεώτεροι κατ’ ἀμ‐

### book 324.5.2

φοτέρων τίθεται παρ’ αὐτῷ, καὶ συγκριτικῶς καὶ ἀπολελυ‐

### book 324.5.3

μένως. A. Ar. 183. et p. 30.

### book 331.1

οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀυτῆς: ἡ διπλῆ,

### book 331.2

ὅτι τὸ ἀκούετο ἀντὶ τοῦ ἤκουεν (v. p. 2), καὶ ὅτι πτῶσις ἤλ‐

### book 331

λακται· οὐ γάρ πω αὐτοῖς ἤκουεν ἀντὶ τοῦ αὐτῶν (cf. p. 22). A.

### book 334-5.1

ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθών

### book 334-5.2

Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο: ἡ

### book 334-5.3

διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, διότι ἐλλείπει ἡ ἐπί καὶ πτῶσις ἐνήλ‐

### book 334-5.4

λακται· ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ Τρῶας ὁρμήσειεν. A.

### book 334-5.5

Cf. p. 24.

### book 339.1

καὶ σύ, κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε, κερδα‐

### book 339.2

λεόφρον: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει φαίδιμ’ Ὀδυσ‐

### book 339.3

σεῦ. ἀσυμφώνως δὲ τῇ ἐπιπλήξει φαίδιμος ἂν νῦν λέγοιτο. A.

### book 343.1

πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο:

### book 343.2

ἡ διπλῆ, ὅτι συλληπτικῶς τὸ τῷ Ὀδυσσεῖ συμβεβηκὸς καὶ

### book 343.3

ἐπὶ τοῦ Μενεσθέως κεκοινοποίηκεν· οὐ γὰρ ὁ Μενεσθεύς

### book 343.4

ἐστι τῶν ἑπτὰ (v. Β 55) γερόντων, [ἀλλ’ Ὀδυσσεύς, Διο‐

### book 343.5.1

μήδης] οὐδὲ σὺν τῷ Ἀγαμέμνονι εὐωχεῖται. καὶ ὅτι ἀκουά‐

### book 343.5.2

ζεσθον εἶπε τροπικῶς ἀντὶ τοῦ ἐπαισθάνεσθαι, ἐπεὶ ἡ ἀκοὴ

### book 343.5.3

εἶδός ἐστιν αἰσθήσεως, καὶ τὸ οὐδὲ πληγῆς ἀίοντες (Λ 532).

### book 343.5.4

A. Verba ἀλλ’ Ὀδυσσεύς, Διομήδης e margine irrepsisse

### book 343.5.5

videntur.

### book 354.1

Τηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μι‐

### book 354.2

γέντα: ἡ διπλῆ, ὅτι προτετυπωμένως τὰ κατὰ τὴν Ὀδύσ‐

### book 354.3

σειαν μνημονεύει, ὡς νῦν τοῦ Τηλεμάχου. τοῦ αὐτοῦ ἄρα

### book 354.4

ποιητοῦ καὶ ἡ Ὀδύσσεια. A. cf. Β 260. ὡς νῦν ins. L.

### book 357.1

γνῶ χωομένοιο: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι τῇ

### book 357.2

γενικῇ ἀντὶ τῆς αἰτιατικῆς. A. Cf. p. 21.

### book 376.1

ἤτοι ὁ μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας

### book 376.2

ξεῖνος, ἅμ’ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων:

### book 376.3

ὅτι ἐπὶ τὰς τοιαύτας λειτουργίας δύο ἐπέμποντο [κατάσκο‐

### book 376.4

ποι] πρέσβεις. ἡ ἀναφορὰ δὲ, ὅτι οὐδὲ ὁ Φοῖνιξ ἐν ταῖς

### book 376.5

λιταῖς πρεσβεύει (Ι 168 cf. Ar. 154). A. κατάσκοποι alienum est.

### book 384.1

ἔνθ’ αὖτ’ ἀγγελίην ἐπί Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί:

### book 384.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἄγγελον. A. Pluyg. 8. Cf. ad Γ 206.

### book 390.1

ῥηιδίως· τοίη οἱ ἐπίῤῥοθος ἦεν Ἀθήνη: ὁ

### book 390.2

ἀστερίσκος, ὅτι ἐνταῦθα ὑγιῶς τέτακται, ἐν δὲ τῷ τῆς Ἀθη‐

### book 390.3

νᾶς πρὸς τὸν Διομήδη λόγῳ (Ε 808) οὐκέτι. A.

### book 400.1

γείνατο εἷο χέρηα μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ’ ἀμεί‐

### book 400.2

νων: σὺν τῷ ν ἀμείνων Ἀρίσταρχος, ἵνα καθ’ ἑαυτὸ λέγη‐

### book 400.3

ται ἐπιπληκτικῶς. ἐλλείπει δὲ τὸ ἔστι ῥῆμα. A. Videtur ex

### book 400

Didymo et Aristonico compositum. L.

### book h406-9.1

ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο,

### book h406-9.2

παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ’ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον,

### book h406-9.3

πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν, καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·

### book h406-9.4

κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο.

### book 407.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν (409)

### book 407.2

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς, ὅτι ἐπιλύει τὸ διὰ τῶν προειρη‐

### book 407.3

μένων λεγόμενον. καὶ εἰ μὲν ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ Διομή‐

### book 407.4

δους λέγει ἀγαγόντε, ὑγιῶς τὸ δυικὸν παρείληπται, ψεῦδος

### book 407.5.1

δὲ περιέχει· οὐ γὰρ μόνοι ἐπεστράτευσαν· εἰ δὲ ἐπὶ πάν‐

### book 407.5.2

των τῶν στρατευσάντων, συγχεῖται τὸ δυικόν. καὶ ἐκλύεται

### book 407.5.3

ἡ ἀλκή· γίνονται γὰρ οἱ πατέρες ἀλκιμώτεροι, οὗτοι δὲ διὰ

### book 407.5.4

τὸ τοὺς θεοὺς συνεργεῖν πεπορθηκότες. A.

### book 412.1

τέττα, σιωπῇ ἧσο: ἡ διπλῆ, ὅτι προσφώνησίς

### book 412.2

ἐστι φιλεταιρικὴ ἀμετάφραστος καὶ ἀμετάληπτος. A. Et

### book 412.3

propter ἧσο ἀντὶ τοῦ ἡσύχαζε: Β 252. Cf. de ἄττα ad Ι 607.

### book 429.1

οἳ δ’ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν—οὐδέ κε φαίης

### book 429.2

τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ’ ἐν στήθεσιν αὐδήν:

### book 429.3

ἡ διπλῆ, ὅτι ὡς πρὸς ὑποκείμενον πρόσωπον λέγει οὐδέ

### book 429.4

κε φαίης ἀντὶ τοῦ οὐδὲ φαίη τις ἄν. A. Cf. p. 8

### book 439.1

ὦρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις

### book 439.2

Ἀθήνη,

### book 439.3

Δεῖμός τ’ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα:

### book 439.4

αἱ διπλαῖ, ὅτι διὰ μέσου τῶν Τρωικῶν θεῶν τέταχε τὴν

### book 439.5.1

Ἀθηνᾶν, καὶ ὅτι Δεῖμος καὶ Φόβος Ἄρεος υἱοί. πλανηθεὶς δ’

### book 439.5.2

Ἀντίμαχος ἵππων Ἄρεος ὀνόματα ἀποδέδωκεν Δεῖμός τ’

### book 439.5.3

ἠδὲ Φόβος πόδας αἰνετώ, υἷε θυέλλης. A. Ar. 182.

### book 447.1

σύν ῥ’ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ’ ἔγχεα καὶ μένε’

### book 447.2

ἀνδρῶν

### book 447.3

χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι:

### book 447.4

ἡ διπλῆ ὅτι ἐξ ἐπαναλήψεως λέγει ἀτὰρ ἀσπίδες· προ‐

### book 447.5

είρηκε γάρ σύν ῥ’ ἔβαλον ῥινούς. A. Cf. Θ 62, Ar. 194.

### book 450.1

ἔνθα δ’ ἄρ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν

### book 450.2

ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ’ αἵματι γαῖα:

### book 450.3

ἡ διπλῆ ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρῶτον ἀπήντηκεν· ἡ γὰρ

### book 450.4

εὐχωλὴ τῶν ὀλλύντων. A. Ar. 13.

### book 456.1

ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε.

### book 456.2

φόβος: ἡ διπλῆ, ὅτι τὴν μετὰ δέους φυγὴν φόβον εἴρη‐

### book 456.1

κεν. A. Hoc si integrum traditum, in Aristonici exemplum

### book 456.2

falsa lectio irrepserat. Cf. Did. Ceterum in tot locis, ubi de

### book 456.5.1

significatione vocis φόβος et φοβεῖσθαι traditum (Ar. 89 sq.),

### book 456.5.2

tribus tantum notio metus fugae adjuncta invenitur, μετὰ δέους

### book 456.5.3

φυγή hic et Σ 247, μετὰ φυγῆς δειλίασις Κ 10. Quod Ari‐

### book 456.5.4

stonicus, alibi distinctius tradens, fortasse sibi passus excidere,

### book 456.5.5

nisi ab aliena manu his locis aliquid labis traxit. Aristarchus

### book 456.10.1

certf prudentius simpliciter docuerat, φυγήν et φεύγειν si‐

### book 456.10.2

gnificare. L.

### book 457.1

πρῶτος δ’ Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστήν

### book 457.2

ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι, Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον:

### book 457.3

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ κατὰ τὸ τυχὸν πρῶτον Ἀντίλοχον ἀναι‐

### book 457.4

ροῦντα παράγει, ἀλλ’ ὅτι τάχιστον αὐτὸν παρασυνίστησι

### book 457.5.1

διὰ τῶν ἄλλων καὶ εὐκίνητον. A. τυχόν L. pro ἐσθλόν: v.

### book 457.5.2

Herodian. 459.

### book 458.1

ὅτι ἄδηλον πότερον κύριον, ὁ Θαλυσιάδης ἢ ὁ

### book 458.2

Ἐχέπωλος. A.

### book 463.1

τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφή‐

### book 463.2

νωρ: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τῆς πληγῆς (cf. ad Ε 68) πέπτωκε·

### book 463.3

τοὺς γὰρ πόδας τοῖς πολεμίοις δέδωκεν. A.

### book 478.1

θρέπτρα: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος

### book 478.2

γράφει χωρὶς τοῦ ρ. λέγεται δὲ θρεπτά τὰ τεθραμμένα.

### book 478.3

θρέπτρα δὲ σὺν τῷ ρ τὰ θρεπτήρια, ὥσπερ λύτρα τὰ λυ‐

### book 478.4

τήρια. A.

### book 487.1

ἡ μέν τ’ ἀζομένη (quercus) κεῖται ποταμοῖο

### book 487.2

παρ’ ὄχθας: ἡ διπλῆ, ὅτι τὴν αἰτίαν ἐν ἄλλοις παραδί‐

### book 487.3

δωσι, δι’ ἣν παρὰ ταῖς τῶν ποταμῶν ἀναβολαῖς τίθεται τὰ

### book 487.4

δρυτομούμενα ξύλα· ὡς δ’ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πε‐

### book 487.5.1

δίον δὲ κάτεισι Χειμάῤῥους κατ’ ὄρεσφιν, ὀπαζόμε‐

### book 487.5.2

νος (cod. ὀπάζων) Διὸς ὄμβρῳ, Πολλὰς δὲ δρῦς ἀζα‐

### book 487.5.3

λέας πολλὰς δέ τε πεύκας (Λ 493). τούτου χάριν ἵνα

### book 487.5.4

κατάγηται ὑπὸ τοῦ ῥεύματος. A.

### book 490.1

Αἴας διογενής. τοῦ δ’ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ

### book 490.2

Πριαμίδης καθ’ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέι δουρί.

### book 490.3

τοῦ μὲν ἅμαρθ’, ὁ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν

### book 490.4

ἑταῖρον

### book 490.5.1

βεβλήκει: ἡ διπλῆ ὅτι συγχεῖται τὰ τῆς τάξεως διὰ

### book 490.5.2

τὴν τοῦ πολέμου ταραχήν. A.

### book 500.1

ἀλλ’ υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα,

### book 500.2

ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε, παρ’ ἵππων ὠκειάων·

### book 500.3

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ λέγει ὡς ἐν Ἀβύδῳ ἱπποτροφίων ὄντων τοῦ

### book 500.4

Πριάμου. A. Post οὐ λέγει lacunam esse censeo, ita pere

### book 500.5.1

explendam, assumto cod. B: ὅτι οὐ λέγει [ἐφ’ ἵππων, ἀλλὰ

### book 500.5.2

τὸ παρ’ ἵππων ἀντὶ τοῦ ἐκ τοῦ τόπου τῶν ἵππων], ὡς ἐν

### book 500.5.3

Ἀβύδῳ κτλ. Ad Ζ 25 ἐπ’ ὄεσσι: ὅτι ἀντὶ τοῦ παρ’ ὄεσσι

### book 500.5.4

καὶ ὅτι ἐν τῷ τόπῳ τῶν ὀίων λέγει. Ad Θ 213: ἐκ νηῶν

### book 500.5.5

δὲ λέγει ἀπὸ τοῦ κατὰ τὰς ναῦς τόπου.

### book 501.1

τόν ῥ’ Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρί

### book 501.2

κόρσην. ἡ δ’ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν: ἡ

### book 501.3

διπλῆ, διότι προειπὼν τὴν κόρσην (cod. κεφαλήν) διέσταλκε

### book 501.4

κατὰ μέρος τὸν κρόταφον, A. Corr. L. Apollon. lex. 103, 2:

### book 501.5

κόρσην κεφαλήν.

### book 513.1

(Ἀχιλλεὺς) ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει:

### book 513.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντιφράζει τὸν χόλον τῇ μήνιδι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ

### book 513.3

προσώπου. A. Ar. 137.

### book 521.1

λᾶας ἀναιδής: ἡ διπλῆ, ὅτι μεταφορικῶς τὸ ἀνέν‐

### book 521.2

δοτον καὶ σκληρὸν ἀναιδὲς λέγει. A.

### book 527.1

τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἐπεσσύμενον βάλε

### book 527.2

δουρί: ὅτι τὸ βάλε ἐκ βολῆς ἔτρωσε. A. Pluygers. p. 8.

### book 535.1

ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ

### book 535.2

σημαινόμενον, ὅτι τὰ ἐμπησσόμενα τῇ ἀσπίδι δόρατα ἀνα‐

### book 535.3

χωροῦντες διετίνασσον, ἵνα ἐκπέσῃ. A. Cf. ad Λ 572.

### book 539.1

ἔνθα κεν οὔ κέ τι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο με‐

### book 539.2

τελθών: ἡ διπλῆ, ὅτι περισσὸς ὁ κέν, καὶ ὅτι ῥῆμα καὶ

### book 539.3

χρόνος ἐνήλλακται. A. Cf. p. 7.

### book 540.1

ὅστις ἔτ’ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέι χαλκῷ:

### book 540.2

ἡ διπλῆ, ὅτι διέσταλκε τὸ οὐτάσαι καὶ τὸ βαλεῖν. A. Ar. 62.

### book 5.1

ἀστέρ’ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα

### book 5.2

λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος Ὠκεανοῖο: ἡ

### book 5.3

διπλῆ, ὅτι τὸν κύνα λέγει ἀστέρα. ὁ δὲ τέ περισσός. (Cf.

### book 5.4

p. 34). A.

### book 5.5

παμφαίνῃσι: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ παμφαίνῃ. πλεο‐

### book 5

νάζει δὲ Ἴβυκος τῷ τοιούτῳ. A. Cf. p. 10. not.

### book 14.1

οἱ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες:

### book 14.2

ἀντὶ τοῦ ἐπ’ ἀλλήλους (cod. ων). A. Cf. p. 23.

### book 17

οὐδ’ ἔβαλ’ αὐτόν: ἀντὶ τοῦ ἐπέτυχεν. A. Ar. 72.

### book 21.1

οὐδ’ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο:

### book 21.2

πρὸς τὴν περίβασιν, ὅτι κατὰ μεταφορὰν τὸ ὑπερμαχῆσαι,

### book 21.3

καὶ τὸ ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας (Α 37, ubi v.) τοιοῦ‐

### book 21.4

τόν ἐστιν. A.

### book 28.1

ἐπεὶ ἴδον υἷε Δάρητος

### book 28.2

τὸν μὲν ἀλευάμενον, τὸν δὲ κτάμενον παρ’

### book 28.3

ὄχεσφιν: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα· ἔδει γὰρ τῶν υἱῶν Δά‐

### book 28.4

ρητος τὸν μὲν ἀλευάμενον, τὸν δὲ κτάμενον. A. Cf. p. 20.

### book 31.1

Ἄρες—τειχεσιπλῆτα: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 31.2

τειχεσιβλῆτα, ὁ τείχη καταβάλλων. Ποσειδῶνος δὲ ἔρ‐

### book 31.3

γον τὸ ἐκ θεμελίων καταβάλλειν καὶ τὰ ἐπίγεια σείειν,

### book 31.4

Ἄρεως δὲ τοῖς τείχεσι προσπελάζειν· καὶ ἔστιν ἐπίθετον

### book 31.5

ἀνάλογον τῷ παρὰ Στησιχόρῳ πυλεμάχῳ. A.

### book 37.1

Τρῶας δ’ ἔκλιναν Δαναοί: ἡ διπλῆ ὅτι εἰς κλί‐

### book 37.2

σιν ἤγαγον καὶ κλιθῆναι ἐποίησαν. A. Si certum esset hoc

### book 37.3

Aristarchi esse ad γ 464 λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη: λουθῆ‐

### book 37.4

ναι αὐτὸν ἐποίησεν, οὐ γὰρ αὐτὴ ἔλουσεν (Harl.) —jam pa‐

### book 37.5.1

teret quare hoc notaverit et similia, ut νάρκησε Θ 328 οἰδά‐

### book 37.5.2

νει Ι 554 λελάχωσι Χ 343. Cf. ad Θ 328.

### book 39.1

ἀρχὸν Ἁλιζώνων Ὁδίον μέγαν: ἡ διπλῆ πρὸς

### book 39.2

τὴν ὁμωνυμίαν τοῦ Ὁδίου. A.

### book h51-3.1

δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτή,

### book h51-3.2

βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη.

### book h51-3.3

ἀλλ’ οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ’ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα.

### book 52.1

ἡ διπλῆ, ὅτι σαφῶς τὸ βάλλειν ἀντὶ τοῦ τυγχάνειν.

### book 52.2

A. Ar. 72.

### book 53.1

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χραῖσμεν θανά‐

### book 53.2

τοιο πέλωρα. ἀδιανόητον δὲ γίνεται τὸ λεγόμενον. A.

### book 56.1

πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε

### book 56.2

δουρί: ὅτι ἀπὸ τῆς πληγῆς πέπτωκε φεύγων καὶ τετραμ‐

### book 56.3

μένος ἐπὶ στόμα. A. v. ad 68.

### book h59-60.1

Μηριόνης δὲ Φέρεκλον ἐνήρατο, τέκτονος υἱόν

### book h59-60.2

Ἁρμονίδεω, —

### book h62-4

ὃς καὶ Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο νῆας ἐίσας

### book h62-4.1

ἀρχεκάκους, αἳ πᾶσι κακὸν Τρώεσσι γένοντο

### book h62-4.2

οἷ τ’ αὐτῷ, ἐπεὶ οὔ τι θεῶν ἐκ θέσφατα ᾔδη.

### book 60.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ὀνοματοθετικὸς ὁ ποιητής, καὶ ἐν

### book 60.2

Ὀδυσσείᾳ παραπλησίως ποιεῖ· οἰκεῖον γὰρ τέκτονος τὸ ἁρ‐

### book 60.3

μόζειν, κἀκεῖ Τερπιάδης δέ τ’ ἀοιδός (χ 330). Haec scri‐

### book 60.4

bens simul cogitavit Chorizontas, qui ejusmodi observationibus

### book 60.5.1

eundem auctorem prodentibus refutarentur (cf. ad Ι 137). L.

### book 60.5.2

καὶ ὅτι ἀμφίβολον, πότερον ὁ Φέρεκλος ἔπηξε τὰς ναῦς ἢ

### book 60.5.3

ὁ Ἁρμονίδης, ἔφ’ ὃ καὶ Ἀρίσταρχος φέρεται (quod Homeri‐

### book 60.5.4

cum πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπαντᾷν (v. ad 62, cf. ad

### book 60.5.5

similem locum Β 629). L. A.

### book 64.1

ἀθετεῖται, ὅτι οὐχ ὑγιῶς ἐξενήνοχεν, αἳ πᾶσι κα‐

### book 64.2

κὸν Τρώεσσι γένοντο ἑαυτῷ τε· ἔδει γὰρ αὐτῷ τε. A. „Cae‐

### book 64.3

terum atheteseos non puto hanc unam causam fuisse: sed ora‐

### book 64.4

cula etiam illa, quae non novisset Alexander, offensioni fuisse:

### book 64.5.1

quod ipsum prae illa grammatica quaestione deinde fere ne‐

### book 64.5.2

glectum est.“ L. qu. ep. 116 not.

### book h65-6.1

τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων,

### book h65-6.2

βεβλήκει γλουτὸν κατὰ δεξιόν·

### book h68.1

γνὺξ δ’ ἔριπ’ οἰμώξας, θάνατος δέ μιν ἀμφε‐

### book h68.2

κάλυψεν.

### book 68.1

ἡ διπλῆ ὅτι καὶ οὗτος (v. ad 56) οὐκ ἐπὶ τὴν πλη‐

### book 68.2

γὴν πέπτωκεν. A. Οὐκ inseruimus ante ἐπὶ τὴν πληγήν.

### book 68.3

Nam ἐπὶ τὴν πληγήν est in eam partem cadere, unde plaga

### book 68.4

venit, sive quis a fronte transfossus pronus cadit (χ 296: v.

### book 68.5.1

sch. Vulg.), sive a tergo supinus ut Ν 548; ἀπὸ τῆς πληγῆς

### book 68.5.2

in contrariam partem, sive a fronte transfossus supinus cadit

### book 68.5.3

(Δ 463 Λ 144), sive a tergo pronus, ut Ε 56 et h. l.

### book 68.5.4

Ἀντήνορος υἱόν,

### book 70.1

ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην, πύκα δ’ ἔτρεφε δῖα Θεανώ:

### book 70.2

ἡ διπλῆ, ὅτι βαρβαρικὸν ἔθος τὸ ἐκ πλειόνων γυναικῶν

### book 70.3

παιδοποιεῖσθαι· Λαέρτης γοῦν χόλον ἀλέεινε γυναικός

### book 70.4

(α 433). BL? Ar. 199.

### book h76

Εὐρύπυλος δ’ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον—

### book 79.1

τὸν μὲν ἄρ’ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός:

### book 79.2

πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ὀνόματος. A. Pluygers p. 8.

### book 76.1

Ὑψήνορα: δύο Ὑψήνορες· καὶ ἀλλαχοῦ γάρ φησιν

### book 76.2

Ἱππασίδην Ὑψήνορα (Ν 411) V. Fluxit ex Aristarcho:

### book 76

πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν τοῦ Ὑψήνορος, vel tale quid L.

### book 83.1

ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κρα‐

### book 83.2

ταιή: ἡ διπλῆ ὅτι—Cetera non sunt Aristonici.

### book 85.1

Τυδείδην δ’ οὐκ ἂν γνοίης, ποτέροισι μετείη:

### book 85.2

ἡ διπλῆ ὅτι ὡς πρός τινα διαλέγεται μὴ ὑποκειμένου προ‐

### book 85.3

σώπου, καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ οὐκ ἄν τις ἔγνω, καὶ χρόνος ἐνήλ‐

### book 85.4

λακται. A. Cf. p. 8.

### book 99.1

θώρηκος γύαλον: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ὅλον κύτος

### book 99.2

τοῦ θώρακος γύαλον διὰ τὴν κοιλότητα λέγει, οὐ μέρος

### book 99.3

ὡρισμένον τοῦ θώρακος. A. Ar. 114.

### book 104.1

(Pandarus loquitor) εἰ ἐτεόν με

### book 104.2

ὦρσεν ἄναξ Διὸς υἱὸς ἀπορνύμενον Λυκίηθεν:

### book 104.3

ὅτι τῆς Τρωικῆς Λυκίας. A. Ar. 237.

### book 113.1

αἷμα δ’ ἀνηκόντιζε διὰ στρεπτοῖο χιτῶνος: An‐

### book 113.2

notatum fuerit στρεπτὸν χιτῶνα significare τὸν νηστόν: Φ 31.

### book 121.1

ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος· τοῦ δ’ ἔκλυε Παλλὰς

### book 121.2

Ἀθήνη: ἡ διπλῆ, ὅτι κατὰ τὴν ἡμετέραν χρῆσιν νῦν τὸ

### book 121.3

εὐχόμενος. (precans, non glorians L.). A.

### book 122.1

γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας

### book 122.2

ὕπερθεν: ὁ ἀστερίσκος, ὅτι ἐντεῦθεν μετενήνεκται εἰς τὸν

### book 122.3

ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀγῶνα ἐπ’ Ὀδυσσέως τρέχοντος (Ψ 772). A.

### book 122.4

Cf. ad Ν 61.

### book 128.1

ὄφρ’ εὖ γιγνώσκοις ἡμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα:

### book 128.2

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἠδ’ ἄνθρωπον. ἰδίως δὲ

### book 128.3

εἴρηκεν ἄνδρα διὰ τὸ καὶ ἄνδρας πολεμεῖν. A. ἰδίως: ap‐

### book 128.4

posite ad hunc statum, quia qui in bello sunt, sunt ipsi viri,

### book 128.5

eben die Männer. L.

### book h137-41.1

ὅν ῥά τε (leonem) ποιμὴν ἀγρῷ ἐπ’ εἰροπόκοις

### book h137-41.2

ὀίεσσιν

### book h137-41.3

χραύσῃ μέν τ’ αὐλῆς ὑπεράλμενον, οὐδὲ δαμάσσῃ·

### book h137-41.4

τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν, ἔπειτα δέ τ’ οὐ προσ‐

### book h137-41.5.1

αμύνει,

### book h137-41.5.2

ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται· τὰ δ’ ἐρῆμα φο‐

### book h137-41.5.3

βεῖται·

### book h137-41.5.4

αἱ μέν τ’ ἀγχιστῖναι ἐπ’ ἀλλήλῃσι κέχυνται—

### book 137.1

ἐπ’ εἰροπόκοις ὀίεσσιν: ἀντὶ τοῦ ταῖς ἐπαύ‐

### book 137.2

λεσιν, ὡς τὸ ποιμαίνων δ’ ἐπ’ ὄεσσι μίγη (Ζ 25). BL.

### book 137.3

Verba fortasse mutata, observatio Aristarchea est: v. ad l. c.

### book 137

et ad Δ 500.

### book 140.1

τὰ δ’ ἐρῆμα φοβεῖται: ἡ διπλῆ, ὅτι πρὸς τὸ ση‐

### book 140.2

μαινόμενον καὶ οὐ πρὸς τὸ ῥητὸν τοῦτο ἐπήγαγεν (cf. p. 32).

### book 140.3

καὶ ὅτι σταθμοὺς τὰς κατ’ ἀγρὸν ἐπαύλεις. A. Inserui καί

### book 140.4

ante ὅτι σταθμούς.

### book h145-7.1

τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο βαλὼν χαλκήρεϊ δουρί,

### book h145-7.2

τὸν δ’ ἕτερον ξίφεϊ μεγάλῳ κληῖδα παρ’ ὦμον

### book h145-7.3

πλῆξ’, ἀπὸ δ’ αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδ’ ἀπὸ

### book h145-7.4

νώτου.

### book 145.1

βαλών: ἡ διπλῆ, ὅτι τὴν πόῤῥωθεν τρῶσιν βολὴν

### book 145.2

λέγει. A. Ar. 68.

### book 146.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τοῦ δ’ ἑτέρου, ὁ

### book 146.2

δὲ ποιητὴς οὕτως λέγει ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλείωνα

### book 146.3

(Α 197). A. Cf. p. 20.

### book 147.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν διαφορὰν τοῦ πλῆξε καὶ ἔβαλεν,

### book 147.2

ὅτι ἐκ χειρὸς ἐπάταξεν (sc. τὸ ἔπληξεν). A. Ar. 62.

### book h148-50.1

τοὺς μὲν ἔας’, ὁ δ’ Ἄβαντα μετῴχετο καὶ Πο‐

### book h148-50.2

λύιδον

### book h148-50.3

υἱέας Εὐρυδάμαντος ὀνειροπόλοιο γέροντος,

### book h148-50.4

τοῖς οὐκ ἐρχομένοις ὁ γέρων ἐκρίνατ’ ὀνείρους.

### book 148.1

πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν· καὶ γὰρ Ἀργείων ἐβασίλευε

### book 148.2

Πολύϊδος ὁ τὸν Μίνωος ἀνευρὼν παῖδα μάντις. ἡ δὲ ἀνα‐

### book 148.3

φορὰ πρὸς τὸ Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ (Γ 144). A.

### book 149.1

ὀνειροπόλοιο: ὅτι ὀνειροπόλος ὁ διὰ τῶν ἰδίων

### book 149.2

ὀνείρων μαντευόμενος, οὐχ ὁ ὀνειροκριτής. A. Ad Α 63.

### book 150.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἑρμηνείαν. τὸ δὲ ὅλον οἷς τισὶ μὴ

### book 150.2

ἐπανιοῦσι τοῦ πολέμου ὁ γέρων ἔκρινε τοὺς ὀνείρους. A. Cf. p. 6.

### book 153.1

ἄμφω τηλυγέτω: καὶ ὅτι (Pluyg. ὅτι καί) ἐπὶ δύο

### book 153.2

τὸ τηλύγετος. A. Pluygers p. 8.

### book 156.1

φίλον δ’ ἐξαίνυτο θυμόν

### book 156.2

ἀμφοτέρω: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει σὺν

### book 156.3

τῷ ν ἀμφοτέρων. οὕτως δὲ λέγει, ἀμφοτέρους ἀφείλετο τὸν

### book 156.4

θυμόν· τὸ γὰρ ἀμφοτέρω νῦν ἀμφοτέρους σημαίνει. ὁμοίως

### book 156.5.1

δὲ λέγεται καὶ κατὰ τὸ ἑνικόν ἐπεί μ’ ἀφελέσθε γε δόν‐

### book 156.5.2

τες (Α 299). A. Cf. p. 21.

### book 161.1

ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ

### book 161.2

πόρτιος ἠὲ βοός: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 161.3

βουκόλου ἠὲ βοός. παραλλήλως δὲ (cf. ad Ν 276) τὸ εἶ‐

### book 161

δος τῷ γένει τέταχεν. A.

### book 161.5.1

βῆ δ’ ἴμεν—

### book 161.5.2

Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος, εἴ που ἐφεύροι.

### book 169.1

εὗρε Λυκάονος υἱόν: πρὸς τὸ ἀσύνδετον. A. Pluy‐

### book 169.2

gers. p. 8. Cf. proll. ad Nicanorem p. 49.

### book 173.1

οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γ’ εὔχεται εἶναι ἀμεί‐

### book 173.2

νων: ἡ διπλῆ, ὅτι τὴν Τρωικὴν Λυκίαν λέγει. A. Ar. 237.

### book 177.1

εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν:

### book 177.2

πρὸς τὸ ἀμφίβολον, εἰ μὴ οὗτος αὐτὸς θεός ἐστιν ὁ ἐναν‐

### book 177.3

τιούμενος, ἢ εἰ μή τις θεὸς ἐγκοτῶν τοῖς Τρωσὶ τῷ πολεμίῳ

### book 177.4

ἀρήγει. AB. Excidit ὃ καὶ ὑγιές, vel tale quid: v. ad 191.

### book 177.5

ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ,

### book 183.1

ἵππους τ’ εἰσορόων· σάφα δ’ οὐκ οἶδ’ εἰ θεός

### book 183.2

ἐστιν: ἀθετεῖται, ὅτι δεξάμενός τις (in versu 177), εἰ μή

### book 183.3

τις θεός ἐστιν ὁ ἐναντιούμενος (quum intelligi debeat: nisi

### book 183.4

quis iratus Trojanis deus ei auxiliatur, v. ad 191. L.), ἐνέ‐

### book 183.5.1

γραψεν αὐτόν (Ar. 350). οὐ διστάζει δέ, ἀλλ’ ἐπίσταται

### book 183.5.2

σαφῶς, ὅτι Διομήδης ἐστί· διὸ λέγει Τυδείδῃ μιν ἔγωγε

### book 183.5.3

δαΐφρονι πάντα ἐίσκω, Ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώ‐

### book 183.5.4

πιδί τε τρυφαλείῃ. A.

### book 187.1

ἀλλά τις ἄγχι

### book 187.2

ἕστηκ’ ἀθανάτων, νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους,

### book 187.3

ὃς τούτου βέλος ὠκὺ κιχήμενον ἔτραπεν

### book 187.4

ἄλλῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος ἠθέτηκεν αὐτόν· οὐ γὰρ

### book 187.5.1

ἐτράπετο ἄλλῃ τὸ βέλος, ἀλλ’ ἔτυχεν αὐτοῦ. οὐ λέγει δὲ

### book 187.5.2

ὅτι καθόλου ἀπέτυχεν, ἀλλ’ ὅτι ἐπὶ καίριον τόπον φερό‐

### book 187.5.3

μενον παρέτρεψεν. A.

### book 189.1

θώρηκος γυάλοιο: ἡ διπλῆ, ὅτι περιφραστικῶς

### book 189.2

πάλιν τοῦ κύτους. A. Ar. 114.

### book 191.1

ἔμπης δ’ οὐκ ἐδάμασσα· θεός νύ τίς ἐστι

### book 191.2

κοτήεις: ἡ διπλῆ, ὅτι εὐκρινὲς γίνεται τὸ ἐν τοῖς ἐπάνω

### book 191.3

(177) ἀμφίβολον, ὅτι συνεργὸν λέγει τῷ πολεμίῳ θεόν. A.

### book 191.4

ἕνδεκα δίφροι

### book 194.1

καλοὶ πρωτοπαγεῖς νεοτευχέες· ἀμφὶ δὲ

### book 194.2

πέπλοι: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος μετέθηκεν (ἠθέτηκεν?)

### book 194.3

ὡς ταυτολογοῦντος πρωτοπαγεῖς νεοτευχέες, ἀγνοῶν

### book 194.4

ὅτι ἐνίοτε παραλλήλως τάσσει τὰς ἰσοδυναμούσας λέξεις. A.

### book 194.5

Cf. ad Ν 276.

### book 195.1

δίζυγες ἵπποι: ὅτι δυσὶν ἵπποις ἐχρῶντο. A.

### book 195.2

Ar. 196.

### book 197.1

γέρων αἰχμητὰ Λυκάων: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ

### book 197.2

τοῦ αἰχμητής, ὡς αὐτὰρ ὁ αὖτε Θυέστα (Β 107). A.

### book 197.3

Cf. p. 18.

### book 200.1

ἀρχεύειν Τρώεσσι (Pandarum): ἡ διπλῆ, ὅτι οἱ

### book 200.2

τὴν Ζέλειαν οἰκοῦντες ὑπὸ τὴν Ἴδην καὶ ὑπὸ Πάνδαρον

### book 200.3

Τρῶες ἐλέγοντο. A. Ar. 240.

### book 208.1

ἀτρεκὲς αἷμ’ ἔσσευα βαλών: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 208.2

τρώσας, καὶ οὐ ῥίψας ἁπλῶν τὸ βέλος. A.

### book h210-1.1

ὅτε Ἴλιον εἰς ἐρατεινήν

### book h210-1.2

ἡγεόμην Τρώεσσι, φέρων χάριν Ἕκτορι δίῳ.

### book 210

ἡ διπλῆ, ὅτι θηλυκῶς τὴν (cod. τὸ) Ἴλιον. A.

### book 211.1

ὅτι ἀντὶ τοῦ Τρώων τῶν ὑπὸ τὴν Ἴδην (cf. p. 23),

### book 211.2

χαριζόμενος δὲ τῷ Ἕκτορι. τινὲς δὲ ἀγνοοῦντες ὅτι λέγον‐

### book 211.3

ται καὶ οἱ ὑπὸ Πάνδαρον Τρῶες (v. ad 200) μεταγράφουσι

### book 211.4

Τρώεσσι φέρων χάριν ἱπποδάμοισιν. A. Ar. 240.

### book 212.1

εἰ δέ κε νοστήσω καὶ ἐσόψομαι ὀφθαλμοῖσιν

### book 212.2

πατρίδ’ ἐμήν: ἀντὶ τοῦ νοστήσαιμι, ὡς πληθὺν

### book 212.3

δ’ οὐκ ἂν ἐγὼν ὀνομήνω (Β 488). περιττεύει δὲ ὁ κέν

### book 212.4

σύνδεσμος. A. Cf. p. 12.

### book h222-3.1

οἷοι Τρώιοι ἵπποι, ἐπιστάμενοι πεδίοιο

### book h222-3.2

κραιπνὰ μάλ’ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέ‐

### book h222-3.3

βεσθαι.

### book 222.1

ὅτι ἐλλείπει ἡ διά· διὰ πεδίου γάρ. A. Pluyg. p. 8.

### book 222.2

Cf. p. 26.

### book 223.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ φόβον Ἄρηος φο‐

### book 223.2

ρεούσας (Β 767), τὴν ἐν πολέμῳ φυγήν· καὶ ὅτι τὸ φο‐

### book 223.3

βεῖσθαι καὶ φέβεσθαι ἐπὶ τοῦ φεύγειν Ὅμηρος τίθησιν,

### book 223.4

οὐκ ἐπὶ τοῦ κατὰ ψυχὴν δέους. A. Ar. 89.

### book 224.1

τὼ καὶ νῶι πόλιν δὲ σαώσετον: ὅτι δύο ἵπποι.

### book 224.2

A. Pluyg. 8. Ar. 196.

### book 228.1

δέδεξο: ἡ διπλῆ, ὅτι εἴωθε περιττεύειν τῇ συλ‐

### book 228.2

λαβῇ, ὡς ἐπὶ τοῦ πεπίθωνται λελάχωσιν. A. Cf. p. 11.

### book 230.1

Αἰνεία, σὺ μὲν αὐτὸς ἔχ’ ἡνία καὶ τεὼ ἵππω:

### book 230.2

ὅτι δυοῖν ἵπποις ἐχρῶντο· διὸ καὶ δυικῶς λέγει. A. Pluy‐

### book 230.3

gers. 8. Ar. 196.

### book 233.1

μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον, οὐδ’ ἐθέλητον

### book 233.2

ἐκφερέμεν πολέμοιο, τεὸν φθόγγον ποθέοντε:

### book 233.3

ὅτι πεπλεόνακε κατὰ τὸν τόπον τοῦτον τοῖς δυικοῖς σχήμα‐

### book 233.4

σιν. A. δυικοῖς ins. L. (Herod. 460), in cod. esse affirmat

### book 233.5

Pluygers p. 11.

### book 238.1

δεδέξομαι: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ δέξομαι [ἐπι‐

### book 238.2

τηρήσω], ὡς λελάχωσιν ἀντὶ τοῦ λάχωσιν. A. Cf. p. 11.

### book 245.1

ἄνδρ’ ὁρόω κρατερὼ—

### book 245.2

ἶν’ ἀπέλεθρον ἔχοντας. ὁ μὲν τόξων εὖ εἰ‐

### book 245.3

δώς—: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἰδιότητα τῆς φράσεως· ἀκόλου‐

### book 245.4

θον γὰρ ἦν εἰπεῖν τὸν μὲν τόξων εὖ εἰδότα. A. Cf. p. 19.

### book 249.1

ἀλλ’ ἄγε δὴ χαζώμεθ’ ἐφ’ ἵππων: ὅτι Ἀττικῶς

### book 249.2

(cf. p. 1) ἐξενήνοχεν ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τοὺς ἵππους (cf. p. 21).

### book 249.3

δοκεῖ δὲ Ζηνόδοτος τοῦτον καὶ τὸν ἑξῆς ἠθετηκέναι. A.

### book 252.1

μή τι φόβον δ’ ἀγόρευε: ὅτι πάλιν (223) φόβον

### book 252.2

τὴν φυγὴν εἶπεν. A. Ar. 89.

### book 253.1

οὐ γάρ μοι γενναῖον ἀλυσκάζοντι μάχεσθαι:

### book 253.2

σημειοῦνταί τινες, ὅτι οὕτως εἴρηται ἐγγενές, πάτριον. A.

### book 255.1

ὀκνείω δ’ ἵππων ἐπιβαινέμεν: σημειοῦνται

### book 255.2

δὲ καὶ τὸ ὀκνείω δ’ ἵππων ἀντὶ τοῦ ὀκνηρῶς ἔχω. A.

### book 257.1

τούτω δ’ οὐ πάλιν αὖτις ἀποίσετον ὠκέες

### book 257.2

ἵπποι: ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ λέγει διὰ τοῦ πάλιν καὶ αὖτις,

### book 257.3

ἀλλὰ τὸ μὲν αὖτις ἀντὶ τοῦ πάλιν, τὸ δὲ πάλιν τοπικόν,

### book 257.4

ἀντὶ τοῦ εἰς τοὐπίσω. A. Ar. 100.

### book 260.1

αἴ κέν μοι πολύβουλος Ἀθήνη κῦδος ὀρέξῃ

### book 260.2

ἀμφοτέρω κτεῖναι, σὺ δὲ τούσδε μὲν ὠκέας ἵππους

### book 260.3

αὐτοῦ ἐρυκακέεν.

### book 261

ἡ διπλῆ, ὅτι περισσὸς ὁ δέ σύνδεσμος. A. Cf. p. 33.

### book 262.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ τοῦ

### book 262.2

ἐρύκακε. A. Cf. p. 14.

### book h263-4.1

Αἰνείαο δ’ ἐπαῗξαι μεμνημένος ἵππων

### book h263-4.2

ἐκ δ’ ἐλάσαι Τρώων μετ’ ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς

### book 263.1

ἐπαῗξαι: ἡ διπλῆ, ὅτι τῷ ἀπαρεμφάτῳ ἀντὶ προσ‐

### book 263.2

τακτικοῦ ἐχρήσατο. (Cf. p. 14.) Ζηνόδοτος δὲ Αἰνείωο (cod.

### book 263.3

Αἰνείω: v. ad 323) γράφει. A.

### book 264

μετ’ ἐυκνήμιδας: ἀντὶ τοῦ πρός. A. qu. ep. 88.

### book h265-6.1

τῆς γάρ τοι γενεῆς, ἧς Τρωί περ εὐρύοπα Ζεύς

### book h265-6.2

δῶχ’ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ’ ἄριστοι—

### book 266.1

ὅτι ἰδίως τῷ ποινή κέχρηται· κυρίως γὰρ ἐπὶ φό‐

### book 266.2

νου ποινὴν δεξαμένῳ (Ι 636, Ar. 152). καὶ ὅτι τὸ οὕ‐

### book 266.3

νεκα ἀντὶ τοῦ τούνεκα. A.

### book h268-9.1

τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης

### book h268-9.2

λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους.

### book 268.1

τῆς: ἀντὶ τοῦ ταύτης. καὶ λείπει τὸ ἄρθρον, ἵν’

### book 268.2

ᾖ ταύτης τῆς γενεῆς. LV. Fluxit certe ex Aristonico. Cf. p. 30.

### book 269.1

ἡ διπλῆ, ὅτι οἱ περὶ Ἑλλάνικον ἀνεγίνωσκον θη‐

### book 269.2

λέας ὡς ταχέας, ὡς Δωρικῶς ἐκτιθεμένου τοῦ ποιητοῦ. τὸ

### book 269.3

δὲ τοιοῦτο παρ’ Ἡσιόδῳ πλεονάζει, Ὅμηρος δὲ οὐ χρῆται.

### book 269.4

A. Cf. ad Τ 97. προφανείσᾰς dicitur Zenodotus scripsisse Θ 378. L.

### book 272.1

τὼ δὲ δύ’ Αἰνείᾳ δῶκεν, μήστωρε φόβοιο:

### book 272.2

ὅτι δύο ἵπποις ἐχρῶντο. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ τέτρωρον

### book 272.3

Ξάνθε τε καὶ σὺ Πόδαργε (Θ 185—Ar. 196). καὶ ὅτι

### book 272.4

φόβον τὴν φυγὴν λέγει (Pluygers p. 11). A.

### book 278.1

ἦ μάλα ς’ οὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο, πι‐

### book 278.2

κρὸς ὀιστός: πρὸς τὴν ἑρμηνείαν· ἦ μάλα σε οὐκ ἐδά‐

### book 278.3

μασσε τὸ βέλος, ὅ ἐστιν ὁ οἰστός. A.

### book 289.1

Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 289.2

παρηγμένως λέγει ταλαύρινον πολεμιστήν (i. e. ut al‐

### book 289.3

tera pars significationis delitescat: Ar. 321), καὶ ἕν ἐστιν ἐξ ἀμ‐

### book 289.4

φοτέρων, ὑπομενητικὸν ἐν τῇ μάχῃ. A. Ut haec duo vocabula

### book 289.5.1

unam notionem exprimere existimavit, sic etiam πυλάρταο

### book 289.5.2

κρατεροῖο Ν 415 (quod transiit in Apoll. lex. 137, 25) et χορῷ

### book 289.5.3

καλή Π 180. Cf. proll. ad Nicanor. p. 100 cum nota.

### book h298-300.1

δείσας μή πώς οἱ ἐρυσαίατο νεκρὸν Ἀχαιοί.

### book h298-300.2

ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς,

### book h298-300.3

πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ’ ἔσχε καὶ ἀσπίδα παντός’

### book h298-300.4

ἐίσην—

### book 298.1

οἱ: ὅτι ἀντὶ τοῦ αὐτοῦ. A. καὶ παρεῖται ἡ παρά:

### book 298.2

hoc enim excidit, cf. p. 25.

### book 299.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ τῶν τετραπόδων ἡ μεταφορά,

### book 299.2

πρὸς τὸ ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας (Α 37). A.

### book 300

οἱ: ὅτι πάλιν (298) ἀντὶ τοῦ αὐτοῦ. A. Cf. p. 23.

### book 307.1

πρὸς δ’ ἄμφω ῥῆξε τένοντε: οὕτω τὰ τετα‐

### book 307.2

μένα νεῦρα. LV. Ar. 153.

### book 309.1

ἔστη γνὺξ ἐριπών: ἡ διπλῆ, ὅτι ἔστη ἀντὶ τοῦ

### book 309.2

ἔμεινεν, ἐπὶ τὰ γόνατα πεσών A. Quatuor ultima verba,

### book 309

quae sunt apud Vill., desunt apud Bekk.

### book h309-10.1

καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ

### book h309-10.2

γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

### book 310.1

[ἡ διπλῆ], ὅτι οὐκ ὀρθῶς ἐπὶ Ἕκτορος λέγεται (Λ

### book 310.2

356), μετενεχθεὶς ἐντεῦθεν. A.

### book 311.1

καί νύ κεν ἔνθ’ ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰ‐

### book 311.2

νείας: καὶ ὁ χρόνος καὶ τὸ ῥῆμα ἐνήλλακται, ἀντὶ τοῦ

### book 311.3

ἀπώλετο ἄν. A. Cf. p. 7.

### book 315.1

πρόσθε δέ οἱ πέπλοιο φαεινοῦ πτύγμ’ ἐκά‐

### book 315.2

λυψεν: ἔμπροσθεν αὐτοῦ (Bekk. αὑτοῦ, cf. p. 23). οὐχ ὡς

### book 315.3

ἄτρωτον δὲ περιβάλλει τὸν πέπλον αὐτῷ ἀλλ’ ἵνα κρύψῃ

### book 315.4

αὐτόν. A.

### book 319.1

οὐδ’ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων:

### book 319.2

ὅτι ἰδίως συνθεσιάων ἀντὶ τοῦ ἐντολῶν. A. Pluygers. p. 8.

### book 323.1

Αἰνείαο: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Αἰνείωο.

### book 323.2

οὐκ ἔστι δὲ Αἰνείως ὡς Πετεώς. A. Cf. 263. Sed scripsi

### book 323.3

Αἰνείωο et Αἰνείως pro accentibus, qui apud Bekkerum sunt

### book 323.4

Αἰνειῶο et Αἰνειώς. Non video cur ad Αἰνειώς et Αἰνειῶο

### book 323.5.1

ferretur. Nam sive statuit nominativum in ως pro Αἰνείας:

### book 323.5.2

hunc paroxytonum finxisse verisimilius, ex paroxytonis autem

### book 323.5.3

ejusmodi fiunt proparoxytoni genetivi in ωος, ut docuit exem‐

### book 323.5.4

plisque firmavit Choerob. can. p. 413 Cr. Sive, id quod pro‐

### book 323.5.5

babilius, ne quaesito quidem nominativo Αἰνείωο originem fal‐

### book 323.10.1

lacem habuit ex Αἰνείω (qui genetivus est ut Ἑρμείω, nunc

### book 323.10.2

recte pro Αἰνείεω Ε 534: v. Orus in sch. Β 461; uti erat in

### book 323.10.3

rejecta lectione Αἰνείω γενεὴ πάντεσσιν ἀνάξει Υ 307): nec

### book 323.10.4

hinc accentus trajectio verisimilis. Aristonicus autem si cum

### book 323.10.5

Πετεώς potissimum comparavit, non id fecit propter similitu‐

### book 323.15.1

dinem accentus, sed ut ad id exemplum genetivi in ωο exigeret,

### book 323.15.2

quod esset Homericum. L.

### book 329.1

αἶψα δὲ Τυδείδην μέθεπε κρατερώνυχας

### book 329.2

ἵππους: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κρατερωνύχεσι.

### book 329.3

βίαιος δ’ ἡ συναλοιφή. τὸ δὲ ἑξῆς ἐστίν, αἶψα δὲ Τυδείδην

### book 329.4

μέθεπε τοὺς ἵππους, τουτέστι κατόπιν ἤλαυνεν. A.

### book 333.1

οὔτε πτολίπορθος Ἐνυώ: ἡ διπλῆ, ὅτι πολε‐

### book 333.2

μικὴ ἡ θεός. A. Ar. 181.

### book 333.3

A versu 336 ad 635 aliena manu codex descriptus est,

### book 333.4

membranis sex recenter adsutis. Villoison. Ita omnia genuina

### book 333.5

Aristonici scholia ad hos trecentos versus perierunt.

### book 443.1

ὣς φάτο, Τυδείδης δ’ ἀνεχάζετο τυτθὸν

### book 443.2

ὀπίσσω. Hic recte scribi τυτθόν, contra Π 710 (ubi vid.)

### book 443.3

πολλόν. L.

### book 486.1

ἀμυνέμεναι ὤρεσσιν. ὤρεσσι significare γυ‐

### book 486.2

ναιξίν: Σ 265.

### book 587.1

τύχε γάρ ῥ’ ἀμάθοιο βαθείης. Vestigia scholii

### book 587.2

Aristarchei quod amissum est, non modo sunt in Eust. (Ar.

### book 587.3

128), sed etiam in sch. D.

### book 593.1

ἡ μὲν ἔχουσα κυδοιμὸν ἀναιδέα δηιοτῆ‐

### book 593.2

τος. i. e. κυδοιμοῦ εἴδωλον: Λ 4.

### book 612.1

καὶ βάλεν Ἄμφιον, Σελάγου υἱόν. Hic ex

### book 612.2

homonymis est: Β 830.

### book 627.1

ὣς οἱ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμί‐

### book 627.2

νην. Notatus fuit propter πονέοντο: 667.

### book 638.1

ἀλλ’ οἷόν τινά φασι βίην Ἡρακληείην: ἡ

### book 638.2

διπλῆ ὅτι τὸ οἷον ἐπὶ θαυμασμοῦ. τινὲς δὲ ἀλλοῖον παρὰ

### book 638.3

τοὺς νῦν. Ζηνόδοτος δὲ καὶ ἀμέτρως γράφει Ἡρακλεΐην

### book 638.4

(v. ad Β 658). A.

### book 648

Ἴλιον ἱρήν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 657.1

δούρατα μακρά

### book 657.2

ἐκ χειρῶν ἤιξαν: ὅτι τὰ δόρατα ἤιξαν. A. Pluy‐

### book 657.3

gers p. 8. Cf. p. 15.

### book 661.1

αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα

### book 661.2

ὀστέῳ ἐγχριμφθεῖσα: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀκαταλλήλως·

### book 661.3

ἔδει γὰρ εἰπεῖν, μαιμώωσα ὀστέῳ ἐγχριμφθῆναι. A. Cf. p. 14.

### book 667.1

τοῖον γὰρ ἔχον πόνον ἀμφιέποντες: πάλιν

### book 667.2

(627) πρὸς τὸν πόνον ἡ διπλῆ. A. Ar. 87.

### book 670.1

τλήμονα θυμὸν ἔχων: ὅτι οἱ νεώτεροι τλή‐

### book 670.2

μονα τὸν ἀτυχῆ, ὁ δὲ Ὅμηρος τὸν ὑπομενητικόν, ἀπὸ τοῦ

### book 670.3

τλῆναι. A. Ar. 99.

### book 684.1

μὴ δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς: ὅτι (ita L.

### book 684.2

pro οὕτως) οὐ πάντως βρῶμα, πρὸς τὸ ἑλώρια τεῦχε κύ‐

### book 684.3

νεσσιν (Α 4). A. Ar. 110.

### book 700.1

οὔτε ποτὲ προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν:

### book 700.2

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σημαινόμενον, ὅτι Ἀττικῶς (p. 1) ἐξενή‐

### book 700.3

νοχεν, οὐκ ἔφευγον προτροπάδην ἐπὶ τὰς ναῦς. A. Cf. p. 21.

### book 705

ἀντίθεον Τεύθραντ’, ἐπὶ δὲ πλήξιππον Ὀρέ‐

### book 705.1

στην: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν, ὅτι ὁμώνυμος οὗτος

### book 705.2

τῷ Ἀγαμέμνονος υἱῷ [Τεύθραντι]. A. V. Lehrs Herodian.

### book 705.3

p. 457. Tertius Orestes, ad Μ 139. L.

### book 708.1

ὅς ῥ’ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος

### book 708.2

γράφει Ὕδῃ. ἔστι δὲ τῆς Λυδίας ἡ Ὕδη, ὁ, δὲ ἀνὴρ Βοιω‐

### book 708.3

τός, καὶ κώμη Βοιωτίας ἡ Ὕλη. καὶ ὅτι νῦν (cod. οὐ) συν‐

### book 708.4

εσταλμένως λέγεται ἡ πόλις, ἐκτέταται δὲ ἐν τῷ καταλόγῳ

### book 708.5

(Β 500, ubi v.) διὰ μέτρον. A. Emend. L. Ar. 241.

### book 729.1

τοῦ δ’ ἐξ ἀργύρεος ῥυμὸς πέλεν: ἡ διπλῆ,

### book 729.2

ὅτι ὅταν εἴπῃ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ (Ζ 40) τῷ ἄκρῳ λέγει· εἷς

### book 729.3

γάρ ἐστι ῥυμός (Ar. 149). τὸ δὲ πέλεν ἀντὶ τοῦ πέλει (Cf.

### book 729.4

p. 6.). A.

### book h734-6.1

πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ’ οὔδει,

### book h734-6.2

ποικίλον, ὅν ῥ’ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν·

### book h734-6.3

ἡ δὲ χιτῶν’ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο—

### book 734-6.1

οἱ ἀστερίσκοι, ὅτι ἐνταῦθα μὲν καλῶς

### book 734-6.2

κεῖνται, ἐν δὲ τῇ κόλῳ μάχῃ (Θ 385) μηδεμιᾶς φαινομένης

### book 734-6.3

ἀριστείας οὐ δεόντως. ὁ δὲ Ζηνόδοτος τούτους μὲν ἀθετεῖ,

### book 734-6.4

ἐκείνους δὲ καταλείπει. τῷ δὲ τρίτῳ παράκειται ἡ διπλῆ,

### book 734-6.5.1

ὅτι δασύνειν δεῖ τὸ ἡ δέ· ἐπανέλαβε γάρ, ὡς ἔθος αὐτῷ,

### book 734-6.5.2

τὸν περὶ τῆς Ἀθηνᾶς λόγον. A. Cf. de hac epanalepsi Θ 321

### book 734-6.5.3

Ο 127 Π 401, 467 et Didym. ad Γ 18.

### book 744.1

ἑκατὸν πολίων πρυλέεσς’ ἀραρυῖαν: ὅτι πε‐

### book 744.2

ζοὶ οἱ πρυλέες ὅπλα ἔχοντες. A. Ar. 123.

### book h745-7.1

λάζετο δ’ ἔγχος

### book h745-7.2

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνῃσι στίχας ἀνδρῶν

### book h745-7.3

ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

### book 746-7.1

[ἡ διπλῆ], ὅτι ἐντεῦθεν εἰς τὴν Ὀδύσσειαν

### book 746-7.2

(α 100) μετάκεινται. A. καὶ εἰς τὴν κόλον μάχην (Θ 390).

### book 749.1

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ: ἡ

### book 749.2

διπλῆ, ὅτι πύλαι οὐρανοῦ τὰ νέφη· ὁ γὰρ ὑπὲρ ταῦτα τό‐

### book 749.3

πος ὁμωνύμως τῷ στερεμνίῳ οὐρανὸς καλεῖται. A. Ar. 167.

### book 754.1

ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδείραδος Οὐλύμποιο:

### book 754.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ὄρος ὁ Ὄλυμπος, καὶ ὅτι ὑπερθετικὸν ἀντὶ

### book 754.3

ἁπλοῦ, ἀκροτάτῃ ἀντὶ τοῦ ἄκρᾳ. (Cf. p. 31). οὐ ζητητέον

### book 754.4

οὖν πῶς τὸν ὑπὸ (cod. ὑπέρ) τὰ νέφη τόπον ἀκροτάτην εἴ‐

### book 754.5

ρηκε κορυφήν· λέγει γὰρ ἄκραν οἱανδήποτε. A. Pro κορυφήν

### book 754

cod. κεφαλὴν τοῦ τήν vel ταύτην. Em. L. Ar. 168.

### book 760.1

τέρπονται Κύπρις τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων,

### book 760.2

ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες. Annotatio fuit de syllepsi:

### book 760.3

solus enim Apollo Martem excitavit. v. ad Ψ 306.

### book 763.1

πεπληγυῖα: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ πλήσσουσα τῷ

### book 763.2

παθητικῷ. A. Cf. p. 3.

### book 764.1

τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγε‐

### book 764.2

ρέτα Ζεύς: ἡ διπλῆ, ὅτι ἔνιοι γράφουσι τὴν δ’ αὖτε προσ‐

### book 764.3

έειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε. A.

### book 774.1

ᾗχι ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμαν‐

### book 774.2

δρος: ὅτι τὸ κατ’ ἀμφοτέρων ῥῆμα μεταξὺ τῶν ὀνομάτων

### book 774.3

τέταχεν· ἔδει γὰρ ᾗχι ῥοὰς Σιμόεις καὶ Σκάμανδρος

### book 774.4

συμβάλλετον. τούτῳ δὲ τῷ ἔθει πεπλεόνακε καὶ Ἀλκμᾶν·

### book 774.5.1

διὸ καὶ καλεῖται Ἀλκμανικόν, οὐχ ὅτι αὐτὸς (οὗτος?) πρῶ‐

### book 774.5.2

τος ἐχρήσατο, ἀλλ’ ὅτι τῷ τοιούτῳ ἔθει πεπλεόνακεν. A. Cf.

### book 774.5.3

Υ 138. Τό ante κατ’ ἀμφοτέρων addidi.

### book 785.1

Στέντορι εἰσαμένη: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐνταῦθα μό‐

### book 785.2

νον μνημονεύει τοῦ Στέντορος. A. πολλὰ δέ ἐστιν ἅπαξ

### book 785.3

εἰρημένα παρὰ τῷ ποιητῇ: Γ 54.

### book 789.1

οὐδέ ποτε Τρῶες πρὸ πυλάων Δαρδανιάων

### book 789.2

οἴχνεσκον: τῶν Σκαιῶν· φησὶ γάρ ἀλλ’ ὅσον ἐς

### book 789.3

Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανον (Ι 354 ubi v. A.

### book 789.4

cf. Ζ 237 X 6 L.) BL.

### book 795.1

ἕλκος ἀναψύχοντα, τό μιν βάλε Πάνδαρος

### book 795.2

ἰῷ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἰδίως εἴρηκε ἀντὶ τοῦ βαλὼν ἕλκος ἐποίη‐

### book 795.3

σεν. A. Cf. ad νεκρὸν τὸν ἔκτανε Ω 151. L. et Ar. 72.

### book 796.1

ὑπὸ πλατέος τελαμῶνος

### book 796.2

ἀσπίδος εὐκύκλου: ἡ διπλῆ, ὅτι τελαμῶσιν ἐπὶ τῶν

### book 796.3

ἀσπίδων ἐχρῶντο. A. Ar. 194.

### book 800.1

ἦ ὀλίγον οἷ παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύς:

### book 800.2

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ λέγει κατά τι ὅμοιον, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ οὐδὲ

### book 800.3

ὅλως ὅμοιον. A.

### book 807.1

κούρους Καδμείων προκαλίζετο, πάντα δ’

### book 807.2

ἐνίκα: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος ὑποτάσσει τούτῳ στίχον

### book 807.3

ῥηιδίως· τοίη οἱ ἐγὼν ἐπιτάῤῥοθος ἦα. ἐναντιοῦται

### book 807.4

δέ· ἡ γὰρ Ἀθηνᾶ οὔ φησι παροτρύνειν ἀλλὰ κωλύειν (802,

### book 807.5

805)· μετήχθη δὲ οὐ δεόντως ἐκ τοῦ Ἀγαμέμνονος λόγου

### book 807

(Δ 390). A. μετήχθη scripsi pro κατήχθη.

### book 814.1

τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διο‐

### book 814.2

μήδης: ὅτι ἔνιοι τὴν δ’ αὖτε προσέειπε. A.

### book 824.1

μαχὴν ἀνὰ κοιρανέοντα: τὸ ἀνά ἀντὶ τῆς κατά.

### book 824.2

A. „si hoc Aristarchi est“: qu. ep. 87.

### book 832.1

ὃς πρώην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ’ ἀγορεύων

### book 832.2

Τρωσὶ μαχήσεσθαι: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ στεῦτο, ὅτι

### book 832.3

τὸ κατὰ διάνοιαν διωρίζετο ἡ λέξις σημαίνει. A. Ar. 106.

### book 834.1

νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 834.2

ἀντὶ τοῦ ἐν τοῖς Τρωσίν ἐστιν, οὐ μετὰ Τρώων. A. Cod.

### book 834.3

ἐστι pro ἐστιν, οὐ. Emend. L. qu. ep. 88.

### book 836.1

χειρὶ πάλιν ἐρύσασα: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 836.2

εἰς τοὐπίσω. A. Ar. 100.

### book h837-9.1

ἡ δ’ ἐς δίφρον ἔβαινε παραὶ Διομήδεα δῖον

### book h837-9.2

ἐμμεμαυῖα θεά. μέγα δ’ ἔβραχε φήγινος ἄξων

### book h837-9.3

βριθοσύνῃ· δεινὴν γὰρ ἄγεν θεὸν ἄνδρα τ’

### book h837-9.4

ἄριστον.

### book 838-9.1

ἀθετοῦνται στίχοι δύο, ὅτι οὐκ ἀναγκαῖοι καὶ

### book 838-9.2

γελοῖοι καί τι ἐναντίον ἔχοντες. τί γάρ, εἰ χείριστοι ἦσαν

### book 838-9.3

ταῖς ψυχαῖς, εὐειδεῖς δὲ καὶ εὔσαρκοι; A. An tum non ἔβρα‐

### book 838-9.4

χεν ἄξων; L.

### book 842.1

ἤτοι ὁ μὲν (Mars) Περίφαντα πελώριον ἐξενά‐

### book 842.2

ριζεν: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν σκυλεύοντα τὸν Ἄρη

### book 842.3

ποιεῖ (Ar. 182), καὶ ὅτι τινὲς γράφουσιν ἐξενάριξεν (in qui‐

### book 842.4

bus fuisse videtur Zenodotus: Λ 368). συντελικὸν δὲ γίνεται,

### book 842.5.1

δεῖ δὲ παρατατικῶς· καὶ γὰρ ἐπιφέρει τὸν μὲν Ἄρης ἐνά‐

### book 842.5.2

ριζε μιαίφονος [ἀντὶ τοῦ ἀνῄρει]. A. Cf. p. 5. Verba ἡ

### book 842.5.3

διπλῆ Pluygers. p. 12 interpolata esse dicit.

### book 857.1

νείατον ἐς κενεῶνα, ὅθι ζωννύσκετο μίτρῃ:

### book 857.2

ἡ διπλῆ, ὅτι κατὰ τὰ κοῖλα μέρη ἐζωννύοντο τὴν μίτραν·

### book 857.3

καὶ ἔστι διδασκαλικὸς ὁ τόπος. A. Ar. 128.

### book 865.1

οἵη δ’ ἐκ νεφέων ἐρεβεννὴ φαίνεται ἀήρ

### book 865.2

καύματος ἐξ ἀνέμοιο δυσαέος ὀρνυμένοιο: πρὸς

### book 865.3

τὴν πλοκὴν τοῦ ἑξῆς λόγου, οἷα (οἷος?) φαίνεται ἀήρ ἐκ νε‐

### book 865.4

φέων, δυσαέος ἀνέμου ὀρνυμένου ἐκ καύματος. A

### book 875.1

σοὶ πάντες μαχόμεσθα· σὺ γὰρ τέκες ἄφρονα

### book 875.2

κούρην: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ διὰ σέ (cf. p. 25), καὶ ὅτι

### book 875.1

ἐμφαίνει ὡς ἐκ μόνου τοῦ Διὸς γενομένης τῆς Ἀθηνᾶς. A.

### book 875.2

i. e. „hic locus speciem praebet, quasi Homerus ex solo Jove

### book 875.5

natam Minervam cognoverit.“ Ar. 182.

### book 878.1

σοί τ’ ἐπιπείθονται καὶ δεδμήμεσθα ἕκαστος:

### book 878.2

πρὸς τὸ σχῆμα· ἔδει γὰρ πειθόμεθα καὶ δεδμήμεθα ἕκαστος.

### book 878.3

A. Cf. p. 18.

### book 891.1

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοι τε μάχαι

### book 891.2

τε: ὁ ἀστερίσκος, ὅτι ἐντεῦθεν μετενήνεκται ἐν τῇ πρώτῃ

### book 891.3

ῥαψῳδίᾳ (177) ἐπὶ τὸν πρὸς Ἀχιλλέα ὑπὸ Ἀγαμέμνονος λ

### book h892-3.1

μητρός τοι μένος ἐστὶν ἀάσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν,

### book h892-3.2

Ἥρης· τὴν μὲν ἐγὼ σπουδῇ δάμνημ’ ἐπέεσσιν.

### book 892.1

ἡ διπλῆ, ὅτι σαφῶς Ἥρας ὁ Ἄρης, οὐκ Ἐνυοῦς,

### book 892.2

ὥς τινες. A. Ar. 181.

### book 893.1

σπουδῇ: ὅτι μετὰ σπουδῆς καὶ κακοπαθείας (cod.

### book 893.2

κακότητος). A. Emend. Pluygers. p. 8. Ar. 122.

### book 898.1

καί κεν δὴ πάλαι ἦσθα ἐνέρτερος Οὐρανιώ‐

### book 898.2

νων: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐνέρ‐

### book 898.3

τατος, οὐ δεῖ δέ· ἡ γὰρ σύγκρισίς ἐστι πρὸς Τιτᾶνας ἀνο‐

### book 898.4

μοιογενεῖς καὶ ἐν ἑνὶ κατηγμένους τόπῳ· τούτων οὖν ἐνέρ‐

### book 898.5

τερος ὁ μὴ κατὰ γένος ὢν ἐξ αὐτῶν. A. Ar. 191 et Add.

### book 899.1

ὣς φάτο, καὶ Παιήον’ ἀνώγειν ἰήσασθαι: ἡ

### book 899.2

διπλῆ, ὅτι ἰατρὸν τῶν θεῶν ἕτερον παρὰ τὸν Ἀπόλλωνα

### book 899.3

παραδίδωσι τοῦτον. A. Ar. 181.

### book 905.1

τὸν δ’ Ἥβη λοῦσεν: ἡ διπλῆ, ὅτι παρθενικὸν τὸ

### book 905.2

λούειν. οὐκ οἶδεν ἄρα ὑφ’ Ἡρακλέους αὐτὴν γεγαμημένην,

### book 905.3

ὡς ἐν τοῖς ἠθετημένοις ἐν Ὀδυσσείᾳ (λ 600). A. Ar. 186.

### book 906.1

πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων:

### book 906.2

ἡ διπλῆ σὺν ἀστερίσκῳ [περιεστιγμένῳ], ὅτι οὐ δεόντως ἐκ

### book 906.3

τοῦ περὶ Βριάρεω λόγου (Α 405) ἐνθάδε μετάκειται ὁ στίχος·

### book 906.4

οὐ γὰρ καὶ (τι?) κύδους ἄξιον πέπρακται αὐτῷ· καὶ ὅτι ἄτο‐

### book 906.5

πον ἐπὶ τῷ κύδει γαυριᾶν τὸν ὑπὸ θνητοῦ ἡττημένον. A.

### book h2-4.1

πολλὰ δ’ ἄρ’ ἔνθα καὶ ἔνθ’ ἴθυσε μάχη πεδίοιο

### book h2-4.2

ἀλλήλων ἰθυνομένων χαλκήρεα δοῦρα,

### book h2-4.3

μεσσηγὺς Σιμόεντος ἰδὲ Ξάνθοιο ῥοάων.

### book 2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ διά, ἵν’ ᾖ διὰ πεδίου. A.

### book 2

Cf. p. 26.

### book 3.1

ἀλλήλων ἰθυνομένων: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπ’

### book 3.2

ἀλλήλους ἰθυνόντων, (cf. p. 2 sq.) καὶ παρεῖται ἡ ἐπί πρό‐

### book 3.3

θεσις. A. Cf. p. 24.

### book 4.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐν τοῖς ἀρχαίοις (puto ταῖς Ἀρισταρχεί‐

### book 4.2

οις L.) ἐγέγραπτο μεσσηγὺς ποταμοῖο Σκαμάνδρου καὶ

### book 4.3

στομαλίμνης· διὸ καὶ ἐν τοῖς ὑπομνήμασι φέρεται· [καὶ]

### book 4.4

ὕστερον δὲ περιπεσὼν ἔγραψε μεσσηγὺς Σιμόεντος ἰδὲ

### book 4.5.1

Ξάνθοιο ῥοάων. τοῖς γὰρ τοῦ ναυστάθμου τόποις ἡ γραφὴ

### book 4.5.2

συμφέρει, πρὸς οὓς μάχονται („sc. hi versus illa lectione re‐

### book 4.5.3

tenta.“ Ar. 231. cf. p. 376). A.

### book 6.1

φόως δ’ ἑτάροισιν ἔθηκεν: φόως esse salutem: Φ 538.

### book 6.2

Ar. 364.

### book 9

τόν ῥ’ ἔβαλε πρῶτος: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔπαισε. A.

### book 15.1

πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἴκια ναίων: ἡ

### book 15.2

διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐξένιζεν (Ar. 150). ἡ δὲ ἐπί ἀντὶ τῆς

### book 15.3

παρά, ὡς τὸ ἐπὶ λιμένι οἰκῶν (qu. ep. 87). A.

### book h17-9.1

ἀλλ’ ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα

### book h17-9.2

αὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθ’

### book h17-9.3

ἵππων

### book h17-9.4

ἔσκεν ὑφηνίοχος:

### book 17.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα· ἀμφοτέρους τὴν ψυχὴν

### book 17.2

ἀφείλετο ἀντὶ τοῦ ἀμφοτέρων· τὸ γὰρ ἄμφω ἢ ἀμφότεροι ἢ

### book 17.3

ἀμφοτέρους σημαίνει. A. Cf. p. 21.

### book 18.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ὀνοματοθετικὸς (cod. ῶς; em. L.) ὁ

### book 18.2

ποιητής· ἀπὸ γὰρ τοῦ καλεῖν ἐπὶ τὰ ξένια Καλήσιος. A.

### book 19.1

ὑφηνίοχος: ἡ διπλῆ, ὅτι παρέλκει ἡ πρόθεσις ὡς

### book 19.2

ἐν τῷ Ποσειδάωνος ὑποδμώς (δ 386). A. Ar. 115.

### book h24-5.1

σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ·

### book h24-5.2

ποιμαίνων δ’ ἐπ’ ὄεσσι μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ.

### book 24.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τοὺς μὴ ἐκ φανερᾶς συνουσίας λα‐

### book 24.2

θραίας δὲ μίξεως γεγονότας σκοτίους καλεῖ, τοὺς δὲ αὐτοὺς

### book 24.3

καὶ παρθενίους (Π 180). A. Ar. 136.

### book 25.1

ἐπ’ ὄεσσι: ἀντὶ τοῦ παρ’ ὄεσσι, καὶ ὅτι ἐν τῷ τόπῳ

### book 25.2

τῶν ὀίων λέγει. A. Cf. ad Δ 500.

### book 34.1

ναῖε δὲ Σατνιόεντος ἐυῤῥείταο παρ’ ὄχθας: ἡ

### book 34.2

διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὃς ναῖε Σατνιόεντος, ὁ

### book 34.3

Ἔλατος. κακόφωνον δὲ γίνεται. A. Cf. ad Ν 172. L.

### book 38.1

ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 38.2

ἐλλείπει ἡ διά (Cf. p. 26), καὶ ἵππω δϋικῶς ὡς ἐπὶ ξυνωρίδος

### book 38.3

ἔφη (Ar. 136). A.

### book 40.1

ἐν πρώτῳ ῥυμῷ: ἡ διπλῆ, ὅτι πρώτῳ ἀντὶ τοῦ

### book 40.2

ἄκρῳ, καὶ ὅτι εἷς ῥυμός. A. Ar. 149.

### book 41.1

φοβέοντο: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔφευγον· ἐπὶ

### book 41.2

τούτου γὰρ ἀεὶ τὴν λέξιν τίθησιν (Ar. 89). A.

### book 43.1

πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 43.2

ἐξηγήσατο τί ἐστι τὸ πρηνής, ὡς μῆλ’, ὀϊές τε καὶ αἶγες.

### book 43.3

(ι 184). A.

### book 50.1

πεπύθοντο: ἡ διπλῆ πρὸς τὸν ἀναδιπλασιασμόν, ὡς

### book 50.2

λελάχωσιν, ἀντὶ τοῦ πύθοντο. A. Cf. p. 11.

### book h63-4.1

τὸν δὲ κρείων Ἀγαμέμνων

### book h63-4.2

οὖτα κατὰ λαπάρην· ὁ δ’ ἀνετράπετ’, Ἀτρεί‐

### book h63-4.3

δης δὲ—

### book 64

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν. A. Cf. ad Ε 734.

### book 77.1

πόνος ὔμμι μάλιστα: ὅτι τὸ κατὰ τὸν πόλεμον

### book 77.2

ἔργον πόνον εἴρηκε πάλιν. A. Ar. 87.

### book h87

ἡ δὲ ξυνάγουσα γεραίας

### book h89

οἴξασα κληῖδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο.

### book 87.1

ξυνάγουσα: ἡ διπλῆ, ὅτι ὁ χρόνος ἐνήλλακται,

### book 87.2

ἀντὶ τοῦ συναγαγοῦσα (cf. p. 4). A.

### book 92.1

θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠυκόμοιο·

### book 92.2

ἐπί: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τῆς παρά, ἵν’ ᾖ παρὰ γούνασιν·

### book 92.3

ὀρθὰ γὰρ τὰ Παλλάδια κατεσκεύασται. καὶ ἔστιν ὅμοιον

### book 92.4

τῷ ἡ μὲν ἐπ’ ἐσχάρῃ (ζ 52) ἀντὶ τοῦ παρ’ ἐσχάρῃ. A.

### book 92.5

qu. ep. 91.

### book 96

Ἰλίου ἱρῆς: ἡ διπλῆ, ὅτι θηλυκῶς τῆς Ἰλίου. A.

### book 112.1

ἀνέρες ἔστε, φίλοι, μνήσασθε δὲ θούρι‐

### book 112.2

δὸς ἀλκῆς: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 112.3

ἀνέρες ἔστε θοοί, καὶ ἀμύνετον ἄστεϊ λώβην. συγ‐

### book 112.4

χεῖται δὲ τὸ δυικὸν πρὸς πολλοὺς λεγόμενον. A. Cf. p. 15.

### book 117.1

ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα

### book 117.2

κελαινόν: ἡ διπλῆ, ὅτι περιφερεῖς καὶ ἀνδρομήκεις αἱ

### book 117.3

ἀσπίδες ἕως σφυρῶν καὶ αὐχένος καλύπτουσαι. A. Ar. 194.

### book 119.1

Γλαῦκος δ’ Ἱππολόχοιο πάις καὶ Τυδέος

### book 119.2

υἱός—: ἡ διπλῆ ὅτι μετατιθέασί τινες ἀλλαχόσε ταύτην

### book 119.3

τὴν σύστασιν. A.

### book 128.1

(Diomedes ad Glaucum) εἰ δέ τις ἀθανάτων γε

### book 128.2

κατ’ οὐρανοῦ εἰλήλουθας: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ καθόλου

### book 128.3

τὴν ἀχλὺν ἀφῃρέθη πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς (Bekk. θεοῦ, v. Pluy‐

### book 128.4

gers. p. 11). A. Cf. Ε 127. Ad hunc versum rectius adscri‐

### book 128.5.1

betur hoc scholium (quod fecit Vill.), quam ad 123 (Bekk.). V.

### book 128.5.2

Pluygers. p. 11.

### book h130-3.1

οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Δρύαντος υἱὸς κρατερὸς Λυκόοργος

### book h130-3.2

δὴν ἦν, ὅς ῥα θεοῖσιν ἐπουρανίοισιν ἔριζεν,

### book h130-3.3

ὅς ποτε μαινομένοιο Διωνύσοιο τιθήνας

### book h130-3.4

σεῦε κατ’ ἠγάθεον Νυσήιον.

### book 130.1

Λυκόοργος: ὁμώνυμος οὗτος ὁ Λυκοῦργος ἐκείνῳ

### book 130.2

τὸν Λυκοῦργος ἔπεφνεν (Η 142) καὶ ὁ Δρύας δὲ τῷ

### book 130.3

Λαπίθῃ (Α 263). A.

### book 131.1

σημειοῦνταί τινες, ὅτι ὡς περὶ θεοῦ τοῦ Διονύ‐

### book 131.2

σου διαλέγεται. A. „scholium nec integrum fortasse et an

### book 131.3

Aristonici sit, non caret dubio.“ Ar. 183 sq.

### book 132.1

ἡ διπλῆ, ὅτι μαινομένοιο ἤτοι μανιοποιοῦ, βακ‐

### book 132.2

χείας παρασκευαστικοῦ· ἢ αὐτοῦ μαινομένου, ἐνθουσιαστοῦ

### book 132.3

ἢ βακχευτοῦ. A. Ar. 183.

### book 135.1

Διώνυσος δὲ φοβηθείς

### book 135.2

δύσεθ’ ἁλὸς κατὰ κῦμα: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος

### book 135.3

γράφει χολωθείς, καὶ ὅτι περισσὸς ὁ δέ. A.? An legit αἱ

### book 135.4

δ’ ὅτε πᾶσαι (v. 133) vel tale quid? Cf. p. 33. Fortasse ta‐

### book 135.5.1

men haec altera pars scholii non ad hunc versum pertinet, sed

### book 135.5.2

ad v. 146, ubi v.

### book 146.1

οἵη περ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν

### book 146.2

τοίη δέ· ἡ διπλῆ, ὅτι—Sequuntur Herodianea. Aristonici

### book 146.3

fuerat: ὅτι περισσὸς ὁ δέ. Ceterum potest fieri, ut talia ab

### book 146.4

epitomatore nonnumquam prudenti in unum contracta sint. L.

### book 152.1

ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο:

### book 152.2

ἡ διπλῆ, ὅτι Ἐφύρην τὴν Κόρινθον ἐξ ἡρωικοῦ προσώπου

### book 152.3

εἶπεν. ἔστι δὲ καί τις Θεσπρωτίας Ἔφυρα πόλις (Ar. 236 sq.).

### book 152.4

Ἄργος δὲ ἱππόβοτον τὴν Πελοπόννησον καλεῖ, τὴν δὲ Θετ‐

### book 152.5

ταλίαν Ἄργος Πελασγικόν (Ar. 232). A.

### book 153.1

ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν, ὃ κέρδιστος γένετ’ ἀνδρῶν

### book 153.2

Σίσυφος Αἰολίδης: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸν συνετὸν καὶ

### book 153.3

κερδαλέον κέρδιστον λέγει. οἱ δὲ νεώτεροι τὸν φιλοκερδῆ

### book 153.4

ἐξεδέξαντο A. Ar. 123, 157.

### book 154.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ὀνόματος· καὶ

### book 154.2

ὅτι ἐν Ἰλιάδι συνεχῶς ταῖς ἐπαναλήψεσι κέχρηται, ἐν δὲ

### book 154.3

Ὀδυσσείᾳ ἅπαξ κατ’ ἀρχάς Αἰθίοπες τοὶ διχθά (α 23). A.

### book 160.1

τῷ δὲ γυνὴ Προίτου ἐπεμήνατο, δι’ Ἄντεια:

### book 160.2

ἡ διπλῆ, ὅτι Ὅμηρος Ἄντειαν, οἱ δὲ νεώτεροι Σθενέβοιαν

### book 160.3

(Ar. 181). καὶ ὅτι ἀκαίρως τὸ δῖα· μάχεται γὰρ ἡ μάχλος.

### book 160.4

A. Cf. ad Γ 352.

### book h169-70.1

γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά,

### book h169-70.2

δεῖξαι δ’ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ, ὄφρ’ ἀπόλοιτο.

### book 169.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἔμφασίς ἐστι (Ar. 74) τοῦ τῆς λέξεως

### book 169.2

γράμμασι χρῆσθαι· οὐ δεῖ δὲ τοῦτο δέξασθαι, ἀλλ’ ἔστι

### book 169.3

γράψαι τὸ ξέσαι. οἷον οὖν ἐγχαράξας εἴδωλα, δι’ ὧν ἔδει

### book 169.4

γνῶναι τὸν πενθερὸν τοῦ Προίτου. A. Ar. 103. Scripsi τοῦ

### book 169.5

τῆς λέξεως pro τοῖς τ. λ. cf. ad Η 187.

### book 170.1

ᾧ πενθερῷ: ἡ διπλῆ, ὅτι τοῦτον οἱ νεώτεροι Ἰο‐

### book 170.2

βάτην φασίν. A. Ar. 181.

### book h174-6.1

ἐννῆμαρ ξείνισσε καὶ ἐννέα βοῦς ἱέρευσεν.

### book h174-6.2

ἀλλ’ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος ἠώς,

### book h174-6.3

καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι.

### book 174

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐπίφορός ἐστι πρὸς τὸν ἐννέα ἀριθμόν. A.

### book 176.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἔθος ἦν παρὰ τοῖς παλαιοῖς ξενίζειν

### book 176.2

πρότερον, εἶτα πυνθάνεσθαι, τίνος ἕνεκεν παραγεγόνασιν

### book 176.3

οἱ ξένοι. A.

### book 176.4

ἡ διπλῆ, ὅτι σημεῖα λέγει, οὐ γράμματα· εἴδωλα ἄρα

### book 176.5

ἐνέγραψεν. A.

### book 181.1

(Chimaera) πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων,

### book 181.2

μέσση δὲ Χίμαιρα: ἡ διπλῆ, ὅτι ἓν σῶμα ἡ Χίμαιρα. A.

### book 183.1

καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε θεῶν τεράεσσι πιθή‐

### book 183.2

σας: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐδὲν περὶ τῆς κατὰ τὸν Πήγασον ἱστο‐

### book 183.3

ρίας ἐμφαίνει. A. Ar. 182.

### book 189.1

τοὶ δ’ οὔτι πάλιν οἶκον δὲ νέοντο: ἡ διπλῆ

### book 189.2

πρὸς τὸ πάλιν, ὅτι οὐ χρονικῶς. A. Ar. 100.

### book 191.1

ἀλλ’ ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 191.2

ἐκ τῶν πραττομένων τοῦτο συνέβαλεν. εἰ δὲ προσέκειτο καὶ

### book 191.3

ὁ Πήγασος, πολὺ πλέον αὐτοῦ τὴν δόξαν ἐπιστώσατο (183).

### book 191.4

A. Ar. 182.

### book 194.1

τέμενος τάμον: ἡ διπλῆ, ὅτι παρετυμολογεῖ τὸ

### book 194.2

τέμενος ἀπὸ τοῦ τεμεῖν καὶ ἀφορίσαι. A. Ar. 153.

### book 197.1

Ἴσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν.

### book 197.2

Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς,

### book 197.3

ἡ δ’ ἔτεκ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν.

### book 198.1

Λαοδαμείῃ μέν: ἡ διπλῆ, ὅτι πρὸς τὸ δεύτε‐

### book 198.2

ρον πρότερον ἀπήντηκεν. A. Ar. 13.

### book 199.1

ἡ διπλῆ, ὅτι καθ’ Ὅμηρον Σαρπηδὼν υἱὸς Εὐ‐

### book 199.2

ρώπης οὐκ ἔστιν, οὐδ’ ἀδελφὸς Μίνωος, ὡς οἱ νεώτεροι· καὶ

### book 199.3

γὰρ οἱ χρόνοι εὔδηλοι. A.

### book 201.1

ἤτοι ὁ κὰπ πεδίον Ἀλήιον οἶος ἀλᾶτο: ἡ

### book 201.2

διπλῆ, ὅτι παρετυμολογεῖ τὸ Ἀλήιον ἀπὸ τῆς γενομένης

### book 201.3

ἐν αὐτῷ τοῦ Βελλεροφόντου πλάνης. A.

### book 210.1

ἔν τ’ Ἐφύρῃ ἐγένοντο: ἡ διπλῆ, ὅτι οἱ μὲν

### book 210.2

ἥρωες Ἔφυραν παράγονται λέγοντες, αὐτὸς δὲ Κόρινθον

### book 210.3

λέγει τὴν πόλιν. A. Ar. 237.

### book 216-20.1

Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην—

### book 216-20.2

Οἰνεὺς μὲν—Βελλεροφόντης δέ—: σημειοῦν‐

### book 216-20.3

ταί τινες, ὅτι πρὸς τὸ πρῶτον ἀπήντηκεν. A. Ar. 13.

### book 236.1

ἑκατόμβοια: ἑκατὸν βοῶν ἄξια· οὐ γὰρ νομί‐

### book 236.2

σμασιν ἐχρῶντο (cf. ad Η 473): ὅθεν καὶ ἀλφεσίβοιαι. AD.

### book 236.3

Haec breviter adjecta (de ἀλφεσίβοιαι) ne falso intelligas, v.

### book 236.4

Apoll. lex. s. v. p. 23 et infra ad Λ 244. L.

### book 237.1

Ἕκτωρ δ’ ὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν

### book 237.2

ἵκανεν: ἡ διπλῆ, ὅτι τὰς Σκαιάς ὀνοματικῶς Δαρδανίας

### book 237.3

λέγει. A. Ε 789.

### book 239.1

εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας

### book 239.2

τε: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ἀντὶ τοῦ περὶ παίδων καὶ κα‐

### book 239.3

σιγνήτων ἐρωτῶσαι. A. Cf. p. 25.

### book 240.1

ὁ δ’ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει

### book 240.2

πάσας ἑξείης: ἡ διπλῆ, ὅτι ἔν τισι γράφεται πᾶσι

### book 240.3

μάλ’ ἑξείης, κατὰ τὸ ἑξῆς λέγων (sc. Hector vel Homerus)

### book 240.4

τοῖς θεοῖς εὔχεσθαι, ἀλλὰ μὴ κατὰ τὸ τυχόν. A.

### book 248.1

τέγεοι θάλαμοι: ἡ διπλῆ, ὅτι ὑπερῷοι ἦσαν,

### book 248.2

διὸ τέγεοι, ἵνα μὴ διοδεύωνται. ἐπιμελῶς δὲ Ὅμηρος καὶ

### book 248.3

διὰ τῆς Ἰλιάδος καὶ διὰ τῆς Ὀδυσσείας τοὺς γυναικείους

### book 248.4

θαλάμους ὑπερῴους συνίστησιν. A. Pro διοδεύωνται L. conj.

### book 248.5.1

διοπτεύωνται. Eustath. 640: ἵνα μὴ [ὑπὸ] διοδευομένων

### book 248.5.2

κατοπτεύωνται αἱ γυναῖκες. Ariston. ad Π 184: ἵνα μὴ εὐ‐

### book 248.5.3

δίοπτοι ὦσιν.

### book 252.1

Λαοδίκην ἐς ἄγουσα: ὅτι πρὸς Λαοδίκην πο‐

### book 252.2

ρευομένη. εἰς Ἀγαμέμνονα (Η 312—Cf. qu. ep. 88). A.

### book 252.3

Et quia nunc hanc pulcherrimam Priami filiarum dicit, alibi Cas‐

### book 252.4

sandram: v. ad Ν 365. Ar. 363.

### book 257.1

ἄκρης πόλιος: ὅτι διαλελυμένως ἄκραν πόλιν

### book 257.2

εἶπε τὴν ἀκρόπολιν. A. Cf. ad 317.

### book 260.1

ἔπειτα δέ κ’ αὐτὸς ὀνήσεαι: ὅτι τὸ πλῆρές

### book 260.2

ἐστι κέ αὐτός. Ὁμηρικὸν δὲ τὸν κέ περιττὸν εἶναι. A. Κέ bis

### book 260.3

scripsi pro καί: cf. ad Υ 311 et Harl. (Cram.) γ 255. L. Cf. p. 8.

### book 262.1

ὡς τύνη κέκμηκας: ἡ διπλῆ, ὅτι ἄκρως Δώριον

### book 262.2

τὸ τύνη. A. Cf. Τ 10.

### book 264.1

μή μοι οἶνον ἄειρε: [ἡ διπλῆ, ὅτι] ἀντὶ τοῦ

### book 264.2

πρόσφερε, δίδου. A. Verba inclusa Pluygers. p. 7 ab editori‐

### book 264.3

bus addita dicit.

### book 265.1

μή μ’ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθω‐

### book 265.2

μαι: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ δοκοῦν μάχεσθαι· ἡ γὰρ Ἑκάβη λέ‐

### book 265.3

γει μένος μέγα οἶνος ἀέξει (v. 261), ὁ δὲ Ἕκτωρ μή

### book 265.4

μ’ ἀπογυιώσῃς. ἔστι δὲ διάφορα τὰ λέγοντα πρόσωπα,

### book 265.5

καὶ ἑκάτερον πρός τι εἴρηται. A.

### book 266.1

χερσὶ δ’ ἀνίπτοισιν: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος

### book 266.2

γράφει ἀνίπτῃσιν (sic Pluygers p. 11). οὐκ ἔστι δὲ ἡ εὐ‐

### book 266.3

θεῖα ἀνίπτη (ibid.). A.

### book 273

ἐπὶ γούνασιν esse παρὰ γούνασιν: cf. 303. L.

### book 277

Ἰλίου ἱρῆς: ἡ διπλῆ, ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 278.1

φόβοιο: ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν φόβον τὴν φυγήν. A.

### book 278.2

Ar. 89.

### book 284-5.1

εἰ κεῖνόν γε ἴδοιμι κατελθόντ’ Ἄιδος εἴσω,

### book 284-5.2

φαίην κε φρέν’ ἄτερ που οἰζύος ἐκλελαθέσθαι.

### book 284-5.3

ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ σημαινόμενον, εἰ ἐκεῖνον ἴδοιμι

### book 284-5.4

τετελευτηκότα, δόξαιμι ἂν ἐκλελῆσθαι τῆς κακοπαθείας καὶ

### book 284-5.5.1

χωρὶς αὐτῆς γεγονέναι (accuratius: δόξαιμι ἂν χωρὶς τῆς κ.

### book 284-5.5.2

γενόμενος, ἐκλελῆσθαι αὐτῆς L.) ἔνιοι δὲ ἀγνοήσαντες γρά‐

### book 284-5.5.3

φουσιν ἀτέρπου. A.

### book 289.1

ἔνθ’ ἔσαν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι: ἡ διπλῆ,

### book 289.2

ὅτι ἐγκεκλιμένως ἀναγνωστέον οὕτως δύο τόνοις, καίτοι πυῤ‐

### book 289.3

ῥιχιακῆς οὔσης τῆς λέξεως, ἵνα μὴ ἄρθρον νοηθῇ τὸ οι ἀλλ’

### book 289.4

ἀντωνυμία. A. qu. ep. 106.

### book 291

ἤγαγε Σιδονίηθεν: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ μιᾶς πό‐

### book 291

λεως τῆς Σιδόνος τὴν Φοινίκην σημαίνει. AB.

### book 292.1

τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέ‐

### book 292.2

ρειαν: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸν ἐκ Πελοποννήσου ἐπὶ Ἴλιον πλοῦν

### book 292.3

ἀναγωγὴν λέγει. A. Cf. ad Γ 48, Ι 337.

### book 303.1

ἐπὶ γούνασιν: ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν (273) παρὰ

### book 303.2

γούνασιν. A.

### book 311.1

ὣς ἔφατ’ εὐχομένη, ἀνένευε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη:

### book 311.2

ἀθετεῖται, ὅτι πρὸς οὐδὲν τὸ ἐπιφώνημα καὶ οὐκ εἰθισμένον·

### book 311.3

κατὰ μὲν γὰρ τὸ ἐναντίον ὁ Ζεὺς ἐπιβεβαιοῖ κατανεύων.

### book 311.4

καὶ ἑξῆς δ’ ἐπιλεγομένου ὣς αἱ μέν ῥ’ εὔχοντο σαφῶς

### book 311.5.1

γίνεται περισσὸς ὁ στίχος. γελοία δὲ καὶ ἡ ἀνανεύουσα

### book 311.5.2

Ἀθηνᾶ. A.

### book 317.1

πόλει ἄκρῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν (257) διῃρημένως

### book 317.2

εἴρηκεν. A.

### book 318-20.1

Hi versus non apti hoc loco, sed infra, contra ac

### book 318-20.2

Zenodotus judicavit: Θ 493, ubi v. L.

### book 325.1

τὸν δ’ Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέ‐

### book 325.2

εσσιν. νείκεσσεν: ἡ διπλῆ ὅτι κυκλικῶς (cf. ad Ο 610) κα‐

### book 325.3

τακέχρηται· οὐδὲν γὰρ λέγεται ἐπιπληκτικόν. A. Et minus

### book 325.4

etiam αἰσχρὰ ἔπη. Ut ubi eodem versu usus erat poeta Γ 38. L.

### book 326.1

δαιμόνι’, οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδ’ ἔνθεο

### book 326.2

θυμῷ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἄπορον ποῖον χόλον. λύοιτο δ’ ἂν ἐξ

### book 326.3

ὑποθέσεως. μήποτ’ οὖν ἀκούων τοὺς Τρῶας καταρᾶσθαι

### book 326.4

αὑτῷ ἐχολοῦτο· ἀμείβεται γοῦν οὔτοι ἐγὼ τόσσον χόλῳ

### book 326.5

οὐδὲ νεμέσσει (sic—335). A.

### book 331.1

πυρὸς δηίοιο θέρηται: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει

### book 331.2

ἡ ὑπό πρόθεσις, ὑπὸ πυρός. A. Cf. p. 27.

### book h335-6.1

οὔ τοι ἐγὼ Τρώων τόσσον χόλῳ οὐδὲ νεμέσσι

### book h335-6.2

ἥμην ἐν θαλάμῳ.

### book 335.1

ἡ διπλῆ, ὅτι σαφὲς γέγονε τὸ ἐν τοῖς ἐπάνω ἄδη‐

### book 335.2

λον διὰ τοῦ δαιμόνι’ οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδ’ ἔνθεο

### book 335.3

θυμῷ (326). A.

### book h337-8.1

νῦν δέ με παρειποῦς’ ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν

### book h337-8.2

ὥρμης’ ἐς πόλεμον.

### book 337.1

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ κατὰ τὸ ῥητὸν παραγήοχε τὴν

### book 337.2

παραμυθίαν, δεῖ δὲ κατὰ τὸ σιωπώμενον νοῆσαι· διὸ καὶ

### book 337.3

εὑρίσκεται περὶ τὰ ὅπλα ἀσχολούμενος. A.

### book 360.1

μή με κάθιζ’ Ἑλένη, φιλέουσά περ· οὐδέ με

### book 360.2

πείσεις: ὅτι ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ· οὐ γάρ με πείσεις. A.

### book 360.3

Cf. p. 35.

### book 370.1

δόμους εὖ ναιετάοντας: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 370.2

εὖ ναιομένους. A. Cf. p. 3.

### book 394.1

ἄλοχος πολύδωρος: πολλὰ ἕδνα παρὰ τοῦ ἀν‐

### book 394.2

δρὸς λαβοῦσα. A. Ar. 198.

### book h395-6.1

Ἀνδρομάχη, θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος,

### book h395-6.2

Ἠετίων, ὃς ἔναιεν—

### book 396.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν, ὅτι πλεονάζει ἐν

### book 396.2

Ἰλιάδι, καὶ τὸ τῶν πτώσεων ἀκατάλληλον. A. Cf. p. 19.

### book 398.1

τοῦ περ δὴ θυγάτηρ ἔχεθ’ Ἕκτορι χαλκοκο‐

### book 398.2

ρυστῇ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ εἴχετο ὑφ’ Ἕκτορος. ἡ γὰρ

### book 398.3

γυνὴ ἔχεται, ὁ δὲ ἀνὴρ ἔχει. A. Cf. p. 24.

### book 400.1

παῖδ’ ἐπὶ κόλπῳ ἔχους’ ἀταλάφρονα: ἡ διπλῆ,

### book 400.2

ὅτι κόλπον τὰς ἀγκάλας νῦν εἶπεν. εἴωθε δὲ καὶ τὸ ἄνω

### book 400.3

τοῦ πέπλου οὕτως καλεῖν· κόλπον ἀνιεμένη (Χ 80). A.

### book 400.4

Cf. Ξ 219, Ar. 152.

### book 400.5

οὐδ’ ἐλεαίρεις

### book 408.1

παῖδά τε νηπίαχον καὶ ἔμ’ ἄμμορον: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 408.2

τινὲς γράφουσι καὶ ἐμὸν μόρον, οὐκ εὖ. A.

### book h416-8.1

κατὰ δ’ ἔκτανεν Ἠετίωνα

### book h416-8.2

οὐδέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ,

### book h416-8.3

ἀλλ’ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν—

### book 417.1

ἡ διπλῆ, ὅτι διδάσκει τί τὸ ἐξενάριξεν· ἐπιφέρει

### book 417.2

γάρ ἀλλ’ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσιν. A. Ar. 148.

### book h433-9.1

λαὸν δὲ στῆσον παρ’ ἐρινεόν, ἔνθα μάλιστα

### book h433-9.2

ἀμβατός ἐστι πόλις καὶ ἐπίδρομον ἔπλετο

### book h433-9.3

τεῖχος.

### book h433-9.4

τρὶς γὰρ κτλ. —439.

### book 433.1

ἀθετοῦνται στίχοι ἑπτὰ ἕως τοῦ (439) ἤ νυ καὶ

### book 433.2

αὐτῶν θυμός, ὅτι ἀνοίκειοι οἱ λόγοι τῇ Ἀνδρομάχῃ· ἀν‐

### book 433.3

τιστρατηγεῖ γὰρ τῷ Ἕκτορι. καὶ ψεῦδος περιέχουσιν· οὐ γὰρ

### book 433.4

παρέδωκεν εὐεπίδρομον τὸ τεῖχος κατὰ τοῦτο τὸ μέρος, οὐδ’

### book 433.5.1

οὕτως ἐστὶ πλησίον ἡ μάχη τοῦ τείχους. καὶ ὁ Ἕκτωρ (441)

### book 433.5.2

πρὸς τὰ πρότερα ἀπαντᾷ λέγων ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα.

### book 433.5.3

A. περιέχουσιν pro παρέχ. L.

### book 441

ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει γύναι: ὅτι πρὸς

### book 441.1

τὴν λέγουσαν ἀλλ’ ἄγε νῦν ἐλέαιρε καὶ μὴ παῖδ’ ὀρ‐

### book 441.2

φανικὸν θήῃς (v. Did. ad 432) οἰκείως ἀπήντηκεν· ὁ δὲ δια‐

### book 441.3

σκευαστὴς (Ar. 350) ἐπλανήθη. A.

### book 448.1

ἔσσεται ἦμαρ, ὅτ’ ἄν ποτ’ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρή:

### book 448.2

ἡ διπλῆ, ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A. Et propter ὀλώλῃ pro

### book 448.3

ὀλεῖται positum: cf. ad Δ 164, Θ 373 et p. 11.

### book 457.1

καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηίδος ἢ Ὑπερείης:

### book 457.2

ἡ διπλῆ, ὅτι κατὰ τὸ προστυχὸν οὕτως εἰπόντος Ὁμή‐

### book 457.3

ρου, οἱ νεώτεροι τῷ ὄντι ὑδροφοροῦσαν εἰσάγουσιν αὐτήν. A.

### book 457.4

Ar. 180.

### book 459.1

καί ποτέ τις εἴπῃσιν ἰδὼν κατὰ δάκρυ χέου‐

### book 459.2

σαν: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ εἴπῃσιν ἀντὶ τοῦ εἴποι ἄν. ἡ δὲ ἀνα‐

### book 459.3

φορὰ πρὸς Φιλητᾶν γράφοντα θρώσκων τις κατὰ κῦμα

### book 459.4

μέλαιναν φρῖχ’ ὑπαλύξει (Φ 126). οὗτος γὰρ μὴ νοή‐

### book 459.5.1

σας, ὅτι τὸ ὑπαΐξει ἐστὶ τὸ ἐφορμῆσαι ὑπὸ τὴν φρῖκα, του‐

### book 459.5.2

τέστι τὸ τοῦ ὕδατος ἐπανάστημα, ὃς φάγοι ἂν Λυκάονος

### book 459.5.3

τοῦ δημοῦ, τὴν φρῖκα ἐδέξατο τὴν ὑπὸ τοῦ ψύχους γινο‐

### book 459.5.4

μένην φρίκην, καί φησι τοὺς πιμελώδεις τῶν ἰχθύων ὑπο‐

### book 459.5.5

μένειν τὸ ψῦχος, ὥστε ὃς ἂν τὸ τοῦ Λυκάονος λίπος φάγῃ

### book 459.10

(cod. φάγοι), ἐκκλίνει τὴν φρίκην. A. Cf. p. 9 et 10.

### book 464.1

ἀλλά με τεθνηῶτα χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτοι:

### book 464.2

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ πᾶσα γῆ οὕτως λέγεται παρ’ αὐτῷ, ἀλλ’

### book 464.3

ἡ τοῖς νεκροῖς ἐπιχεομένη. A. Ar. 109.

### book 472.1

αὐτίκ’ ἀπὸ κρατὸς κόρυθ’ εἵλετο φαίδιμος

### book 472.2

Ἕκτωρ· σημειοῦνταί τινες τοῦτον διὰ τὸ τὸν τραγικὸν

### book 472.3

Ἀστυδάμαντα παράγειν τὸν Ἕκτορα λέγοντα· δέξαι κοινήν

### book 472.4

μοι πρὸς πόλεμον δὲ καὶ φοβηθῇ παῖς. A. „An forte δέξαι

### book 472.5.1

κυνῆν μοι πρόσπολε· πεφόβηθ’ ὁ παῖς?“ Bekkr. Alii (Wag‐

### book 472.5.2

ner. fragm. tragicor. p. 86) etiam infelicius.

### book 479.1

καί ποτέ τις εἴπῃσι ‘πατρός γ’ ὅδε πολλὸν

### book 479.2

ἀμείνων’

### book 479.3

ἐκ πολέμου ἀνιόντα· ἤλλακται πτῶσις, ἀντὶ τοῦ ἐκ

### book 479.4

πολέμου ἀνιόντος. A. Hoc non debebam scholio Nicanoris

### book 479.5

continuare, quod antecedit. Cf. p. 20.

### book h490-3.1

ἀλλ’ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ ς’ αὐτῆς ἔργα κόμιζε,

### book h490-3.2

ἱστόν τ’ ἠλακάτην τε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε

### book h490-3.3

ἔργον ἐποίχεσθαι. πόλεμος δ’ ἄνδρεσσι μελήσει

### book h490-3.4

πᾶσιν, ἐμοὶ δὲ μάλιστα, τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν.

### book 490-3.1

τέσσαρσι στίχοις ἑξῆς ἀστερίσκοι παράκεινται,

### book 490-3.2

ὅτι νῦν μὲν ὀρθῶς κεῖνται καὶ πρὸ τῆς μνηστηροφονίας

### book 490-3.3

(φ 350), ἐν δὲ τῇ Α ῥαψῳδίᾳ τῆς Ὀδυσσείας (356—359)

### book 490-3.4

οὐκέτι. A.

### book h506

ὡς δ’ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ

### book h507

δεσμὸν ἀποῤῥήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων—

### book h510-1.1

—ὁ δ’ ἀγλαΐηφι πεποιθώς,

### book h510-1.2

ῥίμφα ἑ γοῦνα φέρει μετά τ’ ἤθεα καὶ νομὸν

### book h510-1.3

ἵππων.

### book 506-11.1

καὶ τούτοις ὁμοίως ἀστερίσκοι παράκεινται,

### book 506-11.2

ὅτι τὴν παραβολὴν ὅλην ἐπὶ Ἕκτορος βληθέντος λίθῳ ὑπ’

### book 506-11.3

Αἴαντος μετήνεγκεν ἐντεῦθεν (Ο 263—268). A.

### book 506.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀκοστήσας, ὅτι ἄλλοι ἄλλως

### book 506.2

ἀπέδωκαν· ἔστι δὲ ἤτοι ἐν ἄχει γενόμενος διὰ τὴν στάσιν,

### book 506.3

ἢ ἄκος τι καὶ βοήθημα τῆς στάσεως ζητῶν. A.

### book 507.1

πεδίοιο: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ διά (cf. p. 26)

### book 507.2

καὶ τὸ κροαίνων οὐκ ἔστιν ἐπιθυμῶν, ὡς Ἀρχίλοχος ἐξέ‐

### book 507.3

λαβεν, ἀλλ’ ἐπικροτῶν τοῖς ποσὶ διὰ τοῦ πεδίου. A.

### book 510.1

ὁ δ’ ἀγλαΐηφι πεποιθώς: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα,

### book 510.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ τὸν δὲ ἀγλαΐηφι πεποιθότα. A. Cf. p. 19.

### book 511.1

ῥίμφα ἑ γοῦνα φέρει: Ζηνόδοτος ῥίμφ’ ἑὰ

### book 511.2

γοῦνα φέρει· Ποσειδώνιος δὲ ὁ ἀναγνωστὴς Ἀριστάρχου

### book 511.3

ἄνευ διαιρέσεως τὸ ε ψιλῶς προφέρεται, παρέλκειν αὐτὸ λέ‐

### book 511.4

γων, ὡς ἐν τῷ ἠὲ σὺ τόνδε δέδεξο (Ε 228) καὶ λύεται τὸ

### book 511.5.1

σολοικοφανές. ὁ δὲ Ὅμηρος ὑπὸ τῶν γονάτων καὶ ποδῶν

### book 511.5.2

φέρεσθαι λέγει· τὸν μὲν ἄρ’ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον

### book 511.5.3

(Ο 405). A. Cf. ad 514 Ο 405 Ρ 700 Σ 148. —ἄνευ ante

### book 511.5.4

διαιρέσεως, quod est apud Villois. excidit apud Bekk.

### book 511.5.5

ἐβεβήκει

### book 514.1

καγχαλόων, ταχέες δὲ πόδες φέρον: ἡ διπλῆ.

### book 514.2

ὅτι ὑπὸ τῶν ποδῶν φέρεται, οὐκ αὐτὸς τοὺς πόδας φέρει,

### book 514.3

πρὸς ἔλεγχον Ζηνοδότου (511). A.

### book 5.1

ἐπεί κε κάμωσιν: ὅτι ἔν τισι γράφεται ἐπήν. ἐὰν

### book 5.2

δὲ οὕτως ἔχῃ, προενεκτέον ὑφ’ ἕν, κεκάμωσιν, ὡς λελά‐

### book 5

χωσιν. A. Cf. p. 11.

### book 6.1

γυῖα λέλυνται: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὡς σπάρτα

### book 6.2

λέλυνται (Β 135). A. Cf. p. 15.

### book h8-10.1

ἔνθ’ ἑλέτην ὁ μὲν υἱὸν Ἀρηιθόοιο ἄνακτος,

### book h8-10.2

Ἄρνῃ ναιετάοντα Μενέσθιον, ὃν κορυνήτης

### book h8-10.3

γείνατ’ Ἀρηίθοος καὶ Φυλομέδουσα βοῶπις.

### book 8.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἑλέτην συλληπτικῶς, ὕστερον δὲ προσδια‐

### book 8.2

σαφεῖ. καὶ ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκε· τὸν

### book 8.3

γὰρ Ἀλέξανδρον δεύτερον κατείρηκεν (v. 2). A. δεύτερον

### book 8.4

inserui.

### book 9.1

Ἄρνῃ: ὅτι Ζηνόδοτος ἐν μὲν τῷ καταλόγῳ (Β 507)

### book 9.2

πεποίηκεν οἵ τε πολυστάφυλον Ἄσκρην ἔχον, ἐνθάδε

### book 9.3

δὲ εἴασε τὴν Ἄρνην. διὸ ἡ διπλῆ. A. Ar. 234. Delenda

### book 9.4

quae sequuntur: ἐν τῷ Ἄρνῃ.

### book 10.1

ἡ διπλῆ, ὅτι οὗτος τοῦ Ἀρηιθόου ὁμώνυμός ἐστι

### book 10.2

τοῦ ὑπὸ Νέστορος λεγομένου τεύχε’ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηι‐

### book 10.3

θόοιο ἄνακτος (137)· καὶ ὅτι ἐνθάδε μόνον ἐφ’ ἡρωίνης

### book 10.4

τὸ ἐπίθετον, καὶ ἐν τῷ ἀθετουμένῳ Αἴθρη Πιτθῆος θυ‐

### book 10.5

γάτηρ, Κλυμένη δὲ (sic) βοῶπις (Γ 144). A.

### book 16.1

(βάλε—Δεξιάδην) ὦμον· ὁ δ’ ἐξ ἵππων χαμάδις

### book 16.2

πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

### book 16.3

Bekker. et Villois.: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸν ὦμον. A.

### book 16.4

Pluygers. p. 10: Verba ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ delenda esse

### book 16.5.1

dicit. Aristonici hoc non esse, ex ratione explicandi apparet:

### book 16.5.2

nam is explicuisset: ὅτι γενικὴ ἀντὶ αἰτιατικῆς, Δεξιάδην ἀντὶ

### book 16.5.3

τοῦ Δεξιάδου: cf. p. 20. Diple pertinere videtur ad λύντο δὲ

### book 16.5.4

γυῖα: v. ad v. 6.

### book 20

Ἴλιον εἰς ἱερήν: ἡ διπλῆ, ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 22.1

ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ:

### book 22.2

ἡ διπλῆ, ὅτι πρὸ τῶν πυλῶν τὴν φηγὸν ταύτην ὑποτίθε‐

### book 22.3

ται. A. Obscura sunt quae sequuntur, et fortasse ad Aristo‐

### book 22.4

nici scholium non pertinent: πρὸ πολλοῦ δὲ (? v. 21) ὁ Ἀπόλ‐

### book 22.5

λων ἐστὶν ἐπὶ τῆς Περγάμου. A. Ar. 231.

### book 39.1

ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος:

### book 39.2

ἡ διπλῆ, ὅτι συνέσταλται διὰ τοῦ ε τὸ η. ἔστι γὰρ προκα‐

### book 39.3

λέσσηται (cf. p. 13): καὶ πρὸς τὸ σχῆμα μονόθεν μόνος ἀντὶ

### book 39.4

τοῦ μόνος πρὸς μόνον. A.

### book 41

οἱ δέ κ’ ἀγασσόμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοί

### book 41.1

οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ: ὅτι τὸ

### book 41.2

ἀγάσσασθαι ποτὲ μὲν ἐπὶ τοῦ ἀποδέχεσθαι, ποτὲ δὲ ἐπὶ τοῦ

### book 41.3

φθονεῖν τίθησι (Ar. 150). περιττεύει δὲ καὶ ὁ κέ (cod. καί)

### book 41.5

σύνδεσμος. A. Cf. p. 13.

### book 44.1

τῶν δ’ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο

### book 44.2

θυμῷ: ἡ διπλῆ, ὅτι μαντικῶς συνῆκεν, οὐκ ἀκούσας αὐ‐

### book 44.3

τῶν τῆς φωνῆς (v. ad 53). A.

### book 53.1

ὣς γὰρ ἐγὼν ὄπ’ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων:

### book 53.2

ἀθετεῖται. διὰ τῆς μαντικῆς αὐτῶν συνῆκεν, ὡς εἴρηται (v.

### book 53.3

ad 44). A.

### book h63-4.1

οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι φρίξ

### book h63-4.2

ὀρνυμένοιο νέον, μελάνει δέ τε πόντον ὑπ’ αὐτῇ.

### book 63

Excidit adnotatio de significatu vocabuli φρίξ. φ 126.

### book 64.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐὰν μὲν γράφηται πόντος ὑπ’ αὐτοῦ,

### book 64.2

ἔσται μελαίνεται ὁ πόντος ὑπὸ τοῦ Ζεφύρου (cf. p. 3): ἐὰν

### book 64.3

δὲ πόντον ὑπ’ αὐτῇ, ἔσται μελαίνει δὲ πόντον ὁ Ζέφυρος

### book 64.4

ὑπὸ τῇ φρίκῃ. A.

### book 75.1

(Hector loquitur): δεῦρ’ ἴτω ἐκ πάντων πρόμος

### book 75.2

ἔμμεναι Ἕκτορι δίῳ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἰδίως ὡς περὶ ἑτέρου

### book 75.3

(cf. ad Θ 21 Η 447): καὶ ὅτι πρόμον τὸν πρόμαχον κατὰ

### book 75.4

συγκοπήν (Ar. 109): καὶ ὅτι ἀκαίρως δῖον ἑαυτὸν ὁ Ἕκτωρ

### book 75.5

(cf. ad Γ 352). A.

### book 76.1

ἐπιμάρτυρος: ὅτι οὕτως λέγει ὁ μάρτυρος, ἀφ’

### book 76.2

οὗ οἱ μάρτυροι· ἀπὸ δὲ τοῦ μάρτυς μάρτυρες. A. Cf. ad

### book 76.3

Β 302 Γ 280 Χ 255.

### book 79.1

ὄφρα πυρός με

### book 79.2

Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα: ἡ

### book 79.3

διπλῆ, ὅτι καθ’ ὅλου διὰ πυρὸς οἶδε γιγνομένας τὰς ταφάς.

### book 79.4

A. Ar. 198.

### book 80.1

λελάχωσι: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ λαχεῖν ποιήσω‐

### book 80.2

σιν. (Cf. ad Ε 37). ἀναδιπλασιασμὸς λελάχωσι (Cf. p. 11). A.

### book 85.1

ὄφρα ἑ ταρχύσωσι καρηκομόωντες Ἀχαιοί

### book 85.2

σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ: ἡ

### book 85.3

διπλῆ, ὅτι οὐ κατεκομίζετο τὰ ὀστᾶ εἰς τὰς πατρίδας (Ar.

### book 85.4

197). πλατεῖ δὲ καθ’ ὃ μέρος ἐστὶ πλατύς, καὶ ἀντὶ τοῦ

### book 85.5

παρὰ πλατεῖ (qu. ep. 87). A.

### book 102.1

νίκης πείρατ’ ἔχονται: ἡ διπλῆ, ὅτι τῷ ἀπηρ‐

### book 102.2

τισμένῳ (cf. p. 15) κέχρηται, νίκης πείρατ’ ἔχονται, οὐκ

### book 102

ἔχεται. A.

### book 111.1

μηδ’ ἔθελε: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ἐθέλω ἀεὶ ἀπὸ τοῦ

### book 111.2

ε ἄρχεται. A.

### book 114.1

ὅ πέρ σεο πολλὸν ἀμείνων: Ζηνόδοτος χωρὶς

### book 114.2

τοῦ ν ἀμείνω γράφει. A. V. Duentzer. p. 56.

### book 116.1

τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν

### book 116.2

Ἀχαιοί: ἡ διπλῆ, ὅτι πρόμον τὸν πρόμαχον κοινῶς (cf. ad

### book 116.3

136) λέγει. A. sc. κοινῶς ἐπὶ πάντων, non ἐπὶ μόνων βασι‐

### book 116.4

λέων. L. Cf. Ar. 109.

### book h125

ἦ κε μέγ’ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεύς,

### book h127-8.1

ὅς ποτέ μ’ εἰρόμενος μέγ’ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ,

### book h127-8.2

πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

### book 127.1

ἡ διπλῇ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μέγα δ’ ἔστενεν,

### book 127.2

ἐξ οὗ φανερός ἐστιν ἀνεγνωκὼς μειρόμενος, οἷον στερό‐

### book 127.3

μενος. ὁ δὲ Ὅμηρος τὸ μείρεσθαι οὐκ ἐπὶ τοῦ στέρεσθαι

### book 127.4

τίθησιν, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ μερίζεσθαι· καὶ ἥμισυ μείρεο τι‐

### book 127.5.1

μῆς (Ι 616): δέον οὖν εἰρόμενος, ἐρωτῶν. προκρίνει δὲ ὁ

### book 127.5.2

Ἀρίσταρχος τὴν μέγ’ ἐγήθεεν (ita Vill. cod. μέγ’ γήθησεν

### book 127.5.3

Bekk.) γραφήν. (Haec extrema fortasse Didymi sunt). A. In

### book 127.5.4

Aristonici nota ad Ι 616, quae omnino conferenda est, scriptum

### book 127.5.5

pro Zenodotea lectione ὁππότε μειρόμενος, errore haud dubio.

### book 127.10.1

Zenodotus ad ὅς ποτε μειρόμενος ex οἰμώξειε supplevit ᾤ‐

### book 127.10.2

μωξε et hoc voluit: nunc sane quereretur senex Peleus, qui

### book 127.10.3

olim expers factus s. exclusus (i. e. quod se expeditionis prae

### book 127.10.4

senectute expertem videbat), questus est eoque animum prom‐

### book 127.10.5

tum ostentavit, multumque ingemuit, quum me referentem au‐

### book 127.15.1

diret tot tamque nobiles belli socios, a quorum communione

### book 127.15.2

scilicet factisque quae augurabatur fortibus se semotum videbat.

### book 127.15.3

Cogitavi quondam an scripserit: ὥς ποτε μειρόμενος, quod ad

### book 127.15.4

rationem minus durum. Sed etiamsi id plus momenti haberet,

### book 127.15.5

quam in Zenodoto habere videtur, tamen ad sententiam ejus

### book 127.20

minus aptum nec testimoniis commendatum. L.

### book h133

ἡβῷμ’, ὡς ὅτ’ ἐπ’ ὠκυρόῳ κελάδοντι μάχοντο

### book h135

Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν, Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.

### book 133.1

ὠκυρόῳ κελάδοντι: ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως τὰ ἐπί‐

### book 133.2

θετα προτάξας τὸ κύριον ἐπήγαγεν (135) Ἰαρδάνου ἀμφὶ

### book 133.3

ῥέεθρα. A. Ar. 248 not.

### book 135.1

Φειᾶς: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐν Ὀδυσσείᾳ (Ο 296) πλη‐

### book 135.2

θυντικῶς ἡ δὲ Φεαῖς ἐπέβαλλεν ἐπειγομένη Διὸς οὔρῳ,

### book 135.3

ὡς Μυκήνην καὶ Μυκήνας. A. Ar. 242.

### book 136.1

τοῖσι δ’ Ἐρευθαλίων πρόμος ἵστατο: ἡ διπλῆ,

### book 136.2

ὅτι τὸ πρόμος ἀντὶ τοῦ πρόμαχος κοινῶς. A. Ar. 109.

### book 136.3

τεύχε’ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηιθόοιο ἄνακτος,

### book 138.1

δίου Ἀρηιθόου: ἡ διπλῆ, ὅτι πυκναὶ ἐν Ἰλιάδι

### book 138.2

αἱ ἐπαναλήψεις, ἅπαξ δὲ ἐν Ὀδυσσείᾳ (α 23): καὶ ὅτι οὗτος

### book 138.3

ὁ Ἀρηίθοος Ἀρκὰς ὢν ὁμώνυμός ἐστι τῷ Βοιωτῷ (v. ad v. 9). A.

### book 144.1

ὑποφθάς: ὅτι ἀντὶ τοῦ ὑποφθάσας Ἰακῶς. A.

### book 144.2

Cf. Ρ 197 Φ 197.

### book 146.1

τεύχεα τ’ ἐξενάριξε: ἡ διπλῆ, ὅτι κυρίως τὸ ἐξε‐

### book 146.2

νάριξε νῦν, τὰ ἔναρα περιεῖλεν. A. Ar. 148.

### book h148-9.1

αὐτὰρ ἐπεὶ Λυκόοργος ἐνὶ μεγάροισιν ἐγήρα,

### book h148-9.2

δῶκε δ’ Ἐρευθαλίωνι φίλῳ θεράποντι φορῆναι.

### book 148.1

ἐγήρα: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐγήρασε τὸν παρατατικὸν

### book 148.2

ἔταξεν. A. Cf. p. 5 sq.

### book 149.1

δῶκε δέ: ὅτι οὕτως εἴωθε φράζειν. καὶ ὅτι πε‐

### book 149.2

ριττὸς ὁ δέ. τινὲς δὲ γράφουσι δῶκεν Ἐρευθαλίωνι. A.

### book 149.3

Cf. p. 33.

### book 149.4

ἀλλ’ ἐμὲ θυμὸς ἀνῆκε πολυτλήμων πολεμίζειν

### book 153.1

θάρσεϊ ᾧ: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος θάρσει ἐμῷ.

### book 153.2

ἀδιανόητον δὲ γίνεται, ἡ ψυχή με ἀνέπεισε τῷ θάρσει τῷ

### book 153.3

ἐμῷ. A.

### book 156.1

πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ

### book 156.2

ἔνθα: σημειοῦνταί τινες διὰ τὸ παρήορος, ὅτι παρηρτη‐

### book 156.3

μένος καὶ κεχυμένος. A. Ar. 149.

### book 158.1

τῷ κε τάχ’ ἀντήσειε μάχης κορυθαίολος

### book 158.2

Ἕκτωρ: ἤντησεν ἄν. V. Cf. p. 7.

### book 161.1

ὣς νείκεσς’ ὁ γέρων, οἱ δ’ ἐννέα πάντες

### book 161.2

ἀνέσταν: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ νείκεσσεν, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπέ‐

### book 161.3

πληξεν, οὐδέποτε δὲ ἐπὶ τοῦ ἔκρινεν, ὡς ἐν τῷ ὃς νείκεσ‐

### book 161.4

σέν τε θεάς (sic—Ω 29). καὶ ὅτι παρέλκει συνήθως αὐτῷ

### book 161.5

τὸ πάντες. AV. Cf. Σ 373 Ω 232.

### book 171.1

κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερές, ὅς κε λά‐

### book 171.2

χῃσιν: ὅτι τηρεῖ τὴν διαφορὰν τοῦ κληρώσασθαι καὶ λα‐

### book 171.3

χεῖν. καὶ πρὸς τὸ λάχῃσιν, ὅτι ὃς ἂν λάχοι. ἡ δὲ ἀναφορὰ

### book 171.4

πρὸς τὸ ἰχθὺς, ὅς κε φάγῃσι (Φ 127) πρὸς Φιλητᾶν. A.

### book 171.5

Scripsimus ὃς ἂν λάχοι pro λάχῃ. Cf. p. 10.

### book 175.1

ὣς ἔφαθ’, οἱ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος:

### book 175.2

ἡ διπλῆ, ὅτι σημείοις χρῶνται, οὐ γράμμασιν. A. Ar. 104.

### book 180.1

πολυχρύσοιο Μυκήνης: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀλλαχοῦ

### book 180.2

πληθυντικῶς Μυκήνας. A. Ar. 241.

### book 182.1

ἐκ δ’ ἔθορε κλῆρος κυνέης: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀνέ‐

### book 182.2

σειον τοὺς κλήρους, οὐκ ἐξῃροῦντο, ὡς ἡμεῖς νῦν. A.

### book 187.1

ὅς μιν (κλῆρον) ἐπιγράψας κυνέῃ βάλε, φαί‐

### book 187.2

διμος Αἴας: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ γράμμασι τῆς λέξεως, ἀλλ’

### book 187.3

ἐγχαράξας σημεῖα· εἰ γὰρ κοινῶς ᾔδεσαν γράμματα, ἔδει τὸν

### book 187.4

κήρυκα ἀναγνῶναι καὶ τοὺς ἄλλους οἷς ἐπεδείκνυτο ὁ κλῆ‐

### book 187.5

ρος A. Ar. 104.

### book h194-9.1

τόφρ’ ὑμεῖς εὔχεσθε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι

### book h194-9.2

σιγῇ ἐφ’ ὑμείων, ἵνα μὴ Τρῶές γε πύθωνται,

### book h194-9.3

ἠὲ καὶ ἀμφαδίην, ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης·

### book h194-9.4

οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑλὼν ἀέκοντα δίηται,

### book h194-9.5.1

οὐδέ τι ἰδρείῃ, ἐπεὶ οὐδ’ ἐμὲ νήιδά γ’ οὕτως

### book h194-9.5.2

ἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι γενέσθαι τε τραφέμεν τε.

### book 195.1

ἕως τοῦ ἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι (199) στίχοι πέντε

### book 195.2

ἀθετοῦνται, ὅτι οὐ κατὰ τὸν Αἴαντα οἱ λόγοι καὶ ἑαυτῷ

### book 195.3

ἀνθυποφέρει γελοίως. A.

### book 202.1

Ζεῦ πάτερ, Ἴδηθεν μεδέων: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ

### book 202.2

θεν παρέλκει νῦν· ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ Ἴδης. A. Cf. p. 27.

### book 221.1

σκυτοτόμων ὄχ’ ἄριστος, Ὕλῃ ἔνι οἴκια ναίων:

### book 221.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐνταῦθα συνεσταλμένως, ἐν δὲ τῷ καταλόγῳ

### book 221.3

(Β 500) ἐκτεταμένως ἠδ’ Ὕλην καὶ Πετεῶνα (Ar. 241). A.

### book 238.1

οἶδ’ ἐπὶ δεξιά, οἶδ’ ἐπ’ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν

### book 238.2

ἀζαλέην, τό μοί ἐστι ταλαύρινον πολεμίζειν: ἡ

### book 238.3

διπλῆ, ὅτι τὴν ἀσπίδα ξηρὰν λέγει βῶν διὰ τὸ ἐκ βοείων

### book 238.4

εἶναι δερμάτων (Ar. 194): καὶ ὅτι προτάξας θηλυκὸν οὐδέτε‐

### book 238.5.1

ρον ἐπήνεγκεν, τό μοί ἐστι πρὸς τὸ σημαινόμενον, ὡς νε‐

### book 238.5.2

φέλη δέ μιν, τὸ μὲν οὔ ποτε (μ 74—cf. p. 32). τὸ δὲ

### book 238.5.3

ταλαύρινον παρῆκται, εὔτολμον· οὐ γὰρ ἡ ῥινὸς ἔγκει‐

### book 238.5.4

ται, ὡς ᾠήθησάν τινες. A. De his extremis v. ad Ε 289.

### book h255-8.1

τὼ δ’ ἐκσπασσαμένω δολίχ’ ἔγχεα χερσὶν ἅμ’ ἄμφω

### book h255-8.2

σύν ῥ’ ἔπεσον, λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν

### book h255-8.3

ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

### book h255-8.4

Πριαμίδης μὲν ἔπειτα—

### book 255.1

ἡ διπλῆ ὅτι κυρίως ἔγχη τὰ δόρατα, οὐχ ὥς τινες

### book 255.2

τὰ ξίφη. λέγει δὲ τὰ ἐνεχόμενα ταῖς ἀσπίσιν, ἃ προήκαντο

### book 255.3

(cf. 273). A. Ar. 55.

### book 256-7.1

Didymus: τοὺς στίχους τούτους οὐ προσί‐

### book 256-7.2

ενται ἔνιοι, ὥσπερ οὐδὲ Ζηνόδοτος, ἀλλὰ τὸ τῆς συνεπείας

### book 256-7.3

οὕτως ἔχει παρ’ αὐτῷ (scilicet: τὼ δ’ ἐκσπασσαμένω—Πρια‐

### book 256-7.4

μίδης μὲν ἔπειτα—L.). ὥσπερ καὶ ὁ Ἀριστόνικος ἐκτίθη‐

### book 256-7.5

σιν, ἣν περιττὸν ἐνομίσαμεν γράψαι. A.

### book 273.1

καί νύ κε δὴ ξιφέεσς’ αὐτοσχεδὸν οὐτάζοντο·

### book 273.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἀρτίως ἐπὶ τὸ τοῖς ξίφεσι χρῆσθαι ἐληλύθασιν.

### book 273.3

ὅταν δὲ λέγῃ τὼ δ’ ἐκσπασσαμένω δολίχ’ ἔγχεα (255) τὰ

### book 273.4

δόρατα λέγει ἐκ τῶν ἀσπίδων ἀπεσπάσαντο (Ar. 55). A.

### book 273.5

ὁ μὲν Τρώων ὁ δ’ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

### book 276.1

Ταλθύβιός τε καὶ Ἰδαῖος: ὅτι πρὸς τὸ δεύ‐

### book 276.2

τερον πρῶτον· ὁ γὰρ Ταλθύβιός ἐστιν Ἀχαϊκός. A. Ar. 13.

### book 282.1

(Idaeus loquitur) νὺξ δ’ ἤδη τελέθει, ἀγαθὸν

### book 282.2

καὶ νυκτὶ πιθέσθαι: ἡ διπλῆ (immo ὁ ἀστερίσκος, qui est

### book 282.3

in Ven.), ὅτι ἐντεῦθεν εἰς τὰ ἑξῆς (293) μετενήνεκται· ὁ

### book 282.4

μὲν γὰρ κῆρυξ αἰτίαν λέγει, δι’ ἣν οὐ πολεμητέον, ὁ δὲ

### book 282.5

Ἕκτωρ ἑαυτὸν μετὰ προφάσεως μὴ συλλυέτω. A.

### book 293.1

(Hector loquitur—versus 282 iteratur): ἡ διπλῆ

### book 293.2

(immo ἀστερίσκος σὺν ὀβελῷ, qui sunt in Ven.), ὅτι ἀπὸ τοῦ

### book 293.3

λόγου τοῦ κήρυκος μετενήνεκται. A.

### book 294-5.1

ὡς σύ τ’ ἐυφρήνῃς πάντας παρὰ νηυσὶν Ἀχαιούς,

### book 294-5.2

σούς τε μάλιστα ἔτας καὶ ἑταίρους, οἵ τοι ἔασιν.

### book 295.1

ἀθετεῖται ὡς καθαιρῶν τὰ προειρημένα ὡς σύ τ’

### book 295.2

ἐυφρήνῃς πάντας. ἔχει δὲ καὶ διλογίαν ἔτας καὶ ἑταίρους. A.

### book 298.1

(Troades) αἵ τέ μοι εὐχόμεναι θεῖον δύσονται

### book 298.2

ἀγῶνα: ἡ διπλῆ, ὅτι οὕτως τὴν ἄγυριν καὶ συναγωγὴν τῶν

### book 298.3

θεῶν, διὰ τὸ πολλῶν θεῶν ἐν ταὐτῷ εἶναι ἀγάλματα. A.

### book 298.4

Cf. Π 500, Ar. 152.

### book 303.1

δῶκε ξίφος: σημειοῦνταί τινες, ὅτι ἀφώπλισεν

### book 303.2

ἑαυτὸν δοὺς τὸ ξίφος ὁ Ἕκτωρ. A.

### book h305-7.1

Αἴας δὲ ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν.

### book h305-7.2

τὼ δὲ διακρινθέντε ὁ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν

### book h305-7.3

ἤι’, ὁ δ’ ἐς Τρώων ὅμαδον κίε.

### book 305.1

φοίνικι φαεινόν: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ φοι‐

### book 305.2

νικῷ ἄνθει πεφωτισμένον, ὅ ἐστι κεχρωτισμένον. A.

### book 306.1

τὼ δὲ διακρινθέντε ὁ μέν: οὕτως εἴρηκεν ἀντὶ

### book 306.2

τοῦ τῶν δὲ διακρινθέντων ὁ μέν, ὁ δέ (Cf. p. 19). καὶ ὅτι

### book 306.3

πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκεν (Ar. 13). A.

### book 312.1

εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ

### book 312.2

τοῦ πρὸς Ἀγαμέμνονα. A. qu. ep. 87.

### book 312.3

οἱ δ’ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρείδαο γένοντο,

### book 314

τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσεν: ὅτι ὁ δέ περισσός. A. Cf. p. 33.

### book 319.1

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε

### book 319.2

δαῖτα: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔργου. A. Ar. 87.

### book 319.3

Ἀτρείδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν,

### book 328.1

πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσιν: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ τοῦ

### book 328.2

γάρ αἰτιώδους εἰσέβαλεν ἀρχαϊκῶς. A.

### book 330.1

ψυχαὶ δ’ Ἄιδόσδε κατῆλθον: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 330.2

συμφώνως τῷ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς Ἰλιάδος (Α 3) πολλὰς

### book 330.3

δ’ ἰφθίμους ψυχάς. οὐκ ἄρα γραπτέον κεφαλάς. A.

### book h333-7.1

ἀτὰρ κατακήομεν αὐτούς

### book h333-7.2

τυτθὸν ἀποπρὸ νεῶν, ὥς κ’ ὀστέα παισὶν ἕκαστος

### book h333-7.3

οἴκαδ’ ἄγῃ, ὅτ’ ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν.

### book h333-7.4

τύμβον τ’ ἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντες

### book h333-7.5

ἄκριτον ἐκ πεδίου.

### book 334-5.1

ἀθετοῦνται, ὅτι οὐ διὰ τοῦτο ἐκαίοντο, ὅπως

### book 334-5.2

τὰ ὀστᾶ κομίσωνται, ἀλλὰ συνηθείᾳ· καὶ γὰρ οἱ ἐπὶ τῆς

### book 334-5.3

ἰδίας τελευτῶντες ἐκαίοντο. καθόλου οὖν οἶδε πυρὶ καιομέ‐

### book 334-5.4

νους τοὺς πάλαι, καὶ ἐνταῦθα τιθεμένους ὅπου καὶ ἐτελεύ‐

### book 334-5.5.1

τησαν. ἐναντιοῦνται (potius οῦται) δὲ καὶ τὰ ἑξῆς τύμβον

### book 334-5.5.2

τ’ ἀμφὶ πυρὴν—ἄκριτον ἐκ πεδίου ἀδιαχώριστον ἀδιά‐

### book 334-5.5.3

στατον, τουτέστι πολυάνδριον· πῶς οὖν ὥς κ’ ὀστέα παι‐

### book 334-5.5.4

σὶν ἕκαστος; A. Cf. Ar. 197.

### book 336.1

τὸ ἐξαγαγόντες ὅμοιόν ἐστι τῷ Λαοδίκην ἐς

### book 336.2

ἄγουσα (Ζ 252, ubi v.) ἀντὶ τοῦ εἰσερχομένη. οὕτω καὶ τὸ

### book 336.3

ἐξαγαγόντες ἀντὶ τοῦ ἐξελθόντες τοῦ πεδίου. A.

### book 339.1

ἐν δ’ αὐτοῖσι πύλας ποιήσομεν εὖ ἀραρυίας:

### book 339.2

ἡ διπλῆ, ὅτι πληθυντικῶς, καὶ ὅτι μία ὑπόκειται πύλη ἐν

### book 339.3

τῷ τείχει. A. Ar. 129.

### book 345.1

ἐν πόλει ἄκρῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι διαλελυμένως τῇ

### book 345.2

ἀκροπόλει. A.

### book 345.3

τῷ οὔ νύ τι κέρδιον ἥμιν

### book 353

ἔλπομαι ἐκτελέεσθαι, ἵνα μὴ (vel ἵν’ ἂν μὴ)

### book 353.1

ῥέξομεν ὧδε: ἀθετεῖται, ὅτι ἀγνοήσας τις, ὅτι ὑπακοῦσαι

### book 353.2

δεῖ τῷ οὔ νύ τι κέρδιον ἥμιν τὸ ἔσται, ὡς ἐλλείποντος

### book 353.3

τοῦ λόγου προσανεπλήρωσεν (Ar. 359) καὶ ὅτι τὸ ἵνα οὐχ

### book 353.5.1

ὁμηρικῶς παρείληπται ἀντὶ τοῦ ἐάν. A.

### book 353.5.2

κτήματα μὲν ὅς’ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν

### book 390.1

ἠγάγετο Τροίην δ’—ὡς πρὶν ὤφελλ’ ἀπολέ‐

### book 390.2

σθαι—: ἡ διπλῆ, ὅτι σαφῶς ὑπὸ τῶν Τρώων ἐμισεῖτο ὁ

### book 390.3

Ἀλέξανδρος, πρὸς Ζηνόδοτον γράφοντα ἀλλὰ μᾶλλον (sic

### book 390.4

pro μάλα) Τρῶες ἐλεήμονες (Γ 56). A.

### book 392.1

κουριδίην δ’ ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο:

### book 392.2

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ προγεγάμηται ἑτέρῳ κατ’ Ὅμηρον ἡ Ἑλένη.

### book 392.3

A. Ar. 185.

### book h403-4.1

οἱ δ’ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν,

### book h403-4.2

μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

### book 404.1

ὁ ἀστερίσκος, ὅτι ἐντεῦθεν μετάκειται εἰς τὴν ἀπο‐

### book 404.2

πρέσβειαν (Ι 694). A. Bekkerus scripsit μετάκεινται et hoc

### book 404.3

falso retulit ad v. 398. 399. —Ceterum quibusdam locis ver‐

### book 404.4

sus qui μετακεῖσθαι dicuntur, non ad amussim respondent,

### book 404.5

sed παραπεποιημένοι inveniuntur, cf. e. g. Κ 158 Λ 179. L.

### book 407.1

Ἰδαῖ’, ἤτοι μῦθον Ἀχαιῶν αὐτὸς ἀκούεις

### book 407.2

ὥς τοι ὑποκρίνονται: ἡ διπλῆ, ὅτι πρόθεσις

### book 407.3

ἐνήλλακται ἀντὶ τοῦ ἀποκρίνονται. A. qu. ep. 89.

### book 413

Ἴλιον ἱρήν: ἡ διπλῆ, ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 422.1

ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας

### book 422.2

ἐξ ἀκαλαῤῥείταο βαθυῤῥόου Ὠκεανοῖο: ἡ διπλῆ

### book 422.3

ὅτι αὐτὸς μὲν ἐξ Ὠκεανοῦ ἀνατέλλειν καὶ εἰς Ὠκεανόν φησι

### book 422.4

καταδύεσθαι τὸν ἥλιον· ὁπόταν δὲ πρόσωπον ἡρωϊκὸν εἰσ‐

### book 422.5.1

άγῃ ὑπὲρ γῆς (cod. γῆν) καὶ ὑπὸ γῆν (cod. γῆς). τὸ αὐτὸ

### book 422.5.2

δὲ ποιεῖ καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ. A. Ar. 177.

### book 429.1

ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν ποτὶ Ἴλιον ἱρήν:

### book 429.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐκαίοντο οἱ νεκροί (Ar. 197), καὶ ὅτι θηλυκῶς

### book 429.3

τὴν Ἴλιον. A.

### book 433.1

ἀμφιλύκη νύξ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἅπαξ μόνον ἐνταῦθα

### book 433.2

τῇ λέξει κέχρηται. A.

### book 435.1

τύμβον δ’ ἀμφ’ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόν‐

### book 435.2

τες: ἡ διπλῆ, ὅτι πολυάνδριον. πῶς οὖν ὥς κ’ ὀστέα παι‐

### book 435.3

σὶν ἕκαστος οἴκαδ’ ἄγῃ (334); A.

### book h443-7

οἱ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇ

### book h443-7.1

θηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

### book h443-7.2

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.

### book h443-7.3

„Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπ’ ἀπείρονα

### book h443-7.5.1

γαῖαν,

### book h443-7.5.2

ὅς τις ἔτ’ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει; κτλ. —

### book h452-4.1

τοῦ δ’ ἐπιλήσονται (sc. τείχους), τὸ ἐγὼ καὶ Φοῖβος

### book h452-4.2

Ἀπόλλων

### book h452-4.3

ἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντες.“

### book h452-4.4

τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα

### book h452-4.5

Ζεύς κτλ.

### book h464

ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον.

### book 443.1

ἕως τοῦ ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα (464) ἀθετοῦνται

### book 443.2

στίχοι κβʹ, ὅτι περὶ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ τείχους λέγει πρὸ

### book 443.3

τῆς τειχομαχίας (Μ 4), ὡς ἂν μὴ προειρηκὼς ἐνθάδε. A.

### book 443.4

Et discrepant haec ab iis, quae dicit Neptunus de muro a se

### book 443.5

et Apolline exstructo, Φ 446.

### book 447.1

ἀθανάτοισι: ἡ διπλῆ, ὅτι ὡς καὶ αὐτὸς οὐκ ὢν

### book 447.2

ἀθάνατος λέγει. καὶ ἐν ἄλλοις δὲ κέχρηται τῷ γένει (cf. ad

### book 447.3

Η 75 Θ 22 Π 496). A.

### book 453.1

ἥρῳ: ἡ διπλῆ, ὅτι δισυλλάβως καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ

### book 453.2

ἥρῳ (θ 483). A.

### book 465.1

δύσετο δ’ ἠέλιος, τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν:

### book 465.2

σημειοῦνταί τινες ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐδύετο. A. Cf. p. 6.

### book 468.1

(naves e Lemno) τὰς προἕηκεν Ἰησονίδης Εὔνηος,

### book 468.2

τόν ῥ’ ἔτεχ’ Ὑψιπύλη ὑπ’ Ἰήσονι ποιμένι λαῶν:

### book 468.3

ὅτι καὶ τὰ Ἀργοναυτικὰ οἶδεν. οἰκεία δὲ Εὐνήῳ ἡ ἐμπορία

### book 468.4

καὶ πρὸς ὁμοφύλους γινομένη. V. —? —Cf. ad Φ 43.

### book h472-5.1

ἔνθεν ἄρ’ οἰνίζοντο καρηκομόωντες Ἀχαιοί,

### book h472-5.2

ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δ’ αἴθωνι σιδήρῳ,

### book h472-5.3

ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δ’ αὐτῇσι βόεσσιν,

### book h472-5.4

ἄλλοι δ’ ἀνδραπόδοισι· τίθεντο δὲ δαῖτα θάλειαν.

### book 473.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἀμοιβαῖς ἐχρῶντο οἱ παλαιοί, καὶ οὐ

### book 473.2

νομίσμασιν. A.

### book 474.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ῥινοῖς ταῖς βύρσαις, αὐταῖς δὲ βου‐

### book 474.2

σὶν ἀντὶ τοῦ ζώσαις. A.

### book 475.1

ἀθετεῖται, ὅτι νεωτερικὴ ὀνομασία τοῦ ἀνδράπο‐

### book 475.2

δον· οὐδὲ γὰρ παρὰ τοῖς ἐπιβεβληκόσιν Ὁμήρῳ νοεῖται (immo

### book 475.3

κεῖται). λυπεῖ δὲ καὶ τὸ ἄλλοι πλεονάζον. A. Eustath. 692,

### book 475

21: ἡ δὲ τῶν ἀνδραπόδων λέξις νεωτερική ἔστι κατὰ τοὺς

### book 475.5.1

παλαιούς· διὸ καὶ Ἀριστοφάνης καὶ Ζηνόδοτος ἠθέτουν τὸ

### book 475.5.2

ἔπος, ἐν ᾧ κεῖται ἡ λέξις αὕτη. Certe Zenodotus, si omnino,

### book 475.5.3

non ob hanc causam. L.

### book 482.1

κοιμήσαντ’ ἄρ’ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον

### book 482.2

ἕλοντο: ὅτι διέστειλε τὸ κοιμηθῆναι καὶ τὸ ὑπνῶσαι. τοῦτο

### book 482.3

δὲ πρὸς τὸ ἐν Ὀδυσσείᾳ (υ 4) Εὐρυνόμη δ’ ἄρ’ ἐπὶ χλαῖ‐

### book 482.4

ναν βάλε κοιμηθέντι· ἐπιφέρει γὰρ κεῖτ’ ἐγρηγορῶν

### book 482.5.1

(Ar. 120). Ζηνόδοτος δὲ καὶ τοῦτον καὶ τὸν πρῶτον τῆς

### book 482.5.2

ἑξῆς ῥαψῳδίας ἦρκε στίχον (v. ad Θ 1). AB. Cod. εἴρηκε pro

### book 482.5.3

ἦρκε. Corr. Bekk.

### book 1.1

ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ’

### book 1.2

αἶαν: ὅτι Ζηνόδοτος μετατίθησι τὴν ἀνατολὴν κάτω πρὸς

### book 1.3

τὸ οἱ δ’ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο (53), ὥστε τὴν τῶν θεῶν

### book 1.4

ἀγορὰν ὀψὲ γίνεσθαι ἀπρεπῶς. A.

### book 3.1

ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο:

### book 3.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἄκρᾳ (cf. p. 27), καὶ ὅτι λείπει ἡ ἐπὶ

### book 3.3

(p. 31), καὶ ὅτι τὰ ἐπίθετα ὡς ἐπὶ ὄρους (Ar. 168). A.

### book 16.1

τόσσον ἔνερθ’ Ἀίδεω ὅσον οὐρανός ἐστ’ ἀπὸ

### book 16.2

γαίης: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν καθ’ Ὅμηρον τοῦ κόσμου τάξιν.

### book 16.3

καὶ ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον ἐπὶ τοῦ Ὀλύμπου λέγει (Ar. 176).

### book 16.4

καὶ ὅτι λείπει τὸ ὕπερθεν, ὅσον ἐστὶν ὕπερθεν. A.

### book h19-27.1

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες

### book h19-27.2

πάντες δ’ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

### book h19-27.3

ἀλλ’ οὐκ ἂν ἐρύσαιτ’ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δέ

### book h19-27.4

Ζῆν’ ὕπατον μήστωρ’, οὐδ’ εἰ μάλα πολλὰ κά‐

### book h19-27.5.1

μοιτε.

### book h19-27.5.2

ἀλλ’ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλωμι ἐρύσσαι

### book h19-27.5.3

αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ’, αὐτῇ δὲ θαλάσσῃ.

### book h19-27.5.4

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο

### book h19-27.5.5

δησαίμην, τὰ δέ κ’ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

### book h19-27.10.1

τόσσον ἐγὼ περί τ’ εἰμὶ θεῶν περί τ’ εἴμ’ ἀν‐

### book h19-27.10.2

θρώπων.

### book 19.1

ἡ διπλῆ, ὅτι εἰ μὴ ἐκδεξώμεθα Ὄλυμπον τὸ ἐπὶ

### book 19.2

Μακεδονίας ὄρος, οὐ συμφωνήσει τῇ διαθέσει ταύτῃ· ἐπὶ

### book 19.1

γὰρ τοῦ οὐρανοῦ στάς φησι τὸν Ὄλυμπον ἀνέλκειν τῆς σει‐

### book 19.2

ρᾶς ἐκ τοῦ ῥίου ἐκδεθείσης (Ar. 17 sq.). καὶ ὅτι ἡ ἐξ

### book 19.5

περισσή. (Cf. p. 27). A.

### book 21.1

Ζῆν’ ὕπατον μήστωρα: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 21.2

ἐμέ, ὡς περὶ ἄλλου (cf. ad Η 75, 447). A.

### book 25.1

ἔπειτα: ὅταν θελήσω ἐρύσαι φησίν. A. „sine dubio

### book 25.2

Aristonici est.“ Lehrs. Ar. 172.

### book 25.3

περὶ ῥίον Οὐλύμποιο: ἵνα αὐτὸ δεσμεύσας καὶ τὰ

### book 25.4

λοιπὰ ἐπάρῃ, συνεῤῥιζωμένης αὐτῷ μὲν τῆς γῆς, τῇ δὲ γῇ

### book 25.5.1

τῆς θαλάσσης. BL. „certa vestigia Aristarchearum observa‐

### book 25.5.2

tionum.“ ibid.

### book 25.5.3

δείκνυσιν ὅτι βέβηκεν ὁ Ὄλυμπος καὶ οὐκ ἔστι μετέω‐

### book 25.5.4

ρος. V. „haec ipsa putaverim Aristonici verba esse.“ ibid.

### book 25-6.1

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος ἀμφοτέρους ἠθέτηκεν.

### book 25-6.2

δι’ αὐτῶν δὲ διδασκόμεθα, πῶς σπάσει τὴν γῆν σὺν τῇ θα‐

### book 25-6.3

λάσσῃ. A. πῶς σπάσει emend. Lehrs. Herod. 460 pro πᾶ‐

### book 25-6.4

σαν. —Versum puta ab initio simul diplen simplicem et diplen

### book 25-6.5

punctis notatam habuisse. L.

### book h28-9.1

ὣς ἔφαθ’, οἱ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο

### book h28-9.2

σιωπῇ κτλ. —

### book h37-40.1

ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

### book h37-40.2

τὴν δ’ ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς

### book h37-40.3

„θάρσει τριτογένεια, φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῶ

### book h37-40.4

πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.“

### book 28.1

ἐντεῦθεν ἕως τοῦ πρόφρονι μυθέομαι (40) ἀθε‐

### book 28.2

τοῦνται στίχοι ιγʹ, ὅτι ἐξ ἄλλων τόπων μετάκεινται (32—

### book 28.3

34 = 463—65, ubi v. 39, 40 = Χ 183, 184). καὶ ἐν τοῖς κατὰ

### book 28.4

μέρος διαπίπτει, οὐκ ὀρθῶς χρώμενος ταῖς λέξεσιν, ὀδυσ‐

### book 28.5.1

σαμένοιο τεοῖο. τοῦτο γάρ ἐστι τοῦ σοῦ, θέλει δὲ ὁ λό‐

### book 28.5.2

γος ὀργισθέντος σοῦ, ἀσυνάρθρως. A. V. ad 37 (emend. a

### book 28.5.3

Lehrsio Herod. 455): τεοῖο, τοῦ σοῦ οὐδετέρως, ὡς εἰ λέγοι,

### book 28.5.4

ἐπεὶ τὰ σὰ οὕτως πρὸς αὐτοὺς ἔχει. τεοῦ. ἀθετοῦσιν (cod.

### book 28.5.5

τε οὐ σθένουσιν). οὐδὲ ἐν τῇ Ζηνοδότου δὲ ἐφέρετο (cod.

### book 28.10

ὁ φέρων). τὸ (cod. τό τε) γὰρ τεοῖο συγχεῖ τὸν λόγον.

### book 39-40.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ὑπὸ Διὸς πάλιν λέγονται πρὸς

### book 39-40.2

Ἀθηνᾶν πρὸ τῆς Ἕκτορος τελευτῆς (Χ 183): ἐναντιοῦνται

### book 39-40.3

δὲ ἐνθάδε τοῖς ὑποκειμένοις. A.

### book 43

χρυσὸν δ’ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ’

### book 43.1

ἱμάσθλην: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ χρυσῆν πανοπλίαν. καὶ

### book 43.2

ὅτι ἐνθάδε λεγομένου τοῦ Διὸς ἀνειληφέναι τὴν ἰδίαν πανο‐

### book 43.3

πλίαν οὐκέτι ἑξῆς (387) ἐγχωρεῖ τὴν αὐτὴν ταύτην πανο‐

### book 43.5.1

πλίαν ἀνειληφέναι τὴν Ἀθηνᾶν. καὶ ὅτι τὸ γέντο ἐκ τῶν

### book 43.5.2

συμφραζομένων νοεῖται τεταγμένον ἀντὶ τοῦ ἔλαβεν. A.

### book 46.1

μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος: ἡ

### book 46.2

διπλῆ, ὅτι οὐδέποτε εἶπε μεσσηγὺς γαίης τε καὶ Ὀλύμπου

### book 46.3

νιφόεντος, οὐδὲ τὸν Ὄλυμπον ἀστερόεντα· διαφέρει γὰρ

### book 46.4

κατ’ αὐτὸν ὁ Ὄλυμπος τοῦ οὐρανοῦ. A. Ar. 171.

### book 47.1

Ἴδην δ’ ἵκανεν πολυπίδακα, μητέρα θηρῶν,

### book 47.2

Γάργαρον: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἰδιότητα τῆς φράσεως,

### book 47.3

ἀντὶ τοῦ τῆς Ἴδης εἰς Γάργαρον ἦλθεν· προτάξας γὰρ τὸ

### book 47.4

γενικὸν, τὸ εἰδικὸν ἐπήνεγκεν. μέρη γὰρ τῆς Ἴδης ἄλλα τε

### book 47.5

καὶ τὸ Γάργαρον. A. Cf. p. 20.

### book 53.1

οἱ δ’ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο καρηκομόωντες

### book 53.2

Ἀχαιοί: ἡ διπλῆ, ὅτι πρὸ τούτου τὴν ἀνατολὴν τίθησι

### book 53.3

Ζηνόδοτος (v. ad. 1). τὸ δὲ συνεχὲς τοῦ λόγου οὕτως ἐστίν,

### book 53.4

ἡμέρας ἐνστάσης ὁ μὲν Ζεὺς θεῶν ἀγορὰν ἐποιεῖτο, οἱ δὲ

### book 53.5

Ἀχαιοὶ δεῖπνον εἵλοντο. A.

### book 55.1

Τρῶες δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο,

### book 55.2

παυρότεροι: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλάσσους ἀεὶ τοὺς Τρῶας σὺν

### book 55.3

τοῖς ἐπικούροις λέγει. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς ἐκεῖνα τὰ ἀθε‐

### book 55.4

τούμενα πολλέων ἐκ πολίων ἐγχεσπάλοι ἄνδρες (Β 131):

### book 55.5

καὶ πρὸς Ζηνόδοτον γράφοντα (562) μυρία δ’ ἐν πεδίῳ. A.

### book 58.1

πᾶσαι δ’ ὠίγνυντο πύλαι: ἡ διπλῆ, ὅτι μία ἐστὶν

### book 58.2

ἱππήλατος πύλη, καὶ πληθυντικῶς εἶπε πύλαι. τὸ δὲ πᾶ‐

### book 58.3

σαι ἀντὶ τοῦ ὅλαι, ὡς θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταεί‐

### book 58.4

νυον (Ψ 135). AV. Ar. 139.

### book 61.1

σύν ῥ’ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ’ ἔγχεα καὶ μένε’

### book 61.2

ἀνδρῶν

### book 61.3

χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

### book 61.4

ἔπληντ’ ἀλλήλῃσι: ἡ διπλῆ, ὅτι ταὐτὸν ἐξ ἐπαναλή‐

### book 61.5.1

ψεως εἶπεν· προειπὼν γὰρ ῥινούς, ἐπενήνοχεν ἀτὰρ ἀσπί‐

### book 61.5.2

δες ὀμφαλόεσσαι, ἐξ ἀμφοτέρων ταὐτὰ σημαίνων. A.

### book 61.5.3

ἔνθα δ’ ἅμ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν

### book 65.1

ὀλλύντων καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ’ αἵματι γαῖα: ἡ

### book 65.2

διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐῤῥεῖτο ἡ γῆ (p. 3), καὶ ὅτι πρὸς τὸ

### book 65

δεύτερον πρότερον ἀπήντηκεν (Ar. 13). A.

### book 66.1

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ: ἡ

### book 66.2

διπλῆ, ὅτι νῦν τὴν πρὸ μεσημβρίας ὥραν ἠῶ λέγει. A.

### book 68.1

ἦμος δ’ ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει:

### book 68.2

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐδέποτε ἐν Ὀλύμπῳ τὸν ἥλιον, ἀλλ’ ἐν οὐ‐

### book 68.3

ρανῷ· οὐκ ἄρα ὁ αὐτὸς τῷ οὐρανῷ (Ar. 171). A.

### book 70.1

καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα

### book 70.2

ἐν δ’ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο: μίαν

### book 70.3

ὑπὲρ ἑκατέρου στρατεύματος· καὶ ὅτι τὰς θανατηφόρους

### book 70.4

μοίρας λέγει. ὁ δὲ Αἰσχύλος νομίσας λέγεσθαι τὰς ψυχὰς

### book 70.5.1

ἐποίησε τὴν ψυχοστασίαν, ἐν ᾗ ἐστὶν ὁ Ζεὺς ἱστὰς ἐν τῷ

### book 70.5.2

ζυγῷ τὴν τοῦ Μέμνονος καὶ Ἀχιλλέως ψυχήν. A. Cf. ad 73sq.

### book 73.1

αἱ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ

### book 73.2

ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν.

### book 73-4.1

ἀθετοῦνται, ὅτι ὑπὲρ ἑκάστου στρατεύματος

### book 73-4.2

κῆρα ζυγοστατεῖ ὁ Ζεύς, οὐ πλείους, ὡς ἐπὶ Ἀχιλλέως καὶ

### book 73-4.3

Ἕκτορος (X 210): ὁ δὲ διασκευαστὴς (Ar. 350) ἐξέλαβε πολ‐

### book 73-4.4

λάς. εἰ δέ τις δύο ὑπὲρ ἑκατέρου ἵστασθαί φησι, ῥυόμε‐

### book 73-4.5.1

νος τὴν σύγχυσιν τοῦ δυικοῦ σχήματος, ἄλογον· πρὸς τί

### book 73-4.5.2

γὰρ δύο, ἀλλ’ οὐ μία; A.

### book 85.1

ἀλγήσας δ’ ἀνέπαλτο, βέλος δ’ εἰς ἐγκέφαλον

### book 85.2

δῦ: ὅτι ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ· βέλος γάρ. A. Cf. p. 35.

### book 89.1

(Hectoris equi) θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες

### book 89.2

Ἕκτορα: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸν παραιβάτην (cf. v. 121)

### book 89.3

Ἕκτορα ἡνίοχον εἶπεν. A. —Et. M. ἡνίοχος κυρίως ὁ τὰς

### book 89.4

ἡνίας ἔχων· εἴρηται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ παραβάτου. Idem do‐

### book 89.5.1

cent scholl. BL. Ζ 19. Alia sine dubio Aristarchi sententia

### book 89.5.2

erat. Aut observaverat ex more suo, ἡνίοχος a propria signi‐

### book 89.5.3

ficatione ejus qui frena teneat, hic καταχρηστικῶς transisse ad

### book 89.5.4

eum, qui temperet et imperet, quo ad hostes equi flectendi

### book 89.5.5

sint; neque idcirco tolli Homericam differentiam inter ἡνιόχους

### book 89.10.1

et παραβάτας (cf. ad Λ 104): aut ἡνίοχον Hectorem hic dictum

### book 89.10.2

esse non ad praesentem statum, sed κοινῶς, universali epi‐

### book 89.10.3

theto herois laudibus apto. (Aliam rationem de Hectore θρα‐

### book 89.10.4

σεῖ ἡνιόχω habes in B ad Θ 185). L.

### book 97.1

ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσ‐

### book 97.2

σεύς: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀμφίβολον, πότερον οὐκ ἀντελά‐

### book 97.1

βετο καθόλου τῆς φωνῆς διὰ τὸν θόρυβον, ἢ ἀκούσας παρε‐

### book 97.2

πέμψατο· ὅπερ δέχεται ὁ Ἀρίσταρχος. A. Cf. ad 266, He‐

### book 97.5

rodian. ad 4. Ar. 150. Apollon. constr. 296, 9.

### book 99.1

Τυδείδης δ’ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη:

### book 99.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐν ἴσῳ τῷ μόνος. A.

### book h106-10.1

οἷοι Τρώιοι ἵπποι, ἐπιστάμενοι πεδίοιο

### book h106-10.2

κραιπνὰ μάλ’ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέ‐

### book h106-10.3

βεσθαι,

### book h106-10.4

οὕς ποτ’ ἀπ’ Αἰνείαν ἑλόμην, μήστωρε φόβοιο.

### book h106-10.5.1

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶι

### book h106-10.5.2

Τρωσὶν ἐφ’ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν.

### book 106

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ διά. A. Cf. p. 26.

### book 107.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ φεύγειν ἀεὶ τὸ φέβεσθαι

### book 107.2

παρ’ αὐτῷ, καὶ ὅτι ἐντεῦθεν τὸ φόβον Ἄρηος φορεού‐

### book 107.3

σας (Β 767). A.

### book 108.1

ἀθετεῖται, ὅτι ἄτοπον προστιθέναι τὴν ἱστορίαν

### book 108.2

τῷ εἰδότι, καὶ ὁ καιρὸς δεῖται συντομίας· καὶ ὅτι τὸ ποτέ

### book 108.3

χρονικὴν ἔχει ἔμφασιν, τῆς ἀφαιρέσεως γεγονυίας τῇ πρὸ

### book 108.4

ταύτης ἡμέρᾳ. A.

### book 109.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τετήρηται παρ’ αὐτῷ καθαρῶς τὰ

### book 109.2

δυικά, καὶ νῦν ὡς ἐπὶ δύο ἵππων διαλέγεται. A.

### book 114.1

Εὐρυμέδων: ἡ διπλῆ, ὅτι ὁμώνυμος οὗτος τῷ

### book 114.2

Ἀγαμέμνονος ἡνιόχῳ (Δ 228). A.

### book h124-5.1

Ἕκτορα δ’ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο.

### book h124-5.2

τὸν μὲν ἔπειτ’ εἴασε, καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου.

### book 124.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ περί (sc. περὶ ἡνιόχοιο,

### book 124.2

cf. p. 26), καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ Ἕκτορος φρένας (cf. p. 20). A.

### book 125

ὅτι καὶ ἐνθάδε λείπει ἡ περί (sc. ἑταίρου). A.

### book 128.1

Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ’

### book 128.2

ἵππων

### book 128.3

ὠκυπόδων ἐπέβησε: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ἐνταῦθα

### book 128.4

μὲν γράφει Ἐρασιπτόλεμον, ἐν δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα

### book 128.5

(312) εἴασεν Ἀρχεπτόλεμον. A.

### book h130-1.1

ἔνθα κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,

### book h130-1.2

καὶ νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠύτε ἄρνες.

### book 130.1

ἡ διπλῆ, ὅτι κατὰ τοῦ οὐδετέρου τὸ πληθυντικόν,

### book 130.2

ὡς σπάρτα λέλυνται (Β 135). A. Cf. p. 15.

### book 131

ὅτι τὸ σήκασθεν αὐτὸς ἐπεξηγεῖται εἰπών ἠύτε

### book 131

ἄρνες. A.

### book 139.1

Τυδείδη, ἄγε δ’ αὖτε φόβον δ’ ἔχε μώνυχας

### book 139.2

ἵππους: ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν φόβον τὴν φυγήν (Ar. 89):

### book 139.3

καὶ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἄγε νῶι φόβον δέ, ὅ ἐστιν

### book 139.4

ἡμεῖς ἢ ἡμᾶς, ὧν οὐδέτερον ἁρμόζει. A.

### book 149.1

Τυδείδης ὑπ’ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας:

### book 149.2

ἡ διπλῆ, ὅτι σαφῶς φοβεύμενος ἀντὶ τοῦ φεύγων. A.

### book 149.3

Ar. 89.

### book 150.1

τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών: ὅτι οὐκ ἐν τῷ

### book 150.2

καθόλου εὐρεῖαν λέγει, ἀλλ’ ἐμοὶ εὐρεῖα ἡ γῆ γένοιτο, ἀντὶ

### book 150.3

τοῦ εὐρὺ χάσμα ποιήσειεν. A. Cf. p. 29.

### book h164-6.1

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο

### book h164-6.2

πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐδὲ γυναῖκας

### book h164-6.3

ἄξεις ἐν νήεσσι· πάρος τοι δαίμονα δώσω.

### book 164.1

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς, ὅτι εὐτελεῖς εἰσὶ τῇ κατα‐

### book 164.2

σκευῇ, καὶ τὸ πάρος τοι δαίμονα δώσω τελείως ἐστὶν

### book 164.3

οὐ κατὰ τὸν ποιητήν· ἀνάρμοστα δὲ καὶ τὰ λεγόμενα τοῖς

### book 164.4

προσώποις. A.

### book 168.1

ὣς φάτο, Τυδείδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν,

### book 168.2

ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσα‐

### book 168.3

σθαι: ἡ διπλῆ, ὅτι ὑποτάσσουσιν ἢ μήτε στρέψαι μήτ’

### book 168.4

ἀντίβιον μαχέσασθαι· οὐκ ἔστι δέ· τὸ γὰρ διάνδιχα

### book 168.5.1

οὐκ ἔστι δύο ἐμερίμνησεν ἐναντία, ἀλλ’ ἐπὶ τὸ αὐτὸ φερό‐

### book 168.5.2

μενα, στρέψαι τοὺς ἵππους καὶ μάχεσθαι. A. Cf. ad Α 190

### book 168.5.3

et proll. ad Nican. p. 115. Sed recte monuit Langius (Gött.

### book 168.5.4

Gel. Anz. 1851 p. 941 sq.), hos duos locos aliquantum inter

### book 168.5.5

se distare ac jure Aristarchum hunc (ἢ μήτε στρέψαι) omisisse,

### book 168.10

illum (Α 192) notasse tantum.

### book 181.1

μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηίοιο γενέσθω,

### book 181.2

ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτούς.

### book 181.3

Fortasse etiam hoc loco observaverat Aristarchus, Hecto‐

### book 181.4

rem ut barbaros omnino in insolentem vaniloquentiam propen‐

### book 181.5.1

sum fingi a poeta (cf. ad 535—37). Ejusmodi minas quas Tro‐

### book 181.5.2

jani inter se jactarent, etiam in Graecorum notitiam venisse

### book 181.5.3

apparet ex Ξ 45, ubi v. Aristonicum.

### book h184-6.1

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

### book h184-6.2

Ξάνθε τε καὶ σὺ Πόδαργε, καὶ Αἴθων Λάμπε

### book h184-6.3

τε δῖε,

### book h184-6

νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον.

### book 185.1

ἀθετεῖται (Bekk. et Vill. ἡ διπλῆ), ὅτι οὐδαμοῦ

### book 185.2

Ὅμηρος τεθρίππου χρῆσιν παρεισάγει. μάχεται δὲ καὶ τὰ

### book 185.3

ἐπαγόμενα δυικά, καὶ ἡ προσφώνησις εὐήθης. A. Cf. ad

### book 185.4

Τ 400 Ψ 295. Ar. 196.

### book 186.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐπὶ δυεῖν ἡ φράσις ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τεσ‐

### book 186.2

σάρων. A. Cf. p. 15.

### book h188-9.1

ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν

### book h188-9.2

οἶνόν τ’ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.

### book 189.1

γελοιότατος ἐπὶ ἵππων ὁ στίχος (obelus est ad text.

### book 189.2

Ven.), ὅτι οἶνον ἵπποι οὐ πίνουσι. καὶ ὅτε θυμὸς ἀνώ‐

### book 189.3

γοι εἰς μέθην γελοῖον. A. οἷον εἰς μέθην? L.

### book 191.1

ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον: ἡ διπλῆ,

### book 191.2

ὅτι ὡς πρὸς δύο τοῖς δυικοῖς σχήμασι χρῆται· διὸ ἀθετητέον

### book 191.3

τὸν προκείμενον στίχον (185), ἐν ᾧ τέσσαρά ἐστιν ὀνόματα.

### book 191.4

A. Cf. p. 15.

### book 193.1

(ἀσπίδα) πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι: ἀντὶ τοῦ

### book 193.2

ὅλην, ὡς πᾶσαι πύλαι ὅλη πύλη. V. Ar. 130.

### book 199.1

μακρὸν Ὄλυμπον: ἡ διπλῆ, ὅτι μακρὸν Ὄλυμ‐

### book 199.2

πον ὡς ὄρος. A. Ar. 168.

### book 199.3

εὐρύοπα Ζῆ‐

### book 207.1

ν’ αὐτοῦ. Adnotatio fuit de ultima littera vocis

### book 207.2

Ζῆν’ in sequentem versum transferenda. V. ad Ω 331. Cf.

### book 207.3

Nicanorem.

### book 207bis.1

ν’ αὐτοῦ κ’ ἔνθ’ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος

### book 207bis.2

ἐν Ἴδῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος ἀνάπαλιν αὐτοῦ κ’ ἔνθα

### book 207bis.3

κάθοιτ’ ἀκαχήμενος. A. Cod. ἀνάπαλιν τοῦ κ, ἔνθα

### book 207bis.4

κτλ. Em. L.

### book 209.1

Ἥρη ἀπτοεπές, ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες:

### book 209.2

ἡ διπλῆ, ὅτι δασύνουσιν ἁπτοεπές, καθαπτομένη τοῖς ἔπε‐

### book 209.3

σιν. Ἀρίσταρχος δὲ ψιλοῖ. ἐμφατικώτερον δὲ τὸ ψιλοῦν.

### book 209.4

καὶ ἴσως ἦν παρὰ τὸ πτοεῖσθαι, ἡ ἄγαν πτοοῦσα. ἢ παρὰ

### book 209.5.1

τὸ ἁπτόν, τὸ ἰσχυρόν, ὥστε εἶναι δεινοεπές. A. Aristarcho

### book 209.5.2

cui ἄαπτος fuit ἀπτόητος, putaverim hoc fuisse ἀπτόητε τοῖς

### book 209.5.3

λόγοις vel ἔπεσιν. Inspice Apollon. Hesych. Suid. Si quis porro

### book 209.5.4

meminerit ἀάπτους (ut certe Herodianus tradidit Α 567) ex‐

### book 209.5.5

plicuisse eum τὰς δεινὰς καὶ ἀπτοήτους i. e. τὰς ἀπτοή‐

### book 209.10

τους, id quod transit in significationem δεινάς: item hic suspi‐

### book 209.1

cetur duplicem fuisse Aristarchi translationem, ἀπτόητε τοῖς

### book 209.2

ἔπεσι, hinc significante vocabulo δεινοεπές. Ita ratiocinatus

### book 209.3

possit firmamentum invenire in Et. M. 133, 43: ἀπτοεπές· τι‐

### book 209.4

νὲς δασύνουσι· καὶ Ἥρη ἁπτοεπής, ὡς καθαπτομένη τοῖς

### book 209.15.1

ἔπεσιν. ἐμφατικώτερον δὲ τὸ ψιλοῦν· ἄαπτον γάρ ἐστι τὸ

### book 209.15.2

δεινόν [i. e. jam enim Homerus ἄαπτος (quod est—ut ἀά‐

### book 209.15.3

σχετος cum α superfluo—ἄπτος, quod est per syncopen ex

### book 209.15.4

ἀπτόητος) pro δεινός] ὥστε εἶναι δεινοεπές. Quanto id me‐

### book 209.15.5

lius rationique convenientius, quam: τὸ ἰσχυρόν, ὥστε εἶναι

### book 209.20.1

δεινοεπές. Unde vero hausit sua Etymologus, nisi ex hoc

### book 209.20.2

ipso scholio, quod adhuc incorruptius invenit? Aristonici sen‐

### book 209.20.3

tentiam certe ut satis sit scienti referens. Alii quem ab καὶ

### book 209.20.4

ἴσως audimus, vetus vocabulum δεινοεπές placuit, cetera nec

### book 209.20.5

intellexit satis et exquisitiora tentavit. Quod ad spiritum attinet

### book 209.25.1

in ἁπτόν, Zenodoti rationes ἀάπτους scribentis explicantisque

### book 209.25.2

ἰσχυράς, plane incompertas habemus. Ut hic, ἁπτόν ἰσχυρόν

### book 209.25.3

habemus apud Hesych. p. 112. Licebit conjicere auctorem

### book 209.25.4

nostrum, quia dictum videbat ἁπτοεπές significans καθαπτο‐

### book 209.25.5

μένη minus emphaticum esse, ut asperum etiam spiritum ex‐

### book 209.30.1

plicaret ἐμφατικώτερον, incidisse in ἁπτόν τὸ ἰσχυρόν: quo

### book 209.30.2

ecce sibi visus est effecisse, ut cum spiritu ab Aristarcho re‐

### book 209.30.3

jecto ad ipsam Aristarchi explicationem evaderet. L.

### book h213-4.1

τῶν δ’ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργεν,

### book h213-4.2

πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων.

### book 213.1

ὅτι ἔν τισι γράφεται ἀπὸ τάφρου πύργος ἔερ‐

### book 213.2

γεν. οὐ δύναται δὲ τὸ ἐκ νηῶν συναφὲς εἶναι τῷ ἀπὸ

### book 213.3

τάφρου· πρὸς γὰρ ταῖς ναυσὶ μᾶλλον ὁ πύργος ἢ ἡ τά‐

### book 213.4

φρος· καὶ ἔστι τὸ λεγόμενον, τὸ μεταξὺ τοῦ τείχους καὶ

### book 213.5.1

τῆς τάφρου πλῆρες ἦν ἵππων καὶ ἀνδρῶν. ἐκ νηῶν δὲ λέ‐

### book 213.5.2

γει ἀπὸ τοῦ κατὰ τὰς ναῦς τόπου. σημειωτέον δὲ ὅτι με‐

### book 213.5.3

ταξὺ τοῦ τείχους καὶ τῆς τάφρου διάστημα ἀπελείπετο κατὰ

### book 213.5.4

τὴν τοποθεσίαν τῆς νεωλκίας. A. οὐ ante δύναται δὲ τὸ ἐκ

### book 213.5.5

νηῶν ins. L. —Cf. proll. ad Nicanor. p. 113.

### book h221-3.1

(Agamemnon) πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ

### book h221-3.2

παχείῃ,

### book h221-3.3

στῆ δ’ ἐπ’ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηὶ μελαίνῃ,

### book h221-3.4

ἥ ῥ’ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε, γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε.

### book 221

πρὸς τὸ ἔχων ἐν χειρί, τί ποτε σημαίνει; ὁ μὲν

### book 221.1

Ἀπολλόδωρος, ὅτι περιειλήσας εἶχεν ἐν τῇ χειρί, ὁ δὲ Διο‐

### book 221.2

νύσιος, πρὸς τὸ κατασείειν εὐθέτως λαβόμενος τοῦ φάρους.

### book 221.3

A. εὐθέτως scripsi pro εὐθέες. εὐθετοῦν est apud Aristoni‐

### book 221.5.1

cum ad Λ 844. Harl. Cram. ad δ 134: σημειοῦνται τινές, ὅτι

### book 221.5.2

τὸ εἰς νῆσιν (cod. νῆσον) εὔθετον μήρυμα ἐρίου νῆμα εἶπεν.

### book 223.1

πρὸς τὴν τάξιν τῆς νεωλκίας ἡ παρατήρησις (Ar.

### book 223.2

230), καὶ πρὸς τὸ γεγωνέμεν, ὅτι οὐ ψιλῶς ἐστὶ φωνεῖν

### book 223.3

ἀλλ’ ἀκουστὸν φθέγγεσθαι (Ar. 107). A.

### book h229-35.1

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι,

### book h229-35.2

ἅς, ὁπότ’ ἐν Λήμνῳ, κενεαυχέες ἠγοράασθε,

### book h229-35.3

ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων,

### book h229-35.4

πίνοντες κρητῆρας ἐυστεφέας οἴνοιο,

### book h229-35.5.1

Τρώων ἀνθ’ ἕκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος

### book h229-35.5.2

στήσεσθ’ ἐν πολέμῳ· νῦν δ’ οὐδ’ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν

### book h229-35.5.3

Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

### book 230.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τοῦτο γινόμενον μὲν οὐ παρέστησεν,

### book 230.2

ὡς γενόμενον δὲ παραδίδωσιν (Ar. 14). τὸ δὲ ὁπότε ἀντὶ

### book 230.3

τοῦ ὅτε. A. BLV: τὸ ὁπότε ἀντὶ τοῦ ποτέ (cf. ad Ρ 178).

### book 230.4

Quid Aristarchus de hoc loco senserit obscurum est. Quae

### book 230.5.1

Lehrsius scripsit in Aristarcho p. 382, ea nunc ipse retractanda

### book 230.5.2

censet. Nam si Aristarchus Δ 1 ἠγορόωντο explicuit ἠθροί‐

### book 230.5.3

ζοντο, inde non sequitur, hoc loco eum eodem modo expli‐

### book 230.5.4

cuisse. Sin autem id fecit, tantum abest ut omissum statuerit

### book 230.5.5

ἦμεν, ut potius sumere deberet aut ab initio versum corruptum

### book 230.10

esse aut excidisse versum post hunc.

### book 231.1

περιττὸς ὁ στίχος· ἐκ γὰρ τοῦ πίνειν, οὐκ ἐκ τοῦ

### book 231.2

ἐσθίειν τὸ καυχᾶσθαι συμβαίνει. A. Cf. ad Υ 84.

### book 233.1

Τρώων ἀνθ’ ἑκατόν: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀνάγνω‐

### book 233.2

σιν, ὅτι οὕτως προενεκτέον. A. sc. ut plenum sit ἀντί non

### book 233.3

ἄντα: Ar. 121.

### book 235.1

ὁ ὀβελός, ὅτι ἐκλύει καὶ ἀπαμβλύνει τὸν ὀνει‐

### book 235.2

δισμὸν ὁ στίχος· κρείσσων γὰρ καθολικώτερον ἐᾶσαι, οὑδή‐

### book 235.3

ποτε ἀνδρός, ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ διαφορωτάτου. A.

### book 239.1

(οὐ μὲν δή ποτέ φημι—) παρελθέμεν ἐνθάδε

### book 239.2

ἔρρων: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ἔρρων οὐκ ἔστι ψιλῶς παραγινό‐

### book 239.3

μενος, ἀλλὰ μετὰ φθορᾶς· δυσαρεστεῖ γὰρ τῇ παρουσίᾳ. A.

### book 239.4

Ar. 109.

### book 250

ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί:

### book 250.1

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐκ ἔστι καθολικὸν ἐπίθετον ὁ πανομφαῖος, ὁ

### book 250.2

κληδόνιος καὶ πάσης κληδόνος παραίτιος· καὶ ὅτι ἅπαξ ἐν‐

### book 250.3

ταῦθα τὸ ἐπίθετον. A. Cf. ad Β 41, Ar. 97. Intelligendum,

### book 250.5.1

quasi dixisset τουτέστιν ὁ κληδόνιος. Docet accipiendum esse,

### book 250.5.2

hanc aram sacram fuisse Jovi, quatenus κληδόνιος est, quia is

### book 250.5.3

opinor in ἀγορᾷ potissime colitur; non ut καθολικὸν Jovis

### book 250.5.4

epitheton, pro quo etiam aliud quodcunque ex ejus epithetis

### book 250.5.5

poni potuisset. Cf. ad Φοίβου ἀφήτορος Ι 404. L. παραί‐

### book 250.10

τιος etiam Κ 460.

### book 266.1

Τεῦκρος δ’ εἴνατος ἦλθε, παλίντονα τόξα

### book 266.2

τιταίνων: ἡ διπλῆ, ὅτι πάντων ὑποστρεψάντων μόνος ὁ

### book 266.3

Ὀδυσσεὺς παρέμεινε πρὸς ταῖς ναυσίν, ὥστε τὸ ἐπάνω εὐ‐

### book 266.4

κρινὲς γίνεσθαι, τὸ ὣς ἔφαθ’ οὐδ’ ἐσάκουσεν (97) ὅτι

### book 266.5.1

ἑκουσίως παρεπέμψατο. A. Ar. 150.

### book 266.5.2

παλίντονα τόξα: εἰς τοὐπίσω τεινόμενα (cod. νων). A.

### book 266.5.3

εἰς τοὐπίσω explicuisse Aristonicum apparet ex 325. L.

### book h283-4.1

πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ ς’ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα

### book h283-4.2

καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ.

### book 284.1

παρὰ Ζηνοδότῳ οὐδὲ ἦν· ἠθέτητο δὲ καὶ παρὰ

### book 284.2

Ἀριστοφάνει, ὅτι ἄκαιρος ἡ γενεαλογία, καὶ οὐκ ἔχουσα προ‐

### book 284.3

τροπὴν ἀλλὰ τοὐναντίον, ὀνειδισμὸν καὶ ἀποτροπήν. A.

### book 290.1

ἢ τρίποδ’ ἠὲ δύω ἵππους: ἡ διπλῆ, ὅτι δύο

### book 290.2

ἵπποις ἐχρῶντο. A. Ar. 196.

### book 293.1

Ἀτρείδη κύδιστε, τί με σπεύδοντα καὶ αὐτόν

### book 293.2

ὀτρύνεις; σπεύδοντα: ἀντὶ τοῦ προθύμως ἐνεργοῦντα.

### book 293.3

A. Ar. 122.

### book 299.1

τοῦτον δ’ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσση‐

### book 299.2

τῆρα: ὅτι ἀντὶ τοῦ παῖσαι τὸ (cod. καί) βαλεῖν. A. Ar. 72.

### book 301.1

βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ βα‐

### book 301.2

λέειν. A. Ar. 72.

### book 306.1

μήκων δ’ ὣς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ’ ἐνὶ κήπῳ

### book 306.2

καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν·

### book 306.3

ὣς ἑτέρως’ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

### book 307.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἔξωθεν προσληπτέον τὸ ἔστιν, εἰ μὴ

### book 307.2

ἡ μετοχὴ ἀντὶ ῥήματος παρείληπται, βριθομένη ἀντὶ τοῦ

### book 307.3

βρίθεται, ἢ κοινὸν τὸ κάρη βάλεν. A. Ar. 383.

### book 308

ἑτέρως’: ὅτι τὸ πλῆρες ἑτέρωσε. A.

### book h312-3

ἀλλ’ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα

### book h312-3

ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

### book 312.1

ἐνταῦθα καταλέλοιπε Ζηνόδοτος Ἀρχεπτόλεμον,

### book 312.2

πεποίηκε δὲ ἄνω (128) Ἰφιτίδην Ἐρασιπτόλεμον. A.

### book 313

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ βάλεν ἀντὶ τοῦ ἔπαισεν. A. Ar. 72.

### book 317.1

Ἕκτορα δ’ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο.

### book 317.2

τὸν μὲν ἔπειτ’ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου:

### book 317.3

ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ περί, περὶ ἑταίρου. A. Cf. p. 26.

### book 317.4

Idem in antecedente versu notaverat de ἡνιόχοιο ut v. 124. L.

### book h320-2.1

αὐτὸς δ’ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος

### book h320-2.2

σμερδαλέα ἰάχων· ὁ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί,

### book h320-2.3

βῆ δ’ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

### book h320-3.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ὡς περὶ ἑτέρου ὁ δὲ χερμάδιον

### book h320-3.2

ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀναφέρων πρόσωπον, ὡς εἰ ἔλεγεν οὗτος δὲ αὐ‐

### book h320-3.3

τὸς χερμάδιον λάβε χειρί. A. Cf. ad Ε 734.

### book h320-4

βαλέειν: ὅτι ἐπὶ τοῦ τρῶσαι. V. Ar. 73.

### book h324-8.1

τὸν δ’ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ

### book h324-8.2

αὐερύοντα παρ’ ὦμον, ὅθι κληὶς ἀποέργει

### book h324-8.3

αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν,

### book h324-8.4

τῇ ῥ’ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι,

### book h324-8.5

ῥῆξε δέ οἱ νευρήν· νάρκησε δὲ χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ.

### book 325.1

ἡ διπλῆ, ὅτι αὐερύοντα σαφῶς εἰς τοὐπίσω ἕλ‐

### book 325.2

κοντα· καὶ παλίντονα τόξα (v. ad 266) ἀπὸ τούτου, A.

### book 325.3

Cf. ad Β 422.

### book 328.1

ὅτι ἐν τοῖς ἑξῆς τούτου μνημονεύει νευρὴν δ’

### book 328.2

ἐξέῤῥηξε νεοστρεφέα (Ο 469—hoc versu ibi utitur Ari‐

### book 328.3

starchus ad lectiones πρώιον et πρῴην dijudicandas L.). καὶ

### book 328.4

ὅτι οὕτως εἶπε τὸ ἐνάρκησεν ἐν ἴσῳ τῷ ναρκᾷν ἐποίησε τὴν

### book 328.5.1

χεῖρα κατὰ τὸν καρπόν. A. τῷ ναρκᾷν ἐποίησε inseruit L.

### book 328.5.2

Eadem ratione οἰδάνει pro οἰδάνειν ποιεῖ Ι 554, λελάχωσι

### book 328.5.3

per λαχεῖν ποιήσωσι explicatum Ο 350 Χ 343. Harl. δ 104

### book 328.5.4

(ἀπεχθαίρει pro ἀπεχθαίρειν ποιεῖ, comparatur πάντας μέν

### book 328.5.5

ῥ’ ἔλπει). Quod est Ε 37 ἔκλιναν—κλιθῆναι ἐποίησαν,

### book 328.10

ab his paulum distat. v. ibi.

### book 330.1

Αἴας δ’ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος

### book 330.2

ἀλλὰ θέων περίβη: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ τῶν ὑπερμα‐

### book 330.3

χούντων τοῖς ἐκγόνοις ζῴων, πρὸς τὸ Χρύσην ἀμφιβέ‐

### book 330.4

βηκε (Α 37). B?

### book 340

ἰσχία τε γλουτούς τε: σημειοῦνταί τινες ὅτι

### book 340

ὑγιῶς διέσταλκε. A.

### book 349.1

Γοργοῦς οἴματ’ ἔχων ἠὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος:

### book 349.2

ὁ Ζηνόδοτος γράφει Γοργόνος ὄμματ’ ἔχων ἠὲ βρο‐

### book 349.3

τολοιγοῦ Ἄρηος. ὁ δὲ Ὅμηρος χωρὶς τοῦ ν λέγει τῇ

### book 349.4

δ’ ἐπὶ μὲν Γοργώ (Λ 36) ὡς Σαπφώ· διὸ [λέγει] Γοργοῦς

### book 349.5

ὡς Σαπφοῦς. A.

### book 360.1

(Minerva loquitur) ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαί‐

### book 360.2

νεται οὐκ ἀγαθῇσιν

### book 360.3

σχέτλιος: σημειοῦνταί τινες ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀγνώμων,

### book 360.4

οὐκ ἐν καθόλου δέ, ἀλλ’ εἰς ταύτην μόνην. A. Ar. 149.

### book 368.1

(Herculem) ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγε‐

### book 368.2

ροῦ Ἀίδαο: ἡ διπλῆ, ὅτι τούτου μόνου τοῦ ἄθλου μέ‐

### book 368.3

μνηται κατὰ τὸ ῥητόν [τίνες ἦσαν;]. καὶ ὅτι κύνα μόνον

### book 368.4

λέγει, Κέρβερον δὲ οὐκ ὀνομάζει, ὡς οἱ νεώτεροι. ABV. Cf.

### book 368.5.1

Pausan. 3, 25, 4. Lehrs Herodian. p. 457: „Illud τίνες ἦσαν

### book 368.5.2

immigravit, puto, ex margine: τίνες ἦσαν; sc. labores Herculis.“

### book 368.5.3

Postea addidit: Putabit fortasse aliquis in τίνες ἦσαν plus la‐

### book 368.5.4

tere quam quod significavi, sc. τὴν νέκυιαν, πρὸς τὴν νέ‐

### book 368.5.5

κυιαν vel tale quid (v. λ 623).

### book h370-2.1

Θέτιδος δ’ ἐξήνυσε βουλάς,

### book h370-2.2

ἥ οἱ γούνατ’ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου,

### book h370-2.3

λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

### book 371-2.1

ἀθετοῦνται δύο στίχοι, ὅτι οὐκ ἔδει κατὰ μέ‐

### book 371-2.2

ρος διηγήσασθαι, καὶ ταῦτα πρὸς τὴν καλῶς εἰδυῖαν· καὶ

### book 371-2.3

μὴν οὐδὲ ἡμεῖς περισσόν τι προσιστοροῦμεν. οὐδὲ παρὰ

### book 371-2.4

Ζηνοδότῳ ἦσαν. A. Nec omissum fuerit πτολίπορθον Ἀχιλ‐

### book 371-2.5

λέα augere suspicionem: Ο 56. L.

### book 373.1

ἔσται μὰν ὅτ’ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα

### book 373.2

εἴπῃ: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ τῆς ἑρμηνείας ἴδιον, ὡς ἐκεῖ ἔσσε‐

### book 373.3

ται ἦμαρ ὅτ’ ἄν ποτ’ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρή (Δ 164 Ζ 448)

### book 373.4

ἀντὶ τοῦ ὅτ’ ὀλεῖται. A. Cf. p. 11.

### book 377.1

ἢ νῶι (378) γηθήσει προφανείσα: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 377.2

Ζηνόδοτος γράφει σὺν τῷ ν νῶιν. τοῦτο δὲ τίθεται ἀντὶ

### book 377.3

τοῦ ἡμῖν ἢ ἡμῶν· οὐδέτερον δὲ ἁρμόζει· τὸ γὰρ νῶι ἐστὶν

### book 377.4

ἢ ἡμεῖς ἢ ἡμᾶς. A.

### book h385-8.1

(Minerva) πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ’

### book h385-8.2

οὔδει,

### book h385-8.3

ποικίλον, ὅν ῥ’ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν,

### book h385-8

ἡ δὲ χιτῶν’ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο

### book h385-8.5

τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

### book 385.1

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς (385—387) ὅτι ἐν τῇ τοῦ Διο‐

### book 385.2

μήδους ἀριστείᾳ (Ε 734) καλῶς ἐπεξείργασται· πράττεται γάρ

### book 385.3

τινα. ἐνταῦθα δὲ πρὸς οὐδὲν ἀναλαμβάνει τὴν παντευχίαν.

### book 385.4

ἠθέτει δὲ καὶ Ἀριστοφάνης· Ζηνόδοτος δὲ οὐδὲ ἔγραφεν. A.

### book 385.5.1

Excidit quod praeterea Jupiter ipse nunc παντευχίᾳ sua indu‐

### book 385.5.2

tus sit: v. ad 43. L.

### book h389-91.1

λάζετο δ’ ἔγχος

### book h389-91.2

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

### book h389-91.3

ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

### book 390-1.1

ἀθετοῦνται καὶ οὗτοι, ὅτι ἀκαίρως ἐκεῖθεν

### book 390-1.2

(Ε 746) μετηνέχθησαν. A.

### book 393.1

πύλαι μύκον οὐρανοῦ: ἡ διπλῆ, ὅτι πύλας

### book 393.2

οὐρανοῦ τὰ νέφη ὑποτίθεται· τὸν γὰρ ὑπὲρ τὰ νέφη τόπον

### book 393.3

ὁμωνύμως τῷ στερεμνίῳ οὐρανὸν καλεῖ. πρὸς τὰ περὶ Ὀλύμ‐

### book 393.4

που. A. Cf. ad Ε 749, Ar. 168.

### book 399.1

βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἔστι κοι‐

### book 399.2

νὸν νῦν ἐπίθετον τὸ ταχεῖα, ἀλλὰ πορεύου ταχεῖα. A. Cf. p. 29.

### book 406.1

ὄφρ’ εἰδῇ γλαυκῶπις, ὅτ’ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

### book 406.2

Ἥρῃ δ’ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι·

### book 406.3

αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾷν ὅττι κεν εἴπω.

### book 406-8.1

οἱ ἀστερίσκοι, ὅτι τῷ τοῦ Διὸς προσώπῳ

### book 406-8.2

ἁρμόζουσιν οἱ λόγοι, τῷ δὲ τῆς Ἴριδος (420) οὐκέτι. A.

### book 410.1

βῆ δ’ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

### book 410.2

Hic scribendum esse βῆ δ’ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων non βῆ δὲ κατ’ ut

### book 410.3

Λ 196 Ο 169 et alibi. Contra ut hic ἐξ Ο 79. V. ad hos locos. L.

### book 411.1

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο:

### book 411.2

οὐχ ὡς καὶ ἄλλων οὐσῶν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἄκραι (vel ἄκραις),

### book 411.3

ὡς τὸ ἄξαντ’ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ (Ζ 40) ἀντὶ τοῦ ἄκρῳ. A.

### book 411.4

Cf. Π 371 et Ar. 149.

### book h420-4.1

ὄφρ’ εἰδῇς γλαυκῶπις—(422) ὅττι κεν εἴπῃ.

### book h420-4.2

ἀλλὰ σύ γ’ αἰνοτάτη, κύον ἀδεές, εἰ ἐτεόν γε

### book h420-4.3

τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

### book 420.1

ἀθετοῦνται στίχοι πέντε, ὅτι ἐκ τῶν ἐπάνω (406)

### book 420.2

μετάκεινται. ἱκανὸν δὲ ἦν εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἐᾷ ὁ Ζεύς, καὶ

### book 420.3

ἀποκαθίσταται ἐπιεικὲς ὂν τὸ τῆς Ἴριδος πρόσωπον· οὐ γὰρ

### book 420.4

ἂν εἶπεν κύον ἀδεές. A. ἀποκαθίσταται pro ἀποσυνίστα‐

### book 420.5

ται Lehrs Herodian. p. 460: „His versibus omissis restituitur

### book 420.1

quae ei propria est morum lenitas.“ ἐπιείκεια Iridi tribuitur

### book 420.2

etiam in adn. ad Ο 166 sq. οὐκέτ’ ἔγωγε

### book 428.1

νῶι ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν:

### book 428.2

ἡ διπλῆ, ὅτι τινὲς γράφουσι σὺν τῷ ν (sc. νῶιν) κακῶς. A. Cf. Did.

### book 435.1

ἅρματα δ’ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανό‐

### book 435.2

ωντα: ἡ διπλῆ, ὅτι τὰ ὀχήματα ἅρματα λέγει. A. Cf. ad

### book 435.3

Δ 226. Et quaesivit, ad utrum nomen pertineat παμφανόωντα,

### book 435.4

quod solutum collato loco Ψ 509, v. proll. ad Nicanorem p. 89 sq.

### book 435.5

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐύτροχον ἅρμα καὶ ἵππους

### book 439.1

Οὔλυμπον δὲ δίωκε: ἡ διπλῆ, ὅτι κυρίως διώ‐

### book 439.2

κειν λέγεται, ὅταν προφεύγῃ τις· νῦν δὲ ἐπὶ τοῦ συντόνως

### book 439.3

ἐλαύνοντος. A. Ar. 150.

### book 444.1

αἱ δ’ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

### book 444.2

ἥσθην: ἡ διπλῆ, πρὸς τὴν καθέδραν, ὅτι ἑκατέρωθεν

### book 444.3

τοῦ Διὸς Ἥρα καὶ Ἀθηνᾶ. A. Non ut quidam χωρὶς ἥσθην

### book 444.4

Ω 100. L.

### book 447.1

τίφθ’ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

### book 447.2

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ: ἡ

### book 447.3

διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει καμέτην διὰ τοῦ η. ἔστι

### book 447.4

δὲ ἀντὶ τοῦ ἔκαμον. τὸ δὲ κάμετον πρὸς τὸ πρόσωπον ἀντὶ

### book 447.5

τοῦ ἐκάμετε, ὃ καὶ συμφωνεῖ. AB. ἔστι δέ inseruit L.

### book 455.1

οὐκ ἂν ἐθ’ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ

### book 455.2

ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀρσενικῶς

### book 455.3

τὸ δυικὸν ἐσχημάτισται, πληγέντε ἀντὶ τοῦ πληγείσα. καὶ

### book 455.4

Ἡσίοδος προλιπόντ’ ἀνθρώπων (Ε 199) ἐπὶ αἰδοῦς

### book 455.5.1

καὶ νεμέσεως ἀντὶ τοῦ προλιποῦσαι. A. Vides Aristonicum—

### book 455.5.2

nunc certe—non commemorare προφανέντε, quod Aristar‐

### book 455.5.3

chus legisse dicitur vs. 378 pro προφανείσα. L. Cf. p. 31.

### book 459.1

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπεν: ἡ

### book 459.2

διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀκέουσα. A. Cf. p. 31.

### book h463-5.1

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλα‐

### book h463-5.2

παδνόν.

### book h463-5.3

ἀλλ’ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ’ αἰχμητάων,

### book h463-5.4

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

### book 463-5.1

ἡ διπλῆ (potius asterisci, qui sunt ad

### book 463-5.2

textum), ὅτι ἐντεῦθεν ἄνω (32) μετάκεινται. A. Nam tres

### book 463-5.3

sequentes nec hi antiqui videntur nosse, ut absunt a Veneto

### book 463-5.4

et aliis, certe admittere hic non magis quam supra propter

### book 463-5.5

τεοῖο (v. ad 28). L.

### book 470.1

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα

### book 470.2

ὄψεαι: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἄας δὴ καὶ μᾶλλον,

### book 470.3

ἀντὶ τοῦ ἐσαύριον. ἔστι δὲ ἡ λέξις οὐχ Ὁμηρική. V. Cf. Lo‐

### book 470.4

beck. Rhematicon p. 253.

### book h474-6.1

πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλείωνα,

### book h474-6.2

ἤματι τῷ ὅτ’ ἂν οἱ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται

### book h474-6.3

στείνει ἐν αἰνοτάτῳ, περὶ Πατρόκλοιο πεσόντος.

### book 475-6.1

ἀθετοῦνται στίχοι δύο, ὅτι διὰ τοῦ ἤματι

### book 475-6.2

τῷ πλείονος χρόνου ὑπέρθεσιν σημαίνει, τῇ δὲ ἑξῆς ἐπὶ τὸν

### book 475-6.3

(sic) τάφρον παράγει τὸν Ἀχιλλέα (cf. Σ 215). καὶ ἀκριβο‐

### book 475-6.4

λογεῖν οὐκ ἀναγκαῖον κατὰ τίνα καιρὸν ἐξαναστήσεται, ἀρ‐

### book 475-6.5.1

κεῖ δὲ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδωκέα Πηλείωνα.

### book 475-6.5.2

τό τε ἐπιφερόμενον ψεῦδός τι ἔχει· οὐ γὰρ ἐν τῷ στείνει

### book 475-6.5.3

μάχονται. A.

### book 485.1

ἐν δ’ ἔπες’ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο:

### book 485.2

ἡ διπλῆ, ὅτι αὐτὸς μὲν εἰς Ὠκεανὸν δύνοντα καὶ ἐξ Ὠκεα‐

### book 485.3

νοῦ ἀνίσχοντα λέγει τὸν ἥλιον, ἐξ ἡρωικοῦ δὲ προσώπου

### book 485.4

οὐκέτι. A. Ar. 177.

### book 488.1

τρίλλιστος: ἡ διπλῆ ὅτι τὰ τρία ἐπὶ πλήθους (cf.

### book 488.2

ad Ξ 38). τρίλλιστος οὖν πολυλιτάνευτος. πλεονάζει τὸ λ. A.

### book 491.1

ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος:

### book 491.2

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκέτι γέγονε νεκρῶν ἀναίρεσις. πρὸς Ἴστρον.

### book 491.3

A. Κ 199.

### book h493-6.1

(μῦθον) τόν ῥ’ Ἕκτωρ ἀγόρευε διίφιλος ἐν δ’ ἄρα χειρί

### book h493-6.2

ἔγχος ἔχ’ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρός

### book h493-6.3

αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης.

### book h493-6.4

τῷ ὅ γ’ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα.

### book 493.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη (vel αἱ διπλαῖ, Pluygers. p. 7),

### book 493.2

ὅτι Ζηνόδοτος περιγράφει ἀπὸ τούτου τέσσαρας στίχους κατὰ

### book 493.3

τὸ ἑξῆς διὰ τὸ καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ γεγράφθαι (Ζ 318). ὁ δὲ

### book 493.4

Ἀρίσταρχος οἰκειότερον ἐνταῦθα κεῖσθαι λέγει διὰ τὸ ἐν τῷ

### book 493.5

στρατεύματι διαλέγεσθαι. A.

### book 499.1

Ἴλιον ἠνεμόεσσαν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν

### book 499.2

Ἴλιον. A.

### book 499.3

τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα

### book 501.1

Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης:

### book 501.2

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

### book 501.1

ἐξ ἄλλου δὲ στίχου (Κ 45) τὸ ἡμιστίχιόν ἐστι νῦν ἀναρ‐

### book 501.2

μόστως προστεθειμένον· οὐ γὰρ κατὰ Διὸς προαίρεσιν νὺξ

### book 501.5

ἐγένετο. A.

### book 503.1

δόρπα τ’ ἐφοπλισόμεσθα: ἡ διπλῆ περιεστι‐

### book 503.2

γμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐφοπλίζεσθον. συγχεῖ δὲ

### book 503.3

τὸ δυικόν. A. Cf. p. 15.

### book 505.1

ἐκ πόλιος δ’ ἄξεσθε βόας: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ μέλ‐

### book 505.2

λοντα σημαίνει τὸ ἄξεσθε, ἀλλ’ ἐν ἴσῳ τῷ ἄγετε. A. Cf. p. 6.

### book 512.1

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι: ἡ

### book 512.2

διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ μὴ ῥᾳδίως, μή πως χωρὶς σπουδῆς. A. Ar. 122.

### book 513.1

ἀλλ’ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι

### book 513.2

πέσσῃ: ἡ διπλῆ ὅτι βέλος εἴρηκε τὸ τρῶμα ὁμωνύμως τῷ

### book 513.3

τιτρώσκοντι. A. Ar. 70.

### book 517.1

κήρυκες δ’ ἀνὰ ἄστυ διίφιλοι ἀγγελλόντων: ἡ

### book 517.2

διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀγγελλέτωσαν. A. Cf. ad 521 et Β 438.

### book 519.1

(pueros senesque) λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμή‐

### book 519.2

των ἐπὶ πύργων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐγκοιμηθῆναι. A.

### book 519.3

Ar. 150.

### book 521.1

πῦρ μέγα καιόντων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ καιέ‐

### book 521.2

τωσαν. A. Cf. ad 517.

### book h524-5.1

μῦθος δ’ ὃς μὲν νῦν ὑγιής, εἰρημένος ἔστω,

### book h524-5.2

τὸν δ’ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ’ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

### book 524-5.1

ἀθετοῦνται δύο στίχοι, διότι τῇ ἑξῆς οὐδὲν

### book 524-5.2

λέγει, καὶ τὸ ὑποτακτικὸν ἄρθρον ἀντὶ προτακτικοῦ παρεί‐

### book 524-5.3

ληπται, ὃς μέν ἀντὶ τοῦ ὁ μέν. A.

### book 526.1

εὔχομαι ἐλπόμενος Διί τ’ ἄλλοισίν τε θεοῖ‐

### book 526.2

σιν: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἔλπομαι εὐχόμενος.

### book 526.3

οὐ κατὰ τὸν Ἕκτορα δὲ τὸν οὕτως ἐπῃρμένον λέγει, ἐλ‐

### book 526.4

πίζω εὐχόμενος τοῖς θεοῖς· ἐπιεικὲς γάρ· τοὐναντίον γὰρ

### book 526.5.1

οἰκεῖον εὔχομαι ἐλπόμενος, καυχῶμαι ἐλπιδοποιούμενος ὑπὸ

### book 526.5.2

τοῦ Διὸς καὶ τῶν ἄλλων θεῶν i. e. ut dativus sit pro ὑπό

### book 526.5.3

cum genetivo: v. p. 24. A. Nec omiserit ejusmodi jactationes

### book 526.5.4

etiam Graecis innotuisse: v. ad Ξ 45.

### book h527-8.1

ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους

### book h527-8.2

οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

### book 528.1

ἀθετεῖται, ὅτι περισσός· ἐν γὰρ τῷ κηρεσσιφορήτους τὸ

### book 528.2

αὐτὸ συντόμως εἴρηκεν. ὁ δὲ Ζηνόδοτος οὐδὲ ἔγραφεν αὐτόν. A.

### book 532

εἴσομαι ἤ κέ μ’ ὁ Τυδείδης κρατερὸς Διομήδης

### book 532.1

πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 532.2

εἴσομαι πολλὰ σημαίνει, νῦν μὲν γνώσομαι, ἐν ἄλλοις δὲ

### book 532.3

πορεύσομαι· εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν (Φ 335): καὶ ἀντὶ τοῦ

### book 532.5.1

ἐφάνη· εἴσατο δ’ ὡς ὅτε ῥινεός (ε 281). A. Cf. Μ 118.

### book 532.5.2

Ar. 150.

### book 535.1

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ’ ἐμὸν ἔγχος

### book 535.2

μείνῃ ἐπερχόμενον. ἀλλ’ ἐν πρώτοισιν, ὀίω,

### book 535.3

κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι,

### book 535.4

ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον. εἰ γὰρ ἐγὼν ὥς

### book 539

εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα,

### book 541.1

ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

### book 541.2

ὅτι ἢ τούτους δεῖ τοὺς τρεῖς στίχους μένειν, οἷς τὸ ἀν‐

### book 541.3

τίσιγμα παράκειται (535—537) ἢ τοὺς ἑξῆς τρεῖς (538. 539. 541),

### book 541.4

οἷς αἱ στιγμαὶ παράκεινται· εἰς γὰρ τὴν αὐτὴν γεγραμμένοι

### book 541.5.1

εἰσὶ διάνοιαν. ἐγκρίνει δὲ μᾶλλον ὁ Ἀρίσταρχος τοὺς δευ‐

### book 541.5.2

τέρους διὰ τὸ καυχηματικωτέρους εἶναι τοὺς λόγους (cf. ad

### book 541.5.3

526)· ὁ δὲ Ζηνόδοτος τοὺς πρώτους τρεῖς οὐδὲ ἔγραφεν. τὰ

### book 541.5.4

αὐτὰ δὲ λέγει περὶ τῶν στίχων τούτων ὁ Δίδυμος καὶ ὁ

### book 541.5.5

Ἀριστόνικος· διὸ οὐκ ἐγράψαμεν τὰ Διδύμου. A. Recte mo‐

### book 541.10

nuit Pluygers. (p. 3. et p. 6) eum versum, qui in nostris edd. est.

### book 540.1

τιοίμην δ’ ὡς τίετ’ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων

### book 540.2

—male translatum ex Ν 827—ab Aristarchea editione

### book 540.3

afuisse. Ceterum hoc scholium apud Bekk. et Vill. non recte

### book 540.4

incipit: ἡ διπλῆ ὅτι: v. Pluygers p. 3.

### book 545.1

ἐκ πόλιος δ’ ἄξοντο βόας: τὸ ἄξαντο (immo

### book 545.2

ἄξοντο) οὐ τὸν μέλλοντα σημαίνει, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἄγοντο

### book 545.3

(immo ἤγοντο). A. Cf. p. 6.

### book 555.1

ὡς δ’ ὅτ’ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ

### book 555.2

σελήνην. Annotatum fuit epithetum lunae datum ad prae‐

### book 555.3

sentem statum non aptum esse: Φ 218.

### book h556-8.1

ὅτε τ’ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

### book h556-8.2

ἔκ τ’ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι

### book h556-8.3

καὶ νάπαι· οὐρανόθεν δ’ ἄρ’ ὑπεῤῥάγη ἄσπετος

### book h556-8.4

αἰθήρ.

### book 557.1

ἀθετεῖται ὅτι οἰκειότερον ἔχει κατὰ τὴν Πατρόκλου

### book 557.2

ἐπιφάνειαν (Π 299). καὶ ὁ ἑξῆς δὲ συναθετεῖται αὐτῷ. ἐκεῖ

### book 557.3

γὰρ αἰφνίδιον βούλεται ἐπίλαμψιν παραστῆσαι αἰφνιδίως

### book 557

Πατρόκλου ἐπιφανέντος, ἐνταῦθα δὲ παρατεταμένην νηνε‐

### book 557.5.1

μίαν κατ’ (puto καὶ) εὐδίαν. οὐκ ἐφέροντο δὲ οὐδὲ παρὰ

### book 557.5.2

Ζηνοδότῳ. ἠθέτει δὲ καὶ Ἀριστοφάνης. A.

### book 555bis

ὡς δ’ ὅτ’ ἐν οὐρανῷ ἄστρα—

### book 560.1

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων: ἡ

### book 560.2

διπλῆ ὅτι τῷ ὡς ὁμοιωματικῷ ὄντι ἀκαταλλήλως ἀποδίδοται

### book 560.3

τὸ τόσσα, ποσότητος ὂν δηλωτικόν· διὸ καί τινες γράφουσιν

### book 560.4

ὣς τὰ μεσηγὺ νεῶν. τὸ μὲν οὖν παραβολικὸν τὸ τῆς ἀν‐

### book 560.5.1

τεικασίας ἔχει, τὸ δ’ ἀνταποδιδόμενον τὸ τοῦ πλήθους πα‐

### book 560.5.2

ρεμφαίνει. καὶ ὅτι οὐ προσυστήσας τὸν Σκάμανδρον Ξάν‐

### book 560.5.3

θον καλεῖ, ἀλλὰ διὰ τῶν ἑξῆς ὃν Ξάνθον καλέουσι

### book 560.5.4

θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον (Υ 74 ubi v.). A. προ‐

### book 560.5.5

συστήσας ins. L. ex Ξ 434 Herodian. 460.

### book h562-3.1

χίλι’ ἄρ’ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ

### book h562-3.2

εἵατο πεντήκοντα σέλαι πυρὸς αἰθομένοιο.

### book 562.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μύρια. ἐπιφέρει

### book 562.2

δὲ ἐν δὲ ἑκάστῳ εἵατο πεντήκοντα σέλαι, ὥστε γί‐

### book 562.3

νεσθαι μυριάδας πεντήκοντα, ἐὰν δὲ γράφηται χίλια, πέντε

### book 562.4

μυριάδας συμφώνως· διὰ παντὸς γὰρ τοὺς βαρβάρους ἐλάσ‐

### book 562.5.1

σονας τῶν Ἑλλήνων συνίστησιν. A. Si revera ἐν ἑκάστῳ

### book 562.5.2

σέλαι legit, hoc sine dubio intellexit ut ἐν πυρὸς αὐγῇ Ι 206.

### book 2.1

φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη: ἡ διπλῆ, ὅτι φύζα

### book 2.2

ἀεὶ μὲν σημαίνει τὴν μετὰ δέους φυγήν, ὅθεν καὶ φυζα‐

### book 2.3

κίνῃς ἐλάφοισι (Ν 102): νῦν δὲ ἔκπληξις—ABL. Ar. 91.

### book 3.1

πένθεϊ δ’ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι:

### book 3.2

ἡ διπλῆ, ὅτι ἔνιοι βεβλήατο, καὶ Ζηνόδοτος οὕτως. ἐπὶ

### book 3.3

δὲ τῆς κατὰ ψυχὴν τρώσεως καὶ ἀλγηδόνος ἀεὶ τοῦτο τάτ‐

### book 3.4

τει, ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ σῶμα πληγῆς οὐκέτι οὕτως. A. Ar. 76.

### book 9.1

Ἀτρείδης δ’ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ:

### book 9.2

ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν (vs. 3) τὸ βεβολημένος διὰ τοῦ ο ἐπὶ

### book 9.3

ψυχῆς λέγει. A. Ar. 76.

### book 12.1

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 12.2

πονεῖν ἀεὶ ἐπὶ τοῦ ἐνεργεῖν τίθησιν. A.

### book 12.3

ἂν δ’ Ἀγαμέμνων

### book 14

ἵστατο δακρυχέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος:

### book 14.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μετ’ Ἀργείοισιν (immo

### book 14.2

μετὰ δ’ Ἀργείοισιν) ἔειπεν Ὦ φίλοι Ἀργείων. περιῄ‐

### book 14.3

ρηκε δὲ πάντα τὰ κατὰ τὴν παράθεσιν (vs. 15, 16). ἀναγκαῖα

### book 14.5

δέ ἐστιν εἰς αὔξησιν. A.

### book 16.1

ὣς ὁ βαρὺ στενάχων ἔπε’ Ἀργείοισι μετηύδα:

### book 16.2

ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς γράφουσιν ὣς ὅ γε δακρυχέων διὰ τὸ

### book 16.3

ἀκαταλλήλως πρὸς τὰ δάκρυα τὸ στενάχων ἀποδεδόσθαι.

### book 16.4

ἔστι δὲ ἐν τῷ στενάχειν καὶ δακρύειν ἀπὸ προηγουμένου

### book 16.5

νοούμενον. A.

### book 17.1

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες: ἡ

### book 17.2

διπλῆ ὅτι ἐνθάδε οὕτως γραπτέον· πρὸς γὰρ τοὺς ἀρίστους,

### book 17.3

οὐ πρὸς τὸ πλῆθος ὁ λόγος. ὅταν δὲ ἀπόπειραν τῷ πλήθει

### book 17.4

προσάγῃ, προσφυέστερον γράφεται ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ

### book 17.5

θεράποντες Ἄρηος (Β 110). A. Inserui οὕτως.

### book h18-9.1

Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ

### book h18-9.2

σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατέ‐

### book h18-9.3

νευσεν.

### book 18.1

ἡ διπλῆ ὅτι μέγα δεῖ γράφειν ἀντὶ τοῦ μεγάλως,

### book 18.2

ὡς σάφα. ἀδόκιμος δὲ πάνυ ἡ μετὰ τοῦ ς, μέγας. A. Ari‐

### book 18.3

stonicum in errore esse ostendit Didymus h. l. et ad Β 111:

### book 18.4

Ar. 32.

### book 19.1

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν οὕτως γραπτέον τότε μέν μοι·

### book 19.2

ἀναφέρει γὰρ ἐπὶ τὸ πρώην κατὰ τὸν ὄνειρον· ἐν ἐκείνοις

### book 19.3

μέντοι (Β 112) πρὶν μέν μοι· χρόνια γὰρ ἐσήμαινε τὰ

### book 19.4

κατὰ τὴν πρώτην ἔξοδον τῶν Ἑλλήνων. A.

### book h22-5.1

δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

### book h22-5.2

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέι φίλον εἶναι,

### book h22-5.3

ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα

### book h22-5.4

ἠδ’ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

### book 23-5.1

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς, ὅτι ἄμεινον ταῦτα

### book 23-5.2

λέγειν ἐν τῇ ἀποπείρᾳ (Β 116). νῦν δὲ οὐκ ἀποπειρᾶται,

### book 23-5.3

ἀλλὰ περὶ ἀποστάσεως ἀληθῶς λέγει ἐγκεκυρηκὼς τοῖς τοῦ

### book 23-5.4

Διὸς ἐλαττώμασιν (idem vocabulum Φ 331). A. Cf. Did.

### book 23-31.1

ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος ἦρκε τοὺς στίχους πρὸς

### book 23-31.2

οὐδὲν ἀναγκαῖον, ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ κατ’ ἄλλους τόπους φέ‐

### book 23-31.3

ρεσθαι (Β 116—118, 139—141 Ι 693, 696 Η 398, 399).

### book 23-31.4

τοιοῦτος δέ ἐστιν ἐπὶ τῶν διφορουμένων. τὴν δὲ συνέπειαν

### book 23-31.5

οὕτως ποιεῖ δυσκλέα Ἄργος ἵκεσθαι—ἤτοι ὅ γ’ ὣς

### book 23-31.1

εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο, θυμὸν ἀχεύων. τοῖσι δ’ ἀνι‐

### book 23-31.2

στάμενος μετέφη κρατερὸς Διομήδης (Bekk. προσ‐

### book 23-31.3

έφη: v. Pluygers p. 11). A. Ar. 357.

### book 36.1

ἴσας’ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες: ἡ

### book 36.2

διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες.

### book 36.3

(cf. Did.) βέλτιον δὲ καθολικώτερον γεγράφθαι· καταλείπεται

### book 36.4

γὰρ ἐν πᾶσιν ἡ δόξα τἀνδρός (Diomedis). καὶ ὅτι νῦν γέ‐

### book 36.5.1

ροντας τοὺς καθ’ ἡλικίαν (non ut saepe principes L.). ἐπεὶ

### book 36.5.2

μικρῷ πρότερον τὸν Νέστορα αὐτὸς ἐσεσώκει ἐν τῷ πολέμῳ

### book 36.5.3

(Θ 90). A. τὸν Νέστορα αὐτός L. pro ὁ Νέστωρ αὐτόν.

### book h43-4.1

ἔρχεο· πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης

### book h43-4.2

ἑστᾶς’, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί:

### book 43.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ κοινοῦ τοῦ πάρ τοι ὁδός τὸ

### book 43.2

πάρεισί σοι. ὅπερ οὐ συνέντες τινὲς προστεθείκασι τὸν ἑξῆς. A.

### book 44.1

ἀθετεῖται ὅτι περισσός ἐστι καὶ μὴ προσκειμένου

### book 44.2

αὐτοῦ ἐμφαντικώτερος ὁ λόγος γίνεται· ἐφορμοῦσιν αἱ νῆες

### book 44.3

πορευσόμεναι. (proprie: adest via, adsunt tibi naves prope

### book 44.4

mare, in quo inest: speculantur quodammodo, cupide exspectant

### book 44.5.1

iter ingredi volentes, inhiant itineri. Apud Villois. ἐφορμῶσιν

### book 44.5.2

L.). οἱ δὲ γράφουσιν νῆες μέν (δέ?) τοι ἀμφιέλισσαι,

### book 44.5.3

ὥστε παντελῶς (μὴ παντελῶς?) ἀποκρίνεσθαι τὸν στίχον.

### book 44.5.4

A. Ar. 360.

### book 53.1

Τυδείδη, περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι:

### book 53.2

ὅτι τὸ περί ἀντὶ τοῦ περισσῶς. A. Cf. p. 28.

### book 56.1

οὐδὲ πάλιν ἐρέει: τὸ πάλιν οὐκ ἔστιν ἐκ δευτέρου,

### book 56.2

ὡς ἡμεῖς, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἔμπαλιν ἐρεῖ, ἐναντίως. A. Ar. 100.

### book 57.1

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάις εἴης

### book 57.2

ὁπλότατος γενεῆφιν: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐχ ἁρμόζει τῷ

### book 57.3

τρεῖς γενεὰς βεβιωκότι λέγειν· ἐμὸς ἂν παῖς εἴης—A. Re‐

### book 57.4

liqua exciderunt. Sequuntur deinde haec: κατὰ τὴν ἡλικίαν,

### book 57.5.1

πρὸς ἐπιτίμησιν τοῦ πολέμου. Tria illa priora verba fortasse

### book 57.5.2

ad scholium Aristonici pertinuerunt, sed quatuor ultima irre‐

### book 57.5.3

psisse videntur ex margine, ubi aliquis adscripserat ad indican‐

### book 57.5.4

dum sensum versuum 63, 64: ἀφρήτωρ ἀθέμιστος—ὃς πο‐

### book 57.5.5

λέμου ἔραται.

### book 67.1

λεξάσθων παρὰ τάφρον: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 67.2

λεξάσθωσαν. A. v. ad Β 348.

### book 71

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι: ἡ διπλῆ ὅτι πλεῖαι

### book 71.1

ἀντὶ τοῦ πλήρεις. πρὸς τὸ παρῴχηκε δὲ πλέω (sic) νύξ

### book 71.2

(Κ 252) ἀντὶ τοῦ πλήρης. A. Ultima a πρός et ipsa pro Ari‐

### book 71.3

stoniceis servari posse putavi: modo in brevius contracta in‐

### book 71.5.1

telligamus. Observat non idem esse πλεῖος vel πλέος et πλέων

### book 71.5.2

(v. ad Κ 579): additque adnotationem hanc pertinere ad illud

### book 71.5.3

Κ 252, quod ibi forma quae non posset nisi comparativa esse,

### book 71.5.4

a quibusdam neglecto discrimine acciperetur pro πλήρης (v.

### book 71.5.5

illic maxime Porphyrium). L.

### book 77.1

τίς ἂν τάδε γηθήσειεν: ἡ διπλῆ ὅτι προσυπα‐

### book 77.2

κουστέον τὸ „καὶ οὐ μὴ μᾶλλον θρηνήσει καὶ κόψεται“; καὶ

### book 77.3

ὅτι ἔξωθεν τὸ ἰδών. A. Post προσυπακουστέον τό habet cod.

### book 77.4

ὁρῶν καὶ βλέπων γελάσει, quae delenda esse ostendit Lehrs.

### book 77.5.1

Herodian. 458. Idem observatur, supplendum esse contrarium,

### book 77.5.2

τὸ ἀντικείμενον vel τὸ ἐναντίον: ad Λ 330 Λ 281 Μ 458

### book 77.5.3

Ξ 416 Ο 11 (Κ 515) Ο 155. Item notatum Ν 344, quod

### book 77.5.4

plene dixit ὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδ’ ἀκάχοιτο; cf.

### book 77.5.5

Ο 11 et Ar. 14. L.

### book h116-7.1

ἀντί νυ πολλῶν

### book h116-7.2

λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ, ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ.

### book 116.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀντί ἐπὶ τοῦ ἴσου ἐστί· τὸ γὰρ

### book 116.2

λεγόμενον, ἴσος ἐστὶ πολλοῖς ὁ εἷς ἀνήρ, ὅταν ᾖ θεοφιλής. A.

### book 119.1

ἀλλ’ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθή‐

### book 119.2

σας: ἡ διπλῆ ὅτι οἱ νεώτεροι λευγαλέον τὸ δίυγρον ἐπὶ τοῦ

### book 119.3

Ἀχιλλέως (fortasse ἀπὸ τοῦ ἐπὶ τοῦ Ἀχιλλέως L.)· νῦν δέ

### book 119.4

με λευγαλέον θάνατον (Φ 281 cf. ad Υ 109) ἔστι δὲ λευ‐

### book 119.5

γαλέον τὸ ὀλέθριον παρὰ τὸν λοιγόν, A. Ar. 113.

### book 128.1

δώσω δ’ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας:

### book 128.2

ἡ διπλῆ ὅτι χωρὶς τοῦ ς γραπτέον (sc. ἀμύμονα)· οὐ γάρ

### book 128.3

ἐστι κατὰ τῶν γυναικῶν ἀλλὰ τῶν ἔργων. ὕστερον δὲ (130)

### book 128.4

ἐπὶ τῶν γυναικῶν αἳ κάλλει ἐνίκων. A. Certum igitur

### book 128.5.1

hinc, Aristonicum pro Aristarchea lectione habuisse ἀμύμονα.

### book 128.5.2

Sic contrarium testimonium: Ἀρίσταρχος δὲ μετὰ τοῦ ς ἀμύ‐

### book 128.5.3

μονας minus curaremus, nisi rediret ad v. 270 οὕτως Ἀρί‐

### book 128.5.4

σταρχος μετὰ τοῦ ς ἀμύμονας. Ita videri hic quoque potest

### book 128.5.5

scholae Aristarcheae error a Didymo correctus. L.

### book h131-3.1

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ’ ἔσσεται ἣν τότ’ ἀπηύρων,

### book h131-3.2

κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι,

### book h131-3.3

μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι.

### book 131.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι ἐντεῦθεν πλανηθεὶς

### book 131.2

Ζηνόδοτος συναριθμεῖσθαι ἐν ταῖς ἑπτὰ καὶ τὴν Βρισηίδα

### book 131.3

ἔδοξεν, καὶ ἐν ἄλλοις γράφει ἐκ δ’ ἄγεν ἑπτὰ γυναῖκας,

### book 131.4

ἀμύμονα ἔργ’ εἰδυίας, Ἕξ, ἀτὰρ ἑβδομάτην Βρι‐

### book 131.5.1

σηίδα καλλιπάρῃον (Τ 245). ἔστι δὲ ἐκτὸς ἡ Βρισηίς.

### book 131.5.2

A. Cf. ad 271, 638.

### book 133.1

τῆς εὐνῆς: ἡ διπλῆ ὅτι ἔξωθεν δεῖ λαβεῖν τὸ ἄρ‐

### book 133.2

θρον· τὸ γὰρ τῆς νῦν ἀντὶ τοῦ ταύτης παρείληπται, καὶ

### book 133.3

ἔστιν ὁ λόγος, μήποτε τῆς ταύτης εὐνῆς ἐπιβήμεναι. A.

### book 133.4

Cf. p. 30.

### book 137.1

νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω: ἡ

### book 137.2

διπλῆ ὅτι παρετυμολογεῖ τὴν ναῦν ἀπὸ τοῦ νῆσαι, ὅ ἐστι

### book 137.3

σωρεῦσαι (cf. ad Ρ 197). —καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ τὰ ὀνόματα

### book 137.4

ἀπὸ τοῦ ἑτοίμου λαμβάνει, Τερπιάδην τὸν Φήμιον ἀπὸ τοῦ

### book 137.5.1

τέρπειν τὸν κιθαρῳδόν (χ 330): ὁ αὐτὸς ἄρα ποιητής. A.

### book 137.5.2

Ultima Aristarcheae quidem doctrinae sunt, sed ad aliud genus

### book 137.5.3

pertinent, quam illud. Transtulit aliquis, qui non satis distin‐

### book 137.5.4

gueret haec ex Ε 60. L.

### book 140.1

αἵ κε μετ’ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔω‐

### book 140.2

σιν: ἡ διπλῆ ὅτι ἔνιοι ὑποτάσσουσι στίχον τὴν γὰρ ἀπ’

### book 140.3

αὖτις ἐγὼ δώσω ξανθῷ Μενελάῳ, εὐήθως πάνυ. ABLV.

### book 140.4

Ar. 361 not.

### book 141.1

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ’ Ἀχαιικόν: ἡ

### book 141.2

διπλῆ ὅτι τὴν Πελοπόννησον Ἀχαιικὸν Ἄργος λέγει καὶ

### book 141.3

Ἴασον· εἰ πάντες σε ἴδοιεν ἀν’ Ἴασον Ἄργος (ς 245),

### book 141.4

Πελασγικὸν δὲ Ἄργος τὴν Θεσσαλίαν. A. Ar. 233.

### book h144-6.1

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ

### book h144-6.2

Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα·

### book h144-6.3

τάων ἥν κ’ ἐθέλῃσι, φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω.

### book 145.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ οἶδε τὴν παρὰ τοῖς νεωτέροις σφα‐

### book 145.2

γὴν Ἰφιγενείας. A. Ar. 179.

### book 146.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἕδνα ἐδίδοσαν οἱ νυμφίοι ταῖς παρ‐

### book 146.2

θένοις. A. Ar. 198.

### book 147.1

ἐγὼ δ’ ἐπιμείλια δώσω: ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ὑπὸ

### book 147.2

τᾶν πατέρων ἐπεδίδοτο ταῖς θυγατράσιν οὐχ ὑπὸ τῶν ἀν‐

### book 147.3

δρῶν μόνων ἐπέμπετο, ἃ λέγει ἐπιμείλια. A. Ultimam vo‐

### book 147.4

cem addidit L. Ar. 198.

### book 153.1

πᾶσαι δ’ ἐγγὺς ἁλός (urbes) νέαται Πύλου

### book 153.2

ἠμαθόεντος: ἡ διπλῆ ὅτι νέαται ἀντὶ τοῦ ναίονται. ἔνιοι

### book 153.3

δὲ ἀντὶ τοῦ ἔσχαται, οὐκ εὖ. A.

### book 156.1

καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέ‐

### book 156.2

μιστας: ἡ διπλῆ, ὅτι χρόνος ἐνήλλακται, τελέουσιν ἀντὶ

### book 156.3

τοῦ τελέσουσιν. A. Cf. p. 6.

### book 160.1

καί μοι ὑποστήτω, ὅσσον βασιλεύτερός

### book 160.2

εἰμι: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὅσσον οὐκ ἔστι πλήθους, ἀλλ’ ἀντὶ

### book 160.3

τοῦ καθ’ ὅσον εἰμὶ βασιλικώτερος. A. Respicit hunc locum

### book 160.4

Ο 166: talia afferri a precantibus argumenta.

### book 165.1

ἀλλ’ ἄγετε, κλητοὺς ὀτρύνομεν: ἡ διπλῆ,

### book 165.2

ὅτι τοὺς ἀπὸ τοῦ καλεῖσθαι αἱρουμένους. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ

### book 165.3

οὗτοι γὰρ κλητοί γε (ρ 386). καὶ τὸ ὀτρύνομεν ἀντὶ

### book 165.4

τοῦ ὀτρύνωμεν. A. Cf. p. 13.

### book h168-70.1

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα διίφιλος ἡγησάσθω,

### book h168-70.2

αὐτὰρ ἔπειτ’ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

### book h168-70.3

κηρύκων δ’ Ὁδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ’ ἑπέσθων.

### book 168.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ὁ Φοῖνιξ προέρχεται καὶ οὐ συμ‐

### book 168.2

πρεσβεύεται τοῖς περὶ τὸν Ὀδυσσέα, ὥστε μὴ συγχεῖσθαι

### book 168.3

διὰ τῶν ἑξῆς τὰ δυικά. A.

### book 169.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ἔπειτα Ἀρίσταρχος ἀντὶ χρονικοῦ

### book 169.2

παραλαμβάνει, ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα, ὡς καὶ Ἑρμείας

### book 169.3

μὲν ἔπειτα (κ 307). βούλεται γὰρ πρῶτον τὸν Φοίνικα

### book 169.4

ἀπεληλυθότα εἰς τὸ σκήνωμα, εἶτα τὸν Ὀδυσσέα καὶ τὸν

### book 169.5.1

Αἴαντα ὡς πρεσβεύοντας. ὁ δὲ Κράτης τὸ ἔπειτα ἀντὶ τοῦ

### book 169.5.2

δή συνδέσμου λαμβάνει. A. Cf. ad Λ 93 Ν 586 Ψ 557,

### book 169.5.3

Ar. 153.

### book 170.1

Εὐρυβάτης: ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ τὸν Ἀγαμέμνονος

### book 170.2

(Α 320) ὑποληπτέον νῦν λέγεσθαι, ἀλλὰ τὸν Ὀδυσσέως

### book 170.3

(Β 184), ἐπεὶ κἂν ἐξωργίσθη, τῆς δι’ αὐτοῦ γενομένης ἀφαι‐

### book 170.4

ρέσεως ὑπομνησθείς. (De Hodio homonymo v. Β 856). ἑπέ‐

### book 170.5.1

σθων ἀντὶ τοῦ ἐπέσθωσαν (v. Β 438). A.

### book 170.5.2

τοῖσι δὲ πόλλ’ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,

### book 180.1

δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆι δὲ μάλιστα:

### book 180.2

ἡ διπλῆ ὅτι παρόντος τοῦ Φοίνικος ἔτι ταῦτα ὁ Νέστωρ

### book 180.3

ποιεῖ, διὸ καὶ ἁρμόσει τὸ ἐς ἕκαστον πληθυντικῶς ἐξενηνε‐

### book 180.4

γμένον, καὶ οὐκ εἰς ἑκάτερον, ὅπερ ἐπὶ δύο τίθεται, καὶ τὸ

### book 180.5

μάλιστα ὑπερθετικῶς εἰρημένον. A. ἐξενηνεγμένον scripsi

### book 180

pro εἰσεν.

### book 182.1

τὼ δὲ βάτην: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐπὶ Ὀδυσσέως καὶ

### book 182.2

Αἴαντος τὸ δυικόν· κεχώρισται γὰρ ὁ Φοῖνιξ μετὰ τὴν Νέ‐

### book 182.3

στορος ἐντολήν, οὗτοι δὲ μετὰ ταῦτα. A.

### book 184.1

Fuit adnotatio de aoristo reduplicato πεπιθεῖν: v.

### book 184.2

Α 100 et p. 11.

### book 188.1

τὴν (φόρμιγγα) ἄρετ’ ἐξ ἐνάρων, πόλιν Ἠε‐

### book 188.2

τίωνος ὀλέσσας: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀστεῖον τὸ μὴ οἴκοθεν κο‐

### book 188.3

μίσαι ὥσπερ μέλλοντα ἐν πολέμῳ ἄνεσιν ἔχειν, ἀλλ’ ἐκ τῶν

### book 188.4

λαφύρων ἀνῃρῆσθαι ἁρμόνιον καὶ οὐκ ἄμουσον. A.

### book h190-2.1

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ

### book h190-2.2

δέγμενος Αἰακίδην.

### book 190.1

ἡ διπλῆ, ὅτι οὐ μόνος ἐν τῇ κλισίᾳ, ἀλλὰ μόνος

### book 190.2

Αἰακίδην δεδεγμένος ἀντίος ἧστο· καὶ γὰρ Αὐτομέδων ἐπὶ

### book 190.3

τῆς κλισίας ἦν, ὁμοίως καὶ ὁ Φοῖνιξ. A. ἐπὶ τῆς σκηνῆς

### book 190.4

Χ 378.

### book 192.1

τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσ‐

### book 192.2

σεύς: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐπὶ Ὀδυσσέως καὶ Αἴαντος τὸ δυικόν·

### book 192.3

παρόντος γὰρ τοῦ Φοίνικος ἀπίθανον λέγειν ἡγεῖτο δὲ

### book 192.4

δῖος Ὀδυσσεύς. A. Cf. ad 657.

### book 197.1

χαίρετον. ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον: ἡ διπλῆ,

### book 197.2

ὅτι χωρὶς τοῦ δυικῶς ἐσχηματίσθαι πρὸς Ὀδυσσέα καὶ Αἴ‐

### book 197.3

αντα, καὶ τὰ τῆς διαθέσεως οὐκ ἐμφαίνει συμπαρόντα τὸν

### book 197.4

Φοίνικα· οὐ γὰρ ἂν οὕτως ἐκπλαγεὶς ἀνεπήδησεν, ἢ ἐδεξιοῦτο

### book 197.5

ὡς αἰφνιδίως παραγενομένους. A.

### book 206.1

αὖταρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυ‐

### book 206.2

ρὸς αὐγῇ: ἡ διπλῆ ὅτι Εὐφορίων κρεῖον τὸ κρέας ἐξεδέξατο,

### book 206.3

Ὅμηρος δὲ τὸ κρεοδόχον ἀγγεῖον. καὶ πρὸς τὸ ἐν πυρὸς

### book 206.4

αὐγῇ, τὸ ἀπὸ (legendum τόπον ἀπὸ vel ὑπό) τοῦ πυρὸς

### book 206.5.1

φωτιζόμενον. A. In sch. vulg. ad ψ 89 explicatur ἐν πυρὸς

### book 206.5.2

αὐγῇ: ἐν τῷ πεφωτισμένῳ καὶ πεφλογισμένῳ ἀπὸ τοῦ πυ‐

### book 206.5.3

ρός. Cf. BQ ad τ 55. Sed ς 44 γαστέρες αἵδ’ αἰγῶν κέατ’ ἐν

### book 206.5.4

πυρί Aristarchus dicitur explicuisse παρὰ πυρί (cf. p. 28). ὁ

### book 206.5.5

δὲ Ἀριστοφάνης ἐν πυρί, ἐν τῷ καταφωτιζομένῳ τόπῳ ὡς

### book 206.10

ἐν Ἰλιάδι (h. l.). BQ.

### book 212.1

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμα‐

### book 212.2

ράνθη: ἔν τισι γράφεται αὐτὰρ ἐπεὶ πυρὸς ἄνθος

### book 212.1

ἀπέπτατο, παύσατο δὲ φλόξ. γελοῖον δὲ πυρὸς ἄνθος

### book 212.2

ὡς ῥόδων ἄνθος, τοῦ ποιητοῦ τὸ πῦρ δεινοποιήσαντος. A.

### book 212.5

Cf. ad Ψ 228.

### book 219.1

θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει

### book 219.2

Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον· ὁ δ’ ἐν πυρὶ βάλλε θυη‐

### book 219.3

λάς: ἡ διπλῆ, ὅτι θῦσαι οὐ σφάξαι, ὡς ὁ Τιμόθεος ὑπέ‐

### book 219.4

λαβεν καὶ Φιλόξενος, ὁμοίως τῇ ἡμετέρᾳ συνηθείᾳ, ἀλλὰ

### book 219.5.1

θυμιᾶσαι. καὶ ὅτι θυηλὰς τὰς ἐπιθυομένας ἀπαρχάς. καὶ

### book 219.5.2

ἐν Ὀδυσσείᾳ (ξ 446) ἦ ῥα καὶ ἄργματα θῦσε θεοῖς αἰ‐

### book 219.5.3

ειγενέτῃσιν. A. ὡς ante ὁ Τιμόθεος ins. L. Ar. 92.

### book 222.1

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον

### book 222.2

ἕντο: κυκλικώτερον κατακέχρηται τῷ στίχῳ, δεδειπνηκότων

### book 222.3

αὐτῶν πρὸ ὀλίγου. οὐ γὰρ ἤρων δαιτός. A. Cf. ad Ω 628

### book 222.4

et Didymum ad h. l. De κυκλικώτερον v. adnot. ad Ο 610.

### book h224-7.1

πλησάμενος δ’ οἴνοιο δέπας δείδεκτ’ Ἀχιλῆα.

### book h224-7.2

„χαῖρ’ Ἀχιλεῦ. δαιτὸς μὲν ἐίσης οὐκ ἐπιδεύῃ

### book h224-7.3

ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρείδαο

### book h224-7.4

ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν“.

### book 224.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἔθος ὅτι πλήρη καὶ οὐ κενὰ προὔ‐

### book 224.2

πινον ὀρέγοντες τὰ ποτήρια (Ar. 198). δεῖ δὲ νοῆσαι ὅτι

### book 224.3

κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐδέξατο ὁ Ἀχιλλεύς. ἰδίως δὲ οὐχ ὑπέ‐

### book 224.4

θηκε καί μιν φωνήσας. A. Neque omissum fuerit, ὅτι οἱ

### book 224.5.1

ἑστιώμενοι παρ’ Ὁμήρῳ τοῖς ἑστιῶσι προπίνουσιν, ὡς Ὀδυσ‐

### book 224.5.2

σεὺς Ἀχιλλεῖ, καὶ Εὐμαίῳ ὁ αὐτός: Harl. Cram. ad ν 59,

### book 224.5.3

cf. ad ν 25.

### book 225.1

ἡ διπλῆ, ὅτι προστιθέασί τινες τὸ ς, οὐκ ἐπι‐

### book 225.2

δευεῖς, κακῶς. οὗτοι δὲ καὶ τὸ ἑξῆς περισπῶσιν ἠμὲν ἐνὶ

### book 225.3

κλισίῃ, ἦμεν ἐτυγχάνομεν. Ἀρίσταρχος δὲ χωρὶς τοῦ ς.

### book 225.4

A. τινὲς ins. L. Ar. 381. Coaluisse videtur ex Aristonico

### book 225.5

et Didymo.

### book 234.1

(Trojani) οὐδ’ ἔτι φασίν

### book 234.2

σχήσεσθ’ ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

### book 235.1

ὅτι ἐπὶ τῶν Τρώων ἐστίν· ἐμπεσοῦνται ταῖς ναυ‐

### book 235.2

σίν, ἐνσείσουσιν (v. ad Ο 56). V.

### book 241.1

στεῦται γὰρ (Hector) νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα

### book 241.2

κόρυμβα: διορίζεται· στάσιν γὰρ ψυχῆς σημαίνει ἡ λέξις.

### book 241.3

ἡ δὲ ἐπαναφορὰ τῆς σημειώσεως πρὸς τὸ ἐν Ὀδυσσείᾳ (λ 584)

### book 241.4

στεῦτο δὲ διψάων, A. Ar. 106.

### book 242.1

αὐτάς τ’ ἐμπλήσειν μαλεροῦ πυρός: ἡ διπλῆ,

### book 242.2

ὅτι Ἀρίσταρχος ἐμπλήσειν (vulgo ἐμπρήσειν). σημειοῦνται

### book 242.3

δέ τινες, ὅτι ἀντὶ τοῦ μαλερῷ πυρί (cf. 254). A. An hi lege‐

### book 242.4

runt ἐμπρήσειν? Res obscura est. V. p. 21. ὅτι ante ἀντί ins. L.

### book 246.1

φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ, ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβό‐

### book 246.2

τοιο: σημειοῦνταί τινες ὅτι τὴν ὅλην Πελοπόννησον· τὸ

### book 246.3

δὲ ὄνομα οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής, Ἡσίοδος δέ. A. Inseruimus

### book 246.4

τὸ δὲ ὄνομα, tale quid enim excidisse videtur.

### book 246.5.1

ὦ πέπον, ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεύς

### book 246.5.2

ἤματι τῷ, ὅτε ς’ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπεν,

### book 254.1

„τέκνον ἐμόν“: σημειοῦνταί τινες ὅτι παρεῖται τὸ

### book 254.2

τάδε λέγων (cf. p. 17). A. Et quia cum his mandatis pugnant

### book 254.3

ea quae mandasse dicitur Peleus in loco reprobato Λ 767—85.

### book 261.1

(Agamemnon) ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλλήξαντι

### book 261.2

χόλοιο: ὅτι ἀντιφράζει τῇ μήνιδι τὸν χόλον. A. Ar. 138.

### book 262.1

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι

### book 262.2

καταλέξω: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐγὼ δ’ ἂν

### book 262.3

σοὶ καταλέξαιμι, ἢ περισσὸς ὁ κέ. A. Scripsi ἤ pro καί. V. p. 9.

### book 270.1

δώσει δ’ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας

### book 270.2

Λεσβίδας: ἡ διπλῆ ὅτι τὰς ζʹ Λεσβίδας ὑπισχνεῖται,

### book 270.3

οὐχ ὡς ὁ Ζηνόδοτος (131) ἐν ταῖς ζʹ καὶ τὴν Βρισηίδα τάτ‐

### book 270.4

τει· ἔστι γὰρ Λυρνησσία. A.

### book 279.1

νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι:

### book 279.2

ἀντὶ προστακτικοῦ. A. Cf. p. 14.

### book 297.1

οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσονται: ἡ

### book 297.2

διπλῆ ὅτι τῷ παθητικῷ ἀντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ ἐχρήσατο·

### book 297.3

οὕτως γὰρ Ἀρίσταρχος τιμήσονται, ὡς ἐλεύσονται (cf. p. 2).

### book 297.4

A. Cod. bis ωνται. Et omissum erit ὅτι περισσὸς ὁ κέ (cf.

### book 297.5

p. 11.). L.

### book 313.1

ὅς χ’ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο

### book 313.2

δὲ εἴπῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι δοκεῖ συγκεχύσθαι τὸ ἄλλο πρὸς τὸ

### book 313.3

ἕτερον· ἔδει γὰρ ἕτερον δὲ εἴπῃ, ἑτέρου πρὸς ἕτερον ἀντι‐

### book 313.4

διαστελλομένου· τὸ γὰρ ἄλλο ἐπὶ πλειόνων τίθεται. A. τὸ

### book 313.5

ἄλλο πρὸς ante τὸ ἕτερον ins. L. v. ad 473.

### book h323-5.1

ὡς δ’ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσιν

### book h323-5.2

μάστακ’, ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ’ ἄρα οἱ πέλει

### book h323-5.3

αὐτῇ,

### book h323-5.4

ὣς καὶ ἐγὼν πολλὰς μὲν ἀύπνους νύκτας ἴαυον.

### book 324.1

ὅτι οἱ γλωσσογράφοι (Ar. 45) μάστακα τὴν ἀκρίδα,

### book 324.2

δέον μάσημα καὶ βρῶμα. ἐνιότε δὲ καὶ αὐτὸ τὸ στόμα

### book 324.3

ὁμωνύμως, καθάπερ [τὸ] χοίνικα τὸ μετροῦν καὶ τὸ μετρού‐

### book 324.4

μενον· ἀλλ’ Ὀδυσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζεν

### book 324.5

(δ 287). A. Ar. 71. Cod. μέτρον pro μετροῦν: cf. ad Φ 502.

### book 325.1

Annotatum fuit ἰαύειν nunc non idem esse atque

### book 325.2

καθεύδειν sed ἐπαυλίζεσθαι: Τ 71.

### book 327.1

ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετε‐

### book 327.2

ράων: ἡ διπλῆ ὅτι ὄαροι αἱ τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁμι‐

### book 327.3

λίαι. νῦν δὲ λέγει τῶν γυναικῶν. A. Pro ὄαροι (Apollon.

### book 327.4

lex. 118, 14) cod. ἄοροι.

### book 328.1

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ’ ἀν‐

### book 328.2

θρώπων. Annotatum fuit, Achillem semel dici πτολίπορθον:

### book 328.3

Φ 55. Cf. ad Ο 56.

### book 338.1

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ’ ἀγείρας: ἡ

### book 338.2

διπλῆ ὅτι οὕτως εἴωθε λέγειν ἀναγωγὴν καὶ ἀνάπλουν τὸν

### book 338.3

ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς τὴν Ἀσίαν πλοῦν, διὰ τὸ τὰ πρὸς ἄρ‐

### book 338.4

κτους ὑψηλότερα εἶναι. A. v. Γ 48.

### book 346.1

ἀλλ’ Ὀδυσεῦ, σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσιν

### book 346.2

φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήιον πῦρ: ἡ διπλῆ

### book 346.3

πρὸς τὸ ἐν Ὀδυσσείᾳ (θ 75) ζητούμενον νεῖκος Ὀδυσ‐

### book 346.4

σῆος καὶ Πηλείδεω Ἀχιλῆος, ὅτι ἐμφαίνει καὶ νῦν

### book 346.5.1

ἀναιρῶν τὴν ἐπιχείρησιν τῶν περὶ Ὀδυσσέα (cod. εως) λεγόν‐

### book 346.5.2

των βουλῇ καὶ λόγῳ αἱρεθήσεσθαι τὴν πόλιν (i. e. elevans ob‐

### book 346.5.3

jecta sibi ab Ulixe, qui consilio et ratione urbem expugnatum iri

### book 346.5.4

affirmaret). νῦν γὰρ οἷον ἐπισαρκάζων λέγει. A. Ar. 178.

### book 354.1

ἀλλ’ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν

### book 354.2

ἵκανεν: ἡ διπλῆ ὅτι πληθυντικῶς εἶπε τὴν πύλην μίαν

### book 354.3

οὖσαν (Ar. 129). Σκαιαὶ δὲ καὶ Δαρδάνιαι αἱ αὐταί. ἡ δὲ

### book 354.4

δρῦς πρὸ τῆς Ἰλίου ἦν. A. Cf. Ε 789. Ar. 231.

### book 364.1

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐν‐

### book 364.2

θάδε ἔρρων: ὅτι τὸ ἔρρων οὐ λέγει ψιλῶς παραγινόμενος,

### book 364.3

ἀλλὰ δυσαρεστῶν τῇ παρουσίᾳ φησίν, ἐνθάδε μετὰ φθορᾶς

### book 364.4

παραγενόμενος. AB. Ar. 109.

### book 367.1

ἄξομαι, ἅσς’ ἔλαχόν γε: ἡ διπλῆ ὅτι παραπλη‐

### book 367.2

σίως καὶ κατ’ ἀρχὴν τῆς μήνιδος λέγει τῶν δ’ ἄλλων ἅ

### book 367.3

μοί ἐστι (Α 300). τὰ μὲν γὰρ ἄλλα κατὰ κλῆρον ἔλαβε,

### book 367.4

τὴν δὲ Βρισηίδα ἐξαίρετον παρ’ Ἀγαμέμνονος. A.

### book 378.1

τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ: ἡ διπλῆ ὅτι συνέ‐

### book 378.2

σταλται Ἰακῶς ἐν καρός ἀντὶ τοῦ ἐν κηρός· ὅμοιον γάρ ἐστι

### book 378.3

τῷ ἶσον γάρ σφισι πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ

### book 378.4

(Γ 454). A. Cf. λάκε pro ἔληκε Ξ 25, λελασμένος Π 776,

### book 378.5.1

Ἀπειραίη η 8 (Pal.) Fortasse huc relatum etiam ἔστασαν pro

### book 378.5.2

ἔστησαν Μ 56.

### book h383-4.1

(Thebae Aegyptiae) αἵ τ’ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκό‐

### book h383-4.2

σιοι δ’ ἀν’ ἑκάστας

### book h383-4.3

ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν.

### book 383.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀν’ ἑκάστας πληθυντικῶς τὰς πύλας,

### book 383.2

ὡς εἶναι ἑκατὸν τάγματα· οὕτως δὲ ἀν’ ἑκάστας δεῖ γρά‐

### book 383.3

φειν· οὐδέποτε γὰρ ἑνικῶς Ὅμηρος πύλην φησίν, ἀλλὰ πύ‐

### book 383.4

λας. A. Ar. 129.

### book 385.1

οὐδ’ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κό‐

### book 385.2

νις τε: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν διαφορὰν τῆς ψαμάθου καὶ ἀμά‐

### book 385.3

θου, ὅτι ἡ παραθαλάσσιος ψάμαθος, κόνις δὲ ἡ πεδιὰς

### book 385.4

ἄμμος· καὶ οὐ δὶς τὸ αὐτὸ λέγει. A. οὐ δίς pro οὐδείς

### book 385.5

emend. Lehrs. qu. ep. p. 334 not. Cf. Ar. 128.

### book 395.1

πολλαὶ Ἀχαιίδες εἰσὶν ἀν’ Ἑλλάδα τε

### book 395.2

Φθίην τε: ἡ διπλῆ ὅτι τὴν Θετταλίαν οὕτως λέγει μόνην,

### book 395.3

τὴν δὲ ὅλην ἤπειρον οὐκ οἶδεν οὕτως καλουμένην. νόθα οὖν

### book 395.4

ἐκεῖνα ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς

### book 395.5.1

(Β 530) καθ’ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος (δ 726). A.

### book 395.5.2

Ar. 233.

### book 401.1

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδ’ ὅσα φασίν

### book 401.2

Ἴλιον ἐκτῆσθαι: ἐνίους φησὶν ὁ Ἀρίσταρχος γράφειν

### book 401.3

οὐ γὰρ ἐμῆς ψυχῆς. ἀλαζονικὸς δὲ ὁ λόγος, οὐδὲν τῆς

### book 401.4

ἐμῆς ψυχῆς ἄξιον. ἄμεινον ἐμοί γράφειν. A. Hoc scholium

### book 401.5.1

Didymi esse videtur. Sed diple in textu Ven. nisi errore huic

### book 401.5.2

versui addita est, indicat etiam Aristonici ad hunc locum fuisse

### book 401.5.3

adnotationem, sive de eadem re dixit sive de alia.

### book h404-5.1

οὐδ’ ὅσα λάινος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει

### book h404-5.2

Φοίβου Ἀπόλλωνος, Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ·

### book 404.1

ἡ διπλῆ πρὸς τοὺς γλωσσογράφους (Ar. 45), ἀφή‐

### book 404.2

τορος τοῦ στροφέως ἀποδιδόντας. καὶ Ζηνόδοτος δὲ οὕτως

### book 404.3

ἐκδέδεκται· τὸν γὰρ ἑξῆς μετέγραφε νηοῦ Ἀπόλλωνος.

### book 404.4

ἀφήτορα δὲ τὸν Ἀπόλλωνα ἐπιθετικῶς, οὐ κοινότερον, ἀλλὰ

### book 404.5

τὸν Πύθιον, οἷον ὁμοφήτορα, διὰ τὸ εἰς λόγους ἔρχεσθαι

### book 404

τοῖς χρησμῳδουμένοις. A.

### book 405.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει νηοῦ

### book 405.2

Ἀπόλλωνος. A.

### book 410.1

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα,

### book 410.2

διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

### book 410.3

Adnotatio fuit de duobus Achillis fatis: Ν 663.

### book 415.1

ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰών

### book 415.2

ἔσσεται, οὐδέ κέ μ’ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

### book 416.1

ἀθετεῖται, ὅτι νομίσας τις κρέμασθαι τὸν λόγον

### book 416.2

προσέθηκεν αὐτόν (Ar. 350). καὶ γὰρ κατὰ τὸ περισσὸν ἐπι‐

### book 416.3

λέγεται, οὐδέ κέ μ’ ὦκα. δεῖ οὖν κοινὸν λαβεῖν τὸ ἔσται

### book 416.4

ἀπὸ τοῦ προκειμένου τοῦ ἄφθιτον ἔσται (v. 413). A.

### book 416.5

περισσόν L. pro κοινόν.

### book 419.1

Ἰλίου αἰπεινῆς: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν

### book 419.2

Ἴλιον. A.

### book h445-7.1

οὐδ’ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτός,

### book h445-7.2

γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα,

### book h445-7.3

οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα.

### book 446.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει νέον κατὰ τὴν ἡλικίαν ἀλλὰ

### book 446.2

κατὰ μεσότητα, ἀντὶ τοῦ νεωστὶ ἡβῶντα (Ar. 153. cf. p. 29). A.

### book 447.1

Ἑλλάδα: ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν τὴν Θετταλικὴν πό‐

### book 447.2

λιν οὕτως εἶπεν (Ar. 233): καὶ ὅτι Ζηνόδοτος τοῖον ὅτε

### book 447.3

πρῶτον, ἐξ οὗ φανερός ἐστι τὸ νέον ὀνοματικῶς δεδεγμέ‐

### book 447.4

νος (i. e. ut nomen. ὄνομα nomen substantiv. Ρ 86, adjectiv.

### book 447.5

Β 697). A.

### book 455.1

μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον

### book 455.2

υἱόν: ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς γράφουσιν ἐμοῖσιν. λέγει δὲ οὐ

### book 455.3

περὶ ἑαυτοῦ ὁ Φοῖνιξ, ἀλλὰ περὶ τοῦ Ἀμύντορος. A.

### book h458-61.1

τὸν μὲν ἐγὼ βούλευσα κατακτάμεν ὀξέι χαλκῷ

### book h458-61.2

ἀλλά τις ἀθανάτων παῦσεν χόλον, ὅς ῥ’ ἐνὶ θυμῷ

### book h458-61.3

δήμου θῆκε φάτιν καὶ ὀνείδεα πόλλ’ ἀνθρώπων,

### book h458-61.4

ὡς μὴ πατροφόνος μετ’ Ἀχαιοῖσιν καλεοίμην.

### book 458-461.1

Hos quatuor expunctos ab Aristarcho (Plu‐

### book 458-461.2

tarch. de audiend. poet. p. 26 F.) primus restituit F. A. Wolfius,

### book 458-461.3

v. Prolegom. p. 38, 262, praefat. ad Iliad. p. 86. Lehrs. Ari‐

### book 458-461.4

starch. p. 355.

### book 472.1

πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ’ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς,

### book 472.2

ἄλλο δ’ ἐνὶ προδόμῳ πρόσθεν θαλάμοιο θυράων:

### book 472.1

ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν (313) δοκεῖ τὸ ἄλλο πρὸς τὸ ἕτερον συγ‐

### book 472.2

κεχύσθαι. πιθανεύονται δὲ οἱ λέγοντες τρία φῶτα εἶναι,

### book 472.5.1

ἓν μὲν ὑπὸ ταῖς αἰθούσαις, ἕτερον δὲ ἐν τῷ οἴκῳ, ἄλλο δὲ

### book 472.5.2

ἐν τῷ προδόμῳ τοῦ οἴκου· ἀπίθανον γάρ φασιν εἶναι ἐν

### book 472.5.3

μὲν τῷ προδόμῳ πῦρ εἶναι, ἐν δὲ τῷ οἴκῳ ἐλλείπειν. A. Ap‐

### book 472.5.4

paret Aristonicum ante oculos habere ὑπ’ αἰθούσῃ, sed Didy‐

### book 472.5.5

mus ἐν αἰθούσῃ Aristarcheam esse dicit. οἱ ante λέγοντες inserui.

### book 472.10

ὅτι πληθυντικῶς θύρας· ἀντὶ τοῦ θύραν. A. Ar. 130 not.

### book 478.1

φεῦγον ἔπειτ’ ἀπάνευθε δι’ Ἑλλάδος εὐ‐

### book 478.2

ρυχόροιο: Ἑλλὰς πόλις ὁμώνυμος τῇ χώρᾳ (cf. ad 447,

### book 478.3

et ad 395). Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες

### book 478.4

(Β 684). A. Ar. 233.

### book 481.1

καί με φίλης’ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φι‐

### book 481.2

λήσῃ: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐφίλησε (sic) κατὰ τὴν ἡμετέραν χρῆ‐

### book 481.3

σιν (Ar. 150). καὶ ὅτι πρεσβύτερος Πηλεὺς Φοίνικος (Ar. 188). A.

### book 484.1

ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης, Δολόπεσσιν ἀνάσ‐

### book 484.2

σων: Δολόπων (cf. p. 23). μέρος τῆς Φθιώτιδος χώρας· διὸ

### book 484.3

καὶ παραλέλοιπεν αὐτοὺς ἐν τῷ καταλόγῳ (Ar. 236). A.

### book 484.4

πρίν γ’ ὅτε δή ς’ ἐπ’ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι κα‐

### book 484.5

θίσσας

### book 489.1

ὄψου τ’ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών: ὅτι

### book 489.2

πᾶν τὸ προσεσθιόμενον ὄψον ἔλεγον οἱ παλαιοί (Ar. 153).

### book 489.3

καὶ ὅτι οὐχ ὑπὸ Χείρωνος ἐτράφη ὁ Ἀχιλλεύς, ἀλλὰ τὴν

### book 489.4

ἰατρικὴν μόνον ἐπαιδεύθη. A. Ar. 190. Cf. BL ad 486.

### book h505-7.1

ἡ δ’ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας

### book h505-7.2

πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ’

### book h505-7.3

αἶαν

### book h505-7.4

βλάπτους’ ἀνθρώπους· αἱ δ’ ἐξακέονται ὀπίσσω.

### book 505

ὅτι οὕνεκα ἀντὶ τοῦ τούνεκα. A. Ar. 153.

### book 506.1

ἐκτατέον τὸ φθάνει διὰ τὸ μέτρον. ἡ δὲ διπλῆ

### book 506.2

περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει φθανέει (cf. ad Φ 262). A.

### book 507.1

Adnotatum fuit, ex hoc effictum esse versum re‐

### book 507.2

jectum Τ 94.

### book 509.1

ὃς μέν τ’ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἄσσον ἰούσας,

### book 509.2

τὸν δὲ μέγ’ ὤνησαν: ὅτι περισσὸς ὁ δέ σύνδεσμος

### book 509.3

(p. 33): διὸ οὐ δεῖ συνεγκλίνειν τῷ ἄρθρῳ τὸν σύνδεσμον, A.

### book 509.4

Aristonici et Herodiani notae coaluisse videntur, qua de re v.

### book 509.5

Lehrs. in Herodiano.

### book 520.1

(Phoenix loquitur) ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπρο‐

### book 520.2

ἕηκεν ἀρίστους: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ συμπεριλαμβάνει ἑαυτὸν

### book 520.3

ὁ Φοῖνιξ, ὡς ἂν μηδὲ χώραν ἔχων πρεσβευτοῦ. A.

### book 527.1

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι, οὔ τι νέον

### book 527.2

γε: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ νέον νεωστί. A. Ar. 153.

### book 529-31.1

Κουρῆτές τ’ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενε‐

### book 529-31.2

χάρμαι—

### book 529-31.3

Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς:

### book 529-31.4

ἡ διπλῆ, ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντησε (Ar. 13)

### book 529-31.5

καὶ ὅτι λείπει ἡ περί, περὶ Καλυδῶνος (p. 26). A.

### book 537.1

οἴῃ δ’ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

### book 537.2

ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνόησεν: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος

### book 537.3

γράφει ἐκλάθετ’ οὐδ’ ἐνόησεν, ὥστε τὸ αὐτὸ διλογεῖσθαι.

### book 537.4

οὐκ ἐνόησε δὲ ὅτι διαφέρει· τὸ μὲν γὰρ ἐλάθετο, ἑκὼν παρ‐

### book 537.5.1

έπεμψεν, τὸ δὲ οὐκ ἐνόησεν, οὐδὲ τὴν ἀρχὴν κατὰ νοῦν

### book 537.5.2

ἔσχεν. A. διλογεῖσθαι scripsit L. pro δεῖ λογίζεσθαι. —Suspi‐

### book 537.5.3

cabar olim, pro ἑκὼν παρέπεμψεν scribendum esse ἄκων, sed

### book 537.5.4

injuria. Nam non modo B et L idem exhibent, sed etiam ADV

### book 537.5.5

ad Ξ 1 et Apollon. soph. 106, 20: et hic et illi ex Aristonico

### book 537.10

haurientes.

### book h540-2.1

(aper) ὃς κακὰ πόλλ’ ἔρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν

### book h540-2.2

πολλὰ δ’ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα

### book h540-2.3

μακρά

### book h540-2.4

αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μηλῶν.

### book 540.1

ὅτι οἱ γλωσσογράφοι (Ar. 44) τὸ ἔθων ἀποδιδόασι

### book 540.2

βλάπτων. ἔστι δὲ ἐξ ἔθους ἐπιφοιτῶν. A. Cf. ad Π 260.

### book 541.1

προθέλυμνα: ἡ διπλῆ ὅτι ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις· ἔνιοι

### book 541.2

δὲ πρόρριζα. A.

### book 542.1

ὅτι μῆλα πάντα τὰ ἀκρόδρυα ἔλεγον οἱ παλαιοί,

### book 542.2

οὐχ ὡς ἡμεῖς εἰδικῶς (Ar. 108): καὶ ὅτι εἴωθεν ἡ σύν πρό‐

### book 542.3

θεσις ἐλλείπειν. (p. 25). A.

### book 546.1

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβης’ ἀλε‐

### book 546.2

γεινῆς: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος (v. ad Β 417)

### book 546.3

σημαίνει ἀνεῖλεν. καὶ ὅτι διὰ πυρὸς ἔθαπτον (Ar. 198). A.

### book 546.4

ἀλλ’ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων

### book 554.1

οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον, πύκα περ φρονεόντων:

### book 554.2

ἡ διπλῆ ὅτι οἰδάνει ἀντὶ τοῦ οἰδάνειν ποιεῖ, ὅμοιον τῷ

### book 554.3

πάντας μέν ῥ’ ἔλπει (β 91) ἀντὶ τοῦ ἐλπίζειν ποιεῖ. A.

### book 554

Cf. ad Ε 37.

### book 556

κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ, καλῇ Κλεοπάτρῃ

### book 557

κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης—

### book 561.1

τὴν δὲ τότ’ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

### book 561.2

Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ

### book 561.3

τὴν Μάρπησσαν, ἀλλὰ τὴν Κλεοπάτραν. ABL.

### book 567.1

πόλλ’ ἀχέους’ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο: ἡ

### book 567.2

διπλῆ ὅτι λείπει ἡ περί (cf. p. 26). AB. Fortasse etiam verba

### book 567.3

praecedentia: τοῦ ἀδελφικοῦ Aristonici sunt, et forma scholii

### book 567.4

fuerit haec: τοῦ ἀδελφικοῦ· διὸ ἡ διπλῆ· καὶ ὅτι κτλ. —

### book 567.5.1

Verba τοῦ κασιγνητικοῦ ex hoc loco male translata sunt ad

### book 567.5.2

sch. v. 632.

### book h568-72.1

πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία

### book h568-72.2

κικλήσκους’ Ἀίδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν,

### book h568-72.3

πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι,

### book h568-72.4

παιδὶ δόμεν θάνατον· τῆς δ’ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς

### book h568-72.5

ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν, ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

### book 568.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ τοὺς χθονίους θεοὺς ἐπικαλούμενοι

### book 568.2

ταῖς χερσὶ τὴν γῆν ἐπέκρουον. A.

### book 569.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπικαλεῖται μὲν τὸν Ἅιδην καὶ τὴν

### book 569.2

Περσεφόνην, ὑπακούουσι δὲ αἱ Ἐρινύες ὡς ὑπηρετίδες (Ar.

### book 569.3

185). AB.

### book 571.1

ἡ διπλῆ ὅτι αἱ Ἐρινύες ὥσπερ ὑπηρετίδες ὑπα‐

### book 571.2

κούουσιν, καὶ οὐ μάχεται τὸ κικλήσκους’ Ἀίδην καὶ

### book 571.3

ἐπαινὴν Περσεφόνειαν (Ar. 185). A.

### book 575.1

πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους: ὅτι ἐν‐

### book 575.2

τεῦθεν Σοφοκλῆς ἐν τῷ Μελεάγρῳ τὸν χορὸν ἀπὸ ἱερέων

### book 575.3

παρήγαγεν. A.

### book 578.1

ἔνθα μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέ‐

### book 578.2

σθαι: ἡ διπλῆ ὅτι συντελικῶς τὸ ἑλέσθαι. A. Cf. p. 5.

### book h593-4.1

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,

### book h593-4.2

τέκνα δέ τ’ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

### book 593.1

ἀμαθύνει: ὅτι ἄμαθον ποιεῖ· οὕτως δὲ λέγει τὴν

### book 593.2

πεδιάσιμον κόνιν. ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐπὶ τοῦ διαφθείρειν ψι‐

### book 593.3

λῶς τέταχε, περὶ τοῦ Ἀκταίωνος λέγων κύνες διημάθυ‐

### book 593.4

νον ἄνδρα δεσπότην (fr. 257 Hermann.) A. Ar. 128.

### book 594

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τέκνα δὲ δήιοι

### book 594

ἄγουσι. A.

### book 597.1

ὣς ὁ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ

### book 597.2

εἴξας ᾧ θυμῷ: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ τῷ θυμικῷ πάθει λέ‐

### book 597.3

γει, ἀλλὰ τῇ ἐπιθυμίᾳ ὑποχωρήσας, ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀντι‐

### book 597.4

ταξάμενος. A.

### book 605.1

οὐκέθ’ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι, πόλεμόν περ ἀλαλ‐

### book 605.2

κών: ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς προφέρονται τιμῆς (ὡς φωνῆς) ἵν’ ᾖ

### book 605.3

τιμήεις. Ὁμηρικὸν δὲ τὸ τιμῆς ἔσεαι, ἀντὶ τοῦ τιμῆς με‐

### book 605.4

θέξεις. καὶ ὁ Ἀχιλλεὺς ἀποκρινόμενός φησιν οὐ τί με

### book 605.5

ταύτης χρεὼ τιμῆς (607) A.

### book 607.1

Φοῖνιξ, ἄττα γεραιέ: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἄττα

### book 607.2

προσφώνησίς ἐστι πρὸς τροφέα ἀμετάφραστος. A.

### book 612.1

μή μοι σύγχει θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀχεύων:

### book 612.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὀδυρόμενος, κινυρίζων, οἷον θρη‐

### book 612.3

νῶν. ἔστι δὲ οὐχ Ὁμηρικόν, καὶ παρὰ τὸ πρόσωπον. A.

### book 616.1

ἶσον ἐμοὶ βασίλευε, καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς:

### book 616.2

ὅτι τὸ μείρεο ἀντὶ τοῦ μερίζου, πρὸς Ζηνόδοτον μεταγρά‐

### book 616.3

φοντα ὅπποτε (immo ὅς ποτε) μειρόμενος, μέγα δ’

### book 616.4

ἔστενεν ἀντὶ τοῦ μέγ’ ἐγήθεεν (Η 127), ἵν’ ᾖ στερισκό‐

### book 616.5.1

μενος τῆς στρατείας. οὐ τίθησι δὲ τὸ μείρεσθαι ἀντὶ τοῦ

### book 616.5.2

στερίσκεσθαι ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ μερίζεσθαι. A.

### book 619.1

φρασσόμεθ’ ἤ κε νεώμεθ’ ἐφ’ ἡμέτερ’ ἦ κε

### book 619.2

μένωμεν: ἡ διπλῆ ὅτι οὐδέν ἐστι μαχόμενον, ἀλλ’ αἰδε‐

### book 619.3

σθεὶς παραπέπεισται. A.

### book 620.1

ἦ, καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ’ ἐπ’ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ

### book 620.2

Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα

### book 620.3

ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο.

### book 621

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὄφρα νῦν ἀντὶ τοῦ ἵνα κεῖται. A.

### book 622.1

ἡ διπλῆ ὅτι νόστοιο μεδοίατο λέγει νόστου ἐπι‐

### book 622.2

μελοῖντο, πάλιν τῆς ἀφόδου μνείαν λάβοιεν οἱ περὶ Ὀδυσ‐

### book 622.3

σέα. A.

### book 622.4

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος

### book 633.1

ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος: ἡ διπλῆ,

### book 633.2

ὅτι παρεῖται πρόθεσις [καὶ πτῶσις ἐνήλλακται], ἀντὶ τοῦ

### book 633.3

καὶ μέν τίς τε παρὰ κασιγνήτου φονέως (cf. p. 26). καὶ πρὸς

### book 633.4

τὸ ἡρωικὸν ἔθος. A. Et quod ποινή h. l. proprie pretium pro

### book 633.5

caede solutum: Ar. 152.

### book 638

νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχ’ ἀρίστας:

### book 638.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ἐλέγχεται γράφων ἕξ, ἀτὰρ ἑβδο‐

### book 638.2

μάτην Βρισηίδα (Τ 245). χωρὶς γάρ εἰσιν αἱ ἑπτά (cf.

### book 638.3

ad 131). A.

### book 641.1

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν

### book 641.2

πληθύος ἐκ Δαναῶν: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 641.3

ἁθρόοι ἐκ Δαναῶν. πῶς δὲ ἁθρόοι ἐληλυθέναι δύνανται

### book 641.4

δύο ὄντες; A.

### book h656-7.1

ὣς ἔφαθ’, οἱ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον

### book h656-7.2

σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν· ἦρχε δ’

### book h656-7.3

Ὀδυσσεύς.

### book 656.1

ἡ διπλῆ, ὅτι ἥρμοζεν ἐπὶ τῶν δύο λέγειν ἑκάτερος,

### book 656.2

διὰ δὲ τὸ μέτρον, [ἵνα τηρηθῇ τὸ τῆς λέξεως] οὕτως εἴρη‐

### book 656.3

ται· οὐ γὰρ ἁρμόζει τῷ μέτρῳ τὸ ἑκάτερος. ἢ δεῖ λέγειν,

### book 656.4

ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν κηρύκων λέγει ἕκαστος. A. Verba ἵνα τηρηθῇ

### book 656.5.1

τὸ τῆς λέξεως ab aliquo in margine videntur scripta fuisse, qui

### book 656.5.2

significare voluit quorsum spectaret haec nota: ut servetur

### book 656.5.3

propria vis vocabuli ἕκαστος.

### book 657.1

ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἡγεῖτο Ὀδυσ‐

### book 657.2

σεύς ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς (192). καὶ ὅτι οὐ συμ‐

### book 657.3

πρεσβεύει ὁ Φοῖνιξ, ἐπεί τοι κἂν ἀποπρεσβεύων ἡγεῖτο. A.

### book 664.1

τῷ δ’ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν

### book 664.2

ἦγεν: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τῷ δὲ γυνὴ παρέλεκτο

### book 664.3

Κάειρ’, ἣν Λεσβόθεν ἦγε. πῶς δὲ δύναται ἡ Καρίνη

### book 664.4

Λεσβία εἶναι, εἰ μὴ ἄρα ῥητέον, ὅτι τὴν Λέσβον τότε Κᾶ‐

### book 664.5

ρες κατῴκουν; A.

### book 668.1

(Achilles) Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν, Ἐνυῆος πτο‐

### book 668.2

λίεθρον: ἡ διπλῆ, ὅτι διὰ τούτων καὶ τὴν Σκῦρον πεπο‐

### book 668.3

λιορκημένην ὑπὸ Ἀχιλλέως μετὰ τῶν ἄλλων πόλεων παρα‐

### book 668.4

δίδωσι (Ar. 178). A.

### book 682.1

αὐτὸς δ’ ἠπείλησεν ἅμ’ ἠοῖ φαινομένηφιν

### book 682.2

νῆας ἐυσσέλμους ἅλαδ’ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας: ἡ

### book 682.3

διπλῆ, ὅτι τὸ ἠπείλησε νῦν κατὰ τὴν ἡμετέραν χρῆσιν

### book 682.4

(Ar. 150). A.

### book h684-6.1

καὶ δ’ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι

### book h684-6.2

οἴκαδ’ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ

### book h684-6.3

Ἰλίου αἰπεινῆς.

### book 685.1

ἀπὸ τοῦ διηγηματικοῦ ἐπὶ τὸ μιμητικὸν μετέβη·

### book 685.2

οὐ γὰρ εἶπε δήουσιν ἀλλὰ δήετε. A. Cf. ad Ψ 855 et p. 17.

### book 686

ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book h688-92.1

ὣς ἔφατ’· εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ’ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο,

### book h688-92.2

Αἴας καὶ κήρυκε δύω, πεπνυμένω ἄμφω.

### book h688-92.3

Φοῖνιξ δ’ αὖθ’ ὁ γέρων κατελέξατο· ὣς γὰρ ἀνώγει,

### book h688-92.4

ὄφρα οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ’ ἕπηται

### book h688-92.5

αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δ’ οὔ τι μιν ἄξει.

### book 688-93.1

ἀθετοῦνται στίχοι πέντε ἕως τοῦ αὔριον,

### book 688-93.2

ἢν ἐθέλῃσιν, ὅτι κοινότεροι τοῖς νοήμασι, καὶ τῇ συνθέ‐

### book 688-93.3

σει πεζότεροι, καὶ ὅτι ὡς ἀπιστησόμενος μάρτυρας ἐπισπᾶται.

### book 688-93.4

A. κοινότεροι L. pro καὶ νεώτεροι.

### book h693-4.1

ὣς ἔφαθ’, οἱ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ

### book h693-4.2

μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγό‐

### book h693-4.3

ρευσεν.

### book 694.1

ὅτι ἐξ ἄλλων τόπων ἐστὶν ὁ στίχος· νῦν γὰρ οὐχ

### book 694.2

ἁρμόζει· τότε γὰρ εἴωθεν ἐπιφωνεῖσθαι, ὅταν ὁ αὐθεντῶν

### book 694.3

τοῦ λόγου καταπληκτικά τινα προενέγκηται. νῦν δὲ πῶς

### book 694.4

ἂν ἐπὶ Ὀδυσσέως λέγοιτο τοῦ μηνύοντος τὰ ὑπ’ Ἀχιλλέως

### book 694.5

εἰρημένα; (v. ad Η 404). A.

### book 698.1

μηδ’ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλείωνα:

### book 698.2

ἀντὶ τοῦ οὐκ (immo οὐδ’) ὄφελες. AD. Recepi hoc dubitan‐

### book 698.3

ter, cum propter diplen quae in textu est, tum propter adnot.

### book 698.4

ad Ο 41.

### book 699.1

ὁ δ’ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως: ἡ διπλῆ ὅτι ἐνίοτε

### book 699.2

μὲν ἐπὶ ἐπαίνου ὁ ἀγήνωρ, ὁ ἄγαν τῇ ἠνορέῃ καὶ τῇ ἀν‐

### book 699.3

δρείᾳ χρώμενος, νῦν δὲ ἐπὶ ψόγου, ὁ ἄγαν ὑβριστικὸς καὶ

### book 699.4

διὰ τῆς ἀνδρείας ὑπερπεπτωκὼς εἰς ὕβριν. A. Ar. 148.

### book 708.1

καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους

### book 708.2

ὀτρύνων, καὶ δ’ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι:

### book 708.3

ἡ διπλῆ ὅτι τὸν λόγον τοῦτον ἀκήκοεν κατὰ τὸ σιωπώμενον

### book 708.4

ὁ Ἀχιλλεύς. διό φησιν οὐ γὰρ Τυδείδεω Διομήδεος

### book 708.5.1

ἐν παλάμῃσι Μαίνεται ἐγχείη (Π 74). καὶ ὅτι τῷ

### book 708.5.2

ἀπαρεμφάτῳ ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ κέχρηται (cf. V. ad 708

### book 708.5.3

et p. 14). καὶ ὅτι τῇ ἐχομένῃ Ἀγαμέμνων ἀριστεύει. A.

### book 1.1

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν:

### book 1.2

παραιτητέον τοὺς γράφοντας ὧν ἐστὶ καὶ Ζηνόδοτος ὦλλοι

### book 1

μέν (Cf. ad Β 1, Ar. 377). AB.

### book h5-7.1

ὣς δ’ ὅτ’ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠυκόμοιο—

### book h5-7.2

τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν

### book h5-7.3

ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας—

### book h9-10.1

ὣς πυκίν’ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ’ Ἀγαμέμνων.

### book h9-10.2

νειόθεν ἐκκραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

### book 5.1

ἡ διπλῆ, ὅτι παραβάλλει τὸν στεναγμόν· ὡς δ’ ὅτ’

### book 5.2

ἄν—οὕτως καὶ ἡ τοῦ Ἀγαμέμνονος ψυχὴ ἐστέναζεν. καθ’

### book 5.3

ἕκαστα δὲ οὐκ ἐπεξείργασται, διότι οὐκ ἔστι πρὸς ἅπαντα ἡ

### book 5.4

εἰκών. A.

### book 6.1

Aristonicus sic fere videtur scripsisse: ὅτι νείφειν μὲν

### book 6.2

τὸ χιονίζειν, ὄμβρον δὲ τὸν ὑετόν, χάλαζαν δὲ τὸ ἐν ὑετῷ

### book 6.3

πεπηγὸς ὕδωρ. διὸ νῦν διαστέλλει ἕκαστον (Cf. ad Μ 280

### book 6.4

Ο 170). Nunc haec leguntur in A: ὅτι ὑγιῶς χρώμενοι νεί‐

### book 6.5

φειν μὲν λέγουσι τὸ χιονίζειν κτλ.

### book 10.1

τρομέοντο: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει φοβέοντο.

### book 10.2

τὸν δὲ φόβον εἴωθε λέγειν Ὅμηρος τὴν μετὰ φυγῆς δειλία‐

### book 10.3

σιν (cf. ad Δ 456). ἐλέγχεται δὲ ὁ Ζηνόδοτος ἁμαρτάνων ἐκ

### book 10.4

τοῦ ὣς δ’ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος (25). A.

### book 13.1

αὐλῶν συρίγγων τ’ ἐνοπήν, ὁμαδόν τ’ ἀνθρώ‐

### book 13.2

πων: ἡ διπλῆ ὅτι ἐνθάδε καὶ ἐπὶ τῆς ὁπλοποιίας τῶν αὐ‐

### book 13.3

λῶν μέμνηται· αὐλοὶ φόρμιγγές τε βόων (Σ 495). A.

### book 13.4

Ar. 198.

### book 23.1

ἀμφὶ δ’ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα

### book 23.2

λέοντος: ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τῷ χιτῶνι λεοντῆν τέθεικεν ἀντὶ

### book 23.3

τῆς χλανίδος· διὸ καὶ ἑξῆς (34) λέγει τὸν δ’ εὗρ’ ἀμφ’

### book 23.4

ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλά. ἔντεα δὲ ἀπὸ τοῦ ἐν‐

### book 23.5.1

τὸς ἔχειν τὸν ἄνδρα (Ar. 147). καὶ ὅτι οὐ καθοπλίζονται

### book 23.5.2

νύκτωρ, ἀλλ’ ἕνεκα φυλακῆς ὁ μὲν παρδαλῆν ἐνδύεται (Me‐

### book 23.5.3

nelaus v. 29), οἱ δὲ λεοντῆν (praeter Agamemnonem Diome‐

### book 23.5.4

des 177). A. χλανίδος scr. L. pro ἀσπίδος, idem inseruit

### book 23.5.5

verba: ὁ μὲν παρδαλῆν ἐνδύεται.

### book 25.1

ὣς δ’ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος: ἡ διπλῆ

### book 25.2

ὅτι ἀνταποδοτικόν ἐστι τοῦ ἄνω (10) [γράφειν] τρομέοντο

### book 25.3

δέ οἱ· ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς Ζηνόδοτον. ABLV. γράφειν cor‐

### book 25.4

ruptum est. An fuit πρὸς τὴν Ζηνοδότου γραφήν?

### book 27.1

πουλὺν ἐφ’ ὑγρήν: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι

### book 27.2

ἀρσενικῶς, πουλὺν ὑγρήν. A. Cf. p. 31.

### book 34.1

τὸν δ’ εὗρ’ ἀμφ’ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα

### book 34.2

καλά: ὅτι ἔντεα εἴρηκεν, ἣν προσυνέστακε λεοντῆν (v. 23).

### book 34.3

A. Cf. Ar. 147. Cod. προσυνέσταλκε. Emend. Lehrs. Hero‐

### book 34.4

dian. 460.

### book 35.1

νηὶ παρὰ πρύμνῃ: ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἐνήλ‐

### book 35.2

λακται, ἀντὶ τοῦ παρὰ νηὸς πρύμνῃ. A. Cf. p. 22.

### book h37-8.1

τίφθ’ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι; ἦ τιν’ ἑταίρων

### book h37-8.2

ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον;

### book 37.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἠθεῖε προσφώνησίς ἐστι σεπτικὴ

### book 37.2

νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον λεγομένη (Ar. 154). A.

### book 38.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὀτρύνων. A. Cf. p. 14.

### book 38.2

κερδαλέης (βουλῆς) ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει

### book 45

Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

### book 44.1

ἡ διπλῆ ὅτι περισσὸς ὁ κέν σύνδεσμος, ἢ ῥῆμα

### book 44.2

ἐνήλλακται, ἀντὶ τοῦ ἥτις ἂν ἐρύσσαιτο (cf. p. 11). καὶ

### book 44.3

πρὸς τὸ ἐνθάδε Σίσυφος ἔσκεν ὁ κέρδιστος (Ζ 153).

### book 44.4

A. Ar. 123.

### book 45.1

ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν: ἡ διπλῆ ὅτι φανε‐

### book 45.2

ρῶς ὁ Ζεὺς ἐβοήθει τοῖς Ἕλλησι, πρὶν ἱκετευθῆναι ὑπὸ τῆς

### book 45.3

Θέτιδος· καὶ ὅτι τὸ ἡμιστίχιον ὁ Ζηνόδοτος μετήνεγκεν ἐπὶ

### book 45.4

τὸν Ἕκτορος λόγον κατὰ τὴν κόλον μάχην (Θ 501) A.

### book 45.5

Ar. 191 sq.

### book h51-2.1

ἔργα δ’ ἔρεξ’ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισιν

### book h51-2.2

δηθά τε καὶ δολιχόν· τόσα γὰρ κακὰ μησατ’

### book h51-2.3

Ἀχαιούς.

### book 51-2.1

ἀθετοῦνται στίχοι δύο ὅτι παλιλλογεῖ ταῦτα

### book 51-2.2

(malim ὅτι παλιλλογεῖται)· δι’ ἄλλων γὰρ προείρηται ὅσς’

### book 51-2.3

Ἕκτωρ ἔρρεξε διίφιλος υἷας Ἀχαιῶν (49). καὶ ὅτι ἐπὶ

### book 51-2.4

ταὐτὸν φέρει δηθά καὶ δολιχόν. καὶ Ἀριστοφάνης προη‐

### book 51-2.5

θέτει. A.

### book h53-4.1

ἀλλ’ ἴθι νῦν, Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον

### book h53-4.2

ῥίμφα θέων παρὰ νῆας·

### book 53.1

ὅτι ἐκ τούτων καὶ τῶν τοιούτων τὰ περὶ τοῦ ναυ‐

### book 53.2

στάθμου ὁ Ἀρίσταρχος ἐπραγματεύσατο. ῥητῶς γὰρ λέγε‐

### book 53.3

ται πλησίον τοῦ Αἴαντος ὁ Ἰδομενεὺς νενεωλκηκέναι. A.

### book 53.4

Ar. 230.

### book 56

ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος: ὅτι οἱ γλωσσο‐

### book 56

γράφοι (Ar. 44) ἱερὸν τέλος τὸ μέγα τάγμα. A.

### book 65.1

αὖθι μένειν: ὅτι τῷ ἀπαρεμφάτῳ ἀντὶ τοῦ προσ‐

### book 65.2

τακτικοῦ, μένειν ἀντὶ τοῦ μένε. A. Cf. p. 14.

### book 68.1

πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον:

### book 68.2

ὅτι ἀρχαϊκὴ ἡ συνήθεια, ὥστε εἴ που τοιοῦτον εὑρίσκομεν,

### book 68.3

εἰδέναι δεῖ ὅτι οὐκ ἐπιθέτου ἔχει χώραν. A. Hoc cur ad‐

### book 68.4

notaverit Aristarchus, vix potest explicari, nisi fuerunt, qui

### book 68.5.1

patronymica quaedam pro epithetis haberent, qualia sunt Ἁρμονίδης

### book 68.5.2

Ε 60 Ὀνητορίδης γ 282 Τερπιάδης χ 330. L.

### book h75-6.1

παρὰ δ’ ἔντεα ποικίλ’ ἔκειτο

### book h75-6.2

ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

### book 75.1

ὅτι ἔντεα οὐ πάντα τὰ ὅπλα, ἀλλὰ κυρίως μὲν

### book 75.2

ἀσπὶς καὶ περικεφαλαία, τὰ δὲ δόρατα κατ’ ἐπικράτειαν. A.

### book 75.3

Ar. 147.

### book 77.1

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 77.2

δοκοῦσί τινες ταὐτὸν εἶναι ζῶμα καὶ ζωστῆρα· οὐκ ἔστι δέ,

### book 77.3

ἀλλὰ ζῶμα καλεῖ τὸ συναπτόμενον ὑπὸ τὸν στατὸν θώρακα,

### book 77.4

τὸ δὲ ἔξωθεν συνδέον πάντα ζωστῆρα. καὶ ὅτι τὸ παναίο‐

### book 77.5.1

λον ἐπὶ τῶν λαμπόντων. A. Post συναπτόμενον sequitur

### book 77.5.2

τῇ μίτρᾳ, quod delendum esse monuit Lehrs. Ar. 125.

### book 84.1

ἠέ τιν’ οὐρήων διζήμενος ἤ τιν’ ἑταίρων: ἀθε‐

### book 84.2

τεῖται ὅτι οὐρήων βούλεται (sc. ὁ διασκευαστὴς) λέγειν τῶν

### book 84.3

φυλάκων, καὶ οὐκ ἐκράτησε τοῦ σχήματος· οὖρον γὰρ λέγει

### book 84.4

ὡς κοῦρον τὸν φύλακα, οὐρέα δὲ τὸν ἡμίονον. καὶ ὅτι

### book 84.5

ἄκαιρος ἡ ἐρώτησις. A.

### book 98.1

μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνω

### book 98.2

κοιμήσωνται: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος μὴ νοήσας τὸ

### book 98.3

σημαινόμενον γράφει ἀδηκότες ἡδέι ὕπνῳ κοιμήσωνται.

### book 98.4

ἔτι δὲ καὶ νῦν λέγομεν ὕπνου μεστὸν οὐ τὸν ἐξυπνωκότα,

### book 98.5

ἀλλὰ τὸν πολὺ τὸ ὑπνωτικὸν ἐν αὑτῷ ἔχοντα. A.

### book 110.1

ἠδ’ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν:

### book 110.2

ἡ διπλῆ ὅτι πλησίον τοῦ Λοκροῦ Αἴαντος ὁ Μέγης ἐνενεωλ‐

### book 110.3

κήκει· καὶ διέσταλκε δέ, προσθεὶς ταχύν. ἡ δὲ ἀναφορὰ

### book 110.4

πρὸς τὰ περὶ (cod. τὸν ἐπὶ) ναυστάθμου. A. Corr. L. Ar. 230.

### book 112.1

ἀντίθεόν τ’ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα:

### book 112.2

πρὸς τὰ περὶ τοῦ ναυστάθμου, ὅτι πλησίον ὁ Ἰδομενεὺς

### book 112.3

Αἴαντος τοῦ Τελαμωνίου ἐνενεωλκήκει. A. Ar. 230.

### book 116.1

σοὶ δ’ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 116.2

τὸ πονέεσθαι ἐπὶ τοῦ ἐνεργεῖν. A. Ar. 87.

### book 118.1

χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ’ ἀνεκτός: ἡ διπλῆ

### book 118.2

ὅτι ἀνεκτὸς ἡ χρειώ, οὐκ ἀνεκτή. A. Cf. p. 31.

### book 127.1

ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι: ὅτι

### book 127.2

Ζηνόδοτος γράφει μίν (cf. ad Α 73). ἔστι δὲ ἑνικὸν τὸ μίν,

### book 127.3

βούλεται δὲ ὁ ποιητὴς διὰ τοῦ σφίν αὐτοῖς σημῆναι. A.

### book 140.1

ἐκ δ’ ἦλθε κλισίης (Ὀδυσσεύς): σημειοῦνταί τινες

### book 140.2

ὅτι ἔνδον καθεύδει Ὀδυσσεύς, ἀλλ’ οὐχ ὁ Διομήδης· ἐκτὸς

### book 140.3

ἀπὸ κλισίης (151). A.

### book 158.1

τὸν παρστὰς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,

### book 158.2

λὰξ ποδὶ κινήσας, ὤτρυνέ τε νείκεσέ τ’ ἄντην:

### book 158.3

ὁ ἀστερίσκος, ὅτι ἐντεῦθεν εἰς τὴν Ὀδύσσειαν (ο 45) με‐

### book 158.4

τάκειται ἐπὶ τοῦ Πεισιστράτου, ἐπὶ κλινιδίου καθεύδοντος

### book 158.5.1

παρὰ Μενελάῳ. πρὸς τί οὖν ποδί, ἀλλ’ οὐχὶ τῇ χειρί; νῦν

### book 158.5.2

μὲν γὰρ εἰκότως ἐπὶ τῆς γῆς κοιμώμενον οὕτως ἐγείρει. A.

### book 158.5.3

Alterum ἐπί (ante κλινιδίου) inserui.

### book 164.1

σχέτλιός ἐσσι γεραιέ· σὺ μέν πόνου οὔποτε

### book 164.2

λήγεις: ἡ διπλῆ ὅτι σεπτικῶς τὸ σχέτλιος καὶ οὐ μεμπτι‐

### book 164.3

κῶς, εἰς ἑαυτὸν ἀγνώμων (Ar. 148). καὶ ὅτι πόνον τὴν ἐρ‐

### book 164.4

γασίαν (Ar. 87). A.

### book 167.1

σὺ δ’ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ: ἡ διπλῆ ὅτι ἀμή‐

### book 167.2

χανος δύο σημαίνει, ἓν μὲν ἀνίκητος, ἓν δὲ ἀντὶ τοῦ πρὸς

### book 167.3

ὃν οὐκ ἔστι μηχανὴν εὑρεῖν. ὅπερ καὶ νῦν σημαίνει, ἵνα

### book 167.4

τῶν πόνων ἀποστῇ. A. Ar. 149.

### book 173.1

νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται

### book 173.2

ἀκμῆς: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ τὰ πράγματα ἡμῶν τριχὸς

### book 173.3

ἤρτηται, ὅ ἐστιν ἐν ἐσχάτῳ κινδύνῳ ἐστὶν καὶ ἐπὶ ὀξύτητος

### book 173.4

κινδύνων, μεταφορικῶς. A.

### book 175.1

Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱόν: ἡ διπλῆ, ὅτι

### book 175.2

διαστέλλει τῷ ἐπιθέτῳ τὸν Λοκρὸν τοῦ Τελαμωνίου, καὶ πρὸς

### book 175.3

Ζηνόδοτον γράφοντα ἐκεῖ (Τ 239) Φυλείδην τε Μέγην τε,

### book 175.4

τὸν Φυλείδην οἰόμενον ὄνομα κύριον. A.

### book h187-9.1

ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει,

### book h187-9.2

νύκτα φυλασσομένοισι κακήν· πεδίον δὲ γὰρ αἰεί

### book h187-9.3

τετράφαθ’, ὁππότ’ ἐπὶ Τρώων ἀίοιεν ἰόντων.

### book 187.1

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς τὸ νήδυμος σὺν τῷ ν. καὶ ἐπὶ

### book 187.2

τῶν ἀμφιβόλων οὖν οὕτως γράφεται. A. cf. ad Β 2.

### book 188.1

φυλασσομένοισι: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ φυλάσ‐

### book 188.2

σουσι, παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. A. Cf. p. 2.

### book 189.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει ὁππότ’ ἀκούοιεν τῶν Τρώων

### book 189.2

ἐπιόντων, τότε πρὸς τὸ πεδίον τετραμμένοι ἦσαν· οὐδὲ γὰρ

### book 189.3

ἐπεληλύθεισαν· ἀλλὰ φοβούμενοι, μὴ ἐπελεύσονται οἱ Τρῶες,

### book 189.4

τετραμμένοι ἦσαν πρὸς τὸ πεδίον. A.

### book 195

ὅσοι κεκλήατο βουλήν: ὅτι ἐλλείπει ἡ εἴς, ἵν’

### book 195

ᾖ εἰς βουλήν. A. Cf. p. 26.

### book 199.1

ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος·

### book 199.2

πρὸς Ἴστρον, ὅτι οὐ γέγονε νεκρῶν ἀναίρεσις. A. Κ 298,

### book 199.3

Θ 491. Eodem pertinet observatio de abjectis cadaveribus

### book 199.4

Κ 469. L.

### book 205.1

ὦ φίλοι, οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ’ ἑῷ αὐτοῦ

### book 205.2

θυμῷ τολμήεντι: ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες τὰ

### book 205.3

τοιαῦτα ἐκφέρει ἑῷ αὐτοῦ καὶ ἀλλ’ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος

### book 205.4

(β 45) καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ ἐπὶ τῶν πληθυντικῶν αὐτῶν

### book 205.5.1

γὰρ σφετέρῃσιν (α 7). τὸ γὰρ αὐτοῦ καὶ αὐτῶν κοινόν

### book 205.5.2

ἐστιν ἐπίταγμα τῶν τριῶν προσώπων. A. Ar. 9.

### book h208-10.1

ἅσσα τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν

### book h208-10.2

αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δέ

### book h208-10.3

ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ’ Ἀχαιούς.

### book 208-10.1

ἀστερίσκοι, ὅτι κακῶς ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα

### book 208-10.2

(409) κεῖνται, ὅτε τὸν Δόλωνα συλλαμβάνουσιν οἱ περὶ Διο‐

### book 208-10.3

μήδη. A.

### book 215.1

τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄιν δώσουσι μέλαιναν

### book 215.2

θῆλυν ὑπόρρηνον: ἡ διπλῆ ὅτι ἡ μὲν ἐπαγγελία τοῦ

### book 215.3

δώρου ῥητή, τὸ δὲ ἀποτέλεσμα ὑποσεσιώπηται· δεῖ δὲ ἡμᾶς

### book 215.4

συνεκδέξασθαι (cf. ad 571). A.

### book h224-6.1

σύν τε δύ’ ἐρχομένω, καί τε πρὸ ὁ τοῦ ἐνόησεν

### book h224-6.2

ὅππως κέρδος ἔῃ· μοῦνος δ’ εἴ πέρ τε νοήσῃ,

### book h224-6.3

ἀλλὰ τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

### book 224.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ὅμοιόν ἐστιν ἐκείνῳ

### book 224.2

ἄμφω δ’ ἑζομένω (Γ 210). συνερχόμενοι δύο ἀντὶ τοῦ

### book 224.3

συνερχομένων. ἔνιοι δὲ μὴ νοήσαντες τὸ ν προστιθέασι,

### book 224.4

κακῶς. A. Cf. p. 19.

### book 225.1

εἴ πέρ τε· ἡ διπλῆ ὅτι περισσὸς ὁ τέ. A. Cf. p. 34

### book 225.2

et Ar. 17.

### book 226.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ γλωσσογράφοι (Ar. 45) βράσσων

### book 226.2

ἀντὶ τοῦ ἐλάσσων, ἀπὸ τοῦ βραχύς. ἀλλ’ οὐδαμοῦ κέχρηται

### book 226.3

τούτῳ Ὅμηρος. ἀποδοτέον οὖν βρασσόμενος, ταρασσόμενος

### book 226.4

διὰ τὸ δέος, οὐχ ἑστηκὼς διὰ τὴν ἀγωνίαν (cf. p. 3). ἅπαξ

### book 226.5.1

δὲ ἐνταῦθα κέχρηται τῇ λέξει. A. Verba ἀπὸ τοῦ βραχύς,

### book 226.5.2

ἀλλ’—inserui.

### book 231.1

ὁ τλήμων Ὀδυσεύς: ἡ διπλῆ ὅτι τλήμονα οἱ

### book 231.2

νεώτεροι τὸν ἀτυχῆ, ὁ δὲ Ὅμηρος τὸν τλητικόν, τὸν ὑπο‐

### book 231

μενητικόν. A. Ar. 99.

### book 240.1

ὣς ἔφατ’, ἔδδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ:

### book 240.2

ἀθετεῖται, ὅτι περισσὸς ὁ στίχος καὶ παρέλκων, καὶ μὴ ἐπι‐

### book 240.3

λεγόμενος ἀπαρτίζει τὴν διάνοιαν. ἡ δὲ διπλῆ ὅτι ἔξωθεν

### book 240.4

ἐκ τοῦ ἰδίου προσώπου ἀναφωνεῖ, ὡς καὶ τὸ νήπιος, οὐδ’

### book 240.5.1

ἄρ’ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας (Μ 113). οὐδὲ

### book 240.5.2

ἐν τῇ Ζηνοδότου δὲ ἦν. A.

### book 242.1

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ’ αὐτὸν ἑλέ‐

### book 242.2

σθαι: ὅτι ἕταρον νῦν οὐ φίλον ἀλλὰ συνεργὸν λέγει. ἡ δὲ

### book 242.3

ἀναφορὰ πρὸς τὸ ἑταιρίσσαιτο (Ν 456), ἀντὶ τοῦ συνερ‐

### book 242.4

γὸν λάβοι (Ar. 122). A.

### book h252-3.1

ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παρῴχηκεν δὲ πλέων νύξ

### book h252-3.2

τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ’ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

### book 252.1

ἡ διπλῆ διὰ τὸ πολυθρύλλητον ζήτημα καὶ τὰς

### book 252.2

γεγονυίας ἀποδόσεις. A. Cf. ad Ι 71.

### book 253.1

ἀθετεῖται, ὅτι αὔταρκες τὸ κεφαλαιωδῶς εἰπεῖν

### book 253.2

ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε· τὸ γὰρ τοῦ καιροῦ τοῦτο ἀπαι‐

### book 253.3

τεῖ· τὸ δὲ προσδιασαφεῖν κατὰ τὸ ἀκριβὲς τὸ παρεληλυθὸς

### book 253.4

καὶ τὸ περιλειπόμενον, ὥσπερ ἀστρονόμου τινός. οὐχ Ὁμη‐

### book 253.5.1

ρικὸν δὲ καὶ τὸ τῶν δύο. οἱ δύο μὲν γὰρ λέγει καὶ τοὺς

### book 253.5.2

δύο, τῶν δύο δὲ ἢ τοῖς δύο οὐκ ἔστιν εὑρεῖν παρ’ Ὁμήρῳ.

### book 253.5.3

Ζηνόδοτος οὐδὲ (ita pro δέ jam Bekk.) ἔγραφεν, Ἀριστοφά‐

### book 253.5.4

νης ἠθέτει. A.

### book 258.1

(κυνέην) ταυρείην ἄφαλόν τε καὶ ἄλοφον: ἡ

### book 258.2

διπλῆ ὅτι κυνέην μὲν καταχρηστικῶς τὴν ἐκ ταυρείου δέρ‐

### book 258.3

ματος, ἄφαλον δὲ καὶ ἄλοφον κατ’ ἐπιτήδευσιν, ἵνα λαν‐

### book 258.4

θάνῃ· φάλοι γὰρ τὰ ἐπὶ τῶν περικεφαλαιῶν λαμπρὰ ἀσπι‐

### book 258.5

δίσκια, λόφοι δὲ αἱ τριχώσεις. A.

### book 265.1

μέσσῃ δ’ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει (in galea Ulixis): ἡ

### book 265.2

διπλῆ ὅτι τὸ κοινὸν καὶ συμβεβηκὸς ταῖς περικεφαλαίαις

### book 265.3

εἰπόντος τοῦ ποιητοῦ, ζωγράφοι καὶ πλάσται πιλίον ἐπέθε‐

### book 265.4

σαν τῷ Ὀδυσσεῖ. A. Ar. 187.

### book h266-8.1

τήν ῥά ποτ’ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο

### book h266-8.2

ἐξέλετ’ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,

### book h266-8.3

Σκάνδειαν δ’ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι.

### book 266.1

Ἀμύντορος: ἡ διπλῆ ὅτι ὁμώνυμος οὗτος τῷ

### book 266.2

τοῦ Φοίνικος πατρὶ, Βοιωτός· Ἐλεῶνος δὲ πόλεως. A.

### book 268

Σκάνδειαν δ’ ἄρα: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἶπεν ἀντὶ

### book 268.1

τοῦ εἰς Σκάνδειαν ἀπέστειλεν, ὡς πεύθετο γὰρ Κύπρον

### book 268.2

δέ (Λ 21, ubi v.) ἀντὶ τοῦ εἰς Κύπρον ἠκούετο διὰ τὸ διαγ‐

### book 268.3

γέλλεσθαι ἐκ τόπου εἰς τόπον. A. Cf. ad v. 381, Ar. 140

### book 268.5.1

Cur medio ἠκούετο usus sit pro activo, dicere nequeo. Quod

### book 268.5.2

vitiose scriptum putarem (praesertim quum apud Apollon. constr.

### book 268.5.3

288, 4 sit τὸ πεύθετο—σημαῖνον τὸ ἤκουε) nisi praeter

### book 268.5.4

hunc locum bis legeretur Λ 21 Π 515.

### book 277.1

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ’ Ὀδυσεύς: ὅτι ἐπὶ τῷ ὄρ‐

### book 277.2

νιθι. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ καί τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα

### book 277.3

(τ 537): ἐπ’ αὐτοῖς (cod. αὐτῷ). A. Cf. p. 27.

### book h281-2.1

δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐυκλεῖας ἀφικέσθαι,

### book h281-2.2

ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσει.

### book 281.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ πάλιν ἀντὶ τοῦ εἰς τοὐπίσω (Ar.

### book 281.2

100), καὶ ὅτι Ἰακὸν τὸ συστέλλειν, εὐκλεῖας καὶ δυσκλέα·

### book 281.3

οἱ δὲ Ἀττικοὶ ἐκτείνουσι τὰ τοιαῦτα (cf. ad Β 115). A.

### book 282.1

ἡ διπλῆ ὅτι ὁ κέ (cod. καί) σύνδεσμος περιττός.

### book 282.2

A. Cf. p. 11.

### book 286.1

ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει: ἡ διπλῆ

### book 286.2

ὅτι ἡ πρό ἀντὶ τῆς ὑπέρ. A. Cf. p. 28.

### book h297-8.1

βάν ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν

### book h297-8.2

ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.

### book 298.1

διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα: ἡ διπλῆ ὅτι ἐν‐

### book 298.2

τεῦθεν τὸ ἡμιστίχιον μετενήνεκται εἰς τὸν ἐπὶ Πατρόκλῳ

### book 298.3

ἀγῶνα περὶ τῶν μονομαχούντων ψαύσῃ δ’ ἐνδίνων διά

### book 298.4

τ’ ἔντεα (Ψ 806). καὶ ὅτι πτῶσις ἐνήλλακται δι’ ἐντέων

### book 298.5.1

καὶ μέλανος αἵματος (cf. p. 21.). καὶ πρὸς Ἴστρον, ὅτι οὐ

### book 298.5.2

γέγονε νεκρῶν ἀναίρεσις, εἰ μὴ ἅπαξ. A.

### book 299.1

οὐδὲ μὲν οὐδὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴας’ Ἕκτωρ

### book 299.2

εὕδειν—: ἡ διπλῆ (ad 299) ὅτι οὐχ ὡς ἡ τῶν ἐπῶν

### book 299.3

ἔχει τάξις, οὕτω καὶ τὰ πράγματα. οὐ γὰρ προεληλυθότων

### book 299.4

ἤδη τῶν περὶ Ὀδυσσέα καλεῖ τοὺς προβούλους ὁ Ἕκτωρ,

### book 299.5.1

ἀλλὰ καθ’ ὃν καιρὸν καὶ ὁ Ἀγαμέμνων· οὕτω γὰρ καὶ ἑαυ‐

### book 299.5.2

τοῖς συμπεσοῦνται οἱ ἀπεσταλμένοι: διὸ καὶ ἀντιδιασταλτι‐

### book 299.5.3

κῶς λέγει, οὐδὲ μὴν οὐδὲ ὁ Ἕκτωρ εἴασε τοὺς Τρῶας εὕδειν A.

### book 317.1

αὐτὰρ ὁ (Dolon) μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κα‐

### book 317.2

σιγνήτῃσιν: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κασιγνή‐

### book 317.3

τοισι. παραιρεῖται δὲ τὸ πιθανὸν τοῦ ποιητοῦ· οὐ γὰρ

### book 317

μετὰ ἀρσένων αὐτὸν τεθραμμένον παρίστησιν, οἷς ἐξισού‐

### book 317.5.1

μενος ἂν εἰς ἀνδρείαν ἐτράπη. τό τε παρακείμενον μάχε‐

### book 317.5.2

ται· πῶς γὰρ ἔτι μόνος ἦν, εἰ πέντε ἦσαν; A.

### book h321-3.1

ἀλλ’ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο καί μοι ὄμοσσον

### book h321-3.2

ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ

### book h321-3.3

δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλείωνα.

### book 321.1

τὸ σκῆπτρον: ἀντὶ τοῦ τοῦτο τὸ σκῆπτρον (cf.

### book 321.2

p. 30.). ἐφόρει δὲ Ἕκτωρ ἐπεὶ ἐδημηγόρει (v. ad Σ 505,

### book 321.3

Ψ 568). A.

### book 322.1

τοὺς ἵππους: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τούς οὐκ ἔστιν

### book 322.2

ἄρθρον, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ τούτους παρείληπται ἐν τάξει ἀντω‐

### book 322.3

νυμίας. A. Cod. ἐν τάξει ἄρθρου. Corr. L. Cf. p. 30.

### book 326.1

ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι

### book 326.2

βουλὰς βουλεύειν—μέλλουσιν: ἀντὶ τοῦ ἐοί‐

### book 326.3

κασι. καὶ οὕτως ἀεὶ κέχρηται τῇ λέξει. A. Ar. 124.

### book 330.1

μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλ‐

### book 330.2

λος: καὶ νῦν (v. ad 323) τοῖς ἀντὶ τοῦ τούτοις τοῖς ἵπποις,

### book 330.3

ὥστε ἔξωθεν προσλαμβάνειν δέον τὸ τοῖς ἄρθρον. A. Cf. p. 30.

### book 332.1

ὣς φάτο, καί ῥ’ ἐπίορκον ἐπώμοσε, τὸν δ’

### book 332.2

ὀρόθυνεν: τοῦτο ἔξωθεν ἐπιπεφώνηται (cf. ad 240), ὅρκον

### book 332.3

ἐπίορκον ὤμοσεν, οὐχ οἷον ἑκουσίως, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ ἀπο‐

### book 332.4

τελεσθῆναι τοῦτο ὅπερ ὤμοσεν. A.

### book 335.1

κρατὶ δ’ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δ’ ὀξὺν

### book 335.2

ἄκοντα: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν μὲν ἀμφίβολον πότερον κτιδέην

### book 335.3

ἢ συναλοιφὴν ἐκδεκτέον, ἰκτιδέην· διὰ μέντοι τῶν ἑξῆς ἀναμ‐

### book 335.4

φισβητήτως κτιδέην λέγει· τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυ‐

### book 335.5

νέην (458). A.

### book 338.1

ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ’

### book 338.2

ὅμιλον: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν μὲν ὅμιλον τὸ πλῆθος καὶ ἄθροισμα

### book 338.3

τῶν Τρώων λέγει. ἐν μὲν οὖν τῇ Ἰλιάδι πυκνότερον τὴν

### book 338.4

μάχην ὅμιλον καλεῖ, ἐν Ὀδυσσείᾳ δὲ τὸ ἄθροισμα. A. Ar. 147.

### book h342-3.1

οὐκ οἶδ’ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν,

### book h342-3.2

ἦ τινὰ συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.

### book 343.1

ὁ ἀστερίσκος, ὅτι ἐνταῦθα καλῶς ὁ στίχος τέτακται,

### book 343.2

μετὰ ταῦτα δὲ (387) οὐκέτι, λεγόμενος πρὸς Δόλωνα. A.

### book 347.1

αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιει‐

### book 347.2

λεῖν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπαρεμφάτῳ ἀντὶ προστακτικοῦ κέχρηται.

### book 347.3

A. Cf. p. 14.

### book 351.1

ὅσσον τ’ ἐπὶ οὖρα πέλονται: πρὸς τὸ σχῆμα,

### book 351.2

πέλονται ἀντὶ τοῦ πέλεται, ὁμοίως τῷ οὐδ’ εὐήρε’ ἐρετμά,

### book 351.3

τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται (λ 125). A. Cf. p. 15.

### book 353.1

ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον:

### book 353.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ διά, διὰ νειοῖο. A. Cf. p. 26.

### book 354.1

τὼ μὲν ἐπεδραμέτην: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μὲν ἐπι‐

### book 354.2

δραμεῖν τίθησιν, ὅτε οὐ γινώσκει ὁ διωκόμενος, ὅτε δὲ γι‐

### book 354.3

νώσκει, διώκειν καὶ διῶξαι. A. Ar. 132.

### book h355-6.1

ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους

### book h355-6.2

ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος.

### book 356.1

ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ πάλιν συναπτέον τῷ ἀποστρέψον‐

### book 356.2

τας, ἵνα ᾖ εἰς τοὐπίσω ἀποστρέψοντας. A. „haec vocabu‐

### book 356.3

lorum conjungendi ratio falsa“ Ar. p. 100.

### book 356.4

λαιψηρὰ δὲ γούνατ’ ἐνώμα

### book 359.1

φευγέμεναι· τοὶ δ’ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν:

### book 359.2

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν ὀρθῶς διώκειν λέγει, ὅτε φεύγει ἐπιγνοὺς

### book 359.3

αὐτοὺς πολεμίους ὄντας. A. Ar. 132.

### book 360.1

ὡς δ’ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε, εἰδότε θήρης,

### book 360.2

ἢ κεμάδ’ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεί—:

### book 360.3

Aristonicus sic fere scripserat: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ἐπείγετον

### book 360.4

ἀντὶ τοῦ ἐπείγητον συνεσταλμένως. Nunc leguntur haec: ἡ

### book 360.5.1

διπλῆ ὅτι τῷ ἐπείγετον ὁριστικῷ ἀντὶ ὑποτακτικοῦ τοῦ ἐπεί‐

### book 360.5.2

γητον. A. At primum his nominibus modorum numquam uti‐

### book 360.5.3

tur Aristonicus, deinde hos correptos conjunctivos vere con‐

### book 360.5.4

junctivos esse intellexit. Cf. p. 13.

### book 364.1

λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί:

### book 364.2

ὅτι τὸ διώκετον σημαίνει διώκουσιν [ἢ διώκετε], οὐ τὸ ἐδιω‐

### book 364.3

κέτην (cod. διωκέτην), ὡς Ἐρατοσθένης. ἔστιν οὖν τὸν Δό‐

### book 364.4

λωνα διώκουσιν ἀντὶ τοῦ ἐδίωκον, ὃν τρόπον αἱ μὲν ἀλε‐

### book 364.5.1

τρεύουσι μύλῃς’ ἔπι (η 104) ἀντὶ τοῦ ἠλέτρευον. A. Cf.

### book 364.5.2

ad Ν 346 Σ 583 et p. 4. Verba inclusa aliena esse videntur.

### book 372.1

ἦ ῥα, καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ’ ἡμάρτανε

### book 372.2

φωτός: ἡ διπλῆ, ὅτι θέλοντες ζήτημα ποιεῖν μεταγράφουσι

### book 372.3

τὸ ἡμιστίχιον οὕτως καὶ βάλεν οὐδ’ ἀφάμαρτεν, ἑκὼν δ’

### book 372.4

ἡμάρτανε φωτός. καὶ λύουσιν ἔξωθεν προσλαμβάνοντες

### book 372.5.1

τὸν ἄν σύνδεσμον· καὶ βάλεν, οὐδ’ ἀφάμαρτεν ἄν, ἑκὼν δ’

### book 372.5.2

ἡμάρτανεν. ἀγνοοῦσι μέντοι ὅτι Ὅμηρος τὸ βαλεῖν ἐπὶ

### book 372.5.3

τοῦ ἐπιτυχεῖν τίθησιν. A. Ar. p. 211.

### book 378.1

ζωγρεῖτ’, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι: ἡ διπλῆ

### book 378.2

ὅτι παρὰ τὸ σύνηθες (sc. ἡμῖν) ἐξενήνοχεν, ἐμὲ λύσομαι

### book 378.3

ἀντὶ τοῦ ἐμαυτόν. A.

### book 381.1

εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ’ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν:

### book 381.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τοῦ ἀκοῦσαι ἀεὶ τάσσει τὴν λέξιν (Ar. 151),

### book 381.3

καὶ ὅτι συνήθως ἀναδιπλώσει κέχρηται, πεπύθοιτο ἀντὶ τοῦ

### book 381.4

πύθοιτο (cf. p. 11). A.

### book 383.1

θάρσει, μηδέ τί τοι θάνατος καταθύμιος

### book 383.2

ἔστω: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ καταθύμιος ἐνθύμιος, οὐχ ὡς ἡμεῖς.

### book 383.3

A. Ar. 149.

### book h385-7.1

ἦ ς’ Ἕκτωρ προἕηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα

### book h385-7.2

νῆας ἔπι γλαφυράς; ἦ ς’ αὐτὸν θυμὸς ἀνῆκεν;

### book h385-7.3

ἦ τινὰ συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;

### book 387.1

[ἡ διπλῆ v. Pluyg. p. 8]. ὅτι ἐκ τῶν ἐπάνω (343)

### book 387.2

ὧδε μετάκειται, ἤδη παρεληλυθότων αὐτῶν τοὺς νεκρούς.

### book 387.3

καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς ἀσύνετος ἔσται πρόφασιν αὐτῷ πορίζων.

### book 387.4

ἠθέτει καὶ Ἀριστοφάνης. A.

### book h397-9.1

ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ’ ἡμετέρῃσι δαμέντες

### book h397-9.2

φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδ’ ἐθέλουσιν

### book h397-9.3

νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

### book 398.1

ὅτι οὕτως γραπτέον βουλεύουσι καὶ ἐθέλουσι

### book 398.2

(cod. θέλουσι)· τὸ γὰρ σφίσιν ἐν τῷ περί τινων ἐστι λόγῳ

### book 398.3

(cf. ad Ο 138), ἀντὶ τοῦ αὐτοῖς, ᾧ ἀκόλουθα δεῖ εἶναι τὰ

### book 398.4

ῥήματα.

### book 398.5.1

ταῦτα ὁ Ἀριστόνικος περὶ τῆς γραφῆς ταύτης φησί,

### book 398.5.2

διπλῆν βάλλων τῷ στίχῳ· ἐν μέντοι τῇ τετραλογίᾳ Νεμε‐

### book 398.5.3

σίωνος (Ar. 35 not.) οὕτως εὗρον περὶ τῶν στίχων τούτων·

### book 398.5.4

τῶν παρακειμένων ὀβελῶν οὐκ ἔστιν αἰτίαν εὑρεῖν διὰ τῶν

### book 398.5.5

Ἀρισταρχείων ὑπομνημάτων. Ἀμμώνιος δὲ ὁ Ἀριστάρχειος

### book 398.10.1

πρῶτον μὲν στιγμαῖς φησὶ τὸν Ἀρίσταρχον παρασημειώσα‐

### book 398.10.2

σθαι αὐτούς, εἶτα δὲ καὶ τέλειον ἐξελεῖν (h. e. primum du‐

### book 398.10.3

bitationis signis notasse, deinde prorsus statuisse spurios esse

### book 398.10.4

et obelo signandos L. cf. Ar. 362), τάχα διὰ τὸ ἐπὶ δευτέρου

### book 398.10.5

προσώπου τὸ σφίσι τετάχθαι (sc. si scribatur βουλεύοιτε et

### book 398.15

ἐθέλοιτε) καὶ ἄνωθεν (310) μετενηνέχθαι. A.

### book 415.1

(Hector) βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι

### book 415.2

Ἴλου: παρὰ σήματι, παρὰ τῷ τάφῳ· ἦν γὰρ μέσσον κὰπ

### book 415.3

πεδίον (Λ 167). ἀπέχει δὲ τῆς πόλεως καὶ τῶν νεᾶν τὸ

### book 415

ἴσον. A. Fluxit certe ex Aristonico: v. ad Λ 167.

### book h429-31.1

καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί,

### book h429-31.2

πρὸς Θύμβρης δ’ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ’ ἀγέ‐

### book h429-31.3

ρωχοι

### book h429-31.4

καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

### book 429.1

ἡ διπλῇ ὅτι ὡς ὕστερον ἐληλυθότων τούτων μνη‐

### book 429.2

μονεύει, ὡς καὶ τῶν περὶ τὸν Ῥῆσον· οὐδεμίαν γὰρ αὐτῶν

### book 429.3

διὰ τοῦ καταλόγου μνήμην πεποίηται. A.

### book 430.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ μόνον ἐπὶ Ῥοδίων (Β 654) χρῆται

### book 430.2

τῷ ἀγέρωχοι, ἕνεκα τοῦ ἀγείρειν τὴν ὀχήν, τουτέστι τὴν

### book 430.3

τροφήν, ἀλλ’ ἐπὶ Μυσῶν καὶ Τρώων (Γ 36) οἷον γεραόχων,

### book 430.4

σεμνῶν καὶ ἐντίμων. A.

### book 431.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἑτέρους τῶν Τρώων οἶδε τοὺς Φρύγας

### book 431.2

(Ar. 238): καὶ ὅτι Ὅμηρος οὐκ οἶδε καλουμένους Λυδοὺς

### book 431.3

ἀλλὰ Μῄονας. πρὸς τὰ περὶ ἡλικίας Ἡσιόδου. A. Edd.

### book 431.4

περὶ Κιλικίας, corr. Lehrs. Herodian. 454. ἡλικίας in cod.

### book 431.5

esse affirmat Pluygers. p. 11.

### book 445.1

ἠὲ κατ’ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν ἦε καὶ οὐκί:

### book 445.2

πρὸς τὸ οὐκί, ὅτι ὑγιῶς διὰ τοῦ ψιλοῦ ἀντιστοίχου (cf. ad

### book 445.3

Β 238). A. Huc pertinet ἡ διπλῆ, quae in praecedens scho‐

### book 445.4

lium, quod Didymi est, irrepsit. Ar. 17.

### book 447.1

μὴ δή μοι φύξιν γε Δόλων ἐμβάλλεο θυμῷ

### book 447.2

(Diomedes loquitur): ἡ διπλῆ ὅτι ζητεῖται πῶς τὸ ὄνομα ἔγνω·

### book 447.3

διό τινες ἀνέγνωσαν δολῶν ὡς νοῶν. ἑξῆς μέντοι γε πάλιν

### book 447.4

λέγει οὓς νῶι πίφαυσκε Δόλων ὃν ἐπέφνομεν (478).

### book 447.5.1

εἰκὸς δέ τινων γινώσκεσθαι ὀνόματα ὡς ἂν δεκαετοῦς γε‐

### book 447.5.2

γονότος χρόνου, καὶ μάλιστα τοῦ Δόλωνος· ἦν γὰρ κήρυκος

### book 447.5.3

υἱός, πολύχρυσος πολυχαλκός (315). A. Cf. ad Υ 390.

### book 458.1

τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν

### book 458.2

ἕλοντο: ἡ διπλῆ ὅτι κτιδέην λέγει ῥητῶς, χωρὶς τοῦ ι

### book 458.3

(335). A.

### book h460-1.1

καὶ τά γ’ Ἀθηναίῃ ληίτιδι δῖος Ὀδυσσεύς

### book h460-1.2

ὑψός’ ἀνέσχεθε χειρί, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα.

### book 460.1

ληίτιδι: λαφυραγωγῷ, πολεμικῇ, ἢ τῇ παραιτίᾳ

### book 460.2

γιγνομένῃ τοῦ λείαν λαβεῖν. A. Certe ex Aristarcho deriva‐

### book 460.3

tum est: v. sch. γ 71 et Ar. 198 not.

### book 461

ἡ διπλῆ ὅτι συνήθως ἡμῖν νῦν κέχρηται τῷ εὐχό‐

### book 461

μενος. A. Ar. 150.

### book 466.1

δέελον δ’ ἐπὶ σῆμά τ’ ἔθηκεν: ἡ διπλῆ ὅτι ὃ

### book 466.2

ἡμεῖς λέγομεν δῆλον, αὐτὸς εἶπε διελὼν δέελον. A.

### book h469-70.1

τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα,

### book h469-70.2

αἶψα δ’ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

### book 469.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προτέρω ἀντὶ τοῦ ἔμπροσθεν, το‐

### book 469.2

πικῶς· καὶ ὅτι ἐρριμμένοι εἰσὶν [οὗτοι] οἱ νεκροί (v. ad 199)·

### book 469.3

καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ δι’ ἐντέων καὶ αἵματος (cf. p. 21). A. οὗτοι

### book 469.4

alienum est. L.

### book 470

ἡ διπλῆ ὅτι τέλος καὶ νῦν τὸ τάγμα. A. Ar. 152.

### book 473.1

δίζυγες ἵπποι: ἡ διπλῆ ὅτι συνωρίσιν ἐχρῶντο·

### book 473.2

διὸ δίζυγες. A. Ar. 196.

### book 476.1

τὸν δ’ Ὀδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ

### book 476.2

δεῖξεν: ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι νῦν τὸ προπάροιθεν

### book 476.3

ἐπὶ χρόνου τέταχεν, οὐχ ὡς οἱ χωρίζοντες ἐν Ὀδυσσείᾳ μό‐

### book 476.4

νον, ἐν Ἰλιάδι δὲ τοπικῶς (Ar. 120). A.

### book 478.1

οὓς νῶιν πίφαυσκε Δόλων, ὃν ἐπέφνομεν

### book 478.2

ἡμεῖς (Ulixes loquitur): ἡ διπλῆ ὅτι ἐπίσταται τὸ τοῦ Δό‐

### book 478.3

λωνος ὄνομα καὶ ἐνταῦθα (cf. ad 447). A.

### book 480.1

ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 480.2

οἱ νεώτεροι μέλεον τὸν ἀτυχῆ, ὁ δὲ Ὅμηρος ἀντὶ τοῦ μα‐

### book 480.3

ταίως. A. Ar. 103.

### book h485-90.1

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθών,

### book h485-90.2

αἴγεσιν ἢ ὀίεσσι, κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ,

### book h485-90.3

ὣς μὲν Θρήικας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱός,

### book h485-90.4

ὄφρα δυώδεκ’ ἔπεφνεν. ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεύς,

### book h485-90.5.1

ὅν τινα Τυδείδης ἄορι πλήξειε παραστάς,

### book h485-90.5.2

τὸν δ’ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύ‐

### book h485-90.5.3

σασκεν.

### book 485.1

ἡ διπλῆ ὅτι μῆλα οἱ νεώτεροι πάντα τὰ τετρά‐

### book 485.2

ποδα, Ὅμηρος δὲ αἶγας καὶ ὄις· μῆλ’ ὄιές τε καὶ αἶγες

### book 485.3

(ι 184 et 486). A. Ar. 108.

### book 486

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπεξηγεῖται τίνα τὰ μῆλα. A. Ar. 108.

### book 488.1

ἡ διπλῆ ὅτι χωρὶς τοῦ Ῥήσου δώδεκα ἑταίρους

### book 488.2

αὐτοῦ ἀναιρεῖ, ἀλλ’ οὐ σὺν αὐτῷ δώδεκα, ὥς τινες. A.

### book 490.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως προειπὼν ἀτὰρ πολύμητις

### book 490.2

Ὀδυσσεύς, ἐπενήνοχεν αὐτοῦ τὸ ὄνομα, τὸν δ’ Ὀδυ‐

### book 490.3

σεύς· καὶ ὅτι ὁ δέ σύνδεσμος περιττός (cf. p. 33). A.

### book 490

ἀλλ’ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός,

### book 495.1

τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα:

### book 495.2

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν μὲν τοῖς δώδεκα Θρᾳξὶν ἐπαριθμεῖ τὸν

### book 495.3

Ῥῆσον, πρὸς τὸ τρεισκαιδέκατον σκοπόν (561). καὶ ὅτι

### book 495.4

ἐν σχήματι ἐξήνεγκε, τὸν τρεισκαιδέκατον τὴν ψυχὴν ἀφείλετο

### book 495.5

(cf. p. 21). A. Verba πρὸς τό ante τρεισκαιδέκατον ins. L.

### book h496-7.1

κακὸν γὰρ ὄναρ κεφαλῆφιν ἐπέστη,

### book h496-7.2

τὴν νύκτ’, Οἰνείδαο πάις, διὰ μῆτιν Ἀθήνης.

### book 497.1

ἀθετεῖται, ὅτι καὶ τῇ συνθέσει εὐτελής· καὶ μὴ

### book 497.2

ῥηθέντος δὲ νοεῖται ὅτι ὡς ὄναρ ἐφίσταται τῷ Ῥήσῳ ὁ Διο‐

### book 497.3

μήδης. καὶ τὸ διὰ μῆτιν Ἀθήνης λυπεῖ· μᾶλλον γὰρ διὰ

### book 497.4

τὴν Δόλωνος ἀπαγγελίαν. A.

### book 499.1

σὺν δ’ ἤειρεν ἱμᾶσι, καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου

### book 499.2

(equos): ἡ διπλῆ ὅτι καὶ νῦν ὅμιλον τὸ ἄθροισμα εἶπεν

### book 499.3

(Ar. 147). διὰ τὴν περίστασιν δὲ ἀναγκασθέντες ἐπὶ γυμνοῖς

### book 499.4

τοῖς ἵπποις καθίζουσιν οἱ ἥρωες, συναρτήσαντες αὐτοὺς τοῖς

### book 499.5

ἱμᾶσι· καὶ μιμεῖται τὸ γινόμενον ἐν ταῖς ταραχαῖς (Ar. 198). A.

### book h503-6.1

αὐτὰρ ὁ μερμήριζε μένων ὅτι κύντατον ἔρδοι,

### book h503-6.2

ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχε’ ἔκειτο,

### book h503-6.3

ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψός’ ἀείρας,

### book h503-6.4

ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

### book 505.1

ἡ διπλῆ ὅτι πρὸς ἓν ληπτέον μέρος τὸ λεγόμενον

### book 505.2

ἐκ τοῦ· ἢ ὅγε δίφρον ἑλών—ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέ‐

### book 505.3

ροι ὑψός’ ἀείρας· ἔστι γὰρ ἢ τὸν δίφρον ἐκ τοῦ ῥυμοῦ

### book 505.4

λαβόμενος ἐξέλκοι, ἢ μετέωρον ἄρας ἐξενέγκοι, ὥστε τὸ περὶ

### book 505.5.1

τοῦ δίφρου μέρος ἔχειν. πρὸς τοῦτο δὲ ἀντιδιέσταλκεν ἦ

### book 505.5.2

ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν. A. Cod. πρός τι ληπτέον et

### book 505.5.3

ὥστε περὶ τοῦ δίφρου μέρος. Corr. Lehrs. Herodian. 458:

### book 505.5.4

„nisi forte ὥστε περὶ τὸ τοῦ δίφρου μέρος ἔχειν.“ —Equi‐

### book 505.5.5

dem malim: ὥστε τὸ περὶ τοῦ δίφρου ἓν μέρος ἔχειν.

### book 515.1

οὐδ’ ἀλαοσκοπίην εἶχ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλ‐

### book 515.2

λων: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀλαὸν σκοπιήν

### book 515.3

(Ar. 55). A.

### book 515.4

ὁ δ’ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας

### book h520.1

ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον ὅθ’ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι,

### book h520.2

ἄνδρας τ’ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν,

### book h520.3

ᾤμωξέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα.

### book 520

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ἐναλλὰξ τὸν τρίτον πρῶ‐

### book 520.1

τον τίθησιν ὁ δ’ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας ᾤμωξέν τ’ ἄρ’

### book 520.2

ἔπειτα—ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον—ἄνδρας τ’ ἀσπαί‐

### book 520.3

ροντας. πρῶτα δὲ ἰδόντα ἔδει κλαίειν. A. Cod. Ζηνόδο‐

### book 520.5

τος τὸ ἐναλλὰξ τῷ τόπῳ τούτῳ. Corr. L.

### book 528.1

ἔναρα βροτόεντα: ἡ διπλῆ ὅτι περιεκτικῶς καὶ

### book 528.2

τὰ τόξα καὶ τὸ δόρυ ἔναρα εἴρηκε σὺν τοῖς ἄλλοις. κυρίως

### book 528.3

δὲ ἔναρα λέγεται οἷς ἐνάρηρε τὰ σώματα καὶ ἐνήρμοσται,

### book 528.4

θώραξ καὶ κυνέα καὶ κνημῖδες. AD. Ar. 147.

### book 531.1

Νέστωρ δὲ πρῶτος κτύπον ἄιε, φώνησέν

### book 531.2

τε. Nestoris qui primus sonitum ungularum percipiat, sensus

### book 531.3

senio nequaquam hebetatos esse apparet: v. ad Λ 636.

### book 531.4

εἴπ’ ἄγε μ’ ὦ πολύαιν’ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος

### book 531.5

Ἀχαιῶν,

### book 545.1

ὅππως τούσδ’ ἵππους λάβετον: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 545.2

Ζηνόδοτος γράφει λαβέτην. ἔστι δὲ τοῦτο τρίτου προ‐

### book 545.3

σώπου ἀντὶ τοῦ ἔλαβον· λέγει δὲ νῦν πρὸς αὐτούς. A.

### book 546.1

ἦ τίς σφωε (equos) πόρεν θεὸς ἀντιβολήσας:

### book 546.2

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει σφῶι. τοῦτο δὲ τίθεται

### book 546.3

ἀντὶ τοῦ ὑμεῖς ἢ ὑμᾶς, ὧν οὐδέτερον ἁρμόζει, τὸ δὲ σφωέ·

### book 546.4

ἔστι γὰρ αὐτοὺς τοὺς δύο. A.

### book 546.5

τὸν δέ σφιν ἄνακτ’ ἀγαθὸς Διομήδης

### book 560.1

ἔκτανε, πὰρ δ’ ἑτάρους δυοκαίδεκα πάντας

### book 560.2

ἀρίστους.

### book 560.3

τὸν τρισκαιδέκατον σκοπὸν εἵλομεν ἐγγύθι

### book 560.4

νηῶν.

### book 559.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως τὸν ἄνακτα αὐτοῖς ἀντὶ τοῦ

### book 559.2

αὐτῶν. A. Cf. p. 22.

### book 561.1

ἡ διπλῆ ὅτι τοῖς δώδεκα Θρᾳξὶ τὸν Δόλωνα ἐπα‐

### book 561.2

ριθμεῖ χωρίσας τὸν Ῥῆσον διὰ τῶν προειρημένων τὸν δέ

### book 561.3

σφιν ἄνακτ’ ἀγαθὸς Διομήδης. πλανηθέντες δέ τινες

### book 561.4

γράφουσιν τὸν τετρακαιδέκατον σκοπὸν εἵλομεν. A.

### book h570-1.1

νηὶ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος

### book h570-1.2

θῆκ’ Ὀδυσεύς, ὄφρ’ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ’ Ἀθήνῃ.

### book 570.1

νηὶ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ: ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ νεὼς

### book 570.2

πρύμνῃ (cf. p. 22): καὶ ὅτι κοινῶς (cf. ad 528) τὰ ἔναρα. B.

### book 570.3

Quae sequuntur apud Villoison., huc translata sunt ex adn. ad 528.

### book 571.1

ἡ διπλῆ ὅτι περὶ μὲν τῆς θυσίας σαφῶς λέγει,

### book 571.2

περὶ δὲ τῆς δόσεως τῶν δώρων ἐσιώπησεν, ἀρκεσθεὶς τῷ ἄνω

### book 571

κεφαλαιωδῶς εἰρημένῳ (cf. ad 215). A.

### book 573.1

(lavabant) κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μη‐

### book 573.2

ρούς: ἡ διπλῆ ὅτι λόφον αὐτὸν νῦν τὸν τένοντα· ἔνθεν καὶ ἐν

### book 573.3

Ὀδυσσείᾳ (κ 169) καταλοφάδειαν (sic) ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸν τένοντα.

### book 574.1

αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλόν

### book 574.2

νίψεν ἀπὸ χρωτός: ἡ διπλῆ ὅτι δοτικῇ ἀντὶ γενικῆς

### book 574.3

ἐχρήσατο. A. sc. σφίν pro σφῶν. Cf. p. 22.

### book h577-9.1

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ’ ἐλαίῳ

### book h577-9.2

δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ

### book h577-9.3

πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

### book 578.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ πάντων τοῦτο νοητέον, οὐκ ἐπὶ

### book 578.2

μόνου Διομήδους καὶ Ὀδυσσέως. καὶ ὅτι ἠριστοποιοῦντο

### book 578.3

(„h. e. ex sensu Homerico“ Ar. 132): ἡ γὰρ πρωινὴ ἐπέστη. A.

### book 579.1

πλείου: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ πλῆρες (sic): τὸ δὲ

### book 579.2

συγκριτικόν, ἀπὸ τοῦ πλείων, πλειόνος. A.

### book 4.1

(ἔριδα) πολέμοιο τέρας μετὰ χερσὶν ἔχουσαν:

### book 4.2

ἡ διπλῆ ὅτι πολέμοιο τέρας τὸν εἰδωλοποιούμενον πόλεμον,

### book 4.3

τὸν ποιητικὸν τοῦ ἐνεργουμένου πολέμου, ὡς καὶ ἐν ἄλλοις

### book 4.4

(Ε 593) κυδοιμοῦ εἴδωλόν φησι τὴν Ἐνυὼ ἔχειν· ἡ μὲν

### book 4.5

ἔχουσα κυδοιμὸν ἀναιδέα. A.

### book 5.1

στῆ δ’ ἐπ’ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηὶ μελαίνῃ,

### book 5.2

ἥ ῥ’ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,

### book 5.3

ἠμὲν ἐπ’ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο

### book 5.4

ἠδ’ ἐπ’ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ’ ἔσχατα νῆας ἐίσας

### book 5.5

εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν.

### book 6.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὰ περὶ τοῦ ναυστάθμου, ὅτι ἐν μέσῳ

### book 6.2

τὰς τοῦ Ὀδυσσέως ὑποτίθεται, ἐφ’ ἑκατέρου δὲ κέρατος τὰς

### book 6.3

Ἀχιλλέως καὶ Αἴαντος. A. Ar. 230.

### book 11.1

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ ἑκάστῳ: ἡ

### book 11.2

διπλῆ ὅτι διὰ τὸ ἠλαττῶσθαι κατὰ τὴν κόλον μάχην νῦν

### book 11.3

μέγα σθένος ἑκάστῳ ἐντίθησι πρὸς τὸ πολεμεῖν, οὐχ ἵνα

### book 11.4

μὴ εἰς οἶκον ἀνακομισθῶσιν, ὡς ὁ διασκευάσας (Ar. 350)

### book 11.5

τοὺς ἑξῆς. A. Inseruimus μή post ἵνα.

### book h13-4.1

τοῖσι δ’ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ’ ἠὲ νέεσθαι

### book h13-4.2

ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

### book 13.1

οὗτος καὶ ὁ ἑξῆς ἀθετοῦνται. παράκεινται δὲ ἀστε‐

### book 13.2

ρίσκοι, ὅτι κατὰ τὴν Β ῥαψῳδίαν (453) ὀρθῶς κεῖνται, ὅτι

### book 13.3

ἐλπίδας ἔσχον ἀνακομιδῆς ἐπὶ τὴν πατρίδα. καὶ παρὰ Ἀρι‐

### book 13.4

στοφάνει δὲ ἠθετοῦντο, παρὰ Ζηνοδότῳ δὲ οὐδὲ ἦσαν. A.

### book 13.5

ἐν δ’ αὐτὸς (Agamemnon) ἐδύσατο νώροπα χαλκόν.

### book 17.1

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκεν: ἡ

### book 17.2

διπλῆ ὅτι ἐπανείληφεν ἐξεργαστικώτερον τὰ περὶ τῶν ὁπλι‐

### book 17.3

σμῶν τοῦ Ἀγαμέμνονος, προεπιτηδεύων αὐτοῦ τὴν ἀρι‐

### book 17.4

στείαν (cf. ad v. 30 et Β 45.). A. προεπιτηδεύων corr. Lehrs.

### book 17.5

Herodian. 459 pro προσεπιδεσμεύων.

### book h21-2.1

πεύθετο γὰρ (Cinyras) Κύπρον δὲ μέγα κλέος,

### book h21-2.2

οὕνεκ’ Ἀχαιοί

### book h21-2.3

ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον.

### book 21.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴρηκεν εἰς Κύπρον ἠκούετο (cf.

### book 21.2

ad Κ 268), διὰ τὸ εἰς τόπον ἐκ τόπου διαγγέλλεσθαι, ὅμοιον

### book 21.3

τῷ Σκάνδειαν δ’ ἄρα δῶκε (Κ 268). A. Ar. 140.

### book 22.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀνάπλουν τὸν ἐκ Πελοποννήσου εἰς

### book 22.2

Τροίαν πλοῦν λέγει. A. Ar. 119.

### book 27.1

(dracones in lorica) ἴρισσιν ἐοικότες: ἡ διπλῆ

### book 27.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Ἐρίδεσσιν. οὐκ ἔστι δὲ ἡ αὐτὴ Ἔρις

### book 27.3

καὶ Ἶρις καθ’ Ὅμηρον, ὡς ὑπέλαβεν. A.

### book 30.1

ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος· ἐν δέ οἱ ἧλοι

### book 30.2

χρύσειοι πάμφαινον: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν μὲν χρυ‐

### book 30.3

σόηλον, ἐν ἄλλοις δὲ (Β 45) ἀργυρόηλον. ἤτοι κατ’ ἐπιφο‐

### book 30.4

ράν, ἢ διὰ τὴν ἀριστείαν κοσμεῖ διαφορωτέρᾳ πανοπλίᾳ. A.

### book 30.5.1

Cf. ad Β 45, Ar. p. 363. —Haec autem sic intelligo: χρυ‐

### book 30.5.2

σόηλος hic casu dictum, ut in talibus impetu libidinis poeticae

### book 30.5.3

modo huc modo illuc poetae feruntur; aut quod nunc ejus

### book 30.5.4

ἀριστείαν cantaturus est, consilio et sciens nunc omnia ejus

### book 30.5.5

arma exquisitiora facit, itaque et gladium. Hanc subtilem di‐

### book 30.10

stinctionem illic ad Β neglexit. L.

### book 32.1

ἂν δ’ ἕλετ’ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα

### book 32.2

θοῦριν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀνδρομήκεις αἱ ἀσπίδες. πρὸ δὲ τῆς

### book 32.3

περικεφαλαίας ἀναλαμβάνει τὴν ἀσπίδα, ὡς ἂν δι’ ἀναφορέων

### book 32.4

χρωμένων ταῖς ἀσπίσιν. ὁ δὲ Ζηνόδοτος ἐπὶ τοῦ Ἀλεξάν‐

### book 32.5

δρου (Γ 334) τὸν ὁπλισμὸν ἐνήλλαχεν. A. Ar. 194.

### book 36.1

τῇ δ’ ἐπὶ μὲν Γοργώ—Notatus fuerit propter no‐

### book 36.2

minativum Γοργώ, ad refutandum Zenodotum qui Θ 349 scri‐

### book 36

pserat Γοργόνος, quasi a Γοργών.

### book 38.1

τῆς δ’ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν: ὅτι ἐκ τελα‐

### book 38.2

μώνων αἱ ἀσπίδες ἤρτηντο. A. Ar. 194.

### book h43-6.1

εἵλετο δ’ ἄλκιμα δοῦρε δύω, κεκορυθμένα χαλκῷ,

### book h43-6.2

ὀξέα· τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ’ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω

### book h43-6.3

λάμπ’. ἐπὶ δ’ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη,

### book h43-6.4

τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

### book 43.1

εἵλετο δ’ ἄλκιμα δοῦρε: ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ἐπὶ τῆς

### book 43.2

Ἀλεξάνδρου μονομαχίας (Γ 18) τὸ ὅμοιον. A. Ar. 194.

### book 44.1

οὐρανὸν εἴσω: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ εἰς οὐρανόν

### book 44.2

(cf. p. 28). καὶ ὅτι, ὅταν ἐπ’ Ἀχιλλέως λέγῃ ὡς τοῦ χαλ‐

### book 44.3

κὸς ἔλαμπε (Χ 32), νοητέον ἀπὸ τοῦ δόρατος τὴν λαμ‐

### book 44.4

πηδόνα ἀνταυγεῖν· τὰ γὰρ ἄλλα χρυσᾶ εἶχεν. A.

### book 45.1

ἐγδούπησαν: ἡ διπλῆ ὅτι διὰ τὸ μέτρον παρά‐

### book 45.2

κειται τὸ γ· τὸν δὲ δοῦπον οὐκ ἂν εἴποι γδοῦπον. A.

### book 46.1

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν ἑνικῶς τὴν Μυκήνην (Ar. 241). καὶ

### book 46.2

ὅτι ἐν Μυκήναις τὰ Ἀγαμέμνονος βασίλεια, οὐκ ἐν Ἄργει,

### book 46.3

ὡς οἱ νεώτεροι (Ar. 179). A.

### book h47-9.1

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος

### book h47-9.2

ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ’ ἐπὶ τάφρῳ

### book h47-9.3

αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες—:

### book 49.1

ἡ διπλῆ ὅτι φανερῶς πρυλέες οἱ πεζοί· ἀντιδιέσταλκε γὰρ

### book 49.2

τοὺς ἱππεῖς. A. Ar. 123.

### book h51-2.1

φθὰν δὲ μέγ’ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες,

### book h51-2.2

ἱππῆες δ’ ὀλίγον μετεκίαθον.

### book 51.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ δοκοῦν μάχεσθαι· εἰ γὰρ μεγάλως

### book 51.2

ἔφθασαν, πῶς οἱ ἱππεῖς ὀλίγον μετεκίαθον [αὐτῶν]; λέγει

### book 51.3

δὲ φθὰν δὲ μέγα χρονικῶς, ἀντὶ τοῦ πολλῷ χρόνῳ προέ‐

### book 51.4

λαβον, ὀλίγον δὲ μετεκίαθον τοπικῶς, οἷον ὀλίγῳ τόπῳ διε‐

### book 51.5

στῶτες μετ’ αὐτοὺς ἔκιον. A. αὐτῶν alienum est.

### book 52.1

ὀλίγον: ἡ διπλῆ ὅτι τῷ τόπῳ καὶ τῇ τάξει, οὐ τῷ

### book 52.2

χρόνῳ. A.

### book h53-5.1

κατὰ δ’ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας (Jupiter)

### book h53-5.2

αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ’ ἔμελλεν

### book h53-5.3

πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄιδι προιάψειν.

### book 54.1

ἡ διπλῆ ὅτι δοκεῖ σημεῖον εἶναι, ὅταν ἐπιψεκάσῃ,

### book 54.2

οὐχ ὅταν ὕσῃ· καὶ ὅτι τὸ ἔμελλε πάλιν ἀντὶ τοῦ ἐῴκει

### book 54.3

(Ar. 125). A.

### book 55.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐνταῦθα μὲν γράφειν κεφαλάς οὐδὲν

### book 55.2

κωλύει, περιφραστικῶς ἀπὸ μέρους τῶν ὅλων σημαινομένων.

### book 55.3

κατὰ δὲ τὸ τῆς Ἰλιάδος προοίμιον (Α 3) οὐκ ἐνδέχεται, ἐπι‐

### book 55.4

φερομένου τοῦ αὐτοὺς δὲ ἑλώρια. A.

### book 56.1

Τρῶες δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο:

### book 56.2

ὅτι κοινὸν ἐπὶ τούτων (malim τοῦτον) τὸ ἐθωρήσσοντο (quod

### book 56.3

inest in θωρηχθέντες 49). A. Ar. 359.

### book 62.1

οἷος δ’ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστήρ:

### book 62.2

ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς γράφουσιν αὔλιος, ὅ ἐστιν ἑσπέριος,

### book 62.3

πρὸς ὃν αὐλίζεται τὰ ζῷα. καὶ Καλλίμαχος ὃς δυθμὴν

### book 62.4

εἶσι μετ’ ἠελίου. ἔστι δὲ ἀλύπως καὶ εἰς ἀνάπαυσιν

### book 62.5.1

ἄγων τὰ ζῷα. γραπτέον οὖν οὔλιον, ἵνα τὸν τοῦ κυνὸς

### book 62.5.2

σημαίνῃ, τὸν φθοροποιὸν καὶ λαμπρότατον, ᾧ καὶ τὸν Ἀχιλ‐

### book 62.5.3

λέα ὁμοιοῖ· λάμφ’ ὥς τ’ ἀστὴρ ὅς ῥά τ’ ὀπώρης εἶσιν

### book 62.5.4

(Χ 26). A.

### book 65.1

πᾶς δ’ ἄρα χαλκῷ

### book 65.2

λάμφ’ ὥς τε στεροπή—πᾶς: σημειοῦνταί τινες

### book 65.3

ὅτι τοῦτο ἀντὶ τοῦ ὅλος. A.

### book 65.4

οἱ δ’ ὥς τ’ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν

### book 68.1

ὄγμον ἐλαύνωσιν: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐλαύνωσι τύπτωσι·

### book 68.2

καὶ τίθησιν ἐπὶ τῆς ἐκ χειρὸς πληγῆς τὸ ἐλάσαι. A. Ar. 78.

### book 71.1

οὐδ’ ἕτεροι μνώοντ’ ὀλοοῖο φόβοιο: ἡ διπλῆ

### book 71.2

ὅτι φόβον τὴν φυγήν, ὃν δὲ ἡμεῖς φόβον, δέος λέγει. A.

### book 71.3

Ar. 89.

### book 72.1

ἴσας δ’ ὑσμίνη κεφαλὰς ἔχεν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 72.2

Ἀρίσταρχος ὑσμίνη γράφει χωρὶς τοῦ ι· φησὶ γάρ, ἥ τε

### book 72.3

τῶν Ἑλλήνων ὑσμίνη καὶ βαρβάρων ἰσοκέφαλος ἦν. A.

### book 75.1

οἱ δ’ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί: ἡ διπλῆ πρὸς

### book 75.2

τὴν ἑξῆς ἀθέτησιν· οὐ γὰρ ἦσαν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πάντες οἱ θεοί. A.

### book h78-83.1

πάντες δ’ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα,

### book h78-83.2

οὕνεκ’ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

### book h78-83.3

τῶν μὲν ἄρ’ οὐκ ἀλέγιζε πατήρ· ὁ δὲ νόσφι

### book h78-83.4

λιασθείς

### book h78-83.5.1

τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων,

### book h78-83.5.2

εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν

### book h78-83.5.3

χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντας τ’ ὀλλυμένους τε.

### book 78-83.1

ἀθετοῦνται στίχοι ἕξ, ὅτι ψεῦδος· οὐ γὰρ δύ‐

### book 78-83.2

νανται πάντες τὸν Δία αἰτιᾶσθαι βοηθοῦντα τοῖς Τρωσίν,

### book 78-83.1

ἀλλ’ οἱ τῶν Ἑλλήνων βοηθοί. καὶ τὸ ὁ δὲ νόσφι λια‐

### book 78-83.2

σθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο ὡς ἐπὶ ταὐτὸ

### book 78-83.5.1

συνηθροισμένων αὐτῶν λέγει· προείρηκε δὲ οἱ δ’ ἄλλοι

### book 78-83.5.2

οὔ σφιν πάρεσαν θεοί (75). ἀπό τε τοῦ Ὀλύμπου οὐ

### book 78-83.5.3

παρεισάγεται θεωρῶν τὴν ἐπὶ τῆς Τροίας μάχην, ἀλλ’ ἀπὸ

### book 78-83.5.4

τῆς Ἴδης, ὅθεν διὰ τῶν ἑξῆς (183) μεταβαίνει εἰς αὐτόν. A.

### book 86.1

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο

### book 86.2

δεῖπνον: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει δόρπον. οὐ λέγει δὲ

### book 86.3

δεῖπνον τὴν ἑσπερινὴν τροφὴν νῦν, ἀλλὰ δεῖπνον καλεῖ ὃ

### book 86.4

ἡμεῖς ἄριστον· καθ’ ἣν ὥραν καὶ ὁ δρυτόμος ἀριστοποιεῖται

### book 86.5.1

(Ar. 132), ἤγουν ὁ ὑλοτόμος, ὁ ξυλοτόμος· δρῦν γὰρ ἐκάλουν

### book 86.5.2

οἱ παλαιοὶ ἀπὸ τοῦ ἀρχαιοτέρου πᾶν δένδρον (Ar. 153). A.

### book 86.5.3

ἕλε δ’ ἄνδρα Βιάνορα ποιμένα λαῶν,

### book 93.1

αὐτόν, ἔπειτα δ’ ἑταῖρον Ὀιλῆα πλήξιππον:

### book 93.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἔπειτα ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα. πρὸς τὸ αὐ‐

### book 93.3

τὰρ ἔπειτ’ Αἴας τε μέγας (Ι 169). A. Ar. 154.

### book 94.1

ἤτοι ὅ γ’ ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη:

### book 94.2

ἡ διπλῆ ὅτι δύο προθέσεις παρείληφεν, κατά, ἀπό, τῆς

### book 94.3

ἑτέρας ἀρκούσης (cf. p. 27). A. Legitne igitur καταπάλμενος?

### book h96-8.1

οὐδὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια,

### book h96-8.2

ἀλλὰ δι’ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δέ

### book h96-8.3

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

### book 97.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ἀπολλώνιος ποιεῖ ἐγκέφαλον δέ (ita

### book 97.2

recte Villois.), καὶ τὸν ἑξῆς ἀθετεῖ. A.

### book 97.3

καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγα‐

### book 97.4

μέμνων

### book 100.1

στήθεσι παμφαίνοντας ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας:

### book 100.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἔν τισι γράφεται ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα.

### book 100.3

ἔσονται δὲ αὐτοὶ οἱ νεκροὶ τοῖς στήθεσι παμφαίνοντες· οὐ

### book 100.4

λέγει δὲ τοῦτο, ἀλλὰ τοὺς ἐπὶ τοῖς στήθεσι παμφαίνοντας

### book 100.5

χιτῶνας. A.

### book h101

αὐτὰρ ὁ βῆ ῥ’ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων—

### book h104-6.1

Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός· ὥ ποτ’

### book h104-6.2

Ἀχιλλεύς

### book h104-6.3

Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοιο λύγοισιν,

### book h104-6.4

ποιμαίνοντ’ ἐπ’ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

### book 104

ὥ: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὅν. μήποτε δὲ

### book 104.1

πεπλάνηται, γεγραμμένου τοῦ ο ὑπ’ ἀρχαικῆς σημασίας

### book 104.2

ἀντὶ τοῦ ω, προσθεὶς τὸ ν· ἔστι γὰρ περὶ δυεῖν ὁ λόγος,

### book 104.3

διὸ καὶ ἐπιφέρει καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσίν (111).

### book 104.5.1

καὶ ὅτι οἱ μαχόμενοι (una in curru stantium ii qui pugnabant

### book 104.5.2

L.) παραβάται ἦσαν. A.

### book 106.1

ποιμαίνοντ’: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πλῆρες ποιμαί‐

### book 106.2

νοντε. Ζηνόδοτος δὲ ἔοικε δέχεσθαι ποιμαίνοντα· καὶ γὰρ

### book 106.3

ὅν ποτε γράφει. A.

### book h108-9.1

τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί,

### book h108-9.2

Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δ’ ἔβαλ’

### book h108-9.3

ἵππων.

### book 109.1

Ἄντιφον: ἡ διπλῇ ὅτι ἐπανείληφε τὸ ὄνομα διὰ

### book 109.2

τὸ προειρηκέναι δύο (καὶ πρὸς τὸ πρότερον ἀπήντησεν) ἵνα

### book 109.3

σαφηνίσῃ κατὰ τίνα τόπον ἑκάτερος ἐπλήγη.

### book 111.1

καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν

### book 111.2

εἶδεν—ἡ διπλῆ ὅτι σφέ ἀντὶ τοῦ αὐτούς· καὶ

### book 111.3

οὐκ ἔστι περὶ ἑνὸς ὁ λόγος. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς Ζηνόδο‐

### book 111.4

τον (104). A.

### book 116.1

ἡ δ’ εἰ πέρ τε τύχῃσι μαλὰ σχεδόν: ἡ διπλῆ

### book 116.2

ὅτι δύναται ἑκατέρως ἀναγινώσκεσθαι, καὶ κατὰ διαστολὴν

### book 116.3

τύχῃσι καὶ τετύχῃσι ὡς λελάχωσι. A. Cf. p. 11, not. 1.

### book 121.1

ὑπ’ Ἀργείοισι φέβοντο: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 121.2

ὑπ’ Ἀργείων (cf. p. 23). πάλιν δὲ φέβοντο ἀντὶ τοῦ ἔφευ‐

### book 121.3

γον. A. Ar. 89.

### book 124.1

χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος, ἀγλαὰ

### book 124.2

δῶρα: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σημαινόμενον, ἐπεί ἐστι τὸ λεγόμε‐

### book 124.3

νον χρυσᾶ δῶρα. A. Cod. ἡ διπλῆ ἐπεὶ πρὸς τὸ σημ. ἐστι etc.

### book 124.4

Corr. L. —Cf. p. 32.

### book 128.1

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγα‐

### book 128.2

λόεντα: ἡ διπλῆ ὅτι τῇ αἰτιατικῇ (σφέας) ἀντὶ τῆς γενι‐

### book 128.3

κῆς, ἀντὶ τοῦ αὐτῶν. A. Cf. p. 21 not. 1.

### book 130.1

Ἀτρείδης. τὼ δ’ αὖτ’ ἐκ δίφρου γουναζέ‐

### book 130.2

σθην: ἡ διπλῆ ὅτι δυωδεκασύλλαβος ὁ στίχος, καὶ σπανίως

### book 130.3

χρῆται, ὡς καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ τὼ δ’ ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλή‐

### book 130.4

την ἀλλήλοιιν (φ 15). ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς ἐπίκρισιν τῆς

### book 130.5.1

στιχοποιίας, ὅτι εὐτελεῖς τῇ κατασκευῇ δοκοῦσιν εἶναι οἱ

### book 130.5.2

τοιοῦτοι. καὶ ὅτι τὸ γουναζέσθην καταχρηστικῶς ἀντὶ τοῦ

### book 130.5.3

ἱκέτευον. A.

### book 142.1

νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώ‐

### book 142.2

βην: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οὗ πατρός. ἔστι δὲ

### book 142.3

ἑνικὸν τοῦ ἑαυτῆς ἢ τοῦ ἑαυτοῦ, ὅπερ οὐχ ἁρμόζει. ἐλλεί‐

### book 142.4

πει δὲ ἡ πρόθεσις, καὶ ἔστιν ἀντὶ τοῦ περὶ τοῦ πατρός.

### book 142.5

AV. Cf. p. 26.

### book 144.1

δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος· ὁ δ’ ὕπτιος οὔ‐

### book 144.2

δει ἐρείσθη: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τῆς πληγῆς, οὐκ ἐπὶ τὴν

### book 144.3

πληγὴν πίπτει. A. Cf. ad Ε 68.

### book 147.1

ὅλμον δ’ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δι’ ὁμίλου:

### book 147.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα κέχρηται· καὶ ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι

### book 147.3

εὐτελέσι κέχρηται λεξιδίοις, οὐ μόνον ἐν Ὀδυσσείᾳ, χοίνικος

### book 147.4

(τ 28) καὶ λύχνου (ib. 34). πρὸς τοὺς χωρίζοντας. A. In‐

### book 147.5

serui καί ante ἐν Ἰλιάδι.

### book 155.1

ὡς δ’ ὅτε πῦρ ἀίδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ

### book 155.2

ὕλῃ: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἄξυλον ὅτι πολλὰς ἐκδοχὰς ἔσχηκεν.

### book 155.3

οἱ μὲν γὰρ τὴν θρυώδη ἀποδεδώκασιν, οἱ δὲ τὴν πολύξυ‐

### book 155.4

λον. βέλτιον δὲ ἀφ’ ἧς οὐδεὶς ἐξυλίσατο, ὡς Ἡσίοδος τῆλε

### book 155.5.1

γὰρ ἀξυλίῃ κατεπύθετο κήλεα νηῶν (Markscheffel

### book 155.5.2

p. 382). A.

### book 163.1

Ἕκτορα δ’ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε

### book 163.2

κονίης: ἡ ἐκ νῦν ἐπίπαν εἶναι ἀντὶ τοῦ ἐκτός κεῖται. οὕ‐

### book 163.3

τως οὖν καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ κεῖται θάνατος δὲ ἐξ ἁλὸς

### book 163.4

αὐτῷ (λ 134) A. Verba non sunt Aristonici, sed rem esse

### book 163.5

putaverim. L. Cf. p. 28.

### book h166-7.1

οἱ δὲ παρ’ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο

### book h166-7.2

μέσσον κὰπ πεδίον, παρ’ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο.

### book 166.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ περὶ τοῦ ναυστάθμου διάγραμμα·

### book 166.2

τὸ γὰρ Ἴλου σῆμα κατὰ μέσον εἶναί φησιν ἐν τῷ πεδίῳ

### book 166.3

(Ar. 231). A. ἐν quod est apud Villois. excidit apud Bekk.

### book 173.1

ἅς τε λέων ἐφόβησε: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ εἰς

### book 173.2

φυγὴν ἔτρεψεν (Ar. 89). A.

### book h179-80.1

πολλοὶ δὲ πρηνεῖς τε καὶ ὕπτιοι ἔκπεσον ἵππων

### book h179-80.2

Ἀτρείδεω ὑπὸ χερσί· περιπρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

### book 179-80.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, καὶ ἀστερίσκοι παρά‐

### book 179-80.2

κεινται, ὅτι κατὰ τὴν Πατρόκλου ἀριστείαν τάξιν ἔχουσι,

### book 179-80.3

νῦν δὲ οὔ· προείρηται γὰρ πολλοὶ δ’ ἐριαυχένες ἵπποι

### book 179-80.4

κείν’ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας

### book 179-80.5

(159). Ζηνόδοτος οὐκ ἔγραφεν· Ἀριστοφάνης δὲ ἠθέτει τὸν

### book 179-80.1

Ἀτρείδεω ὑπὸ χερσίν. A. Alteri quidem horum versuum

### book 179-80.2

respondet Π 699: Πατρόκλου ὑπὸ χερσί· περιπρὸ γὰρ ἔγχεϊ

### book 179-80.3

θῦεν. Alteri autem qui respondeat nunc nullus invenitur.

### book 179-80.4

Aut igitur erravit Aristonicus aut quod verisimilius, in libro

### book 179-80.10.1

sexto decimo locum aliquem aliter legit ac nos hodie (for‐

### book 179-80.10.2

tasse v. 379).

### book 179-80.10.3

τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

### book 183.1

Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης: ἡ

### book 183.2

διπλῆ ὅτι διὰ τούτων συνίστησι τὸν Δία ἐπὶ τὴν Ἴδην πε‐

### book 183.3

πορευμένον ἐκ τοῦ Ὀλύμπου. A. Pertinet ad athetesin vs. 78 sqq.

### book 186.1

βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ κατ’ ἐπί‐

### book 186.2

θετον τὸ ταχεῖα, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ταχέως, οἷον καὶ τότε μοι

### book 186.3

χάνοι εὐρεῖα χθών (Δ 182). A. Cf. p. 29.

### book h191-2.1

αὐτὰρ ἐπεί κ’ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ

### book h191-2.2

εἰς ἵππους ἅλεται.

### book 191.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν διαφορὰν τοῦ τύψαι καὶ βαλεῖν.

### book 191.2

A. Ar. 62.

### book 192

ἅλεται: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἅληται. A. Cf. p. 13.

### book 196.1

βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν:

### book 196.2

ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. καὶ ὅτι νῦν γραπτέον

### book 196.3

κατ’ Ἰδαίων ὀρέων. ὅταν δὲ ἀπὸ τῆς Ἴδης ἐπὶ τὸν

### book 196.4

Ὄλυμπον βῆ δ’ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐπὶ μακρὸν Ὄλυμ‐

### book 196.5

πον (Θ 410), ὡς ἀπ’ ἴσου ἐπ’ ἴσον. A.

### book 201.1

Ζεύς με πατὴρ προἕηκε τεῒν τάδε μυθή‐

### book 201.2

σασθαι: σημειοῦνταί τινες ὅτι ἐν ἴσῳ τῷ (cod. τοῦ) σοί

### book 201.3

ἡ τεΐν. A.

### book 217.1

πρῶτος ὄρους’, ἔθελεν δὲ πολὺ προμάχε‐

### book 217.2

σθαι ἁπάντων: πρὸς τὸ ἔθελεν, ὅτι διὰ παντὸς ἀπὸ τοῦ

### book 217.3

ε ἄρχεται παρὰ τῷ ποιητῇ. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ μήτε

### book 217.4

σύ, Πηλειδἤθελε (Α 277) ὅτι ἐγκλιτέον τὴν ἀνάγωσιν,

### book 217.5

ἵν’ ᾖ ἔθελε. A.

### book 218

ἔσπετε νῦν μοι μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσαι,

### book 219

ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἦλθεν—

### book 221.1

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης: ἡ διπλῆ ὅτι ὡς ἐμπνευ‐

### book 221.2

σθεὶς ἀνταποδέδωκε καθάπερ ἐν ἀρχῇ τῆς Ἰλιάδος, τίς τάρ

### book 221.3

σφωε θεῶν (Α 8), εἶτα Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός. A.

### book 226.1

(Κισσῆς) αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ’ ὅ γε

### book 226.2

θυγατέρα ἥν: ἡ διπλῆ ὅτι ὅμοιος ὁ γάμος Διομήδους καὶ

### book 226.1

Ἰφιδάμαντος· ἀμφότεροι γὰρ μητρὸς ἀδελφὰς ἐγάμησαν, ὁ

### book 226.2

μὲν Αἰγιάλειαν τὴν Ἀδράστου, Ἰφιδάμας δὲ Κισσέως θυ‐

### book 226.5

γατέρα, ὢν Θεανοῦς υἱὸς τῆς Κισσέως. A.

### book h234-5.1

Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε

### book h234-5.2

νύξ’, ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἔρεισε.

### book 234.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει διὰ τοῦ θώρακος ἔνερθεν

### book 234.2

ἐντὸς θώρακος, ἀλλὰ κατὰ ζώνην θώρακος, τὴν θωρακοζώνην

### book 234.3

λεγομένην· τὸ δὲ ἔνερθεν εἰς τὸ κάτω μέρος τῆς θωρακο‐

### book 234.4

ζώνης, ὡς ὅταν λέγῃ νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην

### book 234.5.1

ἀγκῶνος ἔνερθεν (252), οὐχ ὑποκάτω τοῦ ἀγκῶνος, ἀλλὰ

### book 234.5.2

κατὰ τὸ ἔνερθε μέρος τοῦ ἀγκῶνος. ABL. In Aristarcho p. 127

### book 234.5.3

Lehrs. etiam sequentia Aristonico tribuit: ὁ δὲ λόγος οὗτος,

### book 234.5.4

τῆς θωρακοζώνης εἰς τὸ κάτω μέρος ἔνυξεν. Nunc autem

### book 234.5.5

pleraque ejusmodi additamenta, quae ab ὁ δὲ λόγος οὗτος in‐

### book 234.10.1

cipere solent, Aristonici sententiam in brevius contractam de‐

### book 234.10.2

nuo repetentia, aliis tribuenda esse existimat.

### book 244.1

πρῶθ’ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλι’

### book 244.2

ὑπέστη: ἡ διπλῆ ὅτι θρέμματα (cod. θρέμμα) ἐδίδοσαν οἱ

### book 244.3

μνηστευόμενοι πρὸς τὴν ἐξήγησιν τῶν ἀλφεσιβοίων παρθέ‐

### book 244.4

νων (Σ 593), ὅτι εἰσὶν αἱ ἀλφαίνουσαι βόας, ὅ ἐστιν εὑ‐

### book 244.5

ρίσκουσαι. A. Ar. 198.

### book 252.1

νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην, ἀγκῶνος

### book 252.2

ἔνερθεν: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει ὑποκάτω τοῦ ἀγκῶνος, ἀλλὰ

### book 252.3

κατὰ τὸ ἔνερθε μέρος τοῦ ἀγκῶνος. καὶ ἐν τοῖς ἐπάνω

### book 252.4

Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθεν (234). A.

### book 252.5

Ar. 127.

### book 256.1

ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος: ἡ διπλῆ ὅτι διὰ τοῦ ἀνε‐

### book 256.2

μοτρεφές βούλεται σημαίνειν τὸ εὔτονον· τὰ γὰρ ἐν εὐη‐

### book 256.3

νέμῳ χωρίῳ φυόμενα εὔτονα γίνεται, παλλόμενα καὶ κρα‐

### book 256.4

δαινόμενα. διὸ καὶ τὴν Ἀχιλλέως μελίαν Πηλίου ἐκ κο‐

### book 256.5

ρυφῆς λέγει τετμῆσθαι (Π 144). A.

### book 262.1

ὑπ’ Ἀτρείδῃ βασιλῆι

### book 262.2

πότμον ἀναπλήσαντες ἡ διπλῆ ὅτι

### book 262.3

ἀντὶ τοῦ ὑπ’ Ἀτρείδου βασιλέως, πρὸς τὴν μετάληψιν τῆς

### book 262.4

πτώσεως. A. Cf. p. 23.

### book 266.1

ὄφρα οἱ αἷμ’ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτει‐

### book 266.2

λῆς: ἡ διπλῆ ὅτι τὴν ἐκ χειρὸς πληγὴν ὠτειλὴν λέγει, παρὰ

### book 266.3

τὸ οὐτάσαι. A. Ar. 69.

### book 270.1

μογοστόκοι Εἰλείθυιαι: ἡ διπλῆ ὅτι ποτὲ

### book 270.2

μὲν ἑνικῶς, ποτὲ δὲ πληθυντικῶς Εἰλειθυίας λέγει. ἀρι‐

### book 270.3

θμὸν δὲ αὐτῶν οὐδὲ ὀνόματα παραδίδωσιν, ὥσπερ οὐδὲ Μου‐

### book 270.4

σῶν. Εἰλείθυιαι δὲ Διὸς καὶ Ἥρας θυγατέρες, τῶν τοκε‐

### book 270.5

τῶν προιστάμεναι. A. Ar. 186.

### book 281.1

οὐκ ἄκοντε: ἡ διπλῆ ὅτι διὰ τοῦ ἐναντίου τὸ

### book 281.2

ἐναντίον. A. Ar. 14.

### book 302.1

καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ’

### book 302.2

Ἀγέλαον (Hector interfecit): ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν,

### book 302.3

ὅτι καὶ τῶν Τρώων ἐστὶ Δόλοψ· τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε

### book 302.4

Δόλοψ αἰχμῆς εὖ εἰδώς, Λαμπετίδης (Ο 525), λάμ‐

### book 302.5.1

που υἱὸς τοῦ Πριάμου ἀδελφοῦ. καὶ τῶν μνηστήρων εἷς

### book 302.5.2

Ἀγέλαος (υ 321). AB.

### book 305.1

ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ

### book 305.2

ἀργεστᾶο Νότοιο, βαθείῃ λαίλαπι τύπτων: πρὸς

### book 305.3

τὸ σημαινόμενον, ὅτι τὰ συνιστάμενα ὑπὸ τοῦ Λευκονότου

### book 305.4

νέφη ὁ Ζέφυρος διατινάσσει. A.

### book 307

ἡ διπλῆ ὅτι—v. Ar. p. 17.

### book 314.1

ἄλλ’ ἄγε δεῦρο πέπον παρ’ ἔμ’ ἵστασο (Ulixes

### book 314.2

Diomedem alloquitur): σημειοῦνταί τινες ὅτι ἀριστείαν ἐν‐

### book 314.3

ταῦθα Ὀδυσσέως παράγει. τὸ δὲ δεῦρο εἰς τοῦτον τὸν

### book 314.4

τόπον. A.

### book 319

ἡ διπλῆ ὅτι βόλεται ἀντὶ τοῦ βούλεται. A.

### book 326.1

παλινορμένω: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὀπίσω ὁρ‐

### book 326.2

μῶντες ὡς παλιμπλαγχθέντες (Α 59). A. ὀπίσω pro 24ori‐

### book 326.3

sqen scr. Lehrs. Ar. 100.

### book 328.1

ἔνθ’ ἑλέτην δίφρον τε καὶ ἀνέρε δήμου

### book 328.2

ἀρίστω: ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς εἴρηκεν ἑλέτην, καὶ κοι‐

### book 328.3

νὸν ποιεῖ τοῦ ἑτέρου τὸ κατόρθωμα. ἔστι δὲ Διομήδης μό‐

### book 328.4

νος ὁ ἀνελών· ἐπιφέρει γοῦν (333) τοὺς μὲν Τυδείδης. A.

### book 333.1

τοὺς μὲν Τυδείδης δουρικλειτὸς Διομήδης

### book 333.2

θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα:

### book 333.3

ἡ διπλῆ ὅτι διὰ τούτου συνίσταται ὁ Διομήδης μόνος [ὁ]

### book 333.4

ἀνῃρηκὼς τοὺς προειρημένους. A.

### book 350.1

καὶ βάλεν οὐδ’ ἀφάμαρτε: σημειοῦνταί τινες,

### book 350.2

ὅτι οὕτως εἴρηται καὶ ἐπέτυχεν. (Ar. 73). Nota cod. deest.

### book h355-6.1

στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ

### book h355-6.2

γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

### book 356.1

ὁ ὀβελὸς καὶ ὁ ἀστερίσκος, ὅτι ἐν ἄλλῳ τόπῳ

### book 356.2

(Ε 309) ὀρθῶς κεῖται, ἐνταῦθα δὲ οὔ· οὐ γέγονε γὰρ σφο‐

### book 356.3

δρὰ πληγή, ὡς ἐπ’ Αἰνείου· οὐ θλάσσε δέ οἱ κοτύλην

### book 356.4

(Ε 307): πῶς οὖν ἐσκοτώθη; A. Cod. Αἴαντος pro Αἰνείου.

### book 356.5

Verba ἐνταῦθα δὲ οὔ inserui.

### book h368-70.1

ἦ, καὶ Παιονίδην δουρικλυτὸν ἐξενάριζεν.

### book h368-70.2

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος, Ἑλένης πόσις ἠυκόμοιο,

### book h368-70.3

Τυδείδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο, ποιμένι λαῶν.

### book h373-6.1

ἤτοι ὁ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο

### book h373-6.2

αἴνυτ’ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ’ ὤμων,

### book h373-6.3

καὶ κόρυθα βριαρήν· ὁ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκεν

### book h373-6.4

καὶ βάλεν· οὐδ’ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός.

### book 368.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐξενάριξεν συν‐

### book 368.2

τελικῶς. ἄρτι δὲ ἔμελλε σκυλεύειν· ἐπιφέρει γοῦν ἤτοι ὁ

### book 368.3

μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο (373). διὰ τοῦ ζ

### book 368.4

οὖν γραπτέον παρατατικῶς· σκυλεύοντα γὰρ αὐτὸν βάλλει ὁ

### book 368.5

Ἀλέξανδρος. A. Cf. p. 5.

### book 376.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ βάλεν ἀντὶ τοῦ ἐπέτυχεν (Ar. 73)

### book 376.2

καὶ ὅτι ἐν σχήματι εἴρηκεν, οὐδὲ ἅλιον αὐτὸν ἐξέφυγε τῆς

### book 376.3

χειρός—A. Supplendum: ἀντὶ τοῦ αὐτοῦ τὴν χεῖρα. Cf. p. 20.

### book 385.1

τοξότα, λωβητήρ, κέραι ἀγλαέ, παρθενοπῖπα:

### book 385.2

ἡ διπλῆ ὅτι κέραι οὐ τῇ τριχὶ ψιλῶς, ἀλλ’ ἐμπλοκῆς τι γέ‐

### book 385.3

νος· εἰς κέρατος τρόπον ἀνεπλέκοντο οἱ ἀρχαῖοι. Σώφρων

### book 385.4

κορώνας ἀνδούμενοι (fr. 97 Ahrens). καὶ οἱ Ἀθηναῖοι

### book 385.5.1

τέττιγας ἐνεπλέκοντο· καὶ παρ’ Ὁμήρῳ πλοχμοί θ’ οἳ

### book 385.5.2

χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ (Ρ 52). ἔνιοι δέ, τῷ τόξῳ ἀγαλ‐

### book 385.5.3

λόμενε· προείρηκε δὲ τοξότα λωβητήρ. A.

### book 387.1

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιός: ἀντὶ τοῦ χραίσμοι.

### book 387.2

A. Cf. p. 9.

### book 390.1

κωφὸν γὰρ βέλος ἀνδρὸς ἀνάλκιδος οὐτι‐

### book 390.2

δανοῖο: ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τοῦ κατὰ τὴν

### book 390.3

ἀκοὴν ἐπὶ τὸ κατὰ τὴν ἁφὴν κωφὸν τὸ ἀνεπαίσθητον. A.

### book 390.4

Ar. 12 4.

### book 402.1

οὐδέ τις αὐτῷ

### book 402.2

Ἀργείων παρέμεινεν, ἐπεὶ φόβος ἔλλαβε

### book 402.3

πάντας: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν φανερῶς φόβος ἡ φυγή (Ar. 89). A.

### book 405.1

αἴ κε φέβωμαι

### book 405.2

πληθὺν ταρβήσας: ἡ διπλῆ ὅτι ἔξωθεν ἡ εἴς

### book 405

πρόθεσις, εἰς πληθύν (cf. p. 26). A.

### book 409.1

ὃς δέ κ’ ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 409.2

περισσὸς ὁ κέ (cod. καί). A. Cf. p. 10 sq.

### book 413.1

ἔλσαν δ’ ἐν μέσσοισι (Trojani Ulixem) μετὰ

### book 413.2

σφίσι πῆμα τιθέντες: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 413.3

μετὰ σφίσι, πῆμα δὲ ἔλσαν. καὶ εὐτελὴς γίνεται ἡ

### book 413.4

σύνθεσις, καὶ ἀδιανόητον τὸ λεγόμενον· οὐ γὰρ λέγει ἑαυ‐

### book 413.5

τοῖς πῆμα τιθέντες οἱ Τρῶες, ἀλλὰ τῷ Ὀδυσσεῖ. A.

### book 422.1

Ἔννομον: ἡ διπλῆ ὅτι οὗτος ὁ Ἔννομος ὁμώ‐

### book 422.2

νυμός ἐστι τῷ ἐν τῷ διακόσμῳ Μυσῶν δὲ Χρόμις ἦρχε

### book 422.3

καὶ Ἔννομος (Β 858). A.

### book 424

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ τὴν πρότμησιν ὠνόμασεν. A.

### book 430.1

ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε, δόλων ἆτ’ ἠδὲ πόνοιο:

### book 430.2

ὅτι ἐμφαίνει τὸν Ὀδυσσέα ἐξ ἱστορίας παρειληφὼς δόλιον

### book 430.3

καὶ ἐπὶ τούτῳ διαβεβλημένον. A. Videtur spectare ad quae‐

### book 430.4

stionem de uno Iliadis Odysseaeque auctore. V: καὶ ἐν Ὀδυσ‐

### book 430.5.1

σείᾳ (γ 121) ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεὺς παντοίοισι δόλοι‐

### book 430.5.2

σιν. ὥστε ἄμφω ἑνὸς τὰ σωμάτια. —Aristarchus certe

### book 430.5.3

interdum non melioribus argumentis utitur ad demonstrandum,

### book 430.5.4

ὅτι αὐτὸς ἄρα ὁ ποιητής.

### book 432.1

τοιώδ’ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχε’ ἀπού‐

### book 432.2

ρας: ἡ διπλῆ ὅτι ἀκαίρως προσέρριπται τὸ ἡμιστίχιον· οὐ

### book 432.3

γὰρ ἐπιτρέπει τὰ τῆς περιστάσεως σκυλεύειν. A.

### book 439.1

γνῶ δ’ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κάτα καίριον

### book 439.2

ἦλθεν. Sic (non κατακαίριον ut Bekk. et Villois. secutus scri‐

### book 439.3

psit Lehrs. Ar. 66) scripsisse Aristarchum, Zenodotum autem

### book 439.4

βέλος, testatur Didymus hic et ad 451. Aristonicus sine dubio

### book 439.5

utrobique idem animadverterat, sed ejus notae perierunt.

### book 456.1

ὣς εἰπὼν Σώκοιο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος

### book 456.2

ἔξω τε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης: ἡ

### book 456.3

διπλῆ πρὸς τὴν ἀμφιβολίαν, πότερον ἐκ τοῦ Σώκου χρωτὸς

### book 456.4

τὸ ἑαυτοῦ ἔγχος εἷλκεν ὁ Ὀδυσσεύς, ἢ ἐκ τοῦ ἰδίου χρωτὸς

### book 456.5.1

τὸ τοῦ Σώκου δόρυ. ὃ καὶ ἔστιν ὑγιές· λέγει γὰρ κῆδε δὲ

### book 456.5.2

θυμόν (458) οὐ τοῦ νεκροῦ ἀλλὰ τοῦ Ὀδυσσέως· τὸ δὲ ἑαυ‐

### book 456.5.3

τοῦ ἔγχος εἴασεν οὕτως. A. Inserui ὅ ante καὶ ἔστιν ὑγιές.

### book 462.1

τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἤυσεν, ὅσον κεφαλὴ χάδε φω‐

### book 462.2

τός: ὅτι παρῆκε τὸ τί φωνῶν, οἷον βοηθεῖτε. A.

### book 480

ἐν νέμεϊ σκιερῷ: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει

### book 480.1

γλαφυρῷ. τοῦτο δὲ σπηλαίῳ ἢ ἄντρῳ οἰκεῖον, νομὰς δὲ

### book 480.2

ἔχοντι συνδένδρῳ τόπῳ ἀνάρμοστον. A. Delevimus ὑπό ante

### book 480.3

συνδένδρῳ. Apoll. soph. νέμος ὁ σύνδενδρος τόπος καὶ νο‐

### book 480.5

μὴν ἔχων· ἐν νέμεϊ σκιερῷ, σκιὰν μεγάλην ἔχοντι.

### book h492

ὡς δ’ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισιν—

### book h494-5.1

πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας

### book h494-5.2

ἐσφέρεται—

### book 492.1

κάτεισι: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει δίηται.

### book 492.2

τὸ δὲ κάτεισι τὴν ἐξ ὕψους καταφορὰν δηλοῖ. A.

### book 494.1

δρῦς ἀζαλέας: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σημαινόμενον,

### book 494.2

πότερον ὅτι φυλλοροεῖ καὶ κατὰ ταύτην τὴν ὥραν ξηραινό‐

### book 494.3

μενα τὰ δένδρα ἐκ ῥιζῶν ἀναβάλλεται ἐκ τῶν χειμάρρων· ἢ

### book 494.4

ὅτι οἱ δρυτόμοι εἰς τοὺς ποταμοὺς ἐμβάλλουσι κόπτοντες,

### book 494.5.1

ἵνα ἐπὶ τοῦ καιροῦ συγκαταφέρωνται τῷ ῥεύματι, ὃ καὶ ὑγιές.

### book 494.5.2

A. V. ad Δ 487. Scripsi ῥεύματι pro ὄμβρῳ.

### book 502.1

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέ‐

### book 502.2

ζων: ἡ διπλῆ ὅτι ὁμίλει ἀντὶ τοῦ ἐμάχετο, ἀπὸ τοῦ ὁμοῦ

### book 502.3

τὰς ἴλας συμβάλλειν. A. Ar. 147.

### book 505.1

εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠυκόμοιο

### book 505.2

παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν: ἡ

### book 505.3

διπλῆ ὅτι μηδὲν προδιασυστήσας κατὰ συμπέρασμα παῦσεν

### book 505.4

ἀριστεύοντά φησιν. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ τῷ οὔ πώ

### book 505.5.1

τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ’ ἀνὴρ Κοσμῆσαι ἵπ‐

### book 505.5.2

πους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας (Β 553). A.

### book 514.1

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων

### book 514.2

ἰούς τ’ ἐκτάμνειν ἐπί τ’ ἤπια φάρμακα πάσσειν.

### book 515.1

ἀθετεῖται, ὅτι οὐκ ἀναγκαία ἡ ἐξαρίθμησις· μειοῖ

### book 515.2

γὰρ, εἰ μόνον ἰοὺς ἐκτάμνειν καὶ φαρμακεύειν οἶδεν. καὶ

### book 515.3

Ἀριστοφάνης προηθέτει, Ζηνόδοτος δὲ οὐδὲ ἔγραφεν. A.

### book 515.4

Ar. 360.

### book 523.1

Ἕκτορ, νῶι μὲν ἐνθάδ’ ὁμιλέομεν Δαναοῖ‐

### book 523.2

σιν: ἡ διπλῆ ὅτι κυρίως λέγει ὁμιλέομεν, ὁμοῦ τὰς ἴλας

### book 523.3

συμβάλλομεν. A. Ar. 147.

### book 528.1

κεῖς’ ἵππους τε καὶ ἅρμ’ ἰθύνομεν: ἡ διπλῆ

### book 528.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κεῖθ’ ἵππους. γίνεται δὲ ἐν ἐκείνῳ

### book 528.3

τῷ τόπῳ· τὸ δὲ ἐκεῖσε εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον, ὃ δὴ νῦν ἁρ‐

### book 528.4

μόζει. A. Ar. 138.

### book 532

τοὶ δὲ (equi) πληγῆς ἀίοντες: ἡ διπλῆ ὅτι τῷ

### book 532.1

εἴδει τὸ γένος δεδήλωκε· τὸ γὰρ ἀίοντές ἐστιν ἀκούοντες, θέ‐

### book 532.2

λει δὲ εἰπεῖν ἐπαισθόμενοι τῆς πληγῆς· ἡ γὰρ ἀκοὴ εἶδός

### book 532.3

ἐστι τῆς αἰσθήσεως. A. Cf. Δ 343 Ο 252.

### book 545.1

ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τελα‐

### book 545.2

μώνων ἀνήρτηντο αἱ ἀσπίδες· οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἠδύνατο εἰς

### book 545.3

τοὐπίσω μεταλαμβάνεσθαι. A. Ar. 194.

### book 548.1

ὡς δ’ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο—:

### book 548.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τούτου Ζηνόδοτος ἀθετεῖ ἕως τοῦ ἤιε

### book 548.3

πολλ’ ἀέκων (557) ἴσως ὅτι νῦν μὲν λέοντι παραβέβληκεν,

### book 548.4

ἑξῆς δὲ ὄνῳ. ἔστι δὲ πρὸς διάφορα σημαινόμενα· ὁ μὲν γὰρ

### book 548.5

λέων πρὸς τὴν πρᾶξιν, ὁ δὲ ὄνος πρὸς τὴν ὑπομονήν. A.

### book 557.1

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν: ὅτι ἀντὶ τοῦ περὶ

### book 557.2

τῶν νεῶν τῶν Ἀχαιῶν. A. Cf. p. 23.

### book 562.1

σπουδῇ δ’ ἐξήλασσαν (pueri asinum), ἐπεί τ’ ἐκο‐

### book 562.2

ρέσσατο φορβῆς: ἡ διπλῆ ὅτι σπουδῇ λέγει ἀντὶ τοῦ μό‐

### book 562.3

λις καὶ μετὰ πολλῆς κακοπαθείας (Ar. 122): καὶ ὅτι ἐκορέσ‐

### book 562.4

σατο εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἐκορέσθη (cf. p. 2). A.

### book 566

Αἴας δ’ ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς

### book 568.1

ὁτὲ δὲ τρωπάσκετο φεύγων: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ὁτὲ

### book 568.2

δὲ τρωπάσκετο. A. An quod post ἄλλοτε μέν nunc sequi‐

### book 568.3

tur ὁτὲ δέ? L. Sed fortasse Aristarchus scripsit ὅτε δέ, ut Ρ 178.

### book h572-4.1

ἄλλα μὲν (δοῦρα) ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα

### book h572-4.2

πρόσσω,

### book h572-4.3

πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, παρὸς χρόα λευκὸν

### book h572-4.4

ἐπαυρεῖν,

### book h572-4.5

ἐν γαίῃ ἵσταντο, λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

### book 572.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐξήγησιν τοῦ ὁ δὲ χασσάμε‐

### book 572.2

νος πελεμίχθη (Δ 535): ἀναχωροῦντες γὰρ τὰ ἐμπεπηγότα

### book 572.3

δόρατα ταῖς ἀσπίσιν ἐτίνασσον. A.

### book 574.1

τὰ δόρατα ἵσταντο (cf. p. 15). καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν

### book 574.2

ἐμψύχων μεταφέρει. A.

### book 574.3

ἆσαι: ἐνεργητικὸν ἀντὶ παθητικοῦ· ὤφειλε γὰρ ἄσα‐

### book 574.4

σθαι. A. Videtur Aristonici esse. Cf. p. 2. 3.

### book h583-4.1

ἕλκετ’ ἐπ’ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀιστῷ

### book h583-4.2

δεξιόν· ἐκλάσθη δὲ δόναξ, ἐβάρυνε δὲ μηρόν.

### book 583.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ καὶ αὐτοῦ τὸν μηρὸν ἔτρω‐

### book 583.2

σεν. A. Cf. p. 20.

### book 584

δόναξ: ἡ διπλῆ ὅτι ὁ τοῦ βέλους κάλαμος· τὰ

### book 584.1

γὰρ βέλη ξύλινα καὶ καλάμινα ἦν. πρὸς τὰ κῆλα θεοῖο

### book 584.2

(Α 53) ὅτι τὰ βέλη λέγει, καίτοι ἐξ ἄλλης ἦν ὕλης ἐκεῖνα.

### book 584.3

A. Ar. 154.

### book 589.1

ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ

### book 589.2

Αἴανθ’, ὃς βελέεσσι βιάζεται: ἡ διπλῆ ὅτι Ζη‐

### book 589.3

νόδοτος γράφει Αἴαντος βελέεσσι. γενικὴ μὲν οὖν οὐχ

### book 589.4

ἁρμόζει, ὥστε δέχεσθαι τοῦ Αἴαντος· εἰ δὲ καὶ κατὰ συνα‐

### book 589.5.1

λοιφὴν ἐν τῷ ψιλῷ ἀντιστοίχῳ γέγραφεν, ἵν’ ᾖ τὸ πλῆρες

### book 589.5.2

Αἴαντ’ ὃς βελέεσσιν, οὐκ ἔστι τῆς καθ’ Ὅμηρον Ἰάδος

### book 589.5.3

τὰ τοιαῦτα. A.

### book 600.1

ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρύμνῃ μεγακήτεϊ νηί: ἡ

### book 600.2

διπλῆ ὅτι ἡ πτῶσις ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ πρυμνῇ (cod. πρυ‐

### book 600.3

μνῆς) μεγακήτεος νηός. A. Cf. p. 22.

### book 601.1

εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν:

### book 601.2

ὅτι τινὲς γράφουσιν ἰῶ, εἶτα καταδακρυόεσσαν. γίνεται

### book 601.3

δὲ ἔκθεσμον· ὁ γὰρ Ὅμηρος ἰῶκα τὴν ἰωκήν, οἷον δίωξιν,

### book 601.4

ὡς Ἡσίοδος (Ε 538) τὴν κρόκην κρόκα. A. Cf. Lobeck te‐

### book 601.5

chnol. 320. L.

### book 604.1

(Patroclus) ἔκμολεν ἶσος Ἄρηι, κακοῦ δ’ ἄρα

### book 604.2

οἱ πέλεν ἀρχή: σημειοῦνταί τινες ὅτι οὐ πόρρωθεν ἡ προ‐

### book 604.3

αναφώνησις· κἀκεῖ οὖν οὐκ ἐπὶ τὰ πόρρω ἡ ἀπότασις Διὸς

### book 604.4

δ’ ἐτελείετο βουλή (Α 5). A.

### book 606.1

τί δέ σε χρεὼ ἐμεῖο: ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλα‐

### book 606.2

κται, αἰτιατικὴ ἀντὶ δοτικῆς, τὸ σέ ἀντὶ τοῦ σοί (cf. p. 23.). A.

### book 612.1

Νέστορ’ ἔρειο

### book 612.2

ὅν τινα τοῦτον ἄγει βεβλημένον ἐκ πολέμοιο:

### book 612.3

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ τετρωμένον· τῷ εἰδικῷ τὸ γενικὸν ἐσή‐

### book 612.4

μανεν. A.

### book 620.1

ἵππους δ’ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέ‐

### book 620.2

ροντος: ἡ διπλῆ ὅτι καὶ Ἀγαμέμνονος ἡνίοχος ἦν Εὐρυ‐

### book 620.3

μέδων (Δ 227). A.

### book h621-2.1

τοὶ δ’ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων

### book h621-2.2

στάν τε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν’ ἁλός.

### book 621.1

τοί: ὅτι σαφὲς ὅτι οὗτοι. A. Cf. p. 30.

### book 621.2

ἡ διπλῆ ὅτι ψύχειν μὲν λέγει πρὸς ἄνεμον, τέρσεσθαι

### book 621.3

δὲ ἐν ἡλίῳ· ἤματα δ’ ἠελίοιο μέν (sic pro εἵματα δ’ ἠε‐

### book 621.4

λίοιο μένον) τερσήμεναι αὐγῇ (ζ 198). A. Ar. 131.

### book 622

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς οὗτοι πρὸς τῇ θαλάσσῃ νενεωλ‐

### book 622

κήκασιν. A. Ar. 230.

### book 630.1

κρόμυον, ποτῷ ὄψον: ὅτι πᾶν προσόψημα ὄψον

### book 630.2

οἱ ἀρχαῖοι. A. Ar. 153.

### book 635.1

οὔατα δ’ αὐτοῦ

### book 635.2

τέσσαρ’ ἔσαν, δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον

### book 635.3

χρύσειαι νεμέθοντο, δύω δ’ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν:

### book 635.4

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν κατασκευὴν τοῦ ποτηρίου ὅτι δεδιπλα‐

### book 635.5.1

σιασμένον αὐτὸ ὑποτίθεται· τέσσαρα γὰρ ὦτα καὶ δύο

### book 635.5.2

πυθμένας. A.

### book 636.1

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης

### book 636.2

πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν:

### book 636.3

πρὸς τὸ ζητούμενον, πῶς ὁ γέρων ἀμογητί, οἱ δὲ ἄλλοι μετὰ

### book 636.4

κακοπαθείας. οὐ δεῖ δὲ οὔτε δασύνειν τὴν προφοράν (ἅλ‐

### book 636.5.1

λος), οὔτε ἐπαίρειν τὴν προσῳδίαν (ἀλλ’ ὅς—Herodian.),

### book 636.5.2

ἀλλὰ νοεῖν ὅτι καὶ τοῦτο τῶν ἐπαίνων (nonne τῶν ἐν ἐπαίνῳ?)

### book 636.5.3

λεγομένων Νέστορός ἐστι, καθὸ καὶ τὸ Νέστωρ δὲ πρῶ‐

### book 636.5.4

τος κτύπον ἄϊε φωνῆς (Κ 532). A.

### book 650.1

ὅ με προἕηκε πυθέσθαι

### book 650.2

ὅν τινα τοῦτον ἄγεις βεβλημένον: οὕτως

### book 650.3

ἀντὶ τοῦ ἤγαγες. ἤλλακται δὲ ὁ χρόνος. A. Cf. p. 4.

### book 659.1

οἱ γὰρ ἄριστοι

### book 659.2

ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε:

### book 659.3

ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς [τὸ] κατ’ ἀμφοτέρων κεκοινοποί‐

### book 659.4

ηκεν· οὐ γὰρ οἱ αὐτοὶ βέβληνται καὶ οὐτασμένοι εἰσίν. δια‐

### book 659.5.1

στέλλει μέντοι ἐν τοῖς ἑξῆς, λέγων βέβληται μὲν ὁ Τυ‐

### book 659.5.2

δείδης—οὔτασται δ’ Ὀδυσεύς. A. Ar. 63.

### book 667.1

(naves) πυρὸς δηίοιο θέρωνται: ὅτι λείπει ἡ ὑπό,

### book 667.2

ὑπὸ πυρός. A. Cf. p. 21.

### book 683.1

γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς: ἡ διπλῆ ὅτι διαφω‐

### book 683.2

νοῦσιν οἱ νεώτεροι, τὸν Νηλέα λέγοντες ἀνῃρῆσθαι ὑφ’

### book 683.3

Ἡρακλέους, ὅτε τὴν Πύλον ἐπόρθησεν. φαίνεται γὰρ καθ’

### book 683.4

Ὅμηρον περιὼν καὶ μετὰ τὸ πορθηθῆναι· ὁ γὰρ πρὸς Ἠλεί‐

### book 683.5.1

ους πόλεμος τῶν Πυλίων μεταγενέστερος τοῦ πρὸς Ἡρακλέα.

### book 683.5.2

A. Ar. 186.

### book 686.1

οἷσι χρέως ὠφείλετ’ ἐν Ἤλιδι δίῃ: ὅτι τὰ πε‐

### book 686.2

ριελασθέντα ἐκ τῆς Πύλου ὑπὸ τῶν Ἐπειῶν θρέμματα χρέος

### book 686.3

(sic) καλεῖ. A.

### book 688

πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον (an χρέως

### book 688.1

ὤφειλον?): ὅτι σπανίως Ἠλείους καλεῖ. A. Immo semel: v. 671

### book 688.2

ὡς ὁπότ’ Ἠλείοισι—Unde puto scribendum esse: ὅτι Ἐπεί‐

### book 688.3

ους τοὺς Ἠλείους καλεῖ. Cf. ad 694.

### book 692.1

δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν: ἡ

### book 692.2

διπλῆ πρὸς τοὺς χωρίζοντας, ὅτι ἐν μὲν Ἰλιάδι δώδεκα Νη‐

### book 692.3

λῆος παῖδας λέγει, ἐν δὲ τῇ Ὀδυσσείᾳ (λ 295) τρεῖς γεγο‐

### book 692.4

νέναι [ὡς] γενεαλογεῖ· καὶ Χλῶριν εἶδον περικαλλέα καὶ

### book 692.5.1

ἐν τοῖς ἑξῆς Νέστορά τε Χρομίον τε Περικλύμενόν

### book 692.5.2

τ’ ἀγέρωχον. ἐνδέχεται δὲ προγεγονότων αὐτῷ ἐξ ἑτέρας

### book 692.5.3

γυναικὸς παίδων ὕστερον ἐκ Χλώριδος τοὺς τρεῖς γεγονέναι·

### book 692.5.4

καὶ γὰρ ὁ Πρίαμός φησι (Ω 495) πεντήκοντά μοι ἦσαν,

### book 692.5.5

ὅτ’ ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν· ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς

### book 692.10.1

ἐκ νηδύος ἦσαν· τοὺς δ’ ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ με‐

### book 692.10.2

γάροισι. A. ὡς omittendum puto, v. ad 750.

### book 694.1

Ἐπειοί: ἡ διπλῆ ὅτι ἔν τισι γράφεται Ἀχαιοί·

### book 694.2

τοὺς δὲ Ἠλείους Ἐπειοὺς καλεῖ Ὅμηρος. A. Ar. 236.

### book 699.1

τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν:

### book 699.2

ἡ διπλῆ ὅτι φαντασίαν ὁ τόπος ἔχει ὡς τετρώρῳ ἅρματι χρω‐

### book 699.3

μένων τῶν ἡρώων· καὶ γὰρ λέγει (701) τὸν δ’ ἐλατῆρ’

### book 699.4

ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων. ἐνδέχεται δὲ δύω συνωρίδας

### book 699.5.1

ἐπὶ τὸν ἀγῶνα πεπορεῦσθαι, μή τι περὶ τὴν ἑτέραν γένη‐

### book 699.5.2

ται· εἰρῆσθαι δὲ τὸν ἐλατῆρ’ ἀφίει συλληπτικῶς, τὸν

### book 699.5.3

ἑκατέρας ἐλατῆρα, ὡς ἀμφίπολος δ’ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκά‐

### book 699.5.4

τερθε παρέστη (α 335): οὐ μία ἐπὶ ἀμφοτέρων τῶν με‐

### book 699.5.5

ρῶν, ἀλλ’ ἑκατέρωθεν μία. A. Ultima (οἱ δὲ ὡς Ποσειδῶνος

### book 699.10.1

υἱὸν τετρώρῳ φασὶ χρῆσθαι· ἵππιος γὰρ ὁ θεός) vix Aristo‐

### book 699.10.2

nici sunt: v. Ar. 197.

### book 699.10.3

ἐξέλετ’ ἄσπετα πολλά· τὰ δ’ ἄλλ’ ἐς δῆμον ἔδωκεν

### book 705.1

δαιτρεύειν, μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης: ἐκ

### book 705.2

τῶν περὶ τῆς κοινωνίας λεγομένων ἐν Ὀδυσσείᾳ (ι 42) με‐

### book 705.3

τάκειται ὁ στίχος· ἔνθα καὶ εὔλογον αὐτοὺς τὰ λάφυρα ἐξ

### book 705.4

ἴσου μερίζεσθαι. ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἐπέβαλλεν ἐξ ἴσου μερί‐

### book 705.5.1

ζεσθαι, ἀλλ’ ἀνάλογον ἑκάστῳ τοῖς ὀφειλομένοις· οὐ γὰρ ἐκ

### book 705.5.2

πολέμου λαφυραγωγίας. Ζηνόδοτος οὐδὲ ἔγραφεν. A. Hoc

### book 705.5.3

vult. Non praedatione mere bellica hae manubiae partae erant

### book 705.5.4

(οὐκ ἐκ πολέμου λαφυραγωγίας), quae in aequas portiones

### book 705.5.5

dispertiendae fuissent; sed ideo illud pecus abactum, ut satis‐

### book 705.10

fieri posset Pyliis qui Epeis credidissent: pro ratione credito‐

### book 705

rum igitur portiones faciendae erant.

### book 709.1

Μολίονε: ὅτι ἀπὸ τῆς μητρὸς Ὅμηρος οὐ σχη‐

### book 709.2

ματίζει· μήποτ’ οὖν ἀπὸ τοῦ ταύτης πατρὸς Μόλου οὕτως

### book 709.3

αὐτοὺς εἶπεν. A. Ar. 179.

### book 711.1

Θρυόεσσα: ἡ διπλῆ ὅτι ἣν ἐν τῷ καταλόγῳ εἴ‐

### book 711.2

ρηκε Θρύον καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον (592), νῦν

### book 711.3

Θρυόεσσαν λέγει. A. Ar. 241.

### book 717.1

οὐδ’ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἀγείρειν

### book 717.2

ἀλλὰ μάλ’ ἐσσυμένους πολεμίζειν: τὸν λαόν,

### book 717.3

πρὸς τὸ σημαινόμενον. V. Cf. p. 32.

### book 730.1

δόρπον ἔπειθ’ ἑλόμεσθα: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδο‐

### book 730.2

τος γράφει δεῖπνον. δόρπον δὲ λέγει τὴν ἑσπερινὴν τρο‐

### book 730.3

φήν· εὐθέως γὰρ κατακοιμῶνται. A. Ar. 132.

### book 734.1

ἀλλά σφι προπάροιθε φάνη μέγα ἔργον Ἄρηος:

### book 734.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προπάροιθε οὐ τοπικῶς ἀλλὰ χρονικῶς (Ar.

### book 734.3

121), πρὶν ἢ πορθῆσαι τὸ ἄστυ—ἐφάνη αὐτοῖς μέγας ὁ

### book 734.4

ἐσόμενος πόλεμος. A. Post ἄστυ lacuna est, quam ita fere

### book 734.5.1

explendam existimo, adhibito schol. Μ 416: καὶ ὅτι τὸ ἐφάνη

### book 734.5.2

μέγα ἔργον Ἄρηος σημαίνει ἐνεδείκνυτο μέγα ἔργον πολέ‐

### book 734.5.3

μου, οὐ κατὰ διάνοιαν ἐφάνη αὐτοῖς μέγας κτλ.

### book 735.1

εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης:

### book 735.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐξ ἡρωικοῦ προσώπου ὑπὲρ γῆς τὴν ἀνατολὴν

### book 735.3

λέγει, αὐτὸς δὲ ἐκ τοῦ ἰδίου προσώπου ἐξ Ὠκεανοῦ. A. Ar. 177.

### book 737.1

ἀλλ’ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖ‐

### book 737.2

κος: ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς καὶ Ἀχαιῶν γράφουσιν· Ὅμηρος

### book 737.3

δὲ Ἐπειοὺς τοὺς Ἠλείους λέγει (Ar. 236). καὶ ὅτι νεῖκος

### book 737.4

οὐ μόνον ἡ διὰ λόγων ἐπίπληξις, ἀλλὰ καὶ ἡ διὰ χειρῶν

### book 737.5

μάχη, ὡς νῦν. A.

### book 747.1

αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος·

### book 747.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐκπέπτωκεν εἰς ποιητικὴν κατασκευὴν τὸ παρ‐

### book 747.3

ηγμένον ἡρωικὸν πρόσωπον κατὰ τὴν ποίησιν. A.

### book h750-2.1

καὶ νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ’ ἀλάπαξα,

### book h750-2.2

εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρυκρείων ἐνοσίχθων

### book h750-2.3

ἐκ πολέμου ἐσάωσε.

### book 750.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐντεῦθεν Ἡσίοδος Ἄκτορος κατ’ ἐπί‐

### book 750.2

κλησιν καὶ Μολιόνης αὐτοὺς γεγενεαλόγηκεν, γόνῳ δὲ Πο‐

### book 750.3

σειδῶνος. οὐδέποτε δὲ Ὅμηρος ἀπὸ μητρὸς σχηματίζει

### book 750.4

(Ar. 179). A.

### book 751.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὰ περὶ τῆς φύσεως τῶν Ἄκτορος

### book 751.2

παίδων, πότερον μία ἀμφοτέρων συμφυία ἢ ἑκάτερος αὐ‐

### book 751.3

τῶν διφυὴς ἦν. A.

### book 754.1

διὰ σπιδέος πεδίοιο: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σημαι‐

### book 754.2

νόμενον τὸ ἀπὸ τῆς λέξεως. A.

### book h759-60.1

ἔνθ’ ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον· αὐτὰρ Ἀχαιοί

### book h759-60.2

ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλον δ’ ἔχον ὠκέας ἵππους.

### book 759.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἔνθα ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ· καὶ ὅτι

### book 759.2

τοὺς Πυλίους Ἀχαιοὺς λέγει νῦν, τοὺς δὲ Ἠλείους Ἐπειούς

### book 759.3

(Ar. 236). A.

### book 767.1

νῶι δέ τ’ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσ‐

### book 767.2

σεύς: ἡ μὲν διπλῆ ὅτι χωρὶς τοῦ ν (νῶι) Ὁμηρικῶς, ἡμεῖς

### book 767.3

ἢ ἡμᾶς. ἀθετοῦνται δὲ ἀπὸ τούτου στίχοι ιθʹ, ἕως τοῦ

### book 767.4

(785) σοὶ δ’ αὖθ’ ἐπέτελλεν, ὅτι ἡ σύνθεσις αὐτῶν πεζή,

### book 767.5.1

καὶ διαφωνεῖ τοῖς ἐν ταῖς Λιταῖς ταῦτα Πηλεὺς μὲν ᾧ

### book 767.5.2

παίδ’ ἐπέτελλ’ Ἀχιλῆι· ἐκεῖ γὰρ (Ι 254) ὁ Πηλεύς φησι

### book 767.5.3

τέκνον ἐμόν, κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

### book 767.5.4

δώσους’ αἴ κ’ ἐθέλωσι (cod. κέ θέλωσι), σὺ δὲ μεγα‐

### book 767.5.5

λήτορα θυμόν. καὶ ὅτι, ἃ Πηλεῖ ἐπέβαλλε ποιεῖν, ὁ

### book 767.10.1

Ἀχιλλεὺς πράσσει, αὐτὸς δὲ ὡς εἴδωλον σπένδει· ἐς δ’ ἄγε

### book 767.10.2

χειρὸς ἑλών, κατὰ δ’ ἑδριάασθαι ἄνωγεν, ξείνιά τ’

### book 767.10.3

εὖ παρέθηκεν (778)· ὁ δὲ Πηλεὺς οὐδ’ εἰ πάρεισι προσ‐

### book 767.10.4

ποιεῖται. εὐτελὴς δὲ ἡ σύνθεσις καὶ τοῦ ἦρχον ἐγὼ μύ‐

### book 767.10.5

θοιο κελεύων ὔμμ’ ἅμ’ ἕπεσθαι (781). ἠθετοῦντο καὶ

### book 767.15

παρὰ Ἀριστοφάνει οἱ ιθʹ. A.

### book 786.1

τέκνον ἐμόν, γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν

### book 786.2

Ἀχιλλεύς: ἡ διπλῆ ὅτι Ἀρχίλοχος ὑπερτέραν τὴν νεωτέραν

### book 786.3

ἐδέξατο· οἴην Λυκάμβεος παῖδα τὴν ὑπερτέρην ἀντὶ

### book 786.4

τοῦ τὴν νεωτέραν. καὶ τὸ ἔτυμον δὲ ἀντιπίπτει· ὁ γὰρ

### book 786.5.1

ὑπερέχων κατά τί ἐστιν ὑπέρτερος. καὶ νῦν λέγει, τῷ γένει,

### book 786.5.2

τῇ εὐγενείᾳ ὑπερέχει, διὰ τὸ εἶναι θεᾶς μητρός· σὺ δὲ

### book 786.5.3

πρεσβύτερος εἶ (Ar. 188). A.

### book 786.5.4

εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει

### book 795.1

καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ:

### book 795.2

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ἐκ τούτου καὶ τὸν ἑξῆς (fort. οὐκ εὖ

### book 795.3

τοῦτον καὶ τὸν ἑξῆς L.) περιέγραψεν, ἀναγκαίους ὄντας εἰς

### book 795.4

ἐρεθισμὸν Ἀχιλλέως. A.

### book h802-3

ῥεῖα δέ κ’ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀυτῇ

### book h802-3

ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

### book 802-3.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, καὶ ἀστερίσκοι παρά‐

### book 802-3.2

κεινται, ὅτι οἰκειότερον κεῖνται πρὸ τῆς Πατρόκλου ἐξόδου

### book 802-3.3

(Π 44), ὅτε καὶ τῷ ὄντι κεκμήκασι, τῆς ἐπὶ ναυσὶ μάχης

### book 802-3.4

συνεστώσης· οὐδὲ γὰρ νῦν συμβέβηκεν ἤδη τοὺς Τρῶας ἐπὶ

### book 802-3.5.1

ταῖς ναυσὶν αὐταῖς καὶ ταῖς κλισίαις εἶναι ἐντὸς τοῦ τείχους

### book 802-3.5.2

γεγονότας. A. οὐδὲ γὰρ νῦν scr. L. pro οὐδὲ γὰρ ἄν.

### book 802-3.5.3

ἀλλ’ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο

### book 807.1

ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνα σφ’ ἀγορή τε θέμις τε:

### book 807.2

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ τοῦ στρατοπέδου διάγραμμα, ὅτι ὑποτίθε‐

### book 807.3

ται κατὰ μέσον τοῦ ναυστάθμου θεατροειδῆ τόπον εἰς ὄχλου

### book 807.4

συναγωγήν. A. Ar. 230.

### book h817-8.1

ὡς ἄρ’ ἐμέλλετε, τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης

### book h817-8.2

ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

### book 817.1

ἐμέλλετε: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὡς εἰκὸς ἦν, ὡς

### book 817.2

ὑποκείμενον ἦν ὑμῖν τὸ παθεῖν. A. Ar. 124.

### book 824.1

οὐκέτι διογενὲς Πατρόκλεις ἄλκαρ Ἀχαιῶν

### book 824.2

ἔσσεται, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέονται: ἡ

### book 824.3

διπλῆ ὅτι τοῦτο ἐπὶ τῶν Τρώων λέγει· ἐμπεσοῦνται ταῖς

### book 824.4

ναυσίν, οἷον ἐνσείσουσιν [ἐμπρήσουσιν]. A. Cf. Ι 235 Μ 107

### book 824.5

Ο 56 Ρ 639.

### book 832.1

(Achilles) ὃν Χείρων ἐδίδαξε, δικαιότατος

### book 832.2

Κενταύρων: ἡ διπλῆ ὅτι Ὅμηρος δεδιδάχθαι μέν φησιν

### book 832.3

ἐνταῦθα τὴν ἰατρικὴν ὑπὸ Χείρωνος τὸν Ἀχιλλέα, περὶ

### book 832.4

μέντοι τῆς παρ’ αὐτῷ τροφῆς οὐδὲν συνέστακεν, ἀλλὰ καὶ

### book 832.5.1

τοὐναντίον (cod. τῶν, corr. Lehrs. Herod. 460) διὰ τῶν πρα‐

### book 832.5.2

γμάτων ἐπιμαρτυρεῖ, τροφέα τὸν Φοίνικα συνεστακὼς τούτου. A.

### book 832.5.3

δικαιότατος Κενταύρων: τὸ ὑπερθετικὸν κεῖται

### book 832.5.4

ἀντὶ ἀπολύτου· ἔστι δὲ ὁ μόνος ἐν Κενταύροις δίκαιος. ὅμοιον

### book 832.5.5

δὲ τούτῳ τὸ μελάντερον ἠύτε πίσσα (Δ 277) AD.

### book 832.10

Fluxisse videtur ex Aristonico: cf. p. 31.

### book 834.1

ἰητροὶ μὲν γὰρ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων,

### book 834.2

τὸν μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ὀίομαι ἕλκος ἔχοντα: ἡ

### book 834.3

διπλῆ ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντησεν· ὁ γὰρ

### book 834.4

Μαχάων ἐστὶν ὁ τετρωμένος. A. Ar. 13.

### book 844.1

ἔνθα μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ

### book 844.2

ὀξὺ βέλος περιπευκές—ἡ διπλῆ, ὅτι μάχαι‐

### book 844.3

ραν καλεῖ τὸ παραξιφίδιον, εἰς τὰς τοιαύτας χρείας εὐθε‐

### book 844

τοῦν. A. Ar. 98.

### book h1-4.1

ὣς ὁ μὲν ἐν κλισίῃσι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός

### book h1-4.2

ἰᾶτ’ Εὐρύπυλον βεβλημένον· οἱ δ’ ἐμάχοντο

### book h1-4.3

Ἀργεῖοι καὶ Τρῶες ὁμιλαδόν. οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλεν

### book h1-4.4

τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν.

### book 2.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὰ ἅμα γινόμενα οὐ δύναται ἅμα ἐξαγ‐

### book 2.2

γέλλειν· ἐν ὅσῳ δὲ οὗτος ἰᾶτο, ἐκεῖνοι ἐμάχοντο. A.

### book 4.1

Annotatum fuit, quae h. l. de muro dicantur, ea sic

### book 4.2

expressa esse quasi nunc primum ejus rei mentio fiat. Quod

### book 4.3

facit ad confirmandam athetesin versuum Η 443 sqq. —Cf.

### book 4.4

ad Μ 17.

### book h17-8.1

δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων

### book h17-8.2

τεῖχος ἀμαλδῦναι, ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

### book 17.1

σημειοῦνταί τινες πρὸς τὰ ἐν τῇ Η (443) ἀθετού‐

### book 17.2

μενα, ὅτι καὶ ἐκ τούτων διαβάλλεται πρὸς τὸ πρόσωπον

### book 17.3

γινόμενα. A. Illud Jovis et Neptuni colloquium in Η spurium

### book 17.4

judicavit, cum aliis argumentis nisus, tum quia h. l. de muri

### book 17.5.1

dirutione ita dicatur, quasi res antea non memorata sit. Si

### book 17.5.2

versus propterea ab Aristarcheis notatus fuit, sic fere scripsisse

### book 17.5.3

videbitur epitomator: πρὸς τὰ ἐν τῇ Η ἀθετούμενα, πρὸς τὸ

### book 17.5.4

πρόσωπον γινόμενα, ὅτι καὶ ἐκ τούτων διαβάλλεται. ἐν‐

### book 17.5.5

ταῦθα γὰρ εἰσάγεται ὁ Ποσειδῶν ὡς ἀφ’ ἑαυτοῦ καταβάλ‐

### book 17.10.1

λων τὸ τεῖχος. —Λόγος πρὸς τὸ πρόσωπον significat ser‐

### book 17.10.2

monem cum praesente persona habitum, περὶ προσώπου de

### book 17.10.3

absente. Ad Ο 138 ἑοῖο: ἐν τῷ περί τινος λόγῳ τίθεται,

### book 17.10.4

νῦν δὲ πρὸς πρόσωπον ἐστι. Ad Θ 448: τὸ δὲ κάμετόν πρὸς

### book 17.10.5

τὸ πρόσωπόν ἐστι.

### book h21-3.1

Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος

### book h21-3.2

καὶ Σιμόεις, ὅθι πολλὰ βοάγρια καὶ τρυφάλειαι

### book h21-3.3

κάππεσον.

### book 22.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀμφίβολον μὲν ἐπὶ ποτέρου τῶν πο‐

### book 22.2

ταμῶν λέγει, τοῦ Σκαμάνδρου ἢ τοῦ Σιμοῦντος· δεκτέον

### book 22.3

δὲ ἐπὶ τοῦ Σιμοῦντος. διὰ μέσου γὰρ τοῦ πεδίου φέρεται.

### book 22.4

καὶ ὅτι ἀνέγνω Ἡσίοδος τὰ Ὁμήρου ὡς ἂν νεώτερος τούτου·

### book 22.5.1

οὐ γὰρ ἐξενήνοχε τοὺς ποταμούς, μὴ ὄντας ἀξιολόγους, εἰ

### book 22.5.2

μὴ δι’ Ὅμηρον· καὶ τῷ Σιμοῦντι προσέθηκεν ἐπίθετον τὸ

### book 22

θεῖόν τε Σιμοῦντα (Θ 342). A. Ar. 232.

### book h34-7.1

ὣς ἄρ’ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων

### book h34-7.2

θησέμεναι· τότε δ’ ἀμφὶ μαχὴ ἐνοπή τε δεδήει

### book h34-7.3

τεῖχος ἐύδμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων

### book h34-7.4

βαλλόμεν’. Ἀργεῖοι δέ—

### book 34.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὣς ἤμελλον ὄπι‐

### book 34.2

σθε· ἔστι δὲ βάρβαρον· τὰ γὰρ ἀπὸ συμφώνου ἀρχόμενα

### book 34.3

ἐπὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου ἀπὸ τοῦ ε ἄρχεται. καὶ ὅτι

### book 34.4

τὸ ἔμελλον ἀντὶ τοῦ ἐῴκεσαν. A. Ar. 125.

### book 36.1

ἡ διπλῆ ὅτι πύργων ἀντὶ τοῦ πύργους καὶ ἐλλείπει

### book 36.2

ἡ ἐπί, ἵν’ ᾖ κανάχιζε δὲ δούρατα ὡς ἐπὶ πύργους βαλλό‐

### book 36.3

μενα, οὐ τὰ ἐπῳκοδομημένα τῷ τείχει ἐκανάχιζε ξύλα.

### book 36.4

Διονύσιος δὲ ὁ Σιδώνιος τὴν μὲν πτῶσιν οὐκ ἐνήλλαξε, τὴν

### book 36.5.1

δὲ πρόθεσιν προσλαβὼν εἴρηκεν ἐπὶ πύργων (cod. πύργους)

### book 36.5.2

βαλλόμενα. A. Cf. p. 24.

### book 36.5.3

τοῦ δ’ οὔποτε κυδάλιμον κῆρ

### book 46.1

ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ

### book 46.2

σημαίνει δι’ ἀμφοτέρων, ἀλλὰ διὰ μὲν τοῦ ταρβεῖ δέδιεν, ὃ

### book 46.3

ἡμεῖς φοβεῖται, διὰ δὲ τοῦ φοβεῖται φεύγει. λέγει οὖν οὔτε

### book 46.4

φεύγει. A. Ar. 89.

### book h54-6.1

κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν

### book h54-6.2

ἵστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν

### book h54-6.3

ὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἔστασαν υἷες Ἀχαιῶν.

### book 60.1

δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε

### book 60.2

παραστάς: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ πρός, πρὸς Ἕκτορα,

### book 60.3

ὡς καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον

### book 60.4

(Ρ 237). A. Cf. p. 26.

### book 66.1

στεῖνος γὰρ ὅθι τρώσεσθαι ὀίω: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 66.2

τὸ στένωμα τὸ κατὰ τὴν γέφυραν τῆς τάφρου λέγει. A.

### book 66.3

Ar. 232.

### book 71.1

εἰ δέ χ’ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται: ἡ

### book 71.2

διπλῆ πρὸς τὴν παλίωξιν, ὅτι ἐστὶ πάλιν δίωξις, ὅταν με‐

### book 71.3

ταβαλλόμενοι διώκωσιν οἱ διωκόμενοι. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς

### book 71.4

τὸ ἐκ τοῦ δ’ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν

### book 71.5

αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι (Ο 69). κακῶς· διὸ ἀθετεῖται. A.

### book h76-8.1

ἵππους μὲν θεράποντες ἐρυκόντων ἐπὶ τάφρῳ,

### book h76-8.2

αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

### book h76-8

Ἕκτορι πάντες ἑπώμεθ’ ἀολλέες.

### book 77.1

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς τοὺς πεζοὺς ὁπλίτας πρυλέας.

### book 77.2

A. Ar. 123.

### book 93.1

τῶν δ’ ἑτέρων Πάρις ἦρχε: ἡ διπλῆ ὅτι ὡς ἐπὶ

### book 93.2

δευτέρου τάγματος ἑτέρων εἴρηκεν· καὶ ὅτι τηρεῖ τὴν ἐν τού‐

### book 93.3

τοις διαφοράν. A. καὶ scripsi pro ἤ.

### book 96.1

τρίτος δ’ ἦν Ἄσιος ἥρως

### book 96.2

Ἄσιος Ὑρτακίδης: ἡ διπλῆ ὅτι πλεονάζει ἐν Ἰλιάδι

### book 96.3

τὰς ἐπαναλήψεις, ἐν Ὀδυσσείᾳ δὲ ἅπαξ (α 22). πρὸς τοὺς

### book 96.4

χωρίζοντας. A.

### book 97.1

(Ἀρίσβηθεν) ποταμοῦ ἀπὸ Σελλήεντος: ἡ διπλῆ

### book 97.2

ὅτι Σελλήεις ποταμὸς ἐπ’ Ἀσίας οὗτος, ἕτερος δὲ ἐπὶ Θε‐

### book 97.3

σπρωτίας. A. Ar. 239.

### book 105.1

οἱ δ’ ἐπεὶ ἀλλήλους ἄραρον τυκτῇσι βόεσσι:

### book 105.2

σημειοῦνταί τινες ὅτι βόας (ins. τυκτάς L.) τὰς ἀσπίδας εἴ‐

### book 105.3

ρηκεν (Ar. 194). A.

### book 107.1

(Trojani) βάν ῥ’ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι, οὐδ’ ἔτ’

### book 107.2

ἔφαντο

### book 107.3

σχήσεσθ’, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πε‐

### book 107.4

σέεσθαι: ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τῶν Τρώων ἀκουστέον, ἐμπε‐

### book 107.5

σεῖν ταῖς ναυσίν (Cf. Ο 56). A.

### book h112-3.1

ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν (equis) πέλασεν νήεσσι θοῇσιν,

### book h112-3.2

νήπιος, οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας

### book h115

ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν.

### book 113.1

De Asio sermo est. Haec poeta ἐκ τοῦ ἰδίου προ‐

### book 113.2

σώπου addit: Κ 240. τὸ δὲ ἔμελλεν ἀντὶ τοῦ ἐῴκει. V.

### book 115.1

ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. ἡ δὲ ἀναφορὰ

### book 115.2

πρὸς τὸ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν (Ο 71), ὅτι οὐδετέρως· διὸ

### book 115.3

ἀθετεῖται. A.

### book h118-9.1

εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπ’ ἀριστερά, τῇ περ Ἀχαιοί

### book h118-9.2

ἐκ πεδίου νίσσοντο σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν.

### book 118.1

ἡ διπλῆ ὅτι πολλὰ σημαίνει τὸ εἴσατο, νῦν μὲν

### book 118.2

τὸ ὥρμησε καὶ ἐπορεύθη ἀπὸ τοῦ εἶμι, ἐν ἑτέροις δὲ ἐφάνη,

### book 118.3

εἴσατο δ’ ὡς ὅτε ῥινόν (ε 281) καὶ τὸ γνῶναι εἴσομαι

### book 118.4

αἴ κέ μ’ ὁ Τυδείδης (θ 532 Ar. 150). καὶ ὅτι κατὰ ἀρι‐

### book 118.5.1

στερὰ τοῦ ναυστάθμου ἡ πύλη (Ar. 230). καὶ ὅτι μία

### book 118.5.2

(Ar. 130). καὶ ὅτι εἴσατο νηῶν ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὰς ναῦς (cf.

### book 118

p. 24.) A.

### book h120-1.1

οὐδὲ πύλῃσιν

### book h120-1.2

εὗρ’ ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ μακρὸν ὀχῆα.

### book 120

ἡ διπλῆ ὅτι πληθυντικῶς τὴν πύλην. A. Ar. 129.

### book 121.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἑνικῶς εἴρηκεν ὀχῆα, δύο δέ εἰσιν·

### book 121.2

δοιοὶ δ’ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον ἐπημοιβοί (455). A.

### book 121.3

Ar. 131.

### book 127.1

ἔφαντο γὰρ οὐκέτ’ Ἀχαιούς

### book 127.2

σχήσεσθ’ ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι:

### book 127.3

ὅτι ἐπὶ τῶν Τρώων [λέγει ἀντὶ τοῦ ἐμπεσεῖν ἐνσεῖσαι]. A.

### book 127.4

Pluygers. p. 1. Uncinis inclusa aut non Aristonici sunt aut

### book 127.5.1

corrupta, frustraque tentata a Pluygersio. Cf. ad Ο 56.

### book 127.5.2

ἐν δὲ πύλῃσι δύ’ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους

### book 128.1

υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων:

### book 128.2

Ἀρίσταρχος ἐκ τούτων φησὶν ὅτι Λαπίθαι μετὰ Ἰδομενῆα

### book 128.3

νενεωλκήκασιν. V. Ar. 230.

### book h137-40.1

οἱ δ’ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐύδμητον, βόας αὔας

### book h137-40.2

ὑψός’ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ

### book h137-40.3

Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

### book h137-40.4

Ἀσιάδην τ’ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

### book 137.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως τὰς ἀσπίδας βόας αὔας (cf.

### book 137.2

ad 105, Ar. 194). ἰθὺς δὲ τὸ κατ’ εὐθεῖαν (Ar. 103). A.

### book 139.1

Ὀρέστην: ἡ διπλῆ ὅτι τῷ Ἀγαμέμνονος υἱῷ

### book 139.2

ὁμώνυμος εἷς τῶν βαρβάρων. A.

### book 140

πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν τοῦ Οἰνομάου. A.

### book 144.1

Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε: ἡ διπλῆ

### book 144.2

ὅτι τὸ φόβος ἀντὶ τοῦ φυγή. A. Ar. 89.

### book 155.1

ἀμυνόμενοι σφῶν τ’ αὐτῶν καὶ κλισιάων:

### book 155.2

ἡ διπλῆ ὅτι λείπει ἡ ὑπέρ πρόθεσις. A. Cf. p. 26.

### book 159.1

ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον: ἡ διπλῆ πρὸς

### book 159.2

τὴν συνήθειαν τοῦ ποιητοῦ, ὅτι καταλλήλως τῷ βέλεα πλη‐

### book 159.3

θυντικῷ ῥέον ἐπενήνοχεν. A. Cf. p. 15.

### book 165.1

οὐ γὰρ ἔγωγ’ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιούς

### book 165.2

σχήσειν—ὅτι πάντας κοινῶς καὶ οὐ τοὺς ἡγε‐

### book 165.3

μόνας μόνους ἥρωας καλεῖ. A. Ar. 108.

### book h175-80.1

ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν·

### book h175-80.2

ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντ’ ἀγορεῦσαι·

### book h175-80.3

πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ

### book h175-80

λάινον. Ἀργεῖοι δὲ, καὶ ἀχνύμενοί περ, ἀνάγκῃ

### book h175-80.5.1

νηῶν ἠμύνοντο. θεοὶ δ’ ἀκαχείατο θυμόν

### book h175-80.5.2

πάντες, ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάρροθοι ἦσαν.

### book 175.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ πάντες ὅσοι Δαναοῖσιν

### book 175.2

(180) ἀθετοῦνται στίχοι ϛʹ, ὅτι παρῴδηνται (Ar. 351) ἐκ τοῦ

### book 175.3

ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσι (Ο 414).

### book 175.4

πρὸς ποίας δὲ πύλας ἐμάχοντο; οὐδέπω γὰρ διαβεβήκασι

### book 175.5.1

τὴν τάφρον. γελοῖον δὲ καὶ τὸ ἀργαλέον δέ με ταῦτα

### book 175.5.2

θεὸν ὣς πάντ’ ἀγορεῦσαι· τί γὰρ εἴρηται ἤδη τῆς τει‐

### book 175.5.3

χομαχίας; πόθεν δὲ θεσπιδαὲς πῦρ; οὐδέπω γὰρ πυρὶ

### book 175.5.4

κέχρηνται, ἀλλ’ ὕστερον λέγει ὁ Ἕκτωρ οἴσετε πῦρ (ib. 718).

### book 175.5.5

εὔηθες δὲ καὶ τὸ λέγειν ὅτι ἠνιῶντο οἱ βοηθοῦντες τοῖς Ἕλ‐

### book 175.10.1

λησι θεοὶ ἐπὶ τῷ ἐλαττοῦσθαι αὐτούς. τῷ δὲ λάϊνον Ἀρ‐

### book 175.10.2

γεῖοι δέ (178) διπλῆν παρατιθέασιν ἔνιοι διὰ τὸ ὑπερβα‐

### book 175.10.3

τόν, περὶ τεῖχος λάϊνον. ἠθετοῦντο δὲ καὶ παρὰ Ἀριστο‐

### book 175.10.4

φάνει· παρὰ Ζηνοδότῳ δὲ οὐδὲ ἐγράφοντο. A. Praeterea unam

### book 175.10.5

tantum portam fuisse saepius notatum ab Aristarcho (Ar. 130). L.

### book 193

Ὀρέστην: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν. A.

### book 201.1

αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων:

### book 201.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀφορίζων ἔφη ἐπὶ τὰ ἑαυτοῦ ἀριστερὰ ὁ ἀετός. A.

### book 207.1

αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο:

### book 207.2

ἡ διπλῆ ὅτι λείπει τὸ ἅμα, ἅμα πνοιῇσιν ἀνέμοιο. A. Cf. p. 26.

### book h210-1.1

δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε

### book h210-1.2

παραστάς·

### book h210-1.3

Ἕκτορ, ἀεὶ μὲν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν.

### book 210.1

ἡ διπλῆ ὅτι λείπει ἡ πρός, πρὸς Ἕκτορα. A.

### book 210.2

Cf. p. 26.

### book 211.1

σημειοῦνταί τινες ὅτι τοῦτο ὡς γενόμενον λέγει,

### book 211.2

γινόμενον δὲ οὐ παρίστησι. καὶ παρεῖται ἡ πρόθεσις· ἐν

### book 211.3

ἀγορῇσι γάρ (Cf. p. 25). τινὲς δὲ οὕτως, ὅτι ἀγορῇσιν ἀντὶ

### book 211.4

τοῦ ἀγορεύσεσιν εἴρηκεν. A.

### book 213.1

δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 213.2

ἀντὶ τοῦ δημότην, ἰδιώτην. A.

### book 216.1

μὴ ἴομεν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ μὴ ἴωμεν συνέ‐

### book 216.2

σταλκεν. A. Cf. p. 13.

### book 228.1

ὧδέ χ’ ὑποκρίναιτο θεοπρόπος: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 228.2

τὸ ὑποκρίναιτο ἀντὶ τοῦ ἀποκρίναιτο. A. qu. ep. 88.

### book 230

τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίο‐

### book 230.1

λος Ἕκτωρ: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 230.2

φει τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα μέγας κορυθαίολος

### book 230.3

Ἕκτωρ. βέλτιον δὲ τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδών· εὐθέως

### book 230.5

γὰρ τὸ δυσάρεστον ἐμφαίνει διὰ τῆς ὄψεως. A.

### book h239-40.1

εἴτ’ ἐπὶ δεξί’ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ’ ἠέλιόν τε

### book h239-40.2

εἴτ’ ἐπ’ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

### book 239.1

ἡ διπλῆ ὅτι δύο διαστάσεις οἶδεν Ὅμηρος κοσμι‐

### book 239.2

κὰς, ἀνατολὴν καὶ δύσιν· καὶ δεξιὰ μὲν τὰ πρὸς ἀνατολάς,

### book 239.3

ἀριστερὰ δὲ τὰ πρὸς δυσμὰς λέγει. A. Ar. 177.

### book 239.4

ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος

### book 253.1

ὦρσεν ἀπ’ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν:

### book 253.2

ἡ διπλῆ ὅτι διὰ τῶν ἀποτελουμένων φανερὸν ὅτι τὴν αἰγίδα

### book 253.3

ἔσεισεν ὁ Ζεύς. A. Ar. 192.

### book 254.1

ἥ ῥ’ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 254.2

ἰθὺς τοπικῶς τίθησιν, ἀντὶ τοῦ ἐπ’ εὐθείας καταντικρὺ τῶν

### book 254.3

νεῶν. A. Ar. 103.

### book 258.1

κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον καὶ ἔρειπον

### book 258.2

ἐπάλξεις: ὅτι κρόσσας ἐν μὲν τοῖς ὑπομνήμασι κεφαλίδας,

### book 258.3

ἐν δὲ τοῖς περὶ τοῦ ναυστάθμου κλίμακας. Et in hoc sub‐

### book 258.4

stitisse putandus est: v. ad v. 375 et Ξ 35. L. καὶ τὸ πύρ‐

### book 258.5.1

γων ἔρυον ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τοὺς πύργους εἷλκον. (Cf. p. 24).

### book 258.5.2

A. Suidas: κρόσσας κλιμακίδας. ἐν μὲν τοῖς ὑπομνήμασιν

### book 258.5.3

ἀποδίδωσι τὰς τῶν ἐπάλξεων στεφάνας, οἱονεὶ κεφαλίδας,

### book 258.5.4

ἐν δὲ τοῖς περὶ ναυστάθμου κλίμακας. Cf. Philoxenum in Et.

### book 258.5.5

M. 540, 40. Variae quae fuerunt explicationes, optime nunc

### book 258.10.1

enumerantur ap. Hesych. cujus initium ita scribendum: κρόσσας

### book 258.10.2

κλίμακας, καὶ προκρόσσας ἄλλας ἐπ’ ἄλλαις. L.

### book 261.1

τὰς οἵ γ’ αὖ ἔρυον: ἡ διπλῆ ὅτι εἰς τοὐπίσω

### book 261.2

εἷλκον, πρὸς τὸ αὐέρυσαν μὲν πρῶτα (Α 459). A.

### book 280.1

ὅτε τ’ ὤρετο μητίετα Ζεύς

### book 280.2

νειφέμεν, ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ

### book 280.3

κῆλα: ἡ διπλῆ ὅτι κῆλα τὰ βέλη Διός, χιὼν καὶ ὑετός (Ar.

### book 280.4

154). νίφειν δὲ τὸ χιονίζειν λέγει. A.

### book 285.1

κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται: ἡ διπλῆ

### book 285.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐρύκει. A. Cf. p. 23.

### book 290.1

οὐδ’ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ

### book 290.2

τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα: ἡ

### book 290.3

διπλῆ ὅτι πάλιν τὴν πύλην πύλας (Ar. 129), καὶ τὸν μο‐

### book 290

χλὸν ἕνα (v. v. 121), διὰ τῶν ἑξῆς (456) δύο παραδιδούς. A.

### book 294-6.1

αὐτίκα δ’ ἀσπίδα μὲν πρόσθ’ ἔσχετο πάντος’ ἐίσην

### book 294-6.2

καλὴν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεύς

### book 294-6.3

ἤλασεν: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐξέλας’· ἐξ οὗ

### book 294-6.4

φανερός ἐστι τὸ προκείμενον ψιλῶς ἀνεγνωκώς ἐξήλατον·

### book 294-6.5

δεῖ δὲ δασέως, ἵνα ἀριθμὸς δηλωθῇ. A.

### book 300.1

κέλεται δέ ἑ (leonem) θυμὸς ἀγήνωρ

### book 300.2

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν:

### book 300.3

ἡ διπλῆ, ὅτι πειρήσοντα διάπειραν ληψόμενον, ἐνεδρεύσοντα·

### book 300.4

καὶ ὅτι ὁ καί περισσός ἐστιν (Cf. p. 34). ὁ δὲ Διονύσιος, ὅτι

### book 300.5.1

δύναται σημαίνειν τι πλέον, οὕτως ἐνδεὴς τροφῆς ὥστε καὶ

### book 300.5.2

ἐπὶ πεπυκνωμένον καὶ ἠσφαλισμένον δόμον ἐλθεῖν. δόμον

### book 300.5.3

δὲ τὴν ἔπαυλιν. A.

### book 303.1

σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ

### book 303.2

μῆλα: σημειοῦνταί τινες ἐνταῦθα ὅτι περισσὴ ἡ πρόθεσις

### book 303.3

ἡ περί. A. Cf. p. 27.

### book 328.1

ἴομεν, ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἦέ τις ἡμῖν: ἡ

### book 328.2

διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἴωμεν καὶ ὀρέξωμεν (cf. p. 13.), καὶ ὅτι

### book 328.3

συνεκδέξασθαι δεῖ τὸ ὀρέξῃ, ὅπερ οὐ συνέντες τινὲς ὑποτι‐

### book 328.4

θέασι στίχον· δώσει ἀποκτάμενος κλυτὰ τεύχεα καὶ

### book 328.5

δόρυ μακρόν. A.

### book h335-6.1

ἐς δ’ ἐνόης’ Αἴαντε δύω (Menestheus), πολέμου

### book h335-6.2

ἀκορήτω

### book h335-6.3

ἑσταότας, Τεῦκρον δὲ νέον κλισίηθεν ἰόντα.

### book 335.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐν τοῖς ἀριστεροῖς μέρεσι τοῦ ναυστά‐

### book 335.2

θμου γέγονεν ἡ μάχη, ὅπου καὶ οἱ Αἴαντες ἐσκήνουν. A.

### book 335.3

Ar. 230.

### book 336

ὅτι νέον ἀντὶ τοῦ νεωστί. A. Ar. 153.

### book 340.1

καὶ πυλέων· πάσας γὰρ ἐπώχατο: ὅτι τὸ πά‐

### book 340.2

σας ἀντὶ τοῦ ὅλας· οὐ γὰρ ἦσαν πολλαὶ πύλαι ἀλλὰ μία

### book 340.3

(Ar. 130). πάσας dicitur Aristarchus legisse (Did.), qui ἐπῴ‐

### book 340.4

χατο sine dubio explicuit: ἠσφαλίσαντο κλείσαντες οἱ Ἀχαιοί

### book 340.5.1

(Eustath.). Neque tamen alteram lectionem—πᾶσαι γὰρ ἐπῴ‐

### book 340.5.2

χατο—prorsus rejecit, siquidem sequentia aut ab Aristonico

### book 340.5.3

aut a Didymo profecta sunt: τὸ δὲ ἐπῴχατο διὰ τοῦ α καὶ

### book 340.5.4

σὺν τῷ ι, οἷον ἐπικεκλιμέναι ἦσαν, ἐπέκειντο. Ζηνόδοτος

### book 340.5.5

ἐπῴχετο. A.

### book h342-3

αἶψα δ’ ἐπ’ Αἴαντα προΐει κήρυκα Θοώτην·

### book h342-3

ἔρχεο δῖε Θοῶτα, θέων Αἴαντα κάλεσσον.

### book 342.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἰκεῖον ὄνομα κήρυκος, ἀπὸ τοῦ τα‐

### book 342.2

χύνειν, καὶ ὅτι ὀνομαθετικὸς ὁ ποιητής. Ζηνόδοτος δὲ ἐν

### book 342.3

ἀμφοτέροις τοῖς στίχοις Αἴαντε γράφει. A.

### book 343.1

ἡ διπλῆ ὅτι παρετυμολογεῖ τὸν Θοώτην ἀπὸ τοῦ

### book 343.2

θέειν. A.

### book h346-50.1

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ

### book h346-50.2

ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

### book h346-50.3

εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,

### book h346-50.4

ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,

### book h346-50.5

καί οἱ Τεῦκρος ἅμ’ ἑσπέσθω τόξων εὖ εἰδώς.

### book 346.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη πρὸς Ζηνόδοτον, ὅτι ἔοι‐

### book 346.2

κεν ἐξειληφέναι τὸ ὧδε τοπικῶς· ἑξῆς γὰρ γράφει κεῖσε γὰρ

### book 346.3

ἔβρισαν (359). ἔστι δὲ ἀντὶ τοῦ οὕτω. A. κεῖσε γὰρ ἔβρι‐

### book 346.4

σαν scr. Lehrs. pro εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι. Ar. 84 cum nota.

### book 348.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει εἰ δέ σφιν κἀ‐

### book 348.2

κεῖσε· [ἔστι δὲ ἀντὶ τοῦ οὕτως]. οὐ δεῖ δέ, εἰ εἰς ἐκεῖνον

### book 348.3

τόπον ὁ πόλεμός ἐστιν, ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ. A. Verba inclusa

### book 348.4

pertinent ad ὧδε (v. 346). οὐ δεῖ δέ emend. Bekk. pro δέ.

### book 348.5

Cf. Ar. 139.

### book 350.1

ἀθετεῖται· οὐ γὰρ πιθανὸν ὥσπερ ἐξ ἐπιτάγματος

### book 350.2

παρεῖναι τὸν Τεῦκρον· [διὰ παντὸς γὰρ ὑπασπιστὴς Αἴαν‐

### book 350.3

τος φαίνεται.] καὶ Ἀριστοφάνης ἠθέτει. A. Verba inclusa

### book 350.4

aliena esse existimat L.

### book 359.1

(praeco loquitur) ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί:

### book 359.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κεῖσε γὰρ

### book 359.3

ἔβρισαν, οὐχ ὑγιῶς εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον· δεῖ γὰρ ἐν

### book 359.4

ἐκείνῳ τῷ τόπῳ. δεῖ δὲ γράφειν ὧδε· τὸ γὰρ λεγόμενόν

### book 359.5.1

ἐστιν, οὕτως ἐπεβάρησαν ὥστε χρείαν ἔχειν ἡμᾶς συμμα‐

### book 359.5.2

χίας. A. Ar. 139.

### book 363.1

καί οἱ Τεῦκρος ἅμ’ ἑσπέσθω τόξων εὖ εἰδώς:

### book 363.2

ἀθετεῖται ὁ στίχος καὶ ὑπὸ τοῦ κήρυκος λεγόμενος (item ut

### book 363.3

antea 350 dictus a Menestheo) διὰ τὰ αὐτά (et ob easdem

### book 363.4

causas L.). A.

### book h365-8.1

αὐτίκ’ Ὀιλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα.

### book h365-8.2

Αἶαν, σφῶι μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης,

### book h365-8.3

ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·

### book h365-8.4

αὖταρ ἐγὼ κεῖς’ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο.

### book 365.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει αὐ‐

### book 365.2

τίκ’ ἄρ’ Ἰλιάδην. Οἰλιάδην δὲ διὰ παντὸς Ὅμηρος λέγει

### book 365.3

(Ar. 180). καὶ ὅτι λείπει ἡ πρός (cf. p. 26). A.

### book 366.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει σφῶε. τοῦτο δέ

### book 366.2

ἐστιν αὐτούς, ὅπερ οὐχ ἁρμόζει. τὸ δὲ σφῶι ὑμεῖς. A.

### book 368.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κεῖθι.

### book 368.2

τοῦτο δέ [σημαίνει ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ. τὸ δὲ κεῖσε, εἰς

### book 368.3

ἐκεῖνον τὸν τόπον πορεύσομαι, ὅπερ νῦν ἁρμόζει. A. Ar. 139.

### book h371-2.1

καί οἱ Τεῦκρος ἅμ’ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος.

### book h371-2.2

τοῖς δ’ ἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε κάμπυλα τόξα.

### book 371.1

εἴρηται ὅτι [ἐκ τούτου] διεσκεύασται [ὁ ἐπάνω δὶς κεί‐

### book 371.2

μενος 350, 363]. A. Verba inclusa addidi.

### book 372

ἀθετεῖται· διὰ τί γὰρ μὴ ἑαυτῷ βαστάζει; V.

### book 375.1

οἱ δ’ ἐπ’ ἐπάλξεις βαῖνον: ἡ διπλῆ ὅτι εἰ μὴ νοή‐

### book 375.2

σωμεν κρόσσας (258) τὰς κλίμακας, πῶς ἂν ἄλλως δύναιντο

### book 375.3

ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ τεῖχος; A.

### book 394.1

ἀλλ’ ὅ γε (Sarpedon) Θεστορίδην Ἀλκμάονα

### book 394.2

δουρὶ τυχήσας: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ Κάλχαντος ἀδελφὸς Ἀλ‐

### book 394.3

κμαίων (sic) ἀλλ’ ὁμώνυμος (sc. ὁ Θέστωρ), ἐπεὶ προσέθηκεν

### book 394.4

ἄν τι εἰς διάγνωσιν. A.

### book 400.1

τὸν δ’ Αἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθ’ ὁ μὲν ἰῷ

### book 400.2

βεβλήκει—ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον

### book 400.3

ἀπήντησεν. A.

### book 416.1

μέγα δέ σφισι φαίνετο ἔργον: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 416.2

σημαινόμενόν ἐστι μέγα ἤδη αὐτοῖς ἐνεδείκνυτο τῆς μάχης

### book 416.3

ἔργον, οὐ κατὰ διάνοιαν. A. Cf. ad Λ 734.

### book 426.1

ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήιά τε πτερόεντα:

### book 426.2

πρὸς τὸ λαισήια, ὅτι οἱ μὲν κατὰ ἀντιπαράθεσιν τῶν εὐ‐

### book 426.3

κύκλων παραμήκεις τὰ λαισήια, οἱ δὲ ἐλαφρά. A. Puto ab

### book 426.4

Aristonico esse usque ad λαισήια, omisso οἱ μέν. L.

### book 437.1

πρίν γ’ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι

### book 437.2

δῶκεν—

### book 439.1

ἤυσεν δὲ διαπρύσιον, Τρώεσσι γεγωνώς: ἡ διπλῆ

### book 439.2

ὅτι ἐπὶ τοῦ Διὸς τοῦτό φησιν, οὐκ ἐπὶ τοῦ Ἕκτορος·

### book 439.3

διὸ καὶ ἐπήνεγκεν, ὣς φάτ’ ἐποτρύνων, οἱ δ’ οὔασι

### book 439.4

πάντες ἄκουον (v. 442). A.

### book 442

ὣς φάτ’ ἐποτρύνων, οἱ δ’ οὔασι πάντες

### book 442.1

ἄκουον: ὅτι διὰ τούτου εὐκρινὲς γίνεται τὸ τῆς προκειμέ‐

### book 442.2

νης ἀμφιβολίας. οὐ γὰρ δὴ ἄλλως ἐδύναντο πάντες ἀκού‐

### book 442.3

ειν, εἰ μὴ ὁ Ζεὺς ἐπεφώνησεν. A.

### book 444.1

κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατ’

### book 444.2

ἔχοντες: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐπεὶ θεοῦ

### book 444.3

ἔκλυον αὐδήν. A.

### book 449-50.1

ὁ δέ μιν (lapidem) ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

### book 449-50.2

τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου παῖς ἀγκυ‐

### book 449-50.3

λομήτεω: [ἡ διπλῆ], ὅτι ἐκλύει τὴν τοῦ βαστάζοντος δύ‐

### book 449-50.4

ναμιν. καὶ Ἀριστοφάνης ἠθέτει, Ζηνόδοτος δὲ οὐδὲ ἔγρα‐

### book 449-50.5

φεν. A. In cod. huic versui obelus appictus est. —

### book 455-6.1

δοιοὶ δ’ ἔντοσθεν ὀχῆες

### book 455-6.2

εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληὶς ἐπαρήρει:

### book 455-6.3

ἡ διπλῆ ὅτι δύο φησὶ μοχλοὺς εἶναι ἐπὶ τῆς πύλης, ἐξ ἑκα‐

### book 455-6.4

τέρας φλιᾶς ἕνα, ἐπαλλασσομένους κατὰ μέσον, καὶ ἐπὶ τοῖς

### book 455-6.5

ἄκροις ἐπικλειομένους διὰ τὴν συμβολὴν μιᾷ κλειδί. A. Ar. 131.

### book 458.1

ἵνα μή οἱ ἀφαυρότερον βέλος εἴη: ἡ διπλῆ

### book 458.2

ὅτι πᾶν τὸ βαλλόμενον βέλος λέγει, καὶ νῦν τὸν λίθον·

### book 458.3

καὶ ὅτι ἐκ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἡρμήνευκεν. A. Ar. 14.

### book 463.1

νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντος ὑπώπια: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 463.2

τὰ φοβερὰ νυκτὶ ὁμοιοῖ. πρὸς τὸ ὁ δ’ ἤιε νυκτὶ ἐοικώς

### book 463.3

(Α 47). ὁ δὲ Ζηνόδοτος γράφει νυκτὶ ἐλυσθείς. A.

### book h469-71.1

οἱ δὲ κατ’ αὐτάς

### book h469-71.2

ποιητὰς ἐσέχυντο πύλας. Δαναοὶ δ’ ἐφόβηθεν

### book h469-71.3

νῆας ἀνὰ γλαφυρὰς, ὅμαδος δ’ ἀλίαστος ἐτύχθη.

### book 470.1

ἡ διπλῆ ὅτι μία πύλη, πληθυντικῶς δὲ εἴρηται.

### book 470.2

(Ar. 130). καὶ ὅτι ἔφευγον ὡς ἐπὶ τὰς ναῦς. διὰ ταύτης δὲ

### book 470.3

εἰσέρχονται τῆς πύλης δι’ ἧς ὁ Ἕκτωρ. A.

### book h1-2.1

Ζεὺς δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ

### book h1-2.2

πέλασσεν,

### book h1-2.3

τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ’ ἐχέμεν καὶ ὀιζύν.

### book 1.1

ἡ διπλῆ ὅτι κεχώρικε τῶν Τρώων τὸν Ἕκτορα, ὡς

### book 1.2

κἀκεῖ οὐ γὰρ ἔτ’ Οἰνῆος μεγαλήτορος—οὐδέ τ’ αὐ‐

### book 1.3

τὸς ἔην (sic) θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος (Β 641). A.

### book 2

ὅτι πόνον τὸ κατὰ πόλεμον ἔργον εἴρηκεν. A. Ar. 87.

### book 12.1

Σάμου ὑληέσσης Θρηικίης: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ‐

### book 12.2

δέποτε συνθέτως εἴρηκε Σαμοθρᾴκην. A. Ar. 238.

### book 16.1

Τρωσὶν δαμναμένους: ὅτι ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Τρώων.

### book 16.2

A. Cf. p. 24.

### book 21.1

Αἰγάς, ἔνθα τέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι

### book 21.2

λίμνης: ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τὰς Αἰγὰς ἐν βυθῷ τὴν οἴκησιν

### book 21.3

τοῦ Ποσειδῶνος ὑποτίθεται ἀόρατον ἀνθρώποις, ὥσπερ ἐπὶ

### book 21.4

τοῦ Ὀλύμπου τῶν ἄλλων θεῶν. A. Ar. 188.

### book 28.1

ἄταλλε δὲ κήτε’ ὑπ’ αὐτοῦ

### book 28.2

παντόθεν ἐκ κευθμῶν, οὐδ’ ἠγνοίησαν ἄνακτα:

### book 28.3

ἡ διπλῆ ὅτι ἠγνοίησαν γραπτέον· σύνηθες γὰρ Ὁμήρῳ οὕ‐

### book 28.4

τως λέγειν, ἠγνοίησαν τὰ κήτη, καὶ οὐκ ἠγνοίησεν (cf. p. 15).

### book 28.5

καὶ ὅτι κευθμῶν εἴρηκεν. ἡ δὲ ὀρθή ἐστι κευθμός ὡς αὐλός. A.

### book 41.1

(Trojani) ἄβρομοι αὐίαχοι: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 41.2

ἄγαν βρομοῦντες καὶ ἄγαν ἰαχοῦντες, κατ’ ἐπίτασιν τοῦ α

### book 41.3

κειμένου· ἑκάστοτε γὰρ θορυβώδεις τοὺς Τρῶας παρίστησιν. A.

### book 45.1

εἰσάμενος Κάλχαντι: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εἰσάμενος

### book 45.2

πολλὰ σημαίνει, νῦν μὲν ὁμοιωθείς, ἐν ἄλλοις δὲ καί ῥ’

### book 45.3

ἐπιεισαμένη (Φ 424) ἐφορμήσασα. εἴσατο δ’ ὡς ὅτε

### book 45.4

ῥινόν ἀντὶ τοῦ ἐφάνη (ε 281). A. Ar. 150.

### book 60.1

ἀμφοτέρω κεκοπώς: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ κόπτων.

### book 60.2

A. Cf. p. 3.

### book 61.1

γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερ‐

### book 61.2

θεν: ὁ ἀστερίσκος, ὅτι νῦν ὑγιῶς κεῖται ὁ στίχος, ἐπὶ δὲ

### book 61.3

Ὀδυσσέως κατὰ τὸν ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀγῶνα (Ψ 772) οὐκέτι. A.

### book 64.1

(ὥς τ’ ἴρηξ) ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο:

### book 64.2

ἡ διπλῆ ὅτι λείπει ἡ διά, διὰ πεδίου (cf. p. 26), καὶ τὸ ἄλλο

### book 64.3

δοκεῖ συγκεχυκέναι ἐπὶ τοῦ ἑτέρου, εἰ μὴ ἄρα τὸ ἄλλο ἐπὶ τοῦ

### book 64.4

ἀλλοιογενοῦς ἀκουσόμεθα. A. ἑτέρου scripsi pro δευτέρου.

### book 66.1

τοῖιν δ’ ἔγνω πρόσθεν Ὀιλῆος ταχὺς Αἴας: ἡ

### book 66.2

διπλῆ πρὸς τὸ δυικὸν σχῆμα. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰ περὶ

### book 66.3

τῶν Σειρήνων, νηάων, Σειρήνοιιν (μ 52) ὅτι ὁ λόγος ὡς

### book 66.4

περὶ δύο. A. Vidit Lachmannus, in νηάων latere ἀδινάων ex

### book 66.5.1

ψ 326. Ergo sic fere erat: —πρὸς τὰ περὶ τῶν Σειρήνων·

### book 66.5.2

Σειρήνων ἀδινάων. Σειρήνοιιν δέ, ὅτι κτλ. L.

### book 68.1

Αἶαν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀναλόγως ἐκφέρει τὰ τοιαῦτα

### book 68.2

ὁ ποιητής, καὶ οὐ δεόντως ὁ Ζηνόδοτος ἔγραφεν ᾧ τε αὖ

### book 68

(sic pro σύ) Κάλχα (Α 86) χωρὶς τοῦ ν (cf. ad v. 222). A.

### book 82.1

χάρμῃ γηθόσυνοι: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ ἐπί,

### book 82.2

ἵν’ ᾖ ἐπὶ χάρμῃ. A. Cf. p. 27.

### book 85.1

γυῖα λέλυντο: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ὡς

### book 85.2

σπάρτα λέλυνται (Β 135). A. Cf. p. 15.

### book 102

Excidit annotatio de significatu vocis φυζακινός: v. Ι 2.

### book 115.1

ἀλλ’ ἀκεώμεθα θᾶσσον· ἀκεσταί τε φρένες

### book 115.2

ἐσθλῶν: ὅτι ἀμφίβολον τὸ ἀκεώμεθα, πότερον ἰαθῶμεν ἢ

### book 115.3

ἀκεώμεθα· ὃ καὶ ὑγιές, οἷον τὸ ἐλάττωμα ἰασώμεθα. A.

### book 127.1

(φάλαγγες) ἃς οὔτ’ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο

### book 127.2

μετελθών: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν τοῦ χρόνου ἀλλαγήν· ἔστι

### book 127.3

γὰρ ἀντὶ τοῦ ὠνόσατο. καὶ ὅτι δὶς παρείληφε τὸν σύνδεσμον,

### book 127.4

ἄν καὶ κέν. A. Cf. p. 7.

### book h147-8.1

νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν

### book h147-8.2

ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.

### book 147.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀμφιγύοισιν, ὅτι οἱ μέν, ἐπεὶ ἀμ‐

### book 147.2

φοτέραις ταῖς χερσὶ διερείδοντες χρῶνται, οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ

### book 147.3

γυῶσαι, ὅτι βλάπτει ἀμφοτέρωθεν· οἱ δὲ μεταφορικῶς ἀπὸ

### book 147.4

τῶν γυίων, ὅτι ἑκατέρωθεν ἄκρον ἔχει· γυῖα γὰρ τὰ ἄκρα. A.

### book 148.1

ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη: ἡ διπλῆ ὅτι Ζη‐

### book 148.2

νόδοτος γράφει ὁ δὲ χάσσατο πολλὸν ὀπίσσω. ἠγνόησε

### book 148.3

δὲ ὅτι τὰ ἐμπεπηγότα δόρατα τῇ ἀσπίδι ἀναχωροῦντες δια‐

### book 148.4

τινάσσουσιν, ἵνα ἀποπέσῃ. A.

### book 159.1

Μηριόνης δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ:

### book 159.2

ἡ διπλῆ ὅτι παραλέλειπται πρόθεσις ἡ ἐπί καὶ ἡ γενικὴ

### book 159.3

ἀντὶ τῆς αἰτιατικῆς κεῖται· τὸ γὰρ ὅλον ἀντὶ τοῦ ἐπ’ αὐ‐

### book 159.4

τόν, ὡς καὶ τὸ ἀλλ’ ἄγ’ ὀίστευσον Μενελάου (Δ 400).

### book 159.5

A. Cf. p. 24.

### book h165-6.1

ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δ’ αἰνῶς

### book h165-6.2

ἀμφότερον, νίκης τε καὶ ἔγχεος ὃ ξυνέαξεν.

### book 165

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν χώσατο ἀντὶ τοῦ συνεχύθη (Ar. 147). A.

### book 166.1

ἡ διπλῆ ὅτι λείπουσιν αἱ προθέσεις, περὶ νίκης

### book 166.2

καὶ περὶ ἔγχους. A. Cf. p. 26.

### book 171.1

Ἴμβριον αἰχμητήν, πολυίππου Μέντορος υἱόν.

### book 171.2

ναῖε δὲ Πήδαιον: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὃς

### book 171.3

νάε Πήδαιον, ἵνα κατάλληλον τὸν λόγον κατὰ συναφὴν

### book 171.4

(cod. συναλοιφήν) ποιήσῃ. ἀγνοεῖ δὲ ὅτι Ὅμηρος διακόπτει

### book 171.5

τὰς φράσεις, ἵνα μὴ μακροπερίοδος γένηται. ἄλλως τε καὶ

### book 171.1

κακόμετρον τὸ ἔπος ποιεῖ. A. Est igitur verisimile Z 34 in

### book 171.2

simillima causa recte servatam esse Zenodoti lectionem, ὃς

### book 171.3

ναῖε non νάε, ut etiam hic videtur scripsisse. L.

### book 185.1

ὁ δ’ Ἀμφίμαχον Κτεάτου υἷ’ Ἀκτορίωνος:

### book 185.2

ὅτι καὶ τὸ υἷες ὁ μὲν Κτεάτου, ὁ δ’ Εὐρύτου Ἀκτο‐

### book 185.3

ρίωνε (Β 621) ἀντὶ τοῦ Ἀκτοριώνων. V. Cf. p. 19.

### book 191.1

ἀλλ’ οὔ πῃ χρόος εἴσατο: ἡ διπλῆ ὅτι διῄρηκε

### book 191.2

χρόος ἀντὶ τοῦ χρώς· διὸ βαρυτονητέον. (cf. Herodian.) καὶ

### book 191.3

ὅτι τὸ εἴσατο νῦν ἀντὶ τοῦ ἐφάνη (Ar. 150). A.

### book 197.1

Αἴαντε, μεμάοτε θούριδος ἀλκῆς: ἡ διπλῆ

### book 197.2

ὅτι συνεχῶς κέχρηται τοῖς δυικοῖς· ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰ

### book 197.3

περὶ τῆς πατρίδος· Ἀθηναίων γὰρ ἴδιον. A. Cf. p. 15, not. 2.

### book 203.1

κόψεν Ὀιλιάδης κεχολωμένος Ἀμφιμά‐

### book 203.2

χοιο: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ περί, περὶ Ἀμφιμάχου (cf.

### book 203.3

p. 26). καὶ ὅτι Ζηνόδοτος ἄρθρον ἐνόμιζε τὸ ο, Ἰλέως τὸν

### book 203.4

Αἴαντα καὶ οὐκ Ὀιλέως ἀκούων· διὸ καὶ ἔγραφε κόψε γὰρ

### book 203.5

Ἰλιάδης (Ar. 180). A.

### book 205.1

Ἕκτορι δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν ἐν

### book 205.2

κονίῃσιν: ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ Ἕκτο‐

### book 205.3

ρος (cf. p. 22). A.

### book 213.1

τὸν μὲν ἑταῖροι ἔνεικαν: ἡ διπλῆ ὅτι ἔνεικαν

### book 213.2

εἴρηκεν ὡς βασταζομένου αὐτοῦ διὰ τὸ τραῦμα (Ar. 142). A.

### book 217.1

ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι

### book 217.2

Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε—ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις

### book 217.3

ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ ὃς πάσης Πλευρῶνος. A. Cf. p. 23.

### book 222.1

ὦ Θόαν: ἡ διπλῆ ὅτι σὺν τῷ ν ἡ κλητική. ἡ δὲ

### book 222.2

ἀναφορὰ πρὸς τὸ ᾧ τε σύ, Κάλχαν (Α 86), ὅτι Ζηνόδο‐

### book 222.3

τος χωρὶς τοῦ ν. A. Cf. ad Ν 68.

### book 223.1

πάντες γὰρ ἐπιστάμεθα πτολεμίζειν: ἡ

### book 223.2

διπλῆ ὅτι ἐπιστάμεθα τὸ δυνάμεθα (Ar. 150). A.

### book 226.1

μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέι Κρο‐

### book 226.2

νίωνι: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔοικε τὸ μέλλει (Ar. 125). A.

### book 236.1

ταῦτα δ’ ἅμα χρή

### book 236.2

σπεύδειν, αἴ κ’ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ

### book 236.3

δύ’ ἐόντε: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ σπεύδειν οὐκ ἔστιν ἐπὶ τοῦ

### book 236.4

ταχύνειν, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ἐνεργεῖν μετὰ κακοπαθείας καὶ τα‐

### book 236.5

λαιπωρίας (Ar. 122). ABL.

### book 252

ἦέ τευ ἀγγελίης μετ’ ἔμ’ ἤλυθες: ὀντὶ τοῦ

### book 252

ἄγγελος. A. Cf. ad Γ 206.

### book 256.1

ἔρχομαι, εἴ τι τοι ἔγχος ἐνὶ κλισίῃσι λέλειπται,

### book 256.2

οἰσόμενος· τό νυ γὰρ κατεάξαμεν, ὃ πρὶν ἔχε‐

### book 256.3

σκον: ἡ διπλῆ ὅτι πληθυντικῶς κατεάξαμεν, καὶ ἑνικῶς οἰ‐

### book 256.4

σόμενος καὶ ἔχεσκον. A. Cf. p. 16.

### book 275.1

οἶδ’ ἀρετὴν οἷός ἐσσι· τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι;

### book 275.2

εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες

### book 275.3

ἄριστοι—

### book 276.1

ἡ διπλῆ ὅτι παραλλήλως τὸ λεγοίμεθα—ABV.

### book 276.2

Supplendum videtur: τῷ λέγεσθαι. Παραλλήλως saepissime

### book 276.3

quidem usurpat, ubi ad unam notionem exprimendam bina vo‐

### book 276.4

cabula idem fere significantia juxta posita sunt (s. ubi ἐξ ἐπα‐

### book 276.5.1

ναλήψεως λέγεται τὸ αὐτό Π 636) ut ἀπριάτην ἀνάποινον

### book 276.5.2

Α 99 τηλόθεν ἐξ ἀπίης Α 270 βάσκ’ ἴθι Β 8 ἤδη ποτέ

### book 276.5.3

Γ 184, 205 δηρὸν—χρόνον Ξ 206 ἴδῃ—νοήσῃ Ω 337 ἦ δή

### book 276.5.4

Φ 583 (Herod.). Item ad Π 62 πρὸς τὸν μηνιθμόν, ὅτι πα‐

### book 276.5.5

ραλλήλως τέταχε τῷ χόλῳ (v. Ar. 138). —Sed etiam voca‐

### book 276.10.1

bula diversae significationis propter παραλληλίαν notavit, ut

### book 276.10.2

Δ 324 ὅτι παραλλήλως νεώτεροι μὲν ἀντὶ τοῦ νέοι, ὁπλό‐

### book 276.10.3

τεροι δὲ συγκριτικῶς ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ νεώτεροι. Ε 162 πόρ‐

### book 276.10.4

τιος ἠὲ βοός: παραλλήλως τὸ εἶδος τῷ γένει τέταχεν. Ο 437

### book 276.10.5

ὅτι παραλλήλως καὶ διδασκαλικῶς ἡ διαφορὰ τοῦ νῶιν καὶ

### book 276.15.1

νῶι. Denique quod ad hunc locum proxime accedit, Q. Pal.

### book 276.15.2

δ 451 ὅτι τῇ αὐτῇ λέξει (λέκτο 451 et 453) παραλλήλως οὐκ

### book 276.15.3

ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σημαινομένου κέχρηται.

### book 287.1

οὐδέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας

### book 287.2

ὄνοιτο: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει τὸ τίς, ὄνοιτό τις (cf. p. 7.). A.

### book 288.1

εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης:

### book 288.2

ἡ διπλῆ ὅτι διέσταλκε τὸ βαλεῖν καὶ τύψαι (Ar. 62). A.

### book h298-9.1

οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισιν,

### book h298-9.2

τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱὸς ἅμα κρατερὸς καὶ

### book h298-9.3

ἀταρβής—

### book h301.1

τὼ μὲν ἄρ’ ἐκ Θρῄκης Ἐφύρους μέτα θωρήσ‐

### book h301.2

σεσθον.

### book 299.1

ἡ διπλῆ ὅτι ῥητῶς Ἄρεως υἱὸς Φόβος. ἡ δὲ ἀνα‐

### book 299.2

φορὰ πρὸς τὴν ἀμφιβολίαν τοῦ καί ῥ’ ἵππους κέλετο

### book 299.3

Δεῖμόν τε Φόβον τε (Ο 119). A. Ar. 182.

### book 301.1

ἡ διπλῆ ὅτι πόλις ἐστὶν ἐπὶ Θεσπρωτίας ἡ Ἔφυρα,

### book 301.2

ἀφ’ ἧς Ἔφυροι οἱ κατοικοῦντες λέγονται. λέγει δέ ποτε καὶ

### book 301.3

τὴν Κόρινθον Ἔφυραν, ἐξ ἡρωικοῦ προσώπου. A. Ar. 236 sq.

### book 306.1

τὸν καὶ Μηριόνης πρότερος πρὸς μῦθον

### book 306.2

ἔειπεν: ἡ διπλῆ ὅτι περισσὸς ὁ καί σύνδεσμος (cf. p. 34.). A.

### book 315.1

οἵ μιν ἄδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέ‐

### book 315.2

μοιο: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ἀγνοήσας τὸ σημαινόμενον

### book 315.3

πεποίηκε καὶ ἐσσύμενον πολεμίζειν. ἔστι δὲ τὸ ἄδην

### book 315.4

ἐλόωσιν ἀντὶ τοῦ κορεσθῆναι αὐτὸν ποιήσουσι τοῦ πολέμου,

### book 315.5

καίπερ προθυμίαν ἔχοντα. A.

### book 317.1

αἰπύ οἱ ἐσσεῖται, μάλα περ μεμαῶτι μά‐

### book 317.2

χεσθαι: ἡ διπλῆ ὅτι αἰπύ μεταφορικῶς ἀντὶ τοῦ δυσπρόσ‐

### book 317.3

βατον, δυσχερές (Ar. 169 not.), καὶ ὅτι ὁ πέρ σύνδεσμος πε‐

### book 317.4

ρισσός (cf. p. 35). AV.

### book h326-7.1

νῶιν δ’ ὧδ’ ἐπ’ ἀριστέρ’ ἔχε στρατοῦ, ὄφρα τάχιστα

### book h326-7.2

εἴδομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἦέ τις ἡμῖν.

### book 326.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ νῶιν δύο πτώσεις σημαίνει, γενι‐

### book 326.2

κὴν καὶ δοτικήν, ἡμῶν καὶ ἡμῖν· νῦν δὲ κεῖται ἀντὶ τοῦ

### book 326.3

ἡμῶν ἐπ’ ἀριστερά. A.

### book 327.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἔξωθεν συνυπακοῦσαι δεῖ ὀρέξει, ἦ τις

### book 327.2

ἡμῖν ὀρέξει. A. Ita cod., sed Aristonicus sine dubio utrobique

### book 327.3

scripsit ὀρέξῃ: v. ad Μ 328.

### book h343-4.1

μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴη

### book h343-4.2

ὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδ’ ἀκάχοιτο.

### book 343.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἤλλακται τὸ ῥῆμα, εἴη ἀντὶ τοῦ ἦν

### book 343.2

(Cf. p. 7). A.

### book 344.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀλλαγὴν τοῦ ῥήματος, ἀντὶ τοῦ

### book 344.2

ἐγήθησεν (cf. p. 7.). καὶ ὅτι πόνον τὸ ἔργον (Ar. 86). καὶ

### book 344.3

ὅτι ἀντικειμένως ἀποδέδωκεν οὐδ’ ἀκάχοιτο· πρὸς τὸ σύνη‐

### book 344.4

θες. A. H. e. quod animadvertimus consuetudinem ejus alibi

### book 344.5.1

notatam (v. ad Ι 77), ex qua omittit contrarium, quod ut plena

### book 344.5.2

sententia fiat, supplendum diximus. Ceterum sine dubio unum

### book 344.5.3

nunc amissum hic item notatum erat, quod hic diserte poeta

### book 344.5.4

adjecit illud ἰδών (v. ad Ι 77), hoc fere modo: καὶ ὅτι πρόσ‐

### book 344.5.5

κειται νῦν τὸ ἰδών. L.

### book 345.1

τὼ δ’ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιώ

### book 345.2

ἀνδράσιν ἡρώεσσι τετεύχετον ἄλγεα λυγρά: ἡ

### book 345.3

διπλῆ ὅτι [ἀντὶ τοῦ τετευχέτην ἢ] τεύχουσι. χρόνος δὲ ἤλ‐

### book 345

λακται· ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ ἔτευχον, ὡς ἐπὶ τοῦ [ἢ κεμάδ’ ἠὲ

### book 345.5.1

λαγωὸν ἐπείγετον (Κ 361) ἀντὶ τοῦ ἤπειγον]. A. „Pro his

### book 345.5.2

extremis scripserat Aristonicus: λαὸν ἀποτμήξαντε διώκετον.

### book 345.5.3

Vide eum ad hunc versum, qui est Κ 364, et ad Σ 583.“

### book 345.5.4

Lehrs. Herodian. 457 sq. —Inclusa aliena sunt. —Ceterum

### book 345.5.5

cf. p. 4.

### book 350.1

οὐδ’ ὅ γε (Ζεύς) πάμπαν

### book 350.2

ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιικὸν Ἰλιόθι πρό,

### book 350.3

ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον:

### book 350.4

ἀθετεῖται ὅτι οὐκ ἀναγκαῖος· προείρηται γὰρ κυδαίνων

### book 350.5

Ἀχιλῆα πόδας ταχύν (348). A.

### book 358.1

τοὶ δ’ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιίου πολέμοιο

### book 358.2

πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ’ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν:

### book 358.3

ἡ διπλῆ ὅτι παραλληγορεῖ, δύο πέρατα ὑποτιθέμενος, ἕτε‐

### book 358.4

ρον μὲν ἔριδος ἕτερον δὲ πολέμου, ἐξαπτόμενα κατ’ ἀμφο‐

### book 358.5

τέρων τῶν στρατευμάτων. A.

### book 365.1

ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην

### book 365.2

Κασσάνδρην ἀνάεδνον—ἡ διπλῆ ὅτι νῦν

### book 365.3

μὲν τὴν Κασσάνδραν εἶδος ἀρίστην, ἐν ἄλλοις δὲ (Ζ 252)

### book 365.4

τὴν Λαοδίκην, καὶ οὐ μάχεται. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τοὺς

### book 365.5.1

χωρίζοντας· λύεται γὰρ τοιούτοις—A. Fortasse addendum—

### book 365.5.2

τὸ πρόβλημα s. τὰ ἐκείνων ἀπορήματα. Cf. Ar. 363.

### book 366.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἕδνα ἐδίδοσαν οἱ μνηστευόμενοι· διὸ

### book 366.2

οὗτος ὑποσχόμενος ἐξελάσαι τοὺς Ἕλληνας ἀνάεδνον αἰτεῖ

### book 366.3

τὴν Κασσάνδραν (Ar. 198). A.

### book 372.1

οὐδ’ ἤρκεσε θώρηξ

### book 372.2

χάλκεος: ἡ διπλῆ ὅτι χαλκοῖ οἱ θώρηκες, πρὸς τὸ

### book 372.3

ὀλίγος μὲν ἔην, λινοθώρηξ (Β 529). A. Ar. 194.

### book 372.4

ὁ δ’ ἐπεύξατο φώνησέν τε (Idomeneus)

### book 372.5

„Ὀθρυονεῦ, περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ’ ἁπάντων

### book 375.1

εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅς’ ὑπέστης.“ Hinc

### book 375.2

apparet, Trojanorum jactationes ad Graecorum quoque aures

### book 375.3

permanasse: v. ad Ξ 45.

### book 382.1

ἐπεὶ οὔ τοι ἐεδνωταὶ κακοί εἰμεν: ἡ διπλῆ

### book 382.2

ὅτι ἕδνα ἐδίδοσαν οἱ μνηστῆρες. AB.

### book 403.1

Ἀσίου ἀχνύμενος: ἡ διπλῆ ὅτι παρεῖται ἡ πρό‐

### book 403.2

θεσις, περὶ Ἀσίου. A. Cf. p. 26.

### book 408.1

τῇ ὕπο (ἀσπίδι) πᾶς ἐάλη: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πᾶς

### book 408.2

ἀντὶ τοῦ ὅλος. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ πᾶσαι δ’ ὠίγνυντο

### book 408.3

πύλαι (Θ 58) ἀντὶ τοῦ ὅλαι (Ar. 130). A.

### book 411.1

Ἱππασίδην Ὑψήνορα. Propter homonymos Hy‐

### book 411.2

psenoras: Ε 76. L.

### book 415.1

εἰς Ἄιδός περ ἰόντα πυλάρταο κρατεροῖο:

### book 415.2

ἡ διπλῆ, ὅτι τοῦ ἰσχυρῶς τὰς πύλας ἐπαρτῶντος, ὅ ἐστιν

### book 415.3

ἁρμόζοντος. ἀμφότερα γὰρ πρὸς ἓν ληπτέον. A. Cf. ad Ε 289.

### book 420.1

ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκά‐

### book 420.2

λυψεν: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐξήγησιν τοῦ ὃς Χρύσην ἀμ‐

### book 420.3

φιβέβηκας (Α 37) ἀντὶ τοῦ ὑπερμαχεῖς, κατὰ μεταφορὰν

### book 420.4

τῶν τετραπόδων. A.

### book 423.1

(Hypsenorem duo amici) νῆας ἔπι γλαφυρὰς φε‐

### book 423.2

ρέτην βαρέα στενάχοντε: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι

### book 423.3

Ζηνόδοτος γράφει στενάχοντα, ἑνικῶς. A.

### book 426.1

ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς:

### book 426.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ παρεπομένου (cf. ad Β 417) τὸ ἀπολέσθαι·

### book 426.3

οἱ γὰρ ἐν πολέμῳ πίπτοντες ψόφον ἀποτελοῦσι τοῖς ὅπλοις.

### book 426.4

ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τοὺς γλωσσογράφους (Ar. 45): οὗτοι γὰρ

### book 426.5.1

ἕν ἀνθ’ ἑνὸς ἐδέξαντο δεδουπότος ἀντὶ τοῦ τεθνηκότος (Ψ 679,

### book 426.5.2

Ar. 110). A.

### book 437

Notaverat formam δένδρεον: v. ad Γ 152.

### book 439.1

ῥῆξεν δέ οἱ ἀμφὶ χιτῶνα

### book 439.2

χάλκεον—ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς τὸν θώρακα

### book 439.3

χιτῶνα χαλκοῦν. A. Ar. 194.

### book 456.1

ἢ τινά που Τρώων ἑταρίσσαιτο μεγαθύ‐

### book 456.2

μων: ὅτι ἀντὶ τοῦ συνεργὸν λάβοι. πρὸς τὸ ἴκμενον οὖ‐

### book 456.3

ρον ἵει πλησίστιον (λ 7). AB. Ar. 122.

### book 465.1

ἀλλ’ ἕπευ, Ἀλκαθόῳ ἐπαμύνομεν: ἡ διπλῆ

### book 465.2

ὅτι ἐπαμύνομεν ἀντὶ τοῦ ἐπαμύνωμεν. A. Cf. p. 13.

### book h470-1.1

ἀλλ’ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς,

### book h470-1.2

ἀλλ’ ἔμεν’ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς.

### book 470

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς φόβος ἀντὶ τοῦ φυγή (Ar. 89). A.

### book 471.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντιδιέσταλται τῷ φόβῳ τὸ ἔμενε, ἐξ

### book 471.2

οὗ σαφὲς ὅτι ὁ φόβος τὴν φυγὴν σημαίνει (Ar. 89). A.

### book 474.1

ὀφθαλμὼ δ’ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον: ἡ διπλῆ

### book 474.2

ὅτι πτῶσις ἤλλακται καὶ πρόθεσις παρεῖται, ἀντὶ τοῦ ὑπὸ

### book 474

πυρὸς λάμπετον. A. Cf. p. 25.

### book 477.1

ὣς μένεν Ἰδομενεὺς δουρικλυτός, οὐδ’ ὑπεχώρει

### book 477.2

Αἰνείαν ἐπιόντα βοηθόον: ἡ πτῶσις ἤλλακται, ἀντὶ

### book 477.3

τοῦ Αἰνείου ἐπιόντος (cf. p. 20.). A.

### book 477.4

ὡς εἴ τε μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλα

### book 493.1

πιόμεν’ ἐκ βοτάνης: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ βοτάνης

### book 493.2

ἐστὶ μετὰ τὴν βόσκησιν, ὡς λέγομεν „ἐξ ἀρίστου παρέσομαι“

### book 493.3

ἀντὶ τοῦ μετὰ τὸ ἄριστον. A.

### book 496.1

οἱ δ’ ἀμφ’ Ἀλκαθόῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθη‐

### book 496.2

σαν: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ αὐτοσχεδόν, ὅτι ὡς σχέδην καὶ συ‐

### book 496.3

στάδην ἀγωνιούμενοι. A.

### book 502.1

ἀκόντισεν Ἰδομενῆος: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα,

### book 502.2

ὅτι ἐλλείπει ἡ πρόθεσις καὶ πτῶσις ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ ὡς

### book 502.3

ἐπ’ Ἰδομενῆα (Cf. p. 24.). A.

### book 507.1

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον: ὅτι οὐ κεχωρισμένος

### book 507.2

τοῦ θώρακος τόπος τὸ γύαλον, ἀλλὰ καθόλου τὸ κύτος

### book 507.3

(Ar. 114). A.

### book 515.1

τρέσσαι δ’ οὐκέτι ῥίμφα πόδες φέρον ἐκ

### book 515.2

πολέμοιο: ἡ διπλῆ ὅτι τρέσσαι φυγεῖν. A. De iis quae

### book 515.3

sequuntur, v. Ar. 91. not.

### book 546-9.1

ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν,

### book 546-9.2

ἥ τ’ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχέν’ ἱκάνει·

### book 546-9.3

τὴν ἀπὸ πᾶσαν ἔκερσεν· ὁ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσιν

### book 546-9.4

κάππεσεν—ἡ διπλῆ ὅτι πᾶσαν ἀντὶ τοῦ ὅλην

### book 546-9.5.1

(Ar. 130) καὶ ὅτι ἐπὶ τὴν πληγὴν πέπτωκε (cf. ad Ε 68) διὰ

### book 546-9.5.2

τὸ παραλελύσθαι τὴν νωτιαίαν φλέβα καὶ μηκέτι εἶναι τὸ

### book 546-9.5.3

ἀντέχον νεῦρον. A.

### book 563.1

κυανοχαῖτα Ποσειδάων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 563.2

κυανοχαίτης. A. Cf. p. 18.

### book 564

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ τὸ σκῶλος. A. Ar. 14.

### book 575.1

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν: ἡ διπλῆ ὅτι ἡ

### book 575.2

πτῶσις ἤλλακται ἀντὶ τοῦ τοῦ δὲ σκότος ὄσσε. A. Cf. p. 20.

### book h584-6.1

τὼ δ’ ἄρ’ ὁμαρτήδην ὁ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντι

### book h584-6.2

ἵετ’ ἀκοντίσσαι, ὁ δ’ ἀπὸ νευρῆφιν ὀιστῷ.

### book h584-6.3

Πριαμίδης μὲν ἔπειτα κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ.

### book 586.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τοῦ Ἑλένου ὕστερον εἰπών (sc. ὁ

### book 586.2

δ’ ἀπὸ νευρῆφιν ὀιστῷ) ἀπ’ αὐτοῦ ἤρξατο [εἰπών] Πριαμί‐

### book 586.3

δης μὲν ἔπειτα, πρὸς τὸ δεύτερον—A. Addendum

### book 586

ἀπαντῶν, et delendum alterum εἰπών.

### book 586.5.1

Ibid. ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἔπειτά ἐστι μετὰ ταῦτα, πρὸς τὸ

### book 586.5.2

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα, αὐτὰρ ἔπειτ’ Αἴας τε μέγας

### book 586.5.3

(Ι 168). A. Ar. 154.

### book 610.1

Ἀτρείδης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόη‐

### book 610.2

λον: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χείρεσσι μάχαιραν.

### book 610.3

ἀγνοεῖ δὲ ὅτι Ὅμηρος τὴν παραξιφίδα μάχαιραν καλεῖ, τὸ

### book 610.4

δὲ πολεμιστήριον ξίφος. A. Ar. 98.

### book 617.1

(ὄσσε) πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον

### book 617.2

ἐν κονίῃσιν: οὕτως πέσον αἱ Ἀριστάρχου διὰ τοῦ ο, ὡς

### book 617.3

ἐκεῖ ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον (Μ 159). A. Hoc Di‐

### book 617.4

dymi est, sed Aristonicus idem adnotaverat, v. p. 15.

### book 617.5

ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς,

### book 623.1

ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες: ἡ διπλῆ ὅτι πρὸς

### book 623.2

τὴν λώβην μόνην ἀπαντήσας ἐπήνεγκεν ἣν ἐμὲ λωβή‐

### book 623.3

σασθε. A.

### book 626.1

οἵ μευ (Menelaus loquitur) κουριδίην ἄλοχον καὶ κτή‐

### book 626.2

ματα πάντα

### book 626.3

μὰψ οἴχεσθ’ ἀνάγοντες: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν κουρι‐

### book 626.4

δίαν, ὡς (ὅτι?) ἐκ παρθενίας αὐτὴν ἔσχεν ὁ Μενέλαος, καὶ

### book 626.5

οὐκ οἶδε τὰ περὶ τῆς Θησέως ἁρπαγῆς. A. Ar. 185.

### book 627.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μὰψ

### book 627.2

οἴχεσθον ἄγοντες. καὶ τὸ δυικὸν συγχεῖται ἐπὶ πολλῶν

### book 627.3

τασσόμενον· καὶ ἠγνόηκεν ὅτι ἀναγωγὴν καλεῖ τὸν ἐκ Πε‐

### book 627.4

λοποννήσου εἰς Τροίαν πλοῦν. A. Ar. 119.

### book 629.1

κτεῖναι δ’ ἥρωας Ἀχαιούς: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς

### book 629.2

πάντας τοὺς Ἕλληνας ἥρωας καλεῖ, πρὸς Ἴστρον λέγοντα

### book 629.3

μόνους τοὺς βασιλεῖς ἥρωας λέγεσθαι ὑφ’ Ὁμήρου (Ar. 108). A.

### book h643-5.1

ἔνθα οἱ ὑιὸς ἐπᾶλτο Πυλαιμένεος βασιλῆος

### book h643-5.2

Ἁρπαλίων, ὅ ῥα πατρὶ φίλῳ ἕπετο πτολεμίζων

### book h643-5.3

ἐς Τροίην, οὐδ’ αὖτις ἀφίκετο πατρίδα γαῖαν.

### book 643.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν περὶ τοῦ Πυλαιμένους ζήτησιν

### book 643.2

(Ar. 212). A.

### book 644

Hic induxit aliquem ad inserendos versus 658 sq.

### book 649.1

μή τις χρόα χαλκῷ ἐπαύρῃ: ἡ διπλῆ ὅτι πτῶ‐

### book 649.2

σις ἤλλακται, χρόα ἀντὶ τοῦ χρωτός (cf. p. 21.). A.

### book h657-9.1

ἐς δίφρον δ’ ἀνέσαντες ἄγον προτὶ Ἴλιον ἱρήν

### book h657-9.2

ἀχνύμενοι. μετὰ δέ σφι πατὴρ κίε δάκρυα λείβων.

### book h657-9

ποινὴ δ’ οὔ τις παιδὸς ἐγίγνετο τεθνηῶτος.

### book 658-9.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, ὅτι πλανηθείς τις ἐκ

### book 658-9.2

τοῦ ὅς ῥα πατρὶ φίλῳ ἕπετο (644) ἔταξεν αὐτούς (Ar. 350),

### book 658-9.3

ἵνα καὶ ὁ πατὴρ τὸν υἱὸν ὀδύρηται. οὐ λέγει δὲ νῦν ἕπετο,

### book 658-9.4

ἀλλ’ ὅτε τὸ πρῶτον ἐκ τῆς πατρίδος παρεγίνετο. διὸ καὶ

### book 658-9.5.1

πρόσκειται τὸ ἐς Τροίην, οὐδ’ αὖτις ἀφίκετο (645).

### book 658-9.5.2

εἰ δὲ μένοιεν οἱ στίχοι οὗτοι, νοητέον ὁμωνυμίαν εἶναι

### book 658-9.5.3

(Ar. 363). A.

### book h663-4.1

ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυΐδου μάντιος υἱός,

### book h663-4.2

ἀφνειός τ’ ἀγαθός τε, Κορίνθοθι οἰκία ναίων.

### book 663.1

ἡ διπλῆ ὅτι δισσὰς εἱμαρμένας ὑποτίθεται τοῦ

### book 663.2

Εὐχήνορος, καθάπερ καὶ ἐπ’ Ἀχιλλέως (Ι 411), διχθαδίας

### book 663.3

κῆρας φερέμεν. A.

### book 664.1

Κορίνθοθι: ὅτε ἥρως λέγει, Ἔφυραν ὀνομάζει.

### book 664.2

V. Fluxit ex Aristonico, Ar. 236.

### book 681.1

ἔνθ’ ἔσαν Αἴαντός τε νέες καὶ Πρωτεσι‐

### book 681.2

λάου: ἡ διπλῆ ὅτι τοῦ Λοκροῦ λέγει Αἴαντος· οὗτος γὰρ

### book 681.3

πλησίον ἐνεώλκει τοῦ Πρωτεσιλάου. πρὸς τὰ περὶ τοῦ ναυ‐

### book 681.4

στάθμου (Ar. 230). A.

### book 687.1

(Hectorem) σπουδῇ ἐπαΐσσοντα νεῶν ἔχον: ἡ

### book 687.2

διπλῆ ὅτι τὸ σπουδῇ ἀντὶ τοῦ μόγις καὶ δυσέργως ἀπὸ τῶν

### book 687.3

νεῶν αὐτὸν ἀπεῖργον, ἐπεῖχον (Ar. 122). AB.

### book h691-2.1

αὐτὰρ Ἐπειῶν

### book h691-2.2

(ἦρχε) Φυλείδης τε Μέγης Ἀμφίων τε Δρακίος τε.

### book 691.1

Dulichii quoque incolas Ἐπειοὺς nominari, sine du‐

### book 691.2

bio hoc loco observaverat Aristonicus, ex quo hausit auctor

### book 691.3

cod. V: καὶ μὴν Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος Ἠλείων ἦσαν ἡγε‐

### book 691.4

μόνες. Ἀρίσταρχος δὲ καὶ τοὺς ἐκ Δουλιχίου Ἐπειοὺς καλεῖ

### book 691.5.1

κτλ. Quod eo certius quum Epaphroditus apud Stephanum

### book 691.5.2

hujus observationis auctorem citet Aristarchum (Ar. 236).

### book 691.5.3

Nec minus Aristarchea sunt (ἐκ τῶν περὶ τοῦ ναυστά‐

### book 691.5.4

θμου) quae sequuntur in V: μεταξὺ ἦσαν Ἀθηναίων καὶ Λο‐

### book 691.5.5

κρῶν· διό φησιν Αἴαντα ταχὺν ἢ Φυλέος υἱὸν ἄνω‐

### book 691.10

γον (sic pro ἄνστησον—Κ 175). Ar. 230.

### book 692.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι ἐν ἄλλοις οὐ νοῶν Ζη‐

### book 692.2

νόδοτος ὅτι Μέγης Φυλέως ἐστί, γράφει Φυλείδην τε Μέ‐

### book 692.3

γην τε (Τ 239). A.

### book 694

ἤτοι ὁ μὲν νόθος υἱὸς Ὀιλῆος θείοιο: ἡ

### book 694.1

διπλῆ ὅτι σαφῶς Ὀιλεὺς σὺν τῷ ο· πρόκειται γὰρ ἄρθρον,

### book 694.2

ὁ μὲν νόθος υἱός. πρὸς Ζηνόδοτον γράφοντα (v. 712)

### book 694.3

ἀλλ’ οὐκ Ἰλιάδῃ (cod. ην) A. et αὐτίκ’ ἄρ’ Ἰλιάδην

### book 694.5

(Μ 365). Ar. 180.

### book 706.1

τὼ μέν τε ζυγὸν οἶον ἐύξοον ἀμφὶς ἐέργει

### book 706.2

ἱεμένω κατὰ ὦλκα: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἱεμένους·

### book 706.3

τὸ γὰρ ἱεμένω ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν σημαίνει. A. In edit.

### book 706.4

scholiorum Bekk. et Villois. scripserunt ἰεμένους et ἰεμένω.

### book h712

οὐδ’ ἄρ’ Ὀιλιάδῃ μεγαλήτορι Λοκροὶ ἕποντο·

### book h714

οὐ γὰρ ἔχον κόρυθας χαλκήρεας ἱπποδασείας.

### book 712.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀλλ’ οὐκ Ἰλιάδῃ.

### book 712.2

ὁ δὲ Ὅμηρος σὺν τῷ ο λέγει Ὀιλιάδῃ (694). A.

### book 714

Sagittarios galeas non habuisse: Ο 480. L.

### book 724.1

Ἴλιον ἠνεμόεσσαν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν

### book 724.2

Ἴλιον. A.

### book 725.1

εἰ μὴ Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε

### book 725.2

παραστάς: λείπει ἡ πρός, ἵν’ ᾖ πρὸς θρασύν. BL. Cf. p. 26.

### book 729.1

ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα δυνήσεαι αὐτὸς ἑλέ‐

### book 729.2

σθαι. Hoc loco recte positus, non Δ 320. Eum qui nunc

### book 729.3

est 731 (adjectus a Zenodoto Mallote: cf. V) ἄλλῳ δ’ ὀρχηστύν—

### book 729.4

ignorat Aristonicus. L.

### book 734.1

μάλιστα δέ κ’ αὐτὸς ἀνέγνω: ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ

### book 734.2

συναλοιφὴν ἐκληπτέον, ἵνα διαιρῆται, μάλιστα δέ κε αὐτός.

### book 734.3

A. κὲ αὐτός pro καὶ αὐτός L. Cf. ad Υ 311.

### book 736.1

πάντῃ γάρ σε περὶ στέφανος πολέμοιο δέ‐

### book 736.2

δηεν: ἡ διπλῆ ὅτι στέφανον ἡρωικὸν πρόσωπον ὠνόμακε·

### book 736.3

οὐδέποτε δὲ χρωμένους εἰσήγαγε διὰ τῶν γενομένων αὐτῶν·

### book 736.4

οὐ γὰρ οἱ τῆς Πηνελόπης μνηστῆρες οὐθ’ οἱ Φαίακες οὐθ’

### book 736.5.1

οἱ ἐπὶ τῶν θυσιῶν ἐστέφοντο (haec vox fortasse delenda).

### book 736.5.2

ἀλλ’ ἴσως ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ἐμπλοκὴν στεφάνης διὰ τὸ κυ‐

### book 736.5.3

κλοτερὲς εἴρηται. A. Verba οὐδέποτε—εἰσήγαγε ins. L. qui

### book 736.5.4

haec annotavit: In fine indicare videtur, esse fortasse στέφα‐

### book 736.5.5

νος pro στεφάνη ut πύλος πύλη alia (v. scholl. Ε 397). Apol‐

### book 736.10.1

lon. Soph. 144: ἐπὶ τούτου τοῦ στίχου πάντῃ γάρ σε περὶ

### book 736.10.2

στέφανος πολέμοιο δέδηε Κομανός φησι τὴν περὶ αὐ‐

### book 736.10.3

τὸν τοῦ πολέμου καὶ τῶν ὅπλων στάσιν, ἀπὸ μεταφορᾶς

### book 736.10.4

τῆς στεφάνης, ἥ ἐστιν ἐπιπόλαιον γυναικείας κεφαλῆς. —Cf.

### book 736.10.5

Ar. 199 et 348.

### book 740.1

ἀλλ’ ἀναχασσάμενος κάλει ἐνθάδε πάντας

### book 740.2

ἀρίστους: ἡ διπλῆ ὅτι ἀρίστους τοὺς ἀριστέας. A. Aliena

### book 740.3

sequentia: πρὸς τὸ οὕνεκ’ ἄριστος ἔην (Β 580) v. Ar. 155.

### book 745.1

δείδω μὴ τὸ χθιζὸν ἀποστήσωνται Ἀχαιοί:

### book 745.2

ἡ διπλῆ ὅτι μεταφορικῶς χθιζὸν χρεῖος τῷ ἴσῳ σταθμῷ ἀπο‐

### book 745.3

καταστήσωσι, τουτέστι μὴ ὃ ἡμεῖς ἐλάβομεν χθὲς νικῶντες,

### book 745.4

σήμερον εἰσπράξωσιν. A.

### book 754.1

ἦ ῥα, καὶ ὁρμήθη ὄρεϊ νιφόεντι ἐοικώς: ἡ

### book 754.2

διπλῆ ὅτι νιφόεντα τὰ ὄρη. καὶ Ὄλυμπος τοιγαροῦν ὄρος·

### book 754.3

νιφόεις γὰρ λέγεται (Σ 616). A. Ar. 168.

### book h761-4.1

τοὺς δ’ εὗρ’ οὐκέτι πάμπαν ἀπήμονας οὐδ’

### book h761-4.2

ἀνολέθρους,

### book h761-4.3

ἀλλ’ οἱ μὲν δὴ νηυσὶν ἔπι πρύμνῃσιν Ἀχαιῶν

### book h761-4.4

χερσὶν ὑπ’ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες

### book h761-4.5

οἱ δ’ ἐν τείχει ἔσαν βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.

### book 761.1

ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς ἐπὶ τῶν τετρωμένων καὶ

### book 761.2

τῶν ἀπολωλότων. οὐ πάμπαν μὲν γὰρ ἀπήμονες οἱ τραυ‐

### book 761.3

ματίαι, οὐκ ἀνόλεθροι δὲ οἱ τετελευτηκότες. A.

### book 763.1

κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες: πρὸς τὸ δεύτερον ἀπήν‐

### book 763.2

τησε, τὸ οὐδ’ ἀνολέθρους. BL. Ar. 13.

### book 764.1

βεβλημένοι οὐτάμενοί τε: ὅτι πάλιν συλ‐

### book 764.2

ληπτικῶς· οἱ μὲν γὰρ ἐβέβληντο, οἱ δὲ οὐτάμενοι ἧσαν. A.

### book 765.1

τὸν δὲ τάχ’ εὗρε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ δακρυο‐

### book 765.2

έσσης: ἡ διπλῆ ὅτι τοῦ ναυστάθμου τὰ ἀριστερὰ λέγει. A.

### book 772.1

νῦν ὤλετο πᾶσα κατ’ ἄκρης

### book 772.2

Ἴλιος αἰπεινή· νῦν τοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος: ἡ

### book 772.3

διπλῆ ὅτι θηλυκῶς ἡ Ἴλιος, καὶ τὸ τοί παρέλκει· οὐ γὰρ

### book 772.4

αὐτῷ μόνῳ ἦν ὄλεθρος, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις. A.

### book 776.1

ἄλλοτε δή ποτε μᾶλλον ἐρωῆσαι πολέμοιο

### book 776.2

μέλλω: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μέλλω ἀντὶ τοῦ ἔοικεν. A. Ar. 125

### book 782.1

(Deiphobus et Helenus) οἴχεσθον, μακρῇσι τε‐

### book 782.2

τυμμένω ἐγχείῃσιν: ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς τὸ τῷ

### book 782.3

ἑτέρῳ συμβεβηκὸς ἐπ’ ἀμφοτέρων τέταχεν· οὐ γὰρ ἀμφότε‐

### book 782.4

ροι ἐτύπησαν, ἀλλ’ ὁ μὲν Ἕλενος ἐβλήθη, ὁ δὲ Δηίφοβος

### book 782.5

ἐτύπη. A.

### book 793.1

οἵ ῥ’ ἐξ Ἀσκανίης ἐριβώλακος ἦλθον ἀμοι‐

### book 793.2

βοί: ἡ διπλῆ ὅτι ἀμοιβοὶ οἱ διαδεξάμενοι τοὺς ἔμπροσθεν

### book 793.3

παραγενομένους ἐπικούρους, ἤτοι οἱ ἐξ ἀμοιβῆς καὶ ἐναλ‐

### book 793

λάξεως παραγεγονότες συμμαχῆσαι τοῖς Τρωσὶν ἀντὶ τῶν

### book 793.5.1

πρότερον συνεργούντων αὐτοῖς πολιτῶν· διὰ γὰρ τὸ ἐπὶ δέκα

### book 793.5.2

ἔτη τὸν πόλεμον ἀνύεσθαι, οἱ πρῶτοι, κεκμηκότες κατὰ

### book 793.5.3

μάχην, ἰσαρίθμων αὐτοῖς ἄλλων ἀποστελλομένων ἀπεπέμ‐

### book 793.5.4

ποντο, ὡς εἰκός. AB.

### book 808.1

ἀλλ’ οὐ σύγχει θυμὸν (Hector) ἐνὶ στήθεσ‐

### book 808.2

σιν Ἀχαιῶν: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ὑποτάσσει· λίην

### book 808.3

γάρ σφι πᾶσιν ἐκέκριτο θάρσεϊ πολλῷ. τοῦτο δὲ

### book 808.4

ἐπὶ τῶν προκειμένων δηλοῦται. A. Fortasse tamen Zenodo‐

### book 808.5

tus illum λίην γάρ—post vs. 807 posuit.

### book 820.1

κονίοντες πεδίοιο: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ διά,

### book 820.2

διὰ πεδίου. A. Cf. p. 26.

### book 7.1

βρότον αἱματόεντα: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ πᾶν αἷμα

### book 7.2

βρότος, ἀλλὰ τὸ ἀπὸ βροτοῦ πεφονευμένου. A. Ar. 131.

### book 8.1

αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιω‐

### book 8.2

πήν: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τάχα ἀντὶ τοῦ ταχέως (Ar. 101), καὶ

### book 8.3

ὅτι περιωπὴ τόπος ἐξ οὗ περιόψεταί τις ταῦτα. A.

### book 13.1

στῆ δ’ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ’ εἴσιδεν ἔργον

### book 13.2

ἀεικές: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ κατὰ τὸ ἀκριβὲς ἐκτὸς τῆς κλισίας

### book 13.3

ἔστη, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν περιωπὴν προῆλθεν. A.

### book 16.1

ὡς δ’ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι

### book 16.2

κωφῷ: ἡ διπλῆ ὅτι πορφύρῃ μελανίζῃ. εἴωθε δέ, ὅταν ἀρ‐

### book 16.3

χὴν λαμβάνῃ κινήματος ἡ θάλασσα, μελανίζειν· διὸ μετα‐

### book 16.4

φέρει ἐπὶ τοὺς κατὰ ψυχὴν μεριμνῶντας καὶ ταρασσομένους.

### book 16.5.1

καὶ ὅτι κωφῷ λέγει τῷ ἀφώνῳ καὶ μηδέπω καχλάζοντι καὶ

### book 16.5.2

ἀποτελοῦντι ἠχήν· μηδέπω γὰρ ἀνέμου εὐκρινοῦς ὄντος τὸ

### book 16.5.3

κῦμα ἠρεμεῖ. A. Ar. 124.

### book 16.5.4

οἱ δ’ ἀλλήλους ἐνάριζον

### book 25.1

μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρής:

### book 25.2

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ μὲν ἠλλάχθαι τὸν χρόνον, οἱ δὲ ἀντὶ τοῦ

### book 25.3

ἔληκε, ἐνδείᾳ τοῦ ε [ὡς ἄνωρον (sic) κραδίην ἔχεις (sic) Φ 441]

### book 25.4

καὶ Ἰωνικῇ συστολῇ τοῦ η εἰς α λάκε. (Cf. ad Ι 378 et de

### book 25.5.1

enallage temporum p. 5). ὠνοματοπεποίηται δέ. ὅθεν καὶ

### book 25.5.2

ἡ λάκις. A. Cf. Orion. 96, 27—Ar. 4. Inclusa aliena sunt.

### book 28

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες

### book 28.1

πὰρ νηῶν ἀνιόντες, ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ.

### book 28.2

πὰρ νηῶν: ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν ἐπὶ τὰς ἐν τῷ

### book 28.3

τείχει. A. Ar. 230.? ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς εἴρηκε βεβλήατο

### book 28.5

(ins. καί Ar. 62) ἐπὶ τῶν οὐτασμένων. A.

### book 31.1

τὰς γὰρ (naves) πρώτας πεδίον δέ

### book 31.2

εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδει‐

### book 31.3

μαν—ὅτι οὐκ ἐν διστιχίᾳ ἦσαν, ὥς φησι Κράτης·

### book 31.4

εἶπε γὰρ ἂν προτέρας· καὶ νηῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ

### book 31.5.1

ἀνάγκῃ τῶν πρωτέων (Ο 656). BLV. Ar. 230 sq. Cod. προ‐

### book 31.5.2

τέρων pro πρωτέων. Corr. L.

### book 35.1

τῷ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν: ἡ διπλῆ ὅτι προκρόσ‐

### book 35.2

σας τὰς κλιμακηδὸν νενεωλκημένας ἑτέρας πρὸ ἑτέρων,

### book 35.3

ὥστε θεατροειδὲς φαίνεσθαι τὸ νεώλκιον· κρόσσαι γὰρ αἱ

### book 35.4

κλίμακες (Μ 258). AB. Ar. 231. Pro πρὸ ἑτέρων erat πρὸς

### book 35.5

ἑτ. Corr. L.

### book h37-8.1

τώ ῥ’ οἵ γ’ ὀψείοντες ἀυτῆς καὶ πολέμοιο

### book h37-8.2

ἔγχει ἐρειδόμενοι, κίον ἁθρόοι.

### book 37.1

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὀψαΐοντες. εἴτε δὲ μετὰ

### book 37.2

πολὺν χρόνον πορευόμενοι ἤθελεν ἀκούειν, εἴτε μετὰ πολὺν,

### book 37.3

χρόνον ἀκούοντες, ψεῦδος· εὐθέως γὰρ ἀκούσαντες ὥρμησαν.

### book 37.4

καὶ τὸ ὀψά ἀνελλήνιστον. οὕτω γὰρ εἴωθε λέγειν ὀψὲ δὲ

### book 37.5

δὴ μετέειπε. (Η 399). A.

### book 38.1

ἔγχει: ἡ διπλῆ ὅτι οὐχ ἑνὶ πάντες ἐρειδόμενοι, καὶ

### book 38.2

ὅτι ἁθρόοι ἐπὶ τῶν τριῶν· ἀρχὴ γάρ ἐστι πληθυντικοῦ ἀρι‐

### book 38.3

θμοῦ τὰ τρία (Θ 488). A.

### book 40.1

ὁ δὲ ξύμβλητο γεραιός

### book 40.2

Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν

### book 40.3

Ἀχαιῶν: ἀθετεῖται ὅτι καὶ ἐκ τῶν προειρημένων νοοῦμεν

### book 40.4

ὅτι Νέστωρ ἐστὶν ὁ γεραιός. καὶ τὸ πτῆξε ἄκυρον· ἐπὶ γὰρ

### book 40.5.1

τῶν ἀπολελυμένων τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ τῆς ψυχῆς παλμοῦ

### book 40.5.2

ἁρμόζει. A. Sed hoc videtur dictum de πῆξε θυμόν (quae fuit

### book 40.5.3

Zenodotea) non de πτῆξε. An igitur hic quoque de vera Ari‐

### book 40.5.4

starchea lectione in errore versabatur Aristonicus? L.

### book 45.1

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ,

### book 45.2

ὥς ποτ’ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσς’ ἀγορεύων: ἡ

### book 45.3

διπλῆ ὅτι ταῦτα ἀναφέρεται ἐπ’ ἐκεῖνα ἔλπομαι εὐχό‐

### book 45.4

μενος Διί (Θ 526) καὶ μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς

### book 45.5.1

δηίοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας (ib. 181). ἐξάκουστα δὲ

### book 45.5.2

ἐγίνετο παρὰ τοῖς πολεμίοις, ὡς καὶ τὰ περὶ Ὀθρυονέα

### book 45.5.3

(Ν 375). A.

### book 54.1

οὐδέ κεν ἄλλως

### book 54.2

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο: ἡ

### book 54.3

παρά περιττή. A.? Cf. p. 27.

### book h58-9.1

οὐδ’ ἂν ἔτι γνοίης, μάλα περ σκοπιάζων,

### book h58-9.2

ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται—

### book 58.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ὁμηρικὸν τὸ ἔθος, ὥστε ἔξωθεν τὸ τίς

### book 58.2

προσλαμβάνειν, ἀντὶ τοῦ γνοίη τις ἄν· εἴωθε γὰρ καὶ μὴ

### book 58.3

ὑποκειμένου προσώπου πρὸς ὃ γίνεται ὁ λόγος, οὕτως χρῆ‐

### book 58.4

σθαι· οὐδέ κε φαίης (Γ 392) ἀντὶ τοῦ φαίη τις ἄν. A.

### book 58.5

Cf. p. 8.

### book 63.1

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι: ἡ

### book 63.2

διπλῆ ὅτι πάλιν (cf. ad 28) συλληπτικῶς· οὐ γὰρ πάντες

### book 63.3

ἐβέβληντο. A.

### book 69.1

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέι φίλον εἶναι:

### book 69.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μέλλει ἀντὶ τοῦ ἔοικεν. A. Ar. 125.

### book 78.1

νὺξ ἀβρότη: ἡ διπλῆ ὅτι ἤτοι κατὰ παράλειψιν

### book 78.2

τοῦ μ ἀντὶ τοῦ ἀμβρότη, οἷον ἀθάνατος· ἢ ἀβρότη, καθ’

### book 78.3

ἣν βροτοὶ οὐ φοιτῶσιν. A.

### book 84.1

οὐλόμενε (Agamemnonem compellat Ulixes): ἡ διπλῆ

### book 84.2

ὅτι τινὲς ἀποδεδώκασιν οὐλόμενε, δεινέ· οὐ γὰρ ἂν λέγοι

### book 84.3

τῷ Ἀγαμέμνονι ὁ Ὀδυσσεὺς ὀλέθρου ἄξιε. οὐ δυσωπητέον

### book 84.4

μέντοι γε, ἀλλ’ εἰς τὴν ἐνεστῶσαν περίστασιν ἀτενιστέον·

### book 84.5.1

ἐπ’ ὠφελείᾳ γὰρ λέγει τοῦ Ἀγαμέμνονος καὶ τῶν ἄλλων συμ‐

### book 84.5.2

μάχων· διὸ καὶ ἐπιφέρει ὦ Ὀδυσεῦ, μάλα πώς με κα‐

### book 84.5.3

θίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ (104). A.

### book 95.1

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον

### book 95.2

ἔειπες: ἀθετεῖται ὅτι εἰ μὲν ἀπεδέχετο αὐτὸν κατά τι,

### book 95.3

ἐνεχώρει, νῦν δὲ μόνον ἐμέμφετο. καὶ διὰ τὸ ἐν ἄλλῳ τόπῳ

### book 95.4

(Ρ 173) δεόντως φέρεσθαι. Ζηνόδοτος δὲ γράφει νῦν δέ

### book 95.5.1

σε ὠνοσάμην πάγχυ φρένας. καὶ Ἀριστοφάνης δὲ προ‐

### book 95.5.2

ηθέτει. A. ἐνεχώρει, quod fuit post ἐμέμφετο, transposuit L.

### book 95.5.3

Idem ins. καὶ ante διὰ τὸ ἐν ἄλλῳ.

### book 104.1

ὦ Ὀδυσεῦ, μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν

### book 104.2

ἐνιπῇ: v. ad 84.

### book 114

Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα κάλυψεν:

### book 114.1

ὅτι χυτὴ γῆ ἡ ἐπὶ τοῖς νεκροῖς ἐπιχεομένη, οὐ καθολικῶς,

### book 114.2

ὡς μέλαινα καὶ φερέσβιος. Ζηνόδοτος δὲ ἠθέτει· παρὰ

### book 114.3

Ἀριστοφάνει δὲ οὐκ ἦν (Ar. 109). A. In textu Veneto ad

### book 114.5.1

hunc versum et diple est et obelus. —Vocabulum φερέσβιος

### book 114.5.2

apud Homerum hodie non legitur. Quo quum Aristonicus etiam

### book 114.5.3

ad Π 173 utatur ut exemplo, suspicio erit hoc terrae epithe‐

### book 114.5.4

ton ab eo in Homero inventum esse, in loco sive perdito sive

### book 114.5.5

mutato. Ceterum ne aliud quidem epitheton inveni, quod cum

### book 114.10.1

φερέσβιος numero moraque syllabarum ita conveniat, ut in

### book 114.10.2

ejus locum substitui possit.

### book 114.10.3

ὅτι οὐ κατὰ τοὺς τραγικοὺς ἐν Ἐλευσῖνι μετηνέχθησαν

### book 114.10.4

οἱ περὶ τὸν Καπανέα. V. Ar. Addenda. Verba Aristonici haec

### book 114.10.5

non sunt, sed rem observasse videtur. Quam veram esse

### book 114.15.1

testatur Euripides in supplicibus et Plutarchus (Thes. cap. 29)

### book 114.15.2

de perditis Aeschyli Eleusiniis referens. V. Hermann. Aeschyli

### book 114.15.3

fragm. 54.

### book 117.1

ἱππότα Οἰνεύς· ἡ διπλῆ περιεστιγμένη (?) ὅτι

### book 117.2

ἐλέγχονται οἱ τὸν ἱππότην ἀποδιδόντες φυγάδα· ὁ γὰρ Οἰ‐

### book 117.3

νεὺς κατέμεινεν ἐπὶ τῆς πατρίδος. A. Ar. 112.

### book 119.1

ἀλλ’ ὁ μὲν αὐτόθι μεῖνε: ὅτι ὁ Οἰνεὺς κατέ‐

### book 119.2

μεινεν ἐπὶ τῆς πατρίδος, ὁ δὲ ἱππότης ἄρα οὐ φυγὰς ἀλλ’

### book 119.3

ἱππικός. καὶ ὁ Ἡσίοδος δὲ οὕτως ἀκήκοεν· ἰδὼν δ’ ἱππη‐

### book 119.4

λάτα κῆρυξ (Κῆυξ? Bekk. Goettl. ed. 2. fr. CLXVIII) ἀντὶ

### book 119.5

τοῦ ἱππικός. A.

### book 124.1

πολλὰ δέ οἱ πρόβατ’ ἔσκε: ἡ διπλῆ ὅτι πρό‐

### book 124.2

βατα πάντα τὰ τετράποδα. AB. His in Aristarcho (p. 108)

### book 124.3

continuata sunt, quae sequuntur: διὰ τὸ ἑτέραν βάσιν ἔχειν

### book 124.4

πρὸ τῆς ὀπισθίας, καθὼς καὶ Ἡσίοδός φησι (Ε 558) χαλε‐

### book 124.5.1

πὸς προβάτοις, χαλεπὸς δ’ ἀνθρώποις. Sed illa deri‐

### book 124.5.2

vatio ab aliena manu assuta est, locus Hesiodeus fortasse ab

### book 124.5.3

ipso Aristonico allatus.

### book 125.1

τὰ δὲ μέλλετ’ ἀκουέμεν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 125.2

ἐοίκατε ἀκηκοέναι. A. Ar. 125.

### book 128.1

δεῦτ’ ἴομεν πόλεμον δέ, καὶ οὐτάμενοί περ,

### book 128.2

ἀνάγκῃ: ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς καὶ ἐπὶ τῶν βεβλημένων

### book 128.3

οὐτάμενοι εἴρηκεν. ABLV. Ar. 63.

### book h136-7

οὐδ’ ἀλαοσκοπίην εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,

### book h136-7

ἀλλὰ μετ’ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς.

### book 135.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος οὐδ’ ἀλαὸν σκοπιήν

### book 135.2

(cf. ad Κ 515) A.

### book 136.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ὑποτάσσει ἀντιθέῳ Φοί‐

### book 136.2

νικι ὀπάονι Πηλείωνος. οὐχ ἁρμόζουσι δὲ Φοίνικι οἱ

### book 136.3

ἐπιφερόμενοι λόγοι. βέλτιον οὖν καθολικώτερον γέροντι

### book 136.4

ἀπεικάσθαι. A.

### book 142.1

ἀλλ’ ὁ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώ‐

### book 142.2

σειεν: περισσὸς ὁ στίχος, καὶ ἡ λέξις νεωτέρων. V.?

### book 147.1

ἐπεσσύμενος πεδίοιο: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ

### book 147.2

διά, διὰ πεδίου (cf. p. 26). A.

### book h153-5.1

Ἥρη δ’ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσιν

### book h153-5.2

στᾶς’ ἐξ Οὐλύμποιο, ἀπὸ ῥίου· αὐτίκα δ’ ἔγνω

### book h153-5.3

τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν,

### book h157-8.1

Ζῆνα δ’ ἐπ’ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης

### book h157-8.2

ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

### book 154.1

ὅτι ὄρος ὁ Ὄλυμπος, καὶ ῥία ἔχει, καὶ ἀπὸ τῶν

### book 154.2

ὀρῶν (ῥίων? L.) ἐπιθεωροῦσιν. A. Ar. 169.

### book 155.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ποιπνύοντα ἐνεργοῦντά ἐστιν, οὐχ

### book 155.2

ὡς οἱ γλωσσογράφοι (Ar. 45) ποιοῦσι τὸ ποιπνύειν διακονεῖν

### book 155.3

ἐκ τοῦ ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα

### book 155.4

(Α 600). γέγονε δὲ παρὰ τὸ πονῶ ..... πονύω πνύω

### book 155.5.1

ποιπνύω ἀναδίπλωσις. A. Ultima a πονύω (cf. Epim. H. 313)

### book 155.5.2

non videntur Aristonici esse. Cf. Ar. 110, 146.

### book 158.1

περισσόν· δύναται γὰρ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔγνω. V.?

### book 158.2

Ar. 360.

### book 162.1

εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη

### book 162.2

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἑωυτήν. A.

### book 167.1

πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν: ἡ

### book 167.2

διπλῆ ὅτι πληθυντικῶς τὴν θύραν θύρας (Ar. 130 not.). AB.

### book h169-74.1

ἔνθ’ ἥ γ’ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.

### book h169-74.2

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος

### book h169-74.3

λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ’ ἐλαίῳ

### book h169-74.4

ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·

### book h169-74.5.1

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ

### book h169-74.5.2

ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ ἀυτμή.

### book 169

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει θύ‐

### book 169.1

ρας ἐπιθεῖσα φαεινάς, ἵνα συναφὴς ὁ λόγος γένηται· ὁ

### book 169.2

δὲ Ὅμηρος ἄλλας ἀρχὰς λαμβάνει, ἵνα μὴ ἀσαφὴς ἡ περίο‐

### book 169.3

δος γένηται ἤτοι ὑστεροπερίοδος. A. Cf. ad Ν 172.

### book 170.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τούτου τοῦ τόπου πλανηθέντες τι‐

### book 170.2

νὲς ὑπέλαβον τὴν ἀμβροσίαν εἶναι ὑγρὰν τροφήν (Ar. 193).

### book 170.3

A. Scripsi ὑπέλαβον pro διέλαβον.

### book 171.1

ἡ διπλῆ ὅτι μύρον μὲν οὐκ ὀνομάζει, τεθυμια‐

### book 171.2

μένον δὲ ἔλαιον τὸ μύρον λέγει, ὥστε εἰδέναι μὲν τὴν χρῆ‐

### book 171.3

σιν, τὸ δὲ ὄνομα μή. λέγει δέ που καὶ (Ψ 186) ῥοδόεντι

### book 171.4

δὲ χρῖεν ἐλαίῳ καὶ (ς 191) κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα μύ‐

### book 171.5

ρου τι γένος ὀνοματοποιήσας. A. Ar. 199. 348.

### book 174.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὰ περὶ τοῦ Ὀλύμπου, ὅτι οὐκ

### book 174.2

ἔστιν ὁ αὐτὸς τῷ οὐρανῷ οὐδὲ τόπος τοῦ οὐρανοῦ· ἀπ’ αὐ‐

### book 174.3

τοῦ γάρ φησι τὴν ὀσμὴν τοῦ μύρου ὁμοίως καὶ εἰς οὐρανὸν

### book 174.4

ἀφικνεῖσθαι καὶ εἰς γῆν. τοῦτο δὲ ἐπὶ τῶν ἀνωτάτω τοῦ

### book 174.5.1

ὄρους κορυφῶν συμφωνήσει, ἴσον διάστημα ἐπὶ γῆν καὶ οὐ‐

### book 174.5.2

ρανὸν λαμβάνειν. AB. Ar. 170.

### book 178.1

ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ’, ὅν οἱ

### book 178.2

Ἀθήνη: ἡ διπλῆ ὅτι ἑανὸς ὁ αὐτὸς τῷ πέπλῳ. καὶ καθό‐

### book 178.3

λου πρὸς τὸν στολισμόν (Ar. 193). A.

### book 180.1

χρυσείῃς δ’ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο:

### book 180.2

ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τὸ στῆθος ἐπερονῶντο, οὐχ ὡς ἡμεῖς κατὰ

### book 180.3

τὴν κατάκλειδα τοῦ ὤμου (Ar. 193). A.

### book 183.1

(ἕρματα) τρίγληνα μορόεντα: ἡ διπλῆ ὅτι τρί‐

### book 183.2

γληνα τρίκορα, ὡς τριῶν ζῳδίων ἐφ’ ἑκατέρου (cod. ον) δε‐

### book 183.3

δημιουργημένων. μορόεντα δὲ πεπονημένα τῇ κατασκευῇ,

### book 183.4

ἀπὸ τοῦ μορῆσαι, ὅ ἐστι κακοπαθῆσαι. A.

### book 196.1

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν

### book 196.2

εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον

### book 196.3

ἐστίν: ἡ διπλῆ ὅτι περιώρικε· τὸν γὰρ ἐπιδεχόμενον τελέ‐

### book 196.4

σαι δυνατὸν εἶναι δεῖ, καὶ (cod. ἤ) αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δυνατὸν

### book 196.5

εἶναι πρὸς τελείωσιν. A.

### book h205-7.1

(Junonis verba sunt ad Venerem) τοὺς εἶμ’ ὀψομένη καί

### book h205-7.2

σφ’ ἄκριτα νείκεα λύσω·

### book h205-7.3

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται

### book h205-7.4

εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

### book 205-7.1

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν καλῶς λέγονται, ἐν δὲ τοῖς

### book 205-7.2

κάτω πρὸς τὸν Δία (303) οὐκέτι. A.

### book 206

ὅτι παραλλήλως (cf. ad Ν 276) δηρὸν καὶ χρόνον. A.

### book 209.1

εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι: ἡ

### book 209.2

διπλῆ ὅτι τὸ ὁμωθῆναι οὐκ ἔστιν ὁμοιωθῆναι, ἀλλ’ ὁμόσε

### book 209.3

ἐλθεῖν φιλότητι. A.

### book 213.1

οὐκ ἔστ’ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

### book 213.2

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις:

### book 213.3

ἀθετεῖται, ὅτι ἐκλύει τὴν χάριν, εἰ ἕνεκα τοῦ Διὸς δίδωσι

### book 213.4

καὶ οὐκ αὐτῆς. προηθέτει δὲ καὶ Ἀριστοφάνης. A.

### book 214.1

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα:

### book 214.2

ἡ διπλῆ ὅτι κεστὸς ἐκ παρεπομένου ὁ ποικίλος, ἀπὸ τοῦ διὰ

### book 214.3

τὰς ῥαφὰς κεκεντῆσθαι, ἐμπεποικιλμένης τῆς φιλότητος

### book 214.4

καὶ ἱμέρου καὶ ὀαριστύος. καὶ οὐκ ἔστι κύριον ὄνομα ὡς

### book 214.5.1

ἔνιοι τῶν ἀρχαίων· διὸ καὶ ἐπ’ ἄλλου λέγει· ἄγχε δέ μιν

### book 214.5.2

πολύκεστος ἱμάς (Γ 371). A. Ar. 193.

### book 218.1

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσίν: ἡ διπλῆ ὅτι ἡ πτῶ‐

### book 218.2

σις ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ αὐτῆς ταῖς (haec vox fortasse de‐

### book 218.3

lenda) χερσίν. A. Cf. p. 22.

### book 219.1

τῆ νῦν, τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κολπῷ:

### book 219.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ κατὰ τὸ στῆθος κόλπωμα τοῦ πέπλου κόλ‐

### book 219.3

πον εἶπε (Ar. 152), καὶ ὅτι τὸ τῆ λάβε ἐστίν. A.

### book 223.1

μειδήσασα δ’ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ:

### book 223.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τῇ φήμῃ οἰωνισαμένη ἐμείδησε· προεί‐

### book 223.3

ρηκε· γὰρ „οὐκ ἔσῃ ἄπρακτοσ“ (v. 221). καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ

### book 223.4

(ς 112) τὸ ὅμοιον· Ζεύς τοι δοίη ξεῖνε, ὅττι μάλιστ’

### book 223.5.1

ἐθέλεις· ὣς ἄρ’ ἔφη, χαῖρεν δὲ κλῃδόνι δῖος Ὀδυσ‐

### book 223.5.2

σεύς. A.

### book h225-6.1

Ἥρη δ’ ἀίξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,

### book h225-6.2

Πιερίην δ’ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινήν—

### book 225.1

ἡ διπλῆ ὅτι ὄρος ὁ Ὄλυμπος· τὸ γὰρ ῥίον ἰδίως

### book 225.2

ἐπ’ ὄρους τάσσεται. AB. Ar. 169.

### book 226.1

ἡ διπλῆ ὅτι Μακεδονικὸς Ὄλυμπος θεῶν οἰκητή‐

### book 226.2

ριον· ἡ γὰρ Πιερία τούτου ἀκρώρεια, καὶ Ἠμαθία τὸ πρό‐

### book 226.3

τερον ἡ Μακεδονία ἐκαλεῖτο. παράκειται δὲ καὶ ἡ Θρᾴκη.

### book 226.4

καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ε 50) ἐπὶ τοῦ Ἑρμοῦ, Πιερίην δ’ ἐπι‐

### book 226.5

βὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ. A. Ar. 170.

### book 235.1

πείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα

### book 235.2

πάντα: ἔδει ἤτοι εἰδείην, ἵν’ ᾖ τὸ ῥῆμα ἠλλαγμένον, ἢ ἐκ

### book 235.3

περισσοῦ νοουμένου τοῦ κέ ἐγὼ δὲ σοὶ εἴσομαι χάριν. A.

### book 235

Verba Aristonici non sunt, de re v. p. 9.

### book 239.1

Ἥφαιστος δέ κ’ ἐμὸς παῖς ἀμφιγυήεις

### book 239.2

τεύξει—ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἐκληπτέον κατὰ συνα‐

### book 239.3

λοιφὴν τὸν καὶ ἀλλὰ τὸν κέ· ἔστι γὰρ Ἥφαιστος δ’ ἐμὸς

### book 239.4

πᾶις τεύξει, ὥστε περισσὸν νοεῖσθαι τὸν κέ Ὁμηρικῶς. A.

### book 239.5

Cf. p. 9.

### book 242.1

προσεφώνεε νήδυμος ὕπνος: ἡ διπλῆ ὅτι νή‐

### book 242.2

δυμος σὺν τῷ ν. A. Propter eandem causam notaverat.

### book 253

νήδυμος ἀμφιχυθείς: cf. ad Β 2.

### book 260.1

τὴν (νύκτα) ἱκόμην φεύγων: ἱκέτευσα. BL. ἱκό‐

### book 260.2

μην hoc loco pro ἱκέτευσα dictum esse, verisimile est notatum

### book 260.3

fuisse: cf. ad Χ 123. L.

### book 265.1

εὐρύοπα Ζῆ‐

### book 265.2

ν’ ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο: Nota fuit propter hanc

### book 265.3

rationem dirimendi: Ω 331.

### book 267.1

Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων: ἡ διπλῆ ὅτι δύο

### book 267.2

γενέσεις Χαρίτων ὑποτίθεται, πρεσβυτέρας καὶ νεωτέρας·

### book 267.3

διὸ συγκριτικῶς λέγει ὁπλοτεράων (Ar. 183). A.

### book 272.1

χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ: ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ δύο τῷ ἑτέρῳ

### book 272.2

χρῆται. ABD.

### book 274.1

μάρτυροι ὦς’ οἱ ἔνερθε θεοί: ἡ διπλῆ περιε‐

### book 274.2

στιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος μάρτυρες γράφει, ἀγνοῶν ὅτι μάρ‐

### book 274.3

τυροι λέγειν δεῖ ἀκολούθως τῷ μάρτυρος (cf. ad Η 76). A.

### book 274.4

Cod. μάρτυρος—μάρτυροι. Corr. L.

### book 279.1

θεοὺς δ’ ὀνόμηνεν ἅπαντας

### book 279.2

τοὺς ὑποταρταρίους, οἳ Τιτῆνες καλέον‐

### book 279.3

ται: ἡ διπλῆ ὅτι τοὺς περὶ Κρόνον θεοὺς ὑποταρταρίους

### book 279.4

προσαγορεύει (Ar. 176). πρὸς τὸ ὁππότε μιν ξυνδῆσαι

### book 279.5.1

Ὀλύμπιοι (Α 399), ὅτι οὐ τοὺς περὶ Κρόνον λέγει Ὀλυμ‐

### book 279.5.2

πίους. A. Ar. 191 et Addenda.

### book 283.1

Ἴδην δ’ ἱκέσθην πολυπίδακα, μητέρα θηρῶν,

### book 283.2

Λεκτόν: ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ Ἴδης εἰς

### book 283.3

Λεκτόν· καὶ Ἴδην δ’ ἵκανε πολυπίδακα Γάργαρον

### book 283.4

(Θ 47) καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (θ 363) τὸ ὅμοιον· ἡ δ’ ἄρα Κύ‐

### book 283.5.1

προν ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη ἐς Πάφον. A.

### book 283.5.2

De accusativo pro genetivo v. p. 26., de omissa εἰς p. 26.

### book 288.1

μακροτάτη πεφυυῖα (ἐλάτη) δι’ ἠέρος αἰθέρ’

### book 288.2

ἵκανεν: ἡ διπλῆ ὅτι καθ’ Ὅμηρον ἀὴρ ὁ ἀπὸ γῆς μέχρι

### book 288.1

νεφῶν τόπος· ὁ δὲ ὑπὲρ τὰ νέφη τόπος αἰθὴρ, καὶ ὁμωνύ‐

### book 288.2

μως τῷ στερεμνίῳ οὐρανός. διὸ τὰ νέφη λέγει πύλας οὐ‐

### book 288.5

ρανοῦ (Ar. 167). A.

### book 301sqq.1

ἔρχομαι ὀψομένη κτλ. (repetiti ex 200—202)

### book 301sqq.2

in BL. dicuntur ἀθετεῖσθαι. Quod si verum est, certe non

### book 301sqq.3

ob hanc causam rejecti fuerunt quam hi tradunt, ὡς ἀμβλύνον‐

### book 301sqq.4

τες τὴν ἐπιθυμίαν Διός.

### book 304-6.1

τοὺς εἶμ’ ὀψομένη κτλ. —ἀθετοῦνται

### book 304-6.2

στίχοι γʹ, καὶ ἀστερίσκοι παράκεινται, ὅτι πρὸς μὲν Ἀφρο‐

### book 304-6.3

δίτην δεόντως λέγονται (205—7), πρὸς δὲ τὸν Δία οὐκέτι·

### book 304-6.4

οὐ γὰρ προσεδεῖτο προφάσεως, ἔχουσα τὸν κεστὸν ἱμάντα.

### book 304-6.5.1

καὶ τάχ’ ἂν συνεφώρμησεν αὐτῇ· οὐ δεῖ οὖν παρακινδυ‐

### book 304-6.5.2

νεύειν. A.

### book h315-7.1

οὐ γάρ πώ ποτέ μ’ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικός

### book h315-7.2

θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,

### book h315-7.3

οὐδ’ ὁπότ’ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο κτλ.

### book h327

οὐδ’ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ σεῦ αὐτῆς.

### book 315.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐξαρκεῖ τὸ κεφαλαιωδῶς εἰπεῖν· τὸ δὲ

### book 315.2

ἐξ ὀνόματος ἐπιφέρειν ἐνέκοπτε μᾶλλον ἢ ἔπειθεν. A.

### book 317.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ οὐδ’ ὁπότε Λητοῦς ἐρι‐

### book 317.2

κυδέος (327) ἀθετοῦνται στίχοι ιαʹ, ὅτι ἄκαιρος ἡ ἀπα‐

### book 317.3

ρίθμησις τῶν ὀνομάτων· μᾶλλον γὰρ ἀλλοτριοῖ τὴν Ἥραν

### book 317.4

ἢ προσάγεται. καὶ ὁ ἐπειγόμενος συγκοιμηθῆναι διὰ τὴν τοῦ

### book 317.5

κεστοῦ δύναμιν πολυλογεῖ. καὶ Ἀριστοφάνης προηθέτει. A.

### book 324.1

οὐδ’ ὅτε περ Σεμέλης οὐδ’ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ,

### book 324.2

ἥ ῥ’ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα: ὅτι

### book 324.3

ἔχει τι Ὁμηρικόν· πρὸς γὰρ τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκε. A.

### book 338.1

ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν

### book 338.2

Ἥφαιστος—ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ Διὸς καὶ Ἥρας

### book 338.3

καθ’ Ὅμηρον ὁ Ἥφαιστος. καὶ νῦν μὲν ἴσως τις ἐρεῖ ἀμ‐

### book 338.4

φιβολίαν εἶναι· ἐν Ὀδυσσείᾳ δὲ (θ 312) σαφῶς λέγει ὁ

### book 338.5

Ἥφαιστος, ὁ δὲ Ἡσίοδος ἐκ μόνης Ἥρας. A. Ar. 186.

### book 354.1

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος

### book 354.2

ὕπνος: ἡ διπλῆ ὅτι σὺν τῷ ν νήδυμος. A. Cf. ad v. 242, 253.

### book 366.1

ἀλλ’ ὁ μὲν (Hector) οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται: ἡ

### book 366.2

διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει καὶ ἔλπεται. ἁρμόζει δὲ τῷ

### book 366.3

προσώπῳ τὸ εὔχεται, καυχᾶται. A.

### book h376-7

ὃς δέ κ’ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ’ ὀλίγον σάκος ὤμῳ

### book h376-7

χείρονι φωτὶ δότω, ὁ δ’ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

### book 376.1

οὗτος καὶ ὁ ἑξῆς ἀθετοῦνται, ὅτι γελοῖον μὴ τὰ

### book 376.2

ἁρμόζοντα ἀναλαμβάνειν, ἀλλὰ μείζονα εἰς ἐμποδισμὸν τῆς

### book 376.3

χρήσεως. τό τε μενεχαρμός φησιν οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής [τὶ

### book 376.4

οὖν ἐστὶ τὸ τοῦ δ’ Ἀντίλοχος μενεχάρμης (Ν 396);].

### book 376.5.1

Ζηνόδοτος δὲ προηθέτει. (Cf. ad 382). A. Verba inclusa de‐

### book 376.5.2

sunt apud Villoisonem.

### book h379-80.1

τοὺς δ’ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ

### book h379-80.2

Τυδείδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων.

### book 379.1

συλληπτικῶς τὸ οὐτάμενοι· Διομήδης γὰρ βέβλη‐

### book 379.2

ται (Ar. 63). V.

### book 382.1

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρηα δὲ χείρονι

### book 382.2

δόσκεν: ἡ διπλῆ ὅτι οὗτος ὁ στίχος τοὺς προκειμένους ἀναι‐

### book 382.3

ρεῖ (376, 377)· βελτίονα μὲν γὰρ τῇ κατασκευῇ ἐνδέχεται

### book 382.4

ἀναλαμβάνειν, μείζονα δὲ οὔ. A.

### book h389-91.1

δή ῥα τότ’ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν

### book h389-91.2

κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

### book h389-91.3

ἤτοι ὁ μὲν Τρώεσσιν ὁ δ’ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

### book 389.1

οὕτως διὰ τοῦ α γραπτέον τάνυσσαν. A. Ari‐

### book 389.2

stonico hoc tribuimus propter γραπτέον. Et dixerat sine dubio

### book 389.3

cur haec lectio ab Aristarcho praelata esset.

### book 391.1

ἡ διπλῆ ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντη‐

### book 391.2

κεν (Ar. 13). A.

### book h394

οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον,

### book h396

οὔτε πυρὸς τόσσος γε πέλει βρόμος αἰθομένοιο,

### book h398

οὔτ’ ἄνεμος τόσσον γε ποτὶ δρυσὶν ὑψικόμοισιν—

### book 394.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος τούτων τῶν

### book 394.2

ὁμοιώσεων τὴν πρώτην τρίτην τέταχεν. ὁ δὲ Ὅμηρος τὰ

### book 394.3

ἐπιτατικώτερα ὕστερα λέγει· πάντων δὲ ἐπιτατικώτερον ἀνέ‐

### book 394.4

μου φορά, ἥτις καὶ τὰ ἄλλα κινεῖ, θάλασσαν καὶ πῦρ. A.

### book 394.5

ὕστερα inseruimus.

### book 402.1

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕ‐

### book 402.2

κτωρ: ὅτι πρόθεσις παρεῖται καὶ πτῶσις ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ

### book 402.3

ἐπ’ Αἴαντα. A. Cf. p. 24.

### book h404-6.1

τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην,

### book h404-6.2

ἤτοι ὁ μὲν σάκεος, ὁ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου

### book h404-6.3

τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δ’ Ἕκτωρ.

### book 405

ὅτι καὶ τὰ ξίφη καὶ τὰς ἀσπίδας ἐκ τελαμώνων

### book 405

ἀνῆπτον· διὸ δύο. A. Ar. 194.

### book 406.1

ἡ διπλῆ ὅτι χώσατο νῦν συνεχύθη (Ar. 147), καὶ

### book 406.2

ὅτι οὐκ ἄτρωτος ὁ Αἴας καθ’ Ὅμηρον· εἰ γὰρ μὴ οἱ τελα‐

### book 406.3

μῶνες ἐσκέπαζον, ἐτρώθη ἂν. A. Cf. V. ad 404, Ar. 180.

### book 416.1

τὸν δ’ οὔπερ ἔχει θράσος, ὅς κεν ἴδηται:

### book 416.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀντικείμενον δεῖ ὑπακούειν, ἀλλὰ δέος

### book 416.3

(Ar. 14). A.

### book 418.1

ὣς ἔπες’ Ἕκτορος ὠκὺ χαμαὶ μένος ἐν κο‐

### book 418.2

νίῃσιν: ἡ διπλῆ ὅτι ὠκύ γραπτέον εἴτε ἐπιθετικῶς εἴτε

### book 418.3

κατὰ μεσότητα ἀντὶ τοῦ ὠκέως, ὡς ὀξὺ δὲ κωκύσασα

### book 418.4

(Σ 71). A. Cf. p. 29.

### book 421.1

οἱ δὲ μέγα ἰάχοντες: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἰάχοντες

### book 421.2

ὡς ὀρέγοντες. ὅθεν βαρυτονεῖν δεῖ ἰάχων ὡς ὀρέγων. A. Ar. 315.

### book 424.1

οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν: ἡ διπλῆ ὅτι διαστέλλει

### book 424.2

τὸ οὐτάσαι καὶ βαλεῖν. A. Ar. 62.

### book 434.1

ἀλλ’ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐυρρεῖος ποταμοῖο

### book 434.2

Ξάνθου δινήεντος: ἡ διπλῆ ὅτι μὴ προσυστήσας εἰ

### book 434.3

ὁ Σκάμανδρος Ξάνθος καλεῖται, ὡς πρὸς εἰδότας κέχρηται

### book 434.4

τῷ ὀνόματι. A.

### book 439.1

βέλος δ’ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα: ὅτι βέλος τὸν βε‐

### book 439.2

βλημένον τόπον. A. Ar. 70.

### book 442.1

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀιλῆος ταχὺς Αἴας:

### book 442.2

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ τοιοῦτοι τόποι ἐπλάνησαν τὸν Ζηνόδοτον,

### book 442.3

ὥστε δέξασθαι χωρὶς τοῦ ο Ἰλῆος. A. Ar. 180.

### book 463.1

λικριφὶς ἀίξας: ἡ διπλῆ ὅτι δὶς κέχρηται τῇ λέξει,

### book 463.2

νῦν καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (τ 451). σημαίνει δὲ πλάγιος ὁρμήσας,

### book 463.3

ἀπὸ τοῦ λέχριος, κατὰ κοινωνίαν τῶν συμφώνων. A.

### book 477.1

ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ

### book 477.2

ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας (Α 37) ὅτι ἐστὶν ὑπερμαχεῖς.

### book 477.3

A. ὅτι L. pro ὅ.

### book 485.1

ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινή

### book 485.2

δηρὸν ἄτιτος ἔῃ. τῷ καί κέ τις εὔχεται ἀνήρ

### book 485.3

γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι:

### book 485.4

ἡ διπλῇ ὅτι ἀντιπέφρακε τὸν γνωτὸν τῷ κασιγνήτῳ σαφῶς·

### book 485.5

ἐστὶ γὰρ ἀδελφός (Ar. 152). A.

### book 500.1

ὁ δὲ φῆ κώδειαν ἀνασχών,

### book 500.2

πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα: ἡ

### book 500.3

διπλῆ ὅτι ἀναγνόντες τινὲς φη κώδειαν ὑφ’ ἕν, ἵν’ ᾖ ὡς

### book 500

κώδειαν, προσεπέταξαν τὸν ἠθετημένον. οὐδέποτε δὲ Ὅμη‐

### book 500.5.1

ρος τὸ φη ἀντὶ τοῦ ὥς τέταχεν. ἴσως δὲ καὶ Ἀντίμαχος

### book 500.5.2

ἐντεῦθεν ἐπλανήθη φη γέρων οἷσιν (γεράνοισιν? Bekk.)

### book 500.5.3

εἰπών. δεῖ δὲ ἔξωθεν προσλαμβάνειν τὸ ὡς, καὶ ἀθετεῖν

### book 500.5.4

τὸν στίχον· ταυτολογίαν γὰρ περιέχει. A. Et propter signi‐

### book 500.5.5

ficationem verbi φράζειν cf. Apoll. lex 165 ubi l. 12 cum l. 10

### book 500.10

conjungenda Ar. 93 L.

### book 509.1

ἀνδράγρι’ Ἀχαιῶν: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν καὶ ἐν

### book 509.2

Ὀδυσσείᾳ (?) ἅπαξ εἴρηκεν ἀνδράγρια. A.

### book 516.1

Ἀτρείδης δ’ ἄρ’ ἔπειθ’ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν

### book 516.2

οὖτα κατὰ λαπάρην—ἡ διπλῆ ὅτι οὗτος ἴσως

### book 516.3

ἐστὶν Ὑπερήνωρ, οὗ μέμνηται κατὰ τὴν πρὸς Εὔφορβον

### book 516.4

σύστασιν Μενέλαος· οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος

### book 516.5.1

ἱπποδάμοιο ἧς ἥβης ἀπόνηθ’ ὅτε (Ρ 24). ἀλλὰ νῦν

### book 516.5.2

τούτων τῶν λόγων οὐ μέμνηται, κατ’ ἐπιδρομὴν ἐκφέρων

### book 516.5.3

τοὺς ἀνῃρημένους. A.

### book 518.1

κατ’ οὐταμένην ὠτειλήν: ἡ διπλῆ ὅτι παρε‐

### book 518.2

τυμολογεῖ τὴν ὠτειλὴν ἀπὸ τοῦ οὔτασε. ABL. Ar. 69, 70.

### book 522.1

ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον

### book 522.2

ὄρσῃ: ὅτι οὐ λέγει τρεσσάντων δεισάντων, ἀλλὰ φυγόντων·

### book 522.3

τρέσσαι δ’ οὐκέτι ῥίμφα πόδες (Ν 515). A. Ar. 91.

### book 1.1

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβη‐

### book 1.2

σαν: ἀντὶ τοῦ διὰ σκολόπων καὶ τάφρου, ὡς τὸ διά τ’ ἔν‐

### book 1.3

τεα καὶ μέλαν αἷμα (Κ 298). AD. Cf. p. 21.

### book 8.1

τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπι‐

### book 8.2

σθεν

### book 8.3

Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα: ἡ

### book 8.4

διπλῆ ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντησεν. ἕνεκα δὲ

### book 8.5

σαφηνείας ἐπανέλαβε τοὺς Ἀργείους. A. Ar. 13.

### book h10-1.1

ὁ δ’ ἀργαλέῳ ἔχετ’ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων

### book h10-1.2

(Hector)

### book h10-1.3

αἷμ’ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ’ Ἀχαιῶν.

### book 10.1

ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες ἐκληπτέον κῆρ, εἶτα

### book 10.2

ἀπινύσσων, τὸ κέαρ ἀπινυτῶν. A.

### book 11

αἷμ’ ἐμέων: ἡ διπλῆ—πρὸς τὸ αἷμ’ ἀπέμασ‐

### book 11.1

σεν (Ξ 437) τοῦτο ἄν τις σημειώσαιτο. A.

### book 11.2

οὔ μιν ἀφαυρότατος: ὅτι τὸ ἐναντίον ὑπακουστέον,

### book 11.3

ἀλλ’ ἰσχυρότατος (Ar. 14): οὐ γὰρ ἐκ πλήρους ἀποδέδωκεν,

### book 11.5.1

ὡς ἐπὶ τοῦ δὸς φίλος, οὐ γάρ μοι δοκέεις ὁ κάκιστος

### book 11.5.2

Ἀχαιῶν ἔμμεναι ἀλλ’ ὤριστος (ρ 415). A.

### book h14-5.1

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε, σὸς δόλος, Ἥρη,

### book h14-5.2

Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

### book 14.1

ἀμήχανε: ἡ διπλῆ ὅτι δύο σημαίνει ἡ λέξις, ἤτοι

### book 14.2

μὴ δυναμένη μηχανὴν εὑρεῖν, ἢ πρὸς ἣν οὐκ ἔστι μηχανή‐

### book 14.3

σασθαι· ὅπερ καὶ θέλει εἰπεῖν. A. Ar. 149.

### book 15.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ὁ Ζεὺς δῖον τὸν Ἕκτορα

### book 15.2

καὶ ἑξῆς τὴν θάλασσαν ἢ εἰς ἅλα δῖαν (161), πρὸς τὸ μὴ

### book 15.3

ὑποπτεύειν τὰ ἐν Ὀδυσσείᾳ (α 65) πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυ‐

### book 15.4

σῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην; A.

### book 21.1

σὺ δ’ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν

### book 21.2

ἐκρέμω. ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμ‐

### book 21.3

πον: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ δυεῖν τόπων, τούτου τε καὶ τοῦ κατὰ

### book 21.4

τὴν Α ῥαψῳδίαν (587), ὁ ποιητὴς τῆς Ἡφαίστου ῥίψεως

### book 21.5.1

καὶ τῶν Ἥρας δεσμῶν πληροῦται μῦθον A. Ar. 168.

### book 21.5.2

ἡ διπλῆ ὅτι μακρὸς ὁ Ὄλυμπος ὡς ὄρος· τὸν δὲ οὐρα‐

### book 21.5.3

νὸν εὐρὺν καλεῖ. B (etiam Vill. —potius, opinor, A. L.).

### book 21.5.4

ὃν δὲ λάβοιμι

### book 23.1

ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 23.2

ταῖς αὐταῖς λέξεσι κέχρηται κατ’ ἀμφοτέρους τοὺς τόπους

### book 23.3

(cl. A 591). A.

### book h36

ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν

### book h41-2.1

μὴ δι’ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

### book h41-2.2

πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ’ ἀρήγει.

### book 41.1

ἡ διπλῆ ὅτι παρακέκρουσται τὸν ὅρκον· οὐ γὰρ διὰ

### book 41.2

τὴν αὐτῆς βούλησιν ὁ Ποσειδῶν τοῖς Ἕλλησι βοηθεῖ (cf. V

### book 41.3

ad Ξ 241, BL ad Ξ 355 L.), αὐτὴ μέντοι συνεργεῖ κοιμή‐

### book 41.4

σασα τὸν Δία. καὶ ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις ἡ μή ἀντὶ ἀρνήσεως

### book 41.5

τῆς οὔ (cf. p. 35.). A. καὶ ante κοιμήσασα delevi. L.

### book h55-7.1

Ἶρίν τ’ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον,

### book h55-7.2

ὄφρ’ ἡ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

### book h55-7.3

ἔλθῃ κτλ.

### book 56.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ λισσομένη τιμῆσαι (77)

### book 56.2

ἀθετοῦνται στίχοι κβʹ, ὅτι οὐκ ἀναγκαίως παλιλλογεῖται περὶ

### book 56.1

τῶν ἑξῆς ἐπεισαχθησομένων, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσίν εἰσιν

### book 56.2

εὐτελεῖς· καὶ ὅτι ὡς ἐπίπαν πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον

### book 56.5.1

ἀπαντᾷ, νῦν δὲ πρὸς τὸ πρότερον ἀπήντηκεν ὄφρ’ ἡ μὲν

### book 56.5.2

μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν. (Ar. 13). ψεῦδος δὲ καὶ τὸ φεύγοντες

### book 56.5.3

δ’ ἐν νηυσὶ πολυκλήισι πέσωσι Πηλείδεω Ἀχιλῆος

### book 56.5.4

(63)· οὔτε γὰρ παραγεγόνασιν ἕως τῶν Ἀχιλλέως νεῶν, οὔτε

### book 56.5.5

τὸν Πάτροκλον ἀνέστησεν ἐπὶ τὸν πόλεμον ὁ Ἀχιλλεύς.

### book 56.10.1

καὶ τὸ πέσωσιν οὐχ Ὁμηρικόν· μᾶλλον γὰρ ἐκεῖνος (non

### book 56.10.2

ἐκείνοις ut edd. L.) τὸ ἐμπεσεῖν ἐπὶ τοῦ ἐνσεῖσαι τίθησιν·

### book 56.10.3

ἔφαντο γὰρ οὐκέτ’ Ἀχαιοὺς σχήσεσθ’ ἀλλ’ ἐν νηυσὶ

### book 56.10.4

μελαίνῃσι πεσέεσθαι (Μ 125—cf. ad Ι 235 Λ 284

### book 56.10.5

Μ 107 Ρ 639 L.). ἡ δὲ παλίωξις οὐχ Ὁμηρικῶς παρεί‐

### book 56.15.1

ληπται· οὐ γὰρ λέγεται οὕτως ψιλῶς παρ’ αὐτῷ ἡ φυγή,

### book 56.15.2

ἀλλ’ ὅταν ἐκ μεταβολῆς οἱ πρότερον φεύγοντες διώκωσι· σα‐

### book 56.15.3

φῶς γὰρ ἐν ἄλλοις φησὶν εἰ δέ χ’ ὑποτρέψω καὶ (sic pro

### book 56.15.4

ὑποστρέψωσι) παλίωξις δὲ γένηται (ib. 71). ἀσύνηθες δὲ

### book 56.15.5

καὶ οὐδετέρως τὸ Ἴλιον νῦν ῥηθέν Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν.

### book 56.20.1

(71)· πάντοτε γὰρ θηλυκῶς λέγει (Ar. 242). ἔν τε τῷ λισ‐

### book 56.20.2

σομένη τιμῆσαι (77), φησὶν ὁ Ἀρίσταρχος ὅτι οὐδαμῇ

### book 56.20.3

τὸν Ἀχιλλέα πτολίπορθον εἴρηκεν, ἀλλὰ ποδάρκη καὶ πο‐

### book 56.20.4

δώκη. A. Vix videtur extricari posse ex his reliquiis, quid

### book 56.20.5

Aristarchus de πτολίπορθος Ἀχιλλεύς docuerit. Nunc πτ.

### book 56.25.1

Ἀχ. est Θ 372 Ο 77 Φ 550 Ω 108. Ex his locis duos Θ 372

### book 56.25.2

et Ο 77 (utrobique est hic versus λισσομένη τιμῆσαι Ἀχ. πτ.)

### book 56.25.3

aliis accidentibus indiciis pro spuriis habuit. Restabant igitur duo.

### book 56.25.4

Quomodo igitur ad Φ 550 Aristonicus observat: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 56.25.5

πλεονάζει ἐπ’ Ὀδυσσέως τὸ πτολίπορθος (cf. ad Β 278)—

### book 56.30.1

νῦν δὲ ἅπαξ ἐπ’ Ἀχιλλέως, et hic οὐδαμῆ, quod jam Eusta‐

### book 56.30.2

thius hoc loco legit? Non poterit dubitari quin οὐδαμῆ falsum

### book 56.30.3

sit, per errorem ortum, eo opinor quod Aristarchus dixerat:

### book 56.30.4

οὐδ’ Ὁμηρικὸν ἔθος τὸ εἰπεῖν πτολίπορθον τὸν Ἀχιλλέα;

### book 56.30.5

quo non excludebatur semel vel iterum tamen inveniri. Prae‐

### book 56.35.1

terea autem suspicio oritur, Ω 108 secundam partem versus

### book 56.35.2

illa aetate aliter lectam esse; nam nota Φ 556 ita expressa vi‐

### book 56.35.3

detur ut ad semel dictum πτολίπορθον Ἀχιλλέα. L.

### book h63-4.1

φεύγοντες δ’ ἐν νηυσὶ πολυκλήισι πέσωσιν

### book h63-4.2

Πηλείδεω Ἀχιλῆος. ὁ δ’ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον.

### book 63-64

ἀθετοῦνται ὅτι ψεῦδος. A. V. ad 56.

### book 69.1

ἐκ τοῦ δ’ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν

### book 69.2

αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι—ἡ διπλῆ σὺν ἀστερίσκῳ, ὅτι

### book 69.3

οὐχ Ὁμηρικῶς ἡ παλίωξις. A. V. ad Μ 71. ἡ διπλῆ σὺν

### book 69.4

ἀστερίσκῳ falsum est. Aut ἡ διπλῆ σὺν ὀβελῷ (et haec signa

### book 69.5.1

textui apposita sunt) aut ἡ διπλῆ σὺν ὀβελῷ καὶ ἀστερίσκῳ,

### book 69.5.2

quod verisimile. Tum simul significatum erat, hunc versum

### book 69.5.3

expressum esse ex Ο 601, etiamsi non omnibus isdem verbis.

### book 69.5.4

Sed ea ratio inter alios etiam versus est asterisco et contra

### book 69.5.5

obelo et asterisco notatos. L.

### book 71.1

Ἴλιον αἰπύ: σημείωσαι τοῦτο ὅτι οὐδετέρως τὸ

### book 71.2

Ἴλιον ἐνθάδε φησὶ μόνον. διὸ καὶ ἀθετεῖται ὁ στίχος οὗ‐

### book 71.3

τος. D. Verba Aristonici paullulum mutata. L.

### book 79.1

βῆ δ’ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον:

### book 79.2

Ζηνόδοτος βῆ δ’ ἐξ Ἰδαίων· ἀπὸ ἴσου γὰρ ἐπὶ τὸ ἴσον ἡ

### book 79.3

διόδος. V. Sunt haec ex Aristarcheo fonte. Aristarchus, non

### book 79.4

Zenodotus, scripsit ἔξ: v. Λ 196 et Ο 169. L. Ceterum Juno

### book 79.5.1

(nam de ea sermo est) postea in Idam redit: quod non diserte

### book 79.5.2

dicitur, sed ex consequenti cognoscitur: Π 431 (Ar. 356 sq.).

### book h80

ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀίξῃ νόος ἀνέρος—

### book h83

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη.

### book 80.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ θεῖον τάχος τῆς ἐπιπτήσεως τῶν

### book 80.2

τόπων τῇ κατὰ διάνοιαν κινήσει ἀντιπαρέθηκεν ὑπερβολι‐

### book 80.3

κῶς, καὶ ὅτι τὸ παροιμιακόν, τὸ „διέπτατο δ’ ὥστε νόημα“

### book 80.4

ἐκ τε τούτων καὶ τῶν κατὰ τὴν Ὀδύσσειαν (η 36) σύγκει‐

### book 80.5.1

ται· τῶν νέες ὠκεῖαι ὡσεὶ πτερὸν ἠὲ νόημα, οὐκ ὂν

### book 80.5.2

παρ’ οὐδενὶ ποιητῇ. A. An noverat scut. Herculis 222? Cf.

### book 80.5.3

hymn. Apoll. 186, 448. L. Ceterum initium sic scriptum fuit:

### book 80.5.4

ὅτι τὸ κατὰ διάνοιαν θεῖον τάχος τῆς ἐπιπτήσεως τῶν τό‐

### book 80.5.5

πων τὸ κατὰ κίνησιν ἀντιπαρέθηκεν κτλ. Corr. L.

### book 86.1

πάντες ἀνήιξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν:

### book 86.2

Ἀρίσταρχος σημειοῦται ὅτι οὕτως μόνως γραπτέον δέπασ‐

### book 86.3

σιν· φησὶ γοῦν ἐν τοῖς ἑξῆς· Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ

### book 86.4

δέκτο δέπας (87). ἐν ἐνίοις δὲ κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ

### book 86.5.1

ἕκαστος, οὐκ εὖ· ἰδίαν γὰρ ἔχει καθέδραν· πῶς οὖν πρὸς

### book 86.5.2

ἑαυτὸν ἕκαστος καλεῖ; ἐπὶ μὲν τῆς Ἴριδος ἁρμόζει τῆς πρὸς

### book 86.5.3

τοὺς ἀνέμους παραγεγονυίας (Ψ 203). ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ἐπέ‐

### book 86.5.4

εσσι γραπτέον· ἐπιδίδωσι γὰρ ἡ Θέμις αὐτῇ τὸ ποτήριον.

### book 86.5.5

ὁ δὲ Θρᾲξ Διονύσιος παρακεῖσθαί φησι τὸ σημεῖον ὅτι διὰ

### book 86.10.1

παντὸς τοὺς θεοὺς συνίστησι πίνοντας καὶ ταύτην ἀρίστην

### book 86.10.2

διαγωγὴν ἔχοντας, πρὸς τὸ ἐν Ὀδυσσείᾳ οὐ γὰρ ἔγωγέ τί

### book 86.10.3

φημι τέλος χαριέστερον εἶναι ἢ ὅταν εὐφροσύνη

### book 86.10.4

μὲν ἔχῃ (ι 5). —ταὐτὰ ὁ Δίδυμος τῷ Ἀριστονίκῳ (Bekk.

### book 86.10.5

ταῦτα ὁ Δ. ὁ Ἀ.) λέγει περὶ τῆς γραφῆς δέπασσι (nam illud

### book 86.15.1

de causa diples et Dionysio Thrace Didymus ut decet non tan‐

### book 86.15.2

git L.) A. Hoc totum posuimus, quia quid utrique debeatur

### book 86.15.3

distingui non potest.

### book 87.1

Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ

### book 87.2

δέκτο δέπας—ὅτι πτῶσις ἤλλακται καὶ πρόθεσις

### book 87.3

παρεῖται, ἀντὶ τοῦ παρὰ Θέμιδος. A. Cf. p. 25.

### book 94.1

οἷος ἐκείνου (Jovis) θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ

### book 94.2

ἀπηνής: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὑπερφίαλος νῦν μὲν ἐπὶ ψόγου,

### book 94.3

ὁ ὑπέρσπονδος, βέλτιον δὲ ὁ ὑπέρμετρος· ἐν ἄλλοις δὲ ἐν

### book 94.4

τάξει ἐγκωμίου· οὐκ ἀγαπᾷς ὃ ἕκηλος ὑπερφιάλοισι

### book 94.5

μεθ’ ἡμῖν (φ 289), ἀντὶ τοῦ ἀγαθοῖς. A. Ar. 148.

### book 119.1

ὣς φάτο (Mars) καί ῥ’ ἵππους κέλετο Δεῖμόν

### book 119.2

τε Φόβον τε ζευγνύμεν—ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ Δείμῳ

### book 119.3

καὶ Φόβῳ (cf. p. 24), καὶ ὅτι ἐντεῦθεν ἡ πλάνη γέγονε τοῖς δεξα‐

### book 119.4

μένοις Δεῖμον καὶ Φόβον ἵππων ὀνόματα. εἰσὶ δὲ Ἄρεως

### book 119.5.1

υἱοί· ἐν ἄλλοις γὰρ ῥητῶς φησί, τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱός

### book 119.5.2

(Ν 299). —τὸ δὲ γένος τῆς ἀμφιβολίας ἔστιν εὑρεῖν καὶ

### book 119.5.3

ἀλλαχῇ· τὸν δέ τ’ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ εἰς ὁρμὴν ἔγχεος

### book 119.5.4

ἐλθεῖν (Ε 118): καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (γ 24) αἰδὼς δ’ αὖ

### book 119.5.5

νέον ἄνδρα γεραίτερον ἐξερέεσθαι, ὅπερ ἀγνοήσαν‐

### book 119.10.1

τές τινες ἔγραψαν νέῳ ἀνδρί. A. Ab τὸ δὲ γένος jam non

### book 119.10.2

videtur Aristonici cum propter colorem: quod redit fusius ad

### book 119.10.3

id quod intelligentibus significaverat, ὅτι ἀντὶ τοῦ Δείμῳ καὶ

### book 119.10.4

Φόβῳ; tum propter lectionem, nam pro Aristarchea lectione

### book 119.10.5

potius valebit δὸς δέ τ’ ἔμ’ ἄνδρα ἑλεῖν propter Apollonium

### book 119.15.1

constr. p. 243, cui major fides habenda quam scholio obscuro

### book 119.15.2

A ad Ε 118. L. —De Martis filiis v. Ar. 181 sq.

### book 122.1

(ἔνθα κ’ ἔτι μείζων—)χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη:

### book 122.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ παραλλήλου (cf. ad Ν 276) ὡς ἰσοδυναμοῦντα

### book 122.3

τὸν χόλον καὶ τὴν μῆνιν. A. Ar. 138.

### book 123

εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδδείσασα θεοῖσιν

### book 124

ὦρτο διὲκ προθύρου—

### book 127

—ἡ δ’ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα: ἡ διπλῆ

### book 127.1

ὅτι ἐξ ἐπαναλήψεως τὰ ἄρθρα λαμβάνει. ὅμοιον δέ ἐστι

### book 127.2

τοῦτο τῷ αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διός, εἶτα, ἡ δὲ χι‐

### book 127.3

τῶν’ ἐνδῦσα Διός (Ε 733, 736, ubi v.). A. Villois. ἐξ ἐπα‐

### book 127.5

ναλήψεως recte, Bekk. ἐξ ἀναλ.

### book 138.1

τῷ ς’ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος

### book 138.2

ἑῆος: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει υἷος ἑοῖο. τοῦτο δὲ

### book 138.3

ἐν τῷ περί τινος λόγῳ τίθεται· νῦν δὲ πρὸς πρόσωπόν ἐστι,

### book 138.4

καὶ δεῖ γράφειν ἑῆος. ἠγνόηκε δὲ τὴν λέξιν· ἔστι γὰρ ἑῆος

### book 138.5

ἀγαθοῦ, καὶ δοτῆρες ἑάων (θ 325). A. Ar. 121.

### book h146-8.1

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ’ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

### book h146-8.2

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τ’ εἰς ὦπα ἴδησθε,

### book h146-8.3

ἔρδειν ὅττι κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

### book 147-8.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, ὅτι ἀνηθοποιητοί εἰσι·

### book 147-8.2

καὶ γὰρ εἰ μὴ ἐνετείλατο ἡ Ἥρα, ὤφειλον ὑπακούειν τῷ

### book 147-8.3

Διί. καὶ λόγον ἂν εἶχεν ἡ ἐντολή, εἰ κεχαρισμένον τι αὐτῇ

### book 147-8.4

ἐπετέλουν καὶ μὴ ἐναντίον, ὥστ’ ἔδει μᾶλλον παρακαλεῖν

### book 147-8.5

εἰς τὸ παριδεῖν τι τῶν ὑπὸ Διὸς προστασσομένων. A.

### book 153.1

ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο: ἡ διπλῆ

### book 153.2

ὅτι—Quae sequuntur non sunt Aristonici. Diple fortasse

### book 153.3

pertinebat ad ἐστεφάνωτο. Eustath.: ἰστέον δὲ ὅτι σημειοῦν‐

### book 153.4

ται οἱ παλαιοί, ὡς Ὅμηρος τῷ ἐκ μεταφορᾶς ὁμοιώματι ση‐

### book 153.5.1

μαινόμενος εἰδέναι τὸν στέφανον—affert κ 195 et Ν 736

### book 153.5.2

ubi v. —ὅμως οὐδέ τινας εἰσήγαγεν ἐστεφανωμένους. L.

### book 155.1

οὐδέ σφωιν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ: ἡ διπλῆ

### book 155.2

ὅτι τὸ ἐναντίον ὑπακοῦσαι δεῖ, ἀλλ’ ἀπεδέξατο. A. Ar. 14.

### book 158.1

βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἔστιν

### book 158.2

ἐπίθετον τὸ ταχεῖα, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ταχέως. A. Cf. p. 29.

### book 161.1

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν: ἡ

### book 161.2

διπλῆ ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ὁ Ζεὺς τὴν θάλασσαν δῖαν εἴρηκεν.

### book 161.3

A. Cf. ad v. 15.

### book h165-7.1

ἐπεί ἑό φημι βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι

### book h165-7.2

καὶ γενεῇ πρότερος. τοῦ δ’ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ

### book h165-7.3

ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

### book 166.1

ἀθετοῦνται ἀμφότεροι, καὶ ἀστερίσκοι παράκεινται,

### book 166.2

ὅτι τοὺς ὕστερον (182) λεγομένους ὑπὸ τῆς Ἴριδος δι’ ἐπιεί‐

### book 166.3

κειαν ἐνθάδε τις μετενήνοχεν· ἀναρμόστως γὰρ ὁ Ζεύς,

### book 166.4

ὥσπερ δεδοικὼς καὶ συλλυθῆναι βουλόμενος, εἰξάτω μοι,

### book 166.5.1

φησί, καθόσον εἰμὶ προγενέστερος· τὰ γὰρ τοιαῦτα τῶν

### book 166.5.2

δεομένων· καί μοι ὑποστήτω ὅσον βασιλεύτερός εἰμι

### book 166.5.3

ἠδ’ ὅσον γενεῇ προγενέστερος. (Ι 160). A. Cf. ad 204.

### book 169.1

βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν: ἡ

### book 169.2

διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐξ Ἰδαίων.

### book 169.3

ἁρμόζει δὲ μᾶλλον κατ’ Ἰδαίων· κατάβασιν γὰρ δηλοῖ (Cf.

### book 169.4

ad Λ 196). A.

### book 170.1

ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χά‐

### book 170.2

λαζα: ὅτι διέσταλκε νιφάδα καὶ χάλαζαν. A. Cf. ad K 6.

### book 183.1

ἶσόν οἱ φάσθαι τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι:

### book 183.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ στυγέουσιν ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς ἐν διαφορᾷ με‐

### book 183.3

τάγεται, νῦν μὲν δεδίασιν, ὅταν δὲ εἴπῃ σμερδαλέ’ εὐ‐

### book 183.4

ρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ (Υ 65) ἀντὶ τοῦ

### book 183.5.1

μισοῦσιν· κατὰ δ’ ἔστυγε μῦθον ἀκούσας (Ρ 694) κα‐

### book 183.5.2

τεστύγνασεν [ἀπὸ τῆς κατὰ τὸ πρόσωπον στυγνότητος]. οἱ

### book 183.5.3

δὲ ἀστερίσκοι ὅτι ἐντεῦθεν μετάκεινται ἄνω (166) οὐχ ὑγιῶς.

### book 183.5.4

A. ἐν διαφορᾷ μετάγεται est diversis rationibus flectitur in

### book 183.5.5

varias significationes. Erunt fortasse qui malint ἐς διαφοράν

### book 183.10

sc. σημασίας. Verba ἀπὸ τῆς—στυγνότητος aliena sunt. L.

### book 189.1

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται: ὅτι τὸ πάντα

### book 189.2

κατὰ παρολκήν, ὡς οἱ δ’ ἐννέα πάντες ἀνέσταν (Η 161).

### book 189.3

A. Cf. ad Σ 373 Ω 232.

### book h192-3.1

Ζεὺς δ’ ἔλαχ’ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νε‐

### book h192-3.2

φέλῃσιν.

### book h192-3.3

γαῖα δ’ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος.

### book 192.1

εὐρύν: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος αἰπύν. τοῦτο δὲ

### book 192.2

ὄρεος ἐπίθετον. A. Ar. 168 not.

### book 193.1

ἡ διπλῆ ὅτι συναφὴς τῇ γῇ ὁ Ὄλυμπος, ὣς ἂν

### book 193.2

ὄρος (cf. ad Υ 58). τὸ δὲ ὅμοιον πεποίηκε καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ·

### book 193.3

ναιετάω δ’ Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ’ ὄρος αὐτῇ (ι 21):

### book 193.4

κεχώρικε γὰρ τὸ ὄρος τῆς Ἰθάκης, οὐχ ὡς μὴ ὂν ἐπ’ αὐτῆς,

### book 193.5.1

καθάπερ καὶ τὸν Ὄλυμπον ἐπίγειον ὄντα τῆς γῆς· εἰ γὰρ

### book 193.5.2

ὁ αὐτὸς τῷ οὐρανῷ ἢ μέρος ἐπουράνιον, οὐκ ἂν κοινὸς ἀλλ’

### book 193.5.3

ἴδιος τοῦ Διός. AB. Ar. 169.

### book 204.1

οἶσθ’ ὡς πρεσβυτέροισιν ἐρινύες αἰὲν ἕπον‐

### book 204.2

ται: ἡ διπλῆ ὅτι τοῦτο παρ’ ἑαυτῆς προσέθηκεν ἡ Ἶρις.

### book 204.3

καὶ τὰ ἐν τοῖς ἐπάνω οὖν οὐχ ὑπὸ τοῦ Διὸς εἴρηται καὶ

### book 204.4

γενεῇ πρότερος (166). A.

### book h212-7.1

ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἀπειλήσω τό γε θυμῷ.

### book h212-7.2

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης,

### book h212-7.3

Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος

### book h212-7.4

Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐδ’ ἐθελήσει

### book h212-7.5.1

ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν,

### book h212-7.5.2

ἴστω τοῦθ’, ὅτι νῶιν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

### book 212.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ἴστω τοῦθ’ ὅθι νῶιν (217)

### book 212.2

ἀθετοῦνται στίχοι ἕξ, ὅτι εὐτελῆ τὰ κατὰ τὴν σύνθεσιν καὶ

### book 212.3

τὰ κατὰ τὴν διάνοιαν. προειπὼν γὰρ νεμεσσηθεὶς ὑπο‐

### book 212.4

είξω οἱονεὶ μεταμεληθεὶς ἐπιφέρει ἀπειλήσω. ὅ τε Ποσει‐

### book 212.5.1

δῶν ἐπίσταται ὅτι οὐκ εἰς τέλος φείσεται τῆς πόλεως, ἀλλ’

### book 212.5.2

ὅσον μόνον ἕνεκα τοῦ τιμῆσαι τὸν Ἀχιλλέα ἐπαμύνει τοῖς

### book 212.5.3

Τρωσίν. τά τε τῶν θεῶν ὀνόματα μετενήνοχέ τις ἀπὸ τῆς

### book 212.5.4

θεομαχίας (Υ 33—36), συναθροίσας τῶν ἐναντιουμένων τοῖς

### book 212.5.5

βαρβάροις θεοῖς, οὐκέτι ἐπιστήσας ὡς οὔτε τῷ Ἑρμῇ οὔτε

### book 212.10.1

τῷ Ἡφαίστῳ ἔμελεν ἰδίᾳ τὰ τῆς πορθήσεως, ἀλλ’ ἕνεκα τῆς

### book 212.10.2

ἀντικαταστάσεως μόνον παρείληφεν αὐτούς. A.

### book 225.1

οἵπερ ἐνέρτεροί εἰσι θεοί, Κρόνον ἀμφὶς

### book 225.2

ἐόντες: ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οἵπερ νέρτατοι. πρὸς οὐ‐

### book 225.3

δὲν δὲ τὸ ὑπερθετικὸν μετάκειται· τούτων γὰρ τῶν κατω‐

### book 225.4

τέρων κατώτερος οὐδείς ἐστιν. ἐνερτέρους δὲ καλεῖ καὶ οὐ‐

### book 225.5.1

ρανίωνας καὶ ὑποταρταρίους καὶ Τιτᾶνας τοὺς περὶ Κρόνον

### book 225.5.2

θεούς. A. τούτων γὰρ τῶν κατωτέρων scripsi pro eo quod

### book 225.5.3

erat: τοῦ γὰρ κατωτέρου. Ceterum etiam dii superi Οὐρα‐

### book 225.5.4

νίωνες audiunt Ρ 195. —Cf. Ar. 176. 191 et Add.

### book 229.1

ἀλλὰ σύ γ’ ἐν χείρεσσι λάβ’ αἰγίδα θυσσανό‐

### book 229.2

εσσαν· ὅτι τοῦ Διὸς ἡ αἰγὶς ὅπλον· Ἀπόλλωνι γοῦν δίδω‐

### book 229.3

σιν. A. Ar. 192.

### book h230-5.1

τὴν μάλ’ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς.

### book h230-5.2

σοὶ δ’ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·

### book h230-5.3

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, τόφρ’ ἂν

### book h230-5.4

Ἀχαιοί

### book h230-5.5.1

φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.

### book h230-5.5.2

κεῖθεν δ’ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε,

### book h230-5.5.3

ὥς κε καὶ αὖθις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

### book 230.1

ἥρωας καλεῖ, καὶ οὐ μόνον τοὺς βασιλέας, ὡς

### book 230.2

Ἴστρος. A. Ar. 108.

### book 231

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ (235) ὥς κε καὶ αὖτις

### book 231.1

Ἀχαιοί ἀθετοῦνται στίχοι πέντε, ὅτι ἄκαιροι οἱ λόγοι, ἐπὶ

### book 231.2

τοσοῦτον ἔγειρε τὸν Ἕκτορα ἕως ἐπὶ τὰς ναῦς φύγωσι· μετὰ

### book 231.3

δὲ ταῦτα ἐγὼ βουλεύσομαι ὡς δεῖ τοὺς φεύγοντας ἀναπνεῦ‐

### book 231.5.1

σαι. καὶ ἄκαιρος ἡ πρόρρησις καὶ οὐ κεχαρισμένη τῷ Ἀπόλ‐

### book 231.5.2

λωνι. καὶ παρὰ Ἀριστοφάνει ἠθετοῦντο. A.

### book 241.1

νέον δ’ ἐσαγείρετο θυμόν,

### book 241.2

ἀμφὶ ἓ γινώσκων ἑτάρους: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 241.3

γινώσκων ἴσον ἐστὶ τῷ ἀναλεγόμενος καὶ ἀναμιμνησκόμενος

### book 241.4

τῆς ἑκάστου ὄψεως, οὐκ ἐκ προχείρου γινώσκων, ἀλλ’ οἷον

### book 241.5

ἀναγνωρίζων. A.

### book 252.1

ἐπεὶ φίλον ἄιον ἦτορ: ἡ διπλῆ ὅτι ἄιον ἀντὶ

### book 252.2

τοῦ ἐπῃσθόμην, τοῦτο δέ ἐστι, τῆς ψυχῆς μου ἥψατο. καὶ

### book 252.3

ἐν ἄλλοις (Λ 532) τοὶ δὲ πληγῆς ἀίοντες, ἐπαισθόμενοι

### book 252.4

τῆς πληγῆς· τῷ εἴδει τὸ γένος. A. Ar. 150.

### book 259.1

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας

### book 259.2

ἵππους: δοτικὴ ἀντὶ αἰτιατικῆς, ὡς τὸ ἐπ’ ἄνθεσιν εἰα‐

### book 259.3

ρινοῖσιν (Β 89). L. Cf. p. 23.

### book h263-9.1

ὡς δ’ ὅτε τις στατὸς ἵππος, ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ

### book h263-9.2

δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων,

### book h263-9.3

εἰωθὼς λούεσθαι ἐυρρεῖος ποταμοῖο,

### book h263-9.4

κυδιόων· ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται

### book h263-9.5.1

ὤμοις ἀίσσονται· ὁ δ’ ἀγλαΐηφι πεποιθώς,

### book h263-9.5.2

ῥίμφα ἑ γοῦνα φέρει μετά τ’ ἤθεα καὶ νομὸν

### book h263-9.5.3

ἵππων·

### book h263-9.5.4

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ’ ἐνώμα.

### book 265.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ῥίμφα ἑ γοῦνα φέρει

### book 265.2

(268) ἀθετοῦνται στίχοι δ’, καὶ ἀστερίσκοι παράκεινται, ὅτι

### book 265.3

οἰκειότερον ἐπ’ Ἀλεξάνδρου (Ζ 508): καὶ τὸ τῆς καλλονῆς

### book 265.4

καὶ τὸ τῆς ὅλης μορφῆς καὶ τὸ τῆς στάσεως τοῦ ἵππου πρὸς

### book 265.5.1

τὸν ἐν θαλάμῳ διατετριφότα ἀντιπαράκειται, ἥ τε κατὰ τὴν

### book 265.5.2

αἰφνίδιον ἐξόρμησιν ὁμοιότης. καὶ τὸ κυδιόων, ὑψοῦ δὲ

### book 265.5.3

κάρη ἔχει (266) ἐφ’ Ἕκτορος τοῦ ἀρτίως ἑαυτὸν ἀνιστῶν‐

### book 265.5.4

τος ἐκ τῆς λιποθυμίας οὐχ ἁρμόζει. τοὺς μέντοι προκειμέ‐

### book 265.5.5

νους τῶν ἠθετημένων δύο στίχους δεῖ μένειν, πρὸς οὓς καὶ

### book 265.10

ἡ ἀνταπόδοσις γίνεται. A.

### book 288.1

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου—:

### book 288.2

ὅτι τὸ θήν ἀντὶ τοῦ ὄντως που. A.? Diple est ad textum.

### book 293

οὐ γὰρ ἄτερ γε

### book 293.1

Ζηνὸς ἐριγδούπου πρόμος ἵσταται (Hector)

### book 293.2

ὧδε μενοινῶν: ὅτι πρόμος σαφῶς ὁ πρόμαχος. A.

### book 293.3

Ar. 109.

### book 305.1

ἡ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο: ἡ

### book 305.2

διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα ὅτι πληθυντικῶς ἀπήντηκεν. A. Cf. p. 16.

### book 310.1

(αἰγίδα) Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς

### book 310.2

φόβον ἀνδρῶν: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς Διὶ ἐσκεύασται ἡ αἰ‐

### book 310.3

γίς, καὶ οὐκ ἔστιν Ἀθηνᾶς, καθὼς οἱ νεώτεροι ποιηταὶ λέ‐

### book 310.4

γουσιν. A. Ar. 192.

### book 316.1

πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 316.2

ἀντὶ τοῦ χροὸς λευκοῦ. A. Cf. p. 21.

### book 330.1

Ἕκτωρ μὲν Στιχίον καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνεν,

### book 330.2

τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων: ἡ διπλῆ

### book 330.3

ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκεν· ὁ γὰρ Ἀρκεσί‐

### book 330.4

λαός ἐστι Βοιωτός. A. Ar. 13.

### book 333.1

Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν.

### book 333.2

ἤτοι ὁ μὲν νόθος υἱὸς Ὀιλῆος θείοιο

### book 333.3

ἔσκε Μέδων: ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ Ὀιλεύς σὺν τῷ ο, καὶ

### book 333.4

ὅτι πρὸς τὸ πρότερον ἀπήντηκε παρὰ τὸ ἔθος, καὶ ἐξ ὀνό‐

### book 333.5

ματος ἐπανέλαβεν. A. Ar. 180.

### book 336.1

γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 336.2

γνωτὸς ὁ ἀδελφός (Ar. 152), καὶ Ἐρίωπις ὄνομα κύριον. A.

### book 347.1

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀύσας·

### book 347.2

„νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δ’ ἔναρα βροτόεντα:

### book 347.3

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐπισσεύεσθον. συγχεῖται

### book 347.4

δὲ τὸ δυικὸν κατὰ πλειόνων τασσόμενον. A. Cf. p. 15 not.

### book h349-51.1

οὐδέ νυ τόν γε

### book h349-51.2

γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα,

### book h349-51.3

ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

### book 350.1

λελάχωσι: ἀντὶ τοῦ λαχεῖν ποιήσωσιν. ABV. V

### book 350.2

ad Ε 37 Θ 328 Κ 343.

### book 351.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐνεστῶτι ἀντὶ μέλλοντος κέχρηται,

### book 351.2

ἐρύουσιν ἀντὶ τοῦ ἐρύσουσιν. AB. Cf. p. 6.

### book 356.1

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων

### book 356.2

ῥεῖ’ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων:

### book 356.3

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χερσίν. εὐλογώτερον δὲ μὴ

### book 356.4

κατακύπτειν τὸν θεόν, ἀλλὰ τοῖς ποσὶ συγχεῖν. A.

### book 376.1

μηδ’ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς:

### book 376.2

ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλακται καὶ πρόθεσις παρεῖται ἀντὶ

### book 376.3

τοῦ ὑπὸ Τρώων. A. Cf. p. 24.

### book 377.1

ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος, μέγα δ’ ἔκτυπε μη‐

### book 377.2

τίετα Ζεύς: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 377.3

φει μέγα δ’ ἔκλυε. οὐχ ὑπήκουσε δὲ αὐτοῖς ὥστε πεισθῆ‐

### book 377.4

ναι, ἀλλὰ κατ’ αὐτῶν ἐγένετο—A. Excidit ut videtur ἡ

### book 377.5

βροντή vel τὸ τέρας.

### book h385-7.1

ἵππους δ’ εἰσελάσαντες, ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο

### book h385-7.2

ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἱ μὲν ἀφ’ ἵππων,

### book h385-7.3

οἱ δ’ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες.

### book 385.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἰδιότητα τῆς μάχης ὅτι οἱ μὲν

### book 385.2

ἐπιβεβηκότες ταῖς πρύμναις τῶν νεῶν, οἱ δὲ ἀποστρέψαντες

### book 385.3

τὰ ἅρματα ἐπὶ τῶν δίφρων, ἵν’ ᾖ ἀπ’ ἴσου (v. ad 449). A.

### book 393.1

ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις: ἅπαξ ἐνταῦθα

### book 393.2

ἐν τῇ Ἰλιάδι τὸ λόγοις. A. Sine dubio addiderat: καὶ ἅπαξ

### book 393.3

ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ (α 56).

### book 403.1

τίς δ’ οἶδ’ εἰ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω:

### book 403.2

ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴρηκεν, αὐτῷ τὸν θυμὸν ὀρίνω, ἀντὶ

### book 403.3

τοῦ εἰ αὐτοῦ τὸν θυμὸν ὀρίναιμι. A. παρέλκει δὲ ὁ κέν.

### book 403.4

V. Cf. p. 12 et de dativo pro genitivo p. 22.

### book h405-7.1

τὸν μὲν ἄρ’ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον· αὐτὰρ

### book h405-7.2

Ἀχαιοί

### book h405-7.3

Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐδ’ ἐδύ‐

### book h405-7.4

ναντο

### book h405-7.5

παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν.

### book 405.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ πόδες αὐτὸν ἔφερον, οὐκ αὐτὸς

### book 405.2

τοὺς πόδας. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς Ζηνόδοτον γράφοντα (Ζ 511)

### book 405.3

ῥίμφ’ ἑὰ γοῦνα φέρει. A.

### book 407.1

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς οἱ Τρῶες ἐλάττονες συνίσταν‐

### book 407.2

ται τῶν Ἑλλήνων, καὶ τῶν ἐπικούρων ἐξεληλυθότων. A.

### book 414.1

ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσ‐

### book 414.2

σιν: ἡ διπλῇ ὅτι ἐκ τούτου διεσκεύασται (Ar. 351) ὁ τῆς τει‐

### book 414.3

χομαχίας στίχος (Μ 175) ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην

### book 414.4

ἐμάχοντο πύλῃσιν. A. Ar. 130 not.

### book 416.1

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον—Et hinc

### book 416.2

et ex v. 494 apparet, tenebris oculos pugnantium nequaquam

### book 416.3

offusos esse: unde ii versus reiciendi (vss. 668 sqq.) quibus

### book 416

Minerva dicitur caliginem removere.

### book 419.1

ἔνθ’ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος

### book 419.2

Αἴας: ἡ διπλῆ ὅτι οὗτος ὁ Κλυτίος ἐστὶν ἀδελφὸς Πριά‐

### book 419.3

μου· Λαομέδων δ’ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμον

### book 419.4

Λάμπον τε Κλυτίον τε (Υ 238). A.

### book 428.1

νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα: ἡ διπλῆ ὅτι ἀγῶνι τῷ

### book 428.2

ἀθροίσματι τῶν νεῶν, ὅ ἐστι τῷ ναυστάθμῳ (Ar. 152). A.

### book 432.1

ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισιν: ἡ

### book 432.2

διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ ἔν (cf. p. 25): ἔστι γὰρ ἐν Κυθήροις.

### book 432.3

καὶ ὅτι ἀπόδειξις τοῦ συνεσταλμένως ἐκφέρειν τὸ κατέκτα·

### book 432.4

καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (λ 409) ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ. A.

### book h437-9.1

Τεῦκρε πέπον, δὴ νῶιν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος

### book h437-9.2

Μαστορίδης, ὃν νῶι Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα

### book h437-9.3

ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισιν.

### book 437-8.1

ἡ διπλῆ ὅτι παραλλήλως καὶ διδασκαλικῶς ἡ

### book 437-8.2

διαφορὰ τοῦ νῶιν καὶ νῶι. A. Cf. ad Ν 276.

### book 439.1

τοκεῦσιν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος

### book 439.2

γράφει τέκεσσιν, οὐχ ἁρμόζει δὲ τοὺς περὶ τὸν Αἴαντα

### book 439.3

νέους ὄντας λέγειν τέκεσσιν· πρὶν γὰρ παιδοποιῆσαι (cod.

### book 439.4

παιδοποιήσουσιν) ἐστρατεύσαντο. A.

### book 441.1

τόξον, ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων: ἡ διπλῆ

### book 441.2

ὅτι τόξον λέγει οὐ τὸ σκεῦος τὸ πολεμικόν, ἀλλὰ τὴν τοξι‐

### book 441.3

κὴν τέχνην. A. Cf. ad Β 827 Δ 110.

### book h445

καί ῥ’ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱόν,

### book h448-51.1

τῇ γὰρ ἔχ’ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φά‐

### book h448-51.2

λαγγες,

### book h448-51.3

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δ’ αὐτῷ

### book h448-51.4

ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

### book h448-51.5

αὐχένι γὰρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός.

### book 449-51.1

ἀθετοῦνται στίχοι γʹ, καὶ ἀστερίσκοι παρά‐

### book 449-51.2

κεινται, ὅτι ἐπὶ Ἱπποθόου τοῦ ἐπικούρου ἁρμόζει ἐν τῇ

### book 449-51.3

Ρ (291) Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος, ἐπὶ δὲ τού‐

### book 449-51.4

του καθάπερ νῦν, οὐχ ἁρμόζει· οὐ γὰρ Ἕκτορι χαριζόμε‐

### book 449-51.5.1

νος ἀλλ’ ἑαυτῷ καὶ πατρί. καὶ τὰ τῆς πληγῆς ἀνακόλουθα·

### book 449-51.5.2

πῶς γὰρ ὁ ἀντίον ἡνιοχῶν ἐπὶ τὰ ὄπισθε κατὰ τὸν αὐχένα

### book 449-51.5.3

τύπτεται; —ὕστερον δὲ (ἐν τοῖς περὶ τοῦ ναυστάθμου)

### book 449-51.5.4

ἀπολογεῖται (sc. Aristarchus): τὸν γὰρ ἡνίοχόν φησιν (cod.

### book 449-51.5.5

φασιν) ἀπεστράφθαι πρὸς τὸ πεδίον καὶ τοὺς ἵππους, τὸν

### book 449-51.10.1

δὲ παραιβάτην πρὸς τὰς ναῦς ἐπὶ τοῦ δίφρου, ἵνα ἀπὸ τοῦ

### book 449-51.10.2

ἴσου γένηται ἡ μάχη (v. ad 385). ἔστι δὲ καὶ ἀλλαγὴν πτώ‐

### book 449-51.10.3

σεως νοῆσαι, ἀντὶ τοῦ αὐχένος ὄπισθεν (cf. p. 23). A. Cete‐

### book 449-51.10.4

rum duobus prioribus tantum (449, 450) recte appositi sunt

### book 449-51.10.5

asterisci, nam hi repetuntur Ρ 291, 292, tertius non.

### book 462.1

Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα: ἡ

### book 462.2

διπλῆ ὅτι ἐνήλλακται ἡ πτῶσις, Τεῦκρον ἀντὶ τοῦ Τεύκρου.

### book 462.3

A. Cf. p. 21.

### book 463.1

ὅς οἱ ἐυστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ

### book 463.2

ῥῆξ’ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι: ὅτι πτώσεως γέγονεν ἐναλλαγή,

### book 463.3

δοτικὴ ἀντὶ γενικῆς, ἐρύοντι ἀντὶ τοῦ ἐρύοντος τὴν νευρὰν

### book 463.4

ἐπὶ τούτῳ. A. Cf. p. 22 et de τῷ pro τούτῳ p. 30.

### book 470.1

νευρὴν δ’ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα

### book 470.2

πρώιον, ὄφρ’ ἀνέχοιτο θαμὰ θρώσκοντας ὀιστούς:

### book 470.3

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει πρῴην· ἔμφασις δὲ γίνεται πλείονος

### book 470.4

χρόνου. τὸ δὲ πρώιόν ἐστι πρωίας· καὶ γὰρ γέγονεν οὕτως·

### book 470.5.1

τῇ πρὸ ταύτης ἡμέρᾳ ῥῆξε δέ οἱ νευρήν, νάρκησε δέ

### book 470.5.2

(Θ 328, ubi v.) ὥστε εὔλογον τῇ ἑξῆς ἐκείνης πρωίας (i. e.

### book 470.5.3

mane) ἐνῆφθαι. A. Ceterum Aristonicus l. l. citabat νεοστρε‐

### book 470.5.4

φέα. Et. M. 692, 23: νευρὴν δ’ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν

### book 470.5.5

ἐνέδησα πρώιον ἀντὶ τοῦ ἕωθεν, ὄρθρου· ἢ πρόσφατον,

### book 470.10

νεωστὶ ἐστραμμένην, καινήν. L.

### book 476.1

μὴ μὰν ἀσπουδί γε, δαμασσάμενοί περ, ἕλοιεν

### book 476.2

νῆας ἐυσσέλμους—ἡ διπλῆ ὅτι ἀσπουδί χωρὶς

### book 476.3

κακοπαθείας. A. Ar. 122.

### book 480.1

αὐτὰρ ὅ γ’ ἀμφ’ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέ‐

### book 480.2

λυμνον,

### book 480.3

κρατὶ δ’ ἐπ’ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν: ἡ

### book 480.4

διπλῆ ὅτι πρότερον τὴν ἀσπίδα εἴληφεν, εἶτα τὴν περικε‐

### book 480.5.1

φαλαίαν· ὁ δὲ Ζηνόδοτος ἐνήλλαχεν ἐπὶ τῆς Ἀλεξάνδρου

### book 480.5.2

μονομαχίας (Γ 334). καὶ ὅτι οὐκ εἶχον κόρυθας οἱ τοξόται.

### book 480.5.3

καὶ ἐπὶ τῶν Λοκρῶν οὐ γὰρ ἔχον κόρυθας χαλκήρεας

### book 480.5.4

(Ν 714). A. Ar. 194 sq.

### book 494.1

ἀλλὰ μάχεσθ’ ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες. Cf. ad v. 416.

### book 494.2

Et dixit de ἐπί pro παρά posito: Χ 97.

### book 495.1

βλήμενος ἠὲ τυπείς: ἡ διπλῆ ὅτι διαστέλλει τὸ

### book 495.2

βαλεῖν καὶ τύψαι. AB. Ar. 62.

### book 505

ἦ ἔλπεσθ’, ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ,

### book 505.1

ἐμβαδὸν ἵξεσθαι ἣν πατρίδα γαῖαν ἕκαστος: ἡ

### book 505.2

διπλῆ ὅτι ἤτοι ἠθικῶς λέγει ἐλπίζετε ἐμβήσεσθαι ἐπὶ τὰς

### book 505.3

καησομένας ναῦς, ἢ καὶ ἐλπίζετε ἐμβάντες ἐπὶ τὴν θάλασ‐

### book 505.5.1

σαν ἀφίξεσθαι ἐπὶ τὰς πατρίδας, ὅ ἐστι βάδην ἐπὶ τῆς θα‐

### book 505.5.2

λάσσης πορευόμενοι. A.

### book h511-3.1

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι

### book h511-3.2

ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι

### book h511-3.3

ὧδ’ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ’ ἀνδράσι χειροτέ‐

### book h511-3.4

ροισιν.

### book 511.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἐκληπτέον τρεῖς διαστολάς, ἀλλὰ

### book 511.2

τὸ ἐκ τοῦ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι περὶ ἓν μέ‐

### book 511.3

ρος, πρὸς ἕτερον δὲ τὸ ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι. ὁ γὰρ λό‐

### book 511.4

γος, βέλτιον καθ’ ἕνα χρόνον συντόμως ἀπολέσθαι ἢ πολὺν

### book 511.5.1

χρόνον φθείρεσθαι· τὸ γὰρ στρεύγεσθαί ἐστι στραγγίζεσθαι

### book 511.5.2

κατ’ ὀλίγον ἐκλείποντας. A. Ita hoc restituit Lehrs. Herodian.

### book 511.5.3

p. 458. In cod. sic est: ἡ διπλῆ—διαστολάς, ἀλλ’ ἐκ τοῦ

### book 511.5.4

ἢ αὐτοσχεδίῃ, βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι καθ’ ἕνα χρόνον περὶ

### book 511.5.5

ἓν μέρος, πρότερον δὲ τὸ ἠὲ βιῶναι. ὁ γὰρ λόγος κτλ.

### book 513.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὧδ’ ἀντὶ τοῦ οὕτως. A. οὐ τοπι‐

### book 513.2

κῶς. V. Ar. 84.

### book 515.1

ἔνθ’ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱόν,

### book 515.2

ἀρχὸν Φωκήων—ἡ διπλῆ ὅτι οὗτός ἐστι Σχε‐

### book 515.3

δίος ὁμώνυμος τῷ ἐν καταλόγῳ (Β 518): καὶ ἀμφότεροι ὑφ’

### book 515.4

Ἕκτορος ἀνῄρηνται· ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν Ἰφίτου πατρός· οὗτος

### book 515.5

δὲ Περιμήδους. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰ περὶ Πυλαιμένους. A.

### book h518-9.1

Πουλυδάμας δ’ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξεν,

### book h518-9.2

Φυλείδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.

### book 518.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἀπὸ Κυλλήνης τοῦ ἐν Ἀρκαδίᾳ

### book 518.2

ὄρους, ἀλλ’ ἐπίνειόν ἐστιν Ἠλείων Κυλλήνη. οὗτοι δέ εἰσιν

### book 518.3

Ἐπειοί. A. cod. Ἠλεῖοι. Emend. L. Ar. 235.

### book 525.1

—Δόλοψ—

### book 525.2

Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατος

### book 525.3

ἀνδρῶν,

### book 525.4

Λαομεδοντιάδης—ἡ διπλῆ ὅτι οὗτος Τρωι‐

### book 525.5.1

κὸς Δόλοψ, Λάμπου υἱὸς τοῦ ἀδελφοῦ Πριάμου, ὁμώνυμος

### book 525.5.2

τῷ ἐν τῇ Λ (302) Δόλοπι· καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ

### book 525.5.3

Ὀφέλτιον. A.

### book h529-31

πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ,

### book h529-31.1

τόν ῥ’ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα· τόν ποτε Φυλεύς

### book h529-31.2

ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἀπὸ Σελλήεντος—

### book h534

ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκες’ ὄλεθρον.

### book 530.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὰ κύτη καὶ τὰ κοιλώματα τοῦ θώ‐

### book 530.2

ρακος γύαλα, οὐχ ὡρισμένος τόπος. A. Ar. 114.

### book 531.1

ἡ διπλῆ ὅτι τῆς Θεσπρωτιακῆς Ἐφύρας λέγει, οὐκ

### book 531.2

ἐκ τῆς Κορίνθου. δῆλον δὲ ἐκ τοῦ Σελλήεντος, ἀφ’ οὗ καὶ

### book 531.3

Σελλοὶ οἱ περίοικοι. καὶ ὅτι ἕτερός ἐστι Σελλήεις ποταμός

### book 531.4

(Β 839). A. Ar. 239.

### book 534.1

περιττὸς ὁ στίχος· ἤδη γὰρ εἶπεν ἀνωτέρω (529)

### book 534.2

πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ. V.?

### book 538.1

(λόφος) νέον φοίνικι φαεινός: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 538.2

σημαινόμενόν ἐστι νεωστὶ πεφοινιγμένος. A. Ar. 153.

### book h544-5.1

τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχε’ ἀπ’ ὤμων

### book h544-5.2

συλήσειν· Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσεν.

### book 544.1

ἐεισάσθην: ἡ διπλῆ ὅτι ἀμφίβολόν ἐστι πότερον

### book 544.2

ἐφώρμησαν, ἀπὸ τοῦ ἰέναι, ἢ ἔδοξαν, φαντασίαν ἔλαβον τοῦ

### book 544.3

συλῆσαι τὸν νεκρόν. A. Ar. 150.

### book 545.1

ἡ διπλῆ ὅτι κασίγνητοι κοινότερον οἱ συγγενεῖς.

### book 545.2

AD. V. Ω 47 et Ar. 152.

### book 558

Ἴλιον αἰπεινήν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 571.1

εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βά‐

### book 571.2

λοισθα: ὅτι τὸ βαλεῖν προέμενόν ἐστιν ἐπιτυχεῖν. A. Ar. 73.

### book 582.1

ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρ’ Ἀντίλοχος με‐

### book 582.2

νεχάρμης: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀποστροφήν. A. Cf. p. 16.

### book h587-8.1

(θηρί) ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βούκολον ἀμφὶ βόεσσιν

### book h587-8.2

φεύγει, πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν.

### book 587.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀμφί οἱ αὐτῷ.

### book 587.2

γίνεται δὲ τὸ ὑπερβατὸν οὐ καθ’ Ὅμηρον, ὅστε κύνα κτεί‐

### book 587.3

νας ἢ βούκολον φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀν‐

### book 587.4

δρῶν ἀμφί οἱ αὐτῷ. A.

### book 601.1

ἐκ γὰρ δὴ τοῦ ἔμελλε παλίωξιν παρὰ νηῶν

### book 601.2

θησέμεναι Τρώων—ἡ διπλῆ ὅτι ὑγιῶς παλί‐

### book 601.3

ωξιν, πάλιν δίωξιν, ὅταν ἐξ ὑποστροφῆς διώκωσιν οἱ διω‐

### book 601.4

κόμενοι. καὶ πρὸς τὸ ἔμελλεν ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐῴκει (Ar. 125). A.

### book 603

V. ad 610.

### book 609

(ἀμφί) κροτάφοισι τινάσσετο μαινομένοιο. Sic

### book 609

scribendum esse, non μαρναμένοιο: Φ 5.

### book h610-4.1

Ἕκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ’ αἰθέρος ἦλθεν

### book h610-4.2

ἀμύντωρ

### book h610-4.3

Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετ’ ἀνδράσι μοῦνον

### book h610-4.4

ἐόντα

### book h610-4.5.1

τίμα καὶ κύδαινε. μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν

### book h610-4.5.2

ἔσσεσθ’· ἤδη γάρ οἱ ἐπώρνυε μόρσιμον ἦμαρ

### book h610-4.5.3

Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλείδαο βίηφιν.

### book 610.1

ἀθετοῦνται στίχοι εʹ· ἐπιστάμεθα γὰρ ὅτι περὶ

### book 610.2

Ἕκτορός ἐστιν ὁ λόγος. καὶ τὴν ἔνθουν ὁρμὴν τοῦ Ἕκτο‐

### book 610.3

ρος ταῦτα παρενειρμένα ἐκλύει· συναπτόμενα γοῦν τὰ γνή‐

### book 610.4

σια τὴν δεινότητα σώζει. καὶ κυκλικῶς ταυτολογεῖται· προ‐

### book 610.5.1

είρηται γὰρ τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν

### book 610.5.2

ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην (603)· πρὸς τί οὖν παλιλ‐

### book 610.5.3

λογεῖται Ἕκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ’ αἰθέρος ἦλθεν

### book 610.5.4

ἀμύντωρ. A. κυκλικῶς est negligenter. Eodem sensu, quo

### book 610.5.5

καταχρηστικῶς, usurpavit ad Ζ 325. Quod etiam luculentius

### book 610.10.1

apparet collatis adnn. ad Ι 222 et Ω 628, quae spectant ad

### book 610.10.2

eundem versum utroque loco abusive positum. Illic dixit κυ‐

### book 610.10.3

κλικώτερον κατακέχρηται τῷ στίχῳ, hic nihil nisi κατακέχρηται

### book 610.10.4

τῷ στίχῳ. Idem significat in sch. ad η 115. Sed in sch. Q ad

### book 610.10.5

δ 248 pro οὐ κυκλικῶς τὸ δέκτῃ ὀνομαστικῶς δ’ ἀκούει scri‐

### book 610.15.1

bendum ὁ κυκλικός τὸ δέκτῃ ὀνόματικῶς ἀκούει, ut rectis‐

### book 610.15.2

sime Eustathius. Errat enim Prellerus (ad Polemon. 17), quem

### book 610.15.3

sequuntur editores Stephani Paris. —Ceterum apud Eustathium

### book 610.15.4

κυκλικὸν σχῆμα vel κύκλου σχῆμα vel oratio κυκλικῶς con‐

### book 610.15.5

formata ea est, quae eodem verbo terminatur a quo exorsa

### book 610.20.1

est. V. Eustathium ad Β 149 Η 132 Θ 248 (unde hausit

### book 610.20.2

Lips.) Ι 388 Κ 466 cett.

### book h621-2.1

κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐ‐

### book h621-2.2

τήν· (πέτραν)

### book h621-2.3

ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδ’ ἐφέβοντο.

### book 622.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἔν τισι γράφεται ἐξ ἁλός, ὣς Δαναοί.

### book 622.2

αἴρεται δὲ τὸ κινοῦν τὴν ἔμφασιν τῆς ἐμμόνου στάσεως·

### book 622.3

μένον γὰρ ἔμπεδόν φησιν, ὡς πέτρα ἐναρηρυῖα τῷ πεδίῳ. A.

### book h625-7.1

ἡ δέ τε πᾶσα (navis)

### book h625-7.2

ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη

### book h625-7.3

ἱστίῳ ἐμβρέμεται.

### book 626.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ ι ἄχνη. A.

### book 626.2

ὅτι ἀρσενικῶς δεινὸς ἀήτη, ἀλλ’ οὐ δεινή, ὡς κλυ‐

### book 626.3

τὸς Ἱπποδάμεια (Β 742). ἔνιοι δὲ ἀγνοοῦντες ποιοῦσι

### book 626.4

δεινὸς ἀήτης. A. Cf. p. 31.

### book 640.1

ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος

### book 640.2

ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ: ἡ διπλῆ

### book 640.3

περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀγγελίην: γίνεται

### book 640.4

δὲ τὸ οἴχνεσκε κρεμάμενον. καὶ νῦν δὲ ἀγγελίης ἀντὶ τοῦ

### book 640.5

ἄγγελος. A. Cf. ad Γ 206.

### book 646.1

(ἀσπίδος) τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ’, ἕρ‐

### book 646.2

κος ἀκόντων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀνδρομήκεις αἱ ἀσπίδες. A.

### book 646.3

Ar. 194.

### book 651.1

ἀχνύμενοί περ ἑταίρου: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει

### book 651.2

ἡ περί, περὶ ἑταίρου (cf. p. 26). Fortasse etiam sequentia

### book 651.3

Aristonici sunt: Ἑλλάνικος δὲ Αἰολικῶς νομίζει τὴν περί πέρ

### book 651.4

εἰρῆσθαι. A.

### book 655.1

Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ

### book 655.2

τῶν πρώτεων. Apparet plures navium ordines fuisse, non

### book 655.3

duos: Ξ 31.

### book 665.1

τῶν ὕπερ ἐνθάδ’ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων

### book 665.2

ἑστάμεναι κρατερῶς· μηδὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ:

### book 665.3

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀκατάλληλον τῆς φράσεως· ἔδει γάρ, μὴ

### book 665.4

τρωπᾶσθαι (cod. τρωπᾶσθε) δέ. καὶ ὅτι φόβον δέ εἰς φυγήν

### book 665.5

(Ar. 89). A.

### book h668-73.1

τοῖσι δ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη

### book h668-73.2

θεσπέσιον· μάλα δέ σφι φόως γένετ’ ἀμφοτέ‐

### book h668-73.3

ρωθεν,

### book h668-73.4

ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιίου πολέμοιο.

### book h668-73.5.1

Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους,

### book h668-73.5.2

ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδ’ ἐμάχοντο,

### book h668-73.5.3

ἠδ’ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.

### book 668.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ ἠδ’ ὅσσοι παρὰ νηυσίν

### book 668.2

(673) ἀθετοῦνται στίχοι ϛʹ, ὅτι οὐ προσυνίσταται ἀχλύς, ἀλλὰ

### book 668.3

συνεχῶς μάχονται. νῦν δέ φησιν Ἕκτορα δὲ φράσσαντο

### book 668.4

βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους· πρότερον δὲ οὐ καθεώρων,

### book 668.5.1

ὅτε ἔλεγε τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον (416) καὶ

### book 668.5.2

ὅτε παρεκάλει αὐτούς ἀλλὰ μάχεσθ’ ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες

### book 668.5.3

(494); πῶς δὲ καὶ ἔφυγον σκότους ὄντος; ἥ τε Ἀθηνᾶ οὐ

### book 668

πάρεστι διὰ τὴν τοῦ Διὸς ἀπειλήν. A.

### book 679.1

ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν εὖ εἰδώς:

### book 679.2

ἡ διπλῆ ὅτι κέλητα αὐτὸς μὲν οἶδε, χρωμένους δὲ τοὺς

### book 679.3

ἥρωας οὐ συνίστησιν. A. Ar. 198 et 343.

### book 697.1

φαίης κ’ ἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν

### book 697.2

ἄντεσθ’ ἐν πολέμῳ—ὅτι ὡς πρός τινα διαλέ‐

### book 697.3

γεται. οὐκ ἔστι δέ· ἀλλ’ ἔστι φαίη τις ἄν. A. Cf. p. 8.

### book h711-2.1

ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο

### book h711-2.2

καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.

### book 712.1

ἀθετεῖται ὅτι εὐτελὴς ὁ στίχος καὶ (ins. ἡ) ἰδιότης

### book 712.2

τῆς μάχης οὐ σώζεται· ξίφεσι μὲν γὰρ καὶ ἔγχεσι πάντοτε

### book 712.3

μάχονται, νῦν δὲ πελέκεσι καὶ ἀξίναις. ὁ δὲ Διονύσιος, πῶς

### book 712.4

οὖν ἐπιφέρει, πολλὰ δὲ φάσγανα—ἄλλα μὲν ἐκ χει‐

### book 712.5

ρῶν χαμάδις πέσον, εἰ μὴ εἶχον ξίφη; A. V. ad 714.

### book 714.1

πολλὰ δὲ φάσγανα καλὰ μελάνδετα κωπήεντα

### book 714.2

ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον, ἄλλα δ’ ἀπ’

### book 714.3

ὤμων: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ χρωμένων τοῖς ξίφεσι πρὸς μάχην

### book 714.4

χαμάδις ἔπιπτον, ἀλλὰ τῶν ὤμων κοπτομένων τοῖς πελέ‐

### book 714.5.1

κεσι—καὶ τῶν καρπῶν σὺν τοῖς ξίφεσι. A. Extrema ob‐

### book 714.5.2

scura. Qui enim manus decisae cadere potuerunt una cum gla‐

### book 714.5.3

diis, qui e vaginis non erant educti?

### book 716.1

Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν, οὐχὶ

### book 716.2

μεθίει: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οὐκ

### book 716.3

ἐμεθίει. A. His continuaremus ea quae sunt in V: ὥστε

### book 716.4

βαρβαρίζειν τὸν Ὅμηρον (ubi suppl. ποιεῖ)—nisi transitu

### book 716.5

per particulam ὥστε facto offenderemur.

### book 718.1

οἴσετε πῦρ: ἡ διπλῆ ὅτι οἴσετε ἀντὶ τοῦ φέρετε·

### book 718.2

οὐ γὰρ τὸν μέλλοντα δηλοῖ τὸ οἴσετε, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ οἶσε

### book 718.3

θεεῖον (χ 481) ἐστὶν ἀνάλογον τῷ φέρε. A. Cf. p. 6.

### book 722.1

οἵ μ’ ἐθέλοντα: ἡ διπλῆ ὅτι δεῖ κατὰ τὸ τέλειον

### book 722.2

προφέρεσθαι ἐθέλοντα. A.

### book 730.1

ἔνθ’ ἄρ’ ὅ γ’ ἑστήκει δεδοκημένος: ἡ διπλῆ

### book 730.2

ὅτι παθητικῶς δεδοκημένος ἀντὶ τοῦ δοκεύων, ἐπιτηρῶν, ὡς

### book 730.3

ῥάβδῳ πεπληγυῖα (κ 238). A. Cf. p. 3.

### book 743

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο:

### book 743

ἀντὶ τοῦ ἐπὶ ναῦς. V. Cf. p. 23.

### book 9.1

(κούρη) ἥ θ’ ἅμα μητρὶ θέους’ ἀνελέσθαι ἀνώγει,

### book 9.2

εἱανοῦ ἁπτομένη: ἡ διπλῆ ὅτι ἑανὸς καὶ πέπλος

### book 9.3

τὸ ἔνδυμα—A. Addendum γυναικῶν. Apollon. in lex.

### book 9.4

utrumque vocabulum explicat per ἔνδυμα γυναικεῖον. L. Ar. 193.

### book 17.1

ἦε σύ γ’ Ἀργείων ὀλοφύρεαι: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλ‐

### book 17.2

λείπει ἡ περί, περὶ Ἀργείων. A. Cf. p. 26.

### book 20.1

τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεις

### book 20.2

ἱππεῦ: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν τοῦ λόγου ἀποστροφήν. A. Cf. p. 16.

### book 24.1

ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι

### book 24.2

ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί

### book 24.3

τε: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν σύλληψιν· οἱ μὲν γὰρ βεβλημένοι

### book 24.4

ἦσαν, οἱ δὲ οὐτασμένοι. A. Ar. 63, 73.

### book 28.1

τοὺς μέν τ’ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπέ‐

### book 28.2

νονται: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ μόνον οἱ περὶ Μαχάονα καὶ Πο‐

### book 28.3

δαλείριον συνεπεπλεύκεισαν ἰατροί, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πλείονες. A.

### book 29.1

σὺ δ’ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 29.2

νῦν ἀμήχανος, πρὸς ὃν οὐκ ἔστι μηχανήσασθαι, οὐκ αὐτὸς

### book 29.3

μὴ δυνάμενος μηχανήσασθαι. A. Ar. 149.

### book h30-1.1

μὴ ἔμεγ’ οὖν οὗτός γε λάβοι χόλος, ὃν σὺ φυ‐

### book h30-1.2

λάσσεις

### book h30-1.3

αἰναρέτη. τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ;

### book 30.1

ἡ διπλῆ ὅτι ὁ χόλος ἀντιμετείληπται (Ar. 23), ὡς

### book 30.2

ἰσοδυναμῶν τῇ μήνιδι (Ar. 138). A.

### book 31.1

ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς γράφουσιν αἴν’ ἀρετῆς, καὶ ἐκ‐

### book 31.2

φέρουσι κατὰ τὸ περισπώμενον, ἵν’ ᾖ πρότερον αἰνέ, εἶτα

### book 31.3

πρὸς τὰ κάτω τὸ ἀρετῆς, ἀρετῆς τί σευ ἄλλος ὀνήσεται. πι‐

### book 31.4

θανώτερον δὲ συνθέτως αἰναρέτη, ἐπὶ κακῷ τὴν ἀρετὴν

### book 31.5

ἔχων. A. Inserui τὸ ἀρετῆς.

### book 34.1

γλαυκὴ δέ ς’ ἔτικτε θάλασσα: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν

### book 34.2

ἅπαξ τὴν θάλασσαν ἐπιθετικῶς γλαυκὴν εἶπεν. A.

### book 41.1

αἴ κ’ ἐμὲ σοὶ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέ‐

### book 41.2

μοιο: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εἴσκοντες (cod. ἴσκοντες) ἀνάλογόν

### book 41.3

ἐστι τῷ κατὰ διαίρεσιν ἐίσκοντες, ὁμοιοῦντες· ἔικτο δὲ

### book 41.4

θέσκελον αὐτῷ (Ψ 107). ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τοὺς ἀπεκ‐

### book 41.5

δεξαμένους τὸ ἴσκεν ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν

### book 41.1

(τ 203): τὸ γὰρ ἴσκεν ὑπολαμβάνουσι κεῖσθαι ἀντὶ τοῦ

### book 41.2

ἔλεγεν οὐκ ὀρθῶς (Ar. 105). A. De ἀπεκδέχεσθαι dixi ad

### book 41.3

Nican. Ξ 500.

### book 45.1

ῥεῖα δέ κ’ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀυτῇ

### book 45.2

ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων: οἱ

### book 45.3

ἀστερίσκοι, ὅτι ὑπὸ Νέστορος οὐκ ὀρθῶς λέγονται (Λ 801). A.

### book h46-7.1

ὣς φάτο λισσόμενος, μέγα νήπιος· ἦ γὰρ ἔμελλεν

### book h46-7.2

οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι

### book 46.1

ἡ διπλῆ ὅτι καὶ νῦν τὸ ἔμελλε σαφῶς οὐκ ἐπὶ χρό‐

### book 46.2

νου· οὐ γὰρ ἔμελλε λιτανεύσειν, ἀλλ’ ἐλιτάνευσεν. ἔστι δὲ

### book 46.3

ἀντὶ τοῦ ἐῴκει (Ar. 124). καὶ ὅτι διὰ μέσου ἀναπεφώνηται

### book 46.4

τὸ ἦ γὰρ ἔμελλεν οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ

### book 46.5.1

κῆρα λιτέσθαι, ὡς καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (α 18) οὐδ’ ἔνθα

### book 46.5.2

πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι. A.

### book 57.1

δουρὶ δ’ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρ‐

### book 57.2

σας: ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως καὶ παρὰ τὴν ἡμετέραν συνήθειαν

### book 57.3

κτεάτισσα κατὰ τὸ ἐνεργητικόν, ἀντὶ τοῦ ἐκτησάμην. καὶ

### book 57.4

ἐν Ὀδυσσείᾳ (β 102) πολλὰ κτεατίσσας ἀντὶ τοῦ κτη‐

### book 57.5.1

σάμενος. A. Cf. p. 2.

### book 57.5.2

σημειωτέον τοῦτο πρὸς τὸ δῷσι πόλιν Τροίης εὐ‐

### book 57.5.3

τείχεος (sic Bekk. —Α 129) ὅτι οὐ μόνον Τροία εὐτειχής. A.

### book 57.5.4

τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων

### book 59.1

Ἀτρείδης ὡς εἴ τιν’ ἀτίμητον μετανάστην: ἡ

### book 59.2

διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀτιμήτου μετανάστου, ὡς τὸ ἐπεί μ’

### book 59.3

ἀφελέσθε γε δόντες (Α 299) ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ. A. Cf. p. 21.

### book h60-2.1

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν· οὐδ’ ἄρα

### book h60-2.2

πως ἦν

### book h60-2.3

ἀσπερχὲς κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν· ἤτοι ἔφην γε

### book h60-2.4

οὐ πρὶν μηνιθμὸν καταπαυσέμεν.

### book 60

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐάσομεν ἀντὶ τοῦ ἐάσωμεν. A. Cf. p. 13.

### book 61

ὅτι τὸ ἔφην γε ἀντὶ τοῦ διενοήθην. A.

### book 62.1

πρὸς τὸ μηνιθμόν, ὅτι παραλλήλως (cf. ad Ν 276)

### book 62.2

τέταχε τῷ χόλῳ (Ar. 138). A.

### book 62.3

Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκεν

### book 70.1

θάρσυνος: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ τεθαρσηκυῖα. A.

### book 70.2

οὐ γὰρ Τυδείδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσιν

### book 75

μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

### book 74

ἡ διπλῆ ὅτι ἔοικεν ἀκηκοότι τὰ εἰρημένα ὑπὸ Διο‐

### book 74

μήδους μετὰ τὴν πρεσβείαν. A. Cf. ad Ι 709.

### book 81.1

μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο

### book 81.2

νῆας ἐνιπρήσωσι—ἡ διπλῆ ὅτι παθητικὸν

### book 81.3

ἀντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ, αἰθομένοιο ἀντὶ τοῦ αἴθοντος (cf.

### book 81.4

p. 3): καὶ ὅτι ἡ ὑπό πρόθεσις ἐλλείπει, ὑπὸ πυρός. (Cf.

### book 81.5

p. 21). A.

### book h89-93.1

μὴ σύ γ’ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν

### book h89-93.2

Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν· ἀτιμότερον δέ με θήσεις.

### book h89-93.3

μηδ’ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηιοτῆτι,

### book h89-93.4

Τρῶας ἐναιρόμενος, προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν,

### book h89-93.5

μή τις ἀπ’ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων κτλ.

### book 89.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον καὶ

### book 89.2

τὸν ἑξῆς ἦρκεν, πεποίηκε δὲ οὕτως μὴ σύ γ’ ἀγαλλόμε‐

### book 89.3

νος πολέμῳ καὶ δηιοτῆτι, ἵν’ ἐπιβάλλῃ ἡ συνέπεια,

### book 89.4

ἀναγκαῖοι δέ εἰσι· σκοπὸς γὰρ τῷ Ἀχιλλεῖ μὴ ἀτιμωθῆναι

### book 89.5

τούτου κατευημερήσαντος (Ar. 354). A.

### book 92.1

ὅτι Ζηνόδοτος προτὶ Ἴλιον αἰπὺ δίεσθαι. A.

### book 92.2

Ar. 242.

### book 93.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος κατὰ τὸ ἑξῆς

### book 93.2

τέσσαρας ἀπὸ τούτου ἦρκε, γράφει δὲ ἀντὶ αὐτῶν τοῦτον

### book 93.3

μή ς’ ἀπομουνωθέντα λάβῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

### book 93.4

ἔστι δὲ εὐτελὴς καὶ τῇ συνθέσει καὶ τῇ διανοίᾳ. A.

### book h97-100.1

αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,

### book h97-100.2

μήτε τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι, ὅσσοι ἔασιν,

### book h97-100.3

μήτε τις Ἀργείων, νῶιν δ’ ἐκδύμεν ὄλεθρον,

### book h97-100.4

ὄφρ’ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

### book 97-100.1

ἀθετοῦνται στίχοι τέσσαρες, διότι κατὰ δια‐

### book 97-100.2

σκευὴν (Ar. 349) ἐμφαίνουσι γεγράφθαι ὑπό τινος τῶν νο‐

### book 97-100.3

μιζόντων ἐρᾶν τὸν Ἀχιλλέα τοῦ Πατρόκλου· τοιοῦτοι γὰρ

### book 97-100.4

οἱ λόγοι, πάντες ἀπόλοιντο πλὴν ἡμῶν. καὶ ὁ Ἀχιλλεὺς

### book 97-100.5

οὐ (cod. ὁ, corr. Bekk.) τοιοῦτος, συμπαθὴς δέ. A. Ar. 188.

### book 102.1

Αἴας δ’ οὐκέτ’ ἔμιμνε· βιάζετο γὰρ βελέεσ‐

### book 102.2

σιν: τρωτὸς ἦν ἄρα. καὶ ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια

### book 102.3

μή τι πάθῃσι (Ρ 242). V. Fluxit ex Aristonico. Cf. Ar. 180.

### book h105-6.1

πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δ’ αἰεί

### book h105-6.2

καὶ φάλαρ’ εὐποίηθ’. ὁ δ’ ἀριστερὸν ὦμον

### book h105-6.3

ἔκαμνεν.

### book 105

ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς γράφουσι τύπτετο δ’ αἰεί.

### book 105.1

προείρηκε δὲ βαλλομένην (sic) καὶ βάλλοντες (v. 104). τὸ

### book 105.2

δὲ βαλεῖν ἐστὶ [πόρρωθεν, τὸ δὲ] ἐκ χειρός, τύψαι. A. Verba

### book 105.3

inclusa addidit Lehrs. Ar. 65.

### book 106.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἔν τισι γράφεται καπφάλαρα. ὑπερ‐

### book 106.2

βατὸν δέ ἐστι· δεινὴν δὲ καναχὴν ἡ πήληξ ἔσχε καὶ τὰ φά‐

### book 106.3

λαρα, ἐβάλλετο δὲ συνεχῶς. φάλαρα δὲ τὰ κατὰ τὸ μέσον

### book 106.4

τῆς περικεφαλαίας μικρὰ ἀσπιδίσκια, ἅτινα κόσμου χάριν

### book 106.5.1

ἐντίθεται. A. δέ post ἐβάλλετο ins. L.

### book 106.5.2

ὁ δέ: ὡς περὶ ἑτέρου. ὅμοιον δέ ἐστι τῷ ὁ δ’ ἐρεύ‐

### book 106.5.3

γετο οἰνοβαρείων (ι 374). V.

### book h116-8.1

(Hector Ajacis hastam cecidit) ἀντικρὺ δ’ ἀπάραξε· τὸ

### book h116-8.2

μὲν Τελαμώνιος Αἴας

### book h116-8.3

πῆλ’ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ, τῆλε δ’ ἀπ’ αὐτοῦ

### book h116-8.4

αἰχμὴ χαλκείη χαμάδις βόμβησε πεσοῦσα.

### book 116.1

ἡ διπλῆ ὅτι δοκεῖ μάχεσθαι· εἰ γὰρ ἀπήραξε κατὰ

### book 116.2

συμπέρασμα, ὅ ἐστιν ἀπέθραυσεν, πῶς ἐπιφέρει, τῆλε δ’

### book 116.3

ἀπ’ αὐτοῦ αἰχμὴ χαλκείη χαμάδις, ὡς πρότερον μὴ

### book 116.4

ἀποκεκομμένου, ἀλλ’ ὅτε διέσεισεν ὁ Αἴας ἀποπεπτωκότος;

### book 116.5.1

ὁ μὲν οὖν Ἀρίσταρχος τὸ συμπέρασμα λέγει προειρῆσθαι,

### book 116.5.2

εἶτα κατὰ μέρος ἐπηκριβῶσθαι, ὡς εἴ τις λέγοι· „ὅδε τις

### book 116.5.3

τόνδε εἰς τὰ σπλάγχνα δόρατι παίσας ἀπέκτεινεν· ἐκσπασθέν‐

### book 116.5.4

τος δὲ τοῦ δόρατος ἀπέθανεν“, ὡς ἐγένετο ὕστερον ἐπιδιη‐

### book 116.5.5

γούμενος. οὕτως ἀπάραξε καὶ κόλον δόρυ λέγει κατὰ συμ‐

### book 116.10.1

πέρασμα· ὡς δὲ ἀπέπεσεν ὕστερον ἡ αἰχμὴ διακραδαθέντος

### book 116.10.2

τοῦ δόρατος, ἐπεξηγεῖται. φαίνεται γὰρ ὁ Αἴας μικροῦ τι‐

### book 116.10.3

νὸς ἔτι διακρατοῦντος τὴν ἐπιδορατίδα πειράζων κραδᾶναι,

### book 116.10.4

ἀποπεσούσης δὲ ταύτης παντελῶς ἀπεγνωκέναι ὅτι ἠχρείω‐

### book 116.10.5

ται τὸ δόρυ. διὸ καὶ τὸ αὔτως πρόσκειται, ὅτι κατὰ κενὸν

### book 116.15.1

ἐκράδανεν, οὐ δυνάμενος αὐτῷ χρῆσθαι. τινὲς δὲ καὶ τὸν

### book 116.15.2

δέ ἀντὶ τοῦ γάρ λαμβάνουσιν· τῆλε γὰρ ἀπ’ αὐτοῦ (cf. p. 35).

### book 116.15.3

A. Cod. τὸν γάρ ἀντὶ τοῦ δέ.

### book 123.1

νηὶ θοῇ· τῆς δ’ αἶψα κατ’ ἀσβέστη κέχυτο

### book 123.2

φλόξ: ἡ διπλῆ ὅτι ἔστι μὲν ἐκ πλήρους λαβεῖν κατά, εἶτα

### book 123.3

σβεστή τὸ συμβαῖνον ἐπιθετικῶς· ἔστι δὲ καὶ κατὰ συνα‐

### book 123.4

λοιφὴν ἀσβέστη, οἷον ἀκατάσβεστος, ὅ ἐστι δυσκόλως σβεστή.

### book 123.5.1

ὃ καὶ μᾶλλον· οὕτως γὰρ εἴωθε λέγειν· ἄσβεστος δ’ ἄρ’

### book 123.5.2

ἐνῶρτο γέλως (Α 599). τὸ δὲ σβεστή ἀνέμφατον. καὶ τὸ

### book 123.5.3

σχῆμα Ὁμηρικόν, ἀσβέστη, καθάπερ ῥεῖα δ’ ἀριγνώτη

### book 123

πέλεται (ζ 108) ἀντὶ τοῦ ἀρίγνωτος (cf. p. 32). A.

### book 124.1

ὣς τὴν μὲν πρύμνην πῦρ ἄμφεπεν: πρὸς

### book 124.2

τὴν φράσιν, ὅτι οὕτως εἴρηκε τὴν μὲν πρύμνην ἀντὶ τοῦ

### book 124.3

τῆς μὲν τὴν πρύμνην. A. Cf. p. 20.

### book 128.1

μὴ δὴ νῆας ἕλωσι καὶ οὐκέτι φυκτὰ πέλων‐

### book 128.2

ται: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴρηκε πληθυντικῶς πέλωνται καὶ

### book 128.3

οὐ πέληται, ὁμοίως τῷ σπάρτα λέλυνται (Β 135). A.

### book 128.4

Cf. p. 15.

### book 129.1

δύσεο τεύχεα θᾶσσον, ἐγὼ δέ κε λαὸν ἀγείρω:

### book 129.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀγείραιμι. A. Cf. p. 9.

### book 140.1

ἔγχος δ’ οὐχ ἕλετ’ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο:

### book 140.2

Ζηνόδοτος τοῦτον ἀθετήσας τοὺς ἑξῆς τέσσαρας οὐκ ἔγραφεν.

### book 140.3

A. Sed h. l. recte habent hi versus, contra rejiciendi Τ 387,

### book 140.4

ubi v. Inde asterisci ad 141—144. L.

### book 142.1

ἀλλά μιν (ἔγχος) οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλ‐

### book 142.2

λεύς: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐδύνατο, μόνος ἐδύνατο χρή‐

### book 142.3

σασθαι τῷ δόρατι (Ar. 150): τὸ γὰρ πῆλαι ἐκ παρεπομένου

### book 142.4

(v. ad Β 417) τὴν χρῆσιν σημαίνει. A.

### book 144.1

(μελίην) Πηλίου ἐκ κορυφῆς. Hanc fraxinum

### book 144.2

ideo in monte Pelio caesam dicit, quia mons ventosus est, ar‐

### book 144.3

borum autem vento exercitarum ligna roborantur: v. ad Λ 256.

### book 146.1

(Automedontem) τὸν μετ’ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα

### book 146.2

τῖε μάλιστα: ἡ διπλῆ ὅτι Πάτροκλος μὲν Ἀχιλλέως ἡνίο‐

### book 146.3

χος, Πατρόκλου δὲ Αὐτομέδων. A.

### book 150.1

τοὺς (Ξάνθον καὶ Βαλίον) ἔτεκε Ζεφύρῳ

### book 150.2

ἀνέμῳ ἅρπυια Ποδάργη: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι

### book 150.3

Ζηνόδοτος γράφει Ἅρπυια πόδαργος, ὡς ἐπιθετικόν,

### book 150.4

ἵν’ ᾖ ποδώκης. ἔστι δὲ τὸ κύριον ὄνομα Ποδάργη. σαφὲς

### book 150.5.1

δὲ καὶ ἐκ τούτων (Τ 400) Ξάνθε τε καὶ Βαλίε, τηλε‐

### book 150.5.2

κλυτὰ τέκνα Ποδάργης. A.

### book 160.1

καί τ’ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου

### book 160.2

λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ: ἡ

### book 160.3

διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει λάψαντες διὰ

### book 160.4

τοῦ α. ἔσονται δὲ ἤδη πεπωκότες, καὶ ἐκλέλυται ἡ ἔμφασις·

### book 160.5.1

οἱ μὲν γὰρ αἵματος ἐμπεφορημένοι καὶ διὰ δίψαν ὁρμῶντες

### book 160.5.2

ἐπὶ τὴν κρήνην σώζουσι τὸ παράστημα. ἐπλάνησε δὲ τὸν

### book 160.5.3

Ζηνόδοτον τὸ ἑξῆς, δεξάμενον ἀπὸ κρήνης ἴασιν· οὐκ ἔδει

### book 160.5.4

δέ, ἀλλ’ εἰς κρήνην πιόμενοι πορεύονται. A.

### book 163.1

περιστένεται δέ τε γαστήρ: ἡ διπλῆ ὅτι ἔστι

### book 163.2

μὲν ἐκδέξασθαι καὶ τὸ στενοχωρεῖται (στεινόμενος νε‐

### book 163.3

κύεσσιν Φ 220) ὥστε καταστρέφειν εἰς τὸ βαρύνεται· βέλ‐

### book 163.4

τιον δὲ παρεμπεπτωκέναι τὸ ς ὡς ἐπὶ τῆς φερεσβίου, ὥστε

### book 163.5.1

εἶναι καὶ τὸ περιστένεται ἀντὶ τοῦ περιτείνεται, διὰ τὸ ἐμ‐

### book 163.5.2

πλησθῆναι τοῦ αἵματος. A. „Quae Aristonicus scripsit com‐

### book 163.5.3

parans cum Apollon. lex. (145, 1) vix dubito, quin de suis

### book 163.5.4

Aristonicus largitus sit magistro haud gratiam habituro. (Cf. ad

### book 163.5.5

στεινόμενος Φ 220).“ Ar. 155. —καταστρέφειν εἰς—non

### book 163.10.1

recte explicatur μεταλαμβάνειν Ar. 157 not. Significat (et

### book 163.10.2

hic et A Ψ 531, cf. EQ δ 367 Vulg. μ 417): eo redire si‐

### book 163.10.3

gnificationem, ut vox idem valeat ac βαρύνεται. Sed hac de

### book 163.10.4

re jam dixit Bekker. ad Apollon. de pronom. 44 B 9.

### book 175.1

(Menesthius) ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ

### book 175.2

Πολυδώρη: ἡ διπλῆ ὅτι Φερεκύδης τὴν Πολυδώραν φησὶν

### book 175.3

ἀδελφὴν Ἀχιλλέως· οὐκ ἔστι δὲ καθ’ Ὅμηρον διαβεβαιώ‐

### book 175.4

σασθαι. πιθανώτερον οὖν ὁμωνυμίαν εἶναι, ὥσπερ καὶ ἐπ’

### book 175.5

ἄλλων. A. Ar. 178.

### book 178.1

ὅς ῥ’ ἀναφανδὸν ὄπυιε, πορὼν ἀπερείσια

### book 178.2

ἕδνα: ὅτι ἕδνα τὰ ὑπὸ τῶν γαμούντων διδόμενα ταῖς γα‐

### book 178.3

μουμέναις. A.

### book 180.1

παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη:

### book 180.2

ἡ διπλῆ ὅτι παρθένιος λέγεται ὁ ἐξ ἔτι παρθένου νομιζο‐

### book 180.3

μένης γεννώμενος, σκότιος δὲ ὁ κατὰ λαθραίαν μίξιν καὶ

### book 180.4

οὐκ ἀπὸ νομίμου γάμου (Ar. 136). καὶ ὅτι τὸ χορῷ καλή

### book 180.5.1

πρὸς ἓν ἐκληπτέον, καλλίχορος, διαπρέπουσα ἐν τῷ χορεύειν.

### book 180.5.2

A. ἕν ins. L.

### book 184.1

αὐτίκα δ’ εἰς ὑπερῷ’ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ

### book 184.2

Ἑρμείας ἀκάκητα—ἡ διπλῆ ὅτι οἱ τῶν θη‐

### book 184.3

λειῶν θάλαμοι ὑπερῷοι, ἵνα μὴ εὐδίοπτοι ὦσιν. A. Ar. 198.

### book 185.1

ἡ διπλῆ ὅτι τῇ προσαγορευτικῇ ἀντὶ τῆς ὀρθῆς

### book 185.2

κέχρηται, ἀντὶ τοῦ ἀκακήτης, ὡς κυανοχαῖτα ἀντὶ τοῦ κυ‐

### book 185.3

ανοχαίτης, A. Cf. p. 18. et Ar. 186, 269.

### book 188.1

(εἰλείθυια) ἐξάγαγεν φώως δέ: ἡ διπλῆ περιεστι‐

### book 188.2

γμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει πρὸ φόως (i. e. πρὸ φόως δέ:

### book 188.3

v. Did.). ἀγνοεῖ δὲ ὅτι ἐπὶ μὲν Εὐρυσθέως (Τ 118) οὕτως

### book 188.4

γράφειν ἐγχωρεῖ· πρὸ γὰρ τοῦ τεταγμένου ταῖς τικτούσαις

### book 188.5

χρόνου ἐγεννήθη, διὸ καὶ ἠλιτόμηνος εἴρηται· ἐπὶ δὲ τῶν

### book 188

ἄλλων οὐκέτι. A.

### book 197.1

Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων: ὁμώνυ‐

### book 197.2

μος αὐτῷ (sc. Λαέρκεϊ) ὁ Πύλιος χρυσοχόος (γ 425). V. Hic

### book 197.3

Alcimedon postea Alcimus vocatur: Τ 392.

### book h201-3.1

ἀπειλεῖτε Τρώεσσιν

### book h201-3.2

πάνθ’ ὑπὸ μηνιθμόν, καί μ’ ᾐτιάασθε ἕκαστος

### book h201-3.3

„σχέτλιε Πηλέος υἱέ, χόλῳ ἄρα ς’ ἔτρεφε μήτηρ.“

### book 202.1

μ’ ᾐτιάασθε: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνό‐

### book 202.2

δοτος ἓν ποιῶν γράφει χωρὶς τοῦ ι μητιάασθε, λαμβάνων

### book 202.3

ἀπὸ τῆς μήτιδος, οἷον ἐβουλεύεσθε. γίνεται δὲ ἀδιανόητον·

### book 202.4

διὸ δεῖ σὺν τῷ ι γράφειν ᾐτιάασθε. καὶ ὅτι πάνθ’ ὑπὸ

### book 202.5.1

μηνιθμόν ἤτοι μετὰ πάσης μήνιδος καὶ χόλου, ἢ κατὰ

### book 202.5.2

πάντα τὸν τῆς μήνιδος χρόνον. A.

### book 203.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀπέστροφε τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ διηγη‐

### book 203.2

ματικοῦ ἐπὶ τὸ μιμητικόν, καὶ ἐλλείπει τὸ τάδε λέγων

### book 203.3

ἕκαστος ἐμὲ ᾐτιάασθε (Cf. p. 17.). καὶ ὅτι χόλῳ ἀρσενικῶς

### book 203.4

ἀντὶ τοῦ χολῇ. ὑπερβολικῶς οὐ γάλακτι, ἀλλὰ χολῇ. A.

### book 206.1

κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ: νῦν ὁμοίως ἡμῖν

### book 206.2

τὸ περὶ ψυχὴν πάθος φησίν. V. Cf. ad 203.

### book 222.1

(χηλοῦ) τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα

### book 222.2

θῆκ’ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι—ἡ διπλῆ ὅτι οὐ δω‐

### book 222.3

δεκαταῖον ἀπέλιπε τὸν Ἀχιλλέα γεννήσασα ἡ Θέτις, καθά‐

### book 222.4

περ οἱ νεώτεροι ποιηταί, ἀλλὰ συνεβίου Πηλεῖ. ἐκπέμπει

### book 222.5.1

γοῦν ἐπὶ τὸν πόλεμον Ἀχιλλέα, καί φησιν (Σ 59) τὸν δ’

### book 222.5.2

οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντα δώμοιο

### book 222.5.3

πηλ—(l. δόμον Πηλήιον εἴσω), ὡς ἂν ἐπὶ τοῦ οἴκου

### book 222.5.4

μένουσα. A. Ar. 190.

### book 234.1

Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου· ἀμφὶ δὲ Σελ‐

### book 234.2

λοί: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ τῆς γραφῆς ἀμφίβολον· οἱ μὲν γὰρ

### book 234.3

Σελλούς, οἱ δὲ Ἑλλοὺς ἐξεδέξαντο. δεῖ δὲ νοεῖν ὡς

### book 234.4

ἔστιν ἐκ πλήρους Σελλοί· καὶ γὰρ ὁ συνορίζων τοῖς τόποις

### book 234.5.1

ποταμὸς Σελλήεις, ἀφ’ οὗ εἰκὸς τοὺς παροίκους Σελλοὺς κα‐

### book 234.5.2

λεῖσθαι. A. Ar. 239.

### book h236-7.1

ἠμὲν δή ποτ’ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,

### book h236-7.2

τιμήσας μὲν ἐμέ, μέγα δ’ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν.

### book 236.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ προσυνέσταται περὶ τῆς τῶν

### book 236.2

Ἀχαιῶν κακώσεως εὐχόμενος οὐδὲ κατ’ εὐχὴν τετίμηται,

### book 236.1

ἀλλὰ διὰ τὰς τῆς Θέτιδος λιτάς. διὸ ἀθετητέον τὸν ἑξῆς

### book 236.2

τιμήσας μὲν ἐμέ. καθολικῶς γὰρ λέγει, καὶ οὐκ (εἰς

### book 236.5

ins. L.) ἀφωρισμένον ἀναφέρει καιρὸν τὸν τῆς μήνιδος. A.

### book 237.1

ὁ μὲν ὀβελὸς πρὸς τὴν προειρημένην (236) ἀθέ‐

### book 237.2

τησιν, ὁ δὲ ἀστερίσκος, ὅτι ἐκ τῆς τοῦ Χρύσου εὐχῆς (Α 454)

### book 237.3

μετενήνεκται. A. Cf. V. ad Ο 75.

### book 239.1

μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι: ὅτι νηῶν ἀγῶνι τῷ

### book 239.2

ἀθροίσματι καὶ ναυστάθμῳ (Ar. 152). A.

### book 243.1

εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πολεμί‐

### book 243.2

ζειν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐπιστέα‐

### book 243.3

ται. ἀγνοεῖ δὲ ὅτι τὰ τοιαῦτα ῥήματα πληθυντικά ἐστι,

### book 243.4

καὶ νῦν ἀνάλογον ἕξει τὸ ἐπιστέαται τῷ ἐπίστανται, ὅπερ

### book 243.5.1

οὐ συμφωνεῖ. ἔστιν οὖν ἀντὶ τοῦ ἐπίσταται, καὶ μετείλη‐

### book 243.5.2

πται τὸ α εἰς τὸ η. A. Hic versus et sq. facere videbantur ad

### book 243.5.3

firmandam athetesin Χ 393 sq.

### book h260-1.1

(σφήκεσσι) εἰνοδίοις οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν

### book h260-1.2

ἔθοντες,

### book h260-1.3

αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκί’ ἔχοντας.

### book 260.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὴν αὐτὴν διάνοιαν ἔχει τῷ ἑξῆς καὶ

### book 260.2

ὑγιέστερον εἴρηται. A.

### book 261.1

ἀθετεῖται. τὸ κερτομεῖν οὐ τίθησιν ἐπὶ τοῦ δι’

### book 261.2

ἔργων ἐρεθίζειν, ἀλλὰ διὰ λόγων (Ar. 120). καὶ ὅτι διὰ τοῦ

### book 261.3

προειρημένου στίχου ταὐτὸν εἴρηται· τὸ γὰρ εἰνοδίοις ταὐ‐

### book 261.4

τόν ἐστι τῷ ὁδῷ ἔπι οἰκί’ ἔχοντας, καὶ τὸ ἐριδμαίνωσιν τῷ

### book 261.5.1

κερτομέοντες, καὶ τὸ ἀεί τῷ ἔθοντες, ἐξ ἔθους συνεχῶς ἐπι‐

### book 261.5.2

φοιτῶντες. ἠθέτει καὶ Ἀριστοφάνης. A.

### book 261.5.3

οἱ δ’ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες

### book 265.1

πρόσσω πᾶς πέτεται: ἡ διπλῆ ὅτι πληθυντικῶς

### book 265.2

εἰπών οἱ δ’ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες ἑνικὸν ἐπιφέρει πᾶς

### book 265.3

πέτεται, διὰ τὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ πᾶς πληθυντικὴν εἶναι,

### book 265.4

μόνον δὲ τὸ σχῆμα ἑνικόν, ὅμοιον τῷ ἀγρόμενοι πᾶς

### book 265.5

δῆμος (Υ 166). A. Cf. p. 16.

### book 274.1

ὅτ’ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν: ἡ διπλῆ

### book 274.2

ὅτι τὸ δεν παρέλκεται· ἔστι γὰρ ὅτι τὸν ἄριστον τῶν Ἀχαιῶν

### book 274.3

οὐκ ἔτισεν (Ar. 322). A.

### book 280.1

ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες Ἐλπόμενοι: ἡ διπλῆ

### book 280.2

ὅτι ἰδίως εἴρηκε φάλαγγες ἐλπόμενοι πρὸς τὸ νοητόν· σύ‐

### book 280.1

στημα γὰρ ἀνδρῶν εἰσὶν αἱ φάλαγγες. (Cf. p. 32). Fortasse

### book 280.2

his continuanda sunt sequentia: ἢ δεῖ τὴν πτῶσιν μεταλαβεῖν,

### book 280.5

ἐλπόμενοι—(ita Vill. Bekk. οις) A. —ἀντὶ τοῦ ἐλπομένων. V.

### book h297-300.1

ὡς δ’ ὅτ’ ἀφ’ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο

### book h297-300.2

κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς,

### book h297-300.3

ἔκ τ’ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι

### book h297-300.4

καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ’ ἄρ’ ὑπερράγη ἄσπετος

### book h297-300.5

αἰθήρ.

### book 297.1

Ut hic nubila congesta de montis cacumine depellun‐

### book 297.2

tur, ita v. 364 ab Olympo dicitur nubes in coelum recedere;

### book 297.3

mons igitur Olympus.

### book 299-300.1

ὅτι ἐνταῦθα οἰκείως κεῖνται. ἐν δὲ τῇ Θ (557)

### book 299-300.2

κακῶς. V.

### book 311.1

Μενέλαος ἀρήιος οὖτα Θόαντα: ἡ διπλῆ πρὸς

### book 311.2

τὴν ὁμωνυμίαν, ὅτι Τρωικὸς ὁ Θόας οὗτος. A.

### book 317.1

Νεστορίδαι δ’ ὁ μὲν οὔτας’ Ἀτύμνιον ὀξέι

### book 317.2

δουρί: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ἀντὶ τοῦ Νεστοριδῶν

### book 317.3

ὁ μὲν Ἀντίλοχος οὔτασεν Ἀτύμνιον, ὁ δὲ Θρασυμήδης Μά‐

### book 317.4

ριν (319 sqq.). A. Cf. p. 19.

### book 326.1

ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε:

### book 326.2

ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλακται, δοτικὴ ἀντὶ γενικῆς, καὶ ἡ

### book 326.3

ὑπό πρόθεσις παρεῖται· ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ ὣς τὼ μὲν ὑπὸ

### book 326.4

δοιῶν κασιγνήτων δαμέντε. A. Cf. p. 24.

### book 333.1

πᾶν δ’ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι: ἀντὶ

### book 333.2

τοῦ ὅλον. A. Ar. 130.

### book 336.1

μέλεον δ’ ἠκόντισαν ἄμφω: ἡ διπλῆ ὅτι μέ‐

### book 336.2

λεον ἀντὶ τοῦ μελέως, ματαίως. καὶ διὰ παντὸς οὕτως

### book 336.3

Ὅμηρος χρῆται· οἱ δὲ τραγικοὶ ἐπὶ τοῦ οἰκτροῦ καὶ τάλα‐

### book 336.4

νος, καὶ ἡ συνήθεια. πρὸς οὓς (l. ὅ) καὶ ἡ σημείωσις. A.

### book 336.5

Ar. 103.

### book h352-4.1

ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισιν

### book h352-4.2

σίνται, ὑπὲκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τ’ ἐν ὄρεσσιν

### book h352-4.3

ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν.

### book 353.1

μήλων: προβάτων καὶ αἰγῶν. ἐν ἄλλοις μῆλ’,

### book 353.2

ὄϊές τε καὶ αἶγες (ι 184). AB. „Non puto Aristonicum

### book 353.3

scripsisse ἐν ἄλλοις: sed observatio Aristarchea est.“ Lehrs.

### book 353.4

Ar. 108.

### book 354.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως δεῖ γράφειν διέτμαγεν ὡς

### book 354.2

κόσμηθεν, ἵν’ ᾖ διετμάγησαν, παθητικῶς· τὸ γὰρ διέτμα‐

### book 354.3

γον ἐνεργητικόν ἐστιν. A. Cf. ad 507 et p. 3 not. 2.

### book 358.1

Αἴας δ’ ὁ μέγας: ἡ διπλῆ ὅτι συγκριτικῶς λέγε‐

### book 358.2

ται πρὸς τὸν ἕτερον Αἴαντα ὁ μέγας, ὁ Τελαμώνιος, ἐπεὶ

### book 358.3

ἐκεῖνος μείων. A. Ar. 9. Cf. p. 30.

### book 361.1

σκέπτετ’ ὀιστῶν τε ῥοῖζον καὶ δοῦπον ἀκόν‐

### book 361.2

των: ἡ διπλῆ ὅτι σκέπτετο ἴσον τῷ οἷον ἀπεσκόπευε καὶ

### book 361.3

παρετήρει εἰς τὸ μὴ πληγῆναι. A.

### book h364-5.1

ὡς δ’ ὅτ’ ἀπ’ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν

### book h364-5.2

εἴσω

### book h364-5.3

αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ.

### book 364.1

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς οὐκ ἔστιν Ὄλυμπος καὶ οὐ‐

### book 364.2

ρανὸς ὁ αὐτός· ὡς γὰρ ἀφ’ ἑτέρου ἐφ’ ἕτερόν φησι τὸ νέφος

### book 364.3

ἔρχεσθαι. οὐδὲ μὴν τόπος ἐπουράνιος· ὁ γὰρ Ὅμηρος ἀπὸ

### book 364.4

τῶν γινωσκομένων πᾶσι ποιεῖται τὰς ὁμοιώσεις. καταλεί‐

### book 364.5.1

πεται τοίνυν τὸ ὄρος σημαίνεσθαι· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν ὀρῶν

### book 364.5.2

λέγει τὰ συνεστῶτα νέφη μεταχωρεῖν· ὡς δ’ ὅτ’ ἀφ’ ὑψη‐

### book 364.5.3

λῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὸν νέ‐

### book 364.5.4

φος (297). τοιγαροῦν καὶ ὅταν λέγῃ ὡς δ’ ὅτ’ ἀπ’ Οὐ‐

### book 364.5.5

λύμπου νέφος ἔρχεται, ἀπὸ ὄρους σημαίνει. A. Ar. 172 sq.

### book 365.1

Aristarchus de hoc ex Lehrsii sententia tantum dixe‐

### book 365.2

rat: τάχα οὖν συγχεῖται ὁ ἀήρ πρὸς τὸν αἰθέρα. Ar. 173.

### book 371.1

(ἵπποι) ἄξαντ’ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματ’

### book 371.2

ἀνάκτων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἄκρῳ, καὶ οὐχ ὡς δευτέ‐

### book 371.3

ρου ὄντος ῥυμοῦ· εἷς γάρ ἐστι. πρώτῃσιν δὲ πύλῃσιν

### book 371.4

(Θ 411) ἀντὶ τοῦ ἄκραις. A.

### book 371.5.1

Praeterea in BL. adnotationis Aristarcheae haec sunt reli‐

### book 371.5.2

quiae: πρὸς τὰς συνωρίδας αἷς ἐχρῶντο Τρῶες (sic pro ἥρωες)

### book 371.5.3

τὸ δυικόν. Cf. Ar. p. 196 not.

### book 387.1

οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας:

### book 387.2

ὅτι θέμιστας ἀντὶ τοῦ δίκας. A.

### book 392.1

(χάραδραι—ῥέουσαι) ἐξ ὀρέων ἐπὶ κάρ: ἡ διπλῆ

### book 392.2

ὅτι ἐπὶ κάρα ἐστὶ κατ’ ἀποκοπήν. σημαίνει δὲ τὴν ἄνωθεν

### book 392.3

καταφορὰν τοῦ ὕδατος. A.

### book h399.1

ἔνθ’ ἤτοι (Patroclus) Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ

### book h399.2

φαεινῷ—

### book 401.1

δούπησεν δὲ πεσών. ὁ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱόν—:

### book 401.2

ἡ διπλῆ ὅτι ὡς περὶ ἄλλου ἐπήνεγκεν ὁ δὲ Θέστορα, τοῦ

### book 401.3

λόγου ὄντος περὶ τοῦ αὐτοῦ. A. Cf. ad Ε 736.

### book 403.1

ἐκ γὰρ πλήγη φρένας: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐκ γὰρ

### book 403.2

πλήγη ἀντὶ τοῦ ἐξεπλάγη γάρ, κατὰ μετάληψιν τοῦ η εἰς

### book 403.3

τὸ α. A. Cf. ad Γ 31.

### book h406-8.1

ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φώς

### book h406-8.2

πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθύν

### book h406-8.3

ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ.

### book 407.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἐπί τι εἶδος ἰχθύος φερόμενος

### book 407.2

εἴρηκε ἱερὸν ἰχθύν, καθάπερ τινὲς ἀποδεδώκασι τὸν πομπί‐

### book 407.3

λον, οἱ δὲ τὸν κάλλιχθυν· ἀλλὰ κοινότερον τὸν ἀνετὸν καὶ

### book 407.4

εὐτραφῆ, ὡς ἱερὸν βοῦν λέγομεν τὸν ἀνειμένον. A.

### book 408.1

λινῷ: αἱ γὰρ ὁρμιαὶ λιναῖ περὶ ἃς ἧπτον συρίγ‐

### book 408.2

για κεράτινα, ἵνα μὴ ἀποτρώγωσιν οἱ ἰχθύες τὸ λίνον. A.

### book 408.3

Cf. ad Ω 81.

### book 432.1

Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε

### book 432.2

(Jupiter): ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος καθόλου πε‐

### book 432.3

ριγράφει τὴν ὁμιλίαν τοῦ Διὸς καὶ τῆς Ἥρας, οὐκ αἰσθό‐

### book 432.4

μενος ὅτι πολλὰ κατὰ συμπέρασμα λέγει ὁ ποιητὴς σιωπω‐

### book 432.5.1

μένως γεγονότα, καὶ οὐ δέον ἐπιζητεῖν, πῶς ἡ μικρὸν ἔμ‐

### book 432.5.2

προσθεν (Ο 79) ἐπὶ τὸν Ὄλυμπον παρακεχωρηκυῖα νῦν ἐπὶ

### book 432.5.3

τῆς Ἴδης ἐστίν. A. Ar. 356.

### book 454.1

πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νή‐

### book 454.2

δυμον ὕπνον: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς νήδυμον μετὰ τοῦ ν.

### book 454.3

καὶ ἐπὶ τῶν ἀμφιβόλων ἄρα τόπων σὺν τῷ ν ἐκληπτέον (v.

### book 454.4

ad Β 2). καὶ ὅτι τῷ ἀπαρεμφάτῳ κέχρηται ἀντὶ προστακτι‐

### book 454.5

κοῦ τοῦ πέμπε (cf. p. 14). A.

### book 466.1

Σαρπηδὼν δ’ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ

### book 466.2

δεύτερος ὁρμηθείς, ὁ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵπ‐

### book 466.3

πον: ἡ διπλῆ ὅτι ἐξ ἐπαναλήψεως τὸ ἄρθρον εἴληφε κατὰ

### book 466.4

τοῦ αὐτοῦ προσώπου καὶ οὐ περὶ ἑτέρου λέγει, ἀντὶ τοῦ Πή‐

### book 466.5.1

δασον δὲ οὔτασεν (v. ad Ε 736). καὶ ὅτι δοκεῖ συγκεχύσθαι

### book 466.5.2

τὸ οὔτασε· βεβλήκει γὰρ τὸ δόρυ. A. Ar. 63.

### book 481.1

ἀλλ’ ἔβαλ’ ἔνθ’ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ’

### book 481.2

ἀδινὸν κῆρ: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς διὰ τοῦ ἔβαλε σημαίνει

### book 481.3

τὸ ἔτυχεν (Ar. 73) εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον, ὅπου αἱ φρένες

### book 481.4

ἐγκαθειργμέναι εἰσὶ περὶ τὴν ψυχήν (καρδίαν? L.). A.

### book 491.1

κτεινόμενος μενέαινε: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μενέ‐

### book 491.2

αινεν ἐνθάδε μὲν ἐλιποθύμει, ἐν ἄλλοις δὲ προεθυμεῖτο,

### book 491.3

ὡς τὸ μενέαινε κῦδος ἀρέσθαι (Φ 543). ἢ ἐθυμοῦτο. A.

### book 495.1

πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας

### book 495.2

πάντῃ ἐποιχόμενος, Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι:

### book 495.3

ἡ διπλῆ ὅτι ἤτοι ἀπέστροφε τὸν λόγον, ὡς περὶ ἑτέρου λέ‐

### book 495.4

γων Σαρπηδόνος ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ· ἢ ἐλλείπει τὸ τάδε λέγων

### book 495.5.1

καὶ τὸ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ κεῖται, ἵν’ ᾖ ὄτρυ‐

### book 495.5.2

νον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας τάδε λέγων, Σαρπηδόνος ἀμφι‐

### book 495.5.3

μάχεσθαι. A. Cf. p. 17.

### book 500.1

νεῶν ἐν ἀγῶνι: ἡ διπλῆ ὅτι νεῶν ἀγῶνα τὸ

### book 500.2

ἄθροισμα, τὸ ναύσταθμον, καὶ ἐν ἄλλοις εἴ που δύσον‐

### book 500.3

ται ἀγῶνα (Η 298), τὴν συναγωγὴν τῶν θεῶν. A. Ar. 152.

### book 507.1

(ἵππους) ἐπεὶ λίπεν ἅρματ’ ἀνάκτων: ὅτι Ζη‐

### book 507.2

νόδοτος γράφει ἐπεὶ λίπον, ἀγνοῶν ὅτι τὸ λίπεν νῦν οὐκ

### book 507.3

ἔστιν ἑνικόν, ἀλλὰ ἀνάλογον τῷ ἐλείφθησαν τὰ ἅρματα,

### book 507.4

ὥσπερ κόσμηθεν καὶ ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν

### book 507.5.1

(354) ἀντὶ τοῦ διετμάγησαν. εἴωθε γὰρ τοῖς οὐδετέροις πλη‐

### book 507.5.2

θυντικοῖς πληθυντικὰ ῥήματα συντάσσειν, ὡς σπάρτα λέ‐

### book 507.5.3

λυνται (Β 135). A. Cf. p. 15.

### book 515.1

δύνασαι δὲ σὺ πάντος’ ἀκούειν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 515.2

οὕτως εἴωθε λέγειν πάντοσε ἀκούειν, εἰς πάντα τόπον ἀκού‐

### book 515.3

ειν ἐπὶ τῶν ἐκ τόπου εἰς τόπον ἀφικνουμένων· πεύθετο

### book 515.4

γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος (Λ 21) εἰς Κύπρον ἠκούετο

### book 515.5.1

(cf. ad Κ 268). διὸ καὶ νῦν κατὰ συναλοιφὴν ἀκουστέον,

### book 515.5.2

ἵν’ ᾖ τὸ πλῆρες πάντοσε ἀκούειν. A. Ar. 140.

### book 522.1

ὁ δ’ οὐδ’ οὗ παιδὸς ἀμύνει: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλεί‐

### book 522.2

πει ἡ περί· ἔστι γάρ, οὐδὲ περὶ τοῦ οὗ παιδὸς ἀμύνει (Ean‐

### book 522.3

dem constructionem v. ad 561 et Σ 171 Didym. L.). οἱ δὲ

### book 522.4

ἀγνοήσαντες γράφουσιν ὁ δ’ οὐδ’ ᾧ παιδὶ ἀμύνει. A.

### book 522.5

Cf. p. 26.

### book 546.1

Δαναῶν κεχολωμένοι: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ

### book 546.2

περί πρόθεσις, περὶ Δαναῶν. A. Cf. p. 26.

### book 553.1

Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος: ὅτι ἐλλείπει

### book 553.2

ἡ περί (p. 26), καὶ ὅτι τὸ χωόμενος ἀντὶ τοῦ συγχεόμενος

### book 553.3

(Ar. 147). A.

### book 559.1

ἀλλ’ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθ’ ἑλόντες: ἡ διπλῇ

### book 559.2

ὅτι ἔξωθεν προσυπακουστέον τὸ καλῶς ἂν ἔχοι· εἰ αὐτὸν

### book 559.1

ἀνελόντες ἀεικισαίμεθα, καλῶς ἂν ἔχοι. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ

### book 559.2

ἀτὰρ πελέκεάς γε καὶ εἴ κ’ εἰῶμεν ἅπαντας (φ 260).

### book 559.5

A. Cod. πελέκεα αἰεὶ κείωμεν.

### book 560.1

καί τιν’ ἑταίρων Αὐτοῦ ἀμυνομένων: ἡ

### book 560.2

διπλῆ ὅτι ἀμφίβολον εἰ λείπει ἡ περί, ἵν’ ᾖ περὶ αὐτοῦ (cf.

### book 560.3

ad 522), ἢ τοπικῶς ἐκληπτέον τὸ αὐτοῦ, ἐν τῷδε τῷ τόπῳ.

### book 560.4

A. Cf. p. 26.

### book 574.1

ἐς Πηλῆ’ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπε‐

### book 574.2

ζαν: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἀπολελοίπει ἡ Θέτις τὸν Πηλέως οἶ‐

### book 574.3

κον ὡς οἱ νεώτεροι, ἀλλὰ συνῴκει αὐτῷ. A. Ar. 190.

### book 585.1

ὣς ἰθὺς Λυκίων, Πατρόκλεις ἱπποκέλευθε

### book 585.2

ἔσσυο καὶ Τρώων, κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο.

### book 585.3

καί ῥ’ ἔβαλε Σθενέλαον: ἡ διπλῆ ὅτι μεταβέβηκεν

### book 585.4

ἐκ τοῦ πρὸς τὸν Πάτροκλον λόγου [καὶ] εἰς τὸν περὶ αὐτοῦ·

### book 585.5.1

εἴρηκε γὰρ ἔβαλε καὶ οὐχὶ ἔβαλες ὦ Πάτροκλε (cf. p. 16). A.

### book 585.5.2

καί alienum est.

### book 589.1

αἰγανέης—ταναοῖο: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα,

### book 589.2

ὅτι ταναοῖο εἴρηκεν ἀρσενικῶς ἀντὶ τοῦ ταναῆς (cf. p. 31). A.

### book h633-6.1

τῶν δ’ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει

### book h633-6.2

οὔρεος ἐν βήσσῃς· ἕκαθεν δέ τε γίγνετ’ ἀκουή.

### book h633-6.3

ὣς τῶν ὤρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης

### book h633-6.4

χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ’ εὐποιητάων.

### book 633.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀμφιβόλως κεῖται τὸ ὀρώρει, πότερον

### book 633.2

ἐπὶ τῶν μαχομένων λέγεται, τούτων ὀρώρει ὀρυμαγδὸς ὡς

### book 633.3

δρυτόμων, ἢ ἐπὶ τῶν δρυτόμων, ὡς δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυ‐

### book 633.4

μαγδός, οὕτως καὶ τῶν μαχομένων, ὅπερ καὶ βούλεται,

### book 633.5

ὥστε τὸ ὀρώρει (cod. ὄρωρε) τὸν ἐνεστῶτα χρόνον σημαίνει. A.

### book 636.1

ἡ διπλῆ ὅτι προειπὼν ῥινοῦ τε, ὡς ἕτερόν τι

### book 636.2

διάφορον συμπλέκει βοῶν τε· καὶ ἤτοι ἐξ ἐπαναλήψεως

### book 636.3

νοητέον λέγεσθαι τὸ αὐτό, ὡς πυκνοὶ καὶ θαμέες (μ 92)

### book 636.4

καὶ πόλεμόν τε μάχην τε (251)· ἢ τὸν τέ σύνδεσμον

### book 636.5.1

περιττὸν νομιστέον, ἵν’ ᾖ ῥινοῦ βοῶν, τουτέστι τῶν ἀσπί‐

### book 636.5.2

δων. A. Cf. p. 34 et Ar. 164, 376.

### book 666.1

καὶ τότ’ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα

### book 666.2

Ζεύς: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος καὶ ἐνταῦθα

### book 666.3

διεσκεύακε (Ar. 349) γράφων καὶ τότ’ ἄρ’ ἐξ Ἴδης προσ‐

### book 666.4

έφη Ζεὺς ὃν φίλον υἱόν, ἵν’ ἐκ τῆς Ἴδης προσφωνῇ

### book 666.5

τὸν ἐν τῷ πεδίῳ Ἀπόλλωνα. γελοῖον δὲ τὸ κραυγάζειν

### book 666.1

ἀπὸ τῆς Ἴδης τὸν Δία. οὐ νενόηκεν οὖν ὅτι τὰ τοιαῦτα

### book 666.2

κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐνεργούμενα δεῖ παραδέχεσθαι, καθά‐

### book 666.3

περ καὶ ἐν τοῖς ἐπάνω περὶ τῆς Ἥρας (v. 432). A.

### book 677.1

βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν

### book 677.2

(Apollo): ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος καὶ τοῦτον

### book 677.3

περιῄρηκε, τηρῶν τὸ σύμφωνον ἑαυτῷ (666). A.

### book 688.1

Διὸς κρείσσων νόος: ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς χωρὶς τοῦ

### book 688.2

ν γράφουσι κρείσσω. τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἐπὶ τῆς

### book 688.3

ὀρθῆς σὺν τῷ ν λέγεται. καὶ τὸ κρεῖσσον ἐπὶ τοῦ κατὰ δύ‐

### book 688.4

ναμιν τίθησιν ὁ ποιητής (Ar. 123). A.

### book h692-4.1

ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δ’ ὕστατον ἐξενάριξας,

### book h692-4.2

Πατρόκλεις—

### book h692-4.3

Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον

### book 697.1

τοὺς ἕλεν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 697.2

φει τοὺς ἕλες. ἀγνοεῖ δὲ ὅτι ἀπέστροφε (cod. εφε) τὸν λό‐

### book 697.3

γον ἐκ τοῦ πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὸν περὶ αὐτοῦ καὶ πολλάκις

### book 697.4

ἀποστροφὰς ποιεῖται (cf. p. 16.). A.

### book 699.1

Πατρόκλου ὑπὸ χερσί· περιπρὸ γὰρ ἔγχεϊ

### book 699.2

θῦεν. Huic asteriscus videtur appositus fuisse propter Λ 180:

### book 699.3

quod tamen nequaquam pro explorato habendum est. v. ibi.

### book 702.1

τρὶς μὲν ἐπ’ ἀγκῶνος βῆ τείχεος ὑψηλοῖο: ἡ

### book 702.2

διπλῆ ὅτι ἀγκῶνος τῆς γωνίας λέγει. A.

### book 710.1

ὣς φάτο, Πάτροκλος δ’ ἀνεχάζετο πολλὸν

### book 710.2

ὀπίσσω: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει τυτ‐

### book 710.3

θόν. ὁ δὲ αὐτὸς στίχος καὶ ἐπὶ τοῦ Διομήδους κεῖται (Ε 443).

### book 710.4

καὶ εὐλόγως ἐκεῖ μὲν γράφεται τυτθόν· συμπάρεστι γὰρ ἡ

### book 710.5.1

Ἀθηνᾶ προτρεπομένη θεομαχεῖν· ἐνθάδε δὲ πολλόν· προ‐

### book 710.5.2

εντέταλται γὰρ ὁ Ἀχιλλεύς μάλα τόν γε (sic pro τούς γε)

### book 710.5.3

φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων (94). A.

### book h718-9.1

αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος,

### book h718-9.2

ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε.

### book 718.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ὅμηρος τὴν Ἑκάβην Δύμαντος, ὁ δὲ

### book 718.2

Εὐριπίδης Κισσέως (Ar. 185). A.

### book 719.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ὅμηρος ἑτέραν τὴν Φρυγίαν τῆς Τροίας

### book 719.2

οἶδεν (Ar. 238). A.

### book h747-8.1

πολλοὺς ἂν κορέσειεν ἀνὴρ ὅδε τήθεα διφῶν,

### book h747-8.2

νηὸς ἀποθρώσκων, εἰ καὶ δυσπέμφελος εἴη.

### book 747

τήθεα: ἡ διπλῇ ὅτι ἅπαξ εἴρηκε τήθεα (Ar. 14).

### book 747.1

ἔστι δὲ εἶδος θαλασσίων ὀστρέων. πρὸς τοὺς χωρίζοντας·

### book 747.2

φασὶ γὰρ ὅτι ὁ τῆς Ἰλιάδος ποιητὴς οὐ παρεισάγει τοὺς

### book 747.3

ἥρωας χρωμένους ἰχθύσιν, ὁ δὲ τῆς Ὀδυσσείας. φανερὸν

### book 747.5.1

δὲ ὅτι εἰ καὶ μὴ παράγει χρωμένους, ἴσασιν, ἐκ τοῦ τὸν

### book 747.5.2

Πάτροκλον ὀνομάζειν τήθεα. νοητέον δὲ τὸν ποιητὴν διὰ

### book 747.5.3

τὸ μικροπρεπὲς παρῃτῆσθαι. καὶ μὴν οὐδὲ λαχάνοις παρεισ‐

### book 747.5.4

άγει χρωμένους· ἀλλ’ ὅμως φησὶ δμῶες Ὀδυσσῆος τέ‐

### book 747.5.5

μενος μέγα κοπρήσοντες (ρ 299). A.

### book 748.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει εἰ

### book 748.2

καὶ δυσπέμφελοι εἶεν, ὥστε ἐπὶ τῶν ἀνδρῶν εἶναι, οἷον

### book 748.3

εἰ καὶ δυσάρεστοι εἶεν οἱ συνεσθίοντες, ὡς καὶ Ἡσίοδος πο‐

### book 748.4

λυξείνου δαιτὸς δυσπέμφελος εἶναι (Ε. 720). βέλ‐

### book 748.5.1

τιον δὲ ἐπὶ τῆς θαλάσσης, εἰ καὶ δυσχείμερος εἴη καὶ τρα‐

### book 748.5.2

χεῖα· τὴν γὰρ τοῦ κολυμβητοῦ ἐντρέχειαν ἀντιπαρατίθησι

### book 748.5.3

τῷ ἀπὸ τοῦ δίφρου κεκυβιστηκότι. καὶ Ἡσίοδος δὲ ἐπὶ τῆς

### book 748.5.4

θαλάσσης τέταχε καὶ τοῖς οἳ γλαυκὴν δυσπέμφελον

### book 748.5.5

ἐργάζονται (Θ. 440). AV.

### book 768.1

τανυήκεας ὄζους: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἐντέτακται

### book 768.2

ἡ ἀκή, καθάπερ ἐπὶ τοῦ ξίφους τανύηκες ἄορ (473) ἀλλὰ

### book 768.3

κατὰ παραγωγὴν τανυήκεας ὄζους, οἷον ταναούς, ὡς κελαι‐

### book 768.4

νεφὲς αἷμα. A. Cf. X 319, Ar. p. 322.

### book 776.1

κεῖτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ἱππο‐

### book 776.2

συνάων: ὁ ἀστερίσκος ὅτι εἰς τὴν δευτέραν νέκυιαν (ω 40)

### book 776.3

μετάκειται, οὐχ ὑγιῶς. καὶ ὅτι Ἰακῶς λελασμένος ἀντὶ τοῦ

### book 776.4

λελησμένος, πρὸς τὸ ἐν καρὸς αἴσῃ (Ι 378), ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 776.5

ἐν κηρὸς μοίρᾳ. A.

### book 787.1

ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

### book 787.2

ἔνθ’ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή: ἡ

### book 787.3

διπλῆ ὅτι ἀπέστροφε τὸν λόγον ἐκ τοῦ πρὸς αὐτὸν εἰς τὸν περὶ

### book 787.4

αὐτοῦ (cf. p. 16.). A. Immo ἐκ τοῦ περὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πρὸς αὐτόν.

### book 793.1

τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος

### book 793.2

Ἀπόλλων. Notatus fuit quod videbatur discrepare a Ρ 125.

### book 801.1

πᾶν δέ οἱ ἐν χείρεσσιν ἄγη δολιχόσκιον ἔγχος:

### book 801.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πᾶν ἀντὶ τοῦ ὅλον (Ar. 130). A.

### book 807.1

σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνήρ: ἡ διπλῆ πε‐

### book 807.2

ριεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει σχεδὸν οὔτασε Δάρ‐

### book 807.3

δανος ἀνήρ. ἀγνοεῖ δὲ ὅτι ἐκ βολῆς τέτρωται, ὡς διὰ τῶν

### book 807.4

ἑξῆς δείκνυται ὥς τοι (sic) πρῶτος ἐφῆκε βέλος (812) cf.

### book 807.5

Ρ 15. A. p. 63 et de scholio quod est in V. ad hunc versum p. 71.

### book h810-2.1

καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφ’ ἵππων,

### book h810-2.2

πρῶτ’ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι, διδασκόμενος πολέμοιο

### book h810-2.3

ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος Πατρόκλεις ἱππεῦ.

### book 810.1

ἡ διπλῆ ὅτι σύνηθες ἦν τοῖς ἀρχαίοις ἁρματομα‐

### book 810.2

χεῖν, ἐσφαιρωμένοις δόρασι χρωμένους, καὶ ἀνατρέπειν ἐκ

### book 810.3

τῶν ὀχημάτων. ὁ δὲ Διονύσιος οὐκ ἐπὶ μελέτης, ἀλλ’ ὅτι

### book 810.4

ἀνεῖλε πρώτως εἰς πόλεμον παραγενόμενος. A.

### book 812.1

ὅτι βέβληται καὶ οὐκ οὔτασται, ὡς Ζηνόδοτος

### book 812.2

(807). βέλος γοῦν κέκληκε διὰ τὸ βεβλῆσθαι (Ar. 65). καὶ

### book 812.3

πρὸς τὴν ἀποστροφήν (p. 16). A.

### book 819.1

(Patroclum) βεβλημένον ὀξέι χαλκῷ: ὅτι ὁμόλο‐

### book 819.2

γον τῷ βεβλῆσθαι αὐτόν (Ar. 65). A.

### book 822.1

δούπησεν δὲ πεσών: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τῶν τοιού‐

### book 822.2

των ἀπεδέξαντο οἱ γλωσσογράφοι (Ar. 45) τὸ δουπῆσαι ἓν

### book 822.3

ἀνθ’ ἑνὸς ἀντὶ τοῦ ἀποθανεῖν, ἀγνοοῦσι δὲ ὅτι οὐκ ἐπὶ παν‐

### book 822.4

τὸς θανάτου τάσσει τὴν λέξιν, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἐν πολέμῳ

### book 822.5.1

πιπτόντων διὰ τὸν παρακολουθοῦντα ψόφον ἐκ τῶν ὅπλων

### book 822.5.2

(Ar. 110). A.

### book 828.1

Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν

### book 828.2

ἀπηύρα: ὅτι οὗτος μὲν οὔτασεν, ὁ δὲ Εὔφορβος βέβληκεν

### book 828.3

(Ar. 65). A.

### book 850.1

ἀλλά με μοῖρ’ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός,

### book 850.2

ἀνδρῶν δ’ Εὔφορβος, σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρί‐

### book 850.3

ζεις: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ζητούμενον· τέσσαρας γὰρ (immo

### book 850.4

τρεῖς) προειπὼν ἐπιφέρει σὺ δέ με τρίτος. τὴν δὲ κοινὴν

### book 850.5.1

πᾶσι παρεπομένην μοῖραν οὐκ ἀριθμεῖ, αὐτοὺς δὲ τοὺς ἐπε‐

### book 850.5.2

νεγκόντας αὐτῷ χεῖρας. A.

### book 856.1

ψυχὴ δ’ ἐκ ῥεθέων πταμένη: ἡ διπλῆ ὅτι πάντα

### book 856.2

τὰ μέλη ῥέθη Ὅμηρος προσαγορεύει. οἱ δὲ Αἰολεῖς μόνον

### book 856.3

τὸ πρόσωπον. A. Ar. 153.

### book h1-2.1

οὐδ’ ἔλαθ’ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηίφιλον Μενέλαον

### book h1-2.2

Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηιοτῆτι.

### book 1.1

οὐδ’ ἔλαθε: καθ’ ὑπερβατόν, οὐκ ἔλαθε δέ. A. ? Cf.

### book 1.2

ad Χ 91.

### book 2.1

Τρώεσσι: ἀμφίβολον πότερον Τρώεσσι συνήθως κατὰ

### book 2.2

ἐναλλαγὴν πτώσεως παρείληπται, ἀντὶ τοῦ Τρώων, ὡς

### book 2.3

Αἴαντι δὲ μάλιστα (Ξ 459) ἀντὶ τοῦ Αἴαντος, καὶ ἔστι

### book 2.4

δαμεὶς ἐν Τρώων δηιοτῆτι, ἐν τῇ τῶν Τρώων μάχῃ (cf. p. 22)

### book 2.5.1

ἢ ὡς τὸ ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆι δαμασθείς (Χ 55)

### book 2.5.2

οὕτως Τρώεσσι δαμασθείς ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Τρώων (cf. p. 24). A.

### book 2.5.3

ἤ ante ὡς τό inserui.

### book 4.1

ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖν’ ὥς τις περὶ πόρτακι

### book 4.2

μήτηρ: τὸ σημεῖον πρὸς τὸ ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας

### book 4.3

(Α 37). V.

### book 7.1

πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ’ ἔσχε: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 7.2

οὗ, ὅ ἐστιν αὐτοῦ. Ζηνόδοτος πρόσθε δέ οὑ, κακῶς. A.

### book 7.3

Cf. p. 23.

### book 7.4

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ’ ἐπικούρων

### book 15.1

Πάτροκλον βάλε δουρί (Euphorbus loquitur): ἡ διπλῆ

### book 15.2

ὅτι βέβληται ὁ Πάτροκλος ὑπὸ Εὐφόρβου καὶ οὐκ οὔτασται,

### book 15.3

καθάπερ Ζηνόδοτος γράφει σχεδὸν οὔτασε Δάρδανος

### book 15.4

ἀνήρ (Π 807). A. Cf. p. 65.

### book h24-5.1

οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο

### book h24-5.2

ἧς ἥβης ἀπόνηθ’, ὅτε μ’ ὤνατο καί μ’ ὑπέμεινεν.

### book 24.1

(Menelaus loquitur): τὸ σημεῖον Διονύσιος διὰ τὸν

### book 24.2

Ὑπερήνορά φησιν (Ar. 8): προείρηται γὰρ Ἀτρείδης δ’

### book 24.3

ἄρ’ ἔπειθ’ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὔτασε (Ξ 516).

### book 24.4

καὶ ἴσως κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐκεῖ αὐτὸν ὠνείδισεν. A.

### book h30-2.1

ἀλλά ς’ ἔγωγ’ ἀναχωρήσαντα κελεύω

### book h30-2.2

ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδ’ ἀντίος ἵστας’ ἐμεῖο,

### book h30-2.3

πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

### book 30-2.1

ὁ ἀστερίσκος ὅτι ἄμεινον τὰ ἔπη ταῦτα λέ‐

### book 30-2.2

γεται ὑπὸ Μενελάου, ἐπὶ δὲ τῆς Ἀχιλλέως πρὸς Αἰνείαν

### book 30-2.3

συστάσεως (Υ 196) οὐκέτι· ἐπεξεληλυθὼς γὰρ μόνον οὐχὶ

### book 30-2.4

συναρπάσαι ἂν τὴν πόλιν ἕνεκα τῆς Πατρόκλου ἀναιρέσεως.

### book 30-2.5

A. ἄν ins. L.

### book 35.1

ἦ μάλα τίσεις

### book 35.2

γνωτὸν ἐμὸν ὃν ἔπεφνες: ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως ἐξε‐

### book 35.3

νήνοχεν· ἔστι γὰρ μάλα τίσεις περὶ τοῦ ἐμοῦ γνωτοῦ δίκας

### book 35.4

περὶ οὗ ἔπεφνες. τίσεις μου τὸν ἀδελφόν. A. Scholion de‐

### book 35.5.1

curtatum variis modis refingi potest, v. c.: περὶ τούτου ὃν

### book 35.5.2

ἔπεφνες, ἀνθ’ οὗ εἴρηκε τίσεις μου τὸν ἀδελφόν. De accu‐

### book 35

sativo pro περί cum genetivo v. p. 25.

### book 38.1

ἦ κέ σφιν (τοκεῦσι) δειλοῖσι γόου κατάπαυμα

### book 38.2

γενοίμην: ἡ διπλῆ ὅτι δειλοῖσιν εἶπεν ἀντὶ τοῦ δειλαίοις. A.

### book h47-8.1

ἂψ δ’ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα

### book h47-8.2

νύξ’, ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἔρεισε.

### book 47.1

στομάχου θέμεθλα: οὐ λέγει τὸ στόμα τῆς κοι‐

### book 47.2

λίας, καθάπερ ἡμεῖς, ἀλλὰ τὸν βρόγχον, οἷον τὰ ἔσχατα

### book 47.3

μέρη τοῦ λαιμοῦ. ἐπιφέρει γοῦν ἀντικρὺ δ’ ἁπαλοῖο δι’

### book 47.4

αὐχένος (49). A. Ar. 153.

### book 48.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ αὐτός· οὐ γάρ ἐστι περὶ ἑτέρου ὁ

### book 48.2

λόγος. A.

### book h51-2.1

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι χαρίτεσσιν ὁμοῖαι

### book h51-2.2

πλοχμοί θ’ οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

### book 51.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει χαρί‐

### book 51.2

τεσσι μέλαιναι, ἀδιανόητον ποιῶν. A.

### book 52.1

Adnotatio fuit de more barbarorum capillos aureis et

### book 52.2

argenteis ornatibus innectendi: Β 872, Λ 385.

### book h70-1.1

ἔνθα κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοίδαο

### book h70-1.2

Ἀτρείδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων.

### book 70.1

ἡ διπλῆ ὅτι τοὺς χρόνους ἐνήλλαχε καὶ τὰ ῥήματα

### book 70.2

ἔδει γὰρ φάναι, τότε δ’ ἂν ῥᾳδίως ἔφερεν (cod. ον). A. Cf. p. 7.

### book 71.1

τὸ ἀγάσσατο νῦν ἀντὶ τοῦ ἐφθόνησεν, οὐκ ἀντὶ

### book 71.2

τοῦ ἐθαύμασεν. A. Ar. 150. οὐκ scripsi pro καί.

### book 73.1

Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ: ὅτι τοῦτον τὸν Μέν‐

### book 73.2

την ἐν τῷ Τρωικῷ διακόσμῳ οὐ παραδέδωκεν, ἀλλὰ Εὔφη‐

### book 73.3

μον μόνον· Εὔφημος δ’ ἀρχὸς Κικόνων ἦν αἰχμητάων

### book 73.4

(Β 864), ὡς ἂν πλείοσιν ἡγεμόσι χρωμένων. A.

### book 80.1

Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπε‐

### book 80.2

φνεν (Euphorbum): πρὸς τὴν περίβασιν (Α 37). Τρὼς ἄρα

### book 80.3

ὁ Εὔφορβος. ἀλλὰ καὶ Δάρδανος· οἱ ἄρα Δάρδανοι Τρῶες

### book 80.4

(Ar. 235). καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ τὸν ἐν τοῖς Τρωσὶν ἄριστον·

### book 80.5.1

οὐ γάρ ἐστιν ὡς Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον (Σ 10). A.

### book 80.5.2

Cf. p. 31.

### book 86.1

οὐταμένην ὠτειλήν: ἡ διπλῆ ὅτι παρητυμολό‐

### book 86.2

γησεν τὸ ὄνομα. A. Ar. 69.

### book 92.1

κεῖται ἐμῆς ἕνεκ’ ἐνθάδε τιμῆς: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 92.2

ἡ τιμὴ ἀντὶ τῆς τιμωρίας καὶ νῦν (Α 159) τέτακται· ἕνεκα

### book 92

ἐμοῦ κεῖται τιμωρούμενος τοὺς Τρῶας (Ar. 153). A.

### book 93.1

μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται: ἀντὶ τοῦ

### book 93.2

νεμεσήσηται. A. Cf. p. 13.

### book 112.1

(cor leonis) παχνοῦται, ἀέκων δέ τ’ ἔβη ἀπὸ

### book 112.2

μεσσαύλοιο: ἡ διπλῆ ὅτι τὴν κατὰ ἀγρὸν ἔπαυλιν μέσ‐

### book 112.3

σαυλον· οἱ δὲ Ἀττικοὶ τὴν μέσην θύραν τῆς αὐλῆς, τὴν

### book 112.4

διορίζουσαν τήν τε γυναικωνῖτιν καὶ τὸν ἀνδρῶνα (Ar. 153).

### book 112.5.1

τὸ δὲ παχνοῦται, πήγνυται, φρίσσει, ἀπὸ τῆς μάχης διὰ

### book 112.5.2

τὴν αὐλήν (? ἀπὸ τῆς πάχνης διὰ τὴν λύπην ? L.) A.

### book 115.1

Αἴαντα μέγαν, Τελαμώνιον υἱόν: ὅτι πάλιν

### book 115.2

μέγαν εἶπε τὸν Τελαμῶνος Αἴαντα κατὰ σύγκρισιν τοῦ Ὀι‐

### book 115.3

λιάδου· ἐκεῖνος γὰρ μικρότερος· μείων οὔ τι τόσος γε

### book 115.4

ὅσος Τελαμώνιος (Β 528). A. Ar. 8 sq.

### book 125.1

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον, ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα,

### book 125.2

ἕλχ’, ἵν’ ἀπ’ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέι χαλκῷ.

### book 125.3

Aristonicus sic fere scripsit: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ δοκοῦν

### book 125.4

μάχεσθαι· οὐ γὰρ αὐτὸς ἦν ὁ Ἕκτωρ ὁ σκυλεύσας τὸν Πά‐

### book 125.5.1

τροκλον, ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοῦ περιόντος ἀφείλετο τὰ ὅπλα πρώ‐

### book 125.5.2

τως Ἀπόλλων, ὁ δὲ αὐτὸν γυμνὸν ἔτρωσε· λῦσε δέ οἱ θώ‐

### book 125.5.3

ρηκα ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων (Π 793). ὁ δὲ Διονύ‐

### book 125.5.4

σιος τὸ σημεῖόν φησιν, ὅτι ἤλλακται πτῶσις Πάτροκλον

### book 125.5.5

ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα ἀντὶ τοῦ Πατρόκλου (cf.

### book 125.10.1

p. 21). A. In cod. hoc schol. sic incipit: ἡ διπλῆ ὅτι ἔοικε

### book 125.10.2

παρεπιτιμῶντι ὁ Ἀρίσταρχος τῷ Ὁμήρῳ· οὐ γάρ—de quo

### book 125.10.3

v. Ar. 17. Ego scripsi πρώτως pro οὕτως: v. ad Π 810.

### book 126.1

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν (sed non Σ 155 L.) οἰκείως ἔχει

### book 126.2

τὴν ὄρεξιν ταύτην ὁ Ἕκτωρ ἕλκειν, ἵνα ἀφέληται τὴν κε‐

### book 126.3

φαλήν, τὸ δὲ σῶμα τοῖς κυσὶ ῥίψῃ· οὐδέπω γὰρ ὁ Γλαῦκος

### book 126.4

ὠνείδισεν αὐτὸν ὡς ἀμελοῦντα τῶν συμμάχων, ὅτι τὸ

### book 126.5.1

Σαρπηδόνος σῶμα ὑπὸ τοῖς Ἀχαιοῖς ἀφῆκε γενέσθαι· δεῖν

### book 126.5.2

οὖν πολεμήσαντα καὶ ἀνθελκύσαντα τὸν Πάτροκλον ῥυσιά‐

### book 126.5.3

σαι (163) μέχρι ἂν ἀποδῶσιν ἐκεῖνοι τὸν νεκρὸν τοῦ Σαρ‐

### book 126.5.4

πηδόνος καὶ τὰ τεύχη, ἀντικομιζόμενοι τὸν Πάτροκλον· δο‐

### book 126.5.5

κοῦσι γὰρ τὸν Σαρπηδόνα ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν ἦρθαι καὶ κεῖ‐

### book 126.10.1

σθαι ἐπὶ τῶν νεῶν, οὐκ εἰδότες ὅτι ὑπὸ Ἀπόλλωνος εἰς

### book 126.10.2

Λυκίαν ἀναρπασθεὶς ἀποκεκόμισται. A.

### book h134-6.1

(leo) ᾧ ῥά τε νήπι’ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ

### book h134-6.2

ἄνδρες ἐπακτῆρες· ὁ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει,

### book h134-6

πᾶν δέ τ’ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων:

### book 134-6.1

παρὰ Ζηνοδότῳ καὶ ἐν τῇ Χίᾳ οὐκ ἦσαν

### book 134-6.2

οἱ γʹ στίχοι. ἴσως φασὶν ἔνιοι, ὅτι οἱ ἄρσενες λέοντες οὐ

### book 134-6.3

σκυμναγωγοῦσιν, ἀλλὰ θήλειαι μόναι. κατὰ δὲ τὸ ἀρσενι‐

### book 134-6.4

κὸν καὶ ἐπὶ τῆς θηλείας τέτακται ὁ λέων, καὶ ἔστιν ἐπίκοι‐

### book 134-6.5.1

νον. A. Hoc recepimus quamquam Didymi esse videtur: quo‐

### book 134-6.5.2

niam Aristonicum aut eadem aut similia adnotasse certum est.

### book 151.1

κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γε‐

### book 151.2

νέσθαι: ἡ διπλῆ ὅτι τὰ ἑλώρια οὐκ ἔστι βρώματα, ὡς οἱ

### book 151.3

γλωσσογράφοι (Ar. 44) ἀλλ’ ἑλκύσματα (Ar. 110). A.

### book 153.1

νῦν δ’ οὔ οἱ (Sarpedoni) ἀλαλκέμεναι κύνας

### book 153.2

ἔτλης: ἡ διπλῆ ὅτι ὑπόνοια τοῖς Τρωσὶν ἐγένετο ὡς κυ‐

### book 153.3

νοβρώτου τοῦ σώματος ἐσομένου, εἰ μὴ τὸν Πάτροκλον ἀν‐

### book 153.4

θελκύσαιεν καὶ ὑφ’ αὑτοὺς ἔχοιεν εἰς ἀνταπόδοσιν τῶν περὶ

### book 153.5.1

Σαρπηδόνος· ἄριστος γὰρ οὗτος, ὥστε μὴ ἀμεληθῆναι τὴν

### book 153.5.2

ἀνακομιδὴν τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἐξ οὗ συνέβαινεν ἀνταπο‐

### book 153.5.3

δίδοσθαι τὸν Σαρπηδόνα. διὸ ἐπιφέρει τοίου γὰρ θερά‐

### book 153.5.4

πων πέφατ’ ἀνέρος, ὃς μέγ’ ἄριστος Ἀργείων παρὰ

### book 153.5.5

νηυσί (164). A. τῶν περὶ Σαρπηδόνος scripsi pro τὴν περί. —

### book 153.10.1

συνέβαινεν est συνέβαινεν ἄν: v. ad Β 328.

### book 153.10.2

ἡ διπλῆ [περιεστιγμένη, quae apparet in textu L.] ὅτι

### book 153.10.3

Ζηνόδοτος γράφει κύον ἔτλης. ἄλογον δέ. A.

### book 162.1

αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλά

### book 162.2

λύσειαν, καί κ’ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω: ἡ

### book 162.3

διπλῆ ὅτι οὐκ ἴσασιν οἱ περὶ τὸν Γλαῦκον εἰ ἀποκεκόμισται

### book 162.4

ὁ Σαρπηδὼν εἰς Λυκίαν, ὑπὸ τοῦ ὕπνου καὶ τοῦ θανάτου·

### book 162.5.1

διό φησιν ἀντιρυσιάσαι τὸν Πάτροκλον, ὡς ἀνακομίσαι τὸν

### book 162.5.2

Σαρπηδόνα. A. ὡς ἀνακομίσαι scripsi pro ἕως ἂν κομίσαι.

### book h171-3.1

ὢ πόποι, ἦ τ’ ἐφάμην σε περὶ φρένας ἔμμεναι

### book h171-3.2

ἄλλων,

### book h171-3.3

τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσιν·

### book h171-3.4

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες.

### book 172.1

μεμείωκε τὴν ἔμφασιν καὶ τὰ τοιαῦτα εἴωθεν ἀθε‐

### book 172.2

τεῖν ὁ Ἀρίσταρχος (Ar. 360). A.

### book 173.1

ὅτι νῦν μὲν ὀρθῶς ἔχει, ἐν δὲ τῇ Ξ (95) κακῶς

### book 173.2

ἐντεῦθεν μετενήνεκται. A.

### book 178.1

ἀφείλετο νίκην

### book 178.2

ῥηιδίως, ὅτε δ’ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσα‐

### book 178.1

σθαι: ἡ διπλῆ ὅτι ἀκαταλλήλως καὶ ἰδίως ἐπενήνοχε τὸ ὅτε

### book 178.2

δ’ αὐτός· ἔδει γὰρ ἢ οὕτως εἰπεῖν, τότε δ’ αὐτὸς ἐποτρύνει,

### book 178.5.1

ἢ προσληπτέον ἔξωθεν τὸ ἔστιν, ὥστε γίνεσθαι τὸ πλῆρες

### book 178.5.2

ἔστι δ’ ὅτε καὶ αὐτὸς ἐποτρύνει μάχεσθαι. A.

### book 193

Ἴλιον ἱρήν: ὅτι θηλυκῶς εἶπε τὴν Ἴλιον. A.

### book 197.1

γηράς: ἡ διπλῆ ὅτι [οὕτως εἰώθασι σχηματίζειν]

### book 197.2

ἀντὶ τοῦ γηράσας. A. Quae inclusimus, adscripsit aliquis ad‐

### book 197.3

moniturus aut omnino tales syncopas usitatas esse, ut ἐπιπλώς

### book 197.4

et ὑποφθάς quae in B feruntur, aut in hoc ipso verbo cujus

### book 197.5.1

omnes casus in Etymol. feruntur. Aristonicus autem fortasse

### book 197.5.2

non tantum rariorem formam notavit, sed ex hoc versu ubi

### book 197.5.3

juncta sunt γηράς—ἐγήρα confirmari voluit, γηράς Homero

### book 197.5.4

ab γηράω duci, ut paretymologias notare solet: v. c. Ζ 192

### book 197.5.5

Ξ 518 Ρ 86. L.

### book h201-2.1

ἆ δείλ’, οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν,

### book h201-2.2

ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι.

### book 201.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴρηκε καταθύμιος, ἀντὶ τοῦ

### book 201.2

κατὰ ψυχήν ἐστιν, οὐ μεριμνᾷς περὶ τοῦ θανάτου. ἡμεῖς

### book 201.3

δὲ ἐν τῇ συνηθείᾳ λέγομεν καταθύμιον τὸ ἀρεστόν (Ar. 149). A.

### book 202.1

οὐχ οὕτως παρείληπται ὡς ἡμεῖς ἐν τῇ συνηθείᾳ

### book 202.2

τάσσομεν διστακτικῶς τὸ σχεδόν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἐγγύς

### book 202.3

(Ar. 100). A.

### book 211.1

(Ἄρης) δεινὸς Ἐνυάλιος: ἡ διπλῆ ὅτι ἐπιθε‐

### book 211.2

τικῶς ἀπὸ τῆς Ἐνυοῦς πολεμικῆς οὔσης ὁ Ἄρης Ἐνυάλιος,

### book 211.3

ὡς καὶ Ἀρήϊός τις ἀπὸ τοῦ Ἄρεως· οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι

### book 211.4

Ἐνυοῦς υἱόν, οὐδὲ ὡς Ἀττικοὶ διαφέροντα τοῦ Ἄρεως θεόν

### book 211.5

τινα. A. Cod. οὐδὲ Ἀττικοὶ ὡς διαφέροντα. Corr. L. Ar. 181.

### book 218.1

Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν: ὅτι

### book 218.2

τὸν ἐν τῷ διακόσμῳ Χρόμιν εἰρημένον (Μυσῶν δὲ Χρό‐

### book 218.3

μις ἦρχε Β 858) νῦν Χρομίον εἴρηκε διὰ τὸ μέτρον. ὁ

### book 218.4

δὲ Διονύσιος, εἴ τις ζητοίη φησὶ πότερον παραπεποίηται,

### book 218.5.1

εἴποιμεν ἂν τὸν Χρομίον· εὔλογον γὰρ ἐκεῖ τὸ ὄνομα πρῶ‐

### book 218.5.2

τον—A. Addendum videtur:—εἰρημένον ὑγιὲς εἶναι. L.

### book 218.5.3

καὶ ἕτερον παραδίδωσιν Ἔννομον ὑπὸ Ὀδυσσέως ἀνῃ‐

### book 218.5.4

ρημένον (Λ 422). A.

### book 220.1

κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων.

### book 220.2

οὐ γὰρ ἐγώ—: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τοῦ γάρ ἤρξατο, ὡς

### book 220.3

καὶ ἐπ’ ἐκείνου ὦ φίλοι, οὐ γάρ τ’ ἴδμεν ὅπῃ ζόφος

### book 220

(κ 190). A.

### book 237.1

καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέ‐

### book 237.2

λαον: ἡ διπλῆ ὅτι ἡ πρός ἐλλείπει, ἵν’ ᾖ προσεῖπε τὸν

### book 237.3

Μενέλαον. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ψ 191) ἧστο κάτω ὁρόων,

### book 237.4

ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι, προσείποι. A. Cf. p. 26.

### book 240.1

οὔ τι τόσον νέκυος πέρι δείδια Πατρόκλοιο:

### book 240.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἄδηλον πότερον περὶ νέκυος Πατρόκλου ἢ περὶ

### book 240.3

Πατρόκλου τοῦ νέκυος γεγονότος. ἀναστρεπτέον δὲ τὴν πρό‐

### book 240.4

θεσιν, ὅπως τὸ ἑξῆς γένηται περὶ νέκυος. A.

### book 242.1

ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περὶ δείδια. Herodianus:

### book 242.2

ἐνθάδε οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν πρόθεσιν, ἐπεὶ δοκεῖ ἀντὶ

### book 242.3

τῆς ὑπέρ κεῖσθαι καὶ ἐνηλλάχθαι πτῶσις· ἀντὶ γὰρ τοῦ ὑπὲρ

### book 242.4

ἐμῆς κεφαλῆς. —διὸ καὶ σημεῖον παράκειται. A. Scilicet

### book 242.5.1

propter commutatum casum, non propter commutatam praepo‐

### book 242.5.2

sitionem. Lehrs qu. ep. 90, not. Cf. p. 23.

### book 250.1

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,

### book 250.2

οἵ τε παρ’ Ἀτρείδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

### book 250.3

δήμια πίνουσιν: πρὸς τὴν ἀποστροφήν· οὐ γὰρ

### book 250.4

εἶπε πίνετε (cf. p. 17). δήμια δὲ τὰ παρὰ τοῦ δήμου ἐξαι‐

### book 250.5

ρέτως διδόμενα τοῖς βασιλεῦσιν. A.

### book h260-1.1

τῶν δ’ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ’ εἴποι,

### book h260-1.2

ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

### book 260.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον καὶ

### book 260.2

τὸν ἑξῆς ἠθέτηκεν. οὐδὲν δὲ ἔχουσιν εἰς ἐπαιτίασιν, ἀλλ’

### book 260.3

αὔξουσι τὸ μέγεθος τῆς ὑπὲρ Πατρόκλου μάχης. A.

### book 272.1

μίσησεν δ’ ἄρα μιν δηίων κυσὶ κύρμα γε‐

### book 272.2

νέσθαι. μίσησε: ἰδίως κέχρηται τῇ λέξει, καὶ ἅπαξ γε νῦν

### book 272.3

μόνον. λέγει δὲ μισητὸν ἡγήσατο ἐγκύρημα γενέσθαι κυσὶ

### book 272.4

τὸν Πάτροκλον. A.

### book 272.5.1

A versu 277 ad 577 eadem recentiori manu quae versus

### book 272.5.2

trecentos et unum supplevit Iliados E, adjectis itidem sex mem‐

### book 272.5.3

branis, non sine mendis codex descriptus est. Villoiso. Unde

### book 272.5.4

etiam hic omnia genuina Aristonici scholia perierunt.

### book 291-92

Hic recte leguntur, non Ο 449, ubi v. L.

### book 306.1

Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱόν. De Sche‐

### book 306.2

dio homonymo v. Β 517.

### book 307.1

ἐν κλειτῷ Πανοπῆι. De forma nominis Πανο‐

### book 307.2

πεύς v. Β 520.

### book 392.1

διαστάντες τανύουσιν

### book 392.2

κυκλός’, ἄφαρ δέ τε—: Ζηνόδοτος κύκλῳ,

### book 392.3

Ἀρίσταρχος κύκλος ὡς πληθὺς ἀπονέοντο (Ο 305):

### book 392.4

καὶ ἐπὶ Μενελάου ὁμοίως ἐν τῇ Δ 212 (ubi revera κύκλος

### book 392.5.1

ab eo scriptum esse testatur Herodianus). V. Haec fluxerunt ex

### book 392.5.2

Aristonico. Quae sequuntur in eodem cod. (οἱ δὲ ἄλλοι ἐπίρ‐

### book 392.5.3

ρημα, καὶ παροξύνουσιν) Herodiani videntur esse; ultima (ἀλλ’

### book 392.5.4

ἔδει κυκλόφι) de suo addidit.

### book 404.1

τείχει ὕπο Τρώων: Ζηνόδοτος ἀπὸ τοῦ τείχει

### book 404.2

ὕπο Τρώων ἕως τοῦ χάλκεον οὐρανόν (425) οὐ γράφει.

### book 404.3

Ἀρίσταρχος μόνον ἀθετεῖ ὣς δέ τις αὖ Τρώων (420). V.?

### book 456.1

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠύ:

### book 456.2

οὕτως Ἀρίσταρχος. Ζηνόδοτος δὲ μένος πολυθαρσὲς

### book 456.3

ἐνῆκε καὶ προστίθησιν αὐτὸς δ’ Οὔλυμπον δὲ μετ’ ἀθα‐

### book 456.4

νάτοισι (?) βεβήκει. V.?

### book 545.1

(Minerva) οὐρανόθεν καταβᾶσα· προῆκε γὰρ

### book 545.2

εὐρύοπα Ζεύς: Ζηνόδοτος ἀθετεῖ. τινὲς οὐδὲ γράφουσι.

### book 545.3

πῶς γὰρ ἐν τῇ Ἴδῃ ὢν ὁ Ζεὺς αὐτὴν πέμπει, ἡ δὲ οὐρα‐

### book 545.4

νόθεν κάτεισιν; ἢ ὅτι οὐρανὸν τὸν ὑπερνέφιον ὀνομάζει

### book 545.5.1

τόπον (ut Idae quoque cacumina sicut Olympi ultra nubes ex‐

### book 545.5.2

tendantur in illas regiones, quas etiam οὐρανόν dicit, Ar. 171). V.?

### book 582.1

Ἕκτορα δ’ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὤτρυνεν Ἀπόλ‐

### book 582.2

λων: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Ἕκτορα δὲ φρένα

### book 582.3

δῖος Ἄρης ὄτρυνε μετελθών. πόθεν δὲ οὕτως ὁ Ἄρης

### book 582.4

ἐξαίφνης πάρεστι; A.

### book 587.1

(Apollo in Phaenopis persona loquitur:)

### book 587.2

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος περ

### book 587.3

μαλθακὸς αἰχμητής: τὸ σημεῖον ὅτι οὐχ ὡς τῷ ὄντι

### book 587.4

μαλθακοῦ αἰχμητοῦ ὄντος τοῦ Μενελάου ληπτέον, ἀλλὰ τὸ

### book 587.5.1

πρόσωπον πολέμιον ὂν εἰς διαβολὴν λέγει· ἀρηίφιλον γὰρ ὁ

### book 587.5.2

ποιητὴς αὐτὸν καλεῖ (Γ 52). AB. Hoc ideo videtur annotasse,

### book 587.5.3

quia mite et placabile Menelai ingenium multos sine dubio in‐

### book 587.5.4

duxit interpretes, ut imbecillem eum vel inertem a poeta fingi

### book 587.5.5

opinarentur, locis quibusdam speciosis qualis hic est, utentes

### book 587.10

ad sententiam firmandam.

### book h593-5.1

καὶ τότ’ ἄρα Κρονίδης ἕλετ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν

### book h593-5.2

μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν,

### book h593-5.3

ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ’ ἔκτυπε, τὴν δ’ ἐτίναξεν

### book 594.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἴδιον ὑποτίθεται τῆς αἰγίδος τὸ

### book 594.2

ἀνέμων ποιεῖν συστροφάς. ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ δὲ καταιγίδες αἱ

### book 594.3

πνοαὶ αἱ κάτω ἀίσσουσαι. A. Post συστροφάς excidit opinor

### book 594.4

ἀπὸ τοῦ ἀίσσειν. Fortasse etiam scripsit deinde: αἰγίδες καὶ

### book 594.5

καταιγίδες, cf. ad Β 148. L. Ceterum v. Ar. 192.

### book 595.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει γῆν

### book 595.2

δ’ ἐτίναξε· οὐκ εὖ· ταύτην γὰρ ἐπισείων ἀνέμους ποιεῖ, διὸ

### book 595.3

λέγει αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσιν (Δ 167).

### book 595.4

A. οὐκ εὖ ins. L.

### book 597

φόβοιο: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ φυγῆς (Ar. 89). A.

### book 599.1

(βλῆτο γὰρ ὦμον) ἄκρον ἐπιλίγδην: ἡ διπλῆ

### book 599.2

ὅτι τὸ ἐπιλίγδην μεσότητός ἐστιν. καὶ ὅτι νῦν ἅπαξ καὶ ἐν

### book 599.3

Ὀδυσσείᾳ (χ 278) λίγδην ἄκρον δέ (Ar. 14). A. Cf. Suid.

### book 599.4

sub ἄκρον L.

### book 602.1

Ἀλεκτρυόνος: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ εἴρηται παρὰ

### book 602.2

τὸν ἀλεκτρυόνα τὸ ζῷον τὸ ὄνομα· οὐδέπω γὰρ ἔγνωστο. A.

### book 608.1

Ἰδομενῆος ἀκόντισε: τὸ σημεῖον ὅτι ἐπ’ Ἰδο‐

### book 608.2

μενέα (cf. p. 24). A.

### book 628.1

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος

### book 628.2

Αἴας: ὅτι ἐπὶ δύο τὸ τοῖσι. V. ad Φ 287. Cf. Pal. ε 202 η 47.

### book 632.1

Ζεὺς δ’ ἔμπης πάντ’ ἰθύνει: τὸ ἔμπης ἀντὶ

### book 632.2

τοῦ ὁμοίως τέτακται („quod videtur Aristonici esse“ Ar. 145). A.

### book 639.1

οὐδ’ ἔτι φασίν

### book 639.2

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους

### book 639.3

σχήσεσθ’, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι:

### book 639.4

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀμφίβολον, αὐτοὺς ἐμπεσεῖσθαι ταῖς ναυ‐

### book 639.5.1

σίν ἢ τὸν Ἕκτορα. πιθανώτερον δὲ τὸν Ἕκτορα. ἐμπε‐

### book 639.5.2

σεῖσθαι ἐνσείσειν. A. Ita Pluyg. p. 1 in cod. legi dicit; edi‐

### book 639.5.3

tores: Ἕκτορα ἐμπεσεῖσθαι ταῖς ναυσί. Cf. ad Ι 235 Λ 824

### book 639.5.4

Μ 107 Ο 56.

### book 644.1

ἠέρι γὰρ κατέχονται: ἡ διπλῆ ὅτι ἀέρα τὴν

### book 644.2

σκοτίαν καλεῖ (V. ad 649, Ar. 109). A.

### book 649.1

αὐτίκα δ’ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν

### book 649.2

ὀμίχλην: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς τὴν σκοτίαν ἀέρα λέγει· ἔστι

### book 649.3

γὰρ ταὐτὸν τῷ ὀμίχλη· καὶ ἀπῶσε τὸν ἀέρα, ὅ ἐστι ὀμίχλην

### book 649.4

(Ar. 109). A.

### book 651

καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Με‐

### book 651.1

νέλαον: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ εἶπε βοὴν ἀγαθῷ Μενελάῳ ἀλλὰ

### book 651.2

κατὰ παράλειψιν τῆς προθέσεως, πρὸς βοὴν ἀγαθὸν Με‐

### book 651.3

νέλαον. A. Cf. p. 26.

### book h657-8.1

βῆ δ’ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο,

### book h657-8.2

ὅς τ’ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ’ ἄνδρας τ’ ἐρε‐

### book h657-8.3

θίζων—

### book 657

μεσσαύλοιο: τῆς ἐπ’ ἀγρῷ ἐπαύλεως (Ar. 153). A.

### book 658

ὅτι ὁ κέ περισσὸς ἢ ὑφ’ ἓν κεκάμῃσι (cf. p. 11). A.

### book h666-7.1

περὶ γὰρ δίε, μή μιν Ἀχαιοί

### book h666-7.2

ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηίοισι λίποιεν.

### book 667.1

πρὸ φόβοιο: ὅτι ἀντὶ τοῦ ὑπὸ φόβου, ὅ ἐστιν

### book 667.2

ὑπὸ φυγῆς (Ar. 89) καὶ ὅτι ἕλωρ ἕλεμα (Ar. 110). A.

### book h679-81.1

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινώ

### book h679-81.2

παντόσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,

### book h679-81.3

εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

### book 681.1

οὕτως αἱ Ἀριστάρχειοι, ἴδοιτο. τίς; τὰ προκεί‐

### book 681.2

μενα ὄσσε; διὸ καὶ τὸ σημεῖον. ἢ νοητέον ἀποστροφὴν λό‐

### book 681.3

γου ἀπὸ τοῦ πρὸς τὸν Μενέλαον εἰς τὸν περὶ αὐτοῦ λόγον.

### book 681.4

A. Ita scripsi pro ἀποστρ. λ. πρὸς τὸν Μενέλαον ἀπὸ τοῦ

### book 681.5.1

περὶ αὐτοῦ λόγου. Cf. p. 16. Ceterum non tantum Aristonici

### book 681.5.2

verba mutata, sed etiam illa prior explicatio an Aristarchea sit,

### book 681.5.3

non caret dubio.

### book 694.1

Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας:

### book 694.2

κατεστύγνασεν, ἠνιάθη (haec certe Aristonici explicatio: v.

### book 694.3

Ο 183). A.

### book 700.1

τὸν μὲν δακρυχέοντα πόδες φέρον: ἡ διπλῆ

### book 700.2

ὅτι οὕτως εἴωθε λέγειν, οἱ πόδες ἔφερον, οὐχὶ τοὺς πόδας·

### book 700.3

πρὸς Ζηνόδοτον μεταγράφοντα (Ζ 511) ῥίμφ’ ἑὰ γοῦνα

### book 700.4

φέρει. A.

### book h702-3.1

οὐδ’ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμός

### book h702-3.2

τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν.

### book h705

ἀλλ’ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν.

### book 702.1

ὅτι πάλιν (681) ἀπέστροφε (cod. εφε) τὸν λόγον.

### book 702.2

A. Cf. p. 16.

### book 705.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀπέστροφεν (cod. εφεν) ἐκ τοῦ πρὸς

### book 705.2

αὐτὸν εἰς τὸν περὶ αὐτοῦ λόγον. AB. Cf. p. 16.

### book 714.1

Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγω‐

### book 714.2

μεν: ὥσπερ βοὴν λέγει τὴν μάχην ἀπὸ τοῦ ἀλαλαγμοῦ, οὕ‐

### book 714.1

τως καὶ ἐνοπῆς νῦν ἀπὸ μέρους τῆς μάχης ἐστίν. a. Hoc

### book 714.2

pro Aristarcheo attulit Lehrs. Ar. 152; quod tamen non ex‐

### book 714.5

ploratum est.

### book 719.1

(Ajax ad Menelaum) νῶι μαχησόμεθα: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 719.2

ἐντεῦθεν τοῖς νεωτέροις ὁ βασταζόμενος Ἀχιλλεὺς ὑπ’ Αἴαν‐

### book 719.3

τος, ὑπερασπίζων δὲ Ὀδυσσεὺς παρῆκται. εἰ δὲ Ὅμηρος

### book 719.4

ἔγραφε τὸν Ἀχιλλέως θάνατον, οὐκ ἂν ἐποίησε τὸν νεκρὸν

### book 719.5

ὑπ’ Αἴαντος βασταζόμενον, ὡς οἱ νεώτεροι. A. Ar. 178.

### book 756.1

(ψαρῶν νέφος—ἠὲ κολοιῶν) ὀξέα κεκλήγοντες:

### book 756.2

πρὸς τὸ σημαινόμενον ὑπήντησεν. A. Cf. p. 32.

### book 7.1

ἀτυζόμενοι πεδίοιο: ἡ διπλῆ ὅτι λείπει ἡ διά, φεύ‐

### book 7.2

γοντες διὰ τοῦ πεδίου (cf. p. 26). ABV.

### book h9-11.1

Achilles loquitur: καί μοι ἔειπεν (Thetis)

### book h9-11.2

Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο

### book h9-11.3

χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

### book 10.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀμφίβολον, πῶς Μυρμιδόνων ἄρι‐

### book 10.2

στον λέγει τὸν Πάτροκλον Λοκρὸν ὄντα. A. Cf. schol. ad

### book 10.3

v. 10, 11 in eodem cod. et ad Ρ 80.

### book 11.1

χερσὶν ὕπο Τρώων: ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν χειρῶν τῶν

### book 11.2

Τρώων. A. Cf. p. 23.

### book 23.1

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν

### book 23.2

χεύατο κὰκ κεφαλῆς—ὅτι τὴν ἀπὸ πυρὸς τέ‐

### book 23.3

φραν κόνιν λέγει. διὸ καὶ αἰθαλόεσσαν αὐτὴν λέγει (Ar. 152). A.

### book 28.1

δμωαὶ δ’, ἃς Ἀχιλεὺς ληίσσατο: ἐκ λαφυραγω‐

### book 28.2

γίας ἐκτήσατο. A. Ar. 198.

### book 34.1

δείδιε γὰρ (Antilochus) μὴ λαιμὸν ἀπαμήσειε

### book 34.2

σιδήρῳ: ἡ διπλῆ ὅτι ἀμφίβολον, μὴ τὸν ἑαυτοῦ λαιμὸν ὁ

### book 34.3

Ἀχιλλεύς, ἢ τὸν Ἀντιλόχου. A.

### book h38-9.1

πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηίδες ἦσαν.

### book h38-9.2

ἔνθ’ ἄρ’ ἔην Γλαυκή τε Θάλειά τε Κυμοδόκη

### book h38-9.3

τε κτλ. —49.

### book 39.1

ὁ τῶν Νηρεΐδων χορὸς προηθέτηται καὶ παρὰ Ζη‐

### book 39.2

νοδότῳ ὡς Ἡσιόδειον ἔχων χαρακτῆρα· Ὅμηρος γὰρ κατὰ

### book 39.3

τὸ κοινὸν Μούσας λέγει καὶ Εἰλειθυίας, ἀλλ’ οὐκ ὀνόματα.

### book 39.4

γελοῖόν τε ἐξ ὀνόματος προθέμενον εἰπεῖν πάσας, ὥσπερ

### book 39.5.1

ἀποκαμόντα εἰπεῖν (potius ἐπαγαγεῖν, ut Eustathius vide‐

### book 39.5.2

tur habuisse 1131. 23 L.) ἄλλαι δ’ αἱ κατὰ βένθος ἁλὸς

### book 39.5.3

Νηρηίδες ἦσαν. A. Huic Aristonici adnotationi continuata

### book 39.5.4

sunt sequentia: ὁ δὲ Καλλίστρατος οὐδὲ ἐν τῇ Ἀργολικῇ φη‐

### book 39.5.5

σὶν αὐτοὺς φέρεσθαι. τό τε ἔνθα οὔτε χρόνον σημαίνει οὔτε

### book 39.10.1

τόπον. διακόπτεταί τε ἡ λύπη τῷ καταλόγῳ. —De ἔνθα

### book 39.10.2

hoc puto vult. Neutri hic significationi locus: temporali neuti‐

### book 39.10.3

quam, sed nec locali. Nam si ἔνθα pertinet ad βένθος ἁλός

### book 39.10.4

v. 38, importunum hoc: κατὰ βένθος ἁλὸς ἦν, ἄλλαι θ’ αἳ

### book 39.10.5

κατὰ βένθος ἁλὸς ἦσαν. Nec commode ἔνθα pertinere pot‐

### book 39.15.1

est ad antrum, ubi ad lugentem Thetidem conveniebant; nam

### book 39.15.2

sic requiras potius: et reliquae Nereides quae in mari sunt,

### book 39.15.3

non quae erant. Illud autem artificium quod ex Eustathio cogno‐

### book 39.15.4

vimus, hic scholiasta si noverat, contemsit jure. Videmus enim

### book 39.15.5

ex Eustath. 1130 init. quosdam sic interpretatos esse: omnes

### book 39.20.1

ad Thetidem congregabantur Nereides, quae tum in mari ad‐

### book 39.20.2

erant nec forte aberant. L.

### book 57.1

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς

### book 57.2

νηυσὶν ἐπιπροἕηκα—ἡ διπλῆ ὅτι ἡ Θέτις οὐκ

### book 57.3

ἀπελείφθη τοῦ Πηλέως οἴκου, καθάπερ οἱ νεώτεροι, δωδε‐

### book 57.4

καταῖον καταλιποῦσα τὸν Ἀχιλλέα, ὁ δὲ Πηλεὺς Χείρωνι

### book 57.5

παραδέδωκεν, ἵνα τραφῇ (Ar. 190). A.

### book 60.1

τὸν δ’ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις

### book 60.2

οἴκαδε νοστήσαντα, δόμον Πηλήιον εἴσω: ἡ

### book 60.3

διπλῆ ὅτι Ὅμηρος οὐκ οἶδεν, ὡς οἱ νεώτεροι ποιηταί, κεχω‐

### book 60.4

ρισμένην τὴν Θέτιν ἀπὸ τοῦ Πηλέως ὑπὸ τὴν Ἀχιλλέως

### book 60.5.1

γένεσιν· ἀλλ’ ὅτι καὶ μετὰ τὸν Τρωικὸν πόλεμον σύνεστι,

### book 60.5.2

λέγει (Ar. 190). A.

### book 71

ὀξὺ δὲ κωκύσασα. ὠκύ est pro ὠκέως: Ξ 418.

### book 77.1

παθέειν τ’ ἀἑκήλια ἔργα: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν συνα‐

### book 77.2

λοιφήν, ὅτι ἀἑκήλια ἐκληπτέον κατὰ ἀπόφασιν τοῦ ἑκήλου,

### book 77.3

ἐφ’ οἷς οὐχ οἷόν τε ἡσυχάζειν. A.

### book 77.4

παιδὸς ἀποφθιμένοιο τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις

### book 90.1

οἴκαδε νοστήσαντα: ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν συνοικεῖ τῷ

### book 90.2

Πηλεῖ ἡ Θέτις (Ar. 190). A.

### book 93.1

Πατρόκλοιο δ’ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ:

### book 93.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἕλωρα οὐ βρώματα ἀλλὰ ἑλκύσματα (Ar. 110). A.

### book 103

οἱ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 103

ἀντὶ τοῦ ὑφ’ Ἕκτορος δίου (cf. p. 24). A.

### book 117.1

οὐδὲ γὰρ οὐδὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα: ἡ

### book 117.2

διπλῆ ὅτι οὐκ οἶδεν ἀθάνατον τὸν Ἡρακλέα. A. Cf. alterum

### book 117.3

schol. in eod. cod. Ar. 186.

### book 125.1

(καί τινα Τρωιάδων—ἀδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην)

### book 125.2

γνοῖεν δ’ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυ‐

### book 125.3

μαι: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἵνα γνῶσιν. A. Cf. p. 12 not. et p. 33.

### book 130.1

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται:

### book 130.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἔχονται καὶ οὐκ ἔχεται. A. Cf. p. 15.

### book h136-7.1

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι, ἅμ’ ἠελίῳ ἀνιόντι,

### book h136-7.2

τεύχεα καλὰ φέρουσα παρ’ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

### book 136.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ νεῦμαί ἐστιν ἐπὶ τοῦ ἐνεστῶτος,

### book 136.2

ἀντὶ τοῦ νέομαι· βούλεται δὲ εἰπεῖν ἐλεύσομαι (cf. p. 6.).

### book 136.3

καὶ ὅτι ἐν μιᾷ νυκτὶ κατεσκεύασται τὰ ὅπλα. A.

### book 140.1

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον:

### book 140.2

ὅτι τὸν Ἑλλήσποντον στενὸν ὄντα εὐρέα ἐκάλεσεν. A. Etiam

### book 140.3

hinc apparet epitheta perpetua interdum non significare (cf. Ar.

### book 140.4

222 et ad Σ 416).

### book 148.1

τὴν μὲν ἄρ’ Οὔλυμπον δὲ πόδες φέρον: πρὸς

### book 148.2

Ζηνόδοτον μεταγράφοντα (Ζ 511) ῥίμφ’ ἑὰ γοῦνα φέρει.

### book 148.3

καὶ ὅτι λέγει πόδες αὐτὴν ἔφερον, οὐκ αὐτὴ τοὺς πόδας. A.

### book h154-6.1

Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάις, φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

### book h154-6.2

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος

### book h154-6.3

Ἕκτωρ

### book h154-6.4

ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα.

### book 155.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οὕ‐

### book 155.2

τως Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάις (πάις deest) συὶ εἴκελος

### book 155.3

ἀλκήν, ὅς μιν τρὶς μετόπισθε ποδῶν λάβε καὶ μέγ’

### book 155.4

ἀύτει, ἑλκέμεναι μεμαώς, κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἀνώ‐

### book 155.5.1

γει πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι (cod. σκόλοπας οἱ) ταμόνθ’

### book 155.5.2

ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς, κακῶς. οὐ γὰρ ὑπὸ τοῦτον τὸν και‐

### book 155.5.3

ρὸν ὁ Ἕκτωρ ἑλκύσαι τὸν Πάτροκλον ἐβούλετο, ἵνα αἰκί‐

### book 155.5.4

σηται, ἀλλ’ ἔμπροσθεν (Ρ 125). ὅτε δὲ Γλαῦκος ὠνείδισε

### book 155.5.5

τῷ προλελοιπότι τὸ σῶμα τοῦ Σαρπηδόνος τοῖς Ἀχαιοῖς,

### book 155.10.1

τότε ἑλκύσαι φιλοτιμεῖται τὸν Πάτροκλον εἰς ἀντικατάλλαξιν

### book 155.10.2

τοῦ Σαρπηδόνος, οὐκ εἰς αἰκίαν. ὅταν μὲν οὖν ὕστερον

### book 155.10.3

(176) ἡ Ἶρις εἴπῃ τῷ Ἀχιλλεῖ, ὅτι βούλεται ὁ Ἕκτωρ τὸν

### book 155.1

Πάτροκλον αἰκίσασθαι, νοητέον μὴ τἀληθὲς (ins. αὐτήν)

### book 155.2

ὑποφαίνειν, ἀλλὰ παρορμῆσαι αὐτὸν εἰς τὴν κατὰ τῶν

### book 155.15

βαρβάρων ὀργήν. A.

### book 160.1

(Hector) στάσκε μέγα ἰάχων: ἡ διπλῆ περιεστι‐

### book 160.2

γμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μέγα ἀχέων. πρὸς τί δὲ λυ‐

### book 160.3

πούμενος ἑστήκει, ἀλλ’ οὐκ ἰάχων καὶ ἐπεγκελευόμενος τοῖς

### book 160.4

Τρωσὶν ἀφαιρεῖσθαι τὸν νεκρόν; A.

### book h174-7.1

οἱ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν

### book h174-7.2

Τρῶες ἐπιθύουσι. μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ

### book h174-7.3

ἑλκέμεναι μέμονεν· κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει

### book h174-7.4

πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι, ταμόνθ’ ἁπαλῆς ἀπὸ

### book h174-7.5

δειρῆς.

### book 174.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Ἴλιον

### book 174.2

αἰπὺ θέλοντες, καὶ τοὺς ἑξῆς ἀπὸ τοῦ ἑλκέμεναι μέ‐

### book 174.3

μονεν ἕως τοῦ πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ἄνω μετατέθει‐

### book 174.4

κεν (155). ὁ μὲν οὖν Ἕκτωρ οὐκέτι ταύτην ἔχει τὴν ὁρμήν,

### book 174.5.1

ὡς προείρηται· ἡ δὲ Ἶρις ὡς πρὸς τὸ διεγεῖραι τὸν Ἀχιλλέα

### book 174.5.2

ταῦτα κελεύει. καὶ οὐδέποτε κατὰ τὸ οὐδέτερον λέγει Ἴλιον. A.

### book 186.1

Ὄλυμπον ἀγάννιφον: ἡ διπλῆ ὅτι ὡς ὄρος

### book 186.2

τὸν Ὄλυμπον ἀγάννιφον λέγει (Ar. 168). A.

### book 191.1

στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάρ’ οἰσέμεν ἔντεα

### book 191.2

καλά: ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ διαίρεσιν (sc. πάρ’ οἰσέμεν). καὶ

### book 191.3

τὸ στεῦτο ἀντὶ τοῦ διωρίζετο. ἀναφέρεται δὲ πρὸς τὸ στεῦτο

### book 191.4

δὲ διψάων ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ (λ 583). AB. Ar. 106.

### book 219.1

ὅτε τ’ ἴαχε σάλπιγξ: ὅτι αὐτὸς οἶδε σάλπιγγας,

### book 219.2

χρωμένους δὲ τοὺς ἥρωας οὐκ εἰσάγει (Ar. 198, 348). AB.

### book 222.1

ὄπα χάλκεον: ἀμέτρως ὁ Ζηνόδοτος ὄπα χαλ‐

### book 222.2

κέην (cf. ad Υ 484), οὐ συνεὶς ὅτι παραπλήσιόν ἐστι τὸ

### book 222.3

σχῆμα τῷ κλυτὸς Ἱπποδάμεια (Β 742) καὶ θερμὸς

### book 222.4

ἀυτμή (h. in Merc. 110?). A. Cf. p. 31.

### book h230-1.1

ἔνθα δὲ καὶ τότ’ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι

### book h230-1.2

ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

### book 230.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐν‐

### book 230.2

θάδε κοῦροι ὄλοντο δυώδεκα πάντες ἄριστοι οἷ‐

### book 230.3

σιν ἐν βελέεσσιν. εἰσὶ δὲ οὔτε τῇ συνθέσει Ὁμηρικοί,

### book 230.4

οὔτε τὸ οἷσιν βελέεσσιν ὑγιῶς εἴρηται τοῖς ἑαυτῶν. ἔδει γὰρ

### book 230.5

τοῖς ἀλλήλων. A.

### book 236

κείμενον ἐν φέρτρῳ: ὅτι ἅπαξ τὸ φέρτρον· ἔστι

### book 236

δὲ φορεῖον (Ar. 14). A.

### book 247.1

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος: Ζηνόδοτος φόβος,

### book 247.2

κακῶς, ἀγνοῶν ὅτι φόβος ἐστὶ καθ’ Ὅμηρον ἡ μετὰ δέους

### book 247.3

(cf. ad Δ 456) φυγή. διὸ ἡ διπλῆ (Ar. 89). A.

### book 259.1

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν

### book 259.2

ἰαύων: ἐπαυλιζόμενος (Ar. 151). A.

### book 265.1

ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυ‐

### book 265.2

ναικῶν: τοῦτο σημειωτέον πρὸς τὸ ἀμυνέμεναι ὤρεσ‐

### book 265.3

σιν (Ε 486) καὶ ὀάρων ἕνεκα σφετεράων (Ι 327) ὅτι

### book 265.4

κἀκεῖ γυναιξί λέγει. AV.

### book 274.1

νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν: πρὸς

### book 274.2

τὸ σημαινόμενον ὅτι ἔστι βουλευσόμεθα, τῇ βουλῇ κρατή‐

### book 274.3

σομεν. A. Schol. valde decurtatum est, certe ἔν excidit ante

### book 274.4

τῇ βουλῇ. Tantum apparet, duplicem vim vocabuli ἀγορή de‐

### book 274.5.1

finitam fuisse quod non modo forum et concionem, sed etiam

### book 274.5.2

consilium significet. L.

### book 283.1

οὐδέ ποτ’ ἐκπέρσει· πρίν μιν κύνες ἀργοὶ

### book 283.2

ἔδονται: ἡ διπλῆ ὅτι τοιοῦτόν ἐστι τὸ λεγόμενον, πρότε‐

### book 283.3

ρον αὐτὸν οἱ κύνες κατέδονται ἢ ἐκπέρσει. καὶ οὐκ ἔστιν

### book 283.4

ἐλλιπὴς ὁ λόγος, ὥσπερ οὐδ’ ἐπ’ ἐκείνου τὴν δ’ ἐγὼ οὐ

### book 283.5

λύσω, πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν (Α 29). A.

### book 287.1

ἦ οὔπω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύρ‐

### book 287.2

γων: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει κεκόρησθον, συγ‐

### book 287.3

χέων τὸ δυικόν (cf. p. 15). A.

### book 291.1

πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινήν

### book 291.2

κτήματα περνάμεν’ ἵκει—ἡ διπλῆ ὅτι ἑτέρα

### book 291.3

ἡ Φρυγία παρὰ τὴν Τροίαν. καὶ ὅτι ἐλλείπει ἡ εἴς, ἵν’ ᾖ

### book 291.4

εἰς Φρυγίαν (cf. p. 26). A. καὶ Λυδία οὔπω ἐκαλεῖτο. V. Ar. 237.

### book 298.1

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν

### book 298.2

τελέεσσι: ὅτι ἀντὶ τοῦ μὴ λύσαντες τὰς τάξεις (Ar. 152). A.

### book 317.1

χεῖρας ἐπ’ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν

### book 317.2

ἑταίρου: ἀμφίβολον πότερον τὰς ἑαυτοῦ ἀνδροφόνους χεῖ‐

### book 317.3

ρας ὁ Ἀχιλλεὺς ἐπιθεὶς τῷ τοῦ ἑταίρου στήθει ἢ τὰς τοῦ

### book 317.4

ἀνδροφόνου Πατρόκλου τῷ ἰδίῳ στήθει. βέλτιον δὲ τὸ πρότε‐

### book 317.5.1

ρον. AD. Scholia Aristonici et Nicanoris coaluisse videntur: v.

### book 317.5.2

proll. ad Nican. p. 109.

### book 319

(leo) ᾧ ῥά θ’ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρ‐

### book 319.1

πάσῃ ἀνήρ: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως τοὺς κυνηγοὺς καταχρηστι‐

### book 319.2

κῶς λέγουσιν οἱ ποιηταί (lege λέγει ὁ ποιητής, sc. ἐλαφηβό‐

### book 319.3

λος clare h. l. qui leonem petit L.). A.

### book 331.1

οὐδ’ ἐμὲ νοστήσαντα

### book 331.2

δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεύς

### book 331.3

οὐδὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ’ αὐτοῦ γαῖα καθέξει: ἡ

### book 331.4

διπλῆ ὅτι συνεβίω ἡ Θέτις τῷ Πηλεῖ (Ar. 190) καὶ ὅτι οὐκ

### book 331.5.1

ἀπεκόμιζον τὰ ὀστᾶ τῶν τετελευτηκότων ἐπὶ ξένης εἰς τὰς

### book 331.5.2

πατρίδας. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ ὥς κ’ ὀστέα παισὶν ἕκα‐

### book 331.5.3

στος οἴκαδ’ ἄγῃ (Η 334, Ar. 197).

### book 339.1

ἀμφὶ δὲ σὲ Τρωαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολ‐

### book 339.2

ποι: οὐδέποτε τὰς Ἑλληνίδας βαθυκόλπους φησί. πῶς οὖν

### book 339.3

Ζηνόδοτος γράφει ἕσπετε νῦν μοι μοῦσαι Ὀλυμπιάδες,

### book 339.4

βαθυκόλποι; (Β 484). V. Fluxit ex Aristonico. Ar. 119.

### book 341.1

(mulieres Trojanae) τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα: ἐκ

### book 341.2

παρεπομένου· οἱ γὰρ κτώμενοι κακοπαθοῦσιν. A. Recepi

### book 341.3

quum propter rationem interpretandi ἐκ παρεπομένου (v. Β417),

### book 341.4

tum quia vocabulo κακοπαθεῖν libenter utitur Aristonicus, v. c.

### book 341.5

in explicando σπεύδειν et σπουδῇ Ar. 122.

### book 351.1

ἐν δ’ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος: ὅτι ὑπὸ μὲν

### book 351.2

Εὐφόρβου βέβληται ὁ Πάτροκλος, ὑπὸ δὲ Ἕκτορος οὔτασται,

### book 351.3

καὶ συλληπτικῶς εἴρηκε πάντα τὰ τραύματα ὠτειλάς (Ar. 70). A.

### book 356.1

Ζεὺς δ’ Ἥρην προσέειπε: ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τὸ

### book 356.2

σιωπώμενον ἐξ Ἴδης εἰς Ὄλυμπον παραγέγονεν (cod. γέγονεν)

### book 356.3

ὁ Ζεύς, καὶ οὐ ξενιστέον ὅταν λέγῃ κατὰ συμπέρασμα. AV.

### book 368.1

ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον:

### book 368.2

κυρίως τὸ ἐν πλήθει λέγειν ἀγορεύειν, καὶ τὸ ἀλλήλους ἐπὶ

### book 368.3

πλήθους. ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ δύο ἔταξε καταχρηστικῶς. A.

### book 368.4

Cod. ταῦτα pro ἐνταῦθα. Corr. Lehrs. Ar. 151.

### book 369.1

Ἡφαίστου δ’ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα:

### book 369.2

ὅτι ἐν Ὀλύμπῳ τὸ χαλκεῖον Ἡφαίστου. φησὶ γοῦν(148) τὴν

### book 369.3

μὲν ἄρ’ Οὔλυμπον δέ. V. Ar. 186. Cf. Q ad θ 274.

### book 373.1

(εὗρε) σπεύδοντα· τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάν‐

### book 373.2

τας ἔτευχε. ἡ διπλῆ ὅτι τὸ σπεύδοντα ἐνεργοῦντα (Ar. 122),

### book 373.3

καὶ ὅτι τὸ πάντας παρέλκει. A.

### book 376.1

ὄφρα οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ’ ἀγῶνα: ἡ

### book 376.2

διπλῆ ὅτι ἐγκεκλιμένως ἀναγνωστέον (sc. ὄφρα οἱ), ἵνα ᾖ

### book 376.3

ὄφρα αὐτῷ. καὶ ὅτι θεῖον ἀγῶνα λέγει τὴν συναγωγὴν τῶν

### book 376

θεῶν (Ar. 152). A.

### book 378.1

οἱ δ’ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δ’ οὔπω

### book 378.2

δαιδάλεα παρέκειτο—ὅτι ἐπὶ τῶν παρὰ μι‐

### book 378.3

κρὸν τετελειωμένων οὕτως λέγει. ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον

### book 378.4

φοῖνιξ ἦν (Υ 454). τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε

### book 378.5.1

χρόα (Χ 322). A. οἱ δὲ γλωσσογράφοι τόσον ἀντὶ τοῦ σῶμα

### book 378.5.2

(Ar. 44). V.

### book 392.1

Ἥφαιστε, πρόμολ’ ὧδε: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὧδε

### book 392.2

οὕτως ὡς ἔχεις, οὐδὲν ὑπερθέμενος, καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ζ 218)

### book 392.3

ἀμφίσταθ’ οὕτως (leg. ἀμφίπολοι στῆθ’ οὕτω). A. Ar. 84.

### book 405.1

ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν, αἵ μ’ ἐσάωσαν.

### book 405.2

ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει: πρὸς τὸ πρῶτον ὑπήν‐

### book 405.3

τησε. V. Ar. 13.

### book 413.1

ὅπλα τε πάντα

### book 413.2

λάρνακ’ ἐς ἀργυρέην συλλέξατο, οἷς ἐπο‐

### book 413.3

νεῖτο: ἡ διπλῆ ὅτι λάρνακα τὴν κιβωτόν· νεωτερικὸν γὰρ

### book 413.4

ὄνομα ἡ κιβωτός (Ar. 152). καὶ ὅτι ἐπονεῖτο ἀντὶ τοῦ ἐνήρ‐

### book 413.5

γει (Ar. 87). A

### book 416.1

δῦ δὲ χιτῶν’, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ· ἡ διπλῆ

### book 416.2

ὅτι οὐ παρέλκει τὸ παχύ, ἀλλὰ πρὸς τὸ ἐπερείδειν χωλὸν

### book 416.3

ὄντα τὸν Ἥφαιστον, περὶ οὗ φησὶ πέλωρ αἴητον ἀνέστη

### book 416.4

(410), ὡς καὶ τὸ στησαμένη μέγαν ἱστόν (β 94). A. Hoc

### book 416.5.1

adnotare ideo non superfluum duxit, quia epithetorum signifi‐

### book 416.5.2

cationem nonnumquam delitescere identidem observaverat. V.

### book 416.5.3

ad Γ 352 et Σ 136.

### book 421.1

αὐτὰρ ὁ ἔρρων (Hephaestus): ὅτι ἔρρων οὐ ψιλῶς

### book 421.2

πορευόμενος, ἀλλὰ διὰ τὴν χωλότητα ἐπαχθῶς βαδίζων

### book 421.3

(Ar. 109). A.

### book 438.1

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ

### book 438.2

ἀλωῆς (Thetis loquitur de Achille): ἡ διπλῆ ὅτι καθ’ Ὅμηρον

### book 438.3

ἡ Θέτις ἔθρεψε τὸν Ἀχιλλέα, οὐ Χείρων ὡς οἱ νεώτεροι

### book 438.4

(Ar. 190). A.

### book h444-6.1

κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,

### book h444-6.2

τὴν ἂψ ἐν χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων

### book h444-6.3

ἤτοι ὁ τῆς ἀχέων φρένας ἔφθιεν κτλ.

### book 444-56.1

ἀθετοῦνται στίχοι ιγʹ, ὅτι συνήγαγέ τις τὰ

### book 444-56.2

διὰ πολλῶν εἰρημένα εἰς ἕνα τόπον, ὡς ἐκεῖνα (Α 366) ᾠχό‐

### book 444-56.3

μεθ’ ἐς Θήβας ἱερὴν πόλιν. διὰ δὲ τῶν ἑξῆς ἐπιδεί‐

### book 444-56

κνυσιν ὅτι τε ὁ Πάτροκλος τελευτήσας ἀπώλεσε τὰ ὅπλα (v.

### book 444-56.5.1

ad 461) καὶ πάρεστιν ἕτερα ληψομένη. διὰ μέντοι τούτων

### book 444-56.5.2

οὐδὲν ἀναγκαῖον λέγεται· καὶ ψεῦδος περιέχουσιν· οὐ γὰρ

### book 444-56.5.3

ταῖς λιταῖς πεισθεὶς Ὀδυσσέως καὶ Αἴαντος ἐξέπεμψε τὸν

### book 444-56.5.4

Πάτροκλον, ἀλλ’ ὕστερον ἑκουσίως ὁ Πάτροκλος κατελεήσας

### book 444-56.5.5

τὴν φθορὰν τῶν Ἑλλήνων ἱκέτευσε δοθῆναι αὐτῷ τοῦ Ἀχιλ‐

### book 444-56.10

λέως τὰ ὅπλα. A.

### book h458-61.1

υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν

### book h458-61.2

καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας,

### book h458-61.3

καὶ θώρηχ’· ὃ γὰρ ἦν οἱ, ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος

### book h458-61.4

Τρωσὶ δαμείς· ὁ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.

### book 460.1

ὃ γὰρ ἦν οἱ: ἡ διπλῆ ὅτι καταλλήλως εἴρηκεν, ὃ

### book 460.2

γὰρ ἦν αὐτῷ ἀντὶ τοῦ ὃν γὰρ εἶχεν· καὶ ὅτι οἱ ἠθετημένοι

### book 460.3

(444—456) περισσοί. A. Utrum ὅ ad ἑταῖρος retulerit (quod

### book 460.4

maluit Apollonius) an ad θώρηκα (quod verisimilius), hac bre‐

### book 460.5.1

vitate obscurum est. Sin autem ad θώρηκα retulit, accepit

### book 460.5.2

σύλληψιν quandam (ut praeter loricam etiam cetera arma signi‐

### book 460.5.3

ficentur) quo oratio mansit κατάλληλος. Quantae dubitationes

### book 460.5.4

fuerint de καταλληλίᾳ v. Apollon. constr. 90—92. L.

### book 461.1

ἡ διπλῆ ὅτι εἰ προειρήκει ὅτι Πάτροκλος ἀνῄρηται,

### book 461.2

οὐκ ἂν ἐκ δευτέρου ἔλεγεν· καὶ ὅτι Τρωσὶν ἀντὶ τοῦ ὑπὸ

### book 461.3

Τρώων (cf. p. 24). A.

### book 470.1

φῦσαι δ’ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύ‐

### book 470.2

σων: ὅτι τὸ πᾶσαι παρέλκει· διὸ ἡ διπλῆ. A.

### book 483.1

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ’, ἐν δ’ οὐρανόν, ἐν δὲ

### book 483.2

θάλασσαν: ὅτι Ζηνόδοτος ἠθέτηκεν ἀπὸ τούτου τοῦ στί‐

### book 483.3

χου τὰ λοιπά, ἀρκεσθεὶς τῇ κεφαλαιώδει προεκθέσει. Ὅμη‐

### book 483.4

ρος δὲ οὐκ ἂν προετραγῴδησεν τὰ κατὰ τὰς φύσας, εἰ μὴ

### book 483.5

καὶ τὴν τῆς ποικιλίας κατασκευὴν ἔμελλε διατίθεσθαι. A.

### book 492.1

νύμφας δ’ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων

### book 492.2

ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ—ἡ διπλῆ ὅτι ἡ ὑπό ἀντὶ

### book 492.3

τῆς μετά, μετὰ δᾴδων· Ἀρχίλοχος ᾄδων ὑπ’ αὐλητῆρος.

### book 492.4

καὶ πρὸς τὸ ἀρχαῖον ἔθος, ὅτι οἱ νυμφίοι τὰς νύμφας μετὰ

### book 492.5

δᾴδων παρελαμβάνοντο. A.

### book 495.1

αὐλοὶ φόρμιγγές τε: ὅτι ἐνθάδε μόνον καὶ ἐν

### book 495.2

τῇ Κ (12) μέμνηται αὐλῶν (Ar. 198). A. μόνον scripsit Lehrs.

### book 495.3

Herod. 455 pro μέν.

### book 496

(mulieres) ἱστάμεναι θαύμαζον: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 496

θαύμαζον ἐθεῶντο, οὐκ ἐξεπλήττοντο (Ar. 149). A.

### book 505.1

σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρς’ ἔχον ἠεροφώ‐

### book 505.2

νων (οἱ γέροντες): ὅτι καὶ οἱ δημηγοροῦντες καὶ οἱ δικά‐

### book 505.3

ζοντες σκῆπτρα ἐλάμβανον. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (β 37) στῆ δὲ

### book 505.4

μέσῃ ἀγορῇ, σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβαλε χειρί (Ar. 198). A.

### book h510-1.1

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή (urbem op‐

### book h510-1.2

pugnantibus)

### book h510-1.3

ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι—

### book 510.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀρχαῖον ἔθος, ὅτι οἱ πολιορκούμενοι

### book 510.2

ἐξίστασαν τοὺς πολεμίους ἐπιμεριζόμενοι τὰ κτήματα. A.

### book 519.1

ἀμφὶς ἀριζήλω (deorum figurae): λαοὶ δ’ ὑπ’

### book 519.2

ὀλίζονες ἦσαν: ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ κέχρηται τῇ λέξει, καὶ

### book 519.3

σημαίνει ὀλίγοι. A.

### book 531.1

εἰράων προπάροιθε καθήμενοι: ὅτι εἴρας

### book 531.2

λέγει τὰς ἀγοράς, σχηματίζων ἀπὸ τοῦ εἴρειν, ὅ ἐστι λέγειν. A.

### book 540.1

νεκρούς τ’ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας:

### book 540.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τῶν τοιούτων τόπων οἱ γλωσσογράφοι (Ar. 44)

### book 540.3

νεκροὺς τοὺς νέους ὑπέλαβον λέγεσθαι. A.

### book 550.1

ἐν δ’ ἐτίθει τέμενος βαθυλήιον: ὅτι τὸν ἀπο‐

### book 550.2

τετμημένον τόπον τέμενος λέγει. A.

### book 560.1

(mulieres) δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκ’ ἄλφιτα

### book 560.2

πολλὰ πάλυνον: ἡ διπλῆ ὅτι δεῖπνον τὸ ὑφ’ ἡμῶν ἄριστον

### book 560.3

(Ar. 132), καὶ ὅτι ἔριθος πᾶς ὁ μισθοῦ ἐργαζόμενος. A.

### book 570.1

ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ’ ὑπὸ καλὸν ἄει‐

### book 570.2

δεν: παρὰ Ζηνοδότῳ λίνος δ’ ὑπὸ καλὸν ἄειδε. ὁ δὲ

### book 570.3

Ἀρίσταρχος βούλεται μὴ τὴν χορδὴν λέγεσθαι, ἀλλὰ γένος

### book 570.4

τι ὕμνου τὸν λίνον, ὥσπερ εἰ ἔλεγε παιᾶνα ᾖδεν ἤ τι τοι‐

### book 570.5.1

οῦτον. διὸ ἡ διπλῆ. A.

### book 570.5.2

(duo leones taurum tenebant)

### book h582-4.1

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην

### book h582-4.2

ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον· οἱ δὲ νομῆες

### book h582-4.3

αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.

### book 583.1

ἡ διπλῆ ὅτι χρόνος ἤλλακται· τὸ γὰρ λαφύσσετον

### book 583.2

λαφύσσουσιν, παρείληπται ὅμοιον τῷ λαοῦ ἀποτμήξαντε

### book 583.3

διώκετον (Κ 364). A. Cf. p. 4.

### book 584.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει οὕτως, οὐ νοήσας

### book 584.2

ὅτι τὸ αὔτως (edd. αὕτως) ἐστὶ κενῶς καὶ πρὸς οὐδέν, διὰ

### book 584.3

τὸ εἴδωλα εἶναι. A.

### book 590.1

ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφι‐

### book 590.2

γυήεις: τὸν τόπον χορὸν εἴρηκεν, οὐ τὸ σύστημα τῶν

### book 590.3

χορευόντων. A.

### book h593

ἠίθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι—

### book h595

τῶν δ’ αἱ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον—

### book h597-8.1

καί ῥ’ αἱ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἱ δὲ χιτῶνας

### book h597-8.2

εἵατ’ ἐυννήτους, ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ.

### book 593.1

Dixerat quare virgines dicantur ἀλφεσίβοιαι: Λ 244.

### book 593.2

Unde fluxerunt haec: ἔντιμοι καὶ διὰ τὴν εὐμορφίαν βόας

### book 593.3

εὑρίσκουσαι ἕδνα· θρέμματα γὰρ τὸ παλαιὸν ἐδίδοτο πρὸ

### book 593.4

γάμων δῶρα. A.

### book 595.1

ἡ διπλῆ ὅτι συνήθως πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον

### book 595.2

ἀπήντηκεν (Ar. 13). A.

### book 597-8.1

ἀθετοῦνται οἱ δύο, ὅτι οὐδέποτε μάχαιραν

### book 597-8.2

εἶπε τὸ ξίφος. ἄλλως τε καὶ οὐ πρέπον χορεύοντας μαχαί‐

### book 597-8.3

ρας ἔχειν (Ar. 98). οὗτοι δὲ οὐδὲ παρὰ Ἀριστοφάνει ἦσαν.

### book 597-8.4

A. An παρὰ Ἀρ. οὐδὲ ἦσαν? Fortasse tamen excidit aliquid

### book 597-8.5

post οὗτοι δέ.

### book h603-5.1

χορὸν περιίσταθ’ ὅμιλος

### book h603-5.2

τερπόμενοι· [μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός

### book h603-5.3

φορμίζων]· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτούς—

### book 604.1

ἡ διπλῆ ὅτι πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀπήντηκεν,

### book 604.2

ὅμιλος τερπόμενοι (cf. p. 16). A. Verba inclusa delevit Ari‐

### book 604.3

starchus, (Athen. 181 C. Cf. ad Α 474) et desunt in Veneto.

### book 604.4

Reposuit Wolfius, v. praef. ad Iliadem p. LXXXVII not.

### book 614.1

αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθ’ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφι‐

### book 614.2

γυήεις: τὰ πολεμιστήρια ὅπλα ἐκάλεσεν ὁμοίως ἡμῖν νῦν

### book 614.3

(Ar. 152). BV.

### book 616.1

παρ’ Οὐλύμπου νιφόεντος. Diple fuit propter

### book 616.2

epitheton: Ν 745.

### book 8.1

τέκνον ἐμόν, τοῦτον μὲν ἐάσομεν: ἡ διπλῆ

### book 8.2

ὅτι ἐάσομεν ἀντὶ τοῦ ἐάσωμεν. A. Cf. p. 13.

### book 10

τύνη—δέξο: σημειοῦνταί τινες ὅτι Δωρικὸν τὸ

### book 10

τύνη (v. Ζ 262). A.

### book h14-5.1

Μυρμιδόνας δ’ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐδέ τις

### book h14-5.2

ἔτλη

### book h14-5.3

ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ’ ἔτρεσαν.

### book 14.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἕλεν

### book 14.2

φόβος. καθ’ Ὅμηρον δέ ἐστι φόβος ἡ φυγή (Ar. 89). A.

### book 15.1

ἔτρεσαν: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλέγχεται Ζηνόδοτος γράφων

### book 15.2

ἕλεν φόβος. A. τὸ γὰρ τρέσαι ἀπὸ τοῦ τρόμου. Haec ul‐

### book 15.3

tima Aristonici non sunt, cui τρέειν ex more Homerico est

### book 15.4

φυγεῖν. Ille hoc voluerat, nunc demum per ἔτρεσαν fugam

### book 15.5

indicari, nondum antea sed ibi naturali ordine recte tremorem. L.

### book 21.1

μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ ἐπι‐

### book 21.2

εικές: ὅπλα μὲν πάντα κοινῶς τὰ συντελοῦντα εἰς χρείαν

### book 21.3

τινά· νῦν δὲ τὰ πολεμικά φησιν. B. Fluxit ex Aristonico.

### book 21.4

Cf. Ar. 152.

### book h25-6.1

μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλάς

### book h25-6.2

(Patrocli)

### book h25-6.3

εὐλὰς ἐγγείνωνται.

### book 25.1

συλληπτικῶς εἶπε πάσας ὠτειλάς (cf. ad Π 807). BV.

### book 25.2

Ar. 70.

### book 26.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐν τοῖς Ζηνοδότου ἐγγείνωνται διὸ

### book 26.2

τοῦ ι γέγραπται (i. e. ἐγγίνωνται)· δεῖ δὲ σὺν τῷ ε· ἔστι

### book 26.3

γὰρ ἐγγεννήσωσιν· οὐκ ἐλεαίρεις ἄνδρας, ἐπὴν δὴ

### book 26.4

γείνεαι αὐτός (υ 202), ὅ ἐστι γεννήσῃς. A.

### book 34.1

ἀλλὰ σύ γ’ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιούς:

### book 34.2

ἡ διπλῆ ὅτι πάντες ἥρωες ἐλέγοντο οὐχ οἱ βασιλεῖς, ὡς

### book 34.3

Ἴστρος. A. Ar. 108.

### book 39.1

(ambrosiam et nectar) στάξε κατὰ ῥινῶν: συλληπτι‐

### book 39.2

κῶς ἐπὶ τῆς ἀμβροσίας (v. ad 347). V.

### book 42.1

καί ῥ’ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μέ‐

### book 42.2

νεσκον: τὸ ἄθροισμα τοῦ ναυστάθμου (Ar. 152). A.

### book h45-6.1

καὶ μὴν οἱ τότε γ’ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ’ Ἀχιλλεύς

### book h45-6.2

ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ’ ἀλεγεινῆς.

### book 45.1

ἡ διπλῆ ὅτι τῆς ὑπὸ Ἴλιον στρατιᾶς ἡγεῖτο ὁ Ἀχιλ‐

### book 45.2

λεὺς καὶ πρὸ τοῦ μηνῖσαι· διὰ νῦν πάλιν ἀποκαθίσταται ἡ

### book 45.3

ἡγεμονία. A. Lehrs. Ar. 178: „videtur pertinere ad Α 54 ubi

### book 45.4

physicorum somnia explodenda erant, cf. schol. BL. ad Α 53.“

### book 45.5

Sed non debebat offendere Lehrsius in verbis τῆς ὑπαίθρου

### book 45.1

στρατιᾶς, cujus dux Achilles esse dicitur in BL Α 54. Signi‐

### book 45.2

ficatur enim exercitus aperto Marte pugnans oppositus ei qui

### book 45.3

castris tenetur: v. Stephani Thes. ed. Paris. —V ad Ω 658:

### book 45.4

ἄρχει γὰρ (Achilles) τῆς ὑπαίθρου. Hoc explicat Eustath. 390,

### book 45.10.1

19: Ἀχιλλεὺς μὲν ᾑρέθη πολέμαρχος, οἱ βασιλεῖς δὲ περὶ

### book 45.10.2

τὸν ναύσταθμον ἔμενον, ἵνα οἱ μὲν στενοχωρῶσι τοὺς Τρῶας,

### book 45.10.3

ὁ δὲ τὰ πέριξ ληίζηται. Cf. eundem 657, 36. 718, 51. 740,

### book 45.10.4

62. 759, 55. 1459, 20.

### book h48-9.1

Τυδείδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεύς,

### book h48-9.2

ἔγχει ἐρειδομένω· ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά· —

### book h51

αὐτὰρ ὁ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

### book 49.1

ἡ διπλῆ ὅτι συλληπτικῶς εἴρηκεν· ὁ γὰρ Διομήδης

### book 49.2

μόνος τὸν πόδα τετρωμένος (Λ 376) ὑπέρεισμα ἔχει τὸ δόρυ.

### book 49.3

ὁ δὲ Διονύσιος (Ar. 8) τὸ σημεῖόν φησιν, ὅτι οἷον κτλ. A.

### book 49.4

Quae leguntur inde ab ὅτι οἷον neque intelligimus nec puta‐

### book 49.5

mus Aristonici esse.

### book 51.1

ἡ διπλῆ ὅτι δεύτατος ἀπὸ τοῦ δεύεσθαι ὁ ἔσχατος·

### book 51.2

τὸ δὲ δεύεσθαι ἐνδεῖν ἐστί. προσυνήχθη δὲ τὸ πλῆθος ὑπ’

### book 51.3

Ἀχιλλέως. A. Cf. ad Ψ 248.

### book 62.1

τῷ κ’ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας

### book 62.2

δυσμενέων ὑπὸ χερσίν, ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος: ἡ

### book 62.3

διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὑπὸ χειρῶν (cf. p. 23). καὶ ὅτι περισσὴ

### book 62.4

ἡ ἀπό πρόθεσις, ἀντὶ τοῦ μηνίσαντος (p. 27). A.

### book h67-8.1

νῦν δ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρή

### book h67-8.2

ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν.

### book 67-8.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντιπέφρακε τῇ μήνιδι τὸν χόλον

### book 67-8.2

(Ar. 138). A.

### book 68

μενεαινέμεν: ὅτι νῦν ἀντὶ τοῦ θυμοῦσθαι. A.

### book 71.1

(Τρώων πειρήσομαι) αἴ κ’ ἐθέλως’ ἐπὶ νηυσὶν

### book 71.2

ἰαύειν: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἰαύειν οὐκ ἔστι νῦν κοιμᾶσθαι ἀλλ’

### book 71.3

ἐπαυλίζεσθαι· ὡς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀύπνους νύ‐

### book 71.4

κτας ἴαυον (Ι 325—Ar. 151). καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ αἴ κ’

### book 71.5

ἐθέλοιεν (cf. p. 12). A.

### book h76-7.1

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

### book h76-7.2

αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐδ’ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς.

### book 77.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος τοῦτον μὲν οὐκ ἔγραφε,

### book 77.2

τὸν δὲ πρὸ αὐτοῦ μόνον οὕτως, τοῖσι δ’ ἀνιστάμενος

### book 77.3

μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων. ὁ δὲ Ἀγαμέμνων οὐκ

### book 77

ὀρθὸς δημηγορεῖ διὰ τὴν τοῦ τραύματος ἀλγηδόνα· διὸ ἐπι‐

### book 77.5.1

φέρει ὑποτιμώμενος, καλὸν μέν ἐστιν ἑστῶτα δημηγορεῖν,

### book 77.5.2

ὡς δηλονότι καθήμενος. A.

### book h79-80.1

ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐδὲ ἔοικεν

### book h79-80.2

ὑββάλλειν· χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἔοντι.

### book 80.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὑββάλλειν ἐστὶν ὑποβάλλειν· χαλε‐

### book 80.2

πόν ἐστιν ἑτέρῳ ὑποβάλλειν τὸν λόγον, ὃν αὐτός τις εἰπεῖν

### book 80.3

βούλεται, κἂν ὅτι μάλιστα ἐπιστήμων τις ᾖ (cod. ἐπιτιμῶν

### book 80.4

τις ἦν). A. Cf. Eustath. 1171, 62.

### book 85.1

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον

### book 85.2

καί τέ με νεικείεσκον—σημειοῦνταί τινες (sc.

### book 85.3

ὅτι οὕτως ἐξενήνοχεν) ὡς ἂν λεγόντων τινῶν ὅτι ἠδίκησεν

### book 85.4

ἀφελόμενος τὴν Βρισηίδα. A. Hic locus igitur ob eandem

### book 85.5.1

causam notatus ac ceteri quibus aliquid ὡς γενόμενον λέγει,

### book 85.5.2

γινόμενον δὲ οὐ παρέστησεν. Nam praeter Thersitem Aga‐

### book 85.5.3

memnoni hoc objicientem induxit neminem. Exemplis hujus rei

### book 85.5.4

allatis a Lehrs. Ar. 13 et 356 adde Ariston. ad Β 553 Κ 216

### book 85.5.5

571 Λ 506.

### book h94-5.1

ἀλλ’ ἄρα ἤ γε (Ate) κατ’ ἀνδρῶν κράατα βαίνει

### book h94-5.2

βλάπτους’ ἀνθρώπους· κατὰ δ’ οὖν ἕτερόν γε

### book h94-5.3

πέδησεν.

### book 95.1

ἀθετεῖται ὡς περισσὸς καὶ κακοσύνθετος· τί γὰρ

### book 95.2

ἄλλο δύναται ποιεῖν ἡ Ἄτη ἢ βλάπτειν; οὐχ ὑγιῶς δὲ οὐδὲ

### book 95.3

τὸ ἕτερον τέτακται· ἔδει γὰρ ἄλλον. βιάζονται δέ τινες τὸν

### book 95.4

Ἀγαμέμνονα λέγειν ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ Ἀχιλλέως· καθολι‐

### book 95.5.1

κὸς δέ ἐστιν ὁ λόγος. κοινότερον γοῦν εἰπὼν ἐπὶ τὸν ἡγε‐

### book 95.5.2

μονικώτατον Δία ἀνῆλθεν (v. 95). καὶ ὅλως παρῴδηται

### book 95.5.3

ἐκ τῶν Λιτῶν (Ι 507): βλάπτους’ ἀνθρώπους· οἱ δ’

### book 95.5.4

ἐξακέονται ὀπίσσω. A.

### book 97.1

Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως σχηματίζει

### book 97.2

θῆλυς ὡς πῆχυς· ἀφ’ οὗ πίπτει θήλεας ὡς πήχεας (cf. ad

### book 97.3

Ε 269). A.

### book 100.1

ἤτοι ὁ (Jupiter) εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι

### book 100.2

θεοῖσιν: ὅτι τὸ εὐχόμενος σαφῶς ἐστὶν αὐχώμενος. V. Ar. 150.

### book h104-5.1

ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει,

### book h104-5.2

τῶν ἀνδρῶν γενεῆς, οἵ θ’ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσίν.

### book 105.1

τῶν: τούτων· λείπει δὲ τὸ τῶν ἄρθρον, ὡς τὸ εἵ‐

### book 105.2

νεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν (β 206) ἵν’ ᾖ τῆς γενεῆς

### book 105.1

τούτων τῶν ἀνδρῶν. B. Cf. p. 30. Hoc non integrum est.

### book 105.2

ὅτι τὸ ἑξῆς ἐστίν, οἷς τὸ αἷμα ἐξ ἐμοῦ ἐστίν, οὐχὶ οἳ

### book 105.5.1

αἵματος ἐξ ἐμοῦ εἰσίν· ἐπεὶ κἂν ἡ σύναρθρος ἔκειτο. A.

### book 105.5.2

Fortasse etiam sequentia ab Aristonico sunt: ὅθεν καὶ ἑξῆς

### book 105.5.3

φησί (111) τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέ‐

### book 105.5.4

θλης. Sed ultima (οἷς τὸ αἷμά ἐστιν ἐκ σοῦ) huc non perti‐

### book 105.5.5

nent. Ceterum πρὸς ἐνίων καὶ τὸ οἵ θ’ αἵματος ἐξ ἐμεῦ

### book 105.10.1

εἰσί διὰ τοῦ ο ἐγράφετο, εἰ (l. ἵνα) μὴ δόξῃ τὸ αἵματος

### book 105.10.2

πλεονάζειν. Apollon. pron. 137. Sed ἐμεῦ recte habet, constr.

### book 105.10.3

164, 21.

### book 114.1

ῥίον Οὐλύμποιο: πρὸς τὰ περὶ τοῦ Ὀλύμπου.

### book 114.2

A. Ar. 169.

### book 115.1

Ἄργος Ἀχαιικόν: ἡ διπλῆ ὅτι τὴν Πελοπόννησον

### book 115.2

Ἄργος Ἀχαϊκὸν λέγει, τὴν Θεσσαλίαν δὲ Ἄργος Πελασγι‐

### book 115.3

κόν. A. Ar. 233.

### book h118-20.1

ἐκ δ’ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα,

### book h118-20.2

Ἀλκμήνης δ’ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ’ εἰλειθυίας.

### book h118-20.3

αὐτὴ δ’ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα.

### book 118.1

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν ὑγιῶς γράφεται σὺν τῇ προθέσει

### book 118.2

πρὸ φόως· πρὸ γὰρ τῶν μηνῶν τῶν καθηκόντων ἐγεννήθη,

### book 118.3

διὸ ἠλιτόμηνος. ὁ δὲ Ζηνόδοτος καὶ ἐπ’ ἄλλου οὕτως γρά‐

### book 118.4

φει (Π 188 ubi v.). A.

### book 119

ἡ διπλῆ ὅτι τὰς ὠδῖνας εἰλειθυίας ἔφη. A. Ar. 184.

### book 120.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως ἀγγελέουσα προσηύδα· ἐχρῆν

### book 120.2

γὰρ ἀγγελέουσα ἧκε καὶ προσηύδα. A.

### book 120.3

Eadem manu recentiori recentioribus itidem quatuor mem‐

### book 120.4

branis adjectis, Codex suppletus est a v. 126 usque ad v. 326.

### book 120.5

Villoiso. Unde et hic scholia A desunt.

### book 227.1

πότε κέν τις ἀναπνεύσειε πόνοιο: τοῦ ἐν πο‐

### book 227.2

λέμῳ ἔργου. B. Ar. 87.

### book 239.1

Φυλείδην τε Μέγητα. Falso Zenodotus Φυλείδην

### book 239.2

τε Μέγην τε. V. ad Κ 175 Ν 692. L.

### book 246.1

ἕπτ’, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηίδα καλλιπάρῃον:

### book 246.2

Ζηνόδοτος ἕξ, ἀτὰρ ἑβδομάτην, τοῦ ποιητοῦ λέγοντος,

### book 246.3

δώσω δ’ ἑπτὰ γυναῖκας Λεσβίδας (Ι 128 cf. ad Ι 638).

### book 246.4

ἡ δὲ Βρισηὶς Λυρνησσὶς ἦν. V.

### book 252.1

Ἀτρείδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν:

### book 252.2

μάχαιραν τὴν παραξιφίδα (cod. περιξ.) BL. Ar. 98.

### book 327.1

εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοείδης.

### book 327.2

Hunc versum Aristarchus obelo notavit, qua de re v. schol.

### book 327.3

Didymi, cl. Ar. 358.

### book 342.1

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς

### book 342.2

ἑῆος: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἑοῖο. τοῦτο δὲ παρὰ

### book 342.3

τὸ πρόσωπόν ἐστιν. A.

### book 347.1

ἀλλ’ ἴθι οἱ νέκταρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινήν

### book 347.2

στάξον ἐνὶ στήθεσσι: ἡ διπλῆ ὅτι κατ’ ἀμφοτέρων

### book 347.3

τὸ στάξον, τῆς ἀμβροσίας καὶ τοῦ νέκταρος· ἡ γὰρ ἀμβρο‐

### book 347.4

σία ἐστὶ ξηρὰ τροφή. A. Ar. 193.

### book 361.1

θώρηκές τε κραταιγύαλοι: ἡ διπλῆ ὅτι οἱ

### book 361.2

κραταιοὶ κατὰ τὰ γύαλα καὶ κύτη καὶ κοιλώματα. [ἀπὸ δὲ

### book 361.3

μέρους οἱ ὅλοι κραταιοί·] γύαλον γὰρ πᾶν τὸ κοῖλον τοῦ θώ‐

### book 361.4

ρακος. A. καί significat id est. Inclusa aliena sunt. L. Cf. Ar. 114.

### book h365-8.1

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τῶ δέ οἱ ὄσσε

### book h365-8.2

λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ

### book h365-8.3

δῦν’ ἄχος ἄτλητον· ὁ δ’ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων

### book h365-8.4

δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

### book 365-8.1

ἀθετοῦνται στίχοι τέσσαρες· γελοῖον γὰρ τὸ

### book 365-8.2

βρυχᾶσθαι τὸν Ἀχιλλέα, ἥ τε συνέπεια οὐδὲν ζητεῖ διαγρα‐

### book 365-8.3

φέντων αὐτῶν. ὁ δὲ Σιδώνιος ἠθετηκέναι μὲν τὸ πρῶτόν

### book 365-8.4

φησιν αὐτοὺς τὸν Ἀρίσταρχον (ita jam Bekk. pro αὐτῶν τοὺς

### book 365-8.5.1

ἀριθμούς), ὕστερον δὲ περιελεῖν τοὺς ὀβελούς, ποιητικὸν νο‐

### book 365-8.5.2

μίσαντα (cod. ας) τὸ τοιοῦτο. ὁ μέντοι Ἀμμώνιος ἐν τῷ

### book 365-8.5.3

περὶ τῆς ἐπεκδοθείσης διορθώσεως οὐδὲν τοιοῦτο λέγει. —

### book 365-8.5.4

διπλῆν δὲ προσθετέον τῷ δῦν’ ἄχος ἄτλητον, ὁ δ’ ἄρα

### book 365-8.5.5

Τρωσὶ μενεαίνων, ὅτι τὸ μενεαίνων νῦν θυμούμενος

### book 365-8.10.1

σημαίνει. A. Ar. 362. —Hoc totum posuimus, quamvis Di‐

### book 365-8.10.2

dymi sit usque ad διπλῆν. Nam Aristonicus sine dubio eas‐

### book 365-8.10.3

dem atheteseos causas attulit, quarum exscribendi compendium

### book 365-8.10.4

fecit epitomator.

### book 380.1

(Cetera arma jam sumsit Achilles) περὶ δὲ τρυφάλειαν

### book 380.2

ἀείρας

### book 380.3

κρατὶ θέτο βριαρήν—ὅτι ἀναλαβὼν τὴν ἀσπίδα

### book 380.4

μετὰ ταῦτα ἐπὶ πᾶσι τὴν περικεφαλαίαν τίθησιν. A. Ar. 195.

### book 382.1

ἵππουρις τρυφάλεια· περισσείοντο δ’ ἔθειραι

### book 382.2

χρύσεαι—ἵππουρις καταχρηστικῶς· οὐ γὰρ τοι‐

### book 382.3

αύτη ἦν (cf. Σ 612). B.

### book 384.1

πειρήθη δ’ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς:

### book 384.2

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἑοῦ αὐτοῦ. συγχεῖ δὲ τὸ

### book 384.3

σύναρθρον ἀντὶ ἀπολελυμένου λαμβάνων. A.

### book 387.1

(ἔγχος) βριθὺ μέγα στιβαρόν· τὸ μὲν οὐ δύ‐

### book 387.2

νατ’ ἄλλος Ἀχαιῶν κτλ.: ἀθετοῦνται στίχοι τέσσαρες,

### book 387.3

ὅτι ἐκ τοῦ Πατρόκλου ὁπλισμοῦ (Π 141) μετάκεινται. ἡ δὲ

### book 387.4

περιεστιγμένη διπλῆ, ὅτι ἐνταῦθα μὲν αὐτοὺς Ζηνόδοτος

### book 387.5.1

καταλέλοιπεν, ἐπὶ δὲ Πατρόκλου ἠθέτηκεν. ἐκεῖ δὲ ἀναγ‐

### book 387.5.2

καίως λέγονται, ἵνα γνῶμεν διὰ τί οὐκ ἔλαβε τὴν μελίαν. A.

### book 392.1

Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος: ἡ διπλῆ ὅτι τὸν

### book 392.2

Ἀλκιμέδοντα (Π 197) νῦν Ἄλκιμον λέγει. A.

### book 400.1

Ξάνθε τε καὶ Βαλίε, τηλεκλυτὰ τέκνα Πο‐

### book 400.2

δάργης: σημειοῦνταί τινες ὅτι ἐντεῦθεν ἡ διασκευὴ (Ar.

### book 400.3

351) τοῦ τεθρίππου πεποίηται Ξάνθε τε καὶ σὺ Πόδαργε

### book 400.4

(Θ 185). A. Et quod hinc apparet Ποδάργην esse nomen pro‐

### book 400.5

prium, unde refutatur lectio Zenodotea Ἅρπυια πόδαργος Π 150.

### book 402.1

ἐπεί χ’ ἑῶμεν πολέμοιο: ὅτι δασυντέον τὸ ἑῶ‐

### book 402.2

μεν· ἔστι γὰρ ἄδην ἔχωμεν, κορεσθῶμεν. A. Nisi potius He‐

### book 402.3

rodiani est (v. Lehrsii ed.). Apoll. lex. ἑῶμεν κορεσθῶμεν.

### book 402.4

Did. Ν 315 ἐάσουσι ὅ ἐστι κορέσουσι.

### book 407.1

αὐδήεντα δ’ ἔθηκε (equum) θεὰ λευκώλενος

### book 407.2

Ἥρη: ἀθετεῖται ὡς περιττὸς καὶ ἐναντίον ἔχων· ἐπιφέρει

### book 407.3

γὰρ (418) ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐ‐

### book 407.4

δήν, ὣς δηλονότι καὶ παρασχοῦσαι. τοιοῦτος γὰρ ὁ ποιητής·

### book 407.5.1

τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὥσπερ (sic) ἔφηνεν

### book 407.5.2

(Β 318). A.

### book h415-8.1

νῶι δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν

### book h415-8.2

ἥν περ ἐλαφροτάτην φάς’ ἔμμεναι· ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ

### book h415-8.3

μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

### book h415-8.4

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

### book 416-7.1

ἀθετοῦνται στίχοι καὶ οὗτοι οἱ δύο, ὅτι οὐκ

### book 416-7.2

ἀναγκαῖοί εἰσιν· οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἡ πνοὴ ἐλαφροτάτη ἐστί.

### book 416-7.3

τὸ δὲ καὶ προσθεῖναι φασίν ὡς ἀπὸ ἱστορίας ἐστὶ παρειλη‐

### book 416-7.4

φότα ἀγνοούμενόν τι, καὶ ἀπίθανον ἵππον λέγειν φασίν

### book 416-7.5

ὥσπερ ἄνδρα πολυίστορα. A.

### book 418.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀθέτησιν τοῦ αὐδήεντα δ’

### book 418.2

ἔθηκεν· εἰ γὰρ ἡ Ἥρα παρέσχε, καὶ ἐπισχεῖν ὤφειλεν, οὐχ

### book 418

αἱ Ἐρινύες. A.

### book h4-5.1

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κα‐

### book h4-5.2

λέσσαι,

### book h4-5.3

κρατὸς ἀπ’ Οὐλύμποιο πολυπτύχου.

### book 4.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἀγγέλῳ (potius οὐχ ὡς ἀγγέλῳ) κε‐

### book 4.2

λεύει καθάπερ Ἴριδι, ἀλλὰ τῷ τὰς ἀγορὰς διαλύειν καὶ πά‐

### book 4.3

λιν συνάπτειν. Et sine dubio citavit β 69, qui locus affertur

### book 4.4

in BV. καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ Θέμιστι (cf. p. 24). A.

### book 5

ἡ διπλῆ ὅτι Ὄλυμπος ὄρος· διὸ πολύπτυχος (Ar. 169). A.

### book 7.1

οὔτε τις οὖν ποταμῶν ἀπέην, νόσφ’ Ὠκεα‐

### book 7.2

νοῖο: ἡ διπλῆ ὅτι ποταμὸν, οὐ θάλασσαν τὸν Ὠκεανὸν

### book 7.3

παραδίδωσι (qui ceterorum fluviorum fons est Φ 195). A. οὐ

### book 7.4

scr. pro καί Ar. 176.

### book 11.1

ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον (ita Ven.): ἡ διπλῆ

### book 11.2

περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐφίζανον. αἱ δὲ αἴ‐

### book 11.3

θουσαι οὐκ εἰσὶ θρόνοι ἢ καθέδραι, ἵνα λέγῃ ἐφίζανον, ἀλλὰ

### book 11.4

στοαὶ καὶ στυλωταὶ ἕδραι, ἢ τόποι ὑφ’ ἡλίου καταλαμπό‐

### book 11.5

μενοι. AV.

### book 13.1

ὣς οἱ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατο: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 13.2

Διὸς ἔνδον εἴρηκε τοπικὸν ἐπίρρημα ἀντὶ τῆς ἔν προθέσεως·

### book 13.3

θέλει γὰρ εἰπεῖν ἐν Διός, ὡς εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον

### book 13.4

(Φ 125). A. Cf. p. 28.

### book 33.1

Ἥρη μὲν μετ’ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς

### book 33.2

Ἀθήνη κτλ. Hinc deorum nomina mutuatus est is qui fecit

### book 33.3

versus rejectos Ο 212 sqq.

### book 40.1

Λητώ τε Ξάνθος τε: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ προδιασυ‐

### book 40.2

στήσας τὸν αὐτὸν ποταμὸν Ξάνθον καὶ Σκάμανδρον ὄντα

### book 40.3

προκατακέχρηται τῇ τοῦ Ξάνθου ὀνομασίᾳ, ὡς παραδεδομέ‐

### book 40.4

νοις δηλονότι χρώμενος καὶ οὐκ αὐτὸς πλάσσων τὰ ὀνόματα. A.

### book 48.1

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ’ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀν‐

### book 48.2

δρῶν,

### book 48.3

ὦρτο δ’ ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ’ Ἀθήνη:

### book 48.4

ἡ διπλῆ ὅτι ὁ δέ σύνδεσμος περισσός ἐστιν ἐν τῷ αὖε δ’

### book 48.5

Ἀθήνη (cf. p. 33). A.

### book 53

πὰρ Σιμόεντι θεῶν ἐπὶ Καλλικολώνῃ: ἡ

### book 53.1

διπλῆ ὅτι τόπος οὕτως καλεῖται ἐπὶ τῆς Ἴδης, θεῶν Καλ‐

### book 53.2

λικολώνη. οὐ δεόντως οὖν τινὲς ἀνέγνωσαν θέων ἀντὶ

### book 53.3

τοῦ τρέχων. A.

### book 58.1

γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ’ αἰπεινὰ κάρηνα:

### book 58.2

ἡ διπλῆ ὅτι διέστειλε τῆς γῆς τὰ ὄρη, ὡς ἐκεῖ γαῖα δ’

### book 58.3

ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος (Ο 193). A.

### book 58.4

Ar. 169.

### book 65.1

σμερδαλέ’ εὐρώεντα (οἰκία Αἵδου) τά τε στυ‐

### book 65.2

γέουσι θεοί περ. στυγέουσι hic significare μισοῦσι: Ο 183. L.

### book h67-9.1

ἤτοι ὁ μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος

### book h67-9.2

ἵστατ’ Ἀπόλλων Φοῖβος, ἔχων ἰὰ πτερόεντα,

### book h67-9.3

ἄντα δ’ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

### book 68.1

ἡ διπλῆ ὅτι πυκνῶς κατὰ τὸν τόπον πρὸς τὸ δεύ‐

### book 68.2

τερον πρότερον ἀπήντηκεν (Ar. 13). ἀρξάμενος γὰρ ἀπ’

### book 68.3

Ἀχαιικοῦ θεοῦ, καὶ ἀντιτάξας τούτῳ Τρωικὸν θεόν, πάλιν

### book 68.4

ἀπὸ Τρωικοῦ ἦρκται κατὰ τὸ δεύτερον ζυγόν. A.

### book 69.1

Ἐνυάλιος ὁ Ἄρης ἐπιθετικῶς καὶ οὐχ ἕτερος θεός.

### book 69.2

B. Ar. 181.

### book 74.1

ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκά‐

### book 74.2

μανδρον: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ διφορούμενον τῆς ὀνομασίας νῦν

### book 74.3

συνέστησεν (cf. ad Θ 560). A.

### book 79.1

Αἰνείαν δ’ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων:

### book 79.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπ’ εὐθείας καὶ κατ’ ἐναντίον. A. Ar. 103.

### book 84.1

(ἀπειλαί) ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰ‐

### book 84.2

νοποτάζων: ἡ διπλῆ ὅτι περὶ τὸν οἶνον αἱ καυχήσεις γί‐

### book 84.3

νονται, πρὸς τὴν ἀθέτησιν τοῦ ἔσθοντες κρέα πολλά

### book 84.4

(Θ 231). βασιλεῖς δὲ καὶ τοὺς κατὰ μέρος ἄρχοντας λέγει·

### book 84.5.1

δώδεκα γὰρ βασιλῆες ἀριπρεπέες κατὰ δῆμον

### book 84.5.2

(θ 390). A. Ar. 121.

### book 99.1

τοῦ γ’ ἰθὺ βέλος πέτετ’, οὐδ’ ἀπολήγει. i. e.

### book 99.2

εἰς εὐθύ Φ 169.

### book 107.1

ἡ μὲν γὰρ (Venus) Διός ἐσθ’, ἡ δ’ ἐξ ἁλίοιο

### book 107.2

γέροντος (Thetis): σεσημείωται πρὸς τοὺς ἑξῆς ἄκαιρον γε‐

### book 107.3

νεαλογίαν ἔχοντας (205)· καὶ ὅτι ἐκ Διὸς ἡ Ἀφροδίτη καθ’

### book 107.4

Ὅμηρον. (Ar. 181). A.

### book 109.1

λευγαλέοις ἐπέεσσιν: ὅτι λευγαλέοις οὐ διύγροις

### book 109.2

ὡς οἱ νεώτεροι, ἀλλ’ ὀλεθρίοις, παρὰ τὸν λοιγόν. A. Ar. 113.

### book 114

ἡ δ’ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔει‐

### book 114.1

πεν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει θεοὺς

### book 114.2

ῥεῖα ζώοντας, ἐξ οὗ φανερός ἐστι κατὰ τὸ περισπώμενον

### book 114.3

ἀνεγνωκὼς ἦ δ’ ἄμυδις, ἵν’ ἦ ἔφη, ὡς, ἐκεῖ ἦ καὶ κυα‐

### book 114.5.1

νέῃσιν (Α 528). ἠγνόηκε δὲ ὅτι ἐπί τισι προειρημένοις

### book 114.5.2

τίθεται παρ’ Ὁμήρῳ τὸ ἦ, οὐκ ἐν ἀρχῇ λόγου. A. In iis

### book 114.5.3

quae disseruit Lehrsius de hac re Ar. 104. duos locos trans‐

### book 114.5.4

misit quos attulit postea qu. ep. 286, not. (Ω 643 ς 356).

### book 114.5.5

Praeterea fugit eum ἦ cum participio conjunctum Ξ 475 ἦ ῥ’

### book 114.10.1

εὖ γιγνώσκων et cum substantivo Χ 77 ἦ ῥ’ ὁ γέρων. Cf.

### book 114.10.2

Lachmann Betr. üb. die Ilias p. 81, 82.

### book h125-8.1

πάντες δ’ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες

### book h125-8.2

τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσιν

### book h125-8.3

σήμερον· ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσα οἱ αἶσα

### book h125-8.4

γεινομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

### book 125.1

ἕως τοῦ γεινομένῳ ἐπένησε (128) ἀθετοῦνται

### book 125.2

στίχοι τέσσαρες, ὅτι τοὐναντίον ὁ Ζεὺς λέγει, εἰ γὰρ Ἀχιλ‐

### book 125.3

λεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται, οὐδὲ μίνυνθ’ ἕξουσι

### book 125.4

(26), καὶ σώζει μᾶλλον τὴν Ἀχιλλέως ἀξίαν. ἡ δὲ Ἥρα φησὶ

### book 125.5.1

τοὺς θεοὺς κατεληλυθέναι, ὅπως μὴ πάθῃ τι ὑπὸ τῶν

### book 125.5.2

Τρώων ὁ Ἀχιλλεύς. A. Et asteriscus fuit ad V. 128, qui suo

### book 125.5.3

loco positus est Ω 210.

### book 138.1

εἰ δέ κ’ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλ‐

### book 138.2

λων: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἄρχῃσι. ὁ δὲ Ὅμη‐

### book 138.3

ρος τὸ κατ’ ἀμφοτέρων τῶν ὀνομάτων τιθέμενον ῥῆμα εἴωθέ

### book 138.4

ποτε, τὸ ἕτερον προτάξας ὄνομα, μεταξὺ τάσσειν· ᾗχι

### book 138.5.1

ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδρος (Ε 774)

### book 138.5.2

καὶ ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε

### book 138.5.3

ῥέουσι Κώκυτός τε (κ 513). καὶ τούτῳ πεπλεόνακεν

### book 138.5.4

Ἀλκμάν, διὸ καὶ Ἀλκμανικὸν καλεῖται, οὐχ ὅτι πρῶτος

### book 138.5.5

αὐτῷ ἐχρήσατο. A.

### book 147.1

(murus Herculis exstructus ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκ‐

### book 147.2

προφυγὼν ἀλέαιτο: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴρηκε σὺν τῷ

### book 147.3

ἄρθρῳ τὸ κῆτος ὡς παραδεδομένης τῆς ἱστορίας τῆς περὶ

### book 147.4

τοῦ κήτους. A.

### book 166.1

ἀγρόμενοι, πᾶς δῆμος: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα

### book 166.2

ὅτι δῆμος ἀγρόμενοι, ἐπεὶ ὁ δῆμος ἔννοιαν πληθυντικὴν

### book 166.3

ἔχει. A. Cf. p. 16.

### book h179-86

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

### book h179-86.1

ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισιν

### book h179-86.2

τιμῆς τῆς Πριάμου; ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ’ ἐξεναρίξῃς,

### book h179-86.3

οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

### book h179-86.5.1

εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὁ δ’ ἔμπεδος οὐδ’ ἀεσίφρων.

### book h179-86.5.2

ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων,

### book h179-86.5.3

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι

### book h179-86.5.4

αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς; χαλεπῶς δέ ς’ ἔολπα τὸ ῥέξειν.

### book 180.1

ἀθετοῦνται στίχοι ζʹ, ὅτι εὐτελεῖς εἰσὶ τῇ κατασκευῇ

### book 180.2

καὶ τοῖς νοήμασι, καὶ οἱ λόγοι οὐ πρέποντες τῷ τοῦ Ἀχιλ‐

### book 180.3

λέως προσώπῳ. A.

### book h195-8.1

ἀλλ’ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀίομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ

### book h195-8.2

βάλλεαι· ἀλλά ς’ ἔγωγ’ ἀναχωρήσαντα κελεύω

### book h195-8.3

ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδ’ ἀντίος ἵστας’ ἐμεῖο,

### book h195-8.4

πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

### book 195.1

ἕως τοῦ πρίν τι κακὸν παθέειν (198) ἀθε‐

### book 195.2

τοῦνται στίχοι τέσσαρες ὅτι ἐπὶ τῆς Μενελάου πρὸς Εὔφορ‐

### book 195.3

βον συστάσεως (Ρ 30) ὀρθῶς λέγονται· σκοπὸς γὰρ ἀμφοτέ‐

### book 195.4

ροις ἐστὶν ἀνελέσθαι τὸν νεκρὸν καὶ τὰ ὅπλα· νῦν δὲ παν‐

### book 195.5.1

τελῶς ἐκλελυμένος τις ὁ Ἀχιλλεὺς φαίνεται, τῷ πρώτῳ

### book 195.5.2

συστάντι τοιαῦτα λέγων. A.

### book h205-9.1

ὄψει δ’ οὔτ’ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες, οὔτ’ ἄρ’ ἐγὼ

### book h205-9.2

σούς (parentes).

### book h205-9.3

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι,

### book h205-9.4

μητρὸς δ’ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

### book h205-9.5.1

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο

### book h205-9.5.2

εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ’ Ἀφροδίτη.

### book 205.1

ἕως τοῦ εὔχομαι ἐκγεγάμεν (209) ἀθετοῦνται

### book 205.2

στίχοι πέντε, ὅτι οὐκ ἀναγκαῖα τὰ δι’ αὐτῶν λεγόμενα, κατὰ

### book 205.3

τὴν γενεαλογίαν ἀμφοτέρων γινωσκομένων. A. Cf. ad 107.

### book 213.1

εἰ δ’ ἐθέλεις, καὶ ταῦτα δαήμεναι: ἡ διπλῆ

### book 213.2

ὅτι ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ τοῦ δάηθι. A. Cf. p. 14.

### book 216.1

κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρή:

### book 216.2

ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον· καὶ ὅτι ἑτέρα τῆς Ἰλίου

### book 216.3

ἡ Δαρδανία, ὥσπερ καὶ ἡ Φρυγία. A. Ar. 235.

### book 223.1

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο (equarum): ἡ διπλῆ

### book 223.2

ὅτι ἐλλείπει τὸ τινῶν, τούτων τινῶν· οὐ γὰρ πασῶν ἠράσθη.

### book 223.3

AB. De τάων pro τούτων v. p. 30, de supplendo τινῶν p. 7.

### book 224

ἵππῳ δ’ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ:

### book 224.1

ἡ διπλῆ ὅτι καταχρηστικῶς (sc. τὸ παρελέξατο)· ἵππος γὰρ

### book 224.2

οὐ παρακοιμᾶται ἀλλ’ ἐπιβαίνει. τινὲς δὲ γράφουσιν ἵππῳ

### book 224.3

δ’ εἰσάμενος ἐμίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ. A.

### book 229.1

σημειοῦνταί τινες ὅτι ἁλὸς πολιοῖο ἔφη. A.

### book 229.2

Cf. p. 31.

### book h232-5.1

Ἶλός τ’ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης,

### book h232-5.2

ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

### book h232-5.3

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν

### book h232-5.4

κάλλεος εἵνεκα οἷο, ἵν’ ἀθανάτοισι μετείη.

### book 233.1

ἡ διπλῆ ὅτι ὡς ἂν ἁρμόζῃ πρὸς τὸ ἐγκώμιον τί‐

### book 233.2

θησι τὸ κάλλιστος· καὶ γὰρ ἄλλους καλλίστους λέγει. καὶ

### book 233.3

ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκεν (Ar. 13). A.

### book 234.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐναντιοῦται τοῖς νεωτέροις· οὐ γὰρ

### book 234.2

δι’ ἔρωτα τὸν Γανυμήδην ὑπὸ Διὸς ἀνηρπάσθαι, ἀλλ’ ὑπὸ

### book 234.3

θεῶν, ἵνα οἰνοχοῇ τῷ Διὶ διὰ τὸ κάλλος (Ar. 185). καὶ ὅτι

### book 234.4

ὁ καί περισσός (cf. p. 34). A.

### book 235.1

ὁ ἀστερίσκος ὅτι τοῦτον γράφουσι τὸν στίχον καὶ

### book 235.2

ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ (ο 251), ἐπὶ τοῦ Κλείτου οὐ δεόντως. A.

### book 238

Λάμπον τε Κλυτίον τε. Priami fratres sunt. Ο 419.

### book 244.1

ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα. Non po‐

### book 244.2

nuntur haec verba nisi ὅταν πολλὰ προειρημένα ᾖ; unde re‐

### book 244.3

futatur lectio Zenodotea Β 435.

### book h251-5.1

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶιν ἀνάγκη

### book h251-5.2

νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον, ὥς τε γυναῖκας,

### book h251-5.3

αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο

### book h251-5.4

νεικεῦς’ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι,

### book h251-5.5

πόλλ’ ἐτεά τε καὶ οὐκί· χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.

### book 251.1

ἕως τοῦ πόλλ’ ἐτεά τε καὶ οὐκί (255) ἀθετοῦν‐

### book 251.2

ται στίχοι πέντε, ὡς ἄκαιροι καὶ ὀχληροὶ προειρημένοι τοῦ

### book 251.3

ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα (244). τοῦτο δὲ

### book 251.4

παραγράφοντός ἐστι τὸν λόγον· πῶς οὖν καθάπερ ἄλλην ἀρ‐

### book 251.5.1

χὴν ποιούμενος ἔτι ἀναλαμβάνει ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας; καὶ

### book 251.5.2

τὰ λεγόμενα ἀνάξια τῶν προσώπων. A. De verbo παραγρά‐

### book 251.5.3

φειν cf. quae adnotavi ad Nicanor. Χ 202.

### book 260.1

σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ

### book 260.2

τοῦ ἤχησε καὶ (ὅτι?) οὐ διεκόπη. A. Invulnerabilia enim arma

### book 260.3

a deo confecta: 269.

### book 261

Πηλείδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο (ἔσχετο): ἡ διπλῆ

### book 261

ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀπὸ οὗ (de quo v. Apoll. constr. 163, 8). A.

### book 265.1

ὡς οὐ ῥηίδι’ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα

### book 265.2

ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδ’ ὑποείκειν:

### book 265.3

πρὸς τὴν ἑξῆς ἀθέτησιν· ἄτρωτα γὰρ καὶ ἄθλαστα τὰ ἡφαι‐

### book 265.4

στότευκτα. A. Ar. 178.

### book h269-72.1

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἱδ’ ἄρ’ ἔτι τρεῖς

### book h269-72.2

ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων,

### book h269-72.3

τὰς δύο χαλκείας, δύο δ’ ἔνδοθι κασσιτέροιο,

### book h269-72.4

τὴν δὲ μίαν χρυσέην, τῇ ῥ’ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

### book 269.1

ἀθετοῦνται στίχοι δ’ ὅτι διεσκευασμένοι εἰσὶν (Ar.

### book 269.2

350) ὑπό τινος τῶν βουλομένων πρόβλημα ποιεῖν (Ar. 210).

### book 269.3

μάχεται δὲ σαφῶς τοῖς γνησίοις· ἄτρωτα γὰρ τὰ ἡφαιστό‐

### book 269.4

τευκτα συνίσταται (Ar. 178, 186). ἵνα δὲ μὴ δοκῇ λύσεως

### book 269.5.1

ἠπορηκέναι καὶ διὰ τοῦτο ἠθετηκέναι, φησὶν ὅτι τῆς χρυ‐

### book 269.5.2

σῆς πτυχῆς πρώτης κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν κειμένης νοητέον

### book 269.5.3

τὸ δόρυ τῆς πλείονος ὁρμῆς ἐγκοπὴν εἰληφέναι, διακεκόφθαι

### book 269.5.4

μέντοι τὸ σάκος ἕως τῆς τρίτης πτυχῆς, ὃν τρόπον ἐπὶ τῆς

### book 269.5.5

πτυχῆς Μενελάου λέγει, ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο, διὰ πρὸ

### book 269.10.1

δὲ εἴσατο καὶ τῆς (Δ 138). A. ἠπορηκέναι scr. L. pro τι

### book 269.10.2

εἰρηκέναι Ar. 223.

### book h273-4.1

δεύτερος αὖτ’ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

### book h273-4.2

καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐίσην.

### book 273.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος ἐποίησεν

### book 273.2

οὕτως μελίην ἰθυπτίωνα ἀσπίδα νύξ’ ἐς χαλκὸν

### book 273.3

ἀμύμονος Αἰνείαο. οὐκ ἐκ χειρὸς δὲ ἐπέτυχεν ὁ Ἀχιλ‐

### book 273.4

λεύς, ὅπερ διὰ τοῦ νύξε σημαίνεται, ἀλλὰ βέβληκε τὸ δόρυ·

### book 273.5

διὸ καὶ ἑξῆς (283) αὐτὸ βέλος εἴρηκεν. A. Ar. 66.

### book 276.1

ἡ δὲ διαπρό

### book 276.2

Πηλιὰς ἤιξεν μελίη (per Aeneae scutum). Cum his

### book 276.3

pugnant versus rejecti v. 323 sqq.

### book 279.1

ἐγχείη δ’ ἄρ’ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

### book 279.2

ἔστη ἱεμένη—ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς παρί‐

### book 279.3

στησιν ὅτι βέβληται (v. ad 273). A. Ar. 67.

### book 283.1

(Aeneas) ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος: ἡ

### book 283.2

διπλῆ ὅτι βέβληκε τὸ δόρυ ὁ Ἀχιλλεύς, οὐ νένυχεν ἐκ χει‐

### book 283.3

ρός, ὥσπερ Ζηνόδοτος πεποίηκεν (273)· τὸ γὰρ ἄγχι παγῆναι

### book 283.4

οὐκ ἄλλως ἔστιν ἢ ἐκ προέσεως (ita emend. Bekk. pro προ‐

### book 283.5

θέσεως). A. Ar. 66.

### book 290.1

τὸν δέ κε Πηλείδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν

### book 290.2

ἀπηύρα: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα· τὸν δὲ τὴν ψυχὴν ἀφεί‐

### book 290.3

λετο. A. Cf. p. 21.

### book 290.4

σχεδόν: ἀντὶ τοῦ ἐγγύς, καὶ οὐχ ὡς ἡμεῖς. V. Ar. 100.

### book h297-9.1

(Neptunus loquitur) ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος (Aeneas)

### book h297-9.2

ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει,

### book h297-9.3

μὰψ ἕνεκ’ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ’ αἰεί

### book h297-9.4

δῶρα θεοῖσι δίδωσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι;

### book 298.1

ἡ διπλῆ ὅτι Αἰνείας οὐ συνεπεγράφη τῷ τῶν Πρια‐

### book 298.2

μιδῶν πολέμῳ· διὸ καὶ ὁ Πρίαμος ὑπώπτευεν αὐτόν, οὐχ

### book 298.3

ὡς ἔνιοί φασιν ὅτι ἐπετίθετο τῇ βασιλείᾳ (Ar. 179). A. συν‐

### book 298.4

επεγράφη scripsimus pro συνεγράφη quod est in cod. Recte

### book 298.5.1

hoc scriptum est apud Eustathium, e quo Aristonici scholion

### book 298.5.2

emendandum esse viderunt editores Stephani Paris. Ceterum

### book 298.5.3

hoc spectat ad athetesin versuum 180 sqq.

### book 299.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἶπε θεοῖσι καὶ οὐχ ἡμῖν, ὡς

### book 299.2

οὐκ ὢν καὶ αὐτὸς θεός. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (α 66) περὶ δ’

### book 299.3

ἱρὰ θεοῖσι. A.

### book 307.1

νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει: ση‐

### book 307.2

μειοῦνταί τινες πρὸς τὴν ἱστορίαν, καὶ ἐπεὶ μεταγράφουσί

### book 307.3

τινες Αἰνείω γενεὴ πάντεσσιν ἀνάξει, ὡς προθεσπίζον‐

### book 307.4

τος τοῦ ποιητοῦ τὴν Ῥωμαίων ἀρχήν. AB.

### book 311.1

ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἠὲ σαώσεις: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 311.2

περισσὸς ὁ κέν, καὶ ἔστι τὸ ἑξῆς, ἢ ἐρύσεις ἢ αὐτὸν ἐάσεις.

### book 311.3

ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰς τοιαύτας ἀναγνώσεις, ὅτι πρῶτον

### book 311.4

μέν, ἔπειτα δέ κ’ αὐτὸς ὀνήσεαι (Ζ 260) μάλιστα δέ

### book 311.5

κ’ αὐτὸς ἀνέγνω (Ν 734). A. Cf. p. 9.

### book h323-5.1

(illi caliginem offudit Neptunus)

### book h323-5.2

Πηλειδῇ Ἀχιλῆι· ὁ δὲ μελίην εὔχαλκον

### book h323-5.3

ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο.

### book h323-5.4

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν.

### book 323.1

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς, ὅτι οὐκ ἐνέσχηται τῇ

### book 323.2

ἀσπίδι τὸ δόρυ τοῦ Ἀχιλλέως, ἀλλὰ διὰ πρὸ Πηλιὰς ἤιξεν

### book 323.3

μελίη (276) καὶ ἐγχείη δ’ ἄρ’ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ (279).

### book 323.4

πῶς οὖν ὁ Ποσειδῶν ἐκ τῆς ἀσπίδος ἤρυσε τὸ δόρυ; A.

### book 346.1

(οὐδέ τι φῶτα) λεύσσω τῷ ἐφέηκα κατακτάμε‐

### book 346.2

ναι μενεαίνων: ἡ διπλῆ ὅτι βέβληκε τὸ δόρυ ἐπὶ τὸν

### book 346.3

Αἰνείαν καὶ οὐκ ἐκ χειρὸς ἔτρωσεν, ὡς Ζηνόδοτος γράφει

### book 346

(273). λέγει γοῦν ῥητῶς ἐφέηκα. A. Ar. 66.

### book 362.1

ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές: ἡ διπλῆ

### book 362.2

πρὸς τὸ σημαινόμενον ὅτι δι’ ὅλης τῆς τάξεως πορεύσομαι

### book 362.3

δι’ ἀνταίας (διανταῖος vel ως ?) ἀπ’ ἀρχῆς ἕως τοῦ πέρατος

### book 362.4

τῆς φάλαγγος. AB.

### book 372.1

τῷ δ’ ἐγὼ ἀντίος εἶμι, καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε

### book 372.2

εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ’ αἴθωνι σιδήρῳ:

### book 372.3

πρὸς τὴν ἐπανάληψιν ὅτι ἐν Ἰλιάδι συνεχῶς, ἐν δὲ Ὀδυσ‐

### book 372.4

σείᾳ ἅπαξ. A.

### book 375.1

Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων:

### book 375.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ πρός πρόθεσις, πρὸς Ἕκτορα. καί‐

### book 375.3

τοι παρῆν εἰπεῖν Ἕκτορι εἶπεν, ἀλλὰ συνήθως παρέλιπε τὴν

### book 375.4

πρόθεσιν· καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Με‐

### book 375.5

νέλαον (Ρ237). A. Cf. p. 26.

### book 378.1

μή πως ς’ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ: ἡ

### book 378.2

διπλῆ ὅτι διέσταλκε τὸ βαλεῖν καὶ τὸ τύψαι διδασκαλικῶς

### book 378.3

προσθεὶς σχεδόν, οἷον σχέδην ἐκ τοῦ σύνεγγυς. A. Ar. 62, 100.

### book 388.1

δούπησεν δὲ πεσών: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τοῦ παρα‐

### book 388.2

κολουθοῦντος ἀντὶ τοῦ ἀπέθανεν. AB. Ar. 110.

### book 389.1

κεῖσαι Ὀτρυντείδη (Achilles loquitur): ὅτι ὁ

### book 389.2

Ἀχιλλεὺς γινώσκων αὐτὸν ἐξ ὀνόματος καλεῖ A. ὡς καὶ Δό‐

### book 389.3

λωνα οἱ περὶ Διομήδην (Κ 447). V.

### book 404.1

αὐτὰρ ὁ θυμὸν ἄισθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος

### book 404.2

ἤρυγεν—ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ

### book 404.3

ἤρυγεν. A. Hoc est etiam in V. πρ. τ. ἐπ. τοῦ ἤρ. τὸ ση‐

### book 404.4

μεῖον, quod Bekkerus non recte versui 406 apposuit.

### book 415.1

ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

### book 415.2

χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ:

### book 415.3

ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τὴν τοῦ ζώματος ἐπιβολὴν πρὸς τὸν στα‐

### book 415.4

τὸν θώρακα, ὅπου διπλοῦς ἦν ὁ θώραξ (Ar. 126). A. ὅπου

### book 415.5

scripsit L. pro καί (Bekk.) vel καὶ ὅτι (Villois.).

### book 440.1

(Minerva) πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο,

### book 440.2

ἦκα μάλα ψύξασα: ἡ διπλῆ ὅτι ψύξασα, φυσήσασα

### book 440.3

τῷ ἑαυτῆς πνεύματι ἀπέστρεψε τὸ δόρυ. A.

### book 451.1

ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόν‐

### book 451.2

των: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ᾧ ἔοικας εὔχεσθαι παραγινόμε‐

### book 451.3

νος εἰς πόλεμον. AB. Ar. 125.

### book 454.1

νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κι‐

### book 454.2

χείω: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ἰδίως πληθυντικῷ ἑνι‐

### book 454.3

κὸν ἐπήνεγκεν, ὅν κε κιχείω. A. Cf. p. 16.

### book 462.1

τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι

### book 462.2

τύψας: ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν (378) ἀντιδιέστειλεν. A. Ar. 62.

### book 464.1

εἴ πως εὑ πεφίδοιτο. Herodiani adnotatio quae

### book 464.2

est de enclisi pronominis, his verbis terminatur: ὁ μέντοι

### book 464.3

Ἀρίσταρχος γενόμενος κατὰ ταύτην τὴν προσῳδίαν τοῦτο

### book 464.4

μόνον ἀπεφήνατο, ἐγκλίνοντα δεῖν τῷ τόνῳ καὶ δασύνοντα

### book 464.5.1

λέγειν τὴν τρίτην συλλαβήν· σημαίνει γὰρ εἴ πως αὐτοῦ·

### book 464.5.2

διὸ καὶ ἡ διπλῆ. A.

### book 478.1

ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες Ἄγκωνος: ἡ

### book 478.2

διπλῆ ὅτι πάντα τὰ τεταμένα νεῦρα τένοντας Ὅμηρος λέ‐

### book 478.3

γει. A. Ar. 153.

### book 484.1

αὐτὰρ ὁ βῆ ῥ’ ἰέναι μετ’ ἀμύμονα Πείρεω

### book 484.2

οἱόν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει Πεί‐

### book 484.3

ρεως υἱόν, ἄμετρον ποιῶν τὸν στίχον (cf. ad Σ 222) καὶ

### book 484.4

παράλογον. ἔστι γὰρ Πείρως τὸ ὄνομα (Β 844): νῦν δὲ

### book 484.5.1

ἐσχημάτικεν ἀπὸ τοῦ Πείρεως, ὡς Μενέλεω. ἄδηλον δὲ εἰ

### book 484.5.2

τοῦ Θρακῶν ἡγουμένου ἢ ἑτέρου τινὸς ὁμωνύμου. A.

### book 494.1

ῥέε δ’ αἵματι γαῖα: ἡ γῆ ὑπὸ τοῦ αἵματος (cf.

### book 494.2

p. 24) ἐρρεῖτο (cf. p. 3). V.

### book 2.1

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς:

### book 2.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀθάνατον,

### book 2.3

ἵνα μὴ ὁ Ζεὺς ἀθάνατος λέγηται ἀλλ’ ὁ Ξάνθος. καὶ ἐν

### book 2.4

ἄλλοις (Π 353) δὲ εἴρηται υἱὸς Σπερχειοῖο, ὃν ἀθάνα‐

### book 2.5.1

τος τέκετο Ζεύς. καὶ καθόλου ἀθανάτοισι θεοῖσιν. A.

### book 2.5.2

Aut lapsu memoriae scripsit Σπερχειοῖο pro Πειριθόοιο (Β 741,

### book 2.5.3

ubi v.) aut citavit versum Π 174, quem nos hodie legimus:

### book 2.5.4

υἱὸς Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο.

### book h4-5.1

ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο

### book h4-5.2

ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ.

### book 4.1

ἡ διπλῆ ὅτι [φοβέοντο ἀντὶ τοῦ ἔφυγον]. A. Verba

### book 4.2

inclusa addidit L.

### book 5

τοῦτο ἄν τις σημειώσαιτο πρὸς τὸ τινάσσετο μαι‐

### book 5

νομένοιο (Ο 609): γράφουσι γάρ τινες μαρναμένοιο. A.

### book 17.1

αὐτὰρ ὁ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ’

### book 17.2

ὄχθῃ: ἡ διπλῆ ὅτι ἀποτίθεται μὲν τὸ δόρυ ῥητῶς, ἀνα‐

### book 17.3

λαμβάνει δὲ οὐ κατὰ τὸ ῥητόν, ἀλλ’ ὕστερον (67) αὐτῷ φαί‐

### book 17.4

νεται χρώμενος. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς Ζηνόδοτον, ἀγνοοῦντα

### book 17.5.1

ὅτι πολλὰ δεῖ προσδέχεσθαι κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐνεργού‐

### book 17.5.2

μενα. A. Ar. 357.

### book 31.1

ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσιν: ἡ διπλῆ ὅτι στρεπτοὺς

### book 31.2

χιτῶνας τοὺς νηστούς· ὑποδύτας γὰρ εἶχον ὑπὸ τοὺς στα‐

### book 31.3

τοὺς μαλάγματος ἕνεκα· αἷμα δ’ ἀνηκόντιζε διὰ

### book 31.4

στρεπτοῖο χιτῶνος (Ε 113). A.

### book 33.1

αὐτὰρ ὁ ἂψ ἀπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαί‐

### book 33.2

νων: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν τοῦ χρόνου, ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 33.3

δαΐξαι προθυμούμενος κατὰ τὸ συντελικόν (cf. p. 5). A.

### book 33.4

(Lycaonem Achilles)

### book h36-8.1

ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα,

### book h36-8.2

ἐννύχιος προμολών· ὁ δ’ ἐρινεὸν ὀξέι χαλκῷ

### book h36-8.3

τάμνε νέους ὄρπηκας.

### book 36.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀλωὴν τὴν δενδροφόρον γῆν νῦν λέγει·

### book 36.2

ἐπιφέρει γάρ ὁ δ’ ἐρινεόν. A. Ar. 153.

### book 37.1

ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλακται, ἀντὶ τοῦ ἐρινεοῦ νέους

### book 37.2

ὄρπηκας. A. Cf. p. 20.

### book 40.1

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐυκτιμένην ἐπέ‐

### book 40.2

ρασσεν: ἡ διπλῆ ὅτι ἐλλείπει ἡ εἴς, εἰς Λῆμνον. A. Cf. p. 26.

### book 43

Ἴμβριος Ἠετίων: πρὸς τὴν ὁμωνυμίαν. V.

### book 67.1

ἤτοι ὁ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλ‐

### book 67.2

λεύς: ὅτι κατὰ τὸ σιωπώμενον ἀνέλαβε τὸ δόρυ V. Cf. ad

### book 67.3

v. 17. Ar. 357.

### book 75.1

ἀντί τοί εἰμ’ ἱκέταο: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἴσος

### book 75.2

ἱκέτῃ εἰμί· ἀντὶ κασιγνήτου ξεῖνος (θ 546) ἀντὶ τοῦ

### book 75.3

ἴσος κασιγνήτῳ. A. Ar. 120.

### book 83.1

μέλλω που ἀπέχθεσθαι Διὶ πατρί: ἡ διπλῆ

### book 83.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔοικα ἀπεχθάνεσθαι. A. Ar. 125.

### book 86.1

θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος,

### book 86.2

Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν

### book 86.3

ἀνάσσει: ἡ διπλῆ ὅτι τοὺς Λέλεγας ἐν τῷ καταλόγῳ παρῆ‐

### book 86.4

κεν, καὶ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ὀνόματος. A.

### book 95.1

μή με κτεῖν’ ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός

### book 95.2

εἰμι: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐπεὶ

### book 95.3

οὐκ ἰογάστριος, παρόσον ἐν ἄλλοις ἔφη ἰῆς ἐκ νηδύος

### book 95.4

Ω 496. A. Quae deinde sequuntur, Aristonici esse non pos‐

### book 95.5.1

sunt: ἴα δέ ἐστιν ἡ μία· καὶ οὐ τίθησιν Ὅμηρος τὸ μία

### book 95.5.2

ἐπὶ τοῦ ὁμοῦ, οὐδὲ κατὰ σύνθετον ἐκφέρει· τῆς μὲν ἰῆς

### book 95.5.3

στιχὸς ἦρχεν (Π 173). A. Nam (ut taceam de versu Ho‐

### book 95.5.4

merico inepte adscripto) non potest dubitari quin revera ἴα

### book 95.5.5

adhibitum sit ad significandam rem quae pluribus communis est

### book 95.10.1

(Δ 437). Sed id fortasse negavit Aristarchus, componi hanc

### book 95.10.2

vocem apud Homerum: οὐδὲ κατὰ σύνθετον ἐκφέρει. Tan‐

### book 95.10.3

tum certum, non omissum esse in hoc scholio alterum lo‐

### book 95.10.4

cum ubi ὁμογάστριος legitur Ω 47, quem non videtur ten‐

### book 95.10.5

tasse Zenodotus.

### book 106.1

ἀλλὰ φίλος, θάνε καὶ σύ. Nominativus pro vo‐

### book 106.2

cativo. v. Γ 277. Cf. p. 18.

### book 111.1

ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη ἢ μέσον ἦμαρ: ἡ

### book 111.2

διπλῆ ὅτι ὅλην τὴν ἡμέραν εἰς τρία διαιρεῖ, ἠῶ τὴν πρωΐαν,

### book 111.3

μεσημβρίαν πᾶν τὸ μέσον τῆς ἡμέρας, δείλην ὅτε ἐνδεῖ ἡ

### book 111.4

τοῦ ἡλίου ἕλη τουτέστιν ἡ αὐγή, ὥσπερ καὶ τὴν νύκτα εἰς

### book 111.5

τρία, ἑσπέραν, ἀμολγόν, ἑῴαν. A.

### book 125.1

εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εἴσω

### book 125.2

ἰσοδυναμεῖ τῷ εἴς, ἀντὶ τοῦ εἰς ἁλός. A. Cf. p. 28.

### book h126-7.1

θρώσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ’ ὑπαΐξει

### book h126-7.2

ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.

### book 126.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σημαινόμενον. Φιλητᾶς γὰρ καὶ

### book 126.2

Καλλίστρατος γράφουσι φρῖχ’ ὑπαλύξει, λέγοντες ὅτι οἱ

### book 126.3

πίονες τῶν ἰχθύων καὶ εὔτροφοι τὸ ψῦχος ὑπομένουσι καὶ

### book 126.4

οὐ φθείρονται. ὁ δὲ ποιητὴς οὐδέποτε φρίκην τὸ ψῦχος εἴ‐

### book 126.5.1

ρηκεν, ἀλλὰ τὸ ἐκ γαλήνης πρῶτον ἐξορθούμενον κῦμα,

### book 126.5.2

ὁμωνύμως δὲ τούτῳ καὶ τὸν ἄνεμον τὸν οἱονεὶ ἐπιστίζοντα

### book 126.5.3

τὴν θάλασσαν· οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι

### book 126.5.4

φρίξ (Η 63) καὶ ὡς δ’ ὑπὸ φρικὸς Βορέω (cod. Βορέης—

### book 126.5.5

Ψ692). [ἡμεῖς δὲ λέγομεν ψῦχος κρύος καὶ πάχνην]. ἔστιν

### book 126.10.1

οὖν τὸ λεγόμενον, μέλαιναν φρῖχ’ ὑπαΐξει, τὸ μέλαν κῦμα

### book 126.10.2

ὑποτροχάσεται ἰχθὺς ὃς (cod. ὡς) φάγοι ἂν τοῦ Λυκάονος

### book 126.10.3

τὸν δημόν, πλοάζοντος καὶ ἐξ ἐπιπολῆς φερομένου τοῦ νε‐

### book 126.1

κροῦ. τὸ γάρ ὅς κε φάγῃσι ὃς φάγοι ἄν· καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ

### book 126.2

(α 396) τῶν κέν τις τόδ’ ἔχῃσι. A. Inclusa aliena sunt.

### book 126.15

L. Cf. Ar. 98 sq. et de conjunctivo pro optativo p. 9.

### book 127.1

ὅς κε φάγῃσιν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὃς φάγοι

### book 127.2

ἄν. A.

### book 128

Ἰλίου ἱρῆς: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 146.1

κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 146.2

λείπει ἡ περί πρόθεσις. A. Cf. p. 26.

### book 155.1

(Asteropaeus) Παίονας ἄνδρας ἄγων δολιχεγ‐

### book 155.2

χέας: ἡ διπλῆ ὅτι ἕτερος οὗτος Παιόνων ἡγεμών, ὃν οὐ

### book 155.3

κατείλοχε διὰ τοῦ καταλόγου. A.

### book 165.1

(οὐδὲ διαπρό) ῥῆξε σάκος· χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε

### book 165.2

δῶρα θεοῖο: ἡ διπλῆ ὅτι ἄτρωτα τὰ ἡφαιστότευκτα ὅπλα.

### book 165.3

ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τοὺς ἠθετημένους ἐν τῇ πρὸ ταύτης

### book 165.4

ῥαψωδίᾳ (Υ 268): ἀλλὰ δύο μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας.

### book 165.5

A. Ar. 178, 186.

### book h166-8.1

τῷ δ’ ἑτέρῳ (δουρί) μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε

### book h166-8.2

χειρός

### book h166-8.3

δεξιτερῆς, σύτο δ’ αἷμα κελαινεφές· ἡ δ’ ὑπὲρ

### book h166-8.4

αὐτοῦ

### book h166-8.5

γαίῃ ἐνεστήρικτο.

### book 166.1

ὅτι ἀρχαικῶς πάλιν τὸν πῆχυν αὐτὸν ἔβαλεν, οὐχὶ

### book 166.2

τὸν πῆχυν αὐτοῦ. A. Cf. p. 20.

### book 167.1

ὅτι τῷ ἑτέρῳ εἰρηκὼς ἐπήγαγεν, ἡ δ’ ὑπὲρ αὐ‐

### book 167.2

τοῦ γαίῃ ἐνεστήρικτο. A. Cf. p. 32.

### book 169.1

μελίην ἰθυπτίωνα: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γρά‐

### book 169.2

φει ἰθυκτίωνα διὰ τὸ κτεδόνας λέγεσθαι τῶν ξύλων τὰς

### book 169.3

γραμματοειδεῖς διαφύσεις. παρέλκει δὲ νῦν τὸ περὶ τῆς τοῦ

### book 169.4

ξύλου φύσεως εἰπεῖν. τὸ μέντοι ἰθυπτίωνα εἰς ἰθὺ φερο‐

### book 169.5.1

μένην, ἀναφερομένου τοῦ ἐπαίνου εἰς τὸν ἀκοντίζοντα.

### book 169.5.2

καὶ δ’ ἄλλως τοῦ γ’ (cod. δ’) ἰθὺ βέλος πέτετ’ [οὐδ’

### book 169.5.3

ἀπολήγει] (Υ 99). A.

### book h172-3.1

μεσσοπαγὲς δ’ ἄρ’ ἔθηκε κατ’ ὄχθης μείλινον

### book h172-3.2

ἔγχος (Achilles).

### book h172-3.3

Πηλείδης δ’ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ—

### book 172.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἣν νῦν ὄχθην εἴρηκεν, ἑξῆς κρημνόν·

### book 172.2

οὐ δύνατ’ ἐκ κρημνοῖο (175). πάντα γὰρ τὰ ὑψηλὰ

### book 172

ὄχθαι λέγονται. A. Ar. 129.

### book 173.1

ἡ διπλῆ ὅτι ὡς περὶ ἑτέρου λέγει, προειπὼν δεύ‐

### book 173.2

τερος αὖτ’ Ἀχιλεύς. (169). A.

### book 183.1

τεύχεά τ’ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα:

### book 183.2

ἡ διπλῆ ὅτι εὐχόμενος ἀντὶ τοῦ καυχώμενος (Ar. 150). A.

### book 185.1

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος

### book 185.2

παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι:

### book 185.3

ἡ διπλῆ ὅτι περισσὸς ὁ πέρ, ὡς ἐκεῖ φυγόντι περ αἰπὺν

### book 185.4

ὄλεθρον (ρ 47). A. Cf. p. 35.

### book h194-6.1

τῷ (Jovi) οὔτε κρείων Ἀχελώιος ἰσοφαρίζει

### book h194-6.2

οὔτε βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο

### book h194-6.3

ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα.

### book 195.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος αὐτὸν οὐκ

### book 195.2

ἔγραφε. γίνεται δὲ ὁ Ἀχελῷος πηγὴ τῶν ἄλλων πάντων.

### book 195.3

ἔστι δὲ κατ’ Ὅμηρον ὁ Ὠκεανὸς ὁ ἐπιδιδοὺς πᾶσι τὰ ῥεύ‐

### book 195.4

ματα· διὸ καὶ κατὰ τιμήν φησιν οὔτε τις οὖν ποταμῶν

### book 195.5

ἀπέην νόσφ’ Ὠκεανοῖο (Υ 7). A. Ar. 177.

### book 200.1

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον

### book 200.2

ἔγχος: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντιπέφρακε τῇ ὄχθῃ (172) τὸν κρημνόν.

### book 200.3

A. Ar. 129.

### book 203.1

τὸν μὲν ἄρ’ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφε‐

### book 203.2

πένοντο: ὅτι Ὅμηρος διαστέλλει τὰς ἐγχέλυας ἀπὸ τῶν

### book 203.3

ἰχθύων· καὶ ἑξῆς (353) τείροντ’ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες. A.

### book 218.1

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα:

### book 218.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἄκαιρον τὸ ἐπίθετον· πεφοίνικται γὰρ ὑπὸ τοῦ

### book 218.3

αἵματος. ὅμοιον οὖν τῷ ἐσθῆτα φαεινήν (ζ 74) καὶ

### book 218.4

ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην (Θ 555). A. Cf. ad Γ 352.

### book 220.1

(Scamander) στεινόμενος νεκύεσσιν: ἡ διπλῆ

### book 220.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ στενοχωρούμενος ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν νεκρῶν,

### book 220.3

οὐ στενάζων. A. Cf. ad Π 163.

### book 232.1

δείελος ὀψὲ δύων: ἡ διπλῆ ὅτι ἀρσενικῶς τὴν

### book 232.2

δείλην δείελον (Cf. ad Β 634). A.

### book h246-7.1

ὁ δ’ ἄρ’ ἐκ δίνης ἀνορούσας

### book h246-7.2

ἤιξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πετέσθαι.

### book 246.1

ἡ διπλῆ ὅτι διχῶς γράφεται ἐκ λίμνης καὶ ἐκ

### book 246.2

δίνης, τὸ μὲν οὖν ἐκ δίνης, ἐκ τῆς συστροφῆς τοῦ ῥοῦ, τὸ

### book 246.3

δὲ ἐκ λίμνης ἐκ τοῦ καθ’ ὕδατος τόπου, διὸ καὶ τὸν Ὠκεα‐

### book 246.4

νὸν λίμνην καλεῖ. A.

### book 247

ὅτι ἐλλείπει ἡ διά. A. Cf. p. 26.

### book 249.1

ἵνα μιν παύσειε πόνοιο (Scamander Achillem):

### book 249.2

ἡ διπλῆ ὅτι τοῦ πολεμικοῦ ἔργου. A. Ar. 87.

### book 252.1

αἰετοῦ οἴματ’ ἔχων scribendum esse non ὄμματ’

### book 252.2

ἔχων ut Philetas: Χ 308. L.

### book 255.1

ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθείς

### book 255.2

φεῦγ’, ὁ δ’ ὄπισθε ῥέων ἕπετο—ἡ διπλῆ

### book 255.3

ὅτι τὸ ὕπαιθα εἰς τοὔμπροσθεν σημαίνει. A. Ar. 123.

### book 262.1

τὸ δέ τ’ ὦκα κατειβόμενον κελαρύζει

### book 262.2

χώρῃ ἔνι προαλεῖ, φθάνει δέ τε καὶ τὸν ἄγοντα:

### book 262.3

Ἀρίσταρχος ἐξέτεινε τὸ α διὰ τὸ μέτρον· Ζηνόδοτος φθα‐

### book 262.4

νέει ὡς νοσέει. V. Cf. ad Ι 506.

### book 281.1

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶ‐

### book 281.2

ναι: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τούτου οἱ νεώτεροι ἐξεδέξαντο λευγα‐

### book 281.3

λέον τὸν δίυγρον· ἔστι δὲ κατὰ κοινωνίαν στοιχείων λευγα‐

### book 281.4

λέον ὀλέθριον, παρὰ τὸν λοιγόν. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (β 61)

### book 281.5

λευγαλέοι τ’ ἐσόμεσθα. A. Ar. 113.

### book 282.1

ἐρχθέντα: σημειοῦνταί τινες ὡς (l. ὅτι) ἅπαξ

### book 282.2

εἴρηκεν. A. ? An pertinet ad συφορβόν, ὅτι ἅπαξ ἐν Ἰλιάδι?

### book 283.1

ὅν ῥά τ’ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα:

### book 283.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ χειμῶνος διαπερῶντα. Hoc oblitus sum

### book 283.3

afferre p. 23, ubi de dativo cum genetivo mutato dixi. ἐναύ‐

### book 283.4

λους δὲ τοὺς ποταμοὺς τοὺς ἐπιμήκεις (Apoll. 68, 25. Ar. 152). A.

### book 287.1

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσί‐

### book 287.2

χθων: ἡ διπλῆ ὅτι δυεῖν ὄντων πληθυντικῶς εἴρηκε τοῖσι

### book 287.3

δὲ μύθων ἦρχε. A. Cf. Pal. ε 202. η 47.

### book 290.1

τοίω γάρ τοι νῶι θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμέν

### book 290.2

Ζηνὸς ἐπαινήσαντος, ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη:

### book 290.3

ἀθετεῖται ὅτι ἀπίθανον εἰς ἀνδρὸς μορφὴν ὡμοιωμένον

### book 290.4

(Neptunum) λέγειν „ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη“· τίς γάρ ἐστιν,

### book 290.5

οὐ μὴ νοήσῃ. A.

### book 295.1

πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι

### book 295.2

Τρωικόν, ὅς κε φύγῃσι. σὺ δ’ Ἕκτορι θυμὸν

### book 295.3

ἀπούρας—: ἡ διπλῆ ὅτι Ἕκτορι ἀντὶ τοῦ Ἕκτορος (cf.

### book 295.4

p. 22) καὶ φύγῃσιν ὃς ἂν φύγοι (cf. p. 10). AB.

### book 313.1

πολὺν δ’ ὀρυμαγδὸν ὄρινε Φιτρῶν καὶ λάων.

### book 313.2

Hic versus facit ad explicationem vocis semel dictae χέραδος 319.

### book 317.1

τὰ τεύχεα καλά: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ τὰ καλὰ

### book 317.2

τεύχεα, ὡς οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμης’ (sic) ἀρητῆρα

### book 317.3

(Α 11 ubi v.). A.

### book 319.1

εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας:

### book 319.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ τὸ χέραδος. ἔστι δὲ τὸ συναγειρόμενον

### book 319.3

ἐν τῇ ῥύσει πλῆθος ἰλύος καὶ ὀστράκων καὶ λίθων. φησὶ γοῦν

### book 319.4

πολὺν δ’ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λαῶν (313). A.

### book 320.1

οὐδέ οἱ ὀστέ’ ἐπιστήσονται Ἀχαιοί

### book 320.2

ἀλλέξαι—ἡ διπλῆ ὅτι ἐπιστήσονται ἀντὶ τοῦ

### book 320.3

δυνήσονται. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ν 207) νῦν δ’ οὔτ’ ἄρ

### book 320.4

πῃ θέσθαι ἐπίσταμαι ἀντὶ τοῦ οὐ δύναμαι. A. Ar. 150.

### book 320.5

οὐδέ τί μιν χρεώ

### book 323.1

ἔσται τυμβοχοῆς’, ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί:

### book 323.2

ὅτι τὸ πλῆρές ἐστι τυμβοχοῆσαι· διὸ σημειοῦνταί τινες. A.

### book h331-2.1

ὄρσεο κυλλοπόδιον, ἐμὸν τέκος· ἄντα σέθεν γάρ

### book h331-2.2

Ξάνθον δινήεντα μάχῃ ἠίσκομεν εἶναι.

### book 331.1

ἀθετεῖται ὅτι ἄκαιρον τὸ ἐπίθετον· ἡ γὰρ φιλαν‐

### book 331.2

θρωπευομένη καὶ λέγουσα ἐμὸν τέκος οὐκ ὤφειλεν ἀπὸ τοῦ

### book 331.3

ἐλαττώματος προσφωνεῖν. A. Nescimus autem quomodo le‐

### book 331.4

gerit versum sequentem.

### book 334.1

ἀργεστᾶο Νότοιο: τοῦ λεγομένου λευκονότου (cf.

### book 334.2

ad Λ 306). A.

### book h335-7.1

εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν

### book h335-7.2

ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι,

### book h335-7.3

φλέγμα κακὸν φορέουσα.

### book 335.1

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὄρ‐

### book 335.2

σασα· ἐκ δὲ τούτου φανερός ἐστι δεδεγμένος τὸ εἴσομαι

### book 335.3

γνώσομαι, καὶ τὸ ἥ κεν ἀπὸ Τρώων ψιλῶς ἀνεγνωκώς.

### book 335.4

οὐ βούλεται δὲ γνῶναι ἀλλὰ πορευθῆναι κατασκευάσουσα.

### book 335.5

A. Ar. 150.

### book 337

ἡ διπλῆ ὅτι τὴν φλόγα κατὰ τὸ οὐδέτερον. A.

### book 343.1

ὣς φάτο, Ἥφαιστος δὲ τιτύσκετο θεσπιδαὲς

### book 343.2

πῦρ: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ζητούμενον πῶς οὐ κατακαίεται ὁ

### book 343.3

Ἀχιλλεὺς ἀναζέοντος τοῦ ὕδατος. λέγει δὲ ὁ Ἀρίσταρχος

### book 343.4

ὅτι πρῶτον τὸ πεδίον ἀνεξήρανται τῇ φλογί, εἶτα εἰς τὸ

### book 343.5.1

ῥεῦμα τοῦ ποταμοῦ τρέπει τὴν φλόγα, ὅτε ὁ Ἀχιλλεὺς ἤδη

### book 343.5.2

ἐν τῷ πεδίῳ ἐγεγόνει. A.

### book 345.1

πᾶν δ’ ἐξηράνθη πεδίον: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 345.2

ὅλον (Ar. 130) καὶ ὅτι πρότερον ἀνεξηράνθη τὸ πεδίον. A.

### book 345.3

τό ante πρότερον del. L.

### book 349.1

κὰδ δ’ ἄρα νεκρούς

### book 349.2

κῆεν· ὁ δ’ ἐς ποταμὸν τρέψε φλόγα παμ‐

### book 349.3

φανόωσαν: ὅτι πάλιν ἐπανέλαβεν (sc. διὰ τοῦ ἄρθρου). A.

### book 349.4

Cf. ad Ε 734.

### book 353.1

τείροντ’ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες: ὅτι διέστειλε

### book 353.2

τὰς ἐγχέλεις ἀπὸ τῶν ἰχθύων. A. Cf. ad 203.

### book h362-3.1

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον, ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ

### book h362-3.2

κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο.

### book 362.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἶδεν ἕψησιν κρεῶν, χρωμένους δὲ τοὺς

### book 362.2

ἥρωας οὐ παρεισάγει. A. Ar. 348.

### book 363.1

μελδόμενος: ὅτι ἀντὶ τοῦ μέλδων, τήκων τὰ

### book 363.2

κνίση, παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. A. cf. p. 2.

### book 366.1

οὐδ’ ἔθελε προρέειν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ οὐκ

### book 366.2

ἠδύνατο. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (γ 121) ἤθελ’, ἐπεὶ μάλα πολ‐

### book 366.3

λὸν ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεύς A. Ar. 151.

### book 388.1

ἀμφὶ δὲ σάλπιγξεν μέγας οὐρανός: ἡ διπλῆ

### book 388.2

ὅτι αὐτὸς μὲν οἶδε σάλπιγγα, χρωμένους δὲ τοὺς ἥρωας οὐκ

### book 388.3

εἰσάγει. A. Ar. 198, 348.

### book 394.1

κυνάμυια: ἡ διπλῆ ὅτι αὐτὸς ἐσχημάτισε τὸ ὄνομα

### book 394.2

ἀπὸ τοῦ κυνὸς καὶ τῆς μυίας· ὁ μὲν γὰρ κύων ἀναιδής, ἡ

### book 394.3

δὲ μυῖα θρασεῖα. A.

### book 397.1

πανόψιον ἔγχος: ὅτι πανόψιον τὸ λαμπρὸν καὶ

### book 397.2

ἐπιφανές. A.

### book 401.1

(αἰγίδα) ἣν οὐδὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός: ἡ

### book 401.2

διπλῆ ὅτι ἰδίως ἐπὶ τῆς αἰγίδος τοῦτό φησιν, ἣν Διὸς ὅπλον

### book 401.3

παραδίδωσιν. A. Ar. 192.

### book 416.1

τὸν δ’ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφρο‐

### book 416.2

δίτη: ἡ διπλῆ ὅτι οἱ χωρίζοντές φασι τὸν τῆς Ἰλιάδος ποιη‐

### book 416.3

τὴν εἰδέναι συνοῦσαν τῷ Ἄρεϊ τὴν Ἀφροδίτην, τὸν δὲ τῆς

### book 416.4

Ὀδυσσείας διαφώνως Ἡφαίστῳ. λέγειν δὲ δεῖ ὅτι οὐχ οἱ

### book 416.5

αὐτοὶ χρόνοι ἦσαν τῆς συμβιώσεως. A.

### book 424.1

καί ῥ’ ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ

### book 424.2

ἤλασε—ἡ διπλῆ ὅτι ἐπιεισαμένη ἐστὶν ἐπελ‐

### book 424.3

θοῦσα, ἐφορμήσασα, ἀπὸ τοῦ εἶμι, ὡς τὸ ἢ τάχα καὶ δαλῷ

### book 424

βεβλημένος εἶσθα θύραζε (τ 69). A. Ar. 150.

### book 430.1

ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες: ὅτι ὑπομενη‐

### book 430.2

τικοὶ οἱ τλήμονες, καὶ οὐκ ἀτυχεῖς, ὡς οἱ νεώτεροι. A. Ar. 100.

### book 430.3

ὅτ’ ἀγήνορι Λαομέδοντι

### book 444.1

πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτόν:

### book 444.2

ἡ διπλῆ ὅτι Ὅμηρος οὐ παραδίδωσιν αἰτίαν δι’ ἣν ἐθήτευ‐

### book 444.3

σαν οὗτοι οἱ θεοὶ Λαομέδοντι. A. Ar. 181.

### book 446.1

ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα:

### book 446.2

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐν τοῖς ἐπάνω ἀθέτησιν, ὅτι διαφωνεῖ

### book 446.3

ταῦτα (ἐκείνοις?) ἐν οἷς φησί (Η 452) τότ’ ἐγὼ καὶ Φοῖ‐

### book 446.4

βος Ἀπόλλων ἥρῳ Λαομέδοντι. A.

### book 455.1

στεῦτο δ’ ὅ γ’ ἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα

### book 455.2

χαλκῷ: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ στεῦτο κατὰ διάνοιαν ὡρίζετο, διε‐

### book 455.3

βεβαιοῦτο, πρὸς τὰ ἐν τῇ νεκυίᾳ (λ 583) ἀθετούμενα (Ar. 107):

### book 455.4

καὶ ὅτι καταχρηστικῶς ἀπολεψέμεν ἀντὶ τοῦ ἀποκόψειν. A.

### book 470.1

τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν

### book 470.2

Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον:

### book 470.3

ἀθετεῖται ὅτι περισσός. τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νεί‐

### book 470.4

κεσε πότνια θηρῶν. τίς δὲ κυνηγετικὴ θεὸς εἰ μὴ ἡ

### book 470.5

Ἄρτεμις; A. Cf. ad 511.

### book h475-7.1

μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω

### book h475-7.2

εὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν,

### book h475-7.3

ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.

### book 475.1

ἀπὸ τούτου ἀθετοῦνται στίχοι γʹ. οὐ δύναται γὰρ

### book 475.2

ὁ αἰδούμενος (Apollo) πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν

### book 475.3

παλάμῃσιν (469) ἀεὶ προκαλεῖσθαι τὸν Ποσειδῶνα ἐν τῷ

### book 475.4

Ὀλύμπῳ πρὸς μάχην, ἄλλως τε οὐδὲ πολεμικός ἐστιν, ἀλλὰ

### book 475.5

χοροῖς καὶ φόρμιγγι τέρπεται. A.

### book 478

ὣς φάτο· τὴν δ’ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων,

### book 479.1

ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις: ἡ δι‐

### book 479.2

πλῆ ὅτι κοινὸν δεῖ δέξασθαι τὸ προσέφη· ἀλλὰ χολωσαμένη

### book 479.3

Διὸς αἰδοίη παράκοιτις προσέφη. οὕτως οὖν κἀκεῖ παῖδα

### book 479.4

τέ σοι ἀγέμεν Φοίβῳ θ’ ἱερὴν ἑκατόμβην (Α 443):

### book 479.5.1

ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ ἀγέμεν, καὶ περιττὸς ὁ ἑξῆς ῥέξαι ὑπὲρ

### book 479.5.2

Δαναῶν. A. „Ergo videmus Aristonicum illum versum νεί‐

### book 479.5.3

κεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν (480) ne nosse quidem.“

### book 479.5.4

L. Ar. 365. Nec Eustathius eum novit v. p. 1247, 40.

### book 485.1

κατ’ οὔρεα θῆρας ἐναίρειν: ὅτι ἐναίρειν κατα‐

### book 485.2

χρηστικῶς· θῆρες γὰρ οὐκ ἔχουσι παντευχίαν ὥστε σκυλευ‐

### book 485.3

θῆναι. A. Ar. 148.

### book 487.1

εἰ δ’ ἐθέλεις, πολέμοιο δαήμεναι: ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 487.2

δάηθι προστακτικοῦ. A. Cf. p. 14.

### book 495.1

ἥ ῥά θ’ ὑπ’ ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρην

### book 495.2

χηραμόν: ἡ διπλῆ ὅτι αὐτὸς ἐξηγεῖται τί ἐστι χηρα‐

### book 495.3

μός, ὅτι κοίλη πέτρα. A.

### book 499.1

πληκτίζεσθ’ ἀλόχοισι Διός: μάχεσθαι. τῶν

### book 499.2

ἅπαξ δὲ εἰρημένων ἡ λέξις. B.

### book 501.1

εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι: ἡ διπλῆ ὅτι εὔχεσθαι

### book 501.2

ἀντὶ τοῦ εὔχου, καυχῶ. A. Ar. 150.

### book 502.1

ὣς ἄρ’ ἔφη, Λητὼ δὲ συναίνυτο κάμπυλα τόξα

### book 502.2

πεπτεῶτ’ ἄλλυδις ἄλλα μετὰ στροφάλιγγι κονίης:

### book 502.3

ὅτι μέμιχε τὸν κατὰ τοῦ τόξου λόγον τῷ κατὰ τῶν βελῶν·

### book 502.4

καμπύλα μὲν γὰρ τὰ τόξα, πεπτεῶτα δ’ ἄλλυδις ἄλλῃ τὰ

### book 502.5.1

βέλη· ὡς χοῖνιξ τὸ μετροῦν καὶ τὸ μετρούμενον, καὶ κοτύλη,

### book 502.5.2

οὕτως καὶ τὰ βάλλοντα καὶ τὰ βαλλόμενα τόξα. A. Ar. 71.

### book 511.1

τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἐυστέφανος κελα‐

### book 511.2

δεινή: ἡ διπλῆ ὅτι ἠρκέσθη τοῖς ἐπιθέτοις, περιττὸς οὖν

### book 511.3

κἀκεῖ τὸ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα (471). A.

### book 515

Ἴλιον ἱρήν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 519.1

οἱ μὲν χωόμενοι, οἱ δὲ μέγα κυδιόωντες:

### book 519.2

ὅτι σαφῶς χωόμενοι συγχεόμενοι. A. Ar. 147.

### book 523.1

θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκεν (καπνὸν ἄστεος αἰθο‐

### book 523.2

μένοιο): ἀντὶ τοῦ ἐφῆκε. A. Ar. 151.

### book 538.1

αἱ δὲ (πύλαι) πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος. αὐ‐

### book 538.2

τὰρ Ἀπόλλων—: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος τοὺς στίχους

### book 538.3

(hunc et sequentem) ἠθέτηκε, γελοῖον ἡγούμενος διὰ πύλης

### book 538.4

φωτίζεσθαι τὴν πόλιν τοῦ παντὸς τόπου ἐναιθρίου ὄντος.

### book 538.5.1

λέγει δὲ τεῦξαν φάος ἀντὶ τοῦ τὴν σωτηρίαν τοῖς φεύγουσιν

### book 538.5.2

ἐποίησαν, ὡς ἐν τῷ φόως δ’ ἑτάροισιν ἔθηκεν ἄνδρα

### book 538.5.3

βαλών (Ζ 6). A. Ar. 55, 364.

### book 541.1

δίψῃ καρχαλέοι: ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἤλλακται,

### book 541.2

καὶ ὅτι παρεῖται ἡ ὑπό πρόθεσις, ἀντὶ τοῦ ὑπὸ δίψης. A.

### book 541.3

Hoc schol. apud Bekkerum in duas particulas discerptum, quas

### book 541.4

conjunxi inserto καί. Cf. p. 25.

### book 542

ὁ δὲ σφεδανῶν ἔφεπ’ ἔγχει: ἡ διπλῆ ὅτι σφε‐

### book 542.1

δανῶν σφοδρῶς διώκων. [Ἀτρείδης δ’ ἐπῴχετο Δαναοῖσι σπευ‐

### book 542.2

δανόν—sic pro Ἀτρ. δ’ ἕπετο σφεδανὸν Δ. κελεύων Λ 165].

### book 542.3

τῷ δὲ τόνῳ ὥσπερ ἐνοχλῶν· προκατάρχει γὰρ τοῦ (τούτου

### book 542.5.1

τό?) σφεδανός, παρ’ ὃ ἐγένετο σφεδανόν—A. Versum

### book 542.5.2

Λ 165 ab aliena manu illatum censet L. nam eo loco σφεδα‐

### book 542.5.3

νόν lectio Aristarchea fuisse videtur, non σφεδανῶν: n. Ar.

### book 542.5.4

146. Sed fortasse in fine scholii hunc versum attulit Aristoni‐

### book 542.5.5

cus: παρ’ ὃ ἐγένετο σφεδανόν, σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων.

### book 542.10.1

Praeter hos duos locos non legitur haec vox apud Homerum

### book 542.10.2

nisi Π 372.

### book 543.1

μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι. μενέαινε cupiebat:

### book 543.2

Π 491. L.

### book 544.1

ἔνθα κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν:

### book 544.2

ἡ διπλῆ ὅτι ὁμωνύμως τῇ χώρᾳ τὴν Ἴλιον Τροίαν εἴρηκεν.

### book 544.3

A. Ar. 240.

### book 550.1

αὐτὰρ ὅ γ’ ὡς ἐνόησεν Ἀχιλλῆα πτολίπορ‐

### book 550.2

θον: ἡ διπλῆ ὅτι πλεονάζει ἐπ’ Ὀδυσσέως τὸ πτολίπορθος

### book 550.3

διὰ τὴν Ἰλίου πόρθησιν, νῦν δὲ ἅπαξ (n. ad Ο 56) ἐπ’

### book 550.4

Ἀχιλλέως, πρὸς τοὺς χωρίζοντας· τούτοις γὰρ χρῶνται. τι‐

### book 550.5.1

νὲς δὲ Ἀχιλλέα Πηλείωνα ποιοῦσι, ξενισθέντες πρὸς τὸ

### book 550.5.2

ἐπίθετον. A. ἀλλ’ ἤδη αὐτὸς εἶπε δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ

### book 550.5.3

πόλεις ἀλάπαξα (Ι 328). V. (cf. ad Ο 77). Quid sibi vo‐

### book 550.5.4

luerint Chorizontes, quid iis responsum sit, hac brevitate ob‐

### book 550.5.5

scurum. Fortasse illi dixerunt in Odyssea solum Ulixem πτο‐

### book 550.10.1

λίπορθον dici, in Iliade etiam alios. Immo, relatum, ita di‐

### book 550.10.2

cendum est: in Ulixe omnino saepe hoc epitheto utitur Home‐

### book 550.10.3

rus, ut quod ille κατ’ ἐξοχὴν gerat quod ipsam Trojam ever‐

### book 550.10.4

terit. Attamen raro quidem etiam unus et alter reliquorum

### book 550.10.5

heroum idem fert epitheton, sed propter aliam causam, ut

### book 550.15

Achilles ὅτι δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξεν. L.

### book 570.1

θνητὸν δέ ἕ φας’ ἄνθρωποι

### book 570.2

ἔμμεναι· αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπά‐

### book 570.3

ζει: ἀθετεῖται ὅτι ὡς ἐλλείποντος τοῦ λόγου ἐνέταξέ τις αὐ‐

### book 570.4

τόν. δεῖ δὲ τῷ θνητὸν δέ ἕ φας’ ἄνθρωποι προσυπα‐

### book 570.5.1

κούειν τὸ εἶναι. καὶ ὅτι ἐπιφερόμενον τὸ αὐτάρ οἱ Κρο‐

### book 570.5.2

νίδης Ζεῦς κῦδος ὀπάζει ἐναντίον ἐστὶ τῷ προτρέποντι

### book 570.5.3

τὸν Ἀγήνορα ἀντιστῆναι Ἀχιλλεῖ. A. Ar. 360.

### book 575

(πάρδαλις—οὐδέ τι θυμῷ) ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖ‐

### book 575.1

ται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ φοβεῖ‐

### book 575.2

ται ἀντὶ τοῦ φεύγει (Ar. 89). καὶ ὅτι ἔν τισι γράφεται κυ‐

### book 575.3

νυλαγμόν. οὐκ ἀνάγκη δέ ἐστιν· ὁ γὰρ ὑλαγμὸς ἴδιος

### book 575.5

κυνῶν. σύνδεσμος δέ ἐστιν ὁ κέν, εἶτα ὑλαγμόν. A.

### book 576.1

εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βά‐

### book 576.2

λῃσιν: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀντιδιαστολὴν τοῦ οὐτάσαι καὶ

### book 576.3

βαλεῖν (Ar. 62). A.

### book 594.1

οὐδ’ ἐπέρησε (χαλκός), θεοῦ δ’ ἠρύκακε δῶρα:

### book 594.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἄτρωτα τὰ ἡφαιστότευκτα ὅπλα, πρὸς τοὺς

### book 594.3

ἠθετημένους (Υ 269). A. Ar. 178.

### book 606.1

τόφρ’ ἄλλοι Τρῶες πεφοβημένοι ἦλθον

### book 606.2

ὁμίλῳ: ἡ διπλῆ ὅτι πεφοβημένοι ἀντὶ τοῦ φεύγοντες. AB.

### book 606.3

Ar. 89.

### book 6.1

Ἰλίου προπάροιθε πυλάων τε Σκαιάων: ἐν

### book 6.2

ἀριστερᾷ τοῦ τείχους αἱ πύλαι ἔκειντο, αἳ ἐκαλοῦντο Δαρ‐

### book 6.3

δανίαι. ἡ διπλῆ πρὸς τὰς Σκαιάς. A. Ar. 232.

### book 11.1

ἦ νύ τοι οὔ τι μέλει Τρώων πόνος οὓς ἐφό‐

### book 11.2

βησας: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς ὁ πόνος οὐκ ἔστιν ἀλγηδών·

### book 11.3

ἀλλ’ οὕτως εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ οὐ μέλει σοι τὸ περὶ τοὺς Τρῶας

### book 11.4

πονεῖν καὶ ἐνεργεῖν (Ar. 87). καὶ ὅτι ἐφόβησας εἰς φυγὴν

### book 11.5

ἔτρεψας (Ar. 89). A.

### book 23.1

(ἵππος) ὅς ῥά τε ῥεῖα θέῃσι τιταινόμενος πε‐

### book 23.2

δίοιο: ὁ διπλῆ ὅτι θέῃσιν ἀντὶ τοῦ θέῃ. πλεονάζει δὲ τῷ

### book 23.3

τοιούτῳ σχήματι Ἴβυκος. καὶ ὅτι ἐλλείπει ἡ διά, διὰ πε‐

### book 23.4

δίοιο (cf. p. 26). A.

### book 26.1

(Achillem) παμφαίνονθ’ ὥς τ’ ἀστέρ’—ὅς ῥά τ’

### book 26.2

ὀπώρης εἶσι. Ut hic caniculae Achilles comparatur, ita idem

### book 26.3

sidus significatur in similitudine Λ 62.

### book 29.1

ὅν τε κύν’ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσιν: ἡ

### book 29.2

διπλῆ ὅτι περισσὸς ὁ τέ σύνδεσμος. A. Cf. p. 34.

### book 31.1

καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖ‐

### book 31.2

σιν: ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα ὁ πυρετός, καὶ ὅτι πυρετὸν

### book 31.3

κυρίως λέγει, οὐχ ὥς τινες δέχονται τὴν διάκαυσιν τοῦ ἀέ‐

### book 31.4

ρος· πρὸς γὰρ τὸ φθοροποιὸν ἡ παραβολή (Ar. 154). καὶ

### book 31.5

ὅτι δειλοῖσιν ἀντὶ τοῦ δειλαίοις (Ar. 122). A.

### book 32.1

ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε: χαλκόν intelligendum esse

### book 32.2

hastae acumen: Λ 44. L.

### book 40.1

Πηλείωνι δαμείς: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα. a.

### book 40.2

Cf. p. 24.

### book 41.1

αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο

### book 41.2

ὅσσον ἐμοί—σημειοῦνταί τινες ὅτι ἐκ τοῦ ἐναν‐

### book 41.3

τίου τὸ ἐναντίον δεδήλωκεν. AB. Ar. 14.

### book h49-50.1

ἀλλ’ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ’ ἂν ἔπειτα

### book h49-50.2

χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ’ ἀπολυσόμεθ’· ἔστι γὰρ ἔνδον.

### book 49.1

ἡ διπλῆ ὅτι περισσὸς ὁ ἄν σύνδεσμος· εἰ γὰρ ἐνε‐

### book 49.2

τέτακτο κυρίως, ἐπήνεγκεν ἂν ἀπολυσαίμεθα (cod. ομεθα).

### book 49.3

A. Cf. p. 9.

### book 51.1

πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος

### book 51.2

Ἄλτης: ὅτι οἱ πατέρες ταῖς θυγατράσι γαμουμέναις δῶρα

### book 51.3

παρεῖχον· ἐγὼ δ’ ἐπιμείλια δώσω (Ι 147). A. Ar. 198.

### book 53.1

ἄλγος ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι, τοὶ τεκόμεσθα:

### book 53.2

ὁμοίως τῷ Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο (Τ 215) ἐπὶ ἀρ‐

### book 53.3

σενικοῦ. A. „Pro certo dici nequit Aristonici verba esse, quam‐

### book 53.4

quam videntur esse“ L. Ar. 158.

### book 55.1

Ἀχιλῆι δαμασθείς: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα ἀντὶ

### book 55.2

τοῦ ὑπὸ Ἀχιλλέως, ὡς Τρωσὶ δαμείς (Σ 461). A. Cf. p. 24.

### book h66-8.1

αὐτὸν δ’ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν

### book h66-8.2

ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέι χαλκῷ

### book h66-8.3

τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται.

### book 66.1

ἡ διπλῆ ὅτι πρώτῃσι ἀντὶ τοῦ ἄκραις. πρώτῃσι δὲ

### book 66.2

πύλῃσι πρὸς τὸ ἄξαντ’ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ (Ζ 40). A. Ar. 149.

### book 67.1

ἐρύουσιν: ἡ διπλῆ ὅτι χρόνος ἤλλακται ἀντὶ τοῦ

### book 67.2

ἐρύσουσιν· καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (Φ 97) νευρὴν δ’ ἐντανύειν

### book 67.3

ἀντὶ τοῦ ἐντανύσειν. A. Cf. p. 6.

### book 68.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν διαστολὴν τοῦ βαλεῖν καὶ τύψαι

### book 68.2

(Ar. 62): καὶ ὅτι ῥέθη πάντα τὰ μέλη. οἱ δὲ Αἰολεῖς τὸ

### book 68.3

πρόσωπον. A. Ar. 153.

### book 80.1

κόλπον ἀνιεμένη: ὅτι ἀντὶ τοῦ χαλῶσα, ἀναστέλ‐

### book 80.2

λουσα· καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (β 300) αἶγας ἀνιεμένους ἀνα‐

### book 80.3

δέροντας. ἔστιν οὖν ἀπογυμνοῦσα τὸ κατὰ τοὺς μαστοὺς

### book 80.4

κόλπωμα. A. Cf. de κόλπος ad Ζ 400, Ar. 152.

### book 84.1

τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον, ἄμυνε δὲ δήιον ἄν‐

### book 84.2

δρα: ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως φίλε τέκνον ἀντὶ τοῦ φίλον τέκνον

### book 84.3

(cf. p. 32). καὶ ἄμυνε ἀντὶ τοῦ ἀμύνου (cf. p. 3). A.

### book 85.1

μηδὲ πρόμος ἵστασο τούτω: ὅτι σαφῶς πρόμος

### book 85.2

ὁ πρόμαχος, οὐχ ὁ βασιλεύς. A. Ar. 109.

### book 88.1

ἄλοχος πολύδωρος: ἡ διπλῆ ὅτι ἕδνα ἐδίδοσαν οἱ

### book 88.2

παλαιοὶ ταῖς θυγατράσι· καὶ πολύδωρον λέγει τὴν πολύε‐

### book 88.3

δνον. A. Cf. Ζ 394, Ar. 198.

### book 91.1

πολλὰ λισσομένω· οὐδ’ Ἕκτορι θυμὸν ἔπει‐

### book 91.2

θον: ὅτι ὑπερβίβασται ὁ δέ· Ἕκτορι δὲ θυμὸν οὐκ ἔπει‐

### book 91.3

θον, πρὸς τὸ οὐδ’ ἵκετο γήραος οὐδόν (ο 246). A.

### book 93.1

ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃ‐

### book 93.2

σιν: ἡ διπλῆ ὅτι τὴν τῶν ὄφεων κατάδυσιν χειὰν εἴρηκεν,

### book 93.3

ἀπὸ τοῦ χεῖσθαι, ὅ ἐστι χωρῆσαι· εἰς αὐτὸ γὰρ μηχανῶνται

### book 93.4

οἱ ὄφεις εἰς τὸ χωρῆσαι („occurrit: εἰς ἄντρον γὰρ μυχεύον‐

### book 93.5.1

ται οἱ ὄφεις ὥστε χωρῆσαι“ L. Ar. 146) τὸ σῶμα ὥσπερ

### book 93.5.2

ἔλυτρον· οὐδὸς δ’ ἀμφοτέρους ὅδε χείσεται (ς 17). A.

### book 93.5.3

Sed fortasse nil mutandum.

### book 97.1

πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ’ ἐρεί‐

### book 97.2

σας: ἡ ἐπί ἀντὶ τῆς παρά, ὡς ἀλλὰ μάχεσθ’ ἐπὶ νηυ‐

### book 97.3

σὶν ἀολλέες (Ο 494). A. Cf. qu. ep. 87.

### book 110.1

ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐυκλειῶς πρὸ πόληος:

### book 110.2

ἡ διπλῆ ὅτι ὁ κέν περισσός (cf. p. 13). καὶ ὅτι ἀμφίβολον

### book 110.3

πότερον ἐμοὶ αὐτῷ ὀλέσθαι, ἢ καθ’ Ὁμηρικὴν συνήθειαν

### book 110.4

ἀντὶ τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ ὀλέσθαι (cf. p. 24). A.

### book 118.1

ἄλλ’ ἀποδάσσεσθαι, ὅσα τε πτόλις ἥδε κέ‐

### book 118.2

κευθεν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀμφιδάσεσθαι, δίχα μερί‐

### book 118.3

σεσθαι. πάλιν δέ (idem ab eo notatum fuerit v. 115) ὁ τέ

### book 118.4

(cod. δέ) σύνδεσμος περισσός (cf. p. 34). A. Bekker in utro‐

### book 118.5.1

que infinitivo ασθαι, Vill. in altero εσθαι. Corr. L. coll. Di‐

### book 118.5.2

dymi sch.: Ἀρίσταρχος ἀποδάσσεσθαι διὰ τοῦ ε.

### book 120.1

ἄνδιχα πάνια δάσασθαι. Annotavit sine dubio

### book 120.2

ut Σ 510, ὅτι οἱ πολιορκούμενοι ἐξίστασαν τοὺς πολεμίους

### book 120.3

ἐπιμεριζόμενοι τὰ κτήματα.

### book 123.1

μή μιν ἐγὼ μὲν ἵκωμαι ἰών, ὁ δέ μ’ οὐκ

### book 123.2

ἐλεήσει: ὅτι τὸ ἵκωμαι ἀντὶ τοῦ ἱκετεύσω (cf. Apoll. lex.).

### book 123.3

παράκειται οὖν τὸ ἰών, ἐπεὶ προσεγγιζόμεθα οἷς ἂν (cod.

### book 123.4

προσεγγιζόμενοι vel οις ἄν) προσφέρωμεν ἱκέτειαν. A. Haec

### book 123.5.1

ultima a παράκειται si Aristonici sunt, significare videntur, hoc

### book 123.5.2

ἰών h. l. appositum ad ἱκέσθαι διδασκαλικῶς ut alibi dicere

### book 123.5.3

solet, ostendere quo jure ἱκέσθαι significationem supplicandi

### book 123.5.4

induerit. L.

### book 124.1

οὐδέ τί μ’ αἰδέσεται: ὅτι αἰδέσεται ὡς ἱκέτην

### book 124.2

προσδέξεται· αἰδεῖσθαί θ’ ἱερῆα (Α 23). A. Cf. ad Ω 208.

### book 124.3

Ar. 150.

### book 128.1

τῷ ὀαριζέμεναι ἅ τε παρθένος ἠίθεός τε

### book 128.2

πάρθενος ἠίθεός τ’ ὀαρίζετον ἀλλήλοιιν: ἡ διπλῆ

### book 128.3

πρὸς τὴν ἐπανάληψιν, ὅτι πυκνῶς ἐν Ἰλιάδι. ὀαρισμὸς δέ

### book 128.4

ἐστιν ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ὁμιλία· ὄαρες γὰρ αἱ γυναῖκες. A.

### book 128.5

Quatuor ultima verba non videntur Aristonici esse: v. ad Ι 327.

### book 137.1

βῆ δὲ φοβηθείς: ἀντὶ τοῦ φεύγων ἀπέβη. A.

### book 137.2

Cf. ad 141.

### book 141.1

ἡ δέ θ’ ὕπαιθα φοβεῖται: ὅτι καὶ νῦν σαφῶς

### book 141.2

ἀντὶ τοῦ ἔμπροσθεν φεύγει. A. Ar. 89, 123.

### book 143.1

τρέσε δ’ Ἕκτωρ Τεῖχος ὕπο Τρώων: ὅτι τὸ

### book 143.2

τρέσαι οὐ τὴν πτόησιν σημαίνει, ἀλλὰ συνήθως φεύγειν.

### book 143.3

ἐπήνεγκε γοῦν τεῖχος ὕπο Τρώων. A. Cod. σὺν τῷ pro

### book 143.4

συνήθως. Corr. L. Ar. 91.

### book 148.1

(πηγαί) δοιαὶ ἀναΐσσουσι Σκαμάνδρου δι‐

### book 148.2

νήεντος: ὅτι λείπει πρόθεσις ἡ ἔκ ἢ ἀπό· ἐκ Σκαμάνδρου

### book 148.3

γὰρ ἢ ἀπό (cf. p. 25). A.

### book 149

ἡ μὲν γάρ θ’ ὕδατι λιαρῷ ῥέει—

### book 151.1

ἡ δ’ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐικυῖα χαλάζῃ: ἡ

### book 151.2

διπλῆ ὅτι ἐκ τῆς ἀντιδιαστολῆς ταύτης σαφὲς ὅτι ἡ ἑτέρα

### book 151.3

πηγὴ ὕδατι λιαρῷ ῥέει κατὰ χειμῶνα. A.

### book 153.1

ἔνθα δ’ ἐπ’ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς

### book 153.2

ἔασιν: ὅτι πρόθεσις ἤλλακται καὶ πτῶσις, ἀντὶ τοῦ παρ’

### book 153.3

αὐταῖς. A. Cf. p. 28.

### book 158.1

φεύγων, ὁ δ’ ὄπισθε διώκων,

### book 158.2

πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγ’

### book 158.3

ἀμείνων: ἡ διπλῆ ὅτι ὑγιῶς διώκεσθαι λέγει τὸν φεύγοντα.

### book 158.4

A. Ar. 150. ὅτι πρὸς τὸ πρῶτον ὑπήντησε. V.

### book 161.1

ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδά‐

### book 161.2

μοιο: ἡ διπλῆ ὅτι ὡς περὶ ἑτέρων λέγει τρεχόντων περὶ

### book 161.3

τῆς Ἕκτορος ψυχῆς, αὐτοῦ τοῦ Ἕκτορος ἑνὸς ὄντος τούτων. A.

### book 162.1

ὡς δ’ ὅτ’ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυ‐

### book 162.2

χες ἵπποι κτλ. Hi versus faciunt ad athetesin versum 199‐

### book 162.3

201 firmandam.

### book 164.1

τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον

### book 164.2

ἢ τρίπος ἠὲ γυνή, ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος: ἡ

### book 164.3

διπλῆ ὅτι ἀμφίβολον πότερον ἀνδρὸς τεθνεῶτος γυνὴ ἢ ἐπὶ

### book 164.4

τεθνεῶτι ἀνδρί, ὃ καὶ ὑγιές· οὐκ οἶδε γὰρ ἄλλους ἢ τοὺς

### book 164.5

ἐπιταφίους ἀγῶνας Ὅμηρος (Ar. 199). A.

### book 170.1

(ὀλοφύρεται ἦτορ) Ἕκτορος: ὅτι ἐλλείπει ἡ περί,

### book 170.2

περὶ Ἕκτορος. AB. Cf. p. 26.

### book 172.1

ἐν πόλει ἀκροτάτῃ: ὅτι ὑπερθετικῶς ἀντὶ τοῦ

### book 172.2

ἀκροπόλει. A. Cf. ad Ζ 257, 317 Η 345.

### book h183-4.1

θάρσει τριτογένεια, φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷ

### book h183-4.2

πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι

### book 183-4.1

ὅτι ἐνταῦθα ὑγιῶς λέγονται, κατὰ δὲ τὴν

### book 183-4.2

πρὸ τῆς κόλου μάχης ἀγορὰν τῶν θεῶν (Θ 39) οὐκέτι. A.

### book 190.1

διά τ’ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας: ὅτι ἀντὶ τοῦ δι’

### book 190.2

ἀγκέων καὶ βησσῶν. A. Cf. p. 21.

### book 194.1

ὁσσάκι δ’ ὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων

### book 194.2

ἀντίον ἀίξασθαι—ὅτι ἃς ἄνω Σκαιάς (6), νῦν

### book 194.3

Δαρδανίας. A. cod. Δαρδανίους. A. Ar. 232.

### book 197.1

τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε πα‐

### book 197.2

ραφθάς: ἡ διπλῆ ὅτι τοπικῶς τὸ προπάροιθε δυνατὸν

### book 197.3

ἀκούειν, δυνατὸν δὲ καὶ χρονικῶς, πρότερον φθάσας ἀπέ‐

### book 197.4

τρεπεν αὐτὸν εἰς τὸ πεδίον· ὃ καὶ ὑγιές (Ar. 121). καὶ πρὸς

### book 197.5.1

τὸ παραφθάς ὅτι Ἰακῶς (ita emend. Bekk. pro κακῶς) ἀντὶ

### book 197.5.2

τοῦ παραφθάσας. A. Cf. ad Η 144 Ρ 197.

### book h199-201.1

ὡς δ’ ἐν ὀνείρῳ οὐ δύναται φεύγοντα διώκειν·

### book h199-201.2

οὔτ’ ἄρ’ ὁ τὸν δύναται ὑποφεύγειν οὔθ’ ὁ διώκειν·

### book h199-201.3

ὣς ὁ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν, οὐδ’ ὃς ἀλύξαι.

### book 199-201.1

ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς, ὅτι καὶ τῇ κα‐

### book 199-201.2

τασκευῇ καὶ τῷ νοήματι εὐτελεῖς· καὶ γὰρ ἀπραξίαν δρόμου

### book 199-201.3

καὶ τὸ ἀπαράβατον σημαίνουσιν, ἐναντίως τῷ ὡς δέ τ’

### book 199-201.4

ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι (162). A.

### book 201

ὅτι τὸ μάρψαι ἐπὶ ποδῶν ἔταξεν. V.

### book h202-3.1

πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο,

### book h202-3.2

εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετ’ Ἀπόλλων.

### book 202.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ζητούμενον, πῶς ὁ ποδώκης οὐ

### book 202.2

καταλαμβάνει τὸν Ἕκτορα; λέλυκε δὲ αὐτὸ ὁ ποιητής, ὅτι

### book 202.3

ὑπὸ Ἀπόλλωνος ἐβοηθεῖτο. A.

### book h208-9.1

ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο

### book h208-9.2

καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα.

### book 208.1

σημειοῦνταί τινες διὰ τὸ δοκοῦν ἄπορον εἶναι,

### book 208.2

μετὰ μικρὸν τούτων λεγομένων· τρὶς (cod. τρεῖς) περὶ

### book 208.3

ἄστυ μέγα Πριάμοιο δίον (251). A.

### book 209.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐντεῦθεν ἡ ψυχοστασία Αἰσχύλου

### book 209.2

πέπλασται, ὡς τοῦ Διὸς τὰς ψυχὰς ἱστάντος, οὐ θανατηφό‐

### book 209.3

ρους μοίρας. A. Et hic suo loco positus hic versus, non Θ 73.

### book 216.1

νῦν δὴ νῶί γ’ ἔολπα—(οἴσεσθαι μέγα κῦδος):

### book 216.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει νῶιν· τοῦτο

### book 216.3

δέ ἐστιν ἡμῖν ἢ ἡμῶν, ὅπερ οὐ συμφωνεῖ. τὸ δὲ νῶι χωρὶς

### book 216.4

τοῦ ν σημαίνει ἡμᾶς ἢ ἡμεῖς, ὅπερ νῦν λέγει· ἡμᾶς ἔολπα

### book 216.5

οἴσεσθαι μέγα κῦδος. A.

### book 229.1

ἡ διπλῆ ὅτι νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον σεπτικὴ

### book 229.2

προσφώνησίς ἐστι τὸ ἠθεῖε. A. Ar. 154.

### book 250.1

οὔ ς’ ἔτι Πηλέος υἱὲ φοβήσομαι: ἡ διπλῆ

### book 250.2

ὅτι σαφῶς φεύξομαι. A. Ar. 89. Vill.: ἡ δ. ὅτι σαφῶς τὸ φοβ.

### book 250.3

ἐστὶ φεύξομαι.

### book 251.1

τρὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίον: ἡ διπλῆ

### book 251.2

ὅτι τὸ δίον ἐδιώχθην. οὐ μάχεται δὲ τῷ ἄλλ’ ὅτε δὴ τὸ

### book 251.3

τέταρτον (208)· τρεῖς μὲν γὰρ τελείους κύκλους περιέδρα‐

### book 251.4

μον, τὸ δὲ τέταρτον ἕως τῶν κρουνῶν ἐλθόντες οὐκέτι πε‐

### book 251.5

ριῆλθον τὴν πόλιν. A.

### book 254.1

ἀλλ’ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα· τοὶ γὰρ ἄριστοι

### book 254.2

μάρτυροι ἔσσονται—ἐπιδώμεθα: ὅτι ἐπι‐

### book 254.3

μαρτυρώμεθα. A.

### book 255.1

ἡ διπλῆ ὅτι μάρτυροι οὐ μάρτυρες· καὶ γὰρ τὸ

### book 255.2

ἑνικόν Ζεὺς δ’ ἄμμ’ ἐπιμάρτυρος ἔστω (Η 76). A.

### book 257.1

(αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς) δώῃ καμμονίην: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 257.2

καμμονίη νίκη οὐ καθολικῶς, ἀλλὰ ἡ ἐκ καταμονῆς. διὸ

### book 257.3

ἐπὶ τῶν μονομαχούντων καὶ πυκτευόντων τίθησιν, ἐπὶ δὲ

### book 257.4

δρομέων οὐκέτι. A. Ar. 112.

### book 259.1

νεκρὸν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν· ὣς δὲ σὺ

### book 259.2

ῥέζειν: ὅτι ἀντὶ τοῦ ῥέζε. A. Cf. p. 14.

### book 266

(οὔτε τι νῶιν) ὅρκια ἔσσονται: ὅτι τὰ ὅρκια ἔσ‐

### book 266

σονται, οὐκ ἔσσεται. A. Cf. p. 15.

### book 281.1

ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο

### book 281.2

μύθων: ὅτι οὐκ ἐν ἐπαίνῳ ὁ ἀρτιεπής, κατὰ τοὐναντίον

### book 281.3

τῷ ἀμετροεπεῖ, ἀλλὰ ὁ λάλος καὶ ὁ ἀπηρτισμένον (l. ως L.)

### book 281.4

παραλογιζόμενος. [τὸ δόρυ]. A. Cf. V. τὸ δόρυ videtur perti‐

### book 281.5

nere ad v. 283.

### book 286.1

ὡς δή μιν σῷ ἐνὶ χροῒ πᾶν κομίσαιο: ὅτι

### book 286.2

ἀντὶ τοῦ ὅλον. A. Ar. 130.

### book h291-2.1

χώσατο δ’ Ἕκτωρ

### book h291-2.2

ὅττι ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός

### book 291

χώσατο: ὅτι ἀντὶ τοῦ συνεχύθη. A. Ar. 147.

### book 294.1

Δηίφοβον δ’ ἐκάλει λευκάσπιδα: ἡ διπλῆ

### book 294.2

ὅτι ἅπαξ εἴρηκε λευκάσπιδα. A.

### book 304.1

μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην:

### book 304.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀσπουδί χωρὶς μόγου καὶ κακοπαθείας. A. Ar. 122.

### book 308.1

οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ’ αἰετὸς ὑψιπετήεις:

### book 308.2

ὅτι κἀκεῖ (Φ 252) γραπτέον αἰετοῦ οἴματ’ ἔχων, οὐχ ὡς

### book 308.3

Φιλητᾶς ὄμματα. A.

### book 315.1

καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι Χρύσεαι: νῦν

### book 315.2

καταχρηστικῶς αἱ χαῖται τῆς κόρυθος. V. Ar. 121.

### book 318.1

ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται

### book 318.2

ἀστήρ: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν τὸν ἕσπερον κάλλιστον, ἐν ἄλ‐

### book 318.3

λοις δὲ (ν 93) τὸν ἑωσφόρον φαάντατον· καὶ οὐ δεῖ ὡς μα‐

### book 318.4

χόμενον λαμβάνειν. ἕτερον δὲ τὸν ἕσπερον, ὡς ἂν παλαιὸς,

### book 318.5

οἶδε τοῦ ἑωσφόρου. A.

### book 319.1

ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ’ εὐήκεος: ὅτι ἐπὶ τῶν

### book 319.2

αἰχμὰς ἐχόντων εὐήκεος λέγει καὶ τανυήκεος· τὴν γὰρ αἰ‐

### book 319.3

χμὴν ἀκὴν λέγει. καὶ ὅτι κυρίως ἐνταῦθα ἐπὶ τῆς ἐπιδορα‐

### book 319.4

τίδος τῆς εὖ ἠκονημένης, ἐκεῖ δὲ παρῆκται τὸ τανυήκεας

### book 319.5

ὄζους (Π 768). A. Ar. 322.

### book 322.1

τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα

### book 322.2

τεύχεα: οὕτως εἴωθε λέγειν ἄλλο τόσον, ἐπειδὰν ἀπο‐

### book 322.3

λείπῃ τι τοῦ ὅλου μικρὸν μέρος (cod. τέλος)· οἱ δή τοι

### book 322.4

τόσσον μὲν ἔχον τέλος (Σ 378 ubi v). καὶ ἐνθάδε οὖν

### book 322.5.1

τὸ μὲν ἄλλο σῶμα καθώπλιστο, γυμνὸν δὲ μόνον διεφαί‐

### book 322.5.2

νετο (ins. τὸ) ἀπὸ τῶν ὤμων ἐπὶ τὸν αὐχένα. A. οἱ δὲ γλωσ‐

### book 322.5.3

σογράφοι (Ar. 44) τόσον ἀντὶ τοῦ τὸ σῶμα. V.

### book 329

οὐδ’ ἄρ’ ἀπ’ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια,

### book 329.1

ὄφρα τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν:

### book 329.2

ἀθετεῖται ὅτι γελοῖος, εἰ ἡ μελία ἐπετήδευσε μὴ ἀποτεμεῖν

### book 329.3

τὸν ἀσφάραγον, ἵνα προσφωνήσῃ τὸν Ἀχιλλέα. ἀπολογού‐

### book 329.5.1

μενοι δέ φασιν ὅτι τὸ ἐκ τύχης συμβεβηκὸς (cf. ad Ψ 857)

### book 329.5.2

αἰτιατικῶς ἐξενήνοχεν. (cf. Harl. ad ι 154). Incerta sunt se‐

### book 329.5.3

quentia: διὰ τὸ ὅμοιον ἀθετεῖται κἀκεῖνο (ρ 359) εὖθ’ ὁ δε‐

### book 329.5.4

δειπνήκει, ὁ δὲ παύσατο θεῖος ἀοιδός. A.

### book h342-3.1

σῶμα δὲ οἴκαδ’ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με

### book h342-3.2

Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

### book 342.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ ἐπὶ τῆς ἰδίας πατρίδος τελευτῶντες

### book 342.2

διὰ πυρὸς ἐθάπτοντο. A. Ar. 198.

### book 343.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ λαχεῖν ποιήσωσιν. A. Cf.

### book 343.2

ad Ε 37.

### book 349.1

εἰκοσινήριτ’ ἄποινα: σημειοῦνταί τινες πρὸς τὴν

### book 349.2

εἰκοσινήριτα λέξιν, ὅτι πρὸς εἴκοσι ἐξισούμενα, εἰκοσαπλᾶ. A.

### book 351.1

οὐδ’ εἴ κέν ς’ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι

### book 351.2

Δαρδανίδης Πρίαμος ἡ διπλῆ ὅτι ὑπερβο‐

### book 351.3

λικῶς λέγει. ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐπ’ ἀληθείας (cf. Β 124) ἀνθιστά‐

### book 351.4

μενον χρυσὸν πεποίηκε πρὸς τὸ Ἕκτορος σῶμα ἐν Φρυξίν. A.

### book 356.1

ἦ ς’ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλον

### book 356.2

πείσειν—ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τῶν ὄσσων ἡ μετα‐

### book 356.3

φορά (Ar. 97). προβλέπω τῷ νῷ, ἀντὶ τοῦ προέβλεπον·

### book 356.4

ἤλλακται γὰρ ὁ χρόνος (cf. p. 4). καὶ πρὸς τὸ οὐδ’ ἄρ’ ἔμελ‐

### book 356.5

λον ἀντὶ τοῦ οὐκ εἰκὸς ἦν με πείσειν (Ar. 125). A.

### book 362.1

ψυχὴ δ’ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄιδόσδε βεβή‐

### book 362.2

κει: σημειοῦνταί τινες ὅτι μόνη κάτεισιν εἰς Αἵδου ἡ ψυχή,

### book 362.3

καὶ οὐ δεῖται τῆς Ἑρμοῦ παραπομπῆς. A. Ar. 186.

### book 375.1

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε παραστάς:

### book 375.2

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ πάντως πρότερον ἔλεγον, ἀλλ’ ἅμα παίοντες

### book 375.3

ἐπεφώνουν, ὥστ’ εἶναι, ὣς ἄρα τις ἔλεγε καὶ οὐτήσασκε. A.

### book 378.1

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες: ἡ

### book 378.2

διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ἀντὶ τούτου πεποίηκεν Ἀτρείδη τε

### book 378.3

καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν. οὐ πάρεστι δὲ ὁ

### book 378.4

Ἀγαμέμνων ἐπὶ ταύτης τῆς μάχης, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἔτι

### book 378.5

τραυματίας ὤν. A.

### book h379

ἐπεὶ δὴ τόνδ’ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν—

### book h381

εἰ δ’ ἄγετ’ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν κτλ.

### book 379

ὅτι τὴν αἰτίαν προτέταχεν ἐπειδὴ τόνδ’ ἄνδρα

### book 379.1

θεοί. ἔδει δὲ οὕτως εἰ δ’ ἄγετ’ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύ‐

### book 379.2

χεσι πειρηθῶμεν, ὄφρα κ’ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον,

### book 379.3

ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε

### book 379.5.1

μένειν μεμάασιν, ἐπεὶ δὴ τόνδ’ ἄνδρα θεοὶ δαμά‐

### book 379.5.2

σασθαι ἔδωκαν. Hanc notam non credo ex Aristarchi mente

### book 379.5.3

illustratam esse ab Aristonico, qua de re dixi in proll. ad Ni‐

### book 379.5.4

canorem p. 74. ὁ δὲ Διονύσιος διστάζει μὴ πρὸς τὴν ἀπό‐

### book 379.5.5

λειψιν τοῦ χρόνου· παρασκευάζει γὰρ τὸ ἐπειδὴ νῆάς τε

### book 379.10.1

καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο (Ψ 2) καὶ ἐπίτονος βέ‐

### book 379.10.2

βλητο (μ 423): τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐσημειοῦντο πρὸς κρίσιν

### book 379.10.3

ποιημάτων, ὅτι σπανίως Ὅμηρος κακομέτρους ποιεῖ. A. De

### book 379.10.4

his extremis v. Ar. 16 sq.

### book h393-4.1

ἠράμεθα μέγα κῦδος· ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον,

### book h393-4.2

ᾧ Τρῶες κατὰ ἄστυ θεῷ ὣς εὐχετόωντο.

### book 393-4.1

ἀθετοῦνται στίχοι δύο, ὅτι παρὰ τὴν ἀξίαν

### book 393-4.2

Ἀχιλλέως οἱ λόγοι· αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ λέγων (Π 243) ὄφρα

### book 393-4.3

καὶ Ἕκτωρ εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πο‐

### book 393-4.4

λεμίζειν ἡμέτερος θεράπων. A.

### book 396.1

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τέ‐

### book 396.2

νοντε: ἡ διπλῆ ὅτι νῦν τένοντας εἶπε τὰ διατεταμένα τῶν

### book 396.3

σφυρῶν νεῦρα ὄπισθεν τῆς κνήμης. A. Ar. 153.

### book 411

Ἴλιος ὀφρυόεσσα: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς ἡ Ἴλιος. A.

### book 418.1

(καί μ’ οἶον ἐάσατε—ἱκέσθ’ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν)

### book 418.2

λίσσωμ’ ἀνέρα τοῦτον: λείπει ὁ ἵνα, ἵνα λίσ‐

### book 418.3

σωμαι. V. Cf. p. 33.

### book 440.1

ἀλλ’ ἥ γ’ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψη‐

### book 440.2

λοῖο (Andromache): ἡ διπλῆ ὅτι ἀσυμπαθὴς ἡ Ἀνδρομάχη

### book 440.3

ἐν τοσούτῳ θορύβῳ κατ’ οἶκον ἀτρεμοῦσα, καὶ ταῦτα τὴν

### book 440.4

Ἀχιλλέως ἔφοδον οὐκ ἀγνοοῦσα. ἔοικεν οὖν, φησὶν ὁ Ἀρί‐

### book 440.5.1

σταρχος, προκαταχρησάμενος ὁ ποιητὴς τῷ τῆς Ἀνδρομάχης

### book 440.5.2

προσώπῳ κατὰ τὴν πρὸς Ἕκτορος κοινολογίαν (Ζ 394), ἀπε‐

### book 440.5.3

σχῆσθαι νῦν τοῦ προσώπου. A.

### book 468.1

τῆλε δ’ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγα‐

### book 468.2

λόεντα: ὅτι βελτίων (cod. βέλτιον) ἂν ἦν ἡ διάθεσις, εἰ

### book 468.3

μὴ ἐκπεπληγμένη τὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀπέβαλεν, ἀλλ’ ὕστε‐

### book 468.4

ρον (476) ὅτε ἀναπινύσκεταί τε καὶ ἑαυτὴν ἀναλαμβάνει, ἵν’

### book 468.5

ᾖ οὕτως ἡ δ’ ἐπεὶ οὖν ἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸν

### book 468.1

ἀγέρθη ἀμβλήδην γοόωσα—τῆλε δ’ ἀπὸ κρατὸς

### book 468.2

χέε δέσματα. A. βάλε fuit lectio Aristarchea, χέε est in

### book 468.3

textu Veneto. Ceterum cf. Ψ 857.

### book h485-500.1

οὔτε σὺ τούτῳ

### book h485-500.2

ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ, ἐπεὶ θάνες, οὔτε σοὶ οὗτος.

### book h485-500.3

ἤν περ γὰρ πόλεμόν γε φύγῃ πολύδακρυν Ἀχαιῶν

### book h485-500.4

αἰεί τοι τούτῳ γε πόνος καὶ νείκε’ ὀπίσσω

### book h485-500.5.1

ἔσσοντ’ ἄλλοι γάρ μιν ἀπουρήσουσιν ἀρούρας.

### book h485-500.5.2

ἦμαρ δ’ ὀρφανικὸν παναφήλικα παῖδα τίθησιν·

### book h485-500.5.3

πάντα δ’ ὑπεμνήμυκε, δεδάκρυνται δὲ παρειά.

### book h485-500.5.4

δευόμενος δέ τ’ ἄνεισι πάις ἐς πατρὸς ἑταίρους,

### book h485-500.5.5

ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος·

### book h485-500.10.1

τῶν δ’ ἐλεησάντων κοτύλην τις τυτθὸν ἔπεσχεν,

### book h485-500.10.2

χείλεα μέν τ’ ἐδίην’, ὑπερῴην δ’ οὐκ ἐδίηνεν.

### book h485-500.10.3

τὸν δὲ καὶ ἀμφιθαλὴς ἐκ δαιτύος ἐστυφέλιξεν,

### book h485-500.10.4

χερσὶν πεπληγὼς, καὶ ὀνειδείοισιν ἐνίσσων·

### book h485-500.10.5

„ἔρρ’ οὕτως· οὐ σός γε πατὴρ μεταδαίνυται ἡμῖν.“

### book h485-500.15.1

δακρυόεις δέ τ’ ἄνεισι πάις ἐς μητέρα χήρην

### book h485-500.15.2

Ἀστυάναξ, ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ ἐπὶ γούνασι πα‐

### book h485-500.15.3

τρός κτλ.

### book 487.1

ἀπὸ τούτου ἕως τοῦ δακρυόεις δέ τ’ ἄνεισι

### book 487.2

(499) ἀθετοῦνται στίχοι ιγʹ, ὅτι ἀδιάθετοι· τὸ γὰρ περιέρ‐

### book 487.3

χεσθαι τὸν Ἀστυάνακτα, καὶ τὸν φίλον τοῦ πατρὸς τὸν μὲν

### book 487.4

χλαίνης ἐρύειν τὸν δὲ χιτῶνος, ἵνα βρόγχον πίῃ, Πριάμου

### book 487.5.1

περιόντος καὶ ἄλλων ἀδελφῶν Ἕκτορος καὶ αὐτῆς τῆς Ἀν‐

### book 487.5.2

δρομάχης, ἄτοπον. διὰ τί δὲ ἔμελλον ἀφαιρεῖσθαι τὰς ἀπο‐

### book 487.5.3

τετμημένας ἀρούρας, κατὰ τὸ βασιλικὸν γένος κληρονόμου τοῦ

### book 487.5.4

υἱοῦ Ἀστυάνακτος ὄντος; ὅλως δὲ οὐδ’ ἔστιν ἴδιον τοῦ περὶ

### book 487.5.5

τὸν Ἀστυάνακτα οἴκτου, ἀλλὰ κοινῶς ἐπὶ παντὸς ὀρφανοῦ

### book 487.10.1

ἁρμόζει τὰ λεγόμενα. βέλτιον οὖν οὕτως ἐπιβαλεῖν· οὔτε

### book 487.10.2

σὺ τούτῳ ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ, ἐπεὶ θάνες, οὔτε

### book 487.10.3

σοὶ οὗτος Ἀστυάναξ ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ.

### book 492.1

ἐς πατρὸς ἑταίρους: ὅτι ἀντὶ τοῦ πρὸς πα‐

### book 492.2

τρὸς ἑταίρους, ὡς εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον (Η 312). A. qu.

### book 492.3

ep. 88.

### book 494.1

ὅτι εἶδος ποτηρίου ἡ κοτύλη. [καὶ λέγεται ἀρσενι‐

### book 494.2

κῶς κότυλος.] καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (ρ 12) πύρνον καὶ κοτύ‐

### book 494.3

λην ὁμωνύμως τὸ ἀγγεῖον τῷ ὑγρῷ. A. Ar. 155. Inclusa aliena

### book 494

sunt, certe hodie κότυλος apud Homerum non legitur.

### book 495.1

Lehrs. Ar. 358 hunc versum etiam propter charactera

### book 495.2

Hesiodeum suspectum fuisse existimat.

### book 497

ἐνίσσων: ὅτι ἀντὶ τοῦ πλήσσων. A.

### book 505.1

νῦν δ’ ἂν πολλὰ πάθῃσι φίλου ἀπὸ πατρὸς

### book 505.2

ἁμαρτών: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ πάθοι ἄν. πρὸς τὸ

### book 505.3

ἰχθὺς ὅς κε φάγῃσι (Φ 127). A. Cf. p. 9.

### book 1.1

ὡς οἱ μὲν στενάχοντο: ἡ διπλῆ ὅτι εἰ ἦν στενα‐

### book 1.2

χῶν ὡς φρονῶν, οὐκ ἂν οὕτως ἔλεγεν στενάχοντο· ἀλλ’

### book 1.3

ὥσπερ ἀπὸ τοῦ φέρων φέροντο, οὕτως ἀπὸ τοῦ στενάχων

### book 1.4

στενάχοντο λέγει. A. Ar. 315.

### book h7-9.1

μὴ δή πω ὑπ’ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους,

### book h7-9.2

ἀλλ’ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἄσσον ἰόντες

### book h7-9.3

Πάτροκλον κλαίωμεν· ὃ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.

### book 7.1

μὴ δή πω: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ μηδέ πω. A. Hoc

### book 7.2

recte habere vix potest: nec scimus quid eo faciamus.

### book 8.1

αὐτοῖς ἵπποισι: ὅτι λείπει ἡ σύν. B. Cf. p. 26

### book 8.2

(ubi l. Ψ 8 pro Υ 8).

### book 9.1

ὃ γὰρ γέρας: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ τὸ γὰρ γέρας.

### book 9.2

ἢ περισσὸς ὁ γάρ. A. Cf. p. 34.

### book h15-6.1

δεύοντο δὲ τεύχεα φωτῶν

### book h15-6.2

δάκρυσι· τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

### book 15.1

ἡ διπλῆ ὅτι ὡς σπάρτα λέλυνται (Β 135). AB

### book 15.2

Cf. p. 15.

### book 16.1

ἡ διπλῆ ὅτι αὐξητικῶς τὸ τοῖον, οὐχ ὡς οἱ γλωσσο‐

### book 16.2

γράφοι (Ar. 44) ἀξιοῦσιν, ἀγαθόν. A.

### book 18.1

χεῖρας ἐπ’ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν

### book 18.2

ἑταίρου: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀμφίβολον, πότερον τὰς ἑαυτοῖ

### book 18.3

χεῖρας εἰς τὰ τοῦ Πατρόκλου στήθη ἢ τὰς τοῦ Πατρόκλου

### book 18.4

εἰς τὰ ἑαυτοῦ. A. Cf. ad Σ 317.

### book 29.1

αὐτὰρ ὁ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ: ἡ διπλῆ

### book 29.2

ὅτι τάφον τὸ δεῖπνον τὸ περὶ τὴν ταφὴν γινόμενον. A. Ar. 153.

### book 34.1

ἡ διπλῆ ὅτι ψιλῶς προενεκτέον κοτυλήρυτον· οὐ

### book 34.2

γὰρ ἀπὸ τῆς ῥύσεως, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ἀρύσαι. A. Ar. 321.

### book 36

εἰς Ἀγαμέμνονα: [σημείωσαι] ὅτι τῇ εἴς ἐπ’ ἐμ‐

### book 36

ψύχων· ὤφειλε γὰρ τὴν πρός. A. qu. ep. 88.

### book 37.1

σπουδῇ παρπεπιθόντες, ἑταίρου χωόμενον

### book 37.2

κῆρ: ἡ διπλῆ ὅτι σπουδῇ μετὰ πολλῆς κακοπαθείας (Ar. 122).

### book 37.3

καὶ ἐλλείπει ἡ πρόθεσις· ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ περὶ ἑταίρου

### book 37.4

(p. 26). καὶ τὸ χωόμενον ἀντὶ τοῦ συγχεόμενον (Ar. 147). A.

### book 58.1

οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος:

### book 58.2

ὅτι σύνηθες ἦν ἀναλύειν, ὡς καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ ἐπὶ τῶν μνη‐

### book 58.3

στήρων (α 424). A. Cf. ad Α 606.

### book 63.1

νήδυμος ἀμφιχυθείς: ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς ἀπὸ τοῦ

### book 63.2

ν ἄρχεται τὸ ὄνομα A. Cf. ad Β 2.

### book 64.1

Ἴλιον ἠνεμόεσσαν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν

### book 64.2

Ἴλιον. A.

### book 65.1

ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπ’ εὐ‐

### book 65.2

θείας τῆς ὁ Πατροκλῆς. καὶ τὸ δειλοῖο δειλαίου (Ar. 122). A.

### book 71.1

θάπτε με ὅττι τάχιστα, πύλας Ἀίδαο περήσω:

### book 71.2

ἡ διπλῆ ὅτι λείπει τὸ ἵνα ἢ ὅπως. A. Cf. p. 33.

### book 73.1

τῆλέ με εἴργουσιν ψυχαί, εἴδωλα καμόντων

### book 73.2

οὐδέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν: ἡ

### book 73.3

διπλῆ ὅτι ἐκτὸς τοῦ ποταμοῦ ὑποτίθεται τὰς τῶν ἀτάφων

### book 73.4

ψυχάς, καὶ μὴ ἐπιμισγομένας ταῖς ἐν τῷ ἐρέβει. ἡ δὲ ἀνα‐

### book 73.5

φορὰ πρὸς τὰ ἀθετούμενα ἐν τῇ νεκυίᾳ (Ar. 176). A.

### book 75.1

καί μοι δὸς τὴν χεῖρ’, ὀλοφύρομαι: ὅτι τὸ ἵνα

### book 75.2

λείπει (cf. p. 33) καὶ συνέσταλκεν, ἀντὶ τοῦ ἵνα ὀλοφύρωμαι

### book 75.3

(cf. p. 13). A.

### book 88.1

ἀμφ’ ἀστραγάλοισι χολωθείς: ὅτι ἅπαξ τῆς διὰ

### book 88.2

τῶν ἀστραγάλων παιδιᾶς μέμνηται. A. Cf. ad Γ 54.

### book h91-2.1

ὣς δὲ καὶ ὀστέα νῶιν ὁμὴ σορὸς ἀμφικαλύπτοι,

### book h91-2.2

χρύσεος ἀμφιφορεύς, τόν τοι πόρε πότνια μήτηρ.

### book 91

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ ἡ σορός. A.

### book 92.1

ἀθετεῖται ὅτι εἰ σορὸν δέδωκεν, ἣν ἐν ἄλλοις λάρ‐

### book 92.2

νακα καλεῖ (καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκε Ω 795),

### book 92.3

πρὸς τί καὶ ἀμφιφορῆα; μετενήνεκται οὖν ἐκ τῆς δευτέρας

### book 92.4

νεκυίας (ω 74). τὸ γὰρ οἰκόθεν ἐπάγεσθαι δυσοιώνιστον. A.

### book 94.1

(Achilles loquitur): τίπτε μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦρ’ εἰ‐

### book 94.2

λήλουθας;

### book 94.3

ἠθείη κεφαλή: προσφώνησις νέου πρὸς πρεσβύτερον.

### book 94.4

δῆλον ὅτι πρεσβύτερος Ἀχιλλέως ὁ Πάτροκλος. Χαμαι‐

### book 94.5

λέων γράφει ὦ θείη κεφαλή. γελοῖον δὲ ἐπὶ νεκρῷ τὸ θείη·

### book 94

διὸ ἡ διπλῆ. A. Ar. 154, 187.

### book 96.1

ἀλλά μοι ἄσσον στῆθι· μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε

### book 96.2

ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γοοῖο: καὶ ἐν‐

### book 96.3

ταῦθα ὡς εἴρηται (75), λείπει ὁ ἵνα. A. Cf. p. 33.

### book 103.1

ὦ πόποι, ἦ ῥά τις ἔστι καὶ εἰν Ἀίδαο δόμοισιν

### book 103.2

ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν:

### book 103.3

ἡ διπλῆ ὅτι τὰς τῶν ἀτάφων ψυχὰς Ὅμηρος ἔτι σωζούσας

### book 103.4

τὴν φρόνησιν ὑποτίθεται. A. Schol. non integrum esse vi‐

### book 103.5.1

detur. Nam sine dubio hac diple cavere voluit Aristarchus, ne

### book 103.5.2

quis verbis ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν deciperetur.

### book 107.1

ἔικτο δὲ θέσκελον αὐτῷ. Hic locus facit ad

### book 107.2

stabiliendam explicationem verbi ἐίσκειν: Π 41.

### book 111.1

οὐρῆάς τ’ ὤτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην: ἡ

### book 111.2

διπλῆ ὅτι σαφῶς οὐρῆες οἱ ἡμίονοι, πρὸς τὸ οὐρῆας μὲν

### book 111.3

πρῶτον ἐπῴχετο (Α 50). A.

### book h119-20.1

ταὶ δὲ (δρῦς) μεγάλα κτυπέουσαι

### book h119-20.2

πῖπτον. τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοί—

### book 119.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐναντίον ἔφη· πίπτουσαι γὰρ κτύ‐

### book 119.2

πον παρεῖχον. A.

### book 120.1

οὕτως διαπλήσσοντες διὰ τοῦ η αἱ Ἀριστάρχου,

### book 120.2

ἀντὶ τοῦ διακόπτοντες. ἄλλοι δὲ διαπλίσσοντες διὰ τοῦ

### book 120.3

ι. παρασημειώσαιτο δ’ ἄν τις τοῦτο πρὸς τὸ ἐν τῇ Ὀδυσ‐

### book 120.4

σείᾳ (κ 440) τῷ οἱ ἀποπλήξας κεφαλήν, ἀντὶ τοῦ ἀπο‐

### book 120.5

κόψας. A. Compositum est ex Didymo et Aristonico.

### book 132.1

ἂν δ’ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίο‐

### book 132.2

χοί τε: ὅτι νῦν παραιβάτας εἴρηκε [τοὺς ὁπλίτας]. A. τοὺς

### book 132.3

ὁπλίτας irrepsit. Fortasse sic fuit: ὅτι νῦν παραιβάτας εἴ‐

### book 132.4

ρηκε διὸ ἡ διπλῆ. Nam hic solum substantivo usus est. Cf.

### book 132.5

Λ 104. L.

### book 135.1

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν: ἡ διπλῆ

### book 135.2

ὅτι τὸ πάντα ἀντὶ τοῦ ὅλον, πρὸς τὸ πᾶσαι δ’ ὠίγνυντο

### book 135.3

πύλαι (Β 809 Θ 58) A. Ar. 130.

### book 139.1

μενοείκεα νήεον ὕλην: ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς τὸ με‐

### book 139.2

νοεικές πολύ ἀπέδοσαν. ἔστι δὲ τὸ τῷ μένει ἐοικός, οἷον

### book 139.3

τὸ ἀρεστόν, ἐξ οὗ τὴν ἱκανὴν βούλεται σημᾶναι. A.

### book 155.1

εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ’ Ἀγαμέμνονα εἶπε πα‐

### book 155.2

ραστάς: ἡ διπλῆ ὅτι ἔξωθεν τὴν πρός ληπτέον· ἔστι γὰρ

### book 155

πρὸς Ἀγαμέμνονα. A. Cf. p. 26.

### book 157.1

λαὸς Ἀχαιῶν Πείσονται μύθοισιν: ὅτι πρὸς

### book 157.2

τὸ νοητὸν ἀπήντηκεν, ὁ λαὸς πείσονται. A. Cf. p. 16.

### book 160.1

(οἷσι μάλιστα) κήδεός ἐστι νέκυς· παρὰ δ’ οἵ τ’

### book 160.2

ἀγοὶ ἄμμι μενόντων: ἡ διπλῆ ὅτι—Sequuntur Herodia‐

### book 160.3

nea. Non dubium quin diple pertinuerit ad κηδεος ἐστι. Pro

### book 160.4

genetivo habuisse Aristarchum non absimile vero, quod ita ac‐

### book 160.5.1

cepit τιμῆς ἔσεαι Ι 605. Fortasse etiam ἡ διπλῆ ὅτι φρόν‐

### book 160.5.2

τιδος ἄξιος (quod est in initio scholii). L. τὸ δὲ μενόντων

### book 160.5.3

ἀντὶ τοῦ μενέτωσαν. A. Cf. Β 438.

### book 169.1

δρατὰ σώματα: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν μετάθεσιν, ὅτι

### book 169.2

ἀντὶ τοῦ δαρτά. A.

### book 183.1

(Ἕκτορα δ’ οὔ τι) δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέ‐

### book 183.2

μεν, ἀλλὰ κύνεσσιν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ κοινοῦ τὸ δαπτέμεν. A.

### book 186.1

ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ: ἡ διπλῆ ὅτι μύρου τὴν

### book 186.2

μὲν ὀνομασίαν ἀγνοεῖ, τὴν δὲ σκευασίαν οἶδεν· τὸ γὰρ ῥό‐

### book 186.3

δινον οὕτως νῦν εἶπεν ἔλαιον ῥοδόεν. A. Cf. Ξ 172, Ar.

### book 186.4

199, 348.

### book 188.1

τῷ δ’ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλ‐

### book 188.2

λων. Nube Hectoris cadaver tegit Apollo, non aegide; reji‐

### book 188.3

ciendi igitur versus Ω 20 sq.

### book 203.1

πάντες ἀνήιξαν, κάλεον τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος.

### book 203.2

Aristarcheis notatus, quoniam alterum hemistichium hoc loco

### book 203.3

apte positum, non Ο 86.

### book 221.1

ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο: ἡ δι‐

### book 221.2

πλῆ ὅτι δωδεκασύλλαβος καὶ ἐκ σπονδείων. A. Cf. ad Λ 130.

### book 226.1

ἦμος δ’ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν:

### book 226.2

ἡ διπλῆ ὅτι μεταφορικῶς ἐρέων ἀντὶ τοῦ ἀπαγγελῶν. τοῦτο

### book 226.3

δέ ἐστι προσημαίνων· οὐ γὰρ διὰ λόγου τοῦτο ποιεῖ ἀλλὰ

### book 226.4

δι’ ἐπιτολῆς. A.

### book 228.1

τῆμος πυρκαιὴ ἐμαραίνετο: καὶ ἐκεῖ οὖν φλὸξ

### book 228.2

ἐμαράνθη (Ι 262) γραπτέον. V.

### book h243-5.1

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ

### book h243-5.2

θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄιδι κλεύθωμαι·

### book h243-5.3

τύμβον δ’ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα.

### book 243.1

δίπλακι: ὅτι ἀρσενικῶς. V. Facile potest originem

### book 243.2

habere ex Aristonico: v. ad Γ 126. L.

### book 244.1

θείομεν: ἡ διπλῆ ὅτι συνέσταλκεν ἀντὶ τοῦ θείω‐

### book 244.2

μεν (cf. p. 13): καὶ ὅτι κατὰ συγκοπὴν κλεύθωμαι ἀντὶ τοῦ

### book 244.3

κελεύθωμαι οἷον πορεύομαι. A.

### book 245

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πονέεσθαί ἐστιν ἐνεργεῖν. A. Ar. 87.

### book 248.1

(οἵ κεν ἐμεῖο) δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήισι

### book 248.2

λίπησθε: ὕστεροι. καὶ δεύτατος ἦλθεν (Τ 51) ἀντὶ

### book 248.3

τοῦ ἔσχατος. A.

### book 256.1

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν: ἡ διπλῆ

### book 256.2

ὅτι οὐ πᾶσα ἡ γῆ χυτή, ἀλλ’ ἡ τοῖς νεκροῖς ἐπιχεομένη. A.

### book 256.3

Ar. 109.

### book h263-4.1

θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν

### book h263-4.2

καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον.

### book 263.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀμφιβολίαν, πότερον ἀμύμονα

### book 263.2

γυναῖκα ἢ ἀμύμονα ἔργα. καὶ ὅτι συνεκδέξασθαι δεῖ τῷ

### book 263.3

καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα τὸ φέρεσθαι· ἀκριβὴς γὰρ ὁ ποιη‐

### book 263.4

τὴς περὶ τὰ ἀκτὰ καὶ φορητά (Ar. 143). A.

### book 267.1

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέ‐

### book 267.2

βητα: σημειοῦνταί τινες ὅτι ἀντὶ τοῦ τρίτῳ, καὶ ὅτι ἄπυ‐

### book 267.3

ρον τὸν ἀναθηματικόν, ἕτερον τοῦ ἐμπυριβήτου. A.

### book 268.1

καλόν, τέσσαρα μέτρα κεχανδότα: ὅτι ὥριστο

### book 268.2

τὸ μέτρον. V. Recepimus hoc et sch. V. ad 741, quia Ari‐

### book 268.3

starcheam observandi rationem referre videtur.

### book 269.1

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα:

### book 269.2

ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἴσον τῷ καθ’ ἡμᾶς ταλάντῳ τὸ (cod. καὶ)

### book 269.3

παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ἦν· ὡς γὰρ ἧσσον τοῦ τρίποδος καὶ τοῦ

### book 269.4

ἵππου καὶ τοῦ λέβητος τίθεται. A.

### book 270.1

πέμπτῳ δ’ ἀμφίθετον φιάλην: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 270.2

φιάλην οὐ τὸ παρ’ ἡμῖν ποτήριον, ἀλλὰ γένος τι λέβητος

### book 270.3

ἐκπέταλον ἐκ παντὸς μέρους δυνάμενον ἔχειν· διὸ ἀμφίθε‐

### book 270.4

τον. A. Cf. B ad 243. Pro ἔχειν scribendum ἐρείδεσθαι (cf.

### book 270.5

Υ 616) vel τίθεσθαι (Apollon. lex. 163, 12 et Eustath.). L.

### book 273.1

ἱππῆας τάδ’ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ’ ἐν ἀγῶνι:

### book 273.2

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ δεδεγμένα ἀντὶ τοῦ προσδεχόμενα, κατὰ με‐

### book 273.3

ταφορὰν τὴν ἀπὸ τῶν ἐμψύχων. τινὲς δὲ γράφουσιν ἱπ‐

### book 273.4

πεῦσιν τάδ’ ἄεθλα. A.

### book 276.1

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον

### book 276.2

ἵπποι: ὅτι δυικῶς περιβάλλετον· συνωρίδι γὰρ ἐχρῶντο.

### book 276.3

A. Ar. 196.

### book 280.1

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιό‐

### book 280.2

χοιο (Achillis equi): ὅτι ἡνίοχος Πάτροκλος Ἀχιλλέως. V.

### book 280.3

Cf. ad Π 146.

### book 287.1

ὣς φάτο Πηλείδης, ταχέες δ’ ἱππῆες ἔγερθεν:

### book 287.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ μεσότητος τοῦ ταχέως οὐ κατὰ τῶν ἵππων.

### book 287.3

A. Cf. p. 29.

### book 295.1

Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πό‐

### book 295.2

δαργον: ἡ διπλῆ ὅτι ἐντεῦθεν παρῴδηται τὰ ὀνόματα τῶν

### book 295.3

Ἕκτορος ἵππων, Αἴθων καὶ Πόδαργος (Θ 185): οὐ γὰρ

### book 295.4

εἰσάγει τετρώρῳ χρωμένους. A. Ar. 197.

### book 296.1

Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος: ἡ διπλῆ ὅτι ἄδηλον πό‐

### book 296.2

τερον (cod. ποῖον) τὸ κύριον ὄνομα, μᾶλλον δὲ τὸ Ἐχέπωλος. A.

### book 297.1

Ἴλιον ἠνεμόεσσαν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν

### book 297.2

(cod. τό) Ἴλιον. A.

### book 304.1

(Antilocho equi) ὠκύποδες φέρον ἅρμα: ἡ διπλῆ

### book 304.2

ὅτι κοινότερον κατακέχρηται τῷ ἐπιθέτῳ· ἐπιφέρει γοῦν βάρ‐

### book 304.3

διστοι θείειν (310). A. Cf. ad Γ 351.

### book h306-7.1

Ἀντίλοχ’, ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ’ ἐφίλησαν

### book h306-7.2

Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξεν.

### book 307.1

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐδίδαξαν, Ἀρί‐

### book 307.2

σταρχος δὲ ἐδίδαξεν, ἐπὶ τοῦ Ποσειδῶνος· ἵππειος γάρ. A.

### book 310

(ἀλλά τοι ἵπποι) βάρδιστοι θείειν. Cf. ad 304.

### book 311.1

τῶν δ’ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι: ἡ διπλῆ

### book 311.2

πρὸς τὸ ἀφάρτεροι, ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα. A.

### book 337.1

(τὸν δεξιὸν ἵππον) κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ

### book 337.2

οἱ ἡνία χερσίν: ἡ διπλῆ ὅτι εἶξαι ἀντὶ τοῦ χαλάσαι. A.

### book 345.1

οὐκ ἔσθ’ ὅς κε ς’ ἕλῃσι: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὃς

### book 345.2

ἂν ἕλοι σε (cod. ἕλῃ σε). A. Cf. p. 10.

### book 358.1

στὰν δὲ μεταστοιχί: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπὶ στίχου·

### book 358.2

οὐ γὰρ ἀπὸ ταὐτοῦ τέρματος ὥσπερ ἐπὶ τῶν δρομέων ἡ

### book 358.3

ἄφεσις γίνεται· διὸ καὶ κληροῦνται περὶ τῆς στάσεως. οὐ

### book 358.4

δεόντως οὖν ἐπὶ τῶν δρομέων μετάκειται ὁ στίχος ἐντεῦθεν

### book 358.5.1

(757). A. Apud Eustathium in his στοῖχος et στίχος scriptum

### book 358.5.2

promiscue. L.

### book 364.1

οἱ δ’ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο: ἡ διπλῆ ὅτι λεί‐

### book 364.2

πει ἡ διά, διὰ πεδίου. A. Cf. p. 2l.

### book 372.1

οἱ δ’ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 372.2

λείπει ἡ διά, διὰ πεδίοιο. A. Cf. p. 26.

### book 382.1

καί νύ κεν ἢ παρέλασς’ ἢ ἀμφήριστον ἔθη‐

### book 382.2

κεν. Hic recte scribi ἢ ἀμφήριστον, contra 572 οὐδ’ ἀμ‐

### book 382.3

φήριστον.

### book 385.1

τοῖο δ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομέ‐

### book 385.2

νοιο: ἡ διπλῆ ὅτι χωομένοιο ἀντὶ τοῦ συγκεχυμένου. A.

### book 385.3

Ar. 147.

### book 403.1

ἔμβητον καὶ σφῶι: ἡ διπλῆ ὅτι ὑγιῶς κεῖται ἡ

### book 403.2

ἀντωνυμία χωρὶς τοῦ ν. A.

### book h404-6.1

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω

### book h404-6.2

Τυδείδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη

### book h404-6.3

νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν.

### book 405-6.1

ἀθετοῦνται οἱ δύο· πῶς γὰρ τὸ ἐκ τῆς Ἀθη‐

### book 405-6.2

νᾶς (cod. Ἀθήνης) γενόμενον οἶδεν ὁ Ἀντίλοχος; καὶ τὸ

### book 405-6.3

τοῦ Τυδείδεω ἵπποισι [περισσόν· καὶ γὰρ ἄνευ τούτου] δῆ‐

### book 405-6.4

λον ὅτι περὶ [τῶν ἵππων] τοῦ Διομήδους ἐστὶν ὁ λόγος. A.

### book 405-6.5

Verba inclusa inserui, tale quid enim excidisse apparet.

### book 408.1

μὴ σφῶιν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη: ἡ δι‐

### book 408.2

πλῆ ὅτι σφῶιν ὑμῖν ἢ ὑμῶν. ἄνω δὲ (403) ἔμβητον καὶ

### book 408.3

σφῶι· τιταίνετον ἀντὶ τοῦ ἔμβητε ὑμεῖς. A.

### book 411.1

οὐ σφῶιν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν

### book 411.2

ἔσσεται—ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σφῶι ὅτι οὐχ ὑμῖν.

### book 411.3

A. Si hoc recte habet, spectat ad v. 403. Fortasse autem

### book 411.4

fuit: πρὸς τὸ σφῶιν, ὅτι ὑμῖν.

### book 413.1

αἴ κ’ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄε‐

### book 413.2

θλον: ἡ διπλῆ ὅτι ἔδει ἀποκηδησάντων ὑμῶν. A. Cf. p. 19.

### book 431.1

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλον‐

### book 431.2

ται: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ σχῆμα ὅτι οὖρα πέλονται καὶ οὐ πέ‐

### book 431.3

λεται. A. Cf. p. 15.

### book 454.1

ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν: οὕτως εἴωθε

### book 454.2

λέγειν τὸ παρὰ μικρὸν (ins. videtur τετελειωμένον vel τέλειον

### book 454.3

cf. ad Σ 378), ἀντὶ τοῦ ὃς μὲν τὸ λοιπὸν σῶμα. A. οἱ δὲ

### book 454.4

γλωσσογράφοι (Ar. 44) τόσον ἀντὶ τοῦ τὸ σῶμα. B.

### book 459.1

ἄλλοι μὲν δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι

### book 459.2

ἵπποι: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ παροίτεροι, ὅτι τοπικῶς ἀντὶ τοῦ

### book 459.3

πρότεροι κατὰ τὸν δρόμον. A.

### book 471.1

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνήρ

### book 471.2

Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ’ Ἀργείοισιν ἀνάσσει,

### book 471.3

Τυδέος ἱπποδάμου υἱός—ἀθετεῖται ὅτι τὸ

### book 471

ἐπεξηγεῖσθαι ποιητικόν, οὐχ ἡρωικοῦ προσώπου. A.

### book 475.1

ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται:

### book 475.2

ὅτι διὰ πολλοῦ πεδίου. A. Cf. p. 26.

### book h478-9.1

ἀλλ’ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι. οὐδέ τί σε χρή

### book h478-9.2

λαβραγόρην ἔμεναι· πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες

### book h478-9.3

ἄλλοι.

### book 478.1

οὐδέ τί σε χρή: ἀπὸ κοινοῦ τὸ λαβρεύεσθαι· ὃ

### book 478.2

μὴ νοήσας τις προσέθηκε τὸν ἑξῆς στίχον. V.

### book 479.1

ἀθετεῖται ὅτι οὐκ ἀναγκαῖος· πρόκειται γὰρ τὸ

### book 479.2

ἀλλ’ αἰεὶ μύθοισι λαβρεύεαι. καὶ τὸ πάρα γὰρ καὶ

### book 479.3

ἀμείνονες ἄλλοι οὐ δεόντως ἐπιλέγεται· οὐ γὰρ ἀμεινό‐

### book 479.4

νων ἔργον τὸ λαβρεύεσθαι. A.

### book 481.1

εὔληρα: ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ τὰς ἡνίας οὕτως κέ‐

### book 481.2

κληκεν ἐνταῦθα. A.

### book 485.1

δεῦρό νυν, ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέ‐

### book 485.2

βητος: ὅτι ἀντὶ τοῦ ἄγε τὸ δεῦρο. A.

### book 486.1

ἴστορα δ’ Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα θείομεν

### book 486.2

ἄμφω: ἡ διπλῆ ὅτι ἴστορα ἀντὶ τοῦ μάρτυρα, οἷον συν‐

### book 486.3

θηκοφύλακα. A.

### book 504.1

(ἅρματα) ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον: ὅτι

### book 504.2

τὰ ἅρματα ἐπέτρεχον καὶ οὐκ ἐπέτρεχεν. A. Cf. p. 15.

### book 509.1

αὐτὸς δ’ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανό‐

### book 509.2

ωντος: ἡ διπλῆ ὅτι τοῦτο διακρίνει τὴν ἐν ἄλλοις ἀμφι‐

### book 509.3

βολίαν. πρὸς τὸ ἐνώπια παμφανόωντα (Θ 435): δείκνυ‐

### book 509.4

ται γὰρ τὰ ἅρματα παμφανόωντα. A.

### book 512.1

δῶκε δ’ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα

### book 512.2

καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα φέρειν: αἱ διπλαῖ πρὸς τὴν

### book 512.3

διαφορὰν τοῦ ἄγειν καὶ φέρειν. A. Ar. 143.

### book 514.1

Ἀντίλοχος Νηλήιος: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τοῦ

### book 514.2

προπάτορος ὁ Ἀντίλοχος Νηλήιος. A.

### book 518.1

(ἵππος—ὅς ῥα ἄνακτα) ἕλκῃσιν πεδίοιο τι‐

### book 518.2

ταινόμενος σὺν ὄχεσφιν: ἡ διπλῆ ὅτι διὰ πεδίου. A.

### book 518.3

Cf. p. 26.

### book 521.1

πολέος πεδίοιο θέοντος: ἡ διπλῆ ὅτι διὰ πε‐

### book 521.2

δίου. A. p. 26.

### book 523.1

δίσκουρα: σημειοῦνταί τινες (Ar. 13) ὅτι ἃ ἄνω

### book 523.2

εἶπε δίσκου οὖρα, νῦν δὲ συνθέτως δίσκουρα. A. Aut ἅ de‐

### book 523.3

lendum aut δέ.

### book 527.1

τῷ κέν μιν παρέλασς’ οὐδ’ ἀμφήριστον

### book 527.2

ἔθηκεν: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἢ

### book 527.3

ἀμφήριστον ἔθηκεν, οὐκ εὖ· νῦν γὰρ οὐχ ἁρμόζει, ἐπὶ

### book 527.4

Διομήδους δὲ τοῦ σύνεγγυς τρέχοντος (382). διὰ δὲ τούτου

### book 527.5

βούλεται λέγειν οὐδ’ ὅλως ἀμφήριστον. A.

### book 531.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἤκιστος τῶν ἅπαξ εἰρημένων

### book 531.2

ἐστιν. A.

### book 533.1

ἕλκων ἅρματα καλά, ἐλαύνων πρόσσοθεν

### book 533.2

ἵππους: ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἐλαύνων ὠκέας

### book 533.3

ἵππους, ὡς ἡνιοχοῦντος αὐτοῦ· συντετριμμένου δὲ τοῦ

### book 533.4

ἅρματος ἔμπροσθεν γενόμενος ἐλαύνει, τὰς πλευρὰς τῶν

### book 533.5

ἵππων τύπτων. A.

### book 538.1

δεύτερ’· ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος

### book 538.2

υἱός: ὅτι ἔν τισιν ὑποτάσσονται τούτῳ τὰ τρίτα δ’ Ἀν‐

### book 538.3

τίλοχος, τέτρατα ξανθὸς Μενέλαος, πέμπτα δὲ Μη‐

### book 538.4

ριόνης θεράπων ἐὺς Ἰδομενῆος. χωρὶς δὲ τοῦ μηδὲ

### book 538.5.1

τὸν χαρακτῆρα ἔχειν Ὁμηρικόν, ἔτι καὶ πρὸς οὐδὲν γίνεται

### book 538.5.2

ἡ ἐξαρίθμησις τῆς τάξεως. A.

### book 543.1

ὦ Ἀχιλεῦ, μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τε‐

### book 543.2

λέσσῃς: σημειοῦνταί τινες ὅτι ἀντὶ τοῦ μηνίσω. A. Ar. 137.

### book 544.1

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον: ἡ διπλῆ

### book 544.2

ὅτι ἀντὶ τοῦ ἔοικας. A. Ar. 125.

### book 551.1

τῶν οἱ ἔπειτ’ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον

### book 551.2

ἄεθλον: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἔπειτα ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα· ἀν‐

### book 551.3

τιδιέσταλται γοῦν τὸ αὐτίκα (552)· ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὸ

### book 551.4

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα, αὐτὰρ ἔπειτ’ Αἴας τε μέγας

### book 551.5

(Ι 169). A. Ar. 154.

### book 568.1

(ἐν δ’ ἄρα κῆρυξ) χερσὶ σκῆπτρον ἔθηκεν: ἡ δι‐

### book 568.2

πλῆ πρὸς τοὺς δημηγοροῦντας, ὅτι σκῆπτρα ἔλαβον. A. Ar. 198.

### book 574.1

ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μηδ’ ἐπ’

### book 574.2

ἀρωγῇ: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ εἰς τὸ μέσον παρελθόντες, ἀλλὰ

### book 574.3

μέσον δικάσατε, μήτε τούτω προσχαριζόμενοι μήτε ἐμοί.

### book 574.4

διὸ ἐπιφέρει μηδ’ ἐπ’ ἀρωγῇ. A.

### book 581.1

Ἀντίλοχ’, εἰ δ’ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις

### book 581.2

ἐστίν: ἀθετεῖται ὅτι ἀκαίρως λέγει διοτρεφές, ὀργιζόμενος

### book 581.3

αὐτῷ. A. Cf. ad Γ 352.

### book h602-4.1

νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτός

### book h602-4.2

χωόμενος, ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐδ’ ἀεσίφρων

### book h602-4

ἦσθα πάρος· νῦν αὖτε νόον νίκησε νεοίη.

### book 603.1

ἡ διπλῆ ὅτι παρήορος ὁ παρηρτημένος τὰς φρένας,

### book 603.2

οὐκ ἀραρὼς οὐδὲ κατὰ χώραν ἔχων αὐτάς (Ar. 149). καὶ ὅτι

### book 603.3

χωόμενος νῦν ἀντὶ τοῦ χολούμενος (Ar. 147). A.

### book 604.1

ἡ διπλῆ ὅτι νῦν μόνον οὕτως ἐσχημάτισε, νεοίη

### book 604.2

ἀντὶ τοῦ νεότης. A.

### book 616.1

ἀμφίθετος φιάλη: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀμφίθετον,

### book 616.2

ὅτι ἡ πανταχόθεν ὑπέρεισιν ἔχουσα (v. ad 270): καὶ ὅτι οἰ‐

### book 616.3

κονομικῶς ὑπολείπεται ἔπαθλον, ἵνα μὴ ὁ Νέστωρ ἄτιμος

### book 616.4

γένηται ἐν τῷ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀγῶνι. A.

### book 621.1

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι οὐδὲ παλαίσεις: ἡ δι‐

### book 621.2

πλῆ ὅτι προτάσσει τὴν πυγμήν, ὡς καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (θ 246)

### book 621.3

οὐ γὰρ πύγμαχοί εἰμεν. ὁ αὐτὸς ἄρα ποιητής. A. Ar. 199.

### book 627.1

οὐ γὰρ ἔτ’ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐδ’ ἔτι

### book 627.2

χεῖρες: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τοῦ γάρ ἦρκται, τὸ αἰτιατικὸν προ‐

### book 627.3

τάξας· καὶ ὅτι ἐπεξηγήσατο τὴν ἔμπεδα γυῖα λέξιν. A. Ar. 119.

### book 630.1

ὡς ὁπότε κρείοντ’ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοί:

### book 630.2

ἡ διπλῆ ὅτι τῶν ἐπιταφίων ἀγώνων μέμνηται, ἱερῶν δὲ οὔ.

### book 630.3

A. Pro ἐπιταφίων cod. ἀναξίων. Corr. L. Cf. ad Χ 164. Cf.

### book 630.4

Ar. 199.

### book h634-5.1

πὺξ μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα Ἤνοπος υἱόν

### book h634-5.2

Ἀγκαῖον δὲ πάλην Πλευρώνιον, ὅς μοι ἀνέστη.

### book 634.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὴν ὁμοίαν τάξιν καὶ ὁ Νέστωρ τη‐

### book 634.2

ρεῖ τῶν ἀγωνισμάτων (sc. primum ponens pugilatum cf. ad 621). A.

### book 635.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ὅς μοι ἀνέστη· δεῖ γὰρ αὐτὸν

### book 635.2

ὑποστήσασθαι καθήμενον, τοῦ δὲ κήρυκος παλαιστὰς καλέ‐

### book 635.3

σαντος ἀνιστάμενον. A.

### book h638-9.1

οἴοισίν μ’ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε

### book h638-9.2

πλήθει πρόσθε βαλόντες, ἀγασσάμενοι περὶ νίκης.

### book 638-9.1

σεσημείωται ὁ τόπος πρὸς τὰ περὶ τῶν Μο‐

### book 638-9.2

λιονιδῶν ζητούμενα. A.

### book 641.1

οἱ δ’ ἄρ’ ἔσαν δίδυμοι· ὁ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν,

### book 641.2

ἔμπεδον ἡνιόχευ’ ὁ δ’ ἄρα μάστιγι κέλευεν: ἡ δι‐

### book 641.3

πλῆ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν ὅτι πυκνῶς μὲν ἐν Ἰλιάδι, ἅπαξ

### book 641.4

δὲ ἐν Ὀδυσσείᾳ. A.

### book 659.1

ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω,

### book 659.2

πὺξ μάλ’ ἀνασχομένω πεπληγέμεν—ἡ διπλῆ

### book 659.3

ὅτι ἰσαρίθμους τοῖς ἐπάθλοις ἀγωνιστὰς καλεῖ (cf. ad 707)

### book 659

καὶ τοῦτο ἐπὶ πάντων τάττει (ποιεῖ? L.) A. Ar. 199.

### book 661.1

(ᾧ δέ κ’ Ἀπόλλων) δώῃ καμμονίην: ὅτι οὐκ

### book 661.2

ἔστιν ἓν ἀνθ’ ἑνὸς καμμονίη νίκη, ὡς οἱ γλωσσογράφοι (Ar.

### book 661.3

45) ἀλλ’ ἡ ἐκ καταμονῆς· διὸ ἐπὶ δρομέων οὐ τάσσει, ἀλλ’

### book 661.4

ἐπὶ τῶν πυκτευόντων καὶ μονομαχούντων· μετὰ γὰρ κατα‐

### book 661.5.1

μονῆς. A. Cod. ἡ ἐκ πολλῶν pro ἡ ἐκ καταμονῆς et μία

### book 661.5.2

γὰρ καταμ. pro μετά. Corr. L. Ar. 112.

### book h678-80.1

(Εὐρύαλος) Μηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος,

### book h678-80.2

ὅς ποτε Θήβας ἦλθε, δεδουπότος Οἰδιπόδαο

### book h678-80.3

ἐς τάφον· ἔνθα δὲ πάντας ἐνίκα Καδμείωνας.

### book 679.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τοῦ Μηκιστέως ἀκουστέον ὅς ποτε

### book 679.2

Θήβας ἦλθεν, οὐκ ἐπὶ τοῦ Εὐρυάλου, ὡς ὁ Κράτης. καὶ

### book 679.3

ὅτι οἱ νεώτεροι παρὰ τὸν Ὅμηρον τὸν Οἰδίπουν φασὶν

### book 679.4

ἑαυτὸν τυφλώσαντα ποδηγούμενον εἰς Ἀθήνας ἐλθεῖν καὶ

### book 679.5.1

ἐκεῖ τελευτῆσαι· νῦν δὲ ὁμόλογον ὅτι ἐν Θήβαις ἐτελεύτη‐

### book 679.5.2

σεν (Ar. 187). καὶ πρὸς τὸ δεδουπότος· οἱ γλωσσογράφοι

### book 679.5.3

(Ar. 45) γὰρ ἓν ἀνθ’ ἑνὸς τεθνηκότος ἐξεδέξαντο. ἐκ παρε‐

### book 679.5.4

πομένου δὲ νοητέον ὅτι ἤτοι ἐν πολέμῳ τετελεύτηκε· ψο‐

### book 679.5.5

φοῦσι γὰρ οἱ πίπτοντες· δούπησεν δὲ πεσών (Δ 504): ἢ

### book 679.10.1

κατεκρήμνισεν ἑαυτόν· καὶ γὰρ οὗτος ὁ θάνατος μετὰ ψό‐

### book 679.10.2

φου. A. Hoc totum scholion fuse explicatum Ar. 110.

### book 683.1

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν: ἡ διπλῆ

### book 683.2

πρὸς τὸ παλαιὸν ἔθος, ὅτι ἐν ἑνὶ περιζώματι ἠγωνίζοντο.

### book 683.3

A. Ar. 199.

### book 692.1

ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται

### book 692.2

ἰχθύς. Vocabulo φρίξ exorientem procellam significari: Φ 126,

### book 692.3

Ar. 99.

### book 707.1

ὄρνυσθ’ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον:

### book 707.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἰσαρίθμους τοῖς ἐπάθλοις δύο καλεῖ. A. V. ad 659.

### book 721.1

ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἀνίαζον ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς:

### book 721.2

ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ εἰς ἀνίαν ἦγον καὶ ἐχρόνιζον. τοῦτο

### book 721.3

δὲ μὴ νοήσαντες μετέγραψαν ἐυκνήμιδες Ἀχαιοί. A.

### book 725.1

δόλου δ’ οὐ λήθετ’ Ὀδυσσεύς: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 725.2

δόλιον τοῦ ἥρωος καὶ διὰ τούτων δείκνυται, καὶ ὅτι οὐδέπω

### book 725.3

τέχνην ᾔδεσαν ἐν τῷ παλαίειν. A. Ar. 199.

### book 726.1

κόψ’ ὄπιθεν κώληπα: σημειοῦνταί τινες καὶ τὸ

### book 726.2

κόψ’ ὄπιθεν κώληπα, ὅτι τὸ κῶλον οὕτως εἶπεν. A.

### book 741

ἓξ δ’ ἄρα μέτρα Χάνδανεν: ὡρισμένον [ἴσως]

### book 741

ἦν τὸ μέτρον. V. Cf. ad 268.

### book 753.1

ὄρνυσθ’ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε:

### book 753.2

ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει πειρήσεσθον

### book 753.3

τριῶν ὄντων τῶν κεκλημένων πρὸς τὸν δρόμον. A.

### book 757.1

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ’

### book 757.2

Ἀχιλλεύς: ὀβελὸς σὺν ἀστερίσκῳ, ὅτι μετενήνεκται ἐνθάδε

### book 757.3

ἀπὸ τῆς ἁρματοδρομίας (358). A. Ar. 199.

### book 772.1

γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας

### book 772.2

ὕπερθεν: ὀβελὸς σὺν ἀστερίσκῳ ὅτι ἐπὶ Διομήδους ὀρθῶς

### book 772.3

ἐτέτακτο (Ε 122—item de Ajacibus Ν 61 L.). ἐνταῦθα δὲ

### book 772.4

ὀλίγῳ λείπεται τοῦ Αἴαντος· εἰ οὖν τὰ γυῖα ἐλαφρὰ ἐποίη‐

### book 772.5.1

σεν, ἐνίκα ἂν πάντως. πρὸς τί οὖν ἔτι τὸν Αἴαντα κα‐

### book 772.5.2

τέβαλεν; A.

### book 791

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα ὠμογέροντα εἶπεν. AB.

### book 795.1

Ἀντίλοχ’, οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶ‐

### book 795.2

νος: ἡ διπλῆ ὅτι μάταιος καὶ πρὸς οὐδέν· οἱ δὲ νεώτεροι

### book 795.3

τὸν ταλαίπωρον μέλεον (Ar. 103). A.

### book 800.1

Σαρπήδοντος: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπ’ εὐθείας βαρυτό‐

### book 800.2

νου (cod. ως), ὡς Χαλκώδων. A. Cf. Herod. Μ 379.

### book 805.1

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν,

### book 805.2

ψαύσῃ δ’ ἐνδίνων διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα:

### book 805.3

ἀθετεῖται ὅτι ἐνδίνων θέλει λέγειν τῶν ἐντοσθίων, σπλάγ‐

### book 805.4

χνων, ὅπερ οὐχ ἁρμόζει· ἕως γὰρ τοῦ ἀμύξαι μόνον τὸν

### book 805.5.1

χρῶτα μονομαχοῦσι. καὶ διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα

### book 805.5.2

ἐκ τῆς Δολωνείας (Κ 298) μετάκειται. A. ὅπερ οὐχ ἁρμόζει

### book 805.5.3

ins. L. Idem haec adnotavit: Aristarcheam explicationem ha‐

### book 805.5.4

bemus ut patet, apud Apollon. lex. H. ἐνδίνων τῶν ἐντοσθι‐

### book 805.5.5

δίων, οἷον τοῦ (l. τῶν) ἐντὸς χρωτός. τῶν ἅπαξ εἰρημένων.

### book 805.10.1

Orion p. 52 ἔνδινα τὰ ἔντερα. Ὅμηρός φησι ψαύει δ’ ἐν‐

### book 805.10.2

δίνων. ὁ δὲ Ἀρίσταρχος ἐτυμολογεῖ ἔνια (I. ἔντινα) τινα

### book 805.10.3

ὄντα τὰ (hoc τά del.) ἐντὸς τῶν ἰνῶν (hoc certe summa suspi‐

### book 805.10.4

cio est affinxisse hunc auctorem Aristarcho) ἢ ἁπλῶς τῶν με‐

### book 805.10.5

λῶν. ἢ παρὰ τὸ ἐντὸς εἶναι τῶν ὅπλων. οὕτως εὗρον ἐν

### book 805.15

ὑπομνήματι τῆς Ἰλιάδος.

### book 810.1

τεύχεα δ’ ἀμφότεροι ξυνήια ταῦτα φερέσθων

### book 810.2

καί σφιν δαῖτ’ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃ‐

### book 810.3

σιν: ἀθετεῖται ὅτι ἔδει καὶ πᾶσιν, ἀλλ’ οὐχὶ τούτοις μόνον·

### book 810.4

τί γὰρ τούτοις πέπρακται πλέον; A.

### book h822-5.1

καὶ τότε δή ῥ’ Αἴαντι περιδδείσαντες Ἀχαιοί

### book h822-5.2

παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶς’ ἀνελέσθαι.

### book h822-5.3

αὐτὰρ Τυδείδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως

### book h822-5.4

σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐυτμήτῳ τελαμῶνι.

### book 822.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τούτων καὶ τῶν τοιούτων φαίνεται

### book 822.2

καθ’ Ὅμηρον μὴ ὢν ἄτρωτος ὁ Αἴας. A. Ar. 180.

### book 824-5.1

ἠθέτηνται· συλλύσεως γὰρ γενομένης ἔδει

### book 824-5.2

κοινῇ διελέσθαι τὰ ἔπαθλα· καὶ γὰρ προείρηται ἀέθλια ἶς’

### book 824-5.3

ἀνελέσθαι (823). προηθετοῦντο δὲ παρὰ Ἀριστοφάνει. A.

### book 826.1

αὐτὰρ Πηλείδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον:

### book 826.2

σημειοῦνταί τινες ὅτι σόλον τὸν δίσκον εἶπεν. AD. Cf. Ar. 199.

### book 843.1

(Tertius jecit Ajax) χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ

### book 843.2

ὑπέρβαλε σήματα πάντων: ἀθετεῖται ὅτι δυεῖν προ‐

### book 843.3

δεδισκευκότων ἔδει εἰπεῖν ἀμφοτέρων. μετενήνεκται δὲ ἐκ

### book 843.4

τῆς Ὀδυσσείας (θ 192): καὶ ἐκεῖ εὐλόγως ἔστιν ὑπέρβαλε

### book 843.5

σήματα πάντων, πλείονες γὰρ δισκεύουσιν. A.

### book h845-6.1

ὅσσον τίς τ’ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ·

### book h845-6.2

ἡ δέ θ’ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας.

### book 845.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ καλαύροπα. σημαίνει δὲ τὸ ῥό‐

### book 845.2

παλον, ἀπὸ τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ ῥέπειν. A.

### book 846.1

διὰ βοῦς: διὰ βοῶν, ὡς τὸ διά τ’ ἔντεα (806).

### book 846.2

A. Cf. p. 21.

### book h850-1.1

αὐτὰρ ὁ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον,

### book h850-1.2

κὰδ δ’ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ’ ἡμι‐

### book h850-1.3

πέλεκκα.

### book 850.1

ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς ἰόεντα τὸν μέλανα, ὡς ἰοειδέα

### book 850.2

πόντον (λ 107): βέλτιον δὲ τὸν εἰς ἰοὺς εὐθετοῦντα· οἰ‐

### book 850.3

κεῖον γὰρ τὸ ἔπαθλον τοξόταις. A.

### book 851.1

ἡ διπλῆ ὅτι καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (τ 572, φ 120) ὁ αὐ‐

### book 851.2

τὸς τρόπος· πελέκεις γὰρ τίθησι δι’ ὧν παρακελεύει (sic)

### book 851.3

τοξεύειν τοὺς μνηστῆρας· καὶ νῦν τὸ αὐτὸ τοῦτο ἔπαθλον

### book 851.4

γίνεται. A.

### book 855.1

(τρήρωνα—ἧς ἄρ’ ἀνώγει) τοξεύειν. „ὃς μέν

### book 855.2

κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν“—: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τοῦ

### book 855.3

διηγηματικοῦ ἐπὶ τὸ μιμητικὸν μετῆλθεν. A. Cf. p. 17.

### book 857.1

ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρ‐

### book 857.2

τών: ἡ διπλῆ ὅτι βέλτιον ἦν τοῦτο μὴ προλέγεσθαι ὑπὸ

### book 857.3

Ἀχιλλέως, ὥσπερ προγινώσκοντος τὸ ἀπὸ τύχης συμβησό‐

### book 857

μενον. A. Ar. 376.

### book 863.1

οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι (ῥέξειν ἑκατόμβην): ἡ

### book 863.2

διπλῆ ὅτι νῦν ἠπείλησεν ἀντὶ τοῦ ηὔξατο. A. Ar. 150.

### book 880.1

ὠκὺς δ’ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 880.2

ὠκύς ἀντὶ τοῦ ὠκέως, ὅ ἐστιν εὐθέως. A. Cf. p. 30.

### book 882.1

ἂν δ’ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας

### book 882.2

ἄειρεν: ἡ διπλῆ ὅτι παρέλκει τὸ πάντας. A. Cf. ad Η 161.

### book 886.1

καί ῥ’ ἥμονες ἄνδρες ἀνέσταν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 886.2

ἥμονες οἱ ἀκοντισταὶ ἀπὸ τοῦ ἱέναι. τινὲς δὲ ἀνέγνωσαν

### book 886.3

ῥήμονες, οἰόμενοι τοὺς ῥήτορας· οὐκ ἔστι δὲ λογιστικὸς ὁ

### book 886.4

ἀγών. A.

### book 891.1

δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος: ἡ

### book 891.2

διπλῆ ὅτι ἥμασιν ὁμοίως ἀκοντίσμασι. A.

### book h5-10.1

ἀλλ’ ἐστρέφετ’ ἔνθα καὶ ἔνθα

### book h5-10.2

Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠύ

### book h5-10.3

ἠδ’ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα,

### book h5-10.4

ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων.

### book h5-10.5.1

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν.

### book h5-10.5.2

ἄλλοτ’ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ’ αὖτε

### book 6.1

ἕως τοῦ τῶν μιμνησκόμενος (9) ἀθετοῦνται στί‐

### book 6.2

χοι δʹ, ὅτι εὐτελεῖς εἰσίν, ἀρθέντων δὲ αὐτῶν καὶ ἐμφαντι‐

### book 6.3

κώτερον δηλοῦται ἡ τοῦ Ἀχιλλέως λύπη· ἀλλ’ ἐστρέφετ’

### book 6.4

ἔνθα καὶ ἔνθα, ἄλλοτ’ ἐπὶ πλευράς. [καὶ τοῖς αὐτοῖς

### book 6.5.1

καταγίνεται ἀνδροτῆτα, μένος· οὐδὲν γὰρ διαφέρει]. καὶ

### book 6.5.2

οὐδέποτε ἀνδροτῆτα εἴρηκε τὴν ἀνδρείαν, ἀλλ’ ἠνορέαν. ἔχει

### book 6.5.3

δὲ καὶ τὸ (l. τι L.) δυσεξείληπτον τῶν μιμνησκόμενος·

### book 6.5.4

καὶ γὰρ ἄνω εἴρηκεν ἑτάρου μεμνημένος (4). προηθε‐

### book 6.5.5

τοῦντο δὲ καὶ παρὰ Ἀριστοφάνει. A. Verba καὶ τοῖς—

### book 6.10.1

οὐδὲν γὰρ διαφέρει aliena esse videntur, certe corrupta. Ari‐

### book 6.10.2

starchus enim ἀνδροτῆτα explicuisse videtur τὴν ἀνδρὸς φύ‐

### book 6.10.3

σιν, si quidem ex ejus explicationibus derivata sunt haec in

### book 6.10.4

scholl. BM. ad h. l.: ἀθετοῦνται δέ, ὅτι ἀνδροτής ἐστιν ἡ

### book 6.10.5

τοῦ ἀνδρὸς φύσις, et in scholl. BL. ad Π 857: ἀνδροτῆτα δὲ

### book 6.15

οὐ τὴν ἀνδρείαν, ἀλλὰ τὴν ἀνθρωπότητα, τὴν ἀνδρὸς φύ‐

### book 6.1

σιν. Non putabat igitur bis idem dici ἀνδροτῆτα, μένος; sed

### book 6.2

eo offendebatur quod hic usus vocabuli ἀνδροτής ab Homero

### book 6.3

abhorreret.

### book h14-21.1

ἀλλ’ ὅγ’ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ’ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

### book h14-21.2

Ἕκτορα δ’ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,

### book h14-21.3

τρὶς δ’ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος

### book h14-21.4

αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δὲ δ’ ἔασκεν.

### book h14-21.5.1

ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δ’ Ἀπόλλων

### book h14-21.5.2

πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροΐ, φῶτ’ ἐλεαίρων

### book h14-21.5.3

καὶ τεθνηότα περ· περὶ δ’ αἰγίδα πάντα κά‐

### book h14-21.5.4

λυπτεν

### book h14-21.5.5

χρυσείην, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

### book 15

περισσὸς ὁ δέ. A. Cf. p. 33.

### book 17.1

ἡ διπλῆ ὅτι παρεῖται ἡ ἀνά, καὶ ἔστιν ἀναπαυέσκετο

### book 17.2

(cf. p. 27). ἢ (l. καί L.) ὅτι ὁ δέ πάλιν περισσός· οὐ γάρ

### book 17.3

ἐστι λέγειν ὅτι (cod. ὃν) ἐδέσμευεν (sc. ut δέασκεν legatur)

### book 17.4

ἀλλὰ χωρὶς ὁ δέ, εἶτα ἔασκεν ἀντὶ τοῦ εἴα. A. Cf. p. 33.

### book 18

προπρηνέα: ὅτι οὐδὲν πλέον τοῦ πρηνέα. A. Cf. p. 27.

### book 20-1.1

ἀθετοῦνται· ἀρκεῖ γὰρ τὸ προειρῆσθαι πᾶσαν

### book 20-1.2

ἀεικείην ἄπεχε χροΐ, φῶτ’ ἐλεαίρων. A.

### book h23-30.1

τὸν δ’ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,

### book h23-30.2

κλέψαι δ’ ὀτρύνεσκον ἐύσκοπον ἀργειφόντην.

### book h23-30.3

ἔνθ’ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐδέ ποθ’ Ἥρῃ

### book h23-30.4

οὐδὲ Ποσειδάων’ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,

### book h23-30.5.1

ἀλλ’ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρή

### book h23-30.5.2

καὶ Πρίαμος καὶ λαός, Ἀλεξάνδρου ἕνεκ’ ἄτης,

### book h23-30.5.3

ὃς νείκεσσε θεάς, ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,

### book h23-30.5.4

τὴν δ’ ᾔνης’ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

### book 25.1

ἕως τοῦ τὴν δ’ ᾔνης’ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην

### book 25.2

(30) ἀθετοῦνται στίχοι ϛʹ (hos sex qui obelis notati sunt in

### book 25.3

Ven. pro spuriis habuit Aristarchus, non octo 23—30, ut ex

### book 25.4

scholl. BMV. ad v. 23 referens dixit Lehrs. Ar. 187): γέλοιον

### book 25.5.1

γὰρ τὸ οὐδέποθ’ Ἥρῃ οὐδὲ Ποσειδάωνι οὐδὲ γλαυ‐

### book 25.5.2

κώπιδι κούρῃ· τίνες μὲν γὰρ ἔτι ἐλείποντο τῶν τριῶν

### book 25.5.3

σεμνότεροι μετὰ τὸν Δία τῶν μὴ συνευδοκούντων; τήν τε

### book 25.5.4

περὶ τοῦ κάλλους κρίσιν οὐκ οἶδεν (v. Δ 52): πολλαχῇ γὰρ

### book 25.5.5

ἂν ἐμνήσθη. καὶ τὸ νείκεσσε οὐκ ἔστι κρῖναι (Ar. 155),

### book 25.10

ἀλλ’ ἐπιπλῆξαι ἢ διαφέρεσθαι· νεικείων Ἕλενόν τε Πά‐

### book 25.1

ριν (249) ἀντὶ τοῦ ἐπιπλήσσων· δύο δ’ ἄνδρες ἐνείκεον

### book 25.2

εἵνεκα ποινῆς (Σ 498), διεφέροντο. καὶ ἡ μαχλοσύνη

### book 25.3

κοινῶς ἐπὶ γυναικὸς μανίᾳ· δέδωκε δ’ αὐτῷ οὐ ταύτην, ἀλλὰ

### book 25.4

τὴν καλλίστην τῶν τότε Ἑλένην. Ἡσιόδειος δ’ ἐστὶν ἡ λέξις·

### book 25.15.1

ἐκεῖνος γὰρ πρῶτος ἐχρήσατο ἐπὶ τῶν Προίτου θυγατέρων. A.

### book 25.15.2

Bekkerus ἐπὶ γυναικὶ μανία, Vill. ἐπὶ γυναικὸς μανία, Eu‐

### book 25.15.3

stath. ἡ ἐν γυναιξὶ μανία. De ἐπί cum dativo v. Herod. 452. L.

### book 28.1

ἕνεκ’ ἄτης: οὕτως Ἀρίσταρχος· τὸ γὰρ ἕνεκα τοῦ

### book 28.2

ἀπολογουμένου ἐστίν. V. Fortasse sic fuit: ἀθετεῖ Ἀρίσταρ‐

### book 28.3

χος· τὸ γὰρ ἕνεκ’ ἄτης ἀπολογουμένου ἐστιν: v. Γ 100. L.

### book 38.1

(τοί τέ μιν ὦκα) ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέ‐

### book 38.2

ρεα κτερίσαιεν: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ μόνον οἱ ἐπὶ ξένης τε‐

### book 38.3

λευτῶντες ἐκαίοντο, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπὶ τῆς ἰδίας πατρίδος. A.

### book 38.4

Ar. 198.

### book 45.1

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐδέ οἱ αἰδώς

### book 45.2

γίγνεται, ἥ τ’ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ’ ὀνίνησιν:

### book 45.3

ἀθετεῖται, ὅτι ἐκ τῶν Ἡσιόδου (ἔ. 316) μετενήνεκται ὑπό

### book 45.4

τινος νομίσαντος ἐλλείπειν τὸν λόγον (Ar. 358 sq.)· καὶ γὰρ

### book 45.5.1

τοῖς ὑποκειμένοις ἐναντίον τι πεποίηκεν· εἰ γὰρ βλάπτει

### book 45.5.2

ἡ αἰδώς, εὔλογον εἰ Ἀχιλλεὺς ἀναιδέστατος βούλοιτο εἶναι. A.

### book 45.5.3

Alterum εἰ ins. L.

### book h46-7.1

μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι,

### book h46-7.2

ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν.

### book 46

μέλλει: ἀντὶ τοῦ ἔοικεν. AB. Ar. 125.

### book 47.1

ἡ διπλῆ ὅτι τοῦτο προσέθηκεν, ἐπεὶ κασιγνήτους

### book 47.2

τοὺς ἀνεψιούς που λέγει (Ο 545 Ar. 152). πάλιν δὲ ὁμο‐

### book 47.3

γάστριος λέγει, καὶ οὐχ ὡς Ζηνόδοτος ἔγραφεν ἐκεῖ (Φ 95)

### book 47.4

μή με κτεῖν’ ἐπεὶ οὐκ ἰογάστριος Ἕκτορος. A.

### book 54.1

κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων: ἀντὶ

### book 54.2

τοῦ ἀναίσθητον (Ar. 124). κέχρηται δὲ τῷ εἰδικῷ ἀντὶ γε‐

### book 54.3

νικοῦ (cf. ad Δ 343 Λ 532 Ο 252). AM.

### book 58.1

γυναῖκά τε θήσατο μαζόν: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 58.2

γυναικὸς μαζόν. Ὁμηρικὸν δὲ τὸ ἔθος· ὣς τὴν μὲν πρυ‐

### book 58.3

μνὴν ἄμφεπε (Π 124). A. Cf. p. 20.

### book h71-3.1

ἀλλ’ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν—οὐδέ πῃ ἔστιν

### book h71-3.2

λάθρῃ Ἀχιλλῆος—θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεί

### book h71-3.3

μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτας τε καὶ ἦμαρ.

### book 71-3

ἀθετοῦνται στίχοι γʹ, ὅτι ψεῦδος περιέχου‐

### book 71-3.1

σιν· οὐ γὰρ διὰ παντὸς συνδιατρίβει αὐτῷ ἡ Θέτις· τὸ δὲ

### book 71-3.2

ἐάσομεν νῦν ἀντὶ τοῦ παρῶμεν, οἷον μηδὲ λέγωμεν· ὅπερ

### book 71-3.3

ἀγνοήσαντες οἱ περὶ Ἀντίμαχον ἐποίησαν κλέψαι μὲν

### book 71-3.5

ἀμήχανον (v. ad 109). A.

### book 74

ἀλλ’ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἄσσον ἐμεῖο—

### book 77.1

ὣς ἔφατ’, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα: ἡ

### book 77.2

διπλῆ ὅτι ἐξ ὀνόματος μὴ καλέσαντος τοῦ Διὸς ἡ πρὸς τοῦτο

### book 77.3

τεταγμένη Ἶρις ὑπακούει, ὥστε καὶ ὅταν ὁ Ἀχιλλεὺς λέγῃ

### book 77.4

κοινότερον ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν (Α 62), εὐλόγως οὖν

### book 77.5

πάλιν ἐρεῖ ὁ Κάλχας (ib. 78) ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαι με. A.

### book 78.1

μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου: ἡ διπλῆ

### book 78.2

ὅτι τὴν Σαμοθρᾴκην οὕτως εἶπεν. A. Ar. 239.

### book 81.1

(μολυβδαίνῃ) ἥ τε κατ’ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας

### book 81.2

ἐμβεβαυῖα: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει βοὸς κέρας βοὸς τρίχα

### book 81.3

διὰ τὸ τριχίνην εἶναι τὴν ὁρμιάν· λιναῖς γὰρ ἐχρῶντο· ἐκ

### book 81.4

πόντοιο θύραζε λίνῳ ἐπὶ ἤνοπι χαλκῷ (Π 408). οἱ

### book 81.5.1

δὲ νῦν οὐδὲ βοείαις χρῶνται, ἀλλ’ ἱππείαις. λέγοι ἂν οὖν

### book 81.5.2

βοὸς κέρας κυρίως· κατεσκεύαζον γὰρ σύριγγα ἐκ κέρατος

### book 81.5.3

βοείου, ἣν παρετίθεσαν τῇ ὁρμιᾷ ὑπὲρ τὸ ἄγκιστρον, ὅπως

### book 81.5.4

μὴ οἱ ἰχθύες ἀποτρώγωσι τὸν λίνον. A.

### book 85.1

(Thetis) κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ

### book 85.2

ἔμελλεν

### book 85.3

φθίσεσθ’ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι, τηλόθι πάτρης·

### book 85.4

ἀθετεῖται ὅτι περισσός ἐστι· τὸ γὰρ οἷ ἐστὶν αὐτῷ, καὶ τὸ

### book 85.5.1

ἔμελλεν ἀντὶ τοῦ ἐῴκει συνήθως Ὁμήρῳ· οὐχὶ τῇ Θέτιδι

### book 85.5.2

ἔμελλεν ἐν Τροίᾳ φθίσεσθαι. A. Hoc emendavi inserto συν‐

### book 85.5.3

ήθως et mutata interpunctione. Nam apud Bekk. et Vill. sic

### book 85.5.4

est: ἀντὶ τοῦ ἐῴκει. Ὁμήρῳ οὐχὶ τῇ Θέτιδι κτλ. Ceterum

### book 85.5.5

cf. Ar. 125.

### book 97.1

ἀκτὴν δ’ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀιχθήτην

### book 97.2

πρὸς τὰ περὶ τοῦ Ὀλύμπου· οὐρανὸν γὰρ νῦν εἰπών, ὑπο‐

### book 97.3

βάς φησιν (104) ἤλυθες Οὔλυμπον δέ. παρ’ ὅσον ἐπου‐

### book 97.4

ράνιά τινα μέρη ἐστὶ τοῦ Ὀλύμπου, ὑπὲρ τὰ νέφη διή‐

### book 97.5

κοντα. A. Pro περί cod. πέρατα. Emend. L. Ar. 171.

### book h100-2.1

ἡ δ’ ἄρα (Thetis) πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δ’

### book h100-2.2

Ἀθήνη.

### book h100-2.3

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκεν

### book h100-2.4

καί ῥ’ εὔφρην’ ἐπέεσσι· Θέτις δ’ ὤρεξε πιοῦσα.

### book 100.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν καθέδραν Ἀθηνᾶς καὶ Ἥρας

### book 100.2

ὅτι ἑκατέρωθεν τοῦ Διός. καὶ ὅταν λέγῃ αἱ δ’ οἶαι Διὸς

### book 100.3

ἀμφίς (Θ 444—edd. αἰδοῖαι), τὸ αὐτὸ σημαίνει, Διὸς ἑκα‐

### book 100.4

τέρωθεν, οὐχ ὥς τινες δέχονται, χωρίς. A.

### book 102

ἀντὶ τοῦ ὀρέξασα ἔπιεν. M. Cf. ad Ψ 119.

### book 104.1

ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι: ὅτι ἄνω εἶπεν

### book 104.2

εἰς οὐρανὸν ἠιχθήτην, νῦν δὲ εἰς Ὄλυμπον παραγεγονέναι·

### book 104.3

αἱ γὰρ κορυφαὶ τοῦ Ὀλύμπου ἐπουράνιοι. A. Ar. 171.

### book 108.1

Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως λέγει

### book 108.2

Ἕκτορος νέκυι, οὐχ Ἕκτορι (cod. Ἕκτορα). A. Cf. ad Ρ 240.

### book 109.1

κλέψαι δ’ ὀτρύνουσιν ἐύσκορον ἀργειφόν‐

### book 109.2

την: ἐντεῦθεν γέγονεν ἡ προδιασκευή (Ar. 351) ἀλλ’ ἤτοι

### book 109.3

κλέψαι μὲν ἐάσομεν. A.

### book 110.1

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆι προϊάπτω: ἡ

### book 110.2

διπλῆ ὅτι προϊάπτω Ἀρίσταρχος. καὶ ταὐτόν ἐστι τῷ

### book 110.3

προϊάλλω. A.

### book 121.1

βῆ δὲ (Thetis) κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων ἀίξασα:

### book 121.2

ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν ἐξ Ὀλύμπου λέγει κατιέναι· ἄνω δέ (97)

### book 121.3

οὐρανὸν ἀϊχθήτην. A. Ar. 171.

### book 124.1

ἐντύνοντο ἄριστον: ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ νῦν ἐν

### book 124.2

Ἰλιάδι καὶ ἅπαξ ἐν Ὀδυσσείᾳ (π 2) τὸ ἄριστον. ἔστι δὲ τὸ

### book 124.3

πρώϊνον ἔμβρωμα· τρὶς γὰρ τροφὰς ἐλάμβανον οἱ ἥρωες.

### book 124.4

A. Ar. 132.

### book h129-32.1

σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτε τι σίτου

### book h129-32.2

οὔτ’ εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι

### book h129-32.3

μίσγεσθ’· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη

### book h129-32.4

ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

### book 130-2.1

ἀθετοῦνται στίχοι γ’, ὅτι ἀπρεπὲς μη‐

### book 130-2.2

τέρα υἱῷ λέγειν ἀγαθόν ἐστι γυναικὶ μίσγεσθαι. [ἔτι δὲ καὶ

### book 130-2.3

ἁπάντων ἀσυμφορώτατόν ἐστι, καὶ μάλιστα τοῖς εἰς πόλεμον

### book 130-2.4

ἐξιοῦσι· χρεία γὰρ εὐτονίας καὶ πνεύματος]. καὶ τὸ λέγειν

### book 130-2.5.1

ὅτι ὁ θάνατός σου ἐγγύς ἐστιν ἄκαιρον. διεσκεύακε (Ar. 349)

### book 130-2.5.2

δέ τις αὐτοὺς οἰηθεὶς ἀποκρέμασθαι οὐδέ τι σίτου. A.

### book 130-2.5.3

Inclusa aliena sunt. L.

### book 134.1

σκύζεσθαί σοί φησι θεούς, ἑὲ δ’ ἔξοχα πάν‐

### book 134.2

των: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἑαυτόν, ἑέ. A.

### book 143

Ἴλιον ἱρήν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 144

βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ

### book 144

ταχέως. AB. Cf. p. 29.

### book 145.1

ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον ἴσω

### book 145.2

λύσασθαι φίλον υἱόν—ἡ διπλῆ ὅτι τοπικῶς

### book 145.3

ἀντὶ προθέσεως· θέλει γὰρ εἰπεῖν εἰς Ἴλιον. A. Cf. p. 28

### book 145.4

et Ar. 142.

### book 151.1

νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος

### book 151.2

Ἀχιλλεύς: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴρηκεν, νεκρὸν ὃν ἔκτεινεν,

### book 151.3

ἀντὶ τοῦ ὃν κτείνας νεκρὸν ἐποίησεν, ὡς ἐπὶ τοῦ ἕλκος ἀνα‐

### book 151.4

ψύχοντα τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ (Ε 795). A. Cf. ad 180.

### book 155

ἔσω κλισίην: εἰς κλισίην. V. Cf. ad 184.

### book h163-4.1

ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος· ἀμφὶ δὲ πολλή

### book h163-4.2

κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος.

### book 163.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐν ἴσῳ τῷ ἐντυπαδίῳ, ὥστε διὰ τοῦ

### book 163.2

ἱματίου τὸν τοῦ σώματος τύπον φαίνεσθαι (Ar. 155). A.

### book 164.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τοῖο οὐκ ἔστιν ἀγαθοῦ (Ar. 44) ὡς

### book 164.2

οἱ γλωσσογράφοι, ἀλλὰ θαυμαστικῶς τοιούτου. καὶ ὅτι κό‐

### book 164.3

προς ἡ τέφρα. A. Cod. τὰ κόπρια pro ἡ τέφρα. Corr. L. Cf.

### book 164.4

ad Σ 23.

### book 172.1

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ’

### book 172.2

ἱκάνω: ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τῶν ὄσσων προορωμένη (Ar. 97),

### book 172.3

καὶ τὸ τόδε τοπικῶς ἀντὶ τοῦ ἐνταῦθα. A.

### book 174.1

(Διός) ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ’

### book 174.2

ἐλεαίρει: ἀστερίσκος ὅτι ἐνταῦθα ὑγιῶς λέγεται, ἐκεῖ δὲ

### book 174.3

(Β 27) κακῶς ὑπὸ τοῦ Ὀνείρου πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα. A.

### book 180

(iteratur versus 151): ἡ διπλῆ ὅτι νεκρὸν ὃν ἔκτανε. A.

### book 184.1

ἔσω κλισίην: ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ εἰς κλισίην.

### book 184.2

A. Cf. p. 28 et Ar. 142.

### book 199

ἔσω στρατόν: ἀντὶ τοῦ εἰς στρατόν. B. V. ibidem.

### book 205.1

σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ: ἡ διπλῆ ὅτι ὑποτάσ‐

### book 205.2

σουσι στίχον ὡς ἐλλείποντος τοῦ λόγου ἀθάνατοι ποίη‐

### book 205.3

σαν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες (οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχου‐

### book 205.4

σιν V.) πλείων δέ ἐστιν ἔμφασις μὴ προσκειμένου αὐτοῦ. A.

### book 208.1

(οὔ ς’ ἐλεήσει) οὐδέ τί ς’ αἰδέσεται: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 208.2

ἀντὶ τοῦ προσδέξεται ὡς ἱκέτην· μή μιν ἐγὼ μὲν ἵκωμαι

### book 208.3

ἰών (Χ 123). A. Ar. 150.

### book 210.1

(τῷ δ’ ὥς ποθι μοῖρα κραταιή) γεινομένῳ ἐπέ‐

### book 210.2

νησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή: [ἡ διπλῆ] ὅτι ἐνταῦθα

### book 210.3

καλῶς κεῖται, ἐπὶ δὲ Ἀχιλλέως ἐν τῇ Υ (128) οὐκέτι. A.

### book 215.1

Τρωιάδων βαθυκόλπων: ἡ διπλῆ πρὸς τοὺς

### book 215.2

γράφοντας (Β 484) ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλυμ‐

### book 215.3

πιάδες βαθύκολποι, ὅτι ἐπὶ βαρβάρων τὸ ἐπίθετον τί‐

### book 215.4

θησιν. A. Ar. 119.

### book 222.1

ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλ‐

### book 222.2

λον: ὁ ἀστερίσκος ὅτι ἐνταῦθα ἁρμοζόντως λέγεται ὁ στί‐

### book 222.3

χος, ὑπὸ δὲ Νέστορος ἐν τῇ Β (81) οὐκέτι. A.

### book h228-31.1

ἦ, καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλ’ ἀνέῳγεν,

### book h228-31.2

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους,

### book h228-31.3

δώδεκα δ’ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας,

### book h228-31.4

τόσσα δὲ φάρεα καλά, τόσους δ’ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

### book 228.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐπιθήματα τῶν κιβωτίων τὰ πώματα,

### book 228.2

καταχρηστικῶς δὲ πίθων καὶ τῶν ὁμοίων. A. Nec omiserit

### book 228.3

ὅτι νῦν ἅπαξ εἴρηκεν.

### book 229.1

ἡ διπλῆ ὅτι διέσταλκε τὸν πέπλον ἀπὸ τῶν χλαι‐

### book 229.2

νῶν, καὶ τὰ φάρη ὡς διαπρέποντα τὸν πέπλον οὕτως προσ‐

### book 229.3

ηγόρευσεν. A. Ar. 193. Haec sic emendanda esse videntur:

### book 229.4

καὶ τὰ φάρη ὡς διαφέροντα (v. Sch. ABM ad h. v.), εἰ καὶ

### book 229.5.1

ἀλλαχοῦ τὸν πέπλον οὕτως προσηγόρευσεν, ut ε 230, ubi Sch.

### book 229.5.2

Palat.: ὅτι κοινότερον νῦν τὸν πέπλον φᾶρος εἴρηκεν.

### book 232.1

δέκα πάντα τάλαντα: ἡ διπλῆ ὅτι παρέλκει τὸ

### book 232.2

πάντα. A. Cf. ad Η 161.

### book 241.1

ἦ οὔνεσθ’ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε’ ἔδω‐

### book 241.2

κεν: ἡ διπλῆ ὅτι οὔνεσθε ἐκφαυλίζετε καὶ οὐδενὸς ἄξιον

### book 241.3

ἡγεῖσθε. A.

### book 249.1

νεικείων Ἕλενον τε Πάριν τε. νεικεῖν est in‐

### book 249.2

crepare, v. ad 25.

### book 251.1

Δηίφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ Δῖον

### book 251.2

ἀγαυόν: ἡ διπλῆ ὅτι ὁμώνυμος ὁ Ἱππόθοος τῷ Πελασγῷ·

### book 251.3

Ἱππόθοος δ’ ἄγε φῦλα Πελασγῶν (Β 840). καὶ ὅτι

### book 251.4

ἄδηλον πότερόν ἐστι τὸ κύριον ὁ Δῖος ἢ ὁ Ἀγαυός. A.

### book 257.1

Τρωίλον ἱππιοχάρμην: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ τοῦ

### book 257.2

εἰρῆσθαι ἱππιοχάρμην τὸν Τρωίλον οἱ νεώτεροι ἐφ’ ἵππου

### book 257.3

διωκόμενον αὐτὸν ἐποίησαν. καὶ οἱ μὲν παῖδα αὐτὸν ὑπο‐

### book 257.4

τίθενται, Ὅμηρος δὲ διὰ τοῦ ἐπιθέτου τέλειον ἄνδρα ἐμ‐

### book 257.5

φαίνει· οὐ γὰρ ἄλλος ἱππόμαχος λέγεται. A. Ar. 190.

### book 259.1

(οὐδὲ ἐῴκει Hector) ἀνδρός γε θνητοῦ πάις ἔμ‐

### book 259.2

μεναι ἀλλὰ θεοῖο: Στησίχορος Ἀπόλλωνος αὐτόν φησιν,

### book 259

οὐ νοήσας τὴν ὑπερβολήν. V. Fluxit certe ex Aristonico. L.

### book 272.1

πέζῃ ἔπι πρώτῃ: ἡ διπλῆ ὅτι πρώτῃ ἀντὶ τοῦ

### book 272.2

ἄκρᾳ ἄξαντ’ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ (Ζ 40). A. Ar. 149.

### book 281.1

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσιν

### book 281.2

κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδε’ ἔχοντε:

### book 281.3

ἡ διπλῆ ὅτι εἰ μὴ προσέθηκε τὸν στίχον, οἱ θέλοντες συγ‐

### book 281.4

χεῖσθαι τὰ δυικὰ παρ’ Ὁμήρῳ, Ἐρατοσθένης καὶ Κράτης

### book 281.5.1

ἔλεγον ἂν ἐπὶ τῶν ἐννέα Πριαμιδῶν τετάχθαι τὼ μὲν

### book 281.5.2

ζευγνύσθην. A. Cf. p. 15, 2.

### book 293.1

καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 293.2

Ζηνόδοτος γράφει καὶ οὗ. A.

### book 304.1

(ἡ δὲ παρέστη) χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν

### book 304.2

θ’ ἅμα χερσὶν ἔχουσα: ἀθετεῖται ὅτι παρὰ τὸ σύνηθες

### book 304.3

αὐτῷ χέρνιβον τὸ ἀγγεῖον τὸ ὑποδεχόμενον τὸ ὕδωρ, ὡς

### book 304.4

ἡμεῖς· τοῦτο δὲ αὐτὸς εἴωθε καλεῖν λέβητα, τὸ δὲ κατὰ τῶν

### book 304.5.1

χειρῶν διδόμενον ὕδωρ χέρνιβα. ἔνιοι δὲ διπλῇ σημειοῦνται

### book 304.5.2

ὡς ἅπαξ ἐνταῦθα εἰρημένον. A.

### book 305.1

νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλό‐

### book 305.2

χοιο: λείπει ἡ παρά. A. Cf. p. 26.

### book 306.1

εὔχετ’ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 306.2

ἐλλείπει ἡ πρόθεσις, ἀντὶ τοῦ ἐν μέσῳ ἕρκει στὰς εὔχετο.

### book 306.3

A. Cf. p. 25.

### book 315.1

αὐτίκα δ’ αἰετὸν ἧκε, τελειότατον πετεη‐

### book 315.2

νῶν: ἡ διπλῆ ὅτι οὐ τὸν τῷ σώματι τέλειον, ἀλλὰ τὸν ἐπι‐

### book 315.3

τελεστικώτατον. A.

### book 318.1

(θύρη) ἐυκλήις ἀραρυῖα: ἡ διπλῆ ὅτι δύναται

### book 318.2

καὶ κατὰ σύνθεσιν ἐυκλήις, εὐεπίκλειστος, χωρὶς δὲ τὸ ἀρα‐

### book 318.3

ρυῖα· δύναται δὲ καὶ κατὰ συναλοιφήν, εὖ ταῖς κλεισὶν ἀρα‐

### book 318.4

ρυῖα. A.

### book 330.1

τὼ δ’ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆ‐

### book 330.2

ν’ ἐς πεδίον προφανέντε: ἡ διπλῆ πρὸς τὴν συνα‐

### book 330.3

λοιφήν, ὅτι ἐν δύο στίχοις· τὸ γὰρ πλῆρές ἐστι Ζῆνα ἐς πε‐

### book 330.4

δίον φανέντε. A.

### book 337.1

ὡς μήτ’ ἄρ τις ἴδῃ μήτ’ ἄρ τε νοήσῃ: ἡ διπλῆ

### book 337.2

ὅτι ἴδῃ καὶ νοήσῃ παραλλήλως (cf. ad Ν 276) καὶ οὐ ταὐ‐

### book 337.3

τόν ἐστιν. AB. καὶ οὔ ins. L.

### book 338

Πηλείωνα δ’ ἱκέσθαι: ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴ‐

### book 338.1

ρηκε Πηλείωνα δέ, εἰς Πηλείωνα, ἀντὶ τοῦ πρὸς Πηλείωνα

### book 338.2

ἢ ἐπὶ Πηλείωνα. AB. ὁμοίως τῷ εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον

### book 338.3

(Η 312). V. Cf. qu. ep. p. 88.

### book h341-2.1

(καλὰ πέδιλα) ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον

### book h341-2.2

ἠμὲν ἐφ’ ὑγρήν

### book h341-2.3

ἠδ’ ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο

### book 341-2.1

ὁ ἀστερίσκος ὅτι ἐνταῦθα ὀρθῶς κεῖνται, καὶ

### book 341-2.2

ἐπὶ τοῦ πρὸς Καλυψὼ διαπεραιουμένου Ἑρμοῦ (ε 44), ἐν

### book 341-2.3

δὲ τῇ Α ῥαψῳδίᾳ τῆς Ὀδυσσείας (97) οὐκέτι. A.

### book 367.1

(εἴ τίς σε ἴδοιτο) τοσσάδ’ ὀνείατ’ ἄγοντα: ἡ

### book 367.2

διπλῆ ὅτι οὐ πάντως βρώματα τὰ ὀνείατα, ὡς οἱ γλωσσο‐

### book 367.3

γράφοι (Ar. 44), ἀλλὰ πάντα τὰ ὄνησίν τινα περιποιοῦντα,

### book 367.4

ὡς νῦν τὰ δῶρα. καὶ ὅτι ἄγοντα εἴρηκεν, οὐ φέροντα· οὐ

### book 367.5

γὰρ αὐτὸς ἐβάσταζεν. A. Ar. 143.

### book 370.1

ἀλλ’ ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ

### book 370.2

δεν παρέλκεται. A. Ar. 322.

### book 383

Ἴλιον ἱρήν: ἡ διπλῆ ὅτι θηλυκῶς τὴν Ἴλιον. A.

### book 394.1

ἡμεῖς δ’ ἑσταότες θαυμάζομεν: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 394.2

ἀντὶ τοῦ μετ’ ἐκπλήξεως ἐθεώμεθα. ABM. Ar. 149.

### book 395.1

(Achilles) κεχολωμένος Ἀτρείωνι: ὅτι τὴν μῆ‐

### book 395.2

νιν διὰ τοῦ χόλου (Bekk. χόλος) ἀντέφρασεν. V. Ar. 137.

### book 395.3

A versu 405 usque ad 504 eadem recentiori manu qua

### book 395.4

codex alias suppletus—non sine mendis descriptus est. Vil‐

### book 395.5.1

loiso. Unde et hic scholia A desunt. In codd. B et V. non‐

### book 395.5.2

nulla sunt ex Aristonico derivata, velut ad 409, 444, 462, 471,

### book 395.5.3

474, 487, fortasse etiam ad 476 qui rejectus esse dicitur in

### book 395.5.4

cod. V. Cf. Athen. p. 12.

### book 476.1

νέον δ’ ἀπέληγεν ἐδωδῆς

### book 476.2

ἔσθων καὶ πίνων· ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.

### book 476.3

Versu 475 docemur Achillem cum maxime recentem esse

### book 476.4

a coena; abusive igitur positus vs. 628 αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος

### book 476.5

καὶ ἐδητύος.

### book 495.1

πεντήκοντά μοι ἦσαν, ὅτ’ ἤλυθον υἷες

### book 495.2

Ἀχαιῶν. Ut Priamus hos quinquaginta filios ex pluribus uxo‐

### book 495.3

ribus sustulit, ita fortasse etiam Neleus duodecim illos quos

### book 495.4

habuisse dicitur Λ 692. Nam e Chloride tres tantum genuit

### book 495.5

λ 286. πρὸς τοὺς χωρίζοντας.

### book 496

ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν.

### book 496

Hinc Zenodotus scripsit ἰογάστριος pro ὁμογάστριος Φ 95.

### book 512.1

τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματ’ ὀρώρει: ἡ διπλῆ

### book 512.2

ὅτι καταχρηστικῶς τὰς σκηνὰς οὕτως εἶπεν. A.

### book 514.1

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς,

### book 514.2

καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ’ ἵμερος ἠδ’ ἀπὸ

### book 514.3

γυίων: ἀθετεῖται· προείρηται γὰρ ἱκανῶς διὰ τοῦ αὐτὰρ

### book 514.4

ἐπεί ῥα γόοιο, καὶ ἀκύρως τέθειται τὸ γυίων· οὐ γὰρ

### book 514.5.1

οὕτως λέγει πάντα τὰ μέλη, ἀλλὰ μόνον τὰς χεῖρας καὶ τοὺς

### book 514.5.2

πόδας. A. Ar. 119.

### book 522.1

ἀλλ’ ἄγε δὴ κατ’ ἄρ’ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ’ ἔμπης

### book 522.2

ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν—ὅτι τὸ ἁπλοῦν

### book 522.3

ἔστιν ἕζευ· τούτῳ δὲ ἀνάλογον τὸ σύνθετον κατ’ ἄρ’ ἕζευ,

### book 522.4

οὐχὶ ἵζευ (Legitne ἕζευ etiam Γ 162 Η 115?). καὶ ὅτι τὸ ἔμ‐

### book 522.5.1

πης ἀντὶ τοῦ ὅμως. ἔσθ’ ὅτε δὲ ἀντὶ τοῦ ὁμοίως· ἔμπης

### book 522.5.2

μοι δοκέει δαΐδων σέλας (ς 353 Ar. 145). A.

### book h527-8.1

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει

### book h527-8.2

δώρων οἷα δίδωσι, κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων.

### book 527.1

ἡ διπλῆ ὅτι ἐντεῦθεν Ἡσιόδῳ (ἔ. 94) τὸ περὶ τοῦ

### book 527.2

πίθου μύθευμα, καὶ ὅτι δύο τοὺς πάντας λέγει πίθους.

### book 527.3

τινὲς δὲ τῶν νεωτέρων ἕνα μὲν τῶν ἀγαθῶν, δύο δὲ τῶν

### book 527.4

κακῶν ἐδέξαντο A. Ar. 191.

### book 528.1

ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἑάων ἀντὶ τοῦ ἀγαθῶν· καὶ τὸ

### book 528.2

υἷος ἑῆος (550) ἀγαθοῦ. διὰ δὲ ἄγνοιαν ὁ Ζηνόδοτος γρά‐

### book 528.3

φει ἑοῖο (Ar. 121). καὶ ὅτι τὸ ἕτερος ἐπὶ δύο. A.

### book 544.1

ὅσσον Λέσβος ἄνω, Μάκαρος ἕδος, ἐντὸς

### book 544.2

ἐέργει: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἄνω ἀντὶ τοῦ ἀνά, καὶ πρὸς τὸ ἐέρ‐

### book 544.3

γει, ἵν’ ᾖ ἀνείργει καὶ περιορίζει. A. Cf. p. 28.

### book 545.1

καὶ Φρυγίη καθύπερθε: ἡ διπλῆ ὅτι ἑτέρα καθ’

### book 545.2

Ὅμηρον ἡ Φρυγία τῆς Τροίας. οἱ δὲ νεώτεροι συγχέουσιν.

### book 545.3

A. Verba τῆς Τροίας inseruit L. Cf. Ar. 238.

### book h550-1.1

οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος,

### book h550-1.2

οὐδέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πά‐

### book h550-1.3

θῃσθα.

### book 550.1

ἡ διπλῇ περιεστιγμένη ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἑοῖο

### book 550.2

(cf. ad 528). καὶ ὅτι λείπει ἡ περί (p. 26). A.

### book 551.1

ἡ διπλῆ ὅτι οὐ λέγει, οὐκ ἀναστήσεις αὐτόν, ἂν

### book 551.2

μὴ πρότερον κακὸν πάθῃς, ἀλλὰ πρότερον κακὸν πείσῃ ἢ

### book 551.3

ἀναστήσεις αὐτόν. τοιοῦτο δέ ἐστι καὶ τὸ τὴν δ’ ἐγὼ οὐ

### book 551

λύσω, πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν (Α 29). A.

### book h556-7.1

(σὺ δὲ δέξαι ἄποινα) πολλὰ τά τοι φέρομεν. σὺ

### book h556-7.2

δὲ τῶνδ’ ἀπόναιο καὶ ἔλθοις

### book h556-7.3

σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἕασας.

### book 556-7.1

ἀθετοῦνται ὅτι ἀνάρμοστοι τῷ προσώπῳ αἱ

### book 556-7.2

εὐχαὶ καὶ ἐπαυτόφωρος ἡ ὑπόκρισις. A. Versum sequentem

### book 556-7.3

αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο—Alexandrinis igno‐

### book 556-7.4

tum ne Eustathius quidem novit, qui p. 1364 fin. ὅρα inquit ὅτι

### book 556-7.5

τὸ ἔασας ἔλλειψιν ἔχει μυστικωτέραν.

### book 566.1

οὐδὲ γὰρ ἂν φυλακοὺς λάθοι: ἡ διπλῆ ὅτι

### book 566.2

οὕτως ἐσχημάτισε τοὺς φύλακας.

### book 572.1

Πηλείδης δ’ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε:

### book 572.2

καταχρηστικῶς τὴν κλισίαν δῶμα (512) οἶκον δόμον (673)

### book 572.3

εἶπεν. V. Ar. 152.

### book 574.1

Αὐτομέδων καὶ Ἄλκιμος: ἡ διπλῆ ὅτι συγκέ‐

### book 574.2

κοφε τὸν Ἀλκιμέδοντα Ἄλκιμον εἰπών. A.

### book 577.1

ἐς δ’ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέρον‐

### book 577.2

τος: ἡ διπλῆ ὅτι τὸν Ἰδαῖον ἐπιθετικῶς καλήτορα εἶπεν.

### book 577.3

A. Cf. ad 701.

### book h594-5.1

(Ἕκτορα δῖον ἔλυσα) πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀει‐

### book h594-5.2

κέα δῶκεν ἄποινα.

### book h594-5.3

σοὶ δ’ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδ’ ἀποδάσσομαι, ὅσς’ ἐπέοικεν.

### book 594.1

ἀθετοῦνται, ὅτι οὐκ ὀρθῶς ἕνεκα δώρων λέγει ἀπο‐

### book 594.2

λελυκέναι τὸν νεκρόν· ὑπὸ γὰρ τοῦ Διὸς ἠναγκάσθη, ἐπεὶ

### book 594.3

οὐκ ἂν τὴν ὑπὲρ Πατρόκλου τιμωρίαν δώρων ἠλλάξατο. A.

### book h604-5.1

(Νιόβης) ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δ’ υἱέες ἡβώοντες

### book h604-5.2

τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπ’ ἀργυρέοιο βιοῖο.

### book 604.1

ἡ διπλῆ ὅτι οἱ νεώτεροι διαφωνοῦσι περὶ τοῦ ἀρι‐

### book 604.2

θμοῦ τῶν Νιόβης παίδων· οἱ μὲν γὰρ δεκατέσσαρας οἱ δὲ

### book 604.3

εἴκοσι τοὺς Νιοβίδας λέγουσιν. A. Ar. 187.

### book 605

ἡ διπλῆ ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκεν. A.

### book h613-7.1

ἡ δ’ ἄρα σίτου μνήσατ’, ἐπεὶ κάμε δακρυχέουσα.

### book h613-7.2

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν,

### book h613-7.3

ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνάς

### book h613-7.4

νυμφάων, αἵ τ’ ἀμφ’ Ἀχελώιον ἐρρώσαντο,

### book h613-7.5

ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

### book 613.1

ἡ διπλῆ πρὸς τὴν διαφωνίαν τῶν νεωτέρων· φασὶ

### book 613.2

γὰρ καὶ αὐτὴν ἀπολελιθῶσθαι, Ὅμηρος δὲ οὔ. A. Ar. 187.

### book 614-7.1

ἀθετοῦνται στίχοι δʹ, ὅτι οὐκ ἀκόλουθοι τῷ

### book 614-7.2

ἡ δ’ ἄρα σίτου μνήσατ’· εἰ γὰρ ἀπελιθώθη, πῶς σιτία

### book 614-7.3

προσηνέγκατο; καὶ ἡ παραμυθία γελοία· φαγέ, ἐπεὶ καὶ ἡ

### book 614-7.4

Νιόβη ἔφαγε καὶ ἀπελιθώθη. ἔστι δὲ Ἡσιόδεια τῷ χαρα‐

### book 614-7.5.1

κτῆρι, καὶ μᾶλλόν γε τὸ ἀμφ’ Ἀχελώιον ἐρρώσαντο.

### book 614-7.5.2

(Cf. Theog. 8). καὶ τρὶς κατὰ τὸ συνεχὲς τὸ ἔν. πῶς δὲ καὶ

### book 614-7.5.3

λίθος γενομένη θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει; προηθετοῦντο δὲ καὶ

### book 614-7.5.4

παρ’ Ἀριστοφάνει. A. Ar. 358.

### book 624.1

ὤπτησαν δὲ περιφραδέως ἐρύσαντό τε

### book 624.2

πάντα: σημειοῦνταί τινες ὅτι Ἡσίοδος ἐποίησεν ὤπτησαν

### book 624.3

μὲν πρῶτα, περιφραδέως δ’ ἐρύσαντο. οὐδεὶς δὲ περι‐

### book 624.4

φραδέως ἐξέλκει κρέα, ἀλλὰ μᾶλλον ὀπτᾷ. A.

### book 628.1

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον

### book 628.2

ἕντο: ἡ διπλῆ ὅτι κατακέχρηται τῷ στίχῳ. ὁ γὰρ Ἀχιλ‐

### book 628.3

λεὺς ἤδη κεκόρεσται· λέγει γὰρ νέον δ’ ἀπέληγεν ἐδωδῆς

### book 628.4

(475). A. Cf. ad Ι 222.

### book 665.1

τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός:

### book 665.2

ὅτι μετὰ τοσαύτας ἡμέρας ἔκαιον καὶ μετὰ τὴν ταφὴν περί‐

### book 665.3

δειπνον ἐποίουν. A. Apud Bekkerum sic est: ὅτι μετὰ τού‐

### book 665.4

των τῶν ἡμερῶν ἔκαιον καὶ μετὰ τὴν ταφὴν τὸν δεῖπνον

### book 665.5

ἐποίουν. A. Corr. L. Cf. ad Ψ 29.

### book 701.1

κήρυκά τε ἀστυβοώτην: ἐπιθετικῶς τὸν κήρυκα,

### book 701.2

ἀπὸ τοῦ ἐν τῷ ἄστει βοᾶν. A. Cf. ad 577.

### book 735.1

(Astyanactem aliquis Graecorum) ῥίψει χειρὸς ἑλὼν

### book 735.2

ἀπὸ πύργου, λυγρὸν ὄλεθρον: ἡ διπλῆ ὅτι ἐντεῦθεν

### book 735.3

κινηθέντες οἱ μεθ’ Ὅμηρον ποιηταὶ ῥιπτόμενον κατὰ τοῦ

### book 735.4

τείχους ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων εἰσάγουσι τὸν Ἀστυάνακτα. AD.

### book 735.5

Ar. 180.

### book 795.1

καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόν‐

### book 795.2

τες: ἡ διπλῆ ὅτι τὴν σορὸν λάρνακα εἶπεν (Ar. 152). A.

### book 795

Cf. ad Ψ 92.

## License and provenance

This text is licensed CC0 1.0 Universal. The canonical record is the JSON at https://eulogikon.org/data/works/grc/aristonicus-of-alexandria-signs-iliad-mia-ab.json (sha256:e1d1b72bb7eb0f79325916bf9250f2254a9e560464625bbf4778e50b792b4c9b). Cite as `eul_wid: mia-ab`.
